Marcus Aurelius, Meditations 11.21.1 (DIORISIS sentence 1955)

ὁ γὰρ εἰς τοῦτον πάσας τὰς ἰδίας ὁρμὰς ἀπευθύνων πάσας τὰς πράξεις ὁμοίας ἀποδώσει καὶ κατὰ τοῦτο ἀεὶ ὁ αὐτὸς ἔσται.

o gar eis outos pas o idios orme apeuthuno pas o praxis omoios apodidomi kai kata outos aei o autos eimi


Marcus Aurelius, Meditations 11.22.1 (DIORISIS sentence 1956)

Τὸν μῦν τὸν ὀρεινὸν καὶ τὸν κατοικίδιον καὶ τὴν πτοίαν τούτου καὶ διασόβησιν.

o mus o oreinos kai o katoikidios kai o outos kai diasobesis


Marcus Aurelius, Meditations 11.23.1 (DIORISIS sentence 1957)

Σωκράτης καὶ τὰ τῶν πολλῶν δόγματα Λαμίας ἐκάλει, παιδίων δείματα.

sokrates-2 kai o o polus dogma lamia kaleo paidion-2 deima


Marcus Aurelius, Meditations 11.24.1 (DIORISIS sentence 1958)

Λακεδαιμόνιοι τοῖς μὲν ξένοις ἐν ταῖς θεωρίαις ὑπὸ τῇ σκιᾷ τὰ βάθρα ἐτίθεσαν, αὐτοὶ δὲ οὗ ἔτυχεν, ἐκαθέζοντο.

lakedaimonios o men xenos en o theoria upo o skia o bathra tithemi autos de e tugchano katakathezomai


Marcus Aurelius, Meditations 11.25.1 (DIORISIS sentence 1959)

Τῷ Περδίκκᾳ ὁ Σωκράτης περὶ τοῦ μὴ ἔρχεσθαι παῤ αὐτόν:

o perdikkes o sokrates-2 peri o me erchomai peros autos


Marcus Aurelius, Meditations 11.25.1 (DIORISIS sentence 1960)

ʼἵνα, ἔφη, μὴ τῷ κακίστῳ ὀλέθρῳ ἀπόλωμαιʼ,' τουτέστι, μὴ εὖ παθῶν οὐ δυνηθῶ ἀντευποιῆσαι.

ina phemi me o kakos olethros apollumi toutesti me eu pathos ou dunamai anteupoieo


Marcus Aurelius, Meditations 11.26.1 (DIORISIS sentence 1961)

Ἐν τοῖς τῶν Ἐπικουρείων γράμμασι παράγγελμα ἔκειτο συνεχῶς ὑπομιμνῄσκεσθαι τῶν παλαιῶν τινος τῶν ἀρετῇ χρησαμένων.

en o o epikoureios gramma paraggelma keimai suneches upomimnesko o palaios tis o arete chrao


Marcus Aurelius, Meditations 11.27.1 (DIORISIS sentence 1962)

Οἱ Πυθαγόρειοι:


Marcus Aurelius, Meditations 11.27.1 (DIORISIS sentence 1963)

ἕωθεν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀφορᾶν, ἵνʼ ὑπομιμνῃσκώμεθα τῶν ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως τὸ ἑαυτῶν ἔργον διανυόντων καὶ τῆς τάξεως καὶ τῆς καθαρότητος καὶ τῆς γυμνότητος:

eothen eis o ouranos aphorao ina upomimnesko o aei kata o autos kai osautos o eautou ergon dianuo kai o taxis kai o katharotes kai o gumnotes


Marcus Aurelius, Meditations 11.27.1 (DIORISIS sentence 1964)

οὐδὲν γὰρ προκάλυμμα ἄστρου.


Marcus Aurelius, Meditations 11.28.1 (DIORISIS sentence 1965)

Οἷος ὁ Σωκράτης τὸ κῴδιον ὑπεζωσμένος, ὅτε ἡ Ξανθίππη λαβοῦσα τὸ ἱμάτιον ἔξω προῆλθε, καὶ ἃ εἶπεν ὁ Σωκράτης τοῖς ἑταίροις αἰδεσθεῖσι καὶ ἀναχωρήσασιν, ὅτε αὐτὸν εἶδον οὕτως ἐσταλμένον.

oios-2 o sokrates-2 o kodion upozonnumi ote o xanthippe lambano o imation exo proerchomai kai os eipon o sokrates-2 o etairos aideomai kai anachoreo ote autos eidon outos-2 stello


Marcus Aurelius, Meditations 11.29.1 (DIORISIS sentence 1966)

Ἐν τῷ γράφειν καὶ ἀναγινώσκειν οὐ πρότερον ἄρξεις πρὶν ἀρχθῇς.

en tis-2 grapho kai anagignosko ou proteros archo prin archo


Marcus Aurelius, Meditations 11.29.1 (DIORISIS sentence 1967)

τοῦτο πολλῷ μᾶλλον ἐν τῷ βίῳ.


Marcus Aurelius, Meditations 11.3.1 (DIORISIS sentence 1822)

Οἵα ἐστὶν ἡ ψυχὴ ἡ ἕτοιμος, ἐὰν ἤδη ἀπολυθῆναι δέῃ τοῦ σώματος καὶ ἤτοι σβεσθῆναι ἢ σκεδασθῆναι ἢ συμμεῖναι.

oios-2 eimi o psyche o etoimos ean ede-2 apoluo deomai o soma kai etoi sbennumi ee skedannumi ee summeno


Marcus Aurelius, Meditations 11.3.1 (DIORISIS sentence 1823)

τὸ δὲ ἕτοιμον τοῦτο ἵνα ἀπὸ ἰδικῆς κρίσεως ἔρχηται, μὴ κατὰ ψιλὴν παράταξιν ὡς οἱ Χριστιανοί, ἀλλὰ λελογισμένως καὶ σεμνῶς καὶ ὥστε καὶ ἄλλον πεῖσαι, ἀτραγῴδως.

o de etoimos outos ina apo idikos krisis erchomai me kata psilos parataxis os-2 o christianos alla lelogismenos kai semnos kai oste-2 kai allos peitho atragodos-2


Marcus Aurelius, Meditations 11.30.1 (DIORISIS sentence 1968)

Δοῦλος πέφυκας, οὐ μέτεστί σοι λόγου.


Marcus Aurelius, Meditations 11.31.1 (DIORISIS sentence 1969)

Ἐμὸν δʼ ἐγέλασσε φίλον κῆρ.


Marcus Aurelius, Meditations 11.32.1 (DIORISIS sentence 1970)

Μέμψονται δʼ ἀρετὴν χαλεποῖς βάζοντες ἔπεσσιν.


Marcus Aurelius, Meditations 11.33.1 (DIORISIS sentence 1971)

Σῦκον χειμῶνος ζητεῖν μαινομένου:


Marcus Aurelius, Meditations 11.33.1 (DIORISIS sentence 1972)

τοιοῦτος ὁ τὸ παιδίον ζητῶν, ὅτε οὐκέτι δίδοται.

toioutos o o paidion zeteo ote ouketi didomi


Marcus Aurelius, Meditations 11.34.1 (DIORISIS sentence 1973)

Καταφιλοῦντα τὸ παιδίον δεῖ, ἔλεγεν ὁ Ἐπίκτητος, ἔνδον ἐπιφθέγγεσθαι:

kataphileo o paidion deomai lego o epiktetos-2 endon epiphtheggomai


Marcus Aurelius, Meditations 11.34.1 (DIORISIS sentence 1974)

αὔριον ἴσως ἀποθανῇ.


Marcus Aurelius, Meditations 11.34.1 (DIORISIS sentence 1975)

— δύσφημα ταῦτα.


Marcus Aurelius, Meditations 11.34.1 (DIORISIS sentence 1976)

— οὐδὲν δύσφημον, ἔφη, φυσικοῦ τινος ἔργου σημαντικόν:

oudeis dusphemos phemi phusikos tis ergon semantikos


Marcus Aurelius, Meditations 11.34.1 (DIORISIS sentence 1977)

ἢ καὶ τὸ τοὺς στάχυας θερισθῆναι δύσφημον.


Marcus Aurelius, Meditations 11.35.1 (DIORISIS sentence 1978)

Ὄμφαξ, σταφυλή, σταφίς, πάντα μεταβολαί, οὐκ εἰς τὸ μὴ ὄν, ἀλλὰ εἰς τὸ νῦν μὴ ὄν.

omphax staphule staphis pas metabole ou eis o me eimi alla eis o nun me eimi


Marcus Aurelius, Meditations 11.36.1 (DIORISIS sentence 1979)

Λῃστὴς προαιρέσεως οὐ γίνεται:


Marcus Aurelius, Meditations 11.36.1 (DIORISIS sentence 1980)

τὸ τοῦ Ἐπικτήτου.


Marcus Aurelius, Meditations 11.37.1 (DIORISIS sentence 1981)

Τέχνην, ἔφη, δεῖ περὶ τὸ συγκατατίθεσθαι εὑρεῖν καὶ ἐν τῷ περὶ τὰς ὁρμὰς τόπῳ τὸ προσεκτικὸν φυλάσσειν, ἵνα μεθʼ ὑπεξαιρέσεως, ἵνα κοινωνικαί, ἵνα κατʼ ἀξίαν, καὶ ὀρέξεως μὲν παντάπασιν ἀπέχεσθαι, ἐκκλίσει δὲ πρὸς μηδὲν τῶν οὐκ ἐφʼ ἡμῖν χρῆσθαι.

techne phemi deomai peri o sugkatatithemi eurisko kai en o peri o orme topos o prosektikos phulasso ina meta upexairesis ina koinonikos ina kata axios kai orexis men pantapasi apecho ekklisis de pros medeis o ou epi ego chraomai


Marcus Aurelius, Meditations 11.38.1 (DIORISIS sentence 1982)

Οὐ περὶ τοῦ τυχόντος οὖν, ἔφη, ἐστὶν ὁ ἀγών, ἀλλὰ περὶ τοῦ μαίνεσθαι ἢ μή.

ou peri o tugchano oun phemi eimi o agon alla peri o mainomai ee me


Marcus Aurelius, Meditations 11.39.1 (DIORISIS sentence 1983)

Ὁ Σωκράτης ἔλεγε:


Marcus Aurelius, Meditations 11.39.1 (DIORISIS sentence 1984)

τί θέλετε;


Marcus Aurelius, Meditations 11.39.1 (DIORISIS sentence 1985)

λογικῶν ψυχὰς ἔχειν ἢ ἀλόγων;


Marcus Aurelius, Meditations 11.39.1 (DIORISIS sentence 1986)

— λογικῶν.


Marcus Aurelius, Meditations 11.39.1 (DIORISIS sentence 1987)

— τίνων λογικῶν;


Marcus Aurelius, Meditations 11.39.1 (DIORISIS sentence 1988)

ὑγιῶν ἢ φαύλων;


Marcus Aurelius, Meditations 11.39.1 (DIORISIS sentence 1989)

— ὑγιῶν.


Marcus Aurelius, Meditations 11.39.1 (DIORISIS sentence 1990)

— τί οὖν οὐ ζητεῖτε;


Marcus Aurelius, Meditations 11.39.1 (DIORISIS sentence 1991)

— ὅτι ἔχομεν.


Marcus Aurelius, Meditations 11.39.1 (DIORISIS sentence 1992)

— τί οὖν μάχεσθε καὶ διαφέρεσθε;


Marcus Aurelius, Meditations 11.4.1 (DIORISIS sentence 1824)

Πεποίηκά τι κοινωνικῶς:


Marcus Aurelius, Meditations 11.4.1 (DIORISIS sentence 1825)

οὐκοῦν ὠφέλημαι.


Marcus Aurelius, Meditations 11.4.1 (DIORISIS sentence 1826)

τοῦτο ἵνα ἀεὶ πρόχειρον ἀπαντᾷ, καὶ μηδαμοῦ παύου.

outos ina aei procheiros apante-2 kai medamos pauo


Marcus Aurelius, Meditations 11.5.1 (DIORISIS sentence 1827)

Τίς σου ἡ τέχνη;


Marcus Aurelius, Meditations 11.5.1 (DIORISIS sentence 1828)

ἀγαθὸν εἶναι.


Marcus Aurelius, Meditations 11.5.1 (DIORISIS sentence 1829)

τοῦτο δὲ πῶς καλῶς γίνεται ὴ ἐκ θεωρημάτων, τῶν μὲν περὶ τῆς τοῦ ὅλου φύσεως, τῶν δὲ περὶ τῆς ἰδίας τοῦ ἀνθρώπου κατασκευῆς.

outos de pos-2 kalos gignomai ek theorema o men peri o o olos phusis o de peri o idios o anthropos kataskeue


Marcus Aurelius, Meditations 11.6.1 (DIORISIS sentence 1830)

Πρῶτον αἱ τραγῳδίαι παρήχθησαν ὑπομνηστικαὶ τῶν συμβαινόντων καὶ ὅτι ταῦτα οὕτως πέφυκε γίνεσθαι καὶ ὅτι, οἷς ἐπὶ τῆς σκηνῆς ψυχαγωγεῖσθε, τούτοις μὴ ἄχθεσθε ἐπὶ τῆς μείζονος σκηνῆς:

proteros o tragodia parago upomnestikos o sumbaino kai ostis outos outos-2 phuo gignomai kai ostis os epi o skene psuchagogeo outos me achthomai epi o megas skene


Marcus Aurelius, Meditations 11.6.1 (DIORISIS sentence 1831)

ὁρᾶτε γὰρ ὅτι οὕτως δεῖ ταῦτα περαίνεσθαι καὶ ὅτι φέρουσιν αὐτὰ καὶ οἱ κεκραγότες:

orao gar ostis outos-2 deomai outos peraino kai ostis phero autos kai e krazo


Marcus Aurelius, Meditations 11.6.1 (DIORISIS sentence 1832)

ʼἰὼ Κιθαιρώνʼ.'


Marcus Aurelius, Meditations 11.6.1 (DIORISIS sentence 1833)

καὶ λέγεται δέ τινα ὑπὸ τῶν τὰ δράματα ποιούντων χρησίμως:

kai lego de tis upo o o drama poieo chresimos


Marcus Aurelius, Meditations 11.6.1 (DIORISIS sentence 1834)

οἷόν ἐστιν ἐκεῖνο μάλιστα:


Marcus Aurelius, Meditations 11.6.1 (DIORISIS sentence 1835)

εἰ δʼ ἠμελήθην ἐκ θεῶν καὶ παῖδʼ ἐμώ, ἔχει λόγον καὶ τοῦτο:

ei de ameleo ek thea kai pais emos echo logos kai outos


Marcus Aurelius, Meditations 11.6.1 (DIORISIS sentence 1836)

καὶ πάλιν:


Marcus Aurelius, Meditations 11.6.1 (DIORISIS sentence 1837)

τοῖς πράγμασιν γὰρ οὐχὶ θυμοῦσθαι:


Marcus Aurelius, Meditations 11.6.1 (DIORISIS sentence 1838)

καί:


Marcus Aurelius, Meditations 11.6.1 (DIORISIS sentence 1839)

βίον θερίζειν ὥστε κάρπιμον στάχυν:


Marcus Aurelius, Meditations 11.6.2 (DIORISIS sentence 1840)

καὶ ὅσα τοιαῦτα.


Marcus Aurelius, Meditations 11.6.2 (DIORISIS sentence 1841)

μετὰ δὲ τὴν τραγῳδίαν ἡ ἀρχαία κωμῳδία παρήχθη, παιδαγωγικὴν παρρησίαν ἔχουσα καὶ τῆς ἀτυφίας οὐκ ἀχρήστως δἰ αὐτῆς τῆς εὐθυρρημοσύνης ὑπομιμνῄσκουσα:

meta de o tragodia o archaios komodia parago paidagogikos parresia echo kai o atuphia ou achrestos dia autos o euthurremosune upomimnesko


Marcus Aurelius, Meditations 11.6.2 (DIORISIS sentence 1842)

πρὸς οἷόν τι καὶ Διογένης ταυτὶ παρελάμβανε.

pros oios-2 tis kai diogenes-2 outos paralambano


Marcus Aurelius, Meditations 11.6.2 (DIORISIS sentence 1843)

μετὰ ταύτην ἡ μέση κωμῳδία καὶ λοιπὸν ἡ νέα πρὸς τί ποτε παρείληπται, ἣ κατʼ ὀλίγον ἐπὶ τὴν ἐκ μιμήσεως φιλοτεχνίαν ὑπερρύη, ἐπίστησον.

meta outos o mesos komodia kai loipos o naus pros tis-2 pote paralambano os kata oligos epi o ek mimesis-2 philotechnia uporreo ephistemi


Marcus Aurelius, Meditations 11.6.2 (DIORISIS sentence 1844)

ὅτι μὲν γὰρ λέγεται καὶ ὑπὸ τούτων τινὰ χρήσιμα οὐκ ἀγνοεῖται, ἀλλὰ ἡ ὅλη ἐπιβολὴ τῆς τοιαύτης ποιήσεως καὶ δραματουργίας πρὸς τίνα ποτὲ σκοπὸν ἀπέβλεψεν;

ostis men gar lego kai upo outos tis chresimos ou agnoeo alla o olos epibole o toioutos poiesis kai dramatourgia pros tis-2 potos skopos apoblepo


Marcus Aurelius, Meditations 11.7.1 (DIORISIS sentence 1845)

Πῶς ἐναργὲς προσπίπτει τὸ μὴ εἶναι ἄλλην βίου ὑπόθεσιν εἰς τὸ φιλοσοφεῖν οὕτως ἐπιτήδειον ὡς ταύτην, ἐν ᾗ νῦν ὢν τυγχάνεις.

pos-2 enarges prospitno o me eimi allos bios-2 upothesis eis o philosopheo outos-2 epitedeios os-2 outos en os nun eimi tugchano


Marcus Aurelius, Meditations 11.8.1 (DIORISIS sentence 1846)

Κλάδος τοῦ προσεχοῦς κλάδου ἀποκοπεὶς οὐ δύναται μὴ καὶ τοῦ ὅλου φυτοῦ ἀποκεκόφθαι.

klados o proseches klados apokopto ou dunamai me kai o olos phuton apokopto


Marcus Aurelius, Meditations 11.8.1 (DIORISIS sentence 1847)

οὕτω δὴ καὶ ἄνθρωπος ἑνὸς ἀνθρώπου ἀποσχισθεὶς ὅλης τῆς κοινωνίας ἀποπέπτωκε.

outos-2 de-2 kai anthropos eis-2 anthropos aposchizo olos o koinonia apopipto


Marcus Aurelius, Meditations 11.8.1 (DIORISIS sentence 1848)

κλάδον μὲν οὖν ἄλλος ἀποκόπτει:


Marcus Aurelius, Meditations 11.8.1 (DIORISIS sentence 1849)

ἄνθρωπος δὲ αὐτὸς ἑαυτὸν τοῦ πλησίον χωρίζει μισήσας καὶ ἀποστραφείς, ἀγνοεῖ δὲ ὅτι καὶ τοῦ ὅλου πολιτεύματος ἅμα ἀποτέτμηκεν ἑαυτόν.

anthropos de autos eautou o plesios chorizo miseo kai apostrepho agnoeo de ostis kai o olos politeuma-2 ama apotemno eautou


Marcus Aurelius, Meditations 11.8.1 (DIORISIS sentence 1850)

πλὴν ἐκεῖνό γε δῶρον τοῦ συστησαμένου τὴν κοινωνίαν Διός:

plen ekeinos ge doron o sunistemi o koinonia zeus


Marcus Aurelius, Meditations 11.8.1 (DIORISIS sentence 1851)

ἔξεστι γὰρ ἡμῖν πάλιν συμφῦναι τῷ προσεχεῖ καὶ πάλιν τοῦ ὅλου συμπληρωτικοῖς γενέσθαι.

exesti gar ego palin sumphuo o proseches kai palin o olos sumplerotikos gignomai


Marcus Aurelius, Meditations 11.8.1 (DIORISIS sentence 1852)

πλεονάκις μέντοι γινόμενον τὸ κατὰ τὴν τοιαύτην διαίρεσιν δυσένωτον καὶ δυσαποκατάστατον τὸ ἀποχωροῦν ποιεῖ.

pleonakis mentoi gignomai o kata o toioutos diairesis dusenotos kai dusapokatastatos o apochoreo poieo


Marcus Aurelius, Meditations 11.8.1 (DIORISIS sentence 1853)

ὅλως τε οὐχ ὅμοιος ὁ κλάδος ὁ ἀπʼ ἀρχῆς συμβλαστήσας καὶ σύμπνους συμμείνας τῷ μετὰ τὴν ἀποκοπὴν αὖθις ἐγκεντρισθέντι, ὅ τι ποτὲ λέγουσιν οἱ φυτουργοί.

olos te ou omoios o klados o apo arche sumblastano kai sumpnous summeno o meta o apokope authis egkentrizo os tis potos lego o phutourgos


Marcus Aurelius, Meditations 11.8.1 (DIORISIS sentence 1854)

Ὁμοθαμνεῖν μέν, μὴ ὁμοδογματεῖν δέ.


