Enchiridion

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Epictetus, Enchiridion 1 (DIORISIS sentence 1)

τῶν ὄντων τὰ μέν ἐστιν ἐφʼ ἡμῖν, τὰ δὲ οὐκ ἐφʼ ἡμῖν.

o eimi o men eimi epi ego o de ou epi ego


Epictetus, Enchiridion 1 (DIORISIS sentence 10)

κἂν περί τι τῶν οὐκ ἐφʼ ἡμῖν ᾖ, πρόχειρον ἔστω τὸ διότι οὐδὲν πρὸς ἐμέ μέμνησο, ὅτι ὀρέξεως ἐπαγγελία ἐπιτυχία, οὗ ὀρέγῃ, ἐκκλίσεως ἐπαγγελία τὸ μὴ περιπεσεῖν ἐκείνῳ, ὃ ἐκκλίνεται, καὶ ὁ μὲν ἐν ὀρέξει ἀποτυγχάνων ἀτυχής, ὁ δὲ ἐν ἐκκλίσει περιπίπτων δυστυχής.

kan-2 peri tis o ou epi ego eimi procheiros eimi o dioti oudeis pros ego mimnesko ostis orexis epaggelia epituchia e orego ekklisis epaggelia o me peripipto ekeinos os ekklino kai o men en orexis apotugchano atuches o de en ekklisis peripipto dustuches


Epictetus, Enchiridion 1 (DIORISIS sentence 2)

ἐφʼ ἡμῖν μὲν ὑπόληψις, ὁρμή, ὄρεξις, ἔκκλισις καὶ ἑνὶ λόγῳ ὅσα ἡμέτερα ἔργα:

epi ego men upolepsis orme orexis ekklisis kai eis-2 logos osos emeteros ergon


Epictetus, Enchiridion 1 (DIORISIS sentence 3)

οὐκ ἐφʼ ἡμῖν δὲ τὸ σῶμα, ἡ κτῆσις, δόξαι, ἀρχαὶ καὶ ἑνὶ λόγῳ ὅσα οὐχ ἡμέτερα ἔργα.

ou epi ego de o soma o ktesis dokeo arche kai eis-2 logos osos ou emeteros ergon


Epictetus, Enchiridion 1 (DIORISIS sentence 4)

καὶ τὰ μὲν ἐφʼ ἡμῖν ἐστι φύσει ἐλεύθερα, ἀκώλυτα, ἀπαραπόδιστα, τὰ δὲ οὐκ ἐφʼ ἡμῖν ἀσθενῆ, δοῦλα, κωλυτά, ἀλλότρια.

kai o men epi ego eimi phusis eleutheros akolutos aparapodistos o de ou epi ego asthenes doulos1 kolutes allotrios


Epictetus, Enchiridion 1 (DIORISIS sentence 5)

μέμνησο οὖν, ὅτι, ἐὰν τὰ φύσει δοῦλα ἐλεύθερα οἰηθῇς καὶ τὰ ἀλλότρια ἴδια, ἐμποδισθήσῃ, πενθήσεις, ταραχθήσῃ, μέμψῃ καὶ θεοὺς καὶ ἀνθρώπους, ἐὰν δὲ τὸ σὸν μόνον οἰηθῇς σὸν εἶναι, τὸ δὲ ἀλλότριον, ὥσπερ ἐστίν, ἀλλότριον, οὐδείς σε ἀναγκάσει οὐδέποτε, οὐδείς σε κωλύσει, οὐ μέμψῃ οὐδένα, οὐκ ἐγκαλέσεις τινί, ἄκων πράξεις οὐδὲ ἕν, οὐδείς σε βλάψει, ἐχθρὸν οὐχ ἕξεις, οὐδὲ γὰρ βλαβερόν τι πείσῃ.

mimnesko oun ostis ean o phusis doulos1 eleutheros oiomai kai o allotrios idios empodizo penthesis tarasso memphomai kai theos kai anthropos ean de o sos monos oiomai sos eimi o de allotrios osper-2 eimi allotrios oudeis su anagkazo oudepote oudeis su koluo ou memphomai oudeis ou egkaleo tis aekon praxis oude eis-2 oudeis su blapto echthros ou echo oude gar blaberos tis pascho


Epictetus, Enchiridion 1 (DIORISIS sentence 6)

τηλικούτων οὖν ἐφιέμενος μέμνησο, ὅτι οὐ δεῖ μετρίως κεκινημένον ἅπτεσθαι αὐτῶν, ἀλλὰ τὰ μὲν ἀφιέναι παντελῶς, τὰ δʼ ὑπερτίθεσθαι πρὸς τὸ παρόν.

telikoutos oun ephiemi mimnesko ostis ou deomai metrios kineo apto autos alla o men aphiemi panteles o de upertithemi pros o pareimi


Epictetus, Enchiridion 1 (DIORISIS sentence 7)

ἐὰν δὲ καὶ ταῦτʼ ἐθέλῃς καὶ ἄρχειν καὶ πλουτεῖν, τυχὸν μὲν οὐδʼ αὐτῶν τούτων τεύξῃ διὰ τὸ καὶ τῶν προτέρων ἐφίεσθαι, πάντως γε μὴν ἐκείνων ἀποτεύξη, διʼ ὧν μόνων ἐλευθερία καὶ εὐδαιμονία περιγίνεται.

ean de kai outos ethelo kai archo kai plouteo tugchano men oude autos outos teucho dia o kai o proteros ephiemi pantos ge men-2 ekeinos apoteuxis dia os monos eleutheria kai eudaimonia perigignomai


Epictetus, Enchiridion 1 (DIORISIS sentence 8)

εὐθὺς οὖν πάσῃ φαντασίᾳ τραχείᾳ μελέτα ἐπιλέγειν ὅτι φαντασία εἶ καὶ οὐ πάντως τὸ φαινόμενον.

euthus oun pas phantasia trachus meletao epilego ostis phantasia eimi-2 kai ou pantos o phaino


Epictetus, Enchiridion 1 (DIORISIS sentence 9)

ἔπειτα ἐξέταζε αὐτὴν καὶ δοκίμαζε τοῖς κανόσι τούτοις οἷς ἔχεις, πρώτῳ δὲ τούτῳ καὶ μάλιστα, πότερον περὶ τὰ ἐφʼ ἡμῖν ἐστιν ἢ περὶ τὰ οὐκ ἐφʼ ἡμῖν:

epeita exetazo autos kai dokimazo o kanon outos os echo proteros de outos kai malista poteros peri o epi ego eimi ee peri o ou epi ego


Epictetus, Enchiridion 10 (DIORISIS sentence 50)

ἐφʼ ἑκάστου τῶν προσπιπτόντων μέμνησο ἐπιστρέφων ἐπὶ σεαυτὸν ζητεῖν, τίνα δύναμιν ἔχεις πρὸς τὴν χρῆσιν αὐτοῦ.

epi ekastos o prospitno mimnesko epistrepho epi sautou zeteo tis-2 dunamis echo pros o chresis autos


Epictetus, Enchiridion 10 (DIORISIS sentence 51)

ἐὰν καλὸν ἴδῃς ἢ καλήν, εὑρήσεις δύναμιν πρὸς ταῦτα ἐγκράτειαν:

ean kalos eidon ee kalos eurisko dunamis pros outos egkrateia


Epictetus, Enchiridion 10 (DIORISIS sentence 52)

ἐὰν πόνος προσφέρηται, εὑρήσεις καρτερίαν:


Epictetus, Enchiridion 10 (DIORISIS sentence 53)

ἂν λοιδορία, εὑρήσεις ἀνεξικακίαν.


Epictetus, Enchiridion 10 (DIORISIS sentence 54)

καὶ οὕτως ἐθιζόμενόν σε οὐ συναρπάσουσιν αἱ φαντασίαι.

kai outos-2 ethizo su ou sunarpazo o phantasia


Epictetus, Enchiridion 11 (DIORISIS sentence 55)

μηδέποτε ἐπὶ μηδενὸς εἴπῃς ὅτι ἀπώλεσα αὐτό, ἀλλʼ ὅτι ἀπέδωκα.

medepote epi medeis eipon ostis apollumi autos alla ostis apodidomi


Epictetus, Enchiridion 11 (DIORISIS sentence 56)

τὸ παιδίον ἀπέθανεν;


Epictetus, Enchiridion 11 (DIORISIS sentence 57)

ἀπεδόθη.


Epictetus, Enchiridion 11 (DIORISIS sentence 58)

ἡ γυνὴ ἀπέθανεν;


Epictetus, Enchiridion 11 (DIORISIS sentence 59)

ἀπεδόθη.


Epictetus, Enchiridion 11 (DIORISIS sentence 60)

τὸ χωρίον ἀφῃρέθην.


Epictetus, Enchiridion 11 (DIORISIS sentence 61)

οὐκοῦν καὶ τοῦτο ἀπεδόθη.


Epictetus, Enchiridion 11 (DIORISIS sentence 62)

ἀλλὰ κακὸς ὁ ἀφελόμενος.


Epictetus, Enchiridion 11 (DIORISIS sentence 63)

τί δὲ σοὶ μέλει, διὰ τίνος σε ὁ δοὺς ἀπῄτησε;

tis-2 de su melo dia tis-2 su o didomi apaiteo


Epictetus, Enchiridion 11 (DIORISIS sentence 64)

μέχρι δʼ ἂν διδῷ, ὡς ἀλλοτρίου αὐτοῦ ἐπιμελοῦ, ὡς τοῦ πανδοχείου οἱ παριόντες.

mechri de an didomi os-2 allotrios autos epimeleomai os-2 o e pareimi


Epictetus, Enchiridion 12 (DIORISIS sentence 65)

εἰ προκόψαι θέλεις, ἄφες τοὺς τοιούτους ἐπιλογισμούς.

ei prokopto ethelo aphiemi o toioutos epilogismos


Epictetus, Enchiridion 12 (DIORISIS sentence 66)

ἐὰν ἀμελήσω τᾶν ἐμῶν, οὐχ ἕξω διατροφάς:


Epictetus, Enchiridion 12 (DIORISIS sentence 67)

ἐὰν μὴ κολάσω τὸν παῖδα, πονηρὸς ἔσται.


Epictetus, Enchiridion 12 (DIORISIS sentence 68)

κρεῖσσον γὰρ λιμῷ ἀποθανεῖν ἄλυπον καὶ ἄφοβον γενόμενον ἢ ζῆν ἐν ἀφθόνοις ταρασσόμενον.

kreisson gar limos apothnesko alupon kai aphobos gignomai ee zao en aphthonos tarasso


Epictetus, Enchiridion 12 (DIORISIS sentence 69)

κρεῖττον δὲ τὸν παῖδα κακὸν εἶναι ἢ σὲ κακοδαίμονα.

kreisson de o pais kakos eimi ee su kakodaimon


Epictetus, Enchiridion 12 (DIORISIS sentence 70)

ἄρξαι τοιγαροῦν ἀπὸ τῶν σμικρῶν.


Epictetus, Enchiridion 12 (DIORISIS sentence 71)

ἐκχεῖται τὸ ἐλάδιον, κλέπτεται τὸ οἰνάριον:


Epictetus, Enchiridion 12 (DIORISIS sentence 72)

ἐπίλεγε ὅτι τοσούτου πωλεῖται ἀπάθεια, τοσούτου ἀταραξία:

epilego ostis tosoutos poleomai apatheia tosoutos ataraxia


Epictetus, Enchiridion 12 (DIORISIS sentence 73)

προῖκα δὲ οὐδὲν περιγίνεται.


Epictetus, Enchiridion 12 (DIORISIS sentence 74)

ὅταν δὲ καλῇς τὸν παῖδα, ἐνθυμοῦ, ὅτι δύναται μὴ ὑπακοῦσαι καὶ ὑπακούσας μηδὲν ποιῆσαι ὧν θέλεις:

otan de kaleo o pais enthumeomai ostis dunamai me upakouo kai upakouo medeis poieo os ethelo


Epictetus, Enchiridion 12 (DIORISIS sentence 75)

ἀλλʼ οὐχ οὕτως ἐστὶν αὐτῷ καλῶς, ἵνα ἐπʼ ἐκείνῳ ᾖ τὸ σὲ μὴ ταραχθῆναι.

alla ou outos-2 eimi autos kalos ina epi ekeinos eimi o su me tarasso


Epictetus, Enchiridion 13 (DIORISIS sentence 76)

εἰ προκόψαι θέλεις, ὑπόμεινον ἕνεκα τῶν ἐκτὸς ἀνόητος δόξας καὶ ἠλίθιος, μηδὲν βούλου δοκεῖν ἐπίστασθαι:

ei prokopto ethelo upomeno eneka o ektos anoetos dokeo kai elithios-2 medeis boulomai dokeo ephistemi


Epictetus, Enchiridion 13 (DIORISIS sentence 77)

κἂν δόξῃς τις εἶναί τισιν, ἀπίστει σεαυτῷ.


Epictetus, Enchiridion 13 (DIORISIS sentence 78)

ἴσθι γὰρ ὅτι οὐ ῥᾴδιον τὴν προαίρεσιν τὴν σεαυτοῦ κατὰ φύσιν ἔχουσαν φυλάξαι καὶ τὰ ἐκτός, ἀλλὰ τοῦ ἑτέρου ἐπιμελούμενον τοῦ ἑτέρου ἀμελῆσαι πᾶσα ἀνάγκη.

eimi gar ostis ou radios o proairesis o sautou kata phusis echo phulasso kai o ektos alla o eteros epimeleomai o eteros ameleo pas anagke


Epictetus, Enchiridion 14 (DIORISIS sentence 79)

ἐὰν θέλῃς τὰ τέκνα σου καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τοὺς φίλους σου πάντοτε ζῆν, ἠλίθιος εἶ:

ean ethelo o teknon su kai o gune kai o philos-2 su pantote zao elithios-2 eimi-2


Epictetus, Enchiridion 14 (DIORISIS sentence 80)

τὰ γὰρ μὴ ἐπὶ σοὶ θέλεις ἐπὶ σοὶ εἶναι καὶ τὰ ἀλλότρια σὰ εἶναι.

o gar me epi su ethelo epi su eimi kai o allotrios sos eimi


Epictetus, Enchiridion 14 (DIORISIS sentence 81)

οὕτω κἂν τὸν παῖδα θέλῃς μὴ ἁμαρτάνειν, μωρὸς εἶ:


Epictetus, Enchiridion 14 (DIORISIS sentence 82)

θέλεις γὰρ τὴν κακίαν μὴ εἶναι κακίαν, ἀλλʼ ἄλλο τι.

ethelo gar o kakia me eimi kakia alla allos tis


Epictetus, Enchiridion 14 (DIORISIS sentence 83)

ἐὰν δὲ θέλῃς ὀρεγόμενος μὴ ἀποτυγχάνειν, τοῦτο δύνασαι.

ean de ethelo orego me apotugchano outos dunamai


Epictetus, Enchiridion 14 (DIORISIS sentence 84)

τοῦτο οὖν ἄσκει, ὃ δύνασαι.


Epictetus, Enchiridion 14 (DIORISIS sentence 85)

κύριος ἑκάστου ἐστὶν ὁ τῶν ὑπʼ ἐκείνου θελομένων ἢ μὴ θελομένων ἔχων τὴν ἐξουσίαν εἰς τὸ περιποιῆσαι ἢ ἀφελέσθαι.

kuros-2 ekastos eimi o o upo ekeinos ethelo ee me ethelo echo o exousia eis o peripoieo ee aphaireo


Epictetus, Enchiridion 14 (DIORISIS sentence 86)

ὅστις οὖν ἐλεύθερος εἶναι βούλεται, μήτε θελέτω τι μήτε φευγέτω τι τῶν ἐπʼ ἄλλοις:

ostis oun eleutheros eimi boulomai mete ethelo tis mete pheugo tis o epi allos


Epictetus, Enchiridion 14 (DIORISIS sentence 87)

εἰ δὲ μή, δουλεύειν ἀνάγκη.


