De Sensu et Sensibilibus

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 1)

Ἐπεὶ δὲ περὶ ψυχῆς καθʼ αὑτὴν διώρισται πρότερον καὶ περὶ τῶν δυνάμεων ἑκάστης κατὰ μόριον αὐτῆς ἐχόμενόν ἐστι ποιήσασθαι τὴν ἐπίσκεψιν περὶ τῶν ζῴων καὶ τῶν ζωὴν ἐχόντων ἁπάντων τίνες εἰσὶν ἴδιαι καὶ τίνες κοιναὶ πράξεις αὐτῶν.

epei de peri psyche kata eautou diorizo proteros kai peri o dunamis ekastos kata morion autos echo eimi poieo o episkepsis peri o zoion-2 kai o zoe-2 echo apas tis-2 eimi idios kai tis-2 koinos praxis autos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 10)

τοῖς δὲ ζῴοις ᾗ μὲν ζῷον ἕκαστον ἀνάγκη ὑπάρχειν αἴσθησιν τούτῳ γὰρ τὸ ζῷον εἶναι καὶ μὴ ζῷον διορίζομεν.

o de zoion-2 os men zoion-2 ekastos anagke uparcho aisthesis outos gar o zoion-2 eimi kai me zoion-2 diorizo


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 100)

καὶ ἔστι τοῦτο χυμός τὸ γιγνόμενον ὑπὸ τοῦ εἰρημένου ξηροῦ πάθος ἐν τῷ ὑγρῷ τῆς γεύσεως τῆς κατὰ δύναμιν ἀλλοιωτικὸν ὂν εἰς ἐνέργειαν ἄγει γὰρ τὸ αἰσθητικὸν εἰς τοῦτο δυνάμει προϋπάρχον οὐ γὰρ κατὰ τὸ μανθάνειν ἀλλὰ κατὰ τὸ θεωρεῖν ἐστι τὸ αἰσθάνεσθαι.

kai eimi outos chumos o gignomai upo o ero xeros pathos en o ugros o geusis o kata dunamis alloiotikos eimi eis energeia ago gar o aisthetikos eis outos dunamis prouparcho-2 ou gar kata o manthano alla kata o theoreo-2 eimi o aisthanomai


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 101)

ὅτι δʼ οὐ παντὸς ξηροῦ ἀλλὰ τοῦ τροφίμου οἱ χυμοὶ ἢ πάθος εἰσὶν ἢ στέρησις δεῖ λαβεῖν ἐντεῦθεν ὅτι οὔτε τὸ ξηρὸν ἄνευ τοῦ ὑγροῦ οὔτε τὸ ὑγρὸν ἄνευ τοῦ ξηροῦ τροφὴ γὰρ οὐχ ἓν μόνον τοῖς ζῴοις ἀλλὰ τὸ μεμειγμένον.

ostis de ou pas xeros alla o trophimos o chumos ee pathos eimi ee steresis-2 deomai lambano enteuthen ostis oute o xeros aneu o ugros oute o ugros aneu o xeros trophe gar ou eis-2 monos o zoion-2 alla o mignumi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 102)

καὶ ἔστι τῆς προσφερομένης τροφῆς τοῖς ζῴοις τὰ μὲν ἁπτὰ τῶν αἰσθητῶν αὔξησιν ποιοῦντα καὶ φθίσιν τούτων μὲν γὰρ αἴτιον ᾗ θερμὸν καὶ ψυχρὸν τὸ προσφερόμενον( ταῦτα γὰρ ποιεῖ καὶ αὔξησιν καὶ φθίσιν̓)͵ τρέφει δὲ ᾗ γευστὸν τὸ προσφερόμενον( πάντα γὰρ τρέφεται τῷ γλυκεῖ ἢ ἁπλῶς ἢ μεμειγμένᾠ) δεῖ μὲν οὖν διορίζειν περὶ τούτων ἐν τοῖς περὶ γενέσεως νῦν δʼ ὅσον ἀναγκαῖον ἅψασθαι αὐτῶν.

kai eimi o prosphero tropheus o zoion-2 o men aptos o aisthetes auxesis poieo kai phthisis outos men gar aitios os thermos kai psuchros o prosphero outos gar poieo kai auxesis kai phthisis trepho de os geustos o prosphero pas gar trepho o glukus ee aplos-2 ee deomai men oun diorizo peri outos en o peri genesis nun de osos anagkaion apto autos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 103)

τὸ γὰρ θερμὸν αὐξάνει καὶ δημιουργεῖ τὴν τροφήν καὶ τὸ κοῦφον ἕλκει τὸ δʼ ἁλμυρὸν καὶ πικρὸν καταλείπει διὰ τὸ βάρος.

o gar thermos auxano kai demiourgeo o trophe kai o kouphos elko o de almuros kai pikros katalimpano dia o baros


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 104)

ὃ δὴ ἐν τοῖς ἔξω σώμασι ποιεῖ τὸ ἔξω θερμόν τοῦτο τὸ ἐν τῇ φύσει τῶν ζῴων καὶ φυτῶν διὸ τρέφεται τῷ γλυκεῖ.

os de-2 en o exo soma poieo o exo thermos outos o en o phusis o zoion-2 kai phuton dio-2 trepho o glukus


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 105)

συμμείγνυνται δʼ οἱ ἄλλοι χυμοὶ εἰς τὴν τροφὴν τὸν αὐτὸν τρόπον τῷ ἁλμυρῷ καὶ ὀξεῖ ἀντὶ ἡδύσματος ταῦτα δὲ διὰ τὸ ἀντισπᾶν τῷ λίαν τρόφιμον εἶναι τὸ γλυκὺ καὶ ἐπιπολαστικόν.

summignumi de e allos chumoo eis o trophe o autos tropos-2 o almuros kai oxus anti edusma outos de dia o antispao o lian trophimos eimi o glukus kai epipolastikos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 106)

ὥσπερ δὲ τὰ χρώματα ἐκ λευκοῦ καὶ μέλανος μίξεώς ἐστιν οὕτως οἱ χυμοὶ ἐκ γλυκέος καὶ πικροῦ καὶ κατὰ λόγον δʼ ἢ τῷ μᾶλλον καὶ ἧττον ἕκαστοί εἰσιν εἴτε κατʼ ἀριθμούς τινας τῆς μίξεως καὶ κινήσεως εἴτε καὶ ἀορίστως οἱ δὲ τὴν ἡδονὴν ποιοῦντες μειγνύμενοι οὗτοι ἐν ἀριθμοῖς μόνον ὁ μὲν οὖν λιπαρὸς τοῦ γλυκέος ἐστὶ χυμός τὸ δʼ ἁλμυρὸν καὶ πικρὸν σχεδὸν τὸ αὐτό ὁ δὲ δριμὺς καὶ αὐστηρὸς καὶ στρυφνὸς καὶ ὀξὺς ἀνὰ μέσον.

osper-2 de o chroma ek leukos kai melas mixis eimi outos-2 o chumos ek glukus kai pikros kai kata logos de ee o mallon kai esson ekastos eimi eite kata arithmos tis o mixis kai kinesis eite kai aoristos o de o edona poieo mignumi outos en arithmos monos o men oun liparos o glukus eimi chumos o de almuros kai pikros schedon o autos o de drimus kai austeros kai struphnos kai oxus ana mesos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 107)

σχεδὸν γὰρ ἴσα καὶ τὰ τῶν χυμῶν εἴδη καὶ τὰ τῶν χρωμάτων ἐστίν ἑπτὰ γὰρ ἀμφοτέρων εἴδη ἄν τις τιθῇ ὥσπερ εὔλογον τὸ φαιὸν μέλαν τι εἶναι λείπεται γὰρ τὸ ξανθὸν μὲν τοῦ λευκοῦ εἶναι ὥσπερ τὸ λιπαρὸν τοῦ γλυκέος τὸ φοινικοῦν δὲ καὶ ἁλουργὸν καὶ πράσινον καὶ κυανοῦν μεταξὺ τοῦ λευκοῦ καὶ μέλανος τὰ δʼ ἄλλα μεικτὰ ἐκ τούτων.

schedon gar isos kai o o chumos eidos kai o o chroma eimi epta gar amphoteros eidos an tis tithe osper-2 eulogos o phaios melas tis eimi leipo gar o xanthos men o leukos eimi osper-2 o liparos o glukus o phoinikeos de kai alourges kai prasinos kai kuaneos metaxu o leukos kai melas o de allos miktos ek outos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 108)

καὶ ὥσπερ τὸ μέλαν στέρησις ἐν τῷ διαφανεῖ τοῦ λευκοῦ οὕτω τὸ ἁλμυρὸν καὶ τὸ πικρὸν τοῦ γλυκέος ἐν τῷ τροφίμῳ ὑγρῷ.

kai osper-2 o melas steresis-2 en o diaphanes o leukos outos-2 o almuros kai o pikros o glukus en o trophimos ugros


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 109)

διὸ καὶ ἡ τέφρα τῶν κατακαιομένων πικρὰ πάντων ἐξίκμασται γὰρ τὸ πότιμον ἐξ αὐτῶν.

dio-2 kai o tephra o katakaio pikros pas exikmazo gar o potimos ek autos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 11)

ἰδίᾳ δʼ ἤδη καθʼ ἕκαστον ἡ μὲν ἁφὴ καὶ γεῦσις ἀκολουθεῖ πᾶσιν ἐξ ἀνάγκης ἡ μὲν ἁφὴ διὰ τὴν εἰρημένην αἰτίαν ἐν τοῖς περὶ ψυχῆς ἡ δὲ γεῦσις διὰ τὴν τροφήν τὸ γὰρ ἡδὺ διακρίνει καὶ τὸ λυπηρὸν αὐτῇ περὶ τὴν τροφήν ὥστε τὸ μὲν φεύγειν τὸ δὲ διώκειν καὶ ὅλως ὁ χυμός ἐστι τοῦ θρεπτικοῦ πάθος.

idios de ede-2 kata ekastos o men aphe kai geusis akoloutheo pas ek anagke o men aphe dia o ero aitia en o peri psyche o de geusis dia o trophe o gar edus diakrino kai o luperos autos peri o trophe oste-2 o men pheugo o de dioko kai olos o chumos eimi o threptikos pathos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 110)

Δημόκριτος δὲ καὶ οἱ πλεῖστοι τῶν φυσιολόγων ὅσοι λέγουσι περὶ αἰσθήσεως ἀτοπώτατόν τι ποιοῦσιν πάντα γὰρ τὰ αἰσθητὰ ἁπτὰ ποιοῦσιν.

demokritos de kai o pleistos o phusiologos-2 osos lego peri aisthesis atopos tis poieo pas gar o aisthetos aptos poieo


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 111)

καίτοι εἰ τοῦτο οὕτως ἔχει δῆλον ὡς καὶ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων ἑκάστη ἁφή τίς ἐστιν τοῦτο δʼ ὅτι ἀδύνατον οὐ χαλεπὸν συνιδεῖν.

kaitoi-2 ei outos outos-2 echo delos-3 os-2 kai o allos aisthesis ekastos aphe tis-2 eimi outos de ostis adunatos-2 ou chalepos suneidon-2


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 112)

ἔτι δὲ τοῖς κοινοῖς τῶν αἰσθήσεων πασῶν χρῶνται ὡς ἰδίοις μέγεθος γὰρ καὶ σχῆμα καὶ τὸ τραχὺ καὶ τὸ λεῖον ἔτι δὲ τὸ ὀξὺ καὶ τὸ ἀμβλὺ τὸ ἐν τοῖς ὄγκοις κοινὰ τῶν αἰσθήσεών ἐστιν εἰ δὲ μὴ πασῶν ἀλλʼ ὄψεώς γε καὶ ἁφῆς.

eti de o koinos o aisthesis pas chraomai os-2 idios megethos gar kai schema-2 kai o trachus kai o leion-2 eti de o oxus kai o amblus o en o ogkos koinos o aisthesis eimi ei de me pas alla opsis ge kai aphe


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 113)

διὸ καὶ περὶ μὲν τούτων ἀπατῶνται περὶ δὲ τῶν ἰδίων οὐκ ἀπατῶνται οἷον ἡ ὄψις περὶ χρώματος καὶ ἡ ἀκοὴ περὶ ψόφων.

dio-2 kai peri men outos apatao peri de o idios ou apatao oios-2 o opsis peri chroma kai o akoe peri psophos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 114)

οἱ δὲ τὰ ἴδια εἰς ταῦτα ἀνάγουσιν ὥσπερ Δημόκριτος τὸ γὰρ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν τὸ μὲν τραχύ φησιν εἶναι τὸ δὲ λεῖον εἰς δὲ τὰ σχήματα ἀνάγει τοὺς χυμούς.

o de o idios eis outos anago osper-2 demokritos o gar leukos kai o melas o men trachus phemi eimi o de leion-2 eis de o schema-2 anago o chumos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 115)

καίτοι ἢ οὐδεμιᾶς ἢ μᾶλλον τῆς ὄψεως τὰ κοινὰ γνωρίζειν.

kaitoi-2 ee oudeis ee mallon o opsis o koinos gnorizo


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 116)

εἰ δʼ ἄρα τῆς γεύσεως μᾶλλον τὰ γοῦν ἐλάχιστα τῆς ἀκριβεστάτης ἐστὶν αἰσθήσεως διακρίνειν περὶ ἕκαστον γένος ὥστε ἐχρῆν τὴν γεῦσιν καὶ τῶν ἄλλων κοινῶν αἰσθάνεσθαι μάλιστα καὶ τῶν σχημάτων εἶναι κριτικωτάτην.

ei de aros o geusis mallon o goun elachistos-2 o akribes eimi aisthesis diakrino peri ekastos genos oste-2 chre o geusis kai o allos koinos aisthanomai malista kai o schema-2 eimi kritikos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 117)

ἔτι τὰ μὲν αἰσθητὰ πάντα ἔχει ἐναντίωσιν οἷον ἐν χρώματι τῷ μέλανι τὸ λευκὸν καὶ ἐν χυμοῖς τῷ γλυκεῖ τὸ πικρόν σχῆμα δὲ σχήματι οὐ δοκεῖ εἶναι ἐναντίον τίνι γὰρ τῶν πολυγώνων τὸ περιφερὲς ἐναντίον ἔτι ἀπείρων ὄντων τῶν σχημάτων ἀναγκαῖον καὶ τοὺς χυμοὺς εἶναι ἀπείρους διὰ τί γὰρ ὁ μὲν τῶν χυμῶν αἴσθησιν ποιήσει ὁ δʼ οὐκ ἂν ποιήσειεν καὶ περὶ μὲν τοῦ γευστοῦ καὶ χυμοῦ εἴρηται τὰ γὰρ ἄλλα πάθη τῶν χυμῶν οἰκείαν ἔχει τὴν σκέψιν ἐν τῇ φυσιολογίᾳ τῇ περὶ τῶν φυτῶν.

eti o men aisthetos pas echo enantiosis-2 oios-2 en chroma o melas o leukos kai en chumos o glukus o pikros schema-2 de schema-2 ou dokeo eimi enantios tis-2 gar o polugonon-2 o peripheres enantion eti apeiros eimi o schema-2 anagkaios kai o chumos eimi apeiros dia tis-2 gar o men o chumos aisthesis poieo o de ou an poieo kai peri men o geustos kai chumos eromai o gar allos pathe-2 o chumos oikeios echo o skepsis en o phusiologia o peri o phuton


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 118)

Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον δεῖ νοῆσαι καὶ περὶ τὰς ὀσμάς ὅπερ γὰρ ποιεῖ ἐν τῷ ὑγρῷ τὸ ξηρόν τοῦτο ποιεῖ ἐν ἄλλῳ γένει τὸ ἔγχυμον ὑγρόν ἐν ἀέρι καὶ ὕδατι ὁμοίως.

o autos de tropos-2 deomai noeo kai peri o osmas osper gar poieo en o ugros o xeros outos poieo en allos genos o egchumos ugros en aer kai udor omoios


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 119)

( κοινὸν δὲ κατὰ τούτων νῦν μὲν λέγομεν τὸ διαφανές ἔστι δʼ ὀσφραντὸν οὐχ ᾗ διαφανές ἀλλʼ ᾗ πλυτικὸν καὶ ῥυπτικὸν ἐγχύμου ξηρότητος̓.

koinos de kata outos nun men lego o diaphanes eimi de osphrantos ou os diaphanes alla os plutikos kai ruptikos egchumos xerotes


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 12)

αἱ δὲ διὰ τῶν ἔξωθεν αἰσθήσεις τοῖς πορευτικοῖς αὐτῶν οἷον ὄσφρησις καὶ ἀκοὴ καὶ ὄψις πᾶσι μὲν τοῖς ἔχουσι σωτηρίας ἕνεκεν ὑπάρχουσιν ὅπως διώκωσί τε προαισθανόμενα τὴν τροφὴν καὶ τὰ φαῦλα καὶ τὰ φθαρτικὰ φεύγωσι τοῖς δὲ καὶ φρονήσεως τυγχάνουσι τοῦ εὖ ἕνεκα πολλὰς γὰρ εἰσαγγέλλουσι διαφοράς ἐξ ὧν ἥ τε τῶν νοητῶν ἐγγίνεται φρόνησις καὶ ἡ τῶν πρακτῶν.

o de dia o exothen aisthesis o poreutikos autos oios-2 osphresis kai akoe kai opsis pas men o echo soteria eneka uparcho opos dioko te proaisthanomai o trophe kai o phaulos kai o phthartikos pheugo o de kai phronesis tugchano o eu eneka polus gar eisaggello diaphora ek os os te o noetos eggignomai phronesis kai o o praktes


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 120)

οὐ γὰρ μόνον ἐν ἀέρι ἀλλὰ καὶ ἐν ὕδατι τὸ τῆς ὀσφρήσεώς ἐστιν.

ou gar monos en aer alla kai en udor o o osphresis eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 121)

δῆλον δʼ ἐπὶ τῶν ἰχθύων καὶ τῶν ὀστρακοδέρμων φαίνονται γὰρ ὀσφραινόμενα οὔτε ἀέρος ὄντος ἐν τῷ ὕδατι( ἐπιπολάζει γὰρ ὁ ἀήρ ὅταν ἐγγένηταἰ) οὔτʼ αὐτὰ ἀναπνέοντα.

delos-3 de epi o ichthus kai o ostrakodermos phaino gar osphrainomai oute aer eimi en o udor epipolazo gar o aer otan eggignomai oute autos anapneo


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 122)

εἰ οὖν τις θείη καὶ τὸν ἀέρα καὶ τὸ ὕδωρ ἄμφω ὑγρά εἴη ἂν ἡ ἐν ὑγρῷ τοῦ ἐγχύμου ξηροῦ φύσις ὀσμή καὶ ὀσφραντὸν τὸ τοιοῦτον.

ei oun tis tithemi kai o aer kai o udor ampho ugros aio an o en ugros o egchumos xeros phusis osme kai osphrantos o toioutos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 123)

ὅτι δʼ ἀπʼ ἐγχύμου ἐστὶ τὸ πάθος δῆ λον ἐκ τῶν ἐχόντων καὶ μὴ ἐχόντων ὀσμήν τά τε γὰρ στοιχεῖα ἄοσμα οἷον πῦρ ἀὴρ γῆ ὕδωρ διὰ τὸ τά τε ξηρὰ αὐτῶν καὶ τὰ ὑγρὰ ἄχυμα εἶναι ἂν μή τι μειγνύμενον ποιῇ.