Marcus Aurelius, Meditations 11.9.1 (DIORISIS sentence 1855)

Οἱ ἐνιστάμενοι προιόντι σοι κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον ὥσπερ ἀπὸ τῆς ὑγιοῦς πράξεως ἀποτρέψαι σε οὐ δυνήσονται, οὕτως μηδὲ τῆς πρὸς αὐτοὺς εὐμενείας ἐκκρουέτωσαν, ἀλλὰ φύλασσε σεαυτὸν ἐπʼ ἀμφοτέρων ὁμοίως, μὴ μόνον ἐπὶ τῆς εὐσταθοῦς κρίσεως καὶ πράξεως, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς πρὸς τοὺς κωλύειν ἐπιχειροῦντας ἢ ἄλλως δυσχεραίνοντας πρᾳότητος.

e enistemi proeimi1 su kata o orthos logos osper-2 apo o ugies praxis apotrepo su ou dunamai outos-2 mede o pros autos eumeneia ekkrouo alla phulasso sautou epi amphoteros omoios me monos epi o eustathes krisis kai praxis alla kai epi o pros o koluo epicheireo ee allos-2 duscheraino praotes


Marcus Aurelius, Meditations 11.9.1 (DIORISIS sentence 1856)

καὶ γὰρ τοῦτο ἀσθενές, τὸ χαλεπαίνειν αὐτοῖς, ὥσπερ τὸ ἀποστῆναι τῆς πράξεως καὶ ἐνδοῦναι καταπλαγέντα:

kai gar outos asthenes o chalepaino autos osper-2 o aphistemi o praxis kai endidomi kataplasso


Marcus Aurelius, Meditations 11.9.1 (DIORISIS sentence 1857)

ἀμφότεροι γὰρ ἐπίσης λειποτάκται, ὁ μὲν ὑποτρέσας, ὁ δὲ ἀλλοτριωθεὶς πρὸς τὸν φύσει συγγενῆ καὶ φίλον.

amphoteros gar epises o men upotreo o de allotrioo pros o phusis suggeneus kai philos


Marcus Aurelius, Meditations 12.1.1 (DIORISIS sentence 1993)

Πάντα ἐκεῖνα, ἐφʼ ἃ διὰ περιόδου εὔχῃ ἐλθεῖν, ἤδη ἔχειν δύνασαι, ἐὰν μὴ σαυτῷ φθονῇς.

pas ekeinos epi os dia periodos1 euchomai erchomai ede-2 echo dunamai ean me sautou phthoneo


Marcus Aurelius, Meditations 12.1.1 (DIORISIS sentence 1994)

τοῦτο δέ ἐστιν, ἐὰν πᾶν τὸ παρελθὸν καταλίπῃς καὶ τὸ μέλλον ἐπιτρέψῃς τῇ προνοίᾳ καὶ τὸ παρὸν μόνον ἀπευθύνῃς πρὸς ὁσιότητα καὶ δικαιοσύνην.

outos de eimi ean pas o parerchomai katalimpano kai o mello epitrepo o pronoia kai o pareimi monos apeuthuno pros osiotes kai dikaiosune


Marcus Aurelius, Meditations 12.1.1 (DIORISIS sentence 1995)

ὁσιότητα μέν, ἵνα φιλῇς τὸ ἀπονεμόμενον:


Marcus Aurelius, Meditations 12.1.1 (DIORISIS sentence 1996)

σοὶ γὰρ αὐτὸ ἡ φύσις ἔφερε καὶ σὲ τούτῳ:

su gar autos o phusis phero kai su outos


Marcus Aurelius, Meditations 12.1.1 (DIORISIS sentence 1997)

δικαιοσύνην δέ, ἵνα ἐλευθέρως καὶ χωρὶς περιπλοκῆς λέγῃς τε τἀληθῆ καὶ πράσσῃς τὰ κατὰ νόμον καὶ κατʼ ἀξίαν:

dikaiosune de ina eleutheros kai choris periploke lego te alethes kai prasso o kata nomos-2 kai kata axios


Marcus Aurelius, Meditations 12.1.1 (DIORISIS sentence 1998)

μὴ ἐμποδίζῃ δέ σε μήτε κακία ἀλλοτρία μήτε ὑπόληψις μήτε φωνὴ μηδὲ μὴν αἴσθησις τοῦ περιτεθραμμένου σοι σαρκιδίου:

me empodizo de su mete kakia allotrios mete upolepsis mete phone mede meis aisthesis o peritrephomai su sarkidion


Marcus Aurelius, Meditations 12.1.1 (DIORISIS sentence 1999)

ὄψεται γὰρ τὸ πάσχον.


Marcus Aurelius, Meditations 12.1.2 (DIORISIS sentence 2000)

ἐὰν οὖν, ὅτε δήποτε πρὸς ἐξόδῳ γένῃ, πάντα τὰ ἄλλα καταλιπὼν μόνον τὸ ἡγεμονικόν σου καὶ τὸ ἐν σοὶ θεῖον τιμήσῃς καὶ μὴ τὸ παύσεσθαί ποτε τοῦ ζῆν φοβηθῇς, ἀλλὰ τό γε μηδέποτε ἄρξασθαι κατὰ φύσιν ζῆν, ἔσῃ ἄνθρωπος ἄξιος τοῦ γεννήσαντος κόσμου καὶ παύσῃ ξένος ὢν τῆς πατρίδος καὶ θαυμάζων ὡς ἀπροσδόκητα τὰ καθʼ ἡμέραν γινόμενα καὶ κρεμάμενος ἐκ τοῦδε καὶ τοῦδε.

ean oun ote depote pros exodos1 gignomai pas o allos katalimpano monos o egemonikos su kai o en su theios timao kai me o pauo pote o zao phobeo alla o ge medepote archo kata phusis zao eimi anthropos axios o gennao kosmos kai pauo xenos eimi o patris kai thaumazo os-2 aprosdoketos o kata emera gignomai kai kremannumi ek ode kai ode


Marcus Aurelius, Meditations 12.10.1 (DIORISIS sentence 2040)

Τοιαῦτα τὰ πράγματα ὁρᾶν, διαιροῦντα εἰς ὕλην, αἴτιον, ἀναφοράν.

toioutos o pragma orao diaireo eis ule aitios anaphora


Marcus Aurelius, Meditations 12.11.1 (DIORISIS sentence 2041)

Ἡλίκην ἐξουσίαν ἔχει ἄνθρωπος μὴ ποιεῖν ἄλλο ἢ ὅπερ μέλλει ὁ θεὸς ἐπαινεῖν, καὶ δέχεσθαι πᾶν ὃν νέμῃ αὐτῷ ὁ θεός.

elike-2 exousia echo anthropos me poieo allos ee osper mello o theos epaineo kai dechomai pas os nemo autos o theos


Marcus Aurelius, Meditations 12.12.1 (DIORISIS sentence 2042)

Μήτε θεοῖς μεμπτέον:


Marcus Aurelius, Meditations 12.12.1 (DIORISIS sentence 2043)

οὐδὲν γὰρ ἑκόντες ἢ ἄκοντες ἁμαρτάνουσι:


Marcus Aurelius, Meditations 12.12.1 (DIORISIS sentence 2044)

μήτε ἀνθρώποις:


Marcus Aurelius, Meditations 12.12.1 (DIORISIS sentence 2045)

οὐδὲν γὰρ οὐχὶ ἄκοντες.


Marcus Aurelius, Meditations 12.12.1 (DIORISIS sentence 2046)

ὥστε οὐδενὶ μεμπτέον.


Marcus Aurelius, Meditations 12.13.1 (DIORISIS sentence 2047)

Πῶς γελοῖος καὶ ξένος ὁ θαυμάζων ὁτιοῦν τῶν ἐν τῷ βίῳ γινομένων.

pos-2 geloios kai xenos o thaumazo otioun o en o bios-2 gignomai


Marcus Aurelius, Meditations 12.14.1 (DIORISIS sentence 2048)

Ἤτοι ἀνάγκη εἱμαρμένης καὶ ἀπαράβατος τάξις ἢ πρόνοια ἱλάσιμος ἢ φυρμὸς εἰκαιότητος ἀπροστάτητος.

etoi anagke meiromai kai aparabatos taxis ee pronoia ilasimos-2 ee phurmos eikaiotes aprostatetos


Marcus Aurelius, Meditations 12.14.1 (DIORISIS sentence 2049)

εἰ μὲν οὖν ἀπαράβατος ἀνάγκη, τί ἀντιτείνεις;

ei men oun aparabatos anagke tis-2 antiteino


Marcus Aurelius, Meditations 12.14.1 (DIORISIS sentence 2050)

εἰ δὲ πρόνοια ἐπιδεχομένη τὸ ἱλάσκεσθαι, ἄξιον σαυτὸν ποίησον τῆς ἐκ τοῦ θείου βοηθείας.

ei de pronoia epidechomai o ilaskomai axios sautou poieo o ek o theios boetheia


Marcus Aurelius, Meditations 12.14.1 (DIORISIS sentence 2051)

εἰ δὲ φυρμὸς ἀνηγεμόνευτος, ἀσμένιζε ὅτι ἐν τοιούτῳ κλύδωνι αὐτὸς ἔχεις ἐν σαυτῷ τινα νοῦν ἡγεμονικόν, κἂν παραφέρῃ σε ὁ κλύδων, παραφερέτω τὸ σαρκίδιον, τὸ πνευμάτιον, τἄλλα:

ei de phurmos anegemoneutos asmenizo ostis en toioutos kludon autos echo en sautou tis noos egemonikos kan-2 paraphero su o kludon paraphero o sarkidion o pneumation-2 allos


Marcus Aurelius, Meditations 12.14.1 (DIORISIS sentence 2052)

τὸν γὰρ νοῦν οὐ παροίσει.


Marcus Aurelius, Meditations 12.15.1 (DIORISIS sentence 2053)

ἢ τὸ μὲν τοῦ λύχνου φῶς, μέχρι σβεσθῇ, φαίνει καὶ τὴν αὐγὴν οὐκ ἀποβάλλει:

ee o men o luchnon phaos mechri sbennumi phaino kai o auge ou apoballo


Marcus Aurelius, Meditations 12.15.1 (DIORISIS sentence 2054)

ἡ δὲ ἐν σοὶ ἀλήθεια καὶ δικαιοσύνη καὶ σωφροσύνη προαποσβήσεται;

o de en su aletheia kai dikaiosune kai sophrosune proaposbennumi


Marcus Aurelius, Meditations 12.16.1 (DIORISIS sentence 2055)

Ἐπὶ τοῦ φαντασίαν παρασχόντος ὅτι ἥμαρτε:


Marcus Aurelius, Meditations 12.16.1 (DIORISIS sentence 2056)

τί δαὶ οἶδα εἰ τοῦτο ἁμάρτημα;


Marcus Aurelius, Meditations 12.16.1 (DIORISIS sentence 2057)

εἰ δὲ καὶ ἥμαρτεν, ὅτι κατέκρινεν αὐτὸς ἑαυτόν, καὶ οὕτως ὅμοιον τοῦτο τῷ καταδρύπτειν τὴν ἑαυτοῦ ὄψιν.

ei de kai amartano ostis katakrino autos eautou kai outos-2 omoios outos o katadrupto o eautou opsis


Marcus Aurelius, Meditations 12.16.1 (DIORISIS sentence 2058)

Ὅτι ὁ μὴ θέλων τὸν φαῦλον ἁμαρτάνειν ὅμοιος τῷ μὴ θέλοντι τὴν συκῆν ὀπὸν ἐν τοῖς σύκοις φέρειν καὶ τὰ βρέφη κλαυθμυρίζεσθαι καὶ τὸν ἵππον χρεμετίζειν καὶ ὅσα ἄλλα ἀναγκαῖα.

ostis o me ethelo o phaulos amartano omoios o me ethelo o suke opos1 en o sukon phero kai o brephos klauthmurizo kai o ippos chremetizo kai osos allos anagkaios


Marcus Aurelius, Meditations 12.16.1 (DIORISIS sentence 2059)

τί γὰρ πάθῃ τὴν ἕξιν ἔχων τοιαύτην;


Marcus Aurelius, Meditations 12.16.1 (DIORISIS sentence 2060)

εἰ οὖν γοργὸς εἶ, ταύτην θεράπευσον.


Marcus Aurelius, Meditations 12.17.1 (DIORISIS sentence 2061)

Εἰ μὴ καθήκει, μὴ πράξῃς:


Marcus Aurelius, Meditations 12.17.1 (DIORISIS sentence 2062)

εἰ μὴ ἀληθές ἐστι, μὴ εἴπῃς.


Marcus Aurelius, Meditations 12.18.1 (DIORISIS sentence 2063)

ἡ γὰρ ὁρμή σου ἔστω εἰς τὸ πᾶν ἀεὶ ὁρᾶν, τί ἐστιν αὐτὸ ἐκεῖνο τὸ τὴν φαντασίαν σοι ποιοῦν, καὶ ἀναπτύσσειν διαιροῦντα εἰς τὸ αἴτιον, εἰς τὸ ὑλικόν, εἰς τὴν ἀναφοράν, εἰς τὸν χρόνον, ἐντὸς οὗ πεπαῦσθαι αὐτὸ δεήσει.

o gar orme su eimi eis o pas aei orao tis-2 eimi autos ekeinos o o phantasia su poieo kai anaptusso diaireo eis o aitios eis o ulikon eis o anaphora eis o chronos entos e pauo autos deesis


Marcus Aurelius, Meditations 12.19.1 (DIORISIS sentence 2064)

Αἴσθου ποτὲ ὅτι κρεῖττόν τι καὶ δαιμονιώτερον ἔχεις ἐν σαυτῷ τῶν τὰ πάθη ποιούντων καὶ καθάπαξ τῶν νευροσπαστούντων σε.

aisthanomai pote ostis kreisson tis kai daimonios echo en sautou o o pathe-2 poieo kai kathapax o neurospasteo su


Marcus Aurelius, Meditations 12.19.1 (DIORISIS sentence 2065)

τί μου νῦν ἐστιν ἡ διάνοια;


Marcus Aurelius, Meditations 12.19.1 (DIORISIS sentence 2066)

μὴ φόβος;


Marcus Aurelius, Meditations 12.19.1 (DIORISIS sentence 2067)

μὴ ὑποψία;


Marcus Aurelius, Meditations 12.19.1 (DIORISIS sentence 2068)

μὴ ἐπιθυμία;


Marcus Aurelius, Meditations 12.19.1 (DIORISIS sentence 2069)

μὴ ἄλλο τι τοιοῦτον;


Marcus Aurelius, Meditations 12.2.1 (DIORISIS sentence 2001)

Ὁ θεὸς πάντα τὰ ἡγεμονικὰ γυμνὰ τῶν ὑλικῶν ἀγγείων καὶ φλοιῶν καὶ καθαρμάτων ὁρᾷ:

o theos pas o egemonikos gumnas o ulikon aggeion kai phloioo kai katharma orao


Marcus Aurelius, Meditations 12.2.1 (DIORISIS sentence 2002)

μόνῳ γὰρ τῷ ἑαυτοῦ νοερῷ μόνων ἅπτεται τῶν ἐξ ἑαυτοῦ εἰς ταῦτα ἐρρυηκότων καὶ ἀπωχετευμένων.

monos gar tis-2 eautou noeros monos apto o ek eautou eis outos reo kai apocheteuo


Marcus Aurelius, Meditations 12.2.1 (DIORISIS sentence 2003)

ἐὰν δὲ καὶ σὺ τοῦτο ἐθίσῃς ποιεῖν, τὸν πολὺν περισπασμὸν σεαυτοῦ περιαιρήσεις:

ean de kai su outos ethizo poieo o polus perispasmos sautou periaireo


Marcus Aurelius, Meditations 12.2.1 (DIORISIS sentence 2004)

ὁ γὰρ μὴ τὰ περικείμενα κρεᾴδια ὁρῶν, ἦ πού γε ἐσθῆτα καὶ οἰκίαν καὶ δόξαν καὶ τὴν τοιαύτην περιβολὴν καὶ σκηνὴν θεώμενος, ἀσχολήσεται.

o gar me o perikeimai kreadion orao e-2 pou ge esthes kai oikia kai doxa kai o toioutos peribole kai skene theaomai ascholeo


Marcus Aurelius, Meditations 12.20.1 (DIORISIS sentence 2070)

Πρῶτον τὸ μὴ εἰκῇ μηδὲ ἄνευ ἀναφορᾶς.


Marcus Aurelius, Meditations 12.20.1 (DIORISIS sentence 2071)

δεύτερον τὸ μὴ ἐπʼ ἄλλο τι ἢ ἐπὶ τὸ κοινωνικὸν τέλος τὴν ἀναγωγὴν ποιεῖσθαι.

deuteros o me epi allos tis ee epi o koinonikos telos o anagoge poieo


Marcus Aurelius, Meditations 12.21.1 (DIORISIS sentence 2072)

Ὅτι μετʼ οὐ πολὺ οὐδεὶς οὐδαμοῦ ἔσῃ οὐδὲ τούτων τι ἃ νῦν βλέπεις οὐδὲ τούτων τις τῶν νῦν βιούντων:

ostis meta ou polus oudeis oudamos eimi oude outos tis os nun blepo oude outos tis o nun biao


Marcus Aurelius, Meditations 12.21.1 (DIORISIS sentence 2073)

ἅπαντα γὰρ μεταβάλλειν καὶ τρέπεσθαι καὶ φθείρεσθαι πέφυκεν, ἵνα ἕτερα ἐφεξῆς γίνηται.

apas gar metaballo kai trepo kai phtheiro phuo ina eteros ephexes gignomai


Marcus Aurelius, Meditations 12.22.1 (DIORISIS sentence 2074)

Ὅτι πάντα ὑπόληψις καὶ αὕτη ἐπὶ σοί.


Marcus Aurelius, Meditations 12.22.1 (DIORISIS sentence 2075)

ἆρον οὖν ὅτε θέλεις τὴν ὑπόληψιν καὶ ὥσπερ κάμψαντι τὴν ἄκραν γαλήνη, σταθερὰ πάντα καὶ κόλπος ἀκύμων.

aroo oun ote ethelo o upolepsis kai osper-2 kampto o akros galene statheros pas kai kolpos akumos


Marcus Aurelius, Meditations 12.23.1 (DIORISIS sentence 2076)

Μία καὶ ἡτισοῦν ἐνέργεια κατὰ καιρὸν παυσαμένη οὐδὲν κακὸν πάσχει, καθὸ πέπαυται:

eis-2 kai ostis energeia kata kairos1 pauo oudeis kakos pascho katho pauo


Marcus Aurelius, Meditations 12.23.1 (DIORISIS sentence 2077)

οὐδὲ ὁ πράξας τὴν πρᾶξιν ταύτην κατʼ αὐτὸ τοῦτο, καθὸ πέπαυται, κακόν τι πέπονθεν.

oude o prasso o praxis outos kata autos outos katho pauo kakos tis pascho


Marcus Aurelius, Meditations 12.23.1 (DIORISIS sentence 2078)

ὁμοίως οὖν τὸ ἐκ πασῶν τῶν πράξεων σύστημα, ὅπερ ἐστὶν ὁ βίος, ἐὰν ἐν καιρῷ παύσηται, οὐδὲν κακὸν πάσχει κατʼ αὐτὸ τοῦτο, καθὸ πέπαυται:

omoios oun o ek pas o praxis sustema-2 osper eimi o bios-2 ean en kairos1 pauo oudeis kakos pascho kata autos outos katho pauo


Marcus Aurelius, Meditations 12.23.1 (DIORISIS sentence 2079)

οὐδὲ ὁ καταπαύσας ἐν καιρῷ τὸν εἱρμὸν τοῦτον κακῶς διετέθη.

oude o katapauo en kairos1 o eirmos outos kakos diatithemi


Marcus Aurelius, Meditations 12.23.1 (DIORISIS sentence 2080)

τὸν δὲ καιρὸν καὶ τὸν ὅρον δίδωσιν ἡ φύσις, ποτὲ μὲν καὶ ἡ ἰδία, ὅταν ἐν γήρᾳ, πάντως δὲ ἡ τῶν ὅλων, ἧς τῶν μερῶν μεταβαλλόντων νεαρὸς ἀεὶ καὶ ἀκμαῖος ὁ σύμπας κόσμος διαμένει.

o de kairos1 kai o oros-4 didomi o phusis potos men kai o idios otan en geras-2 pantos de o o olos os o mera-2 metaballo nearos aei kai akmaios o sumpas kosmos diameno


Marcus Aurelius, Meditations 12.23.1 (DIORISIS sentence 2081)

καλὸν δὲ ἀεὶ πᾶν καὶ ὡραῖον τὸ συμφέρον τῷ ὅλῳ.

kalos de aei pas kai oraios-2 o sumphero o olos


Marcus Aurelius, Meditations 12.23.1 (DIORISIS sentence 2082)

