1  λῦτο δʼ ἀγών, λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι
2  ἐσκίδναντʼ ἰέναι. τοὶ μὲν δόρποιο μέδοντο
3  ὕπνου τε γλυκεροῦ ταρπήμεναι· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
4  κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐδέ μιν ὕπνος
5  ᾕρει πανδαμάτωρ, ἀλλʼ ἐστρέφετʼ ἔνθα καὶ ἔνθα
6  Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ,
7  ἠδʼ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα
8  ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων·
9  τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν,
10  ἄλλοτʼ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δʼ αὖτε
11  ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής· τοτὲ δʼ ὀρθὸς ἀναστὰς
12  δινεύεσκʼ ἀλύων παρὰ θῖνʼ ἁλός· οὐδέ μιν ἠὼς
13  φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τʼ ἠϊόνας τε.
14  ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,
15  Ἕκτορα δʼ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν,
16  τρὶς δʼ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος
17  αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τʼ ἔασκεν
18  ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα· τοῖο δʼ Ἀπόλλων
19  πᾶσαν ἀεικείην ἄπεχε χροῒ φῶτʼ ἐλεαίρων
20  καὶ τεθνηότα περ· περὶ δʼ αἰγίδι πάντα κάλυπτε
21  χρυσείῃ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.
22  ὣς ὃ μὲν Ἕκτορα δῖον ἀείκιζεν μενεαίνων·
23  τὸν δʼ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες,
24  κλέψαι δʼ ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην.
25  ἔνθʼ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐδέ ποθʼ Ἥρῃ
26  οὐδὲ Ποσειδάωνʼ οὐδὲ γλαυκώπιδι κούρῃ,
27  ἀλλʼ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ
28  καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκʼ ἄτης,
29  ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο,
30  τὴν δʼ ᾔνησʼ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.
31  ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετʼ ἠώς,
32  καὶ τότʼ ἄρʼ ἀθανάτοισι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·
33  σχέτλιοί ἐστε θεοί, δηλήμονες· οὔ νύ ποθʼ ὑμῖν
34  Ἕκτωρ μηρίʼ ἔκηε βοῶν αἰγῶν τε τελείων;
35  τὸν νῦν οὐκ ἔτλητε νέκυν περ ἐόντα σαῶσαι
36  ᾗ τʼ ἀλόχῳ ἰδέειν καὶ μητέρι καὶ τέκεϊ ᾧ
37  καὶ πατέρι Πριάμῳ λαοῖσί τε, τοί κέ μιν ὦκα
38  ἐν πυρὶ κήαιεν καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίσαιεν.
39  ἀλλʼ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθʼ ἐπαρήγειν,
40  ᾧ οὔτʼ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔτε νόημα
41  γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δʼ ὣς ἄγρια οἶδεν,
42  ὅς τʼ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ
43  εἴξας εἶσʼ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν·
44  ὣς Ἀχιλεὺς ἔλεον μὲν ἀπώλεσεν, οὐδέ οἱ αἰδὼς
45  γίγνεται, ἥ τʼ ἄνδρας μέγα σίνεται ἠδʼ ὀνίνησι.
46  μέλλει μέν πού τις καὶ φίλτερον ἄλλον ὀλέσσαι
47  ἠὲ κασίγνητον ὁμογάστριον ἠὲ καὶ υἱόν·
48  ἀλλʼ ἤτοι κλαύσας καὶ ὀδυράμενος μεθέηκε·
49  τλητὸν γὰρ Μοῖραι θυμὸν θέσαν ἀνθρώποισιν.
50  αὐτὰρ ὅ γʼ Ἕκτορα δῖον, ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα,
51  ἵππων ἐξάπτων περὶ σῆμʼ ἑτάροιο φίλοιο
52  ἕλκει· οὐ μήν οἱ τό γε κάλλιον οὐδέ τʼ ἄμεινον.
53  μὴ ἀγαθῷ περ ἐόντι νεμεσσηθέωμέν οἱ ἡμεῖς·
54  κωφὴν γὰρ δὴ γαῖαν ἀεικίζει μενεαίνων.
55  τὸν δὲ χολωσαμένη προσέφη λευκώλενος Ἥρη·
56  εἴη κεν καὶ τοῦτο τεὸν ἔπος ἀργυρότοξε
57  εἰ δὴ ὁμὴν Ἀχιλῆϊ καὶ Ἕκτορι θήσετε τιμήν.
58  Ἕκτωρ μὲν θνητός τε γυναῖκά τε θήσατο μαζόν·
59  αὐτὰρ Ἀχιλλεύς ἐστι θεᾶς γόνος, ἣν ἐγὼ αὐτὴ
60  θρέψά τε καὶ ἀτίτηλα καὶ ἀνδρὶ πόρον παράκοιτιν
61  Πηλέϊ, ὃς περὶ κῆρι φίλος γένετʼ ἀθανάτοισι.
62  πάντες δʼ ἀντιάασθε θεοὶ γάμου· ἐν δὲ σὺ τοῖσι
63  δαίνυʼ ἔχων φόρμιγγα κακῶν ἕταρʼ, αἰὲν ἄπιστε.
64  τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
65  Ἥρη μὴ δὴ πάμπαν ἀποσκύδμαινε θεοῖσιν·
66  οὐ μὲν γὰρ τιμή γε μίʼ ἔσσεται· ἀλλὰ καὶ Ἕκτωρ
67  φίλτατος ἔσκε θεοῖσι βροτῶν οἳ ἐν Ἰλίῳ εἰσίν·
68  ὣς γὰρ ἔμοιγʼ, ἐπεὶ οὔ τι φίλων ἡμάρτανε δώρων.
69  οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης
70  λοιβῆς τε κνίσης τε· τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς.
71  ἀλλʼ ἤτοι κλέψαι μὲν ἐάσομεν, οὐδέ πῃ ἔστι,
72  λάθρῃ Ἀχιλλῆος θρασὺν Ἕκτορα· ἦ γάρ οἱ αἰεὶ
73  μήτηρ παρμέμβλωκεν ὁμῶς νύκτάς τε καὶ ἦμαρ.
74  ἀλλʼ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο,
75  ὄφρά τί οἱ εἴπω πυκινὸν ἔπος, ὥς κεν Ἀχιλλεὺς
76  δώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπό θʼ Ἕκτορα λύσῃ.
77  ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα,
78  μεσσηγὺς δὲ Σάμου τε καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης
79  ἔνθορε μείλανι πόντῳ· ἐπεστονάχησε δὲ λίμνη.
80  ἣ δὲ μολυβδαίνῃ ἰκέλη ἐς βυσσὸν ὄρουσεν,
81  ἥ τε κατʼ ἀγραύλοιο βοὸς κέρας ἐμβεβαυῖα
82  ἔρχεται ὠμηστῇσιν ἐπʼ ἰχθύσι κῆρα φέρουσα.
83  εὗρε δʼ ἐνὶ σπῆϊ γλαφυρῷ Θέτιν, ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἄλλαι
84  εἵαθʼ ὁμηγερέες ἅλιαι θεαί· ἣ δʼ ἐνὶ μέσσῃς
85  κλαῖε μόρον οὗ παιδὸς ἀμύμονος, ὅς οἱ ἔμελλε
86  φθίσεσθʼ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.
87  ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·
88  ὄρσο Θέτι· καλέει Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς.
89  τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·
90  τίπτέ με κεῖνος ἄνωγε μέγας θεός; αἰδέομαι δὲ
91  μίσγεσθʼ ἀθανάτοισιν, ἔχω δʼ ἄχεʼ ἄκριτα θυμῷ.
92  εἶμι μέν, οὐδʼ ἅλιον ἔπος ἔσσεται ὅττί κεν εἴπῃ.
93  ὣς ἄρα φωνήσασα κάλυμμʼ ἕλε δῖα θεάων
94  κυάνεον, τοῦ δʼ οὔ τι μελάντερον ἔπλετο ἔσθος.
95  βῆ δʼ ἰέναι, πρόσθεν δὲ ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις
96  ἡγεῖτʼ· ἀμφὶ δʼ ἄρα σφι λιάζετο κῦμα θαλάσσης.
97  ἀκτὴν δʼ ἐξαναβᾶσαι ἐς οὐρανὸν ἀϊχθήτην,
98  εὗρον δʼ εὐρύοπα Κρονίδην, περὶ δʼ ἄλλοι ἅπαντες
99  εἵαθʼ ὁμηγερέες μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες.
100  ἣ δʼ ἄρα πὰρ Διὶ πατρὶ καθέζετο, εἶξε δʼ Ἀθήνη.
101  Ἥρη δὲ χρύσεον καλὸν δέπας ἐν χερὶ θῆκε
102  καί ῥʼ εὔφρηνʼ ἐπέεσσι· Θέτις δʼ ὤρεξε πιοῦσα.
103  τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·
104  ἤλυθες Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτι κηδομένη περ,
105  πένθος ἄλαστον ἔχουσα μετὰ φρεσίν· οἶδα καὶ αὐτός·
106  ἀλλὰ καὶ ὧς ἐρέω τοῦ σʼ εἵνεκα δεῦρο κάλεσσα.
107  ἐννῆμαρ δὴ νεῖκος ἐν ἀθανάτοισιν ὄρωρεν
108  Ἕκτορος ἀμφὶ νέκυι καὶ Ἀχιλλῆϊ πτολιπόρθῳ·
109  κλέψαι δʼ ὀτρύνουσιν ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην·
110  αὐτὰρ ἐγὼ τόδε κῦδος Ἀχιλλῆϊ προτιάπτω
111  αἰδῶ καὶ φιλότητα τεὴν μετόπισθε φυλάσσων.
