1  οἱ δʼ ἷξον κοίλην Λακεδαίμονα κητώεσσαν,
2  πρὸς δʼ ἄρα δώματʼ ἔλων Μενελάου κυδαλίμοιο.
3  τὸν δʼ εὗρον δαινύντα γάμον πολλοῖσιν ἔτῃσιν
4  υἱέος ἠδὲ θυγατρὸς ἀμύμονος ᾧ ἐνὶ οἴκῳ.
5  τὴν μὲν Ἀχιλλῆος ῥηξήνορος υἱέι πέμπεν·
6  ἐν Τροίῃ γὰρ πρῶτον ὑπέσχετο καὶ κατένευσε
7  δωσέμεναι, τοῖσιν δὲ θεοὶ γάμον ἐξετέλειον.
8  τὴν ἄρʼ ὅ γʼ ἔνθʼ ἵπποισι καὶ ἅρμασι πέμπε νέεσθαι
9  Μυρμιδόνων προτὶ ἄστυ περικλυτόν, οἷσιν ἄνασσεν.
10  υἱέι δὲ Σπάρτηθεν Ἀλέκτορος ἤγετο κούρην,
11  ὅς οἱ τηλύγετος γένετο κρατερὸς Μεγαπένθης
12  ἐκ δούλης· Ἑλένῃ δὲ θεοὶ γόνον οὐκέτʼ ἔφαινον,
13  ἐπεὶ δὴ τὸ πρῶτον ἐγείνατο παῖδʼ ἐρατεινήν,
14  Ἑρμιόνην, ἣ εἶδος ἔχε χρυσέης Ἀφροδίτης.
15  ὣς οἱ μὲν δαίνυντο καθʼ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα
16  γείτονες ἠδὲ ἔται Μενελάου κυδαλίμοιο,
17  τερπόμενοι· μετὰ δέ σφιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδὸς
18  φορμίζων, δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατʼ αὐτούς,
19  μολπῆς ἐξάρχοντος, ἐδίνευον κατὰ μέσσους.
20  τὼ δʼ αὖτʼ ἐν προθύροισι δόμων αὐτώ τε καὶ ἵππω,
21  Τηλέμαχός θʼ ἥρως καὶ Νέστορος ἀγλαὸς υἱός,
22  στῆσαν· ὁ δὲ προμολὼν ἴδετο κρείων Ἐτεωνεύς,
23  ὀτρηρὸς θεράπων Μενελάου κυδαλίμοιο,
24  βῆ δʼ ἴμεν ἀγγελέων διὰ δώματα ποιμένι λαῶν,
25  ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
26  ξείνω δή τινε τώδε, διοτρεφὲς ὦ Μενέλαε,
27  ἄνδρε δύω, γενεῇ δὲ Διὸς μεγάλοιο ἔικτον.
28  ἀλλʼ εἴπʼ, ἤ σφωιν καταλύσομεν ὠκέας ἵππους,
29  ἦ ἄλλον πέμπωμεν ἱκανέμεν, ὅς κε φιλήσῃ.
30  τὸν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·
31  οὐ μὲν νήπιος ἦσθα, Βοηθοΐδη Ἐτεωνεῦ,
32  τὸ πρίν· ἀτὰρ μὲν νῦν γε πάϊς ὣς νήπια βάζεις.
33  ἦ μὲν δὴ νῶι ξεινήια πολλὰ φαγόντε
34  ἄλλων ἀνθρώπων δεῦρʼ ἱκόμεθʼ, αἴ κέ ποθι Ζεὺς
35  ἐξοπίσω περ παύσῃ ὀιζύος. ἀλλὰ λύʼ ἵππους
36  ξείνων, ἐς δʼ αὐτοὺς προτέρω ἄγε θοινηθῆναι.
37  ὣς φάθʼ, ὁ δὲ μεγάροιο διέσσυτο, κέκλετο δʼ ἄλλους
38  ὀτρηροὺς θεράποντας ἅμα σπέσθαι ἑοῖ αὐτῷ.
39  οἱ δʼ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας,
40  καὶ τοὺς μὲν κατέδησαν ἐφʼ ἱππείῃσι κάπῃσι,
41  πὰρ δʼ ἔβαλον ζειάς, ἀνὰ δὲ κρῖ λευκὸν ἔμιξαν,
42  ἅρματα δʼ ἔκλιναν πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα,
43  αὐτοὺς δʼ εἰσῆγον θεῖον δόμον. οἱ δὲ ἰδόντες
44  θαύμαζον κατὰ δῶμα διοτρεφέος βασιλῆος·
45  ὥς τε γὰρ ἠελίου αἴγλη πέλεν ἠὲ σελήνης
46  δῶμα καθʼ ὑψερεφὲς Μενελάου κυδαλίμοιο.
47  αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ὁρώμενοι ὀφθαλμοῖσιν,
48  ἔς ῥʼ ἀσαμίνθους βάντες ἐυξέστας λούσαντο.
49  τοὺς δʼ ἐπεὶ οὖν δμῳαὶ λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ,
50  ἀμφὶ δʼ ἄρα χλαίνας οὔλας βάλον ἠδὲ χιτῶνας,
51  ἔς ῥα θρόνους ἕζοντο παρʼ Ἀτρεΐδην Μενέλαον.
52  χέρνιβα δʼ ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε φέρουσα
53  καλῇ χρυσείῃ ὑπὲρ ἀργυρέοιο λέβητος,
54  νίψασθαι· παρὰ δὲ ξεστὴν ἐτάνυσσε τράπεζαν.
55  σῖτον δʼ αἰδοίη ταμίη παρέθηκε φέρουσα,
56  εἴδατα πόλλʼ ἐπιθεῖσα, χαριζομένη παρεόντων.
57  δαιτρὸς δὲ κρειῶν πίνακας παρέθηκεν ἀείρας
58  παντοίων, παρὰ δέ σφι τίθει χρύσεια κύπελλα.
59  τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·
60  σίτου θʼ ἅπτεσθον καὶ χαίρετον. αὐτὰρ ἔπειτα
61  δείπνου πασσαμένω εἰρησόμεθʼ, οἵ τινές ἐστον
62  ἀνδρῶν· οὐ γὰρ σφῷν γε γένος ἀπόλωλε τοκήων,
63  ἀλλʼ ἀνδρῶν γένος ἐστὲ διοτρεφέων βασιλήων
64  σκηπτούχων, ἐπεὶ οὔ κε κακοὶ τοιούσδε τέκοιεν.
65  ὣς φάτο, καί σφιν νῶτα βοὸς παρὰ πίονα θῆκεν
66  ὄπτʼ ἐν χερσὶν ἑλών, τά ῥά οἱ γέρα πάρθεσαν αὐτῷ.
67  οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
68  αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
69  δὴ τότε Τηλέμαχος προσεφώνεε Νέστορος υἱόν,
70  ἄγχι σχὼν κεφαλήν, ἵνα μὴ πευθοίαθʼ οἱ ἄλλοι·
71  φράζεο, Νεστορίδη, τῷ ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ,
72  χαλκοῦ τε στεροπὴν κὰδ δώματα ἠχήεντα
73  χρυσοῦ τʼ ἠλέκτρου τε καὶ ἀργύρου ἠδʼ ἐλέφαντος.
74  Ζηνός που τοιήδε γʼ Ὀλυμπίου ἔνδοθεν αὐλή,
75  ὅσσα τάδʼ ἄσπετα πολλά· σέβας μʼ ἔχει εἰσορόωντα.
76  τοῦ δʼ ἀγορεύοντος ξύνετο ξανθὸς Μενέλαος,
77  καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
78  τέκνα φίλʼ, ἦ τοι Ζηνὶ βροτῶν οὐκ ἄν τις ἐρίζοι·
79  ἀθάνατοι γὰρ τοῦ γε δόμοι καὶ κτήματʼ ἔασιν·
80  ἀνδρῶν δʼ ἤ κέν τίς μοι ἐρίσσεται, ἠὲ καὶ οὐκί,
81  κτήμασιν. ἦ γὰρ πολλὰ παθὼν καὶ πόλλʼ ἐπαληθεὶς
82  ἠγαγόμην ἐν νηυσὶ καὶ ὀγδοάτῳ ἔτει ἦλθον,
83  Κύπρον Φοινίκην τε καὶ Αἰγυπτίους ἐπαληθείς,
84  Αἰθίοπάς θʼ ἱκόμην καὶ Σιδονίους καὶ Ἐρεμβοὺς
85  καὶ Λιβύην, ἵνα τʼ ἄρνες ἄφαρ κεραοὶ τελέθουσι.
86  τρὶς γὰρ τίκτει μῆλα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν.
87  ἔνθα μὲν οὔτε ἄναξ ἐπιδευὴς οὔτε τι ποιμὴν
88  τυροῦ καὶ κρειῶν οὐδὲ γλυκεροῖο γάλακτος,
89  ἀλλʼ αἰεὶ παρέχουσιν ἐπηετανὸν γάλα θῆσθαι.
90  ἧος ἐγὼ περὶ κεῖνα πολὺν βίοτον συναγείρων
91  ἠλώμην, τῆός μοι ἀδελφεὸν ἄλλος ἔπεφνεν
92  λάθρῃ, ἀνωιστί, δόλῳ οὐλομένης ἀλόχοιο·
93  ὣς οὔ τοι χαίρων τοῖσδε κτεάτεσσιν ἀνάσσω.
94  καὶ πατέρων τάδε μέλλετʼ ἀκουέμεν, οἵ τινες ὑμῖν
95  εἰσίν, ἐπεὶ μάλα πολλὰ πάθον, καὶ ἀπώλεσα οἶκον
96  εὖ μάλα ναιετάοντα, κεχανδότα πολλὰ καὶ ἐσθλά.
97  ὧν ὄφελον τριτάτην περ ἔχων ἐν δώμασι μοῖραν
98  ναίειν, οἱ δʼ ἄνδρες σόοι ἔμμεναι, οἳ τότʼ ὄλοντο
99  Τροίῃ ἐν εὐρείῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.
100  ἀλλʼ ἔμπης πάντας μὲν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων
101  πολλάκις ἐν μεγάροισι καθήμενος ἡμετέροισιν
102  ἄλλοτε μέν τε γόῳ φρένα τέρπομαι, ἄλλοτε δʼ αὖτε
103  παύομαι· αἰψηρὸς δὲ κόρος κρυεροῖο γόοιο.
104  τῶν πάντων οὐ τόσσον ὀδύρομαι, ἀχνύμενός περ,
105  ὡς ἑνός, ὅς τέ μοι ὕπνον ἀπεχθαίρει καὶ ἐδωδὴν
106  μνωομένῳ, ἐπεὶ οὔ τις Ἀχαιῶν τόσσʼ ἐμόγησεν,
107  ὅσσʼ Ὀδυσεὺς ἐμόγησε καὶ ἤρατο. τῷ δʼ ἄρʼ ἔμελλεν
108  αὐτῷ κήδεʼ ἔσεσθαι, ἐμοὶ δʼ ἄχος αἰὲν ἄλαστον
109  κείνου, ὅπως δὴ δηρὸν ἀποίχεται, οὐδέ τι ἴδμεν,
110  ζώει ὅ γʼ ἦ τέθνηκεν. ὀδύρονταί νύ που αὐτὸν
111  Λαέρτης θʼ ὁ γέρων καὶ ἐχέφρων Πηνελόπεια
112  Τηλέμαχός θʼ, ὃν ἔλειπε νέον γεγαῶτʼ ἐνὶ οἴκῳ.
113  ὣς φάτο, τῷ δʼ ἄρα πατρὸς ὑφʼ ἵμερον ὦρσε γόοιο.
114  δάκρυ δʼ ἀπὸ βλεφάρων χαμάδις βάλε πατρὸς ἀκούσας,
115  χλαῖναν πορφυρέην ἄντʼ ὀφθαλμοῖιν ἀνασχὼν
116  ἀμφοτέρῃσιν χερσί. νόησε δέ μιν Μενέλαος,
117  μερμήριξε δʼ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
118  ἠέ μιν αὐτὸν πατρὸς ἐάσειε μνησθῆναι
119  ἦ πρῶτʼ ἐξερέοιτο ἕκαστά τε πειρήσαιτο.
120  ἧος ὁ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
121  ἐκ δʼ Ἑλένη θαλάμοιο θυώδεος ὑψορόφοιο
122  ἤλυθεν Ἀρτέμιδι χρυσηλακάτῳ ἐικυῖα.
123  τῇ δʼ ἄρʼ ἅμʼ Ἀδρήστη κλισίην εὔτυκτον ἔθηκεν,
124  Ἀλκίππη δὲ τάπητα φέρεν μαλακοῦ ἐρίοιο,
125  Φυλὼ δʼ ἀργύρεον τάλαρον φέρε, τόν οἱ ἔθηκεν
126  Ἀλκάνδρη, Πολύβοιο δάμαρ, ὃς ἔναιʼ ἐνὶ Θήβῃς
127  Αἰγυπτίῃς, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται·
128  ὃς Μενελάῳ δῶκε δύʼ ἀργυρέας ἀσαμίνθους,
129  δοιοὺς δὲ τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα.
130  χωρὶς δʼ αὖθʼ Ἑλένῃ ἄλοχος πόρε κάλλιμα δῶρα·
131  χρυσέην τʼ ἠλακάτην τάλαρόν θʼ ὑπόκυκλον ὄπασσεν
132  ἀργύρεον, χρυσῷ δʼ ἐπὶ χείλεα κεκράαντο.
133  τόν ῥά οἱ ἀμφίπολος Φυλὼ παρέθηκε φέρουσα
134  νήματος ἀσκητοῖο βεβυσμένον· αὐτὰρ ἐπʼ αὐτῷ
135  ἠλακάτη τετάνυστο ἰοδνεφὲς εἶρος ἔχουσα.
136  ἕζετο δʼ ἐν κλισμῷ, ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν.
137  αὐτίκα δʼ ἥ γʼ ἐπέεσσι πόσιν ἐρέεινεν ἕκαστα·
138  ἴδμεν δή, Μενέλαε διοτρεφές, οἵ τινες οἵδε
139  ἀνδρῶν εὐχετόωνται ἱκανέμεν ἡμέτερον δῶ;
140  ψεύσομαι ἦ ἔτυμον ἐρέω; κέλεται δέ με θυμός.
141  οὐ γάρ πώ τινά φημι ἐοικότα ὧδε ἰδέσθαι
142  οὔτʼ ἄνδρʼ οὔτε γυναῖκα, σέβας μʼ ἔχει εἰσορόωσαν,
143  ὡς ὅδʼ Ὀδυσσῆος μεγαλήτορος υἷι ἔοικε,
144  Τηλεμάχῳ, τὸν ἔλειπε νέον γεγαῶτʼ ἐνὶ οἴκῳ
145  κεῖνος ἀνήρ, ὅτʼ ἐμεῖο κυνώπιδος εἵνεκʼ Ἀχαιοὶ
146  ἤλθεθʼ ὑπὸ Τροίην πόλεμον θρασὺν ὁρμαίνοντες.
147  τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·
148  οὕτω νῦν καὶ ἐγὼ νοέω, γύναι, ὡς σὺ ἐίσκεις·
149  κείνου γὰρ τοιοίδε πόδες τοιαίδε τε χεῖρες
150  ὀφθαλμῶν τε βολαὶ κεφαλή τʼ ἐφύπερθέ τε χαῖται.
151  καὶ νῦν ἦ τοι ἐγὼ μεμνημένος ἀμφʼ Ὀδυσῆι
152  μυθεόμην, ὅσα κεῖνος ὀιζύσας ἐμόγησεν
153  ἀμφʼ ἐμοί, αὐτὰρ ὁ πικρὸν ὑπʼ ὀφρύσι δάκρυον εἶβε,
154  χλαῖναν πορφυρέην ἄντʼ ὀφθαλμοῖιν ἀνασχών.
155  τὸν δʼ αὖ Νεστορίδης Πεισίστρατος ἀντίον ηὔδα·
156  Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφές, ὄρχαμε λαῶν,
157  κείνου μέν τοι ὅδʼ υἱὸς ἐτήτυμον, ὡς ἀγορεύεις·
158  ἀλλὰ σαόφρων ἐστί, νεμεσσᾶται δʼ ἐνὶ θυμῷ
159  ὧδʼ ἐλθὼν τὸ πρῶτον ἐπεσβολίας ἀναφαίνειν
160  ἄντα σέθεν, τοῦ νῶι θεοῦ ὣς τερπόμεθʼ αὐδῇ.
161  αὐτὰρ ἐμὲ προέηκε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
162  τῷ ἅμα πομπὸν ἕπεσθαι· ἐέλδετο γάρ σε ἰδέσθαι,
163  ὄφρα οἱ ἤ τι ἔπος ὑποθήσεαι ἠέ τι ἔργον.
164  πολλὰ γὰρ ἄλγεʼ ἔχει πατρὸς πάϊς οἰχομένοιο
165  ἐν μεγάροις, ᾧ μὴ ἄλλοι ἀοσσητῆρες ἔωσιν,
166  ὡς νῦν Τηλεμάχῳ ὁ μὲν οἴχεται, οὐδέ οἱ ἄλλοι
167  εἴσʼ οἵ κεν κατὰ δῆμον ἀλάλκοιεν κακότητα.
168  τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·
169  ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ φίλου ἀνέρος υἱὸς ἐμὸν δῶ
170  ἵκεθʼ, ὃς εἵνεκʼ ἐμεῖο πολέας ἐμόγησεν ἀέθλους·
171  καί μιν ἔφην ἐλθόντα φιλησέμεν ἔξοχον ἄλλων
172  Ἀργείων, εἰ νῶιν ὑπεὶρ ἅλα νόστον ἔδωκε
173  νηυσὶ θοῇσι γενέσθαι Ὀλύμπιος εὐρύοπα Ζεύς.
174  καί κέ οἱ Ἄργεϊ νάσσα πόλιν καὶ δώματʼ ἔτευξα,
175  ἐξ Ἰθάκης ἀγαγὼν σὺν κτήμασι καὶ τέκεϊ ᾧ
176  καὶ πᾶσιν λαοῖσι, μίαν πόλιν ἐξαλαπάξας,
177  αἳ περιναιετάουσιν, ἀνάσσονται δʼ ἐμοὶ αὐτῷ.
178  καί κε θάμʼ ἐνθάδʼ ἐόντες ἐμισγόμεθʼ· οὐδέ κεν ἡμέας
179  ἄλλο διέκρινεν φιλέοντέ τε τερπομένω τε,
180  πρίν γʼ ὅτε δὴ θανάτοιο μέλαν νέφος ἀμφεκάλυψεν.
181  ἀλλὰ τὰ μέν που μέλλεν ἀγάσσεσθαι θεὸς αὐτός,
182  ὃς κεῖνον δύστηνον ἀνόστιμον οἶον ἔθηκεν.
183  ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφʼ ἵμερον ὦρσε γόοιο.
184  κλαῖε μὲν Ἀργείη Ἑλένη, Διὸς ἐκγεγαυῖα,
185  κλαῖε δὲ Τηλέμαχός τε καὶ Ἀτρεΐδης Μενέλαος,
186  οὐδʼ ἄρα Νέστορος υἱὸς ἀδακρύτω ἔχεν ὄσσε·
187  μνήσατο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο,
188  τόν ῥʼ Ἠοῦς ἔκτεινε φαεινῆς ἀγλαὸς υἱός·
189  τοῦ ὅ γʼ ἐπιμνησθεὶς ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευεν·
190  Ἀτρεΐδη, περὶ μέν σε βροτῶν πεπνυμένον εἶναι
191  Νέστωρ φάσχʼ ὁ γέρων, ὅτʼ ἐπιμνησαίμεθα σεῖο
192  οἷσιν ἐνὶ μεγάροισι, καὶ ἀλλήλους ἐρέοιμεν.
193  καὶ νῦν, εἴ τί που ἔστι, πίθοιό μοι· οὐ γὰρ ἐγώ γε
194  τέρπομʼ ὀδυρόμενος μεταδόρπιος, ἀλλὰ καὶ ἠὼς
195  ἔσσεται ἠριγένεια· νεμεσσῶμαί γε μὲν οὐδὲν
196  κλαίειν ὅς κε θάνῃσι βροτῶν καὶ πότμον ἐπίσπῃ.
197  τοῦτό νυ καὶ γέρας οἶον ὀιζυροῖσι βροτοῖσιν,
198  κείρασθαί τε κόμην βαλέειν τʼ ἀπὸ δάκρυ παρειῶν.
199  καὶ γὰρ ἐμὸς τέθνηκεν ἀδελφεός, οὔ τι κάκιστος
200  Ἀργείων· μέλλεις δὲ σὺ ἴδμεναι· οὐ γὰρ ἐγώ γε
201  ἤντησʼ οὐδὲ ἴδον· περὶ δʼ ἄλλων φασὶ γενέσθαι
202  Ἀντίλοχον, πέρι μὲν θείειν ταχὺν ἠδὲ μαχητήν.
203  τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·
204  ὦ φίλʼ, ἐπεὶ τόσα εἶπες, ὅσʼ ἂν πεπνυμένος ἀνὴρ
205  εἴποι καὶ ῥέξειε, καὶ ὃς προγενέστερος εἴη·
206  τοίου γὰρ καὶ πατρός, ὃ καὶ πεπνυμένα βάζεις,
207  ῥεῖα δʼ ἀρίγνωτος γόνος ἀνέρος ᾧ τε Κρονίων
208  ὄλβον ἐπικλώσῃ γαμέοντί τε γεινομένῳ τε,
209  ὡς νῦν Νέστορι δῶκε διαμπερὲς ἤματα πάντα
210  αὐτὸν μὲν λιπαρῶς γηρασκέμεν ἐν μεγάροισιν,
211  υἱέας αὖ πινυτούς τε καὶ ἔγχεσιν εἶναι ἀρίστους.
212  ἡμεῖς δὲ κλαυθμὸν μὲν ἐάσομεν, ὃς πρὶν ἐτύχθη,
213  δόρπου δʼ ἐξαῦτις μνησώμεθα, χερσὶ δʼ ἐφʼ ὕδωρ
214  χευάντων. μῦθοι δὲ καὶ ἠῶθέν περ ἔσονται
215  Τηλεμάχῳ καὶ ἐμοὶ διαειπέμεν ἀλλήλοισιν.
216  ὣς ἔφατʼ, Ἀσφαλίων δʼ ἄρʼ ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευεν,
217  ὀτρηρὸς θεράπων Μενελάου κυδαλίμοιο.
218  οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
219  ἔνθʼ αὖτʼ ἄλλʼ ἐνόησʼ Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα·
220  αὐτίκʼ ἄρʼ εἰς οἶνον βάλε φάρμακον, ἔνθεν ἔπινον,
221  νηπενθές τʼ ἄχολόν τε, κακῶν ἐπίληθον ἁπάντων.
222  ὃς τὸ καταβρόξειεν, ἐπὴν κρητῆρι μιγείη,
223  οὔ κεν ἐφημέριός γε βάλοι κατὰ δάκρυ παρειῶν,
224  οὐδʼ εἴ οἱ κατατεθναίη μήτηρ τε πατήρ τε,
225  οὐδʼ εἴ οἱ προπάροιθεν ἀδελφεὸν ἢ φίλον υἱὸν
226  χαλκῷ δηιόῳεν, ὁ δʼ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῷτο.
227  τοῖα Διὸς θυγάτηρ ἔχε φάρμακα μητιόεντα,
228  ἐσθλά, τά οἱ Πολύδαμνα πόρεν, Θῶνος παράκοιτις
229  Αἰγυπτίη, τῇ πλεῖστα φέρει ζείδωρος ἄρουρα
230  φάρμακα, πολλὰ μὲν ἐσθλὰ μεμιγμένα πολλὰ δὲ λυγρά·
231  ἰητρὸς δὲ ἕκαστος ἐπιστάμενος περὶ πάντων
232  ἀνθρώπων· ἦ γὰρ Παιήονός εἰσι γενέθλης.
233  αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐνέηκε κέλευσέ τε οἰνοχοῆσαι,
234  ἐξαῦτις μύθοισιν ἀμειβομένη προσέειπεν·
235  Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφὲς ἠδὲ καὶ οἵδε
236  ἀνδρῶν ἐσθλῶν παῖδες· ἀτὰρ θεὸς ἄλλοτε ἄλλῳ
237  Ζεὺς ἀγαθόν τε κακόν τε διδοῖ· δύναται γὰρ ἅπαντα·
238  ἦ τοι νῦν δαίνυσθε καθήμενοι ἐν μεγάροισι
239  καὶ μύθοις τέρπεσθε· ἐοικότα γὰρ καταλέξω.
240  πάντα μὲν οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδʼ ὀνομήνω,
241  ὅσσοι Ὀδυσσῆος ταλασίφρονός εἰσιν ἄεθλοι·
242  ἀλλʼ οἷον τόδʼ ἔρεξε καὶ ἔτλη καρτερὸς ἀνὴρ
243  δήμῳ ἔνι Τρώων, ὅθι πάσχετε πήματʼ Ἀχαιοί.
244  αὐτόν μιν πληγῇσιν ἀεικελίῃσι δαμάσσας,
245  σπεῖρα κάκʼ ἀμφʼ ὤμοισι βαλών, οἰκῆι ἐοικώς,
246  ἀνδρῶν δυσμενέων κατέδυ πόλιν εὐρυάγυιαν·
247  ἄλλῳ δʼ αὐτὸν φωτὶ κατακρύπτων ἤισκε,
248  δέκτῃ, ὃς οὐδὲν τοῖος ἔην ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.
249  τῷ ἴκελος κατέδυ Τρώων πόλιν, οἱ δʼ ἀβάκησαν
250  πάντες· ἐγὼ δέ μιν οἴη ἀνέγνων τοῖον ἐόντα,
251  καί μιν ἀνηρώτων· ὁ δὲ κερδοσύνῃ ἀλέεινεν.