ἡ οὖν κατάπαυσις τοῦ βίου ἑκάστῳ οὐ κακὸν μὲν ὅτι οὐδὲ αἰσχρόν, εἴπερ καὶ ἀπροαίρετον καὶ οὐκ ἀκοινώνητον:

o oun katapausis o bios-2 ekastos ou kakos men ostis oude aischros eiper kai aproairetos kai ou akoinonetos


Marcus Aurelius, Meditations 12.23.1 (DIORISIS sentence 2083)

ἀγαθὸν δὲ εἴπερ τῷ ὅλῳ καίριον καὶ συμφέρον καὶ συμφερόμενον.

agathos de eiper o olos kairios kai sumphero kai sumphero


Marcus Aurelius, Meditations 12.23.1 (DIORISIS sentence 2084)

οὕτως γὰρ καὶ θεοφόρητος ὁ φερόμενος κατὰ ταὐτὰ θεῷ καὶ ἐπὶ ταὐτὰ τῇ γνώμῃ φερόμενος.

outos-2 gar kai theophoretos o phero kata tautos-2 theos kai epi tautos-2 o gnome phero


Marcus Aurelius, Meditations 12.24.1 (DIORISIS sentence 2085)

Τρία ταῦτα δεῖ πρόχειρα ἔχειν:


Marcus Aurelius, Meditations 12.24.1 (DIORISIS sentence 2086)

ἐπὶ μὲν ὧν ποιεῖς, εἰ μήτε εἰκῇ μήτε ἄλλως ἢ ὡς ἂν ἡ Δίκη αὐτὴ ἐνήργησεν:

epi men os poieo ei mete eike mete allos-2 ee os-2 an o dike-2 autos energeo


Marcus Aurelius, Meditations 12.24.1 (DIORISIS sentence 2087)

ἐπὶ δὲ τῶν ἔξωθεν συμβαινόντων, ὅτι ἤτοι κατʼ ἐπιτυχίαν ἢ κατὰ πρόνοιαν:

epi de o exothen sumbaino ostis etoi kata epituchia ee kata pronoia


Marcus Aurelius, Meditations 12.24.1 (DIORISIS sentence 2088)

οὔτε δὲ τῇ ἐπιτυχίᾳ μεμπτέον οὔτε τῇ προνοίᾳ ἐγκλητέον.

oute de o epituchia mempteos oute o pronoia egkleteos


Marcus Aurelius, Meditations 12.24.1 (DIORISIS sentence 2089)

δεύτερον τό:


Marcus Aurelius, Meditations 12.24.1 (DIORISIS sentence 2090)

ὁποῖον ἕκαστον ἀπὸ σπέρματος μέχρι ψυχώσεως καὶ ἀπὸ ψυχώσεως μέχρι τοῦ τὴν ψυχὴν ἀποδοῦναι καὶ ἐξ οἵων ἡ σύγκρισις καὶ εἰς οἷα ἡ λύσις.

opoios ekastos apo sperma mechri psuchosis kai apo psuchosis mechri o o psyche apodidomi kai ek oios-2 o sugkrisis kai eis oios-2 o lusis


Marcus Aurelius, Meditations 12.24.1 (DIORISIS sentence 2091)

τρίτον, εἰ ἄφνω μετέωρος ἐξαρθεὶς κατασκέψαιο τὰ ἀνθρώπεια καὶ τὴν πολυτροπίαν, ὅτι καταφρονήσεις συνιδὼν ἅμα καὶ ὅσον τὸ περιοικοῦν ἐναερίων καὶ ἐναιθερίων:

tritos ei aphno meteoros exairo kataskeptomai o anthropeios kai o polutropia ostis kataphronesis suneidon-2 ama kai osos o perioikeo enaerios kai enaitherios


Marcus Aurelius, Meditations 12.24.1 (DIORISIS sentence 2092)

καὶ ὅτι, ὁσάκις ἂν ἐξαρθῇς, ταὐτὰ ὄψῃ, τὸ ὁμοειδές, τὸ ὀλιγοχρόνιον.

kai ostis osakis an exairo tautos-2 orao o omoeides o oligochronios


Marcus Aurelius, Meditations 12.24.1 (DIORISIS sentence 2093)

ἐπὶ τούτοις ὁ τῦφος.


Marcus Aurelius, Meditations 12.25.1 (DIORISIS sentence 2094)

Βάλε ἔξω τὴν ὑπόληψιν:


Marcus Aurelius, Meditations 12.25.1 (DIORISIS sentence 2095)

σέσωσαι.


Marcus Aurelius, Meditations 12.25.1 (DIORISIS sentence 2096)

τίς οὖν ὁ κωλύων ἐκβάλλειν;


Marcus Aurelius, Meditations 12.26.1 (DIORISIS sentence 2097)

Ὅταν δυσφορῇς ἐπί τινι, ἐπελάθου τοῦ, ὅτι πάντα κατὰ τὴν τῶν ὅλων φύσιν γίνεται, καὶ τοῦ, ὅτι τὸ ἁμαρτανόμενον ἀλλότριον, καὶ ἐπὶ τούτοις τοῦ, ὅτι πᾶν τὸ γινόμενον οὕτως ἀεὶ ἐγίνετο καὶ γενήσεται καὶ νῦν πανταχοῦ γίνεται:

otan dusphoreo epi tis epilanthanomai tis-2 ostis pas kata o o olos phusis gignomai kai tis-2 ostis o amartano allotrios kai epi outos tis-2 ostis pas o gignomai outos-2 aei gignomai kai gignomai kai nun pantachou gignomai


Marcus Aurelius, Meditations 12.26.1 (DIORISIS sentence 2098)

τοῦ, ὅση ἡ συγγένεια ἀνθρώπου πρὸς πᾶν τὸ ἀνθρώπειον γένος:

tis-2 osos o suggeneia anthropos pros pas o anthropeios genos


Marcus Aurelius, Meditations 12.26.1 (DIORISIS sentence 2099)

οὐ γὰρ αἱματίου ἢ σπερματίου, ἀλλὰ νοῦ κοινωνία.

ou gar aimation ee spermation alla noos koinonia


Marcus Aurelius, Meditations 12.26.1 (DIORISIS sentence 2100)

ἐπελάθου δὲ καὶ τοῦ, ὅτι ὁ ἑκάστου νοῦς θεὸς καὶ ἐκεῖθεν ἐρρύηκεν:

epilanthanomai de kai tis-2 ostis o ekastos noos theos kai ekeithen reo


Marcus Aurelius, Meditations 12.26.1 (DIORISIS sentence 2101)

τοῦ, ὅτι οὐδὲν ἴδιον οὐδενός, ἀλλὰ καὶ τὸ τεκνίον καὶ τὸ σωμάτιον καὶ αὐτὸ τὸ ψυχάριον ἐκεῖθεν ἐλήλυθεν:

tis-2 ostis oudeis idios oudeis alla kai o teknion kai o somation-2 kai autos o psucharion ekeithen erchomai


Marcus Aurelius, Meditations 12.26.1 (DIORISIS sentence 2102)

τοῦ, ὅτι πάνθʼ ὑπόληψις:


Marcus Aurelius, Meditations 12.26.1 (DIORISIS sentence 2103)

τοῦ, ὅτι τὸ παρὸν μόνον ἕκαστος ζῇ καὶ τοῦτο ἀποβάλλει.

tis-2 ostis o pareimi monos ekastos zao kai outos apoballo


Marcus Aurelius, Meditations 12.27.1 (DIORISIS sentence 2104)

Συνεχῶς ἀναπολεῖν τοὺς ἐπί τινι λίαν ἀγανακτήσαντας, τοὺς ἐν μεγίσταις δόξαις ἢ συμφοραῖς ἢ ἔχθραις ἢ ὁποιαισοῦν τύχαις ἀκμάσαντας:

suneches anapoleo o epi tis lian aganakteo o en megas doxa ee sumphora ee echthra ee opoios tuche akmazo


Marcus Aurelius, Meditations 12.27.1 (DIORISIS sentence 2105)

εἶτα ἐφιστάνειν:


Marcus Aurelius, Meditations 12.27.1 (DIORISIS sentence 2106)

ποῦ νῦν πάντα ἐκεῖνα;


Marcus Aurelius, Meditations 12.27.1 (DIORISIS sentence 2107)

καπνὸς καὶ σποδὸς καὶ μῦθος ἢ οὐδὲ μῦθος.

kapnos kai spodos kai muthos ee oude muthos


Marcus Aurelius, Meditations 12.27.1 (DIORISIS sentence 2108)

συμπροσπιπτέτω δὲ καὶ τὸ τοιοῦτο πᾶν, οἷον:

sumprospitno de kai o toioutos pas oios-2


Marcus Aurelius, Meditations 12.27.1 (DIORISIS sentence 2109)

Φάβιος Κατουλλῖνος ἐπʼ ἀγροῦ καὶ Λούσιος Δοῦπος ἐν τοῖς κήποις καὶ Στερτίνιος ἐν Βαίαις καὶ Τιβέριος ἐν Καπρίαις καὶ Οὐήλιος Ῥοῦφος καὶ ὅλως ἡ πρὸς ὁτιοῦν μετʼ οἰήσεως διαφορά:

phabios epi agros kai lousios doupos en o kepos kai stertinios en baia-2 kai tiberios en kai kai olos o pros otioun meta oiesis diaphora


Marcus Aurelius, Meditations 12.27.1 (DIORISIS sentence 2110)

καὶ ὡς εὐτελὲς πᾶν τὸ κατεντεινόμενον καὶ ὅσῳ φιλοσοφώτερον τὸ ἐπὶ τῆς δοθείσης ὕλης ἑαυτὸν δίκαιον, σώφρονα, θεοῖς ἑπόμενον ἀφελῶς παρέχειν:

kai os-2 euteles pas o katenteino kai osos philosophos o epi o didomi ule eautou dikaios sophron theos epomai apheles parecho


Marcus Aurelius, Meditations 12.27.1 (DIORISIS sentence 2111)

ὁ γὰρ ὑπὸ ἀτυφίᾳ τῦφος τυφόμενος πάντων χαλεπώτατος.

o gar upo atuphia tuphos tupho pas chalepos


Marcus Aurelius, Meditations 12.28.1 (DIORISIS sentence 2112)

Πρὸς τοὺς ἐπιζητοῦντας:


Marcus Aurelius, Meditations 12.28.1 (DIORISIS sentence 2113)

ποῦ γὰρ ἰδὼν τοὺς θεοὺς ἢ πόθεν κατειληφὼς ὅτι εἰσὶν οὕτως σέβεις;

pou gar eidon o theos ee pothen-2 katalambano ostis eimi outos-2 sebo


Marcus Aurelius, Meditations 12.28.1 (DIORISIS sentence 2114)

πρῶτον μὲν καὶ ὄψει ὁρατοί εἰσιν:


Marcus Aurelius, Meditations 12.28.1 (DIORISIS sentence 2115)

ἔπειτα μέντοι οὐδὲ τὴν ψυχὴν τὴν ἐμαυτοῦ ἑώρακα καὶ ὅμως τιμῶ:

epeita mentoi oude o psyche o emautou orao kai omos-5 timao


Marcus Aurelius, Meditations 12.28.1 (DIORISIS sentence 2116)

οὕτως οὖν καὶ τοὺς θεούς, ἐξ ὧν τῆς δυνάμεως αὐτῶν ἑκάστοτε πειρῶμαι, ἐκ τούτων ὅτι τε εἰσὶ καταλαμβάνω καὶ αἰδοῦμαι.

outos-2 oun kai o theos ek os o dunamis autos ekastote peirao ek outos ostis te eimi katalambano kai aideomai


Marcus Aurelius, Meditations 12.29.1 (DIORISIS sentence 2117)

Σωτηρία βίου ἕκαστον δἰ ὅλου αὐτὸ τί ἐστιν ὁρᾶν, τί μὲν αὐτοῦ τὸ ὑλικόν, τί δὲ τὸ αἰτιῶδες:

soteria-2 bios-2 ekastos dia olos autos tis-2 eimi orao tis-2 men autos o ulikon tis-2 de o aitiodes


Marcus Aurelius, Meditations 12.29.1 (DIORISIS sentence 2118)

ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς τὰ δίκαια ποιεῖν καὶ τἀληθῆ λέγειν.

ek olos o psyche o dikaios poieo kai alethes lego


Marcus Aurelius, Meditations 12.29.1 (DIORISIS sentence 2119)

τί λοιπὸν ἢ ἀπολαύειν τοῦ ζῆν συνάπτοντα ἄλλο ἐπʼ ἄλλῳ ἀγαθόν, ὥστε μηδὲ τὸ βραχύτατον διάστημα ἀπολείπειν;

tis-2 loipos ee apolauo o zao sunapto allos epi allos agathos oste-2 mede o brachus diastema-2 apoleipo


Marcus Aurelius, Meditations 12.3.1 (DIORISIS sentence 2005)

Τρία ἐστὶν ἐξ ὧν συνέστηκας:


Marcus Aurelius, Meditations 12.3.1 (DIORISIS sentence 2006)

σωμάτιον, πνευμάτιον, νοῦς.


Marcus Aurelius, Meditations 12.3.1 (DIORISIS sentence 2007)

τούτων τἄλλα μέχρι τοῦ ἐπιμελεῖσθαι δεῖν σά ἐστι, τὸ δὲ τρίτον μόνον κυρίως σόν.

outos allos mechri o epimeleomai deo sos eimi o de tritos monos kurios-2 sos


Marcus Aurelius, Meditations 12.3.1 (DIORISIS sentence 2008)

ὃ ἐὰν χωρίσῃς ἀπὸ σεαυτοῦ, τουτέστιν ἀπὸ τῆς σῆς διανοίας, ὅσα ἄλλοι ποιοῦσιν ἢ λέγουσιν ἢ ὅσα αὐτὸς ἐποίησας ἢ εἶπας καὶ ὅσα ὡς μέλλοντα ταράσσει σε καὶ ὅσα τοῦ περικειμένου σοι σωματίου ἢ τοῦ συμφύτου πνευματίου ἀπροαίρετα πρόσεστιν καὶ ὅσα ἡ ἔξωθεν περιρρέουσα δίνη ἑλίσσει, ὥστε τῶν συνειμαρμένων ἐξῃρημένην καὶ καθαρὰν τὴν νοερὰν δύναμιν ἀπόλυτον ἐφʼ ἑαυτῆς ζῆν, ποιοῦσαν τὰ δίκαια καὶ θέλουσαν τὰ συμβαίνοντα καὶ λέγουσαν τἀληθῆ:

os ean chorizo apo sautou apo o sos dianoia osos allos poieo ee lego ee osos autos poieo ee eipon kai osos os-2 mello tarasso su kai osos o perikeimai su somation-2 ee o sumphuton pneumation-2 aproairetos proseimi kai osos o exothen perirreo dine elisso oste-2 o summeiromai exaireo kai katharos o noeros dunamis apolutos epi eautou zao poieo o dikaios kai ethelo o sumbaino kai lego alethes


Marcus Aurelius, Meditations 12.3.2 (DIORISIS sentence 2009)

ἐὰν χωρίσῃς, φημί, τοῦ ἡγεμονικοῦ τούτου τὰ προσηρτημένα ἐκ προσπαθείας καὶ τοῦ χρόνου τὰ ἐπέκεινα ἢ τὰ παρῳχηκότα, ποιήσῃς τε σεαυτόν, οἷος ὁ Ἐμπεδόκλειος σφαῖρος κυκλοτερὴς μονίῃ περιηγέι γαίων, μόνον τε ζῆν ἐκμελετήσῃς ὃ ζῇς, τουτέστι τὸ παρόν:

ean chorizo phemi o egemonikos outos o prosartao ek prospareimi kai o chronos o epekeina ee o poieo te sautou oios-2 o sphairos kukloteres monia1 perieges gaio monos te zao ekmeletao os zao toutesti o pareimi


Marcus Aurelius, Meditations 12.3.2 (DIORISIS sentence 2010)

δυνήσῃ τό γε μέχρι τοῦ ἀποθανεῖν ὑπολειπόμενον ἀταράκτως καὶ εὐμενῶς καὶ ἵλεως τῷ σαυτοῦ δαίμονι διαβιῶναι.

dunamai o ge mechri o apothnesko upoleipo ataraktos-2 kai eumenes kai ilaos-2 o sautou daimon diabioo


Marcus Aurelius, Meditations 12.30.1 (DIORISIS sentence 2120)

Ἓν φῶς ἡλίου, κἂν διείργηται τοίχοις, ὄρεσιν, ἄλλοις μυρίοις.

iemi phaos elios kan-2 dieirgo toichos oros allos murios


Marcus Aurelius, Meditations 12.30.1 (DIORISIS sentence 2121)

μία οὐσία κοινή, κἂν διείργηται ἰδίως ποιοῖς σώμασι μυρίοις.

eis-2 ousia koinos kan-2 dieirgo idios poios-2 soma murios


Marcus Aurelius, Meditations 12.30.1 (DIORISIS sentence 2122)

μία ψυχή, κἂν φύσεσι διείργηται μυρίαις καὶ ἰδίαις περιγραφαῖς.

eis-2 psyche kan-2 phusis dieirgo murios kai idios perigraphe


Marcus Aurelius, Meditations 12.30.1 (DIORISIS sentence 2123)

μία νοερὰ ψυχή, κἂν διακεκρίσθαι δοκῇ.

eis-2 noeros psyche kan-2 diakrino dokazo


Marcus Aurelius, Meditations 12.30.1 (DIORISIS sentence 2124)

τὰ μὲν οὖν ἄλλα μέρη τῶν εἰρημένων, οἷον πνεύματα καὶ ὑποκείμενα, ἀναίσθητα καὶ ἀνοικείωτα ἀλλήλοις:

o men oun allos mera-2 o ero oios-2 pneuma kai upokeimai anaisthetos kai anoikeiotos allelon


Marcus Aurelius, Meditations 12.30.1 (DIORISIS sentence 2125)

καίτοι κἀκεῖνα τὸ ἑνοῦν συνέχει καὶ τὸ ἐπὶ τὰ αὐτὰ βρῖθον.

kaitoi-2 ekeinos o enoo sugcheo kai o epi o autos britho


Marcus Aurelius, Meditations 12.30.1 (DIORISIS sentence 2126)

διάνοια δὲ ἰδίως ἐπὶ τὸ ὁμόφυλον τείνεται καὶ συνίσταται καὶ οὐ διείργεται τὸ κοινωνικὸν πάθος.

dianoia de idios epi o omophulos teino kai sunistemi kai ou dieirgo o koinonikos pathos


Marcus Aurelius, Meditations 12.31.1 (DIORISIS sentence 2127)

Τί ἐπιζητεῖς;


Marcus Aurelius, Meditations 12.31.1 (DIORISIS sentence 2128)

τὸ διαπνεῖσθαι;


Marcus Aurelius, Meditations 12.31.1 (DIORISIS sentence 2129)

ἀλλὰ τὸ αἰσθάνεσθαι;


Marcus Aurelius, Meditations 12.31.1 (DIORISIS sentence 2130)

τὸ ὁρμᾶν;


Marcus Aurelius, Meditations 12.31.1 (DIORISIS sentence 2131)

τὸ αὔξεσθαι;


Marcus Aurelius, Meditations 12.31.1 (DIORISIS sentence 2132)

τὸ λήγειν αὖθις;


Marcus Aurelius, Meditations 12.31.1 (DIORISIS sentence 2133)

τὸ φωνῇ χρῆσθαι;


Marcus Aurelius, Meditations 12.31.1 (DIORISIS sentence 2134)

τὸ διανοεῖσθαι;


Marcus Aurelius, Meditations 12.31.1 (DIORISIS sentence 2135)

τί τούτων πόθου σοι ἄξιον δοκεῖ;


Marcus Aurelius, Meditations 12.31.1 (DIORISIS sentence 2136)

εἰ δὲ ἕκαστα εὐκαταφρόνητα, πρόιθι ἐπὶ τελευταῖον τὸ ἕπεσθαι τῷ λόγῳ καὶ τῷ θεῷ.

ei de ekastos eukataphronetos proeimi1 epi teleutaios o epomai o logos kai o theos


Marcus Aurelius, Meditations 12.31.1 (DIORISIS sentence 2137)

ἀλλὰ μάχεται τὸ τιμᾶν ταῦτα, τὸ ἄχθεσθαι εἰ διὰ τοῦ τεθνηκέναι στερήσεταί τις αὐτῶν.

alla machomai o timao outos o achthomai ei dia o thnesko stereo tis autos


Marcus Aurelius, Meditations 12.32.1 (DIORISIS sentence 2138)

Πόστον μέρος τοῦ ἀπείρου καὶ ἀχανοῦς αἰῶνος ἀπομεμέρισται ἑκάστῳ:

postos meros-2 o apeiros kai achanes aion apomerizo ekastos


Marcus Aurelius, Meditations 12.32.1 (DIORISIS sentence 2139)

τάχιστα γὰρ ἐναφανίζεται τῷ ἀιδίῳ:


Marcus Aurelius, Meditations 12.32.1 (DIORISIS sentence 2140)

πόστον δὲ τῆς ὅλης οὐσίας:


Marcus Aurelius, Meditations 12.32.1 (DIORISIS sentence 2141)

πόστον δὲ τῆς ὅλης ψυχῆς:


Marcus Aurelius, Meditations 12.32.1 (DIORISIS sentence 2142)

ἐν πόστῳ δὲ βωλαρίῳ τῆς ὅλης γῆς ἕρπεις.


