1  ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
2  ὤρνυτʼ ἄρʼ ἐξ εὐνῆς ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο,
3  ἂν δʼ ἄρα διογενὴς ὦρτο πτολίπορθος Ὀδυσσεύς.
4  τοῖσιν δʼ ἡγεμόνευʼ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο
5  Φαιήκων ἀγορήνδʼ, ἥ σφιν παρὰ νηυσὶ τέτυκτο.
6  ἐλθόντες δὲ καθῖζον ἐπὶ ξεστοῖσι λίθοισι
7  πλησίον. ἡ δʼ ἀνὰ ἄστυ μετῴχετο Παλλὰς Ἀθήνη
8  εἰδομένη κήρυκι δαΐφρονος Ἀλκινόοιο,
9  νόστον Ὀδυσσῆι μεγαλήτορι μητιόωσα,
10  καί ῥα ἑκάστῳ φωτὶ παρισταμένη φάτο μῦθον·
11  δεῦτʼ ἄγε, Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες,
12  εἰς ἀγορὴν ἰέναι, ὄφρα ξείνοιο πύθησθε,
13  ὃς νέον Ἀλκινόοιο δαΐφρονος ἵκετο δῶμα
14  πόντον ἐπιπλαγχθείς, δέμας ἀθανάτοισιν ὁμοῖος.
15  ὣς εἰποῦσʼ ὤτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.
16  καρπαλίμως δʼ ἔμπληντο βροτῶν ἀγοραί τε καὶ ἕδραι
17  ἀγρομένων· πολλοὶ δʼ ἄρʼ ἐθηήσαντο ἰδόντες
18  υἱὸν Λαέρταο δαΐφρονα· τῷ δʼ ἄρʼ Ἀθήνη
19  θεσπεσίην κατέχευε χάριν κεφαλῇ τε καὶ ὤμοις
20  καί μιν μακρότερον καὶ πάσσονα θῆκεν ἰδέσθαι,
21  ὥς κεν Φαιήκεσσι φίλος πάντεσσι γένοιτο
22  δεινός τʼ αἰδοῖός τε καὶ ἐκτελέσειεν ἀέθλους
23  πολλούς, τοὺς Φαίηκες ἐπειρήσαντʼ Ὀδυσῆος.
24  αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἤγερθεν ὁμηγερέες τʼ ἐγένοντο,
25  τοῖσιν δʼ Ἀλκίνοος ἀγορήσατο καὶ μετέειπε·
26  κέκλυτε, Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες,
27  ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.
28  ξεῖνος ὅδʼ, οὐκ οἶδʼ ὅς τις, ἀλώμενος ἵκετʼ ἐμὸν δῶ,
29  ἠὲ πρὸς ἠοίων ἦ ἑσπερίων ἀνθρώπων·
30  πομπὴν δʼ ὀτρύνει, καὶ λίσσεται ἔμπεδον εἶναι.
31  ἡμεῖς δʼ, ὡς τὸ πάρος περ, ἐποτρυνώμεθα πομπήν.
32  οὐδὲ γὰρ οὐδέ τις ἄλλος, ὅτις κʼ ἐμὰ δώμαθʼ ἵκηται,
33  ἐνθάδʼ ὀδυρόμενος δηρὸν μένει εἵνεκα πομπῆς.
34  ἀλλʼ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν
35  πρωτόπλοον, κούρω δὲ δύω καὶ πεντήκοντα
36  κρινάσθων κατὰ δῆμον, ὅσοι πάρος εἰσὶν ἄριστοι.
37  δησάμενοι δʼ ἐὺ πάντες ἐπὶ κληῖσιν ἐρετμὰ
38  ἔκβητʼ· αὐτὰρ ἔπειτα θοὴν ἀλεγύνετε δαῖτα
39  ἡμέτερόνδʼ ἐλθόντες· ἐγὼ δʼ ἐὺ πᾶσι παρέξω.
40  κούροισιν μὲν ταῦτʼ ἐπιτέλλομαι· αὐτὰρ οἱ ἄλλοι
41  σκηπτοῦχοι βασιλῆες ἐμὰ πρὸς δώματα καλὰ
42  ἔρχεσθʼ, ὄφρα ξεῖνον ἐνὶ μεγάροισι φιλέωμεν,
43  μηδέ τις ἀρνείσθω. καλέσασθε δὲ θεῖον ἀοιδὸν
44  Δημόδοκον· τῷ γάρ ῥα θεὸς πέρι δῶκεν ἀοιδὴν
45  τέρπειν, ὅππῃ θυμὸς ἐποτρύνῃσιν ἀείδειν.
46  ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο, τοὶ δʼ ἅμʼ ἕποντο
47  σκηπτοῦχοι· κῆρυξ δὲ μετῴχετο θεῖον ἀοιδόν.
48  κούρω δὲ κρινθέντε δύω καὶ πεντήκοντα
49  βήτην, ὡς ἐκέλευσʼ, ἐπὶ θῖνʼ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο.
50  αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλυθον ἠδὲ θάλασσαν,
51  νῆα μὲν οἵ γε μέλαιναν ἁλὸς βένθοσδε ἔρυσσαν,
52  ἐν δʼ ἱστόν τʼ ἐτίθεντο καὶ ἱστία νηὶ μελαίνῃ,
53  ἠρτύναντο δʼ ἐρετμὰ τροποῖς ἐν δερματίνοισι,
54  πάντα κατὰ μοῖραν, ἀνά θʼ ἱστία λευκὰ πέτασσαν.
55  ὑψοῦ δʼ ἐν νοτίῳ τήν γʼ ὥρμισαν· αὐτὰρ ἔπειτα
56  βάν ῥʼ ἴμεν Ἀλκινόοιο δαΐφρονος ἐς μέγα δῶμα.
57  πλῆντο δʼ ἄρʼ αἴθουσαί τε καὶ ἕρκεα καὶ δόμοι ἀνδρῶν
58  ἀγρομένων· πολλοὶ δʼ ἄρʼ ἔσαν, νέοι ἠδὲ παλαιοί.
59  τοῖσιν δʼ Ἀλκίνοος δυοκαίδεκα μῆλʼ ἱέρευσεν,
60  ὀκτὼ δʼ ἀργιόδοντας ὕας, δύο δʼ εἰλίποδας βοῦς·
61  τοὺς δέρον ἀμφί θʼ ἕπον, τετύκοντό τε δαῖτʼ ἐρατεινήν.
62  κῆρυξ δʼ ἐγγύθεν ἦλθεν ἄγων ἐρίηρον ἀοιδόν,
63  τὸν πέρι μοῦσʼ ἐφίλησε, δίδου δʼ ἀγαθόν τε κακόν τε·
64  ὀφθαλμῶν μὲν ἄμερσε, δίδου δʼ ἡδεῖαν ἀοιδήν.
65  τῷ δʼ ἄρα Ποντόνοος θῆκε θρόνον ἀργυρόηλον
66  μέσσῳ δαιτυμόνων, πρὸς κίονα μακρὸν ἐρείσας·
67  κὰδ δʼ ἐκ πασσαλόφι κρέμασεν φόρμιγγα λίγειαν
68  αὐτοῦ ὑπὲρ κεφαλῆς καὶ ἐπέφραδε χερσὶν ἑλέσθαι
69  κῆρυξ· πὰρ δʼ ἐτίθει κάνεον καλήν τε τράπεζαν,
70  πὰρ δὲ δέπας οἴνοιο, πιεῖν ὅτε θυμὸς ἀνώγοι.
71  οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
72  αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
73  μοῦσʼ ἄρʼ ἀοιδὸν ἀνῆκεν ἀειδέμεναι κλέα ἀνδρῶν,
74  οἴμης τῆς τότʼ ἄρα κλέος οὐρανὸν εὐρὺν ἵκανε,
75  νεῖκος Ὀδυσσῆος καὶ Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος,
76  ὥς ποτε δηρίσαντο θεῶν ἐν δαιτὶ θαλείῃ
77  ἐκπάγλοις ἐπέεσσιν, ἄναξ δʼ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
78  χαῖρε νόῳ, ὅ τʼ ἄριστοι Ἀχαιῶν δηριόωντο.
79  ὣς γάρ οἱ χρείων μυθήσατο Φοῖβος Ἀπόλλων
80  Πυθοῖ ἐν ἠγαθέῃ, ὅθʼ ὑπέρβη λάινον οὐδὸν
81  χρησόμενος· τότε γάρ ῥα κυλίνδετο πήματος ἀρχὴ
82  Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι Διὸς μεγάλου διὰ βουλάς.
83  ταῦτʼ ἄρʼ ἀοιδὸς ἄειδε περικλυτός· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
84  πορφύρεον μέγα φᾶρος ἑλὼν χερσὶ στιβαρῇσι
85  κὰκ κεφαλῆς εἴρυσσε, κάλυψε δὲ καλὰ πρόσωπα·
86  αἴδετο γὰρ Φαίηκας ὑπʼ ὀφρύσι δάκρυα λείβων.
87  ἦ τοι ὅτε λήξειεν ἀείδων θεῖος ἀοιδός,
88  δάκρυ ὀμορξάμενος κεφαλῆς ἄπο φᾶρος ἕλεσκε
89  καὶ δέπας ἀμφικύπελλον ἑλὼν σπείσασκε θεοῖσιν·
90  αὐτὰρ ὅτʼ ἂψ ἄρχοιτο καὶ ὀτρύνειαν ἀείδειν
91  Φαιήκων οἱ ἄριστοι, ἐπεὶ τέρποντʼ ἐπέεσσιν,
92  ἂψ Ὀδυσεὺς κατὰ κρᾶτα καλυψάμενος γοάασκεν.
93  ἔνθʼ ἄλλους μὲν πάντας ἐλάνθανε δάκρυα λείβων,
94  Ἀλκίνοος δέ μιν οἶος ἐπεφράσατʼ ἠδʼ ἐνόησεν
95  ἥμενος ἄγχʼ αὐτοῦ, βαρὺ δὲ στενάχοντος ἄκουσεν.
96  αἶψα δὲ Φαιήκεσσι φιληρέτμοισι μετηύδα·
97  κέκλυτε, Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες.
98  ἤδη μὲν δαιτὸς κεκορήμεθα θυμὸν ἐίσης
99  φόρμιγγός θʼ, ἣ δαιτὶ συνήορός ἐστι θαλείῃ·
100  νῦν δʼ ἐξέλθωμεν καὶ ἀέθλων πειρηθῶμεν
101  πάντων, ὥς χʼ ὁ ξεῖνος ἐνίσπῃ οἷσι φίλοισιν
102  οἴκαδε νοστήσας, ὅσσον περιγιγνόμεθʼ ἄλλων
103  πύξ τε παλαιμοσύνῃ τε καὶ ἅλμασιν ἠδὲ πόδεσσιν.
104  ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο, τοὶ δʼ ἅμʼ ἕποντο.
105  κὰδ δʼ ἐκ πασσαλόφι κρέμασεν φόρμιγγα λίγειαν,
106  Δημοδόκου δʼ ἕλε χεῖρα καὶ ἔξαγεν ἐκ μεγάροιο
107  κῆρυξ· ἦρχε δὲ τῷ αὐτὴν ὁδὸν ἥν περ οἱ ἄλλοι
108  Φαιήκων οἱ ἄριστοι, ἀέθλια θαυμανέοντες.
109  βὰν δʼ ἴμεν εἰς ἀγορήν, ἅμα δʼ ἕσπετο πουλὺς ὅμιλος,
110  μυρίοι· ἂν δʼ ἵσταντο νέοι πολλοί τε καὶ ἐσθλοί.
111  ὦρτο μὲν Ἀκρόνεώς τε καὶ Ὠκύαλος καὶ Ἐλατρεύς,
112  Ναυτεύς τε Πρυμνεύς τε καὶ Ἀγχίαλος καὶ Ἐρετμεύς,
113  Ποντεύς τε Πρωρεύς τε, Θόων Ἀναβησίνεώς τε
114  Ἀμφίαλός θʼ, υἱὸς Πολυνήου Τεκτονίδαο·
115  ἂν δὲ καὶ Εὐρύαλος, βροτολοιγῷ ἶσος Ἄρηϊ,
116  Ναυβολίδης, ὃς ἄριστος ἔην εἶδός τε δέμας τε
117  πάντων Φαιήκων μετʼ ἀμύμονα Λαοδάμαντα.
118  ἂν δʼ ἔσταν τρεῖς παῖδες ἀμύμονος Ἀλκινόοιο,
119  Λαοδάμας θʼ Ἅλιός τε καὶ ἀντίθεος Κλυτόνηος.
120  οἱ δʼ ἦ τοι πρῶτον μὲν ἐπειρήσαντο πόδεσσι.
121  τοῖσι δʼ ἀπὸ νύσσης τέτατο δρόμος· οἱ δʼ ἅμα πάντες
122  καρπαλίμως ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο·
123  τῶν δὲ θέειν ὄχʼ ἄριστος ἔην Κλυτόνηος ἀμύμων·
124  ὅσσον τʼ ἐν νειῷ οὖρον πέλει ἡμιόνοιιν,
125  τόσσον ὑπεκπροθέων λαοὺς ἵκεθʼ, οἱ δʼ ἐλίποντο.
126  οἱ δὲ παλαιμοσύνης ἀλεγεινῆς πειρήσαντο·
127  τῇ δʼ αὖτʼ Εὐρύαλος ἀπεκαίνυτο πάντας ἀρίστους.
128  ἅλματι δʼ Ἀμφίαλος πάντων προφερέστατος ἦεν·
129  δίσκῳ δʼ αὖ πάντων πολὺ φέρτατος ἦεν Ἐλατρεύς,
130  πὺξ δʼ αὖ Λαοδάμας, ἀγαθὸς πάϊς Ἀλκινόοιο.
131  αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἐτέρφθησαν φρένʼ ἀέθλοις,
132  τοῖς ἄρα Λαοδάμας μετέφη πάϊς Ἀλκινόοιο·
133  δεῦτε, φίλοι, τὸν ξεῖνον ἐρώμεθα εἴ τινʼ ἄεθλον
134  οἶδέ τε καὶ δεδάηκε. φυήν γε μὲν οὐ κακός ἐστι,
135  μηρούς τε κνήμας τε καὶ ἄμφω χεῖρας ὕπερθεν
136  αὐχένα τε στιβαρὸν μέγα τε σθένος· οὐδέ τι ἥβης
137  δεύεται, ἀλλὰ κακοῖσι συνέρρηκται πολέεσσιν·
138  οὐ γὰρ ἐγώ γέ τί φημι κακώτερον ἄλλο θαλάσσης
139  ἄνδρα γε συγχεῦαι, εἰ καὶ μάλα καρτερὸς εἴη.
140  τὸν δʼ αὖτʼ Εὐρύαλος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
141  Λαοδάμα, μάλα τοῦτο ἔπος κατὰ μοῖραν ἔειπες.
142  αὐτὸς νῦν προκάλεσσαι ἰὼν καὶ πέφραδε μῦθον.
143  αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσʼ ἀγαθὸς πάϊς Ἀλκινόοιο,
144  στῆ ῥʼ ἐς μέσσον ἰὼν καὶ Ὀδυσσῆα προσέειπε·
145  δεῦρʼ ἄγε καὶ σύ, ξεῖνε πάτερ, πείρησαι ἀέθλων,
146  εἴ τινά που δεδάηκας· ἔοικε δέ σʼ ἴδμεν ἀέθλους·
147  οὐ μὲν γὰρ μεῖζον κλέος ἀνέρος ὄφρα κʼ ἔῃσιν,
148  ἤ ὅ τι ποσσίν τε ῥέξῃ καὶ χερσὶν ἑῇσιν.
149  ἀλλʼ ἄγε πείρησαι, σκέδασον δʼ ἀπὸ κήδεα θυμοῦ.
150  σοὶ δʼ ὁδὸς οὐκέτι δηρὸν ἀπέσσεται, ἀλλά τοι ἤδη
151  νηῦς τε κατείρυσται καὶ ἐπαρτέες εἰσὶν ἑταῖροι.
152  τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
153  Λαοδάμα, τί με ταῦτα κελεύετε κερτομέοντες;
154  κήδεά μοι καὶ μᾶλλον ἐνὶ φρεσὶν ἤ περ ἄεθλοι,
155  ὃς πρὶν μὲν μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα,
156  νῦν δὲ μεθʼ ὑμετέρῃ ἀγορῇ νόστοιο χατίζων
157  ἧμαι, λισσόμενος βασιλῆά τε πάντα τε δῆμον.
158  τὸν δʼ αὖτʼ Εὐρύαλος ἀπαμείβετο νείκεσέ τʼ ἄντην·
159  οὐ γάρ σʼ οὐδέ, ξεῖνε, δαήμονι φωτὶ ἐίσκω
160  ἄθλων, οἷά τε πολλὰ μετʼ ἀνθρώποισι πέλονται,
161  ἀλλὰ τῷ, ὅς θʼ ἅμα νηὶ πολυκλήιδι θαμίζων,
162  ἀρχὸς ναυτάων οἵ τε πρηκτῆρες ἔασιν,
163  φόρτου τε μνήμων καὶ ἐπίσκοπος ᾖσιν ὁδαίων
164  κερδέων θʼ ἁρπαλέων· οὐδʼ ἀθλητῆρι ἔοικας.
165  τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
166  ξεῖνʼ, οὐ καλὸν ἔειπες· ἀτασθάλῳ ἀνδρὶ ἔοικας.
167  οὕτως οὐ πάντεσσι θεοὶ χαρίεντα διδοῦσιν
168  ἀνδράσιν, οὔτε φυὴν οὔτʼ ἂρ φρένας οὔτʼ ἀγορητύν.
169  ἄλλος μὲν γάρ τʼ εἶδος ἀκιδνότερος πέλει ἀνήρ,
170  ἀλλὰ θεὸς μορφὴν ἔπεσι στέφει, οἱ δέ τʼ ἐς αὐτὸν
171  τερπόμενοι λεύσσουσιν· ὁ δʼ ἀσφαλέως ἀγορεύει
172  αἰδοῖ μειλιχίῃ, μετὰ δὲ πρέπει ἀγρομένοισιν,
173  ἐρχόμενον δʼ ἀνὰ ἄστυ θεὸν ὣς εἰσορόωσιν.
174  ἄλλος δʼ αὖ εἶδος μὲν ἀλίγκιος ἀθανάτοισιν,
175  ἀλλʼ οὔ οἱ χάρις ἀμφιπεριστέφεται ἐπέεσσιν,
176  ὡς καὶ σοὶ εἶδος μὲν ἀριπρεπές, οὐδέ κεν ἄλλως
177  οὐδὲ θεὸς τεύξειε, νόον δʼ ἀποφώλιός ἐσσι.
178  ὤρινάς μοι θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν
179  εἰπὼν οὐ κατὰ κόσμον. ἐγὼ δʼ οὐ νῆις ἀέθλων,
180  ὡς σύ γε μυθεῖαι, ἀλλʼ ἐν πρώτοισιν ὀίω
181  ἔμμεναι, ὄφρʼ ἥβῃ τε πεποίθεα χερσί τʼ ἐμῇσι.
182  νῦν δʼ ἔχομαι κακότητι καὶ ἄλγεσι· πολλὰ γὰρ ἔτλην
183  ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων.
184  ἀλλὰ καὶ ὥς, κακὰ πολλὰ παθών, πειρήσομʼ ἀέθλων·
185  θυμοδακὴς γὰρ μῦθος, ἐπώτρυνας δέ με εἰπών.
186  ἦ ῥα καὶ αὐτῷ φάρει ἀναΐξας λάβε δίσκον
187  μείζονα καὶ πάχετον, στιβαρώτερον οὐκ ὀλίγον περ
188  ἢ οἵῳ Φαίηκες ἐδίσκεον ἀλλήλοισι.
189  τόν ῥα περιστρέψας ἧκε στιβαρῆς ἀπὸ χειρός,
190  βόμβησεν δὲ λίθος· κατὰ δʼ ἔπτηξαν ποτὶ γαίῃ
191  Φαίηκες δολιχήρετμοι, ναυσίκλυτοι ἄνδρες,
192  λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς· ὁ δʼ ὑπέρπτατο σήματα πάντων
193  ῥίμφα θέων ἀπὸ χειρός. ἔθηκε δὲ τέρματʼ Ἀθήνη
194  ἀνδρὶ δέμας ἐικυῖα, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
195  καί κʼ ἀλαός τοι, ξεῖνε, διακρίνειε τὸ σῆμα
196  ἀμφαφόων, ἐπεὶ οὔ τι μεμιγμένον ἐστὶν ὁμίλῳ,
197  ἀλλὰ πολὺ πρῶτον. σὺ δὲ θάρσει τόνδε γʼ ἄεθλον·
198  οὔ τις Φαιήκων τόδε γʼ ἵξεται, οὐδʼ ὑπερήσει.
199  ὣς φάτο, γήθησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
200  χαὶρων, οὕνεχʼ ἑταῖρον ἐνηέα λεῦσσʼ ἐν ἀγῶνι.
201  καὶ τότε κουφότερον μετεφώνεε Φαιήκεσσιν·
202  τοῦτον νῦν ἀφίκεσθε, νέοι. τάχα δʼ ὕστερον ἄλλον
203  ἥσειν ἢ τοσσοῦτον ὀίομαι ἢ ἔτι μᾶσσον.
204  τῶν δʼ ἄλλων ὅτινα κραδίη θυμός τε κελεύει,
205  δεῦρʼ ἄγε πειρηθήτω, ἐπεί μʼ ἐχολώσατε λίην,
206  ἢ πὺξ ἠὲ πάλῃ ἢ καὶ ποσίν, οὔ τι μεγαίρω,
207  πάντων Φαιήκων, πλήν γʼ αὐτοῦ Λαοδάμαντος.
208  ξεῖνος γάρ μοι ὅδʼ ἐστί· τίς ἂν φιλέοντι μάχοιτο;
209  ἄφρων δὴ κεῖνός γε καὶ οὐτιδανὸς πέλει ἀνήρ,
210  ὅς τις ξεινοδόκῳ ἔριδα προφέρηται ἀέθλων
211  δήμῳ ἐν ἀλλοδαπῷ· ἕο δʼ αὐτοῦ πάντα κολούει.
212  τῶν δʼ ἄλλων οὔ πέρ τινʼ ἀναίνομαι οὐδʼ ἀθερίζω,
213  ἀλλʼ ἐθέλω ἴδμεν καὶ πειρηθήμεναι ἄντην.
214  πάντα γὰρ οὐ κακός εἰμι, μετʼ ἀνδράσιν ὅσσοι ἄεθλοι·
215  εὖ μὲν τόξον οἶδα ἐύξοον ἀμφαφάασθαι·
216  πρῶτός κʼ ἄνδρα βάλοιμι ὀιστεύσας ἐν ὁμίλῳ
217  ἀνδρῶν δυσμενέων, εἰ καὶ μάλα πολλοὶ ἑταῖροι
218  ἄγχι παρασταῖεν καὶ τοξαζοίατο φωτῶν.