252  ἀλλʼ ὅτε δή μιν ἐγὼ λόεον καὶ χρῖον ἐλαίῳ,
253  ἀμφὶ δὲ εἵματα ἕσσα καὶ ὤμοσα καρτερὸν ὅρκον
254  μὴ μὲν πρὶν Ὀδυσῆα μετὰ Τρώεσσʼ ἀναφῆναι,
255  πρίν γε τὸν ἐς νῆάς τε θοὰς κλισίας τʼ ἀφικέσθαι,
256  καὶ τότε δή μοι πάντα νόον κατέλεξεν Ἀχαιῶν.
257  πολλοὺς δὲ Τρώων κτείνας ταναήκεϊ χαλκῷ
258  ἦλθε μετʼ Ἀργείους, κατὰ δὲ φρόνιν ἤγαγε πολλήν.
259  ἔνθʼ ἄλλαι Τρῳαὶ λίγʼ ἐκώκυον· αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ
260  χαῖρʼ, ἐπεὶ ἤδη μοι κραδίη τέτραπτο νέεσθαι
261  ἂψ οἶκόνδʼ, ἄτην δὲ μετέστενον, ἣν Ἀφροδίτη
262  δῶχʼ, ὅτε μʼ ἤγαγε κεῖσε φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης,
263  παῖδά τʼ ἐμὴν νοσφισσαμένην θάλαμόν τε πόσιν τε
264  οὔ τευ δευόμενον, οὔτʼ ἂρ φρένας οὔτε τι εἶδος.
265  τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·
266  ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα, γύναι, κατὰ μοῖραν ἔειπες.
267  ἤδη μὲν πολέων ἐδάην βουλήν τε νόον τε
268  ἀνδρῶν ἡρώων, πολλὴν δʼ ἐπελήλυθα γαῖαν·
269  ἀλλʼ οὔ πω τοιοῦτον ἐγὼν ἴδον ὀφθαλμοῖσιν,
270  οἷoν Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἔσκε φίλον κῆρ.
271  οἷον καὶ τόδʼ ἔρεξε καὶ ἔτλη καρτερὸς ἀνὴρ
272  ἵππῳ ἔνι ξεστῷ, ἵνʼ ἐνήμεθα πάντες ἄριστοι
273  Ἀργείων Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντες.
274  ἦλθες ἔπειτα σὺ κεῖσε· κελευσέμεναι δέ σʼ ἔμελλε
275  δαίμων, ὃς Τρώεσσιν ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι·
276  καί τοι Δηΐφοβος θεοείκελος ἕσπετʼ ἰούσῃ.
277  τρὶς δὲ περίστειξας κοῖλον λόχον ἀμφαφόωσα,
278  ἐκ δʼ ὀνομακλήδην Δαναῶν ὀνόμαζες ἀρίστους,
279  πάντων Ἀργείων φωνὴν ἴσκουσʼ ἀλόχοισιν.
280  αὐτὰρ ἐγὼ καὶ Τυδεΐδης καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς
281  ἥμενοι ἐν μέσσοισιν ἀκούσαμεν ὡς ἐβόησας.
282  νῶι μὲν ἀμφοτέρω μενεήναμεν ὁρμηθέντε
283  ἢ ἐξελθέμεναι, ἢ ἔνδοθεν αἶψʼ ὑπακοῦσαι·
284  ἀλλʼ Ὀδυσεὺς κατέρυκε καὶ ἔσχεθεν ἱεμένω περ.
285  ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες ἀκὴν ἔσαν υἷες Ἀχαιῶν,
286  Ἄντικλος δὲ σέ γʼ οἶος ἀμείψασθαι ἐπέεσσιν
287  ἤθελεν. ἀλλʼ Ὀδυσεὺς ἐπὶ μάστακα χερσὶ πίεζεν
288  νωλεμέως κρατερῇσι, σάωσε δὲ πάντας Ἀχαιούς·
289  τόφρα δʼ ἔχʼ, ὄφρα σε νόσφιν ἀπήγαγε Παλλὰς Ἀθήνη.
290  τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
291  Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφές, ὄρχαμε λαῶν,
292  ἄλγιον· οὐ γάρ οἵ τι τάδʼ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον,
293  οὐδʼ εἴ οἱ κραδίη γε σιδηρέη ἔνδοθεν ἦεν.
294  ἀλλʼ ἄγετʼ εἰς εὐνὴν τράπεθʼ ἡμέας, ὄφρα καὶ ἤδη
295  ὕπνῳ ὕπο γλυκερῷ ταρπώμεθα κοιμηθέντες.
296  ὣς ἔφατʼ, Ἀργείη δʼ Ἑλένη δμῳῇσι κέλευσεν
297  δέμνιʼ ὑπʼ αἰθούσῃ θέμεναι καὶ ῥήγεα καλὰ
298  πορφύρεʼ ἐμβαλέειν στορέσαι τʼ ἐφύπερθε τάπητας,
299  χλαίνας τʼ ἐνθέμεναι οὔλας καθύπερθεν ἕσασθαι.
300  αἱ δʼ ἴσαν ἐκ μεγάροιο δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσαι,
301  δέμνια δὲ στόρεσαν· ἐκ δὲ ξείνους ἄγε κῆρυξ.
302  οἱ μὲν ἄρʼ ἐν προδόμῳ δόμου αὐτόθι κοιμήσαντο,
303  Τηλέμαχός θʼ ἥρως καὶ Νέστορος ἀγλαὸς υἱός·
304  Ἀτρεΐδης δὲ καθεῦδε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο,
305  πὰρ δʼ Ἑλένη τανύπεπλος ἐλέξατο, δῖα γυναικῶν.
306  ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
307  ὤρνυτʼ ἄρʼ ἐξ εὐνῆφι βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
308  εἵματα ἑσσάμενος, περὶ δὲ ξίφος ὀξὺ θέτʼ ὤμῳ,
309  ποσσὶ δʼ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
310  βῆ δʼ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο θεῷ ἐναλίγκιος ἄντην,
311  Τηλεμάχῳ δὲ παρῖζεν, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
312  τίπτε δέ σε χρειὼ δεῦρʼ ἤγαγε, Τηλέμαχʼ ἥρως,
313  ἐς Λακεδαίμονα δῖαν, ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης;
314  δήμιον ἦ ἴδιον; τόδε μοι νημερτὲς ἐνίσπες.
315  τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
316  Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφές, ὄρχαμε λαῶν,
317  ἤλυθον, εἴ τινά μοι κληηδόνα πατρὸς ἐνίσποις.
318  ἐσθίεταί μοι οἶκος, ὄλωλε δὲ πίονα ἔργα,
319  δυσμενέων δʼ ἀνδρῶν πλεῖος δόμος, οἵ τέ μοι αἰεὶ
320  μῆλʼ ἁδινὰ σφάζουσι καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς,
321  μητρὸς ἐμῆς μνηστῆρες ὑπέρβιον ὕβριν ἔχοντες.
322  τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθʼ ἱκάνομαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα
323  κείνου λυγρὸν ὄλεθρον ἐνισπεῖν, εἴ που ὄπωπας
324  ὀφθαλμοῖσι τεοῖσιν ἢ ἄλλου μῦθον ἄκουσας
325  πλαζομένου· περὶ γάρ μιν ὀιζυρὸν τέκε μήτηρ.
326  μηδέ τί μʼ αἰδόμενος μειλίσσεο μηδʼ ἐλεαίρων,
327  ἀλλʼ εὖ μοι κατάλεξον ὅπως ἤντησας ὀπωπῆς.
328  λίσσομαι, εἴ ποτέ τοί τι πατὴρ ἐμός, ἐσθλὸς Ὀδυσσεὺς
329  ἢ ἔπος ἠέ τι ἔργον ὑποστὰς ἐξετέλεσσε
330  δήμῳ ἔνι Τρώων, ὅθι πάσχετε πήματʼ Ἀχαιοί,
331  τῶν νῦν μοι μνῆσαι, καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες.
332  τὸν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέθη ξανθὸς Μενέλαος·
333  ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ κρατερόφρονος ἀνδρὸς ἐν εὐνῇ
334  ἤθελον εὐνηθῆναι ἀνάλκιδες αὐτοὶ ἐόντες.
335  ὡς δʼ ὁπότʼ ἐν ξυλόχῳ ἔλαφος κρατεροῖο λέοντος
336  νεβροὺς κοιμήσασα νεηγενέας γαλαθηνοὺς
337  κνημοὺς ἐξερέῃσι καὶ ἄγκεα ποιήεντα
338  βοσκομένη, ὁ δʼ ἔπειτα ἑὴν εἰσήλυθεν εὐνήν,
339  ἀμφοτέροισι δὲ τοῖσιν ἀεικέα πότμον ἐφῆκεν,
340  ὣς Ὀδυσεὺς κείνοισιν ἀεικέα πότμον ἐφήσει.
341  αἲ γάρ, Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον,
342  τοῖος ἐών, οἷός ποτʼ ἐυκτιμένῃ ἐνὶ Λέσβῳ
343  ἐξ ἔριδος Φιλομηλεΐδῃ ἐπάλαισεν ἀναστάς,
344  κὰδ δʼ ἔβαλε κρατερῶς, κεχάροντο δὲ πάντες Ἀχαιοί,
345  τοῖος ἐὼν μνηστῆρσιν ὁμιλήσειεν Ὀδυσσεύς·
346  πάντες κʼ ὠκύμοροί τε γενοίατο πικρόγαμοί τε.
347  ταῦτα δʼ ἅ μʼ εἰρωτᾷς καὶ λίσσεαι, οὐκ ἂν ἐγώ γε
348  ἄλλα παρὲξ εἴποιμι παρακλιδόν, οὐδʼ ἀπατήσω,
349  ἀλλὰ τὰ μέν μοι ἔειπε γέρων ἅλιος νημερτής,
350  τῶν οὐδέν τοι ἐγὼ κρύψω ἔπος οὐδʼ ἐπικεύσω.
351  Αἰγύπτῳ μʼ ἔτι δεῦρο θεοὶ μεμαῶτα νέεσθαι
352  ἔσχον, ἐπεὶ οὔ σφιν ἔρεξα τεληέσσας ἑκατόμβας.
353  οἱ δʼ αἰεὶ βούλοντο θεοὶ μεμνῆσθαι ἐφετμέων.
354  νῆσος ἔπειτά τις ἔστι πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ
355  Αἰγύπτου προπάροιθε, Φάρον δέ ἑ κικλήσκουσι,
356  τόσσον ἄνευθʼ ὅσσον τε πανημερίη γλαφυρὴ νηῦς
357  ἤνυσεν, ᾗ λιγὺς οὖρος ἐπιπνείῃσιν ὄπισθεν·
358  ἐν δὲ λιμὴν ἐύορμος, ὅθεν τʼ ἀπὸ νῆας ἐίσας
359  ἐς πόντον βάλλουσιν, ἀφυσσάμενοι μέλαν ὕδωρ.
360  ἔνθα μʼ ἐείκοσιν ἤματʼ ἔχον θεοί, οὐδέ ποτʼ οὖροι
361  πνείοντες φαίνονθʼ ἁλιαέες, οἵ ῥά τε νηῶν
362  πομπῆες γίγνονται ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.
363  καί νύ κεν ἤια πάντα κατέφθιτο καὶ μένεʼ ἀνδρῶν,
364  εἰ μή τίς με θεῶν ὀλοφύρατο καί μʼ ἐσάωσε,
365  Πρωτέος ἰφθίμου θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος,
366  Εἰδοθέη· τῇ γάρ ῥα μάλιστά γε θυμὸν ὄρινα.
367  ἥ μʼ οἴῳ ἔρροντι συνήντετο νόσφιν ἑταίρων·
368  αἰεὶ γὰρ περὶ νῆσον ἀλώμενοι ἰχθυάασκον
369  γναμπτοῖς ἀγκίστροισιν, ἔτειρε δὲ γαστέρα λιμός.
370  ἡ δέ μευ ἄγχι στᾶσα ἔπος φάτο φώνησέν τε·
371  νήπιός εἰς, ὦ ξεῖνε, λίην τόσον ἠδὲ χαλίφρων,
372  ἦε ἑκὼν μεθίεις καὶ τέρπεαι ἄλγεα πάσχων;
373  ὡς δὴ δήθʼ ἐνὶ νήσῳ ἐρύκεαι, οὐδέ τι τέκμωρ
374  εὑρέμεναι δύνασαι, μινύθει δέ τοι ἦτορ ἑταίρων.
375  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
376  ἐκ μέν τοι ἐρέω, ἥ τις σύ πέρ ἐσσι θεάων,
377  ὡς ἐγὼ οὔ τι ἑκὼν κατερύκομαι, ἀλλά νυ μέλλω
378  ἀθανάτους ἀλιτέσθαι, οἳ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν.
379  ἀλλὰ σύ πέρ μοι εἰπέ, θεοὶ δέ τε πάντα ἴσασιν,
380  ὅς τίς μʼ ἀθανάτων πεδάᾳ καὶ ἔδησε κελεύθου,
381  νόστον θʼ, ὡς ἐπὶ πόντον ἐλεύσομαι ἰχθυόεντα.
382  ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο δῖα θεάων·
383  τοιγὰρ ἐγώ τοι, ξεῖνε, μάλʼ ἀτρεκέως ἀγορεύσω.
384  πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτὴς
385  ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος, ὅς τε θαλάσσης
386  πάσης βένθεα οἶδε, Ποσειδάωνος ὑποδμώς·
387  τὸν δέ τʼ ἐμόν φασιν πατέρʼ ἔμμεναι ἠδὲ τεκέσθαι.
388  τόν γʼ εἴ πως σὺ δύναιο λοχησάμενος λελαβέσθαι,
389  ὅς κέν τοι εἴπῃσιν ὁδὸν καὶ μέτρα κελεύθου
390  νόστον θʼ, ὡς ἐπὶ πόντον ἐλεύσεαι ἰχθυόεντα.
391  καὶ δέ κέ τοι εἴπῃσι, διοτρεφές, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα,
392  ὅττι τοι ἐν μεγάροισι κακόν τʼ ἀγαθόν τε τέτυκται
393  οἰχομένοιο σέθεν δολιχὴν ὁδὸν ἀργαλέην τε.
394  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
395  αὐτὴ νῦν φράζευ σὺ λόχον θείοιο γέροντος,
396  μή πώς με προϊδὼν ἠὲ προδαεὶς ἀλέηται·
397  ἀργαλέος γάρ τʼ ἐστὶ θεὸς βροτῷ ἀνδρὶ δαμῆναι.
398  ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο δῖα θεάων·
399  τοιγὰρ ἐγώ τοι, ξεῖνε, μάλʼ ἀτρεκέως ἀγορεύσω.
400  ἦμος δʼ ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκῃ,
401  τῆμος ἄρʼ ἐξ ἁλὸς εἶσι γέρων ἅλιος νημερτὴς
402  πνοιῇ ὕπο Ζεφύροιο μελαίνῃ φρικὶ καλυφθείς,
403  ἐκ δʼ ἐλθὼν κοιμᾶται ὑπὸ σπέσσι γλαφυροῖσιν·
404  ἀμφὶ δέ μιν φῶκαι νέποδες καλῆς ἁλοσύδνης
405  ἁθρόαι εὕδουσιν, πολιῆς ἁλὸς ἐξαναδῦσαι,
406  πικρὸν ἀποπνείουσαι ἁλὸς πολυβενθέος ὀδμήν.
407  ἔνθα σʼ ἐγὼν ἀγαγοῦσα ἅμʼ ἠοῖ φαινομένηφιν
408  εὐνάσω ἑξείης· σὺ δʼ ἐὺ κρίνασθαι ἑταίρους
409  τρεῖς, οἵ τοι παρὰ νηυσὶν ἐυσσέλμοισιν ἄριστοι.
410  πάντα δέ τοι ἐρέω ὀλοφώια τοῖο γέροντος.
411  φώκας μέν τοι πρῶτον ἀριθμήσει καὶ ἔπεισιν·
412  αὐτὰρ ἐπὴν πάσας πεμπάσσεται ἠδὲ ἴδηται,
413  λέξεται ἐν μέσσῃσι νομεὺς ὣς πώεσι μήλων.
414  τὸν μὲν ἐπὴν δὴ πρῶτα κατευνηθέντα ἴδησθε,
415  καὶ τότʼ ἔπειθʼ ὑμῖν μελέτω κάρτος τε βίη τε,
416  αὖθι δʼ ἔχειν μεμαῶτα καὶ ἐσσύμενόν περ ἀλύξαι.
417  πάντα δὲ γιγνόμενος πειρήσεται, ὅσσʼ ἐπὶ γαῖαν
418  ἑρπετὰ γίγνονται, καὶ ὕδωρ καὶ θεσπιδαὲς πῦρ·
419  ὑμεῖς δʼ ἀστεμφέως ἐχέμεν μᾶλλόν τε πιέζειν.
420  ἀλλʼ ὅτε κεν δή σʼ αὐτὸς ἀνείρηται ἐπέεσσι,
421  τοῖος ἐὼν οἷόν κε κατευνηθέντα ἴδησθε,
422  καὶ τότε δὴ σχέσθαι τε βίης λῦσαί τε γέροντα,
423  ἥρως, εἴρεσθαι δέ, θεῶν ὅς τίς σε χαλέπτει,
424  νόστον θʼ, ὡς ἐπὶ πόντον ἐλεύσεαι ἰχθυόεντα.
425  ὣς εἰποῦσʼ ὑπὸ πόντον ἐδύσετο κυμαίνοντα.
426  αὐτὰρ ἐγὼν ἐπὶ νῆας, ὅθʼ ἕστασαν ἐν ψαμάθοισιν,
427  ἤια· πολλὰ δέ μοι κραδίη πόρφυρε κιόντι.
428  αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλυθον ἠδὲ θάλασσαν,
429  δόρπον θʼ ὁπλισάμεσθʼ, ἐπί τʼ ἤλυθεν ἀμβροσίη νύξ·
430  δὴ τότε κοιμήθημεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.
431  ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
432  καὶ τότε δὴ παρὰ θῖνα θαλάσσης εὐρυπόροιο
433  ἤια πολλὰ θεοὺς γουνούμενος· αὐτὰρ ἑταίρους
434  τρεῖς ἄγον, οἷσι μάλιστα πεποίθεα πᾶσαν ἐπʼ ἰθύν.
435  τόφρα δʼ ἄρʼ ἥ γʼ ὑποδῦσα θαλάσσης εὐρέα κόλπον
436  τέσσαρα φωκάων ἐκ πόντου δέρματʼ ἔνεικε·
437  πάντα δʼ ἔσαν νεόδαρτα· δόλον δʼ ἐπεμήδετο πατρί.
438  εὐνὰς δʼ ἐν ψαμάθοισι διαγλάψασʼ ἁλίῃσιν
439  ἧστο μένουσʼ· ἡμεῖς δὲ μάλα σχεδὸν ἤλθομεν αὐτῆς·
440  ἑξείης δʼ εὔνησε, βάλεν δʼ ἐπὶ δέρμα ἑκάστῳ.
441  ἔνθα κεν αἰνότατος λόχος ἔπλετο· τεῖρε γὰρ αἰνῶς
442  φωκάων ἁλιοτρεφέων ὀλοώτατος ὀδμή·
443  τίς γάρ κʼ εἰναλίῳ παρὰ κήτεϊ κοιμηθείη;
444  ἀλλʼ αὐτὴ ἐσάωσε καὶ ἐφράσατο μέγʼ ὄνειαρ·
445  ἀμβροσίην ὑπὸ ῥῖνα ἑκάστῳ θῆκε φέρουσα
446  ἡδὺ μάλα πνείουσαν, ὄλεσσε δὲ κήτεος ὀδμήν.
447  πᾶσαν δʼ ἠοίην μένομεν τετληότι θυμῷ·
448  φῶκαι δʼ ἐξ ἁλὸς ἦλθον ἀολλέες. αἱ μὲν ἔπειτα
449  ἑξῆς εὐνάζοντο παρὰ ῥηγμῖνι θαλάσσης·
450  ἔνδιος δʼ ὁ γέρων ἦλθʼ ἐξ ἁλός, εὗρε δὲ φώκας
451  ζατρεφέας, πάσας δʼ ἄρʼ ἐπῴχετο, λέκτο δʼ ἀριθμόν·
452  ἐν δʼ ἡμέας πρώτους λέγε κήτεσιν, οὐδέ τι θυμῷ
453  ὠΐσθη δόλον εἶναι· ἔπειτα δὲ λέκτο καὶ αὐτός.
454  ἡμεῖς δὲ ἰάχοντες ἐπεσσύμεθʼ, ἀμφὶ δὲ χεῖρας
455  βάλλομεν· οὐδʼ ὁ γέρων δολίης ἐπελήθετο τέχνης,
456  ἀλλʼ ἦ τοι πρώτιστα λέων γένετʼ ἠυγένειος,
457  αὐτὰρ ἔπειτα δράκων καὶ πάρδαλις ἠδὲ μέγας σῦς·
458  γίγνετο δʼ ὑγρὸν ὕδωρ καὶ δένδρεον ὑψιπέτηλον·
459  ἡμεῖς δʼ ἀστεμφέως ἔχομεν τετληότι θυμῷ.
460  ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἀνίαζʼ ὁ γέρων ὀλοφώια εἰδώς,
461  καὶ τότε δή μʼ ἐπέεσσιν ἀνειρόμενος προσέειπε·
462  τίς νύ τοι, Ἀτρέος υἱέ, θεῶν συμφράσσατο βουλάς,
463  ὄφρα μʼ ἕλοις ἀέκοντα λοχησάμενος; τέο σε χρή;
464  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
465  οἶσθα, γέρον, τί με ταῦτα παρατροπέων ἐρεείνεις;
466  ὡς δὴ δήθʼ ἐνὶ νήσῳ ἐρύκομαι, οὐδέ τι τέκμωρ
467  εὑρέμεναι δύναμαι, μινύθει δέ μοι ἔνδοθεν ἦτορ.
468  ἀλλὰ σύ πέρ μοι εἰπέ, θεοὶ δέ τε πάντα ἴσασιν,
469  ὅς τίς μʼ ἀθανάτων πεδάᾳ καὶ ἔδησε κελεύθου,
470  νόστον θʼ, ὡς ἐπὶ πόντον ἐλεύσομαι ἰχθυόεντα.
471  ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ αὐτίκʼ ἀμειβόμενος προσέειπεν·
472  ἀλλὰ μάλʼ ὤφελλες Διί τʼ ἄλλοισίν τε θεοῖσι
473  ῥέξας ἱερὰ κάλʼ ἀναβαινέμεν, ὄφρα τάχιστα
474  σὴν ἐς πατρίδʼ ἵκοιο πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον.
475  οὐ γάρ τοι πρὶν μοῖρα φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
476  οἶκον ἐυκτίμενον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν,
477  πρίν γʼ ὅτʼ ἂν Αἰγύπτοιο, διιπετέος ποταμοῖο,
478  αὖτις ὕδωρ ἔλθῃς ῥέξῃς θʼ ἱερὰς ἑκατόμβας
479  ἀθανάτοισι θεοῖσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι·
480  καὶ τότε τοι δώσουσιν ὁδὸν θεοί, ἣν σὺ μενοινᾷς.
481  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐμοί γε κατεκλάσθη φίλον ἦτορ,
482  οὕνεκά μʼ αὖτις ἄνωγεν ἐπʼ ἠεροειδέα πόντον
483  Αἴγυπτόνδʼ ἰέναι, δολιχὴν ὁδὸν ἀργαλέην τε.
484  ἀλλὰ καὶ ὣς μύθοισιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
485  ταῦτα μὲν οὕτω δὴ τελέω, γέρον, ὡς σὺ κελεύεις.
486  ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον,
487  ἢ πάντες σὺν νηυσὶν ἀπήμονες ἦλθον Ἀχαιοί,
488  οὓς Νέστωρ καὶ ἐγὼ λίπομεν Τροίηθεν ἰόντες,
489  ἦέ τις ὤλετʼ ὀλέθρῳ ἀδευκέι ἧς ἐπὶ νηὸς
490  ἠὲ φίλων ἐν χερσίν, ἐπεὶ πόλεμον τολύπευσεν.
491  ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ αὐτίκʼ ἀμειβόμενος προσέειπεν·
492  Ἀτρεΐδη, τί με ταῦτα διείρεαι; οὐδέ τί σε χρὴ
493  ἴδμεναι, οὐδὲ δαῆναι ἐμὸν νόον· οὐδέ σέ φημι
494  δὴν ἄκλαυτον ἔσεσθαι, ἐπὴν ἐὺ πάντα πύθηαι.
495  πολλοὶ μὲν γὰρ τῶν γε δάμεν, πολλοὶ δὲ λίποντο·
496  ἀρχοὶ δʼ αὖ δύο μοῦνοι Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
497  ἐν νόστῳ ἀπόλοντο· μάχῃ δέ τε καὶ σὺ παρῆσθα.
498  εἷς δʼ ἔτι που ζωὸς κατερύκεται εὐρέι πόντῳ.
499  Αἴας μὲν μετὰ νηυσὶ δάμη δολιχηρέτμοισι.
500  Γυρῇσίν μιν πρῶτα Ποσειδάων ἐπέλασσεν
501  πέτρῃσιν μεγάλῃσι καὶ ἐξεσάωσε θαλάσσης·
502  καί νύ κεν ἔκφυγε κῆρα καὶ ἐχθόμενός περ Ἀθήνῃ,
503  εἰ μὴ ὑπερφίαλον ἔπος ἔκβαλε καὶ μέγʼ ἀάσθη·
504  φῆ ῥʼ ἀέκητι θεῶν φυγέειν μέγα λαῖτμα θαλάσσης.
505  τοῦ δὲ Ποσειδάων μεγάλʼ ἔκλυεν αὐδήσαντος·
506  αὐτίκʼ ἔπειτα τρίαιναν ἑλὼν χερσὶ στιβαρῇσιν
507  ἤλασε Γυραίην πέτρην, ἀπὸ δʼ ἔσχισεν αὐτήν·
508  καὶ τὸ μὲν αὐτόθι μεῖνε, τὸ δὲ τρύφος ἔμπεσε πόντῳ,
509  τῷ ῥʼ Αἴας τὸ πρῶτον ἐφεζόμενος μέγʼ ἀάσθη·
510  τὸν δʼ ἐφόρει κατὰ πόντον ἀπείρονα κυμαίνοντα.