Marcus Aurelius, Meditations 12.32.1 (DIORISIS sentence 2143)

πάντα ταῦτα ἐνθυμούμενος μηδὲν μέγα φαντάζου ἢ τό, ὡς μὲν ἡ σὴ φύσις ἄγει ποιεῖν, πάσχειν δὲ ὡς ἡ κοινὴ φύσις φέρει.

pas outos enthumeomai medeis megas phantazomai ee o os-2 men o sos phusis ago poieo pascho de os-2 o koinos phusis phero


Marcus Aurelius, Meditations 12.33.1 (DIORISIS sentence 2144)

Πῶς ἑαυτῷ χρῆται τὸ ἡγεμονικόν;


Marcus Aurelius, Meditations 12.33.1 (DIORISIS sentence 2145)

ἐν γὰρ τούτῳ τὸ πᾶν ἐστι.


Marcus Aurelius, Meditations 12.33.1 (DIORISIS sentence 2146)

τὰ δὲ λοιπὰ ἢ προαιρετικά ἐστιν ἢ ἀπροαίρετα, νεκρὰ καὶ καπνός.

o de loipos ee proairetikos eimi ee aproairetos nekros kai kapnos


Marcus Aurelius, Meditations 12.34.1 (DIORISIS sentence 2147)

Πρὸς θανάτου καταφρόνησιν ἐγερτικώτατον ὅτι καὶ οἱ τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν καὶ τὸν πόνον κακὸν κρίνοντες ὅμως τούτου κατεφρόνησαν.

pros thanatos kataphronesis egertikos ostis kai e o edona agathos kai o ponos kakos krino omos-5 outos kataphroneo


Marcus Aurelius, Meditations 12.35.1 (DIORISIS sentence 2148)

Ὧι τὸ εὔκαιρον μόνον ἀγαθὸν καὶ ᾧ τὸ πλείους κατὰ λόγον ὀρθὸν πράξεις ἀποδοῦναι τῷ ὀλιγωτέρας ἐν ἴσῳ ἐστὶ καὶ ᾧ τὸν κόσμον θεωρῆσαι πλείονι ἢ ἐλάσσονι χρόνῳ οὐ διαφέρει, τούτῳ οὐδὲ ὁ θάνατος φοβερόν.

os o eukairos monos agathos kai os o pleos kata logos orthos praxis apodidomi o oligos en isos eimi kai os o kosmos theoreo-2 pleion ee elasson chronos ou diaphero outos oude o thanatos phoberos


Marcus Aurelius, Meditations 12.36.1 (DIORISIS sentence 2149)

Ἄνθρωπε, ἐπολιτεύσω ἐν τῇ μεγάλῃ ταύτῃ πόλει:

anthropos politeuo en o megas outos polis


Marcus Aurelius, Meditations 12.36.1 (DIORISIS sentence 2150)

τί σοι διαφέρει, εἰ πέντε ἔτεσιν ἢ τρισί τὸ γὰρ κατὰ τοὺς νόμους ἴσον ἑκάστῳ.

tis-2 su diaphero ei pente etos ee treis o gar kata o nomos-2 isos ekastos


Marcus Aurelius, Meditations 12.36.1 (DIORISIS sentence 2151)

τί οὖν δεινόν, εἰ τῆς πόλεως ἀποπέμπει σε οὐ τύραννος οὐδὲ δικαστὴς ἄδικος, ἀλλʼ ἡ φύσις ἡ εἰσαγαγοῦσα, οἷον εἰ κωμῳδὸν ἀπολύοι τῆς σκηνῆς ὁ παραλαβὼν στρατηγός;

tis-2 oun deinos ei o polis apopempo su ou turannos oude dikastes adikos alla o phusis o eisago oios-2 ei komodos apoluo o skene o paralambano strategos


Marcus Aurelius, Meditations 12.36.1 (DIORISIS sentence 2152)

— ἀλλʼ οὐκ εἶπον τὰ πέντε μέρη, ἀλλὰ τὰ τρία.

alla ou eipon o pente mera-2 alla o treis


Marcus Aurelius, Meditations 12.36.1 (DIORISIS sentence 2153)

— καλῶς εἶπας:


Marcus Aurelius, Meditations 12.36.1 (DIORISIS sentence 2154)

ἐν μέντοι τῷ βίῳ τὰ τρία ὅλον τὸ δρᾶμά ἐστι.

en mentoi o bios-2 o treis olos o drama eimi


Marcus Aurelius, Meditations 12.36.1 (DIORISIS sentence 2155)

τὸ γὰρ τέλειον ἐκεῖνος ὁρίζει ὁ τότε μὲν τῆς συγκρίσεως.

o gar teleios ekeinos orizo o tote men o sugkrisis


Marcus Aurelius, Meditations 12.36.1 (DIORISIS sentence 2156)

νῦν δὲ τῆς διαλύσεως αἴτιος:


Marcus Aurelius, Meditations 12.36.1 (DIORISIS sentence 2157)

σὺ δὲ ἀναίτιος ἀμφοτέρων.


Marcus Aurelius, Meditations 12.36.1 (DIORISIS sentence 2158)

ἄπιθι οὖν ἵλεως:


Marcus Aurelius, Meditations 12.36.1 (DIORISIS sentence 2159)

καὶ γὰρ ὁ ἀπολύων ἵλεως.


Marcus Aurelius, Meditations 12.4.1 (DIORISIS sentence 2011)

Πολλάκις ἐθαύμασα πῶς ἑαυτὸν μὲν ἕκαστος μᾶλλον πάντων φιλεῖ, τὴν δὲ ἑαυτοῦ περὶ αὑτοῦ ὑπόληψιν ἐν ἐλάττονι λόγῳ τίθεται ἢ τὴν τῶν ἄλλων.

pollakis thaumazo pos-2 eautou men ekastos mallon pas phileo o de eautou peri eautou upolepsis en elasson logos tithemi ee o o allos


Marcus Aurelius, Meditations 12.4.1 (DIORISIS sentence 2012)

ἐὰν γοῦν τινα θεὸς ἐπιστὰς ἢ διδάσκαλος ἔμφρων κελεύσῃ μηδὲν καθʼ ἑαυτὸν ἐνθυμεῖσθαι καὶ διανοεῖσθαι ὃ μὴ ἄμα καὶ γεγωνίσκων ἐξοίσει, οὐδὲ πρὸς μίαν ἡμέραν τοῦτο ὑπομενεῖ.

ean goun tis theos ephistemi ee didaskalos emphron kello medeis kata eautou enthumeomai kai dianoeomai os me amao kai gegonisko exoisis oude pros eis-2 emera outos upomeno


Marcus Aurelius, Meditations 12.4.1 (DIORISIS sentence 2013)

οὕτως τοὺς πέλας μᾶλλον αἰδούμεθα, τί ποτε περὶ ἡμῶν φρονήσουσιν, ἢ ἑαυτούς.

outos-2 o pelas mallon aideomai tis-2 pote peri ego phroneo ee eautou


Marcus Aurelius, Meditations 12.5.1 (DIORISIS sentence 2014)

Πῶς ποτε πάντα καλῶς καὶ φιλανθρώπως διατάξαντες οἱ θεοὶ τοῦτο μόνον παρεῖδον, τὸ ἐνίους τῶν ἀνθρώπων καὶ πάνυ χρηστοὺς καὶ πλεῖστα πρὸς τὸ θεῖον ὥσπερ συμβόλαια θεμένους καὶ ἐπὶ πλεῖστον δἰ ἔργων ὁσίων καὶ ἱερουργιῶν συνήθεις τῷ θείῳ γενομένους, ἐπειδὰν ἅπαξ ἀποθάνωσι, μηκέτι αὖθις γίνεσθαι, ἀλλʼ εἰς τὸ παντελὲς ἀπεσβηκέναι;

pos-2 pote pas kalos kai philanthropos diatasso o theos outos monos pareidon o enioi o anthropos kai panu chrestos kai pleistos pros o theios osper-2 sumbolaios tithemi kai epi pleistos dia ergon osios kai ierourgia sunethes o theios gignomai epeidan apax apothnesko meketi authis gignomai alla eis o panteles aposbennumi


Marcus Aurelius, Meditations 12.5.1 (DIORISIS sentence 2015)

τοῦτο δὲ εἴπερ ἄρα καὶ οὕτως ἔχει, εὖ ἴσθι ὅτι, εἰ ὡς ἑτέρως ἔχειν ἔδει, ἐποίησαν ἄν:

outos de eiper aros kai outos-2 echo eu eimi ostis ei os-2 eteros-2 echo deo poieo an


Marcus Aurelius, Meditations 12.5.1 (DIORISIS sentence 2016)

εἰ γὰρ δίκαιον ἦν, ἦν ἃν καὶ δυνατόν, καὶ εἰ κατὰ φύσιν, ἤνεγκεν ἂν αὐτὸ ἡ φύσις.

ei gar dikaios eimi eimi os kai dunatos kai ei kata phusis phero an autos o phusis


Marcus Aurelius, Meditations 12.5.1 (DIORISIS sentence 2017)

ἐκ δὴ τοῦ μὴ οὕτως ἔχειν, εἴπερ οὐχ οὕτως ἔχει, πιστούσθω σοι τὸ μὴ δεῆσαι οὕτως γίνεσθαι:

ek de-2 o me outos-2 echo eiper ou outos-2 echo pistoo su o me deo outos-2 gignomai


Marcus Aurelius, Meditations 12.5.1 (DIORISIS sentence 2018)

ὁρᾷς γὰρ καὶ αὐτὸς ὅτι τοῦτο παραζητῶν δικαιολογῇ πρὸς τὸν θεόν:

orao gar kai autos ostis outos parazeteo dikaiologeomai pros o theos


Marcus Aurelius, Meditations 12.5.1 (DIORISIS sentence 2019)

οὐκ ἂν δʼ οὕτως διελεγόμεθα τοῖς θεοῖς, εἰ μὴ ἄριστοι καὶ δικαιότατοί εἰσιν.

ou an de outos-2 dialego o theos ei me aristos kai dikaios eimi


Marcus Aurelius, Meditations 12.5.1 (DIORISIS sentence 2020)

εἰ δὲ τοῦτο, οὐκ ἄν τι περιεῖδον ἀδίκως καὶ ἀλόγως ἠμελημένον τῶν ἐν τῇ διακοσμήσει.

ei de outos ou an tis pereidon adikos kai alogos ameleo o en o diakosmesis


Marcus Aurelius, Meditations 12.6.1 (DIORISIS sentence 2021)

Ἔθιζε καὶ ὅσα ἀπογινώσκεις.


Marcus Aurelius, Meditations 12.6.1 (DIORISIS sentence 2022)

καὶ γὰρ ἡ χεὶρ ἡ ἀριστερὰ πρὸς τὰ ἄλλα διὰ τὸ ἀνέθιστον ἀργὸς οὖσα τοῦ χαλινοῦ ἐρρωμενέστερον ἢ ἡ δεξιὰ κρατεῖ:

kai gar o cheir o aristeros pros o allos dia o anethistos argos-2 eimi o chalinos erromenos ee o dexios krateo


Marcus Aurelius, Meditations 12.6.1 (DIORISIS sentence 2023)

τοῦτο γὰρ εἴθισται.


Marcus Aurelius, Meditations 12.7.1 (DIORISIS sentence 2024)

Ὁποῖον δεῖ καταληφθῆναι ὑπὸ τοῦ θανάτου καὶ σώματι καὶ ψυχῇ:

opoios deomai katalambano upo o thanatos kai soma kai psyche


Marcus Aurelius, Meditations 12.7.1 (DIORISIS sentence 2025)

τὴν βραχύτητα τοῦ βίου:


Marcus Aurelius, Meditations 12.7.1 (DIORISIS sentence 2026)

τὴν ἀχάνειαν τοῦ ὀπίσω καὶ πρόσω αἰῶνος:


Marcus Aurelius, Meditations 12.7.1 (DIORISIS sentence 2027)

τὴν ἀσθένειαν πάσης ὕλης.


Marcus Aurelius, Meditations 12.8.1 (DIORISIS sentence 2028)

Γυμνὰ τῶν φλοιῶν θεάσασθαι τὰ αἰτιώδη:


Marcus Aurelius, Meditations 12.8.1 (DIORISIS sentence 2029)

τὰς ἀναφορὰς τῶν πράξεων:


Marcus Aurelius, Meditations 12.8.1 (DIORISIS sentence 2030)

τί πόνος:


Marcus Aurelius, Meditations 12.8.1 (DIORISIS sentence 2031)

τί ἡδονή:


Marcus Aurelius, Meditations 12.8.1 (DIORISIS sentence 2032)

τί θάνατος:


Marcus Aurelius, Meditations 12.8.1 (DIORISIS sentence 2033)

τί δόξα:


Marcus Aurelius, Meditations 12.8.1 (DIORISIS sentence 2034)

τίς ὁ ἑαυτῷ ἀσχολίας αἴτιος:


Marcus Aurelius, Meditations 12.8.1 (DIORISIS sentence 2035)

πῶς οὐδεὶς ὑπʼ ἄλλου ἐμποδίζεται:


Marcus Aurelius, Meditations 12.8.1 (DIORISIS sentence 2036)

ὅτι πάντα ὑπόληψις.


Marcus Aurelius, Meditations 12.9.1 (DIORISIS sentence 2037)

Ὅμοιον δʼ εἶναι δεῖ ἐν τῇ τῶν δογμάτων χρήσει παγκρατιαστῇ, οὐχὶ μονομάχῳ:

omoios de eimi deomai en o o dogma chrao pagkratiastes ou monomachos-2


Marcus Aurelius, Meditations 12.9.1 (DIORISIS sentence 2038)

ὁ μὲν γὰρ τὸ ξίφος ᾧ χρῆται ἀποτίθεται καὶ ἀναιρεῖται:

o men gar o xiphos os chraomai apotithemi kai anaireo


Marcus Aurelius, Meditations 12.9.1 (DIORISIS sentence 2039)

ὁ δὲ τὴν χεῖρα ἀεὶ ἔχει καὶ οὐδὲν ἄλλο ἢ συστρέψαι αὐτὴν δεῖ.

o de o cheir aei echo kai oudeis allos ee sustrepho autos deomai


Marcus Aurelius, Meditations 2.1.1 (DIORISIS sentence 119)

Ἕωθεν προλέγειν ἑαυτῷ:


Marcus Aurelius, Meditations 2.1.1 (DIORISIS sentence 120)

συντεύξομαι περιέργῳ, ἀχαρίστῳ, ὑβριστῇ, δολερῷ, βασκάνῳ, ἀκοινωνήτῳ:

suntugchano periergos acharistos-2 ubristes doleros baskanos akoinonetos


Marcus Aurelius, Meditations 2.1.1 (DIORISIS sentence 121)

πάντα ταῦτα συμβέβηκεν ἐκείνοις παρὰ τὴν ἄγνοιαν τῶν ἀγαθῶν καὶ κακῶν.

pas outos sumbaino ekeinos para o agnoia o agathos kai kakos


Marcus Aurelius, Meditations 2.1.1 (DIORISIS sentence 122)

ἐγὼ δὲ τεθεωρηκὼς τὴν φύσιν τοῦ ἀγαθοῦ ὅτι καλόν, καὶ τοῦ κακοῦ ὅτι αἰσχρόν, καὶ τὴν αὐτοῦ τοῦ ἁμαρτάνοντος φύσιν ὅτι μοι συγγενής, οὐχὶ αἵματος ἢ σπέρματος τοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ νοῦ καὶ θείας ἀπομοίρας μέτοχος, οὔτε βλαβῆναι ὑπό τινος αὐτῶν δύναμαι:

ego de theoreo-2 o phusis o agathos ostis kalos kai o kakos ostis aischros kai o autos o amartano phusis ostis ego suggenes ou aima ee sperma o autos alla noos kai theios apomoira metochos oute blapto upo tis autos dunamai


Marcus Aurelius, Meditations 2.1.1 (DIORISIS sentence 123)

αἰσχρῷ γάρ με οὐδεὶς περιβαλεῖ:


Marcus Aurelius, Meditations 2.1.1 (DIORISIS sentence 124)

οὔτε ὀργίζεσθαι τῷ συγγενεῖ δύναμαι οὔτε ἀπέχθεσθαι αὐτῷ.

oute orgizo o suggeneus dunamai oute apechthomai autos


Marcus Aurelius, Meditations 2.1.1 (DIORISIS sentence 125)

γεγόναμεν γὰρ πρὸς συνεργίαν ὡς πόδες, ὡς χεῖρες, ὡς βλέφαρα, ὡς οἱ στοῖχοι τῶν ἄνω καὶ κάτω ὀδόντων.

gignomai gar pros sunergia os-2 pous os-2 cheir os-2 blepharon os-2 o stoichos o ano kai katos odous


Marcus Aurelius, Meditations 2.1.1 (DIORISIS sentence 126)

τὸ οὖν ἀντιπράσσειν ἀλλήλοις παρὰ φύσιν:


Marcus Aurelius, Meditations 2.1.1 (DIORISIS sentence 127)

ἀντιπρακτικὸν δὲ τὸ ἀγανακτεῖν καὶ ἀποστρέφεσθαι.

antipraktikos de o aganakteo kai apostrepho


Marcus Aurelius, Meditations 2.10.1 (DIORISIS sentence 161)

Φιλοσόφως ὁ Θεόφραστος ἐν τῇ συγκρίσει τῶν ἁμαρτημάτων, ὡς ἄν τις κοινότερον τὰ τοιαῦτα συγκρίνειε, φησὶ βαρύτερα εἶναι τὰ κατʼ ἐπιθυμίαν πλημμελούμενα τῶν κατὰ θυμόν.

philosophos o theophrastos en o sugkrisis o amartema os-2 an tis koinos o toioutos sugkrino phemi barus eimi o kata epithumia plemmeleo o kata thumos


Marcus Aurelius, Meditations 2.10.1 (DIORISIS sentence 162)

ὁ γὰρ θυμούμενος μετά τινος λύπης καὶ λεληθυίας συστολῆς φαίνεται τὸν λόγον ἀποστρεφόμενος:

o gar thumoo meta tis lupe-2 kai lanthano sustole phaino o logos apostrepho


Marcus Aurelius, Meditations 2.10.1 (DIORISIS sentence 163)

ὁ δὲ κατʼ ἐπιθυμίαν ἁμαρτάνων, ὑφʼ ἡδονῆς ἡττώμενος ἀκολαστότερός πως φαίνεται καὶ θηλύτερος ἐν ταῖς ἁμαρτίαις.

o de kata epithumia amartano upo edona essaomai akolastos pos phaino kai thelus en o amartia


Marcus Aurelius, Meditations 2.10.1 (DIORISIS sentence 164)

ὀρθῶς οὖν καὶ φιλοσοφίας ἀξίως ἔφη μείζονος ἐγκλήματος ἔχεσθαι τὸ μεθʼ ἡδονῆς ἁμαρτανόμενον ἤπερ τὸ μετὰ λύπης:

orthos oun kai philosophia axios phemi megas egklema echo o meta edona amartano epeirotikos o meta lupe-2


Marcus Aurelius, Meditations 2.10.1 (DIORISIS sentence 165)

ὅλως τε ὁ μὲν προηδικημένῳ μᾶλλον ἔοικε καὶ διὰ λύπης ἠναγκασμένῳ θυμωθῆναι:

olos te o men proadikeo mallon eoika kai dia lupe-2 anagkazo thumoo


Marcus Aurelius, Meditations 2.10.1 (DIORISIS sentence 166)

ὁ δὲ αὐτόθεν πρὸς τὸ ἀδικεῖν ὥρμηται, φερόμενος ἐπὶ τὸ πρᾶξαί τι κατʼ ἐπιθυμίαν.

o de autothen pros o adikeo ormao phero epi o prasso tis kata epithumia


Marcus Aurelius, Meditations 2.11.1 (DIORISIS sentence 167)

Ὡς ἤδη δυνατοῦ ὄντος ἐξιέναι τοῦ βίου, οὕτως ἕκαστα ποιεῖν καὶ λέγειν καὶ διανοεῖσθαι.

os-2 ede-2 dunatos eimi exeimi o bios-2 outos-2 ekastos poieo kai lego kai dianoeomai


Marcus Aurelius, Meditations 2.11.1 (DIORISIS sentence 168)

τὸ δὲ ἐξ ἀνθρώπων ἀπελθεῖν, εἰ μὲν θεοὶ εἰσίν, οὐδὲν δεινόν:

o de ek anthropos aperchomai ei men theos eimi oudeis deinos


Marcus Aurelius, Meditations 2.11.1 (DIORISIS sentence 169)

κακῷ γάρ σε οὐκ ἂν περιβάλοιεν:


Marcus Aurelius, Meditations 2.11.1 (DIORISIS sentence 170)