219  οἶος δή με Φιλοκτήτης ἀπεκαίνυτο τόξῳ
220  δήμῳ ἔνι Τρώων, ὅτε τοξαζοίμεθʼ Ἀχαιοί.
221  τῶν δʼ ἄλλων ἐμέ φημι πολὺ προφερέστερον εἶναι,
222  ὅσσοι νῦν βροτοί εἰσιν ἐπὶ χθονὶ σῖτον ἔδοντες.
223  ἀνδράσι δὲ προτέροισιν ἐριζέμεν οὐκ ἐθελήσω,
224  οὔθʼ Ἡρακλῆι οὔτʼ Εὐρύτῳ Οιχαλιῆι,
225  οἵ ῥα καὶ ἀθανάτοισιν ἐρίζεσκον περὶ τόξων.
226  τῷ ῥα καὶ αἶψʼ ἔθανεν μέγας Εὔρυτος, οὐδʼ ἐπὶ γῆρας
227  ἵκετʼ ἐνὶ μεγάροισι· χολωσάμενος γὰρ Ἀπόλλων
228  ἔκτανεν, οὕνεκά μιν προκαλίζετο τοξάζεσθαι.
229  δουρὶ δʼ ἀκοντίζω ὅσον οὐκ ἄλλος τις ὀιστῷ.
230  οἴοισιν δείδοικα ποσὶν μή τίς με παρέλθῃ
231  Φαιήκων· λίην γὰρ ἀεικελίως ἐδαμάσθην
232  κύμασιν ἐν πολλοῖς, ἐπεὶ οὐ κομιδὴ κατὰ νῆα
233  ἦεν ἐπηετανός· τῷ μοι φίλα γυῖα λέλυνται.
234  ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.
235  Ἀλκίνοος δέ μιν οἶος ἀμειβόμενος προσέειπεν·
236  ξεῖνʼ, ἐπεὶ οὐκ ἀχάριστα μεθʼ ἡμῖν ταῦτʼ ἀγορεύεις,
237  ἀλλʼ ἐθέλεις ἀρετὴν σὴν φαινέμεν, ἥ τοι ὀπηδεῖ,
238  χωόμενος ὅτι σʼ οὗτος ἀνὴρ ἐν ἀγῶνι παραστὰς
239  νείκεσεν, ὡς ἂν σὴν ἀρετὴν βροτὸς οὔ τις ὄνοιτο,
240  ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν·
241  ἀλλʼ ἄγε νῦν ἐμέθεν ξυνίει ἔπος, ὄφρα καὶ ἄλλῳ
242  εἴπῃς ἡρώων, ὅτε κεν σοῖς ἐν μεγάροισι
243  δαινύῃ παρὰ σῇ τʼ ἀλόχῳ καὶ σοῖσι τέκεσσιν,
244  ἡμετέρης ἀρετῆς μεμνημένος, οἷα καὶ ἡμῖν
245  Ζεὺς ἐπὶ ἔργα τίθησι διαμπερὲς ἐξ ἔτι πατρῶν.
246  οὐ γὰρ πυγμάχοι εἰμὲν ἀμύμονες οὐδὲ παλαισταί,
247  ἀλλὰ ποσὶ κραιπνῶς θέομεν καὶ νηυσὶν ἄριστοι,
248  αἰεὶ δʼ ἡμῖν δαίς τε φίλη κίθαρις τε χοροί τε
249  εἵματά τʼ ἐξημοιβὰ λοετρά τε θερμὰ καὶ εὐναί.
250  ἀλλʼ ἄγε, Φαιήκων βητάρμονες ὅσσοι ἄριστοι,
251  παίσατε, ὥς χʼ ὁ ξεῖνος ἐνίσπῃ οἷσι φίλοισιν
252  οἴκαδε νοστήσας, ὅσσον περιγιγνόμεθʼ ἄλλων
253  ναυτιλίῃ καὶ ποσσὶ καὶ ὀρχηστυῖ καὶ ἀοιδῇ.
254  Δημοδόκῳ δέ τις αἶψα κιὼν φόρμιγγα λίγειαν
255  οἰσέτω, ἥ που κεῖται ἐν ἡμετέροισι δόμοισιν.
256  ὣς ἔφατʼ Ἀλκίνοος θεοείκελος, ὦρτο δὲ κῆρυξ
257  οἴσων φόρμιγγα γλαφυρὴν δόμου ἐκ βασιλῆος.
258  αἰσυμνῆται δὲ κριτοὶ ἐννέα πάντες ἀνέσταν
259  δήμιοι, οἳ κατʼ ἀγῶνας ἐὺ πρήσσεσκον ἕκαστα,
260  λείηναν δὲ χορόν, καλὸν δʼ εὔρυναν ἀγῶνα.
261  κῆρυξ δʼ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων φόρμιγγα λίγειαν
262  Δημοδόκῳ· ὁ δʼ ἔπειτα κίʼ ἐς μέσον· ἀμφὶ δὲ κοῦροι
263  πρωθῆβαι ἵσταντο, δαήμονες ὀρχηθμοῖο,
264  πέπληγον δὲ χορὸν θεῖον ποσίν. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
265  μαρμαρυγὰς θηεῖτο ποδῶν, θαύμαζε δὲ θυμῷ.
266  αὐτὰρ ὁ φορμίζων ἀνεβάλλετο καλὸν ἀείδειν
267  ἀμφʼ Ἄρεος φιλότητος εὐστεφάνου τʼ Ἀφροδίτης,
268  ὡς τὰ πρῶτα μίγησαν ἐν Ἡφαίστοιο δόμοισι
269  λάθρῃ, πολλὰ δʼ ἔδωκε, λέχος δʼ ᾔσχυνε καὶ εὐνὴν
270  Ἡφαίστοιο ἄνακτος. ἄφαρ δέ οἱ ἄγγελος ἦλθεν
271  Ἥλιος, ὅ σφʼ ἐνόησε μιγαζομένους φιλότητι.
272  Ἥφαιστος δʼ ὡς οὖν θυμαλγέα μῦθον ἄκουσε,
273  βῆ ῥʼ ἴμεν ἐς χαλκεῶνα κακὰ φρεσὶ βυσσοδομεύων,
274  ἐν δʼ ἔθετʼ ἀκμοθέτῳ μέγαν ἄκμονα, κόπτε δὲ δεσμοὺς
275  ἀρρήκτους ἀλύτους, ὄφρʼ ἔμπεδον αὖθι μένοιεν.
276  αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῦξε δόλον κεχολωμένος Ἄρει,
277  βῆ ῥʼ ἴμεν ἐς θάλαμον, ὅθι οἱ φίλα δέμνιʼ ἔκειτο,
278  ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἑρμῖσιν χέε δέσματα κύκλῳ ἁπάντῃ·
279  πολλὰ δὲ καὶ καθύπερθε μελαθρόφιν ἐξεκέχυντο,
280  ἠύτʼ ἀράχνια λεπτά, τά γʼ οὔ κέ τις οὐδὲ ἴδοιτο,
281  οὐδὲ θεῶν μακάρων· πέρι γὰρ δολόεντα τέτυκτο.
282  αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα δόλον περὶ δέμνια χεῦεν,
283  εἴσατʼ ἴμεν ἐς Λῆμνον, ἐυκτίμενον πτολίεθρον,
284  ἥ οἱ γαιάων πολὺ φιλτάτη ἐστὶν ἁπασέων.
285  οὐδʼ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε χρυσήνιος Ἄρης,
286  ὡς ἴδεν Ἥφαιστον κλυτοτέχνην νόσφι κιόντα·
287  βῆ δʼ ἰέναι πρὸς δῶμα περικλυτοῦ Ἡφαίστοιο
288  ἰσχανόων φιλότητος ἐυστεφάνου Κυθερείης.
289  ἡ δὲ νέον παρὰ πατρὸς ἐρισθενέος Κρονίωνος
290  ἐρχομένη κατʼ ἄρʼ ἕζεθʼ· ὁ δʼ εἴσω δώματος ᾔει,
291  ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρί, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
292  δεῦρο, φίλη, λέκτρονδε τραπείομεν εὐνηθέντες·
293  οὐ γὰρ ἔθʼ Ἥφαιστος μεταδήμιος, ἀλλά που ἤδη
294  οἴχεται ἐς Λῆμνον μετὰ Σίντιας ἀγριοφώνους.
295  ὣς φάτο, τῇ δʼ ἀσπαστὸν ἐείσατο κοιμηθῆναι.
296  τὼ δʼ ἐς δέμνια βάντε κατέδραθον· ἀμφὶ δὲ δεσμοὶ
297  τεχνήεντες ἔχυντο πολύφρονος Ἡφαίστοιο,
298  οὐδέ τι κινῆσαι μελέων ἦν οὐδʼ ἀναεῖραι.
299  καὶ τότε δὴ γίγνωσκον, ὅ τʼ οὐκέτι φυκτὰ πέλοντο.
300  ἀγχίμολον δέ σφʼ ἦλθε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις,
301  αὖτις ὑποστρέψας πρὶν Λήμνου γαῖαν ἱκέσθαι·
302  Ἠέλιος γάρ οἱ σκοπιὴν ἔχεν εἶπέ τε μῦθον.
303  βῆ δʼ ἴμεναι πρὸς δῶμα φίλον τετιημένος ἦτορ·
304  ἔστη δʼ ἐν προθύροισι, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·
305  σμερδαλέον δʼ ἐβόησε, γέγωνέ τε πᾶσι θεοῖσιν·
306  Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες,
307  δεῦθʼ, ἵνα ἔργα γελαστὰ καὶ οὐκ ἐπιεικτὰ ἴδησθε,
308  ὡς ἐμὲ χωλὸν ἐόντα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη
309  αἰὲν ἀτιμάζει, φιλέει δʼ ἀίδηλον Ἄρηα,
310  οὕνεχʼ ὁ μὲν καλός τε καὶ ἀρτίπος, αὐτὰρ ἐγώ γε
311  ἠπεδανὸς γενόμην. ἀτὰρ οὔ τί μοι αἴτιος ἄλλος,
312  ἀλλὰ τοκῆε δύω, τὼ μὴ γείνασθαι ὄφελλον.
313  ἀλλʼ ὄψεσθʼ, ἵνα τώ γε καθεύδετον ἐν φιλότητι
314  εἰς ἐμὰ δέμνια βάντες, ἐγὼ δʼ ὁρόων ἀκάχημαι.
315  οὐ μέν σφεας ἔτʼ ἔολπα μίνυνθά γε κειέμεν οὕτως
316  καὶ μάλα περ φιλέοντε· τάχʼ οὐκ ἐθελήσετον ἄμφω
317  εὕδειν· ἀλλά σφωε δόλος καὶ δεσμὸς ἐρύξει,
318  εἰς ὅ κέ μοι μάλα πάντα πατὴρ ἀποδῷσιν ἔεδνα,
319  ὅσσα οἱ ἐγγυάλιξα κυνώπιδος εἵνεκα κούρης,
320  οὕνεκά οἱ καλὴ θυγάτηρ, ἀτὰρ οὐκ ἐχέθυμος.
321  ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἀγέροντο θεοὶ ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ·
322  ἦλθε Ποσειδάων γαιήοχος, ἦλθʼ ἐριούνης
323  Ἑρμείας, ἦλθεν δὲ ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων.
324  θηλύτεραι δὲ θεαὶ μένον αἰδοῖ οἴκοι ἑκάστη.
325  ἔσταν δʼ ἐν προθύροισι θεοί, δωτῆρες ἑάων·
326  ἄσβεστος δʼ ἄρʼ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσι
327  τέχνας εἰσορόωσι πολύφρονος Ἡφαίστοιο.
328  ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·
329  οὐκ ἀρετᾷ κακὰ ἔργα· κιχάνει τοι βραδὺς ὠκύν,
330  ὡς καὶ νῦν Ἥφαιστος ἐὼν βραδὺς εἷλεν Ἄρηα
331  ὠκύτατόν περ ἐόντα θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν,
332  χωλὸς ἐὼν τέχνῃσι· τὸ καὶ μοιχάγριʼ ὀφέλλει.
333  ὣς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·
334  Ἑρμῆν δὲ προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·
335  Ἑρμεία, Διὸς υἱέ, διάκτορε, δῶτορ ἑάων,
336  ἦ ῥά κεν ἐν δεσμοῖς ἐθέλοις κρατεροῖσι πιεσθεὶς
337  εὕδειν ἐν λέκτροισι παρὰ χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ;
338  τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα διάκτορος ἀργεϊφόντης·
339  αἲ γὰρ τοῦτο γένοιτο, ἄναξ ἑκατηβόλʼ Ἄπολλον·
340  δεσμοὶ μὲν τρὶς τόσσοι ἀπείρονες ἀμφὶς ἔχοιεν,
341  ὑμεῖς δʼ εἰσορόῳτε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι,
342  αὐτὰρ ἐγὼν εὕδοιμι παρὰ χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ.
343  ὣς ἔφατʼ, ἐν δὲ γέλως ὦρτʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιν.
344  οὐδὲ Ποσειδάωνα γέλως ἔχε, λίσσετο δʼ αἰεὶ
345  Ἥφαιστον κλυτοεργὸν ὅπως λύσειεν Ἄρηα.
346  καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
347  λῦσον· ἐγὼ δέ τοι αὐτὸν ὑπίσχομαι, ὡς σὺ κελεύεις,
348  τίσειν αἴσιμα πάντα μετʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιν.
349  τὸν δʼ αὖτε προσέειπε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·
350  μή με, Ποσείδαον γαιήοχε, ταῦτα κέλευε·
351  δειλαί τοι δειλῶν γε καὶ ἐγγύαι ἐγγυάασθαι.
352  πῶς ἂν ἐγώ σε δέοιμι μετʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιν,
353  εἴ κεν Ἄρης οἴχοιτο χρέος καὶ δεσμὸν ἀλύξας;
354  τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·
355  Ἥφαιστʼ, εἴ περ γάρ κεν Ἄρης χρεῖος ὑπαλύξας
356  οἴχηται φεύγων, αὐτός τοι ἐγὼ τάδε τίσω.
357  τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·
358  οὐκ ἔστʼ οὐδὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι.
359  ὣς εἰπὼν δεσμὸν ἀνίει μένος Ἡφαίστοιο.
360  τὼ δʼ ἐπεὶ ἐκ δεσμοῖο λύθεν, κρατεροῦ περ ἐόντος,
361  αὐτίκʼ ἀναΐξαντε ὁ μὲν Θρῄκηνδε βεβήκει,
362  ἡ δʼ ἄρα Κύπρον ἵκανε φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη,
363  ἐς Πάφον· ἔνθα δέ οἱ τέμενος βωμός τε θυήεις.
364  ἔνθα δέ μιν Χάριτες λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ
365  ἀμβρότῳ, οἷα θεοὺς ἐπενήνοθεν αἰὲν ἐόντας,
366  ἀμφὶ δὲ εἵματα ἕσσαν ἐπήρατα, θαῦμα ἰδέσθαι.
367  ταῦτʼ ἄρʼ ἀοιδὸς ἄειδε περικλυτός· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
368  τέρπετʼ ἐνὶ φρεσὶν ᾗσιν ἀκούων ἠδὲ καὶ ἄλλοι
369  Φαίηκες δολιχήρετμοι, ναυσίκλυτοι ἄνδρες.
370  Ἀλκίνοος δʼ Ἅλιον καὶ Λαοδάμαντα κέλευσεν
371  μουνὰξ ὀρχήσασθαι, ἐπεί σφισιν οὔ τις ἔριζεν.
372  οἱ δʼ ἐπεὶ οὖν σφαῖραν καλὴν μετὰ χερσὶν ἕλοντο,
373  πορφυρέην, τήν σφιν Πόλυβος ποίησε δαΐφρων,
374  τὴν ἕτερος ῥίπτασκε ποτὶ νέφεα σκιόεντα
375  ἰδνωθεὶς ὀπίσω, ὁ δʼ ἀπὸ χθονὸς ὑψόσʼ ἀερθεὶς
376  ῥηιδίως μεθέλεσκε, πάρος ποσὶν οὖδας ἱκέσθαι.
377  αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ σφαίρῃ ἀνʼ ἰθὺν πειρήσαντο,
378  ὠρχείσθην δὴ ἔπειτα ποτὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ
379  ταρφέʼ ἀμειβομένω· κοῦροι δʼ ἐπελήκεον ἄλλοι
380  ἑστεῶτες κατʼ ἀγῶνα, πολὺς δʼ ὑπὸ κόμπος ὀρώρει.
381  δὴ τότʼ ἄρʼ Ἀλκίνοον προσεφώνεε δῖος Ὀδυσσεύς·
382  Ἀλκίνοε κρεῖον, πάντων ἀριδείκετε λαῶν,
383  ἠμὲν ἀπείλησας βητάρμονας εἶναι ἀρίστους,
384  ἠδʼ ἄρʼ ἑτοῖμα τέτυκτο· σέβας μʼ ἔχει εἰσορόωντα.
385  ὣς φάτο, γήθησεν δʼ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο,
386  αἶψα δὲ Φαιήκεσσι φιληρέτμοισι μετηύδα·
387  κέκλυτε, Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες.
388  ὁ ξεῖνος μάλα μοι δοκέει πεπνυμένος εἶναι.
389  ἀλλʼ ἄγε οἱ δῶμεν ξεινήιον, ὡς ἐπιεικές.
390  δώδεκα γὰρ κατὰ δῆμον ἀριπρεπέες βασιλῆες
391  ἀρχοὶ κραίνουσι, τρισκαιδέκατος δʼ ἐγὼ αὐτός·
392  τῶν οἱ ἕκαστος φᾶρος ἐυπλυνὲς ἠδὲ χιτῶνα
393  καὶ χρυσοῖο τάλαντον ἐνείκατε τιμήεντος.
394  αἶψα δὲ πάντα φέρωμεν ἀολλέα, ὄφρʼ ἐνὶ χερσὶν
395  ξεῖνος ἔχων ἐπὶ δόρπον ἴῃ χαίρων ἐνὶ θυμῷ.
396  Εὐρύαλος δέ ἑ αὐτὸν ἀρεσσάσθω ἐπέεσσι
397  καὶ δώρῳ, ἐπεὶ οὔ τι ἔπος κατὰ μοῖραν ἔειπεν.
398  ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ἠδʼ ἐκέλευον,
399  δῶρα δʼ ἄρʼ οἰσέμεναι πρόεσαν κήρυκα ἕκαστος.
400  τὸν δʼ αὖτʼ Εὐρύαλος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
401  Ἀλκίνοε κρεῖον, πάντων ἀριδείκετε λαῶν,
402  τοιγὰρ ἐγὼ τὸν ξεῖνον ἀρέσσομαι, ὡς σὺ κελεύεις.
403  δώσω οἱ τόδʼ ἄορ παγχάλκεον, ᾧ ἔπι κώπη
404  ἀργυρέη, κολεὸν δὲ νεοπρίστου ἐλέφαντος
405  ἀμφιδεδίνηται· πολέος δέ οἱ ἄξιον ἔσται.
406  ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει ξίφος ἀργυρόηλον
407  καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
408  χαῖρε, πάτερ ὦ ξεῖνε· ἔπος δʼ εἴ πέρ τι βέβακται
409  δεινόν, ἄφαρ τὸ φέροιεν ἀναρπάξασαι ἄελλαι.
410  σοὶ δὲ θεοὶ ἄλοχόν τʼ ἰδέειν καὶ πατρίδʼ ἱκέσθαι
411  δοῖεν, ἐπεὶ δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχεις.
412  τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
413  καὶ σὺ φίλος μάλα χαῖρε, θεοὶ δέ τοι ὄλβια δοῖεν.
414  μηδέ τι τοι ξίφεός γε ποθὴ μετόπισθε γένοιτο
415  τούτου, ὃ δή μοι δῶκας ἀρεσσάμενος ἐπέεσσιν.
416  ἦ ῥα καὶ ἀμφʼ ὤμοισι θέτο ξίφος ἀργυρόηλον.
417  δύσετό τʼ ἠέλιος, καὶ τῷ κλυτὰ δῶρα παρῆεν.
418  καὶ τά γʼ ἐς Ἀλκινόοιο φέρον κήρυκες ἀγαυοί·
419  δεξάμενοι δʼ ἄρα παῖδες ἀμύμονος Ἀλκινόοιο
420  μητρὶ παρʼ αἰδοίῃ ἔθεσαν περικαλλέα δῶρα.
421  τοῖσιν δʼ ἡγεμόνευʼ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο,
422  ἐλθόντες δὲ καθῖζον ἐν ὑψηλοῖσι θρόνοισι.
423  δή ῥα τότʼ Ἀρήτην προσέφη μένος Ἀλκινόοιο·
424  δεῦρο, γύναι, φέρε χηλὸν ἀριπρεπέʼ, ἥ τις ἀρίστη·
425  ἐν δʼ αὐτὴ θὲς φᾶρος ἐυπλυνὲς ἠδὲ χιτῶνα.
426  ἀμφὶ δέ οἱ πυρὶ χαλκὸν ἰήνατε, θέρμετε δʼ ὕδωρ,
427  ὄφρα λοεσσάμενός τε ἰδών τʼ ἐὺ κείμενα πάντα
428  δῶρα, τά οἱ Φαίηκες ἀμύμονες ἐνθάδʼ ἔνεικαν,
429  δαιτί τε τέρπηται καὶ ἀοιδῆς ὕμνον ἀκούων.
430  καί οἱ ἐγὼ τόδʼ ἄλεισον ἐμὸν περικαλλὲς ὀπάσσω,
431  χρύσεον, ὄφρʼ ἐμέθεν μεμνημένος ἤματα πάντα
432  σπένδῃ ἐνὶ μεγάρῳ Διί τʼ ἄλλοισίν τε θεοῖσιν.
433  ὣς ἔφατʼ, Ἀρήτη δὲ μετὰ δμῳῇσιν ἔειπεν
434  ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν ὅττι τάχιστα.
435  αἱ δὲ λοετροχόον τρίποδʼ ἵστασαν ἐν πυρὶ κηλέῳ,
436  ἔν δʼ ἄρʼ ὕδωρ ἔχεαν, ὑπὸ δὲ ξύλα δαῖον ἑλοῦσαι.