ostis de apo egchumos eimi o pathos deo ek o echo kai me echo osme tis-2 te gar stoicheion aosmos oios-2 pur aer ge-2 udor dia o tis-2 te xeros autos kai o ugros achumos eimi an me tis mignumi poieo


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 124)

διὸ καὶ ἡ θάλαττα ἔχει ὀσμήν( ἔχει γὰρ χυμὸν καὶ ξηρότητἀ)͵ καὶ ἅλες μᾶλλον νίτρου ὀσμώδεις( δηλοῖ δὲ τὸ ἐξικμαζόμενον ἐξ αὐτῶν ἔλαιον̓)͵ τὸ δὲ νίτρον γῆς ἐστι μᾶλλον.

dio-2 kai o thalassa echo osme echo gar chumos kai xerotes kai als mallon nitron osmodes deloo de o exikmazo ek autos elaion o de nitron ge-2 eimi mallon


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 125)

ἔτι λίθος μὲν ἄοσμον ἄχυμον γάρ τὰ δὲ ξύλα ὀσμώδη ἔγχυμα γάρ καὶ τούτων τὰ ὑδατώδη ἧττον.

eti lithos men aosmos achumos gar o de xulon osmodes egchuma gar kai outos o udatodes esson


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 126)

ἔτι ἐπὶ τῶν μεταλλευομένων χρυσὸς ἄοσμον ἄχυμον γάρ ὁ δὲ χαλκὸς καὶ ὁ σίδηρος ὀσμώδη ὅταν δʼ ἐκκαυθῇ τὸ ὑγρόν ἀοσμότεραι αἱ σκωρίαι γίγνονται πάντων ἄργυρος δὲ καὶ καττίτερος τῶν μὲν μᾶλλον ὀσμώδη τῶν δʼ ἧττον ὑδατώδη γάρ.

eti epi o metalleuo chrusos aosmos achumos gar o de chalkos kai o sideros osmodes otan de ekkaio o ugros aosmos o skoria gignomai pas arguros de kai kassiteros o men mallon osmodes o de esson udatodes gar


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 127)

δοκεῖ δʼ ἐνίοις ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις εἶναι ὀσμή οὖσα κοινὴ γῆς τε καὶ ἀέρος διὸ καὶ Ἡράκλειτος οὕτως εἴρηκεν ὡς εἰ πάντα τὰ ὄντα καπνὸς γένοιτο ῥῖνες ἂν διαγνοῖεν καὶ πάντες ἐπιφέρονται ἐπὶ τοῦτο περὶ ὀσμῆς οἱ μὲν ὡς ἀτμίδα οἱ δʼ ὡς ἀναθυμίασιν οἱ δʼ ὡς ἄμφω ταῦτα ἔστι δʼ ἡ μὲν ἀτμὶς ὑγρότης τις ἡ δὲ καπνώδης ἀναθυμίασις ὥσπερ εἴρηται κοινὸν ἀέρος καὶ γῆς καὶ συνίσταται ἐκ μὲν ἐκείνης ὕδωρ ἐκ δὲ ταύτης γῆς τι εἶδος.

dokeo de enioi o kapnodes anathumiasis eimi osme eimi koinos ge-2 te kai aer dio-2 kai erakleitos outos-2 ero os-2 ei pas o eimi kapnos gignomai ris an diagignosko kai pas epiphero epi outos peri osme o men os-2 atmis e de os-2 anathumiasis e de os-2 ampho outos eimi de o men atmis ugrotes tis o de kapnodes anathumiasis osper-2 eromai koinos aer kai ge-2 kai sunistemi ek men ekeinos udor ek de outos ge-2 tis eidos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 128)

ἀλλʼ οὐδέτερον τούτων ἔοικεν ἡ μὲν γὰρ ἀτμίς ἐστιν ὕδατος ἡ δὲ καπνώδης ἀναθυμίασις ἀδύνατος ἐν ὕδατι γενέσθαι ὀσμᾶται δὲ καὶ τὰ ἐν τῷ ὕδατι ὥσπερ εἴρηται πρότερον.

alla oudeteros outos eoika o men gar atmis eimi udor o de kapnodes anathumiasis adunatos-2 en udor gignomai osmaomai de kai o en o udor osper-2 eromai proteros


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 129)

ἔτι ἡ ἀναθυμίασις ὁμοίως λέγεται ταῖς ἀπορροίαις εἰ οὖν μηδʼ ἐκεῖναι καλῶς οὐδʼ αὕτη καλῶς.

eti o anathumiasis omoios lego o aporroia ei oun mede ekeinos kalos oude outos kalos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 13)

αὐτῶν δὲ τούτων πρὸς μὲν τὰ ἀναγκαῖα κρείττων ἡ ὄψις καθʼ αὑτήν πρὸς δὲ νοῦν κατὰ συμβεβηκὸς ἡ ἀκοή.

autos de outos pros men o anagkaios kreisson o opsis kata eautou pros de noos kata sumbaino o akoe


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 130)

ὅτι μὲν οὖν ἐνδέχεται ἀπολαύειν τὸ ὑγρόν καὶ τὸ ἐν τῷ πνεύματι καὶ τὸ ἐν τῷ ὕδατι καὶ πάσχειν τι ὑπὸ τῆς ἐγχύμου ξηρότητος οὐκ ἄδηλον καὶ γὰρ ὁ ἀὴρ ὑγρὸν τὴν φύσιν ἐστίν.

ostis men oun endechomai apolauo o ugros kai o en o pneuma kai o en o udor kai pascho tis upo o egchumos xerotes ou adelos kai gar o aer ugros o phusis eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 131)

ἔτι δʼ εἴπερ ὁμοίως ἐν τοῖς ὑγροῖς ποιεῖ καὶ ἐν τῷ ἀέρι οἷον ἀποπλυνόμενον τὸ ξηρόν φανερὸν ὅτι δεῖ ἀνάλογον εἶναι τὰς ὀσμὰς τοῖς χυμοῖς.

eti de eiper omoios en o ugros poieo kai en o aer oios-2 apopluno o xeros phaneros ostis deomai analogos eimi o osmas o chumos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 132)

ἀλλὰ μὴν τοῦτό γε ἐπʼ ἐνίων συμβέβηκεν καὶ γὰρ δριμεῖαι καὶ γλυκεῖαί εἰσιν ὀσμαὶ καὶ αὐστηραὶ καὶ στρυφναὶ καὶ λιπαραί καὶ τοῖς πικροῖς τὰς σαπρὰς ἄν τις ἀνάλογον εἴποι διὸ ὥσπερ ἐκεῖνα δυσκατάποτα τὰ σαπρὰ δυσανάπνευστά ἐστιν.

alla men-2 outos ge epi enioi sumbaino kai gar drimus kai glukus eimi osme kai austeros kai struphnos kai liparos kai o pikros o sapros an tis analogos eipon dio-2 osper-2 ekeinos duskatapotos o sapros dusanapneustos eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 133)

δῆλον ἄρα ὅτι ὅπερ ἐν τῷ ὕδατι ὁ χυμός τοῦτʼ ἐν τῷ ἀέρι καὶ ὕδατι ἡ ὀσμή.

delos-3 ara ostis osper en o udor o chumos outos en o aer kai udor o osme


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 134)

καὶ διὰ τοῦτο τὸ ψυχρὸν καὶ ἡ πῆξις καὶ τοὺς χυμοὺς ἀμβλύνει καὶ τὰς ὀσμὰς ἀφανίζει τὸ γὰρ θερμὸν τὸ κινοῦν καὶ δημιουργοῦν ἀφανίζουσιν ἡ ψύξις καὶ ἡ πῆξις.

kai dia outos o psuchros kai o pexis-2 kai o chumos ambluno kai o osmas aphanizo o gar thermos o kineo kai demiourgeo aphanizo o psuxis kai o pexis-2


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 135)

εἴδη δὲ τοῦ ὀσφραντοῦ δύο ἐστίν οὐ γάρ ὥσπερ τινές φασιν οὐκ ἔστιν εἴδη τοῦ ὀσφραντοῦ ἀλλʼ ἔστιν.

eidos de o osphrantos duo eimi ou gar osper-2 tis phemi ou eimi eidos o osphrantos alla eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 136)

διοριστέον δὲ πῶς ἔστι καὶ πῶς οὐκ ἔστιν τὸ μὲν γάρ ἐστι κατὰ τοὺς χυμοὺς τεταγμένον αὐτῶν ὥσπερ εἴπομεν καὶ τὸ ἡδὺ καὶ τὸ λυπηρὸν κατὰ συμβεβηκὸς ἔχουσιν( διὰ γὰρ τὸ τοῦ θρεπτικοῦ πάθη εἶναι ἐπιθυμούντων μὲν ἡδεῖαι αἱ ὀσμαὶ τούτων εἰσί πεπληρωμένοις δὲ καὶ μηδὲν δεομένοις οὐχ ἡδεῖαι οὐδʼ ὅσοις μὴ καὶ ἡ τροφὴ ἡ ἔχουσα τὰς ὀσμὰς ἡδεῖα οὐδὲ τούτοισ̓ὥστε)ὥστε αὗται μέν καθάπερ εἴπομεν κατὰ συμβεβηκὸς ἔχουσι τὸ ἡδὺ καὶ λυπηρόν διὸ καὶ πάντων εἰσὶ κοιναὶ τῶν ζῴων αἱ δὲ καθʼ αὑτὰς ἡδεῖαι τῶν ὀσμῶν εἰσιν οἷον αἱ τῶν ἀνθῶν οὐδὲν γὰρ μᾶλλον οὐδʼ ἧττον πρὸς τὴν τροφὴν παρακαλοῦσιν οὐδὲ συμβάλλονται πρὸς ἐπιθυμίαν οὐδέν ἀλλὰ τοὐναντίον μᾶλλον ἀληθὲς γὰρ ὅπερ Εὐριπίδην σκώπτων εἶπε Στράττις ὅταν φακῆν ἕψητε μὴ ʼπιχεῖν μύρον.

dioristeon de pos-2 eimi kai pos-2 ou eimi o men gar eimi kata o chumos tasso autos osper-2 eipon kai o edus kai o luperos kata sumbaino echo dia gar o o threptikos pathe-2 eimi epithumeo men edus o osme outos eimi pleroo de kai medeis deomai ou edus oude osos me kai o trophe o echo o osmas edus oude outos men katha eipon kata sumbaino echo o edus kai luperos dio-2 kai pas eimi koinos o zoion-2 o de kata eautou edus o osme eimi oios-2 o o anthe oudeis gar mallon oude esson pros o trophe parakaleo oude sumballo pros epithumia oudeis alla enantion mallon alethes gar osper euripides-2 eislao eipon strattis otan phake epso me epicheo muron


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 137)

οἱ δὲ νῦν μειγνύν τες εἰς τὰ πόματα τὰς τοιαύτας δυνάμεις βιάζονται τῇ συνηθείᾳ τὴν ἡδονήν ἕως ἂν ἐκ δύʼ αἰσθήσεων γένηται τὸ ἡδὺ ὡς ἂν καὶ ἀπὸ μιᾶς.

o de nun eis o poma-2 o toioutos dunamis biazo o sunetheia o edona eos-4 an ek due aisthesis gignomai o edus os-2 an kai apo eis-2


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 138)

τοῦτο μὲν οὖν τὸ ὀσφραντὸν ἴδιον ἀνθρώπου ἐστίν ἡ δὲ κατὰ τοὺς χυμοὺς τεταγμένη καὶ τῶν ἄλλων ζῴων ὥσπερ εἴρηται πρότερον κἀκείνων μέν διὰ τὸ κατὰ συμβεβηκὸς ἔχειν τὸ ἡδύ διῄρηται τὰ εἴδη κατὰ τοὺς χυμούς ταύτης δʼ οὐκέτι διὰ τὸ τὴν φύσιν αὐτῆς εἶναι καθʼ αὑτὴν ἡδεῖαν ἢ λυπηράν.

outos men oun o osphrantos idios anthropos eimi o de kata o chumos tasso kai o allos zoion-2 osper-2 eromai proteros ekeinos men dia o kata sumbaino echo o edus diaireo o eidos kata o chumos outos de ouketi dia o o phusis autos eimi kata eautou edus ee luperos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 139)

αἴτιον δὲ τοῦ ἴδιον εἶναι ἀνθρώπου τὴν τοιαύτην ὀσμὴν διὰ τὴν ἕξιν τὴν περὶ τὸν ἐγκέφαλον.

aitios de o idios eimi anthropos o toioutos osme dia o exis o peri o egkephalos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 14)

διαφορὰς μὲν γὰρ πολλὰς καὶ παντοδαπὰς ἡ τῆς ὄψεως εἰσαγγέλλει δύναμις διὰ τὸ πάντα τὰ σώματα μετέχειν χρώματος ὥστε καὶ τὰ κοινὰ διὰ ταύτης αἰσθάνεσθαι μάλιστα( λέγω δὲ κοινὰ μέγεθος σχῆμα κίνησιν ἀριθμόν̓)͵ ἡ δʼ ἀκοὴ τὰς τοῦ ψόφου διαφορὰς μόνον ὀλίγοις δὲ καὶ τὰς τῆς φωνῆς κατὰ συμβεβηκὸς δὲ πρὸς φρόνησιν ἡ ἀκοὴ πλεῖστον συμβάλλεται μέρος.

diaphora men gar polus kai pantodapos o o opsis eisaggello dunamis dia o pas o soma metecho chroma oste-2 kai o koinos dia outos aisthanomai malista lego de koinos megethos schema-2 kinesis arithmos o de akoe o o psophos diaphora monos oligos de kai o o phone kata sumbaino de pros phronesis o akoe pleistos sumballo meros-2


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 140)

ψυχροῦ γὰρ ὄντος τὴν φύσιν τοῦ ἐγκεφάλου καὶ τοῦ αἵμα τος τοῦ περὶ αὐτὸν ἐν τοῖς φλεβίοις ὄντος λεπτοῦ μὲν καὶ καθαροῦ εὐψύκτου δέ( διὸ καὶ ἡ τῆς τροφῆς ἀναθυμίασις ψυχομένη διὰ τὸν τόπον τὰ νοσηματικὰ ῥεύματα ποιεἶ)͵ τοῖς ἀνθρώποις πρὸς βοήθειαν ὑγιείας γέγονε τὸ τοιοῦτον εἶδος τῆς ὀσμῆς οὐδὲν γὰρ ἄλλο ἔργον ἐστὶν αὐτῆς ἢ τοῦτο.

psuchros gar eimi o phusis o egkephalos kai o o peri autos en o phlebion eimi leptos men kai katharos eupsuktos de dio-2 kai o o tropheus anathumiasis psucho dia o topos o nosematikos reuma poieo o anthropos pros boetheia ugieia gignomai o toioutos eidos o osme oudeis gar allos ergon eimi autos ee outos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 141)

τοῦτο δὲ ποιεῖ φανερῶς ἡ μὲν γὰρ τροφὴ ἡδεῖα οὖσα καὶ ἡ ξηρὰ καὶ ἡ ὑγρά πολλάκις νοσώδης ἐστίν ἡ δʼ ἀπὸ τῆς ὀσμῆς τῆς καθʼ αὑτὴν ἡδείας εὐωδία ὁπωσοῦν ἔχουσιν ὠφέλιμος ὡς εἰπεῖν αἰεί.

outos de poieo phaneros o men gar trophe edus eimi kai o xeros kai o ugros pollakis nosodes eimi o de apo o osme o kata eautou edus euodia-2 oposoun echo ophelimos os-2 eipon aei


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 142)

καὶ διὰ τοῦτο γίγνεται διὰ τῆς ἀναπνοῆς οὐ πᾶσιν ἀλλὰ τοῖς ἀνθρώποις καὶ τῶν ἐναίμων οἷον τοῖς τετράποσι καὶ ὅσα μετέχει μᾶλλον τῆς τοῦ ἀέρος φύσεως ἀναφερομένων γὰρ τῶν ὀσμῶν πρὸς τὸν ἐγκέφαλον διὰ τὴν ἐν αὐταῖς τῆς θερμότητος κουφότητα ὑγιεινοτέρως ἔχει τὰ περὶ τὸν τόπον τοῦτον ἡ γὰρ τῆς ὀσμῆς δύναμις θερμὴ τὴν φύσιν ἐστίν.

kai dia outos gignomai dia o anapnoe ou pas alla o anthropos kai o enaimos oios-2 o tetrapous kai osos metecho mallon o o aer phusis anaphero gar o osme pros o egkephalos dia o en autos o thermotes kouphotes ugieinos echo o peri o topos outos o gar o osme dunamis thermos o phusis eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 143)

κατακέχρηται δʼ ἡ φύσις τῇ ἀναπνοῇ ἐπὶ δύο ὡς ἔργῳ μὲν ἐπὶ τὴν εἰς τὸν θώρακα βοή θειαν ὡς παρέργῳ δʼ ἐπὶ τὴν ὀσμήν ἀναπνέοντος γὰρ ὥσπερ ἐκ παρόδου ποιεῖται διὰ τῶν μυκτήρων τὴν κίνησιν.

katachrao de o phusis o anapnoe epi duo os-2 ergon men epi o eis o thorax boe os-2 parergos de epi o osme anapneo gar osper-2 ek parodos1 poieo dia o mukter o kinesis


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 144)

ἴδιον δὲ τῆς τοῦ ἀνθρώπου φύσεώς ἐστι τὸ τῆς ὀσμῆς τῆς τοιαύτης γένος διὰ τὸ πλεῖστον ἐγκέφαλον καὶ ὑγρότατον ἔχειν τῶν ἄλλων ζῴων ὡς κατὰ μέγεθος διὰ γὰρ τοῦτο καὶ μόνον ὡς εἰπεῖν αἰσθάνεται τῶν ζῴων ἄνθρωπος καὶ χαίρει ταῖς τῶν ἀνθῶν καὶ τῶν τοιούτων ὀσμαῖς σύμμετρος γὰρ αὐτῶν ἡ θερμότης καὶ ἡ κίνησις πρὸς τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἐν τῷ τό πῳ ὑγρότητος καὶ ψυχρότητός ἐστιν.

idios de o o anthropos phusis eimi o o osme o toioutos genos dia o pleistos egkephalos kai ugros echo o allos zoion-2 os-2 kata megethos dia gar outos kai monos os-2 eipon aisthanomai o zoion-2 anthropos kai chairo o o anthe kai o toioutos osme summetros gar autos o thermotes kai o kinesis pros o uperbole o en o o ugrotes kai psuchrotes eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 145)

τοῖς δʼ ἄλλοις ὅσα πνεύμονα ἔχει διὰ τοῦ ἀναπνεῖν τοῦ ἑτέρου γένους τῆς ὀσμῆς τὴν αἴσθησιν ἀποδέδωκεν ἡ φύσις ὅπως μὴ δύο αἰσθητήρια ποιῇ ἀπόχρη γάρ ἐπείπερ καὶ ὣς ἀναπνέουσιν ὥσπερ τοῖς ἀνθρώποις ἀμφοτέρων τῶν ὀσφραντῶν τούτοις τῶν ἑτέρων μόνων ὑπάρχουσα ἡ αἴσθησις.

o de allos osos pneumon echo dia o anapneo o eteros genos o osme o aisthesis apodidomi o phusis opos me duo aistheterion poieo apochrao gar epei kai os anapneo osper-2 o anthropos amphoteros o osphrantos outos o eteros monos uparcho o aisthesis


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 146)

τὰ δὲ μὴ ἀναπνέοντα ὅτι μὲν ἔχει αἴσθησιν τοῦ ὀσφραντοῦ φανερόν καὶ γὰρ ἰχθύες καὶ τὸ τῶν ἐντόμων γένος πᾶν ἀκριβῶς καὶ πόρρωθεν αἰσθάνεται διὰ τὸ θρεπτικὸν εἶδος τῆς ὀσμῆς ἀπέχοντα πολὺ τῆς οἰκείας τροφῆς οἷον αἵ τε μέλιτται καὶ τὸ τῶν μικρῶν μυρμήκων γένος οὓς καλοῦσί τινες κνῖπας καὶ τῶν θαλαττίων αἱ πορφύραι καὶ πολλὰ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων ζῴων ὀξέως αἰσθάνεται τῆς τροφῆς διὰ τὴν ὀσμήν.

o de me anapneo ostis men echo aisthesis o osphrantos phaneros kai gar ichthus kai o o entomos genos pas akribos kai prosothen aisthanomai dia o threptikos eidos o osme apecho polus o oikeios tropheus oios-2 os te melissa kai o o mikros murmex genos os kaleo tis kai o thalassios o porphura kai polus o allos o toioutos zoion-2 oxeos aisthanomai o tropheus dia o osme


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 147)

ὅτῳ δὲ αἰσθάνεται οὐχ ὁμοίως φανερόν.