Epictetus, Enchiridion 15 (DIORISIS sentence 88)

μέμνησο, ὅτι ὡς ἐν συμποσίῳ σε δεῖ ἀναστρέφεσθαι.

mimnesko ostis os-2 en sumposion su deomai anastrepho


Epictetus, Enchiridion 15 (DIORISIS sentence 89)

περιφερόμενον γέγονέ τι κατὰ σέ:


Epictetus, Enchiridion 15 (DIORISIS sentence 90)

ἐκτείνας τὴν χεῖρα κοσμίως μετάλαβε.


Epictetus, Enchiridion 15 (DIORISIS sentence 91)

παρέρχεται:


Epictetus, Enchiridion 15 (DIORISIS sentence 92)

μὴ κάτεχε.


Epictetus, Enchiridion 15 (DIORISIS sentence 93)

οὔπω ἥκει:


Epictetus, Enchiridion 15 (DIORISIS sentence 94)

μὴ ἐπίβαλλε πόρρω τὴν ὄρεξιν, ἀλλὰ περίμενε, μέχρις ἂν γένηται κατὰ σέ.

me epiballo proso o orexis alla perimeno mechri an gignomai kata su


Epictetus, Enchiridion 15 (DIORISIS sentence 95)

οὕτω πρὸς τέκνα, οὕτω πρὸς γυναῖκα, οὕτω πρὸς ἀρχάς, οὕτω πρὸς πλοῦτον:

outos-2 pros teknon outos-2 pros gune outos-2 pros arche outos-2 pros ploutos


Epictetus, Enchiridion 15 (DIORISIS sentence 96)

καὶ ἔσῃ ποτὲ ἄξιος τῶν θεῶν συμπότης.


Epictetus, Enchiridion 15 (DIORISIS sentence 97)

ἂν δὲ καὶ παρατεθέντων σοι μὴ λάβῃς, ἀλλʼ ὑπερίδῃς, τότε οὐ μόνον συμπότης τῶν θεῶν ἔσῃ, ἀλλὰ καὶ συνάρχων.

an de kai paratithemi su me lambano alla upereidon tote ou monos sumpotes o thea eimi alla kai sunarcho


Epictetus, Enchiridion 15 (DIORISIS sentence 98)

οὕτω γὰρ ποιῶν Διογένης καὶ Ἡράκλειτος καὶ οἱ ὅμοιοι ἀξίως θεῖοί τε ἦσαν καὶ ἐλέγοντο.

outos-2 gar poieo diogenes-2 kai erakleitos kai o omoios axios theios te eimi kai lego


Epictetus, Enchiridion 16 (DIORISIS sentence 100)

μέχρι μέντοι λόγου μὴ ὄκνει συμπεριφέρεσθαι αὐτῷ, κἂν οὕτω τύχῃ, καὶ συνεπιστενάξαι:

mechri mentoi logos me okneo sumperiphero autos kan-2 outos-2 tugchano kai sunepistenazo


Epictetus, Enchiridion 16 (DIORISIS sentence 101)

πρόσεχε μέντοι μὴ καὶ ἔσωθεν στενάξῃς.

prosecho mentoi me kai esothen-2 stenazo


Epictetus, Enchiridion 16 (DIORISIS sentence 99)

ὅταν κλαίοντα ἴδῃς τινὰ ἐν πένθει ἢ ἀποδημοῦντος τέκνου ἢ ἀπολωλεκότα τὰ ἑαυτοῦ, πρόσεχε μή σε ἡ φαντασία συναρπάσῃ ὡς ἐν κακοῖς ὄντος αὐτοῦ τοῖς ἐκτός, ἀλλʼ εὐθὺς ἔστω πρόχειρον ὅτι τοῦτον θλίβει οὐ τὸ συμβεβηκός( ἄλλον γὰρ οὐ θλίβεἰ) ἀλλὰ τὸ δόγμα τὸ περὶ τούτου.

otan klaio eidon tis en penthos ee apodemeo teknon ee apollumi o eautou prosecho me su o phantasia sunarpazo os-2 en kakos eimi autos o ektos alla euthus eimi procheiros ostis outos thlibo ou o sumbaino allos gar ou thlibo alla o dogma o peri outos


Epictetus, Enchiridion 17 (DIORISIS sentence 102)

μέμνησο, ὅτι ὑποκριτὴς εἶ δράματος, οἵου ἂν θέλῃ ὁ διδάσκαλος:

mimnesko ostis upokrites eimi-2 drama oios-2 an ethelo o didaskalos


Epictetus, Enchiridion 17 (DIORISIS sentence 103)

ἂν βραχύ, βραχέος:


Epictetus, Enchiridion 17 (DIORISIS sentence 104)

ἂν μακρόν, μακροῦ:


Epictetus, Enchiridion 17 (DIORISIS sentence 105)

ἂν πτωχὸν ὑποκρίνασθαί σε θέλῃ, ἵνα καὶ τοῦτον εὐφυῶς ὑποκρίνῃ ἂν χωλόν, ἂν ἄρχοντα, ἂν ἰδιώτην.

an ptochos upokrinomai su ethelo ina kai outos euphues upokrinomai an cholos-2 an archon an idiotes-2


Epictetus, Enchiridion 17 (DIORISIS sentence 106)

σὸν γὰρ τοῦτʼ ἔστι, τὸ δοθὲν ὑποκρίνασθαι πρόσωπον καλῶς:

sos gar outos eimi o didomi upokrinomai prosopon kalos


Epictetus, Enchiridion 17 (DIORISIS sentence 107)

ἐκλέξασθαι δʼ αὐτὸ ἄλλου.


Epictetus, Enchiridion 18 (DIORISIS sentence 108)

κόραξ ὅταν μὴ αἴσιον κεκράγῃ, μὴ συναρπαζέτω σε ἡ φαντασία:

korax otan me aisios krazo me sunarpazo su o phantasia


Epictetus, Enchiridion 18 (DIORISIS sentence 109)

ἀλλʼ εὐθὺς διαίρει παρὰ σεαυτῷ καὶ λέγε ὅτι τούτων ἐμοὶ οὐδὲν ἐπισημαίνεται, ἀλλʼ ἢ τῷ σωματίῳ μου ἢ τῷ κτησειδίῳ μου ἢ τῷ δοξαρίῳ μου ἢ τοῖς τέκνοις ἢ τῇ γυναικί.

alla euthus diairo para sautou kai lego ostis outos ego oudeis episemaino alla ee o somation-2 ego ee o kteseidion ego ee o doxarion ego ee o teknon ee o gune


Epictetus, Enchiridion 18 (DIORISIS sentence 110)

ἐμοὶ δὲ πάντα αἴσια σημαίνεται, ἐὰν ἐγὼ θέλω:

ego de pas aisios semaino ean ego ethelo


Epictetus, Enchiridion 18 (DIORISIS sentence 111)

ὅ τι γὰρ ἂν τούτων ἀποβαίνῃ, ἐπʼ ἐμοί ἐστιν ὠφεληθῆναι ἀπʼ αὐτοῦ.

os tis gar an outos apobaino epi ego eimi opheleo apo autos


Epictetus, Enchiridion 19 (DIORISIS sentence 112)

ἀνίκητος εἶναι δύνασαι, ἐὰν εἰς μηδένα ἀγῶνα καταβαίνῃς, ὃν οὐκ ἔστιν ἐπὶ σοὶ νικῆσαι.

aniketos eimi dunamai ean eis medeis agon katabaino os ou eimi epi su nikao


Epictetus, Enchiridion 19 (DIORISIS sentence 113)

ὅρα μήποτε ἰδών τινα προτιμώμενον ἢ μέγα δυνάμενον ἢ ἄλλως εὐδοκιμοῦντα μακαρίσῃς, ὑπὸ τῆς φαντασίας συναρπασθείς.

orao mepote eidon tis protimao ee megas dunamai ee allos-2 eudokimeo makarizo upo o phantasia sunarpazo


Epictetus, Enchiridion 19 (DIORISIS sentence 114)

ἐὰν γὰρ ἐν τοῖς ἐφʼ ἡμῖν ἡ οὐσία τοῦ ἀγαθοῦ ᾖ, οὔτε φθόνος οὔτε ζηλοτυπία χώραν ἔχει:

ean gar en o epi ego o ousia o agathos eimi oute phthonos oute zelotupia chora echo


Epictetus, Enchiridion 19 (DIORISIS sentence 115)

σύ τε αὐτὸς οὐ στρατηγός, οὐ πρύτανις ἢ ὕπατος εἶναι θελήσεις, ἀλλʼ ἐλεύθερος.

su te autos ou strategos ou prutanis-2 ee upatos eimi thelesis alla eleutheros


Epictetus, Enchiridion 19 (DIORISIS sentence 116)

μία δὲ ὁδὸς πρὸς τοῦτο, καταφρόνησις τῶν οὐκ ἐφʼ ἡμῖν.

eis-2 de odos pros outos kataphronesis o ou epi ego


Epictetus, Enchiridion 2 (DIORISIS sentence 11)

ἂν μὲν οὖν μόνα ἐκκλίνῃς τὰ παρὰ φύσιν τῶν ἐπὶ σοί, οὐδενί, ὧν ἐκκλίνεις, περιπεσῇ:

an men oun monos ekklino o para phusis o epi su oudeis os ekklino peripipto


Epictetus, Enchiridion 2 (DIORISIS sentence 12)

νόσον δʼ ἂν ἐκκλίνῃς ἢ θάνατον ἢ πενίαν, δυστυχήσεις.

nosos de an ekklino ee thanatos ee penia dustucheo


Epictetus, Enchiridion 2 (DIORISIS sentence 13)

ἆρον οὖν τὴν ἔκκλισιν ἀπὸ πάντων τῶν οὐκ ἐφʼ ἡμῖν καὶ μετάθες ἐπὶ τὰ παρὰ φύσιν τῶν ἐφʼ ἡμῖν.

aroo oun o ekklisis apo pas o ou epi ego kai metatithemi epi o para phusis o epi ego


Epictetus, Enchiridion 2 (DIORISIS sentence 14)

τὴν ὄρεξιν δὲ παντελῶς ἐπὶ τοῦ παρόντος ἄνελε:

o orexis de panteles epi o pareimi anaireo


Epictetus, Enchiridion 2 (DIORISIS sentence 15)

ἄν τε γὰρ ὀρέγῃ τῶν οὐκ ἐφʼ ἡμῖν τινος, ἀτυχεῖν ἀνάγκη τῶν τε ἐφʼ ἡμῖν, ὅσων ὀρέγεσθαι καλὸν ἄν, οὐδὲν οὐδέπω σοι πάρεστι.

an te gar orego o ou epi ego tis atucheo anagke o te epi ego osos orego kalos an oudeis oudepo-2 su pareimi


Epictetus, Enchiridion 2 (DIORISIS sentence 16)

μόνῳ δὲ τῷ ὁρμᾶν καὶ ἀφορμᾶν χρῶ, κούφως μέντοι καὶ μεθʼ ὑπεξαιρέσεως καὶ ἀνειμένως.

monos de o orme kai aphorme chraomai kouphos mentoi kai meta upexairesis kai aniemi


Epictetus, Enchiridion 20 (DIORISIS sentence 117)

μέμνησο, ὅτι οὐχ ὁ λοιδορῶν ἢ ὁ τύπτων ὑβρίζει, ἀλλὰ τὸ δόγμα τὸ περὶ τούτων ὡς ὑβριζόντων.

mimnesko ostis ou o loidoreo ee o tupto ubrizo alla o dogma o peri outos os-2 ubrizo


Epictetus, Enchiridion 20 (DIORISIS sentence 118)

ὅταν οὖν ἐρεθίσῃ σέ τις, ἴσθι, ὅτι ἡ σή σε ὑπόληψις ἠρέθικε.

otan oun erethizo su tis eimi ostis o sos su upolepsis erethizo


Epictetus, Enchiridion 20 (DIORISIS sentence 119)

τοιγαροῦν ἐν πρώτοις πειρῶ ὑπὸ τῆς φαντασίας μὴ συναρπασθῆναι:

toigar en proteros peirao upo o phantasia me sunarpazo


Epictetus, Enchiridion 20 (DIORISIS sentence 120)

ἂν γὰρ ἅπαξ χρόνου καὶ διατριβῆς τύχῃς, ῥᾷον κρατήσεις σεαυτοῦ.

an gar apax chronos kai diatribe tugchano raios-2 kratesis sautou


Epictetus, Enchiridion 21 (DIORISIS sentence 121)

θάνατος καὶ φυγὴ καὶ πάντα τὰ δεινὰ φαινόμενα πρὸ ὀφθαλμῶν ἔστω σοι καθʼ ἡμέραν, μάλιστα δὲ πάντων ὁ θάνατος:

thanatos kai phuge kai pas o deinos phaino pro ophthalmos eimi su kata emera malista de pas o thanatos


Epictetus, Enchiridion 21 (DIORISIS sentence 122)

καὶ οὐδὲν οὐδέποτε οὔτε ταπεινὸν ἐνθυμηθήσῃ οὔτε ἄγαν ἐπιθυμήσεις τινός.

kai oudeis oudepote oute tapeinos enthumeomai oute agan epithumeo tis


Epictetus, Enchiridion 22 (DIORISIS sentence 123)

εἰ φιλοσοφίας ἐπιθυμεῖς, παρασκευάζου αὐτόθεν ὡς καταγελασθησόμενος, ὡς καταμωκησομένων σου πολλῶν, ὡς ἐρούντων ὅτι ἄφνω φιλόσοφος ἡμῖν ἐπανελήλυθε καὶ πόθεν ἡμῖν αὕτη ἡ ὀφρύς;

ei philosophia epithumeo paraskeuazo autothen os-2 katagelao os-2 katamokaomai su polus os-2 ereo ostis aphno philosophos ego epanerchomai kai pothen-2 ego outos o ophrus


Epictetus, Enchiridion 22 (DIORISIS sentence 124)

σὺ δὲ ὀφρὺν μὲν μὴ σχῇς:


Epictetus, Enchiridion 22 (DIORISIS sentence 125)

τῶν δὲ βελτίστων σοι φαινομένων οὕτως ἔχου, ὡς ὑπὸ τοῦ θεοῦ τεταγμένος εἰς ταύτην τὴν χώραν:

o de beltistos su phaino outos-2 echo os-2 upo o theos tasso eis outos o chora


Epictetus, Enchiridion 22 (DIORISIS sentence 126)

μέμνησό τε διότι, ἐὰν μὲν ἐμμείνῃς τοῖς αὐτοῖς, οἱ καταγελῶντές σου τὸ πρότερον οὗτοί σε ὕστερον θαυμάσονται, ἐὰν δὲ ἡττηθῇς αὐτῶν, διπλοῦν προσλήψῃ καταγέλωτα.

mimnesko te dioti ean men emmeno o autos e katagelao su o proteros outos su usteros thaumazo ean de essaomai autos diploos proslepsis katagelos-2


Epictetus, Enchiridion 23 (DIORISIS sentence 127)

ἐάν ποτέ σοι γένηται ἔξω στραφῆναι πρὸς τὸ βούλεσθαι ἀρέσαι τινί, ἴσθι ὅτι ἀπώλεσας τὴν ἔνστασιν.

ean pote su gignomai exo strapto pros o boulomai aresko tis eimi ostis apollumi o enstasis


Epictetus, Enchiridion 23 (DIORISIS sentence 128)

ἀρκοῦ οὖν ἐν παντὶ τῷ εἶναι φιλόσοφος εἰ δὲ καὶ δοκεῖν βούλει σαυτῷ φαίνου καὶ ἱκανὸς ἔσῃ.

arkeo oun en pas o eimi philosophos ei de kai dokeo boulomai sautou phaino kai ikanos eimi


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 129)

οὗτοί σε οἱ διαλογισμοὶ μὴ θλιβέτωσαν ἄτιμος ἐγὼ βιώσομαι καὶ οὐδεὶς οὐδαμοῦ.

outos su o dialogismos me thlibo atimos ego bioo kai oudeis oudamos


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 130)

εἰ γὰρ ἡ ἀτιμία ἐστὶ κακόν, οὐ δύνασαι ἐν κακῷ εἶναι διʼ ἄλλον, οὐ μᾶλλον ἢ ἐν αἰσχρῷ:

ei gar o atimia eimi kakos ou dunamai en kakos eimi dia allos ou mallon ee en aischros


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 131)

μή τι οὖν σόν ἐστιν ἔργον τὸ ἀρχῆς τυχεῖν ἢ παραληφθῆναι ἐφʼ ἑστίασιν;

me tis oun sos eimi ergon o arche tugchano ee paralambano epi estiasis


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 132)

οὐδαμῶς.


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 133)

πῶς οὖν ἔτι τοῦτʼ ἔστιν ἀτιμία;


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 134)

πῶς δὲ οὐδεὶς οὐδαμοῦ ἔσῃ, ὃν ἐν μόνοις εἶναί τινα δεῖ τοῖς ἐπὶ σοί, ἐν οἷς ἔξεστί σοι εἶναι πλείστου ἀξίῳ;

pos-2 de oudeis oudamos eimi os en monos eimi tis deomai o epi su en os exesti su eimi pleistos axios


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 135)

ἀλλά σοι οἱ φίλοι ἀβοήθητοι ἔσονται.


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 136)

τί λέγεις τὸ ἀβοήθητοι;


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 137)

οὐχ ἕξουσι παρὰ σοῦ κερμάτιον:


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 138)

οὐδὲ πολίτας Ῥωμαίων αὐτοὺς ποιήσεις.


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 139)

τίς οὖν σοι εἶπεν, ὅτι ταῦτα τῶν ἐφʼ ἡμῖν ἐστιν, οὐχὶ δὲ ἀλλότρια ἔργα;

tis-2 oun su eipon ostis outos o epi ego eimi ou de allotrios ergon


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 140)

τίς δὲ δοῦναι δύναται ἑτέρῳ, ἃ μὴ ἔχει αὐτός;

tis-2 de didomi dunamai eteros os me echo autos


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 141)

κτῆσαι οὖν, φησίν, ἵνα ἡμεῖς ἔχωμεν.


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 142)

εἰ δύναμαι κτήσασθαι τηρῶν ἐμαυτὸν αἰδήμονα καὶ πιστὸν καὶ μεγαλόφρονα, δείκνυε τὴν ὁδὸν καὶ κτήσομαι.

ei dunamai ktaomai tereo-2 emautou aidemon kai pistos kai megalophron deiknumi o odos kai ktaomai


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 143)

εἰ δʼ ἐμὲ ἀξιοῦτε τὰ ἀγαθὰ τὰ ἐμαυτοῦ ἀπολέσαι, ἵνα ὑμεῖς τὰ μὴ ἀγαθὰ περιποιήσησθε, ὁρᾶτε ὑμεῖς, πῶς ἄνισοί ἐστε καὶ ἀγνώμονες.

ei de ego axioo o agathos o emautou apollumi ina su o me agathos peripoieo orao su pos-2 anisos eimi kai agnomon


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 144)

τί δὲ καὶ βούλεσθε μᾶλλον;


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 145)

ἀργύριον ἢ φίλον πιστὸν καὶ αἰδήμονα;


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 146)

εἰς τοῦτο οὖν μοι μᾶλλον συλλαμβάνετε καὶ μή, διʼ ὧν ἀποβαλῶ αὐτὰ ταῦτα, ἐκεῖνά με πράσσειν ἀξιοῦτε.

eis outos oun ego mallon sullambano kai me dia os apoballo autos outos ekeinos ego prasso axioo


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 147)

ἀλλʼ ἡ πατρίς, ὅσον ἐπʼ ἐμοί, φησίν, ἀβοήθητος ἔσται.

alla o patris osos epi ego phemi aboethetos eimi


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 148)

πάλιν, ποίαν καὶ ταύτην βοήθειαν;


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 149)

στοὰς οὐχ ἕξει διὰ σὲ οὔτε βαλανεῖα.


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 150)

καὶ τί τοῦτο;


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 151)

οὐδὲ γὰρ ὑποδήματα ἔχει διὰ τὸν χαλκέα οὐδʼ ὅπλα διὰ τὸν σκυτέα:

oude gar upodema-2 echo dia o chalkeos oude oplon dia o skuteus


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 152)

ἱκανὸν δέ, ἐὰν ἕκαστος ἐκπληρώσῃ τὸ ἑαυτοῦ ἔργον.

ikanos de ean ekastos ekpleroo o eautou ergon


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 153)

εἰ δὲ ἄλλον τινὰ αὐτῇ κατεσκεύαζες πολίτην πιστὸν καὶ αἰδήμονα, οὐδὲν ἂν αὐτὴν ὠφέλεις;

ei de allos tis autos kataskeuazo polites-2 pistos kai aidemon oudeis an autos opheleo


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 154)

ναί.


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 155)

οὐκοῦν οὐδὲ σὺ αὐτὸς ἀνωφελὴς ἂν εἴης αὐτῇ.

oukoun-2 oude su autos anopheles an aio autos


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 156)

τίνα οὖν ἕξω, φησί, χώραν ἐν τῇ πόλει;


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 157)

ἣν ἂν δύνῃ φυλάττων ἅμα τὸν πιστὸν καὶ αἰδήμονα.

os an dunamai phulasso ama o pistos kai aidemon


Epictetus, Enchiridion 24 (DIORISIS sentence 158)

εἰ δὲ ἐκείνην ὠφελεῖν βουλόμενος ἀποβαλεῖς ταῦτα, τί ὄφελος ἂν αὐτῇ γένοιο ἀναιδὴς καὶ ἄπιστος ἀποτελεσθείς;

ei de ekeinos opheleo boulomai apoballo outos tis-2 ophelos an autos gignomai anaides kai apistos apoteleo


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 159)

Προετιμήθη σού τις ἐν ἑστιάσει ἢ ἐν προσαγορεύσει ἢ ἐν τῷ παραληφθῆναι εἰς συμβουλίαν;

protimao su tis en estiasis ee en prosagoreusis ee en o paralambano eis sumboulia


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 160)

εἰ μὲν ἀγαθὰ ταῦτά ἐστι, χαίρειν σε δεῖ, ὅτι ἔτυχεν αὐτῶν ἐκεῖνος:

ei men agathos outos eimi chairo su deomai ostis tugchano autos ekeinos


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 161)

εἰ δὲ κακά, μὴ ἄχθου, ὅτι σὺ αὐτῶν οὐκ ἔτυχες:

ei de kakos me achthomai ostis su autos ou tugchano


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 162)

μέμνησο δέ, ὅτι οὐ δύνασαι μὴ ταὐτὰ ποιῶν πρὸς τὸ τυγχάνειν τῶν οὐκ ἐφʼ ἡμῖν τῶν ἴσων ἀξιοῦσθαι.

mimnesko de ostis ou dunamai me tautos-2 poieo pros o tugchano o ou epi ego o isos axioo


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 163)

πῶς γὰρ ἴσον ἔχειν δύναται ὁ μὴ φοιτῶν ἐπὶ θύρας τινὸς τῷ φοιτῶντι;

pos-2 gar isos echo dunamai o me phoitao epi thura tis o phoitao


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 164)

ὁ μὴ παραπέμπων τῷ παραπέμποντι;


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 165)

ὁ μὴ ἐπαινῶν τῷ ἐπαινοῦντι, ἄδικος οὖν ἔσῃ καὶ ἄπληστος, εἰ μὴ προϊέμενος ταῦτα, ἀνθʼ ὧν ἐκεῖνα πιπράσκεται, προῖκα αὐτὰ βουλήσῃ λαμβάνειν.

o me epainos o epaineo adikos oun eimi kai aplestos ei me proiemi outos anti os ekeinos piprasko proix autos boulesis lambano


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 166)

ἀλλὰ πόσου πιπράσκονται θρίδακες;


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 167)

ὀβολοῦ, ἂν οὕτω τύχῃ.


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 168)

ἂν οὖν τις προέμενος τὸν ὀβολὸν λάβῃ θρίδακας, σὺ δὲ μὴ προέμενος μὴ λάβῃς, μὴ οἴου ἔλαττον ἔχειν τοῦ λαβόντος.

an oun tis proiemi o obolos lambano thridax su de me proiemi me lambano me oios elasson echo o lambano


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 169)

ὡς γὰρ ἐκεῖνος ἔχει θρίδακας, οὕτω σὺ τὸν ὀβολόν, ὃν οὐκ ἔδωκας.

os-2 gar ekeinos echo thridax outos-2 su o obolos os ou didomi


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 170)

τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ ἐνταῦθα.


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 171)

οὐ παρεκλήθης ἐφʼ ἑστίασίν τινος;


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 172)

οὐ γὰρ ἔδωκας τῷ καλοῦντι, ὅσου πωλεῖ τὸ δεῖπνον.

ou gar didomi o kaleo osos poleomai o deipnon


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 173)

ἐπαίνου δʼ αὐτὸ πωλεῖ, θεραπείας πωλεῖ.

epainos1 de autos poleomai therapeia poleomai


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 174)

δὸς οὖν τὸ διάφορον, εἰ σοι λυσιτελεῖ, ὅσου πωλεῖται.

didomi oun o diaphoros ei su lusiteleo osos poleomai


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 175)

εἰ δὲ κἀκεῖνα θέλεις μὴ προΐεσθαι καὶ ταῦτα λαμβάνειν, ἄπληστος εἶ καὶ ἀβέλτερος.

ei de ekeinos ethelo me proiemi kai outos lambano aplestos eimi-2 kai abelteros


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 176)

οὐδὲν οὖν ἔχεις ἀντὶ τοῦ δείπνου;


Epictetus, Enchiridion 25 (DIORISIS sentence 177)

ἔχεις μὲν οὖν τὸ μὴ ἐπαινέσαι τοῦτον, ὃν οὐκ ἤθελες, τὸ μὴ ἀνασχέσθαι αὐτοῦ τῶν ἐπὶ τῆς εἰσόδου.

echo men oun o me epaineo outos os ou ethelo o me anecho autos o epi o eisodos


Epictetus, Enchiridion 26 (DIORISIS sentence 178)

τὸ βούλημα τῆς φύσεως καταμαθεῖν ἔστιν ἐξ ὧν οὐ διαφερόμεθα πρὸς ἀλλήλους.

o boulema o phusis katamanthano eimi ek os ou diaphero pros allelon


Epictetus, Enchiridion 26 (DIORISIS sentence 179)

οἷον, ὅταν ἄλλου παιδάριον κατεάξῃ τὸ ποτήριον, πρόχειρον εὐθὺς λέγειν ὅτι τῶν γινομένων ἐστίν.

oios-2 otan allos paidarion-2 kateasso o poterion procheiros euthus lego ostis o gignomai eimi


Epictetus, Enchiridion 26 (DIORISIS sentence 180)

ἴσθι οὖν, ὅτι, ὅταν καὶ τὸ σὸν κατεαγῇ, τοιοῦτον εἶναί σε δεῖ, ὁποῖον ὅτε καὶ τὸ τοῦ ἄλλου κατεάγη.

eimi oun ostis otan kai o sos katagnumi toioutos eimi su deomai opoios ote kai o o allos katagnumi


Epictetus, Enchiridion 26 (DIORISIS sentence 181)

οὕτω μετατίθει καὶ ἐπὶ τὰ μείζονα.


Epictetus, Enchiridion 26 (DIORISIS sentence 182)

τέκνον ἄλλου τέθνηκεν ἢ γυνή;


Epictetus, Enchiridion 26 (DIORISIS sentence 183)

οὐδείς ἐστιν ὃς οὐκ ἂν εἴποι ὅτι ἀνθρώπινον:

oudeis eimi os ou an eipon ostis anthropinos


Epictetus, Enchiridion 26 (DIORISIS sentence 184)

ἀλλʼ ὅταν τὸ αὐτοῦ τινος ἀποθάνῃ, εὐθὺς οἴμοι, τάλας ἐγώ.

alla otan o autos tis apothnesko euthus oimoi talas ego


Epictetus, Enchiridion 26 (DIORISIS sentence 185)

ἐχρῆν δὲ μεμνῆσθαι, τί πάσχομεν περὶ ἄλλων αὐτὸ ἀκούσαντες.

chre de mimnesko tis-2 pascho peri allos autos akouo


Epictetus, Enchiridion 27 (DIORISIS sentence 186)

ὥσπερ σκοπὸς πρὸς τὸ ἀποτυχεῖν οὐ τίθεται, οὕτως οὐδὲ κακοῦ φύσις ἐν κόσμῳ γίνεται.

osper-2 skopos pros o apotugchano ou tithemi outos-2 oude kakos phusis en kosmos gignomai


Epictetus, Enchiridion 28 (DIORISIS sentence 187)

εἰ μὲν τὸ σῶμά σού τις ἐπέτρεπε τῷ ἀπαντήσαντι, ἠγανάκτεις ἄν:

ei men o soma su tis epitrepo o apantao aganakteo an


Epictetus, Enchiridion 28 (DIORISIS sentence 188)

ὅτι δὲ σὺ τὴν γνώμην τὴν σεαυτοῦ ἐπιτρέπεις τῷ τυχόντι, ἵνα, ἐὰν λοιδορήσηταί σοι, ταραχθῇ ἐκείνη καὶ συγχυθῇ, οὐκ αἰσχύνῃ τούτου ἕνεκα;

ostis de su o gnome o sautou epitrepo o tugchano ina ean loidoreo su tarasso ekeinos kai sugcheo ou aischune outos eneka


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 189)

ἑκάστου ἔργου σκόπει τὰ καθηγούμενα καὶ τὰ ἀκόλουθα αὐτοῦ καὶ οὕτως ἔρχου ἐπʼ αὐτό.

ekastos ergon skopao o kathegeomai kai o akolouthos autos kai outos-2 erchomai epi autos


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 190)

εἰ δὲ μή, τὴν μὲν πρώτην προθύμως ἥξεις ἅτε μηδὲν τῶν ἑξῆς ἐντεθυμημένος, ὕστερον δὲ ἀναφανέντων δυσχερῶν τινων αἰσχρῶς ἀποστήσῃ.

ei de me o men proteros prothumos eko ate-3 medeis o exes enthumeomai usteros de anaphaino duscheres tis aischros aphistemi


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 191)

θέλεις Ὀλύμπια νικῆσαι;


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 192)

κἀγώ, νὴ τοὺς θεούς:


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 193)

κομψὸν γάρ ἐστιν.


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 194)

ἀλλὰ σκόπει τὰ καθηγούμενα καὶ τὰ ἀκόλουθα καὶ οὕτως ἅπτου τοῦ ἔργου.

alla skopao o kathegeomai kai o akolouthos kai outos-2 apto o ergon


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 195)

δεῖ ςʼ εὐτακτεῖν, ἀναγκοτροφεῖν, ἀπέχεσθαι πεμμάτων, γυμνάζεσθαι πρὸς ἀνάγκην, ἐν ὥρᾳ τεταγμένῃ, ἐν καύματι, ἐν ψύχει, μὴ ψυχρὸν πίνειν, μὴ οἶνον, ὡς ἔτυχεν, ἁπλῶς ὡς ἰατρῷ παραδεδωκέναι σεαυτὸν τῷ ἐπιστάτῃ, εἶτα ἐν τῷ ἀγῶνι παρορύσσεσθαι, ἔστι δὲ ὅτε χεῖρα ἐκβαλεῖν, σφυρὸν στρέψαι, πολλὴν ἁφὴν καταπιεῖν, ἔσθʼ ὅτε μαστιγωθῆναι καὶ μετὰ τούτων πάντων νικηθῆναι.

deomai su eutakteo anagkotropheo apecho pemma gumnazo pros anagke en ora tasso en kauma en psuchos me psuchros pino me oinon os-2 tugchano aplos-2 os-2 iatros paradidomi sautou o epistate-2 eita en o agon parorusso eimi de ote cheir ekballo sphuron strepho polus aphe katapino estho ote mastigoo kai meta outos pas nikao


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 196)

ταῦτα ἐπισκεψάμενος, ἂν ἔτι θέλῃς, ἔρχου ἐπὶ τὸ ἀθλεῖν.

outos episkeptomai an eti ethelo erchomai epi o athleo


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 197)

εἰ δὲ μή, ὡς τὰ παιδία ἀναστραφήσῃ, ἃ νῦν μὲν παλαιστὰς παίζει, νῦν δὲ μονομάχους, νῦν δὲ σαλπίζει, εἶτα τραγῳδεῖ:

ei de me os-2 o paidia anastrepho os nun men palaiste paio nun de monomachos-2 nun de salpizo eita tragodeus


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 198)

οὕτω καὶ σὺ νῦν μὲν ἀθλητής, νῦν δὲ μονομάχος, εἶτα ῥήτωρ, εἶτα φιλόσοφος, ὅλῃ δὲ τῇ ψυχῇ οὐδέν:

outos-2 kai su nun men athletes nun de monomachos-3 eita retor eita philosophos olos de o psyche oudeis


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 199)

ἀλλʼ ὡς πίθηκος πᾶσαν θέαν, ἣν ἂν ἴδῃς, μιμῇ καὶ ἄλλο ἐξ ἄλλου σοι ἀρέσκει.

alla os-2 pithekos pas thea os an eidon mimeomai kai allos ek allos su aresko


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 200)

οὐ γὰρ μετὰ σκέψεως ἦλθες ἐπί τι οὐδὲ περιοδεύσας, ἀλλʼ εἰκῇ καὶ κατὰ ψυχρὰν ἐπιθυμίαν.

ou gar meta skepsis erchomai epi tis oude periodeuo alla eike kai kata psuchros epithumia


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 201)

οὕτω θεασάμενοί τινες φιλόσοφον καὶ ἀκούσαντες οὕτω τινὸς λέγοντος, ὡς Εὐφράτης λέγει( καίτοι τίς οὕτω δύναται εἰπεῖν, ὡς ἐκεῖνος;


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 202)

, θέλουσι καὶ αὐτοὶ φιλοσοφεῖν.


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 203)

ἄνθρωπε, πρῶτον ἐπίσκεψαι, ὁποῖόν ἐστι τὸ πρᾶγμα:

anthropos proteros episkeptomai opoios eimi o pragma


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 204)

εἶτα καὶ τὴν σεαυτοῦ φύσιν κατάμαθε, εἰ δύνασαι βαστάσαι.

eita kai o sautou phusis katamanthano ei dunamai bastazo


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 205)

πένταθλος εἶναι βούλει ἢ παλαιστής;


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 206)

ἴδε σεαυτοῦ τοὺς βραχίονας, τοὺς μηρούς, τὴν ὀσφὺν κατάμαθε.

eidon sautou o brachion o meros o osphus-2 katamanthano


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 207)

ἄλλος γὰρ πρὸς ἄλλο πέφυκε.


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 208)

δοκεῖς, ὅτι ταῦτα ποιῶν ὡσαύτως δύνασαι ἐσθίειν, ὡσαύτως πίνειν, ὁμοίως ὀρέγεσθαι, ὁμοίως δυσαρεστεῖν;

dokeo ostis outos poieo osautos dunamai esthio osautos pino omoios orego omoios dusaresteo


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 209)

ἀγρυπνῆσαι δεῖ, πονῆσαι, ἀπὸ τῶν οἰκείων ἀπελθεῖν, ὑπὸ παιδαρίου καταφρονηθῆναι, ὑπὸ τῶν ἀπαντώντων καταγελασθῆναι, ἐν παντὶ ἧττον ἔχειν, ἐν τιμῇ, ἐν ἀρχῇ, ἐν δίκῃ, ἐν πραγματίῳ παντί.

agrupneo deomai poneo apo o oikeios aperchomai upo paidarion-2 kataphroneo upo o apantao katagelao en pas esson echo en time en arche en dike en pragmation-2 pas


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 210)

ταῦτα ἐπίσκεψαι.


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 211)

εἰ θέλεις ἀντικαταλλάξασθαι τούτων ἀπάθειαν, ἐλευθερίαν, ἀταραξίαν:

ei ethelo antikatallassomai outos apatheia eleutheria ataraxia


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 212)

εἰ δὲ μή, μὴ προσάγαγε.


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 213)

μὴ ὡς τὰ παιδία νῦν φιλόσοφος, ὕστερον δὲ τελώνης, εἶτα ῥήτωρ, εἶτα ἐπίτροπος Καίσαρος.

me os-2 o paidia nun philosophos usteros de telones eita retor eita epitropos kaisar


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 214)

ταῦτα οὐ συμφωνεῖ.


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 215)

ἕνα σε δεῖ ἄνθρωπον ἢ ἀγαθὸν ἢ κακὸν εἶναι:

enos su deomai anthropos ee agathos ee kakos eimi


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 216)

ἢ τὸ ἡγεμονικόν σε δεῖ ἐξεργάζεσθαι τὸ σαυτοῦ ἢ τὸ ἐκτὸς ἢ περὶ τὰ ἔσω φιλοτεχνεῖν ἢ περὶ τὰ ἔξω:

ee o egemonikos su deomai exergazomai o sautou ee o ektos ee peri o eso philotechneo ee peri o exo


Epictetus, Enchiridion 29 (DIORISIS sentence 217)

τοῦτʼ ἔστιν ἢ φιλοσόφου τάξιν ἐπέχειν ἢ ἰδιώτου.

outos eimi ee philosophos taxis epecho ee idiotes-2


Epictetus, Enchiridion 3 (DIORISIS sentence 17)

ἐφʼ ἑκάστου τῶν ψυχαγωγούντων ἢ χρείαν παρεχόντων ἢ στεργομένων μέμνησο ἐπιλέγειν, ὁποῖόν ἐστιν, ἀπὸ τῶν σμικροτάτων ἀρξάμενος:

epi ekastos o psuchagogeo ee chreia parecho ee stergo mimnesko epilego opoios eimi apo o mikros archo


Epictetus, Enchiridion 3 (DIORISIS sentence 18)

ἂν χύτραν στέργῃς, ὅτι χύτραν στέργω.


Epictetus, Enchiridion 3 (DIORISIS sentence 19)

κατεαγείσης γὰρ αὐτῆς οὐ ταραχθήσῃ:


Epictetus, Enchiridion 3 (DIORISIS sentence 20)

ἂν παιδίον σαυτοῦ καταφιλῇς ἢ γυναῖκα, ὅτι ἄνθρωπον καταφιλεῖς:

an paidion sautou kataphileo ee gune ostis anthropos kataphileo


Epictetus, Enchiridion 3 (DIORISIS sentence 21)

ἀποθανόντος γὰρ οὐ ταραχθήσῃ.


Epictetus, Enchiridion 30 (DIORISIS sentence 218)

τὰ καθήκοντα ὡς ἐπίπαν ταῖς σχέσεσι παραμετρεῖται.

o katheko os-2 epipan o schesis parametreo


Epictetus, Enchiridion 30 (DIORISIS sentence 219)

πατήρ ἐστιν:


Epictetus, Enchiridion 30 (DIORISIS sentence 220)

ὑπαγορεύεται ἐπιμελεῖσθαι, παραχωρεῖν ἁπάντων, ἀνέχεσθαι λοιδοροῦντος, παίοντος.

upagoreuo epimeleomai parachoreo apas anecho loidoreo paio


Epictetus, Enchiridion 30 (DIORISIS sentence 221)

ἀλλὰ πατὴρ κακός ἐστι.


Epictetus, Enchiridion 30 (DIORISIS sentence 222)

μή τι οὖν πρὸς ἀγαθὸν πατέρα φύσει ᾠκειώθης;

me tis oun pros agathos pater phusis oikeioo


Epictetus, Enchiridion 30 (DIORISIS sentence 223)

ἀλλὰ πρὸς πατέρα.


Epictetus, Enchiridion 30 (DIORISIS sentence 224)

ὁ ἀδελφὸς ἀδικεῖ.


Epictetus, Enchiridion 30 (DIORISIS sentence 225)

τήρει τοιγαροῦν τὴν τάξιν τὴν σεαυτοῦ πρὸς αὐτὸν μηδὲ σκόπει, τί ἐκεῖνος ποιεῖ, ἀλλὰ τί σοὶ ποιήσαντι κατὰ φύσιν ἡ σὴ ἕξει προαίρεσις:

tereo-2 toigar o taxis o sautou pros autos mede skopao tis-2 ekeinos poieo alla tis-2 su poieo kata phusis o sos echo proairesis


Epictetus, Enchiridion 30 (DIORISIS sentence 226)

σὲ γὰρ ἄλλος οὐ βλάψει, ἂν μὴ σὺ θέλῃς:


Epictetus, Enchiridion 30 (DIORISIS sentence 227)

τότε δὲ ἔσῃ βεβλαμμένος, ὅταν ὑπολάβῃς βλάπτεσθαι.

tote de eimi blapto otan upolambano blapto


Epictetus, Enchiridion 30 (DIORISIS sentence 228)

οὕτως οὖν ἀπὸ τοῦ γείτονος, ἀπὸ τοῦ πολίτου, ἀπὸ τοῦ στρατηγοῦ τὸ καθῆκον εὑρήσεις, ἐὰν τὰς σχέσεις ἐθίζῃ θεωρεῖν.

outos-2 oun apo o geiton apo o polites-2 apo o strategos o katheko eurisko ean o schesis ethizo theoreo-2


Epictetus, Enchiridion 31 (DIORISIS sentence 229)

τῆς περὶ τοὺς θεοὺς εὐσεβείας ἴσθι ὅτι τὸ κυριώτατον ἐκεῖνό ἐστιν, ὀρθὰς ὑπολήψεις περὶ αὐτῶν ἔχειν ὡς ὄντων καὶ διοικούντων τὰ ὅλα καλῶς καὶ δικαίως καὶ σαυτὸν εἰς τοῦτο κατατεταχέναι, τὸ πείθεσθαι αὐτοῖς καὶ εἴκειν πᾶσι τοῖς γινομένοις καὶ ἀκολουθεῖν ἑκόντα ὡς ὑπὸ τῆς ἀρίστης γνώμης ἐπιτελουμένοις.

o peri o theos eusebeia eimi ostis o kurios ekeinos eimi orthos upolepsis peri autos echo os-2 eimi kai dioikeo o olos kalos kai dikaios kai sautou eis outos katatasso o peitho autos kai eoika pas o gignomai kai akoloutheo ekon os-2 upo o aristos gnome epitello


Epictetus, Enchiridion 31 (DIORISIS sentence 230)

οὕτω γὰρ οὐ μέμψῃ ποτὲ τοὺς θεοὺς οὔτε ἐγκαλέσεις ὡς ἀμελούμενος.

outos-2 gar ou memphomai potos o theos oute egkaleo os-2 ameleo


Epictetus, Enchiridion 31 (DIORISIS sentence 231)

ἄλλως δὲ οὐχ οἷόν τε τοῦτο γίνεσθαι, ἐὰν μὴ ἄρῃς ἀπὸ τῶν οὐκ ἐφʼ ἡμῖν καὶ ἐν τοῖς ἐφʼ ἡμῖν μόνοις θῇς τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακόν.

allos-2 de ou oios-2 te outos gignomai ean me airo apo o ou epi ego kai en o epi ego monos thazo o agathos kai o kakos


Epictetus, Enchiridion 31 (DIORISIS sentence 232)

ὡς, ἄν γέ τι ἐκείνων ὑπολάβῃς ἀγαθὸν ἢ κακόν, πᾶσα ἀνάγκη, ὅταν ἀποτυγχάνῃς ὧν θέλεις καὶ περιπίπτῃς οἷς μὴ θέλεις, μέμψασθαί σε καὶ μισεῖν τοὺς αἰτίους.

os-2 an ge tis ekeinos upolambano agathos ee kakos pas anagke otan apotugchano os ethelo kai peripipto os me ethelo memphomai su kai miseo o aitios


Epictetus, Enchiridion 31 (DIORISIS sentence 233)

πέφυκε γὰρ πρὸς τοῦτο πᾶν ζῷον τὰ μὲν βλαβερὰ φαινόμενα καὶ τὰ αἴτια αὐτῶν φεύγειν καὶ ἐκτρέπεσθαι, τὰ δὲ ὠφέλιμα καὶ τὰ αἴτια αὐτῶν μετιέναι τε καὶ τεθηπέναι.

phuo gar pros outos pas zoion-2 o men blaberos phaino kai o aitios autos pheugo kai ektrepo o de ophelimos kai o aitios autos meteimi te kai tethepa


Epictetus, Enchiridion 31 (DIORISIS sentence 234)

ἀμήχανον οὖν βλάπτεσθαί τινα οἰόμενον χαίρειν τῷ δοκοῦντι βλάπτειν, ὥσπερ καὶ τὸ αὐτῇ τῇ βλάβῃ χαίρειν ἀδύνατον.

amechanos oun blapto tis oiomai chairo o dokeo blapto osper-2 kai o autos o blabe chairo adunatos-2


Epictetus, Enchiridion 31 (DIORISIS sentence 235)

ἔνθεν καὶ πατὴρ ὑπὸ υἱοῦ λοιδορεῖται, ὅταν τῶν δοκούντων ἀγαθῶν εἶναι τῷ παιδὶ μὴ μεταδιδῷ:

enthen kai pater upo uios loidoreo otan o dokeo agathos eimi o pais me metadidomi


Epictetus, Enchiridion 31 (DIORISIS sentence 236)

καὶ Πολυνείκην καὶ Ἐτεοκλέα τοῦτʼ ἐποίησε πολεμίους ἀλλήλοις τὸ ἀγαθὸν οἴεσθαι τὴν τυραννίδα.

kai poluneikes kai eteokles outos poieo polemios allelon o agathos oiomai o turannis


Epictetus, Enchiridion 31 (DIORISIS sentence 237)

διὰ τοῦτο καὶ ὁ γεωργὸς λοιδορεῖ τοὺς θεούς, διὰ τοῦτο ὁ ναύτης, διὰ τοῦτο ὁ ἔμπορος, διὰ τοῦτο οἱ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ τέκνα ἀπολλύντες.

dia outos kai o georgos loidoreo o theos dia outos o nautes dia outos o emporos dia outos e o gune kai o teknon apollumi


Epictetus, Enchiridion 31 (DIORISIS sentence 238)

ὅπου γὰρ τὸ συμφέρον, ἐπεῖ καὶ τὸ εὐσεβές.

opou gar o sumphero epeimi kai o eusebes


Epictetus, Enchiridion 31 (DIORISIS sentence 239)

