1  αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλθομεν ἠδὲ θάλασσαν,
2  νῆα μὲν ἂρ πάμπρωτον ἐρύσσαμεν εἰς ἅλα δῖαν,
3  ἐν δʼ ἱστὸν τιθέμεσθα καὶ ἱστία νηὶ μελαίνῃ,
4  ἐν δὲ τὰ μῆλα λαβόντες ἐβήσαμεν, ἂν δὲ καὶ αὐτοὶ
5  βαίνομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες.
6  ἡμῖν δʼ αὖ κατόπισθε νεὸς κυανοπρῴροιο
7  ἴκμενον οὖρον ἵει πλησίστιον, ἐσθλὸν ἑταῖρον,
8  Κίρκη εὐπλόκαμος, δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα.
9  ἡμεῖς δʼ ὅπλα ἕκαστα πονησάμενοι κατὰ νῆα
10  ἥμεθα· τὴν δʼ ἄνεμός τε κυβερνήτης τʼ ἴθυνε.
11  τῆς δὲ πανημερίης τέταθʼ ἱστία ποντοπορούσης·
12  δύσετό τʼ ἠέλιος σκιόωντό τε πᾶσαι ἀγυιαί.
13  ἡ δʼ ἐς πείραθʼ ἵκανε βαθυρρόου Ὠκεανοῖο.
14  ἔνθα δὲ Κιμμερίων ἀνδρῶν δῆμός τε πόλις τε,
15  ἠέρι καὶ νεφέλῃ κεκαλυμμένοι· οὐδέ ποτʼ αὐτοὺς
16  ἠέλιος φαέθων καταδέρκεται ἀκτίνεσσιν,
17  οὔθʼ ὁπότʼ ἂν στείχῃσι πρὸς οὐρανὸν ἀστερόεντα,
18  οὔθʼ ὅτʼ ἂν ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπʼ οὐρανόθεν προτράπηται,
19  ἀλλʼ ἐπὶ νὺξ ὀλοὴ τέταται δειλοῖσι βροτοῖσι.
20  νῆα μὲν ἔνθʼ ἐλθόντες ἐκέλσαμεν, ἐκ δὲ τὰ μῆλα
21  εἱλόμεθʼ· αὐτοὶ δʼ αὖτε παρὰ ῥόον Ὠκεανοῖο
22  ᾔομεν, ὄφρʼ ἐς χῶρον ἀφικόμεθʼ, ὃν φράσε Κίρκη.
23  ἔνθʼ ἱερήια μὲν Περιμήδης Εὐρύλοχός τε
24  ἔσχον· ἐγὼ δʼ ἄορ ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
25  βόθρον ὄρυξʼ ὅσσον τε πυγούσιον ἔνθα καὶ ἔνθα,
26  ἀμφʼ αὐτῷ δὲ χοὴν χεόμην πᾶσιν νεκύεσσι,
27  πρῶτα μελικρήτῳ, μετέπειτα δὲ ἡδέι οἴνῳ,
28  τὸ τρίτον αὖθʼ ὕδατι· ἐπὶ δʼ ἄλφιτα λευκὰ πάλυνον.
29  πολλὰ δὲ γουνούμην νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα,
30  ἐλθὼν εἰς Ἰθάκην στεῖραν βοῦν, ἥ τις ἀρίστη,
31  ῥέξειν ἐν μεγάροισι πυρήν τʼ ἐμπλησέμεν ἐσθλῶν,
32  Τειρεσίῃ δʼ ἀπάνευθεν ὄιν ἱερευσέμεν οἴῳ
33  παμμέλανʼ, ὃς μήλοισι μεταπρέπει ἡμετέροισι.
34  τοὺς δʼ ἐπεὶ εὐχωλῇσι λιτῇσί τε, ἔθνεα νεκρῶν,
35  ἐλλισάμην, τὰ δὲ μῆλα λαβὼν ἀπεδειροτόμησα
36  ἐς βόθρον, ῥέε δʼ αἷμα κελαινεφές· αἱ δʼ ἀγέροντο
37  ψυχαὶ ὑπὲξ Ἐρέβευς νεκύων κατατεθνηώτων.
38  νύμφαι τʼ ἠίθεοί τε πολύτλητοί τε γέροντες
39  παρθενικαί τʼ ἀταλαὶ νεοπενθέα θυμὸν ἔχουσαι,
40  πολλοὶ δʼ οὐτάμενοι χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν,
41  ἄνδρες ἀρηίφατοι βεβροτωμένα τεύχεʼ ἔχοντες·
42  οἳ πολλοὶ περὶ βόθρον ἐφοίτων ἄλλοθεν ἄλλος
43  θεσπεσίῃ ἰαχῇ· ἐμὲ δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει.
44  δὴ τότʼ ἔπειθʼ ἑτάροισιν ἐποτρύνας ἐκέλευσα
45  μῆλα, τὰ δὴ κατέκειτʼ ἐσφαγμένα νηλέι χαλκῷ,
46  δείραντας κατακῆαι, ἐπεύξασθαι δὲ θεοῖσιν,
47  ἰφθίμῳ τʼ Ἀΐδῃ καὶ ἐπαινῇ Περσεφονείῃ·
48  αὐτὸς δὲ ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
49  ἥμην, οὐδʼ εἴων νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα
50  αἵματος ἆσσον ἴμεν, πρὶν Τειρεσίαο πυθέσθαι.
51  πρώτη δὲ ψυχὴ Ἐλπήνορος ἦλθεν ἑταίρου·
52  οὐ γάρ πω ἐτέθαπτο ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείης·
53  σῶμα γὰρ ἐν Κίρκης μεγάρῳ κατελείπομεν ἡμεῖς
54  ἄκλαυτον καὶ ἄθαπτον, ἐπεὶ πόνος ἄλλος ἔπειγε.
55  τὸν μὲν ἐγὼ δάκρυσα ἰδὼν ἐλέησά τε θυμῷ,
56  καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων·
57  Ἐλπῆνορ, πῶς ἦλθες ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα;
58  ἔφθης πεζὸς ἰὼν ἢ ἐγὼ σὺν νηὶ μελαίνῃ.
59  ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ οἰμώξας ἠμείβετο μύθῳ·
60  διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
61  ἆσέ με δαίμονος αἶσα κακὴ καὶ ἀθέσφατος οἶνος.
62  Κίρκης δʼ ἐν μεγάρῳ καταλέγμενος οὐκ ἐνόησα
63  ἄψορρον καταβῆναι ἰὼν ἐς κλίμακα μακρήν,
64  ἀλλὰ καταντικρὺ τέγεος πέσον· ἐκ δέ μοι αὐχὴν
65  ἀστραγάλων ἐάγη, ψυχὴ δʼ Ἄϊδόσδε κατῆλθε.
66  νῦν δέ σε τῶν ὄπιθεν γουνάζομαι, οὐ παρεόντων,
67  πρός τʼ ἀλόχου καὶ πατρός, ὅ σʼ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα,
68  Τηλεμάχου θʼ, ὃν μοῦνον ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπες·
69  οἶδα γὰρ ὡς ἐνθένδε κιὼν δόμου ἐξ Ἀίδαο
70  νῆσον ἐς Αἰαίην σχήσεις ἐυεργέα νῆα·
71  ἔνθα σʼ ἔπειτα, ἄναξ, κέλομαι μνήσασθαι ἐμεῖο.
72  μή μʼ ἄκλαυτον ἄθαπτον ἰὼν ὄπιθεν καταλείπειν
73  νοσφισθείς, μή τοί τι θεῶν μήνιμα γένωμαι,
74  ἀλλά με κακκῆαι σὺν τεύχεσιν, ἅσσα μοι ἔστιν,
75  σῆμά τέ μοι χεῦαι πολιῆς ἐπὶ θινὶ θαλάσσης,
76  ἀνδρὸς δυστήνοιο καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι.
77  ταῦτά τέ μοι τελέσαι πῆξαί τʼ ἐπὶ τύμβῳ ἐρετμόν,
78  τῷ καὶ ζωὸς ἔρεσσον ἐὼν μετʼ ἐμοῖς ἑτάροισιν.
79  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
80  ταῦτά τοι, ὦ δύστηνε, τελευτήσω τε καὶ ἔρξω.
81  νῶι μὲν ὣς ἐπέεσσιν ἀμειβομένω στυγεροῖσιν
82  ἥμεθʼ, ἐγὼ μὲν ἄνευθεν ἐφʼ αἵματι φάσγανον ἴσχων,
83  εἴδωλον δʼ ἑτέρωθεν ἑταίρου πόλλʼ ἀγόρευεν·
84  ἦλθε δʼ ἐπὶ ψυχὴ μητρὸς κατατεθνηυίης,
85  Αὐτολύκου θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἀντίκλεια,
86  τὴν ζωὴν κατέλειπον ἰὼν εἰς Ἴλιον ἱρήν.
87  τὴν μὲν ἐγὼ δάκρυσα ἰδὼν ἐλέησά τε θυμῷ·
88  ἀλλʼ οὐδʼ ὣς εἴων προτέρην, πυκινόν περ ἀχεύων,
89  αἵματος ἆσσον ἴμεν, πρὶν Τειρεσίαο πυθέσθαι.
90  ἦλθε δʼ ἐπὶ ψυχὴ Θηβαίου Τειρεσίαο
91  χρύσεον σκῆπτρον ἔχων, ἐμὲ δʼ ἔγνω καὶ προσέειπεν·
92  διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
93  τίπτʼ αὖτʼ, ὦ δύστηνε, λιπὼν φάος ἠελίοιο
94  ἤλυθες, ὄφρα ἴδῃ νέκυας καὶ ἀτερπέα χῶρον;
95  ἀλλʼ ἀποχάζεο βόθρου, ἄπισχε δὲ φάσγανον ὀξύ,
96  αἵματος ὄφρα πίω καί τοι νημερτέα εἴπω.
97  ὣς φάτʼ, ἐγὼ δʼ ἀναχασσάμενος ξίφος ἀργυρόηλον
98  κουλεῷ ἐγκατέπηξʼ. ὁ δʼ ἐπεὶ πίεν αἷμα κελαινόν,
99  καὶ τότε δή μʼ ἐπέεσσι προσηύδα μάντις ἀμύμων·
100  νόστον δίζηαι μελιηδέα, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ·
101  τὸν δέ τοι ἀργαλέον θήσει θεός· οὐ γὰρ ὀίω
102  λήσειν ἐννοσίγαιον, ὅ τοι κότον ἔνθετο θυμῷ
103  χωόμενος ὅτι οἱ υἱὸν φίλον ἐξαλάωσας.
104  ἀλλʼ ἔτι μέν κε καὶ ὣς κακά περ πάσχοντες ἵκοισθε,
105  αἴ κʼ ἐθέλῃς σὸν θυμὸν ἐρυκακέειν καὶ ἑταίρων,
106  ὁππότε κε πρῶτον πελάσῃς ἐυεργέα νῆα
107  Θρινακίῃ νήσῳ, προφυγὼν ἰοειδέα πόντον,
108  βοσκομένας δʼ εὕρητε βόας καὶ ἴφια μῆλα
109  Ἠελίου, ὃς πάντʼ ἐφορᾷ καὶ πάντʼ ἐπακούει.
110  τὰς εἰ μέν κʼ ἀσινέας ἐάᾳς νόστου τε μέδηαι,
111  καί κεν ἔτʼ εἰς Ἰθάκην κακά περ πάσχοντες ἵκοισθε·
112  εἰ δέ κε σίνηαι, τότε τοι τεκμαίρομʼ ὄλεθρον,
113  νηί τε καὶ ἑτάροις. αὐτὸς δʼ εἴ πέρ κεν ἀλύξῃς,
114  ὀψὲ κακῶς νεῖαι, ὀλέσας ἄπο πάντας ἑταίρους,
115  νηὸς ἐπʼ ἀλλοτρίης· δήεις δʼ ἐν πήματα οἴκῳ,
116  ἄνδρας ὑπερφιάλους, οἵ τοι βίοτον κατέδουσι
117  μνώμενοι ἀντιθέην ἄλοχον καὶ ἕδνα διδόντες.
118  ἀλλʼ ἦ τοι κείνων γε βίας ἀποτίσεαι ἐλθών·
119  αὐτὰρ ἐπὴν μνηστῆρας ἐνὶ μεγάροισι τεοῖσι
120  κτείνῃς ἠὲ δόλῳ ἢ ἀμφαδὸν ὀξέι χαλκῷ,
121  ἔρχεσθαι δὴ ἔπειτα λαβὼν ἐυῆρες ἐρετμόν,
122  εἰς ὅ κε τοὺς ἀφίκηαι οἳ οὐκ ἴσασι θάλασσαν
123  ἀνέρες, οὐδέ θʼ ἅλεσσι μεμιγμένον εἶδαρ ἔδουσιν·
124  οὐδʼ ἄρα τοί γʼ ἴσασι νέας φοινικοπαρῄους
125  οὐδʼ ἐυήρεʼ ἐρετμά, τά τε πτερὰ νηυσὶ πέλονται.
126  σῆμα δέ τοι ἐρέω μάλʼ ἀριφραδές, οὐδέ σε λήσει·
127  ὁππότε κεν δή τοι συμβλήμενος ἄλλος ὁδίτης
128  φήῃ ἀθηρηλοιγὸν ἔχειν ἀνὰ φαιδίμῳ ὤμῳ,
129  καὶ τότε δὴ γαίῃ πήξας ἐυῆρες ἐρετμόν,
130  ῥέξας ἱερὰ καλὰ Ποσειδάωνι ἄνακτι,
131  ἀρνειὸν ταῦρόν τε συῶν τʼ ἐπιβήτορα κάπρον,
132  οἴκαδʼ ἀποστείχειν ἔρδειν θʼ ἱερᾶς ἑκατόμβας
133  ἀθανάτοισι θεοῖσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι,
134  πᾶσι μάλʼ ἑξείης. θάνατος δέ τοι ἐξ ἁλὸς αὐτῷ
135  ἀβληχρὸς μάλα τοῖος ἐλεύσεται, ὅς κέ σε πέφνῃ
136  γήραι ὕπο λιπαρῷ ἀρημένον· ἀμφὶ δὲ λαοὶ
137  ὄλβιοι ἔσσονται. τὰ δέ τοι νημερτέα εἴρω.
138  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
139  Τειρεσίη, τὰ μὲν ἄρ που ἐπέκλωσαν θεοὶ αὐτοί.
140  ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον·
141  μητρὸς τήνδʼ ὁρόω ψυχὴν κατατεθνηυίης·
142  ἡ δʼ ἀκέουσʼ ἧσται σχεδὸν αἵματος, οὐδʼ ἑὸν υἱὸν
143  ἔτλη ἐσάντα ἰδεῖν οὐδὲ προτιμυθήσασθαι.
144  εἰπέ, ἄναξ, πῶς κέν με ἀναγνοίη τὸν ἐόντα;
145  ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ αὐτίκʼ ἀμειβόμενος προσέειπεν·
146  ῥηΐδιόν τοι ἔπος ἐρέω καὶ ἐπὶ φρεσὶ θήσω.
147  ὅν τινα μέν κεν ἐᾷς νεκύων κατατεθνηώτων
148  αἵματος ἆσσον ἴμεν, ὁ δέ τοι νημερτὲς ἐνίψει·
149  ᾧ δέ κʼ ἐπιφθονέῃς, ὁ δέ τοι πάλιν εἶσιν ὀπίσσω.
150  ὣς φαμένη ψυχὴ μὲν ἔβη δόμον Ἄϊδος εἴσω
151  Τειρεσίαο ἄνακτος, ἐπεὶ κατὰ θέσφατʼ ἔλεξεν·
152  αὐτὰρ ἐγὼν αὐτοῦ μένον ἔμπεδον, ὄφρʼ ἐπὶ μήτηρ
153  ἤλυθε καὶ πίεν αἷμα κελαινεφές· αὐτίκα δʼ ἔγνω,
154  καί μʼ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
155  τέκνον ἐμόν, πῶς ἦλθες ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα
156  ζωὸς ἐών; χαλεπὸν δὲ τάδε ζωοῖσιν ὁρᾶσθαι.
157  μέσσῳ γὰρ μεγάλοι ποταμοὶ καὶ δεινὰ ῥέεθρα,
158  Ὠκεανὸς μὲν πρῶτα, τὸν οὔ πως ἔστι περῆσαι
159  πεζὸν ἐόντʼ, ἢν μή τις ἔχῃ ἐυεργέα νῆα.
160  ἦ νῦν δὴ Τροίηθεν ἀλώμενος ἐνθάδʼ ἱκάνεις
161  νηί τε καὶ ἑτάροισι πολὺν χρόνον; οὐδέ πω ἦλθες
162  εἰς Ἰθάκην, οὐδʼ εἶδες ἐνὶ μεγάροισι γυναῖκα;
163  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
164  μῆτερ ἐμή, χρειώ με κατήγαγεν εἰς Ἀίδαο
165  ψυχῇ χρησόμενον Θηβαίου Τειρεσίαο·
166  οὐ γάρ πω σχεδὸν ἦλθον Ἀχαιΐδος, οὐδέ πω ἁμῆς
167  γῆς ἐπέβην, ἀλλʼ αἰὲν ἔχων ἀλάλημαι ὀιζύν,
168  ἐξ οὗ τὰ πρώτισθʼ ἑπόμην Ἀγαμέμνονι δίῳ
169  Ἴλιον εἰς ἐύπωλον, ἵνα Τρώεσσι μαχοίμην.
170  ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον·
171  τίς νύ σε κὴρ ἐδάμασσε τανηλεγέος θανάτοιο;
172  ἦ δολιχὴ νοῦσος, ἦ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα
173  οἷς ἀγανοῖς βελέεσσιν ἐποιχομένη κατέπεφνεν;
174  εἰπὲ δέ μοι πατρός τε καὶ υἱέος, ὃν κατέλειπον,
175  ἢ ἔτι πὰρ κείνοισιν ἐμὸν γέρας, ἦέ τις ἤδη
176  ἀνδρῶν ἄλλος ἔχει, ἐμὲ δʼ οὐκέτι φασὶ νέεσθαι.
177  εἰπὲ δέ μοι μνηστῆς ἀλόχου βουλήν τε νόον τε,
178  ἠὲ μένει παρὰ παιδὶ καὶ ἔμπεδα πάντα φυλάσσει
179  ἦ ἤδη μιν ἔγημεν Ἀχαιῶν ὅς τις ἄριστος.
180  ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο πότνια μήτηρ·
181  καὶ λίην κείνη γε μένει τετληότι θυμῷ
182  σοῖσιν ἐνὶ μεγάροισιν· ὀιζυραὶ δέ οἱ αἰεὶ
183  φθίνουσιν νύκτες τε καὶ ἤματα δάκρυ χεούσῃ.
184  σὸν δʼ οὔ πώ τις ἔχει καλὸν γέρας, ἀλλὰ ἕκηλος
185  Τηλέμαχος τεμένεα νέμεται καὶ δαῖτας ἐίσας
186  δαίνυται, ἃς ἐπέοικε δικασπόλον ἄνδρʼ ἀλεγύνειν·
187  πάντες γὰρ καλέουσι. πατὴρ δὲ σὸς αὐτόθι μίμνει
188  ἀγρῷ, οὐδὲ πόλινδε κατέρχεται. οὐδέ οἱ εὐναὶ
189  δέμνια καὶ χλαῖναι καὶ ῥήγεα σιγαλόεντα,
190  ἀλλʼ ὅ γε χεῖμα μὲν εὕδει ὅθι δμῶες ἐνὶ οἴκῳ,
191  ἐν κόνι ἄγχι πυρός, κακὰ δὲ χροῒ εἵματα εἷται·
192  αὐτὰρ ἐπὴν ἔλθῃσι θέρος τεθαλυῖά τʼ ὀπώρη,
193  πάντῃ οἱ κατὰ γουνὸν ἀλωῆς οἰνοπέδοιο
194  φύλλων κεκλιμένων χθαμαλαὶ βεβλήαται εὐναί.