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 148)

διὸ κἂν ἀπορήσειέ τις τίνι αἰσθάνονται τῆς ὀσμῆς εἴπερ ἀναπνέουσι μὲν γίγνεται τὸ ὀσμᾶσθαι μοναχῶς( τοῦτο γὰρ φαίνεται ἐπὶ τῶν ἀναπνεόντων συμβαῖνον πάντων̓)͵ ἐκείνων δʼ οὐθὲν ἀναπνεῖ αἰσθάνεται μέντοι εἰ μή τις παρὰ τὰς πέντε αἰσθήσεις ἑτέρα.

dio-2 kan-2 aporeo1 tis tis-2 aisthanomai o osme eiper anapneo men gignomai o osmaomai monachos outos gar phaino epi o anapneo sumbaino pas ekeinos de oudeis anapneo aisthanomai mentoi ei me tis para o pente aisthesis eteros


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 149)

τοῦτο δʼ ἀδύνατον τοῦ γὰρ ὀσφραντοῦ ὄσφρησις ἐκεῖνα δὲ τούτου αἰσθάνεται ἀλλʼ οὐ τὸν αὐτὸν ἴσως τρόπον ἀλλὰ τοῖς μὲν ἀναπνέουσι τὸ πνεῦμα ἀφαιρεῖ τὸ ἐπικείμενον ὥσπερ πῶμά τι( διὸ οὐκ αἰσθάνεται μὴ ἀναπνέοντἀ)͵ τοῖς δὲ μὴ ἀναπνέουσιν ἀφῄρηται τοῦτο καθάπερ ἐπὶ τῶν ὀφθαλμῶν τὰ μὲν ἔχει βλέφαρα τῶν ζῴων ὧν μὴ ἀνακαλυφθέντων οὐ δύναται ὁρᾶν τὰ δὲ σκληρόφθαλμα οὐκ ἔχει διόπερ οὐ προσδεῖται οὐδενὸς τοῦ ἀνακαλύψοντος ἀλλʼ ὁρᾷ ἐκ τοῦ δυνατοῦ ὄντος αὐτοῖς εὐθύς.

outos de adunatos-2 o gar osphrantos osphresis ekeinos de outos aisthanomai alla ou o autos isos-3 tropos-2 alla o men anapneo o pneuma aphaireo o epikeimai osper-2 poma tis dio-2 ou aisthanomai me anapneo o de me anapneo aphaireo outos katha epi o ophthalmos o men echo blepharon o zoion-2 os me anakalupto ou dunamai orao o de sklerophthalmos ou echo dioper ou prosdeomai oudeis o anakalupto alla orao ek o dunatos eimi autos euthus


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 15)

ὁ γὰρ λόγος αἴτιός ἐστι τῆς μαθήσεως ἀκουστὸς ὤν οὐ καθʼ αὑτὸν ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός ἐξ ὀνομάτων γὰρ σύγκειται τῶν δʼ ὀνομάτων ἕκαστον σύμβολόν ἐστιν.

o gar logos aitios eimi o mathesis akoustos eimi ou kata eautou alla kata sumbaino ek onoma gar sugkeimai o de onoma ekastos sumbolon eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 150)

ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἄλλων ζῴων ὁτιοῦν οὐδὲν δυσχεραίνει τῶν καθʼ αὑτὰ δυσωδῶν τὴν ὀσμήν ἂν μή τι τύχῃ φθαρτικὸν ὄν ὑπὸ τούτων δʼ ὁμοίως φθαρεῖται καθάπερ καὶ οἱ ἄνθρωποι ὑπὸ τῆς τῶν ἀνθράκων ἀτμίδος καρηβαροῦσι καὶ φθείρονται πολλάκις οὕτως ὑπὸ τῆς τοῦ θείου δυνάμεως καὶ τῶν ἀσφαλτωδῶν φθείρεται τἆλλα ζῷα καὶ φεύγει διὰ τὸ πάθος.

omoios de kai o allos zoion-2 otioun oudeis duscheraino o kata eautou dusodes o osme an me tis tuche phthartikos eimi upo outos de omoios katha kai o anthropos upo o o anthrax atmis karebarao kai phtheiro pollakis outos-2 upo o o theios dunamis kai o asphaltodes phtheiro allos zoion-2 kai pheugo dia o pathos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 151)

αὐτῆς δὲ καθʼ αὑτὴν τῆς δυσωδίας οὐδὲν φροντίζουσιν( καίτοι πολλὰ τῶν φυομένων δυσώδεις ἔχει τὰς ὀσμάς̓)͵ ἐὰν μή τι συμβάλληται πρὸς τὴν γεῦσιν ἢ τὴν ἐδωδὴν αὐτοῖς.

autos de kata eautou o dusodia-2 oudeis phrontizo kaitoi-2 polus o phuo dusodes echo o osmas ean me tis sumballo pros o geusis ee o edode autos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 152)

ἔοικε δʼ ἡ αἴσθησις ἡ τοῦ ὀσφραίνεσθαι περιττῶν οὐσῶν τῶν αἰσθήσεων καὶ τοῦ ἀριθμοῦ ἔχοντος μέσον τοῦ περιττοῦ καὶ αὐτὴ μέση εἶναι τῶν τε ἁπτικῶν οἷον ἁφῆς καὶ γεύσεως καὶ τῶν διʼ ἄλλου αἰσθητικῶν οἷον ὄψεως καὶ ἀκοῆς.

eoika de o aisthesis o o osphrainomai perissos eimi o aisthesis kai o arithmos echo mesos o perissos kai autos mesos eimi o te aptikos oios-2 aphe kai geusis kai o dia allos aisthetikos oios-2 opsis kai akoe


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 153)

διὸ καὶ τὸ ὀσφραντὸν τῶν θρεπτικῶν ἐστὶ πάθος τι( ταῦτα δʼ ἐν τῷ ἁπτῷ γένεἰ)͵ καὶ τοῦ ἀκουστοῦ δὲ καὶ τοῦ ὁρατοῦ διὸ καὶ ἐν ἀέρι καὶ ἐν ὕδατι ὀσμῶνται.

dio-2 kai o osphrantos o threptikos eimi pathos tis outos de en o aptos geneion kai o akoustes de kai o orates dio-2 kai en aer kai en udor osmaomai


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 154)

ὥστʼ ἐστὶ τὸ ὀσφραντὸν κοινόν τι τούτων ἀμφοτέρων καὶ τῷ τε ἁπτῷ ὑπάρχει καὶ τῷ ἀκουστῷ καὶ τῷ διαφανεῖ διὸ καὶ εὐλόγως παρείκασται ξηρότητος ἐν ὑγρῷ καὶ χυτῷ οἷον βαφή τις εἶναι καὶ πλύσις.

oste-2 eimi o osphrantos koinos tis outos amphoteros kai o te aptos uparcho kai o akoustos kai o diaphanes dio-2 kai eulogos pareikazo xerotes en ugros kai chutos oios-2 baphe tis eimi kai plusis


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 155)

πῶς μὲν οὖν εἴδη δεῖ λέγειν καὶ πῶς οὐ δεῖ τοῦ ὀσφραντοῦ ἐπὶ τοσοῦτον εἰρήσθω.

pos-2 men oun eidos deomai lego kai pos-2 ou deomai o osphrantos epi tosoutos ero


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 156)

ὃ δὲ λέγουσί τινες τῶν Πυθαγορείων οὐκ ἔστιν εὔλογον τρέφεσθαι γάρ φασιν ἔνια ζῷα ταῖς ὀσμαῖς.

os de lego tis o puthagoreios ou eimi eulogos trepho gar phemi enioi zoion-2 o osme


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 157)

πρῶτον μὲν γὰρ ὁρῶμεν ὅτι τὴν τροφὴν δεῖ εἶναι συνθετήν( καὶ γὰρ τὰ τρεφόμενα οὐχ ἁπλᾶ ἐστιν διὸ καὶ περιττώματα γίγνεται τῆς τροφῆς ἢ ἐν αὐτοῖς ἢ ἔξω ὥσπερ τοῖς φυτοῖς ἐπεὶ δʼ οὐδὲ τὸ ὕδωρ ἐθέλει αὐτὸ μόνον ἄμεικτον ὂν τρέφεινσω ματῶδες γάρ τι δεῖ εἶναι τὸ συστησόμενονἔτι πολὺ ἧττον εὔλογον τὸν ἀέρα σωματοῦσθαἰ)· πρὸς δὲ τούτοις ὅτι πᾶσιν ἔστι τοῖς ζῴοις τόπος δεκτικὸς τῆς τροφῆς ἐξ οὗ ἕλκον λαμβάνει τὸ σῶμα τοῦ δʼ ὀσφραντοῦ ἐν τῇ κεφαλῇ τὸ αἰσθητήριον καὶ μετὰ πνευματώδους εἰσέρχεται ἀναθυμιά σεως ὥστʼ εἰς τὸν ἀναπνευστικὸν βαδίζοι ἂν τόπον.

proteros men gar orao ostis o trophe deomai eimi sunthetos kai gar o trepho ou aploos eimi dio-2 kai perissoma gignomai o tropheus ee en autos ee exo osper-2 o phuton epei de oude o udor ethelo autos monos ameiktos eimi gar tis deomai eimi o polus esson eulogos o aer somatoo pros de outos ostis pas eimi o zoion-2 topos dektikos o tropheus ek e elko lambano o soma o de osphrantos en o kephale o aistheterion kai meta pneumatodes eiserchomai oste-2 eis o anapneustikos badizo an topos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 158)

ὅτι μὲν οὖν οὐ συμβάλλεται εἰς τροφὴν τὸ ὀσφραντόν ᾗ ὀσφραντόν δῆλον ὅτι μέντοι εἰς ὑγίειαν καὶ ἐκ τῆς αἰσθήσεως καὶ ἐκ τῶν εἰρημένων φανερόν ὥστε ὅπερ ὁ χυμὸς ἐν τῷ θρεπτικῷ καὶ πρὸς τὰ τρεφόμενα τοῦτʼ ἐστὶ πρὸς ὑγίειαν τὸ ὀσφραντόν.

ostis men oun ou sumballo eis trophe o osphrantos os osphrantos delos-3 ostis mentoi eis ugieia kai ek o aisthesis kai ek o ero phaneros oste-2 osper o chumos en o threptikos kai pros o trepho outos eimi pros ugieia o osphrantos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 159)

καθʼ ἕκαστον μὲν οὖν αἰσθητήριον διωρίσθω τὸν τρόπον τοῦτον.

kata ekastos men oun aistheterion diorizo o tropos-2 outos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 16)

διόπερ φρονιμώτεροι τῶν ἐκ γενετῆς ἐστερημένων εἰσὶν ἑκατέρας τῆς αἰσθήσεως οἱ τυφλοὶ τῶν ἐνεῶν καὶ κωφῶν.

dioper phronimos o ek genete stereo eimi ekateros-2 o aisthesis o tuphlos o eneos kai kophos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 160)

Ἀπορήσειε δʼ ἄν τις εἰ πᾶν σῶμα εἰς ἄπειρον διαιρεῖται ἆρα καὶ τὰ παθήματα τὰ αἰσθητά οἷον χρῶμα καὶ χυμὸς καὶ ὀσμὴ καὶ ψόφος καὶ βαρῦ καὶ κοῦφον καὶ θερμὸν καὶ ψυχρόν καὶ σκληρὸν καὶ μαλακόν ἢ ἀδύνατον.

aporeo1 de an tis ei pas soma eis apeiros diaireo ara-3 kai o pathema-2 o aisthetes oios-2 chroma kai chumos kai osme kai psophos kai kai kouphos kai thermos kai psuchros kai skleros-2 kai malakos ee adunatos-2


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 161)

ποιητικὸν γάρ ἐστιν ἕκαστον αὐτῶν τῆς αἰσθήσεως( τῷ δύνασθαι γὰρ κινεῖν αὐτὴν λέγεται πάντἀ)͵ ὥστʼ ἀνάγκη εἰ ἡ δύναμις καὶ τὴν αἴσθησιν εἰς ἄπειρα διαιρεῖσθαι καὶ πᾶν εἶναι μέ γεθος αἰσθητόν( ἀδύνατον γὰρ λευκὸν μὲν ὁρᾶν μὴ ποσὸν δἔ)· εἰ γὰρ μὴ οὕτως ἐνδέχοιτʼ ἂν εἶναί τι σῶμα μηδὲν ἔχον χρῶμα μηδὲ βάρος μηδʼ ἄλλο τι τοιοῦτον πάθος ὥστʼ οὐδʼ αἰσθητὸν ὅλως ταῦτα γὰρ τὰ αἰσθητά.

poietikos gar eimi ekastos autos o aisthesis tis-2 dunamai gar kineo autos lego pas oste-2 anagke ei o dunamis kai o aisthesis eis apeiros diaireo kai pas eimi ego aisthetos adunatos-2 gar leukos men orao me posos-2 deomai ei gar me outos-2 endechomai an eimi tis soma medeis echo chroma mede baros mede allos tis toioutos pathos oste-2 oude aisthetos olos outos gar o aisthetes


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 162)

τὸ ἄρʼ αἰσθητὸν ἔσται συγκείμενον οὐκ ἐξ αἰσθητῶν.

o ara aisthetos eimi sugkeimai ou ek aisthetes


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 163)

ἀλλʼ ἀναγκαῖον οὐ γὰρ δὴ ἔκ γε τῶν μαθηματικῶν.

alla anagkaios ou gar de-2 ek ge o mathematikos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 164)

ἔτι τίνι κρινοῦμεν ταῦτα καὶ γνωσόμεθα ἢ τῷ νῷ ἀλλʼ οὐ νοητά οὐδὲ νοεῖ ὁ νοῦς τὰ ἐκτὸς μὴ μετʼ αἰσθήσεως.

eti tis-2 krino outos kai gignosko ee o noos alla ou noetos oude noeo o noos o ektos me meta aisthesis


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 165)

ἅμα δʼ εἰ ταῦτʼ ἔχει οὕτως ἔοικε μαρτυρεῖν τοῖς τὰ ἄτομα ποιοῦσι μεγέθη οὕτω γὰρ ἂν λύοιτο ὁ λόγος.

ama de ei outos echo outos-2 eoika martureo o o atomos poieo megethos outos-2 gar an luo o logos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 166)

ἀλλʼ ἀδύνατα εἴρηται δὲ περὶ αὐτῶν ἐν τοῖς λόγοις τοῖς περὶ κινήσεως.

alla adunatos-2 eromai de peri autos en o logos o peri kinesis


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 167)

περὶ δὲ τῆς λύσεως αὐτῶν ἅμα δῆλον ἔσται καὶ διὰ τί πεπέρανται τὰ εἴδη καὶ χρώματος καὶ χυμοῦ καὶ φθόγγων καὶ τῶν ἄλλων αἰσθητῶν.

peri de o lusis autos ama delos-3 eimi kai dia tis-2 perao o eidos kai chroma kai chumoo kai phthoggos kai o allos aisthetes


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 168)

ὧν μὲν γάρ ἐστιν ἔσχατα ἀνάγκη πεπεράνθαι τὰ ἐντός τὰ δʼ ἐναντία ἔσχατα πᾶν δὲ τὸ αἰσθητὸν ἔχει ἐναντίωσιν οἷον ἐν χρώματι τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν ἐν χυμῷ γλυκὺ καὶ πικρόν καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις δὴ πᾶσίν ἐστιν ἔσχατα τὰ ἐν αντία.

os men gar eimi schetho anagke peraino o entos o de enantios schetho pas de o aisthetos echo enantiosis-2 oios-2 en chroma o leukos kai o melas en chumos glukus kai pikros kai en o allos de-2 pas eimi schetho o en


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 169)

τὸ μὲν οὖν συνεχὲς εἰς ἄπειρα τέμνεται ἄνισα εἰς δʼ ἴσα πεπερασμένα τὸ δὲ μὴ καθʼ αὑτὸ συνεχὲς εἰς πεπερασμένα εἴδη.

o men oun suneches eis apeiros temno anisos eis de isos peraino o de me kata eautou suneches eis peraino eidos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 17)

Περὶ μὲν οὖν τῆς δυνάμεως ἣν ἔχει τῶν αἰσθήσεων ἑκάστη πρότερον εἴρηται.

peri men oun o dunamis os echo o aisthesis ekastos proteros eromai


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 170)

ἐπεὶ οὖν τὰ μὲν πάθη ὡς εἴδη λεκτέον ὑπάρχει δὲ συνέχεια ἀεὶ ἐν τούτοις ληπτέον ὅτι τὸ δυνάμει καὶ τὸ ἐνεργείᾳ ἕτερον καὶ διὰ τοῦτο τὸ μυριοστημόριον λανθάνει τῆς κέγχρου ὁρωμένης καίτοι ἡ ὄψις ἐπελήλυθεν καὶ ὁ ἐν τῇ διέσει φθόγγος λανθάνει καίτοι συνεχοῦς ὄντος ἀκούει τοῦ μέλους παντός τὸ δὲ διάστημα τὸ τοῦ μεταξὺ πρὸς τοὺς ἐσχάτους λανθάνει.

epei oun o men pathe-2 os-2 eidos lekteos uparcho de sunecheia aei en outos lepteos ostis o dunamis kai o energeia eteros kai dia outos o muriostemorion lanthano o kegchros orao kaitoi-2 o opsis eperchomai kai o en o diesis phthoggos lanthano kaitoi-2 suneches eimi akouo o melos pas o de diastema-2 o o metaxu pros o schetho lanthano


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 171)

ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις αἰσθητοῖς τὰ μικρὰ πάμπαν δυνάμει γὰρ ὁρατά ἐνεργείᾳ δʼ οὔ ὅταν μὴ χωρὶς ᾖ καὶ γὰρ ἐνυπάρχει δυνάμει ἡ ποδιαία τῇ δίποδι ἐνεργείᾳ δʼ ἤδη ἀφαιρεθεῖσα.

omoios de kai en o allos aisthetos o mikros pampan dunamis gar orates energeia de ou otan me choris eimi kai gar enuparcho dunamis o podiaios o dipous energeia de ede-2 aphaireo


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 172)

χωριζόμεναι δʼ αἱ τηλικαῦται ὑπεροχαὶ εὐλόγως μὲν ἂν καὶ διαλύοιντο εἰς τὰ περιέχοντα ὥσπερ καὶ ἀκαριαῖος χυμὸς εἰς τὴν θάλατταν ἐγχυθείς.