511  ὣς ὁ μὲν ἔνθʼ ἀπόλωλεν, ἐπεὶ πίεν ἁλμυρὸν ὕδωρ.
512  σὸς δέ που ἔκφυγε κῆρας ἀδελφεὸς ἠδʼ ὑπάλυξεν
513  ἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι· σάωσε δὲ πότνια Ἥρη.
514  ἀλλʼ ὅτε δὴ τάχʼ ἔμελλε Μαλειάων ὄρος αἰπὺ
515  ἵξεσθαι, τότε δή μιν ἀναρπάξασα θύελλα
516  πόντον ἐπʼ ἰχθυόεντα φέρεν βαρέα στενάχοντα,
517  ἀγροῦ ἐπʼ ἐσχατιήν, ὅθι δώματα ναῖε Θυέστης
518  τὸ πρίν, ἀτὰρ τότʼ ἔναιε Θυεστιάδης Αἴγισθος.
519  ἀλλʼ ὅτε δὴ καὶ κεῖθεν ἐφαίνετο νόστος ἀπήμων,
520  ἂψ δὲ θεοὶ οὖρον στρέψαν, καὶ οἴκαδʼ ἵκοντο,
521  ἦ τοι ὁ μὲν χαίρων ἐπεβήσετο πατρίδος αἴης
522  καὶ κύνει ἁπτόμενος ἣν πατρίδα· πολλὰ δʼ ἀπʼ αὐτοῦ
523  δάκρυα θερμὰ χέοντʼ, ἐπεὶ ἀσπασίως ἴδε γαῖαν.
524  τὸν δʼ ἄρʼ ἀπὸ σκοπιῆς εἶδε σκοπός, ὅν ῥα καθεῖσεν
525  Αἴγισθος δολόμητις ἄγων, ὑπὸ δʼ ἔσχετο μισθὸν
526  χρυσοῦ δοιὰ τάλαντα· φύλασσε δʼ ὅ γʼ εἰς ἐνιαυτόν,
527  μή ἑ λάθοι παριών, μνήσαιτο δὲ θούριδος ἀλκῆς.
528  βῆ δʼ ἴμεν ἀγγελέων πρὸς δώματα ποιμένι λαῶν.
529  αὐτίκα δʼ Αἴγισθος δολίην ἐφράσσατο τέχνην·
530  κρινάμενος κατὰ δῆμον ἐείκοσι φῶτας ἀρίστους
531  εἷσε λόχον, ἑτέρωθι δʼ ἀνώγει δαῖτα πένεσθαι.
532  αὐτὰρ ὁ βῆ καλέων Ἀγαμέμνονα, ποιμένα λαῶν
533  ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν, ἀεικέα μερμηρίζων.
534  τὸν δʼ οὐκ εἰδότʼ ὄλεθρον ἀνήγαγε καὶ κατέπεφνεν
535  δειπνίσσας, ὥς τίς τε κατέκτανε βοῦν ἐπὶ φάτνῃ.
536  οὐδέ τις Ἀτρεΐδεω ἑτάρων λίπεθʼ οἵ οἱ ἕποντο,
537  οὐδέ τις Αἰγίσθου, ἀλλʼ ἔκταθεν ἐν μεγάροισιν.
538  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐμοί γε κατεκλάσθη φίλον ἦτορ,
539  κλαῖον δʼ ἐν ψαμάθοισι καθήμενος, οὐδέ νύ μοι κῆρ
540  ἤθελʼ ἔτι ζώειν καὶ ὁρᾶν φάος ἠελίοιο.
541  αὐτὰρ ἐπεὶ κλαίων τε κυλινδόμενός τε κορέσθην,
542  δὴ τότε με προσέειπε γέρων ἅλιος νημερτής·
543  μηκέτι, Ἀτρέος υἱέ, πολὺν χρόνον ἀσκελὲς οὕτω
544  κλαῖʼ, ἐπεὶ οὐκ ἄνυσίν τινα δήομεν· ἀλλὰ τάχιστα
545  πείρα ὅπως κεν δὴ σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκηαι.
546  ἢ γάρ μιν ζωόν γε κιχήσεαι, ἤ κεν Ὀρέστης
547  κτεῖνεν ὑποφθάμενος, σὺ δέ κεν τάφου ἀντιβολήσαις.
548  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐμοὶ κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
549  αὖτις ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀχνυμένῳ περ ἰάνθη,
550  καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων·
551  τούτους μὲν δὴ οἶδα· σὺ δὲ τρίτον ἄνδρʼ ὀνόμαζε,
552  ὅς τις ἔτι ζωὸς κατερύκεται εὐρέι πόντῳ
553  ἠὲ θανών· ἐθέλω δὲ καὶ ἀχνύμενός περ ἀκοῦσαι.
554  ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ αὐτίκʼ ἀμειβόμενος προσέειπεν·
555  υἱὸς Λαέρτεω, Ἰθάκῃ ἔνι οἰκία ναίων·
556  τὸν δʼ ἴδον ἐν νήσῳ θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντα,
557  νύμφης ἐν μεγάροισι Καλυψοῦς, ἥ μιν ἀνάγκῃ
558  ἴσχει· ὁ δʼ οὐ δύναται ἣν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι·
559  οὐ γάρ οἱ πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι,
560  οἵ κέν μιν πέμποιεν ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.
561  σοὶ δʼ οὐ θέσφατόν ἐστι, διοτρεφὲς ὦ Μενέλαε,
562  Ἄργει ἐν ἱπποβότῳ θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν,
563  ἀλλά σʼ ἐς Ἠλύσιον πεδίον καὶ πείρατα γαίης
564  ἀθάνατοι πέμψουσιν, ὅθι ξανθὸς Ῥαδάμανθυς,
565  τῇ περ ῥηίστη βιοτὴ πέλει ἀνθρώποισιν·
566  οὐ νιφετός, οὔτʼ ἂρ χειμὼν πολὺς οὔτε ποτʼ ὄμβρος,
567  ἀλλʼ αἰεὶ Ζεφύροιο λιγὺ πνείοντος ἀήτας
568  Ὠκεανὸς ἀνίησιν ἀναψύχειν ἀνθρώπους·
569  οὕνεκʼ ἔχεις Ἑλένην καί σφιν γαμβρὸς Διός ἐσσι.
570  ὣς εἰπὼν ὑπὸ πόντον ἐδύσετο κυμαίνοντα.
571  αὐτὰρ ἐγὼν ἐπὶ νῆας ἅμʼ ἀντιθέοις ἑτάροισιν
572  ἤια, πολλὰ δέ μοι κραδίη πόρφυρε κιόντι.
573  αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλθομεν ἠδὲ θάλασσαν,
574  δόρπον θʼ ὁπλισάμεσθʼ, ἐπί τʼ ἤλυθεν ἀμβροσίη νύξ,
575  δὴ τότε κοιμήθημεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.
576  ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
577  νῆας μὲν πάμπρωτον ἐρύσσαμεν εἰς ἅλα δῖαν,
578  ἐν δʼ ἱστοὺς τιθέμεσθα καὶ ἱστία νηυσὶν ἐίσῃς,
579  ἂν δὲ καὶ αὐτοὶ βάντες ἐπὶ κληῖσι καθῖζον·
580  ἑξῆς δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.
581  ἂψ δʼ εἰς Αἰγύπτοιο διιπετέος ποταμοῖο
582  στῆσα νέας, καὶ ἔρεξα τεληέσσας ἑκατόμβας.
583  αὐτὰρ ἐπεὶ κατέπαυσα θεῶν χόλον αἰὲν ἐόντων,
584  χεῦʼ Ἀγαμέμνονι τύμβον, ἵνʼ ἄσβεστον κλέος εἴη.
585  ταῦτα τελευτήσας νεόμην, ἔδοσαν δέ μοι οὖρον
586  ἀθάνατοι, τοί μʼ ὦκα φίλην ἐς πατρίδʼ ἔπεμψαν.
587  ἀλλʼ ἄγε νῦν ἐπίμεινον ἐνὶ μεγάροισιν ἐμοῖσιν,
588  ὄφρα κεν ἑνδεκάτη τε δυωδεκάτη τε γένηται·
589  καὶ τότε σʼ εὖ πέμψω, δώσω δέ τοι ἀγλαὰ δῶρα,
590  τρεῖς ἵππους καὶ δίφρον ἐύξοον· αὐτὰρ ἔπειτα
591  δώσω καλὸν ἄλεισον, ἵνα σπένδῃσθα θεοῖσιν
592  ἀθανάτοις ἐμέθεν μεμνημένος ἤματα πάντα.
593  τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
594  Ἀτρεΐδη, μὴ δή με πολὺν χρόνον ἐνθάδʼ ἔρυκε.
595  καὶ γάρ κʼ εἰς ἐνιαυτὸν ἐγὼ παρὰ σοί γʼ ἀνεχοίμην
596  ἥμενος, οὐδέ κέ μʼ οἴκου ἕλοι πόθος οὐδὲ τοκήων·
597  αἰνῶς γὰρ μύθοισιν ἔπεσσί τε σοῖσιν ἀκούων
598  τέρπομαι. ἀλλʼ ἤδη μοι ἀνιάζουσιν ἑταῖροι
599  ἐν Πύλῳ ἠγαθέῃ· σὺ δέ με χρόνον ἐνθάδʼ ἐρύκεις.
600  δῶρον δʼ ὅττι κέ μοι δοίης, κειμήλιον ἔστω·
601  ἵππους δʼ εἰς Ἰθάκην οὐκ ἄξομαι, ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ
602  ἐνθάδε λείψω ἄγαλμα· σὺ γὰρ πεδίοιο ἀνάσσεις
603  εὐρέος, ᾧ ἔνι μὲν λωτὸς πολύς, ἐν δὲ κύπειρον
604  πυροί τε ζειαί τε ἰδʼ εὐρυφυὲς κρῖ λευκόν.
605  ἐν δʼ Ἰθάκῃ οὔτʼ ἂρ δρόμοι εὐρέες οὔτε τι λειμών·
606  αἰγίβοτος, καὶ μᾶλλον ἐπήρατος ἱπποβότοιο.
607  οὐ γάρ τις νήσων ἱππήλατος οὐδʼ ἐυλείμων,
608  αἵ θʼ ἁλὶ κεκλίαται· Ἰθάκη δέ τε καὶ περὶ πασέων.
609  ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,
610  χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
611  αἵματός εἰς ἀγαθοῖο, φίλον τέκος, οἷʼ ἀγορεύεις·
612  τοιγὰρ ἐγώ τοι ταῦτα μεταστήσω· δύναμαι γάρ.
613  δώρων δʼ ὅσσʼ ἐν ἐμῷ οἴκῳ κειμήλια κεῖται,
614  δώσω ὃ κάλλιστον καὶ τιμηέστατόν ἐστιν·
615  δώσω τοι κρητῆρα τετυγμένον· ἀργύρεος δὲ
616  ἔστιν ἅπας, χρυσῷ δʼ ἐπὶ χείλεα κεκράανται,
617  ἔργον δʼ Ἡφαίστοιο. πόρεν δέ ἑ Φαίδιμος ἥρως,
618  Σιδονίων βασιλεύς, ὅθʼ ἑὸς δόμος ἀμφεκάλυψε
619  κεῖσέ με νοστήσαντα· τεῒν δʼ ἐθέλω τόδʼ ὀπάσσαι.
620  ὣς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,
621  δαιτυμόνες δʼ ἐς δώματʼ ἴσαν θείου βασιλῆος.
622  οἱ δʼ ἦγον μὲν μῆλα, φέρον δʼ ἐυήνορα οἶνον·
623  σῖτον δέ σφʼ ἄλοχοι καλλικρήδεμνοι ἔπεμπον.
624  ὣς οἱ μὲν περὶ δεῖπνον ἐνὶ μεγάροισι πένοντο.
625  μνηστῆρες δὲ πάροιθεν Ὀδυσσῆος μεγάροιο
626  δίσκοισιν τέρποντο καὶ αἰγανέῃσιν ἱέντες
627  ἐν τυκτῷ δαπέδῳ, ὅθι περ πάρος, ὕβριν ἔχοντες.
628  Ἀντίνοος δὲ καθῆστο καὶ Εὐρύμαχος θεοειδής,
629  ἀρχοὶ μνηστήρων, ἀρετῇ δʼ ἔσαν ἔξοχʼ ἄριστοι.
630  τοῖς δʼ υἱὸς Φρονίοιο Νοήμων ἐγγύθεν ἐλθὼν
631  Ἀντίνοον μύθοισιν ἀνειρόμενος προσέειπεν·
632  Ἀντίνοʼ, ἦ ῥά τι ἴδμεν ἐνὶ φρεσίν, ἦε καὶ οὐκί,
633  ὁππότε Τηλέμαχος νεῖτʼ ἐκ Πύλου ἠμαθόεντος;
634  νῆά μοι οἴχετʼ ἄγων· ἐμὲ δὲ χρεὼ γίγνεται αὐτῆς
635  Ἤλιδʼ ἐς εὐρύχορον διαβήμεναι, ἔνθα μοι ἵπποι
636  δώδεκα θήλειαι, ὑπὸ δʼ ἡμίονοι ταλαεργοὶ
637  ἀδμῆτες· τῶν κέν τινʼ ἐλασσάμενος δαμασαίμην.
638  ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἀνὰ θυμὸν ἐθάμβεον· οὐ γὰρ ἔφαντο
639  ἐς Πύλον οἴχεσθαι Νηλήιον, ἀλλά που αὐτοῦ
640  ἀγρῶν ἢ μήλοισι παρέμμεναι ἠὲ συβώτῃ.
641  τὸν δʼ αὖτʼ Ἀντίνοος προσέφη Εὐπείθεος υἱός·
642  νημερτές μοι ἔνισπε, πότʼ ᾤχετο καὶ τίνες αὐτῷ
643  κοῦροι ἕποντʼ; Ἰθάκης ἐξαίρετοι, ἦ ἑοὶ αὐτοῦ
644  θῆτές τε δμῶές τε; δύναιτό κε καὶ τὸ τελέσσαι.
645  καί μοι τοῦτʼ ἀγόρευσον ἐτήτυμον, ὄφρʼ ἐὺ εἰδῶ,
646  ἤ σε βίῃ ἀέκοντος ἀπηύρα νῆα μέλαιναν,
647  ἦε ἑκών οἱ δῶκας, ἐπεὶ προσπτύξατο μύθῳ.
648  τὸν δʼ υἱὸς Φρονίοιο Νοήμων ἀντίον ηὔδα·
649  αὐτὸς ἑκών οἱ δῶκα· τί κεν ῥέξειε καὶ ἄλλος,
650  ὁππότʼ ἀνὴρ τοιοῦτος ἔχων μελεδήματα θυμῷ
651  αἰτίζῃ; χαλεπόν κεν ἀνήνασθαι δόσιν εἴη.
652  κοῦροι δʼ, οἳ κατὰ δῆμον ἀριστεύουσι μεθʼ ἡμέας,
653  οἵ οἱ ἕποντʼ· ἐν δʼ ἀρχὸν ἐγὼ βαίνοντʼ ἐνόησα
654  Μέντορα, ἠὲ θεόν, τῷ δʼ αὐτῷ πάντα ἐῴκει.
655  ἀλλὰ τὸ θαυμάζω· ἴδον ἐνθάδε Μέντορα δῖον
656  χθιζὸν ὑπηοῖον, τότε δʼ ἔμβη νηὶ Πύλονδε.
657  ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη πρὸς δώματα πατρός,
658  τοῖσιν δʼ ἀμφοτέροισιν ἀγάσσατο θυμὸς ἀγήνωρ.
659  μνηστῆρας δʼ ἄμυδις κάθισαν καὶ παῦσαν ἀέθλων.
660  τοῖσιν δʼ Ἀντίνοος μετέφη Εὐπείθεος υἱός,
661  ἀχνύμενος· μένεος δὲ μέγα φρένες ἀμφιμέλαιναι
662  πίμπλαντʼ, ὄσσε δέ οἱ πυρὶ λαμπετόωντι ἐίκτην·
663  ὢ πόποι, ἦ μέγα ἔργον ὑπερφιάλως ἐτελέσθη
664  Τηλεμάχῳ ὁδὸς ἥδε· φάμεν δέ οἱ οὐ τελέεσθαι.
665  ἐκ τοσσῶνδʼ ἀέκητι νέος πάϊς οἴχεται αὔτως
666  νῆα ἐρυσσάμενος, κρίνας τʼ ἀνὰ δῆμον ἀρίστους.
667  ἄρξει καὶ προτέρω κακὸν ἔμμεναι· ἀλλά οἱ αὐτῷ
668  Ζεὺς ὀλέσειε βίην, πρὶν ἥβης μέτρον ἱκέσθαι.
669  ἀλλʼ ἄγε μοι δότε νῆα θοὴν καὶ εἴκοσʼ ἑταίρους,
670  ὄφρα μιν αὐτὸν ἰόντα λοχήσομαι ἠδὲ φυλάξω
671  ἐν πορθμῷ Ἰθάκης τε Σάμοιό τε παιπαλοέσσης,
672  ὡς ἂν ἐπισμυγερῶς ναυτίλλεται εἵνεκα πατρός.
673  ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ἠδʼ ἐκέλευον.
674  αὐτίκʼ ἔπειτʼ ἀνστάντες ἔβαν δόμον εἰς Ὀδυσῆος.
675  οὐδʼ ἄρα Πηνελόπεια πολὺν χρόνον ἦεν ἄπυστος
676  μύθων, οὓς μνηστῆρες ἐνὶ φρεσὶ βυσσοδόμευον·
677  κῆρυξ γάρ οἱ ἔειπε Μέδων, ὃς ἐπεύθετο βουλὰς
678  αὐλῆς ἐκτὸς ἐών· οἱ δʼ ἔνδοθι μῆτιν ὕφαινον.
679  βῆ δʼ ἴμεν ἀγγελέων διὰ δώματα Πηνελοπείῃ·
680  τὸν δὲ κατʼ οὐδοῦ βάντα προσηύδα Πηνελόπεια·
681  κῆρυξ, τίπτε δέ σε πρόεσαν μνηστῆρες ἀγαυοί;
682  ἦ εἰπέμεναι δμῳῇσιν Ὀδυσσῆος θείοιο
683  ἔργων παύσασθαι, σφίσι δʼ αὐτοῖς δαῖτα πένεσθαι;
684  μὴ μνηστεύσαντες μηδʼ ἄλλοθʼ ὁμιλήσαντες
685  ὕστατα καὶ πύματα νῦν ἐνθάδε δειπνήσειαν·
686  οἳ θάμʼ ἀγειρόμενοι βίοτον κατακείρετε πολλόν,
687  κτῆσιν Τηλεμάχοιο δαΐφρονος· οὐδέ τι πατρῶν
688  ὑμετέρων τὸ πρόσθεν ἀκούετε, παῖδες ἐόντες,
689  οἷος Ὀδυσσεὺς ἔσκε μεθʼ ὑμετέροισι τοκεῦσιν,
690  οὔτε τινὰ ῥέξας ἐξαίσιον οὔτε τι εἰπὼν
691  ἐν δήμῳ, ἥ τʼ ἐστὶ δίκη θείων βασιλήων·
692  ἄλλον κʼ ἐχθαίρῃσι βροτῶν, ἄλλον κε φιλοίη.
693  κεῖνος δʼ οὔ ποτε πάμπαν ἀτάσθαλον ἄνδρα ἐώργει.
694  ἀλλʼ ὁ μὲν ὑμέτερος θυμὸς καὶ ἀεικέα ἔργα
695  φαίνεται, οὐδέ τίς ἐστι χάρις μετόπισθʼ ἐυεργέων.
696  τὴν δʼ αὖτε προσέειπε Μέδων πεπνυμένα εἰδώς·
697  αἲ γὰρ δή, βασίλεια, τόδε πλεῖστον κακὸν εἴη.
698  ἀλλὰ πολὺ μεῖζόν τε καὶ ἀργαλεώτερον ἄλλο
699  μνηστῆρες φράζονται, ὃ μὴ τελέσειε Κρονίων·
700  Τηλέμαχον μεμάασι κατακτάμεν ὀξέι χαλκῷ
701  οἴκαδε νισόμενον· ὁ δʼ ἔβη μετὰ πατρὸς ἀκουὴν
702  ἐς Πύλον ἠγαθέην ἠδʼ ἐς Λακεδαίμονα δῖαν.
703  ὣς φάτο, τῆς δʼ αὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ,
704  δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε· τὼ δέ οἱ ὄσσε
705  δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.
706  ὀψὲ δὲ δή μιν ἔπεσσιν ἀμειβομένη προσέειπε·
707  κῆρυξ, τίπτε δέ μοι πάϊς οἴχεται; οὐδέ τί μιν χρεὼ
708  νηῶν ὠκυπόρων ἐπιβαινέμεν, αἵ θʼ ἁλὸς ἵπποι
709  ἀνδράσι γίγνονται, περόωσι δὲ πουλὺν ἐφʼ ὑγρήν.
710  ἦ ἵνα μηδʼ ὄνομʼ αὐτοῦ ἐν ἀνθρώποισι λίπηται;
711  τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Μέδων πεπνυμένα εἰδώς·
712  οὐκ οἶδʼ ἤ τίς μιν θεὸς ὤρορεν, ἦε καὶ αὐτοῦ
713  θυμὸς ἐφωρμήθη ἴμεν ἐς Πύλον, ὄφρα πύθηται
714  πατρὸς ἑοῦ ἢ νόστον ἢ ὅν τινα πότμον ἐπέσπεν.
715  ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κατὰ δῶμʼ Ὀδυσῆος.
716  τὴν δʼ ἄχος ἀμφεχύθη θυμοφθόρον, οὐδʼ ἄρʼ ἔτʼ ἔτλη
717  δίφρῳ ἐφέζεσθαι πολλῶν κατὰ οἶκον ἐόντων,
718  ἀλλʼ ἄρʼ ἐπʼ οὐδοῦ ἷζε πολυκμήτου θαλάμοιο
719  οἴκτρʼ ὀλοφυρομένη· περὶ δὲ δμῳαὶ μινύριζον
720  πᾶσαι, ὅσαι κατὰ δώματʼ ἔσαν νέαι ἠδὲ παλαιαί.
721  τῇς δʼ ἁδινὸν γοόωσα μετηύδα Πηνελόπεια·
722  κλῦτε, φίλαι· πέρι γάρ μοι Ὀλύμπιος ἄλγεʼ ἔδωκεν
723  ἐκ πασέων, ὅσσαι μοι ὁμοῦ τράφεν ἠδʼ ἐγένοντο·
724  ἣ πρὶν μὲν πόσιν ἐσθλὸν ἀπώλεσα θυμολέοντα,
725  παντοίῃς ἀρετῇσι κεκασμένον ἐν Δαναοῖσιν,
726  ἐσθλόν, τοῦ κλέος εὐρὺ καθʼ Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος.
727  νῦν αὖ παῖδʼ ἀγαπητὸν ἀνηρείψαντο θύελλαι
728  ἀκλέα ἐκ μεγάρων, οὐδʼ ὁρμηθέντος ἄκουσα.
729  σχέτλιαι, οὐδʼ ὑμεῖς περ ἐνὶ φρεσὶ θέσθε ἑκάστη
730  ἐκ λεχέων μʼ ἀνεγεῖραι, ἐπιστάμεναι σάφα θυμῷ,
731  ὁππότʼ ἐκεῖνος ἔβη κοίλην ἐπὶ νῆα μέλαιναν.
732  εἰ γὰρ ἐγὼ πυθόμην ταύτην ὁδὸν ὁρμαίνοντα,
733  τῷ κε μάλʼ ἤ κεν ἔμεινε καὶ ἐσσύμενός περ ὁδοῖο,
734  ἤ κέ με τεθνηκυῖαν ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπεν.
735  ἀλλά τις ὀτρηρῶς Δολίον καλέσειε γέροντα,
736  δμῶʼ ἐμόν, ὅν μοι δῶκε πατὴρ ἔτι δεῦρο κιούσῃ,
737  καί μοι κῆπον ἔχει πολυδένδρεον, ὄφρα τάχιστα
738  Λαέρτῃ τάδε πάντα παρεζόμενος καταλέξῃ,
739  εἰ δή πού τινα κεῖνος ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ὑφήνας
740  ἐξελθὼν λαοῖσιν ὀδύρεται, οἳ μεμάασιν
741  ὃν καὶ Ὀδυσσῆος φθῖσαι γόνον ἀντιθέοιο.
742  τὴν δʼ αὖτε προσέειπε φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια·
743  νύμφα φίλη, σὺ μὲν ἄρ με κατάκτανε νηλέι χαλκῷ
744  ἢ ἔα ἐν μεγάρῳ· μῦθον δέ τοι οὐκ ἐπικεύσω.
745  ᾔδεʼ ἐγὼ τάδε πάντα, πόρον δέ οἱ ὅσσʼ ἐκέλευε,
746  σῖτον καὶ μέθυ ἡδύ· ἐμεῦ δʼ ἕλετο μέγαν ὅρκον
747  μὴ πρὶν σοὶ ἐρέειν, πρὶν δωδεκάτην γε γενέσθαι
748  ἢ σʼ αὐτὴν ποθέσαι καὶ ἀφορμηθέντος ἀκοῦσαι,
749  ὡς ἂν μὴ κλαίουσα κατὰ χρόα καλὸν ἰάπτῃς.
750  ἀλλʼ ὑδρηναμένη, καθαρὰ χροῒ εἵμαθʼ ἑλοῦσα,
751  εἰς ὑπερῷʼ ἀναβᾶσα σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξὶν
752  εὔχεʼ Ἀθηναίῃ κούρῃ Διὸς αἰγιόχοιο·
753  ἡ γάρ κέν μιν ἔπειτα καὶ ἐκ θανάτοιο σαώσαι.