195  ἔνθʼ ὅ γε κεῖτʼ ἀχέων, μέγα δὲ φρεσὶ πένθος ἀέξει
196  σὸν νόστον ποθέων, χαλεπὸν δʼ ἐπὶ γῆρας ἱκάνει.
197  οὕτω γὰρ καὶ ἐγὼν ὀλόμην καὶ πότμον ἐπέσπον·
198  οὔτʼ ἐμέ γʼ ἐν μεγάροισιν ἐύσκοπος ἰοχέαιρα
199  οἷς ἀγανοῖς βελέεσσιν ἐποιχομένη κατέπεφνεν,
200  οὔτε τις οὖν μοι νοῦσος ἐπήλυθεν, ἥ τε μάλιστα
201  τηκεδόνι στυγερῇ μελέων ἐξείλετο θυμόν·
202  ἀλλά με σός τε πόθος σά τε μήδεα, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ,
203  σή τʼ ἀγανοφροσύνη μελιηδέα θυμὸν ἀπηύρα.
204  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ γʼ ἔθελον φρεσὶ μερμηρίξας
205  μητρὸς ἐμῆς ψυχὴν ἑλέειν κατατεθνηυίης.
206  τρὶς μὲν ἐφωρμήθην, ἑλέειν τέ με θυμὸς ἀνώγει,
207  τρὶς δέ μοι ἐκ χειρῶν σκιῇ εἴκελον ἢ καὶ ὀνείρῳ
208  ἔπτατʼ. ἐμοὶ δʼ ἄχος ὀξὺ γενέσκετο κηρόθι μᾶλλον,
209  καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων·
210  μῆτερ ἐμή, τί νύ μʼ οὐ μίμνεις ἑλέειν μεμαῶτα,
211  ὄφρα καὶ εἰν Ἀίδαο φίλας περὶ χεῖρε βαλόντε
212  ἀμφοτέρω κρυεροῖο τεταρπώμεσθα γόοιο;
213  ἦ τί μοι εἴδωλον τόδʼ ἀγαυὴ Περσεφόνεια
214  ὤτρυνʼ, ὄφρʼ ἔτι μᾶλλον ὀδυρόμενος στεναχίζω;
215  ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο πότνια μήτηρ·
216  ὤ μοι, τέκνον ἐμόν, περὶ πάντων κάμμορε φωτῶν,
217  οὔ τί σε Περσεφόνεια Διὸς θυγάτηρ ἀπαφίσκει,
218  ἀλλʼ αὕτη δίκη ἐστὶ βροτῶν, ὅτε τίς κε θάνῃσιν·
219  οὐ γὰρ ἔτι σάρκας τε καὶ ὀστέα ἶνες ἔχουσιν,
220  ἀλλὰ τὰ μέν τε πυρὸς κρατερὸν μένος αἰθομένοιο
221  δαμνᾷ, ἐπεί κε πρῶτα λίπῃ λεύκʼ ὀστέα θυμός,
222  ψυχὴ δʼ ἠύτʼ ὄνειρος ἀποπταμένη πεπότηται.
223  ἀλλὰ φόωσδε τάχιστα λιλαίεο· ταῦτα δὲ πάντα
224  ἴσθʼ, ἵνα καὶ μετόπισθε τεῇ εἴπῃσθα γυναικί.
225  νῶι μὲν ὣς ἐπέεσσιν ἀμειβόμεθʼ, αἱ δὲ γυναῖκες
226  ἤλυθον, ὤτρυνεν γὰρ ἀγαυὴ Περσεφόνεια,
227  ὅσσαι ἀριστήων ἄλοχοι ἔσαν ἠδὲ θύγατρες.
228  αἱ δʼ ἀμφʼ αἷμα κελαινὸν ἀολλέες ἠγερέθοντο,
229  αὐτὰρ ἐγὼ βούλευον ὅπως ἐρέοιμι ἑκάστην.
230  ἥδε δέ μοι κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή·
231  σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ
232  οὐκ εἴων πίνειν ἅμα πάσας αἷμα κελαινόν.
233  αἱ δὲ προμνηστῖναι ἐπήισαν, ἠδὲ ἑκάστη
234  ὃν γόνον ἐξαγόρευεν· ἐγὼ δʼ ἐρέεινον ἁπάσας.
235  ἔνθʼ ἦ τοι πρώτην Τυρὼ ἴδον εὐπατέρειαν,
236  ἣ φάτο Σαλμωνῆος ἀμύμονος ἔκγονος εἶναι,
237  φῆ δὲ Κρηθῆος γυνὴ ἔμμεναι Αἰολίδαο·
238  ἣ ποταμοῦ ἠράσσατʼ Ἐνιπῆος θείοιο,
239  ὃς πολὺ κάλλιστος ποταμῶν ἐπὶ γαῖαν ἵησι,
240  καί ῥʼ ἐπʼ Ἐνιπῆος πωλέσκετο καλὰ ῥέεθρα.
241  τῷ δʼ ἄρα εἰσάμενος γαιήοχος ἐννοσίγαιος
242  ἐν προχοῇς ποταμοῦ παρελέξατο δινήεντος·
243  πορφύρεον δʼ ἄρα κῦμα περιστάθη, οὔρεϊ ἶσον,
244  κυρτωθέν, κρύψεν δὲ θεὸν θνητήν τε γυναῖκα.
245  λῦσε δὲ παρθενίην ζώνην, κατὰ δʼ ὕπνον ἔχευεν.
246  αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐτέλεσσε θεὸς φιλοτήσια ἔργα,
247  ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρί, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
248  χαῖρε, γύναι, φιλότητι· περιπλομένου δʼ ἐνιαυτοῦ
249  τέξεις ἀγλαὰ τέκνα, ἐπεὶ οὐκ ἀποφώλιοι εὐναὶ
250  ἀθανάτων· σὺ δὲ τοὺς κομέειν ἀτιταλλέμεναί τε.
251  νῦν δʼ ἔρχευ πρὸς δῶμα, καὶ ἴσχεο μηδʼ ὀνομήνῃς·
252  αὐτὰρ ἐγώ τοί εἰμι Ποσειδάων ἐνοσίχθων.
253  ὣς εἰπὼν ὑπὸ πόντον ἐδύσετο κυμαίνοντα.
254  ἡ δʼ ὑποκυσαμένη Πελίην τέκε καὶ Νηλῆα,
255  τὼ κρατερὼ θεράποντε Διὸς μεγάλοιο γενέσθην
256  ἀμφοτέρω· Πελίης μὲν ἐν εὐρυχόρῳ Ἰαωλκῷ
257  ναῖε πολύρρηνος, ὁ δʼ ἄρʼ ἐν Πύλῳ ἠμαθόεντι.
258  τοὺς δʼ ἑτέρους Κρηθῆι τέκεν βασίλεια γυναικῶν,
259  Αἴσονά τʼ ἠδὲ Φέρητʼ Ἀμυθάονά θʼ ἱππιοχάρμην.
260  τὴν δὲ μετʼ Ἀντιόπην ἴδον, Ἀσωποῖο θύγατρα,
261  ἣ δὴ καὶ Διὸς εὔχετʼ ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαῦσαι,
262  καί ῥʼ ἔτεκεν δύο παῖδʼ, Ἀμφίονά τε Ζῆθόν τε,
263  οἳ πρῶτοι Θήβης ἕδος ἔκτισαν ἑπταπύλοιο,
264  πύργωσάν τʼ, ἐπεὶ οὐ μὲν ἀπύργωτόν γʼ ἐδύναντο
265  ναιέμεν εὐρύχορον Θήβην, κρατερώ περ ἐόντε.
266  τὴν δὲ μετʼ Ἀλκμήνην ἴδον, Ἀμφιτρύωνος ἄκοιτιν,
267  ἥ ῥʼ Ἡρακλῆα θρασυμέμνονα θυμολέοντα
268  γείνατʼ ἐν ἀγκοίνῃσι Διὸς μεγάλοιο μιγεῖσα·
269  καὶ Μεγάρην, Κρείοντος ὑπερθύμοιο θύγατρα,
270  τὴν ἔχεν Ἀμφιτρύωνος υἱὸς μένος αἰὲν ἀτειρής.
271  μητέρα τʼ Οἰδιπόδαο ἴδον, καλὴν Ἐπικάστην,
272  ἣ μέγα ἔργον ἔρεξεν ἀιδρείῃσι νόοιο
273  γημαμένη ᾧ υἷι· ὁ δʼ ὃν πατέρʼ ἐξεναρίξας
274  γῆμεν· ἄφαρ δʼ ἀνάπυστα θεοὶ θέσαν ἀνθρώποισιν.
275  ἀλλʼ ὁ μὲν ἐν Θήβῃ πολυηράτῳ ἄλγεα πάσχων
276  Καδμείων ἤνασσε θεῶν ὀλοὰς διὰ βουλάς·
277  ἡ δʼ ἔβη εἰς Ἀίδαο πυλάρταο κρατεροῖο,
278  ἁψαμένη βρόχον αἰπὺν ἀφʼ ὑψηλοῖο μελάθρου,
279  ᾧ ἄχεϊ σχομένη· τῷ δʼ ἄλγεα κάλλιπʼ ὀπίσσω
280  πολλὰ μάλʼ, ὅσσα τε μητρὸς Ἐρινύες ἐκτελέουσιν.
281  καὶ Χλῶριν εἶδον περικαλλέα, τήν ποτε Νηλεὺς
282  γῆμεν ἑὸν διὰ κάλλος, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα,
283  ὁπλοτάτην κούρην Ἀμφίονος Ἰασίδαο,
284  ὅς ποτʼ ἐν Ὀρχομενῷ Μινυείῳ ἶφι ἄνασσεν·
285  ἡ δὲ Πύλου βασίλευε, τέκεν δέ οἱ ἀγλαὰ τέκνα,
286  Νέστορά τε Χρόνιον τε Περικλύμενόν τʼ ἀγέρωχον.
287  τοῖσι δʼ ἐπʼ ἰφθίμην Πηρὼ τέκε, θαῦμα βροτοῖσι,
288  τὴν πάντες μνώοντο περικτίται· οὐδʼ ἄρα Νηλεὺς
289  τῷ ἐδίδου ὃς μὴ ἕλικας βόας εὐρυμετώπους
290  ἐκ Φυλάκης ἐλάσειε βίης Ἰφικληείης
291  ἀργαλέας· τὰς δʼ οἶος ὑπέσχετο μάντις ἀμύμων
292  ἐξελάαν· χαλεπὴ δὲ θεοῦ κατὰ μοῖρα πέδησε,
293  δεσμοί τʼ ἀργαλέοι καὶ βουκόλοι ἀγροιῶται.
294  ἀλλʼ ὅτε δὴ μῆνές τε καὶ ἡμέραι ἐξετελεῦντο
295  ἂψ περιτελλομένου ἔτεος καὶ ἐπήλυθον ὧραι,
296  καὶ τότε δή μιν ἔλυσε βίη Ἰφικληείη,
297  θέσφατα πάντʼ εἰπόντα· Διὸς δʼ ἐτελείετο βουλή.
298  καὶ Λήδην εἶδον, τὴν Τυνδαρέου παράκοιτιν,
299  ἥ ῥʼ ὑπὸ Τυνδαρέῳ κρατερόφρονε γείνατο παῖδε,
300  Κάστορά θʼ ἱππόδαμον καὶ πὺξ ἀγαθὸν Πολυδεύκεα,
301  τοὺς ἄμφω ζωοὺς κατέχει φυσίζοος αἶα·
302  οἳ καὶ νέρθεν γῆς τιμὴν πρὸς Ζηνὸς ἔχοντες
303  ἄλλοτε μὲν ζώουσʼ ἑτερήμεροι, ἄλλοτε δʼ αὖτε
304  τεθνᾶσιν· τιμὴν δὲ λελόγχασιν ἶσα θεοῖσι.
305  τὴν δὲ μετʼ Ἰφιμέδειαν, Ἀλωῆος παράκοιτιν
306  εἴσιδον, ἣ δὴ φάσκε Ποσειδάωνι μιγῆναι,
307  καί ῥʼ ἔτεκεν δύο παῖδε, μινυνθαδίω δʼ ἐγενέσθην,
308  Ὦτόν τʼ ἀντίθεον τηλεκλειτόν τʼ Ἐφιάλτην,
309  οὓς δὴ μηκίστους θρέψε ζείδωρος ἄρουρα
310  καὶ πολὺ καλλίστους μετά γε κλυτὸν Ὠρίωνα·
311  ἐννέωροι γὰρ τοί γε καὶ ἐννεαπήχεες ἦσαν
312  εὖρος, ἀτὰρ μῆκός γε γενέσθην ἐννεόργυιοι.
313  οἵ ῥα καὶ ἀθανάτοισιν ἀπειλήτην ἐν Ὀλύμπῳ
314  φυλόπιδα στήσειν πολυάικος πολέμοιο.
315  Ὄσσαν ἐπʼ Οὐλύμπῳ μέμασαν θέμεν, αὐτὰρ ἐπʼ Ὄσσῃ
316  Πήλιον εἰνοσίφυλλον, ἵνʼ οὐρανὸς ἀμβατὸς εἴη.
317  καί νύ κεν ἐξετέλεσσαν, εἰ ἥβης μέτρον ἵκοντο·
318  ἀλλʼ ὄλεσεν Διὸς υἱός, ὃν ἠύκομος τέκε Λητώ,
319  ἀμφοτέρω, πρίν σφωιν ὑπὸ κροτάφοισιν ἰούλους
320  ἀνθῆσαι πυκάσαι τε γένυς ἐυανθέι λάχνῃ.
321  Φαίδρην τε Πρόκριν τε ἴδον καλήν τʼ Ἀριάδνην,
322  κούρην Μίνωος ὀλοόφρονος, ἥν ποτε Θησεὺς
323  ἐκ Κρήτης ἐς γουνὸν Ἀθηνάων ἱεράων
324  ἦγε μέν, οὐδʼ ἀπόνητο· πάρος δέ μιν Ἄρτεμις ἔκτα
325  Δίῃ ἐν ἀμφιρύτῃ Διονύσου μαρτυρίῃσιν.
326  Μαῖράν τε Κλυμένην τε ἴδον στυγερήν τʼ Ἐριφύλην,
327  ἣ χρυσὸν φίλου ἀνδρὸς ἐδέξατο τιμήεντα.
328  πάσας δʼ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδʼ ὀνομήνω,
329  ὅσσας ἡρώων ἀλόχους ἴδον ἠδὲ θύγατρας·
330  πρὶν γάρ κεν καὶ νὺξ φθῖτʼ ἄμβροτος. ἀλλὰ καὶ ὥρη
331  εὕδειν, ἢ ἐπὶ νῆα θοὴν ἐλθόντʼ ἐς ἑταίρους
332  ἢ αὐτοῦ· πομπὴ δὲ θεοῖς ὑμῖν τε μελήσει.
333  ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ,
334  κηληθμῷ δʼ ἔσχοντο κατὰ μέγαρα σκιόεντα.
335  τοῖσιν δʼ Ἀρήτη λευκώλενος ἤρχετο μύθων.
336  Φαίηκες, πῶς ὔμμιν ἀνὴρ ὅδε φαίνεται εἶναι
337  εἶδός τε μέγεθός τε ἰδὲ φρένας ἔνδον ἐίσας;
338  ξεῖνος δʼ αὖτʼ ἐμός ἐστιν, ἕκαστος δʼ ἔμμορε τιμῆς·
339  τῷ μὴ ἐπειγόμενοι ἀποπέμπετε, μηδὲ τὰ δῶρα
340  οὕτω χρηίζοντι κολούετε· πολλὰ γὰρ ὑμῖν
341  κτήματʼ ἐνὶ μεγάροισι θεῶν ἰότητι κέονται.
342  τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε γέρων ἥρως Ἐχένηος,
343  ὃς δὴ Φαιήκων ἀνδρῶν προγενέστερος ἦεν·
344  ὦ φίλοι, οὐ μὰν ἧμιν ἀπὸ σκοποῦ οὐδʼ ἀπὸ δόξης
345  μυθεῖται βασίλεια περίφρων· ἀλλὰ πίθεσθε.
346  Ἀλκινόου δʼ ἐκ τοῦδʼ ἔχεται ἔργον τε ἔπος τε.
347  τὸν δʼ αὖτʼ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
348  τοῦτο μὲν οὕτω δὴ ἔσται ἔπος, αἴ κεν ἐγώ γε
349  ζωὸς Φαιήκεσσι φιληρέτμοισιν ἀνάσσω·
350  ξεῖνος δὲ τλήτω μάλα περ νόστοιο χατίζων
351  ἔμπης οὖν ἐπιμεῖναι ἐς αὔριον, εἰς ὅ κε πᾶσαν
352  δωτίνην τελέσω· πομπὴ δʼ ἄνδρεσσι μελήσει
353  πᾶσι, μάλιστα δʼ ἐμοί· τοῦ γὰρ κράτος ἔστʼ ἐνὶ δήμῳ.
354  τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
355  Ἀλκίνοε κρεῖον, πάντων ἀριδείκετε λαῶν,
356  εἴ με καὶ εἰς ἐνιαυτὸν ἀνώγοιτʼ αὐτόθι μίμνειν,
357  πομπὴν δʼ ὀτρύνοιτε καὶ ἀγλαὰ δῶρα διδοῖτε,
358  καὶ κε τὸ βουλοίμην, καί κεν πολὺ κέρδιον εἴη,
359  πλειοτέρῃ σὺν χειρὶ φίλην ἐς πατρίδʼ ἱκέσθαι·
360  καί κʼ αἰδοιότερος καὶ φίλτερος ἀνδράσιν εἴην
361  πᾶσιν, ὅσοι μʼ Ἰθάκηνδε ἰδοίατο νοστήσαντα.
362  τὸν δʼ αὖτʼ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
363  ὦ Ὀδυσεῦ, τὸ μὲν οὔ τί σʼ ἐίσκομεν εἰσορόωντες,
364  ἠπεροπῆά τʼ ἔμεν καὶ ἐπίκλοπον, οἷά τε πολλοὺς
365  βόσκει γαῖα μέλαινα πολυσπερέας ἀνθρώπους,
366  ψεύδεά τʼ ἀρτύνοντας ὅθεν κέ τις οὐδὲ ἴδοιτο·
367  σοὶ δʼ ἔπι μὲν μορφὴ ἐπέων, ἔνι δὲ φρένες ἐσθλαί.
368  μῦθον δʼ ὡς ὅτʼ ἀοιδὸς ἐπισταμένως κατέλεξας,
369  πάντων τʼ Ἀργείων σέο τʼ αὐτοῦ κήδεα λυγρά.
370  ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον,
371  εἴ τινας ἀντιθέων ἑτάρων ἴδες, οἵ τοι ἅμʼ αὐτῷ
372  Ἴλιον εἰς ἅμʼ ἕποντο καὶ αὐτοῦ πότμον ἐπέσπον.
373  νὺξ δʼ ἥδε μάλα μακρή, ἀθέσφατος· οὐδέ πω ὥρη
374  εὕδειν ἐν μεγάρῳ, σὺ δέ μοι λέγε θέσκελα ἔργα.
375  καί κεν ἐς ἠῶ δῖαν ἀνασχοίμην, ὅτε μοι σὺ
376  τλαίης ἐν μεγάρῳ τὰ σὰ κήδεα μυθήσασθαι.
377  τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
378  Ἀλκίνοε κρεῖον, πάντων ἀριδείκετε λαῶν,
379  ὥρη μὲν πολέων μύθων, ὥρη δὲ καὶ ὕπνου·
380  εἰ δʼ ἔτʼ ἀκουέμεναί γε λιλαίεαι, οὐκ ἂν ἐγώ γε
381  τούτων σοι φθονέοιμι καὶ οἰκτρότερʼ ἄλλʼ ἀγορεύειν,
382  κήδεʼ ἐμῶν ἑτάρων, οἳ δὴ μετόπισθεν ὄλοντο,
383  οἳ Τρώων μὲν ὑπεξέφυγον στονόεσσαν ἀυτήν,
384  ἐν νόστῳ δʼ ἀπόλοντο κακῆς ἰότητι γυναικός.