chorizo de o telikoutos uperoche eulogos men an kai dialuo eis o periecho osper-2 kai akariaios chumos eis o thalassa egchuno


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 173)

οὐ μὴν ἀλλʼ ἐπειδὴ οὐδʼ ἡ τῆς αἰσθήσεως ὑπεροχὴ καθʼ αὑτὴν αἰσθητὴ οὐδὲ χωριστή( δυνάμει γὰρ ἐνυπάρχει ἐν τῇ ἀκριβεστέρᾳ ἡ ὑπεροχἤ)͵ οὐδὲ τὸ τηλικοῦτον αἰσθητὸν χωριστὸν ἔσται ἐνεργείᾳ αἰσθάνεσθαι.

ou men-2 alla epei oude o o aisthesis uperoche kata eautou aisthetos oude choristos dunamis gar enuparcho en o akribes o uperoche oude o telikoutos aisthetos choristos eimi energeia aisthanomai


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 174)

ἀλλʼ ὅμως ἔσται αἰσθητόν δυνάμει τε γάρ ἐστιν ἤδη καὶ ἐνεργείᾳ ἔσται προσγενόμενον.

alla omos-5 eimi aisthetos dunamis te gar eimi ede-2 kai energeia eimi prosgignomai


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 175)

ὅτι μὲν οὖν ἔνια μεγέθη καὶ πάθη λανθάνει καὶ διὰ τίνʼ αἰτίαν καὶ πῶς αἰσθητὰ καὶ πῶς οὔ εἴρηται.

ostis men oun enioi megethos kai pathe-2 lanthano kai dia tis-2 aitia kai pos-2 aisthetos kai pos-2 ou eromai


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 176)

ὅταν δὲ δὴ ἐνυπάρχῃ τούτῳ τοσαῦτα ὥστε καὶ ἐνεργείᾳ αἰ σθητὰ εἶναι καὶ μὴ μόνον ὅτι ἐν τῷ ὅλῳ ἀλλὰ καὶ χωρίς πεπερασμένα ἀνάγκη εἶναι τὸν ἀριθμόν καὶ χρώματα καὶ χυμοὺς καὶ φθόγγους.

otan de de-2 enuparcho outos tosoutos oste-2 kai energeia ei eimi kai me monos ostis en o olos alla kai choris peraino anagke eimi o arithmos kai chroma kai chumos kai phthoggos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 177)

ἀπορήσειε δʼ ἄν τις ἆρʼ ἀφικνοῦν ται ἢ τὰ αἰσθητὰ ἢ αἱ κινήσεις αἱ ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν( ὁποτέρως ποτὲ γίγνεται ἡ αἴσθησις̓)͵ ὅταν ἐνεργῶσιν εἰς τὸ μέσον πρῶτον οἷον ἥ τε ὀσμὴ φαίνεται ποιοῦσα καὶ ὁ ψόφος πρότερον γὰρ ὁ ἐγγὺς αἰσθάνεται τῆς ὀσμῆς καὶ ὁ ψόφος ὕστερον ἀφικνεῖται τῆς πληγῆς.

aporeo1 de an tis ara-3 ee o aisthetes ee o kinesis o apo o aisthetes opoteros pote gignomai o aisthesis otan energeo eis o mesos proteros oios-2 os te osme phaino poieo kai o psophos proteros gar o eggus aisthanomai o osme kai o psophos usteros aphikneomai o plege


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 178)

ἆρʼ οὖν οὕτω καὶ τὸ ὁρώμενον καὶ τὸ φῶς καθάπερ καὶ Ἐμπεδοκλῆς φησιν ἀφικνεῖσθαι πρότερον τὸ ἀπὸ τοῦ ἡλίου φῶς εἰς τὸ μεταξὺ πρὶν πρὸς τὴν ὄψιν ἢ ἐπὶ τὴν γῆν δόξειε δʼ ἂν εὐλόγως τοῦτο συμβαίνειν τὸ γὰρ κινούμενον κινεῖταί ποθέν ποι ὥστʼ ἀνάγκη εἶναί τινα καὶ χρόνον ἐν ᾧ κινεῖται ἐκ θατέρου πρὸς θάτερον ὁ δὲ χρόνος πᾶς διαιρετός ὥστε ἦν ὅτε οὔ πω ἑωρᾶτο ἀλλʼ ἔτʼ ἐφέρετο ἡ ἀκτὶς ἐν τῷ μεταξύ.

ara-3 oun outos-2 kai o orao kai o phaos katha kai empedokles phemi aphikneomai proteros o apo o elios phaos eis o metaxu prin pros o opsis ee epi o ge-2 dokeo de an eulogos outos sumbaino o gar kineo kineo pino poi-2 oste-2 anagke eimi tis kai chronos en os kineo ek eteros pros eteros o de chronos pas diairetos oste-2 eimi ote ou po orao alla eti phero o aktis en o metaxu


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 179)

καὶ εἰ καὶ ἅπαν ἅμα ἀκούει καὶ ἀκήκοε καὶ ὅλως αἰσθάνεται καὶ ᾔσθηται καὶ μή ἐστι γένεσις αὐτῶν ἀλλʼ εἰσὶν ἄνευ τοῦ γίγνεσθαι ὅμως οὐδὲν ἧττον ὥσπερ ὁ ψόφος ἤδη γεγενημένης τῆς πληγῆς οὔ πω πρὸς τῇ ἀκοῇδηλοῖ δὲ τοῦτο καὶ ἡ τῶν γραμμάτων μετασχημά τισις ὡς γιγνομένης τῆς φορᾶς ἐν τῷ μεταξύ οὐ γὰρ τὸ λεχθὲν φαίνονται ἀκηκοότες διὰ τὸ μετασχηματίζεσθαι φερόμενον τὸν ἀέραἆρʼ οὖν οὕτω καὶ τὸ χρῶμα καὶ τὸ φῶς οὐ γὰρ δὴ τῷ πως ἔχειν τὸ μὲν ὁρᾷ τὸ δʼ ὁρᾶται ὥσπερ ἴσα ἐστίν οὐθὲν γὰρ ἂν ἔδει που ἑκάτερον εἶναι τοῖς γὰρ ἴσοις γιγνομένοις οὐδὲν διαφέρει ἢ ἐγγὺς ἢ πόρρω ἀλλήλων εἶναι.

kai ei kai apas ama akouo kai akouo kai olos aisthanomai kai aisthanomai kai me eimi genesis autos alla eimi aneu o gignomai omos-5 oudeis esson osper-2 o psophos ede-2 gignomai o plege ou po pros o de outos kai o o gramma os-2 gignomai o phora en o metaxu ou gar o lego phaino akouo dia o metaschematizo phero o oun outos-2 kai o chroma kai o phaos ou gar de-2 o pos echo o men orao o de orao osper-2 isos eimi oudeis gar an deo pou ekateros-2 eimi o gar isos gignomai oudeis diaphero ee eggus ee proso allelon eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 18)

τοῦ δὲ σώματος ἐν οἷς ἐγγίγνεσθαι πέφυκεν αἰσθητηρίοις ἔνιοι μὲν ζητοῦσι κατὰ τὰ στοιχεῖα τῶν σωμάτων οὐκ εὐποροῦντες δὲ πρὸς τέτταρα πέντʼ οὔσας συνάγειν γλίχονται περὶ τῆς πέμπτης.

o de soma en os eggignomai phuo aistheterion enioi men zeteo kata o stoicheion o soma ou euporeo de pros tessares pente eimi sunago glichomai peri o pemptos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 180)

ἢ περὶ μὲν τὸν ψόφον καὶ τὴν ὀσμὴν τοῦτο συμβαίνειν εὔλογον ὥσπερ γὰρ ὁ ἀὴρ καὶ τὸ ὕδωρ συνεχῆ μέν μεμέρισται δʼ ἀμφοτέρων ἡ κίνησις.

ee peri men o psophos kai o osme outos sumbaino eulogos osper-2 gar o aer kai o udor suneches men merizo de amphoteros o kinesis


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 181)

διὸ καὶ ἔστι μὲν ὡς τὸ αὐτὸ ἀκούει ὁ πρῶτος καὶ ὁ ὕστερος καὶ ὀσφραίνεται ἔστι δʼ ὡς οὔ.

dio-2 kai eimi men os-2 o autos akouo o proteros kai o usteros kai osphrainomai eimi de os-2 ou


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 182)

δοκεῖ δέ τισιν εἶναι ἀπορία καὶ περὶ τούτων ἀδύνατον γάρ φασί τινες ἄλλον ἄλλῳ τὸ αὐτὸ ἀκούειν καὶ ὁρᾶν καὶ ὀσφραίνεσθαι οὐ γὰρ οἷόν τʼ εἶναι πολλοὺς καὶ χωρὶς ὄντας ἓν ἀκούειν καὶ ὀσφραίνεσθαι τὸ γὰρ ἓν χωρὶς ἂν αὐτὸ αὑτοῦ εἶναι.

dokeo de tis eimi aporia kai peri outos adunatos-2 gar phemi tis allos allos o autos akouo kai orao kai osphrainomai ou gar oios-2 te eimi polus kai choris eimi eis-2 akouo kai osphrainomai o gar eis-2 choris an autos eautou eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 183)

ἢ τοῦ μὲν κινήσαντος πρώτου οἷον τῆς κώδωνος ἢ λιβανωτοῦ ἢ πυρός τοῦ αὐτοῦ καὶ ἑνὸς ἀριθμῷ αἰσθάνονται πάντες τοῦ δὲ δὴ ἰδίου ἑτέρου ἀριθμῷ εἴδει δὲ τοῦ αὐτοῦ διὸ ἅμα πολλοὶ ὁρῶσι καὶ ὀσμῶνται καὶ ἀκούουσιν ἔστι δʼ οὔτε σώματα ταῦτα ἀλλὰ πάθος καὶ κίνησίς τις( οὐ γὰρ ἂν τοῦτο συνέβαινεν̓)͵ οὔτʼ ἄνευ σώματος.

ee o men kineo proteros oios-2 o kodon ee libanotos ee pur o autos kai eis-2 arithmos aisthanomai pas o de de-2 idios eteros arithmos eidos de o autos dio-2 ama polus orao kai osmaomai kai akouo eimi de oute soma outos alla pathos kai kinesis tis ou gar an outos sumbaino oute aneu soma


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 184)

περὶ δὲ τοῦ φωτὸς ἄλλος λόγος τῷ ἐνεῖναι γάρ τι τὸ φῶς ἐστιν ἀλλʼ οὐ κίνησίς τις.

peri de o phaos allos logos o eniemi gar tis o phaos eimi alla ou kinesis tis


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 185)

ὅλως δὲ οὐδὲ ὁμοίως ἐπί τε ἀλλοιώσεως ἔχει καὶ φορᾶς αἱ μὲν γὰρ φοραὶ εὐλόγως εἰς τὸ μεταξὺ πρῶτον ἀφικνοῦνται( δοκεῖ δʼ ὁ ψόφος εἶναι φερομένου τινὸς κίνησις̓)͵ ὅσα δʼ ἀλλοιοῦται οὐκέτι ὁμοίως ἐνδέχεται γὰρ ἀθρόον ἀλλοιοῦσθαι καὶ μὴ τὸ ἥμισυ πρότερον οἷον τὸ ὕδωρ ἅμα πᾶν πήγνυσθαι.

olos de oude omoios epi te alloiosis echo kai phora o men gar phora eulogos eis o metaxu proteros aphikneomai dokeo de o psophos eimi phero tis kinesis osos de alloioo ouketi omoios endechomai gar athroos alloioo kai me o emisus proteros oios-2 o udor ama pas pegnumi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 186)

οὐ μὴν ἀλλʼ ἂν ᾖ πολὺ τὸ θερμαινόμενον ἢ πηγνύμενον τὸ ἐχόμενον ὑπὸ τοῦ ἐχομένου πάσχει τὸ δὲ πρῶτον ὑπʼ αὐτοῦ τοῦ ἀλλοιοῦντος μεταβάλλει καὶ ἀνάγκη ἅμα ἀλλοιοῦσθαι καὶ ἀθρόον.

ou men-2 alla an eimi polus o thermaino ee pegnumi o echo upo o echo pascho o de proteros upo autos o alloioo metaballo kai anagke ama alloioo kai athroos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 187)

ἦν δʼ ἂν καὶ τὸ γεύεσθαι ὥσπερ ἡ ὀσμή εἰ ἐν ὑγρῷ ἦμεν καὶ πορρωτέρωθεν πρὶν θιγεῖν αὐτοῦ ᾐσθανόμεθα.

eimi de an kai o geuo osper-2 o osme ei en ugros eimi kai porroterothen prin thiggano autos aisthanomai


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 188)

εὐλόγως δὴ ὧν ἐστι μεταξὺ τοῦ αἰσθητηρίου οὐχ ἅμα πάντα πάσχει πλὴν ἐπὶ τοῦ φωτὸς διὰ τὸ εἰρημένον διὰ τὸ αὐτὸ δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ὁρᾶν τὸ γὰρ φῶς ποιεῖ τὸ ὁρᾶν.

eulogos de-2 os eimi metaxu o aistheterion ou ama pas pascho plen epi o phaos dia o ero dia o autos de kai epi o orao o gar phaos poieo o orao


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 189)

Ἔστι δʼ ἀπορία καὶ ἄλλη τις τοιάδε περὶ τὰς αἰσθήσεις πότερον ἐνδέχεται δυεῖν ἅμα αἰσθάνεσθαι ἐν τῷ αὐτῷ καὶ ἀτόμῳ χρόνῳ ἢ οὔ.

eimi de aporia kai allos tis toiosde peri o aisthesis poteros endechomai duao ama aisthanomai en o autos kai atomos chronos ee ou


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 19)

ποιοῦσι δὲ πάντες τὴν ὄψιν πυρὸς διὰ τὸ πάθους τινὸς ἀγνοεῖν τὴν αἰτίαν θλιβομένου γὰρ καὶ κινουμένου τοῦ ὀφθαλμοῦ φαίνεται πῦρ ἐκλάμπειν τοῦτο δʼ ἐν τῷ σκότει πέφυκε συμβαίνειν ἢ τῶν βλεφάρων ἐπικεκαλυμμένων γίγνεται γὰρ καὶ τότε σκότος.

poieo de pas o opsis pur dia o pathos tis agnoeo o aitia thlibo gar kai kineo o ophthalmos phaino pur eklampo outos de en o skotos phuo sumbaino ee o blepharon epikalupto gignomai gar kai tote skotos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 190)

εἰ δὴ ἀεὶ ἡ μείζων κίνησις τὴν ἐλάττω ἐκκρούειδιὸ ὑποφερομένων ὑπὸ τὰ ὄμματα οὐκ αἰσθάνονται ἐὰν τύχωσι σφόδρα τι ἐννοῦντες ἢ φοβούμενοι ἢ ἀκούοντες πολὺν ψόφοντοῦτο δὴ ὑποκείσθω καὶ ὅτι ἑκάστου μᾶλλον ἔστιν αἰσθάνεσθαι ἁπλοῦ ὄντος ἢ κεκραμένου οἷον οἴνου ἀκράτου ἢ κεκραμένου καὶ μέλιτος καὶ χρόας καὶ τῆς νήτης μόνης ἢ ἐν τῇ διὰ πασῶν διὰ τὸ ἀφανίζειν ἄλληλα.

ei de-2 aei o megas kinesis o elasson upophero upo o omma ou aisthanomai ean tugchano sphodra tis enneo ee phobeo ee akouo polus de-2 upokeimai kai ostis ekastos mallon eimi aisthanomai aploos eimi ee kerannumi oios-2 oinon akratos ee kerannumi kai meli kai chroia kai o nete monos ee en o dia pas dia o aphanizo allelon


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 191)

τοῦτο δὲ ποιεῖ ἐξ ὧν ἕν τι γίγνεται.


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 192)

εἰ δὴ ἡ μείζων τὴν ἐλάττω κίνησιν ἐκκρούει ἀνάγκη ἂν ἅμα ὦσι καὶ αὐτὴν ἧττον αἰσθητὴν εἶναι ἢ εἰ μόνη ἦν ἀφαιρεῖται γάρ τι ἡ ἐλάττων μειγνυμένη εἴπερ ἅπαντα τὰ ἁπλᾶ μᾶλλον αἰσθητά ἐστιν.

ei de-2 o megas o elasson kinesis ekkrouo anagke an ama eimi kai autos esson aisthetes eimi ee ei monos eimi aphaireo gar tis o elasson mignumi eiper apas o aploos mallon aisthetes eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 193)

ἐὰν ἄρα ἴσαι ὦσιν ἕτεραι οὖσαι οὐδετέρας ἔσται αἴσθησις ἀφανιεῖ γὰρ ἡ ἑτέρα ὁμοίως τὴν ἑτέραν ἁπλῆς δʼ οὐκ ἔστιν αἰσθάνεσθαι.

ean ara isos eimi eteros eimi oudeteros eimi aisthesis aphanizo gar o eteros omoios o eteros aploos de ou eimi aisthanomai


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 194)

ὥστε ἢ οὐδεμία ἔσται αἴσθησις ἢ ἄλλη ἐξ ἀμφοῖν ὅπερ καὶ γίγνεσθαι δοκεῖ ἐπὶ τῶν κεραννυμένων ἐν ᾧ ἂν μειχθῶσιν.

oste-2 ee oudeis eimi aisthesis ee allos ek ampho osper kai gignomai dokeo epi o kerannumi en os an mignumi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 195)

ἐπεὶ οὖν ἐκ μὲν ἐνίων γίγνεταί τι ἐκ δʼ ἐνίων οὐ γίγνεται τοιαῦτα δὲ τὰ ὑφʼ ἑτέραν αἴσθησιν( μείγνυνται γὰρ ὧν τὰ ἔσχατα ἐναντία οὐκ ἔστι δʼ ἐκ λευκοῦ καὶ ὀξέος ἓν γίγνεσθαι ἀλλʼ ἢ κατὰ συμβεβηκός ἀλλʼ οὐχ ὡς ἐξ ὀξέος καὶ βαρέος συμφωνίἀ)͵ οὐκ ἄρα οὐδʼ αἰσθάνεσθαι ἐνδέχεται αὐτῶν ἅμα.

epei oun ek men enioi gignomai tis ek de enioi ou gignomai toioutos de o upo eteros aisthesis mignumi gar os o schetho enantios ou eimi de ek leukos kai oxus eis-2 gignomai alla ee kata sumbaino alla ou os-2 ek oxus kai barus sumphonia ou ara oude aisthanomai endechomai autos ama


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 196)

ἴσαι μὲν γὰρ οὖσαι αἱ κινήσεις ἀφανιοῦσιν ἀλλήλας ἐπεὶ μία οὐ γίγνεται ἐξ αὐτῶν ἂν δʼ ἄνισοι ἡ κρείττων αἴσθησιν ἐμποιήσει.

isos men gar eimi o kinesis aphanizo allelon epei eis-2 ou gignomai ek autos an de anisos o kreisson aisthesis empoieo


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 197)

ἔτι μᾶλλον ἅμα δυοῖν αἴσθοιτʼ ἂν ἡ ψυχὴ τῇ μιᾷ αἰσθήσει ὧν μία αἴσθησις οἷον ὀξέος καὶ βαρέος( μᾶλλον γὰρ ἅμα ἡ κίνησις τῇ μιᾶς αὐτὴ ἑαυτῇ ἢ τοῖν δυοῖν οἷον ὄψεως καὶ ἀκοῆς̓)͵ τῇ μιᾷ δὲ ἅμα δυοῖν οὐκ ἔστιν αἰσθάνεσθαι ἂν μὴ μειχθῇ( τὸ γὰρ μεῖγμα ἓν βούλεται εἶναι τοῦ δʼ ἑνὸς μία αἴσθησις ἡ δὲ μία ἅμα αὑτᾖ)͵ ὥστʼ ἐξ ἀνάγκης τῶν μεμειγμένων ἅμα αἰσθάνεται ὅτι μιᾷ αἰσθήσει κατʼ ἐνέργειαν αἰσθάνεται ἑνὸς μὲν γὰρ ἀριθμῷ ἡ κατʼ ἐνέργειαν μία εἴδει δὲ ἡ κατὰ δύναμιν μία καὶ εἰ μία τοίνυν ἡ αἴσθησις ἡ κατʼ ἐνέργειαν ἓν ἐκεῖνα ἐρεῖ.

eti mallon ama duo aisthanomai an o psyche o eis-2 aisthesis os eis-2 aisthesis oios-2 oxus kai barus mallon gar ama o kinesis o eis-2 autos eautou ee o duo oios-2 opsis kai akoe o eis-2 de ama duo ou eimi aisthanomai an me mignumi o gar eis-2 boulomai eimi o de eis-2 eis-2 aisthesis o de eis-2 ama oste-2 ek anagke o mignumi ama aisthanomai ostis eis-2 aisthesis kata energeia aisthanomai eis-2 men gar arithmos o kata energeia eis-2 eidos de o kata dunamis eis-2 kai ei eis-2 toinun o aisthesis o kata energeia eis-2 ekeinos eraomai


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 198)

μεμεῖχθαι ἄρα ἀνάγκη αὐτά.