112  αἶψα μάλʼ ἐς στρατὸν ἐλθὲ καὶ υἱέϊ σῷ ἐπίτειλον·
113  σκύζεσθαί οἱ εἰπὲ θεούς, ἐμὲ δʼ ἔξοχα πάντων
114  ἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν
115  Ἕκτορʼ ἔχει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐδʼ ἀπέλυσεν,
116  αἴ κέν πως ἐμέ τε δείσῃ ἀπό θʼ Ἕκτορα λύσῃ.
117  αὐτὰρ ἐγὼ Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἶριν ἐφήσω
118  λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,
119  δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν, τά κε θυμὸν ἰήνῃ.
120  ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα,
121  βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα,
122  ἷξεν δʼ ἐς κλισίην οὗ υἱέος· ἔνθʼ ἄρα τόν γε
123  εὗρʼ ἁδινὰ στενάχοντα· φίλοι δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἑταῖροι
124  ἐσσυμένως ἐπένοντο καὶ ἐντύνοντο ἄριστον·
125  τοῖσι δʼ ὄϊς λάσιος μέγας ἐν κλισίῃ ἱέρευτο.
126  ἣ δὲ μάλʼ ἄγχʼ αὐτοῖο καθέζετο πότνια μήτηρ,
127  χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
128  τέκνον ἐμὸν τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων
129  σὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτέ τι σίτου
130  οὔτʼ εὐνῆς; ἀγαθὸν δὲ γυναικί περ ἐν φιλότητι
131  μίσγεσθʼ· οὐ γάρ μοι δηρὸν βέῃ, ἀλλά τοι ἤδη
132  ἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.
133  ἀλλʼ ἐμέθεν ξύνες ὦκα, Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι·
134  σκύζεσθαι σοί φησι θεούς, ἑὲ δʼ ἔξοχα πάντων
135  ἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν
136  Ἕκτορʼ ἔχεις παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐδʼ ἀπέλυσας.
137  ἀλλʼ ἄγε δὴ λῦσον, νεκροῖο δὲ δέξαι ἄποινα.
138  τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
139  τῇδʼ εἴη· ὃς ἄποινα φέροι καὶ νεκρὸν ἄγοιτο,
140  εἰ δὴ πρόφρονι θυμῷ Ὀλύμπιος αὐτὸς ἀνώγει.
141  ὣς οἵ γʼ ἐν νηῶν ἀγύρει μήτηρ τε καὶ υἱὸς
142  πολλὰ πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευον.
143  Ἶριν δʼ ὄτρυνε Κρονίδης εἰς Ἴλιον ἱρήν·
144  βάσκʼ ἴθι Ἶρι ταχεῖα λιποῦσʼ ἕδος Οὐλύμποιο
145  ἄγγειλον Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἴλιον εἴσω
146  λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,
147  δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ
148  οἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.
149  κῆρύξ τίς οἱ ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κʼ ἰθύνοι
150  ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις
151  νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.
152  μὴ δέ τί οἱ θάνατος μελέτω φρεσὶ μὴ δέ τι τάρβος·
153  τοῖον γάρ οἱ πομπὸν ὀπάσσομεν ἀργεϊφόντην,
154  ὃς ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ.
155  αὐτὰρ ἐπὴν ἀγάγῃσιν ἔσω κλισίην Ἀχιλῆος,
156  οὔτʼ αὐτὸς κτενέει ἀπό τʼ ἄλλους πάντας ἐρύξει·
157  οὔτε γάρ ἐστʼ ἄφρων οὔτʼ ἄσκοπος οὔτʼ ἀλιτήμων,
158  ἀλλὰ μάλʼ ἐνδυκέως ἱκέτεω πεφιδήσεται ἀνδρός.
159  ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα.
160  ἷξεν δʼ ἐς Πριάμοιο, κίχεν δʼ ἐνοπήν τε γόον τε.
161  παῖδες μὲν πατέρʼ ἀμφὶ καθήμενοι ἔνδοθεν αὐλῆς
162  δάκρυσιν εἵματʼ ἔφυρον, ὃ δʼ ἐν μέσσοισι γεραιὸς
163  ἐντυπὰς ἐν χλαίνῃ κεκαλυμμένος· ἀμφὶ δὲ πολλὴ
164  κόπρος ἔην κεφαλῇ τε καὶ αὐχένι τοῖο γέροντος
165  τήν ῥα κυλινδόμενος καταμήσατο χερσὶν ἑῇσι.
166  θυγατέρες δʼ ἀνὰ δώματʼ ἰδὲ νυοὶ ὠδύροντο
167  τῶν μιμνησκόμεναι οἳ δὴ πολέες τε καὶ ἐσθλοὶ
168  χερσὶν ὑπʼ Ἀργείων κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες.
169  στῆ δὲ παρὰ Πρίαμον Διὸς ἄγγελος, ἠδὲ προσηύδα
170  τυτθὸν φθεγξαμένη· τὸν δὲ τρόμος ἔλλαβε γυῖα·
171  θάρσει Δαρδανίδη Πρίαμε φρεσί, μὴ δέ τι τάρβει·
172  οὐ μὲν γάρ τοι ἐγὼ κακὸν ὀσσομένη τόδʼ ἱκάνω
173  ἀλλʼ ἀγαθὰ φρονέουσα· Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι,
174  ὅς σευ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδʼ ἐλεαίρει.
175  λύσασθαί σʼ ἐκέλευσεν Ὀλύμπιος Ἕκτορα δῖον,
176  δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ
177  οἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.
178  κῆρύξ τίς τοι ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κʼ ἰθύνοι
179  ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις
180  νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.
181  μὴ δέ τί τοι θάνατος μελέτω φρεσὶ μηδέ τι τάρβος·
182  τοῖος γάρ τοι πομπὸς ἅμʼ ἕψεται ἀργεϊφόντης,
183  ὅς σʼ ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ.
184  αὐτὰρ ἐπὴν ἀγάγῃσιν ἔσω κλισίην Ἀχιλῆος,
185  οὔτʼ αὐτὸς κτενέει ἀπό τʼ ἄλλους πάντας ἐρύξει·
186  οὔτε γάρ ἔστʼ ἄφρων οὔτʼ ἄσκοπος οὔτʼ ἀλιτήμων,
187  ἀλλὰ μάλʼ ἐνδυκέως ἱκέτεω πεφιδήσεται ἀνδρός.
188  ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσʼ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις,
189  αὐτὰρ ὅ γʼ υἷας ἄμαξαν ἐΰτροχον ἡμιονείην
190  ὁπλίσαι ἠνώγει, πείρινθα δὲ δῆσαι ἐπʼ αὐτῆς.
191  αὐτὸς δʼ ἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα
192  κέδρινον ὑψόροφον, ὃς γλήνεα πολλὰ κεχάνδει·
193  ἐς δʼ ἄλοχον Ἑκάβην ἐκαλέσσατο φώνησέν τε·
194  δαιμονίη Διόθεν μοι Ὀλύμπιος ἄγγελος ἦλθε
195  λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,
196  δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ.
197  ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ τί τοι φρεσὶν εἴδεται εἶναι;
198  αἰνῶς γάρ μʼ αὐτόν γε μένος καὶ θυμὸς ἄνωγε
199  κεῖσʼ ἰέναι ἐπὶ νῆας ἔσω στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν.
200  ὣς φάτο, κώκυσεν δὲ γυνὴ καὶ ἀμείβετο μύθῳ·
201  ὤ μοι πῇ δή τοι φρένες οἴχονθʼ, ᾗς τὸ πάρος περ
202  ἔκλεʼ ἐπʼ ἀνθρώπους ξείνους ἠδʼ οἷσιν ἀνάσσεις;
203  πῶς ἐθέλεις ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἐλθέμεν οἶος
204  ἀνδρὸς ἐς ὀφθαλμοὺς ὅς τοι πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς
205  υἱέας ἐξενάριξε· σιδήρειόν νύ τοι ἦτορ.
206  εἰ γάρ σʼ αἱρήσει καὶ ἐσόψεται ὀφθαλμοῖσιν
207  ὠμηστὴς καὶ ἄπιστος ἀνὴρ ὅ γε οὔ σʼ ἐλεήσει,
208  οὐδέ τί σʼ αἰδέσεται. νῦν δὲ κλαίωμεν ἄνευθεν
209  ἥμενοι ἐν μεγάρῳ· τῷ δʼ ὥς ποθι Μοῖρα κραταιὴ
210  γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ, ὅτε μιν τέκον αὐτή,
211  ἀργίποδας κύνας ἆσαι ἑῶν ἀπάνευθε τοκήων
212  ἀνδρὶ πάρα κρατερῷ, τοῦ ἐγὼ μέσον ἧπαρ ἔχοιμι
213  ἐσθέμεναι προσφῦσα· τότʼ ἄντιτα ἔργα γένοιτο
214  παιδὸς ἐμοῦ, ἐπεὶ οὔ ἑ κακιζόμενόν γε κατέκτα,
215  ἀλλὰ πρὸ Τρώων καὶ Τρωϊάδων βαθυκόλπων
216  ἑσταότʼ οὔτε φόβου μεμνημένον οὔτʼ ἀλεωρῆς.
217  τὴν δʼ αὖτε προσέειπε γέρων Πρίαμος θεοειδής·
218  μή μʼ ἐθέλοντʼ ἰέναι κατερύκανε, μὴ δέ μοι αὐτὴ
219  ὄρνις ἐνὶ μεγάροισι κακὸς πέλευ· οὐδέ με πείσεις.
220  εἰ μὲν γάρ τίς μʼ ἄλλος ἐπιχθονίων ἐκέλευεν,
221  ἢ οἳ μάντιές εἰσι θυοσκόοι ἢ ἱερῆες,
222  ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον·
223  νῦν δʼ, αὐτὸς γὰρ ἄκουσα θεοῦ καὶ ἐσέδρακον ἄντην,
224  εἶμι καὶ οὐχ ἅλιον ἔπος ἔσσεται. εἰ δέ μοι αἶσα
225  τεθνάμεναι παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
226  βούλομαι· αὐτίκα γάρ με κατακτείνειεν Ἀχιλλεὺς
227  ἀγκὰς ἑλόντʼ ἐμὸν υἱόν, ἐπὴν γόου ἐξ ἔρον εἵην.