εἰ δὲ ἤτοι οὐκ εἰσὶν ἢ οὐ μέλει αὐτοῖς τῶν ἀνθρωπείων, τί μοι ζῆν ἐν κόσμῳ κενῷ θεῶν ἢ προνοίας κενῷ;

ei de etoi ou eimi ee ou melo autos o anthropeios tis-2 ego zao en kosmos kenos thea ee pronoia kenos


Marcus Aurelius, Meditations 2.11.2 (DIORISIS sentence 171)

ἀλλὰ καὶ εἰσὶ καὶ μέλει αὐτοῖς τῶν ἀνθρωπείων καὶ τοῖς μὲν κατʼ ἀλήθειαν κακοῖς ἵνα μὴ περιπίπτῃ ὁ ἄνθρωπος, ἐπʼ αὐτῷ τὸ πᾶν ἔθεντο:

alla kai eimi kai melo autos o anthropeios kai o men kata aletheia kakos ina me peripipto o anthropos epi autos o pas tithemi


Marcus Aurelius, Meditations 2.11.2 (DIORISIS sentence 172)

τῶν δὲ λοιπῶν εἴ τι κακὸν ἦν, καὶ τοῦτο ἂν προείδοντο, ἵνα ἐπὶ παντὶ ᾖ τὸ μὴ περιπίπτειν αὐτῷ.

o de loipos ei tis kakos eimi kai outos an proeidon ina epi pas eimi o me peripipto autos


Marcus Aurelius, Meditations 2.11.2 (DIORISIS sentence 173)

ὃ δὲ χείρω μὴ ποιεῖ ἄνθρωπον, πῶς ἂν τοῦτο βίον ἀνθρώπου χείρω ποιήσειεν;

os de cheiron me poieo anthropos pos-2 an outos bios-2 anthropos cheiron poieo


Marcus Aurelius, Meditations 2.11.3 (DIORISIS sentence 174)

οὔτε δὲ κατʼ ἄγνοιαν οὔτε εἰδυῖα μέν, μὴ δυναμένη δὲ προφυλάξασθαι ἢ διορθώσασθαι ταῦτα ἡ τῶν ὅλων φύσις παρεῖδεν ἄν, οὔτʼ ἂν τηλικοῦτον ἥμαρτεν ἤτοι παῤ ἀδυναμίαν ἢ παῤ ἀτεχνίαν, ἵνα τὰ ἀγαθὰ καὶ τὰ κακὰ ἐπίσης τοῖς τε ἀγαθοῖς ἀνθρώποις καὶ τοῖς κακοῖς πεφυρμένως συμβαίνῃ.

oute de kata agnoia oute oida men me dunamai de prophulasso ee diorthoo outos o o olos phusis pareidon an oute an telikoutos amartano etoi peros adunamia ee peros atechnia ina o agathos kai o kakos epises o te agathos anthropos kai o kakos pephurmenos sumbaino


Marcus Aurelius, Meditations 2.11.4 (DIORISIS sentence 175)

θάνατος δέ γε καὶ ζωή, δόξα καὶ ἀδοξία, πόνος καὶ ἡδονή, πλοῦτος καὶ πενία, πάντα ταῦτα ἐπίσης συμβαίνει ἀνθρώπων τοῖς τε ἀγαθοῖς καὶ τοῖς κακοῖς, οὔτε καλὰ ὄντα οὔτε αἰσχρά.

thanatos de ge kai zoe-2 doxa kai adoxia ponos kai edona ploutos kai penia pas outos epises sumbaino anthropos o te agathos kai o kakos oute kalos eimi oute aischros


Marcus Aurelius, Meditations 2.11.4 (DIORISIS sentence 176)

οὔτʼ ἄῤ ἀγαθὰ οὔτε κακά ἐστι.


Marcus Aurelius, Meditations 2.12.1 (DIORISIS sentence 177)

Πῶς πάντα ταχέως ἐναφανίζεται, τῷ μὲν κόσμῳ αὐτὰ τὰ σώματα, τῷ δὲ αἰῶνι αἱ μνῆμαι αὐτῶν.

pos-2 pas tacheos enaphanizo o men kosmos autos o soma o de aion o mneme autos


Marcus Aurelius, Meditations 2.12.1 (DIORISIS sentence 178)

οἶά ἐστι τὰ αἰσθητὰ πάντα καὶ μάλιστα τὰ ἡδονῇ δελεάζοντα ἢ τῷ πόνῳ φοβοῦντα ἢ τῷ τύφῳ διαβεβοημένα:

oios eimi o aisthetes pas kai malista o edona deleazo ee o ponos phobeo ee o tuphos diaboao


Marcus Aurelius, Meditations 2.12.1 (DIORISIS sentence 179)

πῶς εὐτελῆ καὶ εὐκαταφρόνητα καὶ ῥυπαρὰ καὶ εὔφθαρτα καὶ νεκρά, νοερᾶς δυνάμεως ἐφιστάναι.

pos-2 euteles kai eukataphronetos kai ruparos kai euphthartos kai nekros noeros dunamis ephistemi


Marcus Aurelius, Meditations 2.12.1 (DIORISIS sentence 180)

τί εἰσιν οὗτοι, ὧν αἱ ὑπολήψεις καὶ αἱ φωναὶ τὴν εὐδοξίαν παρέχουσι τί ἐστι τὸ ἀποθανεῖν, καὶ ὅτι, ἐάν τις αὐτὸ μόνον ἴδῃ καὶ τῷ μερισμῷ τῆς ἐννοίας διαλύσῃ τὰ ἐμφανταζόμενα αὐτῷ, οὐκέτι ἄλλο τι ὑπολήψεται αὐτὸ εἶναι ἢ φύσεως ἔργον:

tis-2 eimi outos os o upolepsis kai o phone o eudoxia parecho tis-2 eimi o apothnesko kai ostis ean tis autos monos eidon kai o merismos o ennoia dialuo o emphantazomai autos ouketi allos tis upolambano autos eimi ee phusis ergon


Marcus Aurelius, Meditations 2.12.1 (DIORISIS sentence 181)

φύσεως δὲ ἔργον εἴ τις φοβεῖται, παιδίον ἐστί:

phusis de ergon ei tis phobeo paidion eimi


Marcus Aurelius, Meditations 2.12.1 (DIORISIS sentence 182)

τοῦτο μέντοι οὐ μόνον φύσεως ἔργον ἐστίν, ἀλλὰ καὶ συμφέρον αὐτῇ.

outos mentoi ou monos phusis ergon eimi alla kai sumphero autos


Marcus Aurelius, Meditations 2.12.1 (DIORISIS sentence 183)

πῶς ἅπτεται θεοῦ ἄνθρωπος καὶ κατὰ τί ἑαυτοῦ μέρος καὶ ὅταν πῶς διακέηται τὸ τοῦ ἀνθρώπου τοῦτο μόριον.

pos-2 apto theos anthropos kai kata tis-2 eautou meros-2 kai otan pos-2 diakeimai o o anthropos outos morion


Marcus Aurelius, Meditations 2.13.1 (DIORISIS sentence 184)

Οὐδὲν ἀθλιώτερον τοῦ πάντα κύκλῳ ἐκπεριερχομένου καὶ ʼτὰ νέρθεν γᾶς( φησὶν̓) ἐρευνῶντοςʼ καὶ τὰ ἐν ταῖς ψυχαῖς τῶν πλησίον διὰ τεκμάρσεως ζητοῦντος, μὴ αἰσθομένου δέ, ὅτι ἀρκεῖ πρὸς μόνῳ τῷ ἔνδον ἑαυτοῦ δαίμονι εἶναι καὶ τοῦτον γνησίως θεραπεύειν.

oudeis athlios o pas kuklos ekperierchomai kai o enerthe ge-2 phemi ereunao kai o en o psyche o plesios dia tekmarsis zeteo me aisthanomai de ostis arkeo pros monos o endon eautou daimon eimi kai outos gnesios therapeuo


Marcus Aurelius, Meditations 2.13.1 (DIORISIS sentence 185)

θεραπεία δὲ αὐτοῦ, καθαρὸν πάθους διατηρεῖν καὶ εἰκαιότητος καὶ δυσαρεστήσεως τῆς πρὸς τὰ ἐκ θεῶν καὶ ἀνθρώπων γινόμενα.

therapeia de autos katharos pathos diatereo kai eikaiotes kai dusarestesis o pros o ek thea kai anthropos gignomai


Marcus Aurelius, Meditations 2.13.1 (DIORISIS sentence 186)

τὰ μὲν γὰρ ἐκ θεῶν αἰδέσιμα δἰ ἀρετήν:


Marcus Aurelius, Meditations 2.13.1 (DIORISIS sentence 187)

τὰ δὲ ἐξ ἀνθρώπων φίλα διὰ συγγένειαν, ἔστι δὲ ὅτε καὶ τρόπον τινὰ ἐλεεινὰ δἰ ἄγνοιαν ἀγαθῶν καὶ κακῶν:

o de ek anthropos philos dia suggeneia eimi de ote kai tropos-2 tis eleeinos dia agnoia agathos kai kakos


Marcus Aurelius, Meditations 2.13.1 (DIORISIS sentence 188)

οὐκ ἐλάττων ἡ πήρωσις αὕτη τῆς στερισκούσης τοῦ διακρίνειν τὰ λευκὰ καὶ μέλανα.

ou elasson o perosis outos o sterisko o diakrino o leukas kai melas


Marcus Aurelius, Meditations 2.14.1 (DIORISIS sentence 189)

Κἂν τρὶς χίλια ἔτη βιώσεσθαι μέλλῃς, κἂν τοσαυτάκις μύρια, ὅμως μέμνησο ὅτι οὐδεὶς ἄλλον ἀποβάλλει βίον ἢ τοῦτον ὃν ζῇ, οὐδὲ ἄλλον ζῇ ἢ ὃν ἀποβάλλει.

kan-2 tris chilioi etes bioo mello kan-2 tosautakis murios omos-5 mimnesko ostis oudeis allos apoballo bios-2 ee outos os zao oude allos zao ee os apoballo


Marcus Aurelius, Meditations 2.14.1 (DIORISIS sentence 190)

εἰς ταὐτὸν οὖν καθίσταται τὸ μήκιστον τῷ βραχυτάτῳ.

eis tautos-2 oun kathistemi o mekistos o brachus


Marcus Aurelius, Meditations 2.14.1 (DIORISIS sentence 191)

τὸ γὰρ παρὸν πᾶσιν ἴσον καὶ τὸ ἀπολλύμενον οὖν ἴσον καὶ τὸ ἀποβαλλόμενον οὕτως ἀκαριαῖον ἀναφαίνεται.

o gar pareimi pas isos kai o apollumi oun isos kai o apoballo outos-2 akariaios anaphaino


Marcus Aurelius, Meditations 2.14.1 (DIORISIS sentence 192)

οὔτε γὰρ τὸ παρῳχηκὸς οὔτε τὸ μέλλον ἀποβάλοι ἄν τις:


Marcus Aurelius, Meditations 2.14.1 (DIORISIS sentence 193)

ὃ γὰρ οὐκ ἔχει, πῶς ἄν τις τοῦτο αὐτοῦ ἀφέλοιτο;

os gar ou echo pos-2 an tis outos autos aphaireo


Marcus Aurelius, Meditations 2.14.2 (DIORISIS sentence 194)

τούτων οὖν τῶν δύο δεῖ μεμνῆσθαι:


Marcus Aurelius, Meditations 2.14.2 (DIORISIS sentence 195)

ἑνὸς μέν, ὅτι πάντα ἐξ ἀιδίου ὁμοειδῆ καὶ ἀνακυκλούμενα καὶ οὐδὲν διαφέρει, πότερον ἐν ἑκατὸν ἔτεσιν ἢ ἐν διακοσίοις ἢ ἐν τῷ ἀπείρῳ τὰ αὐτά τις ὄψεται:

eis-2 men ostis pas ek aidios-2 omoeides kai anakukleo kai oudeis diaphero poteros en ekaton etos ee en diakosioi ee en o apeiros o autos tis orao


Marcus Aurelius, Meditations 2.14.2 (DIORISIS sentence 196)

ἑτέρου δέ, ὅτι καὶ ὁ πολυχρονιώτατος καὶ ὁ τάχιστα τεθνηξόμενος τὸ ἴσον ἀποβάλλει.

eteros de ostis kai o poluchronios kai o tachistos thnesko o isos apoballo


Marcus Aurelius, Meditations 2.14.2 (DIORISIS sentence 197)

τὸ γὰρ παρόν ἐστι μόνον, οὗ στερίσκεσθαι μέλλει, εἴπερ γε ἔχει καὶ τοῦτο μόνον καὶ ὃ μὴ ἔχει τις οὐκ ἀποβάλλει.

o gar pareimi eimi monos e sterisko mello eiper ge echo kai outos monos kai os me echo tis ou apoballo


Marcus Aurelius, Meditations 2.15.1 (DIORISIS sentence 198)

Ὅτι πᾶν ὑπόληψις.


Marcus Aurelius, Meditations 2.15.1 (DIORISIS sentence 199)

δῆλα μὲν γὰρ τὰ πρὸς τὸν Κυνικὸν Μόνιμον λεγόμενα:

delos-3 men gar o pros o kunikos monimos-2 lego


Marcus Aurelius, Meditations 2.15.1 (DIORISIS sentence 200)

δῆλον δὲ καὶ τὸ χρήσιμον τοῦ λεγομένου, ἐάν τις αὐτοῦ τὸ νόστιμον μέχρι τοῦ ἀληθοῦς δέχηται.

delos-3 de kai o chresimos o lego ean tis autos o nostimos mechri o alethes dechomai


Marcus Aurelius, Meditations 2.16.1 (DIORISIS sentence 201)

Ὑβρίζει ἑαυτὴν ἡ τοῦ ἀνθρώπου ψυχὴ μάλιστα μέν, ὅταν ἀπόστημα καὶ οἷον φῦμα τοῦ κόσμου, ὅσον ἐφʼ ἑαυτῇ, γένηται:

ubrizo eautou o o anthropos psyche malista men otan apostema kai oios-2 phuma o kosmos osos epi eautou gignomai


Marcus Aurelius, Meditations 2.16.1 (DIORISIS sentence 202)

τὸ γὰρ δυσχεραίνειν τινὶ τῶν γινομένων ἀπόστασίς ἐστι τῆς φύσεως, ἧς ἐν μέρει αἱ ἑκάστου τῶν λοιπῶν φύσεις περιέχονται.

o gar duscheraino tis o gignomai apostasis eimi o phusis os en meros-2 o ekastos o loipos phusis periecho


Marcus Aurelius, Meditations 2.16.1 (DIORISIS sentence 203)

ἔπειτα δέ, ὅταν ἄνθρωπόν τινα ἀποστραφῇ ἢ καὶ ἐναντία φέρηται ὡς βλάψουσα, οἷαί εἰσιν αἱ τῶν ὀργιζομένων.

epeita de otan anthropos tis apostrepho ee kai enantios phero os-2 blapto oios-2 eimi o o orgizo


Marcus Aurelius, Meditations 2.16.1 (DIORISIS sentence 204)

τρίτον ὑβρίζει ἑαυτήν, ὅταν ἡσσᾶται ἡδονῆς ἢ πόνου.

tritos ubrizo eautou otan essaomai edona ee ponos


Marcus Aurelius, Meditations 2.16.1 (DIORISIS sentence 205)

τέταρτον, ὅταν ὑποκρίνηται καὶ ἐπιπλάστως καὶ ἀναλήθως τι ποιῇ ἢ λέγῃ.

tetartos otan upokrinomai kai epiplastos kai tis poieo ee lego


Marcus Aurelius, Meditations 2.16.1 (DIORISIS sentence 206)

πέμπτον, ὅταν πρᾶξίν τινα ἑαυτῆς καὶ ὁρμὴν ἐπʼ οὐδένα σκοπὸν ἀφιῇ, ἀλλʼ εἰκῇ καὶ ἀπαρακολουθήτως ὁτιοῦν ἐνεργῇ, δέον καὶ τὰ μικρότατα κατὰ τὴν ἐπὶ τὸ τέλος ἀναφορὰν γίνεσθαι:

pemptos otan praxis tis eautou kai orme epi oudeis skopos aphizo alla eike kai aparakolouthetos otioun energazomai deo kai o mikros kata o epi o telos anaphora gignomai


Marcus Aurelius, Meditations 2.16.1 (DIORISIS sentence 207)

τέλος δὲ λογικῶν ζῴων τὸ ἕπεσθαι τῷ τῆς πόλεως καὶ πολιτείας τῆς πρεσβυτάτης λόγῳ καὶ θεσμῷ.

telos de logikos zoion-2 o epomai o o polis kai politeia o presbus logos kai thesmos


Marcus Aurelius, Meditations 2.17.1 (DIORISIS sentence 208)

Τοῦ ἀνθρωπίνου βίου ὁ μὲν χρόνος στιγμή, ἡ δὲ οὐσία ῥέουσα, ἡ δὲ αἴσθησις ἀμυδρά, ἡ δὲ ὅλου τοῦ σώματος σύγκρισις εὔσηπτος, ἡ δὲ ψυχὴ ῥόμβος, ἡ δὲ τύχη δυστέκμαρτον, ἡ δὲ φήμη ἄκριτον:

tis-2 anthropinos bios-2 o men chronos stigme o de ousia reo o de aisthesis amudros o de olos o soma sugkrisis euseptos-2 o de psyche rombos o de tuche dustekmartos o de pheme akritos


Marcus Aurelius, Meditations 2.17.1 (DIORISIS sentence 209)

συνελόντι δὲ εἰπεῖν, πάντα τὰ μὲν τοῦ σώματος ποταμός, τὰ δὲ τῆς ψυχῆς ὄνειρος καὶ τῦφος, ὁ δὲ βίος πόλεμος καὶ ξένου ἐπιδημία, ἡ δὲ ὑστεροφημία λήθη.

sunaireo de eipon pas o men o soma potamos o de o psyche oneiros kai tuphos o de bios-2 polemos kai xenos epidemia o de usterophemia lethe


Marcus Aurelius, Meditations 2.17.2 (DIORISIS sentence 210)

τί οὖν τὸ παραπέμψαι δυνάμενον;


Marcus Aurelius, Meditations 2.17.2 (DIORISIS sentence 211)

ἓν καὶ μόνον φιλοσοφία:


Marcus Aurelius, Meditations 2.17.2 (DIORISIS sentence 212)

τοῦτο δὲ ἐν τῷ τηρεῖν τὸν ἔνδον δαίμονα ἀνύβριστον καὶ ἀσινῆ, ἡδονῶν καὶ πόνων κρείσσονα, μηδὲν εἰκῇ ποιοῦντα μηδὲ διεψευσμένως καὶ μεθʼ ὑποκρίσεως, ἀνενδεῆ τοῦ ἄλλον ποιῆσαί τι ἢ μὴ ποιῆσαι:

outos de en o tereo-2 o endon daimon anubristos kai asines edona kai ponos kreisson medeis eike poieo mede diepseusmenos kai meta upokrisis anendees o allos poieo tis ee me poieo


Marcus Aurelius, Meditations 2.17.2 (DIORISIS sentence 213)

ἔτι δὲ τὰ συμβαίνοντα καὶ ἀπονεμόμενα δεχόμενον ὡς ἐκεῖθέν ποθεν ἐρχόμενα, ὅθεν αὐτὸς ἦλθεν:

eti de o sumbaino kai aponemo dechomai os-2 ekeithen pothen erchomai othen autos erchomai


Marcus Aurelius, Meditations 2.17.2 (DIORISIS sentence 214)

ἐπὶ πᾶσι δὲ τὸν θάνατον ἵλεῳ τῇ γνώμῃ περιμένοντα ὡς οὐδὲν ἄλλο ἢ λύσιν τῶν στοιχείων, ἐξ ὧν ἕκαστον ζῷον συγκρίνεται.

epi pas de o thanatos ilaos-2 o gnome perimeno os-2 oudeis allos ee lusis o stoicheion ek os ekastos zoion-2 sugkrino


Marcus Aurelius, Meditations 2.17.2 (DIORISIS sentence 215)

εἰ δὲ αὐτοῖς τοῖς στοιχείοις μηδὲν δεινὸν ἐν τῷ ἕκαστον διηνεκῶς εἰς ἕτερον μεταβάλλειν, διὰ τί ὑπίδηταί τις τὴν πάντων μεταβολὴν καὶ διάλυσιν;

ei de autos o stoicheion medeis deinos en o ekastos dienekes eis eteros metaballo dia tis-2 upeidomen tis o pas metabole kai dialusis


Marcus Aurelius, Meditations 2.17.2 (DIORISIS sentence 216)

κατὰ φύσιν γάρ:


Marcus Aurelius, Meditations 2.17.2 (DIORISIS sentence 217)

οὐδὲν δὲ κακὸν κατὰ φύσιν.


Marcus Aurelius, Meditations 2.17.2 (DIORISIS sentence 218)

Τὰ ἐν Καρνούντῳ.