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 199)

ὅταν ἄρα μὴ ᾖ μεμειγμένα δύο ἔσονται αἰσθήσεις αἱ κατʼ ἐνέργειαν.

otan ara me eimi mignumi duo eimi aisthesis o kata energeia


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 2)

τὰ μὲν οὖν εἰρημένα περὶ ψυχῆς ὑποκείσθω περὶ δὲ τῶν λοιπῶν λέγωμεν καὶ πρῶτον περὶ τῶν πρώτων.

o men oun ero peri psyche upokeimai peri de o loipos lego kai proteros peri o proteros


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 20)

ἔχει δʼ ἀπορίαν τοῦτο καὶ ἑτέραν.


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 200)

ἀλλὰ κατὰ μίαν δύναμιν καὶ ἄτομον χρόνον μίαν ἀνάγκη εἶναι τὴν ἐνέργειαν μιᾶς γὰρ ἡ εἰσάπαξ μία χρῆσις καὶ κίνησις μία δὲ ἡ δύναμις.

alla kata eis-2 dunamis kai atomos chronos eis-2 anagke eimi o energeia eis-2 gar o eisapax eis-2 chresis kai kinesis eis-2 de o dunamis


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 201)

οὐκ ἄρα ἐνδέχεται δυοῖν ἅμα αἰσθάνεσθαι τῇ μιᾷ αἰσθήσει.

ou ara endechomai duo ama aisthanomai o eis-2 aisthesis


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 202)

ἀλλὰ μὴν εἰ τὰ ὑπὸ τὴν αὐτὴν αἴσθησιν ἅμα ἀδύνατον ἐὰν ᾗ δύο δῆλον ὅτι ἧττον ἔτι τὰ κατὰ δύο αἰσθήσεις ἐνδέχεται ἅμα αἰσθάνεσθαι οἷον λευκὸν καὶ γλυκύ.

alla men-2 ei o upo o autos aisthesis ama adunatos-2 ean os duo delos-3 ostis esson eti o kata duo aisthesis endechomai ama aisthanomai oios-2 leukos kai glukus


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 203)

φαίνεται γὰρ τὸ μὲν τῷ ἀριθμῷ ἓν ἡ ψυχὴ οὐδενὶ ἑτέρῳ λέγειν ἀλλʼ ἢ τῷ ἅμα τὸ δὲ τῷ εἴδει ἓν τῇ κρινούσῃ αἰσθήσει καὶ τῷ τρόπῳ.

phaino gar o men o arithmos eis-2 o psyche oudeis eteros lego alla ee o ama o de o eidos eis-2 o krino aisthesis kai o tropos-2


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 204)

λέγω δὲ τοῦτο ὅτι ἴσως τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν ἕτερον τῷ εἴδει ὄν ἡ αὐτὴ κρίνει καὶ τὸ γλυκὺ καὶ τὸ πικρὸν ἡ αὐτὴ μὲν ἑαυτῇ ἐκείνης δʼ ἄλλη ἀλλʼ ἑτέρως ἑκάτερον τῶν ἐναντίων ὡς δʼ αὔτως ἑαυταῖς τὰ σύστοιχα οἷον ὡς ἡ γεῦσις τὸ γλυκύ οὕτως ἡ ὄψις τὸ λευκόν ὡς δʼ αὕτη τὸ μέλαν οὕτως ἐκείνη τὸ πικρόν.

lego de outos ostis isos-3 o leukos kai o melas eteros o eidos eimi o autos krino kai o glukus kai o pikros o autos men eautou ekeinos de allos alla eteros-2 ekateros-2 o enantios os-2 de autos-2 eautou o sustoichos oios-2 os-2 o geusis o glukus outos-2 o opsis o leukos os-2 de outos o melas outos-2 ekeinos o pikros


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 205)

ἔτι εἰ αἱ τῶν ἐναντίων κινήσεις ἐναντίαι ἅμα δὲ τὰ ἐναντία ἐν τῷ αὐτῷ καὶ ἀτόμῳ οὐκ ἐνδέχεται ὑπάρχειν ὑπὸ δὲ τὴν αἴ σθησιν τὴν μίαν ἐναντία ἐστίν οἷον γλυκὺ πικρῷ τούτων οὐκ ἂν ἐνδέχοιτο αἰσθάνεσθαι ἅμα.

eti ei o o enantios kinesis enantios ama de o enantios en o autos kai atomos ou endechomai uparcho upo de o ei o eis-2 enantios eimi oios-2 glukus pikros outos ou an endechomai aisthanomai ama


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 206)

ὁμοίως δὲ δῆλον ὅτι οὐδὲ τὰ μὴ ἐναντία τὰ μὲν γὰρ τοῦ λευκοῦ τὰ δὲ τοῦ μέλανός ἐστιν καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ὁμοίως οἷον τῶν χυμῶν οἱ μὲν τοῦ γλυκέος οἱ δὲ τοῦ πικροῦ.

omoios de delos-3 ostis oude o me enantios o men gar o leukos o de o melas eimi kai en o allos omoios oios-2 o chumos o men o glukus o de o pikros


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 207)

οὐδὲ τὰ μεμειγμένα ἅμα( λόγοι γάρ εἰσιν ἀντικειμένων οἷον τὸ διὰ πασῶν καὶ τὸ διὰ πέντἐ)͵ ἐὰν μὴ ὡς ἓν αἰσθάνηται.

oude o mignumi ama logos gar eimi antikeimai oios-2 o dia pas kai o dia pente ean me os-2 eis-2 aisthanomai


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 208)

οὕτως δʼ εἷς ὁ λόγος ὁ τῶν ἄκρων γίγνεται ἄλλως δʼ οὔ ἔσται γὰρ ἅμα ὁ μὲν πολλοῦ πρὸς ὀλίγον ἢ περιττοῦ πρὸς ἄρτιον ὁ δʼ ὀλίγου πρὸς πολὺ ἢ ἀρτίου πρὸς περιττόν.

outos-2 de eis-2 o logos o o akron gignomai allos-2 de ou eimi gar ama o men polus pros oligos ee perissos pros artios o de oligos pros polus ee artios pros perissos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 209)

εἰ οὖν πλεῖον ἔτι ἀπέχει ἀλλήλων καὶ διαφέρει τὰ συστοίχως μὲν λεγόμενα ἐν ἄλλῳ δὲ γένει τῶν ἐν τῷ αὐτῷ γένει( λέγω δʼ οἷον τὸ γλυκὺ καὶ τὸ λευκὸν καλῶ σύστοιχα γένει δʼ ἕτερα τὸ γλυκὺ δὲ τοῦ λευκοῦ πλεῖον ἔτι τῷ εἴδει διαφέρει ἢ τὸ μέλαν̓)͵ ἔτι ἂν ἧττον ἅμα ἐνδέχοιτο αὐτὰ αἰσθάνεσθαι ἢ τὰ τῷ γένει ταὐτά.

ei oun pleos eti apecho allelon kai diaphero o sustoichos men lego en allos de genos o en o autos genos lego de oios-2 o glukus kai o leukos kaleo sustoichos genos de eteros o glukus de o leukos pleos eti o eidos diaphero ee o melas eti an esson ama endechomai autos aisthanomai ee o o genos tautos-2


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 21)

εἰ γὰρ μὴ ἔστι λανθάνειν μὴ αἰσθανόμενον καὶ ὁρῶντα ἀνάγκη ἄρʼ αὐτὸν ἑαυτὸν ὁρᾶν τὸν ὀφθαλμόν.

ei gar me eimi lanthano me aisthanomai kai orao anagke ara autos eautou orao o ophthalmos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 210)

ὥστʼ εἰ μὴ ταῦτα οὐδʼ ἐκεῖνα.


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 211)

ὃ δὲ λέγουσί τινες τῶν περὶ τὰς συμφωνίας ὅτι οὐχ ἅμα μὲν ἀφικνοῦνται οἱ ψόφοι φαίνονται δέ καὶ λανθάνει ὅταν ὁ χρόνος ᾖ ἀναίσθητος πότερον ὀρθῶς λέγεται ἢ οὔ τάχα γὰρ ἂν φαίη τις καὶ νῦν παρὰ τοῦτο δοκεῖν ἅμα ὁρᾶν καὶ ἀκούειν ὅτι οἱ μεταξὺ χρόνοι λανθάνουσιν.

os de lego tis o peri o sumphonia ostis ou ama men aphikneomai o psophos phaino de kai lanthano otan o chronos eimi anaisthetos poteros orthos lego ee ou tacha gar an phemi tis kai nun para outos dokeo ama orao kai akouo ostis o metaxu chronos lanthano


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 212)

ἢ τοῦτʼ οὐκ ἀληθές οὐδʼ ἐνδέχεται χρόνον εἶναι ἀναίσθητον οὐδένα οὐδὲ λανθάνειν ἀλλὰ παντὸς ἐνδέχεται αἰσθάνεσθαι εἰ γάρ ὅτε αὐτὸς αὑτοῦ τις αἰσθάνεται ἢ ἄλλου ἐν συνεχεῖ χρόνῳ μὴ ἐνδέχεται τότε λανθάνειν ὅτι ἔστιν ἔστι δέ τις ἐν τῷ συνεχεῖ καὶ τοσοῦτος ὅσος ὅλως ἀναίσθητός ἐστι δῆλον ὅτι τότε λανθάνοι ἂν εἰ ἔστιν αὐτὸς αὑτόν καὶ εἰ ὁρᾷ καὶ αἰσθάνεται ἔτι οὐκ ἂν εἴη οὔτε χρόνος οὔτε πρᾶγμα οὐδὲν ὃ αἰσθάνεται ἢ ἐν ᾧ εἰ μὴ οὕτως ὅτι ἐν τούτου τινὶ ἢ ὅτι τούτου τι ὁρᾷ εἴπερ ἔστι τι μέγεθος καὶ χρόνου καὶ πράγματος ἀναίσθητον ὅλως διὰ μικρότητα εἰ γὰρ τὴν ὅλην ὁρᾷ καὶ αἰσθάνεται τὸν αὐτὸν συνεχῶς χρόνον οὕτω τῷ ἐν τούτου τινί ἀφῃρήσθω τὸ ΓΒ ἐν ᾧ οὐκ ᾐσθάνετο.

ee outos ou alethes oude endechomai chronos eimi anaisthetos oudeis oude lanthano alla pas endechomai aisthanomai ei gar ote autos eautou tis aisthanomai ee allos en suneches chronos me endechomai tote lanthano ostis eimi eimi de tis en o suneches kai tosoutos osos olos anaisthetos eimi delos-3 ostis tote lanthano an ei eimi autos eautou kai ei orao kai aisthanomai eti ou an aio oute chronos oute pragma oudeis os aisthanomai ee en os ei me outos-2 ostis en outos tis ee ostis outos tis orao eiper eimi tis megethos kai chronos kai pragma anaisthetos olos dia mikrotes ei gar o olos orao kai aisthanomai o autos suneches chronos outos-2 o en outos tis aphaireo o en os ou aisthanomai


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 213)

οὐκοῦν ἐν ταύτης τινί ἢ ταύτης τι ὥσπερ τὴν γῆν ὁρᾷ ὅλην ὅτι τοδὶ αὐτῆς καὶ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ βαδίζει ὅτι ἐν τῳδὶ τῷ μέρει αὐτοῦ.

oukoun-2 en outos tis ee outos tis osper-2 o ge-2 orao olos ostis ode autos kai en o eniautos badizo ostis en ode o meros-2 autos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 214)

ἀλλὰ μὴν ἐν τῷ ΓΒ οὐδὲν αἰσθάνεται.


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 215)

τῷ ἄρα ἐν τούτου τινὶ τοῦ ΑΒ αἰσθάνεσθαι λέγεται τοῦ ὅλου αἰσθάνεσθαι καὶ τὴν ὅλην.

o aros en outos tis o aisthanomai lego o olos aisthanomai kai o olos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 216)

ὁ δʼ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῆς ΑΓ ἀεὶ γὰρ ἐν τινὶ καὶ τινός ὅλου δʼ οὐκ ἔστιν αἰσθάνεσθαι.

o de autos logos kai epi o aei gar en tis kai tis olos de ou eimi aisthanomai


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 217)

ἅπαντα μὲν οὖν αἰσθητά ἐστιν ἀλλʼ οὐ φαίνεται ὅσα ἐστίν τοῦ γὰρ ἡλίου τὸ μέγεθος ὁρᾷ καὶ τὸ τετράπηχυ πόρρωθεν ἀλλʼ οὐ φαίνεται ὅσον ἀλλʼ ἐνίοτε ἀδιαίρετον ὃ ὁρᾷ δʼ οὐκ ἀδιαίρετον.

apas men oun aisthetes eimi alla ou phaino osos eimi o gar elios o megethos orao kai o tetrapechus-2 prosothen alla ou phaino osos alla eniote adiairetos os orao de ou adiairetos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 218)

ἡ δʼ αἰτία εἴρηται ἐν τοῖς ἔμπροσθεν περὶ τούτου.

o de aitia eromai en o emprosthen peri outos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 219)

ὅτι μὲν οὖν οὐθείς ἐστι χρόνος ἀναίσθητος ἐκ τούτων φανερόν περὶ δὲ τῆς πρότερον λεχθείσης ἀπορίας σκεπτέον πότερον ἐνδέχεται ἅμα πλειόνων αἰσθάνεσθαι ἢ οὐκ ἐνδέχεται.

ostis men oun oudeis eimi chronos anaisthetos ek outos phaneros peri de o proteros lego aporia skepteos poteros endechomai ama pleion aisthanomai ee ou endechomai


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 22)

διὰ τί οὖν ἠρεμοῦντι τοῦτʼ οὐ συμβαίνει τὸ δʼ αἴτιον τούτου καὶ τῆς ἀπορίας καὶ τοῦ δοκεῖν πῦρ εἶναι τὴν ὄψιν ἐντεῦθεν ληπτέον.

dia tis-2 oun eremeo outos ou sumbaino o de aitios outos kai o aporia kai o dokeo pur eimi o opsis enteuthen lepteos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 220)

τὸ δʼ ἅμα λέγω ἐν ἑνὶ καὶ ἀτόμῳ χρόνῳ πρὸς ἄλληλα.

o de ama lego en eis-2 kai atomos chronos pros allelon


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 221)

πρῶτον μὲν οὖν ἆρʼ ὧδʼ ἐνδέχεται ἅμα μέν ἑτέρῳ δὲ τῆς ψυχῆς αἰσθάνεσθαι κἀν οὕτως ἀτόμῳ ὡς παντὶ ὄντι συνεχεῖ ἢ πρῶτον μὲν κατὰ τὴν μίαν αἴσθησιν οἷον λέγω ὄψιν εἰ ἔσται ἄλλῳ αἰσθανομένη ἄλλου καὶ ἄλλου χρώματος πλείω γε μέρη ἕξει εἴδει ταὐτά καὶ γὰρ ἃ αἰσθάνεται ἐν τῷ αὐτῷ γένει ἐστίν.

proteros men oun ara-3 ode-2 endechomai ama men eteros de o psyche aisthanomai en outos-2 atomos os-2 pas eimi suneches ee proteros men kata o eis-2 aisthesis oios-2 lego opsis ei eimi allos aisthanomai allos kai allos chroma pleos ge mera-2 echo eidos tautos-2 kai gar os aisthanomai en o autos genos eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 222)

εἰ δέ ὡς ὄμματα δύο φαίη τις οὐδὲν κωλύειν οὕτω καὶ ἐν τῇ ψυχῇ ἴσως ἐκ μὲν τούτων ἕν τι γίγνεται καὶ μία ἡ ἐνέργεια αὐτῶν ἐκεῖ δέ εἰ μὲν ἓν τὸ ἐξ ἀμφοῖν ἐκεῖνο τὸ αἰσθανόμενον ἔσται εἰ δὲ χωρίς οὐχ ὁμοίως ἕξει.

ei de os-2 omma duo phemi tis oudeis koluo outos-2 kai en o psyche isos-3 ek men outos eis-2 tis gignomai kai eis-2 o energeia autos ekei de ei men eis-2 o ek ampho ekeinos o aisthanomai eimi ei de choris ou omoios echo


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 223)

ἔτι αἰσθήσεις αἱ αὐταὶ πλείους ἔσονται ὥσπερ εἴ τις ἐπιστήμας διαφόρους φαίη οὔτε γὰρ ἡ ἐνέργεια ἄνευ τῆς κατʼ αὐτὴν ἔσται δυνάμεως οὔτʼ ἄνευ ταύτης αἴσθησις ἔσται.

eti aisthesis o autos pleos eimi osper-2 ei tis episteme diaphoros phemi oute gar o energeia aneu o kata autos eimi dunamis oute aneu outos aisthesis eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 224)

εἰ δὲ τούτων ἐν ἑνὶ καὶ ἀτόμῳ μὴ αἰσθάνεται δῆλον ὅτι καὶ τῶν ἄλλων μᾶλλον γὰρ ἐνεδέχετο τούτων ἅμα πλειόνων ἢ τῶν τῷ γένει ἑτέρων.

ei de outos en eis-2 kai atomos me aisthanomai delos-3 ostis kai o allos mallon gar endechomai outos ama pleion ee o o genos eteros


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 225)

εἰ δὲ δὴ ἄλλῳ μὲν γλυκέος ἄλλῳ δὲ λευκοῦ αἰ σθάνεται ἡ ψυχὴ μέρει ἤτοι τὸ ἐκ τούτων ἕν τί ἐστιν ἢ οὐχ ἕν.

ei de de-2 allos men glukus allos de leukos ei o psyche meros-2 etoi o ek outos eis-2 tis-2 eimi ee ou eis-2


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 226)

ἀλλʼ ἀνάγκη ἕν ἓν γάρ τι τὸ αἰσθητικόν ἐστι μέρος.

alla anagke eis-2 eis-2 gar tis o aisthetikos eimi meros-2


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 227)

τίνος οὖν ἐκεῖνο ἑνός οὐδὲν γὰρ ἐκ τούτων ἕν.

tis-2 oun ekeinos eis-2 oudeis gar ek outos eis-2


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 228)

ἀνάγκη ἄρα ἕν τι εἶναι τῆς ψυχῆς ᾧ ἅπαντα αἰσθάνεται καθάπερ εἴρη ται πρότερον ἄλλο δὲ γένος διʼ ἄλλου.

anagke ara eis-2 tis eimi o psyche os apas aisthanomai katha eire proteros allos de genos dia allos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 229)

ἆρʼ οὖν ᾗ μὲν ἀδιαίρετόν ἐστι κατʼ ἐνέργειαν ἕν τί ἐστι τὸ αἰσθητικὸν γλυκέος καὶ λευκοῦ ὅταν δὲ διαιρετὸν γένηται κατʼ ἐνέργειαν ἕτερον ἢ ὥσπερ ἐπὶ τῶν πραγμάτων αὐτῶν ἐνδέχεται οὕτως καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς τὸ γὰρ αὐτὸ καὶ ἓν ἀριθμῷ λευκὸν καὶ γλυκύ ἐστι καὶ ἄλλα πολλά εἰ γὰρ μὴ χωριστὰ τὰ πάθη ἀλλήλων ἀλλὰ τὸ εἶναι ἕτερον ἑκάστῳ.

ara-3 oun os men adiairetos eimi kata energeia eis-2 tis-2 eimi o aisthetikos glukus kai leukos otan de diairetos gignomai kata energeia eteros ee osper-2 epi o pragma autos endechomai outos-2 kai epi o psyche o gar autos kai eis-2 arithmos leukos kai glukus eimi kai allos polus ei gar me choristos o pathe-2 allelon alla o eimi eteros ekastos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 23)

τὰ γὰρ λεῖα πέφυκεν ἐν τῷ σκότει λάμπειν οὐ μέντοι φῶς γε ποιεῖν τοῦ δʼ ὀφθαλμοῦ τὸ καλούμενον μέλαν καὶ μέσον λεῖον.

o gar leios phuo en o skotos lampo ou mentoi phaos ge poieo o de ophthalmos o kaleo melas kai mesos leion-2


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 230)

ὁμοίως τοίνυν θετέον καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς τὸ αὐτὸ καὶ ἓν εἶναι ἀριθμῷ τὸ αἰσθητικὸν πάντων τὸ μέντοι εἶναι ἕτερον καὶ ἕτερον τῶν μὲν γένει τῶν δὲ εἴδει.

omoios toinun theteos kai epi o psyche o autos kai eis-2 eimi arithmos o aisthetikos pas o mentoi eimi eteros kai eteros o men genos o de eidos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 231)

ὥστε καὶ αἰσθάνοιτʼ ἂν ἅμα τῷ αὐτῷ καὶ ἑνί λόγῳ δʼ οὐ τῷ αὐτῷ.

oste-2 kai aisthanomai an ama o autos kai eis-2 logos de ou o autos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 232)

ὅτι δὲ τὸ αἰσθητὸν πᾶν ἐστι μέ γεθος καὶ οὐκ ἔστιν ἀδιαίρετον αἰσθητόν δῆλον.

ostis de o aisthetos pas eimi ego kai ou eimi adiairetos aisthetos delos-3


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 233)

ἔστι γὰρ ὅθεν μὲν οὐκ ἂν ὀφθείη ἄπειρον τὸ ἀπόστημα ὅθεν δὲ ὁρᾶται πεπερασμένον ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ὀσφραντὸν καὶ ἀκουστὸν καὶ ὅσων μὴ αὐτῶν ἁπτόμενοι αἰσθάνονται.

eimi gar othen men ou an orao apeiros o apostema othen de orao peraino omoios de kai o osphrantos kai akoustos kai osos me autos apto aisthanomai


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 234)

ἔστι δή τι ἔσχατον τοῦ ἀποστήματος ὅθεν οὐχ ὁρᾶται καὶ πρῶτον ὅθεν ὁρᾶται.

eimi de-2 tis schetho o apostema othen ou orao kai proteros othen orao


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 235)

τοῦτο δὴ ἀνάγκη ἀδιαίρετον εἶναι οὗ ἐν μὲν τῷ ἐπέκεινα οὐκ ἐνδέχεται αἰσθάνεσθαι ὄντος ἐν δὲ τῷ ἐπὶ τάδε ἀνάγκη αἰσθάνεσθαι.

outos de-2 anagke adiairetos eimi e en men o epekeina ou endechomai aisthanomai eimi en de o epi ode anagke aisthanomai


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 236)

εἰ δή τι ἔστιν ἀδιαίρετον αἰσθητόν ὅταν τεθῇ ἐπὶ τῷ ἐσχάτῳ ὅθεν ἐστὶν ὕστατον μὲν οὐκ αἰσθητὸν πρῶτον δʼ αἰσθητόν ἅμα συμβήσεται ὁρατὸν εἶναι καὶ ἀόρατον τοῦτο δʼ ἀδύνατον.

ei de-2 tis eimi adiairetos aisthetos otan tithemi epi o schetho othen eimi ustatos men ou aisthetos proteros de aisthetos ama sumbaino oratos eimi kai aoratos outos de adunatos-2


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 237)

περὶ μὲν οὖν τῶν αἰσθητηρίων καὶ τῶν αἰσθητῶν τίνα τρόπον ἔχει καὶ κοινῇ καὶ καθʼ ἕκαστον αἰσθητήριον εἴρη ται τῶν δὲ λοιπῶν πρῶτον σκεπτέον περὶ μνήμης καὶ τοῦ μνημονεύειν.

peri men oun o aistheterion kai o aisthetes tis-2 tropos-2 echo kai koine kai kata ekastos aistheterion eire o de loipos proteros skepteos peri mneme kai o mnemoneuo


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 24)

φαίνεται δὲ τοῦτο κινουμένου τοῦ ὄμματος διὰ τὸ συμβαίνειν ὥσπερ δύο γίγνεσθαι τὸ ἕν.

phaino de outos kineo o omma dia o sumbaino osper-2 duo gignomai o eis-2


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 25)

τοῦτο δʼ ἡ ταχυτὴς ποιεῖ τῆς κινήσεως ὥστε δοκεῖν ἕτερον εἶναι τὸ ὁρῶν καὶ τὸ ὁρώμενον.

outos de o tachutes poieo o kinesis oste-2 dokeo eteros eimi o orao kai o orao


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 26)

διὸ καὶ οὐ γίγνεται ἐὰν μὴ ταχέως καὶ ἐν σκότει τοῦτο συμβῇ τὸ γὰρ λεῖον ἐν τῷ σκότει πέφυκε λάμπειν( οἷον κεφαλαὶ ἰχθύων τινῶν καὶ ὁ τῆς σηπίας θολός̓)͵ καὶ βραδέως μεταβάλλοντος τοῦ ὄμματος οὐ συμβαίνει ὥστε δοκεῖν ἅμα ἓν καὶ δύο εἶναι τό θʼ ὁρῶν καὶ τὸ ὁρώμενον.

dio-2 kai ou gignomai ean me tacheos kai en skotos outos sumbaino o gar leion-2 en o skotos phuo lampo oios-2 kephale ichthus tis kai o o sepia tholos2 kai bradus metaballo o omma ou sumbaino oste-2 dokeo ama eis-2 kai duo eimi o te orao kai o orao


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 27)

ἐκείνως δʼ αὐτὸς αὑτὸν ὁρᾷ ὁ ὀφθαλμός ὥσπερ καὶ ἐν τῇ ἀνακλάσει ἐπεὶ εἴ γε πῦρ ἦν καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς φησὶ καὶ ἐν τῷ Τιμαίῳ γέγραπται καὶ συνέβαινε τὸ ὁρᾶν ἐξιόντος ὥσπερ ἐκ λαμπτῆρος τοῦ φωτός διὰ τί οὐ καὶ ἐν τῷ σκότει ἑώρα ἂν ἡ ὄψις τὸ δʼ ἀποσβέννυσθαι φάναι ἐν τῷ σκότει ἐξιοῦσαν ὥσπερ ὁ Τίμαιος λέγει κενόν ἐστι παντελῶς τίς γὰρ ἀπόσβεσις φωτός ἐστιν σβέννυται γὰρ ἢ ὑγρῷ ἢ ψυχρῷ τὸ θερμὸν καὶ ξηρόν( οἷον δοκεῖ τό τʼ ἐν τοῖς ἀνθρακώδεσιν εἶναι πῦρ καὶ ἡ φλόξ̓)͵ ὧν τῷ φωτὶ οὐδέτερον φαίνεται ὑπάρχον.

ekeinos de autos eautou orao o ophthalmos osper-2 kai en o anaklasis epei ei ge pur eimi katha empedokles phemi kai en o timaios-2 grapho kai sumbaino o orao exeimi osper-2 ek lampter o phaos dia tis-2 ou kai en o skotos orao an o opsis o de aposbennumi phaino en o skotos exeimi osper-2 o timaios-2 lego kenos eimi panteles tis-2 gar aposbesis phaos eimi sbennumi gar ee ugros ee psuchros o thermos kai xeros oios-2 dokeo o su en o anthrakodes eimi pur kai o phlox os o phaos oudeteros phaino uparcho


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 28)

εἰ δʼ ἄρα ὑπάρχει μὲν ἀλλὰ διὰ τὸ ἠρέμα λανθάνει ἡμᾶς ἔδει μεθʼ ἡμέραν γε καὶ ἐν τῷ ὕδατι ἀποσβέννυσθαι τὸ φῶς καὶ ἐν τοῖς πάγοις μᾶλλον γίγνεσθαι σκότον ἡ γοῦν φλὸξ καὶ τὰ πεπυρωμένα σώματα πάσχει τοῦτο νῦν δʼ οὐδὲν συμβαίνει τοιοῦτον.

ei de ara uparcho men alla dia o erema-2 lanthano ego deo meta emera ge kai en o udor aposbennumi o phaos kai en o pagos-2 mallon gignomai skotos o goun phlox kai o puroo soma pascho outos nun de oudeis sumbaino toioutos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 29)

Ἐμπεδοκλῆς δʼ ἔοικε νομίζοντι ὁτὲ μὲν ἐξιόντος τοῦ φωτός ὥσπερ εἴρηται πρότερον βλέπειν λέγει γοῦν οὕτως ὡς δʼ ὅτε τις πρόοδον νοέων ὡπλίσσατο λύχνον χειμερίην διὰ νύκατα πυρὸς σέλας αἰθομένοιο ἅψας παντοίων ἀνέμων λαμπτῆρας ἀμοργούς οἵ τʼ ἀνέμων μὲν πνεῦμα διασκιδνᾶσιν ἀέντων πῦρ δʼ ἔξω διαθρῷσκον ὅσον ταναώτερον ἦεν λάμπεσκεν κατὰ βηλὸν ἀτειρέσιν ἀκτίνεσσιν ὣς δὲ τότʼ ἐν μήνιγξιν ἐεργμένον ὠγύγιον πῦρ λεπτῇσιν τʼ ὀθόνῃσι λοχεύσατο κύκλοπα κούρην αἳ χοάνῃσι δίαντα τετρήατο θεσπεσίῃσιν αἱ δʼ ὕδατος μὲν βένθος ἀπέστεγον ἀμφιναέντος πῦρ δʼ ἔξω διίεσκον ὅσον ταναώτερον ἦεν.

empedokles de eoika nomizo ote men exeimi o phaos osper-2 eromai proteros blepo lego goun outos-2 os-2 de ote tis proodos1 noeo oplizo luchnon cheimerios dia pur selas aitho apto pantoios anemos lampter amorgos1 e te anemos men pneuma diaskidnemi aemi pur de exo diathrosko osos tanaos eimi lampo kata belos-2 ateires aktis os de tote en ergnumi ogugios pur leptos te othone locheuo kore os dianta tetraino thespesios o de udor men benthos apostego pur de exo diiemi-2 osos tanaos eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 3)

φαίνεται δὲ τὰ μέγιστα καὶ τὰ κοινὰ καὶ τὰ ἴδια τῶν ζῴων κοινὰ τῆς τε ψυχῆς ὄντα καὶ τοῦ σώματος οἷον αἴσθησις καὶ μνήμη καὶ θυμὸς καὶ ἐπιθυμία καὶ ὅλως ὄρεξις καὶ πρὸς τούτοις ἡδονὴ καὶ λύπη καὶ γὰρ ταῦτα σχεδὸν ὑπάρχει πᾶσι τοῖς ζῴοις.

phaino de o megas kai o koinos kai o idios o zoion-2 koinos o te psyche eimi kai o soma oios-2 aisthesis kai mneme kai thumos kai epithumia kai olos orexis kai pros outos edona kai lupe-2 kai gar outos schedon uparcho pas o zoion-2


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 30)

ὁτὲ μὲν οὖν οὕτως ὁρᾶν φησίν ὁτὲ δὲ ταῖς ἀπορροίαις ταῖς ἀπὸ τῶν ὁρωμένων.

ote men oun outos-2 orao phemi ote de o aporroia o apo o orao


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 31)

Δημόκριτος δʼ ὅτι μὲν ὕδωρ εἶναί φησι λέγει καλῶς ὅτι δʼ οἴεται τὸ ὁρᾶν εἶναι τὴν ἔμφασιν οὐ καλῶς τοῦτο μὲν γὰρ συμβαίνει ὅτι τὸ ὄμμα λεῖον καὶ ἔστιν οὐκ ἐν ἐκείνῳ ἀλλʼ ἐν τῷ ὁρῶντι ἀνάκλασις γὰρ τὸ πάθος ἀλλὰ καθόλου περὶ τῶν ἐμφαινομένων καὶ ἀνακλάσεως οὐδέν πω δῆλον ἦν ὡς ἔοικεν.

demokritos de ostis men udor eimi phemi lego kalos ostis de oiomai o orao eimi o emphasis ou kalos outos men gar sumbaino ostis o omma leion-2 kai eimi ou en ekeinos alla en o orao anaklasis gar o pathos alla katholou peri o emphaino kai anaklasis oudeis po delos-3 eimi os-2 eoika


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 32)

ἄτοπον δὲ καὶ τὸ μὴ ἐπελθεῖν αὐτῷ ἀπορῆσαι διὰ τί ὁ ὀφθαλμὸς ὁρᾷ μόνον τῶν δʼ ἄλλων οὐδὲν ἐν οἷς ἐμφαίνεται τὰ εἴδωλα.

atopos de kai o me eperchomai autos aporeo1 dia tis-2 o ophthalmos orao monos o de allos oudeis en os emphaino o eidolon


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 33)

τὸ μὲν οὖν τὴν ὄψιν εἶναι ὕδατος ἀληθὲς μέν οὐ μέντοι συμβαίνει τὸ ὁρᾶν ᾗ ὕδωρ ἀλλʼ ᾗ διαφανές ὃ καὶ ἐπὶ τοῦ ἀέρος κοινόν ἐστιν.

o men oun o opsis eimi udor alethes men ou mentoi sumbaino o orao os udor alla os diaphanes os kai epi o aer koinos eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 34)

ἀλλʼ εὐφυλακτότερον καὶ εὐπιλητότερον τὸ ὕδωρ τοῦ ἀέρος διόπερ ἡ κόρη καὶ τὸ ὄμμα ὕδατός ἐστιν.

alla euphulaktos kai eupiletos o udor o aer dioper o kore kai o omma udor eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 35)

τοῦτο δὲ καὶ ἐπʼ αὐτῶν τῶν ἔργων δῆλον φαίνεται γὰρ ὕδωρ τὸ ἐκρέον διαφθειρομένων καὶ ἔν γε τοῖς πάμπαν ἐμβρύοις τῇ ψυχρότητι ὑπερβάλλον καὶ τῇ λαμπρότητι καὶ τὸ λευκὸν τοῦ ὄμματος ἐν τοῖς ἔχουσιν αἷμα πῖον καὶ λιπαρόν ὅπερ διὰ τοῦτʼ ἐστί πρὸς τὸ διαμένειν τὸ ὑγρὸν ἄπηκτον καὶ διὰ τοῦτο τοῦ σώματος ἀρριγότατον ὁ ὀφθαλμός ἐστιν οὐδεὶς γάρ πω τὸ ἐντὸς τῶν βλεφάρων ἐρρίγωσεν.

outos de kai epi autos o ergon delos-3 phaino gar udor o ekreo diaphtheiro kai en ge o pampan embruos o psuchrotes uperballo kai o lamprotes kai o leukos o omma en o echo aima pion-2 kai liparos osper dia outos eimi pros o diameno o ugros apektos-2 kai dia outos o soma o ophthalmos eimi oudeis gar po o entos o blepharon enrigoo


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 36)

τῶν δʼ ἀναίμων σκληρόδερμοι οἱ ὀφθαλμοί εἰσι καὶ τοῦτο ποιεῖ τὴν σκέπην.

o de anaimos sklerodermos o ophthalmos eimi kai outos poieo o skepe


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 37)

ἄλογον δὲ ὅλως τὸ ἐξιόντι τινὶ τὴν ὄψιν ὁρᾶν καὶ ἀποτείνεσθαι μέχρι τῶν ἄστρων ἢ μέχρι τινὸς ἐξιοῦσαν συμφύεσθαι καθάπερ λέγουσί τινες.

alogos de olos o exeimi tis o opsis orao kai apoteino mechri o astron ee mechri tis exeimi sumphuo katha lego tis


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 38)

τούτου μὲν γὰρ βέλτιον τὸ ἐν τῇ ἀρχῇ συμφύεσθαι τοῦ ὄμματος.

outos men gar beltion o en o arche sumphuo o omma


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 39)

ἀλλὰ καὶ τοῦτο εὔηθες τό τε γὰρ συμφύεσθαι τί ἐστι φωτὶ πρὸς φῶς ἢ πῶς οἷόν θʼ ὑπάρχειν( οὐ γὰρ τῷ τυχόντι συμφύεται τὸ τυχόν̓)͵ τό τʼ ἐντὸς τῷ ἐκτὸς πῶς ἡ γὰρ μῆνιγξ μεταξύ ἐστιν.

alla kai outos euethes o te gar sumphuo tis-2 eimi phaos pros phaos ee pos-2 oios-2 te uparcho ou gar tis-2 tugchano sumphuo o tugchano o te entos o ektos pos-2 o gar metaxu eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 4)

πρὸς δὲ τούτοις τὰ μὲν πάντων ἐστὶ τῶν μετεχόντων ζωῆς κοινά τὰ δὲ τῶν ζῴων ἐνίοις.

pros de outos o men pas eimi o metecho zoe-2 koinos o de o zoion-2 enioi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 40)

περὶ μὲν οὖν τοῦ ἄνευ φωτὸς μὴ ὁρᾶν εἴρηται ἐν ἄλλοις ἀλλʼ εἴτε φῶς εἴτʼ ἀήρ ἐστι τὸ μεταξὺ τοῦ ὁρωμένου καὶ τοῦ ὄμματος ἡ διὰ τούτου κίνησίς ἐστιν ἡ ποιοῦσα τὸ ὁρᾶν.

peri men oun o aneu phaos me orao eromai en allos alla eite phaos eite aer eimi o metaxu o orao kai o omma o dia outos kinesis eimi o poieo o orao


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 41)

καὶ εὐλόγως τὸ ἐντός ἐστιν ὕδατος διαφανὲς γὰρ τὸ ὕδωρ ὁρᾶται δὲ ὥσπερ καὶ ἔξω οὐκ ἄνευ φωτός οὕτως καὶ ἐντός διαφανὲς ἄρα δεῖ εἶναι ἀνάγκη ἄρα ὕδωρ εἶναι ἐπειδὴ οὐκ ἀήρ.

kai eulogos o entos eimi udor diaphanes gar o udor orao de osper-2 kai exo ou aneu phaos outos-2 kai entos diaphanes ara deomai eimi anagke ara udor eimi epei ou aer


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 42)

οὐ γὰρ ἐπὶ ἐσχάτου τοῦ ὄμματος ἡ ψυχὴ ἢ τῆς ψυχῆς τὸ αἰσθητικόν ἐστιν ἀλλὰ δῆλον ὅτι ἐντός διόπερ ἀνάγκη διαφανὲς εἶναι καὶ δεκτικὸν φωτὸς τὸ ἐντὸς τοῦ ὄμματος.

ou gar epi schetho o omma o psyche ee o psyche o aisthetikos eimi alla delos-3 ostis entos dioper anagke diaphanes eimi kai dektikos phaos o entos o omma


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 43)

καὶ τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν συμβαινόντων δῆλον ἤδη γάρ τισι πληγεῖσιν ἐν πολέμῳ παρὰ τὸν κρόταφον οὕτως ὥστʼ ἀποτμηθῆναι τοὺς πόρους τοῦ ὄμματος ἔδοξε γενέσθαι σκότος ὥσπερ λύχνου ἀποσβεσθέντος διὰ τὸ οἷον λαμπτῆρά τινα ἀποτμηθῆναι τὸ διαφανές τὴν καλουμένην κόρην.

kai outos kai epi o sumbaino delos-3 ede-2 gar tis plesso en polemos para o krotaphos outos-2 oste-2 apotemno o poros o omma dokeo gignomai skotos osper-2 luchnon aposbennumi dia o oios-2 lampter tis apotemno o diaphanes o kaleo kore


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 44)

ὥστʼ εἴπερ ἐπὶ τούτων συμβαίνει καθάπερ λέγομεν φανερὸν ὡς εἰ δεῖ τοῦτον τὸν τρόπον ἀποδιδόναι καὶ προσάπτειν ἕκαστον τῶν αἰσθητηρίων ἑνὶ τῶν στοιχείων τοῦ μὲν ὄμματος τὸ ὁρατικὸν ὕδατος ὑποληπτέον ἀέρος δὲ τὸ τῶν ψόφων αἰσθητικόν πυρὸς δὲ τὴν ὄσφρησιν( ὃ γὰρ ἐνεργείᾳ ἡ ὄσφρησις τοῦτο δυνάμει τὸ ὀσφραντικόν τὸ γὰρ αἰσθητὸν ἐνεργεῖν ποιεῖ τὴν αἴ σθησιν ὥσθʼ ὑπάρχειν ἀναγκαῖον αὐτὴν δυνάμει πρότερον.

oste-2 eiper epi outos sumbaino katha lego phaneros os-2 ei deomai outos o tropos-2 apodidomi kai prosapto ekastos o aistheterion eis-2 o stoicheion o men omma o oratikos udor upolepteon aer de o o psophos aisthetikos pur de o osphresis os gar energeia o osphresis outos dunamis o osphrantikos o gar aisthetos energeo poieo o ei oste-2 uparcho anagkaion autos dunamis proteros


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 45)

ἡ δʼ ὀσμὴ καπνώδης τίς ἐστιν ἀναθυμίασις ἡ δʼ ἀναθυμίασις ἡ καπνώδης ἐκ πυρός.

o de osme kapnodes tis-2 eimi anathumiasis o de anathumiasis o kapnodes ek pur


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 46)

διὸ καὶ τῷ περὶ τὸν ἐγκέφαλον τόπῳ τὸ τῆς ὀσφρήσεως αἰσθητήριόν ἐστιν ἴδιον δυνάμει γὰρ θερμὴ ἡ τοῦ ψυχροῦ ὕλη ἐστίν.

dio-2 kai o peri o egkephalos topos o o osphresis aistheterion eimi idios dunamis gar thermos o o psuchros ule eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 47)

καὶ ἡ τοῦ ὄμμα τος γένεσις τὸν αὐτὸν ἔχει τρόπον ἀπὸ τοῦ ἐγκεφάλου γὰρ συνέστηκεν οὗτος γὰρ ὑγρότατος καὶ ψυχρότατος τῶν ἐν τῷ σώματι μορίων ἐστίν̓) τὸ δʼ ἁπτικὸν γῆς τὸ δὲ γευστικὸν εἶδός τι ἁφῆς ἐστίν.

kai o o omma genesis o autos echo tropos-2 apo o egkephalos gar sunistemi outos gar ugrotes kai psuchros o en o soma morion eimi o de aptikos ge-2 o de geustikos eidos tis aphe eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 48)

καὶ διὰ τοῦτο πρὸς τῇ καρδίᾳ τὸ αἰσθητήριον αὐτῶν τῆς γεύσεως καὶ τῆς ἁφῆς ἀντίκειται γὰρ τῷ ἐγκεφάλῳ αὕτη καὶ ἔστι θερμότατον τῶν μορίων.

kai dia outos pros o kardia o aistheterion autos o geusis kai o aphe antikeimai gar o egkephalos outos kai eimi thermos o morion


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 49)

καὶ περὶ μὲν τῶν αἰσθητικῶν τοῦ σώματος μορίων ἔστω τοῦτον τὸν τρόπον διωρισμένα.

kai peri men o aisthetikos o soma morion eimi outos o tropos-2 diorizo


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 5)

τυγχάνουσι δὲ τούτων τὰ μέγιστα τέτταρες οὖσαι συζυγίαι τὸν ἀριθμόν οἷον ἐγρήγορσις καὶ ὕπνος καὶ νεότης καὶ γῆρας καὶ ἀναπνοὴ καὶ ἐκπνοή καὶ ζωὴ καὶ θάνατος περὶ ὧν θεωρητέον τί τε ἕκαστον αὐτῶν καὶ διὰ τίνας αἰτίας συμβαίνει.

tugchano de outos o megas tessares eimi suzugia o arithmos oios-2 egregorsis kai upnos kai neotes kai geras-2 kai anapnoe kai ekpnoe kai zoe-2 kai thanatos peri os theoreteon tis-2 te ekastos autos kai dia tis-2 aitia sumbaino


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 50)

Περὶ δὲ τῶν αἰσθητῶν τῶν καθʼ ἕκαστον αἰσθητήριον οἷον λέγω χρώματος καὶ ψόφου καὶ ὀσμῆς καὶ χυμοῦ καὶ ἁφῆς καθόλου μὲν εἴρηται ἐν τοῖς περὶ ψυχῆς τί τὸ ἔργον αὐτῶν καὶ τί τὸ ἐνεργεῖν καθʼ ἕκαστον τῶν αἰσθητηρίων.

peri de o aisthetes o kata ekastos aistheterion oios-2 lego chroma kai psophos kai osme kai chumoo kai aphe katholou men eromai en o peri psyche tis-2 o ergon autos kai tis-2 o energeo kata ekastos o aistheterion


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 51)

τί δέ ποτε δεῖ λέγειν ὁτιοῦν αὐτῶν οἷον τί χρῶμα ἢ τί ψόφον ἢ τί ὀσμὴν ἢ χυμόν ὁμοίως δὲ καὶ περὶ ἁφῆς ἐπισκεπτέον καὶ πρῶτον περὶ χρώματος.

tis-2 de pote deomai lego otioun autos oios-2 tis-2 chroma ee tis-2 psophos ee tis-2 osme ee chumos omoios de kai peri aphe episkepteos kai proteros peri chroma


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 52)

ἔστι μὲν οὖν ἕκα στον διχῶς λεγόμενον τὸ μὲν ἐνεργείᾳ τὸ δὲ δυνάμει.

eimi men oun dichos lego o men energeia o de dunamis


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 53)

τὸ μὲν οὖν ἐνεργείᾳ χρῶμα καὶ ψόφος πῶς ἐστὶ τὸ αὐτὸ ἢ ἕτερον ταῖς κατʼ ἐνέργειαν αἰσθήσεσιν οἷον ὁράσει καὶ ἀκούσει εἴρηται ἐν τοῖς περὶ ψυχῆς τί δὲ ἕκαστον αὐτῶν ὂν ποιήσει τὴν αἴσθησιν καὶ τὴν ἐνέργειαν νῦν λέγωμεν.

o men oun energeia chroma kai psophos pos-2 eimi o autos ee eteros o kata energeia aisthesis oios-2 orasis kai akouo eromai en o peri psyche tis-2 de ekastos autos eimi poieo o aisthesis kai o energeia nun lego


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 54)

ὥσπερ οὖν εἴρηται περὶ φωτὸς ἐν ἐκείνοις ὅτι ἐστὶ χρῶμα τοῦ διαφανοῦς κατὰ συμβεβηκόσὅταν γὰρ ᾖ τι πυρῶδες ἐν διαφανεῖ ἡ μὲν παρουσία φῶς ἡ δὲ στέρησίς ἐστι σκότος ὃ δὲ λέγομεν διαφανὲς οὐκ ἔστιν ἴδιον ἀέρος ἢ ὕδατος οὐδʼ ἄλλου τῶν οὕτω λεγομένων σωμάτων ἀλλά τίς ἐστι κοινὴ φύσις καὶ δύναμις ἣ χωριστὴ μὲν οὐκ ἔστιν ἐν τούτοις δʼ ἔστι καὶ τοῖς ἄλλοις σώμασιν ἐνυπάρχει τοῖς μὲν μᾶλλον τοῖς δʼ ἧττον ὥσπερ οὖν καὶ τῶν σωμάτων ἀνάγκη τι εἶναι ἔσχατον καὶ ταύτησἡ μὲν οὖν τοῦ φωτὸς φύσις ἐν ἀορίστῳ τῷ διαφανεῖ ἐστίν τοῦ δʼ ἐν τοῖς σώμασι διαφανοῦς τὸ ἔσχατον ὅτι μὲν εἴη ἄν τι δῆλον ὅτι δὲ τοῦτʼ ἐστὶ τὸ χρῶμα ἐκ τῶν συμβαινόντων φανερόν.

osper-2 oun eromai peri phaos en ekeinos ostis eimi chroma o diaphanes kata gar eimi tis purodes1 en diaphanes o men parousia phaos o de steresis-2 eimi skotos os de lego diaphanes ou eimi idios aer ee udor oude allos o outos-2 lego soma alla tis-2 eimi koinos phusis kai dunamis os choristos men ou eimi en outos de eimi kai o allos soma enuparcho o men mallon o de esson osper-2 oun kai o soma anagke tis eimi schetho kai men oun o phaos phusis en aoristos o diaphanes eimi o de en o soma diaphanes o schetho ostis men aio an tis delos-3 ostis de outos eimi o chroma ek o sumbaino phaneros


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 55)

τὸ γὰρ χρῶμα ἢ ἐν τῷ πέρατί ἐστιν ἢ πέρας( διὸ καὶ οἱ Πυθαγόρειοι τὴν ἐπιφάνειαν χρόαν ἐκάλουν̓)· ἔστι μὲν γὰρ ἐν τῷ τοῦ σώματος πέρατι ἀλλʼ οὐ τὸ τοῦ σώματος πέρας ἀλλὰ τὴν αὐτὴν φύσιν δεῖ νομίζειν ἥπερ καὶ ἔξω χρωματίζεται ταύτην καὶ ἐντός.

o gar chroma ee en o peras eimi ee peras dio-2 kai o puthagoreios o epiphaneia1 chroia kaleo eimi men gar en o o soma perao alla ou o o soma peras alla o autos phusis deomai nomizo os kai exo outos kai entos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 56)

φαίνεται δὲ καὶ ἀὴρ καὶ ὕδωρ χρωματιζόμενα καὶ γὰρ ἡ αὐγὴ τοιοῦτόν ἐστιν.

phaino de kai aer kai udor kai gar o auge toioutos eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 57)

ἀλλʼ ἐκεῖ μὲν διὰ τὸ ἐν ἀορίστῳ οὐ τὴν αὐτὴν ἐγγύθεν καὶ προσιοῦσι καὶ πόρρωθεν ἔχει χρόαν οὔθʼ ὁ ἀὴρ οὔθʼ ἡ θά λαττα ἐν δὲ τοῖς σώμασιν ἐὰν μὴ τὸ περιέχον ποιῇ μεταβάλλειν ὥρισται καὶ ἡ φαντασία τῆς χρόας.

alla ekei men dia o en aoristos ou o autos egguthen kai proseimi kai prosothen echo chroia oute o aer oute o en de o soma ean me o periecho poieo metaballo orizo kai o phantasia o chroia


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 58)

δῆλον ἄρα ὅτι τὸ αὐτὸ κἀκεῖ κἀνθάδε δεκτικὸν τῆς χρόας ἐστίν.

delos-3 ara ostis o autos ekei enthade dektikos o chroia eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 59)

τὸ ἄρα διαφανὲς καθʼ ὅσον ὑπάρχει ἐν τοῖς σώμασιν( ὑπάρχει δὲ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐν πᾶσἰ) χρώματος ποιεῖ μετέχειν.

o ara diaphanes kata osos uparcho en o soma uparcho de mallon kai esson en pas chroma poieo metecho


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 6)

φυσικοῦ δὲ καὶ περὶ ὑγιείας καὶ νόσου τὰς πρώτας ἰδεῖν ἀρχάς οὔτε γὰρ ὑγίειαν οὔτε νόσον οἷόν τε γίγνεσθαι τοῖς ἐστερημένοις ζωῆς.

phusikos de kai peri ugieia kai nosos o proteros eidon arche oute gar ugieia oute nosos oios-2 te gignomai o stereo zoe-2


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 60)

ἐπεὶ δʼ ἐν πέρατι ἡ χρόα τούτου ἂν ἐν πέρατι εἴη.

epei de en peras o chros outos an en peras aio


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 61)

ὥστε χρῶμα ἂν εἴη τὸ τοῦ διαφανοῦς ἐν σώματι ὡρισμένῳ πέρας.

oste-2 chroma an aio o o diaphanes en soma orizo peras


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 62)

καὶ αὐτῶν δὲ τῶν διαφανῶν οἷον ὕδατος καὶ εἴ τι ἄλλο τοιοῦτον καὶ ὅσοις φαίνεται χρῶμα ἴδιον ὑπάρχειν κατὰ τὸ ἔσχατον ὁμοίως πᾶσιν ὑπάρχει.

kai autos de o diaphanes oios-2 udor kai ei tis allos toioutos kai osos phaino chroma idios uparcho kata o schetho omoios pas uparcho


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 63)

ἔστι μὲν οὖν ἐνεῖναι ἐν τῷ διαφανεῖ τοῦθʼ ὅπερ καὶ ἐν τῷ ἀέρι ποιεῖ φῶς ἔστι δὲ μή ἀλλʼ ἐστερῆσθαι.

eimi men oun eniemi en o diaphanes outos osper kai en o aer poieo phaos eimi de me alla stereo


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 64)

ὥσπερ οὖν ἐκεῖ τὸ μὲν φῶς τὸ δὲ σκότος οὕτως ἐν τοῖς σώμασιν ἐγγίγνεται τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν.

osper-2 oun ekei o men phaos o de skotos outos-2 en o soma eggignomai o leukos kai o melas


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 65)

περὶ δὲ τῶν ἄλλων χρωμάτων ἤδη διελομένοις ποσαχῶς ἐνδέχεται γίγνεσθαι λεκτέον.

peri de o allos chroma ede-2 diaireo posachos endechomai gignomai lekteos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 66)

ἐν δέχεται μὲν γὰρ παρʼ ἄλληλα τιθέμενα τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν ὥσθʼ ἑκάτερον μὲν εἶναι ἀόρατον διὰ σμικρότητα τὸ δʼ ἐξ ἀμφοῖν ὁρατόν οὕτω γίγνεσθαι.

en dechomai men gar para allelon tithemi o leukos kai o melas oste-2 ekateros-2 men eimi aoratos dia mikrotes o de ek ampho oratos outos-2 gignomai


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 67)

τοῦτο γὰρ οὔτε λευκὸν οἷόν τε φαίνεσθαι οὔτε μέλαν ἐπεὶ δʼ ἀνάγκη μέν τι ἔχειν χρῶμα τούτων δʼ οὐδέτερον δυνατόν ἀνάγκη μεικτόν τι εἶναι καὶ εἶδός τι χρόας ἕτερον.

outos gar oute leukos oios-2 te phaino oute melas epei de anagke men tis echo chroma outos de oudeteros dunatos anagke miktos tis eimi kai eidos tis chroia eteros


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 68)

ἔστι μὲν οὖν οὕτως ὑπολαβεῖν πλείους εἶναι χρόας παρὰ τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν πολλὰς δὲ τῷ λόγῳ( τρία γὰρ πρὸς δύο καὶ τρία πρὸς τέτταρα καὶ κατʼ ἄλλους ἀριθμοὺς ἔστι παρʼ ἄλληλα κεῖσθαι τὰ δʼ ὅλως κατὰ μὲν λόγον μηδένα καθʼ ὑπεροχὴν δέ τινα καὶ ἔλλειψιν ἀσύμμετρον̓)͵ καὶ τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον ἔχειν ταῦτα ταῖς συμφωνίαις τὰ μὲν γὰρ ἐν ἀριθμοῖς εὐλογίστοις χρώματα καθάπερ ἐκεῖ τὰς συμφωνίας τὰ ἥδιστα τῶν χρωμάτων εἶναι δοκοῦντα οἷον τὸ ἁλουργὸν καὶ τὸ φοινικοῦν καὶ ὀλίγʼ ἄττα τοιαῦτα( διʼ ἥνπερ αἰτίαν καὶ αἱ συμφωνίαι ὀλίγαἰ)͵ τὰ δὲ μὴ ἐν ἀριθμοῖς τἆλλα χρώματα ἢ καὶ πάσας τὰς χρόας ἐν ἀριθμοῖς εἶναι τὰς μὲν τεταγμένας τὰς δὲ ἀτάκτους καὶ αὐτὰς ταύτας ὅταν μὴ καθαραὶ ὦσι διὰ τὸ μὴ ἐν ἀριθμοῖς εἶναι τοιαύτας γίγνεσθαι.

eimi men oun outos-2 upolambano pleos eimi chroia para o leukos kai o melas polus de o logos treis gar pros duo kai treis pros tessares kai kata allos arithmos eimi para allelon keo o de olos kata men logos medeis kata uperoche de tis kai elleipsis asummetros kai o autos de-2 tropos-2 echo outos o sumphonia o men gar en arithmos eulogistos chroma katha ekei o sumphonia o edus o chroma eimi dokeo oios-2 o alourges kai o phoinikeos kai oligos atta toioutos dia os aitia kai o sumphonia oligos o de me en arithmos allos chroma ee kai pas o chroia en arithmos eimi o men tasso o de ataktos kai autos outos otan me katharos eimi dia o me en arithmos eimi toioutos gignomai


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 69)

εἷς μὲν οὖν τρόπος τῆς γενέσεως τῶν χρωμάτων οὗτος εἷς δὲ τὸ φαίνεσθαι διʼ ἀλλήλων οἷον ἐνίοτε οἱ γραφεῖς ποιοῦσιν ἑτέραν χρόαν ἐφʼ ἑτέραν ἐναργεστέραν ἐπαλείφοντες ὥσπερ ὅταν ἐν ὕδατί τι ἢ ἐν ἀέρι βούλωνται ποιῆσαι φαινόμενον καὶ οἷον ὁ ἥλιος καθʼ αὑτὸν μὲν λευκὸς φαίνεται διὰ δʼ ἀχλύος καὶ καπνοῦ φοινικοῦς.

eis-2 men oun tropos-2 o genesis o chroma outos eis-2 de o phaino dia allelon oios-2 eniote o grapheus poieo eteros chroia epi eteros enarges epaleipho osper-2 otan en udor tis ee en aer boulomai poieo phaino kai oios-2 o elios kata eautou men leukos phaino dia de achlus kai kapnos phoinikeos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 7)

διὸ σχεδὸν τῶν περὶ φύσεως οἱ πλεῖστοι καὶ τῶν ἰατρῶν οἱ φιλοσοφωτέρως τὴν τέχνην μετιόντες οἱ μὲν τελευτῶσιν εἰς τὰ περὶ ἰατρικῆς οἱ δʼ ἐκ τῶν περὶ φύσεως ἄρχονται ὅτι δὲ πάντα τὰ λεχθέντα κοινὰ τῆς τε ψυχῆς ἐστὶ καὶ τοῦ σώματος οὐκ ἄδηλον.

dio-2 schedon o peri phusis o pleistos kai o iatros o philosophos o techne meteimi o men teleutao eis o peri iatrikos o de ek o peri phusis archo ostis de pas o lego koinos o te psyche eimi kai o soma ou adelos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 70)

πολλαὶ δὲ καὶ οὕτως ἔσονται χρόαι τὸν αὐτὸν τρόπον τῷ πρότερον εἰρημένῳ λόγος γὰρ ἂν εἴη τις τῶν ἐπιπολῆς πρὸς τὰ ἐν βάθει τὰ δὲ καὶ ὅλως οὐκ ἐν λόγῳ.

polus de kai outos-2 eimi chroia o autos tropos-2 o proteros ero logos gar an aio tis o epipole pros o en bathos o de kai olos ou en logos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 71)

τὸ μὲν οὖν ὥσπερ οἱ ἀρχαῖοι λέγειν ἀπόρροιαν εἶναι τὴν χρόαν καὶ ὁρᾶσθαι διὰ τοιαύτην αἰτίαν ἄτοπον πάντως γὰρ διʼ ἁφῆς ἀναγκαῖον αὐτοῖς ποιεῖν τὴν αἴσθησιν ὥστʼ εὐθὺς κρεῖττον φάναι τῷ κινεῖσθαι τὸ μεταξὺ τῆς αἰσθήσεως ὑπὸ τοῦ αἰσθητοῦ γίγνεσθαι τὴν αἴσθησιν ἁφῇ καὶ μὴ ταῖς ἀπορροίαις.

o men oun osper-2 o archaios lego aporroia eimi o chroia kai orao dia toioutos aitia atopos pantos gar dia aphe anagkaios autos poieo o aisthesis oste-2 euthus kreisson phaino o kineo o metaxu o aisthesis upo o aisthetes gignomai o aisthesis apto kai me o aporroia


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 72)

ἐπὶ μὲν οὖν τῶν παρʼ ἄλληλα κειμένων ἀνάγκη ὥσπερ καὶ μέγεθος λαμβάνειν ἀόρατον οὕτω καὶ χρόνον ἀναίσθητον ἵνα λανθάνωσιν αἱ κινήσεις ἀφικνούμεναι καὶ ἓν δοκῇ εἶναι διὰ τὸ ἅμα φαίνεσθαι ἐνταῦθα δὲ οὐδεμία ἀνάγκη ἀλλὰ τὸ ἐπιπολῆς χρῶμα ἀκίνητον ὂν καὶ κινούμενον ὑπὸ τοῦ ὑποκειμένου οὐχ ὁμοίαν ποιήσει τὴν κίνησιν.

epi men oun o para allelon keimai anagke osper-2 kai megethos lambano aoratos outos-2 kai chronos anaisthetos ina lanthano o kinesis aphikneomai kai eis-2 dokazo eimi dia o ama phaino entautha de oudeis anagke alla o epipole chroma akinetos eimi kai kineo upo o upokeimai ou omoios poieo o kinesis


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 73)

διὸ καὶ ἕτερον φαίνεται καὶ οὔτε λευκὸν οὔτε μέλαν.

dio-2 kai eteros phaino kai oute leukos oute melas


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 74)

ὥστʼ εἰ μὴ ἐνδέχεται μηδὲν εἶναι μέγεθος ἀόρατον ἀλλὰ πᾶν ἔκ τινος ἀποστήματος ὁρατόν καίτοι αὕτη τις ἂν εἴη χρωμάτων μίξις.

oste-2 ei me endechomai medeis eimi megethos aoratos alla pas ek tis apostema oratos kaitoi-2 outos tis an aio chroma mixis


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 75)

κἀκείνως δʼ οὐδὲν κωλύει φαίνεσθαί τινα χρόαν κοινὴν τοῖς πόρρωθεν ὅτι γὰρ οὐκ ἔστιν οὐδὲν μέγεθος ἀόρατον ἐν τοῖς ὕστερον ἐπισκεπτέον.

ekeinos de oudeis koluo phaino tis chroia koinos o prosothen ostis gar ou eimi oudeis megethos aoratos en o usteros episkepteos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 76)

εἰ δʼ ἔστι μίξις τῶν σωμάτων μὴ μόνον τὸν τρόπον τοῦτον ὅνπερ οἴονταί τινες παρʼ ἄλληλα τῶν ἐλαχίστων τιθεμένων ἀδήλων δʼ ἡμῖν διὰ τὴν αἴσθησιν ἀλλʼ ὅλως πάντη πάντως ὥσπερ ἐν τοῖς περὶ μίξεως εἴρηται καθόλου περὶ πάντων( ἐκείνως μὲν γὰρ μείγνυται ταῦτα μόνον ὅσα ἐνδέχεται διελεῖν εἰς τὰ ἐλάχιστα καθάπερ ἀνθρώπους ἢ ἵππους ἢ τὰ σπέρματα τῶν μὲν γὰρ ἀνθρώπων ἄνθρωπος ἐλάχιστον τῶν δʼ ἵππων ἵππος ὥστε τῇ τούτων παρʼ ἄλληλα θέσει τὸ πλῆθος μέμεικται τῶν συναμφοτέρων ἄνθρωπον δὲ ἕνα ἑνὶ ἵππῳ οὐ λέγομεν μεμεῖχθαι ὅσα δὲ μὴ διαιρεῖται εἰς τὸ ἐλάχιστον τούτων οὐκ ἐνδέχεται μίξιν γενέσθαι τὸν τρόπον τοῦτον ἀλλὰ τῷ πάντη μεμεῖχθαι ἅπερ καὶ μάλιστα μείγνυσθαι πέφυκεν πῶς δὲ τοῦτο γίγνεσθαι δυνατόν ἐν τοῖς περὶ μίξεως εἴρηται πρότερον̓) ἀλλʼ ὅτι ἀνάγκη μειγνυμένων καὶ τὰς χρόας μείγνυσθαι δῆλον καὶ ταύτην τὴν αἰτίαν εἶναι κυρίαν τοῦ πολλὰς εἶναι χρόας ἀλλὰ μὴ τὴν ἐπιπόλασιν μηδὲ τὴν παρʼ ἄλληλα θέσιν οὐ γὰρ πόρρωθεν μὲν ἐγγύθεν δʼ οὒ φαίνεται μία χρόα τῶν μεμειγμένων ἀλλὰ πάντοθεν.

ei de eimi mixis o soma me monos o tropos-2 outos os oiomai tis para allelon o elachistos-2 tithemi adelos de ego dia o aisthesis alla olos pante pantos osper-2 en o peri mixis eromai katholou peri pas ekeinos men gar mignumi outos monos osos endechomai diaireo eis o elachistos-2 katha anthropos ee ippos ee o sperma o men gar anthropos anthropos elachistos-2 o de ippos ippos oste-2 o outos para allelon thesis o plethos mignumi o sunamao anthropos de enos eis-2 ippos ou lego mignumi osos de me diaireo eis o elachistos-2 outos ou endechomai mixis gignomai o tropos-2 outos alla o pante mignumi os kai malista mignumi phuo pos-2 de outos gignomai dunatos en o peri mixis eromai proteros alla ostis anagke mignumi kai o chroia mignumi delos-3 kai outos o aitia eimi kuria o polus eimi chroia alla me o epipolasis mede o para allelon thesis ou gar prosothen men egguthen de ou phaino eis-2 chros o mignumi alla pantothen


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 77)

πολλαὶ δʼ ἔσονται χρόαι διὰ τὸ κατὰ πολλοὺς λόγους ἐνδέχεσθαι μείγνυσθαι ἀλλήλοις τὰ μειγνύμενα καὶ τὰ μὲν ἐν ἀριθμοῖς τὰ δὲ καθʼ ὑπεροχὴν μόνον.

polus de eimi chroia dia o kata polus logos endechomai mignumi allelon o mignumi kai o men en arithmos o de kata uperoche monos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 78)

καὶ τἆλλα δὴ τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ ἐπὶ τῶν παρʼ ἄλληλα τιθεμένων χρωμάτων ἢ ἐπιπολῆς ἐνδέχεται λέγειν καὶ περὶ τῶν μειγνυμένων.

kai allos de-2 o autos tropos-2 os epi o para allelon tithemi chroma ee epipole endechomai lego kai peri o mignumi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 79)

διὰ τίνα δʼ αἰτίαν εἴδη τῶν χρωμάτων ἐστὶν ὡρισμένα καὶ οὐκ ἄπειρα καὶ χυμῶν καὶ ψόφων ὕστερον ἐπισκεπτέον.

dia tis-2 de aitia eidos o chroma eimi orizo kai ou apeiros kai chumoo kai psophos usteros episkepteos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 8)

πάντα γὰρ τὰ μὲν μετʼ αἰσθήσεως συμβαίνει τὰ δὲ διʼ αἰσθήσεως ἔνια δὲ τὰ μὲν πάθη ταύτης ὄντα τυγχάνει τὰ δʼ ἕξεις τὰ δὲ φυλακαὶ καὶ σωτηρίαι τὰ δὲ φθοραὶ καὶ στερήσεις ἡ δʼ αἴσθησις ὅτι διὰ σώματος γίγνεται τῇ ψυχῇ δῆλον καὶ διὰ τοῦ λόγου καὶ τοῦ λόγου χωρίς.

pas gar o men meta aisthesis sumbaino o de dia aisthesis enioi de o men pathe-2 outos eimi tugchano o de echo o de phulake kai soteria o de phthora kai stereo o de aisthesis ostis dia soma gignomai o psyche delos-3 kai dia o logos kai o logos choris


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 80)

Τί μὲν οὖν ἐστὶ χρῶμα καὶ διὰ τίνʼ αἰτίαν πολλαὶ χρόαι εἰσίν εἴρηται περὶ δὲ ὀσμῆς καὶ χυμοῦ λεκτέον.

tis-2 men oun eimi chroma kai dia tis-2 aitia polus chroia eimi eromai peri de osme kai chumos lekteos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 81)

σχεδὸν γάρ ἐστι τὸ αὐτὸ πάθος οὐκ ἐν τοῖς αὐτοῖς δʼ ἐστὶν ἑκάτερον αὐτῶν.

schedon gar eimi o autos pathos ou en o autos de eimi ekateros-2 autos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 82)

ἐναργέστερον δʼ ἡμῖν ἐστι τὸ τῶν χυμῶν γένος ἢ τὸ τῆς ὀσμῆς.

enarges de ego eimi o o chumos genos ee o o osme


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 83)

τούτου δʼ αἴτιον ὅτι χειρίστην ἔχομεν τῶν ἄλλων ζῴων τὴν ὄσφρησιν καὶ τῶν ἐν ἡμῖν αὐτοῖς αἰσθήσεων τὴν δʼ ἁφὴν ἀκριβεστάτην τῶν ἄλλων ζῴων ἡ δὲ γεῦσις ἁφή τίς ἐστιν.

outos de aitios ostis cheiristos echo o allos zoion-2 o osphresis kai o en ego autos aisthesis o de aphe akribes o allos zoion-2 o de geusis aphe tis-2 eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 84)

ἡ μὲν οὖν τοῦ ὕδατος φύσις βούλεται ἄχυμος εἶναι ἀνάγκη δʼ ἢ ἐν αὑτῷ τὸ ὕδωρ ἔχειν τὰ γένη τῶν χυμῶν ἀναίσθητα διὰ μικρότητα καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς φησίν ἢ ὕλην τοιαύτην εἶναι οἷον πανσπερμίαν χυμῶν καὶ ἅπαντα μὲν ἐξ ὕδατος γίγνεσθαι ἄλλο δʼ ἐξ ἄλλου μέρους ἢ μηδεμίαν ἔχοντος διαφορὰν τοῦ ὕδατος τὸ ποιοῦν αἴτιον εἶναι οἷον εἰ τὸ θερμὸν καὶ τὸν ἥλιον φαίη τις.

o men oun o udor phusis boulomai achumos eimi anagke de ee en eautou o udor echo o genos o chumos anaisthetos dia mikrotes katha empedokles phemi ee ule toioutos eimi oios-2 panspermia chumoo kai apas men ek udor gignomai allos de ek allos meros-2 ee medeis echo diaphora o udor o poieo aitios eimi oios-2 ei o thermos kai o elios phemi tis


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 85)

τούτων δʼ ὡς μὲν Ἐμπεδοκλῆς λέγει λίαν εὐσύνοπτον τὸ ψεῦδος ὁρῶμεν γὰρ μεταβάλλοντας ὑπὸ τοῦ θερμοῦ τοὺς χυμοὺς ἀφαιρουμένων τῶν περικαρπίων καὶ πυρουμένων ὡς οὐ τῷ ἐκ τοῦ ὕδατος ἕλκειν τοιούτους γιγνομένους ἀλλʼ ἐν αὐτῷ τῷ περικαρπίῳ μεταβάλλοντας καὶ ἐξικμαζομένους δὲ καὶ κειμένους διὰ τὸν χρόνον αὐστηροὺς ἐκ γλυκέων καὶ πικροὺς καὶ παντοδαποὺς γιγνομένους καὶ ἑψομένους εἰς πάντα τὰ γένη τῶν χυμῶν ὡς εἰπεῖν μεταβάλλοντας.

outos de os-2 men empedokles lego lian eusunoptos o pseudos orao gar metaballo upo o thermos o chumos aphaireo o perikarpion kai puroo os-2 ou o ek o udor elko toioutos gignomai alla en autos o perikarpion metaballo kai exikmazo de kai keimai dia o chronos austeros ek glukus kai pikros kai pantodapos gignomai kai epomai eis pas o genos o chumos os-2 eipon metaballo


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 86)

ὁμοίως δὲ καὶ τὸ πανσπερμίας εἶναι τὸ ὕδωρ ὕλην ἀδύνατον ἐκ τοῦ αὐτοῦ γὰρ ὁρῶμεν ὡς τροφῆς γιγνομένους ἑτέρους χυμούς.

omoios de kai o panspermia eimi o udor ule adunatos-2 ek o autos gar orao os-2 tropheus gignomai eteros chumos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 87)

λείπεται δὴ τῷ πάσχειν τι τὸ ὕδωρ μεταβάλλειν.

leipo de-2 tis-2 pascho tis o udor metaballo


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 88)

ὅτι μὲν τοίνυν οὐχ ὑπὸ τῆς τοῦ θερμοῦ μόνον δυνάμεως λαμβάνει ταύτην τὴν δύναμιν ἣν καλοῦμεν χυμόν φανερόν.

ostis men toinun ou upo o o thermos monos dunamis lambano outos o dunamis os kaleo chumos phaneros


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 89)

λεπτότατον γὰρ πάντων τῶν οὕτως ὑγρῶν τὸ ὕδωρ ἐστί καὶ αὐτοῦ τοῦ ἐλαίου( ἀλλʼ ἐπεκτείνεται ἐπὶ πλέον τοῦ ὕδατος τὸ ἔλαιον διὰ τὴν γλισχρότητα τὸ δʼ ὕδωρ ψαθυρόν ἐστι διὸ καὶ χαλεπώτερον φυλάξαι ἐν τῇ χειρὶ τὸ ὕδωρ ἤπερ ἔλαιον̓)͵ ἐπεὶ δὲ θερμαινόμενον οὐδὲν φαίνεται παχυνόμενον τὸ ὕδωρ αὐτὸ μόνον δῆλον ὅτι ἑτέρα τις ἂν εἴη αἰτία οἱ γὰρ χυμοὶ πάντες πάχος ἔχουσι μᾶλλον τὸ δὲ θερμὸν συναίτιον.

leptos gar pas o outos-2 ugros o udor eimi kai autos o elaion alla epekteino epi pleos-2 o udor o elaion dia o glischrotes o de udor psathuros eimi dio-2 kai chalepos phulasso en o cheir o udor epeirotikos elaion epei de thermaino oudeis phaino pachuno o udor autos monos delos-3 ostis eteros tis an aio aitia o gar chumos pas pachos echo mallon o de thermos sunaitios


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 9)

ἀλλὰ περὶ μὲν αἰσθήσεως καὶ τοῦ αἰσθάνεσθαι τί ἐστι καὶ διὰ τί συμβαίνει τοῖς ζῴοις τοῦτο τὸ πάθος εἴρηται πρότερον ἐν τοῖς περὶ ψυχῆς.

alla peri men aisthesis kai o aisthanomai tis-2 eimi kai dia tis-2 sumbaino o zoion-2 outos o pathos eromai proteros en o peri psyche


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 90)

φαίνονται δʼ οἱ χυμοὶ ὅσοιπερ καὶ ἐν τοῖς περικαρπίοις οὗτοι ὑπάρχοντες καὶ ἐν τῇ γῇ.

phaino de e chumos osos kai en o perikarpion outos uparcho kai en o ge-2


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 91)

διὸ καὶ πολλοί φασι τῶν ἀρχαίων φυσιολόγων τοιοῦτον εἶναι τὸ ὕδωρ διʼ οἵας ἂν γῆς πορεύηται.

dio-2 kai polus phemi o archaios phusiologos-2 toioutos eimi o udor dia oios-2 an ge-2 poreuo


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 92)

καὶ τοῦτο δῆλόν ἐστιν ἐπὶ τῶν ἁλμυρῶν ὑδάτων μάλιστα οἱ γὰρ ἅλες γῆς τι εἶδός εἰσιν.

kai outos delos-3 eimi epi o almuros udor malista o gar als ge-2 tis eidos eimi


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 93)

καὶ τὰ διὰ τῆς τέφρας διηθούμενα πικρᾶς οὔσης πικρὸν ποιεῖ τὸν χυμόν εἰσί τε κρῆναι πολλαὶ αἱ μὲν πικραί αἱ δʼ ὀξεῖαι αἱ δὲ παντοδαποὺς ἔχουσαι χυμοὺς ἄλλους.

kai o dia o tephra dietheo pikros eimi pikros poieo o chumos eimi te krene polus o men pikros o de oxus o de pantodapos echo chumos allos


Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 94)

εὐλόγως δʼ ἐν τοῖς φυομένοις τὸ τῶν χυμῶν γίγνεται γένος μάλιστα.

eulogos de en o phuo o o chumos gignomai genos malista