228  ἦ καὶ φωριαμῶν ἐπιθήματα κάλʼ ἀνέῳγεν·
229  ἔνθεν δώδεκα μὲν περικαλλέας ἔξελε πέπλους,
230  δώδεκα δʼ ἁπλοΐδας χλαίνας, τόσσους δὲ τάπητας,
231  τόσσα δὲ φάρεα λευκά, τόσους δʼ ἐπὶ τοῖσι χιτῶνας.
232  χρυσοῦ δὲ στήσας ἔφερεν δέκα πάντα τάλαντα,
233  ἐκ δὲ δύʼ αἴθωνας τρίποδας, πίσυρας δὲ λέβητας,
234  ἐκ δὲ δέπας περικαλλές, ὅ οἱ Θρῇκες πόρον ἄνδρες
235  ἐξεσίην ἐλθόντι μέγα κτέρας· οὐδέ νυ τοῦ περ
236  φείσατʼ ἐνὶ μεγάροις ὃ γέρων, περὶ δʼ ἤθελε θυμῷ
237  λύσασθαι φίλον υἱόν. ὃ δὲ Τρῶας μὲν ἅπαντας
238  αἰθούσης ἀπέεργεν ἔπεσσʼ αἰσχροῖσιν ἐνίσσων·
239  ἔρρετε λωβητῆρες ἐλεγχέες· οὔ νυ καὶ ὑμῖν
240  οἴκοι ἔνεστι γόος, ὅτι μʼ ἤλθετε κηδήσοντες;
241  ἦ ὀνόσασθʼ ὅτι μοι Κρονίδης Ζεὺς ἄλγεʼ ἔδωκε
242  παῖδʼ ὀλέσαι τὸν ἄριστον; ἀτὰρ γνώσεσθε καὶ ὔμμες·
243  ῥηΐτεροι γὰρ μᾶλλον Ἀχαιοῖσιν δὴ ἔσεσθε
244  κείνου τεθνηῶτος ἐναιρέμεν. αὐτὰρ ἔγωγε
245  πρὶν ἀλαπαζομένην τε πόλιν κεραϊζομένην τε
246  ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν βαίην δόμον Ἄϊδος εἴσω.
247  ἦ καὶ σκηπανίῳ δίεπʼ ἀνέρας· οἳ δʼ ἴσαν ἔξω
248  σπερχομένοιο γέροντος· ὃ δʼ υἱάσιν οἷσιν ὁμόκλα
249  νεικείων Ἕλενόν τε Πάριν τʼ Ἀγάθωνά τε δῖον
250  Πάμμονά τʼ Ἀντίφονόν τε βοὴν ἀγαθόν τε Πολίτην
251  Δηΐφοβόν τε καὶ Ἱππόθοον καὶ δῖον Ἀγαυόν·
252  ἐννέα τοῖς ὃ γεραιὸς ὁμοκλήσας ἐκέλευε·
253  σπεύσατέ μοι κακὰ τέκνα κατηφόνες· αἴθʼ ἅμα πάντες
254  Ἕκτορος ὠφέλετʼ ἀντὶ θοῇς ἐπὶ νηυσὶ πεφάσθαι.
255  ὤ μοι ἐγὼ πανάποτμος, ἐπεὶ τέκον υἷας ἀρίστους
256  Τροίῃ ἐν εὐρείῃ, τῶν δʼ οὔ τινά φημι λελεῖφθαι,
257  Μήστορά τʼ ἀντίθεον καὶ Τρωΐλον ἱππιοχάρμην
258  Ἕκτορά θʼ, ὃς θεὸς ἔσκε μετʼ ἀνδράσιν, οὐδὲ ἐῴκει
259  ἀνδρός γε θνητοῦ πάϊς ἔμμεναι ἀλλὰ θεοῖο.
260  τοὺς μὲν ἀπώλεσʼ Ἄρης, τὰ δʼ ἐλέγχεα πάντα λέλειπται
261  ψεῦσταί τʼ ὀρχησταί τε χοροιτυπίῃσιν ἄριστοι
262  ἀρνῶν ἠδʼ ἐρίφων ἐπιδήμιοι ἁρπακτῆρες.
263  οὐκ ἂν δή μοι ἄμαξαν ἐφοπλίσσαιτε τάχιστα,
264  ταῦτά τε πάντʼ ἐπιθεῖτε, ἵνα πρήσσωμεν ὁδοῖο;
265  ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πατρὸς ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν
266  ἐκ μὲν ἄμαξαν ἄειραν ἐΰτροχον ἡμιονείην
267  καλὴν πρωτοπαγέα, πείρινθα δὲ δῆσαν ἐπʼ αὐτῆς,
268  κὰδ δʼ ἀπὸ πασσαλόφι ζυγὸν ᾕρεον ἡμιόνειον
269  πύξινον ὀμφαλόεν εὖ οἰήκεσσιν ἀρηρός·
270  ἐκ δʼ ἔφερον ζυγόδεσμον ἅμα ζυγῷ ἐννεάπηχυ.
271  καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκαν ἐϋξέστῳ ἐπὶ ῥυμῷ
272  πέζῃ ἔπι πρώτῃ, ἐπὶ δὲ κρίκον ἕστορι βάλλον,
273  τρὶς δʼ ἑκάτερθεν ἔδησαν ἐπʼ ὀμφαλόν, αὐτὰρ ἔπειτα
274  ἑξείης κατέδησαν, ὑπὸ γλωχῖνα δʼ ἔκαμψαν.
275  ἐκ θαλάμου δὲ φέροντες ἐϋξέστης ἐπʼ ἀπήνης
276  νήεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσιʼ ἄποινα,
277  ζεῦξαν δʼ ἡμιόνους κρατερώνυχας ἐντεσιεργούς,
278  τούς ῥά ποτε Πριάμῳ Μυσοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα.
279  ἵππους δὲ Πριάμῳ ὕπαγον ζυγόν, οὓς ὃ γεραιὸς
280  αὐτὸς ἔχων ἀτίταλλεν ἐϋξέστῃ ἐπὶ φάτνῃ.
281  τὼ μὲν ζευγνύσθην ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσι
282  κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδεʼ ἔχοντες·
283  ἀγχίμολον δέ σφʼ ἦλθʼ Ἑκάβη τετιηότι θυμῷ
284  οἶνον ἔχουσʼ ἐν χειρὶ μελίφρονα δεξιτερῆφι
285  χρυσέῳ ἐν δέπαϊ, ὄφρα λείψαντε κιοίτην·
286  στῆ δʼ ἵππων προπάροιθεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
287  τῆ σπεῖσον Διὶ πατρί, καὶ εὔχεο οἴκαδʼ ἱκέσθαι
288  ἂψ ἐκ δυσμενέων ἀνδρῶν, ἐπεὶ ἂρ σέ γε θυμὸς
289  ὀτρύνει ἐπὶ νῆας ἐμεῖο μὲν οὐκ ἐθελούσης.
290  ἀλλʼ εὔχεο σύ γʼ ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι
291  Ἰδαίῳ, ὅς τε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται,
292  αἴτει δʼ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τέ οἱ αὐτῷ
293  φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον,
294  δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας
295  τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων.
296  εἰ δέ τοι οὐ δώσει ἑὸν ἄγγελον εὐρύοπα Ζεύς,
297  οὐκ ἂν ἔγωγέ σʼ ἔπειτα ἐποτρύνουσα κελοίμην
298  νῆας ἐπʼ Ἀργείων ἰέναι μάλα περ μεμαῶτα.
299  τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη Πρίαμος θεοειδής·
300  ὦ γύναι οὐ μέν τοι τόδʼ ἐφιεμένῃ ἀπιθήσω.
301  ἐσθλὸν γὰρ Διὶ χεῖρας ἀνασχέμεν αἴ κʼ ἐλεήσῃ.
302  ἦ ῥα καὶ ἀμφίπολον ταμίην ὄτρυνʼ ὃ γεραιὸς
303  χερσὶν ὕδωρ ἐπιχεῦαι ἀκήρατον· ἣ δὲ παρέστη
304  χέρνιβον ἀμφίπολος πρόχοόν θʼ ἅμα χερσὶν ἔχουσα.
305  νιψάμενος δὲ κύπελλον ἐδέξατο ἧς ἀλόχοιο·
306  εὔχετʼ ἔπειτα στὰς μέσῳ ἕρκεϊ, λεῖβε δὲ οἶνον
307  οὐρανὸν εἰσανιδών, καὶ φωνήσας ἔπος ηὔδα·
308  Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε
309  δός μʼ ἐς Ἀχιλλῆος φίλον ἐλθεῖν ἠδʼ ἐλεεινόν,
310  πέμψον δʼ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τε σοὶ αὐτῷ
311  φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον,
312  δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας
313  τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴω Δαναῶν ταχυπώλων.
314  ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε μητίετα Ζεὺς
315  αὐτίκα δʼ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν
316  μόρφνον θηρητῆρʼ ὃν καὶ περκνὸν καλέουσιν.
317  ὅσση δʼ ὑψορόφοιο θύρη θαλάμοιο τέτυκται
318  ἀνέρος ἀφνειοῖο ἐῢ κληῗσʼ ἀραρυῖα,
319  τόσσʼ ἄρα τοῦ ἑκάτερθεν ἔσαν πτερά· εἴσατο δέ σφι
320  δεξιὸς ἀΐξας διὰ ἄστεος· οἳ δὲ ἰδόντες
321  γήθησαν, καὶ πᾶσιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἰάνθη.