385  αὐτὰρ ἐπεὶ ψυχὰς μὲν ἀπεσκέδασʼ ἄλλυδις ἄλλῃ
386  ἁγνὴ Περσεφόνεια γυναικῶν θηλυτεράων,
387  ἦλθε δʼ ἐπὶ ψυχὴ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
388  ἀχνυμένη· περὶ δʼ ἄλλαι ἀγηγέραθʼ, ὅσσοι ἅμʼ αὐτῷ
389  οἴκῳ ἐν Αἰγίσθοιο θάνον καὶ πότμον ἐπέσπον.
390  ἔγνω δʼ αἶψʼ ἔμʼ ἐκεῖνος, ἐπεὶ πίεν αἷμα κελαινόν·
391  κλαῖε δʼ ὅ γε λιγέως, θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἴβων,
392  πιτνὰς εἰς ἐμὲ χεῖρας, ὀρέξασθαι μενεαίνων·
393  ἀλλʼ οὐ γάρ οἱ ἔτʼ ἦν ἲς ἔμπεδος οὐδέ τι κῖκυς,
394  οἵη περ πάρος ἔσκεν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι.
395  τὸν μὲν ἐγὼ δάκρυσα ἰδὼν ἐλέησά τε θυμῷ,
396  καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων·
397  Ἀτρεΐδη κύδιστε, ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον,
398  τίς νύ σε κὴρ ἐδάμασσε τανηλεγέος θανάτοιο;
399  ἦε σέ γʼ ἐν νήεσσι Ποσειδάων ἐδάμασσεν
400  ὄρσας ἀργαλέων ἀνέμων ἀμέγαρτον ἀυτμήν;
401  ἦέ σʼ ἀνάρσιοι ἄνδρες ἐδηλήσαντʼ ἐπὶ χέρσου
402  βοῦς περιταμνόμενον ἠδʼ οἰῶν πώεα καλά,
403  ἠὲ περὶ πτόλιος μαχεούμενον ἠδὲ γυναικῶν;
404  ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ αὐτίκʼ ἀμειβόμενος προσέειπε·
405  διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
406  οὔτʼ ἐμέ γʼ ἐν νήεσσι Ποσειδάων ἐδάμασσεν
407  ὄρσας ἀργαλέων ἀνέμων ἀμέγαρτον ἀυτμήν,
408  οὔτε μʼ ἀνάρσιοι ἄνδρες ἐδηλήσαντʼ ἐπὶ χέρσου,
409  ἀλλά μοι Αἴγισθος τεύξας θάνατόν τε μόρον τε
410  ἔκτα σὺν οὐλομένῃ ἀλόχῳ, οἶκόνδε καλέσσας,
411  δειπνίσσας, ὥς τίς τε κατέκτανε βοῦν ἐπὶ φάτνῃ.
412  ὣς θάνον οἰκτίστῳ θανάτῳ· περὶ δʼ ἄλλοι ἑταῖροι
413  νωλεμέως κτείνοντο σύες ὣς ἀργιόδοντες,
414  οἵ ῥά τʼ ἐν ἀφνειοῦ ἀνδρὸς μέγα δυναμένοιο
415  ἢ γάμῳ ἢ ἐράνῳ ἢ εἰλαπίνῃ τεθαλυίῃ.
416  ἤδη μὲν πολέων φόνῳ ἀνδρῶν ἀντεβόλησας,
417  μουνὰξ κτεινομένων καὶ ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ·
418  ἀλλά κε κεῖνα μάλιστα ἰδὼν ὀλοφύραο θυμῷ,
419  ὡς ἀμφὶ κρητῆρα τραπέζας τε πληθούσας
420  κείμεθʼ ἐνὶ μεγάρῳ, δάπεδον δʼ ἅπαν αἵματι θῦεν.
421  οἰκτροτάτην δʼ ἤκουσα ὄπα Πριάμοιο θυγατρός,
422  Κασσάνδρης, τὴν κτεῖνε Κλυταιμνήστρη δολόμητις
423  ἀμφʼ ἐμοί, αὐτὰρ ἐγὼ ποτὶ γαίῃ χεῖρας ἀείρων
424  βάλλον ἀποθνήσκων περὶ φασγάνῳ· ἡ δὲ κυνῶπις
425  νοσφίσατʼ, οὐδέ μοι ἔτλη ἰόντι περ εἰς Ἀίδαο
426  χερσὶ κατʼ ὀφθαλμοὺς ἑλέειν σύν τε στόμʼ ἐρεῖσαι.
427  ὣς οὐκ αἰνότερον καὶ κύντερον ἄλλο γυναικός,
428  ἥ τις δὴ τοιαῦτα μετὰ φρεσὶν ἔργα βάληται·
429  οἷον δὴ καὶ κείνη ἐμήσατο ἔργον ἀεικές,
430  κουριδίῳ τεύξασα πόσει φόνον. ἦ τοι ἔφην γε
431  ἀσπάσιος παίδεσσιν ἰδὲ δμώεσσιν ἐμοῖσιν
432  οἴκαδʼ ἐλεύσεσθαι· ἡ δʼ ἔξοχα λυγρὰ ἰδυῖα
433  οἷ τε κατʼ αἶσχος ἔχευε καὶ ἐσσομένῃσιν ὀπίσσω
434  θηλυτέρῃσι γυναιξί, καὶ ἥ κʼ ἐυεργὸς ἔῃσιν.
435  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
436  ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ γόνον Ἀτρέος εὐρύοπα Ζεὺς
437  ἐκπάγλως ἤχθηρε γυναικείας διὰ βουλὰς
438  ἐξ ἀρχῆς· Ἑλένης μὲν ἀπωλόμεθʼ εἵνεκα πολλοί,
439  σοὶ δὲ Κλυταιμνήστρη δόλον ἤρτυε τηλόθʼ ἐόντι.
440  ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ αὐτίκʼ ἀμειβόμενος προσέειπε·
441  τῷ νῦν μή ποτε καὶ σὺ γυναικί περ ἤπιος εἶναι·
442  μή οἱ μῦθον ἅπαντα πιφαυσκέμεν, ὅν κʼ ἐὺ εἰδῇς,
443  ἀλλὰ τὸ μὲν φάσθαι, τὸ δὲ καὶ κεκρυμμένον εἶναι.
444  ἀλλʼ οὐ σοί γʼ, Ὀδυσεῦ, φόνος ἔσσεται ἔκ γε γυναικός·
445  λίην γὰρ πινυτή τε καὶ εὖ φρεσὶ μήδεα οἶδε
446  κούρη Ἰκαρίοιο, περίφρων Πηνελόπεια.
447  ἦ μέν μιν νύμφην γε νέην κατελείπομεν ἡμεῖς
448  ἐρχόμενοι πόλεμόνδε· πάϊς δέ οἱ ἦν ἐπὶ μαζῷ
449  νήπιος, ὅς που νῦν γε μετʼ ἀνδρῶν ἵζει ἀριθμῷ,
450  ὄλβιος· ἦ γὰρ τόν γε πατὴρ φίλος ὄψεται ἐλθών,
451  καὶ κεῖνος πατέρα προσπτύξεται, ἣ θέμις ἐστίν.
452  ἡ δʼ ἐμὴ οὐδέ περ υἷος ἐνιπλησθῆναι ἄκοιτις
453  ὀφθαλμοῖσιν ἔασε· πάρος δέ με πέφνε καὶ αὐτόν.
454  ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·
455  κρύβδην, μηδʼ ἀναφανδά, φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
456  νῆα κατισχέμεναι· ἐπεὶ οὐκέτι πιστὰ γυναιξίν.
457  ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον,
458  εἴ που ἔτι ζώοντος ἀκούετε παιδὸς ἐμοῖο,
459  ἤ που ἐν Ὀρχομενῷ ἢ ἐν Πύλῳ ἠμαθόεντι,
460  ἤ που πὰρ Μενελάῳ ἐνὶ Σπάρτῃ εὐρείῃ·
461  οὐ γάρ πω τέθνηκεν ἐπὶ χθονὶ δῖος Ὀρέστης.
462  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
463  Ἀτρεΐδη, τί με ταῦτα διείρεαι; οὐδέ τι οἶδα,
464  ζώει ὅ γʼ ἦ τέθνηκε· κακὸν δʼ ἀνεμώλια βάζειν.
465  νῶι μὲν ὣς ἐπέεσσιν ἀμειβομένω στυγεροῖσιν
466  ἕσταμεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες·
467  ἦλθε δʼ ἐπὶ ψυχὴ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος
468  καὶ Πατροκλῆος καὶ ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο
469  Αἴαντός θʼ, ὃς ἄριστος ἔην εἶδός τε δέμας τε
470  τῶν ἄλλων Δαναῶν μετʼ ἀμύμονα Πηλεΐωνα.
471  ἔγνω δὲ ψυχή με ποδώκεος Αἰακίδαο
472  καί ῥʼ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
473  διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
474  σχέτλιε, τίπτʼ ἔτι μεῖζον ἐνὶ φρεσὶ μήσεαι ἔργον;
475  πῶς ἔτλης Ἄϊδόσδε κατελθέμεν, ἔνθα τε νεκροὶ
476  ἀφραδέες ναίουσι, βροτῶν εἴδωλα καμόντων;
477  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
478  ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱέ, μέγα φέρτατʼ Ἀχαιῶν,
479  ἦλθον Τειρεσίαο κατὰ χρέος, εἴ τινα βουλὴν
480  εἴποι, ὅπως Ἰθάκην ἐς παιπαλόεσσαν ἱκοίμην·
481  οὐ γάρ πω σχεδὸν ἦλθον Ἀχαιΐδος, οὐδέ πω ἁμῆς
482  γῆς ἐπέβην, ἀλλʼ αἰὲν ἔχω κακά. σεῖο δʼ, Ἀχιλλεῦ,
483  οὔ τις ἀνὴρ προπάροιθε μακάρτατος οὔτʼ ἄρʼ ὀπίσσω.
484  πρὶν μὲν γάρ σε ζωὸν ἐτίομεν ἶσα θεοῖσιν
485  Ἀργεῖοι, νῦν αὖτε μέγα κρατέεις νεκύεσσιν
486  ἐνθάδʼ ἐών· τῷ μή τι θανὼν ἀκαχίζευ, Ἀχιλλεῦ.
487  ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ αὐτίκʼ ἀμειβόμενος προσέειπε·
488  μὴ δή μοι θάνατόν γε παραύδα, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ.
489  βουλοίμην κʼ ἐπάρουρος ἐὼν θητευέμεν ἄλλῳ,
490  ἀνδρὶ παρʼ ἀκλήρῳ, ᾧ μὴ βίοτος πολὺς εἴη,
491  ἢ πᾶσιν νεκύεσσι καταφθιμένοισιν ἀνάσσειν.
492  ἀλλʼ ἄγε μοι τοῦ παιδὸς ἀγαυοῦ μῦθον ἐνίσπες,
493  ἢ ἕπετʼ ἐς πόλεμον πρόμος ἔμμεναι, ἦε καὶ οὐκί.
494  εἰπὲ δέ μοι Πηλῆος ἀμύμονος, εἴ τι πέπυσσαι,
495  ἢ ἔτʼ ἔχει τιμὴν πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν,
496  ἦ μιν ἀτιμάζουσιν ἀνʼ Ἑλλάδα τε Φθίην τε,
497  οὕνεκά μιν κατὰ γῆρας ἔχει χεῖράς τε πόδας τε.
498  οὐ γὰρ ἐγὼν ἐπαρωγὸς ὑπʼ αὐγὰς ἠελίοιο,
499  τοῖος ἐών, οἷός ποτʼ ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ
500  πέφνον λαὸν ἄριστον, ἀμύνων Ἀργείοισιν·
501  εἰ τοιόσδʼ ἔλθοιμι μίνυνθά περ ἐς πατέρος δῶ·
502  τῷ κέ τεῳ στύξαιμι μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους,
503  οἳ κεῖνον βιόωνται ἐέργουσίν τʼ ἀπὸ τιμῆς.
504  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
505  ἦ τοι μὲν Πηλῆος ἀμύμονος οὔ τι πέπυσμαι,
506  αὐτάρ τοι παιδός γε Νεοπτολέμοιο φίλοιο
507  πᾶσαν ἀληθείην μυθήσομαι, ὥς με κελεύεις·
508  αὐτὸς γάρ μιν ἐγὼ κοίλης ἐπὶ νηὸς ἐίσης
509  ἤγαγον ἐκ Σκύρου μετʼ ἐυκνήμιδας Ἀχαιούς.
510  ἦ τοι ὅτʼ ἀμφὶ πόλιν Τροίην φραζοίμεθα βουλάς,
511  αἰεὶ πρῶτος ἔβαζε καὶ οὐχ ἡμάρτανε μύθων·
512  Νέστωρ ἀντίθεος καὶ ἐγὼ νικάσκομεν οἴω.
513  αὐτὰρ ὅτʼ ἐν πεδίῳ Τρώων μαρναίμεθα χαλκῷ,
514  οὔ ποτʼ ἐνὶ πληθυῖ μένεν ἀνδρῶν οὐδʼ ἐν ὁμίλῳ,
515  ἀλλὰ πολὺ προθέεσκε τὸ ὃν μένος οὐδενὶ εἴκων,
516  πολλοὺς δʼ ἄνδρας ἔπεφνεν ἐν αἰνῇ δηιοτῆτι.
517  πάντας δʼ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδʼ ὀνομήνω,
518  ὅσσον λαὸν ἔπεφνεν ἀμύνων Ἀργείοισιν,
519  ἀλλʼ οἷον τὸν Τηλεφίδην κατενήρατο χαλκῷ,
520  ἥρωʼ Εὐρύπυλον, πολλοὶ δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἑταῖροι
521  Κήτειοι κτείνοντο γυναίων εἵνεκα δώρων.
522  κεῖνον δὴ κάλλιστον ἴδον μετὰ Μέμνονα δῖον.
523  αὐτὰρ ὅτʼ εἰς ἵππον κατεβαίνομεν, ὃν κάμʼ Ἐπειός,
524  Ἀργείων οἱ ἄριστοι, ἐμοὶ δʼ ἐπὶ πάντα τέταλτο,
525  ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν λόχον ἠδʼ ἐπιθεῖναι,
526  ἔνθʼ ἄλλοι Δαναῶν ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
527  δάκρυά τʼ ὠμόργνυντο τρέμον θʼ ὑπὸ γυῖα ἑκάστου·
528  κεῖνον δʼ οὔ ποτε πάμπαν ἐγὼν ἴδον ὀφθαλμοῖσιν
529  οὔτʼ ὠχρήσαντα χρόα κάλλιμον οὔτε παρειῶν
530  δάκρυ ὀμορξάμενον· ὁ δέ γε μάλα πόλλʼ ἱκέτευεν
531  ἱππόθεν ἐξέμεναι, ξίφεος δʼ ἐπεμαίετο κώπην
532  καὶ δόρυ χαλκοβαρές, κακὰ δὲ Τρώεσσι μενοίνα.
533  ἀλλʼ ὅτε δὴ Πριάμοιο πόλιν διεπέρσαμεν αἰπήν,
534  μοῖραν καὶ γέρας ἐσθλὸν ἔχων ἐπὶ νηὸς ἔβαινεν
535  ἀσκηθής, οὔτʼ ἂρ βεβλημένος ὀξέι χαλκῷ
536  οὔτʼ αὐτοσχεδίην οὐτασμένος, οἷά τε πολλὰ
537  γίγνεται ἐν πολέμῳ· ἐπιμὶξ δέ τε μαίνεται Ἄρης.
538  ὣς ἐφάμην, ψυχὴ δὲ ποδώκεος Αἰακίδαο
539  φοίτα μακρὰ βιβᾶσα κατʼ ἀσφοδελὸν λειμῶνα,
540  γηθοσύνη ὅ οἱ υἱὸν ἔφην ἀριδείκετον εἶναι.
541  αἱ δʼ ἄλλαι ψυχαὶ νεκύων κατατεθνηώτων
542  ἕστασαν ἀχνύμεναι, εἴροντο δὲ κήδεʼ ἑκάστη.
543  οἴη δʼ Αἴαντος ψυχὴ Τελαμωνιάδαο
544  νόσφιν ἀφεστήκει, κεχολωμένη εἵνεκα νίκης,
545  τήν μιν ἐγὼ νίκησα δικαζόμενος παρὰ νηυσὶ
546  τεύχεσιν ἀμφʼ Ἀχιλῆος· ἔθηκε δὲ πότνια μήτηρ.
547  παῖδες δὲ Τρώων δίκασαν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη.
548  ὡς δὴ μὴ ὄφελον νικᾶν τοιῷδʼ ἐπʼ ἀέθλῳ·
549  τοίην γὰρ κεφαλὴν ἕνεκʼ αὐτῶν γαῖα κατέσχεν,
550  Αἴανθʼ, ὃς πέρι μὲν εἶδος, πέρι δʼ ἔργα τέτυκτο
551  τῶν ἄλλων Δαναῶν μετʼ ἀμύμονα Πηλεΐωνα.
552  τὸν μὲν ἐγὼν ἐπέεσσι προσηύδων μειλιχίοισιν·
553  Αἶαν, παῖ Τελαμῶνος ἀμύμονος, οὐκ ἄρʼ ἔμελλες
554  οὐδὲ θανὼν λήσεσθαι ἐμοὶ χόλου εἵνεκα τευχέων
555  οὐλομένων; τὰ δὲ πῆμα θεοὶ θέσαν Ἀργείοισι,
556  τοῖος γάρ σφιν πύργος ἀπώλεο· σεῖο δʼ Ἀχαιοὶ
557  ἶσον Ἀχιλλῆος κεφαλῇ Πηληϊάδαο
558  ἀχνύμεθα φθιμένοιο διαμπερές· οὐδέ τις ἄλλος
559  αἴτιος, ἀλλὰ Ζεὺς Δαναῶν στρατὸν αἰχμητάων
560  ἐκπάγλως ἤχθηρε, τεῒν δʼ ἐπὶ μοῖραν ἔθηκεν.
561  ἀλλʼ ἄγε δεῦρο, ἄναξ, ἵνʼ ἔπος καὶ μῦθον ἀκούσῃς
562  ἡμέτερον· δάμασον δὲ μένος καὶ ἀγήνορα θυμόν.
563  ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ οὐδὲν ἀμείβετο, βῆ δὲ μετʼ ἄλλας
564  ψυχὰς εἰς Ἔρεβος νεκύων κατατεθνηώτων.
565  ἔνθα χʼ ὅμως προσέφη κεχολωμένος, ἤ κεν ἐγὼ τόν·
566  ἀλλά μοι ἤθελε θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι
567  τῶν ἄλλων ψυχὰς ἰδέειν κατατεθνηώτων.
568  ἔνθʼ ἦ τοι Μίνωα ἴδον, Διὸς ἀγλαὸν υἱόν,
569  χρύσεον σκῆπτρον ἔχοντα, θεμιστεύοντα νέκυσσιν,
570  ἥμενον, οἱ δέ μιν ἀμφὶ δίκας εἴροντο ἄνακτα,
571  ἥμενοι ἑσταότες τε κατʼ εὐρυπυλὲς Ἄϊδος δῶ.
572  τὸν δὲ μετʼ Ὠρίωνα πελώριον εἰσενόησα
573  θῆρας ὁμοῦ εἰλεῦντα κατʼ ἀσφοδελὸν λειμῶνα,
574  τοὺς αὐτὸς κατέπεφνεν ἐν οἰοπόλοισιν ὄρεσσι
575  χερσὶν ἔχων ῥόπαλον παγχάλκεον, αἰὲν ἀαγές.
576  καὶ Τιτυὸν εἶδον, Γαίης ἐρικυδέος υἱόν,
577  κείμενον ἐν δαπέδῳ· ὁ δʼ ἐπʼ ἐννέα κεῖτο πέλεθρα,
578  γῦπε δέ μιν ἑκάτερθε παρημένω ἧπαρ ἔκειρον,
579  δέρτρον ἔσω δύνοντες, ὁ δʼ οὐκ ἀπαμύνετο χερσί·
580  Λητὼ γὰρ ἕλκησε, Διὸς κυδρὴν παράκοιτιν,
581  Πυθώδʼ ἐρχομένην διὰ καλλιχόρου Πανοπῆος.
582  καὶ μὴν Τάνταλον εἰσεῖδον κρατέρʼ ἄλγεʼ ἔχοντα
583  ἑστεῶτʼ ἐν λίμνῃ· ἡ δὲ προσέπλαζε γενείῳ·
584  στεῦτο δὲ διψάων, πιέειν δʼ οὐκ εἶχεν ἑλέσθαι·
585  ὁσσάκι γὰρ κύψειʼ ὁ γέρων πιέειν μενεαίνων,
586  τοσσάχʼ ὕδωρ ἀπολέσκετʼ ἀναβροχέν, ἀμφὶ δὲ ποσσὶ
587  γαῖα μέλαινα φάνεσκε, καταζήνασκε δὲ δαίμων.
588  δένδρεα δʼ ὑψιπέτηλα κατὰ κρῆθεν χέε καρπόν,
589  ὄγχναι καὶ ῥοιαὶ καὶ μηλέαι ἀγλαόκαρποι
590  συκέαι τε γλυκεραὶ καὶ ἐλαῖαι τηλεθόωσαι·
591  τῶν ὁπότʼ ἰθύσειʼ ὁ γέρων ἐπὶ χερσὶ μάσασθαι,
592  τὰς δʼ ἄνεμος ῥίπτασκε ποτὶ νέφεα σκιόεντα.
593  καὶ μὴν Σίσυφον εἰσεῖδον κρατέρʼ ἄλγεʼ ἔχοντα
594  λᾶαν βαστάζοντα πελώριον ἀμφοτέρῃσιν.
595  ἦ τοι ὁ μὲν σκηριπτόμενος χερσίν τε ποσίν τε
596  λᾶαν ἄνω ὤθεσκε ποτὶ λόφον· ἀλλʼ ὅτε μέλλοι
597  ἄκρον ὑπερβαλέειν, τότʼ ἀποστρέψασκε κραταιίς·
598  αὖτις ἔπειτα πέδονδε κυλίνδετο λᾶας ἀναιδής.
599  αὐτὰρ ὅ γʼ ἂψ ὤσασκε τιταινόμενος, κατὰ δʼ ἱδρὼς
600  ἔρρεεν ἐκ μελέων, κονίη δʼ ἐκ κρατὸς ὀρώρει.
601  τὸν δὲ μετʼ εἰσενόησα βίην Ἡρακληείην,
602  εἴδωλον· αὐτὸς δὲ μετʼ ἀθανάτοισι θεοῖσι
603  τέρπεται ἐν θαλίῃς καὶ ἔχει καλλίσφυρον Ἥβην,
604  παῖδα Διὸς μεγάλοιο καὶ Ἥρης χρυσοπεδίλου.
605  ἀμφὶ δέ μιν κλαγγὴ νεκύων ἦν οἰωνῶν ὥς,
606  πάντοσʼ ἀτυζομένων· ὁ δʼ ἐρεμνῇ νυκτὶ ἐοικώς,
607  γυμνὸν τόξον ἔχων καὶ ἐπὶ νευρῆφιν ὀιστόν,
608  δεινὸν παπταίνων, αἰεὶ βαλέοντι ἐοικώς.
609  σμερδαλέος δέ οἱ ἀμφὶ περὶ στήθεσσιν ἀορτὴρ
610  χρύσεος ἦν τελαμών, ἵνα θέσκελα ἔργα τέτυκτο,
611  ἄρκτοι τʼ ἀγρότεροί τε σύες χαροποί τε λέοντες,
612  ὑσμῖναί τε μάχαι τε φόνοι τʼ ἀνδροκτασίαι τε.
613  μὴ τεχνησάμενος μηδʼ ἄλλο τι τεχνήσαιτο,
614  ὃς κεῖνον τελαμῶνα ἑῇ ἐγκάτθετο τέχνῃ.
615  ἔγνω δʼ αὖτʼ ἔμʼ ἐκεῖνος, ἐπεὶ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν,
616  καί μʼ ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
617  διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
618  ἆ δείλʼ, ἦ τινὰ καὶ σὺ κακὸν μόρον ἡγηλάζεις,
619  ὅν περ ἐγὼν ὀχέεσκον ὑπʼ αὐγὰς ἠελίοιο.
620  Ζηνὸς μὲν πάϊς ἦα Κρονίονος, αὐτὰρ ὀιζὺν
621  εἶχον ἀπειρεσίην· μάλα γὰρ πολὺ χείρονι φωτὶ
622  δεδμήμην, ὁ δέ μοι χαλεποὺς ἐπετέλλετʼ ἀέθλους.
623  καί ποτέ μʼ ἐνθάδʼ ἔπεμψε κύνʼ ἄξοντʼ· οὐ γὰρ ἔτʼ ἄλλον
624  φράζετο τοῦδέ γέ μοι κρατερώτερον εἶναι ἄεθλον·
625  τὸν μὲν ἐγὼν ἀνένεικα καὶ ἤγαγον ἐξ Ἀίδαο·
626  Ἑρμείας δέ μʼ ἔπεμψεν ἰδὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη.
627  ὣς εἰπὼν ὁ μὲν αὖτις ἔβη δόμον Ἄϊδος εἴσω,
628  αὐτὰρ ἐγὼν αὐτοῦ μένον ἔμπεδον, εἴ τις ἔτʼ ἔλθοι
629  ἀνδρῶν ἡρώων, οἳ δὴ τὸ πρόσθεν ὄλοντο.
630  καί νύ κʼ ἔτι προτέρους ἴδον ἀνέρας, οὓς ἔθελόν περ,
631  Θησέα Πειρίθοόν τε, θεῶν ἐρικυδέα τέκνα·
632  ἀλλὰ πρὶν ἐπὶ ἔθνεʼ ἀγείρετο μυρία νεκρῶν
633  ἠχῇ θεσπεσίῃ· ἐμὲ δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει,
634  μή μοι Γοργείην κεφαλὴν δεινοῖο πελώρου
635  ἐξ Ἀίδεω πέμψειεν ἀγαυὴ Περσεφόνεια.
636  αὐτίκʼ ἔπειτʼ ἐπὶ νῆα κιὼν ἐκέλευον ἑταίρους
637  αὐτούς τʼ ἀμβαίνειν ἀνά τε πρυμνήσια λῦσαι.
638  οἱ δʼ αἶψʼ εἴσβαινον καὶ ἐπὶ κληῖσι καθῖζον.
639  τὴν δὲ κατʼ Ὠκεανὸν ποταμὸν φέρε κῦμα ῥόοιο,
640  πρῶτα μὲν εἰρεσίῃ, μετέπειτα δὲ κάλλιμος οὖρος.


1  αὐτὰρ ἐπεὶ ποταμοῖο λίπεν ῥόον Ὠκεανοῖο
2  νηῦς, ἀπὸ δʼ ἵκετο κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο
3  νῆσόν τʼ Αἰαίην, ὅθι τʼ Ἠοῦς ἠριγενείης
4  οἰκία καὶ χοροί εἰσι καὶ ἀντολαὶ Ἠελίοιο,
5  νῆα μὲν ἔνθʼ ἐλθόντες ἐκέλσαμεν ἐν ψαμάθοισιν,
6  ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βῆμεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης·
7  ἔνθα δʼ ἀποβρίξαντες ἐμείναμεν Ἠῶ δῖαν.
8  ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
9  δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάρους προΐειν ἐς δώματα Κίρκης
10  οἰσέμεναι νεκρόν, Ἐλπήνορα τεθνηῶτα.
11  φιτροὺς δʼ αἶψα ταμόντες, ὅθʼ ἀκροτάτη πρόεχʼ ἀκτή,
12  θάπτομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες.
13  αὐτὰρ ἐπεὶ νεκρός τʼ ἐκάη καὶ τεύχεα νεκροῦ,
14  τύμβον χεύαντες καὶ ἐπὶ στήλην ἐρύσαντες
15  πήξαμεν ἀκροτάτῳ τύμβῳ ἐυῆρες ἐρετμόν.
16  ἡμεῖς μὲν τὰ ἕκαστα διείπομεν· οὐδʼ ἄρα Κίρκην
17  ἐξ Ἀίδεω ἐλθόντες ἐλήθομεν, ἀλλὰ μάλʼ ὦκα
18  ἦλθʼ ἐντυναμένη· ἅμα δʼ ἀμφίπολοι φέρον αὐτῇ
19  σῖτον καὶ κρέα πολλὰ καὶ αἴθοπα οἶνον ἐρυθρόν.
20  ἡ δʼ ἐν μέσσῳ στᾶσα μετηύδα δῖα θεάων·
21  σχέτλιοι, οἳ ζώοντες ὑπήλθετε δῶμʼ Ἀίδαο,
22  δισθανέες, ὅτε τʼ ἄλλοι ἅπαξ θνῄσκουσʼ ἄνθρωποι.
23  ἀλλʼ ἄγετʼ ἐσθίετε βρώμην καὶ πίνετε οἶνον
24  αὖθι πανημέριοι· ἅμα δʼ ἠοῖ φαινομένηφι
25  πλεύσεσθʼ· αὐτὰρ ἐγὼ δείξω ὁδὸν ἠδὲ ἕκαστα
26  σημανέω, ἵνα μή τι κακορραφίῃ ἀλεγεινῇ
27  ἢ ἁλὸς ἢ ἐπὶ γῆς ἀλγήσετε πῆμα παθόντες.
28  ὣς ἔφαθʼ, ἡμῖν δʼ αὖτʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
29  ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
30  ἥμεθα δαινύμενοι κρέα τʼ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ·
31  ἦμος δʼ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθεν,
32  οἱ μὲν κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός,
33  ἡ δʼ ἐμὲ χειρὸς ἑλοῦσα φίλων ἀπονόσφιν ἑταίρων
34  εἷσέ τε καὶ προσέλεκτο καὶ ἐξερέεινεν ἕκαστα·
35  αὐτὰρ ἐγὼ τῇ πάντα κατὰ μοῖραν κατέλεξα.
36  καὶ τότε δή μʼ ἐπέεσσι προσηύδα πότνια Κίρκη·
37  ταῦτα μὲν οὕτω πάντα πεπείρανται, σὺ δʼ ἄκουσον,
38  ὥς τοι ἐγὼν ἐρέω, μνήσει δέ σε καὶ θεὸς αὐτός.
39  Σειρῆνας μὲν πρῶτον ἀφίξεαι, αἵ ῥά τε πάντας
40  ἀνθρώπους θέλγουσιν, ὅτις σφεας εἰσαφίκηται.
41  ὅς τις ἀιδρείῃ πελάσῃ καὶ φθόγγον ἀκούσῃ
42  Σειρήνων, τῷ δʼ οὔ τι γυνὴ καὶ νήπια τέκνα
43  οἴκαδε νοστήσαντι παρίσταται οὐδὲ γάνυνται,
44  ἀλλά τε Σειρῆνες λιγυρῇ θέλγουσιν ἀοιδῇ
45  ἥμεναι ἐν λειμῶνι, πολὺς δʼ ἀμφʼ ὀστεόφιν θὶς
46  ἀνδρῶν πυθομένων, περὶ δὲ ῥινοὶ μινύθουσι.
47  ἀλλὰ παρεξελάαν, ἐπὶ δʼ οὔατʼ ἀλεῖψαι ἑταίρων
48  κηρὸν δεψήσας μελιηδέα, μή τις ἀκούσῃ
49  τῶν ἄλλων· ἀτὰρ αὐτὸς ἀκουέμεν αἴ κʼ ἐθέλῃσθα,
50  δησάντων σʼ ἐν νηὶ θοῇ χεῖράς τε πόδας τε
51  ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ, ἐκ δʼ αὐτοῦ πείρατʼ ἀνήφθω,
52  ὄφρα κε τερπόμενος ὄπʼ ἀκούσῃς Σειρήνοιιν.
53  εἰ δέ κε λίσσηαι ἑτάρους λῦσαί τε κελεύῃς,
54  οἱ δέ σʼ ἔτι πλεόνεσσι τότʼ ἐν δεσμοῖσι διδέντων.
55  αὐτὰρ ἐπὴν δὴ τάς γε παρὲξ ἐλάσωσιν ἑταῖροι,
56  ἔνθα τοι οὐκέτʼ ἔπειτα διηνεκέως ἀγορεύσω,
57  ὁπποτέρη δή τοι ὁδὸς ἔσσεται, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς
58  θυμῷ βουλεύειν· ἐρέω δέ τοι ἀμφοτέρωθεν.
59  ἔνθεν μὲν γὰρ πέτραι ἐπηρεφέες, προτὶ δʼ αὐτὰς
60  κῦμα μέγα ῥοχθεῖ κυανώπιδος Ἀμφιτρίτης·
61  Πλαγκτὰς δή τοι τάς γε θεοὶ μάκαρες καλέουσι.
62  τῇ μέν τʼ οὐδὲ ποτητὰ παρέρχεται οὐδὲ πέλειαι
63  τρήρωνες, ταί τʼ ἀμβροσίην Διὶ πατρὶ φέρουσιν,
64  ἀλλά τε καὶ τῶν αἰὲν ἀφαιρεῖται λὶς πέτρη·
65  ἀλλʼ ἄλλην ἐνίησι πατὴρ ἐναρίθμιον εἶναι.
66  τῇ δʼ οὔ πώ τις νηῦς φύγεν ἀνδρῶν, ἥ τις ἵκηται,
67  ἀλλά θʼ ὁμοῦ πίνακάς τε νεῶν καὶ σώματα φωτῶν
68  κύμαθʼ ἁλὸς φορέουσι πυρός τʼ ὀλοοῖο θύελλαι.
69  οἴη δὴ κείνη γε παρέπλω ποντοπόρος νηῦς,
70  Ἀργὼ πᾶσι μέλουσα, παρʼ Αἰήταο πλέουσα.
71  καὶ νύ κε τὴν ἔνθʼ ὦκα βάλεν μεγάλας ποτὶ πέτρας,
72  ἀλλʼ Ἥρη παρέπεμψεν, ἐπεὶ φίλος ἦεν Ἰήσων.
73  οἱ δὲ δύω σκόπελοι ὁ μὲν οὐρανὸν εὐρὺν ἱκάνει
74  ὀξείῃ κορυφῇ, νεφέλη δέ μιν ἀμφιβέβηκε
75  κυανέη· τὸ μὲν οὔ ποτʼ ἐρωεῖ, οὐδέ ποτʼ αἴθρη
76  κείνου ἔχει κορυφὴν οὔτʼ ἐν θέρει οὔτʼ ἐν ὀπώρῃ.
77  οὐδέ κεν ἀμβαίη βροτὸς ἀνὴρ οὐδʼ ἐπιβαίη,
78  οὐδʼ εἴ οἱ χεῖρές τε ἐείκοσι καὶ πόδες εἶεν·
79  πέτρη γὰρ λίς ἐστι, περιξεστῇ ἐικυῖα.
80  μέσσῳ δʼ ἐν σκοπέλῳ ἔστι σπέος ἠεροειδές,
81  πρὸς ζόφον εἰς Ἔρεβος τετραμμένον, ᾗ περ ἂν ὑμεῖς
82  νῆα παρὰ γλαφυρὴν ἰθύνετε, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ.
83  οὐδέ κεν ἐκ νηὸς γλαφυρῆς αἰζήιος ἀνὴρ
84  τόξῳ ὀιστεύσας κοῖλον σπέος εἰσαφίκοιτο.
85  ἔνθα δʼ ἐνὶ Σκύλλη ναίει δεινὸν λελακυῖα.
86  τῆς ἦ τοι φωνὴ μὲν ὅση σκύλακος νεογιλῆς
87  γίγνεται, αὐτὴ δʼ αὖτε πέλωρ κακόν· οὐδέ κέ τίς μιν
88  γηθήσειεν ἰδών, οὐδʼ εἰ θεὸς ἀντιάσειεν.
89  τῆς ἦ τοι πόδες εἰσὶ δυώδεκα πάντες ἄωροι,
90  ἓξ δέ τέ οἱ δειραὶ περιμήκεες, ἐν δὲ ἑκάστῃ
91  σμερδαλέη κεφαλή, ἐν δὲ τρίστοιχοι ὀδόντες
92  πυκνοὶ καὶ θαμέες, πλεῖοι μέλανος θανάτοιο.
93  μέσση μέν τε κατὰ σπείους κοίλοιο δέδυκεν,
94  ἔξω δʼ ἐξίσχει κεφαλὰς δεινοῖο βερέθρου,
95  αὐτοῦ δʼ ἰχθυάᾳ, σκόπελον περιμαιμώωσα,
96  δελφῖνάς τε κύνας τε, καὶ εἴ ποθι μεῖζον ἕλῃσι
97  κῆτος, ἃ μυρία βόσκει ἀγάστονος Ἀμφιτρίτη.
98  τῇ δʼ οὔ πώ ποτε ναῦται ἀκήριοι εὐχετόωνται
99  παρφυγέειν σὺν νηί· φέρει δέ τε κρατὶ ἑκάστῳ
100  φῶτʼ ἐξαρπάξασα νεὸς κυανοπρῴροιο.
101  τὸν δʼ ἕτερον σκόπελον χθαμαλώτερον ὄψει, Ὀδυσσεῦ.
102  πλησίον ἀλλήλων· καί κεν διοϊστεύσειας.
103  τῷ δʼ ἐν ἐρινεὸς ἔστι μέγας, φύλλοισι τεθηλώς·
104  τῷ δʼ ὑπὸ δῖα Χάρυβδις ἀναρροιβδεῖ μέλαν ὕδωρ.
105  τρὶς μὲν γάρ τʼ ἀνίησιν ἐπʼ ἤματι, τρὶς δʼ ἀναροιβδεῖ
106  δεινόν· μὴ σύ γε κεῖθι τύχοις, ὅτε ῥοιβδήσειεν·
107  οὐ γάρ κεν ῥύσαιτό σʼ ὑπὲκ κακοῦ οὐδʼ ἐνοσίχθων.
108  ἀλλὰ μάλα Σκύλλης σκοπέλῳ πεπλημένος ὦκα
109  νῆα παρὲξ ἐλάαν, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν
110  ἓξ ἑτάρους ἐν νηὶ ποθήμεναι ἢ ἅμα πάντας.
111  ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
112  εἰ δʼ ἄγε δή μοι τοῦτο, θεά, νημερτὲς ἐνίσπες,
113  εἴ πως τὴν ὀλοὴν μὲν ὑπεκπροφύγοιμι Χάρυβδιν,
114  τὴν δέ κʼ ἀμυναίμην, ὅτε μοι σίνοιτό γʼ ἑταίρους.
115  ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο δῖα θεάων·
116  σχέτλιε, καὶ δὴ αὖ τοι πολεμήια ἔργα μέμηλε
117  καὶ πόνος· οὐδὲ θεοῖσιν ὑπείξεαι ἀθανάτοισιν;
118  ἡ δέ τοι οὐ θνητή, ἀλλʼ ἀθάνατον κακόν ἐστι,
119  δεινόν τʼ ἀργαλέον τε καὶ ἄγριον οὐδὲ μαχητόν·
120  οὐδέ τις ἔστʼ ἀλκή· φυγέειν κάρτιστον ἀπʼ αὐτῆς.
121  ἢν γὰρ δηθύνῃσθα κορυσσόμενος παρὰ πέτρῃ,
122  δείδω, μή σʼ ἐξαῦτις ἐφορμηθεῖσα κίχῃσι
123  τόσσῃσιν κεφαλῇσι, τόσους δʼ ἐκ φῶτας ἕληται.
124  ἀλλὰ μάλα σφοδρῶς ἐλάαν, βωστρεῖν δὲ Κράταιιν,
125  μητέρα τῆς Σκύλλης, ἥ μιν τέκε πῆμα βροτοῖσιν·
126  ἥ μιν ἔπειτʼ ἀποπαύσει ἐς ὕστερον ὁρμηθῆναι.
127  Θρινακίην δʼ ἐς νῆσον ἀφίξεαι· ἔνθα δὲ πολλαὶ
128  βόσκοντʼ Ἠελίοιο βόες καὶ ἴφια μῆλα,
129  ἑπτὰ βοῶν ἀγέλαι, τόσα δʼ οἰῶν πώεα καλά,
130  πεντήκοντα δʼ ἕκαστα. γόνος δʼ οὐ γίγνεται αὐτῶν,
131  οὐδέ ποτε φθινύθουσι. θεαὶ δʼ ἐπιποιμένες εἰσίν,
132  νύμφαι ἐυπλόκαμοι, Φαέθουσά τε Λαμπετίη τε,
133  ἃς τέκεν Ἠελίῳ Ὑπερίονι δῖα Νέαιρα.
134  τὰς μὲν ἄρα θρέψασα τεκοῦσά τε πότνια μήτηρ
135  Θρινακίην ἐς νῆσον ἀπῴκισε τηλόθι ναίειν,
136  μῆλα φυλασσέμεναι πατρώια καὶ ἕλικας βοῦς.
137  τὰς εἰ μέν κʼ ἀσινέας ἐάᾳς νόστου τε μέδηαι,
138  ἦ τʼ ἂν ἔτʼ εἰς Ἰθάκην κακά περ πάσχοντες ἵκοισθε·
139  εἰ δέ κε σίνηαι, τότε τοι τεκμαίρομʼ ὄλεθρον,
140  νηί τε καὶ ἑτάροις· αὐτὸς δʼ εἴ πέρ κεν ἀλύξῃς,
141  ὀψὲ κακῶς νεῖαι, ὀλέσας ἄπο πάντας ἑταίρους.
142  ὣς ἔφατʼ, αὐτίκα δὲ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς.
143  ἡ μὲν ἔπειτʼ ἀνὰ νῆσον ἀπέστιχε δῖα θεάων·
144  αὐτὰρ ἐγὼν ἐπὶ νῆα κιὼν ὤτρυνον ἑταίρους
145  αὐτούς τʼ ἀμβαίνειν ἀνά τε πρυμνήσια λῦσαι·
146  οἱ δʼ αἶψʼ εἴσβαινον καὶ ἐπὶ κληῖσι καθῖζον.
147  ἑξῆς δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.
148  ἡμῖν δʼ αὖ κατόπισθε νεὸς κυανοπρῴροιο
149  ἴκμενον οὖρον ἵει πλησίστιον, ἐσθλὸν ἑταῖρον,
150  Κίρκη ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα.
151  αὐτίκα δʼ ὅπλα ἕκαστα πονησάμενοι κατὰ νῆα
152  ἥμεθα· τὴν δʼ ἄνεμός τε κυβερνήτης τʼ ἴθυνε.
153  δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάροισι μετηύδων ἀχνύμενος κῆρ·
154  ὦ φίλοι, οὐ γὰρ χρὴ ἕνα ἴδμεναι οὐδὲ δύʼ οἴους
155  θέσφαθʼ ἅ μοι Κίρκη μυθήσατο, δῖα θεάων·
156  ἀλλʼ ἐρέω μὲν ἐγών, ἵνα εἰδότες ἤ κε θάνωμεν
157  ἤ κεν ἀλευάμενοι θάνατον καὶ κῆρα φύγοιμεν.
158  Σειρήνων μὲν πρῶτον ἀνώγει θεσπεσιάων
159  φθόγγον ἀλεύασθαι καὶ λειμῶνʼ ἀνθεμόεντα.
160  οἶον ἔμʼ ἠνώγει ὄπʼ ἀκουέμεν· ἀλλά με δεσμῷ
161  δήσατʼ ἐν ἀργαλέῳ, ὄφρʼ ἔμπεδον αὐτόθι μίμνω,
162  ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ, ἐκ δʼ αὐτοῦ πείρατʼ ἀνήφθω.
163  εἰ δέ κε λίσσωμαι ὑμέας λῦσαί τε κελεύω,
164  ὑμεῖς δὲ πλεόνεσσι τότʼ ἐν δεσμοῖσι πιέζειν.
165  ἦ τοι ἐγὼ τὰ ἕκαστα λέγων ἑτάροισι πίφαυσκον·
166  τόφρα δὲ καρπαλίμως ἐξίκετο νηῦς ἐυεργὴς
167  νῆσον Σειρήνοιιν· ἔπειγε γὰρ οὖρος ἀπήμων.
168  αὐτίκʼ ἔπειτʼ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο ἠδὲ γαλήνη
169  ἔπλετο νηνεμίη, κοίμησε δὲ κύματα δαίμων.
170  ἀνστάντες δʼ ἕταροι νεὸς ἱστία μηρύσαντο
171  καὶ τὰ μὲν ἐν νηὶ γλαφυρῇ θέσαν, οἱ δʼ ἐπʼ ἐρετμὰ
172  ἑζόμενοι λεύκαινον ὕδωρ ξεστῇς ἐλάτῃσιν.
173  αὐτὰρ ἐγὼ κηροῖο μέγαν τροχὸν ὀξέι χαλκῷ
174  τυτθὰ διατμήξας χερσὶ στιβαρῇσι πίεζον·
175  αἶψα δʼ ἰαίνετο κηρός, ἐπεὶ κέλετο μεγάλη ἲς
176  Ἠελίου τʼ αὐγὴ Ὑπεριονίδαο ἄνακτος·
177  ἑξείης δʼ ἑτάροισιν ἐπʼ οὔατα πᾶσιν ἄλειψα.
178  οἱ δʼ ἐν νηί μʼ ἔδησαν ὁμοῦ χεῖράς τε πόδας τε
179  ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ, ἐκ δʼ αὐτοῦ πείρατʼ ἀνῆπτον·
180  αὐτοὶ δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.
181  ἀλλʼ ὅτε τόσσον ἀπῆμεν ὅσον τε γέγωνε βοήσας,
182  ῥίμφα διώκοντες, τὰς δʼ οὐ λάθεν ὠκύαλος νηῦς
183  ἐγγύθεν ὀρνυμένη, λιγυρὴν δʼ ἔντυνον ἀοιδήν·
184  δεῦρʼ ἄγʼ ἰών, πολύαινʼ Ὀδυσεῦ, μέγα κῦδος Ἀχαιῶν,
185  νῆα κατάστησον, ἵνα νωιτέρην ὄπ ἀκούσῃς.
186  οὐ γάρ πώ τις τῇδε παρήλασε νηὶ μελαίνῃ,
187  πρίν γʼ ἡμέων μελίγηρυν ἀπὸ στομάτων ὄπʼ ἀκοῦσαι,
188  ἀλλʼ ὅ γε τερψάμενος νεῖται καὶ πλείονα εἰδώς.
189  ἴδμεν γάρ τοι πάνθʼ ὅσʼ ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ
190  Ἀργεῖοι Τρῶές τε θεῶν ἰότητι μόγησαν,
191  ἴδμεν δʼ, ὅσσα γένηται ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ.
192  ὣς φάσαν ἱεῖσαι ὄπα κάλλιμον· αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ
193  ἤθελʼ ἀκουέμεναι, λῦσαί τʼ ἐκέλευον ἑταίρους
194  ὀφρύσι νευστάζων· οἱ δὲ προπεσόντες ἔρεσσον.
195  αὐτίκα δʼ ἀνστάντες Περιμήδης Εὐρύλοχός τε
196  πλείοσί μʼ ἐν δεσμοῖσι δέον μᾶλλόν τε πίεζον.
197  αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τάς γε παρήλασαν, οὐδʼ ἔτʼ ἔπειτα
198  φθογγῆς Σειρήνων ἠκούομεν οὐδέ τʼ ἀοιδῆς,
199  αἶψʼ ἀπὸ κηρὸν ἕλοντο ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι,
200  ὅν σφιν ἐπʼ ὠσὶν ἄλειψʼ, ἐμέ τʼ ἐκ δεσμῶν ἀνέλυσαν.
201  ἀλλʼ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἐλείπομεν, αὐτίκʼ ἔπειτα
202  καπνὸν καὶ μέγα κῦμα ἴδον καὶ δοῦπον ἄκουσα.
203  τῶν δʼ ἄρα δεισάντων ἐκ χειρῶν ἔπτατʼ ἐρετμά,
204  βόμβησαν δʼ ἄρα πάντα κατὰ ῥόον· ἔσχετο δʼ αὐτοῦ
205  νηῦς, ἐπεὶ οὐκέτʼ ἐρετμὰ προήκεα χερσὶν ἔπειγον.
206  αὐτὰρ ἐγὼ διὰ νηὸς ἰὼν ὤτρυνον ἑταίρους
207  μειλιχίοις ἐπέεσσι παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον·
208  ὦ φίλοι, οὐ γάρ πώ τι κακῶν ἀδαήμονές εἰμεν·
209  οὐ μὲν δὴ τόδε μεῖζον ἕπει κακόν, ἢ ὅτε Κύκλωψ
210  εἴλει ἐνὶ σπῆι γλαφυρῷ κρατερῆφι βίηφιν·
211  ἀλλὰ καὶ ἔνθεν ἐμῇ ἀρετῇ, βουλῇ τε νόῳ τε,
212  ἐκφύγομεν, καί που τῶνδε μνήσεσθαι ὀίω.
213  νῦν δʼ ἄγεθʼ, ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω, πειθώμεθα πάντες.
214  ὑμεῖς μὲν κώπῃσιν ἁλὸς ῥηγμῖνα βαθεῖαν
215  τύπτετε κληίδεσσιν ἐφήμενοι, αἴ κέ ποθι Ζεὺς
216  δώῃ τόνδε γʼ ὄλεθρον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι·
217  σοὶ δέ, κυβερνῆθʼ, ὧδʼ ἐπιτέλλομαι· ἀλλʼ ἐνὶ θυμῷ
218  βάλλευ, ἐπεὶ νηὸς γλαφυρῆς οἰήια νωμᾷς.
219  τούτου μὲν καπνοῦ καὶ κύματος ἐκτὸς ἔεργε
220  νῆα, σὺ δὲ σκοπέλου ἐπιμαίεο, μή σε λάθῃσι
221  κεῖσʼ ἐξορμήσασα καὶ ἐς κακὸν ἄμμε βάλῃσθα.
222  ὣς ἐφάμην, οἱ δʼ ὦκα ἐμοῖς ἐπέεσσι πίθοντο.
223  Σκύλλην δʼ οὐκέτʼ ἐμυθεόμην, ἄπρηκτον ἀνίην,
224  μή πώς μοι δείσαντες ἀπολλήξειαν ἑταῖροι
225  εἰρεσίης, ἐντὸς δὲ πυκάζοιεν σφέας αὐτούς.
226  καὶ τότε δὴ Κίρκης μὲν ἐφημοσύνης ἀλεγεινῆς
227  λανθανόμην, ἐπεὶ οὔ τί μʼ ἀνώγει θωρήσσεσθαι·
228  αὐτὰρ ἐγὼ καταδὺς κλυτὰ τεύχεα καὶ δύο δοῦρε
229  μάκρʼ ἐν χερσὶν ἑλὼν εἰς ἴκρια νηὸς ἔβαινον
230  πρῴρης· ἔνθεν γάρ μιν ἐδέγμην πρῶτα φανεῖσθαι
231  Σκύλλην πετραίην, ἥ μοι φέρε πῆμʼ ἑτάροισιν.
232  οὐδέ πῃ ἀθρῆσαι δυνάμην, ἔκαμον δέ μοι ὄσσε
233  πάντῃ παπταίνοντι πρὸς ἠεροειδέα πέτρην.
234  ἡμεῖς μὲν στεινωπὸν ἀνεπλέομεν γοόωντες·
235  ἔνθεν μὲν Σκύλλη, ἑτέρωθι δὲ δῖα Χάρυβδις
236  δεινὸν ἀνερροίβδησε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ.
237  ἦ τοι ὅτʼ ἐξεμέσειε, λέβης ὣς ἐν πυρὶ πολλῷ
238  πᾶσʼ ἀναμορμύρεσκε κυκωμένη, ὑψόσε δʼ ἄχνη
239  ἄκροισι σκοπέλοισιν ἐπʼ ἀμφοτέροισιν ἔπιπτεν·
240  ἀλλʼ ὅτʼ ἀναβρόξειε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ,
241  πᾶσʼ ἔντοσθε φάνεσκε κυκωμένη, ἀμφὶ δὲ πέτρη
242  δεινὸν ἐβεβρύχει, ὑπένερθε δὲ γαῖα φάνεσκε
243  ψάμμῳ κυανέη· τοὺς δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει.
244  ἡμεῖς μὲν πρὸς τὴν ἴδομεν δείσαντες ὄλεθρον·
245  τόφρα δέ μοι Σκύλλη γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑταίρους
246  ἓξ ἕλεθʼ, οἳ χερσίν τε βίηφί τε φέρτατοι ἦσαν.
247  σκεψάμενος δʼ ἐς νῆα θοὴν ἅμα καὶ μεθʼ ἑταίρους
248  ἤδη τῶν ἐνόησα πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν
249  ὑψόσʼ ἀειρομένων· ἐμὲ δὲ φθέγγοντο καλεῦντες
250  ἐξονομακλήδην, τότε γʼ ὕστατον, ἀχνύμενοι κῆρ.
251  ὡς δʼ ὅτʼ ἐπὶ προβόλῳ ἁλιεὺς περιμήκεϊ ῥάβδῳ
252  ἰχθύσι τοῖς ὀλίγοισι δόλον κατὰ εἴδατα βάλλων
253  ἐς πόντον προΐησι βοὸς κέρας ἀγραύλοιο,
254  ἀσπαίροντα δʼ ἔπειτα λαβὼν ἔρριψε θύραζε,
255  ὣς οἵ γʼ ἀσπαίροντες ἀείροντο προτὶ πέτρας·
256  αὐτοῦ δʼ εἰνὶ θύρῃσι κατήσθιε κεκληγῶτας
257  χεῖρας ἐμοὶ ὀρέγοντας ἐν αἰνῇ δηιοτῆτι·
258  οἴκτιστον δὴ κεῖνο ἐμοῖς ἴδον ὀφθαλμοῖσι
259  πάντων, ὅσσʼ ἐμόγησα πόρους ἁλὸς ἐξερεείνων.
260  αὐτὰρ ἐπεὶ πέτρας φύγομεν δεινήν τε Χάρυβδιν
261  Σκύλλην τʼ, αὐτίκʼ ἔπειτα θεοῦ ἐς ἀμύμονα νῆσον
262  ἱκόμεθʼ· ἔνθα δʼ ἔσαν καλαὶ βόες εὐρυμέτωποι,
263  πολλὰ δὲ ἴφια μῆλʼ Ὑπερίονος Ἠελίοιο.
264  δὴ τότʼ ἐγὼν ἔτι πόντῳ ἐὼν ἐν νηὶ μελαίνῃ
265  μυκηθμοῦ τʼ ἤκουσα βοῶν αὐλιζομενάων
266  οἰῶν τε βληχήν· καί μοι ἔπος ἔμπεσε θυμῷ
267  μάντηος ἀλαοῦ, Θηβαίου Τειρεσίαο,
268  Κίρκης τʼ Αἰαίης, ἥ μοι μάλα πόλλʼ ἐπέτελλε
269  νῆσον ἀλεύασθαι τερψιμβρότου Ἠελίοιο.
270  δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάροισι μετηύδων ἀχνύμενος κῆρ·
271  κέκλυτέ μευ μύθων κακά περ πάσχοντες ἑταῖροι,
272  ὄφρʼ ὑμῖν εἴπω μαντήια Τειρεσίαο
273  Κίρκης τʼ Αἰαίης, ἥ μοι μάλα πόλλʼ ἐπέτελλε
274  νῆσον ἀλεύασθαι τερψιμβρότου Ἠελίοιο·
275  ἔνθα γὰρ αἰνότατον κακὸν ἔμμεναι ἄμμιν ἔφασκεν.
276  ἀλλὰ παρὲξ τὴν νῆσον ἐλαύνετε νῆα μέλαιναν.
277  ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δὲ κατεκλάσθη φίλον ἦτορ.
278  αὐτίκα δʼ Εὐρύλοχος στυγερῷ μʼ ἠμείβετο μύθῳ·
279  σχέτλιός εἰς, Ὀδυσεῦ· περί τοι μένος, οὐδέ τι γυῖα
280  κάμνεις· ἦ ῥά νυ σοί γε σιδήρεα πάντα τέτυκται,
281  ὅς ῥʼ ἑτάρους καμάτῳ ἁδηκότας ἠδὲ καὶ ὕπνῳ
282  οὐκ ἐάᾳς γαίης ἐπιβήμεναι, ἔνθα κεν αὖτε
283  νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ λαρὸν τετυκοίμεθα δόρπον,
284  ἀλλʼ αὔτως διὰ νύκτα θοὴν ἀλάλησθαι ἄνωγας
285  νήσου ἀποπλαγχθέντας ἐν ἠεροειδέι πόντῳ.
286  ἐκ νυκτῶν δʼ ἄνεμοι χαλεποί, δηλήματα νηῶν,
287  γίγνονται· πῇ κέν τις ὑπεκφύγοι αἰπὺν ὄλεθρον,
288  ἤν πως ἐξαπίνης ἔλθῃ ἀνέμοιο θύελλα,
289  ἢ Νότου ἢ Ζεφύροιο δυσαέος, οἵ τε μάλιστα
290  νῆα διαρραίουσι θεῶν ἀέκητι ἀνάκτων.
291  ἀλλʼ ἦ τοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ
292  δόρπον θʼ ὁπλισόμεσθα θοῇ παρὰ νηὶ μένοντες,
293  ἠῶθεν δʼ ἀναβάντες ἐνήσομεν εὐρέι πόντῳ.
294  ὣς ἔφατʼ Εὐρύλοχος, ἐπὶ δʼ ᾔνεον ἄλλοι ἑταῖροι.
295  καὶ τότε δὴ γίγνωσκον ὃ δὴ κακὰ μήδετο δαίμων,
296  καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων·
297  Εὐρύλοχʼ, ἦ μάλα δή με βιάζετε μοῦνον ἐόντα.
298  ἀλλʼ ἄγε νῦν μοι πάντες ὀμόσσατε καρτερὸν ὅρκον·
299  εἴ κέ τινʼ ἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶυ μέγʼ οἰῶν
300  εὕρωμεν, μή πού τις ἀτασθαλίῃσι κακῇσιν
301  ἢ βοῦν ἠέ τι μῆλον ἀποκτάνῃ· ἀλλὰ ἕκηλοι
302  ἐσθίετε βρώμην, τὴν ἀθανάτη πόρε Κίρκη.
303  ὣς ἐφάμην, οἱ δʼ αὐτίκʼ ἀπώμνυον, ὡς ἐκέλευον.
304  αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὄμοσάν τε τελεύτησάν τε τὸν ὅρκον,
305  στήσαμεν ἐν λιμένι γλαφυρῷ ἐυεργέα νῆα
306  ἄγχʼ ὕδατος γλυκεροῖο, καὶ ἐξαπέβησαν ἑταῖροι
307  νηός, ἔπειτα δὲ δόρπον ἐπισταμένως τετύκοντο.
308  αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
309  μνησάμενοι δὴ ἔπειτα φίλους ἔκλαιον ἑταίρους,
310  οὓς ἔφαγε Σκύλλη γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑλοῦσα·
311  κλαιόντεσσι δὲ τοῖσιν ἐπήλυθε νήδυμος ὕπνος.
312  ἦμος δὲ τρίχα νυκτὸς ἔην, μετὰ δʼ ἄστρα βεβήκει,
313  ὦρσεν ἔπι ζαῆν ἄνεμον νεφεληγερέτα Ζεὺς
314  λαίλαπι θεσπεσίῃ, σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε
315  γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόντον· ὀρώρει δʼ οὐρανόθεν νύξ.
316  ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
317  νῆα μὲν ὡρμίσαμεν κοῖλον σπέος εἰσερύσαντες.
318  ἔνθα δʼ ἔσαν νυμφέων καλοὶ χοροὶ ἠδὲ θόωκοι·
319  καὶ τότʼ ἐγὼν ἀγορὴν θέμενος μετὰ μῦθον ἔειπον·
320  ὦ φίλοι, ἐν γὰρ νηὶ θοῇ βρῶσίς τε πόσις τε
321  ἔστιν, τῶν δὲ βοῶν ἀπεχώμεθα, μή τι πάθωμεν·
322  δεινοῦ γὰρ θεοῦ αἵδε βόες καὶ ἴφια μῆλα,
323  Ἠελίου, ὃς πάντʼ ἐφορᾷ καὶ πάντʼ ἐπακούει.
324  ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
325  μῆνα δὲ πάντʼ ἄλληκτος ἄη Νότος, οὐδέ τις ἄλλος
326  γίγνετʼ ἔπειτʼ ἀνέμων εἰ μὴ Εὖρός τε Νότος τε.
327  οἱ δʼ ἧος μὲν σῖτον ἔχον καὶ οἶνον ἐρυθρόν,
328  τόφρα βοῶν ἀπέχοντο λιλαιόμενοι βιότοιο.
329  ἀλλʼ ὅτε δὴ νηὸς ἐξέφθιτο ἤια πάντα,
330  καὶ δὴ ἄγρην ἐφέπεσκον ἀλητεύοντες ἀνάγκῃ,
331  ἰχθῦς ὄρνιθάς τε, φίλας ὅ τι χεῖρας ἵκοιτο,
332  γναμπτοῖς ἀγκίστροισιν, ἔτειρε δὲ γαστέρα λιμός·
333  δὴ τότʼ ἐγὼν ἀνὰ νῆσον ἀπέστιχον, ὄφρα θεοῖσιν
334  εὐξαίμην, εἴ τίς μοι ὁδὸν φήνειε νέεσθαι.
335  ἀλλʼ ὅτε δὴ διὰ νήσου ἰὼν ἤλυξα ἑταίρους,
336  χεῖρας νιψάμενος, ὅθʼ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο,
337  ἠρώμην πάντεσσι θεοῖς οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν·
338  οἱ δʼ ἄρα μοι γλυκὺν ὕπνον ἐπὶ βλεφάροισιν ἔχευαν.
339  Εὐρύλοχος δʼ ἑτάροισι κακῆς ἐξήρχετο βουλῆς·
340  κέκλυτέ μευ μύθων κακά περ πάσχοντες ἑταῖροι.
341  πάντες μὲν στυγεροὶ θάνατοι δειλοῖσι βροτοῖσι,
342  λιμῷ δʼ οἴκτιστον θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν.
343  ἀλλʼ ἄγετʼ, Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας
344  ῥέξομεν ἀθανάτοισι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν.
345  εἰ δέ κεν εἰς Ἰθάκην ἀφικοίμεθα, πατρίδα γαῖαν,
346  αἶψά κεν Ἠελίῳ Ὑπερίονι πίονα νηὸν
347  τεύξομεν, ἐν δέ κε θεῖμεν ἀγάλματα πολλὰ καὶ ἐσθλά.
348  εἰ δὲ χολωσάμενός τι βοῶν ὀρθοκραιράων
349  νῆʼ ἐθέλῃ ὀλέσαι, ἐπὶ δʼ ἕσπωνται θεοὶ ἄλλοι,
350  βούλομʼ ἅπαξ πρὸς κῦμα χανὼν ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσαι,
351  ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐὼν ἐν νήσῳ ἐρήμῃ.
352  ὣς ἔφατʼ Εὐρύλοχος, ἐπὶ δʼ ᾔνεον ἄλλοι ἑταῖροι.
353  αὐτίκα δʼ Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας
354  ἐγγύθεν, οὐ γὰρ τῆλε νεὸς κυανοπρῴροιο
355  βοσκέσκονθʼ ἕλικες καλαὶ βόες εὐρυμέτωποι·
356  τὰς δὲ περίστησάν τε καὶ εὐχετόωντο θεοῖσιν,
357  φύλλα δρεψάμενοι τέρενα δρυὸς ὑψικόμοιο·
358  οὐ γὰρ ἔχον κρῖ λευκὸν ἐυσσέλμου ἐπὶ νηός.
359  αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ εὔξαντο καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν,
360  μηρούς τʼ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν
361  δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπʼ αὐτῶν δʼ ὠμοθέτησαν.
362  οὐδʼ εἶχον μέθυ λεῖψαι ἐπʼ αἰθομένοις ἱεροῖσιν,
363  ἀλλʼ ὕδατι σπένδοντες ἐπώπτων ἔγκατα πάντα.
364  αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρʼ ἐκάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο,
365  μίστυλλόν τʼ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν.
366  καὶ τότε μοι βλεφάρων ἐξέσσυτο νήδυμος ὕπνος,
367  βῆν δʼ ἰέναι ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης.
368  ἀλλʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦα κιὼν νεὸς ἀμφιελίσσης,
369  καὶ τότε με κνίσης ἀμφήλυθεν ἡδὺς ἀυτμή.
370  οἰμώξας δὲ θεοῖσι μέγʼ ἀθανάτοισι γεγώνευν·
371  Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες,
372  ἦ με μάλʼ εἰς ἄτην κοιμήσατε νηλέι ὕπνῳ.
373  οἱ δʼ ἕταροι μέγα ἔργον ἐμητίσαντο μένοντες.
374  ὠκέα δʼ Ἠελίῳ Ὑπερίονι ἄγγελος ἦλθε
375  Λαμπετίη τανύπεπλος, ὅ οἱ βόας ἔκταμεν ἡμεῖς.
376  αὐτίκα δʼ ἀθανάτοισι μετηύδα χωόμενος κῆρ·
377  Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες,
378  τῖσαι δὴ ἑτάρους Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος,
379  οἵ μευ βοῦς ἔκτειναν ὑπέρβιον, ᾗσιν ἐγώ γε
380  χαίρεσκον μὲν ἰὼν εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα,
381  ἠδʼ ὁπότʼ ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπʼ οὐρανόθεν προτραποίμην.
382  εἰ δέ μοι οὐ τίσουσι βοῶν ἐπιεικέʼ ἀμοιβήν,
383  δύσομαι εἰς Ἀίδαο καὶ ἐν νεκύεσσι φαείνω.
384  τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
385  Ἠέλιʼ, ἦ τοι μὲν σὺ μετʼ ἀθανάτοισι φάεινε
386  καὶ θνητοῖσι βροτοῖσιν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν·
387  τῶν δέ κʼ ἐγὼ τάχα νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ
388  τυτθὰ βαλὼν κεάσαιμι μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ.
389  ταῦτα δʼ ἐγὼν ἤκουσα Καλυψοῦς ἠυκόμοιο·
390  ἡ δʼ ἔφη Ἑρμείαο διακτόρου αὐτὴ ἀκοῦσαι.
391  αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλυθον ἠδὲ θάλασσαν,
392  νείκεον ἄλλοθεν ἄλλον ἐπισταδόν, οὐδέ τι μῆχος
393  εὑρέμεναι δυνάμεσθα, βόες δʼ ἀποτέθνασαν ἤδη.
394  τοῖσιν δʼ αὐτίκʼ ἔπειτα θεοὶ τέραα προύφαινον·
395  εἷρπον μὲν ῥινοί, κρέα δʼ ἀμφʼ ὀβελοῖσι μεμύκει,
396  ὀπταλέα τε καὶ ὠμά, βοῶν δʼ ὣς γίγνετο φωνή.
397  ἑξῆμαρ μὲν ἔπειτα ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι
398  δαίνυντʼ Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας·
399  ἀλλʼ ὅτε δὴ ἕβδομον ἦμαρ ἐπὶ Ζεὺς θῆκε Κρονίων,
400  καὶ τότʼ ἔπειτʼ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο λαίλαπι θύων,
401  ἡμεῖς δʼ αἶψʼ ἀναβάντες ἐνήκαμεν εὐρέι πόντῳ,
402  ἱστὸν στησάμενοι ἀνά θʼ ἱστία λεύκʼ ἐρύσαντες.
403  ἀλλʼ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἐλείπομεν, οὐδέ τις ἄλλη
404  φαίνετο γαιάων, ἀλλʼ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα,
405  δὴ τότε κυανέην νεφέλην ἔστησε Κρονίων
406  νηὸς ὕπερ γλαφυρῆς, ἤχλυσε δὲ πόντος ὑπʼ αὐτῆς.
407  ἡ δʼ ἔθει οὐ μάλα πολλὸν ἐπὶ χρόνον· αἶψα γὰρ ἦλθε
408  κεκληγὼς Ζέφυρος μεγάλῃ σὺν λαίλαπι θύων,
409  ἱστοῦ δὲ προτόνους ἔρρηξʼ ἀνέμοιο θύελλα
410  ἀμφοτέρους· ἱστὸς δʼ ὀπίσω πέσεν, ὅπλα τε πάντα
411  εἰς ἄντλον κατέχυνθʼ. ὁ δʼ ἄρα πρυμνῇ ἐνὶ νηὶ
412  πλῆξε κυβερνήτεω κεφαλήν, σὺν δʼ ὀστέʼ ἄραξε
413  πάντʼ ἄμυδις κεφαλῆς· ὁ δʼ ἄρʼ ἀρνευτῆρι ἐοικὼς
414  κάππεσʼ ἀπʼ ἰκριόφιν, λίπε δʼ ὀστέα θυμὸς ἀγήνωρ.
415  Ζεὺς δʼ ἄμυδις βρόντησε καὶ ἔμβαλε νηὶ κεραυνόν·
416  ἡ δʼ ἐλελίχθη πᾶσα Διὸς πληγεῖσα κεραυνῷ,
417  ἐν δὲ θεείου πλῆτο, πέσον δʼ ἐκ νηὸς ἑταῖροι.
418  οἱ δὲ κορώνῃσιν ἴκελοι περὶ νῆα μέλαιναν
419  κύμασιν ἐμφορέοντο, θεὸς δʼ ἀποαίνυτο νόστον.
420  αὐτὰρ ἐγὼ διὰ νηὸς ἐφοίτων, ὄφρʼ ἀπὸ τοίχους
421  λῦσε κλύδων τρόπιος, τὴν δὲ ψιλὴν φέρε κῦμα,
422  ἐκ δέ οἱ ἱστὸν ἄραξε ποτὶ τρόπιν. αὐτὰρ ἐπʼ αὐτῷ
423  ἐπίτονος βέβλητο, βοὸς ῥινοῖο τετευχώς·
424  τῷ ῥʼ ἄμφω συνέεργον, ὁμοῦ τρόπιν ἠδὲ καὶ ἱστόν,
425  ἑζόμενος δʼ ἐπὶ τοῖς φερόμην ὀλοοῖς ἀνέμοισιν.
426  ἔνθʼ ἦ τοι Ζέφυρος μὲν ἐπαύσατο λαίλαπι θύων,
427  ἦλθε δʼ ἐπὶ Νότος ὦκα, φέρων ἐμῷ ἄλγεα θυμῷ,
428  ὄφρʼ ἔτι τὴν ὀλοὴν ἀναμετρήσαιμι Χάρυβδιν.
429  παννύχιος φερόμην, ἅμα δʼ ἠελίῳ ἀνιόντι
430  ἦλθον ἐπὶ Σκύλλης σκόπελον δεινήν τε Χάρυβδιν.
431  ἡ μὲν ἀνερροίβδησε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ·
432  αὐτὰρ ἐγὼ ποτὶ μακρὸν ἐρινεὸν ὑψόσʼ ἀερθείς,
433  τῷ προσφὺς ἐχόμην ὡς νυκτερίς. οὐδέ πῃ εἶχον
434  οὔτε στηρίξαι ποσὶν ἔμπεδον οὔτʼ ἐπιβῆναι·
435  ῥίζαι γὰρ ἑκὰς εἶχον, ἀπήωροι δʼ ἔσαν ὄζοι,
436  μακροί τε μεγάλοι τε, κατεσκίαον δὲ Χάρυβδιν.
437  νωλεμέως δʼ ἐχόμην, ὄφρʼ ἐξεμέσειεν ὀπίσσω
438  ἱστὸν καὶ τρόπιν αὖτις· ἐελδομένῳ δέ μοι ἦλθον
439  ὄψʼ· ἦμος δʼ ἐπὶ δόρπον ἀνὴρ ἀγορῆθεν ἀνέστη
440  κρίνων νείκεα πολλὰ δικαζομένων αἰζηῶν,
441  τῆμος δὴ τά γε δοῦρα Χαρύβδιος ἐξεφαάνθη.
442  ἧκα δʼ ἐγὼ καθύπερθε πόδας καὶ χεῖρε φέρεσθαι,
443  μέσσῳ δʼ ἐνδούπησα παρὲξ περιμήκεα δοῦρα,
444  ἑζόμενος δʼ ἐπὶ τοῖσι διήρεσα χερσὶν ἐμῇσι.
445  Σκύλλην δʼ οὐκέτʼ ἔασε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
446  εἰσιδέειν· οὐ γάρ κεν ὑπέκφυγον αἰπὺν ὄλεθρον.
447  ἔνθεν δʼ ἐννῆμαρ φερόμην, δεκάτῃ δέ με νυκτὶ
448  νῆσον ἐς Ὠγυγίην πέλασαν θεοί, ἔνθα Καλυψὼ
449  ναίει ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα,
450  ἥ μʼ ἐφίλει τʼ ἐκόμει τε. τί τοι τάδε μυθολογεύω;
451  ἤδη γάρ τοι χθιζὸς ἐμυθεόμην ἐνὶ οἴκῳ
452  σοί τε καὶ ἰφθίμῃ ἀλόχῳ· ἐχθρὸν δέ μοί ἐστιν
453  αὖτις ἀριζήλως εἰρημένα μυθολογεύειν.


1  ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ,
2  κηληθμῷ δʼ ἔσχοντο κατὰ μέγαρα σκιόεντα.
3  τὸν δʼ αὖτʼ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
4  ὦ Ὀδυσεῦ, ἐπεὶ ἵκευ ἐμὸν ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ,
5  ὑψερεφές, τῷ σʼ οὔ τι παλιμπλαγχθέντα γʼ ὀΐω
6  ἂψ ἀπονοστήσειν, εἰ καὶ μάλα πολλὰ πέπονθας.
7  ὑμέων δʼ ἀνδρὶ ἑκάστῳ ἐφιέμενος τάδε εἴρω,
8  ὅσσοι ἐνὶ μεγάροισι γερούσιον αἴθοπα οἶνον
9  αἰεὶ πίνετʼ ἐμοῖσιν, ἀκουάζεσθε δʼ ἀοιδοῦ.
10  εἵματα μὲν δὴ ξείνῳ ἐϋξέστῃ ἐνὶ χηλῷ
11  κεῖται καὶ χρυσὸς πολυδαίδαλος ἄλλα τε πάντα
12  δῶρʼ, ὅσα Φαιήκων βουληφόροι ἐνθάδʼ ἔνεικαν·
13  ἀλλʼ ἄγε οἱ δῶμεν τρίποδα μέγαν ἠδὲ λέβητα
14  ἀνδρακάς· ἡμεῖς δʼ αὖτε ἀγειρόμενοι κατὰ δῆμον
15  τισόμεθʼ· ἀργαλέον γὰρ ἕνα προικὸς χαρίσασθαι.
16  ὣς ἔφατʼ Ἀλκίνοος, τοῖσιν δʼ ἐπιὴνδανε μῦθος.
17  οἱ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκόνδε ἕκαστος,
18  ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
19  νῆάδʼ ἐπεσσεύοντο, φέρον δʼ εὐήνορα χαλκόν.
20  καὶ τὰ μὲν εὖ κατέθηχʼ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο,
21  αὐτὸς ἰὼν διὰ νηὸς ὑπὸ ζυγά, μή τινʼ ἑταίρων
22  βλάπτοι ἐλαυνόντων, ὁπότε σπερχοίατʼ ἐρετμοῖς.
23  οἱ δʼ εἰς Ἀλκινόοιο κίον καὶ δαῖτʼ ἀλέγυνον.
24  τοῖσι δὲ βοῦν ἱέρευσʼ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο
25  Ζηνὶ κελαινεφέϊ Κρονίδῃ, ὃς πᾶσιν ἀνάσσει.
26  μῆρα δὲ κήαντες δαίνυντʼ ἐρικυδέα δαῖτα
27  τερπόμενοι· μετὰ δέ σφιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδός,
28  Δημόδοκος, λαοῖσι τετιμένος. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
29  πολλὰ πρὸς ἠέλιον κεφαλὴν τρέπε παμφανόωντα,
30  δῦναι ἐπειγόμενος· δὴ γὰρ μενέαινε νέεσθαι.
31  ὡς δʼ ὅτʼ ἀνὴρ δόρποιο λιλαίεται, ᾧ τε πανῆμαρ
32  νειὸν ἀνʼ ἕλκητον βόε οἴνοπε πηκτὸν ἄροτρον·
33  ἀσπασίως δʼ ἄρα τῷ κατέδυ φάος ἠελίοιο
34  δόρπον ἐποίχεσθαι, βλάβεται δέ τε γούνατʼ ἰόντι·
35  ὣς Ὀδυσῆʼ ἀσπαστὸν ἔδυ φάος ἠελίοιο.
36  αἶψα δὲ Φαιήκεσσι φιληρέτμοισι μετηύδα,
37  Ἀλκινόῳ δὲ μάλιστα πιφαυσκόμενος φάτο μῦθον·
38  Ἀλκίνοε κρεῖον, πάντων ἀριδείκετε λαῶν,
39  πέμπετέ με σπείσαντες ἀπήμονα, χαίρετε δʼ αὐτοί·
40  ἤδη γὰρ τετέλεσται ἅ μοι φίλος ἤθελε θυμός,
41  πομπὴ καὶ φίλα δῶρα, τά μοι θεοὶ Οὐρανίωνες
42  ὄλβια ποιήσειαν· ἀμύμονα δʼ οἴκοι ἄκοιτιν
43  νοστήσας εὕροιμι σὺν ἀρτεμέεσσι φίλοισιν.
44  ὑμεῖς δʼ αὖθι μένοντες ἐϋφραίνοιτε γυναῖκας
45  κουριδίας καὶ τέκνα· θεοὶ δʼ ἀρετὴν ὀπάσειαν
46  παντοίην, καὶ μή τι κακὸν μεταδήμιον εἴη.
47  ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ἠδʼ ἐκέλευον
48  πεμπέμεναι τὸν ξεῖνον, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπεν.
49  καὶ τότε κήρυκα προσέφη μένος Ἀλκινόοιο·
50  Ποντόνοε, κρητῆρα κερασσάμενος μέθυ νεῖμον
51  πᾶσιν ἀνὰ μέγαρον, ὄφρʼ εὐξάμενοι Διὶ πατρὶ
52  τὸν ξεῖνον πέμπωμεν ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
53  ὣς φάτο, Ποντόνοος δὲ μελίφρονα οἶνον ἐκίρνα,
54  νώμησεν δʼ ἄρα πᾶσιν ἐπισταδόν· οἱ δὲ θεοῖσιν
55  ἔσπεισαν μακάρεσσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν,
56  αὐτόθεν ἐξ ἑδρέων. ἀνὰ δʼ ἵστατο δῖος Ὀδυσσεύς,
57  Ἀρήτῃ δʼ ἐν χειρὶ τίθει δέπας ἀμφικύπελλον,
58  καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
59  χαῖρέ μοι, ὦ βασίλεια, διαμπερές, εἰς ὅ κε γῆρας
60  ἔλθῃ καὶ θάνατος, τά τʼ ἐπʼ ἀνθρώποισι πέλονται.
61  αὐτὰρ ἐγὼ νέομαι· σὺ δὲ τέρπεο τῷδʼ ἐνὶ οἴκῳ
62  παισί τε καὶ λαοῖσι καὶ Ἀλκινόῳ βασιλῆϊ.
63  ὣς εἰπὼν ὑπὲρ οὐδὸν ἐβήσετο δῖος Ὀδυσσεύς,
64  τῷ δʼ ἅμα κήρυκα προΐει μένος Ἀλκινόοιο,
65  ἡγεῖσθαι ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης·
66  Ἀρήτη δʼ ἄρα οἱ δμῳὰς ἅμʼ ἔπεμπε γυναῖκας,
67  τὴν μὲν φᾶρος ἔχουσαν ἐϋπλυνὲς ἠδὲ χιτῶνα,
68  τὴν δʼ ἑτέρην χηλὸν πυκινὴν ἅμʼ ὄπασσε κομίζειν·
69  ἡ δʼ ἄλλη σῖτόν τʼ ἔφερεν καὶ οἶνον ἐρυθρόν.
70  αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλυθον ἠδὲ θάλασσαν,
71  αἶψα τά γʼ ἐν νηῒ γλαφυρῇ πομπῆες ἀγαυοὶ
72  δεξάμενοι κατέθεντο, πόσιν καὶ βρῶσιν ἅπασαν·
73  κὰδ δʼ ἄρʼ Ὀδυσσῆϊ στόρεσαν ῥῆγός τε λίνον τε
74  νηὸς ἐπʼ ἰκριόφιν γλαφυρῆς, ἵνα νήγρετον εὕδοι,
75  πρυμνῆς· ἂν δὲ καὶ αὐτὸς ἐβήσετο καὶ κατέλεκτο
76  σιγῇ· τοὶ δὲ καθῖζον ἐπὶ κληῗσιν ἕκαστοι
77  κόσμῳ, πεῖσμα δʼ ἔλυσαν ἀπὸ τρητοῖο λίθοιο.
78  εὖθʼ οἱ ἀνακλινθέντες ἀνερρίπτουν ἅλα πηδῷ,
79  καὶ τῷ νήδυμος ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἔπιπτε,
80  νήγρετος, ἥδιστος, θανάτῳ ἄγχιστα ἐοικώς.
81  ἡ δʼ, ὥς τʼ ἐν πεδίῳ τετράοροι ἄρσενες ἵπποι,
82  πάντες ἅμʼ ὁρμηθέντες ὑπὸ πληγῇσιν ἱμάσθλης,
83  ὑψόσʼ ἀειρόμενοι ῥίμφα πρήσσουσι κέλευθον,
84  ὣς ἄρα τῆς πρύμνη μὲν ἀείρετο, κῦμα δʼ ὄπισθε
85  πορφύρεον μέγα θῦε πολυφλοίσβοιο θαλάσσης.
86  ἡ δὲ μάλʼ ἀσφαλέως θέεν ἔμπεδον· οὐδέ κεν ἴρηξ
87  κίρκος ὁμαρτήσειεν, ἐλαφρότατος πετεηνῶν.
88  ὣς ἡ ῥίμφα θέουσα θαλάσσης κύματʼ ἔταμνεν,
89  ἄνδρα φέρουσα θεοῖς ἐναλίγκια μήδεʼ ἔχοντα·
90  ὃς πρὶν μὲν μάλα πολλὰ πάθʼ ἄλγεα ὃν κατὰ θυμὸν
91  ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων,
92  δὴ τότε γʼ ἀτρέμας εὗδε, λελασμένος ὅσσʼ ἐπεπόνθει.
93  εὖτʼ ἀστὴρ ὑπερέσχε φαάντατος, ὅς τε μάλιστα
94  ἔρχεται ἀγγέλλων φάος Ἠοῦς ἠριγενείης,
95  τῆμος δὴ νήσῳ προσεπίλνατο ποντοπόρος νηῦς.
96  Φόρκυνος δέ τίς ἐστι λιμήν, ἁλίοιο γέροντος,
97  ἐν δήμῳ Ἰθάκης· δύο δὲ προβλῆτες ἐν αὐτῷ
98  ἀκταὶ ἀπορρῶγες, λιμένος ποτιπεπτηυῖαι,
99  αἵ τʼ ἀνέμων σκεπόωσι δυσαήων μέγα κῦμα
100  ἔκτοθεν· ἔντοσθεν δέ τʼ ἄνευ δεσμοῖο μένουσι
101  νῆες ἐΰσσελμοι, ὅτʼ ἂν ὅρμου μέτρον ἵκωνται.
102  αὐτὰρ ἐπὶ κρατὸς λιμένος τανύφυλλος ἐλαίη,
103  ἀγχόθι δʼ αὐτῆς ἄντρον ἐπήρατον ἠεροειδές,
104  ἱρὸν νυμφάων αἱ νηϊάδες καλέονται.
105  ἐν δὲ κρητῆρές τε καὶ ἀμφιφορῆες ἔασιν
106  λάϊνοι· ἔνθα δʼ ἔπειτα τιθαιβώσσουσι μέλισσαι.
107  ἐν δʼ ἱστοὶ λίθεοι περιμήκεες, ἔνθα τε νύμφαι
108  φάρεʼ ὑφαίνουσιν ἁλιπόρφυρα, θαῦμα ἰδέσθαι·
109  ἐν δʼ ὕδατʼ ἀενάοντα. δύω δέ τέ οἱ θύραι εἰσίν,
110  αἱ μὲν πρὸς Βορέαο καταιβαταὶ ἀνθρώποισιν,
111  αἱ δʼ αὖ πρὸς Νότου εἰσὶ θεώτεραι· οὐδέ τι κείνῃ
112  ἄνδρες ἐσέρχονται, ἀλλʼ ἀθανάτων ὁδός ἐστιν.
113  ἔνθʼ οἵ γʼ εἰσέλασαν, πρὶν εἰδότες· ἡ μὲν ἔπειτα
114  ἠπείρῳ ἐπέκελσεν, ὅσον τʼ ἐπὶ ἥμισυ πάσης,
115  σπερχομένη· τοῖον γὰρ ἐπείγετο χέρσʼ ἐρετάων·
116  οἱ δʼ ἐκ νηὸς βάντες ἐϋζύγου ἤπειρόνδε
117  πρῶτον Ὀδυσσῆα γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἄειραν
118  αὐτῷ σύν τε λίνῳ καὶ ῥήγεϊ σιγαλόεντι,
119  κὰδ δʼ ἄρʼ ἐπὶ ψαμάθῳ ἔθεσαν δεδμημένον ὕπνῳ,
120  ἐκ δὲ κτήματʼ ἄειραν, ἅ οἱ Φαίηκες ἀγαυοὶ
121  ὤπασαν οἴκαδʼ ἰόντι διὰ μεγάθυμον Ἀθήνην.
122  καὶ τὰ μὲν οὖν παρὰ πυθμένʼ ἐλαίης ἀθρόα θῆκαν
123  ἐκτὸς ὁδοῦ, μή πώς τις ὁδιτάων ἀνθρώπων,
124  πρίν γʼ Ὀδυσῆʼ ἔγρεσθαι, ἐπελθὼν δηλήσαιτο·
125  αὐτοὶ δʼ αὖτʼ οἶκόνδε πάλιν κίον. οὐδʼ ἐνοσίχθων
126  λήθετʼ ἀπειλάων, τὰς ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ
127  πρῶτον ἐπηπείλησε, Διὸς δʼ ἐξείρετο βουλήν·
128  Ζεῦ πάτερ, οὐκέτʼ ἐγώ γε μετʼ ἀθανάτοισι θεοῖσι
129  τιμήεις ἔσομαι, ὅτε με βροτοὶ οὔ τι τίουσιν,
130  Φαίηκες, τοί πέρ τοι ἐμῆς ἔξ εἰσι γενέθλης.
131  καὶ γὰρ νῦν Ὀδυσῆʼ ἐφάμην κακὰ πολλὰ παθόντα
132  οἴκαδʼ ἐλεύσεσθαι· νόστον δέ οἱ οὔ ποτʼ ἀπηύρων
133  πάγχυ, ἐπεὶ σὺ πρῶτον ὑπέσχεο καὶ κατένευσας.
134  οἱ δʼ εὕδοντʼ ἐν νηῒ θοῇ ἐπὶ πόντον ἄγοντες
135  κάτθεσαν εἰν Ἰθάκῃ, ἔδοσαν δέ οἱ ἄσπετα δῶρα,
136  χαλκόν τε χρυσόν τε ἅλις ἐσθῆτά θʼ ὑφαντήν,
137  πόλλʼ, ὅσʼ ἂν οὐδέ ποτε Τροίης ἐξήρατʼ Ὀδυσσεύς,
138  εἴ περ ἀπήμων ἦλθε, λαχὼν ἀπὸ ληΐδος αἶσαν.
139  τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεὺς·
140  ὢ πόποι, ἐννοσίγαιʼ εὐρυσθενές, οἷον ἔειπες.
141  οὔ τί σʼ ἀτιμάζουσι θεοί· χαλεπὸν δέ κεν εἴη
142  πρεσβύτατον καὶ ἄριστον ἀτιμίῃσιν ἰάλλειν.
143  ἀνδρῶν δʼ εἴ πέρ τίς σε βίῃ καὶ κάρτεϊ εἴκων
144  οὔ τι τίει. σοὶ δʼ ἐστὶ καὶ ἐξοπίσω τίσις αἰεί.
145  ἔρξον ὅπως ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ.
146  τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων·
147  αἶψά κʼ ἐγὼν ἔρξαιμι, κελαινεφές, ὡς ἀγορεύεις·
148  ἀλλὰ σὸν αἰεὶ θυμὸν ὀπίζομαι ἠδʼ ἀλεείνω.
149  νῦν αὖ Φαιήκων ἐθέλω περικαλλέα νῆα,
150  ἐκ πομπῆς ἀνιοῦσαν, ἐν ἠεροειδέϊ πόντῳ
151  ῥαῖσαι, ἵνʼ ἤδη σχῶνται, ἀπολλήξωσι δὲ πομπῆς
152  ἀνθρώπων, μέγα δέ σφιν ὄρος πόλει ἀμφικαλύψαι.
153  τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
154  ὢ πέπον, ὡς μὲν ἐμῷ θυμῷ δοκεῖ εἶναι ἄριστα,
155  ὁππότε κεν δὴ πάντες ἐλαυνομένην προΐδωνται
156  λαοὶ ἀπὸ πτόλιος, θεῖναι λίθον ἐγγύθι γαίης
157  νηῒ θοῇ ἴκελον, ἵνα θαυμάζωσιν ἅπαντες
158  ἄνθρωποι, μέγα δέ σφιν ὄρος πόλει ἀμφικαλύψαι.
159  αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,
160  βῆ ῥʼ ἴμεν ἐς Σχερίην, ὅθι Φαίηκες γεγάασιν.
161  ἔνθʼ ἔμενʼ· ἡ δὲ μάλα σχεδὸν ἤλυθε ποντοπόρος νηῦς
162  ῥίμφα διωκομένη· τῆς δὲ σχεδὸν ἦλθʼ ἐνοσίχθων,
163  ὅς μιν λᾶαν ἔθηκε καὶ ἐρρίζωσεν ἔνερθε
164  χειρὶ καταπρηνεῖ ἐλάσας· ὁ δὲ νόσφι βεβήκει.
165  οἱ δὲ πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευον
166  Φαίηκες δολιχήρετμοι, ναυσίκλυτοι ἄνδρες.
167  ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·
168  ὤ μοι, τίς δὴ νῆα θοὴν ἐπέδησʼ ἐνὶ πόντῳ
169  οἴκαδʼ ἐλαυνομένην; καὶ δὴ προὐφαίνετο πᾶσα.
170  ὣς ἄρα τις εἴπεσκε· τὰ δʼ οὐκ ἴσαν ὡς ἐτέτυκτο.
171  τοῖσιν δʼ Ἀλκίνοος ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
172  ὢ πόποι, ἦ μάλα δή με παλαίφατα θέσφαθʼ ἱκάνει
173  πατρὸς ἐμοῦ, ὃς ἔφασκε Ποσειδάωνʼ ἀγάσασθαι
174  ἡμῖν, οὕνεκα πομποὶ ἀπήμονές εἰμεν ἁπάντων.
175  φῆ ποτὲ Φαιήκων ἀνδρῶν περικαλλέα, νῆα,
176  ἐκ πομπῆς ἀνιοῦσαν, ἐν ἠεροειδέϊ πόντῳ
177  ῥαισέμεναι, μέγα δʼ ἧμιν ὄρος πόλει ἀμφικαλύψειν.
178  ὣς ἀγόρευʼ ὁ γέρων· τὰ δὲ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.
179  ἀλλʼ ἄγεθʼ, ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω, πειθώμεθα πάντες·
180  πομπῆς μὲν παύσασθε βροτῶν, ὅτε κέν τις ἵκηται
181  ἡμέτερον προτὶ ἄστυ· Ποσειδάωνι δὲ ταύρους
182  δώδεκα κεκριμένους ἱερεύσομεν, αἴ κʼ ἐλεήσῃ,
183  μηδʼ ἡμῖν περίμηκες ὄρος πόλει ἀμφικαλύψῃ.
184  ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἔδεισαν, ἑτοιμάσσαντο δὲ ταύρους.
185  ὣς οἱ μέν ῥʼ εὔχοντο Ποσειδάωνι ἄνακτι
186  δήμου Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες,
187  ἑσταότες περὶ βωμόν. ὁ δʼ ἔγρετο δῖος Ὀδυσσεὺς
188  εὕδων ἐν γαίῃ πατρωΐῃ, οὐδέ μιν ἔγνω,
189  ἤδη δὴν ἀπεών· περὶ γὰρ θεὸς ἠέρα χεῦε
190  Παλλὰς Ἀθηναίη, κούρη Διός, ὄφρα μιν αὐτὸν
191  ἄγνωστον τεύξειεν ἕκαστά τε μυθήσαιτο,
192  μή μιν πρὶν ἄλοχος γνοίη ἀστοί τε φίλοι τε,
193  πρὶν πᾶσαν μνηστῆρας ὑπερβασίην ἀποτῖσαι.
194  τοὔνεκʼ ἄρʼ ἀλλοειδέα φαινέσκετο πάντα ἄνακτι,
195  ἀτραπιτοί τε διηνεκέες λιμένες τε πάνορμοι
196  πέτραι τʼ ἠλίβατοι καὶ δένδρεα τηλεθόωντα.
197  στῆ δʼ ἄρʼ ἀναΐξας καί ῥʼ εἴσιδε πατρίδα γαῖαν·
198  ᾤμωξέν τʼ ἄρ ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ
199  χερσὶ καταπρηνέσσʼ, ὀλοφυρόμενος δʼ ἔπος ηὔδα·
200  ὤ μοι ἐγώ, τέων αὖτε βροτῶν ἐς γαῖαν ἱκάνω;
201  ἦ ῥʼ οἵ γʼ ὑβρισταί τε καὶ ἄγριοι οὐδὲ δίκαιοι,
202  ἦε φιλόξεινοι, καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής;
203  πῇ δὴ χρήματα πολλὰ φέρω τάδε; πῇ τε καὶ αὐτὸς
204  πλάζομαι; αἴθʼ ὄφελον μεῖναι παρὰ Φαιήκεσσιν
205  αὐτοῦ· ἐγὼ δέ κεν ἄλλον ὑπερμενέων βασιλήων
206  ἐξικόμην, ὅς κέν μʼ ἐφίλει καὶ ἔπεμπε νέεσθαι.
207  νῦν δʼ οὔτʼ ἄρ πῃ θέσθαι ἐπίσταμαι, οὐδὲ μὲν αὐτοῦ
208  καλλείψω, μή πώς μοι ἕλωρ ἄλλοισι γένηται.
209  ὢ πόποι, οὐκ ἄρα πάντα νοήμονες οὐδὲ δίκαιοι
210  ἦσαν Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες,
211  οἵ μʼ εἰς ἄλλην γαῖαν ἀπήγαγον, ἦ τέ μʼ ἔφαντο
212  ἄξειν εἰς Ἰθάκην εὐδείελον, οὐδʼ ἐτέλεσσαν.
213  Ζεὺς σφέας τίσαιτο ἱκετήσιος, ὅς τε καὶ ἄλλους
214  ἀνθρώπους ἐφορᾷ καὶ τίνυται ὅς τις ἁμάρτῃ.
215  ἀλλʼ ἄγε δὴ τὰ χρήματʼ ἀριθμήσω καὶ ἴδωμαι,
216  μή τί μοι οἴχωνται κοίλης ἐπὶ νηὸς ἄγοντες.
217  ὣς εἰπὼν τρίποδας περικαλλέας ἠδὲ λέβητας
218  ἠρίθμει καὶ χρυσὸν ὑφαντά τε εἵματα καλά.
219  τῶν μὲν ἄρʼ ὀύ τι πόθει· ὁ δʼ ὀδύρετο πατρίδα γαῖαν
220  ἑρπύζων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης,
221  πόλλʼ ὀλοφυρόμενος. σχεδόθεν δέ οἱ ἦλθεν Ἀθήνη,
222  ἀνδρὶ δέμας εἰκυῖα νέῳ, ἐπιβώτορι μήλων,
223  παναπάλῳ, οἷοί τε ἀνάκτων παῖδες ἔασι,
224  δίπτυχον ἀμφʼ ὤμοισιν ἔχουσʼ εὐεργέα λώπην·
225  ποσσὶ δʼ ὑπὸ λιπαροῖσι πέδιλʼ ἔχε, χερσὶ δʼ ἄκοντα.
226  τὴν δʼ Ὀδυσεὺς γήθησεν ἰδὼν καὶ ἐναντίος ἦλθε,
227  καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
228  ὦ φίλʼ, ἐπεί σε πρῶτα κιχάνω τῷδʼ ἐνὶ χώρῳ,
229  χαῖρέ τε καὶ μή μοί τι κακῷ νόῳ ἀντιβολήσαις,
230  ἀλλὰ σάω μὲν ταῦτα, σάω δʼ ἐμέ· σοὶ γὰρ ἐγώ γε
231  εὔχομαι ὥς τε θεῷ καί σευ φίλα γούναθʼ ἱκάνω.
232  καί μοι τοῦτʼ ἀγόρευσον ἐτήτυμον, ὄφρʼ ἐῢ εἰδῶ·
233  τίς γῆ, τίς δῆμος, τίνες ἀνέρες ἐγγεγάασιν;
234  ἦ πού τις νήσων εὐδείελος, ἦέ τις ἀκτὴ
235  κεῖθʼ ἁλὶ κεκλιμένη ἐριβώλακος ἠπείροιο;
236  τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
237  νήπιός εἰς, ὦ ξεῖνʼ, ἢ τηλόθεν εἰλήλουθας,
238  εἰ δὴ τήνδε τε γαῖαν ἀνείρεαι. οὐδέ τι λίην
239  οὕτω νώνυμός ἐστιν· ἴσασι δέ μιν μάλα πολλοί,
240  ἠμὲν ὅσοι ναίουσι πρὸς ἠῶ τʼ ἠέλιόν τε,
241  ἠδʼ ὅσσοι μετόπισθε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα.
242  ἦ τοι μὲν τρηχεῖα καὶ οὐχ ἱππήλατός ἐστιν,
243  οὐδὲ λίην λυπρή, ἀτὰρ οὐδʼ εὐρεῖα τέτυκται.
244  ἐν μὲν γάρ οἱ σῖτος ἀθέσφατος, ἐν δέ τε οἶνος
245  γίγνεται· αἰεὶ δʼ ὄμβρος ἔχει τεθαλυῖά τʼ ἐέρση·
246  αἰγίβοτος δʼ ἀγαθὴ καὶ βούβοτος· ἔστι μὲν ὕλη
247  παντοίη, ἐν δʼ ἀρδμοὶ ἐπηετανοὶ παρέασι.
248  τῷ τοι, ξεῖνʼ, Ἰθάκης γε καὶ ἐς Τροίην ὄνομʼ ἵκει,
249  τήν περ τηλοῦ φασὶν Ἀχαιΐδος ἔμμεναι αἴης.
250  ὣς φάτο, γήθησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
251  χαίρων ᾗ γαίῃ πατρωΐῃ, ὥς οἱ ἔειπε
252  Παλλὰς Ἀθηναίη, κούρη Διὸς, αἰγιόχοιο·
253  καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
254  οὐδʼ ὅ γʼ ἀληθέα εἶπε, πάλιν δʼ ὅ γε λάζετο μῦθον,
255  αἰεὶ ἐνὶ στήθεσσι νόον πολυκερδέα νωμῶν·
256  πυνθανόμην Ἰθάκης γε καὶ ἐν Κρήτῃ εὐρείῃ,
257  τηλοῦ ὑπὲρ πόντου· νῦν δʼ εἰλήλουθα καὶ αὐτὸς
258  χρήμασι σὺν τοίσδεσσι· λιπὼν δʼ ἔτι παισὶ τοσαῦτα
259  φεύγω, ἐπεὶ φίλον υἷα κατέκτανον Ἰδομενῆος,
260  Ὀρσίλοχον πόδας ὠκύν, ὃς ἐν Κρήτῃ εὐρείῃ
261  ἀνέρας ἀλφηστὰς νίκα ταχέεσσι πόδεσσιν,
262  οὕνεκά με στερέσαι τῆς ληΐδος ἤθελε πάσης
263  Τρωϊάδος, τῆς εἵνεκʼ ἐγὼ πάθον ἄλγεα θυμῷ,
264  ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων,
265  οὕνεκʼ ἄρʼ οὐχ ᾧ πατρὶ χαριζόμενος θεράπευον
266  δήμῳ ἔνι Τρώων, ἀλλʼ ἄλλων ἦρχον ἑταίρων.
267  τὸν μὲν ἐγὼ κατιόντα βάλον χαλκήρεϊ δουρὶ
268  ἀγρόθεν, ἐγγὺς ὁδοῖο λοχησάμενος σὺν ἑταίρῳ·
269  νὺξ δὲ μάλα δνοφερὴ κάτεχʼ οὐρανόν, οὐδέ τις ἡμέας
270  ἀνθρώπων ἐνόησε, λάθον δέ ἑ θυμὸν ἀπούρας.
271  αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε κατέκτανον ὀξέϊ χαλκῷ,
272  αὐτίκʼ ἐγὼν ἐπὶ νῆα κιὼν Φοίνικας ἀγαυοὺς
273  ἐλλισάμην, καί σφιν μενοεικέα ληΐδα δῶκα·
274  τούς μʼ ἐκέλευσα Πύλονδε καταστῆσαι καὶ ἐφέσσαι
275  ἢ εἰς Ἤλιδα δῖαν, ὅθι κρατέουσιν Ἐπειοί.
276  ἀλλʼ ἦ τοι σφέας κεῖθεν ἀπώσατο ἲς ἀνέμοιο
277  πόλλʼ ἀεκαζομένους, οὐδʼ ἤθελον ἐξαπατῆσαι.
278  κεῖθεν δὲ πλαγχθέντες ἱκάνομεν ἐνθάδε νυκτός.
279  σπουδῇ δʼ ἐς λιμένα προερέσσαμεν, οὐδέ τις ἡμῖν
280  δόρπου μνῆστις ἔην, μάλα περ χατέουσιν ἑλέσθαι,
281  ἀλλʼ αὔτως ἀποβάντες ἐκείμεθα νηὸς ἅπαντες.
282  ἔνθʼ ἐμὲ μὲν γλυκὺς ὕπνος ἐπήλυθε κεκμηῶτα,
283  οἱ δὲ χρήματʼ ἐμὰ γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑλόντες
284  κάτθεσαν, ἔνθα περ αὐτὸς ἐπὶ ψαμάθοισιν ἐκείμην.
285  οἱ δʼ ἐς Σιδονίην εὖ ναιομένην ἀναβάντες
286  ᾤχοντʼ· αὐτὰρ ἐγὼ λιπόμην ἀκαχήμενος ἦτορ.
287  ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,
288  χειρί τέ μιν κατέρεξε· δέμας δʼ ἤϊκτο γυναικὶ
289  καλῇ τε μεγάλῃ τε καὶ ἀγλαὰ ἔργα ἰδυίῃ·
290  καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
291  κερδαλέος κʼ εἴη καὶ ἐπίκλοπος ὅς σε παρέλθοι
292  ἐν πάντεσσι δόλοισι, καὶ εἰ θεὸς ἀντιάσειε.
293  σχέτλιε, ποικιλομῆτα, δόλων ἆτʼ, οὐκ ἄρʼ ἔμελλες,
294  οὐδʼ ἐν σῇ περ ἐὼν γαίῃ, λήξειν ἀπατάων
295  μύθων τε κλοπίων, οἵ τοι πεδόθεν φίλοι εἰσίν.
296  ἀλλʼ ἄγε, μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα, εἰδότες ἄμφω
297  κέρδεʼ, ἐπεὶ σὺ μέν ἐσσι βροτῶν ὄχʼ ἄριστος ἁπάντων
298  βουλῇ καὶ μύθοισιν, ἐγὼ δʼ ἐν πᾶσι θεοῖσι
299  μήτι τε κλέομαι καὶ κέρδεσιν· οὐδὲ σύ γʼ ἔγνως
300  Παλλάδʼ Ἀθηναίην, κούρην Διός, ἥ τέ τοι αἰεὶ
301  ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίσταμαι ἠδὲ φυλάσσω,
302  καὶ δέ σε Φαιήκεσσι φίλον πάντεσσιν ἔθηκα,
303  νῦν αὖ δεῦρʼ ἱκόμην, ἵνα τοι σὺν μῆτιν ὑφήνω
304  χρήματά τε κρύψω, ὅσα τοι Φαίηκες ἀγαυοὶ
305  ὤπασαν οἴκαδʼ ἰόντι ἐμῇ βουλῇ τε νόῳ τε,
306  εἴπω θʼ ὅσσα τοι αἶσα δόμοις ἔνι ποιητοῖσι
307  κήδεʼ ἀνασχέσθαι· σὺ δὲ τετλάμεναι καὶ ἀνάγκῃ,
308  μηδέ τῳ ἐκφάσθαι μήτʼ ἀνδρῶν μήτε γυναικῶν,
309  πάντων, οὕνεκʼ ἄρʼ ἦλθες ἀλώμενος, ἀλλὰ σιωπῇ
310  πάσχειν ἄλγεα πολλά, βίας ὑποδέγμενος ἀνδρῶν.
311  τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
312  ἀργαλέον σε, θεά, γνῶναι βροτῷ ἀντιάσαντι,
313  καὶ μάλʼ ἐπισταμένῳ· σὲ γὰρ αὐτὴν παντὶ ἐΐσκεις.
314  τοῦτο δʼ ἐγὼν εὖ οἶδʼ, ὅτι μοι πάρος ἠπίη ἦσθα,
315  ἧος ἐνὶ Τροίῃ πολεμίζομεν υἷες Ἀχαιῶν.
316  αὐτὰρ ἐπεὶ Πριάμοιο πόλιν διεπέρσαμεν αἰπήν,
317  βῆμεν δʼ ἐν νήεσσι, θεὸς δʼ ἐκέδασσεν Ἀχαιούς,
318  οὔ σέ γʼ ἔπειτα ἴδον, κούρη Διός, οὐδʼ ἐνόησα
319  νηὸς ἐμῆς ἐπιβᾶσαν, ὅπως τί μοι ἄλγος ἀλάλκοις.
320  ἀλλʼ αἰεὶ φρεσὶν ᾗσιν ἔχων δεδαϊγμένον ἦτορ
321  ἠλώμην, ἧός με θεοὶ κακότητος ἔλυσαν·
322  πρίν γʼ ὅτε Φαιήκων ἀνδρῶν ἐν πίονι δήμῳ
323  θάρσυνάς τε ἔπεσσι καὶ ἐς πόλιν ἤγαγες αὐτή.
324  νῦν δέ σε πρὸς πατρὸς γουνάζομαι—οὐ γὰρ ὀΐω
325  ἥκειν εἰς Ἰθάκην εὐδείελον, ἀλλά τινʼ ἄλλην
326  γαῖαν ἀναστρέφομαι· σὲ δὲ κερτομέουσαν ὀΐω
327  ταῦτʼ ἀγορευέμεναι, ἵνʼ ἐμὰς φρένας ἠπεροπεύσῃς—
328  εἰπέ μοι εἰ ἐτεόν γε φίλην ἐς πατρίδʼ ἱκάνω.
329  τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
330  αἰεί τοι τοιοῦτον ἐνὶ στήθεσσι νόημα·
331  τῷ σε καὶ οὐ δύναμαι προλιπεῖν δύστηνον ἐόντα,
332  οὕνεκʼ ἐπητής ἐσσι καὶ ἀγχίνοος καὶ ἐχέφρων.
333  ἀσπασίως γάρ κʼ ἄλλος ἀνὴρ ἀλαλήμενος ἐλθὼν
334  ἵετʼ ἐνὶ μεγάροις ἰδέειν παῖδάς τʼ ἄλοχόν τε·
335  σοὶ δʼ οὔ πω φίλον ἐστὶ δαήμεναι οὐδὲ πυθέσθαι,
336  πρίν γʼ ἔτι σῆς ἀλόχου πειρήσεαι, ἥ τέ τοι αὔτως
337  ἧσται ἐνὶ μεγάροισιν, ὀϊζυραὶ δέ οἱ αἰεὶ
338  φθίνουσιν νύκτες τε καὶ ἤματα δάκρυ χεούσῃ.
339  αὐτὰρ ἐγὼ τὸ μὲν οὔ ποτʼ ἀπίστεον, ἀλλʼ ἐνὶ θυμῷ
340  ᾔδεʼ, ὃ νοστήσεις ὀλέσας ἄπο πάντας ἑταίρους·
341  ἀλλά τοι οὐκ ἐθέλησα Ποσειδάωνι μάχεσθαι
342  πατροκασιγνήτῳ, ὅς τοι κότον ἔνθετο θυμῷ,
343  χωόμενος ὅτι οἱ υἱὸν φίλον ἐξαλάωσας.
344  ἀλλʼ ἄγε τοι δείξω Ἰθάκης ἕδος, ὄφρα πεποίθῃς.
345  Φόρκυνος μὲν ὅδʼ ἐστὶ λιμήν, ἁλίοιο γέροντος,
346  ἥδε δʼ ἐπὶ κρατὸς λιμένος τανύφυλλος ἐλαίη·
347  ἀγχόθι δʼ αὐτῆς ἄντρον ἐπήρατον ἠεροειδές,
348  ἱρὸν νυμφάων, αἳ νηϊάδες καλέονται·
349  τοῦτο δέ τοι σπέος ἐστὶ κατηρεφές, ἔνθα σὺ πολλὰς
350  ἔρδεσκες νύμφῃσι τεληέσσας ἑκατόμβας·
351  τοῦτο δὲ Νήριτόν ἐστιν ὄρος καταειμένον ὕλῃ.
352  ὣς εἰποῦσα θεὰ σκέδασʼ ἠέρα, εἴσατο δὲ χθών·
353  γήθησέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
354  χαίρων ᾗ γαίῃ, κύσε δὲ ζείδωρον ἄρουραν.
355  αὐτίκα δὲ νύμφῃς ἠρήσατο, χεῖρας ἀνασχών·
356  νύμφαι νηϊάδες, κοῦραι Διός, οὔ ποτʼ ἐγώ γε
357  ὄψεσθʼ ὔμμʼ ἐφάμην· νῦν δʼ εὐχωλῇς ἀγανῇσι
358  χαίρετʼ· ἀτὰρ καὶ δῶρα διδώσομεν, ὡς τὸ πάρος περ,
359  αἴ κεν ἐᾷ πρόφρων με Διὸς θυγάτηρ ἀγελείη
360  αὐτόν τε ζώειν καί μοι φίλον υἱὸν ἀέξῃ.
361  τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
362  θάρσει, μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων.
363  ἀλλὰ χρήματα μὲν μυχῷ ἄντρου θεσπεσίοιο
364  θείμεν αὐτίκα νῦν, ἵνα περ τάδε τοι σόα μίμνῃ·
365  αὐτοὶ δὲ φραζώμεθʼ ὅπως ὄχʼ ἄριστα γένηται.
366  ὣς εἰποῦσα θεὰ δῦνε σπέος ἠεροειδές,
367  μαιομένη κευθμῶνας ἀνὰ σπέος· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
368  ἆσσον πάντʼ ἐφόρει, χρυσὸν καὶ ἀτειρέα χαλκὸν
369  εἵματά τʼ εὐποίητα, τά οἱ Φαίηκες ἔδωκαν.
370  καὶ τὰ μὲν εὖ κατέθηκε, λίθον δʼ ἐπέθηκε θύρῃσι
371  Παλλὰς Ἀθηναίη, κούρη Διὸς αἰγιόχοιο.
372  τὼ δὲ καθεζομένω ἱερῆς παρὰ πυθμένʼ ἐλαίης
373  φραζέσθην μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισιν ὄλεθρον.
374  τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
375  διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
376  φράζευ ὅπως μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσεις,
377  οἳ δή τοι τρίετες μέγαρον κάτα κοιρανέουσι,
378  μνώμενοι ἀντιθέην ἄλοχον καὶ ἕδνα διδόντες·
379  ἡ δὲ σὸν αἰεὶ νόστον ὀδυρομένη κατὰ θυμὸν
380  πάντας μέν ῥʼ ἔλπει καὶ ὑπίσχεται ἀνδρὶ ἑκάστῳ,
381  ἀγγελίας προϊεῖσα, νόος δέ οἱ ἄλλα μενοινᾷ.
382  τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
383  ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
384  φθίσεσθαι κακὸν οἶτον ἐνὶ μεγάροισιν ἔμελλον,
385  εἰ μή μοι σὺ ἕκαστα, θεά, κατὰ μοῖραν ἔειπες.
386  ἀλλʼ ἄγε μῆτιν ὕφηνον, ὅπως ἀποτίσομαι αὐτούς·
387  πὰρ δέ μοι αὐτὴ στῆθι, μένος πολυθαρσὲς ἐνεῖσα,
388  οἷον ὅτε Τροίης λύομεν λιπαρὰ κρήδεμνα.
389  αἴ κέ μοι ὣς μεμαυῖα παρασταίης, γλαυκῶπι,
390  καί κε τριηκοσίοισιν ἐγὼν ἄνδρεσσι μαχοίμην
391  σὺν σοί, πότνα θεά, ὅτε μοι πρόφρασσʼ ἐπαρήγοις.
392  τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
393  καὶ λίην τοι ἐγώ γε παρέσσομαι, οὐδέ με λήσεις,
394  ὁππότε κεν δὴ ταῦτα πενώμεθα· καί τινʼ ὀΐω
395  αἵματί τʼ ἐγκεφάλῳ τε παλαξέμεν ἄσπετον οὖδας
396  ἀνδρῶν μνηστήρων, οἵ τοι βίοτον κατέδουσιν.
397  ἀλλʼ ἄγε σʼ ἄγνωστον τεύξω πάντεσσι βροτοῖσι·
398  κάρψω μὲν χρόα καλὸν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι,
399  ξανθὰς δʼ ἐκ κεφαλῆς ὀλέσω τρίχας, ἀμφὶ δὲ λαῖφος
400  ἕσσω ὅ κε στυγέῃσιν ἰδὼν ἄνθρωπον ἔχοντα,
401  κνυζώσω δέ τοι ὄσσε πάρος περικαλλέʼ ἐόντε,
402  ὡς ἂν ἀεικέλιος πᾶσι μνηστῆρσι φανήῃς
403  σῇ τʼ ἀλόχῳ καὶ παιδί, τὸν ἐν μεγάροισιν ἔλειπες.
404  αὐτὸς δὲ πρώτιστα συβώτην εἰσαφικέσθαι,
405  ὅς τοι ὑῶν ἐπίουρος, ὁμῶς δέ τοι ἤπια οἶδε,
406  παῖδά τε σὸν φιλέει καὶ ἐχέφρονα Πηνελόπειαν.
407  δήεις τόν γε σύεσσι παρήμενον· αἱ δὲ νέμονται
408  πὰρ Κόρακος πέτρῃ ἐπί τε κρήνῃ Ἀρεθούσῃ,
409  ἔσθουσαι βάλανον μενοεικέα καὶ μέλαν ὕδωρ
410  πίνουσαι, τά θʼ ὕεσσι τρέφει τεθαλυῖαν ἀλοιφήν.
411  ἔνθα μένειν καὶ πάντα παρήμενος ἐξερέεσθαι,
412  ὄφρʼ ἂν ἐγὼν ἔλθω Σπάρτην ἐς καλλιγύναικα
413  Τηλέμαχον καλέουσα, τεὸν φίλον υἱόν, Ὀδυσσεῦ·
414  ὅς τοι ἐς εὐρύχορον Λακεδαίμονα πὰρ Μενέλαον
415  ᾤχετο πευσόμενος μετὰ σὸν κλέος, εἴ που ἔτʼ εἴης.
416  τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
417  τίπτε τʼ ἄρʼ οὔ οἱ ἔειπες, ἐνὶ φρεσὶ πάντα ἰδυῖα;
418  ἦ ἵνα που καὶ κεῖνος ἀλώμενος ἄλγεα πάσχῃ
419  πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον· βίοτον δέ οἱ ἄλλοι ἔδουσι;
420  τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
421  μὴ δή τοι κεῖνός γε λίην ἐνθύμιος ἔστω.
422  αὐτή μιν πόμπευον, ἵνα κλέος ἐσθλὸν ἄροιτο
423  κεῖσʼ ἐλθών· ἀτὰρ οὔ τινʼ ἔχει πόνον, ἀλλὰ ἕκηλος
424  ἧσται ἐν Ἀτρεΐδαο δόμοις, παρὰ δʼ ἄσπετα κεῖται.
425  ἦ μέν μιν λοχόωσι νέοι σὺν νηῒ μελαίνῃ,
426  ἱέμενοι κτεῖναι, πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι·
427  ἀλλὰ τά γʼ οὐκ ὀΐω, πρὶν καί τινα γαῖα καθέξει
428  ἀνδρῶν μνηστήρων, οἵ τοι βίοτον κατέδουσιν.
429  ὣς ἄρα μιν φαμένη ῥάβδῳ ἐπεμάσσατʼ Ἀθήνη.
430  κάρψεν μὲν χρόα καλὸν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι,
431  ξανθὰς δʼ ἐκ κεφαλῆς ὄλεσε τρίχας, ἀμφὶ δὲ δέρμα
432  πάντεσσιν μελέεσσι παλαιοῦ θῆκε γέροντος,
433  κνύζωσεν δέ οἱ ὄσσε πάρος περικαλλέʼ ἐόντε·
434  ἀμφὶ δέ μιν ῥάκος ἄλλο κακὸν βάλεν ἠδὲ χιτῶνα,
435  ῥωγαλέα ῥυπόωντα, κακῷ μεμορυγμένα καπνῷ·
436  ἀμφὶ δέ μιν μέγα δέρμα ταχείης ἕσσʼ ἐλάφοιο,
437  ψιλόν· δῶκε δέ οἱ σκῆπτρον καὶ ἀεικέα πήρην,
438  πυκνὰ ῥωγαλέην· ἐν δὲ στρόφος ἦεν ἀορτήρ.
439  τώ γʼ ὣς βουλεύσαντε διέτμαγεν. ἡ μὲν ἔπειτα
440  ἐς Λακεδαίμονα δῖαν ἔβη μετὰ παῖδʼ Ὀδυσῆος.