Marcus Aurelius, Meditations 2.2.1 (DIORISIS sentence 128)

Ὅ τί ποτε τοῦτό εἰμι, σαρκία ἐστὶ καὶ πνευμάτιον καὶ τὸ ἡγεμονικόν.

o tis-2 pote outos eimi sarkion eimi kai pneumation-2 kai o egemonikos


Marcus Aurelius, Meditations 2.2.1 (DIORISIS sentence 129)

τῶν μὲν σαρκίων καταφρόνησον:


Marcus Aurelius, Meditations 2.2.1 (DIORISIS sentence 130)

λύθρος καὶ ὀστάρια καὶ κροκύφαντος, ἐκ νεύρων, φλεβίων, ἀρτηριῶν πλεγμάτιον.

luthron kai ostarion kai krokuphantos ek neuron phlebion arteria plegmation


Marcus Aurelius, Meditations 2.2.1 (DIORISIS sentence 131)

θέασαι δὲ καὶ τὸ πνεῦμα ὁποῖόν τί ἐστιν:

theaomai de kai o pneuma opoios tis-2 eimi


Marcus Aurelius, Meditations 2.2.1 (DIORISIS sentence 132)

ἄνεμος, οὐδὲ ἀεὶ τὸ αὐτό, ἀλλὰ πάσης ὥρας ἐξεμούμενον καὶ πάλιν ῥοφούμενον.

anemos oude aei o autos alla pas ora exemeo kai palin rophao


Marcus Aurelius, Meditations 2.2.1 (DIORISIS sentence 133)

τρίτον οὖν ἐστι τὸ ἡγεμονικόν.


Marcus Aurelius, Meditations 2.2.1 (DIORISIS sentence 134)

ὧδε ἐπινοήθητι:


Marcus Aurelius, Meditations 2.2.1 (DIORISIS sentence 135)

γέρων εἶ:


Marcus Aurelius, Meditations 2.2.1 (DIORISIS sentence 136)

μηκέτι τοῦτο ἐάσῃς δουλεῦσαι, μηκέτι καθʼ ὁρμὴν ἀκοινώνητον νευροσπαστηθῆναι, μηκέτι τὸ εἱμαρμένον ἢ παρὸν δυσχερᾶναι ἢ μέλλον ὑπιδέσθαι.

meketi outos aio douleuo meketi kata orme akoinonetos neurospasteo meketi o meiromai ee pareimi duscheraino ee mello upeidomen


Marcus Aurelius, Meditations 2.3.1 (DIORISIS sentence 137)

Τὰ τῶν θεῶν προνοίας μεστά.


Marcus Aurelius, Meditations 2.3.1 (DIORISIS sentence 138)

τὰ τῆς τύχης οὐκ ἄνευ φύσεως ἢ συγκλώσεως καὶ ἐπιπλοκῆς τῶν προνοίᾳ διοικουμένων.

o o tuche ou aneu phusis ee sugklosis kai epiploke o pronoia dioikeo


Marcus Aurelius, Meditations 2.3.1 (DIORISIS sentence 139)

πάντα ἐκεῖθεν ῥεῖ:


Marcus Aurelius, Meditations 2.3.1 (DIORISIS sentence 140)

πρόσεστι δὲ τὸ ἀναγκαῖον καὶ τὸ τῷ ὅλῳ κόσμῳ συμφέρον, οὗ μέρος εἶ.

proseimi de o anagkaion kai o o olos kosmos sumphero e meros-2 eimi-2


Marcus Aurelius, Meditations 2.3.1 (DIORISIS sentence 141)

παντὶ δὲ φύσεως μέρει ἀγαθόν, ὃ φέρει ἡ τοῦ ὅλου φύσις καὶ ὃ ἐκείνης ἐστὶ σωστικόν.

pas de phusis meros-2 agathos os phero o o olos phusis kai os ekeinos eimi sostikos


Marcus Aurelius, Meditations 2.3.1 (DIORISIS sentence 142)

σῴζουσι δὲ κόσμον, ὥσπερ αἱ τῶν στοιχείων, οὕτως καὶ αἱ τῶν συγκριμάτων μεταβολαί.

sozo de kosmos osper-2 o o stoicheion outos-2 kai o o sugkrima metabole


Marcus Aurelius, Meditations 2.3.1 (DIORISIS sentence 143)

ταῦτά σοι ἀρκείτω καὶ δόγματα ἔστω.


Marcus Aurelius, Meditations 2.3.1 (DIORISIS sentence 144)

τὴν δὲ τῶν βιβλίων δίψαν ῥῖψον, ἵνα μὴ γογγύζων ἀποθάνῃς, ἀλλὰ ἵλεως ἀληθῶς καὶ ἀπὸ καρδίας εὐχάριστος τοῖς θεοῖς.

o de o biblion dipsa ripto ina me gogguzo apothnesko alla ilaos-2 alethes kai apo kardia eucharistos-2 o theos


Marcus Aurelius, Meditations 2.4.1 (DIORISIS sentence 145)

Μέμνησο ἐκ πόσου ταῦτα ἀναβάλλῃ καὶ ὁποσάκις προθεσμίας λαβὼν παρὰ τῶν θεῶν οὐ χρᾷ αὐταῖς.

mimnesko ek posos outos anaballo kai oposakis prothesmia lambano para o thea ou chraomai autos


Marcus Aurelius, Meditations 2.4.1 (DIORISIS sentence 146)

δεῖ δὲ ἤδη ποτὲ αἰσθέσθαι τίνος κόσμου μέρος εἶ καὶ τίνος διοικοῦντος τὸν κόσμον ἀπόρροια ὑπέστης καὶ ὅτι ὅρος ἐστί σοι περιγεγραμμένος τοῦ χρόνου, ᾧ ἐὰν εἰς τὸ ἀπαιθριάσαι μὴ χρήσῃ, οἰχήσεται καὶ αὖθις οὐκ ἐξέσται.

deomai de ede-2 potos aisthanomai tis-2 kosmos meros-2 eimi-2 kai tis-2 dioikeo o kosmos aporroia uphistemi kai ostis oros-4 eimi su perigrapho o chronos os ean eis o apaithriazo me chrao oichomai kai authis ou exesti


Marcus Aurelius, Meditations 2.5.1 (DIORISIS sentence 147)

Πάσης ὥρας φρόντιζε στιβαρῶς ὡς Ῥωμαῖος καὶ ἄρρην τὸ ἐν χερσὶ μετὰ τῆς ἀκριβοῦς καὶ ἀπλάστου σεμνότητος καὶ φιλοστοργίας καὶ ἐλευθερίας καὶ δικαιότητος πράσσειν καὶ σχολὴν σαυτῷ ἀπὸ πασῶν τῶν ἄλλων φαντασιῶν πορίζειν.

pasis ora phrontizo stibaros os-2 kai arsen o en cheir meta o akribes kai aplastos semnotes kai philostorgia kai eleutheria kai dikaiotes prasso kai schole sautou apo pas o allos phantasia porizo


Marcus Aurelius, Meditations 2.5.1 (DIORISIS sentence 148)

ποριεῖς δέ, ἂν ὡς ἐσχάτην τοῦ βίου ἑκάστην πρᾶξιν ἐνεργῇς, ἀπηλλαγμένος πάσης εἰκαιότητος καὶ ἐμπαθοῦς ἀποστροφῆς ἀπὸ τοῦ αἱροῦντος λόγου καὶ ὑποκρίσεως καὶ φιλαυτίας καὶ δυσαρεστήσεως πρὸς τὰ συμμεμοιραμένα.

porizo de an os-2 schetho o bios-2 ekastos praxis energeo apallasso pas eikaiotes kai empathes apostrophe apo o aireo logos kai upokrisis kai philautia kai dusarestesis pros o summoirao


Marcus Aurelius, Meditations 2.5.1 (DIORISIS sentence 149)

ὁρᾷς πῶς ὀλίγα ἐστίν, ὧν κρατήσας τις δύναται εὔρουν καὶ θεουδῆ βιῶσαι βίον:

orao pos-2 oligos eimi os krateo tis dunamai eurrous kai theoudes biao bios-2


Marcus Aurelius, Meditations 2.5.1 (DIORISIS sentence 150)

καὶ γὰρ οἱ θεοὶ πλέον οὐδὲν ἀπαιτήσουσι παρὰ τοῦ ταῦτα φυλάσσοντος.

kai gar o theos pleos-2 oudeis apaiteo para o outos phulasso


Marcus Aurelius, Meditations 2.6.1 (DIORISIS sentence 151)

Ὕβριζε, ὕβριζε σεαυτήν, ὦ ψυχή:


Marcus Aurelius, Meditations 2.6.1 (DIORISIS sentence 152)

τοῦ δὲ τιμῆσαι σεαυτὴν οὐκέτι καιρὸν ἕξεις:


Marcus Aurelius, Meditations 2.6.1 (DIORISIS sentence 153)

εἷς γὰρ ὁ βίος ἑκάστῳ, οὗτος δέ σοι σχεδὸν διήνυσται, μὴ αἰδουμένῃ σεαυτήν, ἀλλʼ ἐν ταῖς ἄλλων ψυχαῖς τιθεμένῃ τὴν σὴν εὐμοιρίαν.

eis-2 gar o bios-2 ekastos outos de su schedon dianuo me aideomai sautou alla en o allos psyche tithemi o sos eumoiria


Marcus Aurelius, Meditations 2.7.1 (DIORISIS sentence 154)

Περισπᾷ τί σε τὰ ἔξωθεν ἐμπίπτοντα;


Marcus Aurelius, Meditations 2.7.1 (DIORISIS sentence 155)

καὶ σχολὴν πάρεχε σεαυτῷ τοῦ προσμανθάνειν ἀγαθόν τι καὶ παῦσαι ῥεμβόμενος.

kai schole parecho sautou o prosmanthano agathos tis kai pauo rembomai


Marcus Aurelius, Meditations 2.7.1 (DIORISIS sentence 156)

ἤδη δὲ καὶ τὴν ἑτέραν περιφορὰν φυλακτέον:

ede-2 de kai o eteros periphora phulakteos


Marcus Aurelius, Meditations 2.7.1 (DIORISIS sentence 157)

ληροῦσι γὰρ καὶ διὰ πράξεων οἱ κεκμηκότες τῷ βίῳ καὶ μὴ ἔχοντες σκοπόν, ἐφʼ ὃν πᾶσαν ὁρμὴν καὶ καθάπαξ φαντασίαν ἀπευθύνουσιν.

lereo gar kai dia praxis e kamno o bios-2 kai me echo skopos epi os pas orme kai kathapax phantasia apeuthuno


Marcus Aurelius, Meditations 2.8.1 (DIORISIS sentence 158)

Παρὰ μὲν τὸ μὴ ἐφιστάνειν, τί ἐν τῇ ἄλλου ψυχῇ γίνεται, οὐ ῥᾳδίως τις ὤφθη κακοδαιμονῶν:

peros men o me ephistano tis-2 en o allos psyche gignomai ou radios tis orao kakodaimonao


Marcus Aurelius, Meditations 2.8.1 (DIORISIS sentence 159)

τοὺς δὲ τοῖς τῆς ἰδίας ψυχῆς κινήμασι μὴ παρακολουθοῦντας ἀνάγκη κακοδαιμονεῖν.

o de o o idios psyche kinema-2 me parakoloutheo anagke kakodaimonao


Marcus Aurelius, Meditations 2.9.1 (DIORISIS sentence 160)

Τούτων ἀεὶ δεῖ μεμνῆσθαι, τίς ἡ τῶν ὅλων φύσις καὶ τίς ἡ ἐμὴ καὶ πῶς αὕτη πρὸς ἐκείνην ἔχουσα καὶ ὁποῖόν τι μέρος ὁποίου τοῦ ὅλου οὖσα καὶ ὅτι οὐδεὶς ὁ κωλύων τὰ ἀκόλουθα τῇ φύσει, ἧς μέρος εἶ, πράσσειν τε ἀεὶ καὶ λέγειν.

outos aei deomai mimnesko tis-2 o o olos phusis kai tis-2 o emos kai pos-2 outos pros ekeinos echo kai opoios tis meros-2 opoios o olos eimi kai ostis oudeis o koluo o akolouthos o phusis os meros-2 eimi-2 prasso te aei kai lego


Marcus Aurelius, Meditations 3.1.1 (DIORISIS sentence 219)

Οὐχὶ τοῦτο μόνον δεῖ λογίζεσθαι, ὅτι καθʼ ἑκάστην ἡμέραν ἀπαναλίσκεται ὁ βίος καὶ μέρος ἔλαττον αὐτοῦ καταλείπεται, ἀλλὰ κἀκεῖνο λογιστέον, ὅτι, εἰ ἐπὶ πλέον βιῴη τις, ἐκεῖνό γε ἄδηλον, εἰ ἐξαρκέσει ὁμοία αὖθις ἡ διάνοια πρὸς τὴν σύνεσιν τῶν πραγμάτων καὶ τῆς θεωρίας τῆς συντεινούσης εἰς τὴν ἐμπειρίαν τῶν τε θείων καὶ τῶν ἀνθρωπείων.

ou outos monos deomai logizomai ostis kata ekastos emera apanalisko o bios-2 kai meros-2 elasson autos katalimpano alla ekeinos logisteos ostis ei epi pleos-2 biao tis ekeinos ge adelos ei exarkeo omoios authis o dianoia pros o sunesis o pragma kai o theoria o sunteino eis o empeiria o te theios kai o anthropeios


Marcus Aurelius, Meditations 3.1.1 (DIORISIS sentence 220)

ἐὰν γὰρ παραληρεῖν ἄρξηται, τὸ μὲν διαπνεῖσθαι καὶ τρέφεσθαι καὶ φαντάζεσθαι καὶ ὁρμᾶν καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα, οὐκ ἐνδεήσει:

ean gar paralereo archo o men diapneo kai trepho kai phantazomai kai ormao kai osos allos toioutos ou endeo


Marcus Aurelius, Meditations 3.1.1 (DIORISIS sentence 221)

τὸ δὲ ἑαυτῷ χρῆσθαι καὶ τοὺς τοῦ καθήκοντος ἀριθμοὺς ἀκριβοῦν καὶ τὰ προφαινόμενα διαρθροῦν καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ εἰ ἤδη ἐξακτέον αὑτὸν ἐφιστάνειν καὶ ὅσα τοιαῦτα λογισμοῦ συγγεγυμνασμένου πάνυ χρῄζει, προαποσβέννυται.

o de eautou chraomai kai o o katheko arithmos akriboo kai o prophaino diarthreo kai peri autos o ei ede-2 exakteo eautou ephistano kai osos toioutos logismos suggumnazo panu chrezo proaposbennumi


Marcus Aurelius, Meditations 3.1.1 (DIORISIS sentence 222)

χρὴ οὖν ἐπείγεσθαι οὐ μόνον τῷ ἐγγυτέρω τοῦ θανάτου ἑκάστοτε γίνεσθαι, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ τὴν ἐννόησιν τῶν πραγμάτων καὶ τὴν παρακολούθησιν προαπολήγειν.

chre oun epeigo ou monos o egguteros o thanatos ekastote gignomai alla kai dia o o ennoesis o pragma kai o parakolouthesis proapolego


Marcus Aurelius, Meditations 3.10.1 (DIORISIS sentence 279)

Πάντα οὖν ῥίψας ταῦτα μόνα τὰ ὀλίγα σύνεχε καὶ ἔτι συμμνημόνευε, ὅτι μόνον ζῇ ἕκαστος τὸ παρὸν τοῦτο, τὸ ἀκαριαῖον:

pas oun ripto outos monos o oligos sunochoka kai eti summnemoneuo ostis monos zao ekastos o pareimi outos o akariaios


Marcus Aurelius, Meditations 3.10.1 (DIORISIS sentence 280)

τὰ δὲ ἄλλα ἢ βεβίωται ἢ ἐν ἀδήλῳ, μικρὸν μὲν οὖν ὃ ζῇ ἕκαστος:

o de allos ee bioo ee en adelos mikros men oun os zao ekastos


Marcus Aurelius, Meditations 3.10.1 (DIORISIS sentence 281)

μικρὸν δὲ τὸ τῆς γῆς γωνίδιον ὅπου ζῇ:


Marcus Aurelius, Meditations 3.10.1 (DIORISIS sentence 282)

μικρὸν δὲ καὶ ἡ μηκίστη ὑστεροφημία καὶ αὕτη δὲ κατὰ διαδοχὴν ἀνθρωπαρίων τάχιστα τεθνηξομένων καὶ οὐκ εἰδότων οὐδὲ ἑαυτοὺς οὐδέ γε τὸν πρόπαλαι τεθνηκότα.

mikros de kai o mekistos usterophemia kai outos de kata diadoche anthroparion tachistos thnesko kai ou oida oude eautou oude ge o propalai thnesko


Marcus Aurelius, Meditations 3.11.1 (DIORISIS sentence 283)

Τοῖς δὲ εἰρημένοις παραστήμασιν ἓν ἔτι προσέστω, τὸ ὅρον ἢ ὑπογραφὴν ἀεὶ ποιεῖσθαι τοῦ ὑποπίπτοντος φανταστοῦ, ὥστε αὐτὸ ὁποῖόν ἐστι κατʼ οὐσίαν, γυμνόν, ὅλον δἰ ὅλων διῃρημένως βλέπειν καὶ τὸ ἴδιον ὄνομα αὐτοῦ καὶ τὰ ὀνόματα ἐκείνων, ἐξ ὧν συνεκρίθη καὶ εἰς ἃ ἀναλυθήσεται, λέγειν παῤ ἑαυτῷ.

o de ero parastema-2 eis-2 eti proseimi o oros-4 ee upographe aei poieo o upopipto phantastes oste-2 autos opoios eimi kata ousia gumnos olos dia olos dieremenos blepo kai o idios onoma autos kai o onoma ekeinos ek os sugkrino kai eis os analuo1 lego peros eautou


Marcus Aurelius, Meditations 3.11.2 (DIORISIS sentence 284)

οὐδὲν γὰρ οὕτως μεγαλοφροσύνης ποιητικόν, ὡς τὸ ἐλέγχειν ὁδῷ καὶ ἀληθείᾳ ἕκαστον τῶν τῷ βίῳ ὑποπιπτόντων δύνασθαι καὶ τὸ ἀεὶ οὕτως εἰς αὐτὰ ὁρᾶν, ὥστε συνεπιβάλλειν ὁποίῳ τινὶ τῷ κόσμῳ ὁποίαν τινὰ τοῦτο χρείαν παρεχόμενον τίνα μὲν ἔχει ἀξίαν ὡς πρὸς τὸ ὅλον, τίνα δὲ ὡς πρὸς τὸν ἄνθρωπον, πολίτην ὄντα πόλεως τῆς ἀνωτάτης, ἧς αἱ λοιπαὶ πόλεις ὥσπερ οἰκίαι εἰσίν:

oudeis gar outos-2 megalophrosune poietikos os-2 o elegcho odos kai aletheia ekastos o o bios-2 upopipto dunamai kai o aei outos-2 eis autos orao oste-2 sunepiballo opoios tis o kosmos opoios tis outos chreia parecho tis-2 men echo axios os-2 pros o olos tis-2 de os-2 pros o anthropos polites-2 eimi polis o anotatos os o loipos polis osper-2 oikia eimi


Marcus Aurelius, Meditations 3.11.2 (DIORISIS sentence 285)

τί ἐστὶ καὶ ἐκ τίνων συγκέκριται καὶ πόσον χρόνον πέφυκε παραμένειν τοῦτο τὸ τὴν φαντασίαν μοι νῦν ποιοῦν καὶ τίνος ἀρετῆς πρὸς αὐτὸ χρεία, οἷον ἡμερότητος, ἀνδρείας, πίστεως, ἀφελείας, αὐταρκείας, τῶν λοιπῶν, διὸ δεῖ ἐφʼ ἑκάστου λέγειν:

tis-2 eimi kai ek tis-2 sugkrino kai posos chronos phuo parameno outos o o phantasia ego nun poieo kai tis-2 arete pros autos chreos oios-2 emerotes andreia pistis apheleia autarkeia o loipos dio-2 deomai epi ekastos lego


Marcus Aurelius, Meditations 3.11.3 (DIORISIS sentence 286)

τοῦτο μὲν παρὰ θεοῦ ἥκει, τοῦτο δὲ κατὰ τὴν σύλληξιν καὶ τὴν συμμηρυομένην σύγκλωσιν καὶ τὴν τοιαύτην σύντευξίν τε καὶ τύχην, τοῦτο δὲ παρὰ τοῦ συμφύλου καὶ συγγενοῦς καὶ κοινωνοῦ, ἀγνοοῦντος μέντοι ὅ τι αὐτῷ κατὰ φύσιν ἐστίν.

outos men para theos eko outos de kata o sullexis-2 kai o summeruomai sugklosis kai o toioutos sunteuxis te kai tuche outos de para o sumphulos kai suggenes kai koinoneo agnoeo mentoi os tis autos kata phusis eimi


Marcus Aurelius, Meditations 3.11.3 (DIORISIS sentence 287)

ἀλλʼ ἐγὼ οὐκ ἀγνοῶ:


Marcus Aurelius, Meditations 3.11.3 (DIORISIS sentence 288)

διὰ τοῦτο χρῶμαι αὐτῷ κατὰ τὸν τῆς κοινωνίας φυσικὸν νόμον εὔνως καὶ δικαίως, ἅμα μέντοι τοῦ κατʼ ἀξίαν ἐν τοῖς μέσοις συστοχάζομαι.

dia outos chraomai autos kata o o koinonia phusikos nomos-2 eunous kai dikaios ama mentoi o kata axios en o mesos sustochazomai


Marcus Aurelius, Meditations 3.12.1 (DIORISIS sentence 289)

Ἐὰν τὸ παρὸν ἐνεργῇς ἑπόμενος τῷ ὀρθῷ λόγῳ, ἐσπουδασμένως, ἐρρωμένως, εὐμενῶς, καὶ μηδὲν παρεμπόρευμα, ἀλλὰ τὸν ἑαυτοῦ δαίμονα καθαρὸν ἑστῶτα τηρῇς, ὡσεὶ καὶ ἤδη ἀποδοῦναι δέοι:

ean o pareimi energeo epomai o orthos logos espoudasmenos erromenos eumenes kai medeis paremporeuma alla o eautou daimon katharos istemi tereo-2 osei kai ede-2 apodidomi deo


Marcus Aurelius, Meditations 3.12.1 (DIORISIS sentence 290)

ἐὰν τοῦτο συνάπτῃς μηδὲν περιμένων μηδὲ Φεύγων, ἀλλὰ τῇ παρούσῃ κατὰ Φύσιν ἐνεργείᾳ καὶ τῇ ὧν λέγεις καὶ Φθέγγῃ ἡρωικῇ ἀληθείᾳ ἀρκούμενος, εὐζωήσεις.

ean outos sunapto medeis perimeno mede pheugo alla o pareimi kata phusis energeia kai o os lego kai phtheggomai eroikos-2 aletheia arkeo euzoeo


Marcus Aurelius, Meditations 3.12.1 (DIORISIS sentence 291)

ἔστι δὲ οὐδεὶς ὁ τοῦτο κωλῦσαι δυνάμενος.