322  σπερχόμενος δʼ ὃ γεραιὸς ἑοῦ ἐπεβήσετο δίφρου,
323  ἐκ δʼ ἔλασε προθύροιο καὶ αἰθούσης ἐριδούπου.
324  πρόσθε μὲν ἡμίονοι ἕλκον τετράκυκλον ἀπήνην,
325  τὰς Ἰδαῖος ἔλαυνε δαΐφρων· αὐτὰρ ὄπισθεν
326  ἵπποι, τοὺς ὃ γέρων ἐφέπων μάστιγι κέλευε
327  καρπαλίμως κατὰ ἄστυ· φίλοι δʼ ἅμα πάντες ἕποντο
328  πόλλʼ ὀλοφυρόμενοι ὡς εἰ θάνατον δὲ κιόντα.
329  οἳ δʼ ἐπεὶ οὖν πόλιος κατέβαν, πεδίον δʼ ἀφίκοντο,
330  οἳ μὲν ἄρʼ ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο
331  παῖδες καὶ γαμβροί, τὼ δʼ οὐ λάθον εὐρύοπα Ζῆν
332  ἐς πεδίον προφανέντε· ἰδὼν δʼ ἐλέησε γέροντα,
333  αἶψα δʼ ἄρʼ Ἑρμείαν υἱὸν φίλον ἀντίον ηὔδα·
334  Ἑρμεία, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε φίλτατόν ἐστιν
335  ἀνδρὶ ἑταιρίσσαι, καί τʼ ἔκλυες ᾧ κʼ ἐθέλῃσθα,
336  βάσκʼ ἴθι καὶ Πρίαμον κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
337  ὣς ἄγαγʼ, ὡς μήτʼ ἄρ τις ἴδῃ μήτʼ ἄρ τε νοήσῃ
338  τῶν ἄλλων Δαναῶν, πρὶν Πηλεΐωνα δʼ ἱκέσθαι.
339  ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε διάκτορος ἀργεϊφόντης.
340  αὐτίκʼ ἔπειθʼ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα
341  ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφʼ ὑγρὴν
342  ἠδʼ ἐπʼ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο·
343  εἵλετο δὲ ῥάβδον, τῇ τʼ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει
344  ὧν ἐθέλει, τοὺς δʼ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει·
345  τὴν μετὰ χερσὶν ἔχων πέτετο κρατὺς ἀργεϊφόντης.
346  αἶψα δʼ ἄρα Τροίην τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκανε,
347  βῆ δʼ ἰέναι κούρῳ αἰσυμνητῆρι ἐοικὼς
348  πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη.
349  οἳ δʼ ἐπεὶ οὖν μέγα σῆμα παρὲξ Ἴλοιο ἔλασσαν,
350  στῆσαν ἄρʼ ἡμιόνους τε καὶ ἵππους ὄφρα πίοιεν
351  ἐν ποταμῷ· δὴ γὰρ καὶ ἐπὶ κνέφας ἤλυθε γαῖαν.
352  τὸν δʼ ἐξ ἀγχιμόλοιο ἰδὼν ἐφράσσατο κῆρυξ
353  Ἑρμείαν, ποτὶ δὲ Πρίαμον φάτο φώνησέν τε·
354  φράζεο Δαρδανίδη· φραδέος νόου ἔργα τέτυκται.
355  ἄνδρʼ ὁρόω, τάχα δʼ ἄμμε διαρραίσεσθαι ὀΐω.
356  ἀλλʼ ἄγε δὴ φεύγωμεν ἐφʼ ἵππων, ἤ μιν ἔπειτα
357  γούνων ἁψάμενοι λιτανεύσομεν αἴ κʼ ἐλεήσῃ.
358  ὣς φάτο, σὺν δὲ γέροντι νόος χύτο, δείδιε δʼ αἰνῶς,
359  ὀρθαὶ δὲ τρίχες ἔσταν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι,
360  στῆ δὲ ταφών· αὐτὸς δʼ ἐριούνιος ἐγγύθεν ἐλθὼν
361  χεῖρα γέροντος ἑλὼν ἐξείρετο καὶ προσέειπε·
362  πῇ πάτερ ὧδʼ ἵππους τε καὶ ἡμιόνους ἰθύνεις
363  νύκτα διʼ ἀμβροσίην, ὅτε θʼ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;
364  οὐδὲ σύ γʼ ἔδεισας μένεα πνείοντας Ἀχαιούς,
365  οἵ τοι δυσμενέες καὶ ἀνάρσιοι ἐγγὺς ἔασι;
366  τῶν εἴ τίς σε ἴδοιτο θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν
367  τοσσάδʼ ὀνείατʼ ἄγοντα, τίς ἂν δή τοι νόος εἴη;
368  οὔτʼ αὐτὸς νέος ἐσσί, γέρων δέ τοι οὗτος ὀπηδεῖ,
369  ἄνδρʼ ἀπαμύνασθαι, ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.
370  ἀλλʼ ἐγὼ οὐδέν σε ῥέξω κακά, καὶ δέ κεν ἄλλον
371  σεῦ ἀπαλεξήσαιμι· φίλῳ δέ σε πατρὶ ἐΐσκω.
372  τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής·
373  οὕτω πῃ τάδε γʼ ἐστὶ φίλον τέκος ὡς ἀγορεύεις.
374  ἀλλʼ ἔτι τις καὶ ἐμεῖο θεῶν ὑπερέσχεθε χεῖρα,
375  ὅς μοι τοιόνδʼ ἧκεν ὁδοιπόρον ἀντιβολῆσαι
376  αἴσιον, οἷος δὴ σὺ δέμας καὶ εἶδος ἀγητός,
377  πέπνυσαί τε νόῳ, μακάρων δʼ ἔξεσσι τοκήων.
378  τὸν δʼ αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·
379  ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες.
380  ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον,
381  ἠέ πῃ ἐκπέμπεις κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ
382  ἄνδρας ἐς ἀλλοδαποὺς ἵνα περ τάδε τοι σόα μίμνῃ,
383  ἦ ἤδη πάντες καταλείπετε Ἴλιον ἱρὴν
384  δειδιότες· τοῖος γὰρ ἀνὴρ ὤριστος ὄλωλε
385  σὸς πάϊς· οὐ μὲν γάρ τι μάχης ἐπιδεύετʼ Ἀχαιῶν.
386  τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής·
387  τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε τέων δʼ ἔξεσσι τοκήων;
388  ὥς μοι καλὰ τὸν οἶτον ἀπότμου παιδὸς ἔνισπες.
389  τὸν δʼ αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·
390  πειρᾷ ἐμεῖο γεραιὲ καὶ εἴρεαι Ἕκτορα δῖον.
391  τὸν μὲν ἐγὼ μάλα πολλὰ μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ
392  ὀφθαλμοῖσιν ὄπωπα, καὶ εὖτʼ ἐπὶ νηυσὶν ἐλάσσας
393  Ἀργείους κτείνεσκε δαΐζων ὀξέϊ χαλκῷ·
394  ἡμεῖς δʼ ἑσταότες θαυμάζομεν· οὐ γὰρ Ἀχιλλεὺς
395  εἴα μάρνασθαι κεχολωμένος Ἀτρεΐωνι.
396  τοῦ γὰρ ἐγὼ θεράπων, μία δʼ ἤγαγε νηῦς εὐεργής·
397  Μυρμιδόνων δʼ ἔξειμι, πατὴρ δέ μοί ἐστι Πολύκτωρ.
398  ἀφνειὸς μὲν ὅ γʼ ἐστί, γέρων δὲ δὴ ὡς σύ περ ὧδε,
399  ἓξ δέ οἱ υἷες ἔασιν, ἐγὼ δέ οἱ ἕβδομός εἰμι·
400  τῶν μέτα παλλόμενος κλήρῳ λάχον ἐνθάδʼ ἕπεσθαι.
401  νῦν δʼ ἦλθον πεδίον δʼ ἀπὸ νηῶν· ἠῶθεν γὰρ
402  θήσονται περὶ ἄστυ μάχην ἑλίκωπες Ἀχαιοί.
403  ἀσχαλόωσι γὰρ οἵδε καθήμενοι, οὐδὲ δύνανται
404  ἴσχειν ἐσσυμένους πολέμου βασιλῆες Ἀχαιῶν.
405  τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής·
406  εἰ μὲν δὴ θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος
407  εἴς, ἄγε δή μοι πᾶσαν ἀληθείην κατάλεξον,
408  ἢ ἔτι πὰρ νήεσσιν ἐμὸς πάϊς, ἦέ μιν ἤδη
409  ᾗσι κυσὶν μελεϊστὶ ταμὼν προύθηκεν Ἀχιλλεύς.
410  τὸν δʼ αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·
411  ὦ γέρον οὔ πω τόν γε κύνες φάγον οὐδʼ οἰωνοί,
412  ἀλλʼ ἔτι κεῖνος κεῖται Ἀχιλλῆος παρὰ νηῒ
413  αὔτως ἐν κλισίῃσι· δυωδεκάτη δέ οἱ ἠὼς
414  κειμένῳ, οὐδέ τί οἱ χρὼς σήπεται, οὐδέ μιν εὐλαὶ
415  ἔσθουσʼ, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν.
416  ἦ μέν μιν περὶ σῆμα ἑοῦ ἑτάροιο φίλοιο
417  ἕλκει ἀκηδέστως ἠὼς ὅτε δῖα φανήῃ,
418  οὐδέ μιν αἰσχύνει· θηοῖό κεν αὐτὸς ἐπελθὼν
419  οἷον ἐερσήεις κεῖται, περὶ δʼ αἷμα νένιπται,
420  οὐδέ ποθι μιαρός· σὺν δʼ ἕλκεα πάντα μέμυκεν
421  ὅσσʼ ἐτύπη· πολέες γὰρ ἐν αὐτῷ χαλκὸν ἔλασσαν.