437  γάστρην μὲν τρίποδος πῦρ ἄμφεπε, θέρμετο δʼ ὕδωρ·
438  τόφρα δʼ ἄρʼ Ἀρήτη ξείνῳ περικαλλέα χηλὸν
439  ἐξέφερεν θαλάμοιο, τίθει δʼ ἐνὶ κάλλιμα δῶρα,
440  ἐσθῆτα χρυσόν τε, τά οἱ Φαίηκες ἔδωκαν·
441  ἐν δʼ αὐτὴ φᾶρος θῆκεν καλόν τε χιτῶνα,
442  καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
443  αὐτὸς νῦν ἴδε πῶμα, θοῶς δʼ ἐπὶ δεσμὸν ἴηλον,
444  μή τίς τοι καθʼ ὁδὸν δηλήσεται, ὁππότʼ ἂν αὖτε
445  εὕδῃσθα γλυκὺν ὕπνον ἰὼν ἐν νηὶ μελαίνῃ.
446  αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
447  αὐτίκʼ ἐπήρτυε πῶμα, θοῶς δʼ ἐπὶ δεσμὸν ἴηλεν
448  ποικίλον, ὅν ποτέ μιν δέδαε φρεσὶ πότνια Κίρκη·
449  αὐτόδιον δʼ ἄρα μιν ταμίη λούσασθαι ἀνώγει
450  ἔς ῥʼ ἀσάμινθον βάνθʼ· ὁ δʼ ἄρ ἀσπασίως ἴδε θυμῷ
451  θερμὰ λοέτρʼ, ἐπεὶ οὔ τι κομιζόμενός γε θάμιζεν,
452  ἐπεὶ δὴ λίπε δῶμα Καλυψοῦς ἠυκόμοιο.
453  τόφρα δέ οἱ κομιδή γε θεῷ ὣς ἔμπεδος ἦεν.
454  τὸν δʼ ἐπεὶ οὖν δμῳαὶ λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ,
455  ἀμφὶ δέ μιν χλαῖναν καλὴν βάλον ἠδὲ χιτῶνα,
456  ἔκ ῥʼ ἀσαμίνθου βὰς ἄνδρας μέτα οἰνοποτῆρας
457  ἤιε· Ναυσικάα δὲ θεῶν ἄπο κάλλος ἔχουσα
458  στῆ ῥα παρὰ σταθμὸν τέγεος πύκα ποιητοῖο,
459  θαύμαζεν δʼ Ὀδυσῆα ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶσα,
460  καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
461  χαῖρε, ξεῖνʼ, ἵνα καί ποτʼ ἐὼν ἐν πατρίδι γαίῃ
462  μνήσῃ ἐμεῦ, ὅτι μοι πρώτῃ ζωάγριʼ ὀφέλλεις.
463  τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς.
464  Ναυσικάα θύγατερ μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο,
465  οὕτω νῦν Ζεὺς θείη, ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης,
466  οἴκαδέ τʼ ἐλθέμεναι καὶ νόστιμον ἦμαρ ἰδέσθαι·
467  τῷ κέν τοι καὶ κεῖθι θεῷ ὣς εὐχετοῴμην
468  αἰεὶ ἤματα πάντα· σὺ γάρ μʼ ἐβιώσαο, κούρη.
469  ἦ ῥα καὶ ἐς θρόνον ἷζε παρʼ Ἀλκίνοον βασιλῆα·
470  οἱ δʼ ἤδη μοίρας τʼ ἔνεμον κερόωντό τε οἶνον.
471  κῆρυξ δʼ ἐγγύθεν ἦλθεν ἄγων ἐρίηρον ἀοιδόν,
472  Δημόδοκον λαοῖσι τετιμένον· εἷσε δʼ ἄρʼ αὐτὸν
473  μέσσῳ δαιτυμόνων, πρὸς κίονα μακρὸν ἐρείσας.
474  δὴ τότε κήρυκα προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς,
475  νώτου ἀποπροταμών, ἐπὶ δὲ πλεῖον ἐλέλειπτο,
476  ἀργιόδοντος ὑός, θαλερὴ δʼ ἦν ἀμφὶς ἀλοιφή·
477  κῆρυξ, τῆ δή, τοῦτο πόρε κρέας, ὄφρα φάγῃσιν,
478  Δημοδόκῳ· καί μιν προσπτύξομαι ἀχνύμενός περ·
479  πᾶσι γὰρ ἀνθρώποισιν ἐπιχθονίοισιν ἀοιδοὶ
480  τιμῆς ἔμμοροί εἰσι καὶ αἰδοῦς, οὕνεκʼ ἄρα σφέας
481  οἴμας μοῦσʼ ἐδίδαξε, φίλησε δὲ φῦλον ἀοιδῶν.
482  ὣς ἄρʼ ἔφη, κῆρυξ δὲ φέρων ἐν χερσὶν ἔθηκεν
483  ἥρῳ Δημοδόκῳ· ὁ δʼ ἐδέξατο, χαῖρε δὲ θυμῷ.
484  οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
485  αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
486  δὴ τότε Δημόδοκον προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
487  Δημόδοκʼ, ἔξοχα δή σε βροτῶν αἰνίζομʼ ἁπάντων.
488  ἢ σέ γε μοῦσʼ ἐδίδαξε, Διὸς πάϊς, ἢ σέ γʼ Ἀπόλλων·
489  λίην γὰρ κατὰ κόσμον Ἀχαιῶν οἶτον ἀείδεις,
490  ὅσσʼ ἔρξαν τʼ ἔπαθόν τε καὶ ὅσσʼ ἐμόγησαν Ἀχαιοί,
491  ὥς τέ που ἢ αὐτὸς παρεὼν ἢ ἄλλου ἀκούσας.
492  ἀλλʼ ἄγε δὴ μετάβηθι καὶ ἵππου κόσμον ἄεισον
493  δουρατέου, τὸν Ἐπειὸς ἐποίησεν σὺν Ἀθήνῃ,
494  ὅν ποτʼ ἐς ἀκρόπολιν δόλον ἤγαγε δῖος Ὀδυσσεὺς
495  ἀνδρῶν ἐμπλήσας οἵ ῥʼ Ἴλιον ἐξαλάπαξαν.
496  αἴ κεν δή μοι ταῦτα κατὰ μοῖραν καταλέξῃς,
497  αὐτίκʼ ἐγὼ πᾶσιν μυθήσομαι ἀνθρώποισιν,
498  ὡς ἄρα τοι πρόφρων θεὸς ὤπασε θέσπιν ἀοιδήν.
499  ὣς φάθʼ, ὁ δʼ ὁρμηθεὶς θεοῦ ἤρχετο, φαῖνε δʼ ἀοιδήν,
500  ἔνθεν ἑλὼν ὡς οἱ μὲν ἐυσσέλμων ἐπὶ νηῶν
501  βάντες ἀπέπλειον, πῦρ ἐν κλισίῃσι βαλόντες,
502  Ἀργεῖοι, τοὶ δʼ ἤδη ἀγακλυτὸν ἀμφʼ Ὀδυσῆα
503  ἥατʼ ἐνὶ Τρώων ἀγορῇ κεκαλυμμένοι ἵππῳ·
504  αὐτοὶ γάρ μιν Τρῶες ἐς ἀκρόπολιν ἐρύσαντο.
505  ὣς ὁ μὲν ἑστήκει, τοὶ δʼ ἄκριτα πόλλʼ ἀγόρευον
506  ἥμενοι ἀμφʼ αὐτόν· τρίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή,
507  ἠὲ διαπλῆξαι κοῖλον δόρυ νηλέι χαλκῷ,
508  ἢ κατὰ πετράων βαλέειν ἐρύσαντας ἐπʼ ἄκρης,
509  ἢ ἐάαν μέγʼ ἄγαλμα θεῶν θελκτήριον εἶναι,
510  τῇ περ δὴ καὶ ἔπειτα τελευτήσεσθαι ἔμελλεν·
511  αἶσα γὰρ ἦν ἀπολέσθαι, ἐπὴν πόλις ἀμφικαλύψῃ
512  δουράτεον μέγαν ἵππον, ὅθʼ ἥατο πάντες ἄριστοι
513  Ἀργείων Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντες.
514  ἤειδεν δʼ ὡς ἄστυ διέπραθον υἷες Ἀχαιῶν
515  ἱππόθεν ἐκχύμενοι, κοῖλον λόχον ἐκπρολιπόντες.
516  ἄλλον δʼ ἄλλῃ ἄειδε πόλιν κεραϊζέμεν αἰπήν,
517  αὐτὰρ Ὀδυσσῆα προτὶ δώματα Δηιφόβοιο
518  βήμεναι, ἠύτʼ Ἄρηα σὺν ἀντιθέῳ Μενελάῳ.
519  κεῖθι δὴ αἰνότατον πόλεμον φάτο τολμήσαντα
520  νικῆσαι καὶ ἔπειτα διὰ μεγάθυμον Ἀθήνην.
521  ταῦτʼ ἄρʼ ἀοιδὸς ἄειδε περικλυτός· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
522  τήκετο, δάκρυ δʼ ἔδευεν ὑπὸ βλεφάροισι παρειάς.
523  ὡς δὲ γυνὴ κλαίῃσι φίλον πόσιν ἀμφιπεσοῦσα,
524  ὅς τε ἑῆς πρόσθεν πόλιος λαῶν τε πέσῃσιν,
525  ἄστεϊ καὶ τεκέεσσιν ἀμύνων νηλεὲς ἦμαρ·
526  ἡ μὲν τὸν θνήσκοντα καὶ ἀσπαίροντα ἰδοῦσα
527  ἀμφʼ αὐτῷ χυμένη λίγα κωκύει· οἱ δέ τʼ ὄπισθε
528  κόπτοντες δούρεσσι μετάφρενον ἠδὲ καὶ ὤμους
529  εἴρερον εἰσανάγουσι, πόνον τʼ ἐχέμεν καὶ ὀιζύν·
530  τῆς δʼ ἐλεεινοτάτῳ ἄχεϊ φθινύθουσι παρειαί·
531  ὣς Ὀδυσεὺς ἐλεεινὸν ὑπʼ ὀφρύσι δάκρυον εἶβεν.
532  ἔνθʼ ἄλλους μὲν πάντας ἐλάνθανε δάκρυα λείβων,
533  Ἀλκίνοος δέ μιν οἶος ἐπεφράσατʼ ἠδʼ ἐνόησεν,
534  ἥμενος ἄγχʼ αὐτοῦ, βαρὺ δὲ στενάχοντος ἄκουσεν.
535  αἶψα δὲ Φαιήκεσσι φιληρέτμοισι μετηύδα·
536  κέκλυτε, Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες,
537  Δημόδοκος δʼ ἤδη σχεθέτω φόρμιγγα λίγειαν·
538  οὐ γάρ πως πάντεσσι χαριζόμενος τάδʼ ἀείδει.
539  ἐξ οὗ δορπέομέν τε καὶ ὤρορε θεῖος ἀοιδός,
540  ἐκ τοῦ δʼ οὔ πω παύσατʼ ὀιζυροῖο γόοιο
541  ὁ ξεῖνος· μάλα πού μιν ἄχος φρένας ἀμφιβέβηκεν.
542  ἀλλʼ ἄγʼ ὁ μὲν σχεθέτω, ἵνʼ ὁμῶς τερπώμεθα πάντες,
543  ξεινοδόκοι καὶ ξεῖνος, ἐπεὶ πολὺ κάλλιον οὕτως·
544  εἵνεκα γὰρ ξείνοιο τάδʼ αἰδοίοιο τέτυκται,
545  πομπὴ καὶ φίλα δῶρα, τά οἱ δίδομεν φιλέοντες.
546  ἀντὶ κασιγνήτου ξεῖνός θʼ ἱκέτης τε τέτυκται
547  ἀνέρι, ὅς τʼ ὀλίγον περ ἐπιψαύῃ πραπίδεσσι.
548  τῷ νῦν μηδὲ σὺ κεῦθε νοήμασι κερδαλέοισιν
549  ὅττι κέ σʼ εἴρωμαι· φάσθαι δέ σε κάλλιόν ἐστιν.
550  εἴπʼ ὄνομʼ ὅττι σε κεῖθι κάλεον μήτηρ τε πατήρ τε
551  ἄλλοι θʼ οἳ κατὰ ἄστυ καὶ οἳ περιναιετάουσιν.
552  οὐ μὲν γάρ τις πάμπαν ἀνώνυμός ἐστʼ ἀνθρώπων,
553  οὐ κακὸς οὐδὲ μὲν ἐσθλός, ἐπὴν τὰ πρῶτα γένηται,
554  ἀλλʼ ἐπὶ πᾶσι τίθενται, ἐπεί κε τέκωσι, τοκῆες.
555  εἰπὲ δέ μοι γαῖάν τε· τεὴν δῆμόν τε πόλιν τε,
556  ὄφρα σε τῇ πέμπωσι τιτυσκόμεναι φρεσὶ νῆες·
557  οὐ γὰρ Φαιήκεσσι κυβερνητῆρες ἔασιν,
558  οὐδέ τι πηδάλιʼ ἔστι, τά τʼ ἄλλαι νῆες ἔχουσιν·
559  ἀλλʼ αὐταὶ ἴσασι νοήματα καὶ φρένας ἀνδρῶν,
560  καὶ πάντων ἴσασι πόλιας καὶ πίονας ἀγροὺς
561  ἀνθρώπων, καὶ λαῖτμα τάχισθʼ ἁλὸς ἐκπερόωσιν
562  ἠέρι καὶ νεφέλῃ κεκαλυμμέναι· οὐδέ ποτέ σφιν
563  οὔτε τι πημανθῆναι ἔπι δέος οὔτʼ ἀπολέσθαι.
564  ἀλλὰ τόδʼ ὥς ποτε πατρὸς ἐγὼν εἰπόντος ἄκουσα
565  Ναυσιθόου, ὃς ἔφασκε Ποσειδάωνʼ ἀγάσασθαι
566  ἡμῖν, οὕνεκα πομποὶ ἀπήμονές εἰμεν ἁπάντων.
567  φῆ ποτὲ Φαιήκων ἀνδρῶν ἐυεργέα νῆα
568  ἐκ πομπῆς ἀνιοῦσαν ἐν ἠεροειδέι πόντῳ
569  ῥαισέμεναι, μέγα δʼ ἧμιν ὄρος πόλει ἀμφικαλύψειν.
570  ὣς ἀγόρευʼ ὁ γέρων· τὰ δέ κεν θεὸς ἢ τελέσειεν
571  ἤ κʼ ἀτέλεστʼ εἴη, ὥς οἱ φίλον ἔπλετο θυμῷ·
572  ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον,
573  ὅππῃ ἀπεπλάγχθης τε καὶ ἅς τινας ἵκεο χώρας
574  ἀνθρώπων, αὐτούς τε πόλιάς τʼ ἐὺ ναιετοώσας,
575  ἠμὲν ὅσοι χαλεποί τε καὶ ἄγριοι οὐδὲ δίκαιοι,
576  οἵ τε φιλόξεινοι, καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής.
577  εἰπὲ δʼ ὅ τι κλαίεις καὶ ὀδύρεαι ἔνδοθι θυμῷ
578  Ἀργείων Δαναῶν ἠδʼ Ἰλίου οἶτον ἀκούων.
579  τὸν δὲ θεοὶ μὲν τεῦξαν, ἐπεκλώσαντο δʼ ὄλεθρον
580  ἀνθρώποις, ἵνα ᾖσι καὶ ἐσσομένοισιν ἀοιδή.
581  ἦ τίς τοι καὶ πηὸς ἀπέφθιτο Ἰλιόθι πρὸ
582  ἐσθλὸς ἐών, γαμβρὸς ἢ πενθερός, οἵ τε μάλιστα
583  κήδιστοι τελέθουσι μεθʼ αἷμά τε καὶ γένος αὐτῶν;
584  ἦ τίς που καὶ ἑταῖρος ἀνὴρ κεχαρισμένα εἰδώς,
585  ἐσθλός; ἐπεὶ οὐ μέν τι κασιγνήτοιο χερείων
586  γίγνεται, ὅς κεν ἑταῖρος ἐὼν πεπνυμένα εἰδῇ.


1  τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
2  Ἀλκίνοε κρεῖον, πάντων ἀριδείκετε λαῶν,
3  ἦ τοι μὲν τόδε καλὸν ἀκουέμεν ἐστὶν ἀοιδοῦ
4  τοιοῦδʼ οἷος ὅδʼ ἐστί, θεοῖς ἐναλίγκιος αὐδήν.
5  οὐ γὰρ ἐγώ γέ τί φημι τέλος χαριέστερον εἶναι
6  ἢ ὅτʼ ἐυφροσύνη μὲν ἔχῃ κάτα δῆμον ἅπαντα,
7  δαιτυμόνες δʼ ἀνὰ δώματʼ ἀκουάζωνται ἀοιδοῦ
8  ἥμενοι ἑξείης, παρὰ δὲ πλήθωσι τράπεζαι
9  σίτου καὶ κρειῶν, μέθυ δʼ ἐκ κρητῆρος ἀφύσσων
10  οἰνοχόος φορέῃσι καὶ ἐγχείῃ δεπάεσσι·
11  τοῦτό τί μοι κάλλιστον ἐνὶ φρεσὶν εἴδεται εἶναι.
12  σοὶ δʼ ἐμὰ κήδεα θυμὸς ἐπετράπετο στονόεντα
13  εἴρεσθʼ, ὄφρʼ ἔτι μᾶλλον ὀδυρόμενος στεναχίζω·
14  τί πρῶτόν τοι ἔπειτα, τί δʼ ὑστάτιον καταλέξω;
15  κήδεʼ ἐπεί μοι πολλὰ δόσαν θεοὶ Οὐρανίωνες.
16  νῦν δʼ ὄνομα πρῶτον μυθήσομαι, ὄφρα καὶ ὑμεῖς
17  εἴδετʼ, ἐγὼ δʼ ἂν ἔπειτα φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ
18  ὑμῖν ξεῖνος ἔω καὶ ἀπόπροθι δώματα ναίων.
19  εἴμʼ Ὀδυσεὺς Λαερτιάδης, ὃς πᾶσι δόλοισιν
20  ἀνθρώποισι μέλω, καί μευ κλέος οὐρανὸν ἵκει.
21  ναιετάω δʼ Ἰθάκην ἐυδείελον· ἐν δʼ ὄρος αὐτῇ
22  Νήριτον εἰνοσίφυλλον, ἀριπρεπές· ἀμφὶ δὲ νῆσοι
23  πολλαὶ ναιετάουσι μάλα σχεδὸν ἀλλήλῃσι,
24  Δουλίχιόν τε Σάμη τε καὶ ὑλήεσσα Ζάκυνθος.
25  αὐτὴ δὲ χθαμαλὴ πανυπερτάτη εἰν ἁλὶ κεῖται
26  πρὸς ζόφον, αἱ δέ τʼ ἄνευθε πρὸς ἠῶ τʼ ἠέλιόν τε,
27  τρηχεῖʼ, ἀλλʼ ἀγαθὴ κουροτρόφος· οὔ τοι ἐγώ γε
28  ἧς γαίης δύναμαι γλυκερώτερον ἄλλο ἰδέσθαι.
29  ἦ μέν μʼ αὐτόθʼ ἔρυκε Καλυψώ, δῖα θεάων,
30  ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι, λιλαιομένη πόσιν εἶναι·
31  ὣς δʼ αὔτως Κίρκη κατερήτυεν ἐν μεγάροισιν
32  Αἰαίη δολόεσσα, λιλαιομένη πόσιν εἶναι·
33  ἀλλʼ ἐμὸν οὔ ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον.
34  ὣς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδος οὐδὲ τοκήων
35  γίγνεται, εἴ περ καί τις ἀπόπροθι πίονα οἶκον
36  γαίῃ ἐν ἀλλοδαπῇ ναίει ἀπάνευθε τοκήων.
37  εἰ δʼ ἄγε τοι καὶ νόστον ἐμὸν πολυκηδέʼ ἐνίσπω,
38  ὅν μοι Ζεὺς ἐφέηκεν ἀπὸ Τροίηθεν ἰόντι.
39  Ἰλιόθεν με φέρων ἄνεμος Κικόνεσσι πέλασσεν,
40  Ἰσμάρῳ. ἔνθα δʼ ἐγὼ πόλιν ἔπραθον, ὤλεσα δʼ αὐτούς·
41  ἐκ πόλιος δʼ ἀλόχους καὶ κτήματα πολλὰ λαβόντες
42  δασσάμεθʼ, ὡς μή τίς μοι ἀτεμβόμενος κίοι ἴσης.
43  ἔνθʼ ἦ τοι μὲν ἐγὼ διερῷ ποδὶ φευγέμεν ἡμέας
44  ἠνώγεα, τοὶ δὲ μέγα νήπιοι οὐκ ἐπίθοντο.
45  ἔνθα δὲ πολλὸν μὲν μέθυ πίνετο, πολλὰ δὲ μῆλα
46  ἔσφαζον παρὰ θῖνα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς·
47  τόφρα δʼ ἄρʼ οἰχόμενοι Κίκονες Κικόνεσσι γεγώνευν,
48  οἵ σφιν γείτονες ἦσαν, ἅμα πλέονες καὶ ἀρείους,
49  ἤπειρον ναίοντες, ἐπιστάμενοι μὲν ἀφʼ ἵππων
50  ἀνδράσι μάρνασθαι καὶ ὅθι χρὴ πεζὸν ἐόντα.
51  ἦλθον ἔπειθʼ ὅσα φύλλα καὶ ἄνθεα γίγνεται ὥρῃ,
52  ἠέριοι· τότε δή ῥα κακὴ Διὸς αἶσα παρέστη
53  ἡμῖν αἰνομόροισιν, ἵνʼ ἄλγεα πολλὰ πάθοιμεν.
54  στησάμενοι δʼ ἐμάχοντο μάχην παρὰ νηυσὶ θοῇσι,
55  βάλλον δʼ ἀλλήλους χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.
56  ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ,
57  τόφρα δʼ ἀλεξόμενοι μένομεν πλέονάς περ ἐόντας.
58  ἦμος δʼ ἠέλιος μετενίσσετο βουλυτόνδε,
59  καὶ τότε δὴ Κίκονες κλῖναν δαμάσαντες Ἀχαιούς.
60  ἓξ δʼ ἀφʼ ἑκάστης νηὸς ἐυκνήμιδες ἑταῖροι
61  ὤλονθʼ· οἱ δʼ ἄλλοι φύγομεν θάνατόν τε μόρον τε.
62  ἔνθεν δὲ προτέρω πλέομεν ἀκαχήμενοι ἦτορ,
63  ἄσμενοι ἐκ θανάτοιο, φίλους ὀλέσαντες ἑταίρους.
64  οὐδʼ ἄρα μοι προτέρω νῆες κίον ἀμφιέλισσαι,
65  πρίν τινα τῶν δειλῶν ἑτάρων τρὶς ἕκαστον ἀῦσαι,
66  οἳ θάνον ἐν πεδίῳ Κικόνων ὕπο δῃωθέντες.
67  νηυσὶ δʼ ἐπῶρσʼ ἄνεμον Βορέην νεφεληγερέτα Ζεὺς
68  λαίλαπι θεσπεσίῃ, σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε
69  γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόντον· ὀρώρει δʼ οὐρανόθεν νύξ.
70  αἱ μὲν ἔπειτʼ ἐφέροντʼ ἐπικάρσιαι, ἱστία δέ σφιν
71  τριχθά τε καὶ τετραχθὰ διέσχισεν ἲς ἀνέμοιο.
72  καὶ τὰ μὲν ἐς νῆας κάθεμεν, δείσαντες ὄλεθρον,
73  αὐτὰς δʼ ἐσσυμένως προερέσσαμεν ἤπειρόνδε.
74  ἔνθα δύω νύκτας δύο τʼ ἤματα συνεχὲς αἰεὶ
75  κείμεθʼ, ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἔδοντες.
76  ἀλλʼ ὅτε δὴ τρίτον ἦμαρ ἐυπλόκαμος τέλεσʼ Ἠώς,
77  ἱστοὺς στησάμενοι ἀνά θʼ ἱστία λεύκʼ ἐρύσαντες
78  ἥμεθα, τὰς δʼ ἄνεμός τε κυβερνῆταί τʼ ἴθυνον.
79  καί νύ κεν ἀσκηθὴς ἱκόμην ἐς πατρίδα γαῖαν·
80  ἀλλά με κῦμα ῥόος τε περιγνάμπτοντα Μάλειαν
81  καὶ Βορέης ἀπέωσε, παρέπλαγξεν δὲ Κυθήρων.
82  ἔνθεν δʼ ἐννῆμαρ φερόμην ὀλοοῖς ἀνέμοισιν
83  πόντον ἐπʼ ἰχθυόεντα· ἀτὰρ δεκάτῃ ἐπέβημεν
84  γαίης Λωτοφάγων, οἵ τʼ ἄνθινον εἶδαρ ἔδουσιν.
85  ἔνθα δʼ ἐπʼ ἠπείρου βῆμεν καὶ ἀφυσσάμεθʼ ὕδωρ,
86  αἶψα δὲ δεῖπνον ἕλοντο θοῇς παρὰ νηυσὶν ἑταῖροι.
87  αὐτὰρ ἐπεὶ σίτοιό τʼ ἐπασσάμεθʼ ἠδὲ ποτῆτος,
88  δὴ τοτʼ ἐγὼν ἑτάρους προΐειν πεύθεσθαι ἰόντας,
89  οἵ τινες ἀνέρες εἶεν ἐπὶ χθονὶ σῖτον ἔδοντες
90  ἄνδρε δύω κρίνας, τρίτατον κήρυχʼ ἅμʼ ὀπάσσας.
91  οἱ δʼ αἶψʼ οἰχόμενοι μίγεν ἀνδράσι Λωτοφάγοισιν·
92  οὐδʼ ἄρα Λωτοφάγοι μήδονθʼ ἑτάροισιν ὄλεθρον
93  ἡμετέροις, ἀλλά σφι δόσαν λωτοῖο πάσασθαι.
94  τῶν δʼ ὅς τις λωτοῖο φάγοι μελιηδέα καρπόν,
95  οὐκέτʼ ἀπαγγεῖλαι πάλιν ἤθελεν οὐδὲ νέεσθαι,
96  ἀλλʼ αὐτοῦ βούλοντο μετʼ ἀνδράσι Λωτοφάγοισι
97  λωτὸν ἐρεπτόμενοι μενέμεν νόστου τε λαθέσθαι.
98  τοὺς μὲν ἐγὼν ἐπὶ νῆας ἄγον κλαίοντας ἀνάγκῃ,
99  νηυσὶ δʼ ἐνὶ γλαφυρῇσιν ὑπὸ ζυγὰ δῆσα ἐρύσσας.
100  αὐτὰρ τοὺς ἄλλους κελόμην ἐρίηρας ἑταίρους
101  σπερχομένους νηῶν ἐπιβαινέμεν ὠκειάων,
102  μή πώς τις λωτοῖο φαγὼν νόστοιο λάθηται.
103  οἱ δʼ αἶψʼ εἴσβαινον καὶ ἐπὶ κληῖσι καθῖζον,
104  ἑξῆς δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.
105  ἔνθεν δὲ προτέρω πλέομεν ἀκαχήμενοι ἦτορ·
106  Κυκλώπων δʼ ἐς γαῖαν ὑπερφιάλων ἀθεμίστων
107  ἱκόμεθʼ, οἵ ῥα θεοῖσι πεποιθότες ἀθανάτοισιν
108  οὔτε φυτεύουσιν χερσὶν φυτὸν οὔτʼ ἀρόωσιν,
109  ἀλλὰ τά γʼ ἄσπαρτα καὶ ἀνήροτα πάντα φύονται,
110  πυροὶ καὶ κριθαὶ ἠδʼ ἄμπελοι, αἵ τε φέρουσιν
111  οἶνον ἐριστάφυλον, καί σφιν Διὸς ὄμβρος ἀέξει.
112  τοῖσιν δʼ οὔτʼ ἀγοραὶ βουληφόροι οὔτε θέμιστες,
113  ἀλλʼ οἵ γʼ ὑψηλῶν ὀρέων ναίουσι κάρηνα
114  ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι, θεμιστεύει δὲ ἕκαστος
115  παίδων ἠδʼ ἀλόχων, οὐδʼ ἀλλήλων ἀλέγουσιν.
116  νῆσος ἔπειτα λάχεια παρὲκ λιμένος τετάνυσται,
117  γαίης Κυκλώπων οὔτε σχεδὸν οὔτʼ ἀποτηλοῦ,
118  ὑλήεσσʼ· ἐν δʼ αἶγες ἀπειρέσιαι γεγάασιν
119  ἄγριαι· οὐ μὲν γὰρ πάτος ἀνθρώπων ἀπερύκει,
120  οὐδέ μιν εἰσοιχνεῦσι κυνηγέται, οἵ τε καθʼ ὕλην
121  ἄλγεα πάσχουσιν κορυφὰς ὀρέων ἐφέποντες.
122  οὔτʼ ἄρα ποίμνῃσιν καταΐσχεται οὔτʼ ἀρότοισιν,
123  ἀλλʼ ἥ γʼ ἄσπαρτος καὶ ἀνήροτος ἤματα πάντα
124  ἀνδρῶν χηρεύει, βόσκει δέ τε μηκάδας αἶγας.
125  οὐ γὰρ Κυκλώπεσσι νέες πάρα μιλτοπάρῃοι,
126  οὐδʼ ἄνδρες νηῶν ἔνι τέκτονες, οἵ κε κάμοιεν
127  νῆας ἐυσσέλμους, αἵ κεν τελέοιεν ἕκαστα
128  ἄστεʼ ἐπʼ ἀνθρώπων ἱκνεύμεναι, οἷά τε πολλὰ
129  ἄνδρες ἐπʼ ἀλλήλους νηυσὶν περόωσι θάλασσαν·
130  οἵ κέ σφιν καὶ νῆσον ἐυκτιμένην ἐκάμοντο.
131  οὐ μὲν γάρ τι κακή γε, φέροι δέ κεν ὥρια πάντα·
132  ἐν μὲν γὰρ λειμῶνες ἁλὸς πολιοῖο παρʼ ὄχθας
133  ὑδρηλοὶ μαλακοί· μάλα κʼ ἄφθιτοι ἄμπελοι εἶεν.
134  ἐν δʼ ἄροσις λείη· μάλα κεν βαθὺ λήιον αἰεὶ
135  εἰς ὥρας ἀμῷεν, ἐπεὶ μάλα πῖαρ ὑπʼ οὖδας.
136  ἐν δὲ λιμὴν ἐύορμος, ἵνʼ οὐ χρεὼ πείσματός ἐστιν,
137  οὔτʼ εὐνὰς βαλέειν οὔτε πρυμνήσιʼ ἀνάψαι,
138  ἀλλʼ ἐπικέλσαντας μεῖναι χρόνον εἰς ὅ κε ναυτέων
139  θυμὸς ἐποτρύνῃ καὶ ἐπιπνεύσωσιν ἀῆται.
140  αὐτὰρ ἐπὶ κρατὸς λιμένος ῥέει ἀγλαὸν ὕδωρ,
141  κρήνη ὑπὸ σπείους· περὶ δʼ αἴγειροι πεφύασιν.
142  ἔνθα κατεπλέομεν, καί τις θεὸς ἡγεμόνευεν
143  νύκτα διʼ ὀρφναίην, οὐδὲ προυφαίνετʼ ἰδέσθαι·
144  ἀὴρ γὰρ περὶ νηυσὶ βαθεῖʼ ἦν, οὐδὲ σελήνη
145  οὐρανόθεν προύφαινε, κατείχετο δὲ νεφέεσσιν.
146  ἔνθʼ οὔ τις τὴν νῆσον ἐσέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν,
147  οὔτʼ οὖν κύματα μακρὰ κυλινδόμενα προτὶ χέρσον
148  εἰσίδομεν, πρὶν νῆας ἐυσσέλμους ἐπικέλσαι.
149  κελσάσῃσι δὲ νηυσὶ καθείλομεν ἱστία πάντα,
150  ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βῆμεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης·
151  ἔνθα δʼ ἀποβρίξαντες ἐμείναμεν Ἠῶ δῖαν.
152  ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
153  νῆσον θαυμάζοντες ἐδινεόμεσθα κατʼ αὐτήν.
154  ὦρσαν δὲ νύμφαι, κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο,
155  αἶγας ὀρεσκῴους, ἵνα δειπνήσειαν ἑταῖροι.
156  αὐτίκα καμπύλα τόξα καὶ αἰγανέας δολιχαύλους
157  εἱλόμεθʼ ἐκ νηῶν, διὰ δὲ τρίχα κοσμηθέντες
158  βάλλομεν· αἶψα δʼ ἔδωκε θεὸς μενοεικέα θήρην.
159  νῆες μέν μοι ἕποντο δυώδεκα, ἐς δὲ ἑκάστην
160  ἐννέα λάγχανον αἶγες· ἐμοὶ δὲ δέκʼ ἔξελον οἴῳ.
161  ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
162  ἥμεθα δαινύμενοι κρέα τʼ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ·
163  οὐ γάρ πω νηῶν ἐξέφθιτο οἶνος ἐρυθρός,
164  ἀλλʼ ἐνέην· πολλὸν γὰρ ἐν ἀμφιφορεῦσιν ἕκαστοι
165  ἠφύσαμεν Κικόνων. ἱερὸν πτολίεθρον ἑλόντες.
166  Κυκλώπων δʼ ἐς γαῖαν ἐλεύσσομεν ἐγγὺς ἐόντων,
167  καπνόν τʼ αὐτῶν τε φθογγὴν ὀίων τε καὶ αἰγῶν.
168  ἦμος δʼ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε,
169  δὴ τότε κοιμήθημεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.
170  ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
171  καὶ τότʼ ἐγὼν ἀγορὴν θέμενος μετὰ πᾶσιν ἔειπον·
172  ἄλλοι μὲν νῦν μίμνετʼ, ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι·
173  αὐτὰρ ἐγὼ σὺν νηί τʼ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισιν
174  ἐλθὼν τῶνδʼ ἀνδρῶν πειρήσομαι, οἵ τινές εἰσιν,
175  ἤ ῥʼ οἵ γʼ ὑβρισταί τε καὶ ἄγριοι οὐδὲ δίκαιοι,
176  ἦε φιλόξεινοι, καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής.
177  ὣς εἰπὼν ἀνὰ νηὸς ἔβην, ἐκέλευσα δʼ ἑταίρους
178  αὐτούς τʼ ἀμβαίνειν ἀνά τε πρυμνήσια λῦσαι.
179  οἱ δʼ αἶψʼ εἴσβαινον καὶ ἐπὶ κληῖσι καθῖζον,
180  ἑξῆς δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.
181  ἀλλʼ ὅτε δὴ τὸν χῶρον ἀφικόμεθʼ ἐγγὺς ἐόντα,
182  ἔνθα δʼ ἐπʼ ἐσχατιῇ σπέος εἴδομεν ἄγχι θαλάσσης,
183  ὑψηλόν, δάφνῃσι κατηρεφές. ἔνθα δὲ πολλὰ
184  μῆλʼ, ὄιές τε καὶ αἶγες, ἰαύεσκον· περὶ δʼ αὐλὴ
185  ὑψηλὴ δέδμητο κατωρυχέεσσι λίθοισι
186  μακρῇσίν τε πίτυσσιν ἰδὲ δρυσὶν ὑψικόμοισιν.
187  ἔνθα δʼ ἀνὴρ ἐνίαυε πελώριος, ὅς ῥα τὰ μῆλα
188  οἶος ποιμαίνεσκεν ἀπόπροθεν· οὐδὲ μετʼ ἄλλους
189  πωλεῖτʼ, ἀλλʼ ἀπάνευθεν ἐὼν ἀθεμίστια ᾔδη.
190  καὶ γὰρ θαῦμʼ ἐτέτυκτο πελώριον, οὐδὲ ἐῴκει
191  ἀνδρί γε σιτοφάγῳ, ἀλλὰ ῥίῳ ὑλήεντι
192  ὑψηλῶν ὀρέων, ὅ τε φαίνεται οἶον ἀπʼ ἄλλων.
193  δὴ τότε τοὺς ἄλλους κελόμην ἐρίηρας ἑταίρους
194  αὐτοῦ πὰρ νηί τε μένειν καὶ νῆα ἔρυσθαι,
195  αὐτὰρ ἐγὼ κρίνας ἑτάρων δυοκαίδεκʼ ἀρίστους
196  βῆν· ἀτὰρ αἴγεον ἀσκὸν ἔχον μέλανος οἴνοιο
197  ἡδέος, ὅν μοι ἔδωκε Μάρων, Εὐάνθεος υἱός,
198  ἱρεὺς Ἀπόλλωνος, ὃς Ἴσμαρον ἀμφιβεβήκει,
199  οὕνεκά μιν σὺν παιδὶ περισχόμεθʼ ἠδὲ γυναικὶ
200  ἁζόμενοι· ᾤκει γὰρ ἐν ἄλσεϊ δενδρήεντι
201  Φοίβου Ἀπόλλωνος. ὁ δέ μοι πόρεν ἀγλαὰ δῶρα·
202  χρυσοῦ μέν μοι ἔδωκʼ ἐυεργέος ἑπτὰ τάλαντα,
203  δῶκε δέ μοι κρητῆρα πανάργυρον, αὐτὰρ ἔπειτα
204  οἶνον ἐν ἀμφιφορεῦσι δυώδεκα πᾶσιν ἀφύσσας
205  ἡδὺν ἀκηράσιον, θεῖον ποτόν· οὐδέ τις αὐτὸν
206  ἠείδη δμώων οὐδʼ ἀμφιπόλων ἐνὶ οἴκῳ,
207  ἀλλʼ αὐτὸς ἄλοχός τε φίλη ταμίη τε μίʼ οἴη.
208  τὸν δʼ ὅτε πίνοιεν μελιηδέα οἶνον ἐρυθρόν,
209  ἓν δέπας ἐμπλήσας ὕδατος ἀνὰ εἴκοσι μέτρα
210  χεῦʼ, ὀδμὴ δʼ ἡδεῖα ἀπὸ κρητῆρος ὀδώδει
211  θεσπεσίη· τότʼ ἂν οὔ τοι ἀποσχέσθαι φίλον ἦεν.
212  τοῦ φέρον ἐμπλήσας ἀσκὸν μέγαν, ἐν δὲ καὶ ᾖα
213  κωρύκῳ· αὐτίκα γάρ μοι ὀίσατο θυμὸς ἀγήνωρ
214  ἄνδρʼ ἐπελεύσεσθαι μεγάλην ἐπιειμένον ἀλκήν,
215  ἄγριον, οὔτε δίκας ἐὺ εἰδότα οὔτε θέμιστας.
216  καρπαλίμως δʼ εἰς ἄντρον ἀφικόμεθʼ, οὐδέ μιν ἔνδον
217  εὕρομεν, ἀλλʼ ἐνόμευε νομὸν κάτα πίονα μῆλα.
218  ἐλθόντες δʼ εἰς ἄντρον ἐθηεύμεσθα ἕκαστα.
219  ταρσοὶ μὲν τυρῶν βρῖθον, στείνοντο δὲ σηκοὶ
220  ἀρνῶν ἠδʼ ἐρίφων· διακεκριμέναι δὲ ἕκασται
221  ἔρχατο, χωρὶς μὲν πρόγονοι, χωρὶς δὲ μέτασσαι,
222  χωρὶς δʼ αὖθʼ ἕρσαι. ναῖον δʼ ὀρῷ ἄγγεα πάντα,
223  γαυλοί τε σκαφίδες τε, τετυγμένα, τοῖς ἐνάμελγεν.
224  ἔνθʼ ἐμὲ μὲν πρώτισθʼ ἕταροι λίσσοντʼ ἐπέεσσιν
225  τυρῶν αἰνυμένους ἰέναι πάλιν, αὐτὰρ ἔπειτα
226  καρπαλίμως ἐπὶ νῆα θοὴν ἐρίφους τε καὶ ἄρνας
227  σηκῶν ἐξελάσαντας ἐπιπλεῖν ἁλμυρὸν ὕδωρ·
228  ἀλλʼ ἐγὼ οὐ πιθόμην, ἦ τʼ ἂν πολὺ κέρδιον ἦεν,
229  ὄφρʼ αὐτόν τε ἴδοιμι, καὶ εἴ μοι ξείνια δοίη.
230  οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλʼ ἑτάροισι φανεὶς ἐρατεινὸς ἔσεσθαι.
231  ἔνθα δὲ πῦρ κήαντες ἐθύσαμεν ἠδὲ καὶ αὐτοὶ
232  τυρῶν αἰνύμενοι φάγομεν, μένομέν τέ μιν ἔνδον
233  ἥμενοι, ἧος ἐπῆλθε νέμων. φέρε δʼ ὄβριμον ἄχθος
234  ὕλης ἀζαλέης, ἵνα οἱ ποτιδόρπιον εἴη,
235  ἔντοσθεν δʼ ἄντροιο βαλὼν ὀρυμαγδὸν ἔθηκεν·
236  ἡμεῖς δὲ δείσαντες ἀπεσσύμεθʼ ἐς μυχὸν ἄντρου.
237  αὐτὰρ ὅ γʼ εἰς εὐρὺ σπέος ἤλασε πίονα μῆλα
238  πάντα μάλʼ ὅσσʼ ἤμελγε, τὰ δʼ ἄρσενα λεῖπε θύρηφιν,
239  ἀρνειούς τε τράγους τε, βαθείης ἔκτοθεν αὐλῆς.
240  αὐτὰρ ἔπειτʼ ἐπέθηκε θυρεὸν μέγαν ὑψόσʼ ἀείρας,
241  ὄβριμον· οὐκ ἂν τόν γε δύω καὶ εἴκοσʼ ἄμαξαι
242  ἐσθλαὶ τετράκυκλοι ἀπʼ οὔδεος ὀχλίσσειαν·
243  τόσσην ἠλίβατον πέτρην ἐπέθηκε θύρῃσιν.
244  ἑζόμενος δʼ ἤμελγεν ὄις καὶ μηκάδας αἶγας,
245  πάντα κατὰ μοῖραν, καὶ ὑπʼ ἔμβρυον ἧκεν ἑκάστῃ.
246  αὐτίκα δʼ ἥμισυ μὲν θρέψας λευκοῖο γάλακτος
247  πλεκτοῖς ἐν ταλάροισιν ἀμησάμενος κατέθηκεν,
248  ἥμισυ δʼ αὖτʼ ἔστησεν ἐν ἄγγεσιν, ὄφρα οἱ εἴη
249  πίνειν αἰνυμένῳ καί οἱ ποτιδόρπιον εἴη.
250  αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ σπεῦσε πονησάμενος τὰ ἃ ἔργα,
251  καὶ τότε πῦρ ἀνέκαιε καὶ εἴσιδεν, εἴρετο δʼ ἡμέας·
252  ὦ ξεῖνοι, τίνες ἐστέ; πόθεν πλεῖθʼ ὑγρὰ κέλευθα;
253  ἦ τι κατὰ πρῆξιν ἦ μαψιδίως ἀλάλησθε,
254  οἷά τε ληιστῆρες, ὑπεὶρ ἅλα, τοί τʼ ἀλόωνται
255  ψυχὰς παρθέμενοι κακὸν ἀλλοδαποῖσι φέροντες;
256  ὣς ἔφαθʼ, ἡμῖν δʼ αὖτε κατεκλάσθη φίλον ἦτορ,
257  δεισάντων φθόγγον τε βαρὺν αὐτόν τε πέλωρον.
258  ἀλλὰ καὶ ὥς μιν ἔπεσσιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
259  ἡμεῖς τοι Τροίηθεν ἀποπλαγχθέντες Ἀχαιοὶ
260  παντοίοις ἀνέμοισιν ὑπὲρ μέγα λαῖτμα θαλάσσης,
261  οἴκαδε ἱέμενοι, ἄλλην ὁδὸν ἄλλα κέλευθα
262  ἤλθομεν· οὕτω που Ζεὺς ἤθελε μητίσασθαι.
263  λαοὶ δʼ Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος εὐχόμεθʼ εἶναι,
264  τοῦ δὴ νῦν γε μέγιστον ὑπουράνιον κλέος ἐστί·
265  τόσσην γὰρ διέπερσε πόλιν καὶ ἀπώλεσε λαοὺς
266  πολλούς. ἡμεῖς δʼ αὖτε κιχανόμενοι τὰ σὰ γοῦνα
267  ἱκόμεθʼ, εἴ τι πόροις ξεινήιον ἠὲ καὶ ἄλλως
268  δοίης δωτίνην, ἥ τε ξείνων θέμις ἐστίν.
269  ἀλλʼ αἰδεῖο, φέριστε, θεούς· ἱκέται δέ τοί εἰμεν,
270  Ζεὺς δʼ ἐπιτιμήτωρ ἱκετάων τε ξείνων τε,
271  ξείνιος, ὃς ξείνοισιν ἅμʼ αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ.
272  ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο νηλέι θυμῷ·
273  νήπιός εἰς, ὦ ξεῖνʼ, ἢ τηλόθεν εἰλήλουθας,
274  ὅς με θεοὺς κέλεαι ἢ δειδίμεν ἢ ἀλέασθαι·
275  οὐ γὰρ Κύκλωπες Διὸς αἰγιόχου ἀλέγουσιν
276  οὐδὲ θεῶν μακάρων, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰμεν·
277  οὐδʼ ἂν ἐγὼ Διὸς ἔχθος ἀλευάμενος πεφιδοίμην
278  οὔτε σεῦ οὔθʼ ἑτάρων, εἰ μὴ θυμός με κελεύοι.
279  ἀλλά μοι εἴφʼ ὅπῃ ἔσχες ἰὼν ἐυεργέα νῆα,
280  ἤ που ἐπʼ ἐσχατιῆς, ἦ καὶ σχεδόν, ὄφρα δαείω.
281  ὣς φάτο πειράζων, ἐμὲ δʼ οὐ λάθεν εἰδότα πολλά,
282  ἀλλά μιν ἄψορρον προσέφην δολίοις ἐπέεσσι·
283  νέα μέν μοι κατέαξε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
284  πρὸς πέτρῃσι βαλὼν ὑμῆς ἐπὶ πείρασι γαίης,
285  ἄκρῃ προσπελάσας· ἄνεμος δʼ ἐκ πόντου ἔνεικεν·
286  αὐτὰρ ἐγὼ σὺν τοῖσδε ὑπέκφυγον αἰπὺν ὄλεθρον.
287  ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ οὐδὲν ἀμείβετο νηλέι θυμῷ,
288  ἀλλʼ ὅ γʼ ἀναΐξας ἑτάροις ἐπὶ χεῖρας ἴαλλε,
289  σὺν δὲ δύω μάρψας ὥς τε σκύλακας ποτὶ γαίῃ
290  κόπτʼ· ἐκ δʼ ἐγκέφαλος χαμάδις ῥέε, δεῦε δὲ γαῖαν.
291  τοὺς δὲ διὰ μελεϊστὶ ταμὼν ὡπλίσσατο δόρπον·
292  ἤσθιε δʼ ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος, οὐδʼ ἀπέλειπεν,
293  ἔγκατά τε σάρκας τε καὶ ὀστέα μυελόεντα.
294  ἡμεῖς δὲ κλαίοντες ἀνεσχέθομεν Διὶ χεῖρας,
295  σχέτλια ἔργʼ ὁρόωντες, ἀμηχανίη δʼ ἔχε θυμόν.
296  αὐτὰρ ἐπεὶ Κύκλωψ μεγάλην ἐμπλήσατο νηδὺν
297  ἀνδρόμεα κρέʼ ἔδων καὶ ἐπʼ ἄκρητον γάλα πίνων,
298  κεῖτʼ ἔντοσθʼ ἄντροιο τανυσσάμενος διὰ μήλων.
299  τὸν μὲν ἐγὼ βούλευσα κατὰ μεγαλήτορα θυμὸν
300  ἆσσον ἰών, ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ,
301  οὐτάμεναι πρὸς στῆθος, ὅθι φρένες ἧπαρ ἔχουσι,
302  χείρʼ ἐπιμασσάμενος· ἕτερος δέ με θυμὸς ἔρυκεν.
303  αὐτοῦ γάρ κε καὶ ἄμμες ἀπωλόμεθʼ αἰπὺν ὄλεθρον·
304  οὐ γάρ κεν δυνάμεσθα θυράων ὑψηλάων
305  χερσὶν ἀπώσασθαι λίθον ὄβριμον, ὃν προσέθηκεν.
306  ὣς τότε μὲν στενάχοντες ἐμείναμεν Ἠῶ δῖαν.
307  ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
308  καὶ τότε πῦρ ἀνέκαιε καὶ ἤμελγε κλυτὰ μῆλα,
309  πάντα κατὰ μοῖραν, καὶ ὑπʼ ἔμβρυον ἧκεν ἑκάστῃ.
310  αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ σπεῦσε πονησάμενος τὰ ἃ ἔργα,
311  σὺν δʼ ὅ γε δὴ αὖτε δύω μάρψας ὡπλίσσατο δεῖπνον.
312  δειπνήσας δʼ ἄντρου ἐξήλασε πίονα μῆλα,
313  ῥηιδίως ἀφελὼν θυρεὸν μέγαν· αὐτὰρ ἔπειτα
314  ἂψ ἐπέθηχʼ, ὡς εἴ τε φαρέτρῃ πῶμʼ ἐπιθείη.
315  πολλῇ δὲ ῥοίζῳ πρὸς ὄρος τρέπε πίονα μῆλα
316  Κύκλωψ· αὐτὰρ ἐγὼ λιπόμην κακὰ βυσσοδομεύων,
317  εἴ πως τισαίμην, δοίη δέ μοι εὖχος Ἀθήνη.
318  ἥδε δέ μοι κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή.
319  Κύκλωπος γὰρ ἔκειτο μέγα ῥόπαλον παρὰ σηκῷ,
320  χλωρὸν ἐλαΐνεον· τὸ μὲν ἔκταμεν, ὄφρα φοροίη
321  αὐανθέν. τὸ μὲν ἄμμες ἐίσκομεν εἰσορόωντες
322  ὅσσον θʼ ἱστὸν νηὸς ἐεικοσόροιο μελαίνης,
323  φορτίδος εὐρείης, ἥ τʼ ἐκπεράᾳ μέγα λαῖτμα·
324  τόσσον ἔην μῆκος, τόσσον πάχος εἰσοράασθαι.
325  τοῦ μὲν ὅσον τʼ ὄργυιαν ἐγὼν ἀπέκοψα παραστὰς
326  καὶ παρέθηχʼ ἑτάροισιν, ἀποξῦναι δʼ ἐκέλευσα·
327  οἱ δʼ ὁμαλὸν ποίησαν· ἐγὼ δʼ ἐθόωσα παραστὰς
328  ἄκρον, ἄφαρ δὲ λαβὼν ἐπυράκτεον ἐν πυρὶ κηλέῳ.
329  καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκα κατακρύψας ὑπὸ κόπρῳ,
330  ἥ ῥα κατὰ σπείους κέχυτο μεγάλʼ ἤλιθα πολλή·
331  αὐτὰρ τοὺς ἄλλους κλήρῳ πεπαλάσθαι ἄνωγον,
332  ὅς τις τολμήσειεν ἐμοὶ σὺν μοχλὸν ἀείρας
333  τρῖψαι ἐν ὀφθαλμῷ, ὅτε τὸν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι.
334  οἱ δʼ ἔλαχον τοὺς ἄν κε καὶ ἤθελον αὐτὸς ἑλέσθαι,
335  τέσσαρες, αὐτὰρ ἐγὼ πέμπτος μετὰ τοῖσιν ἐλέγμην.
336  ἑσπέριος δʼ ἦλθεν καλλίτριχα μῆλα νομεύων.
337  αὐτίκα δʼ εἰς εὐρὺ σπέος ἤλασε πίονα μῆλα
338  πάντα μάλʼ, οὐδέ τι λεῖπε βαθείης ἔκτοθεν αὐλῆς,
339  ἤ τι ὀισάμενος, ἢ καὶ θεὸς ὣς ἐκέλευσεν.
340  αὐτὰρ ἔπειτʼ ἐπέθηκε θυρεὸν μέγαν ὑψόσʼ ἀείρας,
341  ἑζόμενος δʼ ἤμελγεν ὄις καὶ μηκάδας αἶγας,
342  πάντα κατὰ μοῖραν, καὶ ὑπʼ ἔμβρυον ἧκεν ἑκάστῃ.
343  αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ σπεῦσε πονησάμενος τὰ ἃ ἔργα,
344  σὺν δʼ ὅ γε δὴ αὖτε δύω μάρψας ὡπλίσσατο δόρπον.
345  καὶ τότʼ ἐγὼ Κύκλωπα προσηύδων ἄγχι παραστάς,
346  κισσύβιον μετὰ χερσὶν ἔχων μέλανος οἴνοιο·
347  Κύκλωψ, τῆ, πίε οἶνον, ἐπεὶ φάγες ἀνδρόμεα κρέα,
348  ὄφρʼ εἰδῇς οἷόν τι ποτὸν τόδε νηῦς ἐκεκεύθει
349  ἡμετέρη. σοὶ δʼ αὖ λοιβὴν φέρον, εἴ μʼ ἐλεήσας
350  οἴκαδε πέμψειας· σὺ δὲ μαίνεαι οὐκέτʼ ἀνεκτῶς.
351  σχέτλιε, πῶς κέν τίς σε καὶ ὕστερον ἄλλος ἵκοιτο
352  ἀνθρώπων πολέων, ἐπεὶ οὐ κατὰ μοῖραν ἔρεξας;
353  ὣς ἐφάμην, ὁ δʼ ἔδεκτο καὶ ἔκπιεν· ἥσατο δʼ αἰνῶς
354  ἡδὺ ποτὸν πίνων καὶ μʼ ᾔτεε δεύτερον αὖτις·
355  δός μοι ἔτι πρόφρων, καί μοι τεὸν οὔνομα εἰπὲ
356  αὐτίκα νῦν, ἵνα τοι δῶ ξείνιον, ᾧ κε σὺ χαίρῃς·
357  καὶ γὰρ Κυκλώπεσσι φέρει ζείδωρος ἄρουρα
358  οἶνον ἐριστάφυλον, καί σφιν Διὸς ὄμβρος ἀέξει·
359  ἀλλὰ τόδʼ ἀμβροσίης καὶ νέκταρός ἐστιν ἀπορρώξ.
360  ὣς φάτʼ, ἀτάρ οἱ αὖτις ἐγὼ πόρον αἴθοπα οἶνον.
361  τρὶς μὲν ἔδωκα φέρων, τρὶς δʼ ἔκπιεν ἀφραδίῃσιν.
362  αὐτὰρ ἐπεὶ Κύκλωπα περὶ φρένας ἤλυθεν οἶνος,
363  καὶ τότε δή μιν ἔπεσσι προσηύδων μειλιχίοισι·
364  Κύκλωψ, εἰρωτᾷς μʼ ὄνομα κλυτόν, αὐτὰρ ἐγώ τοι
365  ἐξερέω· σὺ δέ μοι δὸς ξείνιον, ὥς περ ὑπέστης.
366  Οὖτις ἐμοί γʼ ὄνομα· Οὖτιν δέ με κικλήσκουσι
367  μήτηρ ἠδὲ πατὴρ ἠδʼ ἄλλοι πάντες ἑταῖροι.
368  ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο νηλέι θυμῷ·
369  Οὖτιν ἐγὼ πύματον ἔδομαι μετὰ οἷς ἑτάροισιν,
370  τοὺς δʼ ἄλλους πρόσθεν· τὸ δέ τοι ξεινήιον ἔσται.
371  ἦ καὶ ἀνακλινθεὶς πέσεν ὕπτιος, αὐτὰρ ἔπειτα
372  κεῖτʼ ἀποδοχμώσας παχὺν αὐχένα, κὰδ δέ μιν ὕπνος
373  ᾕρει πανδαμάτωρ· φάρυγος δʼ ἐξέσσυτο οἶνος
374  ψωμοί τʼ ἀνδρόμεοι· ὁ δʼ ἐρεύγετο οἰνοβαρείων.
375  καὶ τότʼ ἐγὼ τὸν μοχλὸν ὑπὸ σποδοῦ ἤλασα πολλῆς,
376  ἧος θερμαίνοιτο· ἔπεσσι δὲ πάντας ἑταίρους
377  θάρσυνον, μή τίς μοι ὑποδείσας ἀναδύη.
378  ἀλλʼ ὅτε δὴ τάχʼ ὁ μοχλὸς ἐλάινος ἐν πυρὶ μέλλεν
379  ἅψεσθαι, χλωρός περ ἐών, διεφαίνετο δʼ αἰνῶς,
380  καὶ τότʼ ἐγὼν ἆσσον φέρον ἐκ πυρός, ἀμφὶ δʼ ἑταῖροι
381  ἵσταντʼ· αὐτὰρ θάρσος ἐνέπνευσεν μέγα δαίμων.
382  οἱ μὲν μοχλὸν ἑλόντες ἐλάινον, ὀξὺν ἐπʼ ἄκρῳ,
383  ὀφθαλμῷ ἐνέρεισαν· ἐγὼ δʼ ἐφύπερθεν ἐρεισθεὶς
384  δίνεον, ὡς ὅτε τις τρυπῷ δόρυ νήιον ἀνὴρ
385  τρυπάνῳ, οἱ δέ τʼ ἔνερθεν ὑποσσείουσιν ἱμάντι
386  ἁψάμενοι ἑκάτερθε, τὸ δὲ τρέχει ἐμμενὲς αἰεί.
387  ὣς τοῦ ἐν ὀφθαλμῷ πυριήκεα μοχλὸν ἑλόντες
388  δινέομεν, τὸν δʼ αἷμα περίρρεε θερμὸν ἐόντα.
389  πάντα δέ οἱ βλέφαρʼ ἀμφὶ καὶ ὀφρύας εὗσεν ἀυτμὴ
390  γλήνης καιομένης, σφαραγεῦντο δέ οἱ πυρὶ ῥίζαι.
391  ὡς δʼ ὅτʼ ἀνὴρ χαλκεὺς πέλεκυν μέγαν ἠὲ σκέπαρνον
392  εἰν ὕδατι ψυχρῷ βάπτῃ μεγάλα ἰάχοντα
393  φαρμάσσων· τὸ γὰρ αὖτε σιδήρου γε κράτος ἐστίν
394  ὣς τοῦ σίζʼ ὀφθαλμὸς ἐλαϊνέῳ περὶ μοχλῷ.
395  σμερδαλέον δὲ μέγʼ ᾤμωξεν, περὶ δʼ ἴαχε πέτρη,
396  ἡμεῖς δὲ δείσαντες ἀπεσσύμεθʼ· αὐτὰρ ὁ μοχλὸν
397  ἐξέρυσʼ ὀφθαλμοῖο πεφυρμένον αἵματι πολλῷ.
398  τὸν μὲν ἔπειτʼ ἔρριψεν ἀπὸ ἕο χερσὶν ἀλύων,
399  αὐτὰρ ὁ Κύκλωπας μεγάλʼ ἤπυεν, οἵ ῥά μιν ἀμφὶς
400  ᾤκεον ἐν σπήεσσι διʼ ἄκριας ἠνεμοέσσας.
401  οἱ δὲ βοῆς ἀίοντες ἐφοίτων ἄλλοθεν ἄλλος,
402  ἱστάμενοι δʼ εἴροντο περὶ σπέος ὅττι ἑ κήδοι·
403  τίπτε τόσον, Πολύφημʼ, ἀρημένος ὧδʼ ἐβόησας
404  νύκτα διʼ ἀμβροσίην καὶ ἀύπνους ἄμμε τίθησθα;
405  ἦ μή τίς σευ μῆλα βροτῶν ἀέκοντος ἐλαύνει;
406  ἦ μή τίς σʼ αὐτὸν κτείνει δόλῳ ἠὲ βίηφιν;
407  τοὺς δʼ αὖτʼ ἐξ ἄντρου προσέφη κρατερὸς Πολύφημος·
408  ὦ φίλοι, Οὖτίς με κτείνει δόλῳ οὐδὲ βίηφιν.
409  οἱ δʼ ἀπαμειβόμενοι ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευον·
410  εἰ μὲν δὴ μή τίς σε βιάζεται οἶον ἐόντα,
411  νοῦσον γʼ οὔ πως ἔστι Διὸς μεγάλου ἀλέασθαι,
412  ἀλλὰ σύ γʼ εὔχεο πατρὶ Ποσειδάωνι ἄνακτι.
413  ὣς ἄρʼ ἔφαν ἀπιόντες, ἐμὸν δʼ ἐγέλασσε φίλον κῆρ,
414  ὡς ὄνομʼ ἐξαπάτησεν ἐμὸν καὶ μῆτις ἀμύμων.
415  Κύκλωψ δὲ στενάχων τε καὶ ὠδίνων ὀδύνῃσι
416  χερσὶ ψηλαφόων ἀπὸ μὲν λίθον εἷλε θυράων,
417  αὐτὸς δʼ εἰνὶ θύρῃσι καθέζετο χεῖρε πετάσσας,
418  εἴ τινά που μετʼ ὄεσσι λάβοι στείχοντα θύραζε·
419  οὕτω γάρ πού μʼ ἤλπετʼ ἐνὶ φρεσὶ νήπιον εἶναι.
420  αὐτὰρ ἐγὼ βούλευον, ὅπως ὄχʼ ἄριστα γένοιτο,
421  εἴ τινʼ ἑταίροισιν θανάτου λύσιν ἠδʼ ἐμοὶ αὐτῷ
422  εὑροίμην· πάντας δὲ δόλους καὶ μῆτιν ὕφαινον
423  ὥς τε περὶ ψυχῆς· μέγα γὰρ κακὸν ἐγγύθεν ἦεν.
424  ἥδε δέ μοι κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή.
425  ἄρσενες ὄιες ἦσαν ἐυτρεφέες, δασύμαλλοι,
426  καλοί τε μεγάλοι τε, ἰοδνεφὲς εἶρος ἔχοντες·
427  τοὺς ἀκέων συνέεργον ἐυστρεφέεσσι λύγοισιν,
428  τῇς ἔπι Κύκλωψ εὗδε πέλωρ, ἀθεμίστια εἰδώς,
429  σύντρεις αἰνύμενος· ὁ μὲν ἐν μέσῳ ἄνδρα φέρεσκε,
430  τὼ δʼ ἑτέρω ἑκάτερθεν ἴτην σώοντες ἑταίρους.
431  τρεῖς δὲ ἕκαστον φῶτʼ ὄιες φέρον· αὐτὰρ ἐγώ γε—
432  ἀρνειὸς γὰρ ἔην μήλων ὄχʼ ἄριστος ἁπάντων,
433  τοῦ κατὰ νῶτα λαβών, λασίην ὑπὸ γαστέρʼ ἐλυσθεὶς
434  κείμην· αὐτὰρ χερσὶν ἀώτου θεσπεσίοιο
435  νωλεμέως στρεφθεὶς ἐχόμην τετληότι θυμῷ.
436  ὣς τότε μὲν στενάχοντες ἐμείναμεν Ἠῶ δῖαν.
437  ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
438  καὶ τότʼ ἔπειτα νομόνδʼ ἐξέσσυτο ἄρσενα μῆλα,
439  θήλειαι δὲ μέμηκον ἀνήμελκτοι περὶ σηκούς·
440  οὔθατα γὰρ σφαραγεῦντο. ἄναξ δʼ ὀδύνῃσι κακῇσι
441  τειρόμενος πάντων ὀίων ἐπεμαίετο νῶτα
442  ὀρθῶν ἑσταότων· τὸ δὲ νήπιος οὐκ ἐνόησεν,
443  ὥς οἱ ὑπʼ εἰροπόκων ὀίων στέρνοισι δέδεντο.
444  ὕστατος ἀρνειὸς μήλων ἔστειχε θύραζε
445  λάχνῳ στεινόμενος καὶ ἐμοὶ πυκινὰ φρονέοντι.
446  τὸν δʼ ἐπιμασσάμενος προσέφη κρατερὸς Πολύφημος·
447  κριὲ πέπον, τί μοι ὧδε διὰ σπέος ἔσσυο μήλων
448  ὕστατος; οὔ τι πάρος γε λελειμμένος ἔρχεαι οἰῶν,
449  ἀλλὰ πολὺ πρῶτος νέμεαι τέρενʼ ἄνθεα ποίης
450  μακρὰ βιβάς, πρῶτος δὲ ῥοὰς ποταμῶν ἀφικάνεις,
451  πρῶτος δὲ σταθμόνδε λιλαίεαι ἀπονέεσθαι
452  ἑσπέριος· νῦν αὖτε πανύστατος. ἦ σύ γʼ ἄνακτος
453  ὀφθαλμὸν ποθέεις, τὸν ἀνὴρ κακὸς ἐξαλάωσε
454  σὺν λυγροῖς ἑτάροισι δαμασσάμενος φρένας οἴνῳ,
455  Οὖτις, ὃν οὔ πώ φημι πεφυγμένον εἶναι ὄλεθρον.
456  εἰ δὴ ὁμοφρονέοις ποτιφωνήεις τε γένοιο
457  εἰπεῖν ὅππῃ κεῖνος ἐμὸν μένος ἠλασκάζει·
458  τῷ κέ οἱ ἐγκέφαλός γε διὰ σπέος ἄλλυδις ἄλλῃ
459  θεινομένου ῥαίοιτο πρὸς οὔδεϊ, κὰδ δέ κʼ ἐμὸν κῆρ
460  λωφήσειε κακῶν, τά μοι οὐτιδανὸς πόρεν Οὖτις.
461  ὣς εἰπὼν τὸν κριὸν ἀπὸ ἕο πέμπε θύραζε.
462  ἐλθόντες δʼ ἠβαιὸν ἀπὸ σπείους τε καὶ αὐλῆς
463  πρῶτος ὑπʼ ἀρνειοῦ λυόμην, ὑπέλυσα δʼ ἑταίρους.
464  καρπαλίμως δὲ τὰ μῆλα ταναύποδα, πίονα δημῷ,
465  πολλὰ περιτροπέοντες ἐλαύνομεν, ὄφρʼ ἐπὶ νῆα
466  ἱκόμεθʼ. ἀσπάσιοι δὲ φίλοις ἑτάροισι φάνημεν,
467  οἳ φύγομεν θάνατον, τοὺς δὲ στενάχοντο γοῶντες.
468  ἀλλʼ ἐγὼ οὐκ εἴων, ἀνὰ δʼ ὀφρύσι νεῦον ἑκάστῳ,
469  κλαίειν, ἀλλʼ ἐκέλευσα θοῶς καλλίτριχα μῆλα
470  πόλλʼ ἐν νηὶ βαλόντας ἐπιπλεῖν ἁλμυρὸν ὕδωρ.
471  οἱ δʼ αἶψʼ εἴσβαινον καὶ ἐπὶ κληῖσι καθῖζον,
472  ἑξῆς δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.
473  ἀλλʼ ὅτε τόσσον ἀπῆν, ὅσσον τε γέγωνε βοήσας,
474  καὶ τότʼ ἐγὼ Κύκλωπα προσηύδων κερτομίοισι·
475  Κύκλωψ, οὐκ ἄρʼ ἔμελλες ἀνάλκιδος ἀνδρὸς ἑταίρους
476  ἔδμεναι ἐν σπῆι γλαφυρῷ κρατερῆφι βίηφι.
477  καὶ λίην σέ γʼ ἔμελλε κιχήσεσθαι κακὰ ἔργα,
478  σχέτλιʼ, ἐπεὶ ξείνους οὐχ ἅζεο σῷ ἐνὶ οἴκῳ
479  ἐσθέμεναι· τῷ σε Ζεὺς τίσατο καὶ θεοὶ ἄλλοι.
480  ὣς ἐφάμην, ὁ δʼ ἔπειτα χολώσατο κηρόθι μᾶλλον,
481  ἧκε δʼ ἀπορρήξας κορυφὴν ὄρεος μεγάλοιο,
482  κὰδ δʼ ἔβαλε προπάροιθε νεὸς κυανοπρῴροιο
483  τυτθόν, ἐδεύησεν δʼ οἰήιον ἄκρον ἱκέσθαι,
484  ἐκλύσθη δὲ θάλασσα κατερχομένης ὑπὸ πέτρης·
485  τὴν δʼ αἶψʼ ἤπειρόνδε παλιρρόθιον φέρε κῦμα,
486  πλημυρὶς ἐκ πόντοιο, θέμωσε δὲ χέρσον ἱκέσθαι.
487  αὐτὰρ ἐγὼ χείρεσσι λαβὼν περιμήκεα κοντὸν
488  ὦσα παρέξ, ἑτάροισι δʼ ἐποτρύνας ἐκέλευσα
489  ἐμβαλέειν κώπῃς, ἵνʼ ὑπὲκ κακότητα φύγοιμεν,
490  κρατὶ κατανεύων· οἱ δὲ προπεσόντες ἔρεσσον.
491  ἀλλʼ ὅτε δὴ δὶς τόσσον ἅλα πρήσσοντες ἀπῆμεν,
492  καὶ τότε δὴ Κύκλωπα προσηύδων· ἀμφὶ δʼ ἑταῖροι
493  μειλιχίοις ἐπέεσσιν ἐρήτυον ἄλλοθεν ἄλλος·
494  σχέτλιε, τίπτʼ ἐθέλεις ἐρεθιζέμεν ἄγριον ἄνδρα;
495  ὃς καὶ νῦν πόντονδε βαλὼν βέλος ἤγαγε νῆα
496  αὖτις ἐς ἤπειρον, καὶ δὴ φάμεν αὐτόθʼ ὀλέσθαι.
497  εἰ δὲ φθεγξαμένου τευ ἢ αὐδήσαντος ἄκουσε,
498  σύν κεν ἄραξʼ ἡμέων κεφαλὰς καὶ νήια δοῦρα
499  μαρμάρῳ ὀκριόεντι βαλών· τόσσον γὰρ ἵησιν.
500  ὣς φάσαν, ἀλλʼ οὐ πεῖθον ἐμὸν μεγαλήτορα θυμόν,
501  ἀλλά μιν ἄψορρον προσέφην κεκοτηότι θυμῷ·
502  Κύκλωψ, αἴ κέν τίς σε καταθνητῶν ἀνθρώπων
503  ὀφθαλμοῦ εἴρηται ἀεικελίην ἀλαωτύν,
504  φάσθαι Ὀδυσσῆα πτολιπόρθιον ἐξαλαῶσαι,
505  υἱὸν Λαέρτεω, Ἰθάκῃ ἔνι οἰκίʼ ἔχοντα.
506  ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ οἰμώξας ἠμείβετο μύθῳ·
507  ὢ πόποι, ἦ μάλα δή με παλαίφατα θέσφαθʼ ἱκάνει.
508  ἔσκε τις ἐνθάδε μάντις ἀνὴρ ἠύς τε μέγας τε,
509  Τήλεμος Εὐρυμίδης, ὃς μαντοσύνῃ ἐκέκαστο
510  καὶ μαντευόμενος κατεγήρα Κυκλώπεσσιν·
511  ὅς μοι ἔφη τάδε πάντα τελευτήσεσθαι ὀπίσσω,
512  χειρῶν ἐξ Ὀδυσῆος ἁμαρτήσεσθαι ὀπωπῆς.
513  ἀλλʼ αἰεί τινα φῶτα μέγαν καὶ καλὸν ἐδέγμην
514  ἐνθάδʼ ἐλεύσεσθαι, μεγάλην ἐπιειμένον ἀλκήν·
515  νῦν δέ μʼ ἐὼν ὀλίγος τε καὶ οὐτιδανὸς καὶ ἄκικυς
516  ὀφθαλμοῦ ἀλάωσεν, ἐπεί μʼ ἐδαμάσσατο οἴνῳ.
517  ἀλλʼ ἄγε δεῦρʼ, Ὀδυσεῦ, ἵνα τοι πὰρ ξείνια θείω
518  πομπήν τʼ ὀτρύνω δόμεναι κλυτὸν ἐννοσίγαιον·
519  τοῦ γὰρ ἐγὼ πάϊς εἰμί, πατὴρ δʼ ἐμὸς εὔχεται εἶναι.
520  αὐτὸς δʼ, αἴ κʼ ἐθέλῃσʼ, ἰήσεται, οὐδέ τις ἄλλος
521  οὔτε θεῶν μακάρων οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων.
522  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
523  αἲ γὰρ δὴ ψυχῆς τε καὶ αἰῶνός σε δυναίμην
524  εὖνιν ποιήσας πέμψαι δόμον Ἄϊδος εἴσω,
525  ὡς οὐκ ὀφθαλμόν γʼ ἰήσεται οὐδʼ ἐνοσίχθων.
526  ὣς ἐφάμην, ὁ δʼ ἔπειτα Ποσειδάωνι ἄνακτι
527  εὔχετο χεῖρʼ ὀρέγων εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα·
528  κλῦθι, Ποσείδαον γαιήοχε κυανοχαῖτα,
529  εἰ ἐτεόν γε σός εἰμι, πατὴρ δʼ ἐμὸς εὔχεαι εἶναι,
530  δὸς μὴ Ὀδυσσῆα πτολιπόρθιον οἴκαδʼ ἱκέσθαι
531  υἱὸν Λαέρτεω, Ἰθάκῃ ἔνι οἰκίʼ ἔχοντα.
532  ἀλλʼ εἴ οἱ μοῖρʼ ἐστὶ φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
533  οἶκον ἐυκτίμενον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν,
534  ὀψὲ κακῶς ἔλθοι, ὀλέσας ἄπο πάντας ἑταίρους,
535  νηὸς ἐπʼ ἀλλοτρίης, εὕροι δʼ ἐν πήματα οἴκῳ.
536  ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε κυανοχαίτης.
537  αὐτὰρ ὅ γʼ ἐξαῦτις πολὺ μείζονα λᾶαν ἀείρας
538  ἧκʼ ἐπιδινήσας, ἐπέρεισε δὲ ἶνʼ ἀπέλεθρον,
539  κὰδʼ δʼ ἔβαλεν μετόπισθε νεὸς κυανοπρῴροιο
540  τυτθόν, ἐδεύησεν δʼ οἰήιον ἄκρον ἱκέσθαι.
541  ἐκλύσθη δὲ θάλασσα κατερχομένης ὑπὸ πέτρης·
542  τὴν δὲ πρόσω φέρε κῦμα, θέμωσε δὲ χέρσον ἱκέσθαι.
543  ἀλλʼ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἀφικόμεθʼ, ἔνθα περ ἄλλαι
544  νῆες ἐύσσελμοι μένον ἁθρόαι, ἀμφὶ δʼ ἑταῖροι
545  ἥατʼ ὀδυρόμενοι, ἡμέας ποτιδέγμενοι αἰεί,
546  νῆα μὲν ἔνθʼ ἐλθόντες ἐκέλσαμεν ἐν ψαμάθοισιν,
547  ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βῆμεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.
548  μῆλα δὲ Κύκλωπος γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑλόντες
549  δασσάμεθʼ, ὡς μή τίς μοι ἀτεμβόμενος κίοι ἴσης.
550  ἀρνειὸν δʼ ἐμοὶ οἴῳ ἐυκνήμιδες ἑταῖροι
551  μήλων δαιομένων δόσαν ἔξοχα· τὸν δʼ ἐπὶ θινὶ
552  Ζηνὶ κελαινεφέι Κρονίδῃ, ὃς πᾶσιν ἀνάσσει,
553  ῥέξας μηρίʼ ἔκαιον· ὁ δʼ οὐκ ἐμπάζετο ἱρῶν,
554  ἀλλʼ ὅ γε μερμήριξεν ὅπως ἀπολοίατο πᾶσαι
555  νῆες ἐύσσελμοι καὶ ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι.
556  ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
557  ἥμεθα δαινύμενοι κρέα τʼ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ·
558  ἦμος δʼ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε,
559  δὴ τότε κοιμήθημεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.
560  ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
561  δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάροισιν ἐποτρύνας ἐκέλευσα
562  αὐτούς τʼ ἀμβαίνειν ἀνά τε πρυμνήσια λῦσαι·
563  οἱ δʼ αἶψʼ εἴσβαινον καὶ ἐπὶ κληῖσι καθῖζον,
564  ἑξῆς δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.
565  ἔνθεν δὲ προτέρω πλέομεν ἀκαχήμενοι ἦτορ,
566  ἄσμενοι ἐκ θανάτοιο, φίλους ὀλέσαντες ἑταίρους.


1  Αἰολίην δʼ ἐς νῆσον ἀφικόμεθʼ· ἔνθα δʼ ἔναιεν
2  Αἴολος Ἱπποτάδης, φίλος ἀθανάτοισι θεοῖσιν,
3  πλωτῇ ἐνὶ νήσῳ· πᾶσαν δέ τέ μιν πέρι τεῖχος
4  χάλκεον ἄρρηκτον, λισσὴ δʼ ἀναδέδρομε πέτρη.
5  τοῦ καὶ δώδεκα παῖδες ἐνὶ μεγάροις γεγάασιν,
6  ἓξ μὲν θυγατέρες, ἓξ δʼ υἱέες ἡβώοντες·
7  ἔνθʼ ὅ γε θυγατέρας πόρεν υἱάσιν εἶναι ἀκοίτις.
8  οἱ δʼ αἰεὶ παρὰ πατρὶ φίλῳ καὶ μητέρι κεδνῇ
9  δαίνυνται, παρὰ δέ σφιν ὀνείατα μυρία κεῖται,
10  κνισῆεν δέ τε δῶμα περιστεναχίζεται αὐλῇ
11  ἤματα· νύκτας δʼ αὖτε παρʼ αἰδοίῃς ἀλόχοισιν
12  εὕδουσʼ ἔν τε τάπησι καὶ ἐν τρητοῖσι λέχεσσι.
13  καὶ μὲν τῶν ἱκόμεσθα πόλιν καὶ δώματα καλά.
14  μῆνα δὲ πάντα φίλει με καὶ ἐξερέεινεν ἕκαστα,
15  Ἴλιον Ἀργείων τε νέας καὶ νόστον Ἀχαιῶν·
16  καὶ μὲν ἐγὼ τῷ πάντα κατὰ μοῖραν κατέλεξα.
17  ἀλλʼ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼν ὁδὸν ᾔτεον ἠδʼ ἐκέλευον
18  πεμπέμεν, οὐδέ τι κεῖνος ἀνήνατο, τεῦχε δὲ πομπήν.
19  δῶκε δέ μʼ ἐκδείρας ἀσκὸν βοὸς ἐννεώροιο,
20  ἔνθα δὲ βυκτάων ἀνέμων κατέδησε κέλευθα·
21  κεῖνον γὰρ ταμίην ἀνέμων ποίησε Κρονίων,
22  ἠμὲν παυέμεναι ἠδʼ ὀρνύμεν, ὅν κʼ ἐθέλῃσι.
23  νηὶ δʼ ἐνὶ γλαφυρῇ κατέδει μέρμιθι φαεινῇ
24  ἀργυρέῃ, ἵνα μή τι παραπνεύσῃ ὀλίγον περ·
25  αὐτὰρ ἐμοὶ πνοιὴν Ζεφύρου προέηκεν ἀῆναι,
26  ὄφρα φέροι νῆάς τε καὶ αὐτούς· οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλεν
27  ἐκτελέειν· αὐτῶν γὰρ ἀπωλόμεθʼ ἀφραδίῃσιν.
28  ἐννῆμαρ μὲν ὁμῶς πλέομεν νύκτας τε καὶ ἦμαρ,
29  τῇ δεκάτῃ δʼ ἤδη ἀνεφαίνετο πατρὶς ἄρουρα,
30  καὶ δὴ πυρπολέοντας ἐλεύσσομεν ἐγγὺς ἐόντες·
31  ἔνθʼ ἐμὲ μὲν γλυκὺς ὕπνος ἐπήλυθε κεκμηῶτα,
32  αἰεὶ γὰρ πόδα νηὸς ἐνώμων, οὐδέ τῳ ἄλλῳ
33  δῶχʼ ἑτάρων, ἵνα θᾶσσον ἱκοίμεθα πατρίδα γαῖαν·
34  οἱ δʼ ἕταροι ἐπέεσσι πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,
35  καί μʼ ἔφασαν χρυσόν τε καὶ ἄργυρον οἴκαδʼ ἄγεσθαι
36  δῶρα παρʼ Αἰόλου μεγαλήτορος Ἱπποτάδαο.
37  ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·
38  ὦ πόποι, ὡς ὅδε πᾶσι φίλος καὶ τίμιός ἐστιν
39  ἀνθρώποις, ὅτεών τε πόλιν καὶ γαῖαν ἵκηται.
40  πολλὰ μὲν ἐκ Τροίης ἄγεται κειμήλια καλὰ
41  ληίδος, ἡμεῖς δʼ αὖτε ὁμὴν ὁδὸν ἐκτελέσαντες
42  οἴκαδε νισσόμεθα κενεὰς σὺν χεῖρας ἔχοντες·
43  καὶ νῦν οἱ τάδʼ ἔδωκε χαριζόμενος φιλότητι
44  Αἴολος. ἀλλʼ ἄγε θᾶσσον ἰδώμεθα ὅττι τάδʼ ἐστίν,
45  ὅσσος τις χρυσός τε καὶ ἄργυρος ἀσκῷ ἔνεστιν.
46  ὣς ἔφασαν, βουλὴ δὲ κακὴ νίκησεν ἑταίρων·
47  ἀσκὸν μὲν λῦσαν, ἄνεμοι δʼ ἐκ πάντες ὄρουσαν.
48  τοὺς δʼ αἶψʼ ἁρπάξασα φέρεν πόντονδε θύελλα
49  κλαίοντας, γαίης ἄπο πατρίδος. αὐτὰρ ἐγώ γε
50  ἐγρόμενος κατὰ θυμὸν ἀμύμονα μερμήριξα,
51  ἠὲ πεσὼν ἐκ νηὸς ἀποφθίμην ἐνὶ πόντῳ,
52  ἦ ἀκέων τλαίην καὶ ἔτι ζωοῖσι μετείην.
53  ἀλλʼ ἔτλην καὶ ἔμεινα, καλυψάμενος δʼ ἐνὶ νηὶ
54  κείμην. αἱ δʼ ἐφέροντο κακῇ ἀνέμοιο θυέλλῃ
55  αὖτις ἐπʼ Αἰολίην νῆσον, στενάχοντο δʼ ἑταῖροι.
56  ἔνθα δʼ ἐπʼ ἠπείρου βῆμεν καὶ ἀφυσσάμεθʼ ὕδωρ,
57  αἶψα δὲ δεῖπνον ἕλοντο θοῇς παρὰ νηυσὶν ἑταῖροι.
58  αὐτὰρ ἐπεὶ σίτοιό τʼ ἐπασσάμεθʼ ἠδὲ ποτῆτος,
59  δὴ τότʼ ἐγὼ κήρυκά τʼ ὀπασσάμενος καὶ ἑταῖρον
60  βῆν εἰς Αἰόλου κλυτὰ δώματα· τὸν δʼ ἐκίχανον
61  δαινύμενον παρὰ ᾗ τʼ ἀλόχῳ καὶ οἷσι τέκεσσιν.
62  ἐλθόντες δʼ ἐς δῶμα παρὰ σταθμοῖσιν ἐπʼ οὐδοῦ
63  ἑζόμεθʼ· οἱ δʼ ἀνὰ θυμὸν ἐθάμβεον ἔκ τʼ ἐρέοντο·
64  πῶς ἦλθες, Ὀδυσεῦ; τίς τοι κακὸς ἔχραε δαίμων;
65  ἦ μέν σʼ ἐνδυκέως ἀπεπέμπομεν, ὄφρʼ ἀφίκοιο
66  πατρίδα σὴν καὶ δῶμα καὶ εἴ πού τοι φίλον ἐστίν.
67  ὣς φάσαν, αὐτὰρ ἐγὼ μετεφώνεον ἀχνύμενος κῆρ·
68  ἄασάν μʼ ἕταροί τε κακοὶ πρὸς τοῖσί τε ὕπνος
69  σχέτλιος. ἀλλʼ ἀκέσασθε, φίλοι· δύναμις γὰρ ἐν ὑμῖν.
70  ὣς ἐφάμην μαλακοῖσι καθαπτόμενος ἐπέεσσιν,
71  οἱ δʼ ἄνεῳ ἐγένοντο· πατὴρ δʼ ἠμείβετο μύθῳ·
72  ἔρρʼ ἐκ νήσου θᾶσσον, ἐλέγχιστε ζωόντων·
73  οὐ γάρ μοι θέμις ἐστὶ κομιζέμεν οὐδʼ ἀποπέμπειν
74  ἄνδρα τόν, ὅς κε θεοῖσιν ἀπέχθηται μακάρεσσιν·
75  ἔρρε, ἐπεὶ ἄρα θεοῖσιν ἀπεχθόμενος τόδʼ ἱκάνεις.
76  ὣς εἰπὼν ἀπέπεμπε δόμων βαρέα στενάχοντα.
77  ἔνθεν δὲ προτέρω πλέομεν ἀκαχήμενοι ἦτορ.
78  τείρετο δʼ ἀνδρῶν θυμὸς ὑπʼ εἰρεσίης ἀλεγεινῆς
79  ἡμετέρῃ ματίῃ, ἐπεὶ οὐκέτι φαίνετο πομπή.
80  ἑξῆμαρ μὲν ὁμῶς πλέομεν νύκτας τε καὶ ἦμαρ,
81  ἑβδομάτῃ δʼ ἱκόμεσθα Λάμου αἰπὺ πτολίεθρον,
82  Τηλέπυλον Λαιστρυγονίην, ὅθι ποιμένα ποιμὴν
83  ἠπύει εἰσελάων, ὁ δέ τʼ ἐξελάων ὑπακούει.
84  ἔνθα κʼ ἄυπνος ἀνὴρ δοιοὺς ἐξήρατο μισθούς,
85  τὸν μὲν βουκολέων, τὸν δʼ ἄργυφα μῆλα νομεύων·
86  ἐγγὺς γὰρ νυκτός τε καὶ ἤματός εἰσι κέλευθοι.
87  ἔνθʼ ἐπεὶ ἐς λιμένα κλυτὸν ἤλθομεν, ὃν πέρι πέτρη
88  ἠλίβατος τετύχηκε διαμπερὲς ἀμφοτέρωθεν,
89  ἀκταὶ δὲ προβλῆτες ἐναντίαι ἀλλήλῃσιν
90  ἐν στόματι προύχουσιν, ἀραιὴ δʼ εἴσοδός ἐστιν,
91  ἔνθʼ οἵ γʼ εἴσω πάντες ἔχον νέας ἀμφιελίσσας.
92  αἱ μὲν ἄρʼ ἔντοσθεν λιμένος κοίλοιο δέδεντο
93  πλησίαι· οὐ μὲν γάρ ποτʼ ἀέξετο κῦμά γʼ ἐν αὐτῷ,
94  οὔτε μέγʼ οὔτʼ ὀλίγον, λευκὴ δʼ ἦν ἀμφὶ γαλήνη·
95  αὐτὰρ ἐγὼν οἶος σχέθον ἔξω νῆα μέλαιναν,
96  αὐτοῦ ἐπʼ ἐσχατιῇ, πέτρης ἐκ πείσματα δήσας·
97  ἔστην δὲ σκοπιὴν ἐς παιπαλόεσσαν ἀνελθών.
98  ἔνθα μὲν οὔτε βοῶν οὔτʼ ἀνδρῶν φαίνετο ἔργα,
99  καπνὸν δʼ οἶον ὁρῶμεν ἀπὸ χθονὸς ἀίσσοντα.
100  δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάρους προΐειν πεύθεσθαι ἰόντας,
101  οἵ τινες ἀνέρες εἶεν ἐπὶ χθονὶ σῖτον ἔδοντες,
102  ἄνδρε δύω κρίνας, τρίτατον κήρυχʼ ἅμʼ ὀπάσσας.
103  οἱ δʼ ἴσαν ἐκβάντες λείην ὁδόν, ᾗ περ ἄμαξαι
104  ἄστυδʼ ἀφʼ ὑψηλῶν ὀρέων καταγίνεον ὕλην,
105  κούρῃ δὲ ξύμβληντο πρὸ ἄστεος ὑδρευούσῃ,
106  θυγατέρʼ ἰφθίμῃ Λαιστρυγόνος Ἀντιφάταο.
107  ἡ μὲν ἄρʼ ἐς κρήνην κατεβήσετο καλλιρέεθρον
108  Ἀρτακίην· ἔνθεν γὰρ ὕδωρ προτὶ ἄστυ φέρεσκον·
109  οἱ δὲ παριστάμενοι προσεφώνεον ἔκ τʼ ἐρέοντο
110  ὅς τις τῶνδʼ εἴη βασιλεὺς καὶ οἷσιν ἀνάσσοι·
111  ἡ δὲ μάλʼ αὐτίκα πατρὸς ἐπέφραδεν ὑψερεφὲς δῶ.
112  οἱ δʼ ἐπεὶ εἰσῆλθον κλυτὰ δώματα, τὴν δὲ γυναῖκα
113  εὗρον, ὅσην τʼ ὄρεος κορυφήν, κατὰ δʼ ἔστυγον αὐτήν.
114  ἡ δʼ αἶψʼ ἐξ ἀγορῆς ἐκάλει κλυτὸν Ἀντιφατῆα,
115  ὃν πόσιν, ὃς δὴ τοῖσιν ἐμήσατο λυγρὸν ὄλεθρον.
116  αὐτίχʼ ἕνα μάρψας ἑτάρων ὡπλίσσατο δεῖπνον·
117  τὼ δὲ δύʼ ἀίξαντε φυγῇ ἐπὶ νῆας ἱκέσθην.
118  αὐτὰρ ὁ τεῦχε βοὴν διὰ ἄστεος· οἱ δʼ ἀίοντες
119  φοίτων ἴφθιμοι Λαιστρυγόνες ἄλλοθεν ἄλλος,
120  μυρίοι, οὐκ ἄνδρεσσιν ἐοικότες, ἀλλὰ Γίγασιν.
121  οἵ ῥʼ ἀπὸ πετράων ἀνδραχθέσι χερμαδίοισιν
122  βάλλον· ἄφαρ δὲ κακὸς κόναβος κατὰ νῆας ὀρώρει
123  ἀνδρῶν τʼ ὀλλυμένων νηῶν θʼ ἅμα ἀγνυμενάων·
124  ἰχθῦς δʼ ὣς πείροντες ἀτερπέα δαῖτα φέροντο.
125  ὄφρʼ οἱ τοὺς ὄλεκον λιμένος πολυβενθέος ἐντός,
126  τόφρα δʼ ἐγὼ ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
127  τῷ ἀπὸ πείσματʼ ἔκοψα νεὸς κυανοπρῴροιο.
128  αἶψα δʼ ἐμοῖς ἑτάροισιν ἐποτρύνας ἐκέλευσα
129  ἐμβαλέειν κώπῃς, ἵνʼ ὑπὲκ κακότητα φύγοιμεν·
130  οἱ δʼ ἅλα πάντες ἀνέρριψαν, δείσαντες ὄλεθρον.
131  ἀσπασίως δʼ ἐς πόντον ἐπηρεφέας φύγε πέτρας
132  νηῦς ἐμή· αὐτὰρ αἱ ἄλλαι ἀολλέες αὐτόθʼ ὄλοντο.
133  ἔνθεν δὲ προτέρω πλέομεν ἀκαχήμενοι ἦτορ,
134  ἄσμενοι ἐκ θανάτοιο, φίλους ὀλέσαντες ἑταίρους.
135  Αἰαίην δʼ ἐς νῆσον ἀφικόμεθʼ· ἔνθα δʼ ἔναιε
136  Κίρκη ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα,
137  αὐτοκασιγνήτη ὀλοόφρονος Αἰήταο·
138  ἄμφω δʼ ἐκγεγάτην φαεσιμβρότου Ἠελίοιο
139  μητρός τʼ ἐκ Πέρσης, τὴν Ὠκεανὸς τέκε παῖδα.
140  ἔνθα δʼ ἐπʼ ἀκτῆς νηὶ κατηγαγόμεσθα σιωπῇ
141  ναύλοχον ἐς λιμένα, καί τις θεὸς ἡγεμόνευεν.
142  ἔνθα τότʼ ἐκβάντες δύο τʼ ἤματα καὶ δύο νύκτας
143  κείμεθʼ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἔδοντες.
144  ἀλλʼ ὅτε δὴ τρίτον ἦμαρ ἐυπλόκαμος τέλεσʼ Ἠώς,
145  καὶ τότʼ ἐγὼν ἐμὸν ἔγχος ἑλὼν καὶ φάσγανον ὀξὺ
146  καρπαλίμως παρὰ νηὸς ἀνήιον ἐς περιωπήν,
147  εἴ πως ἔργα ἴδοιμι βροτῶν ἐνοπήν τε πυθοίμην.
148  ἔστην δὲ σκοπιὴν ἐς παιπαλόεσσαν ἀνελθών,
149  καί μοι ἐείσατο καπνὸς ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης,
150  Κίρκης ἐν μεγάροισι, διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην.
151  μερμήριξα δʼ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν
152  ἐλθεῖν ἠδὲ πυθέσθαι, ἐπεὶ ἴδον αἴθοπα καπνόν.
153  ὧδε δέ μοι φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι,
154  πρῶτʼ ἐλθόντʼ ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης
155  δεῖπνον ἑταίροισιν δόμεναι προέμεν τε πυθέσθαι.
156  ἀλλʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦα κιὼν νεὸς ἀμφιελίσσης,
157  καὶ τότε τίς με θεῶν ὀλοφύρατο μοῦνον ἐόντα,
158  ὅς ῥά μοι ὑψίκερων ἔλαφον μέγαν εἰς ὁδὸν αὐτὴν
159  ἧκεν. ὁ μὲν ποταμόνδε κατήιεν ἐκ νομοῦ ὕλης
160  πιόμενος· δὴ γάρ μιν ἔχεν μένος ἠελίοιο.
161  τὸν δʼ ἐγὼ ἐκβαίνοντα κατʼ ἄκνηστιν μέσα νῶτα
162  πλῆξα· τὸ δʼ ἀντικρὺ δόρυ χάλκεον ἐξεπέρησε,
163  κὰδ δʼ ἔπεσʼ ἐν κονίῃσι μακών, ἀπὸ δʼ ἔπτατο θυμός.
164  τῷ δʼ ἐγὼ ἐμβαίνων δόρυ χάλκεον ἐξ ὠτειλῆς
165  εἰρυσάμην· τὸ μὲν αὖθι κατακλίνας ἐπὶ γαίῃ
166  εἴασʼ· αὐτὰρ ἐγὼ σπασάμην ῥῶπάς τε λύγους τε,
167  πεῖσμα δʼ, ὅσον τʼ ὄργυιαν, ἐυστρεφὲς ἀμφοτέρωθεν
168  πλεξάμενος συνέδησα πόδας δεινοῖο πελώρου,
169  βῆν δὲ καταλοφάδεια φέρων ἐπὶ νῆα μέλαιναν
170  ἔγχει ἐρειδόμενος, ἐπεὶ οὔ πως ἦεν ἐπʼ ὤμου
171  χειρὶ φέρειν ἑτέρῃ· μάλα γὰρ μέγα θηρίον ἦεν.
172  κὰδʼ δʼ ἔβαλον προπάροιθε νεός, ἀνέγειρα δʼ ἑταίρους
173  μειλιχίοις ἐπέεσσι παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον·
174  ὦ φίλοι, οὐ γάρ πω καταδυσόμεθʼ ἀχνύμενοί περ
175  εἰς Ἀίδαο δόμους, πρὶν μόρσιμον ἦμαρ ἐπέλθῃ·
176  ἀλλʼ ἄγετʼ, ὄφρʼ ἐν νηὶ θοῇ βρῶσίς τε πόσις τε,
177  μνησόμεθα βρώμης, μηδὲ τρυχώμεθα λιμῷ.
178  ὣς ἐφάμην, οἱ δʼ ὦκα ἐμοῖς ἐπέεσσι πίθοντο,
179  ἐκ δὲ καλυψάμενοι παρὰ θῖνʼ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο
180  θηήσαντʼ ἔλαφον· μάλα γὰρ μέγα θηρίον ἦεν.
181  αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ὁρώμενοι ὀφθαλμοῖσιν,
182  χεῖρας νιψάμενοι τεύχοντʼ ἐρικυδέα δαῖτα.
183  ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
184  ἥμεθα δαινύμενοι κρέα τʼ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ·
185  ἦμος δʼ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε,
186  δὴ τότε κοιμήθημεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.
187  ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
188  καὶ τότʼ ἐγὼν ἀγορὴν θέμενος μετὰ πᾶσιν ἔειπον·
189  κέκλυτέ μευ μύθων, κακά περ πάσχοντες ἑταῖροι·
190  ὦ φίλοι, οὐ γάρ τʼ ἴδμεν, ὅπῃ ζόφος οὐδʼ ὅπῃ ἠώς,
191  οὐδʼ ὅπῃ ἠέλιος φαεσίμβροτος εἶσʼ ὑπὸ γαῖαν,
192  οὐδʼ ὅπῃ ἀννεῖται· ἀλλὰ φραζώμεθα θᾶσσον
193  εἴ τις ἔτʼ ἔσται μῆτις. ἐγὼ δʼ οὔκ οἴομαι εἶναι.
194  εἶδον γὰρ σκοπιὴν ἐς παιπαλόεσσαν ἀνελθὼν
195  νῆσον, τὴν πέρι πόντος ἀπείριτος ἐστεφάνωται·
196  αὐτὴ δὲ χθαμαλὴ κεῖται· καπνὸν δʼ ἐνὶ μέσσῃ
197  ἔδρακον ὀφθαλμοῖσι διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην.
198  ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δὲ κατεκλάσθη φίλον ἦτορ
199  μνησαμένοις ἔργων Λαιστρυγόνος Ἀντιφάταο
200  Κύκλωπός τε βίης μεγαλήτορος, ἀνδροφάγοιο.
201  κλαῖον δὲ λιγέως θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες·
202  ἀλλʼ οὐ γάρ τις πρῆξις ἐγίγνετο μυρομένοισιν.
203  αὐτὰρ ἐγὼ δίχα πάντας ἐυκνήμιδας ἑταίρους
204  ἠρίθμεον, ἀρχὸν δὲ μετʼ ἀμφοτέροισιν ὄπασσα·
205  τῶν μὲν ἐγὼν ἦρχον, τῶν δʼ Εὐρύλοχος θεοειδής.
206  κλήρους δʼ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλομεν ὦκα·
207  ἐκ δʼ ἔθορε κλῆρος μεγαλήτορος Εὐρυλόχοιο.
208  βῆ δʼ ἰέναι, ἅμα τῷ γε δύω καὶ εἴκοσʼ ἑταῖροι
209  κλαίοντες· κατὰ δʼ ἄμμε λίπον γοόωντας ὄπισθεν.
210  εὗρον δʼ ἐν βήσσῃσι τετυγμένα δώματα Κίρκης
211  ξεστοῖσιν λάεσσι, περισκέπτῳ ἐνὶ χώρῳ·
212  ἀμφὶ δέ μιν λύκοι ἦσαν ὀρέστεροι ἠδὲ λέοντες,
213  τοὺς αὐτὴ κατέθελξεν, ἐπεὶ κακὰ φάρμακʼ ἔδωκεν.
214  οὐδʼ οἵ γʼ ὡρμήθησαν ἐπʼ ἀνδράσιν, ἀλλʼ ἄρα τοί γε
215  οὐρῇσιν μακρῇσι περισσαίνοντες ἀνέσταν.
216  ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἀμφὶ ἄνακτα κύνες δαίτηθεν ἰόντα
217  σαίνωσʼ, αἰεὶ γάρ τε φέρει μειλίγματα θυμοῦ,
218  ὣς τοὺς ἀμφὶ λύκοι κρατερώνυχες ἠδὲ λέοντες
219  σαῖνον· τοὶ δʼ ἔδεισαν, ἐπεὶ ἴδον αἰνὰ πέλωρα.
220  ἔσταν δʼ ἐν προθύροισι θεᾶς καλλιπλοκάμοιο,
221  Κίρκης δʼ ἔνδον ἄκουον ἀειδούσης ὀπὶ καλῇ,
222  ἱστὸν ἐποιχομένης μέγαν ἄμβροτον, οἷα θεάων
223  λεπτά τε καὶ χαρίεντα καὶ ἀγλαὰ ἔργα πέλονται.
224  τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Πολίτης ὄρχαμος ἀνδρῶν,
225  ὅς μοι κήδιστος ἑτάρων ἦν κεδνότατός τε·
226  ὦ φίλοι, ἔνδον γάρ τις ἐποιχομένη μέγαν ἱστὸν
227  καλὸν ἀοιδιάει, δάπεδον δʼ ἅπαν ἀμφιμέμυκεν,
228  ἢ θεὸς ἠὲ γυνή· ἀλλὰ φθεγγώμεθα θᾶσσον.
229  ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν, τοὶ δὲ φθέγγοντο καλεῦντες.
230  ἡ δʼ αἶψʼ ἐξελθοῦσα θύρας ὤιξε φαεινὰς
231  καὶ κάλει· οἱ δʼ ἅμα πάντες ἀιδρείῃσιν ἕποντο·
232  Εὐρύλοχος δʼ ὑπέμεινεν, ὀισάμενος δόλον εἶναι.
233  εἷσεν δʼ εἰσαγαγοῦσα κατὰ κλισμούς τε θρόνους τε,
234  ἐν δέ σφιν τυρόν τε καὶ ἄλφιτα καὶ μέλι χλωρὸν
235  οἴνῳ Πραμνείῳ ἐκύκα· ἀνέμισγε δὲ σίτῳ
236  φάρμακα λύγρʼ, ἵνα πάγχυ λαθοίατο πατρίδος αἴης.
237  αὐτὰρ ἐπεὶ δῶκέν τε καὶ ἔκπιον, αὐτίκʼ ἔπειτα
238  ῥάβδῳ πεπληγυῖα κατὰ συφεοῖσιν ἐέργνυ.
239  οἱ δὲ συῶν μὲν ἔχον κεφαλὰς φωνήν τε τρίχας τε
240  καὶ δέμας, αὐτὰρ νοῦς ἦν ἔμπεδος, ὡς τὸ πάρος περ.
241  ὣς οἱ μὲν κλαίοντες ἐέρχατο, τοῖσι δὲ Κίρκη
242  πάρ ῥʼ ἄκυλον βάλανόν τε βάλεν καρπόν τε κρανείης
243  ἔδμεναι, οἷα σύες χαμαιευνάδες αἰὲν ἔδουσιν.
244  Εὐρύλοχος δʼ αἶψʼ ἦλθε θοὴν ἐπὶ νῆα μέλαιναν
245  ἀγγελίην ἑτάρων ἐρέων καὶ ἀδευκέα πότμον.
246  οὐδέ τι ἐκφάσθαι δύνατο ἔπος ἱέμενός περ,
247  κῆρ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος· ἐν δέ οἱ ὄσσε
248  δακρυόφιν πίμπλαντο, γόον δʼ ὠίετο θυμός.
249  ἀλλʼ ὅτε δή μιν πάντες ἀγασσάμεθʼ ἐξερέοντες,
250  καὶ τότε τῶν ἄλλων ἑτάρων κατέλεξεν ὄλεθρον·
251  ἤιομεν, ὡς ἐκέλευες, ἀνὰ δρυμά, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ·
252  εὕρομεν ἐν βήσσῃσι τετυγμένα δώματα καλὰ
253  ξεστοῖσιν λάεσσι, περισκέπτῳ ἐνὶ χώρῳ.
254  ἔνθα δέ τις μέγαν ἱστὸν ἐποιχομένη λίγʼ ἄειδεν,
255  ἢ θεὸς ἠὲ γυνή· τοὶ δὲ φθέγγοντο καλεῦντες.
256  ἡ δʼ αἶψʼ ἐξελθοῦσα θύρας ὤιξε φαεινὰς
257  καὶ κάλει· οἱ δʼ ἅμα πάντες ἀιδρείῃσιν ἕποντο·
258  αὐτὰρ ἐγὼν ὑπέμεινα, ὀισάμενος δόλον εἶναι.
259  οἱ δʼ ἅμʼ ἀιστώθησαν ἀολλέες, οὐδέ τις αὐτῶν
260  ἐξεφάνη· δηρὸν δὲ καθήμενος ἐσκοπίαζον.
261  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγὼ περὶ μὲν ξίφος ἀργυρόηλον
262  ὤμοιιν βαλόμην, μέγα χάλκεον, ἀμφὶ δὲ τόξα·
263  τὸν δʼ ἂψ ἠνώγεα αὐτὴν ὁδὸν ἡγήσασθαι.
264  αὐτὰρ ὅ γʼ ἀμφοτέρῃσι λαβὼν ἐλλίσσετο γούνων
265  καί μʼ ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
266  μή μʼ ἄγε κεῖσʼ ἀέκοντα, διοτρεφές, ἀλλὰ λίπʼ αὐτοῦ.
267  οἶδα γάρ, ὡς οὔτʼ αὐτὸς ἐλεύσεαι οὔτε τινʼ ἄλλον
268  ἄξεις σῶν ἑτάρων. ἀλλὰ ξὺν τοίσδεσι θᾶσσον
269  φεύγωμεν· ἔτι γάρ κεν ἀλύξαιμεν κακὸν ἦμαρ.
270  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
271  Εὐρύλοχʼ, ἦ τοι μὲν σὺ μένʼ αὐτοῦ τῷδʼ ἐνὶ χώρῳ
272  ἔσθων καὶ πίνων κοίλῃ παρὰ νηὶ μελαίνῃ·
273  αὐτὰρ ἐγὼν εἶμι, κρατερὴ δέ μοι ἔπλετʼ ἀνάγκη.
274  ὣς εἰπὼν παρὰ νηὸς ἀνήιον ἠδὲ θαλάσσης.
275  ἀλλʼ ὅτε δὴ ἄρʼ ἔμελλον ἰὼν ἱερὰς ἀνὰ βήσσας
276  Κίρκης ἵξεσθαι πολυφαρμάκου ἐς μέγα δῶμα,
277  ἔνθα μοι Ἑρμείας χρυσόρραπις ἀντεβόλησεν
278  ἐρχομένῳ πρὸς δῶμα, νεηνίῃ ἀνδρὶ ἐοικώς,
279  πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη·
280  ἔν τʼ ἄρα μοι φῦ χειρί, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
281  πῇ δὴ αὖτʼ, ὦ δύστηνε, διʼ ἄκριας ἔρχεαι οἶος,
282  χώρου ἄιδρις ἐών; ἕταροι δέ τοι οἵδʼ ἐνὶ Κίρκης
283  ἔρχαται ὥς τε σύες πυκινοὺς κευθμῶνας ἔχοντες.
284  ἦ τοὺς λυσόμενος δεῦρʼ ἔρχεαι; οὐδέ σέ φημι
285  αὐτὸν νοστήσειν, μενέεις δὲ σύ γʼ, ἔνθα περ ἄλλοι.
286  ἀλλʼ ἄγε δή σε κακῶν ἐκλύσομαι ἠδὲ σαώσω.
287  τῆ, τόδε φάρμακον ἐσθλὸν ἔχων ἐς δώματα Κίρκης
288  ἔρχευ, ὅ κέν τοι κρατὸς ἀλάλκῃσιν κακὸν ἦμαρ.
289  πάντα δέ τοι ἐρέω ὀλοφώια δήνεα Κίρκης.
290  τεύξει τοι κυκεῶ, βαλέει δʼ ἐν φάρμακα σίτῳ.
291  ἀλλʼ οὐδʼ ὣς θέλξαι σε δυνήσεται· οὐ γὰρ ἐάσει
292  φάρμακον ἐσθλόν, ὅ τοι δώσω, ἐρέω δὲ ἕκαστα.
293  ὁππότε κεν Κίρκη σʼ ἐλάσῃ περιμήκεϊ ῥάβδῳ,
294  δὴ τότε σὺ ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
295  Κίρκῃ ἐπαῖξαι, ὥς τε κτάμεναι μενεαίνων.
296  ἡ δέ σʼ ὑποδείσασα κελήσεται εὐνηθῆναι·
297  ἔνθα σὺ μηκέτʼ ἔπειτʼ ἀπανήνασθαι θεοῦ εὐνήν,
298  ὄφρα κέ τοι λύσῃ θʼ ἑτάρους αὐτόν τε κομίσσῃ·
299  ἀλλὰ κέλεσθαί μιν μακάρων μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι,
300  μή τί τοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο,
301  μή σʼ ἀπογυμνωθέντα κακὸν καὶ ἀνήνορα θήῃ.
302  ὣς ἄρα φωνήσας πόρε φάρμακον ἀργεϊφόντης
303  ἐκ γαίης ἐρύσας, καί μοι φύσιν αὐτοῦ ἔδειξε.
304  ῥίζῃ μὲν μέλαν ἔσκε, γάλακτι δὲ εἴκελον ἄνθος·
305  μῶλυ δέ μιν καλέουσι θεοί· χαλεπὸν δέ τʼ ὀρύσσειν
306  ἀνδράσι γε θνητοῖσι, θεοὶ δέ τε πάντα δύνανται.
307  Ἑρμείας μὲν ἔπειτʼ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον
308  νῆσον ἀνʼ ὑλήεσσαν, ἐγὼ δʼ ἐς δώματα Κίρκης
309  ἤια, πολλὰ δέ μοι κραδίη πόρφυρε κιόντι.
310  ἔστην δʼ εἰνὶ θύρῃσι θεᾶς καλλιπλοκάμοιο·
311  ἔνθα στὰς ἐβόησα, θεὰ δέ μευ ἔκλυεν αὐδῆς.
312  ἡ δʼ αἶψʼ ἐξελθοῦσα θύρας ὤιξε φαεινὰς
313  καὶ κάλει· αὐτὰρ ἐγὼν ἑπόμην ἀκαχήμενος ἦτορ.
314  εἷσε δέ μʼ εἰσαγαγοῦσα ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου
315  καλοῦ δαιδαλέου· ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν·
316  τεῦχε δέ μοι κυκεῶ χρυσέῳ δέπαι, ὄφρα πίοιμι,
317  ἐν δέ τε φάρμακον ἧκε, κακὰ φρονέουσʼ ἐνὶ θυμῷ.
318  αὐτὰρ ἐπεὶ δῶκέν τε καὶ ἔκπιον, οὐδέ μʼ ἔθελξε,
319  ῥάβδῳ πεπληγυῖα ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
320  ἔρχεο νῦν συφεόνδε, μετʼ ἄλλων λέξο ἑταίρων.
321  ὣς φάτʼ, ἐγὼ δʼ ἄορ ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
322  Κίρκῃ ἐπήιξα ὥς τε κτάμεναι μενεαίνων.
323  ἡ δὲ μέγα ἰάχουσα ὑπέδραμε καὶ λάβε γούνων,
324  καί μʼ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
325  τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν; πόθι τοι πόλις ἠδὲ τοκῆες;
326  θαῦμά μʼ ἔχει ὡς οὔ τι πιὼν τάδε φάρμακʼ ἐθέλχθης·
327  οὐδὲ γὰρ οὐδέ τις ἄλλος ἀνὴρ τάδε φάρμακʼ ἀνέτλη,
328  ὅς κε πίῃ καὶ πρῶτον ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.
329  σοὶ δέ τις ἐν στήθεσσιν ἀκήλητος νόος ἐστίν.
330  ἦ σύ γʼ Ὀδυσσεύς ἐσσι πολύτροπος, ὅν τέ μοι αἰεὶ
331  φάσκεν ἐλεύσεσθαι χρυσόρραπις ἀργεϊφόντης,
332  ἐκ Τροίης ἀνιόντα θοῇ σὺν νηὶ μελαίνῃ.
333  ἀλλʼ ἄγε δὴ κολεῷ μὲν ἄορ θέο, νῶι δʼ ἔπειτα
334  εὐνῆς ἡμετέρης ἐπιβείομεν, ὄφρα μιγέντε
335  εὐνῇ καὶ φιλότητι πεποίθομεν ἀλλήλοισιν.
336  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
337  ὦ Κίρκη, πῶς γάρ με κέλεαι σοὶ ἤπιον εἶναι,
338  ἥ μοι σῦς μὲν ἔθηκας ἐνὶ μεγάροισιν ἑταίρους,
339  αὐτὸν δʼ ἐνθάδʼ ἔχουσα δολοφρονέουσα κελεύεις
340  ἐς θάλαμόν τʼ ἰέναι καὶ σῆς ἐπιβήμεναι εὐνῆς,
341  ὄφρα με γυμνωθέντα κακὸν καὶ ἀνήνορα θήῃς.
342  οὐδʼ ἂν ἐγώ γʼ ἐθέλοιμι τεῆς ἐπιβήμεναι εὐνῆς,
343  εἰ μή μοι τλαίης γε, θεά, μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι
344  μή τί μοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο.
345  ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀπώμνυεν, ὡς ἐκέλευον.
346  αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον,
347  καὶ τότʼ ἐγὼ Κίρκης ἐπέβην περικαλλέος εὐνῆς.
348  ἀμφίπολοι δʼ ἄρα τέως μὲν ἐνὶ μεγάροισι πένοντο
349  τέσσαρες, αἵ οἱ δῶμα κάτα δρήστειραι ἔασι·
350  γίγνονται δʼ ἄρα ταί γʼ ἔκ τε κρηνέων ἀπό τʼ ἀλσέων
351  ἔκ θʼ ἱερῶν ποταμῶν, οἵ τʼ εἰς ἅλαδε προρέουσι.
352  τάων ἡ μὲν ἔβαλλε θρόνοις ἔνι ῥήγεα καλὰ
353  πορφύρεα καθύπερθʼ, ὑπένερθε δὲ λῖθʼ ὑπέβαλλεν·
354  ἡ δʼ ἑτέρη προπάροιθε θρόνων ἐτίταινε τραπέζας
355  ἀργυρέας, ἐπὶ δέ σφι τίθει χρύσεια κάνεια·
356  ἡ δὲ τρίτη κρητῆρι μελίφρονα οἶνον ἐκίρνα
357  ἡδὺν ἐν ἀργυρέῳ, νέμε δὲ χρύσεια κύπελλα·
358  ἡ δὲ τετάρτη ὕδωρ ἐφόρει καὶ πῦρ ἀνέκαιε
359  πολλὸν ὑπὸ τρίποδι μεγάλῳ· ἰαίνετο δʼ ὕδωρ.
360  αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ ζέσσεν ὕδωρ ἐνὶ ἤνοπι χαλκῷ,
361  ἔς ῥʼ ἀσάμινθον ἕσασα λόʼ ἐκ τρίποδος μεγάλοιο,
362  θυμῆρες κεράσασα, κατὰ κρατός τε καὶ ὤμων,
363  ὄφρα μοι ἐκ κάματον θυμοφθόρον εἵλετο γυίων.
364  αὐτὰρ ἐπεὶ λοῦσέν τε καὶ ἔχρισεν λίπʼ ἐλαίῳ,
365  ἀμφὶ δέ με χλαῖναν καλὴν βάλεν ἠδὲ χιτῶνα,
366  εἷσε δέ μʼ εἰσαγαγοῦσα ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου
367  καλοῦ δαιδαλέου, ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν·
368  χέρνιβα δʼ ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε φέρουσα
369  καλῇ χρυσείῃ, ὑπὲρ ἀργυρέοιο λέβητος,
370  νίψασθαι· παρὰ δὲ ξεστὴν ἐτάνυσσε τράπεζαν.
371  σῖτον δʼ αἰδοίη ταμίη παρέθηκε φέρουσα,
372  εἴδατα πόλλʼ ἐπιθεῖσα, χαριζομένη παρεόντων.
373  ἐσθέμεναι δʼ ἐκέλευεν· ἐμῷ δʼ οὐχ ἥνδανε θυμῷ,
374  ἀλλʼ ἥμην ἀλλοφρονέων, κακὰ δʼ ὄσσετο θυμός.
375  Κίρκη δʼ ὡς ἐνόησεν ἔμʼ ἥμενον οὐδʼ ἐπὶ σίτῳ
376  χεῖρας ἰάλλοντα, κρατερὸν δέ με πένθος ἔχοντα,
377  ἄγχι παρισταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
378  τίφθʼ οὕτως, Ὀδυσεῦ, κατʼ ἄρʼ ἕζεαι ἶσος ἀναύδῳ,
379  θυμὸν ἔδων, βρώμης δʼ οὐχ ἅπτεαι οὐδὲ ποτῆτος;
380  ἦ τινά που δόλον ἄλλον ὀίεαι· οὐδέ τί σε χρὴ
381  δειδίμεν· ἤδη γάρ τοι ἀπώμοσα καρτερὸν ὅρκον.
382  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
383  ὦ Κίρκη, τίς γάρ κεν ἀνήρ, ὃς ἐναίσιμος εἴη,
384  πρὶν τλαίη πάσσασθαι ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος,
385  πρὶν λύσασθʼ ἑτάρους καὶ ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι;
386  ἀλλʼ εἰ δὴ πρόφρασσα πιεῖν φαγέμεν τε κελεύεις,
387  λῦσον, ἵνʼ ὀφθαλμοῖσιν ἴδω ἐρίηρας ἑταίρους.
388  ὣς ἐφάμην, Κίρκη δὲ διὲκ μεγάροιο βεβήκει
389  ῥάβδον ἔχουσʼ ἐν χειρί, θύρας δʼ ἀνέῳξε συφειοῦ,
390  ἐκ δʼ ἔλασεν σιάλοισιν ἐοικότας ἐννεώροισιν.
391  οἱ μὲν ἔπειτʼ ἔστησαν ἐναντίοι, ἡ δὲ διʼ αὐτῶν
392  ἐρχομένη προσάλειφεν ἑκάστῳ φάρμακον ἄλλο.
393  τῶν δʼ ἐκ μὲν μελέων τρίχες ἔρρεον, ἃς πρὶν ἔφυσε
394  φάρμακον οὐλόμενον, τό σφιν πόρε πότνια Κίρκη·
395  ἄνδρες δʼ ἂψ ἐγένοντο νεώτεροι ἢ πάρος ἦσαν,
396  καὶ πολὺ καλλίονες καὶ μείζονες εἰσοράασθαι.
397  ἔγνωσαν δέ μʼ ἐκεῖνοι ἔφυν τʼ ἐν χερσὶν ἕκαστος.
398  πᾶσιν δʼ ἱμερόεις ὑπέδυ γόος, ἀμφὶ δὲ δῶμα
399  σμερδαλέον κονάβιζε· θεὰ δʼ ἐλέαιρε καὶ αὐτή.
400  ἡ δέ μευ ἄγχι στᾶσα προσηύδα δῖα θεάων·
401  διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
402  ἔρχεο νῦν ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης.
403  νῆα μὲν ἂρ πάμπρωτον ἐρύσσατε ἤπειρόνδε,
404  κτήματα δʼ ἐν σπήεσσι πελάσσατε ὅπλα τε πάντα·
405  αὐτὸς δʼ ἂψ ἰέναι καὶ ἄγειν ἐρίηρας ἑταίρους.
406  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐμοί γʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ,
407  βῆν δʼ ἰέναι ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης.
408  εὗρον ἔπειτʼ ἐπὶ νηὶ θοῇ ἐρίηρας ἑταίρους
409  οἴκτρʼ ὀλοφυρομένους, θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντας.
410  ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἄγραυλοι πόριες περὶ βοῦς ἀγελαίας,
411  ἐλθούσας ἐς κόπρον, ἐπὴν βοτάνης κορέσωνται,
412  πᾶσαι ἅμα σκαίρουσιν ἐναντίαι· οὐδʼ ἔτι σηκοὶ
413  ἴσχουσʼ, ἀλλʼ ἁδινὸν μυκώμεναι ἀμφιθέουσι·
414  μητέρας· ὣς ἔμʼ ἐκεῖνοι ἐπεὶ ἴδον ὀφθαλμοῖσι,
415  δακρυόεντες ἔχυντο· δόκησε δʼ ἄρα σφίσι θυμὸς
416  ὣς ἔμεν, ὡς εἰ πατρίδʼ ἱκοίατο καὶ πόλιν αὐτὴν
417  τρηχείης Ἰθάκης, ἵνα τʼ ἔτραφεν ἠδʼ ἐγένοντο.
418  καί μʼ ὀλοφυρόμενοι ἔπεα πτερόεντα προσηύδων·
419  σοὶ μὲν νοστήσαντι, διοτρεφές, ὣς ἐχάρημεν,
420  ὡς εἴ τʼ εἰς Ἰθάκην ἀφικοίμεθα πατρίδα γαῖαν·
421  ἀλλʼ ἄγε, τῶν ἄλλων ἑτάρων κατάλεξον ὄλεθρον.
422  ὣς ἔφαν, αὐτὰρ ἐγὼ προσέφην μαλακοῖς ἐπέεσσι·
423  νῆα μὲν ἂρ πάμπρωτον ἐρύσσομεν ἤπειρόνδε,
424  κτήματα δʼ ἐν σπήεσσι πελάσσομεν ὅπλα τε πάντα·
425  αὐτοὶ δʼ ὀτρύνεσθε ἐμοὶ ἅμα πάντες ἕπεσθαι,
426  ὄφρα ἴδηθʼ ἑτάρους ἱεροῖς ἐν δώμασι Κίρκης
427  πίνοντας καὶ ἔδοντας· ἐπηετανὸν γὰρ ἔχουσιν.
428  ὣς ἐφάμην, οἱ δʼ ὦκα ἐμοῖς ἐπέεσσι πίθοντο.
429  Εὐρύλοχος δέ μοι οἶος ἐρύκανε πάντας ἑταίρους·
430  καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
431  ἆ δειλοί, πόσʼ ἴμεν; τί κακῶν ἱμείρετε τούτων;
432  Κίρκης ἐς μέγαρον καταβήμεναι, ἥ κεν ἅπαντας
433  ἢ σῦς ἠὲ λύκους ποιήσεται ἠὲ λέοντας,
434  οἵ κέν οἱ μέγα δῶμα φυλάσσοιμεν καὶ ἀνάγκῃ,
435  ὥς περ Κύκλωψ ἔρξʼ, ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο
436  ἡμέτεροι ἕταροι, σὺν δʼ ὁ θρασὺς εἵπετʼ Ὀδυσσεύς·
437  τούτου γὰρ καὶ κεῖνοι ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο.
438  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ γε μετὰ φρεσὶ μερμήριξα,
439  σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ,
440  τῷ οἱ ἀποπλήξας κεφαλὴν οὖδάσδε πελάσσαι,
441  καὶ πηῷ περ ἐόντι μάλα σχεδόν· ἀλλά μʼ ἑταῖροι
442  μειλιχίοις ἐπέεσσιν ἐρήτυον ἄλλοθεν ἄλλος·
443  διογενές, τοῦτον μὲν ἐάσομεν, εἰ σὺ κελεύεις,
444  αὐτοῦ πὰρ νηί τε μένειν καὶ νῆα ἔρυσθαι·
445  ἡμῖν δʼ ἡγεμόνευʼ ἱερὰ πρὸς δώματα Κίρκης.
446  ὣς φάμενοι παρὰ νηὸς ἀνήιον ἠδὲ θαλάσσης.
447  οὐδὲ μὲν Εὐρύλοχος κοίλῃ παρὰ νηὶ λέλειπτο,
448  ἀλλʼ ἕπετʼ· ἔδεισεν γὰρ ἐμὴν ἔκπαγλον ἐνιπήν.
449  τόφρα δὲ τοὺς ἄλλους ἑτάρους ἐν δώμασι Κίρκη
450  ἐνδυκέως λοῦσέν τε καὶ ἔχρισεν λίπʼ ἐλαίῳ,
451  ἀμφὶ δʼ ἄρα χλαίνας οὔλας βάλεν ἠδὲ χιτῶνας·
452  δαινυμένους δʼ ἐὺ πάντας ἐφεύρομεν ἐν μεγάροισιν.
453  οἱ δʼ ἐπεὶ ἀλλήλους εἶδον φράσσαντό τʼ ἐσάντα,
454  κλαῖον ὀδυρόμενοι, περὶ δὲ στεναχίζετο δῶμα.
455  ἡ δέ μευ ἄγχι στᾶσα προσηύδα δῖα θεάων·
457  μηκέτι νῦν θαλερὸν γόον ὄρνυτε· οἶδα καὶ αὐτὴ
458  ἠμὲν ὅσʼ ἐν πόντῳ πάθετʼ ἄλγεα ἰχθυόεντι,
459  ἠδʼ ὅσʼ ἀνάρσιοι ἄνδρες ἐδηλήσαντʼ ἐπὶ χέρσου.
460  ἀλλʼ ἄγετʼ ἐσθίετε βρώμην καὶ πίνετε οἶνον,
461  εἰς ὅ κεν αὖτις θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι λάβητε,
462  οἷον ὅτε πρώτιστον ἐλείπετε πατρίδα γαῖαν
463  τρηχείης Ἰθάκης. νῦν δʼ ἀσκελέες καὶ ἄθυμοι,
464  αἰὲν ἄλης χαλεπῆς μεμνημένοι, οὐδέ ποθʼ ὕμιν
465  θυμὸς ἐν εὐφροσύνῃ, ἐπεὶ ἦ μάλα πολλὰ πέποσθε.
466  ὣς ἔφαθʼ, ἡμῖν δʼ αὖτʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
467  ἔνθα μὲν ἤματα πάντα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτὸν
468  ἥμεθα δαινύμενοι κρέα τʼ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ·
469  ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐνιαυτὸς ἔην, περὶ δʼ ἔτραπον ὧραι
470  μηνῶν φθινόντων, περὶ δʼ ἤματα μακρὰ τελέσθη,
471  καὶ τότε μʼ ἐκκαλέσαντες ἔφαν ἐρίηρες ἑταῖροι·
472  δαιμόνιʼ, ἤδη νῦν μιμνήσκεο πατρίδος αἴης,
473  εἴ τοι θέσφατόν ἐστι σαωθῆναι καὶ ἱκέσθαι
474  οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
475  ὣς ἔφαν, αὐτὰρ ἐμοί γʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
476  ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
477  ἥμεθα, δαινύμενοι κρέα τʼ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ·
478  ἦμος δʼ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθεν,
479  οἱ μὲν κοιμήσαντο κατὰ μέγαρα σκιόεντα.
480  αὐτὰρ ἐγὼ Κίρκης ἐπιβὰς περικαλλέος εὐνῆς
481  γούνων ἐλλιτάνευσα, θεὰ δέ μευ ἔκλυεν αὐδῆς·
482  καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων·
483  ὢ Κίρκη, τέλεσόν μοι ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέστης,
484  οἴκαδε πεμψέμεναι· θυμὸς δέ μοι ἔσσυται ἤδη,
485  ἠδʼ ἄλλων ἑτάρων, οἵ μευ φθινύθουσι φίλον κῆρ
486  ἀμφʼ ἔμʼ ὀδυρόμενοι, ὅτε που σύ γε νόσφι γένηαι.
487  ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο δῖα θεάων·
488  διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
489  μηκέτι νῦν ἀέκοντες ἐμῷ ἐνὶ μίμνετε οἴκῳ.
490  ἀλλʼ ἄλλην χρὴ πρῶτον ὁδὸν τελέσαι καὶ ἱκέσθαι
491  εἰς Ἀίδαο δόμους καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείης,
492  ψυχῇ χρησομένους Θηβαίου Τειρεσίαο,
493  μάντηος ἀλαοῦ, τοῦ τε φρένες ἔμπεδοί εἰσι·
494  τῷ καὶ τεθνηῶτι νόον πόρε Περσεφόνεια,
495  οἴῳ πεπνῦσθαι, τοὶ δὲ σκιαὶ ἀίσσουσιν.
496  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐμοί γε κατεκλάσθη φίλον ἦτορ·
497  κλαῖον δʼ ἐν λεχέεσσι καθήμενος, οὐδέ νύ μοι κῆρ
498  ἤθελʼ ἔτι ζώειν καὶ ὁρᾶν φάος ἠελίοιο.
499  αὐτὰρ ἐπεὶ κλαίων τε κυλινδόμενος τʼ ἐκορέσθην,
500  καὶ τότε δή μιν ἔπεσσιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
501  ὢ Κίρκη, τίς γὰρ ταύτην ὁδὸν ἡγεμονεύσει;
502  εἰς Ἄϊδος δʼ οὔ πώ τις ἀφίκετο νηὶ μελαίνῃ.
503  ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο δῖα θεάων·
504  διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
505  μή τί τοι ἡγεμόνος γε ποθὴ παρὰ νηὶ μελέσθω,
506  ἱστὸν δὲ στήσας, ἀνά θʼ ἱστία λευκὰ πετάσσας
507  ἧσθαι· τὴν δέ κέ τοι πνοιὴ Βορέαο φέρῃσιν.
508  ἀλλʼ ὁπότʼ ἂν δὴ νηὶ διʼ Ὠκεανοῖο περήσῃς,
509  ἔνθʼ ἀκτή τε λάχεια καὶ ἄλσεα Περσεφονείης,
510  μακραί τʼ αἴγειροι καὶ ἰτέαι ὠλεσίκαρποι,
511  νῆα μὲν αὐτοῦ κέλσαι ἐπʼ Ὠκεανῷ βαθυδίνῃ,
512  αὐτὸς δʼ εἰς Ἀίδεω ἰέναι δόμον εὐρώεντα.
513  ἔνθα μὲν εἰς Ἀχέροντα Πυριφλεγέθων τε ῥέουσιν
514  Κώκυτός θʼ, ὃς δὴ Στυγὸς ὕδατός ἐστιν ἀπορρώξ,
515  πέτρη τε ξύνεσίς τε δύω ποταμῶν ἐριδούπων·
516  ἔνθα δʼ ἔπειθʼ, ἥρως, χριμφθεὶς πέλας, ὥς σε κελεύω,
517  βόθρον ὀρύξαι, ὅσον τε πυγούσιον ἔνθα καὶ ἔνθα,
518  ἀμφʼ αὐτῷ δὲ χοὴν χεῖσθαι πᾶσιν νεκύεσσιν,
519  πρῶτα μελικρήτῳ, μετέπειτα δὲ ἡδέι οἴνῳ,
520  τὸ τρίτον αὖθʼ ὕδατι· ἐπὶ δʼ ἄλφιτα λευκὰ παλύνειν.
521  πολλὰ δὲ γουνοῦσθαι νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα,
522  ἐλθὼν εἰς Ἰθάκην στεῖραν βοῦν, ἥ τις ἀρίστη,
523  ῥέξειν ἐν μεγάροισι πυρήν τʼ ἐμπλησέμεν ἐσθλῶν,
524  Τειρεσίῃ δʼ ἀπάνευθεν ὄιν ἱερευσέμεν οἴῳ
525  παμμέλανʼ, ὃς μήλοισι μεταπρέπει ὑμετέροισιν.
526  αὐτὰρ ἐπὴν εὐχῇσι λίσῃ κλυτὰ ἔθνεα νεκρῶν,
527  ἔνθʼ ὄιν ἀρνειὸν ῥέζειν θῆλύν τε μέλαιναν
528  εἰς Ἔρεβος στρέψας, αὐτὸς δʼ ἀπονόσφι τραπέσθαι
529  ἱέμενος ποταμοῖο ῥοάων· ἔνθα δὲ πολλαὶ
530  ψυχαὶ ἐλεύσονται νεκύων κατατεθνηώτων.
531  δὴ τότʼ ἔπειθʼ ἑτάροισιν ἐποτρῦναι καὶ ἀνῶξαι
532  μῆλα, τὰ δὴ κατάκειτʼ ἐσφαγμένα νηλέι χαλκῷ,
533  δείραντας κατακῆαι, ἐπεύξασθαι δὲ θεοῖσιν,
534  ἰφθίμῳ τʼ Ἀίδῃ καὶ ἐπαινῇ Περσεφονείῃ·
535  αὐτὸς δὲ ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
536  ἧσθαι, μηδὲ ἐᾶν νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα
537  αἵματος ἆσσον ἴμεν, πρὶν Τειρεσίαο πυθέσθαι.
538  ἔνθα τοι αὐτίκα μάντις ἐλεύσεται, ὄρχαμε λαῶν,
539  ὅς κέν τοι εἴπῃσιν ὁδὸν καὶ μέτρα κελεύθου
540  νόστον θʼ, ὡς ἐπὶ πόντον ἐλεύσεαι ἰχθυόεντα.
541  ὣς ἔφατʼ, αὐτίκα δὲ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς.
542  ἀμφὶ δέ με χλαῖνάν τε χιτῶνά τε εἵματα ἕσσεν·
543  αὐτὴ δʼ ἀργύφεον φᾶρος μέγα ἕννυτο νύμφη,
544  λεπτὸν καὶ χαρίεν, περὶ δὲ ζώνην βάλετʼ ἰξυῖ
545  καλὴν χρυσείην, κεφαλῇ δʼ ἐπέθηκε καλύπτρην.
546  αὐτὰρ ἐγὼ διὰ δώματʼ ἰὼν ὤτρυνον ἑταίρους
547  μειλιχίοις ἐπέεσσι παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον·
548  μηκέτι νῦν εὕδοντες ἀωτεῖτε γλυκὺν ὕπνον,
549  ἀλλʼ ἴομεν· δὴ γάρ μοι ἐπέφραδε πότνια Κίρκη.
550  ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
551  οὐδὲ μὲν οὐδʼ ἔνθεν περ ἀπήμονας ἦγον ἑταίρους.
552  Ἐλπήνωρ δέ τις ἔσκε νεώτατος, οὔτε τι λίην
553  ἄλκιμος ἐν πολέμῳ οὔτε φρεσὶν ᾗσιν ἀρηρώς·
554  ὅς μοι ἄνευθʼ ἑτάρων ἱεροῖς ἐν δώμασι Κίρκης,
555  ψύχεος ἱμείρων, κατελέξατο οἰνοβαρείων.
556  κινυμένων δʼ ἑτάρων ὅμαδον καὶ δοῦπον ἀκούσας
557  ἐξαπίνης ἀνόρουσε καὶ ἐκλάθετο φρεσὶν ᾗσιν
558  ἄψορρον καταβῆναι ἰὼν ἐς κλίμακα μακρήν,
559  ἀλλὰ καταντικρὺ τέγεος πέσεν· ἐκ δέ οἱ αὐχὴν
560  ἀστραγάλων ἐάγη, ψυχὴ δʼ Ἄϊδόσδε κατῆλθεν.
561  ἐρχομένοισι δὲ τοῖσιν ἐγὼ μετὰ μῦθον ἔειπον·
562  φάσθε νύ που οἶκόνδε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
563  ἔρχεσθʼ· ἄλλην δʼ ἧμιν ὁδὸν τεκμήρατο Κίρκη,
564  εἰς Ἀίδαο δόμους καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείης
565  ψυχῇ χρησομένους Θηβαίου Τειρεσίαο.
566  ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δὲ κατεκλάσθη φίλον ἦτορ,
567  ἑζόμενοι δὲ κατʼ αὖθι γόων τίλλοντό τε χαίτας·
568  ἀλλʼ οὐ γάρ τις πρῆξις ἐγίγνετο μυρομένοισιν.
569  ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης
570  ᾔομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες,
571  τόφρα δʼ ἄρʼ οἰχομένη Κίρκη παρὰ νηὶ μελαίνῃ
572  ἀρνειὸν κατέδησεν ὄιν θῆλύν τε μέλαιναν,
573  ῥεῖα παρεξελθοῦσα· τίς ἂν θεὸν οὐκ ἐθέλοντα
574  ὀφθαλμοῖσιν ἴδοιτʼ ἢ ἔνθʼ ἢ ἔνθα κιόντα;