Marcus Aurelius, Meditations 3.13.1 (DIORISIS sentence 292)

Ὥσπερ οἱ ἰατροὶ ἀεὶ τὰ ὄργανα καὶ σιδήρια πρόχειρα ἔχουσι πρὸς τὰ αἰφνίδια τῶν θεραπευμάτων, οὕτω τὰ δόγματα σὺ ἕτοιμα ἔχε πρὸς τὸ τὰ θεῖα καὶ ἀνθρώπινα εἰδέναι, καὶ πᾶν καὶ τὸ μικρότατον οὕτω ποιεῖν ὡς τῆς ἀμφοτέρων πρὸς ἄλληλα συνδέσεως μεμνημένον.

osper-2 o iatros aei o organon kai siderion procheiros echo pros o aphnidios o therapeuma-2 outos-2 o dogma su etoimos echo pros o o theios kai anthropinos oida kai pas kai o mikros outos-2 poieo os-2 o amphoteros pros allelon sundesis mimnesko


Marcus Aurelius, Meditations 3.13.1 (DIORISIS sentence 293)

οὔτε γὰρ ἀνθρώπινόν τι ἄνευ τῆς ἐπὶ τὰ θεῖα συναναφορᾶς εὖ πράξεις οὔτʼ ἔμπαλιν.

oute gar anthropinos tis aneu o epi o theios sunanaphora eu praxis oute empalin


Marcus Aurelius, Meditations 3.14.1 (DIORISIS sentence 294)

Μηκέτι πλανῶ:


Marcus Aurelius, Meditations 3.14.1 (DIORISIS sentence 295)

οὔτε γὰρ τὰ ὑπομνημάτιά σου μέλλεις ἀναγινώσκειν οὔτε τὰς τῶν ἀρχαίων Ῥωμαίων καὶ Ἑλλήνων πράξεις καὶ τὰς ἐκ τῶν συγγραμμάτων ἐκλογάς, ἃς εἰς τὸ γῆρας σαυτῷ ἀπετίθεσο.

oute gar o upomnemation-2 su mello anagignosko oute o o archaios kai ellen praxis kai o ek o suggramma ekloge os eis o geras-2 sautou apotithemi


Marcus Aurelius, Meditations 3.14.1 (DIORISIS sentence 296)

σπεῦδε οὖν εἰς τέλος καὶ τὰς κενὰς ἐλπίδας ἀφεὶς σαυτῷ βοήθει, εἴ τί σοι μέλει σαυτοῦ, ἕως ἔξεστιν.

speudo oun eis telos kai o kenos elpis aphiemi sautou boetheo ei tis-2 su melo sautou eos-4 exesti


Marcus Aurelius, Meditations 3.15.1 (DIORISIS sentence 297)

Οὐκ ἴσασι, πόσα σημαίνει τὸ κλέπτειν, τὸ σπείρειν, τὸ ὠνεῖσθαι, τὸ ἡσυχάζειν, τὸ ὁρᾶν τὰ πρακτέα, ὃ οὐκ ὀφθαλμοῖς γίνεται ἀλλʼ ἑτέρᾳ τινὶ ὄψει.

ou oida posos semaino o klepto o speiro o oneomai-2 o esuchazo o orao o prakteos os ou ophthalmos gignomai alla eteros tis orao


Marcus Aurelius, Meditations 3.16.1 (DIORISIS sentence 298)

Σῶμα, ψυχή, νοῦς:


Marcus Aurelius, Meditations 3.16.1 (DIORISIS sentence 299)

σώματος αἰσθήσεις, ψυχῆς ὁρμαί, νοῦ δόγματα.


Marcus Aurelius, Meditations 3.16.1 (DIORISIS sentence 300)

τὸ μὲν τυποῦσθαι φανταστικῶς καὶ τῶν βοσκημάτων:


Marcus Aurelius, Meditations 3.16.1 (DIORISIS sentence 301)

τὸ δὲ νευροσπαστεῖσθαι ὁρμητικῶς καὶ τῶν θηρίων καὶ τῶν ἀνδρογύνων καὶ Φαλάριδος καὶ Νέρωνος:

o de neurospasteo ormetikos kai o therion kai o androgunos kai phalaris-2 kai


Marcus Aurelius, Meditations 3.16.1 (DIORISIS sentence 302)

τὸ δὲ τὸν νοῦν ἡγεμόνα ἔχειν ἐπὶ τὰ φαινόμενα καθήκοντα καὶ τῶν θεοὺς μὴ νομιζόντων καὶ τῶν τὴν πατρίδα ἐγκαταλειπόντων καὶ τῶν ποιούντων, ἐπειδὰν κλείσωσι τὰς θύρας.

o de o noos egemon echo epi o phaino katheko kai o theos me nomizo kai o o patris egkataleipo kai o poieo epeidan kleio1 o thura


Marcus Aurelius, Meditations 3.16.2 (DIORISIS sentence 303)

εἰ οὖν τὰ λοιπὰ κοινά ἐστι πρὸς τὰ εἰρημένα, λοιπὸν τὸ ἴδιόν ἐστι τοῦ ἀγαθοῦ φιλεῖν μὲν καὶ ἀσπάζεσθαι τὰ συμβαίνοντα καὶ συγκλωθόμενα αὐτῷ, τὸν δὲ ἔνδον ἐν τῷ στήθει ἱδρυμένον δαίμονα μὴ φύρειν μηδὲ θορυβεῖν ὄχλῳ φαντασιῶν, ἀλλὰ ἵλεων διατηρεῖν, κοσμίως ἑπόμενον θεῷ, μήτε φθεγγόμενόν τι παρὰ τὰ ἀληθῆ μήτε ἐνεργοῦντα παρὰ τὰ δίκαια.

ei oun o loipos koinos eimi pros o ero loipos o idios eimi o agathos phileo men kai aspazomai o sumbaino kai sugklotho autos o de endon en o stethos idruo daimon me phuro mede thorubeo ochlos phantasioo alla ilaos-2 diatereo kosmios epomai theos mete phtheggomai tis para o alethes mete energeo para o dikaios


Marcus Aurelius, Meditations 3.16.2 (DIORISIS sentence 304)

εἰ δὲ ἀπιστοῦσιν αὐτῷ πάντες ἄνθρωποι, ὅτι ἁπλῶς καὶ αἰδημόνως καὶ εὐθύμως βιοῖ, οὔτε χαλεπαίνει τινὶ τούτων οὔτε παρατρέπεται τῆς ὁδοῦ τῆς ἀγούσης ἐπὶ τὸ τέλος τοῦ βίου, ἐφʼ ὃ δεῖ ἐλθεῖν καθαρόν, ἡσύχιον, εὔλυτον, ἀβιάστως τῇ ἑαυτοῦ μοίρᾳ συνηρμοσμένον.

ei de apisteo autos pas anthropos ostis aplos-2 kai aidemon kai euthumos biao oute chalepaino tis outos oute paratrepo o odos o ago epi o telos o bios-2 epi os deomai erchomai katharos esuchios eulutos abiastos o eautou moira sunarmozo


Marcus Aurelius, Meditations 3.2.1 (DIORISIS sentence 223)

Χρὴ καὶ τὰ τοιαῦτα παραφυλάσσειν, ὅτι καὶ τὰ ἐπιγινόμενα τοῖς φύσει γινομένοις ἔχει τι εὔχαρι καὶ ἐπαγωγόν.

chre kai o toioutos paraphulasso ostis kai o epigignomai o phusis gignomai echo tis eucharis kai epagogos


Marcus Aurelius, Meditations 3.2.1 (DIORISIS sentence 224)

οἷον ἄρτου ὀπτωμένου παραρρήγνυταί τινα μέρη:

oios-2 artos optao pararregnumi tis mera-2


Marcus Aurelius, Meditations 3.2.1 (DIORISIS sentence 225)

καὶ ταῦτα οὖν τὰ διέχοντα οὕτως καὶ τρόπον τινὰ παρὰ τὸ ἐπάγγελμα τῆς ἀρτοποιίας ἔχοντα ἐπιπρέπει πως καὶ προθυμίαν πρὸς τὴν τροφὴν ἰδίως ἀνακινεῖ.

kai outos oun o diecho outos-2 kai tropos-2 tis para o epaggelma o artopoiia-2 echo epiprepo pos kai prothumia pros o trophe idios anakineo


Marcus Aurelius, Meditations 3.2.2 (DIORISIS sentence 226)

πάλιν τε τὰ σῦκα ὁπότε ὡραιότατά ἐστι, κέχηνε καὶ ἐν ταῖς δρυπεπέσιν ἐλαίαις αὐτὸ τὸ ἐγγὺς τῇ σήψει ἴδιόν τι κάλλος τῷ καρπῷ προστίθησι.

palin te o sukon opote oraios-2 eimi chasko kai en o drupepes elaia autos o eggus o sepsis idios tis kallos o karpos prostithemi


Marcus Aurelius, Meditations 3.2.2 (DIORISIS sentence 227)

καὶ οἱ στάχυες κάτω νεύοντες καὶ τὸ τοῦ λέοντος ἐπισκύνιον καὶ ὁ τῶν συῶν ἐκ τοῦ στόματος ῥέων ἀφρὸς καὶ πολλὰ ἕτερα, κατʼ ἰδίαν εἴ τις σκοποίη, πόρρω ὄντα τοῦ εὐειδοῦς, ὅμως διὰ τὸ τοῖς φύσει γινομένοις ἐπακολουθεῖν συνεπικοσμεῖ καὶ ψυχαγωγεῖ:

kai o stachus katos neuo kai o o leon episkunion kai o o us ek o stoma reo aphros kai polus eteros kata idios ei tis skopao proso eimi o eueides omos-5 dia o o phusis gignomai epakoloutheo sunepikosmeo kai psuchagogeo


Marcus Aurelius, Meditations 3.2.3 (DIORISIS sentence 228)

ὥστε, εἴ τις ἔχει πάθος καὶ ἔννοιαν βαθυτέραν πρὸς τὰ ἐν τῷ ὅλῳ γινόμενα, σχεδὸν οὐδὲν οὐχὶ δόξει αὐτῷ καὶ τῶν κατʼ ἐπακολούθησιν συμβαινόντων ἡδέως πως διασυνίστασθαι.

oste-2 ei tis echo pathos kai ennoia bathus pros o en o olos gignomai schedon oudeis ou dokeo autos kai o kata epakolouthesis sumbaino edeos pos diasunistemi


Marcus Aurelius, Meditations 3.2.3 (DIORISIS sentence 229)

οὗτος δὲ καὶ θηρίων ἀληθῆ χάσματα οὐχ ἧσσον ἡδέως ὄψεται ἢ ὅσα γραφεῖς καὶ πλάσται μιμούμενοι δεικνύουσιν, καὶ γραὸς καὶ γέροντος ἀκμήν τινα καὶ ὥραν καὶ τὸ ἐν παισὶν ἐπαφρόδιτον τοῖς ἑαυτοῦ σώφροσιν ὀφθαλμοῖς ὁρᾶν δυνήσεται:

outos de kai therion alethes chasma ou esson edeos orao ee osos grapho kai plastes mimeomai deiknumi kai graus kai geron akme tis kai ora kai o en pais epaphroditos o eautou sophron ophthalmos orao dunamai


Marcus Aurelius, Meditations 3.2.3 (DIORISIS sentence 230)

καὶ πολλὰ τοιαῦτα οὐ παντὶ πιθανά, μόνῳ δὲ τῷ πρὸς τὴν φύσιν καὶ τὰ ταύτης ἔργα γνησίως ᾠκειωμένῳ προσπεσεῖται.

kai polus toioutos ou pas pithanos monos de o pros o phusis kai o outos ergon gnesios oikeioo prospitno


Marcus Aurelius, Meditations 3.3.1 (DIORISIS sentence 231)

Ἱπποκράτης πολλὰς νόσους ἰασάμενος αὐτὸς νοσήσας ἀπέθανεν.

ippokrate polus nosos iaomai autos noseo apothnesko


Marcus Aurelius, Meditations 3.3.1 (DIORISIS sentence 232)

οἱ Χαλδαῖοι πολλῶν θανάτους προηγόρευσαν, εἶτα καὶ αὐτοὺς τὸ πεπρωμένον κατέλαβεν.

o chaldaios polus thanatos proagoreuo eita kai autos o poro katalambano


Marcus Aurelius, Meditations 3.3.1 (DIORISIS sentence 233)

Ἀλέξανδρος καὶ Πομπήιος καὶ Γάιος Καῖσαρ, ὅλας πόλεις ἄρδην τοσαυτάκις ἀνελόντες καὶ ἐν παρατάξει πολλὰς μυριάδας ἱππέων καὶ πεζῶν κατακόψαντες, καὶ αὐτοί ποτε ἐξῆλθον τοῦ βίου.

alexandros kai pompeios kai gaios-2 kaisar olos polis arden tosautakis anaireo kai en parataxis polus murias ippeus kai pezos katakopto kai autos pote exerchomai o bios-2


Marcus Aurelius, Meditations 3.3.1 (DIORISIS sentence 234)

Ἡράκλειτος περὶ τῆς τοῦ κόσμου ἐκπυρώσεως τοσαῦτα φυσιολογήσας, ὕδατος τὰ ἐντὸς πληρωθείς, βολβίτῳ κατακεχρισμένος ἀπέθανε.

erakleitos peri o o kosmos ekpurosis tosoutos phusiologeo udor o entos pleroo bolbiton katachrio apothnesko


Marcus Aurelius, Meditations 3.3.1 (DIORISIS sentence 235)

Δημόκριτον δὲ οἱ φθεῖρες, Σωκράτην δὲ ἄλλοι φθεῖρες ἀπέκτειναν.

demokritos de o phtheir sokrates-2 de allos phtheir apokteino


Marcus Aurelius, Meditations 3.3.1 (DIORISIS sentence 236)

τί ταῦτα;


Marcus Aurelius, Meditations 3.3.1 (DIORISIS sentence 237)

ἐνέβης, ἔπλευσας, κατήχθης:


Marcus Aurelius, Meditations 3.3.1 (DIORISIS sentence 238)

ἔκβηθι.


Marcus Aurelius, Meditations 3.3.1 (DIORISIS sentence 239)

εἰ μὲν ἐφʼ ἕτερον βίον, οὐδὲν θεῶν κενὸν οὐδὲ ἐκεῖ:

ei men epi eteros bios-2 oudeis thea kenos oude ekei


Marcus Aurelius, Meditations 3.3.1 (DIORISIS sentence 240)

εἰ δὲ ἐν ἀναισθησίᾳ, παύσῃ πόνων καὶ ἡδονῶν ἀνεχόμενος καὶ λατρεύων τοσούτῳ χείρονι τῷ ἀγγείῳ ἤπερ ἐστὶ τὸ ὑπηρετοῦν:

ei de en anaisthesia pauo ponos kai edona anecho kai latreuo tosoutos cheiron o aggeion epeirotikos eimi o upereteo


Marcus Aurelius, Meditations 3.3.1 (DIORISIS sentence 241)

τὸ μὲν γὰρ νοῦς καὶ δαίμων, τὸ δὲ γῆ καὶ λύθρος.

o men gar noos kai daimon o de ge-2 kai luthron


Marcus Aurelius, Meditations 3.4.1 (DIORISIS sentence 242)

Μὴ κατατρίψῃς τὸ ὑπολειπόμενον τοῦ βίου μέρος ἐν ταῖς περὶ ἑτέρων φαντασίαις, ὁπόταν μὴ τὴν ἀναφορὰν ἐπί τι κοινωφελὲς ποιῇ( ἤτοι γὰρ ἄλλου ἔργου στέρᾐ) τουτέστι φανταζόμενος τί ὁ δεῖνα πράσσει καὶ τίνος ἕνεκεν καὶ τί λέγει καὶ τί ἐνθυμεῖται καὶ τί τεχνάζεται καὶ ὅσα τοιαῦτα ποιεῖ ἀπορρέμβεσθαι τῆς τοῦ ἰδίου ἡγεμονικοῦ παρατηρήσεως.

me katatribo o upoleipo o bios-2 meros-2 en o peri eteros phantasia opotan me o anaphora epi tis koinopheles poieo etoi gar allos ergon toutesti phantazomai tis-2 o deina prasso kai tis-2 eneka kai tis-2 lego kai tis-2 enthumeomai kai tis-2 technazo kai osos toioutos poieo aporembomai o o idios egemonikos parateresis


Marcus Aurelius, Meditations 3.4.2 (DIORISIS sentence 243)

χρὴ μὲν οὖν καὶ τὸ εἰκῇ καὶ μάτην ἐν τῷ εἱρμῷ τῶν φαντασιῶν περιίστασθαι, πολὺ δὲ μάλιστα τὸ περίεργον καὶ κακόηθες καὶ ἐθιστέον ἑαυτὸν μόνα φαντάζεσθαι, περὶ ὧν εἴ τις ἄφνω ἐπανέροιτο:

chre men oun kai o eike kai maten en o eirmos o phantasia periistemi polus de malista o periergos kai kakoethes kai ethisteon eautou monos phantazomai peri os ei tis aphno epaneromai


Marcus Aurelius, Meditations 3.4.2 (DIORISIS sentence 244)

τί νῦν διανοῇ;


Marcus Aurelius, Meditations 3.4.2 (DIORISIS sentence 245)

μετὰ παρρησίας παραχρῆμα ἂν ἀποκρίναιο ὅτι τὸ καὶ τό:

meta parresia parachrema an apokrino ostis o kai o


Marcus Aurelius, Meditations 3.4.2 (DIORISIS sentence 246)

ὡς ἐξ αὐτῶν εὐθὺς δῆλα εἶναι, ὅτι πάντα ἁπλᾶ καὶ εὐμενῆ καὶ ζῴου κοινωνικοῦ καὶ ἀμελοῦντος ἡδονικῶν ἢ καθάπαξ ἀπολαυστικῶν φαντασμάτων ἢ φιλονεικίας τινὸς ἢ βασκανίας καὶ ὑποψίας ἢ ἄλλου τινός, ἐφʼ ᾧ ἂν ἐρυθριάσειας ἐξηγούμενος, ὅτι ἐν νῷ αὐτὸ εἶχες.

os-2 ek autos euthus delos-3 eimi ostis pas aploos kai eumenes kai zoion-2 koinonikos kai ameleo edonikos ee kathapax apolaustikos phantasma ee philoneikia tis ee baskania kai upopsia ee allos tis epi os an eruthriao exegeomai ostis en noos autos echo


Marcus Aurelius, Meditations 3.4.3 (DIORISIS sentence 247)