422  ὥς τοι κήδονται μάκαρες θεοὶ υἷος ἑῆος
423  καὶ νέκυός περ ἐόντος, ἐπεί σφι φίλος περὶ κῆρι.
424  ὣς φάτο, γήθησεν δʼ ὃ γέρων, καὶ ἀμείβετο μύθῳ·
425  ὦ τέκος, ἦ ῥʼ ἀγαθὸν καὶ ἐναίσιμα δῶρα διδοῦναι
426  ἀθανάτοις, ἐπεὶ οὔ ποτʼ ἐμὸς πάϊς, εἴ ποτʼ ἔην γε,
427  λήθετʼ ἐνὶ μεγάροισι θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι·
428  τώ οἱ ἀπεμνήσαντο καὶ ἐν θανάτοιό περ αἴσῃ.
429  ἀλλʼ ἄγε δὴ τόδε δέξαι ἐμεῦ πάρα καλὸν ἄλεισον,
430  αὐτόν τε ῥῦσαι, πέμψον δέ με σύν γε θεοῖσιν,
431  ὄφρά κεν ἐς κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκωμαι.
432  τὸν δʼ αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·
433  πειρᾷ ἐμεῖο γεραιὲ νεωτέρου, οὐδέ με πείσεις,
434  ὅς με κέλῃ σέο δῶρα παρὲξ Ἀχιλῆα δέχεσθαι.
435  τὸν μὲν ἐγὼ δείδοικα καὶ αἰδέομαι περὶ κῆρι
436  συλεύειν, μή μοί τι κακὸν μετόπισθε γένηται.
437  σοὶ δʼ ἂν ἐγὼ πομπὸς καί κε κλυτὸν Ἄργος ἱκοίμην,
438  ἐνδυκέως ἐν νηῒ θοῇ ἢ πεζὸς ὁμαρτέων·
439  οὐκ ἄν τίς τοι πομπὸν ὀνοσσάμενος μαχέσαιτο.
440  ἦ καὶ ἀναΐξας ἐριούνιος ἅρμα καὶ ἵππους
441  καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν,
442  ἐν δʼ ἔπνευσʼ ἵπποισι καὶ ἡμιόνοις μένος ἠΰ.
443  ἀλλʼ ὅτε δὴ πύργους τε νεῶν καὶ τάφρον ἵκοντο,
444  οἳ δὲ νέον περὶ δόρπα φυλακτῆρες πονέοντο,
445  τοῖσι δʼ ἐφʼ ὕπνον ἔχευε διάκτορος ἀργεϊφόντης
446  πᾶσιν, ἄφαρ δʼ ὤϊξε πύλας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας,
447  ἐς δʼ ἄγαγε Πρίαμόν τε καὶ ἀγλαὰ δῶρʼ ἐπʼ ἀπήνης.
448  ἀλλʼ ὅτε δὴ κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκοντο
449  ὑψηλήν, τὴν Μυρμιδόνες ποίησαν ἄνακτι
450  δοῦρʼ ἐλάτης κέρσαντες· ἀτὰρ καθύπερθεν ἔρεψαν
451  λαχνήεντʼ ὄροφον λειμωνόθεν ἀμήσαντες·
452  ἀμφὶ δέ οἱ μεγάλην αὐλὴν ποίησαν ἄνακτι
453  σταυροῖσιν πυκινοῖσι· θύρην δʼ ἔχε μοῦνος ἐπιβλὴς
454  εἰλάτινος, τὸν τρεῖς μὲν ἐπιρρήσσεσκον Ἀχαιοί,
455  τρεῖς δʼ ἀναοίγεσκον μεγάλην κληῗδα θυράων
456  τῶν ἄλλων· Ἀχιλεὺς δʼ ἄρʼ ἐπιρρήσσεσκε καὶ οἶος·
457  δή ῥα τόθʼ Ἑρμείας ἐριούνιος ᾦξε γέροντι,
458  ἐς δʼ ἄγαγε κλυτὰ δῶρα ποδώκεϊ Πηλεΐωνι,
459  ἐξ ἵππων δʼ ἀπέβαινεν ἐπὶ χθόνα φώνησέν τε·
460  ὦ γέρον ἤτοι ἐγὼ θεὸς ἄμβροτος εἰλήλουθα
461  Ἑρμείας· σοὶ γάρ με πατὴρ ἅμα πομπὸν ὄπασσεν.
462  ἀλλʼ ἤτοι μὲν ἐγὼ πάλιν εἴσομαι, οὐδʼ Ἀχιλῆος
463  ὀφθαλμοὺς εἴσειμι· νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη
464  ἀθάνατον θεὸν ὧδε βροτοὺς ἀγαπαζέμεν ἄντην·
465  τύνη δʼ εἰσελθὼν λαβὲ γούνατα Πηλεΐωνος,
466  καί μιν ὑπὲρ πατρὸς καὶ μητέρος ἠϋκόμοιο
467  λίσσεο καὶ τέκεος, ἵνα οἱ σὺν θυμὸν ὀρίνῃς.
468  ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον
469  Ἑρμείας· Πρίαμος δʼ ἐξ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε,
470  Ἰδαῖον δὲ κατʼ αὖθι λίπεν· ὃ δὲ μίμνεν ἐρύκων
471  ἵππους ἡμιόνους τε· γέρων δʼ ἰθὺς κίεν οἴκου,
472  τῇ ῥʼ Ἀχιλεὺς ἵζεσκε Διῒ φίλος· ἐν δέ μιν αὐτὸν
473  εὗρʼ, ἕταροι δʼ ἀπάνευθε καθήατο· τὼ δὲ δύʼ οἴω
474  ἥρως Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ὄζος Ἄρηος
475  ποίπνυον παρεόντε· νέον δʼ ἀπέληγεν ἐδωδῆς
476  ἔσθων καὶ πίνων· ἔτι καὶ παρέκειτο τράπεζα.
477  τοὺς δʼ ἔλαθʼ εἰσελθὼν Πρίαμος μέγας, ἄγχι δʼ ἄρα στὰς
478  χερσὶν Ἀχιλλῆος λάβε γούνατα καὶ κύσε χεῖρας
479  δεινὰς ἀνδροφόνους, αἵ οἱ πολέας κτάνον υἷας.
480  ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἄνδρʼ ἄτη πυκινὴ λάβῃ, ὅς τʼ ἐνὶ πάτρῃ
481  φῶτα κατακτείνας ἄλλων ἐξίκετο δῆμον
482  ἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ, θάμβος δʼ ἔχει εἰσορόωντας,
483  ὣς Ἀχιλεὺς θάμβησεν ἰδὼν Πρίαμον θεοειδέα·
484  θάμβησαν δὲ καὶ ἄλλοι, ἐς ἀλλήλους δὲ ἴδοντο.
485  τὸν καὶ λισσόμενος Πρίαμος πρὸς μῦθον ἔειπε·
486  μνῆσαι πατρὸς σοῖο θεοῖς ἐπιείκελʼ Ἀχιλλεῦ,
487  τηλίκου ὥς περ ἐγών, ὀλοῷ ἐπὶ γήραος οὐδῷ·
488  καὶ μέν που κεῖνον περιναιέται ἀμφὶς ἐόντες
489  τείρουσʼ, οὐδέ τίς ἐστιν ἀρὴν καὶ λοιγὸν ἀμῦναι.
490  ἀλλʼ ἤτοι κεῖνός γε σέθεν ζώοντος ἀκούων
491  χαίρει τʼ ἐν θυμῷ, ἐπί τʼ ἔλπεται ἤματα πάντα
492  ὄψεσθαι φίλον υἱὸν ἀπὸ Τροίηθεν ἰόντα·
493  αὐτὰρ ἐγὼ πανάποτμος, ἐπεὶ τέκον υἷας ἀρίστους
494  Τροίῃ ἐν εὐρείῃ, τῶν δʼ οὔ τινά φημι λελεῖφθαι.
495  πεντήκοντά μοι ἦσαν ὅτʼ ἤλυθον υἷες Ἀχαιῶν·
496  ἐννεακαίδεκα μέν μοι ἰῆς ἐκ νηδύος ἦσαν,
497  τοὺς δʼ ἄλλους μοι ἔτικτον ἐνὶ μεγάροισι γυναῖκες.
498  τῶν μὲν πολλῶν θοῦρος Ἄρης ὑπὸ γούνατʼ ἔλυσεν·
499  ὃς δέ μοι οἶος ἔην, εἴρυτο δὲ ἄστυ καὶ αὐτούς,
500  τὸν σὺ πρῴην κτεῖνας ἀμυνόμενον περὶ πάτρης
501  Ἕκτορα· τοῦ νῦν εἵνεχʼ ἱκάνω νῆας Ἀχαιῶν
502  λυσόμενος παρὰ σεῖο, φέρω δʼ ἀπερείσιʼ ἄποινα.
503  ἀλλʼ αἰδεῖο θεοὺς Ἀχιλεῦ, αὐτόν τʼ ἐλέησον
504  μνησάμενος σοῦ πατρός· ἐγὼ δʼ ἐλεεινότερός περ,
505  ἔτλην δʼ οἷʼ οὔ πώ τις ἐπιχθόνιος βροτὸς ἄλλος,
506  ἀνδρὸς παιδοφόνοιο ποτὶ στόμα χεῖρʼ ὀρέγεσθαι.
507  ὣς φάτο, τῷ δʼ ἄρα πατρὸς ὑφʼ ἵμερον ὦρσε γόοιο·
508  ἁψάμενος δʼ ἄρα χειρὸς ἀπώσατο ἦκα γέροντα.