754  μηδὲ γέροντα κάκου κεκακωμένον· οὐ γὰρ ὀίω
755  πάγχυ θεοῖς μακάρεσσι γονὴν Ἀρκεισιάδαο
756  ἔχθεσθʼ, ἀλλʼ ἔτι πού τις ἐπέσσεται ὅς κεν ἔχῃσι
757  δώματά θʼ ὑψερεφέα καὶ ἀπόπροθι πίονας ἀγρούς.
758  ὣς φάτο, τῆς δʼ εὔνησε γόον, σχέθε δʼ ὄσσε γόοιο.
759  ἡ δʼ ὑδρηναμένη, καθαρὰ χροῒ εἵμαθʼ ἑλοῦσα
760  εἰς ὑπερῷʼ ἀνέβαινε σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξίν,
761  ἐν δʼ ἔθετʼ οὐλοχύτας κανέῳ, ἠρᾶτο δʼ Ἀθήνῃ·
762  κλῦθί μευ, αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, Ἀτρυτώνη,
763  εἴ ποτέ τοι πολύμητις ἐνὶ μεγάροισιν Ὀδυσσεὺς
764  ἢ βοὸς ἢ ὄϊος κατὰ πίονα μηρίʼ ἔκηε,
765  τῶν νῦν μοι μνῆσαι, καί μοι φίλον υἷα σάωσον,
766  μνηστῆρας δʼ ἀπάλαλκε κακῶς ὑπερηνορέοντας.
767  ὣς εἰποῦσʼ ὀλόλυξε, θεὰ δέ οἱ ἔκλυεν ἀρῆς.
768  μνηστῆρες δʼ ὁμάδησαν ἀνὰ μέγαρα σκιόεντα·
769  ὧδε δέ τις εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων·
770  ἦ μάλα δὴ γάμον ἄμμι πολυμνήστη βασίλεια
771  ἀρτύει, οὐδέ τι οἶδεν ὅ οἱ φόνος υἷι τέτυκται.
772  ὣς ἄρα τις εἴπεσκε, τὰ δʼ οὐκ ἴσαν ὡς ἐτέτυκτο.
773  τοῖσιν δʼ Ἀντίνοος ἀγορήσατο καὶ μετέειπε·
774  δαιμόνιοι, μύθους μὲν ὑπερφιάλους ἀλέασθε
775  πάντας ὁμῶς, μή πού τις ἀπαγγείλῃσι καὶ εἴσω.
776  ἀλλʼ ἄγε σιγῇ τοῖον ἀναστάντες τελέωμεν
777  μῦθον, ὃ δὴ καὶ πᾶσιν ἐνὶ φρεσὶν ἤραρεν ἡμῖν.
778  ὣς εἰπὼν ἐκρίνατʼ ἐείκοσι φῶτας ἀρίστους,
779  βὰν δʼ ἰέναι ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης.
780  νῆα μὲν οὖν πάμπρωτον ἁλὸς βένθοσδε ἔρυσσαν,
781  ἐν δʼ ἱστόν τʼ ἐτίθεντο καὶ ἱστία νηὶ μελαίνῃ,
782  ἠρτύναντο δʼ ἐρετμὰ τροποῖς ἐν δερματίνοισιν,
783  πάντα κατὰ μοῖραν, ἀνά θʼ ἱστία λευκὰ πέτασσαν·
784  τεύχεα δέ σφʼ ἤνεικαν ὑπέρθυμοι θεράποντες.
785  ὑψοῦ δʼ ἐν νοτίῳ τήν γʼ ὥρμισαν, ἐκ δʼ ἔβαν αὐτοί·
786  ἔνθα δὲ δόρπον ἕλοντο, μένον δʼ ἐπὶ ἕσπερον ἐλθεῖν.
787  ἡ δʼ ὑπερωίῳ αὖθι περίφρων Πηνελόπεια
788  κεῖτʼ ἄρʼ ἄσιτος, ἄπαστος ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος,
789  ὁρμαίνουσʼ ἤ οἱ θάνατον φύγοι υἱὸς ἀμύμων,
790  ἦ ὅ γʼ ὑπὸ μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισι δαμείη.
791  ὅσσα δὲ μερμήριξε λέων ἀνδρῶν ἐν ὁμίλῳ
792  δείσας, ὁππότε μιν δόλιον περὶ κύκλον ἄγωσι,
793  τόσσα μιν ὁρμαίνουσαν ἐπήλυθε νήδυμος ὕπνος·
794  εὗδε δʼ ἀνακλινθεῖσα, λύθεν δέ οἱ ἅψεα πάντα.
795  ἔνθʼ αὖτʼ ἄλλʼ ἐνόησε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
796  εἴδωλον ποίησε, δέμας δʼ ἤικτο γυναικί,
797  Ἰφθίμῃ, κούρῃ μεγαλήτορος Ἰκαρίοιο,
798  τὴν Εὔμηλος ὄπυιε Φερῇς ἔνι οἰκία ναίων.
799  πέμπε δέ μιν πρὸς δώματʼ Ὀδυσσῆος θείοιο,
800  ἧος Πηνελόπειαν ὀδυρομένην γοόωσαν
801  παύσειε κλαυθμοῖο γόοιό τε δακρυόεντος.
802  ἐς θάλαμον δʼ εἰσῆλθε παρὰ κληῖδος ἱμάντα,
803  στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·
804  εὕδεις, Πηνελόπεια, φίλον τετιημένη ἦτορ;
805  οὐ μέν σʼ οὐδὲ ἐῶσι θεοὶ ῥεῖα ζώοντες
806  κλαίειν οὐδʼ ἀκάχησθαι, ἐπεί ῥʼ ἔτι νόστιμός ἐστι
807  σὸς παῖς· οὐ μὲν γάρ τι θεοῖς ἀλιτήμενός ἐστι.
808  τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περίφρων Πηνελόπεια,
809  ἡδὺ μάλα κνώσσουσʼ ἐν ὀνειρείῃσι πύλῃσιν·
810  τίπτε, κασιγνήτη, δεῦρʼ ἤλυθες; οὔ τι πάρος γε
811  πωλέʼ, ἐπεὶ μάλα πολλὸν ἀπόπροθι δώματα ναίεις·
812  καί με κέλεαι παύσασθαι ὀιζύος ἠδʼ ὀδυνάων
813  πολλέων, αἵ μʼ ἐρέθουσι κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
814  ἣ πρὶν μὲν πόσιν ἐσθλὸν ἀπώλεσα θυμολέοντα,
815  παντοίῃς ἀρετῇσι κεκασμένον ἐν Δαναοῖσιν,
816  ἐσθλόν, τοῦ κλέος εὐρὺ καθʼ Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος·
817  νῦν αὖ παῖς ἀγαπητὸς ἔβη κοίλης ἐπὶ νηός,
818  νήπιος, οὔτε πόνων ἐὺ εἰδὼς οὔτʼ ἀγοράων.
819  τοῦ δὴ ἐγὼ καὶ μᾶλλον ὀδύρομαι ἤ περ ἐκείνου·
820  τοῦ δʼ ἀμφιτρομέω καὶ δείδια, μή τι πάθῃσιν,
821  ἢ ὅ γε τῶν ἐνὶ δήμῳ, ἵνʼ οἴχεται, ἢ ἐνὶ πόντῳ·
822  δυσμενέες γὰρ πολλοὶ ἐπʼ αὐτῷ μηχανόωνται,
823  ἱέμενοι κτεῖναι πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι.
824  τὴν δʼ ἀπαμειβόμενον προσέφη εἴδωλον ἀμαυρόν·
825  θάρσει, μηδέ τι πάγχυ μετὰ φρεσὶ δείδιθι λίην·
826  τοίη γάρ οἱ πομπὸς ἅμʼ ἔρχεται, ἥν τε καὶ ἄλλοι
827  ἀνέρες ἠρήσαντο παρεστάμεναι, δύναται γάρ,
828  Παλλὰς Ἀθηναίη· σὲ δʼ ὀδυρομένην ἐλεαίρει·
829  ἣ νῦν με προέηκε τεῒν τάδε μυθήσασθαι.
830  τὴν δʼ αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια·
831  εἰ μὲν δὴ θεός ἐσσι θεοῖό τε ἔκλυες αὐδῆς,
832  εἰ δʼ ἄγε μοι καὶ κεῖνον ὀιζυρὸν κατάλεξον,
833  ἤ που ἔτι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο,
834  ἦ ἤδη τέθνηκε καὶ εἰν Ἀίδαο δόμοισι.
835  τὴν δʼ ἀπαμειβόμενον προσέφη εἴδωλον ἀμαυρόν·
836  οὐ μέν τοι κεῖνόν γε διηνεκέως ἀγορεύσω,
837  ζώει ὅ γʼ ἦ τέθνηκε· κακὸν δʼ ἀνεμώλια βάζειν.
838  ὣς εἰπὸν σταθμοῖο παρὰ κληῖδα λιάσθη
839  ἐς πνοιὰς ἀνέμων. ἡ δʼ ἐξ ὕπνου ἀνόρουσε
840  κούρη Ἰκαρίοιο· φίλον δέ οἱ ἦτορ ἰάνθη,
841  ὥς οἱ ἐναργὲς ὄνειρον ἐπέσσυτο νυκτὸς ἀμολγῷ.
842  μνηστῆρες δʼ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα
843  Τηλεμάχῳ φόνον αἰπὺν ἐνὶ φρεσὶν ὁρμαίνοντες.
844  ἔστι δέ τις νῆσος μέσσῃ ἁλὶ πετρήεσσα,
845  μεσσηγὺς Ἰθάκης τε Σάμοιό τε παιπαλοέσσης,
846  Ἀστερίς, οὐ μεγάλη· λιμένες δʼ ἔνι ναύλοχοι αὐτῇ
847  ἀμφίδυμοι· τῇ τόν γε μένον λοχόωντες Ἀχαιοί.


1  Ἠὼς δʼ ἐκ λεχέων παρʼ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο
2  ὤρνυθʼ, ἵνʼ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν·
3  οἱ δὲ θεοὶ θῶκόνδε καθίζανον, ἐν δʼ ἄρα τοῖσι
4  Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, οὗ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.
5  τοῖσι δʼ Ἀθηναίη λέγε κήδεα πόλλʼ Ὀδυσῆος
6  μνησαμένη· μέλε γάρ οἱ ἐὼν ἐν δώμασι νύμφης·
7  Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες,
8  μή τις ἔτι πρόφρων ἀγανὸς καὶ ἤπιος ἔστω
9  σκηπτοῦχος βασιλεύς, μηδὲ φρεσὶν αἴσιμα εἰδώς,
10  ἀλλʼ αἰεὶ χαλεπός τʼ εἴη καὶ αἴσυλα ῥέζοι·
11  ὡς οὔ τις μέμνηται Ὀδυσσῆος θείοιο
12  λαῶν οἷσιν ἄνασσε, πατὴρ δʼ ὣς ἤπιος ἦεν.
13  ἀλλʼ ὁ μὲν ἐν νήσῳ κεῖται κρατέρʼ ἄλγεα πάσχων
14  νύμφης ἐν μεγάροισι Καλυψοῦς, ἥ μιν ἀνάγκῃ
15  ἴσχει· ὁ δʼ οὐ δύναται ἣν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι·
16  οὐ γάρ οἱ πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι,
17  οἵ κέν μιν πέμποιεν ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.
18  νῦν αὖ παῖδʼ ἀγαπητὸν ἀποκτεῖναι μεμάασιν
19  οἴκαδε νισόμενον· ὁ δʼ ἔβη μετὰ πατρὸς ἀκουὴν
20  ἐς Πύλον ἠγαθέην ἠδʼ ἐς Λακεδαίμονα δῖαν.
21  τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
22  τέκνον ἐμόν, ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων.
23  οὐ γὰρ δὴ τοῦτον μὲν ἐβούλευσας νόον αὐτή,
24  ὡς ἦ τοι κείνους Ὀδυσεὺς ἀποτίσεται ἐλθών;
25  Τηλέμαχον δὲ σὺ πέμψον ἐπισταμένως, δύνασαι γάρ,
26  ὥς κε μάλʼ ἀσκηθὴς ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται,
27  μνηστῆρες δʼ ἐν νηὶ· παλιμπετὲς ἀπονέωνται.
28  ἦ ῥα καὶ Ἑρμείαν, υἱὸν φίλον, ἀντίον ηὔδα·
29  Ἑρμεία, σὺ γὰρ αὖτε τά τʼ ἄλλα περ ἄγγελός ἐσσι,
30  νύμφῃ ἐυπλοκάμῳ εἰπεῖν νημερτέα βουλήν,
31  νόστον Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος, ὥς κε νέηται
32  οὔτε θεῶν πομπῇ οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων·
33  ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου πήματα πάσχων
34  ἤματί κʼ εἰκοστῷ Σχερίην ἐρίβωλον ἵκοιτο,
35  Φαιήκων ἐς γαῖαν, οἳ ἀγχίθεοι γεγάασιν,
36  οἵ κέν μιν περὶ κῆρι θεὸν ὣς τιμήσουσιν,
37  πέμψουσιν δʼ ἐν νηὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν,
38  χαλκόν τε χρυσόν τε ἅλις ἐσθῆτά τε δόντες,
39  πόλλʼ, ὅσʼ ἂν οὐδέ ποτε Τροίης ἐξήρατʼ Ὀδυσσεύς,
40  εἴ περ ἀπήμων ἦλθε, λαχὼν ἀπὸ ληίδος αἶσαν.
41  ὣς γάρ οἱ μοῖρʼ ἐστὶ φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
42  οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
43  ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε διάκτορος ἀργεϊφόντης.
44  αὐτίκʼ ἔπειθʼ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
45  ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφʼ ὑγρὴν
46  ἠδʼ ἐπʼ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο.
47  εἵλετο δὲ ῥάβδον, τῇ τʼ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει,
48  ὧν ἐθέλει, τοὺς δʼ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει.
49  τὴν μετὰ χερσὶν ἔχων πέτετο κρατὺς ἀργεϊφόντης.
50  Πιερίην δʼ ἐπιβὰς ἐξ αἰθέρος ἔμπεσε πόντῳ·
51  σεύατʼ ἔπειτʼ ἐπὶ κῦμα λάρῳ ὄρνιθι ἐοικώς,
52  ὅς τε κατὰ δεινοὺς κόλπους ἁλὸς ἀτρυγέτοιο
53  ἰχθῦς ἀγρώσσων πυκινὰ πτερὰ δεύεται ἅλμῃ·
54  τῷ ἴκελος πολέεσσιν ὀχήσατο κύμασιν Ἑρμῆς.
55  ἀλλʼ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἀφίκετο τηλόθʼ ἐοῦσαν,
56  ἔνθʼ ἐκ πόντου βὰς ἰοειδέος ἤπειρόνδε
57  ἤιεν, ὄφρα μέγα σπέος ἵκετο, τῷ ἔνι νύμφη
58  ναῖεν ἐυπλόκαμος· τὴν δʼ ἔνδοθι τέτμεν ἐοῦσαν.
59  πῦρ μὲν ἐπʼ ἐσχαρόφιν μέγα καίετο, τηλόσε δʼ ὀδμὴ
60  κέδρου τʼ εὐκεάτοιο θύου τʼ ἀνὰ νῆσον ὀδώδει
61  δαιομένων· ἡ δʼ ἔνδον ἀοιδιάουσʼ ὀπὶ καλῇ
62  ἱστὸν ἐποιχομένη χρυσείῃ κερκίδʼ ὕφαινεν.
63  ὕλη δὲ σπέος ἀμφὶ πεφύκει τηλεθόωσα,
64  κλήθρη τʼ αἴγειρός τε καὶ εὐώδης κυπάρισσος.
65  ἔνθα δέ τʼ ὄρνιθες τανυσίπτεροι εὐνάζοντο,
66  σκῶπές τʼ ἴρηκές τε τανύγλωσσοί τε κορῶναι
67  εἰνάλιαι, τῇσίν τε θαλάσσια ἔργα μέμηλεν.
68  ἡ δʼ αὐτοῦ τετάνυστο περὶ σπείους γλαφυροῖο
69  ἡμερὶς ἡβώωσα, τεθήλει δὲ σταφυλῇσι.
70  κρῆναι δʼ ἑξείης πίσυρες ῥέον ὕδατι λευκῷ,
71  πλησίαι ἀλλήλων τετραμμέναι ἄλλυδις ἄλλη.
72  ἀμφὶ δὲ λειμῶνες μαλακοὶ ἴου ἠδὲ σελίνου
73  θήλεον. ἔνθα κʼ ἔπειτα καὶ ἀθάνατός περ ἐπελθὼν
74  θηήσαιτο ἰδὼν καὶ τερφθείη φρεσὶν ᾗσιν.
75  ἔνθα στὰς θηεῖτο διάκτορος ἀργεϊφόντης.
76  αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα ἑῷ θηήσατο θυμῷ,
77  αὐτίκʼ ἄρʼ εἰς εὐρὺ σπέος ἤλυθεν. οὐδέ μιν ἄντην
78  ἠγνοίησεν ἰδοῦσα Καλυψώ, δῖα θεάων·
79  οὐ γάρ τʼ ἀγνῶτες θεοὶ ἀλλήλοισι πέλονται
80  ἀθάνατοι, οὐδʼ εἴ τις ἀπόπροθι δώματα ναίει.
81  οὐδʼ ἄρʼ Ὀδυσσῆα μεγαλήτορα ἔνδον ἔτετμεν,
82  ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπʼ ἀκτῆς κλαῖε καθήμενος, ἔνθα πάρος περ,
83  δάκρυσι καὶ στοναχῇσι καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἐρέχθων.
84  πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων.
85  Ἑρμείαν δʼ ἐρέεινε Καλυψώ, δῖα θεάων,
86  ἐν θρόνῳ ἱδρύσασα φαεινῷ σιγαλόεντι·
87  τίπτε μοι, Ἑρμεία χρυσόρραπι, εἰλήλουθας
88  αἰδοῖός τε φίλος τε; πάρος γε μὲν οὔ τι θαμίζεις.
89  αὔδα ὅ τι φρονέεις· τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν,
90  εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.
91  ἀλλʼ ἕπεο προτέρω, ἵνα τοι πὰρ ξείνια θείω.
92  ὥς ἄρα φωνήσασα θεὰ παρέθηκε τράπεζαν
93  ἀμβροσίης πλήσασα, κέρασσε δὲ νέκταρ ἐρυθρόν.
94  αὐτὰρ ὁ πῖνε καὶ ἦσθε διάκτορος ἀργεϊφόντης.
95  αὐτὰρ ἐπεὶ δείπνησε καὶ ἤραρε θυμὸν ἐδωδῇ,
96  καὶ τότε δή μιν ἔπεσσιν ἀμειβόμενος προσέειπεν·
97  εἰρωτᾷς μʼ ἐλθόντα θεὰ θεόν· αὐτὰρ ἐγώ τοι
98  νημερτέως τὸν μῦθον ἐνισπήσω· κέλεαι γάρ.
99  Ζεὺς ἐμέ γʼ ἠνώγει δεῦρʼ ἐλθέμεν οὐκ ἐθέλοντα·
100  τίς δʼ ἂν ἑκὼν τοσσόνδε διαδράμοι ἁλμυρὸν ὕδωρ
101  ἄσπετον; οὐδέ τις ἄγχι βροτῶν πόλις, οἵ τε θεοῖσιν
102  ἱερά τε ῥέζουσι καὶ ἐξαίτους ἑκατόμβας.
103  ἀλλὰ μάλʼ οὔ πως ἔστι Διὸς νόον αἰγιόχοιο
104  οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεὸν οὔθʼ ἁλιῶσαι.
105  φησί τοι ἄνδρα παρεῖναι ὀιζυρώτατον ἄλλων,
106  τῶν ἀνδρῶν, οἳ ἄστυ πέρι Πριάμοιο μάχοντο
107  εἰνάετες, δεκάτῳ δὲ πόλιν πέρσαντες ἔβησαν
108  οἴκαδʼ· ἀτὰρ ἐν νόστῳ Ἀθηναίην ἀλίτοντο,
109  ἥ σφιν ἐπῶρσʼ ἄνεμόν τε κακὸν καὶ κύματα μακρά.
110  ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι,
111  τὸν δʼ ἄρα δεῦρʼ ἄνεμός τε φέρων καὶ κῦμα πέλασσε.
112  τὸν νῦν σʼ ἠνώγειν ἀποπεμπέμεν ὅττι τάχιστα·
113  οὐ γάρ οἱ τῇδʼ αἶσα φίλων ἀπονόσφιν ὀλέσθαι,
114  ἀλλʼ ἔτι οἱ μοῖρʼ ἐστὶ φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
115  οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
116  ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ Καλυψώ, δῖα θεάων,
117  καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
118  σχέτλιοί ἐστε, θεοί, ζηλήμονες ἔξοχον ἄλλων,
119  οἵ τε θεαῖς ἀγάασθε παρʼ ἀνδράσιν εὐνάζεσθαι
120  ἀμφαδίην, ἤν τίς τε φίλον ποιήσετʼ ἀκοίτην.
121  ὣς μὲν ὅτʼ Ὠρίωνʼ ἕλετο ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
122  τόφρα οἱ ἠγάασθε θεοὶ ῥεῖα ζώοντες,
123  ἧος ἐν Ὀρτυγίῃ χρυσόθρονος Ἄρτεμις ἁγνὴ
124  οἷς ἀγανοῖς βελέεσσιν ἐποιχομένη κατέπεφνεν.
125  ὣς δʼ ὁπότʼ Ἰασίωνι ἐυπλόκαμος Δημήτηρ,
126  ᾧ θυμῷ εἴξασα, μίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ
127  νειῷ ἔνι τριπόλῳ· οὐδὲ δὴν ἦεν ἄπυστος
128  Ζεύς, ὅς μιν κατέπεφνε βαλὼν ἀργῆτι κεραυνῷ.
129  ὥς δʼ αὖ νῦν μοι ἄγασθε, θεοί, βροτὸν ἄνδρα παρεῖναι.
130  τὸν μὲν ἐγὼν ἐσάωσα περὶ τρόπιος βεβαῶτα
131  οἶον, ἐπεί οἱ νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ
132  Ζεὺς ἔλσας ἐκέασσε μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ.
133  ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι,
134  τὸν δʼ ἄρα δεῦρʼ ἄνεμός τε φέρων καὶ κῦμα πέλασσε.
135  τὸν μὲν ἐγὼ φίλεόν τε καὶ ἔτρεφον, ἠδὲ ἔφασκον
136  θήσειν ἀθάνατον καὶ ἀγήραον ἤματα πάντα.
137  ἀλλʼ ἐπεὶ οὔ πως ἔστι Διὸς νόον αἰγιόχοιο
138  οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεὸν οὔθʼ ἁλιῶσαι,
139  ἐρρέτω, εἴ μιν κεῖνος ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει,
140  πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον· πέμψω δέ μιν οὔ πῃ ἐγώ γε·
141  οὐ γάρ μοι πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι,
142  οἵ κέν μιν πέμποιεν ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.
143  αὐτάρ οἱ πρόφρων ὑποθήσομαι, οὐδʼ ἐπικεύσω,
144  ὥς κε μάλʼ ἀσκηθὴς ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται.
145  τὴν δʼ αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·
146  οὕτω νῦν ἀπόπεμπε, Διὸς δʼ ἐποπίζεο μῆνιν,
147  μή πώς τοι μετόπισθε κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ.
148  ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κρατὺς ἀργεϊφόντης·
149  ἡ δʼ ἐπʼ Ὀδυσσῆα μεγαλήτορα πότνια νύμφη
150  ἤιʼ, ἐπεὶ δὴ Ζηνὸς ἐπέκλυεν ἀγγελιάων.
151  τὸν δʼ ἄρʼ ἐπʼ ἀκτῆς εὗρε καθήμενον· οὐδέ ποτʼ ὄσσε
152  δακρυόφιν τέρσοντο, κατείβετο δὲ γλυκὺς αἰὼν
153  νόστον ὀδυρομένῳ, ἐπεὶ οὐκέτι ἥνδανε νύμφη.
154  ἀλλʼ ἦ τοι νύκτας μὲν ἰαύεσκεν καὶ ἀνάγκῃ
155  ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι παρʼ οὐκ ἐθέλων ἐθελούσῃ·
156  ἤματα δʼ ἂμ πέτρῃσι καὶ ἠιόνεσσι καθίζων
157  δάκρυσι καὶ στοναχῇσι καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἐρέχθων
158  πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων.
159  ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσεφώνεε δῖα θεάων·
160  κάμμορε, μή μοι ἔτʼ ἐνθάδʼ ὀδύρεο, μηδέ τοι αἰὼν
161  φθινέτω· ἤδη γάρ σε μάλα πρόφρασσʼ ἀποπέμψω.
162  ἀλλʼ ἄγε δούρατα μακρὰ ταμὼν ἁρμόζεο χαλκῷ
163  εὐρεῖαν σχεδίην· ἀτὰρ ἴκρια πῆξαι ἐπʼ αὐτῆς
164  ὑψοῦ, ὥς σε φέρῃσιν ἐπʼ ἠεροειδέα πόντον.
165  αὐτὰρ ἐγὼ σῖτον καὶ ὕδωρ καὶ οἶνον ἐρυθρὸν
166  ἐνθήσω μενοεικέʼ, ἅ κέν τοι λιμὸν ἐρύκοι,
167  εἵματά τʼ ἀμφιέσω· πέμψω δέ τοι οὖρον ὄπισθεν,
168  ὥς κε μάλʼ ἀσκηθὴς σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκηαι,
169  αἴ κε θεοί γʼ ἐθέλωσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν,
170  οἵ μευ φέρτεροί εἰσι νοῆσαί τε κρῆναί τε.