ὥστε, ὅστις ἐπιμελεῖται τοῦ ὀρέγεσθαι ὡς δεῖ καὶ ἐκκλίνειν, ἐν τῷ αὐτῷ καὶ εὐσεβείας ἐπιμελεῖται.

oste-2 ostis epimeleomai o orego os-2 deomai kai ekklino en o autos kai eusebeia epimeleomai


Epictetus, Enchiridion 31 (DIORISIS sentence 240)

σπένδειν δὲ καὶ θύειν καὶ ἀπάρχεσθαι κατὰ τὰ πάτρια ἑκάστοτε προσήκει καθαρῶς καὶ μὴ ἐπισεσυρμένως μηδὲ ἀμελῶς μηδέ γε γλίσχρως μηδὲ ὑπὲρ δύναμιν.

spendo de kai thuo kai aparcho kata o patrios ekastote proseko katharos kai me episuro mede ameles1 mede ge glischros mede uper dunamis


Epictetus, Enchiridion 32 (DIORISIS sentence 241)

ὅταν μαντικῇ προσίῃς, μέμνησο, ὅτι, τί μὲν ἀποβήσεται, οὐκ οἶδας, ἀλλὰ ἥκεις ὡς παρὰ τοῦ μάντεως αὐτὸ πευσόμενος, ὁποῖον δέ τι ἐστίν, ἐλήλυθας εἰδώς, εἴπερ εἶ φιλόσοφος.

otan mantikos proseimi mimnesko ostis tis-2 men apobaino ou oida alla eko os-2 para o mantis autos punthanomai opoios de tis eimi erchomai oida eiper eimi-2 philosophos


Epictetus, Enchiridion 32 (DIORISIS sentence 242)

εἰ γάρ ἐστί τι τῶν οὐκ ἐφʼ ἡμῖν, πᾶσα ἀνάγκη μήτε ἀγαθὸν αὐτὸ εἶναι μήτε κακόν.

ei gar eimi tis o ou epi ego pas anagke mete agathos autos eimi mete kakos


Epictetus, Enchiridion 32 (DIORISIS sentence 243)

μὴ φέρε οὖν πρὸς τὸν μάντιν ὄρεξιν ἢ ἔκκλισιν μηδὲ τρέμων αὐτῷ πρόσει, ἀλλὰ διεγνωκώς, ὅτι πᾶν τὸ ἀποβησόμενον ἀδιάφορον καὶ οὐδὲν πρὸς σέ, ὁποῖον δʼ ἂν ᾖ, ἔσται αὐτῷ χρήσασθαι καλῶς καὶ τοῦτο οὐθεὶς κωλύσει.

me phero oun pros o mantis orexis ee ekklisis mede tremo autos proseimi alla diagignosko ostis pas o apobaino adiaphoros kai oudeis pros su opoios de an eimi eimi autos chrao kalos kai outos oudeis kolusis


Epictetus, Enchiridion 32 (DIORISIS sentence 244)

θαῤῥῶν οὖν ὡς ἐπὶ συμβούλους ἔρχου τοὺς θεούς:


Epictetus, Enchiridion 32 (DIORISIS sentence 245)

καὶ λοιπόν, ὅταν τί σοι συμβουλευθῇ, μέμνησο τίνας συμβούλους παρέλαβες καὶ τίνων παρακούσεις ἀπειθήσας.

kai loipos otan tis-2 su sumbouleuo mimnesko tis-2 sumboulos paralambano kai tis-2 parakousis apeitheo


Epictetus, Enchiridion 32 (DIORISIS sentence 246)

ἔρχου δὲ ἐπὶ τὸ μαντεύεσθαι, καθάπερ ἠξίου Σωκράτης, ἐφʼ ὧν ἡ πᾶσα σκέψις τὴν ἀναφορὰν εἰς τὴν ἔκβασιν ἔχει καὶ οὔτε ἐκ λόγου οὔτε ἐκ τέχνης τινὸς ἄλλης ἀφορμαὶ δίδονται πρὸς τὸ συνιδεῖν τὸ προκείμενον:

erchomai de epi o manteuomai katha axioo sokrates-2 epi os o pas skepsis o anaphora eis o ekbasis echo kai oute ek logos oute ek techne tis allos aphorme didomi pros o suneidon-2 o prokeimai


Epictetus, Enchiridion 32 (DIORISIS sentence 247)

ὥστε, ὅταν δεήσῃ συγκινδυνεῦσαι φίλῳ ἢ πατρίδι, μὴ μαντεύεσθαι, εἰ συγκινδυνευτέον.

oste-2 otan deesis sugkinduneuo philos ee patris me manteuomai ei


Epictetus, Enchiridion 32 (DIORISIS sentence 248)

καὶ γὰρ ἂν προείπῃ σοι ὁ μάντις φαῦλα γεγονέναι τὰ ἱερά, δῆλον ὅτι θάνατος σημαίνεται ἢ πήρωσις μέρους τινὸς τοῦ σώματος ἢ φυγή:

kai gar an proeipon su o mantis phaulos gignomai o iera delos-3 ostis thanatos semaino ee perosis meros-2 tis o soma ee phuge


Epictetus, Enchiridion 32 (DIORISIS sentence 249)

ἀλλʼ αἱρεῖ ὁ λόγος καὶ σὺν τούτοις παρίστασθαι τῷ φίλῳ καὶ τῇ πατρίδι συγκινδυνεύειν.

alla aireo o logos kai sun outos paristemi o philos kai o patris sugkinduneuo


Epictetus, Enchiridion 32 (DIORISIS sentence 250)

τοιγαροῦν τῷ μείζονι μάντει πρόσεχε, τῷ Πυθίῳ, ὃς ἐξέβαλε τοῦ ναοῦ τὸν οὐ βοηθήσαντα ἀναιρουμένῳ τῷ φίλῳ.

toigar o megas mantis prosecho o puthion os ekballo o naos o ou boetheo anaireo o philos


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 251)

τάξον τινὰ ἤδη χαρακτῆρα σαυτῷ καὶ τύπον, ὃν φυλάξεις ἐπί τε σεαυτοῦ ὢν καὶ ἀνθρώποις ἐντυγχάνων.

taxos tis ede-2 charakter sautou kai tupon os phulasso epi te sautou eimi kai anthropos entugchano


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 252)

καὶ σιωπὴ τὸ πολὺ ἔστω ἢ λαλείσθω τὰ ἀναγκαῖα καὶ διʼ ὀλίγων.

kai siope o polus eimi ee laleo o anagkaios kai dia oligos


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 253)

σπανίως δέ ποτε καιροῦ παρακαλοῦντος ἐπὶ τὸ λέγειν λέξον μέν, ἀλλὰ περὶ οὐδενὸς τῶν τυχόντων:

spanios-2 de pote kairos1 parakaleo epi o lego lego men alla peri oudeis o tugchano


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 254)

μὴ περὶ μονομαχιῶν, μὴ περὶ ἱπποδρομιῶν, μὴ περὶ ἀθλητῶν, μὴ περὶ βρωμάτων ἢ πομάτων, τῶν ἑκασταχοῦ, μάλιστα δὲ μὴ περὶ ἀνθρώπων ψέγων ἢ ἐπαινῶν ἢ συγκρίνων.

me peri monomachia me peri ippodromia me peri athletes me peri broma ee poma-2 o ekastachou malista de me peri anthropos psego1 ee epainos ee sugkrino


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 255)

ἂν μὲν οὖν οἷός τε ᾖς, μετάγαγε τοῖς σοῖς λόγοις καὶ τοὺς τῶν συνόντων ἐπὶ τὸ προσῆκον.

an men oun oios-2 te eimi metago o sos logos kai o o suneimi epi o proseko


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 256)

εἰ δὲ ἐν ἀλλοφύλοις ἀποληφθεὶς τύχοις, σιώπα.

ei de en allophulos apolambano tugchano siopao


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 257)

γέλως μὴ πολὺς ἔστω μηδὲ ἐπὶ πολλοῖς μηδὲ ἀνειμένος.

gelos me polus eimi mede epi polus mede aniemi


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 258)

ὅρκον παραίτησαι, εἰ μὲν οἷόν τε, εἰς ἅπαν, εἰ δὲ μή, ἐκ τῶν ἐνόντων.

orkos paraiteomai ei men oios-2 te eis apas ei de me ek o eneimi


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 259)

ἑστιάσεις τὰς ἔξω καὶ ἰδιωτικὰς διακρούου:


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 260)

ἐὰν δέ ποτε γίνηται καιρός, ἐντετάσθω σοι ἡ προσοχή, μήποτε ἄρα ὑπορρυῇς εἰς ἰδιωτισμόν.

ean de pote gignomai kairos1 enteino su o prosoche mepote ara uporreo eis idiotismos


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 261)

ἴσθι γάρ, ὅτι, ἐὰν ὁ ἑταῖρος ᾖ μεμολυσμένος, καὶ τὸν συνανατριβόμενον αὐτῷ συμμολύνεσθαι ἀνάγκη, κἂν αὐτὸς ὢν τύχῃ καθαρός.

eimi gar ostis ean o etairos eimi moluno kai o sunanatribo-2 autos summoluno anagke kan-2 autos eimi tuche katharos


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 262)

τὰ περὶ τὸ σῶμα μέχρι τῆς χρείας ψιλῆς παραλάμβανε, οἷον τροφάς, πόμα, ἀμπεχόνην, οἰκίαν, οἰκετίαν:

o peri o soma mechri o chreia psilos paralambano oios-2 trophe poma-2 ampechone oikia


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 263)

τὸ δὲ πρὸς δόξαν ἢ τρυφὴν ἅπαν περίγραφε.

o de pros doxa ee truphe apas perigrapho


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 264)

περὶ ἀφροδίσια εἰς δύναμιν πρὸ γάμου καθαρευτέον:

peri aphrodisios eis dunamis pro gamos kathareuteos


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 265)

ἁπτομένῳ δὲ ὧν νόμιμόν ἐστι μεταληπτέον.


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 266)

μὴ μέντοι ἐπαχθὴς γίνου τοῖς χρωμένοις μηδὲ ἐλεγκτικός:

me mentoi epachthes gignomai o chraomai mede elegktikos


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 267)

μηδὲ πολλαχοῦ τὸ ὅτι αὐτὸς οὐ χρῇ, παράφερε.

mede pollachou o ostis autos ou chraomai paraphero


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 268)

ἐὰν τίς σοι ἀπαγγείλῃ ὅτι ὁ δεῖνά σε κακῶς λέγει, μὴ ἀπολογοῦ πρὸς τὰ λεχθέντα, ἀλλʼ ἀποκρίνου διότι ἠγνόει γὰρ τὰ ἄλλα τὰ προσόντα μοι κακά, ἐπεὶ οὐκ ἂν ταῦτα μόνα ἔλεγεν.

ean tis-2 su apaggello ostis o deina su kakos lego me apologeomai pros o lego alla apokrino dioti agnoeo gar o allos o proseimi ego kakos epei ou an outos monos lego


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 269)

εἰς τὰ θέατρα τὸ πολὺ παριέναι οὐκ ἀναγκαῖον.

eis o theatron o polus pareimi ou anagkaios


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 270)

εἰ δέ ποτε καιρὸς εἴη, μηδενὶ σπουδάζων φαίνου ἢ σεαυτῷ, τοῦτʼ ἔστι.

ei de pote kairos1 aio medeis spoudazo phaino ee sautou outos eimi


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 271)

θέλε γίνεσθαι μόνα τὰ γινόμενα καὶ νικᾶν μόνον τὸν νικῶντα:

ethelo gignomai monos o gignomai kai nikao monos o nikao


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 272)

οὕτω γὰρ οὐκ ἐμποδισθήσῃ.


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 273)

βοῆς δὲ καὶ τοῦ ἐπιγελᾶν τινι ἢ ἐπὶ πολὺ συγκινεῖσθαι παντελῶς ἀπέχου.

boeie de kai o epigelao tis ee epi polus sugkineo panteles apecho


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 274)

καὶ μετὰ τὸ ἀπαλλαγῆναι μὴ πολλὰ περὶ τῶν γεγενημένων διαλέγου, ὅσα μὴ φέρει πρὸς τὴν σὴν ἐπανόρθωσιν:

kai meta o apallasso me polus peri o gignomai dialego osos me phero pros o sos epanorthosis


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 275)

ἐμφαίνεται γὰρ ἐκ τοῦ τοιούτου, ὅτι ἐθαύμασας τὴν θέαν.

emphaino gar ek o toioutos ostis thaumazo o thea


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 276)

εἰς ἀκροάσεις τινῶν μὴ εἰκῇ μηδὲ ῥᾳδίως πάριθι:

eis akroasis tis me eike mede radios pareimi


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 277)

παριὼν δὲ τὸ σεμνὸν καὶ τὸ εὐσταθὲς καὶ ἅμα ἀνεπαχθὲς φύλασσε.

pareimi de o semnos kai o eustathes kai ama anepachthes phulasso


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 278)

ὅταν τινὶ μέλλῃς συμβαλεῖν, μάλιστα τῶν ἐν ὑπεροχῇ δοκούντων, πρόβαλε σαυτῷ, τί ἂν ἐποίησεν ἐν τούτῳ Σωκράτης ἢ Ζήνων, καὶ οὐκ ἀπορήσεις τοῦ χρήσασθαι προσηκόντως τῷ ἐμπεσόντι.

otan tis mello sumballo malista o en uperoche dokeo proballo sautou tis-2 an poieo en outos sokrates-2 ee zenon kai ou aporeo1 o chrao prosekontos o empitno


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 279)

ὅταν φοιτᾷς πρός τινα τῶν μέγα δυναμένων, πρόβαλε, ὅτι οὐχ εὑρήσεις αὐτὸν ἔνδον, ὅτι ἀποκλεισθήσῃ, ὅτι ἐντιναχθήσονταί σοι αἱ θύραι, ὅτι οὐ φροντιεῖ σου.

otan phoitao pros tis o megas dunamai proballo ostis ou eurisko autos endon ostis apokleio ostis entinasso su o thura ostis ou phrontizo su


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 280)

κἂν σὺν τούτοις ἐλθεῖν καθήκῃ, ἐλθὼν φέρε τὰ γινόμενα καὶ μηδέποτε εἴπῃς αὐτὸς πρὸς ἑαυτὸν ὅτι οὐκ ἦν τοσούτου:

kan-2 sun outos erchomai katheko erchomai phero o gignomai kai medepote eipon autos pros eautou ostis ou eimi tosoutos


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 281)

ἰδιωτικὸν γὰρ καὶ διαβεβλημένον πρὸς τὰ ἐκτός.


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 282)

ἐν ταῖς ὁμιλίαις ἀπέστω τὸ ἑαυτοῦ τινων ἔργων ἢ κινδύνων ἐπὶ πολὺ καὶ ἀμέτρως μεμνῆσθαι.

en o omilia apeimi o eautou tis ergon ee kindunos epi polus kai ametros mimnesko


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 283)

οὐ γάρ, ὡς σοὶ ἡδύ ἐστι τὸ τῶν σῶν κινδύνων μεμνῆσθαι, οὕτω καὶ τοῖς ἄλλοις ἡδύ ἐστι τὸ τῶν σοὶ συμβεβηκότων ἀκούειν.

ou gar os-2 su edus eimi o o sos kindunos mimnesko outos-2 kai o allos edus eimi o o su sumbaino akouo


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 284)

ἀπέστω δὲ καὶ τὸ γέλωτα κινεῖν:


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 285)

ὀλισθηρὸς γὰρ ὁ τρόπος εἰς ἰδιωτισμὸν καὶ ἅμα ἱκανὸς τὴν αἰδῶ τὴν πρὸς σὲ τῶν πλησίον ἀνιέναι.

olistheeis gar o tropos-2 eis idiotismos kai ama ikanos o aido o pros su o plesios aneimi


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 286)

ἐπισφαλὲς δὲ καὶ τὸ εἰς αἰσχρολογίαν προελθεῖν.

episphales de kai o eis aischrologia proerchomai


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 287)

ὅταν οὖν τι συμβῇ τοιοῦτον, ἂν μὲν εὔκαιρον ᾖ, καὶ ἐπίπληξον τῷ προελθόντι:

otan oun tis sumbaino toioutos an men eukairos eimi kai epiplesso o proerchomai


Epictetus, Enchiridion 33 (DIORISIS sentence 288)

εἰ δὲ μή, τῷ γε ἀποσιωπῆσαι καὶ ἐρυθριᾶσαι καὶ σκυθρωπάσαι δῆλος γίνου δυσχεραίνων τῷ λόγῳ.

ei de me o ge aposiopao kai eruthriao kai skuthropazo delos-3 gignomai duscheraino o logos


Epictetus, Enchiridion 34 (DIORISIS sentence 289)

ὅταν ἡδονῆς τινος φαντασίαν λάβῃς, καθάπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων, φύλασσε σαυτόν, μὴ συναρπασθῇς ὑπʼ αὐτῆς:

otan edona tis phantasia lambano katha epi o allos phulasso sautou me sunarpazo upo autos


Epictetus, Enchiridion 34 (DIORISIS sentence 290)

ἀλλʼ ἐκδεξάσθω σε τὸ πρᾶγμα, καὶ ἀναβολήν τινα παρὰ σεαυτοῦ λάβε.

alla ekdechomai su o pragma kai anabole tis para sautou lambano


Epictetus, Enchiridion 34 (DIORISIS sentence 291)

ἔπειτα μνήσθητι ἀμφοτέρων τῶν χρόνων, καθʼ ὅν τε ἀπολαύσεις τῆς ἡδονῆς, καὶ καθʼ ὃν ἀπολαύσας ὕστερον μετανοήσεις καὶ αὐτὸς σεαυτῷ λοιδορήσῃ:

epeita mimnesko amphoteros o chronos kata os te apolausis o edona kai kata os apolauo usteros metanoeo kai autos sautou loidoreo


Epictetus, Enchiridion 34 (DIORISIS sentence 292)

καὶ τούτοις ἀντίθες ὅπως ἀποσχόμενος χαιρήσεις καὶ ἐπαινέσεις αὐτὸς σεαυτόν.

kai outos antitithemi opos apecho chairo kai epaineo autos sautou


Epictetus, Enchiridion 34 (DIORISIS sentence 293)

ἐὰν δέ σοι καιρὸς φανῇ ἅψασθαι τοῦ ἔργου, πρόσεχε, μὴ ἡττήσῃ σε τὸ προσηνὲς αὐτοῦ καὶ ἡδὺ καὶ ἐπαγωγόν:

ean de su kairos1 phaino apto o ergon prosecho me essaomai su o prosenes autos kai edus kai epagogos


Epictetus, Enchiridion 34 (DIORISIS sentence 294)

ἀλλʼ ἀντιτίθει, πόσῳ ἄμεινον τὸ συνειδέναι σεαυτῷ ταύτην τὴν νίκην νενικηκότι.

alla antitithemi posos ameinon o sunoida sautou outos o nike nikao


Epictetus, Enchiridion 35 (DIORISIS sentence 295)

ὅταν τι διαγνούς, ὅτι ποιητέον ἐστί, ποιῇς, μηδέποτε φύγῃς ὀφθῆναι πράσσων αὐτό, κἂν ἀλλοῖόν τι μέλλωσιν οἱ πολλοὶ περὶ αὐτοῦ ὑπολαμβάνειν.

otan tis diagignosko ostis poieteos eimi poieo medepote pheugo orao prasso autos kan-2 alloios tis mello o polus peri autos upolambano


Epictetus, Enchiridion 35 (DIORISIS sentence 296)

εἰ μὲν γὰρ οὐκ ὀρθῶς ποιεῖς, αὐτὸ τὸ ἔργον φεῦγε:

ei men gar ou orthos poieo autos o ergon pheugo


Epictetus, Enchiridion 35 (DIORISIS sentence 297)

εἰ δὲ ὀρθῶς, τί φοβῇ τοὺς ἐπιπλήξοντας οὐκ ὀρθῶς;

ei de orthos tis-2 phobeo o epiplesso ou orthos


Epictetus, Enchiridion 36 (DIORISIS sentence 298)

ὡς τὸ ἡμέρα ἐστί καὶ νύξ ἐστι πρὸς μὲν τὸ διεζευγμένον μεγάλην ἔχει ἀξίαν, πρὸς δὲ τὸ συμπεπλεγμένον ἀπαξίαν, οὕτω καὶ τὸ τὴν μείζω μερίδα ἐκλέξασθαι πρὸς μὲν τὸ σῶμα ἐχέτω ἀξίαν, πρὸς δὲ τὸ τὸ κοινωνικὸν ἐν ἑστιάσει, οἷον δεῖ, φυλάξαι, ἀπαξίαν ἔχει.

os-2 o emera eimi kai nux eimi pros men o diazeugnumai megas echo axios pros de o sumpleko apaxia outos-2 kai o o megas meris eklego pros men o soma echo axios pros de o o koinonikos en estiasis oios-2 deomai phulasso apaxia echo


Epictetus, Enchiridion 36 (DIORISIS sentence 299)

ὅταν οὖν συνεσθίῃς ἑτέρῳ, μέμνησο, μὴ μόνον τὴν πρὸς τὸ σῶμα ἀξίαν τῶν παρακειμένων ὁρᾶν, ἀλλὰ καὶ τὴν πρὸς τὸν ἑστιάτορα αἰδῶ φυλάξαι.

otan oun sunesthio-2 eteros mimnesko me monos o pros o soma axios o parakeimai orao alla kai o pros o estiator-2 aido phulasso


Epictetus, Enchiridion 37 (DIORISIS sentence 300)

ἐὰν ὑπὲρ δύναμιν ἀναλάβῃς τι πρόσωπον, καὶ ἐν τούτῳ ἠσχημόνησας καί, ὃ ἠδύνασο ἐκπληρῶσαι, παρέλιπες.

ean uper dunamis analambano tis prosopon kai en outos aschemoneo kai os ekpleroo paraleipo


Epictetus, Enchiridion 38 (DIORISIS sentence 301)

ἐν τῷ περιπατεῖν καθάπερ προσέχεις, μὴ ἐπιβῇς ἥλῳ ἢ στρέψῃς τὸν πόδα σου, οὕτω πρόσεχε, μὴ καὶ τὸ ἡγεμονικὸν βλάψῃς τὸ σεαυτοῦ.

en tis-2 peripateo katha prosecho me epibaino elos ee strepho o pous su outos-2 prosecho me kai o egemonikos blapto o sautou


Epictetus, Enchiridion 38 (DIORISIS sentence 302)

καὶ τοῦτο ἐὰν ἐφʼ ἑκάστου ἔργου παραφυλάσσωμεν, ἀσφαλέστερον ἁψόμεθα τοῦ ἔργου.

kai outos ean epi ekastos ergon paraphulasso asphales apto o ergon


Epictetus, Enchiridion 39 (DIORISIS sentence 303)

μέτρον κτήσεως τὸ σῶμα ἑκάστῳ ὡς ὁ ποὺς ὑποδήματος.

metron ktesis o soma ekastos os-2 o pous upodema-2


Epictetus, Enchiridion 39 (DIORISIS sentence 304)

ἐὰν μὲν οὖν ἐπὶ τούτου στῇς, φυλάξεις τὸ μέτρον:

ean men oun epi outos istemi phulaxis o metron


Epictetus, Enchiridion 39 (DIORISIS sentence 305)

ἐὰν δὲ ὑπερβῇς, ὡς κατὰ κρημνοῦ λοιπὸν ἀνάγκη φέρεσθαι:

ean de uperbaino os-2 kata kremnos loipos anagke phero


Epictetus, Enchiridion 39 (DIORISIS sentence 306)

καθάπερ καὶ ἐπὶ τοῦ ὑποδήματος, ἐὰν ὑπὲρ τὸν πόδα ὑπερβῇς, γίνεται κατάχρυσον ὑπόδημα, εἶτα πορφυροῦν, κεντητόν.

katha kai epi o upodema-2 ean uper o pous uperbaino gignomai katachrusos upodema-2 eita porphureos kentetos


Epictetus, Enchiridion 39 (DIORISIS sentence 307)

τοῦ γὰρ ἅπαξ ὑπὲρ τὸ μέτρον ὅρος οὐθείς ἐστιν.

o gar apax uper o metron oros-4 oudeis eimi


Epictetus, Enchiridion 4 (DIORISIS sentence 22)

ὅταν ἅπτεσθαί τινος ἔργου μέλλῃς, ὑπομίμνῃσκε σεαυτόν, ὁποῖόν ἐστι τὸ ἔργον.

otan apto tis ergon mello upomimnesko sautou opoios eimi o ergon


Epictetus, Enchiridion 4 (DIORISIS sentence 23)

ἐὰν λουσόμενος ἀπίῃς, πρόβαλλε σεαυτῷ τὰ γινόμενα ἐν βαλανείῳ, τοὺς ἀπορραίνοντας, τοὺς ἐγκρουομένους, τοὺς λοιδοροῦντας, τοὺς κλέπτοντας.

ean louo apios proballo sautou o gignomai en balaneion o aporraino o egkrouo o loidoreo o klepto


Epictetus, Enchiridion 4 (DIORISIS sentence 24)

καὶ οὕτως ἀσφαλέστερον ἅψῃ τοῦ ἔργου, ἐὰν ἐπιλέγῃς εὐθὺς ὅτι λούσασθαι θέλω καὶ τὴν ἐμαυτοῦ προαίρεσιν κατὰ φύσιν ἔχουσαν τηρῆσαι.

kai outos-2 asphales apto o ergon ean epilego euthus ostis louo ethelo kai o emautou proairesis kata phusis echo tereo-2


Epictetus, Enchiridion 4 (DIORISIS sentence 25)

καὶ ὡσαύτως ἐφʼ ἑκάστου ἔργου.


Epictetus, Enchiridion 4 (DIORISIS sentence 26)

οὕτω γὰρ ἄν τι πρὸς τὸ λούσασθαι γένηται ἐμποδών, πρόχειρον ἔσται διότι ἀλλʼ οὐ τοῦτο ἤθελον μόνον, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐμαυτοῦ προαίρεσιν κατὰ φύσιν ἔχουσαν τηρῆσαι:

outos-2 gar an tis pros o louo gignomai empodon procheiros eimi dioti alla ou outos ethelo monos alla kai o emautou proairesis kata phusis echo tereo-2


Epictetus, Enchiridion 4 (DIORISIS sentence 27)

οὐ τηρήσω δέ, ἐὰν ἀγανακτῶ πρὸς τὰ γινόμενα.

ou tereo-2 de ean aganakteo pros o gignomai


Epictetus, Enchiridion 40 (DIORISIS sentence 308)

αἱ γυναῖκες εὐθὺς ἀπὸ τεσσαρεσκαίδεκα ἐτῶν ὑπὸ τῶν ἀνδρῶν κυρίαι καλοῦνται.

o gune euthus apo tessareskaideka etai upo o aner kuria kaleo


Epictetus, Enchiridion 40 (DIORISIS sentence 309)

τοιγαροῦν ὁρῶσαι, ὅτι ἄλλο μὲν οὐδὲν αὐταῖς πρόσεστι, μόνον δὲ συγκοιμῶνται τοῖς ἀνδράσι, ἄρχονται καλλωπίζεσθαι καὶ ἐν τούτῳ πάσας ἔχειν τὰς ἐλπίδας.

toigar orao ostis allos men oudeis autos proseimi monos de sugkoimaomai o aner archo kallopizo kai en outos pas echo o elpis


Epictetus, Enchiridion 40 (DIORISIS sentence 310)

προσέχειν οὖν ἄξιον, ἵνα αἴσθωνται, διότι ἐπʼ οὐδενὶ ἄλλῳ τιμῶνται ἢ τῷ κόσμιαι φαίνεσθαι καὶ αἰδήμονες.

prosecho oun axios ina aisthanomai dioti epi oudeis allos timao ee o kosmios phaino kai aidemon


Epictetus, Enchiridion 41 (DIORISIS sentence 311)

Ἀφυΐας σημεῖον τὸ ἐνδιατρίβειν τοῖς περὶ τὸ σῶμα, οἷον ἐπὶ πολὺ γυμνάζεσθαι, ἐπὶ πολὺ ἐσθίειν, ἐπὶ πολὺ πίνειν, ἐπὶ πολὺ ἀποπατεῖν, ὀχεύειν.

aphuia-2 semeion o endiatribo o peri o soma oios-2 epi polus gumnazo epi polus esthio epi polus pino epi polus apopateo ocheuo


Epictetus, Enchiridion 41 (DIORISIS sentence 312)

ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐν παρέργῳ ποιητέον:


Epictetus, Enchiridion 41 (DIORISIS sentence 313)

περὶ δὲ τὴν γνώμην ἡ πᾶσα ἔστω ἐπιστροφή.


Epictetus, Enchiridion 42 (DIORISIS sentence 314)

ὅταν σέ τις κακῶς ποιῇ ἢ κακῶς λέγῃ, μέμνησο, ὅτι καθήκειν αὐτῷ οἰόμενος ποιεῖ ἢ λέγει.

otan su tis kakos poieo ee kakos lego mimnesko ostis katheko autos oiomai poieo ee lego


Epictetus, Enchiridion 42 (DIORISIS sentence 315)

οὐχ οἷόν τε οὖν ἀκολουθεῖν αὐτὸν τῷ σοὶ φαινομένῳ, ἀλλὰ τῷ ἑαυτῷ, ὥστε, εἰ κακῶς αὐτῷ φαίνεται, ἐκεῖνος βλάπτεται, ὅστις καὶ ἐξηπάτηται.

ou oios-2 te oun akoloutheo autos o su phaino alla o eautou oste-2 ei kakos autos phaino ekeinos blapto ostis kai exapatao


Epictetus, Enchiridion 42 (DIORISIS sentence 316)

καὶ γὰρ τὸ ἀληθὲς συμπεπλεγμένον ἄν τις ὑπολάβῃ ψεῦδος, οὐ τὸ συμπεπλεγμένον βέβλαπται, ἀλλʼ ὁ ἐξαπατηθείς.

kai gar o alethes sumpleko an tis upolambano pseudos ou o sumpleko blapto alla o exapatao


Epictetus, Enchiridion 42 (DIORISIS sentence 317)

ἀπὸ τούτων οὖν ὁρμώμενος πρᾴως ἕξεις πρὸς τὸν λοιδοροῦντα.

apo outos oun ormao praos echo pros o loidoreo


Epictetus, Enchiridion 42 (DIORISIS sentence 318)

ἐπιφθέγγου γὰρ ἐφʼ ἑκάστῳ ὅτι ἔδοξεν αὐτῷ.

epiphtheggomai gar epi ekastos ostis dokeo autos


Epictetus, Enchiridion 43 (DIORISIS sentence 319)

πᾶν πρᾶγμα δύο ἔχει λαβάς, τὴν μὲν φορητήν, τὴν δὲ ἀφόρητον.

pas pragma duo echo labe o men phoretos o de aphoretos


Epictetus, Enchiridion 43 (DIORISIS sentence 320)

ὁ ἀδελφὸς ἐὰν ἀδικῇ, ἐντεῦθεν αὐτὸ μὴ λάμβανε, ὅτι ἀδικεῖ( αὕτη γὰρ ἡ λαβή ἐστιν αὐτοῦ οὐ φορητἤ) ἀλλὰ ἐκεῖθεν μᾶλλον, ὅτι ἀδελφός, ὅτι σύντροφος, καὶ λήψῃ αὐτὸ καθʼ ὃ φορητόν.

o adelphos ean adikeo enteuthen autos me lambano ostis adikeo outos gar o labe eimi autos ou phoretos alla ekeithen mallon ostis adelphos ostis suntrophos kai lepsis autos kata os phoretos


Epictetus, Enchiridion 44 (DIORISIS sentence 321)

οὗτοι οἱ λόγοι ἀσύνακτοι ἐγώ σου πλουσιώτερός εἰμι, ἐγώ σου ἄρα κρείσσων:

outos o logos asunaktos ego su plousios eimi ego su ara kreisson


Epictetus, Enchiridion 44 (DIORISIS sentence 322)

ἐγώ σου λογιώτερος, ἐγώ σου ἄρα κρείσσων.


Epictetus, Enchiridion 44 (DIORISIS sentence 323)

ἐκεῖνοι δὲ μᾶλλον συνακτικοί ἐγώ σου πλουσιώτερός εἰμι, ἡ ἐμὴ ἄρα κτῆσις τῆς σῆς κρείσσων:

ekeinos de mallon sunaktikos ego su plousios eimi o emos ara ktesis o sos kreisson


Epictetus, Enchiridion 44 (DIORISIS sentence 324)

ἐγώ σου λογιώτερος, ἡ ἐμὴ ἄρα λέξις τῆς σῆς κρείσσων.

ego su logios o emos ara lexis o sos kreisson


Epictetus, Enchiridion 44 (DIORISIS sentence 325)

σὺ δέ γε οὔτε κτῆσις εἶ οὔτε λέξις.


Epictetus, Enchiridion 45 (DIORISIS sentence 326)

λούεταί τις ταχέως:


Epictetus, Enchiridion 45 (DIORISIS sentence 327)

μὴ εἴπῃς ὅτι κακῶς, ἀλλʼ ὅτι ταχέως.


Epictetus, Enchiridion 45 (DIORISIS sentence 328)

πίνει τις πολὺν οἶνον:


Epictetus, Enchiridion 45 (DIORISIS sentence 329)

μὴ εἴπῃς ὅτι κακῶς, ἀλλʼ ὅτι πολύν.


Epictetus, Enchiridion 45 (DIORISIS sentence 330)

πρὶν γὰρ διαγνῶναι τὸ δόγμα, πόθεν οἶσθα, εἰ κακῶς;

prin gar diagignosko o dogma pothen-2 oida ei kakos


Epictetus, Enchiridion 45 (DIORISIS sentence 331)

οὕτως οὐ συμβήσεταί σοι ἄλλων μὲν φαντασίας καταληπτικὰς λαμβάνειν, ἄλλοις δὲ συγκατατίθεσθαι.

outos-2 ou sumbaino su allos men phantasia kataleptikos lambano allos de sugkatatithemi


Epictetus, Enchiridion 46 (DIORISIS sentence 332)

μηδαμοῦ σεαυτὸν εἴπῃς φιλόσοφον μηδὲ λάλει τὸ πολὺ ἐν ἰδιώταις περὶ τῶν θεωρημάτων, ἀλλὰ ποίει τὸ ἀπὸ τῶν θεωρημάτων:

medamos sautou eipon philosophos mede laleo o polus en idiotes-2 peri o theorema alla poieo o apo o theorema


Epictetus, Enchiridion 46 (DIORISIS sentence 333)

οἷον ἐν συμποσίῳ μὴ λέγε, πῶς δεῖ ἐσθίειν, ἀλλʼ ἔσθιε, ὡς δεῖ.

oios-2 en sumposion me lego pos-2 deomai esthio alla esthio os-2 deomai


Epictetus, Enchiridion 46 (DIORISIS sentence 334)

μέμνησο γάρ, ὅτι οὕτως ἀφῃρήκει πανταχόθεν Σωκράτης τὸ ἐπιδεικτικόν, ὥστε ἤρχοντο πρὸς αὐτὸν βουλόμενοι φιλοσόφοις ὑπʼ αὐτοῦ συσταθῆναι, κἀκεῖνος ἀπῆγεν αὐτούς.

mimnesko gar ostis outos-2 aphaireo pantachothen sokrates-2 o epideiktikos oste-2 archo pros autos boulomai philosophos upo autos sunistemi ekeinos apago autos


Epictetus, Enchiridion 46 (DIORISIS sentence 335)

οὕτως ἠνείχετο παρορώμενος.


Epictetus, Enchiridion 46 (DIORISIS sentence 336)

κἂν περὶ θεωρήματός τινος ἐν ἰδιώταις ἐμπίπτῃ λόγος, σιώπα τὸ πολύ:

kan-2 peri theorema tis en idiotes-2 empitno logos siopao o polus


Epictetus, Enchiridion 46 (DIORISIS sentence 337)

μέγας γὰρ ὁ κίνδυνος εὐθὺς ἐξεμέσαι, ὃ οὐκ ἔπεψας.

megas gar o kindunos euthus exemeo os ou pesso


Epictetus, Enchiridion 46 (DIORISIS sentence 338)

καὶ ὅταν εἴπῃ σοί τις, ὅτι οὐδὲν οἶσθα, καὶ σὺ μὴ δηχθῇς, τότε ἴσθι, ὅτι ἄρχῃ τοῦ ἔργου.

kai otan eipon su tis ostis oudeis oida kai su me dakno tote eimi ostis archo o ergon


Epictetus, Enchiridion 46 (DIORISIS sentence 339)

ἐπεὶ καὶ τὰ πρόβατα οὐ χόρτον φέροντα τοῖς ποιμέσιν ἐπιδεικνύει πόσον, ἔφαγεν, ἀλλὰ τὴν νομὴν ἔσω πέψαντα ἔρια ἔξω φέρει καὶ γάλα:

epei kai o probaton ou chortos phero o poimen epideiknumi-2 posos esthio alla o nome eso pesso erion exo phero kai gala


Epictetus, Enchiridion 46 (DIORISIS sentence 340)

καὶ σὺ τοίνυν μὴ τὰ θεωρήματα τοῖς ἰδιώταις ἐπιδείκνυε, ἀλλʼ ἀπʼ αὐτῶν πεφθέντων τὰ ἔργα.

kai su toinun me o theorema o idiotes-2 epideiknumi-2 alla apo autos pesso o ergon


Epictetus, Enchiridion 47 (DIORISIS sentence 341)

ὅταν εὐτελῶς ἡρμοσμένος ᾖς κατὰ τὸ σῶμα, μὴ καλλωπίζου ἐπὶ τούτῳ μήδʼ, ἂν ὕδωρ πίνῃς, ἐκ πάσης ἀφορμῆς λέγε, ὅτι ὕδωρ πίνεις.

otan euteles armozo eimi kata o soma me kallopizo epi outos mede an udor pino ek pas aphorme lego ostis udor pino


Epictetus, Enchiridion 47 (DIORISIS sentence 342)

κἂν ἀσκῆσαί ποτε πρὸς πόνον θέλῃς.


Epictetus, Enchiridion 47 (DIORISIS sentence 343)

σεαυτῷ καὶ μὴ τοῖς ἔξω:


Epictetus, Enchiridion 47 (DIORISIS sentence 344)

μὴ τοὺς ἀνδριάντας περιλάμβανε:


Epictetus, Enchiridion 47 (DIORISIS sentence 345)

ἀλλὰ διψῶν ποτε σφοδρῶς ἐπίσπασαι ψυχροῦ ὕδατος καὶ ἔκπτυσον καὶ μηδενὶ εἴπῃς.

alla dipsao pote sphodros epispao psuchros udor kai ekptuo kai medeis eipon


Epictetus, Enchiridion 48 (DIORISIS sentence 346)

ἰδιώτου στάσις καὶ χαρακτήρ:


Epictetus, Enchiridion 48 (DIORISIS sentence 347)

οὐδέποτε ἐξ ἑαυτοῦ προσδοκᾷ ὠφέλειαν ἢ βλάβην, ἀλλʼ ἀπὸ τῶν ἔξω.

oudepote ek eautou prosdokao opheleia ee blabos alla apo o exo


Epictetus, Enchiridion 48 (DIORISIS sentence 348)

φιλοσόφου στάσις καὶ χαρακτήρ:


Epictetus, Enchiridion 48 (DIORISIS sentence 349)

πᾶσαν ὠφέλειαν καὶ βλάβην ἐξ ἑαυτοῦ προσδοκᾷ.

pas opheleia kai blabos ek eautou prosdokao


Epictetus, Enchiridion 48 (DIORISIS sentence 350)

σημεῖα προκόπτοντος:


Epictetus, Enchiridion 48 (DIORISIS sentence 351)

οὐδένα ψέγει, οὐδένα ἐπαινεῖ, οὐδένα μέμφεται, οὐδενὶ ἐγκαλεῖ, οὐδὲν περὶ ἑαυτοῦ λέγει ὡς ὄντος τινὸς ἢ εἰδότος τι.

oudeis psego1 oudeis epaineo oudeis memphomai oudeis egkaleo oudeis peri eautou lego os-2 eimi tis ee oida tis


Epictetus, Enchiridion 48 (DIORISIS sentence 352)

ὅταν ἐμποδισθῇ τι ἢ κωλυθῇ, ἑαυτῷ ἐγκαλεῖ.

otan empodizo tis ee koluo eautou egkaleo


Epictetus, Enchiridion 48 (DIORISIS sentence 353)

κἄν τις αὐτὸν ἐπαινῇ, καταγελᾷ τοῦ ἐπαινοῦντος αὐτὸς παρʼ ἑαυτῷ:

kan-2 tis autos epainos katagelao o epaineo autos para eautou


Epictetus, Enchiridion 48 (DIORISIS sentence 354)

κἂν ψέγῃ, οὐκ ἀπολογεῖται.


Epictetus, Enchiridion 48 (DIORISIS sentence 355)

περίεισι δὲ καθάπερ οἱ ἄρρωστοι, εὐλαβούμενός τι κινῆσαι τῶν καθισταμένων, πρὶν πῆξιν λαβεῖν.

perieimi1 de katha o arrostos eulabeomai tis kineo o kathistemi prin pexis-2 lambano


Epictetus, Enchiridion 48 (DIORISIS sentence 356)

ὄρεξιν ἅπασαν ἦρκεν ἐξ ἑαυτοῦ:


Epictetus, Enchiridion 48 (DIORISIS sentence 357)

τὴν δʼ ἔκκλισιν εἰς μόνα τὰ παρὰ φύσιν τῶν ἐφʼ ἡμῖν μετατέθεικεν.

o de ekklisis eis monos o para phusis o epi ego metatithemi


Epictetus, Enchiridion 48 (DIORISIS sentence 358)

ὁρμῇ πρὸς ἅπαντα ἀνειμένῃ χρῆται.


Epictetus, Enchiridion 48 (DIORISIS sentence 359)

ἂν ἠλίθιος ἢ ἀμαθὴς δοκῇ, οὐ πεφρόντικεν.

an elithios-2 ee amathes dokazo ou phrontizo


Epictetus, Enchiridion 48 (DIORISIS sentence 360)

ἐνί τε λόγῳ, ὡς ἐχθρὸν ἑαυτὸν παραφυλάσσει καὶ ἐπίβουλον.

en te logos os-2 echthros eautou paraphulasso kai epiboulos


Epictetus, Enchiridion 49 (DIORISIS sentence 361)

ὅταν τις ἐπὶ τῷ νοεῖν καὶ ἐξηγεῖσθαι δύνασθαι τὰ Χρυσίππου βιβλία σεμνύνηται, λέγε αὐτὸς πρὸς ἑαυτὸν ὅτι εἰ μὴ Χρύσιππος ἀσαφῶς ἐγεγράφει, οὐδὲν ἂν εἶχεν οὗτος, ἐφʼ ᾧ ἐσεμνύνετο.

otan tis epi o noeo kai exegeomai dunamai o chrusippos biblion semnuno lego autos pros eautou ostis ei me chrusippos asaphes grapho oudeis an echo outos epi os semnuno


Epictetus, Enchiridion 49 (DIORISIS sentence 362)

ἐγὼ δὲ τί βούλομαι;


Epictetus, Enchiridion 49 (DIORISIS sentence 363)

καταμαθεῖν τὴν φύσιν καὶ ταύτῃ ἕπεσθαι.


Epictetus, Enchiridion 49 (DIORISIS sentence 364)

ζητῶ οὖν, τίς ἐστιν ὁ ἐξηγούμενος:


Epictetus, Enchiridion 49 (DIORISIS sentence 365)

καὶ ἀκούσας, ὅτι Χρύσιππος, ἔρχομαι πρὸς αὐτόν.

kai akeo ostis chrusippos erchomai pros autos


Epictetus, Enchiridion 49 (DIORISIS sentence 366)

ἀλλʼ οὐ νοῶ τὰ γεγραμμένα:


Epictetus, Enchiridion 49 (DIORISIS sentence 367)

ζητῶ οὖν τὸν ἐξηγούμενον.


Epictetus, Enchiridion 49 (DIORISIS sentence 368)

καὶ μέχρι τούτων οὔπω σεμνὸν οὐδέν.


Epictetus, Enchiridion 49 (DIORISIS sentence 369)

ὅταν δὲ εὕρω τὸν ἐξηγούμενον, ἀπολείπεται χρῆσθαι τοῖς παρηγγελμένοις:

otan de eurisko o exegeomai apoleipo chraomai o paraggello


Epictetus, Enchiridion 49 (DIORISIS sentence 370)

τοῦτο αὐτὸ μόνον σεμνόν ἐστιν.


Epictetus, Enchiridion 49 (DIORISIS sentence 371)

ἂν δὲ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἐξηγεῖσθαι θαυμάσω, τί ἄλλο ἢ γραμματικὸς ἀπετελέσθην ἀντὶ φιλοσόφου;

an de autos outos o exegeomai thaumazo tis-2 allos ee grammatikos apoteleo anti philosophos


Epictetus, Enchiridion 49 (DIORISIS sentence 372)

πλήν γε δὴ ὅτι ἀντὶ Ὁμήρου Χρύσιππον ἐξηγούμενος.

plen ge de-2 ostis anti omeros-2 chrusippos exegeomai


Epictetus, Enchiridion 49 (DIORISIS sentence 373)

μᾶλλον οὖν, ὅταν τις εἴπῃ μοι ἐπανάγνωθί μοι Χρύσιππον, ἐρυθριῶ, ὅταν μὴ δύνωμαι ὅμοια τὰ ἔργα καὶ σύμφωνα ἐπιδεικνύειν τοῖς λόγοις.

mallon oun otan tis eipon ego epanagignosko ego chrusippos eruthriao otan me dunamai omoios o ergon kai sumphonos epideiknumi-2 o logos


Epictetus, Enchiridion 5 (DIORISIS sentence 28)

ταράσσει τοὺς ἀνθρώπους οὐ τὰ πράγματα, ἀλλὰ τὰ περὶ τῶν πραγμάτων δόγματα:

tarasso o anthropos ou o pragma alla o peri o pragma dogma


Epictetus, Enchiridion 5 (DIORISIS sentence 29)

οἷον ὁ θάνατος οὐδὲν δεινόν( ἐπεὶ καὶ Σωκράτει ἂν ἐφαίνετὀ) ἀλλὰ τὸ δόγμα τὸ περὶ τοῦ θανάτου, διότι δεινόν, ἐκεῖνο τὸ δεινόν ἐστιν.

oios-2 o thanatos oudeis deinos epei kai sokrateo an phaino alla o dogma o peri o thanatos dioti deinos ekeinos o deinos eimi


Epictetus, Enchiridion 5 (DIORISIS sentence 30)

ὅταν οὖν ἐμποδιζώμεθα ἢ ταρασσώμεθα ἢ λυπώμεθα, μηδέποτε ἄλλον αἰτιώμεθα, ἀλλʼ ἑαυτούς, τοῦτʼ ἔστι τὰ ἑαυτῶν δόγματα.

otan oun empodizo ee tarasso ee lupeo medepote allos aiteo alla eautou outos eimi o eautou dogma


Epictetus, Enchiridion 5 (DIORISIS sentence 31)

ἀπαιδεύτου ἔργον τὸ ἄλλοις ἐγκαλεῖν, ἐφʼ οἷς αὐτὸς πράσσει κακῶς:

apaideutos ergon o allos egkaleo epi os autos prasso kakos


Epictetus, Enchiridion 5 (DIORISIS sentence 32)

ἠργμένου παιδεύεσθαι τὸ ἑαυτῷ:


Epictetus, Enchiridion 5 (DIORISIS sentence 33)

πεπαιδευμένου τὸ μήτε ἄλλῳ μήτε ἑαυτῷ.


Epictetus, Enchiridion 50 (DIORISIS sentence 374)

ὅσα προτίθεται, τούτοις ὡς νόμοις, ὡς ἀσεβήσων, ἂν παραβῇς, ἔμμενε.

osos prostithemi outos os-2 nomos-2 os-2 asebeo an parapto emmeno


Epictetus, Enchiridion 50 (DIORISIS sentence 375)

ὅ τι δʼ ἂν ἐρῇ τις περὶ σοῦ, μὴ ἐπιστρέφου:

os tis de an eramai tis peri su me epistrepho


Epictetus, Enchiridion 50 (DIORISIS sentence 376)

τοῦτο γὰρ οὐκ ἔτʼ ἔστι σόν.


Epictetus, Enchiridion 51 (DIORISIS sentence 377)

εἰς ποῖον ἔτι χρόνον ἀναβάλλῃ τὸ τῶν βελτίστων ἀξιοῦν σεαυτὸν καὶ ἐν μηδενὶ παραβαίνειν τὸν διαιροῦντα λόγον;

eis poios eti chronos anaballo o o beltistos axioo sautou kai en medeis parabaino o diaireo logos


Epictetus, Enchiridion 51 (DIORISIS sentence 378)

παρείληφας τὰ θεωρήματα, οἷς ἔδει σε συμβάλλειν, καὶ συμβέβληκας.

paralambano o theorema os deo su sumballo kai sumballo


Epictetus, Enchiridion 51 (DIORISIS sentence 379)

ποῖον οὖν ἔτι διδάσκαλον προσδοκᾷς, ἵνα εἰς ἐκεῖνον ὑπερθῇ τὴν ἐπανόρθωσιν ποιῆσαι τὴν σεαυτοῦ;

poios oun eti didaskalos prosdokao ina eis ekeinos upertheo o epanorthosis poieo o sautou


Epictetus, Enchiridion 51 (DIORISIS sentence 380)

οὐκ ἔτι εἶ μειράκιον, ἀλλὰ ἀνὴρ ἤδη τέλειος.


Epictetus, Enchiridion 51 (DIORISIS sentence 381)

ἂν νῦν ἀμελήσῃς καὶ ῥᾳθυμήσῃς καὶ ἀεὶ προθέσεις ἐκ προθέσεως ποιῇ καὶ ἡμέρας ἄλλας ἐπʼ ἄλλαις ὁρίζῃς, μεθʼ ἃς προσέξεις σεαυτῷ, λήσεις σεαυτὸν οὐ προκόψας, ἀλλʼ ἰδιώτης διατελέσεις καὶ ζῶν καὶ ἀποθνῄσκων.

an nun ameleo kai rathumeo-2 kai aei prothesis ek prothesis poieo kai emera allos epi allos orizo meta os prosecho sautou lanthano sautou ou prokopto alla idiotes-2 diateleo kai zao kai apothnesko


Epictetus, Enchiridion 51 (DIORISIS sentence 382)

ἤδη οὖν ἀξίωσον σεαυτὸν βιοῦν ὡς τέλειον καὶ προκόπτοντα:

ede-2 oun axioo sautou biao os-2 teleios kai prokopto


Epictetus, Enchiridion 51 (DIORISIS sentence 383)

καὶ πᾶν τὸ βέλτιστον φαινόμενον ἔστω σοι νόμος ἀπαράβατος.

kai pas o beltistos phaino eimi su nomos-2 aparabatos


Epictetus, Enchiridion 51 (DIORISIS sentence 384)

κἂν ἐπίπονόν τι ἢ ἡδὺ ἢ ἔνδοξον ἢ ἄδοξον προσάγηται, μέμνησο, ὅτι νῦν ὁ ἀγὼν καὶ ἤδη πάρεστι τὰ Ὀλύμπια καὶ οὐκ ἔστιν ἀναβάλλεσθαι οὐκέτι καὶ ὅτι παρὰ μίαν ἡμέραν καὶ ἓν πρᾶγμα καὶ ἀπόλλυται προκοπὴ καὶ σῴζεται.

kan-2 epiponos tis ee edus ee endoxos ee adoxos prosago mimnesko ostis nun o agon kai ede-2 pareimi o olumpia kai ou eimi anaballo ouketi kai ostis para eis-2 emera kai eis-2 pragma kai apollumi prokope kai sozo


Epictetus, Enchiridion 51 (DIORISIS sentence 385)

Σωκράτης οὕτως ἀπετελέσθη, ἐπὶ πάντων τῶν προσαγομένων αὐτῷ μηδενὶ ἄλλῳ προσέχων ἢ τῷ λόγῳ.

sokrates-2 outos-2 apoteleo epi pas o prosago autos medeis allos prosecho ee o logos


Epictetus, Enchiridion 51 (DIORISIS sentence 386)

σὺ δὲ εἰ καὶ μήπω εἶ Σωκράτης, ὡς Σωκράτης γε εἶναι βουλόμενος ὀφείλεις βιοῦν.

su de ei kai mepo eimi-2 sokrates-2 os-2 sokrates-2 ge eimi boulomai ophello biao


Epictetus, Enchiridion 52 (DIORISIS sentence 387)

ὁ πρῶτος καὶ ἀναγκαιότατος τόπος ἐστὶν ἐν φιλοσοφίᾳ ὁ τῆς χρήσεως τῶν θεωρημάτων, οἷον τὸ μὴ ψεύδεσθαι:

o proteros kai anagkaios topos eimi en philosophia o o chresis o theorema oios-2 o me pseudo


Epictetus, Enchiridion 52 (DIORISIS sentence 388)

ὁ δεύτερος ὁ τῶν ἀποδείξεων, οἷον πόθεν ὅτι οὐ δεῖ ψεύδεσθαι:

o deuteros o o apodeixis oios-2 pothen-2 ostis ou deomai pseudo


Epictetus, Enchiridion 52 (DIORISIS sentence 389)

τρίτος ὁ αὐτῶν τούτων βεβαιωτικὸς καὶ διαρθρωτικός, οἷον πόθεν ὅτι τοῦτο ἀπόδειξις;

tritos o autos outos bebaiotikos kai diarthrotikos oios-2 pothen-2 ostis outos apodeixis


Epictetus, Enchiridion 52 (DIORISIS sentence 390)

τί γάρ ἐστιν ἀπόδειξις, τί ἀκολουθία, τί μάχη, τί ἀληθές, τί ψεῦδος;


Epictetus, Enchiridion 52 (DIORISIS sentence 391)

οὐκοῦν ὁ μὲν τρίτος τόπος ἀναγκαῖος διὰ τὸν δεύτερον, ὁ δὲ δεύτερος διὰ τὸν πρῶτον:

oukoun-2 o men tritos topos anagkaios dia o deuteros o de deuteros dia o proteros


Epictetus, Enchiridion 52 (DIORISIS sentence 392)

ὁ δὲ ἀναγκαιότατος καὶ ὅπου ἀναπαύεσθαι δεῖ, ὁ πρῶτος.

o de anagkaios kai opou anapauo deomai o proteros


Epictetus, Enchiridion 52 (DIORISIS sentence 393)

ἡμεῖς δὲ ἔμπαλιν ποιοῦμεν:


Epictetus, Enchiridion 52 (DIORISIS sentence 394)

ἐν γὰρ τῷ τρίτῳ τόπῳ διατρίβομεν καὶ περὶ ἐκεῖνόν ἐστιν ἡμῖν ἡ πᾶσα σπουδή:

en gar o tritos topos diatribo kai peri ekeinos eimi ego o pas spoude


Epictetus, Enchiridion 52 (DIORISIS sentence 395)

τοῦ δὲ πρώτου παντελῶς ἀμελοῦμεν.


Epictetus, Enchiridion 52 (DIORISIS sentence 396)

τοιγαροῦν ψευδόμεθα μέν, πῶς δὲ ἀποδείκνυται ὅτι οὐ δεῖ ψεύδεσθαι, πρόχειρον ἔχομεν.

toigar pseudo men pos-2 de apodeiknumi ostis ou deomai pseudo procheiros echo


Epictetus, Enchiridion 53 (DIORISIS sentence 397)

ἐπὶ παντὸς πρόχειρα ἑκτέον ταῦτα:


Epictetus, Enchiridion 53 (DIORISIS sentence 398)

ἄγου δέ μʼ, ὦ Ζεῦ, καὶ σύ γʼ ἡ Πεπρωμένη, ὅποι ποθʼ ὑμῖν εἰμι διατεταγμένος:

ago de ego o-2 zeus kai su ge o pepromene opoi pote su eimi diatasso


Epictetus, Enchiridion 53 (DIORISIS sentence 399)

ὡς ἕψομαί γʼ ἄοκνος:


Epictetus, Enchiridion 53 (DIORISIS sentence 400)

ἢν δέ γε μὴ θέλω, κακὸς γενόμενος, οὐδὲν ἧττον ἕψομαι.

ean de ge me ethelo kakos gignomai oudeis esson epomai


Epictetus, Enchiridion 53 (DIORISIS sentence 401)

ὅστις δʼ ἀνάγκῃ συγκεχώρηκεν καλῶς, σοφὸς παρʼ ἡμῖν, καὶ τὰ θεῖʼ ἐπίσταται.

ostis de anagke sugchoreo kalos sophos para ego kai o theia ephistemi


Epictetus, Enchiridion 6 (DIORISIS sentence 34)

ἐπὶ μηδενὶ ἐπαρθῇς ἀλλοτρίῳ προτερήματι.


Epictetus, Enchiridion 6 (DIORISIS sentence 35)

εἰ ὁ ἵππος ἐπαιρόμενος ἔλεγεν ὅτι καλός εἰμι, οἰστὸν ἂν ἦν:

ei o ippos epairo lego ostis kalos eimi oistos an eimi


Epictetus, Enchiridion 6 (DIORISIS sentence 36)

σὺ δέ, ὅταν λέγῃς ἐπαιρόμενος ὅτι ἵππον καλὸν ἔχω, ἴσθι, ὅτι ἐπὶ ἵππου ἀγαθῷ ἐπαίρῃ.

su de otan lego epairo ostis ippos kalos echo eimi ostis epi ippos agathos epairo


Epictetus, Enchiridion 6 (DIORISIS sentence 37)

τί οὖν ἐστι σόν;


Epictetus, Enchiridion 6 (DIORISIS sentence 38)

χρῆσις φαντασιῶν.


Epictetus, Enchiridion 6 (DIORISIS sentence 39)

ὥσθʼ, ὅταν ἐν χρήσει φαντασιῶν κατὰ φύσιν σχῇς, τηνικαῦτα ἐπάρθητι:

oste-2 otan en chresis phantasioo kata phusis echo tenikauta epairo


Epictetus, Enchiridion 6 (DIORISIS sentence 40)

τότε γὰρ ἐπὶ σῷ τινι ἀγαθῷ ἐπαρθήσῃ.


Epictetus, Enchiridion 7 (DIORISIS sentence 41)

καθάπερ ἐν πλῷ τοῦ πλοίου καθορμισθέντος εἰ ἐξέλθοις ὑθρεύσασθαι, ὁδοῦ μὲν πάρεργον καὶ κοχλίδιον ἀναλέξῃ καὶ βολβάριον, τετάσθαι δὲ δεῖ τὴν διάνοιαν ἐπὶ τὸ πλοῖον καὶ συνεχῶς ἐπιστρέφεσθαι, μή ποτε ὁ κυβερνήτης καλέσῃ, κἂν καλέσῃ, πάντα ἐκεῖνα ἀφιέναι, ἵνα μὴ δεδεμένος ἐμβληθῇς ὡς τὰ πρόβατα:

katha en ploos o ploion kathormizo ei exerchomai odos men parergos kai kochlidion analego kai bolbarion teino de deomai o dianoia epi o ploion kai suneches epistrepho me pote o kubernetes kaleo kan-2 kaleo pas ekeinos aphiemi ina me deo emballo os-2 o probaton


Epictetus, Enchiridion 7 (DIORISIS sentence 42)

οὕτω καὶ ἐν τῷ βίῳ, ἐὰν διδῶται ἀντὶ βολβαρίου καὶ κοχλιδίου γυναικάριον καὶ παιδίον, οὐδὲν κωλύσει:

outos-2 kai en o bios-2 ean didomi anti bolbarion kai kochlidion gunaikarion kai paidion oudeis kolusis


Epictetus, Enchiridion 7 (DIORISIS sentence 43)

ἐὰν δὲ ὁ κυβερνήτης καλέσῃ, τρέχε ἐπὶ τὸ πλοῖον ἀφεὶς ἐκεῖνα ἅπαντα μηδὲ ἐπιστρεφόμενος.

ean de o kubernetes kaleo trecho epi o ploion aphiemi ekeinos apas mede epistrepho


Epictetus, Enchiridion 7 (DIORISIS sentence 44)

ἐὰν δὲ γέρων ᾖς, μηδὲ ἀπαλλαγῇς ποτε τοῦ πλοίου μακράν, μή ποτε καλοῦντος ἐλλίπῃς.

ean de geron eimi mede apallasso pote o ploion makros me pote kaleo elleipo


Epictetus, Enchiridion 8 (DIORISIS sentence 45)

μὴ ζήτει τὰ γινόμενα γίνεσθαι ὡς θέλεις, ἀλλὰ θέλε τὰ γινόμενα ὡς γίνεται καὶ εὐροήσεις.

me zeteo o gignomai gignomai os-2 ethelo alla ethelo o gignomai os-2 gignomai kai euroeo


Epictetus, Enchiridion 9 (DIORISIS sentence 46)

νόσος σώματός ἐστιν ἐμπόδιον, προαιρέσεως δὲ οὔ, ἐὰν μὴ αὐτὴ θέλῃ.

nosos soma eimi empodios proairesis de ou ean me autos ethelo


Epictetus, Enchiridion 9 (DIORISIS sentence 47)

χώλανσις σκέλους ἐστὶν ἐμπόδιον, προαιρέσεως δὲ οὔ.

cholansis skelos eimi empodios proairesis de ou


Epictetus, Enchiridion 9 (DIORISIS sentence 48)

καὶ τοῦτο ἐφʼ ἑκάστου τῶν ἐμπιπτόντων ἐπίλεγε:


Epictetus, Enchiridion 9 (DIORISIS sentence 49)

εὑρήσεις γὰρ αὐτὸ ἄλλου τινὸς ἐμπόδιον, σὸν δὲ οὔ.

eurisko gar autos allos tis empodios sos de ou