509  τὼ δὲ μνησαμένω ὃ μὲν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
510  κλαῖʼ ἁδινὰ προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἐλυσθείς,
511  αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖεν ἑὸν πατέρʼ, ἄλλοτε δʼ αὖτε
512  Πάτροκλον· τῶν δὲ στοναχὴ κατὰ δώματʼ ὀρώρει.
513  αὐτὰρ ἐπεί ῥα γόοιο τετάρπετο δῖος Ἀχιλλεύς,
514  καί οἱ ἀπὸ πραπίδων ἦλθʼ ἵμερος ἠδʼ ἀπὸ γυίων,
515  αὐτίκʼ ἀπὸ θρόνου ὦρτο, γέροντα δὲ χειρὸς ἀνίστη
516  οἰκτίρων πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον,
517  καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
518  ἆ δείλʼ, ἦ δὴ πολλὰ κάκʼ ἄνσχεο σὸν κατὰ θυμόν.
519  πῶς ἔτλης ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἐλθέμεν οἶος
520  ἀνδρὸς ἐς ὀφθαλμοὺς ὅς τοι πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς
521  υἱέας ἐξενάριξα; σιδήρειόν νύ τοι ἦτορ.
522  ἀλλʼ ἄγε δὴ κατʼ ἄρʼ ἕζευ ἐπὶ θρόνου, ἄλγεα δʼ ἔμπης
523  ἐν θυμῷ κατακεῖσθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ·
524  οὐ γάρ τις πρῆξις πέλεται κρυεροῖο γόοιο·
525  ὡς γὰρ ἐπεκλώσαντο θεοὶ δειλοῖσι βροτοῖσι
526  ζώειν ἀχνυμένοις· αὐτοὶ δέ τʼ ἀκηδέες εἰσί.
527  δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει
528  δώρων οἷα δίδωσι κακῶν, ἕτερος δὲ ἑάων·
529  ᾧ μέν κʼ ἀμμίξας δώῃ Ζεὺς τερπικέραυνος,
530  ἄλλοτε μέν τε κακῷ ὅ γε κύρεται, ἄλλοτε δʼ ἐσθλῷ·
531  ᾧ δέ κε τῶν λυγρῶν δώῃ, λωβητὸν ἔθηκε,
532  καί ἑ κακὴ βούβρωστις ἐπὶ χθόνα δῖαν ἐλαύνει,
533  φοιτᾷ δʼ οὔτε θεοῖσι τετιμένος οὔτε βροτοῖσιν.
534  ὣς μὲν καὶ Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα
535  ἐκ γενετῆς· πάντας γὰρ ἐπʼ ἀνθρώπους ἐκέκαστο
536  ὄλβῳ τε πλούτῳ τε, ἄνασσε δὲ Μυρμιδόνεσσι,
537  καί οἱ θνητῷ ἐόντι θεὰν ποίησαν ἄκοιτιν.
538  ἀλλʼ ἐπὶ καὶ τῷ θῆκε θεὸς κακόν, ὅττί οἱ οὔ τι
539  παίδων ἐν μεγάροισι γονὴ γένετο κρειόντων,
540  ἀλλʼ ἕνα παῖδα τέκεν παναώριον· οὐδέ νυ τόν γε
541  γηράσκοντα κομίζω, ἐπεὶ μάλα τηλόθι πάτρης
542  ἧμαι ἐνὶ Τροίῃ, σέ τε κήδων ἠδὲ σὰ τέκνα.
543  καὶ σὲ γέρον τὸ πρὶν μὲν ἀκούομεν ὄλβιον εἶναι·
544  ὅσσον Λέσβος ἄνω Μάκαρος ἕδος ἐντὸς ἐέργει
545  καὶ Φρυγίη καθύπερθε καὶ Ἑλλήσποντος ἀπείρων,
546  τῶν σε γέρον πλούτῳ τε καὶ υἱάσι φασὶ κεκάσθαι.
547  αὐτὰρ ἐπεί τοι πῆμα τόδʼ ἤγαγον Οὐρανίωνες
548  αἰεί τοι περὶ ἄστυ μάχαι τʼ ἀνδροκτασίαι τε.
549  ἄνσχεο, μὴ δʼ ἀλίαστον ὀδύρεο σὸν κατὰ θυμόν·
550  οὐ γάρ τι πρήξεις ἀκαχήμενος υἷος ἑῆος,
551  οὐδέ μιν ἀνστήσεις, πρὶν καὶ κακὸν ἄλλο πάθῃσθα.
552  τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής·
553  μή πω μʼ ἐς θρόνον ἵζε διοτρεφὲς ὄφρά κεν Ἕκτωρ
554  κεῖται ἐνὶ κλισίῃσιν ἀκηδής, ἀλλὰ τάχιστα
555  λῦσον ἵνʼ ὀφθαλμοῖσιν ἴδω· σὺ δὲ δέξαι ἄποινα
556  πολλά, τά τοι φέρομεν· σὺ δὲ τῶνδʼ ἀπόναιο, καὶ ἔλθοις
557  σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν, ἐπεί με πρῶτον ἔασας
558  αὐτόν τε ζώειν καὶ ὁρᾶν φάος ἠελίοιο.
559  τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
560  μηκέτι νῦν μʼ ἐρέθιζε γέρον· νοέω δὲ καὶ αὐτὸς
561  Ἕκτορά τοι λῦσαι, Διόθεν δέ μοι ἄγγελος ἦλθε
562  μήτηρ, ἥ μʼ ἔτεκεν, θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.
563  καὶ δέ σε γιγνώσκω Πρίαμε φρεσίν, οὐδέ με λήθεις,
564  ὅττι θεῶν τίς σʼ ἦγε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.
565  οὐ γάρ κε τλαίη βροτὸς ἐλθέμεν, οὐδὲ μάλʼ ἡβῶν,
566  ἐς στρατόν· οὐδὲ γὰρ ἂν φυλάκους λάθοι, οὐδέ κʼ ὀχῆα
567  ῥεῖα μετοχλίσσειε θυράων ἡμετεράων.
568  τὼ νῦν μή μοι μᾶλλον ἐν ἄλγεσι θυμὸν ὀρίνῃς,
569  μή σε γέρον οὐδʼ αὐτὸν ἐνὶ κλισίῃσιν ἐάσω
570  καὶ ἱκέτην περ ἐόντα, Διὸς δʼ ἀλίτωμαι ἐφετμάς.
571  ὣς ἔφατʼ, ἔδεισεν δʼ ὃ γέρων καὶ ἐπείθετο μύθῳ.
572  Πηλεΐδης δʼ οἴκοιο λέων ὣς ἆλτο θύραζε
573  οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω θεράποντες ἕποντο
574  ἥρως Αὐτομέδων ἠδʼ Ἄλκιμος, οὕς ῥα μάλιστα
575  τῖʼ Ἀχιλεὺς ἑτάρων μετὰ Πάτροκλόν γε θανόντα,
576  οἳ τόθʼ ὑπὸ ζυγόφιν λύον ἵππους ἡμιόνους τε,
577  ἐς δʼ ἄγαγον κήρυκα καλήτορα τοῖο γέροντος,
578  κὰδ δʼ ἐπὶ δίφρου εἷσαν· ἐϋξέστου δʼ ἀπʼ ἀπήνης
579  ᾕρεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσιʼ ἄποινα.
580  κὰδ δʼ ἔλιπον δύο φάρεʼ ἐΰννητόν τε χιτῶνα,
581  ὄφρα νέκυν πυκάσας δοίη οἶκον δὲ φέρεσθαι.
582  δμῳὰς δʼ ἐκκαλέσας λοῦσαι κέλετʼ ἀμφί τʼ ἀλεῖψαι
583  νόσφιν ἀειράσας, ὡς μὴ Πρίαμος ἴδοι υἱόν,
584  μὴ ὃ μὲν ἀχνυμένῃ κραδίῃ χόλον οὐκ ἐρύσαιτο
585  παῖδα ἰδών, Ἀχιλῆϊ δʼ ὀρινθείη φίλον ἦτορ,
586  καί ἑ κατακτείνειε, Διὸς δʼ ἀλίτηται ἐφετμάς.
587  τὸν δʼ ἐπεὶ οὖν δμῳαὶ λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ,
588  ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλον ἠδὲ χιτῶνα,
589  αὐτὸς τόν γʼ Ἀχιλεὺς λεχέων ἐπέθηκεν ἀείρας,
590  σὺν δʼ ἕταροι ἤειραν ἐϋξέστην ἐπʼ ἀπήνην.
591  ᾤμωξέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα, φίλον δʼ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·
592  μή μοι Πάτροκλε σκυδμαινέμεν, αἴ κε πύθηαι
593  εἰν Ἄϊδός περ ἐὼν ὅτι Ἕκτορα δῖον ἔλυσα
594  πατρὶ φίλῳ, ἐπεὶ οὔ μοι ἀεικέα δῶκεν ἄποινα.
595  σοὶ δʼ αὖ ἐγὼ καὶ τῶνδʼ ἀποδάσσομαι ὅσσʼ ἐπέοικεν.
596  ἦ ῥα, καὶ ἐς κλισίην πάλιν ἤϊε δῖος Ἀχιλλεύς,
597  ἕζετο δʼ ἐν κλισμῷ πολυδαιδάλῳ ἔνθεν ἀνέστη
598  τοίχου τοῦ ἑτέρου, ποτὶ δὲ Πρίαμον φάτο μῦθον·
599  υἱὸς μὲν δή τοι λέλυται γέρον ὡς ἐκέλευες,
600  κεῖται δʼ ἐν λεχέεσσʼ· ἅμα δʼ ἠοῖ φαινομένηφιν
601  ὄψεαι αὐτὸς ἄγων· νῦν δὲ μνησώμεθα δόρπου.