171  ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
172  καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
173  ἄλλο τι δὴ σύ, θεά, τόδε μήδεαι, οὐδέ τι πομπήν,
174  ἥ με κέλεαι σχεδίῃ περάαν μέγα λαῖτμα θαλάσσης,
175  δεινόν τʼ ἀργαλέον τε· τὸ δʼ οὐδʼ ἐπὶ νῆες ἐῖσαι
176  ὠκύποροι περόωσιν, ἀγαλλόμεναι Διὸς οὔρῳ.
177  οὐδʼ ἂν ἐγὼν ἀέκητι σέθεν σχεδίης ἐπιβαίην,
178  εἰ μή μοι τλαίης γε, θεά, μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι
179  μή τί μοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο.
180  ὣς φάτο, μείδησεν δὲ Καλυψὼ δῖα θεάων,
181  χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
182  ἦ δὴ ἀλιτρός γʼ ἐσσὶ καὶ οὐκ ἀποφώλια εἰδώς,
183  οἷον δὴ τὸν μῦθον ἐπεφράσθης ἀγορεῦσαι.
184  ἴστω νῦν τόδε γαῖα καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε
185  καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος
186  ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι,
187  μή τί τοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο.
188  ἀλλὰ τὰ μὲν νοέω καὶ φράσσομαι, ἅσσʼ ἂν ἐμοί περ
189  αὐτῇ μηδοίμην, ὅτε με χρειὼ τόσον ἵκοι·
190  καὶ γὰρ ἐμοὶ νόος ἐστὶν ἐναίσιμος, οὐδέ μοι αὐτῇ
191  θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι σιδήρεος, ἀλλʼ ἐλεήμων.
192  ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἡγήσατο δῖα θεάων
193  καρπαλίμως· ὁ δʼ ἔπειτα μετʼ ἴχνια βαῖνε θεοῖο.
194  ἷξον δὲ σπεῖος γλαφυρὸν θεὸς ἠδὲ καὶ ἀνήρ,
195  καί ῥʼ ὁ μὲν ἔνθα καθέζετʼ ἐπὶ θρόνου ἔνθεν ἀνέστη
196  Ἑρμείας, νύμφη δʼ ἐτίθει πάρα πᾶσαν ἐδωδήν,
197  ἔσθειν καὶ πίνειν, οἷα βροτοὶ ἄνδρες ἔδουσιν·
198  αὐτὴ δʼ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο,
199  τῇ δὲ παρʼ ἀμβροσίην δμῳαὶ καὶ νέκταρ ἔθηκαν.
200  οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
201  αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος,
202  τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Καλυψώ, δῖα θεάων·
203  διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
204  οὕτω δὴ οἶκόνδε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
205  αὐτίκα νῦν ἐθέλεις ἰέναι; σὺ δὲ χαῖρε καὶ ἔμπης.
206  εἴ γε μὲν εἰδείης σῇσι φρεσὶν ὅσσα τοι αἶσα
207  κήδεʼ ἀναπλῆσαι, πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι,
208  ἐνθάδε κʼ αὖθι μένων σὺν ἐμοὶ τόδε δῶμα φυλάσσοις
209  ἀθάνατός τʼ εἴης, ἱμειρόμενός περ ἰδέσθαι
210  σὴν ἄλοχον, τῆς τʼ αἰὲν ἐέλδεαι ἤματα πάντα.
211  οὐ μέν θην κείνης γε χερείων εὔχομαι εἶναι,
212  οὐ δέμας οὐδὲ φυήν, ἐπεὶ οὔ πως οὐδὲ ἔοικεν
213  θνητὰς ἀθανάτῃσι δέμας καὶ εἶδος ἐρίζειν.
214  τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
215  πότνα θεά, μή μοι τόδε χώεο· οἶδα καὶ αὐτὸς
216  πάντα μάλʼ, οὕνεκα σεῖο περίφρων Πηνελόπεια
217  εἶδος ἀκιδνοτέρη μέγεθός τʼ εἰσάντα ἰδέσθαι·
218  ἡ μὲν γὰρ βροτός ἐστι, σὺ δʼ ἀθάνατος καὶ ἀγήρως.
219  ἀλλὰ καὶ ὣς ἐθέλω καὶ ἐέλδομαι ἤματα πάντα
220  οἴκαδέ τʼ ἐλθέμεναι καὶ νόστιμον ἦμαρ ἰδέσθαι.
221  εἰ δʼ αὖ τις ῥαίῃσι θεῶν ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ,
222  τλήσομαι ἐν στήθεσσιν ἔχων ταλαπενθέα θυμόν·
223  ἤδη γὰρ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα
224  κύμασι καὶ πολέμῳ· μετὰ καὶ τόδε τοῖσι γενέσθω.
225  ὣς ἔφατʼ, ἠέλιος δʼ ἄρʼ ἔδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθεν·
226  ἐλθόντες δʼ ἄρα τώ γε μυχῷ σπείους γλαφυροῖο
227  τερπέσθην φιλότητι, παρʼ ἀλλήλοισι μένοντες.
228  ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
229  αὐτίχʼ ὁ μὲν χλαῖνάν τε χιτῶνά τε ἕννυτʼ Ὀδυσσεύς,
230  αὐτὴ δʼ ἀργύφεον φᾶρος μέγα ἕννυτο νύμφη,
231  λεπτὸν καὶ χαρίεν, περὶ δὲ ζώνην βάλετʼ ἰξυῖ
232  καλὴν χρυσείην, κεφαλῇ δʼ ἐφύπερθε καλύπτρην.
233  καὶ τότʼ Ὀδυσσῆι μεγαλήτορι μήδετο πομπήν·
234  δῶκέν οἱ πέλεκυν μέγαν, ἄρμενον ἐν παλάμῃσι,
235  χάλκεον, ἀμφοτέρωθεν ἀκαχμένον· αὐτὰρ ἐν αὐτῷ
236  στειλειὸν περικαλλὲς ἐλάινον, εὖ ἐναρηρός·
237  δῶκε δʼ ἔπειτα σκέπαρνον ἐύξοον· ἦρχε δʼ ὁδοῖο
238  νήσου ἐπʼ ἐσχατιῆς, ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει,
239  κλήθρη τʼ αἴγειρός τʼ, ἐλάτη τʼ ἦν οὐρανομήκης,
240  αὖα πάλαι, περίκηλα, τά οἱ πλώοιεν ἐλαφρῶς.
241  αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ δεῖξʼ, ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει,
242  ἡ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Καλυψώ, δῖα θεάων,
243  αὐτὰρ ὁ τάμνετο δοῦρα· θοῶς δέ οἱ ἤνυτο ἔργον.
244  εἴκοσι δʼ ἔκβαλε πάντα, πελέκκησεν δʼ ἄρα χαλκῷ,
245  ξέσσε δʼ ἐπισταμένως καὶ ἐπὶ στάθμην ἴθυνεν.
246  τόφρα δʼ ἔνεικε τέρετρα Καλυψώ, δῖα θεάων·
247  τέτρηνεν δʼ ἄρα πάντα καὶ ἥρμοσεν ἀλλήλοισιν,
248  γόμφοισιν δʼ ἄρα τήν γε καὶ ἁρμονίῃσιν ἄρασσεν.
249  ὅσσον τίς τʼ ἔδαφος νηὸς τορνώσεται ἀνὴρ
250  φορτίδος εὐρείης, ἐὺ εἰδὼς τεκτοσυνάων,
251  τόσσον ἔπʼ εὐρεῖαν σχεδίην ποιήσατʼ Ὀδυσσεύς.
252  ἴκρια δὲ στήσας, ἀραρὼν θαμέσι σταμίνεσσι,
253  ποίει· ἀτὰρ μακρῇσιν ἐπηγκενίδεσσι τελεύτα.
254  ἐν δʼ ἱστὸν ποίει καὶ ἐπίκριον ἄρμενον αὐτῷ·
255  πρὸς δʼ ἄρα πηδάλιον ποιήσατο, ὄφρʼ ἰθύνοι.
256  φράξε δέ μιν ῥίπεσσι διαμπερὲς οἰσυΐνῃσι
257  κύματος εἶλαρ ἔμεν· πολλὴν δʼ ἐπεχεύατο ὕλην.
258  τόφρα δὲ φάρεʼ ἔνεικε Καλυψώ, δῖα θεάων,
259  ἱστία ποιήσασθαι· ὁ δʼ εὖ τεχνήσατο καὶ τά.
260  ἐν δʼ ὑπέρας τε κάλους τε πόδας τʼ ἐνέδησεν ἐν αὐτῇ,
261  μοχλοῖσιν δʼ ἄρα τήν γε κατείρυσεν εἰς ἅλα δῖαν.
262  τέτρατον ἦμαρ ἔην, καὶ τῷ τετέλεστο ἅπαντα·
263  τῷ δʼ ἄρα πέμπτῳ πέμπʼ ἀπὸ νήσου δῖα Καλυψώ,
264  εἵματά τʼ ἀμφιέσασα θυώδεα καὶ λούσασα.
265  ἐν δέ οἱ ἀσκὸν ἔθηκε θεὰ μέλανος οἴνοιο
266  τὸν ἕτερον, ἕτερον δʼ ὕδατος μέγαν, ἐν δὲ καὶ ᾖα
267  κωρύκῳ· ἐν δέ οἱ ὄψα τίθει μενοεικέα πολλά·
268  οὖρον δὲ προέηκεν ἀπήμονά τε λιαρόν τε.
269  γηθόσυνος δʼ οὔρῳ πέτασʼ ἱστία δῖος Ὀδυσσεύς.
270  αὐτὰρ ὁ πηδαλίῳ ἰθύνετο τεχνηέντως
271  ἥμενος, οὐδέ οἱ ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἔπιπτεν
272  Πληιάδας τʼ ἐσορῶντι καὶ ὀψὲ δύοντα Βοώτην
273  Ἄρκτον θʼ, ἣν καὶ ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν,
274  ἥ τʼ αὐτοῦ στρέφεται καί τʼ Ὠρίωνα δοκεύει,
275  οἴη δʼ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο·
276  τὴν γὰρ δή μιν ἄνωγε Καλυψώ, δῖα θεάων,
277  ποντοπορευέμεναι ἐπʼ ἀριστερὰ χειρὸς ἔχοντα.
278  ἑπτὰ δὲ καὶ δέκα μὲν πλέεν ἤματα ποντοπορεύων,
279  ὀκτωκαιδεκάτῃ δʼ ἐφάνη ὄρεα σκιόεντα
280  γαίης Φαιήκων, ὅθι τʼ ἄγχιστον πέλεν αὐτῷ·
281  εἴσατο δʼ ὡς ὅτε ῥινὸν ἐν ἠεροειδέι πόντῳ.
282  τὸν δʼ ἐξ Αἰθιόπων ἀνιὼν κρείων ἐνοσίχθων
283  τηλόθεν ἐκ Σολύμων ὀρέων ἴδεν· εἴσατο γάρ οἱ
284  πόντον ἐπιπλώων. ὁ δʼ ἐχώσατο κηρόθι μᾶλλον,
285  κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·
286  ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ μετεβούλευσαν θεοὶ ἄλλως
287  ἀμφʼ Ὀδυσῆι ἐμεῖο μετʼ Αἰθιόπεσσιν ἐόντος,
288  καὶ δὴ Φαιήκων γαίης σχεδόν, ἔνθα οἱ αἶσα
289  ἐκφυγέειν μέγα πεῖραρ ὀιζύος, ἥ μιν ἱκάνει.
290  ἀλλʼ ἔτι μέν μίν φημι ἅδην ἐλάαν κακότητος.
291  ὣς εἰπὼν σύναγεν νεφέλας, ἐτάραξε δὲ πόντον
292  χερσὶ τρίαιναν ἑλών· πάσας δʼ ὀρόθυνεν ἀέλλας
293  παντοίων ἀνέμων, σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε
294  γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόντον· ὀρώρει δʼ οὐρανόθεν νύξ.
295  σὺν δʼ Εὖρός τε Νότος τʼ ἔπεσον Ζέφυρός τε δυσαὴς
296  καὶ Βορέης αἰθρηγενέτης, μέγα κῦμα κυλίνδων.
297  καὶ τότʼ Ὀδυσσῆος λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ,
298  ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·
299  ὤ μοι ἐγὼ δειλός, τί νύ μοι μήκιστα γένηται;
300  δείδω μὴ δὴ πάντα θεὰ νημερτέα εἶπεν,
301  ἥ μʼ ἔφατʼ ἐν πόντῳ, πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι,
302  ἄλγεʼ ἀναπλήσειν· τὰ δὲ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.
303  οἵοισιν νεφέεσσι περιστέφει οὐρανὸν εὐρὺν
304  Ζεύς, ἐτάραξε δὲ πόντον, ἐπισπέρχουσι δʼ ἄελλαι
305  παντοίων ἀνέμων. νῦν μοι σῶς αἰπὺς ὄλεθρος.
306  τρὶς μάκαρες Δαναοὶ καὶ τετράκις, οἳ τότʼ ὄλοντο
307  Τροίῃ ἐν εὐρείῃ χάριν Ἀτρεΐδῃσι φέροντες.
308  ὡς δὴ ἐγώ γʼ ὄφελον θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν
309  ἤματι τῷ ὅτε μοι πλεῖστοι χαλκήρεα δοῦρα
310  Τρῶες ἐπέρριψαν περὶ Πηλεΐωνι θανόντι.
311  τῷ κʼ ἔλαχον κτερέων, καί μευ κλέος ἦγον Ἀχαιοί·
312  νῦν δέ λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι.
313  ὣς ἄρα μιν εἰπόντʼ ἔλασεν μέγα κῦμα κατʼ ἄκρης
314  δεινὸν ἐπεσσύμενον, περὶ δὲ σχεδίην ἐλέλιξε.
315  τῆλε δʼ ἀπὸ σχεδίης αὐτὸς πέσε, πηδάλιον δὲ
316  ἐκ χειρῶν προέηκε· μέσον δέ οἱ ἱστὸν ἔαξεν
317  δεινὴ μισγομένων ἀνέμων ἐλθοῦσα θύελλα,
318  τηλοῦ δὲ σπεῖρον καὶ ἐπίκριον ἔμπεσε πόντῳ.
319  τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόβρυχα θῆκε πολὺν χρόνον, οὐδʼ ἐδυνάσθη
320  αἶψα μάλʼ ἀνσχεθέειν μεγάλου ὑπὸ κύματος ὁρμῆς·
321  εἵματα γάρ ῥʼ ἐβάρυνε, τά οἱ πόρε δῖα Καλυψώ.
322  ὀψὲ δὲ δή ῥʼ ἀνέδυ, στόματος δʼ ἐξέπτυσεν ἅλμην
323  πικρήν, ἥ οἱ πολλὴ ἀπὸ κρατὸς κελάρυζεν.
324  ἀλλʼ οὐδʼ ὣς σχεδίης ἐπελήθετο, τειρόμενός περ,
325  ἀλλὰ μεθορμηθεὶς ἐνὶ κύμασιν ἐλλάβετʼ αὐτῆς,
326  ἐν μέσσῃ δὲ καθῖζε τέλος θανάτου ἀλεείνων.
327  τὴν δʼ ἐφόρει μέγα κῦμα κατὰ ῥόον ἔνθα καὶ ἔνθα.
328  ὡς δʼ ὅτʼ ὀπωρινὸς Βορέης φορέῃσιν ἀκάνθας
329  ἂμ πεδίον, πυκιναὶ δὲ πρὸς ἀλλήλῃσιν ἔχονται,
330  ὣς τὴν ἂμ πέλαγος ἄνεμοι φέρον ἔνθα καὶ ἔνθα·
331  ἄλλοτε μέν τε Νότος Βορέῃ προβάλεσκε φέρεσθαι,
332  ἄλλοτε δʼ αὖτʼ Εὖρος Ζεφύρῳ εἴξασκε διώκειν.
333  τὸν δὲ ἴδεν Κάδμου θυγάτηρ, καλλίσφυρος Ἰνώ,
334  Λευκοθέη, ἣ πρὶν μὲν ἔην βροτὸς αὐδήεσσα,
335  νῦν δʼ ἁλὸς ἐν πελάγεσσι θεῶν ἒξ ἔμμορε τιμῆς.
336  ἥ ῥʼ Ὀδυσῆʼ ἐλέησεν ἀλώμενον, ἄλγεʼ ἔχοντα,
337  αἰθυίῃ δʼ ἐικυῖα ποτῇ ἀνεδύσετο λίμνης,
338  ἷζε δʼ ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου εἶπέ τε μῦθον·
339  κάμμορε, τίπτε τοι ὧδε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
340  ὠδύσατʼ ἐκπάγλως, ὅτι τοι κακὰ πολλὰ φυτεύει;
341  οὐ μὲν δή σε καταφθίσει μάλα περ μενεαίνων.
342  ἀλλὰ μάλʼ ὧδʼ ἔρξαι, δοκέεις δέ μοι οὐκ ἀπινύσσειν·
343  εἵματα ταῦτʼ ἀποδὺς σχεδίην ἀνέμοισι φέρεσθαι
344  κάλλιπʼ, ἀτὰρ χείρεσσι νέων ἐπιμαίεο νόστου
345  γαίης Φαιήκων, ὅθι τοι μοῖρʼ ἐστὶν ἀλύξαι.
346  τῆ δέ, τόδε κρήδεμνον ὑπὸ στέρνοιο τανύσσαι
347  ἄμβροτον· οὐδέ τί τοι παθέειν δέος οὐδʼ ἀπολέσθαι.
348  αὐτὰρ ἐπὴν χείρεσσιν ἐφάψεαι ἠπείροιο,
349  ἂψ ἀπολυσάμενος βαλέειν εἰς οἴνοπα πόντον
350  πολλὸν ἀπʼ ἠπείρου, αὐτὸς δʼ ἀπονόσφι τραπέσθαι.
351  ὣς ἄρα φωνήσασα θεὰ κρήδεμνον ἔδωκεν,
352  αὐτὴ δʼ ἂψ ἐς πόντον ἐδύσετο κυμαίνοντα
353  αἰθυίῃ ἐικυῖα· μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν.
354  αὐτὰρ ὁ μερμήριξε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
355  ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·
356  ὤ μοι ἐγώ, μή τίς μοι ὑφαίνῃσιν δόλον αὖτε
357  ἀθανάτων, ὅ τέ με σχεδίης ἀποβῆναι ἀνώγει.
358  ἀλλὰ μάλʼ οὔ πω πείσομʼ, ἐπεὶ ἑκὰς ὀφθαλμοῖσιν
359  γαῖαν ἐγὼν ἰδόμην, ὅθι μοι φάτο φύξιμον εἶναι.
360  ἀλλὰ μάλʼ ὧδʼ ἔρξω, δοκέει δέ μοι εἶναι ἄριστον·
361  ὄφρʼ ἂν μέν κεν δούρατʼ ἐν ἁρμονίῃσιν ἀρήρῃ,
362  τόφρʼ αὐτοῦ μενέω καὶ τλήσομαι ἄλγεα πάσχων·
363  αὐτὰρ ἐπὴν δή μοι σχεδίην διὰ κῦμα τινάξῃ,
364  νήξομʼ, ἐπεὶ οὐ μέν τι πάρα προνοῆσαι ἄμεινον.
365  ἧος ὁ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
366  ὦρσε δʼ ἐπὶ μέγα κῦμα Ποσειδάων ἐνοσίχθων,
367  δεινόν τʼ ἀργαλέον τε, κατηρεφές, ἤλασε δʼ αὐτόν.
368  ὡς δʼ ἄνεμος ζαὴς ἠΐων θημῶνα τινάξῃ
369  καρφαλέων· τὰ μὲν ἄρ τε διεσκέδασʼ ἄλλυδις ἄλλῃ·
370  ὣς τῆς δούρατα μακρὰ διεσκέδασʼ. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
371  ἀμφʼ ἑνὶ δούρατι βαῖνε, κέληθʼ ὡς ἵππον ἐλαύνων,
372  εἵματα δʼ ἐξαπέδυνε, τά οἱ πόρε δῖα Καλυψώ.
373  αὐτίκα δὲ κρήδεμνον ὑπὸ στέρνοιο τάνυσσεν,
374  αὐτὸς δὲ πρηνὴς ἁλὶ κάππεσε, χεῖρε πετάσσας,
375  νηχέμεναι μεμαώς. ἴδε δὲ κρείων ἐνοσίχθων,
376  κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·
377  οὕτω νῦν κακὰ πολλὰ παθὼν ἀλόω κατὰ πόντον,
378  εἰς ὅ κεν ἀνθρώποισι διοτρεφέεσσι μιγήῃς.
379  ἀλλʼ οὐδʼ ὥς σε ἔολπα ὀνόσσεσθαι κακότητος.
380  ὣς ἄρα φωνήσας ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους,
381  ἵκετο δʼ εἰς Αἰγάς, ὅθι οἱ κλυτὰ δώματʼ ἔασιν.
382  αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς ἄλλʼ ἐνόησεν.
383  ἦ τοι τῶν ἄλλων ἀνέμων κατέδησε κελεύθους,
384  παύσασθαι δʼ ἐκέλευσε καὶ εὐνηθῆναι ἅπαντας·
385  ὦρσε δʼ ἐπὶ κραιπνὸν Βορέην, πρὸ δὲ κύματʼ ἔαξεν,
386  ἧος ὃ Φαιήκεσσι φιληρέτμοισι μιγείη
387  διογενὴς Ὀδυσεὺς θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξας.
388  ἔνθα δύω νύκτας δύο τʼ ἤματα κύματι πηγῷ
389  πλάζετο, πολλὰ δέ οἱ κραδίη προτιόσσετʼ ὄλεθρον.
390  ἀλλʼ ὅτε δὴ τρίτον ἦμαρ ἐυπλόκαμος τέλεσʼ Ἠώς,
391  καὶ τότʼ ἔπειτʼ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο ἠδὲ γαλήνη
392  ἔπλετο νηνεμίη· ὁ δʼ ἄρα σχεδὸν εἴσιδε γαῖαν
393  ὀξὺ μάλα προϊδών, μεγάλου ὑπὸ κύματος ἀρθείς.
394  ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἀσπάσιος βίοτος παίδεσσι φανήῃ
395  πατρός, ὃς ἐν νούσῳ κεῖται κρατέρʼ ἄλγεα πάσχων,
396  δηρὸν τηκόμενος, στυγερὸς δέ οἱ ἔχραε δαίμων,
397  ἀσπάσιον δʼ ἄρα τόν γε θεοὶ κακότητος ἔλυσαν,
398  ὣς Ὀδυσεῖ ἀσπαστὸν ἐείσατο γαῖα καὶ ὕλη,
399  νῆχε δʼ ἐπειγόμενος ποσὶν ἠπείρου ἐπιβῆναι.
400  ἀλλʼ ὅτε τόσσον ἀπῆν ὅσσον τε γέγωνε βοήσας,
401  καὶ δὴ δοῦπον ἄκουσε ποτὶ σπιλάδεσσι θαλάσσης·
402  ῥόχθει γὰρ μέγα κῦμα ποτὶ ξερὸν ἠπείροιο
403  δεινὸν ἐρευγόμενον, εἴλυτο δὲ πάνθʼ ἁλὸς ἄχνῃ·
404  οὐ γὰρ ἔσαν λιμένες νηῶν ὄχοι, οὐδʼ ἐπιωγαί.
405  ἀλλʼ ἀκταὶ προβλῆτες ἔσαν σπιλάδες τε πάγοι τε·
406  καὶ τότʼ Ὀδυσσῆος λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ,
407  ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·
408  ὤ μοι, ἐπεὶ δὴ γαῖαν ἀελπέα δῶκεν ἰδέσθαι
409  Ζεύς, καὶ δὴ τόδε λαῖτμα διατμήξας ἐπέρησα,
410  ἔκβασις οὔ πῃ φαίνεθʼ ἁλὸς πολιοῖο θύραζε·
411  ἔκτοσθεν μὲν γὰρ πάγοι ὀξέες, ἀμφὶ δὲ κῦμα
412  βέβρυχεν ῥόθιον, λισσὴ δʼ ἀναδέδρομε πέτρη,
413  ἀγχιβαθὴς δὲ θάλασσα, καὶ οὔ πως ἔστι πόδεσσι
414  στήμεναι ἀμφοτέροισι καὶ ἐκφυγέειν κακότητα·
415  μή πώς μʼ ἐκβαίνοντα βάλῃ λίθακι ποτὶ πέτρῃ
416  κῦμα μέγʼ ἁρπάξαν· μελέη δέ μοι ἔσσεται ὁρμή.
417  εἰ δέ κʼ ἔτι προτέρω παρανήξομαι, ἤν που ἐφεύρω
418  ἠιόνας τε παραπλῆγας λιμένας τε θαλάσσης,
419  δείδω μή μʼ ἐξαῦτις ἀναρπάξασα θύελλα
420  πόντον ἐπʼ ἰχθυόεντα φέρῃ βαρέα στενάχοντα,
421  ἠέ τί μοι καὶ κῆτος ἐπισσεύῃ μέγα δαίμων
422  ἐξ ἁλός, οἷά τε πολλὰ τρέφει κλυτὸς Ἀμφιτρίτη·
423  οἶδα γάρ, ὥς μοι ὀδώδυσται κλυτὸς ἐννοσίγαιος.
424  ἧος ὁ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
425  τόφρα δέ μιν μέγα κῦμα φέρε τρηχεῖαν ἐπʼ ἀκτήν.
426  ἔνθα κʼ ἀπὸ ῥινοὺς δρύφθη, σὺν δʼ ὀστέʼ ἀράχθη,
427  εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
428  ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἐπεσσύμενος λάβε πέτρης,
429  τῆς ἔχετο στενάχων, ἧος μέγα κῦμα παρῆλθε.
430  καὶ τὸ μὲν ὣς ὑπάλυξε, παλιρρόθιον δέ μιν αὖτις
431  πλῆξεν ἐπεσσύμενον, τηλοῦ δέ μιν ἔμβαλε πόντῳ.
432  ὡς δʼ ὅτε πουλύποδος θαλάμης ἐξελκομένοιο
433  πρὸς κοτυληδονόφιν πυκιναὶ λάιγγες ἔχονται,
434  ὣς τοῦ πρὸς πέτρῃσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν
435  ῥινοὶ ἀπέδρυφθεν· τὸν δὲ μέγα κῦμα κάλυψεν.
436  ἔνθα κε δὴ δύστηνος ὑπὲρ μόρον ὤλετʼ Ὀδυσσεύς,
437  εἰ μὴ ἐπιφροσύνην δῶκε γλαυκῶπις Ἀθήνη.
438  κύματος ἐξαναδύς, τά τʼ ἐρεύγεται ἤπειρόνδε,
439  νῆχε παρέξ, ἐς γαῖαν ὁρώμενος, εἴ που ἐφεύροι
440  ἠιόνας τε παραπλῆγας λιμένας τε θαλάσσης.
441  ἀλλʼ ὅτε δὴ ποταμοῖο κατὰ στόμα καλλιρόοιο
442  ἷξε νέων, τῇ δή οἱ ἐείσατο χῶρος ἄριστος,
443  λεῖος πετράων, καὶ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο,
444  ἔγνω δὲ προρέοντα καὶ εὔξατο ὃν κατὰ θυμόν·
445  κλῦθι, ἄναξ, ὅτις ἐσσί· πολύλλιστον δέ σʼ ἱκάνω,
446  φεύγων ἐκ πόντοιο Ποσειδάωνος ἐνιπάς.
447  αἰδοῖος μέν τʼ ἐστὶ καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν
448  ἀνδρῶν ὅς τις ἵκηται ἀλώμενος, ὡς καὶ ἐγὼ νῦν
449  σόν τε ῥόον σά τε γούναθʼ ἱκάνω πολλὰ μογήσας.
450  ἀλλʼ ἐλέαιρε, ἄναξ· ἱκέτης δέ τοι εὔχομαι εἶναι.
451  ὣς φάθʼ, ὁ δʼ αὐτίκα παῦσεν ἑὸν ῥόον, ἔσχε δὲ κῦμα,
452  πρόσθε δέ οἱ ποίησε γαλήνην, τὸν δʼ ἐσάωσεν
453  ἐς ποταμοῦ προχοάς. ὁ δʼ ἄρʼ ἄμφω γούνατʼ ἔκαμψε
454  χεῖράς τε στιβαράς. ἁλὶ γὰρ δέδμητο φίλον κῆρ.
455  ᾤδεε δὲ χρόα πάντα, θάλασσα δὲ κήκιε πολλὴ
456  ἂν στόμα τε ῥῖνάς θʼ· ὁ δʼ ἄρʼ ἄπνευστος καὶ ἄναυδος
457  κεῖτʼ ὀλιγηπελέων, κάματος δέ μιν αἰνὸς ἵκανεν.
458  ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἄμπνυτο καὶ ἐς φρένα θυμὸς ἀγέρθη,
459  καὶ τότε δὴ κρήδεμνον ἀπὸ ἕο λῦσε θεοῖο.
460  καὶ τὸ μὲν ἐς ποταμὸν ἁλιμυρήεντα μεθῆκεν,
461  ἂψ δʼ ἔφερεν μέγα κῦμα κατὰ ῥόον, αἶψα δʼ ἄρʼ Ἰνὼ
462  δέξατο χερσὶ φίλῃσιν· ὁ δʼ ἐκ ποταμοῖο λιασθεὶς
463  σχοίνῳ ὑπεκλίνθη, κύσε δὲ ζείδωρον ἄρουραν.
464  ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·
465  ὤ μοι ἐγώ, τί πάθω; τί νύ μοι μήκιστα γένηται;
466  εἰ μέν κʼ ἐν ποταμῷ δυσκηδέα νύκτα φυλάσσω,
467  μή μʼ ἄμυδις στίβη τε κακὴ καὶ θῆλυς ἐέρση
468  ἐξ ὀλιγηπελίης δαμάσῃ κεκαφηότα θυμόν·
469  αὔρη δʼ ἐκ ποταμοῦ ψυχρὴ πνέει ἠῶθι πρό.
470  εἰ δέ κεν ἐς κλιτὺν ἀναβὰς καὶ δάσκιον ὕλην
471  θάμνοις ἐν πυκινοῖσι καταδράθω, εἴ με μεθείη
472  ῥῖγος καὶ κάματος, γλυκερὸς δέ μοι ὕπνος ἐπέλθῃ,
473  δείδω, μὴ θήρεσσιν ἕλωρ καὶ κύρμα γένωμαι.
474  ὣς ἄρα οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι·
475  βῆ ῥʼ ἴμεν εἰς ὕλην· τὴν δὲ σχεδὸν ὕδατος εὗρεν
476  ἐν περιφαινομένῳ· δοιοὺς δʼ ἄρʼ ὑπήλυθε θάμνους,
477  ἐξ ὁμόθεν πεφυῶτας· ὁ μὲν φυλίης, ὁ δʼ ἐλαίης.
478  τοὺς μὲν ἄρʼ οὔτʼ ἀνέμων διάη μένος ὑγρὸν ἀέντων,
479  οὔτε ποτʼ ἠέλιος φαέθων ἀκτῖσιν ἔβαλλεν,
480  οὔτʼ ὄμβρος περάασκε διαμπερές· ὣς ἄρα πυκνοὶ
481  ἀλλήλοισιν ἔφυν ἐπαμοιβαδίς· οὓς ὑπʼ Ὀδυσσεὺς
482  δύσετʼ. ἄφαρ δʼ εὐνὴν ἐπαμήσατο χερσὶ φίλῃσιν
483  εὐρεῖαν· φύλλων γὰρ ἔην χύσις ἤλιθα πολλή,
484  ὅσσον τʼ ἠὲ δύω ἠὲ τρεῖς ἄνδρας ἔρυσθαι
485  ὥρῃ χειμερίῃ, εἰ καὶ μάλα περ χαλεπαίνοι.
486  τὴν μὲν ἰδὼν γήθησε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
487  ἐν δʼ ἄρα μέσσῃ λέκτο, χύσιν δʼ ἐπεχεύατο φύλλων.
488  ὡς δʼ ὅτε τις δαλὸν σποδιῇ ἐνέκρυψε μελαίνῃ
489  ἀγροῦ ἐπʼ ἐσχατιῆς, ᾧ μὴ πάρα γείτονες ἄλλοι,
490  σπέρμα πυρὸς σώζων, ἵνα μή ποθεν ἄλλοθεν αὔοι,
491  ὣς Ὀδυσεὺς φύλλοισι καλύψατο· τῷ δʼ ἄρʼ Ἀθήνη
492  ὕπνον ἐπʼ ὄμμασι χεῦʼ, ἵνα μιν παύσειε τάχιστα
493  δυσπονέος καμάτοιο φίλα βλέφαρʼ ἀμφικαλύψας.


1  ὣς ὁ μὲν ἔνθα καθεῦδε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς
2  ὕπνῳ καὶ καμάτῳ ἀρημένος· αὐτὰρ Ἀθήνη
3  βῆ ῥʼ ἐς Φαιήκων ἀνδρῶν δῆμόν τε πόλιν τε,
4  οἳ πρὶν μέν ποτʼ ἔναιον ἐν εὐρυχόρῳ Ὑπερείῃ,
5  ἀγχοῦ Κυκλώπων ἀνδρῶν ὑπερηνορεόντων,
6  οἵ σφεας σινέσκοντο, βίηφι δὲ φέρτεροι ἦσαν.
7  ἔνθεν ἀναστήσας ἄγε Ναυσίθοος θεοειδής,
8  εἷσεν δὲ Σχερίῃ, ἑκὰς ἀνδρῶν ἀλφηστάων,
9  ἀμφὶ δὲ τεῖχος ἔλασσε πόλει, καὶ ἐδείματο οἴκους,
10  καὶ νηοὺς ποίησε θεῶν, καὶ ἐδάσσατʼ ἀρούρας.
11  ἀλλʼ ὁ μὲν ἤδη κηρὶ δαμεὶς Ἄϊδόσδε βεβήκει,
12  Ἀλκίνοος δὲ τότʼ ἦρχε, θεῶν ἄπο μήδεα εἰδώς.
13  τοῦ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη,
14  νόστον Ὀδυσσῆι μεγαλήτορι μητιόωσα.
15  βῆ δʼ ἴμεν ἐς θάλαμον πολυδαίδαλον, ᾧ ἔνι κούρη
16  κοιμᾶτʼ ἀθανάτῃσι φυὴν καὶ εἶδος ὁμοίη,
17  Ναυσικάα, θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο,
18  πὰρ δὲ δύʼ ἀμφίπολοι, Χαρίτων ἄπο κάλλος ἔχουσαι,
19  σταθμοῖιν ἑκάτερθε· θύραι δʼ ἐπέκειντο φαειναί.
20  ἡ δʼ ἀνέμου ὡς πνοιὴ ἐπέσσυτο δέμνια κούρης,
21  στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν,
22  εἰδομένη κούρῃ ναυσικλειτοῖο Δύμαντος,
23  ἥ οἱ ὁμηλικίη μὲν ἔην, κεχάριστο δὲ θυμῷ.
24  τῇ μιν ἐεισαμένη προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη·
25  Ναυσικάα, τί νύ σʼ ὧδε μεθήμονα γείνατο μήτηρ;
26  εἵματα μέν τοι κεῖται ἀκηδέα σιγαλόεντα,
27  σοὶ δὲ γάμος σχεδόν ἐστιν, ἵνα χρὴ καλὰ μὲν αὐτὴν
28  ἕννυσθαι, τὰ δὲ τοῖσι παρασχεῖν, οἵ κέ σʼ ἄγωνται.
29  ἐκ γάρ τοι τούτων φάτις ἀνθρώπους ἀναβαίνει
30  ἐσθλή, χαίρουσιν δὲ πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ.
31  ἀλλʼ ἴομεν πλυνέουσαι ἅμʼ ἠοῖ φαινομένηφι·
32  καί τοι ἐγὼ συνέριθος ἅμʼ ἕψομαι, ὄφρα τάχιστα
33  ἐντύνεαι, ἐπεὶ οὔ τοι ἔτι δὴν παρθένος ἔσσεαι·
34  ἤδη γάρ σε μνῶνται ἀριστῆες κατὰ δῆμον
35  πάντων Φαιήκων, ὅθι τοι γένος ἐστὶ καὶ αὐτῇ.
36  ἀλλʼ ἄγʼ ἐπότρυνον πατέρα κλυτὸν ἠῶθι πρὸ
37  ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐφοπλίσαι, ἥ κεν ἄγῃσι
38  ζῶστρά τε καὶ πέπλους καὶ ῥήγεα σιγαλόεντα.
39  καὶ δὲ σοὶ ὧδʼ αὐτῇ πολὺ κάλλιον ἠὲ πόδεσσιν
40  ἔρχεσθαι· πολλὸν γὰρ ἀπὸ πλυνοί εἰσι πόληος.
41  ἡ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσʼ ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη
42  Οὔλυμπόνδʼ, ὅθι φασὶ θεῶν ἕδος ἀσφαλὲς αἰεὶ
43  ἔμμεναι. οὔτʼ ἀνέμοισι τινάσσεται οὔτε ποτʼ ὄμβρῳ
44  δεύεται οὔτε χιὼν ἐπιπίλναται, ἀλλὰ μάλʼ αἴθρη
45  πέπταται ἀνέφελος, λευκὴ δʼ ἐπιδέδρομεν αἴγλη·
46  τῷ ἔνι τέρπονται μάκαρες θεοὶ ἤματα πάντα.
47  ἔνθʼ ἀπέβη γλαυκῶπις, ἐπεὶ διεπέφραδε κούρῃ.
48  αὐτίκα δʼ Ἠὼς ἦλθεν ἐύθρονος, ἥ μιν ἔγειρε
49  Ναυσικάαν ἐύπεπλον· ἄφαρ δʼ ἀπεθαύμασʼ ὄνειρον,
50  βῆ δʼ ἰέναι διὰ δώμαθʼ, ἵνʼ ἀγγείλειε τοκεῦσιν,
51  πατρὶ φίλῳ καὶ μητρί· κιχήσατο δʼ ἔνδον ἐόντας·
52  ἡ μὲν ἐπʼ ἐσχάρῃ ἧστο σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξὶν
53  ἠλάκατα στρωφῶσʼ ἁλιπόρφυρα· τῷ δὲ θύραζε
54  ἐρχομένῳ ξύμβλητο μετὰ κλειτοὺς βασιλῆας
55  ἐς βουλήν, ἵνα μιν κάλεον Φαίηκες ἀγαυοί.
56  ἡ δὲ μάλʼ ἄγχι στᾶσα φίλον πατέρα προσέειπε·
57  πάππα φίλʼ, οὐκ ἂν δή μοι ἐφοπλίσσειας ἀπήνην
58  ὑψηλὴν ἐύκυκλον, ἵνα κλυτὰ εἵματʼ ἄγωμαι
59  ἐς ποταμὸν πλυνέουσα, τά μοι ῥερυπωμένα κεῖται;
60  καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ ἔοικε μετὰ πρώτοισιν ἐόντα
61  βουλὰς βουλεύειν καθαρὰ χροΐ εἵματʼ ἔχοντα.
62  πέντε δέ τοι φίλοι υἷες ἐνὶ μεγάροις γεγάασιν,
63  οἱ δύʼ ὀπυίοντες, τρεῖς δʼ ἠίθεοι θαλέθοντες·
64  οἱ δʼ αἰεὶ ἐθέλουσι νεόπλυτα εἵματʼ ἔχοντες
65  ἐς χορὸν ἔρχεσθαι· τὰ δʼ ἐμῇ φρενὶ πάντα μέμηλεν.
66  ὣς ἔφατʼ· αἴδετο γὰρ θαλερὸν γάμον ἐξονομῆναι
67  πατρὶ φίλῳ. ὁ δὲ πάντα νόει καὶ ἀμείβετο μύθῳ·
68  οὔτε τοι ἡμιόνων φθονέω, τέκος, οὔτε τευ ἄλλου.
69  ἔρχευ· ἀτάρ τοι δμῶες ἐφοπλίσσουσιν ἀπήνην
70  ὑψηλὴν ἐύκυκλον, ὑπερτερίῃ ἀραρυῖαν.
71  ὣς εἰπὼν δμώεσσιν ἐκέκλετο, τοὶ δʼ ἐπίθοντο.
72  οἱ μὲν ἄρʼ ἐκτὸς ἄμαξαν ἐύτροχον ἡμιονείην
73  ὥπλεον, ἡμιόνους θʼ ὕπαγον ζεῦξάν θʼ ὑπʼ ἀπήνῃ·
74  κούρη δʼ ἐκ θαλάμοιο φέρεν ἐσθῆτα φαεινήν.
75  καὶ τὴν μὲν κατέθηκεν ἐυξέστῳ ἐπʼ ἀπήνῃ,
76  μήτηρ δʼ ἐν κίστῃ ἐτίθει μενοεικέʼ ἐδωδὴν
77  παντοίην, ἐν δʼ ὄψα τίθει, ἐν δʼ οἶνον ἔχευεν
78  ἀσκῷ ἐν αἰγείῳ· κούρη δʼ ἐπεβήσετʼ ἀπήνης.
79  δῶκεν δὲ χρυσέῃ ἐν ληκύθῳ ὑγρὸν ἔλαιον,
80  ἧος χυτλώσαιτο σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξίν.
81  ἡ δʼ ἔλαβεν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα,
82  μάστιξεν δʼ ἐλάαν· καναχὴ δʼ ἦν ἡμιόνοιιν.
83  αἱ δʼ ἄμοτον τανύοντο, φέρον δʼ ἐσθῆτα καὶ αὐτήν,
84  οὐκ οἴην, ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι κίον ἄλλαι.
85  αἱ δʼ ὅτε δὴ ποταμοῖο ῥόον περικαλλέʼ ἵκοντο,
86  ἔνθʼ ἦ τοι πλυνοὶ ἦσαν ἐπηετανοί, πολὺ δʼ ὕδωρ
87  καλὸν ὑπεκπρόρεεν μάλα περ ῥυπόωντα καθῆραι,
88  ἔνθʼ αἵ γʼ ἡμιόνους μὲν ὑπεκπροέλυσαν ἀπήνης.
89  καὶ τὰς μὲν σεῦαν ποταμὸν πάρα δινήεντα
90  τρώγειν ἄγρωστιν μελιηδέα· ταὶ δʼ ἀπʼ ἀπήνης
91  εἵματα χερσὶν ἕλοντο καὶ ἐσφόρεον μέλαν ὕδωρ,
92  στεῖβον δʼ ἐν βόθροισι θοῶς ἔριδα προφέρουσαι.
93  αὐτὰρ ἐπεὶ πλῦνάν τε κάθηράν τε ῥύπα πάντα,
94  ἑξείης πέτασαν παρὰ θῖνʼ ἁλός, ἧχι μάλιστα
95  λάιγγας ποτὶ χέρσον ἀποπλύνεσκε θάλασσα.
96  αἱ δὲ λοεσσάμεναι καὶ χρισάμεναι λίπʼ ἐλαίῳ
97  δεῖπνον ἔπειθʼ εἵλοντο παρʼ ὄχθῃσιν ποταμοῖο,
98  εἵματα δʼ ἠελίοιο μένον τερσήμεναι αὐγῇ.
99  αὐτὰρ ἐπεὶ σίτου τάρφθεν δμῳαί τε καὶ αὐτή,
100  σφαίρῃ ταὶ δʼ ἄρʼ ἔπαιζον, ἀπὸ κρήδεμνα βαλοῦσαι·
101  τῇσι δὲ Ναυσικάα λευκώλενος ἤρχετο μολπῆς.
102  οἵη δʼ Ἄρτεμις εἶσι κατʼ οὔρεα ἰοχέαιρα,
103  ἢ κατὰ Τηΰγετον περιμήκετον ἢ Ἐρύμανθον,
104  τερπομένη κάπροισι καὶ ὠκείῃς ἐλάφοισι·
105  τῇ δέ θʼ ἅμα νύμφαι, κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο,
106  ἀγρονόμοι παίζουσι, γέγηθε δέ τε φρένα Λητώ·
107  πασάων δʼ ὑπὲρ ἥ γε κάρη ἔχει ἠδὲ μέτωπα,
108  ῥεῖά τʼ ἀριγνώτη πέλεται, καλαὶ δέ τε πᾶσαι·
109  ὣς ἥ γʼ ἀμφιπόλοισι μετέπρεπε παρθένος ἀδμής.
110  ἀλλʼ ὅτε δὴ ἄρʼ ἔμελλε πάλιν οἶκόνδε νέεσθαι
111  ζεύξασʼ ἡμιόνους πτύξασά τε εἵματα καλά,
112  ἔνθʼ αὖτʼ ἄλλʼ ἐνόησε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη,
113  ὡς Ὀδυσεὺς ἔγροιτο, ἴδοι τʼ ἐυώπιδα κούρην,
114  ἥ οἱ Φαιήκων ἀνδρῶν πόλιν ἡγήσαιτο.
115  σφαῖραν ἔπειτʼ ἔρριψε μετʼ ἀμφίπολον βασίλεια·
116  ἀμφιπόλου μὲν ἅμαρτε, βαθείῃ δʼ ἔμβαλε δίνῃ·
117  αἱ δʼ ἐπὶ μακρὸν ἄυσαν· ὁ δʼ ἔγρετο δῖος Ὀδυσσεύς,
118  ἑζόμενος δʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν·
119  ὤ μοι ἐγώ, τέων αὖτε βροτῶν ἐς γαῖαν ἱκάνω;
120  ἦ ῥʼ οἵ γʼ ὑβρισταί τε καὶ ἄγριοι οὐδὲ δίκαιοι,
121  ἦε φιλόξεινοι καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής;
122  ὥς τέ με κουράων ἀμφήλυθε θῆλυς ἀυτή·
123  νυμφάων, αἳ ἔχουσʼ ὀρέων αἰπεινὰ κάρηνα
124  καὶ πηγὰς ποταμῶν καὶ πίσεα ποιήεντα.
125  ἦ νύ που ἀνθρώπων εἰμὶ σχεδὸν αὐδηέντων;
126  ἀλλʼ ἄγʼ ἐγὼν αὐτὸς πειρήσομαι ἠδὲ ἴδωμαι.
127  ὣς εἰπὼν θάμνων ὑπεδύσετο δῖος Ὀδυσσεύς,
128  ἐκ πυκινῆς δʼ ὕλης πτόρθον κλάσε χειρὶ παχείῃ
129  φύλλων, ὡς ῥύσαιτο περὶ χροῒ μήδεα φωτός.
130  βῆ δʼ ἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος ἀλκὶ πεποιθώς,
131  ὅς τʼ εἶσʼ ὑόμενος καὶ ἀήμενος, ἐν δέ οἱ ὄσσε
132  δαίεται· αὐτὰρ ὁ βουσὶ μετέρχεται ἢ ὀίεσσιν
133  ἠὲ μετʼ ἀγροτέρας ἐλάφους· κέλεται δέ ἑ γαστὴρ
134  μήλων πειρήσοντα καὶ ἐς πυκινὸν δόμον ἐλθεῖν·
135  ὣς Ὀδυσεὺς κούρῃσιν ἐυπλοκάμοισιν ἔμελλε
136  μίξεσθαι, γυμνός περ ἐών· χρειὼ γὰρ ἵκανε.
137  σμερδαλέος δʼ αὐτῇσι φάνη κεκακωμένος ἅλμῃ,
138  τρέσσαν δʼ ἄλλυδις ἄλλη ἐπʼ ἠιόνας προὐχούσας·
139  οἴη δʼ Ἀλκινόου θυγάτηρ μένε· τῇ γὰρ Ἀθήνη
140  θάρσος ἐνὶ φρεσὶ θῆκε καὶ ἐκ δέος εἵλετο γυίων.
141  στῆ δʼ ἄντα σχομένη· ὁ δὲ μερμήριξεν Ὀδυσσεύς,
142  ἢ γούνων λίσσοιτο λαβὼν ἐυώπιδα κούρην,
143  ἦ αὔτως ἐπέεσσιν ἀποσταδὰ μειλιχίοισι
144  λίσσοιτʼ, εἰ δείξειε πόλιν καὶ εἵματα δοίη.
145  ὣς ἄρα οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι,
146  λίσσεσθαι ἐπέεσσιν ἀποσταδὰ μειλιχίοισι,
147  μή οἱ γοῦνα λαβόντι χολώσαιτο φρένα κούρη.
148  αὐτίκα μειλίχιον καὶ κερδαλέον φάτο μῦθον.
149  γουνοῦμαί σε, ἄνασσα· θεός νύ τις, ἦ βροτός ἐσσι;
150  εἰ μέν τις θεός ἐσσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν,
151  Ἀρτέμιδί σε ἐγώ γε, Διὸς κούρῃ μεγάλοιο,
152  εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τʼ ἄγχιστα ἐίσκω·
153  εἰ δέ τίς ἐσσι βροτῶν, τοὶ ἐπὶ χθονὶ ναιετάουσιν,
154  τρὶς μάκαρες μὲν σοί γε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ,
155  τρὶς μάκαρες δὲ κασίγνητοι· μάλα πού σφισι θυμὸς
156  αἰὲν ἐυφροσύνῃσιν ἰαίνεται εἵνεκα σεῖο,
157  λευσσόντων τοιόνδε θάλος χορὸν εἰσοιχνεῦσαν.
158  κεῖνος δʼ αὖ περὶ κῆρι μακάρτατος ἔξοχον ἄλλων,
159  ὅς κέ σʼ ἐέδνοισι βρίσας οἶκόνδʼ ἀγάγηται.
160  οὐ γάρ πω τοιοῦτον ἴδον βροτὸν ὀφθαλμοῖσιν,
161  οὔτʼ ἄνδρʼ οὔτε γυναῖκα· σέβας μʼ ἔχει εἰσορόωντα.
162  Δήλῳ δή ποτε τοῖον Ἀπόλλωνος παρὰ βωμῷ
163  φοίνικος νέον ἔρνος ἀνερχόμενον ἐνόησα·
164  ἦλθον γὰρ καὶ κεῖσε, πολὺς δέ μοι ἕσπετο λαός,
165  τὴν ὁδὸν ᾗ δὴ μέλλεν ἐμοὶ κακὰ κήδεʼ ἔσεσθαι.
166  ὣς δʼ αὔτως καὶ κεῖνο ἰδὼν ἐτεθήπεα θυμῷ
167  δήν, ἐπεὶ οὔ πω τοῖον ἀνήλυθεν ἐκ δόρυ γαίης,
168  ὡς σέ, γύναι, ἄγαμαί τε τέθηπά τε, δείδια δʼ αἰνῶς
169  γούνων ἅψασθαι· χαλεπὸν δέ με πένθος ἱκάνει.
170  χθιζὸς ἐεικοστῷ φύγον ἤματι οἴνοπα πόντον·
171  τόφρα δέ μʼ αἰεὶ κῦμʼ ἐφόρει κραιπναί τε θύελλαι
172  νήσου ἀπʼ Ὠγυγίης. νῦν δʼ ἐνθάδε κάββαλε δαίμων,
173  ὄφρʼ ἔτι που καὶ τῇδε πάθω κακόν· οὐ γὰρ ὀίω
174  παύσεσθʼ, ἀλλʼ ἔτι πολλὰ θεοὶ τελέουσι πάροιθεν.
175  ἀλλά, ἄνασσʼ, ἐλέαιρε· σὲ γὰρ κακὰ πολλὰ μογήσας
176  ἐς πρώτην ἱκόμην, τῶν δʼ ἄλλων οὔ τινα οἶδα
177  ἀνθρώπων, οἳ τήνδε πόλιν καὶ γαῖαν ἔχουσιν.
178  ἄστυ δέ μοι δεῖξον, δὸς δὲ ῥάκος ἀμφιβαλέσθαι,
179  εἴ τί που εἴλυμα σπείρων ἔχες ἐνθάδʼ ἰοῦσα.
180  σοὶ δὲ θεοὶ τόσα δοῖεν ὅσα φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς,
181  ἄνδρα τε καὶ οἶκον, καὶ ὁμοφροσύνην ὀπάσειαν
182  ἐσθλήν· οὐ μὲν γὰρ τοῦ γε κρεῖσσον καὶ ἄρειον,
183  ἢ ὅθʼ ὁμοφρονέοντε νοήμασιν οἶκον ἔχητον
184  ἀνὴρ ἠδὲ γυνή· πόλλʼ ἄλγεα δυσμενέεσσι,
185  χάρματα δʼ εὐμενέτῃσι, μάλιστα δέ τʼ ἔκλυον αὐτοί.
186  τὸν δʼ αὖ Ναυσικάα λευκώλενος ἀντίον ηὔδα·
187  ξεῖνʼ, ἐπεὶ οὔτε κακῷ οὔτʼ ἄφρονι φωτὶ ἔοικας·
188  Ζεὺς δʼ αὐτὸς νέμει ὄλβον Ὀλύμπιος ἀνθρώποισιν,
189  ἐσθλοῖς ἠδὲ κακοῖσιν, ὅπως ἐθέλῃσιν, ἑκάστῳ·
190  καί που σοὶ τάδʼ ἔδωκε, σὲ δὲ χρὴ τετλάμεν ἔμπης.
191  νῦν δʼ, ἐπεὶ ἡμετέρην τε πόλιν καὶ γαῖαν ἱκάνεις,
192  οὔτʼ οὖν ἐσθῆτος δευήσεαι οὔτε τευ ἄλλου,
193  ὧν ἐπέοιχʼ ἱκέτην ταλαπείριον ἀντιάσαντα.
194  ἄστυ δέ τοι δείξω, ἐρέω δέ τοι οὔνομα λαῶν.
195  Φαίηκες μὲν τήνδε πόλιν καὶ γαῖαν ἔχουσιν,
196  εἰμὶ δʼ ἐγὼ θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο,
197  τοῦ δʼ ἐκ Φαιήκων ἔχεται κάρτος τε βίη τε.
198  ἦ ῥα καὶ ἀμφιπόλοισιν ἐυπλοκάμοισι κέλευσε·
199  στῆτέ μοι, ἀμφίπολοι· πόσε φεύγετε φῶτα ἰδοῦσαι;
200  ἦ μή πού τινα δυσμενέων φάσθʼ ἔμμεναι ἀνδρῶν;
201  οὐκ ἔσθʼ οὗτος ἀνὴρ διερὸς βροτὸς οὐδὲ γένηται,
202  ὅς κεν Φαιήκων ἀνδρῶν ἐς γαῖαν ἵκηται
203  δηιοτῆτα φέρων· μάλα γὰρ φίλοι ἀθανάτοισιν.
204  οἰκέομεν δʼ ἀπάνευθε πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ,
205  ἔσχατοι, οὐδέ τις ἄμμι βροτῶν ἐπιμίσγεται ἄλλος.
206  ἀλλʼ ὅδε τις δύστηνος ἀλώμενος ἐνθάδʼ ἱκάνει,
207  τὸν νῦν χρὴ κομέειν· πρὸς γὰρ Διός εἰσιν ἅπαντες
208  ξεῖνοί τε πτωχοί τε, δόσις δʼ ὀλίγη τε φίλη τε.
209  ἀλλὰ δότʼ, ἀμφίπολοι, ξείνῳ βρῶσίν τε πόσιν τε,
210  λούσατέ τʼ ἐν ποταμῷ, ὅθʼ ἐπὶ σκέπας ἔστʼ ἀνέμοιο.
211  ὣς ἔφαθʼ, αἱ δʼ ἔσταν τε καὶ ἀλλήλῃσι κέλευσαν,
212  κὰδ δʼ ἄρʼ Ὀδυσσῆʼ εἷσαν ἐπὶ σκέπας, ὡς ἐκέλευσεν
213  Ναυσικάα θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο·
214  πὰρ δʼ ἄρα οἱ φᾶρός τε χιτῶνά τε εἵματʼ ἔθηκαν,
215  δῶκαν δὲ χρυσέῃ ἐν ληκύθῳ ὑγρὸν ἔλαιον,
216  ἤνωγον δʼ ἄρα μιν λοῦσθαι ποταμοῖο ῥοῇσιν.
217  δή ῥα τότʼ ἀμφιπόλοισι μετηύδα δῖος Ὀδυσσεύς·
218  ἀμφίπολοι, στῆθʼ οὕτω ἀπόπροθεν, ὄφρʼ ἐγὼ αὐτὸς
219  ἅλμην ὤμοιιν ἀπολούσομαι, ἀμφὶ δʼ ἐλαίῳ
220  χρίσομαι· ἦ γὰρ δηρὸν ἀπὸ χροός ἐστιν ἀλοιφή.
221  ἄντην δʼ οὐκ ἂν ἐγώ γε λοέσσομαι· αἰδέομαι γὰρ
222  γυμνοῦσθαι κούρῃσιν ἐυπλοκάμοισι μετελθών.
223  ὣς ἔφαθʼ, αἱ δʼ ἀπάνευθεν ἴσαν, εἶπον δʼ ἄρα κούρῃ.
224  αὐτὰρ ὁ ἐκ ποταμοῦ χρόα νίζετο δῖος Ὀδυσσεὺς
225  ἅλμην, ἥ οἱ νῶτα καὶ εὐρέας ἄμπεχεν ὤμους,
226  ἐκ κεφαλῆς δʼ ἔσμηχεν ἁλὸς χνόον ἀτρυγέτοιο.
227  αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα λοέσσατο καὶ λίπʼ ἄλειψεν,
228  ἀμφὶ δὲ εἵματα ἕσσαθʼ ἅ οἱ πόρε παρθένος ἀδμής,
229  τὸν μὲν Ἀθηναίη θῆκεν Διὸς ἐκγεγαυῖα
230  μείζονά τʼ εἰσιδέειν καὶ πάσσονα, κὰδ δὲ κάρητος
231  οὔλας ἧκε κόμας, ὑακινθίνῳ ἄνθει ὁμοίας.
232  ὡς δʼ ὅτε τις χρυσὸν περιχεύεται ἀργύρῳ ἀνὴρ
233  ἴδρις, ὃν Ἥφαιστος δέδαεν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη
234  τέχνην παντοίην, χαρίεντα δὲ ἔργα τελείει,
235  ὣς ἄρα τῷ κατέχευε χάριν κεφαλῇ τε καὶ ὤμοις.
236  ἕζετʼ ἔπειτʼ ἀπάνευθε κιὼν ἐπὶ θῖνα θαλάσσης,
237  κάλλεϊ καὶ χάρισι στίλβων· θηεῖτο δὲ κούρη.
238  δή ῥα τότʼ ἀμφιπόλοισιν ἐυπλοκάμοισι μετηύδα·
239  κλῦτέ μευ, ἀμφίπολοι λευκώλενοι, ὄφρα τι εἴπω.
240  οὐ πάντων ἀέκητι θεῶν, οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν,
241  Φαιήκεσσʼ ὅδʼ ἀνὴρ ἐπιμίσγεται ἀντιθέοισι·
242  πρόσθεν μὲν γὰρ δή μοι ἀεικέλιος δέατʼ εἶναι,
243  νῦν δὲ θεοῖσιν ἔοικε, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν.
244  αἲ γὰρ ἐμοὶ τοιόσδε πόσις κεκλημένος εἴη
245  ἐνθάδε ναιετάων, καί οἱ ἅδοι αὐτόθι μίμνειν.
246  ἀλλὰ δότʼ, ἀμφίπολοι, ξείνῳ βρῶσίν τε πόσιν τε.
247  ὣς ἔφαθʼ, αἱ δʼ ἄρα τῆς μάλα μὲν κλύον ἠδʼ ἐπίθοντο,
248  πὰρ δʼ ἄρʼ Ὀδυσσῆι ἔθεσαν βρῶσίν τε πόσιν τε.
249  ἦ τοι ὁ πῖνε καὶ ἦσθε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς
250  ἁρπαλέως· δηρὸν γὰρ ἐδητύος ἦεν ἄπαστος.
251  αὐτὰρ Ναυσικάα λευκώλενος ἄλλʼ ἐνόησεν·
252  εἵματʼ ἄρα πτύξασα τίθει καλῆς ἐπʼ ἀπήνης,
253  ζεῦξεν δʼ ἡμιόνους κρατερώνυχας, ἂν δʼ ἔβη αὐτή,
254  ὤτρυνεν δʼ Ὀδυσῆα, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
255  ὄρσεο δὴ νῦν, ξεῖνε, πόλινδʼ ἴμεν ὄφρα σε πέμψω
256  πατρὸς ἐμοῦ πρὸς δῶμα δαΐφρονος, ἔνθα σέ φημι
257  πάντων Φαιήκων εἰδησέμεν ὅσσοι ἄριστοι.
258  ἀλλὰ μάλʼ ὧδʼ ἔρδειν, δοκέεις δέ μοι οὐκ ἀπινύσσειν·
259  ὄφρʼ ἂν μέν κʼ ἀγροὺς ἴομεν καὶ ἔργʼ ἀνθρώπων,
260  τόφρα σὺν ἀμφιπόλοισι μεθʼ ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν
261  καρπαλίμως ἔρχεσθαι· ἐγὼ δʼ ὁδὸν ἡγεμονεύσω.
262  αὐτὰρ ἐπὴν πόλιος ἐπιβήομεν, ἣν πέρι πύργος
263  ὑψηλός, καλὸς δὲ λιμὴν ἑκάτερθε πόληος,
264  λεπτὴ δʼ εἰσίθμη· νῆες δʼ ὁδὸν ἀμφιέλισσαι
265  εἰρύαται· πᾶσιν γὰρ ἐπίστιόν ἐστιν ἑκάστῳ.
266  ἔνθα δέ τέ σφʼ ἀγορὴ καλὸν Ποσιδήιον ἀμφίς,
267  ῥυτοῖσιν λάεσσι κατωρυχέεσσʼ ἀραρυῖα.
268  ἔνθα δὲ νηῶν ὅπλα μελαινάων ἀλέγουσι,
269  πείσματα καὶ σπεῖρα, καὶ ἀποξύνουσιν ἐρετμά.
270  οὐ γὰρ Φαιήκεσσι μέλει βιὸς οὐδὲ φαρέτρη,
271  ἀλλʼ ἱστοὶ καὶ ἐρετμὰ νεῶν καὶ νῆες ἐῖσαι,
272  ᾗσιν ἀγαλλόμενοι πολιὴν περόωσι θάλασσαν.
273  τῶν ἀλεείνω φῆμιν ἀδευκέα, μή τις ὀπίσσω
274  μωμεύῃ· μάλα δʼ εἰσὶν ὑπερφίαλοι κατὰ δῆμον·
275  καί νύ τις ὧδʼ εἴπῃσι κακώτερος ἀντιβολήσας·
276  τίς δʼ ὅδε Ναυσικάᾳ ἕπεται καλός τε μέγας τε
277  ξεῖνος; ποῦ δέ μιν εὗρε; πόσις νύ οἱ ἔσσεται αὐτῇ.
278  ἦ τινά που πλαγχθέντα κομίσσατο ἧς ἀπὸ νηὸς
279  ἀνδρῶν τηλεδαπῶν, ἐπεὶ οὔ τινες ἐγγύθεν εἰσίν·
280  ἤ τίς οἱ εὐξαμένῃ πολυάρητος θεὸς ἦλθεν
281  οὐρανόθεν καταβάς, ἕξει δέ μιν ἤματα πάντα.
282  βέλτερον, εἰ καὐτή περ ἐποιχομένη πόσιν εὗρεν
283  ἄλλοθεν· ἦ γὰρ τούσδε γʼ ἀτιμάζει κατὰ δῆμον
284  Φαίηκας, τοί μιν μνῶνται πολέες τε καὶ ἐσθλοί.
285  ὣς ἐρέουσιν, ἐμοὶ δέ κʼ ὀνείδεα ταῦτα γένοιτο.
286  καὶ δʼ ἄλλῃ νεμεσῶ, ἥ τις τοιαῦτά γε ῥέζοι,
287  ἥ τʼ ἀέκητι φίλων πατρὸς καὶ μητρὸς ἐόντων,
288  ἀνδράσι μίσγηται, πρίν γʼ ἀμφάδιον γάμον ἐλθεῖν.
289  ξεῖνε, σὺ δʼ ὦκʼ ἐμέθεν ξυνίει ἔπος, ὄφρα τάχιστα
290  πομπῆς καὶ νόστοιο τύχῃς παρὰ πατρὸς ἐμοῖο.
291  δήεις ἀγλαὸν ἄλσος Ἀθήνης ἄγχι κελεύθου
292  αἰγείρων· ἐν δὲ κρήνη νάει, ἀμφὶ δὲ λειμών·
293  ἔνθα δὲ πατρὸς ἐμοῦ τέμενος τεθαλυῖά τʼ ἀλωή,
294  τόσσον ἀπὸ πτόλιος, ὅσσον τε γέγωνε βοήσας.
295  ἔνθα καθεζόμενος μεῖναι χρόνον, εἰς ὅ κεν ἡμεῖς
296  ἄστυδε ἔλθωμεν καὶ ἱκώμεθα δώματα πατρός.
297  αὐτὰρ ἐπὴν ἡμέας ἔλπῃ ποτὶ δώματʼ ἀφῖχθαι,
298  καὶ τότε Φαιήκων ἴμεν ἐς πόλιν ἠδʼ ἐρέεσθαι
299  δώματα πατρὸς ἐμοῦ μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο.
300  ῥεῖα δʼ ἀρίγνωτʼ ἐστί, καὶ ἂν πάϊς ἡγήσαιτο
301  νήπιος· οὐ μὲν γάρ τι ἐοικότα τοῖσι τέτυκται
302  δώματα Φαιήκων, οἷος δόμος Ἀλκινόοιο
303  ἥρωος. ἀλλʼ ὁπότʼ ἄν σε δόμοι κεκύθωσι καὶ αὐλή,
304  ὦκα μάλα μεγάροιο διελθέμεν, ὄφρʼ ἂν ἵκηαι
305  μητέρʼ ἐμήν· ἡ δʼ ἧσται ἐπʼ ἐσχάρῃ ἐν πυρὸς αὐγῇ,
306  ἠλάκατα στρωφῶσʼ ἁλιπόρφυρα, θαῦμα ἰδέσθαι,
307  κίονι κεκλιμένη· δμωαὶ δέ οἱ εἵατʼ ὄπισθεν.
308  ἔνθα δὲ πατρὸς ἐμοῖο θρόνος ποτικέκλιται αὐτῇ,
309  τῷ ὅ γε οἰνοποτάζει ἐφήμενος ἀθάνατος ὥς.
310  τὸν παραμειψάμενος μητρὸς περὶ γούνασι χεῖρας
311  βάλλειν ἡμετέρης, ἵνα νόστιμον ἦμαρ ἴδηαι
312  χαίρων καρπαλίμως, εἰ καὶ μάλα τηλόθεν ἐσσί.
313  εἴ κέν τοι κείνη γε φίλα φρονέῃσʼ ἐνὶ θυμῷ,
314  ἐλπωρή τοι ἔπειτα φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
315  οἶκον ἐυκτίμενον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
316  ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἵμασεν μάστιγι φαεινῇ
317  ἡμιόνους· αἱ δʼ ὦκα λίπον ποταμοῖο ῥέεθρα.
318  αἱ δʼ ἐὺ μὲν τρώχων, ἐὺ δὲ πλίσσοντο πόδεσσιν·
319  ἡ δὲ μάλʼ ἡνιόχευεν, ὅπως ἅμʼ ἑποίατο πεζοὶ
320  ἀμφίπολοί τʼ Ὀδυσεύς τε, νόῳ δʼ ἐπέβαλλεν ἱμάσθλην.
321  δύσετό τʼ ἠέλιος καὶ τοὶ κλυτὸν ἄλσος ἵκοντο
322  ἱρὸν Ἀθηναίης, ἵνʼ ἄρʼ ἕζετο δῖος Ὀδυσσεύς.
323  αὐτίκʼ ἔπειτʼ ἠρᾶτο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο·
324  κλῦθί μευ, αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, Ἀτρυτώνη·
325  νῦν δή πέρ μευ ἄκουσον, ἐπεὶ πάρος οὔ ποτʼ ἄκουσας
326  ῥαιομένου, ὅτε μʼ ἔρραιε κλυτὸς ἐννοσίγαιος.
327  δός μʼ ἐς Φαίηκας φίλον ἐλθεῖν ἠδʼ ἐλεεινόν.
328  ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη.
329  αὐτῷ δʼ οὔ πω φαίνετʼ ἐναντίη· αἴδετο γάρ ῥα
330  πατροκασίγνητον· ὁ δʼ ἐπιζαφελῶς μενέαινεν
331  ἀντιθέῳ Ὀδυσῆι πάρος ἣν γαῖαν ἱκέσθαι.


1  ὧς ὁ μὲν ἔνθʼ ἠρᾶτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
2  κούρην δὲ προτὶ ἄστυ φέρεν μένος ἡμιόνοιιν.
3  ἡ δʼ ὅτε δὴ οὗ πατρὸς ἀγακλυτὰ δώμαθʼ ἵκανε,
4  στῆσεν ἄρʼ ἐν προθύροισι, κασίγνητοι δέ μιν ἀμφὶς
5  ἵσταντʼ ἀθανάτοις ἐναλίγκιοι, οἵ ῥʼ ὑπʼ ἀπήνης
6  ἡμιόνους ἔλυον ἐσθῆτά τε ἔσφερον εἴσω.
7  αὐτὴ δʼ ἐς θάλαμον ἑὸν ἤιε· δαῖε δέ οἱ πῦρ
8  γρῆυς Ἀπειραίη, θαλαμηπόλος Εὐρυμέδουσα,
9  τήν ποτʼ Ἀπείρηθεν νέες ἤγαγον ἀμφιέλισσαι·
10  Ἀλκινόῳ δʼ αὐτὴν γέρας ἔξελον, οὕνεκα πᾶσιν
11  Φαιήκεσσιν ἄνασσε, θεοῦ δʼ ὣς δῆμος ἄκουεν·
12  ἣ τρέφε Ναυσικάαν λευκώλενον ἐν μεγάροισιν.
13  ἥ οἱ πῦρ ἀνέκαιε καὶ εἴσω δόρπον ἐκόσμει.
14  καὶ τότʼ Ὀδυσσεὺς ὦρτο πόλινδʼ ἴμεν· ἀμφὶ δʼ Ἀθήνη
15  πολλὴν ἠέρα χεῦε φίλα φρονέουσʼ Ὀδυσῆι,
16  μή τις Φαιήκων μεγαθύμων ἀντιβολήσας
17  κερτομέοι τʼ ἐπέεσσι καὶ ἐξερέοιθʼ ὅτις εἴη.
18  ἀλλʼ ὅτε δὴ ἄρʼ ἔμελλε πόλιν δύσεσθαι ἐραννήν,
19  ἔνθα οἱ ἀντεβόλησε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη,
20  παρθενικῇ ἐικυῖα νεήνιδι, κάλπιν ἐχούσῃ.
21  στῆ δὲ πρόσθʼ αὐτοῦ, ὁ δʼ ἀνείρετο δῖος Ὀδυσσεύς·
22  ὦ τέκος, οὐκ ἄν μοι δόμον ἀνέρος ἡγήσαιο
23  Ἀλκινόου, ὃς τοῖσδε μετʼ ἀνθρώποισι ἀνάσσει;
24  καὶ γὰρ ἐγὼ ξεῖνος ταλαπείριος ἐνθάδʼ ἱκάνω
25  τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης· τῷ οὔ τινα οἶδα
26  ἀνθρώπων, οἳ τήνδε πόλιν καὶ γαῖαν ἔχουσιν.
27  τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
28  τοιγὰρ ἐγώ τοι, ξεῖνε πάτερ, δόμον, ὅν με κελεύεις,
29  δείξω, ἐπεί μοι πατρὸς ἀμύμονος ἐγγύθι ναίει.
30  ἀλλʼ ἴθι σιγῇ τοῖον, ἐγὼ δʼ ὁδὸν ἡγεμονεύσω,
31  μηδέ τινʼ ἀνθρώπων προτιόσσεο μηδʼ ἐρέεινε.
32  οὐ γὰρ ξείνους οἵδε μάλʼ ἀνθρώπους ἀνέχονται,
33  οὐδʼ ἀγαπαζόμενοι φιλέουσʼ ὅς κʼ ἄλλοθεν ἔλθῃ.
34  νηυσὶ θοῇσιν τοί γε πεποιθότες ὠκείῃσι
35  λαῖτμα μέγʼ ἐκπερόωσιν, ἐπεί σφισι δῶκʼ ἐνοσίχθων·
36  τῶν νέες ὠκεῖαι ὡς εἰ πτερὸν ἠὲ νόημα.
37  ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἡγήσατο Παλλὰς Ἀθήνη
38  καρπαλίμως· ὁ δʼ ἔπειτα μετʼ ἴχνια βαῖνε θεοῖο.
39  τὸν δʼ ἄρα Φαίηκες ναυσικλυτοὶ οὐκ ἐνόησαν
40  ἐρχόμενον κατὰ ἄστυ διὰ σφέας· οὐ γὰρ Ἀθήνη
41  εἴα ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεός, ἥ ῥά οἱ ἀχλὺν
42  θεσπεσίην κατέχευε φίλα φρονέουσʼ ἐνὶ θυμῷ.
43  θαύμαζεν δʼ Ὀδυσεὺς λιμένας καὶ νῆας ἐίσας
44  αὐτῶν θʼ ἡρώων ἀγορὰς καὶ τείχεα μακρὰ
45  ὑψηλά, σκολόπεσσιν ἀρηρότα, θαῦμα ἰδέσθαι.
46  ἀλλʼ ὅτε δὴ βασιλῆος ἀγακλυτὰ δώμαθʼ ἵκοντο,
47  τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
48  οὗτος δή τοι, ξεῖνε πάτερ, δόμος, ὅν με κελεύεις
49  πεφραδέμεν· δήεις δὲ διοτρεφέας βασιλῆας
50  δαίτην δαινυμένους· σὺ δʼ ἔσω κίε, μηδέ τι θυμῷ
51  τάρβει· θαρσαλέος γὰρ ἀνὴρ ἐν πᾶσιν ἀμείνων
52  ἔργοισιν τελέθει, εἰ καί ποθεν ἄλλοθεν ἔλθοι.
53  δέσποιναν μὲν πρῶτα κιχήσεαι ἐν μεγάροισιν·
54  Ἀρήτη δʼ ὄνομʼ ἐστὶν ἐπώνυμον, ἐκ δὲ τοκήων
55  τῶν αὐτῶν οἵ περ τέκον Ἀλκίνοον βασιλῆα.
56  Ναυσίθοον μὲν πρῶτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων
57  γείνατο καὶ Περίβοια, γυναικῶν εἶδος ἀρίστη,
58  ὁπλοτάτη θυγάτηρ μεγαλήτορος Εὐρυμέδοντος,
59  ὅς ποθʼ ὑπερθύμοισι Γιγάντεσσιν βασίλευεν.
60  ἀλλʼ ὁ μὲν ὤλεσε λαὸν ἀτάσθαλον, ὤλετο δʼ αὐτός·
61  τῇ δὲ Ποσειδάων ἐμίγη καὶ ἐγείνατο παῖδα
62  Ναυσίθοον μεγάθυμον, ὃς ἐν Φαίηξιν ἄνασσε·
63  Ναυσίθοος δʼ ἔτεκεν Ῥηξήνορά τʼ Ἀλκίνοόν τε.
64  τὸν μὲν ἄκουρον ἐόντα βάλʼ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων
65  νυμφίον ἐν μεγάρῳ, μίαν οἴην παῖδα λιπόντα
66  Ἀρήτην· τὴν δʼ Ἀλκίνοος ποιήσατʼ ἄκοιτιν,
67  καί μιν ἔτισʼ, ὡς οὔ τις ἐπὶ χθονὶ τίεται ἄλλη,
68  ὅσσαι νῦν γε γυναῖκες ὑπʼ ἀνδράσιν οἶκον ἔχουσιν.
69  ὣς κείνη περὶ κῆρι τετίμηταί τε καὶ ἔστιν
70  ἔκ τε φίλων παίδων ἔκ τʼ αὐτοῦ Ἀλκινόοιο
71  καὶ λαῶν, οἵ μίν ῥα θεὸν ὣς εἰσορόωντες
72  δειδέχαται μύθοισιν, ὅτε στείχῃσʼ ἀνὰ ἄστυ.
73  οὐ μὲν γάρ τι νόου γε καὶ αὐτὴ δεύεται ἐσθλοῦ·
74  ᾗσι τʼ ἐὺ φρονέῃσι καὶ ἀνδράσι νείκεα λύει.
75  εἴ κέν τοι κείνη γε φίλα φρονέῃσʼ ἐνὶ θυμῷ,
76  ἐλπωρή τοι ἔπειτα φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
77  οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
78  ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη
79  πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον, λίπε δὲ Σχερίην ἐρατεινήν,
80  ἵκετο δʼ ἐς Μαραθῶνα καὶ εὐρυάγυιαν Ἀθήνην,
81  δῦνε δʼ Ἐρεχθῆος πυκινὸν δόμον. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
82  Ἀλκινόου πρὸς δώματʼ ἴε κλυτά· πολλὰ δέ οἱ κῆρ
83  ὥρμαινʼ ἱσταμένῳ, πρὶν χάλκεον οὐδὸν ἱκέσθαι.
84  ὥς τε γὰρ ἠελίου αἴγλη πέλεν ἠὲ σελήνης
85  δῶμα καθʼ ὑψερεφὲς μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο.
86  χάλκεοι μὲν γὰρ τοῖχοι ἐληλέδατʼ ἔνθα καὶ ἔνθα,
87  ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῦ, περὶ δὲ θριγκὸς κυάνοιο·
88  χρύσειαι δὲ θύραι πυκινὸν δόμον ἐντὸς ἔεργον·
89  σταθμοὶ δʼ ἀργύρεοι ἐν χαλκέῳ ἕστασαν οὐδῷ,
90  ἀργύρεον δʼ ἐφʼ ὑπερθύριον, χρυσέη δὲ κορώνη.
91  χρύσειοι δʼ ἑκάτερθε καὶ ἀργύρεοι κύνες ἦσαν,
92  οὓς Ἥφαιστος ἔτευξεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι
93  δῶμα φυλασσέμεναι μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο,
94  ἀθανάτους ὄντας καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα.
95  ἐν δὲ θρόνοι περὶ τοῖχον ἐρηρέδατʼ ἔνθα καὶ ἔνθα,
96  ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῖο διαμπερές, ἔνθʼ ἐνὶ πέπλοι
97  λεπτοὶ ἐύννητοι βεβλήατο, ἔργα γυναικῶν.
98  ἔνθα δὲ Φαιήκων ἡγήτορες ἑδριόωντο
99  πίνοντες καὶ ἔδοντες· ἐπηετανὸν γὰρ ἔχεσκον.
100  χρύσειοι δʼ ἄρα κοῦροι ἐυδμήτων ἐπὶ βωμῶν
101  ἕστασαν αἰθομένας δαΐδας μετὰ χερσὶν ἔχοντες,
102  φαίνοντες νύκτας κατὰ δώματα δαιτυμόνεσσι.
103  πεντήκοντα δέ οἱ δμωαὶ κατὰ δῶμα γυναῖκες
104  αἱ μὲν ἀλετρεύουσι μύλῃς ἔπι μήλοπα καρπόν,
105  αἱ δʼ ἱστοὺς ὑφόωσι καὶ ἠλάκατα στρωφῶσιν
106  ἥμεναι, οἷά τε φύλλα μακεδνῆς αἰγείροιο·
107  καιρουσσέων δʼ ὀθονέων ἀπολείβεται ὑγρὸν ἔλαιον.
108  ὅσσον Φαίηκες περὶ πάντων ἴδριες ἀνδρῶν
109  νῆα θοὴν ἐνὶ πόντῳ ἐλαυνέμεν, ὣς δὲ γυναῖκες
110  ἱστῶν τεχνῆσσαι· πέρι γάρ σφισι δῶκεν Ἀθήνη
111  ἔργα τʼ ἐπίστασθαι περικαλλέα καὶ φρένας ἐσθλάς.
112  ἔκτοσθεν δʼ αὐλῆς μέγας ὄρχατος ἄγχι θυράων
113  τετράγυος· περὶ δʼ ἕρκος ἐλήλαται ἀμφοτέρωθεν.
114  ἔνθα δὲ δένδρεα μακρὰ πεφύκασι τηλεθόωντα,
115  ὄγχναι καὶ ῥοιαὶ καὶ μηλέαι ἀγλαόκαρποι
116  συκέαι τε γλυκεραὶ καὶ ἐλαῖαι τηλεθόωσαι.
117  τάων οὔ ποτε καρπὸς ἀπόλλυται οὐδʼ ἀπολείπει
118  χείματος οὐδὲ θέρευς, ἐπετήσιος· ἀλλὰ μάλʼ αἰεὶ
119  Ζεφυρίη πνείουσα τὰ μὲν φύει, ἄλλα δὲ πέσσει.
120  ὄγχνη ἐπʼ ὄγχνῃ γηράσκει, μῆλον δʼ ἐπὶ μήλῳ,
121  αὐτὰρ ἐπὶ σταφυλῇ σταφυλή, σῦκον δʼ ἐπὶ σύκῳ.
122  ἔνθα δέ οἱ πολύκαρπος ἀλωὴ ἐρρίζωται,
123  τῆς ἕτερον μὲν θειλόπεδον λευρῷ ἐνὶ χώρῳ
124  τέρσεται ἠελίῳ, ἑτέρας δʼ ἄρα τε τρυγόωσιν,
125  ἄλλας δὲ τραπέουσι· πάροιθε δέ τʼ ὄμφακές εἰσιν
126  ἄνθος ἀφιεῖσαι, ἕτεραι δʼ ὑποπερκάζουσιν.
127  ἔνθα δὲ κοσμηταὶ πρασιαὶ παρὰ νείατον ὄρχον
128  παντοῖαι πεφύασιν, ἐπηετανὸν γανόωσαι·
129  ἐν δὲ δύω κρῆναι ἡ μέν τʼ ἀνὰ κῆπον ἅπαντα
130  σκίδναται, ἡ δʼ ἑτέρωθεν ὑπʼ αὐλῆς οὐδὸν ἵησι
131  πρὸς δόμον ὑψηλόν, ὅθεν ὑδρεύοντο πολῖται.
132  τοῖʼ ἄρʼ ἐν Ἀλκινόοιο θεῶν ἔσαν ἀγλαὰ δῶρα.
133  ἔνθα στὰς θηεῖτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς.
134  αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα ἑῷ θηήσατο θυμῷ,
135  καρπαλίμως ὑπὲρ οὐδὸν ἐβήσετο δώματος εἴσω.
136  εὗρε δὲ Φαιήκων ἡγήτορας ἠδὲ μέδοντας
137  σπένδοντας δεπάεσσιν ἐυσκόπῳ ἀργεϊφόντῃ,
138  ᾧ πυμάτῳ σπένδεσκον, ὅτε μνησαίατο κοίτου.
139  αὐτὰρ ὁ βῆ διὰ δῶμα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς
140  πολλὴν ἠέρʼ ἔχων, ἥν οἱ περίχευεν Ἀθήνη,
141  ὄφρʼ ἵκετʼ Ἀρήτην τε καὶ Ἀλκίνοον βασιλῆα.
142  ἀμφὶ δʼ ἄρʼ Ἀρήτης βάλε γούνασι χεῖρας Ὀδυσσεύς,
143  καὶ τότε δή ῥʼ αὐτοῖο πάλιν χύτο θέσφατος ἀήρ.
144  οἱ δʼ ἄνεῳ ἐγένοντο, δόμον κάτα φῶτα ἰδόντες·
145  θαύμαζον δʼ ὁρόωντες. ὁ δὲ λιτάνευεν Ὀδυσσεύς·
146  Ἀρήτη, θύγατερ Ῥηξήνορος ἀντιθέοιο,
147  σόν τε πόσιν σά τε γούναθʼ ἱκάνω πολλὰ μογήσας
148  τούσδε τε δαιτυμόνας· τοῖσιν θεοὶ ὄλβια δοῖεν
149  ζωέμεναι, καὶ παισὶν ἐπιτρέψειεν ἕκαστος
150  κτήματʼ ἐνὶ μεγάροισι γέρας θʼ ὅ τι δῆμος ἔδωκεν·
151  αὐτὰρ ἐμοὶ πομπὴν ὀτρύνετε πατρίδʼ ἱκέσθαι
152  θᾶσσον, ἐπεὶ δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχω.
153  ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετʼ ἐπʼ ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσιν
154  πὰρ πυρί· οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.
155  ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἥρως Ἐχένηος,
156  ὃς δὴ Φαιήκων ἀνδρῶν προγενέστερος ἦεν
157  καὶ μύθοισι κέκαστο, παλαιά τε πολλά τε εἰδώς·
158  ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
159  Ἀλκίνοʼ, οὐ μέν τοι τόδε κάλλιον, οὐδὲ ἔοικε,
160  ξεῖνον μὲν χαμαὶ ἧσθαι ἐπʼ ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσιν,
161  οἵδε δὲ σὸν μῦθον ποτιδέγμενοι ἰσχανόωνται.
162  ἄλλʼ ἄγε δὴ ξεῖνον μὲν ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου
163  εἷσον ἀναστήσας, σὺ δὲ κηρύκεσσι κέλευσον
164  οἶνον ἐπικρῆσαι, ἵνα καὶ Διὶ τερπικεραύνῳ
165  σπείσομεν, ὅς θʼ ἱκέτῃσιν ἅμʼ αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ·
166  δόρπον δὲ ξείνῳ ταμίη δότω ἔνδον ἐόντων.
167  αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσʼ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο,
168  χειρὸς ἑλὼν Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην
169  ὦρσεν ἀπʼ ἐσχαρόφιν καὶ ἐπὶ θρόνου εἷσε φαεινοῦ,
170  υἱὸν ἀναστήσας ἀγαπήνορα Λαοδάμαντα,
171  ὅς οἱ πλησίον ἷζε, μάλιστα δέ μιν φιλέεσκεν.
172  χέρνιβα δʼ ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε φέρουσα
173  καλῇ χρυσείῃ ὑπὲρ ἀργυρέοιο λέβητος,
174  νίψασθαι· παρὰ δὲ ξεστὴν ἐτάνυσσε τράπεζαν.
175  σῖτον δʼ αἰδοίη ταμίη παρέθηκε φέρουσα,
176  εἴδατα πόλλʼ ἐπιθεῖσα, χαριζομένη παρεόντων.
177  αὐτὰρ ὁ πῖνε καὶ ἦσθε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς.
178  καὶ τότε κήρυκα προσέφη μένος Ἀλκινόοιο·
179  Ποντόνοε, κρητῆρα κερασσάμενος μέθυ νεῖμον
180  πᾶσιν ἀνὰ μέγαρον, ἵνα καὶ Διὶ τερπικεραύνῳ
181  σπείσομεν, ὅς θʼ ἱκέτῃσιν ἅμʼ αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ.
182  ὣς φάτο, Ποντόνοος δὲ μελίφρονα οἶνον ἐκίρνα,
183  νώμησεν δʼ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενος δεπάεσσιν.
184  αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τʼ ἔπιόν θʼ, ὅσον ἤθελε θυμός,
185  τοῖσιν δʼ Ἀλκίνοος ἀγορήσατο καὶ μετέειπε·
186  κέκλυτε, Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
187  ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.
188  νῦν μὲν δαισάμενοι κατακείετε οἴκαδʼ ἰόντες·
189  ἠῶθεν δὲ γέροντας ἐπὶ πλέονας καλέσαντες
190  ξεῖνον ἐνὶ μεγάροις ξεινίσσομεν ἠδὲ θεοῖσιν
191  ῥέξομεν ἱερὰ καλά, ἔπειτα δὲ καὶ περὶ πομπῆς
192  μνησόμεθʼ, ὥς χʼ ὁ ξεῖνος ἄνευθε πόνου καὶ ἀνίης
193  πομπῇ ὑφʼ ἡμετέρῃ ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται
194  χαίρων καρπαλίμως, εἰ καὶ μάλα τηλόθεν ἐστί,
195  μηδέ τι μεσσηγύς γε κακὸν καὶ πῆμα πάθῃσι,
196  πρίν γε τὸν ἧς γαίης ἐπιβήμεναι· ἔνθα δʼ ἔπειτα
197  πείσεται, ἅσσα οἱ αἶσα κατὰ κλῶθές τε βαρεῖαι
198  γιγνομένῳ νήσαντο λίνῳ, ὅτε μιν τέκε μήτηρ.
199  εἰ δέ τις ἀθανάτων γε κατʼ οὐρανοῦ εἰλήλουθεν,
200  ἄλλο τι δὴ τόδʼ ἔπειτα θεοὶ περιμηχανόωνται.
201  αἰεὶ γὰρ τὸ πάρος γε θεοὶ φαίνονται ἐναργεῖς
202  ἡμῖν, εὖτʼ ἔρδωμεν ἀγακλειτὰς ἑκατόμβας,
203  δαίνυνταί τε παρʼ ἄμμι καθήμενοι ἔνθα περ ἡμεῖς.
204  εἰ δʼ ἄρα τις καὶ μοῦνος ἰὼν ξύμβληται ὁδίτης,
205  οὔ τι κατακρύπτουσιν, ἐπεί σφισιν ἐγγύθεν εἰμέν,
206  ὥς περ Κύκλωπές τε καὶ ἄγρια φῦλα Γιγάντων.
207  τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
208  Ἀλκίνοʼ, ἄλλο τί τοι μελέτω φρεσίν· οὐ γὰρ ἐγώ γε
209  ἀθανάτοισιν ἔοικα, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν,
210  οὐ δέμας οὐδὲ φυήν, ἀλλὰ θνητοῖσι βροτοῖσιν.
211  οὕς τινας ὑμεῖς ἴστε μάλιστʼ ὀχέοντας ὀιζὺν
212  ἀνθρώπων, τοῖσίν κεν ἐν ἄλγεσιν ἰσωσαίμην.
213  καὶ δʼ ἔτι κεν καὶ μᾶλλον ἐγὼ κακὰ μυθησαίμην,
214  ὅσσα γε δὴ ξύμπαντα θεῶν ἰότητι μόγησα.
215  ἀλλʼ ἐμὲ μὲν δορπῆσαι ἐάσατε κηδόμενόν περ·
216  οὐ γάρ τι στυγερῇ ἐπὶ γαστέρι κύντερον ἄλλο
217  ἔπλετο, ἥ τʼ ἐκέλευσεν ἕο μνήσασθαι ἀνάγκῃ
218  καὶ μάλα τειρόμενον καὶ ἐνὶ φρεσὶ πένθος ἔχοντα,
219  ὡς καὶ ἐγὼ πένθος μὲν ἔχω φρεσίν, ἡ δὲ μάλʼ αἰεὶ
220  ἐσθέμεναι κέλεται καὶ πινέμεν, ἐκ δέ με πάντων
221  ληθάνει ὅσσʼ ἔπαθον, καὶ ἐνιπλησθῆναι ἀνώγει.
222  ὑμεῖς δʼ ὀτρύνεσθαι ἅμʼ ἠοῖ φαινομένηφιν,
223  ὥς κʼ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἐμῆς ἐπιβήσετε πάτρης
224  καί περ πολλὰ παθόντα· ἰδόντα με καὶ λίποι αἰὼν
225  κτῆσιν ἐμήν, δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.
226  ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ἠδʼ ἐκέλευον
227  πεμπέμεναι τὸν ξεῖνον, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπεν.
228  αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τʼ ἔπιον θʼ ὅσον ἤθελε θυμός,
229  οἱ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκόνδε ἕκαστος,
230  αὐτὰρ ὁ ἐν μεγάρῳ ὑπελείπετο δῖος Ὀδυσσεύς,
231  πὰρ δέ οἱ Ἀρήτη τε καὶ Ἀλκίνοος θεοειδὴς
232  ἥσθην· ἀμφίπολοι δʼ ἀπεκόσμεον ἔντεα δαιτός.
233  τοῖσιν δʼ Ἀρήτη λευκώλενος ἤρχετο μύθων·
234  ἔγνω γὰρ φᾶρός τε χιτῶνά τε εἵματʼ ἰδοῦσα
235  καλά, τά ῥʼ αὐτὴ τεῦξε σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξί·
236  καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
237  ξεῖνε, τὸ μέν σε πρῶτον ἐγὼν εἰρήσομαι αὐτή·
238  τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν; τίς τοι τάδε εἵματʼ ἔδωκεν;
239  οὐ δὴ φῆς ἐπὶ πόντον ἀλώμενος ἐνθάδʼ ἱκέσθαι;
240  τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
241  ἀργαλέον, βασίλεια, διηνεκέως ἀγορεῦσαι
242  κήδεʼ, ἐπεί μοι πολλὰ δόσαν θεοὶ Οὐρανίωνες·
243  τοῦτο δέ τοι ἐρέω ὅ μʼ ἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς.
244  Ὠγυγίη τις νῆσος ἀπόπροθεν εἰν ἁλὶ κεῖται·
245  ἔνθα μὲν Ἄτλαντος θυγάτηρ, δολόεσσα Καλυψὼ
246  ναίει ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεός· οὐδέ τις αὐτῇ
247  μίσγεται οὔτε θεῶν οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων.
248  ἀλλʼ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἐφέστιον ἤγαγε δαίμων
249  οἶον, ἐπεί μοι νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ
250  Ζεὺς ἔλσας ἐκέασσε μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ.
251  ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι,
252  αὐτὰρ ἐγὼ τρόπιν ἀγκὰς ἑλὼν νεὸς ἀμφιελίσσης
253  ἐννῆμαρ φερόμην· δεκάτῃ δέ με νυκτὶ μελαίνῃ
254  νῆσον ἐς Ὠγυγίην πέλασαν θεοί, ἔνθα Καλυψὼ
255  ναίει ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεός, ἥ με λαβοῦσα
256  ἐνδυκέως ἐφίλει τε καὶ ἔτρεφεν ἠδὲ ἔφασκε
257  θήσειν ἀθάνατον καὶ ἀγήραον ἤματα πάντα·
258  ἀλλʼ ἐμὸν οὔ ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθεν.
259  ἔνθα μὲν ἑπτάετες μένον ἔμπεδον, εἵματα δʼ αἰεὶ
260  δάκρυσι δεύεσκον, τά μοι ἄμβροτα δῶκε Καλυψώ·
261  ἀλλʼ ὅτε δὴ ὀγδόατόν μοι ἐπιπλόμενον ἔτος ἦλθεν,
262  καὶ τότε δή μʼ ἐκέλευσεν ἐποτρύνουσα νέεσθαι
263  Ζηνὸς ὑπʼ ἀγγελίης, ἢ καὶ νόος ἐτράπετʼ αὐτῆς.
264  πέμπε δʼ ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου, πολλὰ δʼ ἔδωκε,
265  σῖτον καὶ μέθυ ἡδύ, καὶ ἄμβροτα εἵματα ἕσσεν,
266  οὖρον δὲ προέηκεν ἀπήμονά τε λιαρόν τε.
267  ἑπτὰ δὲ καὶ δέκα μὲν πλέον ἤματα ποντοπορεύων,
268  ὀκτωκαιδεκάτῃ δʼ ἐφάνη ὄρεα σκιόεντα
269  γαίης ὑμετέρης, γήθησε δέ μοι φίλον ἦτορ
270  δυσμόρῳ· ἦ γὰρ ἔμελλον ἔτι ξυνέσεσθαι ὀιζυῖ
271  πολλῇ, τήν μοι ἐπῶρσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,
272  ὅς μοι ἐφορμήσας ἀνέμους κατέδησε κέλευθον,
273  ὤρινεν δὲ θάλασσαν ἀθέσφατον, οὐδέ τι κῦμα
274  εἴα ἐπὶ σχεδίης ἁδινὰ στενάχοντα φέρεσθαι.
275  τὴν μὲν ἔπειτα θύελλα διεσκέδασʼ· αὐτὰρ ἐγώ γε
276  νηχόμενος τόδε λαῖτμα διέτμαγον, ὄφρα με γαίῃ
277  ὑμετέρῃ ἐπέλασσε φέρων ἄνεμός τε καὶ ὕδωρ.
278  ἔνθα κέ μʼ ἐκβαίνοντα βιήσατο κῦμʼ ἐπὶ χέρσου,
279  πέτρῃς πρὸς μεγάλῃσι βαλὸν καὶ ἀτερπέι χώρῳ·
280  ἀλλʼ ἀναχασσάμενος νῆχον πάλιν, ἧος ἐπῆλθον
281  ἐς ποταμόν, τῇ δή μοι ἐείσατο χῶρος ἄριστος,
282  λεῖος πετράων, καὶ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο.
283  ἐκ δʼ ἔπεσον θυμηγερέων, ἐπὶ δʼ ἀμβροσίη νὺξ
284  ἤλυθʼ. ἐγὼ δʼ ἀπάνευθε διιπετέος ποταμοῖο
285  ἐκβὰς ἐν θάμνοισι κατέδραθον, ἀμφὶ δὲ φύλλα
286  ἠφυσάμην· ὕπνον δὲ θεὸς κατʼ ἀπείρονα χεῦεν.
287  ἔνθα μὲν ἐν φύλλοισι φίλον τετιημένος ἦτορ
288  εὗδον παννύχιος καὶ ἐπʼ ἠῶ καὶ μέσον ἦμαρ.
289  δείλετό τʼ ἠέλιος καί με γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν.
290  ἀμφιπόλους δʼ ἐπὶ θινὶ τεῆς ἐνόησα θυγατρὸς
291  παιζούσας, ἐν δʼ αὐτὴ ἔην ἐικυῖα θεῇσι·
292  τὴν ἱκέτευσʼ· ἡ δʼ οὔ τι νοήματος ἤμβροτεν ἐσθλοῦ,
293  ὡς οὐκ ἂν ἔλποιο νεώτερον ἀντιάσαντα
294  ἐρξέμεν· αἰεὶ γάρ τε νεώτεροι ἀφραδέουσιν.
295  ἥ μοι σῖτον ἔδωκεν ἅλις ἠδʼ αἴθοπα οἶνον
296  καὶ λοῦσʼ ἐν ποταμῷ καί μοι τάδε εἵματʼ ἔδωκε.
297  ταῦτά τοι ἀχνύμενός περ ἀληθείην κατέλεξα.
298  τὸν δʼ αὖτʼ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
299  ξεῖνʼ, ἦ τοι μὲν τοῦτο γʼ ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησε
300  παῖς ἐμή, οὕνεκά σʼ οὔ τι μετʼ ἀμφιπόλοισι γυναιξὶν
301  ἦγεν ἐς ἡμέτερον, σὺ δʼ ἄρα πρώτην ἱκέτευσας.
302  τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
303  ἥρως, μή τοι τοὔνεκʼ ἀμύμονα νείκεε κούρην·
304  ἡ μὲν γάρ μʼ ἐκέλευε σὺν ἀμφιπόλοισιν ἕπεσθαι,
305  ἀλλʼ ἐγὼ οὐκ ἔθελον δείσας αἰσχυνόμενός τε,
306  μή πως καὶ σοὶ θυμὸς ἐπισκύσσαιτο ἰδόντι·
307  δύσζηλοι γάρ τʼ εἰμὲν ἐπὶ χθονὶ φῦλʼ ἀνθρώπων.
308  τὸν δʼ αὖτʼ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
309  ξεῖνʼ, οὔ μοι τοιοῦτον ἐνὶ στήθεσσι φίλον κῆρ
310  μαψιδίως κεχολῶσθαι· ἀμείνω δʼ αἴσιμα πάντα.
311  αἲ γάρ, Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον,
312  τοῖος ἐὼν οἷός ἐσσι, τά τε φρονέων ἅ τʼ ἐγώ περ,
313  παῖδά τʼ ἐμὴν ἐχέμεν καὶ ἐμὸς γαμβρὸς καλέεσθαι
314  αὖθι μένων· οἶκον δέ κʼ ἐγὼ καὶ κτήματα δοίην,
315  εἴ κʼ ἐθέλων γε μένοις· ἀέκοντα δέ σʼ οὔ τις ἐρύξει
316  Φαιήκων· μὴ τοῦτο φίλον Διὶ πατρὶ γένοιτο.
317  πομπὴν δʼ ἐς τόδʼ ἐγὼ τεκμαίρομαι, ὄφρʼ ἐὺ εἰδῇς,
318  αὔριον ἔς· τῆμος δὲ σὺ μὲν δεδμημένος ὕπνῳ
319  λέξεαι, οἱ δʼ ἐλόωσι γαλήνην, ὄφρʼ ἂν ἵκηαι
320  πατρίδα σὴν καὶ δῶμα, καὶ εἴ πού τοι φίλον ἐστίν,
321  εἴ περ καὶ μάλα πολλὸν ἑκαστέρω ἔστʼ Εὐβοίης,
322  τήν περ τηλοτάτω φάσʼ ἔμμεναι, οἵ μιν ἴδοντο
323  λαῶν ἡμετέρων, ὅτε τε ξανθὸν Ῥαδάμανθυν
324  ἦγον ἐποψόμενον Τιτυὸν Γαιήιον υἱόν.
325  καὶ μὲν οἱ ἔνθʼ ἦλθον καὶ ἄτερ καμάτοιο τέλεσσαν
326  ἤματι τῷ αὐτῷ καὶ ἀπήνυσαν οἴκαδʼ ὀπίσσω.
327  εἰδήσεις δὲ καὶ αὐτὸς ἐνὶ φρεσὶν ὅσσον ἄρισται
328  νῆες ἐμαὶ καὶ κοῦροι ἀναρρίπτειν ἅλα πηδῷ.
329  ὣς φάτο, γήθησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
330  εὐχόμενος δʼ ἄρα εἶπεν, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
331  Ζεῦ πάτερ, αἴθʼ ὅσα εἶπε τελευτήσειεν ἅπαντα
332  Ἀλκίνοος· τοῦ μέν κεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν
333  ἄσβεστον κλέος εἴη, ἐγὼ δέ κε πατρίδʼ ἱκοίμην.
334  ὣς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·
335  κέκλετο δʼ Ἀρήτη λευκώλενος ἀμφιπόλοισιν
336  δέμνιʼ ὑπʼ αἰθούσῃ θέμεναι καὶ ῥήγεα καλὰ
337  πορφύρεʼ ἐμβαλέειν, στορέσαι τʼ ἐφύπερθε τάπητας
338  χλαίνας τʼ ἐνθέμεναι οὔλας καθύπερθεν ἕσασθαι.
339  αἱ δʼ ἴσαν ἐκ μεγάροιο δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσαι·
340  αὐτὰρ ἐπεὶ στόρεσαν πυκινὸν λέχος ἐγκονέουσαι,
341  ὤτρυνον δʼ Ὀδυσῆα παριστάμεναι ἐπέεσσιν·
342  ὄρσο κέων, ὦ ξεῖνε· πεποίηται δέ τοι εὐνή.
343  ὣς φάν, τῷ δʼ ἀσπαστὸν ἐείσατο κοιμηθῆναι.
344  ὣς ὁ μὲν ἔνθα καθεῦδε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς
345  τρητοῖς ἐν λεχέεσσιν ὑπʼ αἰθούσῃ ἐριδούπῳ·
346  Ἀλκίνοος δʼ ἄρα λέκτο μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο,
347  πὰρ δὲ γυνὴ δέσποινα λέχος πόρσυνε καὶ εὐνήν.