ὁ γάρ τοι ἀνὴρ ὁ τοιοῦτος, οὐκέτι ὑπερτιθέμενος τὸ ὡς ἐν ἀρίστοις ἤδη εἶναι, ἱερεύς τίς ἐστι καὶ ὑπουργὸς θεῶν, χρώμενος καὶ τῷ ἔνδον ἱδρυμένῳ αὐτῷ, ὃ παρέχεται τὸν ἄνθρωπον ἄχραντον ἡδονῶν, ἄτρωτον ὑπὸ παντὸς πόνου, πάσης ὕβρεως ἀνέπαφον, πάσης ἀναίσθητον πονηρίας, ἀθλητὴν ἄθλου τοῦ μεγίστου, τοῦ ὑπὸ μηδενὸς πάθους καταβληθῆναι, δικαιοσύνῃ βεβαμμένον εἰς βάθος, ἀσπαζόμενον μὲν ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς τὰ συμβαίνοντα καὶ ἀπονεμόμενα πάντα, μὴ πολλάκις δὲ μηδὲ χωρὶς μεγάλης καὶ κοινωφελοῦς ἀνάγκης φανταζόμενον τί ποτε ἄλλος λέγει ἢ πράσσει ἢ διανοεῖται.

o gar toi aner o toioutos ouketi upertithemi o os-2 en aristos ede-2 eimi iereus tis-2 eimi kai upourgos thea chraomai kai o endon idruo autos os parecho o anthropos achrantos edona atrotos upo pas ponos pas ubris anepeimi pas anaisthetos poneria athletes athlon o megas o upo medeis pathos kataballo dikaiosune bapto eis bathos aspazomai men ek olos o psyche o sumbaino kai aponemo pas me pollakis de mede choris megas kai koinopheles anagke phantazomai tis-2 pote allos lego ee prasso ee dianoeomai


Marcus Aurelius, Meditations 3.4.3 (DIORISIS sentence 248)

μόνα γὰρ τὰ ἑαυτοῦ πρὸς ἐνέργειαν ἔχει καὶ τὰ ἑαυτῷ ἐκ τῶν ὅλων συγκλωθόμενα διηνεκῶς ἐννοεῖ κἀκεῖνα μὲν καλὰ παρέχεται, ταῦτα δὲ ἀγαθὰ εἶναι πέπεισται:

monos gar tis-2 eautou pros energeia echo kai o eautou ek o olos sugklotho dienekes ennoeo ekeinos men kalos parecho outos de agathos eimi peitho


Marcus Aurelius, Meditations 3.4.3 (DIORISIS sentence 249)

ἡ γὰρ ἑκάστῳ νεμομένη μοῖρα συνεμφέρεταί τε καὶ συνεμφέρει.

o gar ekastos nemo moira sunemphero-2 te kai sunemphero-2


Marcus Aurelius, Meditations 3.4.4 (DIORISIS sentence 250)

μέμνηται δὲ καὶ ὅτι συγγενὲς πᾶν τὸ λογικόν, καὶ ὅτι κήδεσθαι μὲν πάντων ἀνθρώπων κατὰ τὴν τοῦ ἀνθρώπου φύσιν ἐστί, δόξης δὲ οὐχὶ τῆς παρὰ πάντων ἀνθεκτέον, ἀλλὰ τῶν ὁμολογουμένως τῇ φύσει βιούντων μόνων.

mimnesko de kai ostis suggenes pas o logikos kai ostis kedo men pas anthropos kata o o anthropos phusis eimi doxa de ou o para pas anthekteon alla o omologoumenos o phusis biao monos


Marcus Aurelius, Meditations 3.4.4 (DIORISIS sentence 251)

οἱ δὲ μὴ οὕτως βιοῦντες ὁποῖοί τινες οἴκοι τε καὶ ἔξω τῆς οἰκίας καὶ νύκτωρ καὶ μεθʼ ἡμέραν, οἷοι μεθʼ οἵων φύρονται, μεμνημένος διατελεῖ.

o de me outos-2 biao opoios tis oikoi te kai exo o oikia kai nuktor kai meta emera oios-2 meta oios-2 phuro mimnesko diateles


Marcus Aurelius, Meditations 3.4.4 (DIORISIS sentence 252)

οὐ τοίνυν οὐδὲ τὸν παρὰ τῶν τοιούτων ἔπαινον ἐν λόγῳ τίθεται, οἵγε οὐδὲ αὐτοὶ ἑαυτοῖς ἀρέσκονται.

ou toinun oude o para o toioutos epainos1 en logos tithemi osge oude autos eautou aresko


Marcus Aurelius, Meditations 3.5.1 (DIORISIS sentence 253)

Μήτε ἀκούσιος ἐνέργει μήτε ἀκοινώνητος μήτε ἀνεξέταστος μήτε ἀνθελκόμενος:

mete akousis energeo mete akoinonetos mete anexetastos mete anthelko


Marcus Aurelius, Meditations 3.5.1 (DIORISIS sentence 254)

μήτε κομψεία τὴν διάνοιάν σου καλλωπιζέτω:


Marcus Aurelius, Meditations 3.5.1 (DIORISIS sentence 255)

μήτε πολυρρήμων μήτε πολυπράγμων ἔσο.


Marcus Aurelius, Meditations 3.5.1 (DIORISIS sentence 256)

ἔτι δὲ ὁ ἐν σοὶ θεὸς ἔστω προστάτης ζῴου ἄρρενος καὶ πρεσβύτου καὶ πολιτικοῦ καὶ Ῥωμαίου καὶ ἄρχοντος, ἀνατεταχότος ἑαυτόν, οἷος ἂν εἴη τις περιμένων τὸ ἀνακλητικὸν ἐκ τοῦ βίου εὔλυτος, μήτε ὅρκου δεόμενος μήτε ἀνθρώπου τινὸς μάρτυρος.

eti de o en su theos eimi prostates-2 zoion-2 arsen kai presbutes1 kai politikos kai kai archo anatasso eautou oios-2 an aio tis perimeno o anakletikos ek o bios-2 eulutos mete orkos deomai mete anthropos tis marturos


Marcus Aurelius, Meditations 3.5.1 (DIORISIS sentence 257)

ἐνέστω δὲ τὸ φαιδρὸν καὶ τὸ ἀπροσδεὲς τῆς ἔξωθεν ὑπηρεσίας καὶ τὸ ἀπροσδεὲς ἡσυχίας, ἣν ἄλλοι παρέχουσιν.

enistemi de o phaidros kai o aprosdees o exothen uperesia kai o aprosdees esuchia os allos parecho


Marcus Aurelius, Meditations 3.5.1 (DIORISIS sentence 258)

ὀρθὸν οὖν εἶναι χρή, οὐχὶ ὀρθούμενον.


Marcus Aurelius, Meditations 3.6.1 (DIORISIS sentence 259)

Εἰ μὲν κρεῖττον εὑρίσκεις ἐν τῷ ἀνθρωπίνῳ βίῳ δικαιοσύνης, ἀληθείας, σωφροσύνης, ἀνδρείας καὶ καθάπαξ τοῦ ἀρκεῖσθαι ἑαυτῇ τὴν διάνοιάν σου, ἐν οἷς κατὰ τὸν λόγον τὸν ὀρθὸν πράσσοντά σε παρέχεται, καὶ τῇ εἱμαρμένῃ ἐν τοῖς ἀπροαιρέτως ἀπονεμομένοις:

ei men kreisson eurisko en o anthropinos bios-2 dikaiosune aletheia sophrosune andreia kai kathapax o arkeo eautou o dianoia su en os kata o logos o orthos prasso su parecho kai o meiromai en o aproairetos aponemo


Marcus Aurelius, Meditations 3.6.1 (DIORISIS sentence 260)

εἰ τούτου, φημί, κρεῖττόν τι ὁρᾷς, ἐπʼ ἐκεῖνο ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς τραπόμενος τοῦ ἀρίστου εὑρισκομένου ἀπόλαυε.

ei outos phemi kreisson tis orao epi ekeinos ek olos o psyche trepo o aristos eurisko apolauo


Marcus Aurelius, Meditations 3.6.2 (DIORISIS sentence 261)

εἰ δὲ μηδὲν κρεῖττον φαίνεται αὐτοῦ τοῦ ἐνιδρυμένου ἐν σοὶ δαίμονος, τάς τε ἰδίας ὁρμὰς ὑποτεταχότος ἑαυτῷ καὶ τὰς φαντασίας ἐξετάζοντος καὶ τῶν αἰσθητικῶν πείσεων, ὡς ὁ Σωκράτης ἔλεγεν, ἑαυτὸν ἀφειλκυκότος καὶ τοῖς θεοῖς ὑποτεταχότος ἑαυτὸν καὶ τῶν ἀνθρώπων προκηδομένου:

ei de medeis kreisson phaino autos o enidruo en su daimon o te idios orme upotasso eautou kai o phantasia exetazo kai o aisthetikos peisis os-2 o sokrates-2 lego eautou aphelko kai o theos upotasso eautou kai o anthropos prokedomai


Marcus Aurelius, Meditations 3.6.2 (DIORISIS sentence 262)

εἰ τούτου πάντα τὰ ἄλλα μικρότερα καὶ εὐτελέστερα εὑρίσκεις, μηδενὶ χώραν δίδου ἑτέρῳ, πρὸς ὃ ῥέψας ἅπαξ καὶ ἀποκλίνας οὐκέτι ἀπερισπάστως τὸ ἀγαθὸν ἐκεῖνο, τὸ ἴδιον καὶ τὸ σόν, προτιμᾶν δυνήσῃ.

ei outos pas o allos mikros kai euteles eurisko medeis chora didemi eteros pros os repo apax kai apoklino ouketi aperispastos o agathos ekeinos o idios kai o sos protimao dunamai


Marcus Aurelius, Meditations 3.6.3 (DIORISIS sentence 263)

ἀντικαθῆσθαι γὰρ τῷ λογικῷ καὶ πολιτικῷ ἀγαθῷ οὐ θέμις οὐδʼ ὁτιοῦν ἑτερογενές, οἷον τὸν παρὰ τῶν πολλῶν ἔπαινον ἢ ἀρχὰς ἢ πλοῦτον ἢ ἀπολαύσεις ἡδονῶν:

antikathemai gar o logikos kai politikos agathos ou themis oude otioun eterogenes oios-2 o para o polus epainos1 ee arche ee ploutos ee apolausis edona


Marcus Aurelius, Meditations 3.6.3 (DIORISIS sentence 264)

πάντα ταῦτα, κἂν πρὸς ὀλίγον ἐναρμόζειν δόξῃ, κατεκράτησεν ἄφνω καὶ παρήνεγκεν.

pas outos kan-2 pros oligos enarmozo doxa katakrateo aphno kai paraphero


Marcus Aurelius, Meditations 3.6.3 (DIORISIS sentence 265)

σὺ δέ, φημί, ἁπλῶς καὶ ἐλευθέρως ἑλοῦ τὸ κρεῖττον καὶ τούτου ἀντέχου:

su de phemi aplos-2 kai eleutheros aireo o kreisson kai outos antecho


Marcus Aurelius, Meditations 3.6.3 (DIORISIS sentence 266)

κρεῖττον δὲ τὸ συμφέρον."


Marcus Aurelius, Meditations 3.6.3 (DIORISIS sentence 267)

εἰ μὲν τὸ ὡς λογικῷ, τοῦτο τήρει:


Marcus Aurelius, Meditations 3.6.3 (DIORISIS sentence 268)

εἰ δὲ τὸ ὡς ζῴῳ, ἀπόφηναι, καὶ ἀτύφως φύλασσε τὴν κρίσιν:

ei de o os-2 zoion-2 apophaino kai atuphos phulasso o krisis


Marcus Aurelius, Meditations 3.6.3 (DIORISIS sentence 269)

μόνον ὅπως ἀσφαλῶς τὴν ἐξέτασιν ποιήσῃ.


Marcus Aurelius, Meditations 3.7.1 (DIORISIS sentence 270)

Μὴ τιμήσῃς ποτὲ ὡς συμφέρον σεαυτοῦ, ὃ ἀναγκάσει σέ ποτε τὴν πίστιν παραβῆναι, τὴν αἰδῶ ἐγκαταλιπεῖν, μισῆσαί τινα, ὑποπτεῦσαι, καταράσασθαι, ὑποκρίνασθαι, ἐπιθυμῆσαί τινος τοίχων καὶ παραπετασμάτων δεομένου.

me timao potos os-2 sumphero sautou os anagkazo su pote o pistis parapto o aido egkataleipo miseo tis upoptao kataraomai upokrinomai epithumeo tis toichos kai parapetasma deomai


Marcus Aurelius, Meditations 3.7.1 (DIORISIS sentence 271)

ὁ γὰρ τὸν ἑαυτοῦ νοῦν καὶ δαίμονα καὶ τὰ ὄργια τῆς τούτου ἀρετῆς προελόμενος τραγῳδίαν οὐ ποιεῖ, οὐ στενάζει, οὐκ ἐρημίας, οὐ πολυπληθείας δεήσεται:

o gar o eautou noos kai daimon kai o orgia o outos arete proaireo tragodia ou poieo ou stenazo ou eremia ou polupletheia deo


Marcus Aurelius, Meditations 3.7.1 (DIORISIS sentence 272)

τὸ μέγιστον, ζήσει μήτε διώκων μήτε φεύγων, πότερον δὲ ἐπὶ πλέον διάστημα χρόνου τῷ σώματι περιεχομένῃ τῇ ψυχῇ ἢ ἐπʼ ἔλασσον χρήσεται, οὐδʼ ὁτιοῦν αὐτῷ μέλει:

o megas zao mete dioko mete pheugo poteros de epi pleos-2 diastema-2 chronos o soma periecho o psyche ee epi elasson chrao oude otioun autos melo


Marcus Aurelius, Meditations 3.7.1 (DIORISIS sentence 273)

κἂν γὰρ ἤδη ἀπαλλάσσεσθαι δέῃ, οὕτως εὐλύτως ἄπεισιν, ὡς ἄλλο τι τῶν αἰδημόνως καὶ κοσμίως ἐνεργεῖσθαι δυναμένων ἐνεργήσων, τοῦτο μόνον παῤ ὅλον τὸν βίον εὐλαβούμενος, τὸ τὴν διάνοιαν ἔν τινι ἀνοικείῳ νοεροῦ καὶ πολιτικοῦ ζῴου τροπῇ γενέσθαι.

kan-2 gar ede-2 apallasso deomai outos-2 eulutos apeimi os-2 allos tis o aidemon kai kosmios energeo dunamai energeo outos monos peros olos o bios-2 eulabeomai o o dianoia en tis anoikeios noeros kai politikos zoion-2 trope gignomai


Marcus Aurelius, Meditations 3.8.1 (DIORISIS sentence 274)

Οὐδὲν ἂν ἐν τῇ διανοίᾳ τοῦ κεκολασμένου καὶ ἐκκεκαθαρμένου πυῶδες οὐδὲ μὴν μεμολυσμένον οὐδὲ ὕπουλον εὕροις:

oudeis an en o dianoia o kolazo kai puodes oude meis moluno oude upoulos eurisko


Marcus Aurelius, Meditations 3.8.1 (DIORISIS sentence 275)

οὐδὲ ἀσυντελῆ τὸν βίον αὐτοῦ ἡ πεπρωμένη καταλαμβάνει, ὡς ἄν τις εἴποι τὸν τραγῳδὸν πρὸ τοῦ τελέσαι καὶ διαδραματίσαι ἀπαλλάσσεσθαι:

oude asunteles o bios-2 autos o poro katalambano os-2 an tis eipon o tragodos pro o teleo kai diadramatizo apallasso


Marcus Aurelius, Meditations 3.8.1 (DIORISIS sentence 276)

ἔτι δὲ οὐδὲν δοῦλον οὐδὲ κομψὸν οὐδὲ προσδεδεμένον οὐδὲ ἀπεσχισμένον οὐδὲ ὑπεύθυνον οὐδὲ ἐμφωλεῦον.

eti de oudeis doulos1 oude kompsos oude prosdeo1 oude aposchizo oude upeuthunos oude empholeuo


Marcus Aurelius, Meditations 3.9.1 (DIORISIS sentence 277)

Τὴν ὑποληπτικὴν δύναμιν σέβε.


Marcus Aurelius, Meditations 3.9.1 (DIORISIS sentence 278)

ἐν ταύτῃ τὸ πᾶν, ἵνα ὑπόληψις τῷ ἡγεμονικῷ σου μηκέτι ἐγγένηται ἀνακόλουθος τῇ φύσει καὶ τῇ τοῦ λογικοῦ ζῴου κατασκευῇ, αὕτη δὲ ἐπαγγέλλεται ἀπροπτωσίαν καὶ τὴν πρὸς ἀνθρώπους οἰκείωσιν καὶ τὴν τοῖς θεοῖς ἀκολουθίαν.

en taute o pas ina upolepsis o egemonikos su meketi eggignomai anakolouthos o phusis kai o o logikos zoion-2 kataskeue outos de epaggello aproptosia kai o pros anthropos oikeo kai o o theos akolouthia


Marcus Aurelius, Meditations 4.1.1 (DIORISIS sentence 305)

Τὸ ἔνδον κυριεῦον, ὅταν κατὰ φύσιν ἔχῃ, οὕτως ἕστηκε πρὸς τὰ συμβαίνοντα, ὥστε ἀεὶ πρὸς τὸ δυνατὸν καὶ διδόμενον μετατίθεσθαι ῥᾳδίως.

o endon kurieuo otan kata phusis echo outos-2 istemi pros o sumbaino oste-2 aei pros o dunatos kai didomi metatithemi radios


Marcus Aurelius, Meditations 4.1.1 (DIORISIS sentence 306)

ὕλην γὰρ ἀποτεταγμένην οὐδεμίαν φιλεῖ, ἀλλὰ ὁρμᾷ μὲν πρὸς τὰ προηγούμενα μεθʼ ὑπεξαιρέσεως, τὸ δὲ ἀντεισαγόμενον ὕλην ἑαυτῷ ποιεῖ, ὥσπερ τὸ πῦρ, ὅταν ἐπικρατῇ τῶν ἐπεμπιπτόντων, ὑφʼ ὧν ἂν μικρός τις λύχνος ἐσβέσθη:

ule gar apotasso oudeis phileo alla orme men pros o proegeomai meta upexairesis o de anteisago ule eautou poieo osper-2 o pur otan epikrateo o epempipto upo os an mikros tis luchnos sbennumi


Marcus Aurelius, Meditations 4.1.1 (DIORISIS sentence 307)

τὸ δὲ λαμπρὸν πῦρ τάχιστα ἐξῳκείωσεν ἑαυτῷ τὰ ἐπιφορούμενα καὶ κατηνάλωσε καὶ ἐξ αὐτῶν ἐκείνων ἐπὶ μεῖζον ἤρθη.

o de lampros pur tachistos exoikeioo eautou o epiphoreo kai katanalisko kai ek autos ekeinos epi megas ararisko


Marcus Aurelius, Meditations 4.10.1 (DIORISIS sentence 351)

Ὅτι πᾶν τὸ συμβαῖνον δικαίως συμβαίνει ὃ ἐὰν ἀκριβῶς παραφυλάσσῃς, εὑρήσεις:

ostis pas o sumbaino dikaios sumbaino os ean akribos paraphulasso eurisko


Marcus Aurelius, Meditations 4.10.1 (DIORISIS sentence 352)

οὐ λέγω μόνον κατὰ τὸ ἑξῆς, ἀλλʼ ὅτι κατὰ τὸ δίκαιον καὶ ὡς ἂν ὑπό τινος ἀπονέμοντος τὸ κατʼ ἀξίαν.

ou lego monos kata o exes alla ostis kata o dikaios kai os-2 an upo tis aponemo o kata axios


Marcus Aurelius, Meditations 4.10.1 (DIORISIS sentence 353)

παραφύλασσε οὖν ὡς ἤρξω, καί, ὅ τι ἂν ποιῇς, σὺν τούτῳ ποίει, σὺν τῷ ἀγαθὸς εἶναι, καθὸ νενόηται ἰδίως ὁ ἀγαθός.

paraphulasso oun os-2 archo kai os tis an poieo sun outos poieo sun o agathos eimi katho noeo idios o agathos


Marcus Aurelius, Meditations 4.10.1 (DIORISIS sentence 354)

τοῦτο ἐπὶ πάσης ἐνεργείας σῷζε.


Marcus Aurelius, Meditations 4.11.1 (DIORISIS sentence 355)

Μὴ τοιαῦτα ὑπολάμβανε, οἷα ὁ ὑβρίζων κρίνει ἢ οἷά σε κρίνειν βούλεται, ἀλλὰ ἴδε αὐτά, ὁποῖα κατʼ ἀλήθειάν ἐστιν.

me toioutos upolambano oios-2 o ubrizo krino ee oios-2 su krino boulomai alla eidon autos opoios kata aletheia eimi


Marcus Aurelius, Meditations 4.12.1 (DIORISIS sentence 356)

Δύο ταύτας ἑτοιμότητας ἔχειν ἀεὶ δεῖ:


Marcus Aurelius, Meditations 4.12.1 (DIORISIS sentence 357)

τὴν μὲν πρὸς τὸ πρᾶξαι μόνον ὅπερ ἂν ὁ τῆς βασιλικῆς καὶ νομοθετικῆς λόγος ὑποβάλλῃ ἐπʼ ὠφελείᾳ ἀνθρώπων:

o men pros o prasso monos osper an o o basilikos kai nomothetikos logos upoballo epi opheleia anthropos