602  καὶ γάρ τʼ ἠΰκομος Νιόβη ἐμνήσατο σίτου,
603  τῇ περ δώδεκα παῖδες ἐνὶ μεγάροισιν ὄλοντο
604  ἓξ μὲν θυγατέρες, ἓξ δʼ υἱέες ἡβώοντες.
605  τοὺς μὲν Ἀπόλλων πέφνεν ἀπʼ ἀργυρέοιο βιοῖο
606  χωόμενος Νιόβῃ, τὰς δʼ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα,
607  οὕνεκʼ ἄρα Λητοῖ ἰσάσκετο καλλιπαρῄῳ·
608  φῆ δοιὼ τεκέειν, ἣ δʼ αὐτὴ γείνατο πολλούς·
609  τὼ δʼ ἄρα καὶ δοιώ περ ἐόντʼ ἀπὸ πάντας ὄλεσσαν.
610  οἳ μὲν ἄρʼ ἐννῆμαρ κέατʼ ἐν φόνῳ, οὐδέ τις ἦεν
611  κατθάψαι, λαοὺς δὲ λίθους ποίησε Κρονίων·
612  τοὺς δʼ ἄρα τῇ δεκάτῃ θάψαν θεοὶ Οὐρανίωνες.
613  ἣ δʼ ἄρα σίτου μνήσατʼ, ἐπεὶ κάμε δάκρυ χέουσα.
614  νῦν δέ που ἐν πέτρῃσιν ἐν οὔρεσιν οἰοπόλοισιν
615  ἐν Σιπύλῳ, ὅθι φασὶ θεάων ἔμμεναι εὐνὰς
616  νυμφάων, αἵ τʼ ἀμφʼ Ἀχελώϊον ἐρρώσαντο,
617  ἔνθα λίθος περ ἐοῦσα θεῶν ἐκ κήδεα πέσσει.
618  ἀλλʼ ἄγε δὴ καὶ νῶϊ μεδώμεθα δῖε γεραιὲ
619  σίτου· ἔπειτά κεν αὖτε φίλον παῖδα κλαίοισθα
620  Ἴλιον εἰσαγαγών· πολυδάκρυτος δέ τοι ἔσται.
621  ἦ καὶ ἀναΐξας ὄϊν ἄργυφον ὠκὺς Ἀχιλλεὺς
622  σφάξʼ· ἕταροι δʼ ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον εὖ κατὰ κόσμον,
623  μίστυλλόν τʼ ἄρʼ ἐπισταμένως πεῖράν τʼ ὀβελοῖσιν,
624  ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.
625  Αὐτομέδων δʼ ἄρα σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ
626  καλοῖς ἐν κανέοισιν· ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς.
627  οἳ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
628  αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
629  ἤτοι Δαρδανίδης Πρίαμος θαύμαζʼ Ἀχιλῆα
630  ὅσσος ἔην οἷός τε· θεοῖσι γὰρ ἄντα ἐῴκει·
631  αὐτὰρ ὃ Δαρδανίδην Πρίαμον θαύμαζεν Ἀχιλλεὺς
632  εἰσορόων ὄψίν τʼ ἀγαθὴν καὶ μῦθον ἀκούων.
633  αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ἐς ἀλλήλους ὁρόωντες,
634  τὸν πρότερος προσέειπε γέρων Πρίαμος θεοειδής·
635  λέξον νῦν με τάχιστα διοτρεφές, ὄφρα καὶ ἤδη
636  ὕπνῳ ὕπο γλυκερῷ ταρπώμεθα κοιμηθέντες·
637  οὐ γάρ πω μύσαν ὄσσε ὑπὸ βλεφάροισιν ἐμοῖσιν
638  ἐξ οὗ σῇς ὑπὸ χερσὶν ἐμὸς πάϊς ὤλεσε θυμόν,
639  ἀλλʼ αἰεὶ στενάχω καὶ κήδεα μυρία πέσσω
640  αὐλῆς ἐν χόρτοισι κυλινδόμενος κατὰ κόπρον.
641  νῦν δὴ καὶ σίτου πασάμην καὶ αἴθοπα οἶνον
642  λαυκανίης καθέηκα· πάρος γε μὲν οὔ τι πεπάσμην.
643  ἦ ῥʼ, Ἀχιλεὺς δʼ ἑτάροισιν ἰδὲ δμῳῇσι κέλευσε
644  δέμνιʼ ὑπʼ αἰθούσῃ θέμεναι καὶ ῥήγεα καλὰ
645  πορφύρεʼ ἐμβαλέειν, στορέσαι τʼ ἐφύπερθε τάπητας,
646  χλαίνας τʼ ἐνθέμεναι οὔλας καθύπερθεν ἕσασθαι.
647  αἳ δʼ ἴσαν ἐκ μεγάροιο δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσαι,
648  αἶψα δʼ ἄρα στόρεσαν δοιὼ λέχεʼ ἐγκονέουσαι.
649  τὸν δʼ ἐπικερτομέων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
650  ἐκτὸς μὲν δὴ λέξο γέρον φίλε, μή τις Ἀχαιῶν
651  ἐνθάδʼ ἐπέλθῃσιν βουληφόρος, οἵ τέ μοι αἰεὶ
652  βουλὰς βουλεύουσι παρήμενοι, ἣ θέμις ἐστί·
653  τῶν εἴ τίς σε ἴδοιτο θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν,
654  αὐτίκʼ ἂν ἐξείποι Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν,
655  καί κεν ἀνάβλησις λύσιος νεκροῖο γένηται.
656  ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον,
657  ποσσῆμαρ μέμονας κτερεϊζέμεν Ἕκτορα δῖον,
658  ὄφρα τέως αὐτός τε μένω καὶ λαὸν ἐρύκω.
659  τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής·
660  εἰ μὲν δή μʼ ἐθέλεις τελέσαι τάφον Ἕκτορι δίῳ,
661  ὧδέ κέ μοι ῥέζων Ἀχιλεῦ κεχαρισμένα θείης.
662  οἶσθα γὰρ ὡς κατὰ ἄστυ ἐέλμεθα, τηλόθι δʼ ὕλη
663  ἀξέμεν ἐξ ὄρεος, μάλα δὲ Τρῶες δεδίασιν.
664  ἐννῆμαρ μέν κʼ αὐτὸν ἐνὶ μεγάροις γοάοιμεν,
665  τῇ δεκάτῃ δέ κε θάπτοιμεν δαινῦτό τε λαός,
666  ἑνδεκάτῃ δέ κε τύμβον ἐπʼ αὐτῷ ποιήσαιμεν,
667  τῇ δὲ δυωδεκάτῃ πολεμίξομεν εἴ περ ἀνάγκη.
668  τὸν δʼ αὖτε προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·
669  ἔσται τοι καὶ ταῦτα γέρον Πρίαμʼ ὡς σὺ κελεύεις·
670  σχήσω γὰρ πόλεμον τόσσον χρόνον ὅσσον ἄνωγας.
671  ὣς ἄρα φωνήσας ἐπὶ καρπῷ χεῖρα γέροντος
672  ἔλλαβε δεξιτερήν, μή πως δείσειʼ ἐνὶ θυμῷ.
673  οἳ μὲν ἄρʼ ἐν προδόμῳ δόμου αὐτόθι κοιμήσαντο
674  κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδεʼ ἔχοντες,
675  αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης ἐϋπήκτου·
676  τῷ δὲ Βρισηῒς παρελέξατο καλλιπάρῃος.
677  ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ
678  εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·
679  ἀλλʼ οὐχ Ἑρμείαν ἐριούνιον ὕπνος ἔμαρπτεν
680  ὁρμαίνοντʼ ἀνὰ θυμὸν ὅπως Πρίαμον βασιλῆα
681  νηῶν ἐκπέμψειε λαθὼν ἱεροὺς πυλαωρούς.
682  στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·
683  ὦ γέρον οὔ νύ τι σοί γε μέλει κακόν, οἷον ἔθʼ εὕδεις
684  ἀνδράσιν ἐν δηΐοισιν, ἐπεί σʼ εἴασεν Ἀχιλλεύς.
685  καὶ νῦν μὲν φίλον υἱὸν ἐλύσαο, πολλὰ δʼ ἔδωκας·
686  σεῖο δέ κε ζωοῦ καὶ τρὶς τόσα δοῖεν ἄποινα
687  παῖδες τοὶ μετόπισθε λελειμμένοι, αἴ κʼ Ἀγαμέμνων
688  γνώῃ σʼ Ἀτρεΐδης, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί.
689  ὣς ἔφατʼ, ἔδεισεν δʼ ὃ γέρων, κήρυκα δʼ ἀνίστη.
690  τοῖσιν δʼ Ἑρμείας ζεῦξʼ ἵππους ἡμιόνους τε,
691  ῥίμφα δʼ ἄρʼ αὐτὸς ἔλαυνε κατὰ στρατόν, οὐδέ τις ἔγνω.
692  ἀλλʼ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο
693  Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς,
694  Ἑρμείας μὲν ἔπειτʼ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον,
695  Ἠὼς δὲ κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπʼ αἶαν,
696  οἳ δʼ εἰς ἄστυ ἔλων οἰμωγῇ τε στοναχῇ τε
697  ἵππους, ἡμίονοι δὲ νέκυν φέρον. οὐδέ τις ἄλλος
698  ἔγνω πρόσθʼ ἀνδρῶν καλλιζώνων τε γυναικῶν,
699  ἀλλʼ ἄρα Κασσάνδρη ἰκέλη χρυσῇ Ἀφροδίτῃ
700  Πέργαμον εἰσαναβᾶσα φίλον πατέρʼ εἰσενόησεν
701  ἑσταότʼ ἐν δίφρῳ, κήρυκά τε ἀστυβοώτην·
702  τὸν δʼ ἄρʼ ἐφʼ ἡμιόνων ἴδε κείμενον ἐν λεχέεσσι·
703  κώκυσέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα γέγωνέ τε πᾶν κατὰ ἄστυ·
704  ὄψεσθε Τρῶες καὶ Τρῳάδες Ἕκτορʼ ἰόντες,
705  εἴ ποτε καὶ ζώοντι μάχης ἐκνοστήσαντι
706  χαίρετʼ, ἐπεὶ μέγα χάρμα πόλει τʼ ἦν παντί τε δήμῳ.
707  ὣς ἔφατʼ, οὐδέ τις αὐτόθʼ ἐνὶ πτόλεϊ λίπετʼ ἀνὴρ
708  οὐδὲ γυνή· πάντας γὰρ ἀάσχετον ἵκετο πένθος·
709  ἀγχοῦ δὲ ξύμβληντο πυλάων νεκρὸν ἄγοντι.
710  πρῶται τόν γʼ ἄλοχός τε φίλη καὶ πότνια μήτηρ
711  τιλλέσθην ἐπʼ ἄμαξαν ἐΰτροχον ἀΐξασαι
712  ἁπτόμεναι κεφαλῆς· κλαίων δʼ ἀμφίσταθʼ ὅμιλος.
713  καί νύ κε δὴ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
714  Ἕκτορα δάκρυ χέοντες ὀδύροντο πρὸ πυλάων,
715  εἰ μὴ ἄρʼ ἐκ δίφροιο γέρων λαοῖσι μετηύδα·
716  εἴξατέ μοι οὐρεῦσι διελθέμεν· αὐτὰρ ἔπειτα
717  ἄσεσθε κλαυθμοῖο, ἐπὴν ἀγάγωμι δόμον δέ.
718  ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ διέστησαν καὶ εἶξαν ἀπήνῃ.
719  οἳ δʼ ἐπεὶ εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα, τὸν μὲν ἔπειτα
720  τρητοῖς ἐν λεχέεσσι θέσαν, παρὰ δʼ εἷσαν ἀοιδοὺς
721  θρήνων ἐξάρχους, οἵ τε στονόεσσαν ἀοιδὴν
722  οἳ μὲν ἄρʼ ἐθρήνεον, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.
723  τῇσιν δʼ Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο
724  Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχουσα·
725  ἆνερ ἀπʼ αἰῶνος νέος ὤλεο, κὰδ δέ με χήρην
726  λείπεις ἐν μεγάροισι· πάϊς δʼ ἔτι νήπιος αὔτως
727  ὃν τέκομεν σύ τʼ ἐγώ τε δυσάμμοροι, οὐδέ μιν οἴω
728  ἥβην ἵξεσθαι· πρὶν γὰρ πόλις ἥδε κατʼ ἄκρης
729  πέρσεται· ἦ γὰρ ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅς τέ μιν αὐτὴν
730  ῥύσκευ, ἔχες δʼ ἀλόχους κεδνὰς καὶ νήπια τέκνα,
731  αἳ δή τοι τάχα νηυσὶν ὀχήσονται γλαφυρῇσι,
732  καὶ μὲν ἐγὼ μετὰ τῇσι· σὺ δʼ αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ
733  ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο
734  ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν
735  ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον
736  χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ
737  ἢ πατέρʼ ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν
738  Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.
739  οὐ γὰρ μείλιχος ἔσκε πατὴρ τεὸς ἐν δαῒ λυγρῇ·
740  τὼ καί μιν λαοὶ μὲν ὀδύρονται κατὰ ἄστυ,
741  ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας
742  Ἕκτορ· ἐμοὶ δὲ μάλιστα λελείψεται ἄλγεα λυγρά.
743  οὐ γάρ μοι θνῄσκων λεχέων ἐκ χεῖρας ὄρεξας,
744  οὐδέ τί μοι εἶπες πυκινὸν ἔπος, οὗ τέ κεν αἰεὶ
745  μεμνῄμην νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσα.
746  ὣς ἔφατο κλαίουσʼ, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.
747  τῇσιν δʼ αὖθʼ Ἑκάβη ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο·
748  Ἕκτορ ἐμῷ θυμῷ πάντων πολὺ φίλτατε παίδων,
749  ἦ μέν μοι ζωός περ ἐὼν φίλος ἦσθα θεοῖσιν·
750  οἳ δʼ ἄρα σεῦ κήδοντο καὶ ἐν θανάτοιό περ αἴσῃ.
751  ἄλλους μὲν γὰρ παῖδας ἐμοὺς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεὺς
752  πέρνασχʼ ὅν τινʼ ἕλεσκε πέρην ἁλὸς ἀτρυγέτοιο,
753  ἐς Σάμον ἔς τʼ Ἴμβρον καὶ Λῆμνον ἀμιχθαλόεσσαν·
754  σεῦ δʼ ἐπεὶ ἐξέλετο ψυχὴν ταναήκεϊ χαλκῷ,
755  πολλὰ ῥυστάζεσκεν ἑοῦ περὶ σῆμʼ ἑτάροιο
756  Πατρόκλου, τὸν ἔπεφνες· ἀνέστησεν δέ μιν οὐδʼ ὧς.
757  νῦν δέ μοι ἑρσήεις καὶ πρόσφατος ἐν μεγάροισι
758  κεῖσαι, τῷ ἴκελος ὅν τʼ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων
759  οἷς ἀγανοῖσι βέλεσσιν ἐποιχόμενος κατέπεφνεν.
760  ὣς ἔφατο κλαίουσα, γόον δʼ ἀλίαστον ὄρινε.
761  τῇσι δʼ ἔπειθʼ Ἑλένη τριτάτη ἐξῆρχε γόοιο·
762  Ἕκτορ ἐμῷ θυμῷ δαέρων πολὺ φίλτατε πάντων,
763  ἦ μέν μοι πόσις ἐστὶν Ἀλέξανδρος θεοειδής,
764  ὅς μʼ ἄγαγε Τροίηνδʼ· ὡς πρὶν ὤφελλον ὀλέσθαι.
765  ἤδη γὰρ νῦν μοι τόδε εἰκοστὸν ἔτος ἐστὶν
766  ἐξ οὗ κεῖθεν ἔβην καὶ ἐμῆς ἀπελήλυθα πάτρης·
767  ἀλλʼ οὔ πω σεῦ ἄκουσα κακὸν ἔπος οὐδʼ ἀσύφηλον·
768  ἀλλʼ εἴ τίς με καὶ ἄλλος ἐνὶ μεγάροισιν ἐνίπτοι
769  δαέρων ἢ γαλόων ἢ εἰνατέρων εὐπέπλων,
770  ἢ ἑκυρή, ἑκυρὸς δὲ πατὴρ ὣς ἤπιος αἰεί,
771  ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι παραιφάμενος κατέρυκες
772  σῇ τʼ ἀγανοφροσύνῃ καὶ σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσι.
773  τὼ σέ θʼ ἅμα κλαίω καὶ ἔμʼ ἄμμορον ἀχνυμένη κῆρ·
774  οὐ γάρ τίς μοι ἔτʼ ἄλλος ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ
775  ἤπιος οὐδὲ φίλος, πάντες δέ με πεφρίκασιν.
776  ὣς ἔφατο κλαίουσʼ, ἐπὶ δʼ ἔστενε δῆμος ἀπείρων.
777  λαοῖσιν δʼ ὃ γέρων Πρίαμος μετὰ μῦθον ἔειπεν·
778  ἄξετε νῦν Τρῶες ξύλα ἄστυ δέ, μὴ δέ τι θυμῷ
779  δείσητʼ Ἀργείων πυκινὸν λόχον· ἦ γὰρ Ἀχιλλεὺς
780  πέμπων μʼ ὧδʼ ἐπέτελλε μελαινάων ἀπὸ νηῶν
781  μὴ πρὶν πημανέειν πρὶν δωδεκάτη μόλῃ ἠώς.
782  ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ὑπʼ ἀμάξῃσιν βόας ἡμιόνους τε
783  ζεύγνυσαν, αἶψα δʼ ἔπειτα πρὸ ἄστεος ἠγερέθοντο.
784  ἐννῆμαρ μὲν τοί γε ἀγίνεον ἄσπετον ὕλην·
785  ἀλλʼ ὅτε δὴ δεκάτη ἐφάνη φαεσίμβροτος ἠώς,
786  καὶ τότʼ ἄρʼ ἐξέφερον θρασὺν Ἕκτορα δάκρυ χέοντες,
787  ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν, ἐν δʼ ἔβαλον πῦρ.
788  ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
789  τῆμος ἄρʼ ἀμφὶ πυρὴν κλυτοῦ Ἕκτορος ἔγρετο λαός.
790  αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἤγερθεν ὁμηγερέες τʼ ἐγένοντο
791  πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ
792  πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος· αὐτὰρ ἔπειτα
793  ὀστέα λευκὰ λέγοντο κασίγνητοί θʼ ἕταροί τε
794  μυρόμενοι, θαλερὸν δὲ κατείβετο δάκρυ παρειῶν.
795  καὶ τά γε χρυσείην ἐς λάρνακα θῆκαν ἑλόντες
796  πορφυρέοις πέπλοισι καλύψαντες μαλακοῖσιν.
797  αἶψα δʼ ἄρʼ ἐς κοίλην κάπετον θέσαν, αὐτὰρ ὕπερθε
798  πυκνοῖσιν λάεσσι κατεστόρεσαν μεγάλοισι·
799  ῥίμφα δὲ σῆμʼ ἔχεαν, περὶ δὲ σκοποὶ ἥατο πάντῃ,
800  μὴ πρὶν ἐφορμηθεῖεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί.
801  χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον· αὐτὰρ ἔπειτα
802  εὖ συναγειρόμενοι δαίνυντʼ ἐρικυδέα δαῖτα
803  δώμασιν ἐν Πριάμοιο διοτρεφέος βασιλῆος.
804  ὣς οἵ γʼ ἀμφίεπον τάφον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο.