Meditations

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Marcus Aurelius, Meditations 1.1.1 (DIORISIS sentence 1)

Παρὰ τοῦ πάππου Οὐήρου τὸ καλόηθες καὶ ἀόργητον.


Marcus Aurelius, Meditations 1.10.1 (DIORISIS sentence 41)

Παρὰ Ἀλεξάνδρου τοῦ γραμματικοῦ τὸ ἀνεπίπληκτον καὶ τὸ μὴ ὀνειδιστικῶς ἐπιλαμβάνεσθαι τῶν βάρβαρον ἢ σόλοικόν τι ἢ ἀπηχὲς προενεγκαμένων, ἀλλʼ ἐπιδεξίως αὐτὸ μόνον ἐκεῖνο ὃ ἔδει εἰρῆσθαι προφέρεσθαι ἐν τρόπῳ ἀποκρίσεως ἢ συνεπιμαρτυρήσεως ἢ συνδιαλήψεως περὶ αὐτοῦ τοῦ πράγματος, οὐχὶ περὶ τοῦ ῥήματος, ἢ δἰ ἑτέρας τινὸς τοιαύτης ἐμμελοῦς παρυπομνήσεως.

peros alexandros o grammatikos o anepiplektos-2 kai o me oneidistikos epilambano o barbaros ee soloikos tis ee apeches prophero alla epidexios autos monos ekeinos os deo ero prophero en tropos-2 apokrisis ee sunepimarturesis-2 ee sundialepsis peri autos o pragma ou peri o rema ee dia eteros tis toioutos emmeles parupomnesis


Marcus Aurelius, Meditations 1.11.1 (DIORISIS sentence 42)

Παρὰ Φρόντωνος τὸ ἐπιστῆσαι οἵα ἡ τυραννικὴ βασκανία καὶ ποικιλία καὶ ὑπόκρισις, καὶ ὅτι ὡς ἐπίπαν οἱ καλούμενοι οὗτοι παῤ ἡμῖν εὐπατρίδαι ἀστοργότεροί πως εἰσί.

peros o ephistemi oios-2 o turannikos baskania kai poikilia kai upokrisis kai ostis os-2 epipan e kaleo outos peros ego eupatrides astorgos pos eimi


Marcus Aurelius, Meditations 1.12.1 (DIORISIS sentence 43)

Παρὰ Ἀλεξάνδρου τοῦ Πλατωνικοῦ τὸ μὴ πολλάκις μηδὲ χωρὶς ἀνάγκης λέγειν πρός τινα ἢ ἐν ἐπιστολῇ γράφειν ὅτι ἄσχολός εἰμι, μηδὲ διὰ τούτου τοῦ τρόπου συνεχῶς παραιτεῖσθαι τὰ κατὰ τὰς πρὸς τοὺς συμβιοῦντας σχέσεις καθήκοντα, προβαλλόμενον τὰ περιεστῶτα πράγματα.

peros alexandros o platonikos o me pollakis mede choris anagke lego pros tis ee en epistoleus grapho ostis ascholos eimi mede dia outos o tropos-2 suneches paraiteomai o kata o pros o sumbioo schesis katheko proballo o periistemi pragma


Marcus Aurelius, Meditations 1.13.1 (DIORISIS sentence 44)

Παρὰ Κατούλου τὸ μὴ ὀλιγώρως ἔχειν φίλου αἰτιωμένου τι, κἂν τύχῃ ἀλόγως αἰτιώμενος, ἀλλὰ πειρᾶσθαι ἀποκαθιστάναι ἐπὶ τὸ σύνηθες:

peros katouloomai o me oligoros-2 echo philos aitiaomai tis kan-2 tugchano alogos aitiaomai alla peirao apokathistemi epi o sunetheo


Marcus Aurelius, Meditations 1.13.1 (DIORISIS sentence 45)

καὶ τὸ περὶ τῶν διδασκάλων ἐκθύμως εὔφημον, οἷα τὰ περὶ Δομιτίου καὶ Ἀθηνοδότου ἀπομνημονευόμενα:

kai o peri o didaskalos ekthumos euphemos-2 oios-2 o peri kai apomnemoneuo


Marcus Aurelius, Meditations 1.13.1 (DIORISIS sentence 46)

καὶ τὸ περὶ τὰ τέκνα ἀληθινῶς ἀγαπητικόν.

kai o peri o teknon alethinos agapetikos


Marcus Aurelius, Meditations 1.14.1 (DIORISIS sentence 47)

Παρὰ τοῦ ἀδελφοῦ μου Σεουήρου τὸ φιλοίκειον καὶ φιλάληθες καὶ φιλοδίκαιον:

peros o adelphos ego o philoikeios kai kai philodikaios


Marcus Aurelius, Meditations 1.14.1 (DIORISIS sentence 48)

καὶ τὸ δἰ αὐτοῦ γνῶναι Θρασέαν, Ἑλβίδιον, Κάτωνα, Δίωνα, Βροῦτον, καὶ φαντασίαν λαβεῖν πολιτείας ἰσονόμου, κατʼ ἰσότητα καὶ ἰσηγορίαν διοικουμένης, καὶ βασιλείας τιμώσης πάντων μάλιστα τὴν ἐλευθερίαν τῶν ἀρχομένων:

kai o dia autos gignosko thrasus dion-2 kai phantasia lambano politeia isonomos kata isotes kai isegoria dioikeo kai basileia2 timao pas malista o eleutheria o archo


Marcus Aurelius, Meditations 1.14.2 (DIORISIS sentence 49)

καὶ ἔτι παρὰ τοῦ αὐτοῦ τὸ ὁμαλὲς καὶ ὁμότονον ἐν τῇ τιμῇ τῆς καὶ τὸ εὐποιητικὸν καὶ τὸ εὐμετάδοτον ἐκτενῶς καὶ τὸ εὔελπι καὶ τὸ πιστευτικὸν περὶ τοῦ ὑπὸ τῶν φίλων φιλεῖσθαι:

kai eti para o autos o omales kai omotonos en o time o kai o eupoietikos kai o eumetadotos ektenes kai o euelpis kai o pisteutikos peri o upo o philos phileo


Marcus Aurelius, Meditations 1.14.2 (DIORISIS sentence 50)

καὶ τὸ ἀνεπίκρυπτον πρὸς τοὺς καταγνώσεως ὑπʼ αὐτοῦ τυγχάνοντας:

kai o anepikruptos pros o katagnosis upo autos tugchano


Marcus Aurelius, Meditations 1.14.2 (DIORISIS sentence 51)

καὶ τὸ μὴ δεῖσθαι στοχασμοῦ τοὺς φίλους αὐτοῦ περὶ τοῦ τί θέλει ἢ τί οὐ θέλει, ἀλλὰ δῆλον εἶναι.

kai o me deomai stochasmos o philos-2 autos peri o tis-2 ethelo ee tis-2 ou ethelo alla delos-3 eimi


Marcus Aurelius, Meditations 1.15.1 (DIORISIS sentence 52)

Παρὰ Μαξίμου τὸ κρατεῖν ἑαυτοῦ καὶ κατὰ μηδὲν περίφορον εἶναι:

peros o krateo eautou kai kata medeis periphoros eimi


Marcus Aurelius, Meditations 1.15.1 (DIORISIS sentence 53)

καὶ τὸ εὔθυμον ἔν τε ταῖς ἄλλαις περιστάσεσι καὶ ἐν ταῖς νόσοις:

kai o euthumos en te o allos peristasis kai en o nosos


Marcus Aurelius, Meditations 1.15.1 (DIORISIS sentence 54)

καὶ τὸ εὔκρατον τοῦ ἤθους καὶ μειλίχιον καὶ γεραρόν:

kai o eukratos o ethos kai meilichios kai geraros


Marcus Aurelius, Meditations 1.15.1 (DIORISIS sentence 55)

καὶ τὸ οὐ σχετλίως κατεργαστικὸν τῶν προκειμένων:

kai o ou schetlios katergastikos o prokeimai


Marcus Aurelius, Meditations 1.15.2 (DIORISIS sentence 56)

καὶ τὸ πάντας αὐτῷ πιστεύειν περὶ ὧν λέγοι ὅτι οὕτως φρονεῖ, καὶ περὶ ὧν πράττοι ὅτι οὐ κακῶς πράττει.

kai o pas autos pisteuo peri os lego ostis outos-2 phroneo kai peri os prasso ostis ou kakos prasso


Marcus Aurelius, Meditations 1.15.2 (DIORISIS sentence 57)

καὶ τὸ ἀθαύμαστον καὶ ἀνέκπληκτον καὶ μηδαμοῦ ἐπειγόμενον ἢ ὀκνοῦν ἢ ἀμηχανοῦν ἢ κατηφὲς ἢ προσσεσηρός, ἢ πάλιν θυμούμενον ἢ ὑφορώμενον:

kai o athaumastos kai anekplektos kai medamos epeigo ee okneo ee amechanao ee katephes ee prosairo ee palin thumoo ee uphorao


Marcus Aurelius, Meditations 1.15.3 (DIORISIS sentence 58)

καὶ τὸ εὐεργετικὸν καὶ τὸ συγγνωμονικὸν καὶ τὸ ἀψευδές:

kai o euergetikos kai o suggnomonikos kai o apseudes-2


Marcus Aurelius, Meditations 1.15.3 (DIORISIS sentence 59)

καὶ τὸ ἀδιαστρόφου μᾶλλον ἢ διορθουμένου φαντασίαν παρέχειν:

kai o adiastrophos mallon ee diorthoo phantasia parecho


Marcus Aurelius, Meditations 1.15.3 (DIORISIS sentence 60)

καὶ ὅτι οὔτε ᾠήθη ἄν ποτέ τις ὑπερορᾶσθαι ὑπʼ αὐτοῦ οὔτε ὑπέμεινεν ἂν κρείττονα αὐτοῦ αὑτὸν ὑπολαβεῖν:

kai ostis oute oiomai an pote tis uperorao upo autos oute upomeno an kreisson autos eautou upolambano


Marcus Aurelius, Meditations 1.15.3 (DIORISIS sentence 61)

καὶ τὸ εὐχαριεντίζεσθαι.


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.1 (DIORISIS sentence 62)

Παρὰ τοῦ πατρὸς τὸ ἥμερον καὶ μενετικὸν ἀσαλεύτως ἐπὶ τῶν ἐξητασμένως κριθέντων:

peros o pater o emeros kai menetikos asaleutos epi o exetasmenos krino


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.1 (DIORISIS sentence 63)

καὶ τὸ ἀκενόδοξον περὶ τὰς δοκούσας τιμάς:


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.1 (DIORISIS sentence 64)

καὶ τὸ φιλόπονον καὶ ἐνδελεχές:


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.1 (DIORISIS sentence 65)

καὶ τὸ ἀκουστικὸν τῶν ἐχόντων τι κοινωφελὲς εἰσφέρειν:

kai o akoustikos o echo tis koinopheles eisphero


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.1 (DIORISIS sentence 66)

καὶ τὸ ἀπαρατρέπτως τοῦ κατʼ ἀξίαν ἀπονεμητικὸν ἑκάστῳ:


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.1 (DIORISIS sentence 67)

καὶ τὸ ἔμπειρον ποῦ μὲν χρεία ἐντάσεως, ποῦ δὲ ἀνέσεως:

kai o empeiros pou men chreos entasis1 pou de anesis


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.10 (DIORISIS sentence 96)

τὸ δὲ ἰσχύειν καὶ ἐγκαρτερεῖν καὶ ἐννήφειν ἑκατέρῳ ἀνδρός ἐστιν ἄρτιον καὶ ἀήττητον ψυχὴν ἔχοντος, οἷον ἐν τῇ νόσῳ τῇ Μαξίμου.

o de ischuo kai egkartereo kai ennepho ekateros-2 aner eimi artios kai aettetos psyche echo oios-2 en o nosos o


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.2 (DIORISIS sentence 68)

καὶ τὸ παῦσαι τὰ περὶ τοὺς ἔρωτας τῶν:


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.2 (DIORISIS sentence 69)

μειρακίων:


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.2 (DIORISIS sentence 70)

καὶ ἡ κοινονοημοσύνη καὶ τὸ ἐφεῖσθαι τοῖς φίλοις μήτε συνδειπνεῖν αὐτῷ πάντως μήτε συναποδημεῖν ἐπάναγκες, ἀεὶ δὲ ὅμοιον αὐτὸν καταλαμβάνεσθαι ὑπὸ τῶν διὰ χρείας τινὰς ἀπολειφθέντων:

kai o koinonoemosune kai o ephezomai o philos mete sundeipneo autos pantos mete sunapodemeo epanagkes aei de omoios autos katalambano upo o dia chreia tis apoleipo


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.2 (DIORISIS sentence 71)

καὶ τὸ ζητητικὸν ἀκριβῶς ἐν τοῖς συμβουλίοις καὶ ἐπίμονον, ἀλλʼ οὐ τὸ προαπέστη τῆς ἐρεύνης, ἀρκεσθεὶς ταῖς προχείροις φαντασίαις:

kai o zetetikos akribos en o sumboulion kai epimonos alla ou o proaphistamai o ereuna arkeo o procheiron phantasia


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.2 (DIORISIS sentence 72)

καὶ τὸ διατηρητικὸν τῶν φίλων καὶ μηδαμοῦ ἁψίκορον μηδὲ ἐπιμανές:

kai o diateretikos o philos kai medamos apsikoros-2 mede epimanes


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.2 (DIORISIS sentence 73)

καὶ τὸ αὔταρκες ἐν παντὶ καὶ τὸ φαιδρόν:


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.3 (DIORISIS sentence 74)

καὶ τὸ πόρρωθεν προνοητικὸν καὶ τῶν ἐλαχίστων προδιοικητικὸν ἀτραγῴδως:

kai o prosothen pronoetikos kai o elachistos-2 prodioiketikos atragodos-2


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.3 (DIORISIS sentence 75)

καὶ τὸ τὰς ἐπιβοήσεις καὶ πᾶσαν κολακείαν ἐπʼ αὐτοῦ συσταλῆναν καὶ τὸ φυλακτικὸν ἀεὶ τῶν ἀναγκαίων τῇ ἀρχῇ καὶ ταμιευτικὸν τῆς χορηγίας καὶ ὑπομενετικὸν τῆς ἐπὶ τῶν τοιούτων τινῶν καταιτιάσεως:

kai o o epiboesis kai pas kolakeia epi autos kai o phulaktikos aei o anagkaion o arche kai tamieutikos o choregia kai upomenetikos o epi o toioutos tis kataitiasis


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.3 (DIORISIS sentence 76)

καὶ τὸ μήτε περὶ θεοὺς δεισίδαιμον μήτε περὶ ἀνθρώπους δημοκοπικὸν ἢ ἀρεσκευτικὸν ἢ ὀχλοχαρές, ἀλλὰ νῆφον ἐν πᾶσι καὶ βέβαιον καὶ μηδαμοῦ ἀπειρόκαλον μηδὲ καινοτόμον:

kai o mete peri theos mete peri anthropos demokopikos ee areskeutikos ee ochlochares alla nepho en pas kai bebaios kai medamos apeirokalos mede kainotomos


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.4 (DIORISIS sentence 77)

καὶ τὸ τοῖς εἰς εὐμάρειαν βίου φέρουσί τι, ὧν ἡ τύχη παρεῖχε δαψίλειαν, χρηστικὸν ἀτύφως ἅμα καὶ ἀπροφασίστως, ὥστε παρόντων μὲν ἀνεπιτηδεύτως ἅπτεσθαι, ἀπόντων δὲ μὴ δεῖσθαι:

kai o o eis eumareia bios-2 phero tis os o tuche parecho dapsileia chrestikos atuphos ama kai aprophasistos oste-2 pareimi men anepitedeutos apto apeimi de me deomai


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.4 (DIORISIS sentence 78)

καὶ τὸ μηδὲ ἄν τινα εἰπεῖν μήτε ὅτι σοφιστὴς μήτε ὅτι οὐερνάκλος μήτε ὅτι σχολαστικός, ἀλλʼ ὅτι ἀνὴρ πέπειρος, τέλειος, ἀκολάκευτος, προεστάναι δυνάμενος καὶ τῶν ἑαυτοῦ καὶ ἄλλων.

kai o mede an tis eipon mete ostis sophistes mete ostis mete ostis scholastikos alla ostis aner pepeiros teleios akolakeutos proistemi dunamai kai o eautou kai allos


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.5 (DIORISIS sentence 79)

πρὸς τούτοις δὲ καὶ τὸ τιμητικὸν τῶν ἀληθῶς φιλοσοφούντων, τοῖς δὲ ἄλλοις οὐκ ἐξονειδιστικὸν οὐδὲ μὴν εὐπαράγωγον ὑπʼ αὐτῶν:

pros outos de kai o timetikos o alethes philosopheo o de allos ou exoneidistikos oude meis euparagogos upo autos


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.5 (DIORISIS sentence 80)

ἔτι δὲ τὸ εὐόμιλον καὶ εὔχαρι οὐ κατακόρως:

eti de o euomilos kai eucharis ou katakoros


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.5 (DIORISIS sentence 81)

καὶ τὸ τοῦ ἰδίου σώματος ἐπιμελητικὸν ἐμμέτρως, οὔτε ὡς ἄν τις φιλόζωος οὔτε πρὸς καλλωπισμὸν οὔτε μὴν ὀλιγώρως, ἀλλʼ ὥστε διὰ τὴν ἰδίαν προσοχὴν εἰς ὀλίγιστα ἰατρικῆς χρῄζειν ἢ φαρμάκων καὶ ἐπιθεμάτων ἐκτός:

kai o o idios soma epimeletikos emmetros oute os-2 an tis philozoos-2 oute pros kallopismos oute meis oligoros-2 alla oste-2 dia o idios prosoche eis oligistos iatrikos chrezo ee pharmakon kai epithema-2 ektos


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.6 (DIORISIS sentence 82)

μάλιστα δὲ τὸ παραχωρητικὸν ἀβασκάνως τοῖς δύναμίν τινα κεκτημένοις, οἷον τὴν φραστικὴν ἢ τὴν ἐξ ἱστορίας νόμων ἢ ἐθῶν ἢ ἄλλων τινῶν πραγμάτων, καὶ συσπουδαστικὸν αὐτοῖς, ἵνα ἕκαστοι κατὰ τὰ ἴδια προτερήματα εὐδοκιμῶσι:

malista de o parachoretikos abaskanos o dunamis tis ktaomai oios-2 o phrastikos ee o ek istoria nomos-2 ee ethos-2 ee allos tis pragma kai suspoudastikos autos ina ekastos kata o idios proterema eudokimazo


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.6 (DIORISIS sentence 83)

πάντα δὲ κατὰ τὰ πάτρια πράσσων, οὐδὲ αὐτὸ τοῦτο ἐπιτηδεύων φαίνεσθαι, τὸ τὰ πάτρια φυλάσσειν.

pas de kata o patrios prasso oude autos outos epitedeuo phaino o o patrios phulasso


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.7 (DIORISIS sentence 84)

ἔτι δὲ τὸ μὴ εὐμετακίνητον καὶ ῥιπταστικόν, ἀλλὰ καὶ τόποις καὶ πράγμασι τοῖς αὐτοῖς ἐνδιατριπτικόν:

eti de o me eumetakinetos kai riptastikos alla kai topos kai pragma o autos endiatriptikos


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.7 (DIORISIS sentence 85)

καὶ τὸ μετὰ τοὺς παροξυσμοὺς τῆς κεφαλαλγίας νεαρὸν εὐθὺς καὶ ἀκμαῖον πρὸς τὰ συνήθη ἔργα:

kai o meta o paroxusmos o kephalalgia nearos euthus kai akmaios pros o sunethes ergon


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.7 (DIORISIS sentence 86)

καὶ τὸ μὴ εἶναι αὐτῷ πολλὰ τὰ ἀπόρρητα, ἀλλʼ ὀλίγιστα καὶ σπανιώτατα καὶ ταῦτα ὑπὲρ τῶν κοινῶν μόνων:

kai o me eimi autos polus o aporretos alla oligistos kai spanios-2 kai outos uper o koinos monos


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.7 (DIORISIS sentence 87)

καὶ τὸ ἔμφρον καὶ μεμετρημένον ἔν τε θεωριῶν ἐπιτελέσει καὶ ἔργων κατασκευαῖς καὶ διανομαῖς καὶ τοῖς τοιούτοις, ὅ ἐστιν ἀνθρώπου πρὸς αὐτὸ τὸ δέον πραχθῆναι δεδορκότος, οὐ πρὸς τὴν ἐπὶ τοῖς πραχθεῖσιν εὐδοξίαν.

kai o emphron kai metreo en te theoria epiteleo kai ergon kataskeue kai dianome kai o toioutos os eimi anthropos pros autos o deon prasso derkomai ou pros o epi o prasso eudoxia


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.8 (DIORISIS sentence 88)

οὐκ ἀωρὶ λούστης, οὐχὶ φιλοικοδόμος, οὐ περὶ τὰς ἐδωδὰς ἐπινοητής, οὐ περὶ ἐσθήτων ὑφὰς καὶ χρόας, οὐ περὶ σωμάτων ὥρας.

ou aori loustes ou philoikodomos ou peri o edode epinoetes ou peri esthes uphe kai chroia ou peri soma ora


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.8 (DIORISIS sentence 89)

ἡ ἀπὸ Λωρίου στολὴ ἀνάγουσα ἀπὸ τῆς κάτω ἐπαύλεως:


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.8 (DIORISIS sentence 90)

χιτὼν ἐν Λανουβίῳ τὰ πολλά:


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.8 (DIORISIS sentence 91)

τῷ φελώνῃ ἐν Τούσκλοις παραιτουμένῳ ὡς ἐχρήσατο καὶ πᾶς ὁ τοιοῦτος τρόπος.

o en tousklon paraiteomai os-2 chrao kai pas o toioutos tropos-2


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.9 (DIORISIS sentence 92)

οὐδὲν ἀπηνὲς οὐδὲ μὴν ἀδυσώπητον οὐδὲ λάβρον οὐδὲ ὥστʼ ἄν τινα εἰπεῖν ποτε:

oudeis apenes oude meis adusopetos oude labros oude oste-2 an tis eipon pote


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.9 (DIORISIS sentence 93)

ἕως ἱδρῶτος:


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.9 (DIORISIS sentence 94)

ἀλλὰ πάντα διειλημμένα λελογίσθαι ὡς ἐπὶ σχολῆς, ἀταράχως, τεταγμένως, ἐρρωμένως, συμφώνως ἑαυτοῖς.

alla pas dialambano logizomai os-2 epi schole ataraktos-2 tetagmenos erromenos sumphonos eautou


Marcus Aurelius, Meditations 1.16.9 (DIORISIS sentence 95)

ἐφαρμόσειε δʼ ἂν αὐτῷ τὸ περὶ τοῦ Σωκράτους μνημονευόμενον, ὅτι καὶ ἀπέχεσθαι καὶ ἀπολαύειν ἐδύνατο τούτων, ὧν οἱ πολλοὶ πρός τε τὰς ἀποχὰς ἀσθενῶς καὶ πρὸς τὰς ἀπολαύσεις ἐνδοτικῶς ἔχουσι.

epharmozo de an autos o peri o sokrates-2 mnemoneuo ostis kai apecho kai apolauo dunamai outos os o polus pros te o apoche asthenes kai pros o apolausis endotikos echo


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.1 (DIORISIS sentence 97)

Παρὰ τῶν θεῶν τὸ ἀγαθοὺς πάππους, ἀγαθοὺς γονέας, ἀγαθὴν ἀδελφήν, ἀγαθοὺς διδασκάλους, ἀγαθοὺς οἰκείους, συγγενεῖς, φίλους σχεδὸν ἅπαντας ἔχειν:

peros o thea o agathos pappos agathos goneus agathos adelphe agathos didaskalos agathos oikeios suggeneus philos schedon apas echo


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.1 (DIORISIS sentence 98)

καὶ ὅτι περὶ οὐδένα αὐτῶν προέπεσον πλημμελῆσαί τι, καίτοι διάθεσιν ἔχων τοιαύτην, ἀφʼ ἧς, εἰ ἔτυχε, κἂν ἔπραξά τι τοιοῦτο:

kai ostis peri oudeis autos propitno plemmeleo tis kaitoi-2 diathesis echo toioutos apo os ei tugchano kan-2 prasso tis toioutos


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.2 (DIORISIS sentence 100)

καὶ τὸ μὴ ἐπὶ πλέον τραφῆναι παρὰ τῇ παλλακῇ τοῦ πάππου καὶ τὸ τὴν ὥραν διασῶσαι καὶ τὸ μὴ πρὸ ὥρας ἀνδρωθῆναι, ἀλλʼ ἔτι καὶ ἐπιλαβεῖν τοῦ χρόνου.

kai o me epi pleos-2 trepho para o pallake o pappas kai o o ora diasozo kai o me pro ora androo alla eti kai epilambano o chronos


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.2 (DIORISIS sentence 99)

τῶν θεῶν δὲ εὐποιία τὸ μηδεμίαν συνδρομὴν πραγμάτων γενέσθαι, ἥτις ἔμελλέ με ἐλέγξειν.

o thea de eupoiia-2 o medeis sundrome pragma gignomai ostis mello ego elegcho


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.3 (DIORISIS sentence 101)

τὸ ἄρχοντι καὶ πατρὶ ὑποταχθῆναι, ὃς ἔμελλε πάντα τὸν τῦφον ἀφαιρήσειν μου καὶ εἰς ἔννοιαν ἄξειν τοῦ ὅτι δυνατόν ἐστιν ἐν αὐλῇ βιοῦντα μήτε δορυφορήσεων χρῄζειν μήτε ἐσθήτων σημειωδῶν μήτε λαμπάδων καὶ ἀνδριάντων τοιῶνδέ τινων καὶ τοῦ ὁμοίου κόμπου, ἀλλʼ ἔξεστιν ἐγγυτάτω ἰδιώτου συστέλλειν ἑαυτὸν καὶ μὴ διὰ τοῦτο ταπεινότερον ἢ ῥᾳθυμότερον ἔχειν πρὸς τὰ ὑπὲρ τῶν κοινῶν ἡγεμονικῶς πραχθῆναι δέοντα.

o archon kai pater upotasso os mello pas o tuphos aphaireo ego kai eis ennoia agnumi o ostis dunatos eimi en aule biao mete doruphoresis chrezo mete esthes semeiodes mete lampas1 kai andrias toiosde tis kai o omoios kompos alla exesti eggutatos idiotes-2 sustello eautou kai me dia outos tapeinos ee rathumos-2 echo pros o uper o koinos egemonikos prasso deo


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.4 (DIORISIS sentence 102)

τὸ ἀδελφοῦ τοιούτου τυχεῖν, δυναμένου μὲν διὰ ἤθους ἐπεγεῖραί με πρὸς ἐπιμέλειαν ἐμαυτοῦ, ἅμα δὲ καὶ τιμῇ καὶ στοργῇ εὐφραίνοντός με:

o adelphos toioutos tugchano dunamai men dia ethos epegeiro ego pros epimeleia emautou ama de kai time kai storge euphraino ego


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.4 (DIORISIS sentence 103)

τὸ παιδία μοι ἀφυῆ μὴ γενέσθαι μηδὲ κατὰ τὸ σωμάτιον διάστροφα.

o paidia ego aphues me gignomai mede kata o somation-2 diastrophos


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.4 (DIORISIS sentence 104)

τὸ μὴ ἐπὶ πλέον με προκόψαι ἐν ῥητορικῇ καὶ ποιητικῇ καὶ τοῖς ἄλλοις ἐπιτηδεύμασιν, ἐν οἷς ἴσως ἂν κατεσχέθην, εἰ ᾐσθόμην ἐμαυτὸν εὐόδως προιόντα.

o me epi pleos-2 ego prokopto en retorikos kai poietikos kai o allos epitedeuma en os isos-3 an ei aistho emautou euodos proeimi1


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.5 (DIORISIS sentence 105)

τὸ φθάσαι τοὺς τροφέας ἐν ἀξιώματι καταστῆσαι, οὗ δὴ ἐδόκουν μοι ἐπιθυμεῖν, καὶ μὴ ἀναβαλέσθαι ἐλπίδι τοῦ με, ἐπεὶ νέοι ἔτι ἦσαν, ὕστερον αὐτὸ πράξειν.

o phthano o tropheus en axioma kathistemi e de-2 dokeo ego epithumeo kai me anaballo elpis o ego epei neos eti eimi usteros autos prasso


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.6 (DIORISIS sentence 106)

τὸ γνῶναι Ἀπολλώνιον, Ῥούστικον, Μάξιμον.


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.6 (DIORISIS sentence 107)

τὸ φαντασθῆναι περὶ τοῦ κατὰ φύσιν βίου ἐναργῶς καὶ πολλάκις οἷός τίς ἐστιν, ὥστε, ὅσον ἐπὶ τοῖς θεοῖς καὶ ταῖς ἐκεῖθεν διαδόσεσι καὶ συλλήψεσι καὶ ἐπιπνοίαις, μηδὲν κωλύειν ἤδη κατὰ φύσιν ζῆν με, ἀπολείπεσθαι δὲ ἔτι τούτου παρὰ τὴν ἐμὴν αἰτίαν καὶ παρὰ τὸ μὴ διατηρεῖν τὰς ἐκ τῶν θεῶν ὑπομνήσεις καὶ μονονουχὶ διδασκαλίας:

o phantazomai peri o kata phusis bios-2 enarges kai pollakis oios-2 tis-2 eimi oste-2 osos epi o theos kai o ekeithen diadosis kai sullepsis kai epipnoia medeis koluo ede-2 kata phusis zao ego apoleipo de eti outos para o emos aitia kai para o me diatereo o ek o thea upomimnesko kai mononou didaskalia


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.7 (DIORISIS sentence 108)

τὸ ἀντισχεῖν μοι τὸ σῶμα ἐπὶ τοσοῦτον ἐν τοιούτῳ βίῳ:

o antecho ego o soma epi tosoutos en toioutos bios-2


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.7 (DIORISIS sentence 109)

τὸ μήτε Βενεδίκτης ἅψασθαι μήτε Θεοδότου, ἀλλὰ καὶ ὕστερον ἐν ἐρωτικοῖς πάθεσι γενόμενον ὑγιᾶναι:

o mete apto mete theodotos-2 alla kai usteros en erotikos pathos gignomai ugiaino


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.7 (DIORISIS sentence 110)

τὸ χαλεπήναντα πολλάκις Ῥουστίκῳ μηδὲν πλέον πρᾶξαι, ἐφʼ ᾧ ἂν μετέγνων:

o chalepaino pollakis medeis pleos-2 prasso epi os an metagignosko


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.7 (DIORISIS sentence 111)

τὸ μέλλουσαν νέαν τελευτᾶν τὴν τεκοῦσαν ὅμως οἰκῆσαι μετʼ ἐμοῦ τὰ τελευταῖα ἔτη.

o mello nea teleutao o tikto omos-5 oikeo meta ego o teleutaios etes


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.8 (DIORISIS sentence 112)

τὸ ὁσάκις ἐβουλήθην ἐπικουρῆσαί τινι πενομένῳ ἢ εἰς ἄλλο τι χρῄζοντι, μηδέποτε ἀκοῦσαί με, ὅτι οὐκ ἔστι μοι χρήματα, ὅθεν γένηται, καὶ τὸ αὐτῷ ἐμοὶ χρείαν ὁμοίαν, ὡς παῤ ἑτέρου μεταλαβεῖν, μὴ συμπεσεῖν:

o osakis boulomai epepikoureo tis penomai ee eis allos tis chrezo medepote akeo ego ostis ou eimi ego chrema othen gignomai kai o autos ego chreia omoios os-2 peros eteros metalambano me sumpitno


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.8 (DIORISIS sentence 113)

τὸ τὴν γυναῖκα τοιαύτην εἶναι, οὑτωσὶ μὲν πειθήνιον, οὕτω δὲ φιλόστοργον, οὕτω δὲ ἀφελῆ:

o o gune toioutos eimi outosi men outos-2 de philostorgos outos-2 de apheles


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.8 (DIORISIS sentence 114)

τὸ ἐπιτηδείων τροφέων εἰς τὰ παιδία εὐπορῆσαι.

o epitedeios trepho eis o paidia euporeo


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.9 (DIORISIS sentence 115)

τὸ δἰ ὀνειράτων βοηθήματα δοθῆναι ἄλλα τε καὶ ὡς μὴ πτύειν αἷμα καὶ μὴ ἰλιγγιᾶν, καὶ τούτου ἐν Καιήτῃ ὥσπερ χρήσῃ:

o dia oneiros boethema didomi allos te kai os-2 me ptuo aima kai me iliggiao kai outos en osper-2 chrao


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.9 (DIORISIS sentence 116)

τὸ ὅπως ἐπεθύμησα φιλοσοφίας, μὴ ἐμπεσεῖν εἴς τινα σοφιστὴν μηδὲ ἀποκαθίσαι ἐπὶ τὸ συγγράφειν ἢ συλλογισμοὺς ἀναλύειν ἢ περὶ τὰ μετεωρολογικὰ καταγίνεσθαι.

o opos epithumeo philosophia me empitno eis tis sophistes mede apokathizo epi o suggrapho ee sullogismos analuo1 ee peri o meteorologikos katagignomai


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.9 (DIORISIS sentence 117)

πάντα γὰρ ταῦτα ʼθεῶν βοηθῶν καὶ τύχης δεῖταιʼ.'

pas gar outos theao boethos kai tuche deomai


Marcus Aurelius, Meditations 1.17.9 (DIORISIS sentence 118)

Τὰ ἐν Κουάδοις πρὸς τῷ Γρανούᾳ.


Marcus Aurelius, Meditations 1.2.1 (DIORISIS sentence 2)

Παρὰ τῆς δόξης καὶ μνήμης τῆς περὶ τοῦ γεννήσαντος τὸ αἰδῆμον καὶ ἀρρενικόν.

peros o doxa kai mneme o peri o gennao o aidemon kai arrenikos


Marcus Aurelius, Meditations 1.3.1 (DIORISIS sentence 3)

Παρὰ τῆς μητρὸς τὸ θεοσεβὲς καὶ μεταδοτικὸν καὶ ἀφεκτικὸν οὐ μόνον τοῦ κακοποιεῖν, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἐπὶ ἐννοίας γίνεσθαι τοιαύτης:

peros o meter o theosebes kai metadeo kai aphektikos ou monos o kakopoieo alla kai o epi ennoia gignomai toioutos


Marcus Aurelius, Meditations 1.3.1 (DIORISIS sentence 4)

ἔτι δὲ τὸ λιτὸν κατὰ τὴν δίαιταν καὶ πόρρω τῆς πλουσιακῆς διαγωγῆς.

eti de o litos1 kata o diaita kai proso o plousiakos diagogeus


Marcus Aurelius, Meditations 1.4.1 (DIORISIS sentence 5)

Παρὰ τοῦ προπάππου τὸ μὴ εἰς δημοσίας διατριβὰς φοιτῆσαι καὶ τὸ ἀγαθοῖς διδασκάλοις κατʼ οἶκον χρήσασθαι καὶ τὸ γνῶναι ὅτι εἰς τὰ τοιαῦτα δεῖ ἐκτενῶς ἀναλίσκειν.

peros o propappos o me eis demosios diatribe phoitao kai o agathos didaskalos kata oikos chrao kai o gignosko ostis eis o toioutos deomai ektenes analisko


Marcus Aurelius, Meditations 1.5.1 (DIORISIS sentence 6)

Παρὰ τοῦ τροφέως τὸ μήτε Πρασιανὸς μήτε Βενετιανὸς μήτε Παλμουλάριος ἢ Σκουτάριος γενέσθαι:

peros o tropheus o mete prasianos mete mete palmoularios ee skoutarios gignomai


Marcus Aurelius, Meditations 1.5.1 (DIORISIS sentence 7)

καὶ τὸ φερέπονον καὶ ὀλιγοδεές:


Marcus Aurelius, Meditations 1.5.1 (DIORISIS sentence 8)

καὶ τὸ αὐτουργικὸν καὶ ἀπολύπραγμον:


Marcus Aurelius, Meditations 1.5.1 (DIORISIS sentence 9)

καὶ τὸ δυσπρόσδεκτον διαβολῆς.


Marcus Aurelius, Meditations 1.6.1 (DIORISIS sentence 10)

Παρὰ Διογνήτου τὸ ἀκενόσπουδον:


Marcus Aurelius, Meditations 1.6.1 (DIORISIS sentence 11)

καὶ τὸ ἀπιστητικὸν τοῖς ὑπὸ τῶν τερατευομένων καὶ γοήτων περὶ ἐπῳδῶν καὶ περὶ δαιμόνων ἀποπομπῆς καὶ τῶν τοιούτων λεγομένοις:

kai o apistetikos o upo o terateuomai kai goao peri epode kai peri daimon apopompe kai o toioutos lego


Marcus Aurelius, Meditations 1.6.1 (DIORISIS sentence 12)

καὶ τὸ μὴ ὀρτυγοτροφεῖν μηδὲ περὶ τὰ τοιαῦτα ἐπτοῆσθαι:


Marcus Aurelius, Meditations 1.6.1 (DIORISIS sentence 13)

καὶ τὸ ἀνέχεσθαι παρρησίας:


Marcus Aurelius, Meditations 1.6.1 (DIORISIS sentence 14)

καὶ τὸ οἰκειωθῆναι φιλοσοφίᾳ καὶ τὸ ἀκοῦσαι πρῶτον μὲν Βακχείου, εἶτα Τανδάσιδος καὶ Μαρκιανοῦ:

kai o oikeioo philosophia kai o akeo proteros men bakcheios eita kai


Marcus Aurelius, Meditations 1.6.1 (DIORISIS sentence 15)

καὶ τὸ γράψαι διαλόγους ἐν παιδί:


Marcus Aurelius, Meditations 1.6.1 (DIORISIS sentence 16)

καὶ τὸ σκίμποδος καὶ δορᾶς ἐπιθυμῆσαι καὶ ὅσα τοιαῦτα τῆς Ἑλληνικῆς ἀγωγῆς ἐχόμενα.

kai o skimpous kai dora1 epithumeo kai osos toioutos o ellenikos agogeus echo


Marcus Aurelius, Meditations 1.7.1 (DIORISIS sentence 17)

Παρὰ Ῥουστίκου τὸ λαβεῖν φαντασίαν τοῦ χρῄζειν διορθώσεως καὶ θεραπείας τοῦ ἤθους:

peros o lambano phantasia o chrezo diorthosis kai therapeia o ethos


Marcus Aurelius, Meditations 1.7.1 (DIORISIS sentence 18)

καὶ τὸ μὴ ἐκτραπῆναι εἰς ζῆλον σοφιστικόν, μηδὲ τὸ συγγράφειν περὶ τῶν θεωρημάτων, ἢ προτρεπτικὰ λογάρια διαλέγεσθαι, ἢ φαντασιοπλήκτως τὸν ἀσκητικὸν ἢ τὸν ἐνεργητικὸν ἄνδρα ἐπιδείκνυσθαι:

kai o me ektrepo eis zelos sophistikos mede o suggrapho peri o theorema ee protreptikos logarion-2 dialego ee phantasioplektos o asketikos ee o energetikos aner epideiknumi-2


Marcus Aurelius, Meditations 1.7.2 (DIORISIS sentence 19)

καὶ τὸ ἀποστῆναι ῥητορικῆς καὶ ποιητικῆς καὶ ἀστειολογίας:

kai o aphistemi retorikos kai poietikos kai asteiologia


Marcus Aurelius, Meditations 1.7.2 (DIORISIS sentence 20)

καὶ τὸ μὴ ἐν στολῇ κατʼ οἶκον περιπατεῖν μηδὲ τὰ τοιαῦτα ποιεῖν:

kai o me en stole kata oikos peripateo mede o toioutos poieo


Marcus Aurelius, Meditations 1.7.2 (DIORISIS sentence 21)

καὶ τὸ τὰ ἐπιστόλια ἀφελῶς γράφειν, οἷον τὸ ὑπʼ αὐτοῦ τούτου ἀπὸ Σινοέσσης τῇ μητρί μου γραφέν:

kai o o epistolion apheles grapho oios-2 o upo autos outos apo o meter ego grapho


Marcus Aurelius, Meditations 1.7.3 (DIORISIS sentence 22)

καὶ τὸ πρὸς τοὺς χαλεπήναντας καὶ πλημμελήσαντας εὐανακλήτως καὶ εὐδιαλλάκτως, ἐπειδὰν τάχιστα αὐτοὶ ἐπανελθεῖν ἐθελήσωσι, διακεῖσθαι:

kai o pros o chalepaino kai plemmeleo euanakletos kai eudiallaktos epeidan tachistos autos epanerchomai ethelo diakeimai


Marcus Aurelius, Meditations 1.7.3 (DIORISIS sentence 23)

καὶ τὸ ἀκριβῶς ἀναγινώσκειν καὶ μὴ ἀρκεῖσθαι περινοοῦντα ὁλοσχερῶς μηδὲ τοῖς περιλαλοῦσι ταχέως συγκατατίθεσθαι:

kai o akribos anagignosko kai me arkeo perinoeo oloscheres mede o perilaleo tacheos sugkatatithemi


Marcus Aurelius, Meditations 1.7.3 (DIORISIS sentence 24)

καὶ τὸ ἐντυχεῖν τοῖς Ἐπικτητείοις ὑπομνήμασιν, ὧν οἴκοθεν μετέδωκεν.

kai o entugchano o upomnema os oikothen metadidomi


Marcus Aurelius, Meditations 1.8.1 (DIORISIS sentence 25)

Παρὰ Ἀπολλωνίου τὸ ἐλεύθερον καὶ ἀναμφιβόλως ἀκύβευτον καὶ πρὸς μηδὲν ἄλλο ἀποβλέπειν μηδὲ ἐπʼ ὀλίγον ἢ πρὸς τὸν λόγον:

peros apollonion-2 o eleutheros kai anamphibolos akubeutos kai pros medeis allos apoblepo mede epi oligos ee pros o logos


Marcus Aurelius, Meditations 1.8.1 (DIORISIS sentence 26)

καὶ τὸ ἀεὶ ὅμοιον, ἐν ἀλγηδόσιν ὀξείαις, ἐν ἀποβολῇ τέκνου, ἐν μακραῖς νόσοις:

kai o aei omoios en algedon oxus en apoboleus teknon en makros nosos


Marcus Aurelius, Meditations 1.8.1 (DIORISIS sentence 27)

καὶ τὸ ἐπὶ παραδείγματος ζῶντος ἰδεῖν ἐναργῶς ὅτι δύναται ὁ αὐτὸς σφοδρότατος εἶναι καὶ ἀνειμένος:

kai o epi paradeigma zao eidon enarges ostis dunamai o autos sphodros eimi kai aniemi


Marcus Aurelius, Meditations 1.8.2 (DIORISIS sentence 28)

καὶ τὸ ἐν ταῖς ἐξηγήσεσι μὴ δυσχεραντικόν:


Marcus Aurelius, Meditations 1.8.2 (DIORISIS sentence 29)

καὶ τὸ ἰδεῖν ἄνθρωπον σαφῶς ἐλάχιστον τῶν ἑαυτοῦ καλῶν ἡγούμενον τὴν ἐμπειρίαν καὶ τὴν ἐντρέχειαν τὴν περὶ τὸ παραδιδόναι τὰ θεωρήματα:

kai o eidon anthropos saphes elachistos-2 o eautou kale egeomai o empeiria kai o entrecheia o peri o paradidomi o theorema


Marcus Aurelius, Meditations 1.8.2 (DIORISIS sentence 30)

καὶ τὸ μαθεῖν πῶς δεῖ λαμβάνειν τὰς δοκούσας χάριτας παρὰ φίλων, μήτε ἐξηττώμενον διὰ ταῦτα μήτε ἀναισθήτως παραπέμποντα.

kai o manthano pos-2 deomai lambano o dokeo charis para philos mete exettaomai dia outos mete anaisthetos parapempo


Marcus Aurelius, Meditations 1.9.1 (DIORISIS sentence 31)

Παρὰ Σέξτου τὸ εὐμενές:


Marcus Aurelius, Meditations 1.9.1 (DIORISIS sentence 32)

καὶ τὸ παράδειγμα τοῦ οἴκου τοῦ πατρονομουμένου:

kai o paradeigma o oikos o patronomeomai


Marcus Aurelius, Meditations 1.9.1 (DIORISIS sentence 33)

καὶ τὴν ἔννοιαν τοῦ κατὰ φύσιν ζῆν:


Marcus Aurelius, Meditations 1.9.1 (DIORISIS sentence 34)

καὶ τὸ σεμνὸν ἀπλάστως:


Marcus Aurelius, Meditations 1.9.1 (DIORISIS sentence 35)

καὶ τὸ στοχαστικὸν τῶν φίλων κηδεμονικῶς:


Marcus Aurelius, Meditations 1.9.1 (DIORISIS sentence 36)

καὶ τὸ ἀνεκτικὸν τῶν ἰδιωτῶν καὶ τὸ ἀθεώρητον οἰομένων:

kai o anektikos o idiotes-2 kai o atheoretos oiomai


Marcus Aurelius, Meditations 1.9.2 (DIORISIS sentence 37)

καὶ τὸ πρὸς πάντας εὐάρμοστον, ὥστε κολακείας μὲν πάσης προσηνεστέραν εἶναι τὴν ὁμιλίαν αὐτοῦ, αἰδεσιμώτατον δὲ αὐτοῖς ἐκείνοις παῤ αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν καιρὸν εἶναι:

kai o pros pas euarmostos oste-2 kolakeia men pas prosenes eimi o omilia autos aidesimos de autos ekeinos peros autos ekeinos o kairos1 eimi


Marcus Aurelius, Meditations 1.9.2 (DIORISIS sentence 38)

καὶ τὸ καταληπτικῶς καὶ ὁδῷ ἐξευρετικόν τε καὶ τακτικὸν τῶν εἰς βίον ἀναγκαίων δογμάτων:

kai o kataleptikos kai odos exeuretikos te kai taktikos o eis bios-2 anagkaios dogma


Marcus Aurelius, Meditations 1.9.3 (DIORISIS sentence 39)

καὶ τὸ μηδὲ ἔμφασίν ποτε ὀργῆς ἢ ἄλλου τινὸς πάθους παρασχεῖν, ἀλλὰ ἅμα μὲν ἀπαθέστατον εἶναι, ἅμα δὲ φιλοστοργότατον:

kai o mede emphasis pote orge ee allos tis pathos parecho alla ama men apathes eimi ama de philostorgos


Marcus Aurelius, Meditations 1.9.3 (DIORISIS sentence 40)

καὶ τὸ εὔφημον ἀψοφητὶ καὶ τὸ πολυμαθὲς ἀνεπιφάντως.

kai o euphemos-2 apsopheti kai o polumathes anepiphantos


Marcus Aurelius, Meditations 10.1.1 (DIORISIS sentence 1616)

Ἔσῃ ποτὲ ἆρα, ὦ ψυχή, ἀγαθὴ καὶ ἁπλῆ καὶ μία καὶ γυμνή, φανερωτέρα τοῦ περικειμένου σοι σώματος;

eimi pote ara-3 o-2 psyche agathos kai aploos kai eis-2 kai gumnos phaneros o perikeimai su soma


Marcus Aurelius, Meditations 10.1.1 (DIORISIS sentence 1617)

γεύσῃ ποτὲ ἆρα τῆς φιλητικῆς καὶ στερκτικῆς διαθέσεως;

geuo pote ara-3 o philetikos kai sterktikos diathesis


Marcus Aurelius, Meditations 10.1.1 (DIORISIS sentence 1618)

ἔσῃ ποτὲ ἆρα πλήρης καὶ ἀνενδεὴς καὶ οὐδὲν ἐπιποθοῦσα οὐδὲ ἐπιθυμοῦσα οὐδενὸς οὔτε ἐμψύχου οὔτε ἀψύχου πρὸς ἡδονῶν ἀπολαύσεις;

eimi pote ara-3 pleres kai anendees kai oudeis epipotheo oude epithumeo oudeis oute empsuchos oute apsuchos pros edona apolausis


Marcus Aurelius, Meditations 10.1.1 (DIORISIS sentence 1619)

οὐδὲ χρόνου, ἐν ᾧ ἐπὶ μακρότερον ἀπολαύσεις;


Marcus Aurelius, Meditations 10.1.1 (DIORISIS sentence 1620)

οὐδὲ τόπου ἢ χώρας ἢ ἀέρων εὐκρασίας;


Marcus Aurelius, Meditations 10.1.1 (DIORISIS sentence 1621)

οὐδὲ ἀνθρώπων εὐαρμοστίας;


Marcus Aurelius, Meditations 10.1.1 (DIORISIS sentence 1622)

ἀλλὰ ἀρκεσθήσῃ τῇ παρούσῃ καταστάσει καὶ ἡσθήσῃ τοῖς παροῦσι πᾶσι καὶ συμπείσεις σεαυτὴν ὅτι πάντα σοι παρὰ τῶν θεῶν πάρεστι, πάντα σοι εὖ ἔχει καὶ εὖ ἕξει, ὅσα φίλον αὐτοῖς καὶ ὅσα μέλλουσι δώσειν ἐπὶ σωτηρίᾳ τοῦ τελείου ζῴου, τοῦ ἀγαθοῦ καὶ δικαίου καὶ καλοῦ καὶ γεννῶντος πάντα καὶ συνέχοντος καὶ περιέχοντος καὶ περιλαμβάνοντος διαλυόμενα εἰς γένεσιν ἑτέρων ὁμοίων;

alla arkeo o pareimi katastasis kai edomai o pareimi pas kai sumpeitho sautou ostis pas su para o thea pareimi pas su eu echo kai eu echo osos philos autos kai osos mello didomi epi soteria o teleios zoion-2 o agathos kai dikaios kai kaleo kai gennao pas kai sunochoka kai periecho kai perilao dialuo eis genesis eteros omoios


Marcus Aurelius, Meditations 10.1.1 (DIORISIS sentence 1623)

ἔσῃ ποτὲ ἆρα τοιαύτη, οἵα θεοῖς τε καὶ ἀνθρώποις οὕτως συμπολιτεύεσθαι ὡς μήτε μέμφεσθαί τι αὐτοῖς μήτε καταγινώσκεσθαι ὑπʼ αὐτῶν;

eimi pote ara-3 toioutos oios-2 theos te kai anthropos outos-2 sumpoliteuo os-2 mete memphomai tis autos mete katagignosko upo autos


Marcus Aurelius, Meditations 10.10.1 (DIORISIS sentence 1672)

Ἀράχνιον μυῖαν θηρᾶσαν μέγα φρονεῖ, ἄλλος δὲ λαγίδιον, ἄλλος δὲ ὑποχῇ ἀφύην, ἄλλος δὲ συίδια, ἄλλος δὲ ἄρκτους, ἄλλος Σαρμάτας.

arachnion muia therao megas phroneo allos de lagidion-2 allos de upocheus aphue allos de suidion-2 allos de arktos-2 allos sarmates


Marcus Aurelius, Meditations 10.10.1 (DIORISIS sentence 1673)

οὗτοι γὰρ οὐ λῃσταί, ἐὰν τὰ δόγματα ἐξετάζῃς;

outos gar ou leistes-2 ean o dogma exetazo


Marcus Aurelius, Meditations 10.11.1 (DIORISIS sentence 1674)

Πῶς εἰς ἄλληλα πάντα μεταβάλλει, θεωρητικὴν μέθοδον κτῆσαι καὶ διηνεκῶς πρόσεχε καὶ συγγυμνάσθητι περὶ τοῦτο τὸ μέρος:

pos-2 eis allelon pas metaballo theoretikos methodos ktaomai kai dienekes prosecho kai suggumnazo peri outos o meros-2


Marcus Aurelius, Meditations 10.11.1 (DIORISIS sentence 1675)

οὐδὲν γὰρ οὕτως μεγαλοφροσύνης ποιητικόν.

oudeis gar outos-2 megalophrosune poietikos


Marcus Aurelius, Meditations 10.11.1 (DIORISIS sentence 1676)

ἐξεδύσατο τὸ σῶμα καὶ ἐννοήσας ὅτι ὅσον οὐδέπω πάντα ταῦτα καταλιπεῖν ἀπιόντα ἐξ ἀνθρώπων δεήσει, ἀνῆκεν ὅλον ἑαυτὸν δικαιοσύνῃ μὲν εἰς τὰ ὑφʼ ἑαυτοῦ ἐνεργούμενα, ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις συμβαίνουσι τῇ τῶν ὅλων φύσει.

ekduo o soma kai ennoeo ostis osos oudepo-2 pas outos katalimpano apeimi ek anthropos deesis aneko olos eautou dikaiosune men eis o upo eautou energeo en de o allos sumbaino o o olos phusis


Marcus Aurelius, Meditations 10.11.1 (DIORISIS sentence 1677)

τί δʼ ἐρεῖ τις ἢ ὑπολήψεται περὶ αὐτοῦ ἢ πράξει κατʼ αὐτοῦ, οὐδʼ εἰς νοῦν βάλλεται, δύο τούτοις ἀρκούμενος, εἰ αὐτὸς δικαιοπραγεῖ τὸ νῦν πρασσόμενον καὶ φιλεῖ τὸ νῦν ἀπονεμόμενον ἑαυτῷ:

tis-2 de eraomai tis ee upolambano peri autos ee prasso kata autos oude eis noos ballo duo outos arkeo ei autos dikaioprages o nun prasso kai phileo o nun aponemo eautou


Marcus Aurelius, Meditations 10.11.1 (DIORISIS sentence 1678)

ἀσχολίας δὲ πάσας καὶ σπουδὰς ἀφῆκε καὶ οὐδὲν ἄλλο βούλεται ἢ εὐθεῖαν περαίνειν διὰ τοῦ νόμου καὶ εὐθεῖαν περαίνοντι ἕπεσθαι τῷ θεῷ.

ascholia de pas kai spoude apheko kai oudeis allos boulomai ee euthus peraino dia o nomos-2 kai euthus peraino epomai o theos


Marcus Aurelius, Meditations 10.12.1 (DIORISIS sentence 1679)

Τίς ὑπονοίας χρεία παρὸν σκοπεῖν τί δεῖ πραχθῆναι, κἂν μὲν συνορᾷς, εὐμενῶς, ἀμεταστρεπτὶ ταύτῃ χωρεῖν:

tis-2 uponoia chreos pareimi skopao tis-2 deomai prasso kan-2 men sunorao eumenes ametastrepti taute choreo


Marcus Aurelius, Meditations 10.12.1 (DIORISIS sentence 1680)

ἐὰν δὲ μὴ συνορᾷς, ἐπέχειν καὶ συμβούλοις τοῖς ἀρίστοις χρῆσθαι:

ean de me sunorao epecho kai sumboulos o aristos chraomai


Marcus Aurelius, Meditations 10.12.1 (DIORISIS sentence 1681)

ἐὰν δὲ ἕτερά τινα πρὸς ταῦτα ἀντιβαίνῃ, προιέναι κατὰ τὰς παρούσας ἀφορμὰς λελογισμένως, ἐχόμενον τοῦ φαινομένου δικαίου;

ean de eteros tis pros outos antibaino proeimi1 kata o pareimi aphorme logizomai echo o phaino dikaios


Marcus Aurelius, Meditations 10.12.1 (DIORISIS sentence 1682)

ἄριστον γὰρ κατατυγχάνειν τούτου, ἐπεί τοι ἥ γε ἀπόπτωσις ἀπὸ τούτου ἐστίν.

aristos gar katatugchano outos epei su os ge apoptosis apo outos eimi


Marcus Aurelius, Meditations 10.12.1 (DIORISIS sentence 1683)

σχολαῖόν τι καὶ ἅμα εὐκίνητόν ἐστι καὶ φαιδρὸν ἅμα καὶ συνεστηκὸς ὁ τῷ λόγῳ κατὰ πᾶν ἑπόμενος.

scholaios tis kai ama eukinetos-2 eimi kai phaidros ama kai sunistemi o o logos kata pas epomai


Marcus Aurelius, Meditations 10.13.1 (DIORISIS sentence 1684)

Πυνθάνεσθαι ἑαυτοῦ εὐθὺς ἐξ ὕπνου γενόμενον:

punthanomai eautou euthus ek upnon gignomai


Marcus Aurelius, Meditations 10.13.1 (DIORISIS sentence 1685)

μήτι διοίσει σοι, ἐὰν ὑπὸ ἄλλου ψέγηται τὰ δίκαια καὶ καλῶς ἔχοντα;

metis-2 diaphero su ean upo allos psego1 o dikaios kai kalos echo


Marcus Aurelius, Meditations 10.13.1 (DIORISIS sentence 1686)

οὐ διοίσει.


Marcus Aurelius, Meditations 10.13.1 (DIORISIS sentence 1687)

μήτι ἐπιλέλησαι ὅτι οὗτοι οἱ ἐν τοῖς περὶ ἄλλων ἐπαίνοις καὶ ψόγοις φρυαττόμενοι τοιοῦτοι μὲν ἐπὶ τῆς κλίνης εἰσί, τοιοῦτοι δὲ ἐπὶ τῆς τραπέζης, οἷα δὲ ποιοῦσιν, οἷα δὲ φεύγουσιν, οἷα δὲ διώκουσιν, οἷα δὲ κλέπτουσιν, οἷα δὲ ἁρπάζουσιν, οὐ χερσὶ καὶ ποσίν, ἀλλὰ τῷ τιμιωτάτῳ ἑαυτῶν μέρει, ὃ γίνεται ὅταν θέλῃ, πίστις, αἰδώς, ἀλήθεια, νόμος, ἀγαθὸς δαίμων;

metis-2 epilanthanomai ostis outos o en o peri allos epainos1 kai psogos phruassomai toioutos men epi o kline-2 eimi toioutos de epi o trapeza oios-2 de poieo oios-2 de pheugo oios-2 de dioko oios-2 de klepto oios-2 de arpazo ou cheir kai pous alla o timios eautou meros-2 os gignomai otan ethelo pistis aidos aletheia nomos-2 agathos daimon


Marcus Aurelius, Meditations 10.14.1 (DIORISIS sentence 1688)

Τῇ πάντα διδούσῃ καὶ ἀπολαμβανούσῃ φύσει ὁ πεπαιδευμένος καὶ αἰδήμων λέγει:

o pas didomi kai apolambano phusis o paideuo kai aidemon lego


Marcus Aurelius, Meditations 10.14.1 (DIORISIS sentence 1689)

δὸς ὃ θέλεις:


Marcus Aurelius, Meditations 10.14.1 (DIORISIS sentence 1690)

ἀπόλαβε ὃ θέλεις.


Marcus Aurelius, Meditations 10.14.1 (DIORISIS sentence 1691)

λέγει δὲ τοῦτο οὐ καταθρασυνόμενος, ἀλλὰ πειθαρχῶν μόνον καὶ εὐνοῶν αὐτῇ.

lego de outos ou katathrasunomai alla peitharcheo monos kai eunoeo autos


Marcus Aurelius, Meditations 10.15.1 (DIORISIS sentence 1692)

Ὀλίγον ἐστὶ τὸ ὑπολειπόμενον τοῦτο.


Marcus Aurelius, Meditations 10.15.1 (DIORISIS sentence 1693)

ζῆσον ὡς ἐν ὄρει:


Marcus Aurelius, Meditations 10.15.1 (DIORISIS sentence 1694)

οὐδὲν γὰρ διαφέρει ἐκεῖ ἢ ὧδε, ἐάν τις πανταχοῦ ὡς ἐν πόλει τῷ κόσμῳ.

oudeis gar diaphero ekei ee ode-2 ean tis pantachou os-2 en polis o kosmos


Marcus Aurelius, Meditations 10.15.1 (DIORISIS sentence 1695)

ἰδέτωσαν, ἱστορησάτωσαν οἱ ἄνθρωποι ἄνθρωπον ἀληθινὸν κατὰ φύσιν ζῶντα.

istoreo o anthropos anthropos alethinos kata phusis zao


Marcus Aurelius, Meditations 10.15.1 (DIORISIS sentence 1696)

εἰ μὴ φέρουσιν, ἀποκτεινάτωσαν:


Marcus Aurelius, Meditations 10.15.1 (DIORISIS sentence 1697)

κρεῖττον γὰρ ἢ οὕτως ζῆν.


Marcus Aurelius, Meditations 10.16.1 (DIORISIS sentence 1698)

Μηκέθʼ ὅλως περὶ τοῦ οἷόν τινα εἶναι τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα διαλέγεσθαι, ἀλλὰ εἶναι τοιοῦτον.

meketi olos peri o oios-2 tis eimi o agathos aner dialego alla eimi toioutos


Marcus Aurelius, Meditations 10.17.1 (DIORISIS sentence 1699)

Τοῦ ὅλου αἰῶνος καὶ τῆς ὅλης οὐσίας συνεχῶς φαντασία καὶ ὅτι πάντα τὰ κατὰ μέρος, ὡς μὲν πρὸς οὐσίαν, κεγχραμίς, ὡς δὲ πρὸς χρόνον, τρυπάνου περιστροφή.

tis-2 olos aion kai o olos ousia suneches phantasia kai ostis pas o kata meros-2 os-2 men pros ousia kegchramis os-2 de pros chronos trupanon peristrophe


Marcus Aurelius, Meditations 10.18.1 (DIORISIS sentence 1700)

Εἰς ἕκαστον τῶν ὑποκειμένων ἐφιστάντα ἐπινοεῖν αὐτὸ ἤδη διαλυόμενον καὶ ἐν μεταβολῇ καὶ οἷον σήψει ἢ σκεδάσει γινόμενον ἢ καθότι ἕκαστον πέφυκεν ὥσπερ θνῄσκειν.

eis ekastos o upokeimai ephistemi epinoeo autos ede-2 dialuo kai en metaboleus kai oios-2 sepsis ee skedasis gignomai ee kathoti ekastos phuo osper-2 thnesko


Marcus Aurelius, Meditations 10.19.1 (DIORISIS sentence 1701)

Οἷοί εἰσιν ἐσθίοντες, καθεύδοντες, ὀχεύοντες, ἀποπατοῦντες, τὰ ἄλλα:

oios-2 eimi esthio katheudo ocheuo apopateo o allos


Marcus Aurelius, Meditations 10.19.1 (DIORISIS sentence 1702)

εἶτα οἷοι ἀνδρονομούμενοι καὶ γαυρούμενοι ἢ χαλεπαίνοντες καὶ ἐξ ὑπεροχῆς ἐπιπλήττοντες, πρὸ ὀλίγου δὲ ἐδούλευον πόσοις καὶ δἰ οἷα:

eita oios-2 andronomeomai kai gauroomai ee chalepaino kai ek uperoche epiplesso pro oligos de douleuo posos kai dia oios-2


Marcus Aurelius, Meditations 10.19.1 (DIORISIS sentence 1703)

καὶ μετʼ ὀλίγον ἐν τοιούτοις ἔσονται.


Marcus Aurelius, Meditations 10.2.1 (DIORISIS sentence 1624)

Παρατήρει τί σου ἡ φύσις ἐπιζητεῖ ὡς ὑπὸ φύσεως μόνον διοικουμένου:

paratereo tis-2 su o phusis epizeteo os-2 upo phusis monos dioikeo


Marcus Aurelius, Meditations 10.2.1 (DIORISIS sentence 1625)

εἶτα ποίει αὐτὸ καὶ προσίεσο, εἰ μὴ χεῖρον μέλλει διατίθεσθαί σου ἡ ὡς ζῴου φύσις.

eita poieo autos kai prosiemi ei me cheiron mello diatithemi su o os-2 zoion-2 phusis


Marcus Aurelius, Meditations 10.2.1 (DIORISIS sentence 1626)

ἑξῆς δὲ παρατηρητέον τί ἐπιζητεῖ σου ἡ ὡς ζῴου φύσις, καὶ πᾶν τοῦτο παραληπτέον, εἰ μὴ χεῖρον μέλλει διατίθεσθαι ἡ ὡς ζῴου λογικοῦ φύσις:

exes de paratereteon tis-2 epizeteo su o os-2 zoion-2 phusis kai pas outos paralepteos ei me cheiron mello diatithemi o os-2 zoion-2 logikos phusis


Marcus Aurelius, Meditations 10.2.1 (DIORISIS sentence 1627)

ἔστι δὲ τὸ λογικὸν εὐθὺς καὶ πολιτικόν.


Marcus Aurelius, Meditations 10.2.1 (DIORISIS sentence 1628)

τούτοις δὴ κανόσι χρώμενος μηδὲν περιεργάζου.

outos de-2 kanon chraomai medeis periergazomai


Marcus Aurelius, Meditations 10.20.1 (DIORISIS sentence 1704)

Συμφέρει ἑκάστῳ ὃ φέρει ἑκάστῳ ἡ τῶν ὅλων φύσις, καὶ τότε συμφέρει ὅτε ἐκείνη φέρει.

sumphero ekastos os phero ekastos o o olos phusis kai tote sumphero ote ekeinos phero


Marcus Aurelius, Meditations 10.21.1 (DIORISIS sentence 1705)

ʼἘρᾷ μὲν ὄμβρου γαῖα, ἐρᾷ δὲ ὁ σεμνὸς αἰθήρʼ,' ἐρᾷ δὲ ὁ κόσμος ποιῆσαι ὃ ἂν μέλλῃ γίνεσθαι.

eraomai men ombros gaia eraomai de o semnos aither eraomai de o kosmos poieo os an mello gignomai


Marcus Aurelius, Meditations 10.21.1 (DIORISIS sentence 1706)

λέγω οὖν τῷ κόσμῳ ὅτι σοὶ συνερῶ.


Marcus Aurelius, Meditations 10.21.1 (DIORISIS sentence 1707)

μήτι δὲ οὕτω κἀκεῖνο λέγεται, ὅτι:


Marcus Aurelius, Meditations 10.21.1 (DIORISIS sentence 1708)

φιλεῖ τοῦτο γίνεσθαι;


Marcus Aurelius, Meditations 10.22.1 (DIORISIS sentence 1709)

Ἤτοι ἐνταῦθα ζῇς καὶ ἤδη εἴθικας:


Marcus Aurelius, Meditations 10.22.1 (DIORISIS sentence 1710)

ἢ ἔξω ὑπάγεις καὶ τοῦτο ἤθελες:


Marcus Aurelius, Meditations 10.22.1 (DIORISIS sentence 1711)

ἢ ἀποθνῄσκεις καὶ ἀπελειτούργησας.


Marcus Aurelius, Meditations 10.22.1 (DIORISIS sentence 1712)

παρὰ δὲ ταῦτα οὐδέν.


Marcus Aurelius, Meditations 10.22.1 (DIORISIS sentence 1713)

οὐκοῦν εὐθύμει.


Marcus Aurelius, Meditations 10.23.1 (DIORISIS sentence 1714)

Ἐναργὲς ἔστω ἀεὶ τὸ ὅτι τοιοῦτο ἐκεῖνο ὁ ἀγρός ἐστι καὶ πῶς πάντα ἐστὶ τὰ αὐτὰ ἐνθάδε τοῖς ἐν ἄκρῳ τῷ ὄρει ἢ ἐπὶ τοῦ αἰγιαλοῦ ἢ ὅπου θέλεις.

enarges eimi aei o ostis toioutos ekeinos o agros eimi kai pos-2 pas eimi o autos enthade o en akros o oros ee epi o aigialos ee opou ethelo


Marcus Aurelius, Meditations 10.23.1 (DIORISIS sentence 1715)

ἄντικρυς γὰρ εὑρήσεις τὰ τοῦ Πλάτωνος:


Marcus Aurelius, Meditations 10.23.1 (DIORISIS sentence 1716)

ʼσηκὸν ἐν ὄρει, φησί, περιβαλλόμενος καὶ βδάλλων βληχήματαʼ.'

sekos en oros phemi periballo kai bdallo blechema


Marcus Aurelius, Meditations 10.24.1 (DIORISIS sentence 1717)

Τί ἐστί μοι τὸ ἡγεμονικόν μου καὶ ποῖόν τι αὐτὸ ἐγὼ ποιῶ νῦν καὶ πρὸς τί ποτε αὐτῷ νῦν χρῶμαι;

tis-2 eimi ego o egemonikos ego kai poios tis autos ego poieo nun kai pros tis-2 pote autos nun chraomai


Marcus Aurelius, Meditations 10.24.1 (DIORISIS sentence 1718)

μήτι κενὸν νοῦ ἐστι;


Marcus Aurelius, Meditations 10.24.1 (DIORISIS sentence 1719)

μήτι ἀπόλυτον καὶ ἀπεσπασμένον κοινωνίας;


Marcus Aurelius, Meditations 10.24.1 (DIORISIS sentence 1720)

μήτι προστετηκὸς καὶ ἀνακεκραμένον τῷ σαρκιδίῳ, ὥστε τούτῳ συντρέπεσθαι;

metis-2 prostekomai kai anakerannumi o sarkidion oste-2 outos suntrepo


Marcus Aurelius, Meditations 10.25.1 (DIORISIS sentence 1721)

Ὁ τὸν κύριον φεύγων δραπέτης:


Marcus Aurelius, Meditations 10.25.1 (DIORISIS sentence 1722)

κύριος δὲ ὁ νόμος καὶ ὁ παρανομῶν οὖν δραπέτης.

kuros-2 de o nomos-2 kai o paranomeo oun drapetes


Marcus Aurelius, Meditations 10.25.1 (DIORISIS sentence 1723)

ἀλλὰ καὶ ὁ λυπούμενος ἢ ὀργιζόμενος ἢ φοβούμενος οὐ βούλεταί τι γεγονέναι ἢ γίνεσθαι ἢ γενήσεσθαι τῶν ὑπὸ τοῦ τὰ πάντα διοικοῦντος τεταγμένων, ὅς ἐστι νόμος, νέμων ὅσα ἑκάστῳ ἐπιβάλλει.

alla kai o lupeo ee orgizo ee phobeo ou boulomai tis gignomai ee gignomai ee gignomai o upo o o pas dioikeo tasso os eimi nomos-2 nemo osos ekastos epiballo


Marcus Aurelius, Meditations 10.25.1 (DIORISIS sentence 1724)

ὁ ἄρα φοβούμενος ἢ λυπούμενος ἢ ὀργιζόμενος δραπέτης.

o ara phobeo ee lupeo ee orgizo drapetes


Marcus Aurelius, Meditations 10.26.1 (DIORISIS sentence 1725)

Σπέρμα εἰς μήτραν ἀφεὶς ἀπεχώρησε καὶ λοιπὸν ἄλλη αἰτία παραλαβοῦσα ἐργάζεται καὶ ἀποτελεῖ βρέφος:

sperma eis metra1 aphiemi apochoreo kai loipos allos aitia paralambano ergazomai kai apoteleo brephos


Marcus Aurelius, Meditations 10.26.1 (DIORISIS sentence 1726)

ἐξ οἵου οἷον;


Marcus Aurelius, Meditations 10.26.1 (DIORISIS sentence 1727)

πάλιν:


Marcus Aurelius, Meditations 10.26.1 (DIORISIS sentence 1728)

τροφὴν διὰ φάρυγγος ἀφῆκε καὶ λοιπὸν ἄλλη αἰτία παραλαβοῦσα αἴσθησιν καὶ ὁρμὴν καὶ τὸ ὅλον ζωὴν καὶ ῥώμην καὶ ἄλλα( ὅσα καὶ οἷἀ;

trophe dia pharugx apheko kai loipos allos aitia paralambano aisthesis kai orme kai o olos zoe-2 kai rome kai allos osos kai oios-2


Marcus Aurelius, Meditations 10.26.1 (DIORISIS sentence 1729)

ποιεῖ.


Marcus Aurelius, Meditations 10.26.1 (DIORISIS sentence 1730)

ταῦτα οὖν ἐν τοιαύτῃ ἐγκαλύψει γινόμενα θεωρεῖν καὶ τὴν δύναμιν οὕτως ὁρᾶν, ὡς καὶ τὴν βρίθουσαν καὶ τὴν ἀνωφερῆ ὁρῶμεν, οὐχὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς, ἀλλʼ οὐχ ἧττον ἐναργῶς.

outos oun en toioutos egkalupsis-2 gignomai theoreo-2 kai o dunamis outos-2 orao os-2 kai o britho kai o anopheres orao ou o ophthalmos alla ou esson enarges


Marcus Aurelius, Meditations 10.27.1 (DIORISIS sentence 1731)

Συνεχῶς ἐπινοεῖν πῶς πάντα τοιαῦτα, ὁποῖα νῦν γίνεται, καὶ πρόσθεν ἐγίνετο, καὶ ἐπινοεῖν γενησόμενα:

suneches epinoeo pos-2 pas toioutos opoios nun gignomai kai prosthen gignomai kai epinoeo gignomai


Marcus Aurelius, Meditations 10.27.1 (DIORISIS sentence 1732)

καὶ ὅλα δράματα καὶ σκηνὰς ὁμοειδεῖς, ὅσα ἐκ πείρας τῆς σῆς ἢ τῆς πρεσβυτέρας ἱστορίας ἔγνως, πρὸ ὀμμάτων τίθεσθαι, οἷον αὐλὴν ὅλην Ἁδριανοῦ καὶ αὐλὴν ὅλην Ἀντωνίνου καὶ αὐλὴν ὅλην Φιλίππου, Ἀλεξάνδρου, Κροίσου:

kai olos drama kai skene omoeides osos ek peira o sos ee o presbus istoria gignosko pro omma tithemi oios-2 aule olos kai aule olos kai aule olos philippos-2 alexandros kroisos


Marcus Aurelius, Meditations 10.27.1 (DIORISIS sentence 1733)

πάντα γὰρ ἐκεῖνα τοιαῦτα ἦν, μόνον δἰ ἑτέρων.

pas gar ekeinos toioutos eimi monos dia eteros


Marcus Aurelius, Meditations 10.28.1 (DIORISIS sentence 1734)

Φαντάζου πάντα τὸν ἐφʼ ᾡτινιοῦν λυπούμενον ἢ δυσαρεστοῦντα ὅμοιον τῷ θυομένῳ χοιριδίῳ καὶ ἀπολακτίζοντι καὶ κεκραγότι:

phantazomai pas o epi ostis lupeo ee dusaresteo omoios o thuo choiridion kai apolaktizo kai krazo


Marcus Aurelius, Meditations 10.28.1 (DIORISIS sentence 1735)

ὅμοιος καὶ ὁ οἰμώζων ἐπὶ τοῦ κλινιδίου μόνος σιωπῇ.

omoios kai o oimozo epi o klinidion monos siope


Marcus Aurelius, Meditations 10.28.1 (DIORISIS sentence 1736)

τὴν ἔνδεσιν ἡμῶν καὶ ὅτι μόνῳ τῷ λογικῷ ζῴῳ δέδοται τὸ ἑκουσίως ἕπεσθαι τοῖς γινομένοις, τὸ δὲ ἕπεσθαι ψιλὸν πᾶσιν ἀναγκαῖον.

o endesis ego kai ostis monos o logikos zoion-2 didomi o ekousios epomai o gignomai o de epomai psilos pas anagkaion


Marcus Aurelius, Meditations 10.29.1 (DIORISIS sentence 1737)

Κατὰ μέρος ἐφʼ ἑκάστου ὧν ποιεῖς ἐφιστάνων ἐπερώτα σεαυτὸν εἰ ὁ θάνατος δεινὸν διὰ τὸ τούτου στέρεσθαι.

kata meros-2 epi ekastos os poieo ephistano eperotao sautou ei o thanatos deinos dia o outos steromai


Marcus Aurelius, Meditations 10.3.1 (DIORISIS sentence 1629)

Πᾶν τὸ συμβαῖνον ἤτοι οὕτω συμβαίνει ὡς πέφυκας αὐτὸ φέρειν ἢ ὡς οὐ πέφυκας αὐτὸ φέρειν.

pas o sumbaino etoi outos-2 sumbaino os-2 phuo autos phero ee os-2 ou phuo autos phero


Marcus Aurelius, Meditations 10.3.1 (DIORISIS sentence 1630)

εἰ μὲν οὖν συμβαίνει σοι ὡς πέφυκας φέρειν.


Marcus Aurelius, Meditations 10.3.1 (DIORISIS sentence 1631)

μὴ δυσχέραινε, ἀλλʼ ὡς πέφυκας φέρε.


Marcus Aurelius, Meditations 10.3.1 (DIORISIS sentence 1632)

εἰ δὲ ὡς μὴ πέφυκας φέρειν, μὴ δυσχέραινε:


Marcus Aurelius, Meditations 10.3.1 (DIORISIS sentence 1633)

φθαρήσεται γάρ σε ἀπαναλῶσαν.


Marcus Aurelius, Meditations 10.3.1 (DIORISIS sentence 1634)

μέμνησο μέντοι ὅτι πέφυκας φέρειν πᾶν, περὶ οὗ ἐπὶ τῇ ὑπολήψει ἐστὶ τῇ σῇ φορητὸν καὶ ἀνεκτὸν αὐτὸ ποιῆσαι κατὰ φαντασίαν τοῦ συμφέρειν ἢ καθήκειν σεαυτῷ τοῦτο ποιεῖν.

mimnesko mentoi ostis phuo phero pas peri e epi o upolepsis eimi o sos phoretos kai anektos autos poieo kata phantasia o sumphero ee katheko sautou outos poieo


Marcus Aurelius, Meditations 10.30.1 (DIORISIS sentence 1738)

Ὅταν προσκόπτῃς ἐπί τινος ἁμαρτίᾳ, εὐθὺς μεταβὰς ἐπιλογίζου τί παρόμοιον ἁμαρτάνεις:

otan proskopto epi tis amartia euthus metabaino epilogizomai tis-2 paromoios amartano


Marcus Aurelius, Meditations 10.30.1 (DIORISIS sentence 1739)

οἷον, ἀργύριον ἀγαθὸν εἶναι κρίνων ἢ τὴν ἡδονὴν ἢ τὸ δοξάριον καὶ κατʼ εἶδος.

oios-2 argurion agathos eimi krino ee o edona ee o doxarion kai kata eidos


Marcus Aurelius, Meditations 10.30.1 (DIORISIS sentence 1740)

τούτῳ γὰρ ἐπιβάλλων ταχέως ἐπιλήσῃ τῆς ὀργῆς, συμπροσπίπτοντος τοῦ ὅτι βιάζεται:

outos gar epiballon tacheos epilanthanomai o orge sumprospitno tis-2 ostis biazo


Marcus Aurelius, Meditations 10.30.1 (DIORISIS sentence 1741)

τί γὰρ ποιήσει;


Marcus Aurelius, Meditations 10.30.1 (DIORISIS sentence 1742)

ἤ, εἰ δύνασαι, ἄφελε αὐτοῦ τὸ βιαζόμενον.


Marcus Aurelius, Meditations 10.31.1 (DIORISIS sentence 1743)

Σατυρίωνα ἰδὼν Σωκρατικὸν φαντάζου ἢ Εὐτύχην ἢ Ὑμένα, καὶ Εὐφράτην ἰδὼν Εὐτυχίωνα ἢ Σιλουανὸν φαντάζου, καὶ Ἀλκίφρονα Τροπαιοφόρον φαντάζου, καὶ Σευῆρον ἰδὼν Κρίτωνα ἢ Ξενοφῶντα φαντάζου, καὶ εἰς σεαυτὸν ἀπιδὼν τῶν Καισάρων τινὰ φαντάζου, καὶ ἐφʼ ἑκάστου τὸ ἀνάλογον.

eidon sokratikos phantazomai ee eutuches-2 ee umen-2 kai euphrates eidon ee silouanos phantazomai kai alkiphron-2 tropaiophoros phantazomai kai seueros eidon ee xenophon phantazomai kai eis sautou apeidon o kaisar tis phantazomai kai epi ekastos o analogos


Marcus Aurelius, Meditations 10.31.1 (DIORISIS sentence 1744)

εἶτα συμπροσπιπτέτω σοι:


Marcus Aurelius, Meditations 10.31.1 (DIORISIS sentence 1745)

ποῦ οὖν ἐκεῖνοι;


Marcus Aurelius, Meditations 10.31.1 (DIORISIS sentence 1746)

οὐδαμοῦ ἢ ὁπουδή.


Marcus Aurelius, Meditations 10.31.1 (DIORISIS sentence 1747)

οὕτως γὰρ συνεχῶς θεάσῃ τὰ ἀνθρώπινα καπνὸν καὶ τὸ μηδέν, μάλιστα ἐὰν συμμνημονεύσῃς ὅτι τὸ ἅπαξ μεταβαλὸν οὐκέτι ἔσται ἐν τῷ ἀπείρῳ χρόνῳ.

outos-2 gar suneches theaomai o anthropinos kapnos kai o medeis malista ean summnemoneuo ostis o apax metaballo ouketi eimi en o apeiros chronos


Marcus Aurelius, Meditations 10.31.1 (DIORISIS sentence 1748)

τί οὖν ἐντείνῃ;


Marcus Aurelius, Meditations 10.31.1 (DIORISIS sentence 1749)

τί δʼ οὐκ ἀρκεῖ σοι τὸ βραχὺ τοῦτο κοσμίως διαπερᾶσαι;

tis-2 de ou arkeo su o brachus outos kosmios diaperao


Marcus Aurelius, Meditations 10.31.1 (DIORISIS sentence 1750)

Οἵαν ὕλην καὶ ὑπόθεσιν φεύγεις:


Marcus Aurelius, Meditations 10.31.1 (DIORISIS sentence 1751)

τί γάρ ἐστι πάντα ταῦτα ἄλλο πλὴν γυμνάσματα λόγου ἑωρακότος ἀκριβῶς καὶ φυσιολόγως τὰ ἐν τῷ βίῳ;

tis-2 gar eimi pas outos allos plen gumnasma logos orao akribos kai phusiologos-2 o en o bios-2


Marcus Aurelius, Meditations 10.31.1 (DIORISIS sentence 1752)

μένε οὖν, μέχρι ἐξοικειώσῃς σεαυτῷ καὶ ταῦτα, ὡς ὁ ἐρρωμένος στόμαχος πάντα ἐξοικειοῖ, ὡς τὸ λαμπρὸν πῦρ, ὅ τι ἂν ἐμβάλῃς, φλόγα ἐξ αὐτοῦ καὶ αὐγὴν ποιεῖ.

meno oun mechri exoikeioo sautou kai outos os-2 o erromenos stomachos pas exoikeioo os-2 o lampros pur os tis an emballo phlox ek autos kai auge poieo


Marcus Aurelius, Meditations 10.32.1 (DIORISIS sentence 1753)

Μηδενὶ ἐξέστω εἰπεῖν ἀληθεύοντι περὶ σοῦ ὅτι οὐχ ἁπλοῦς ἢ ὅτι οὐκ ἀγαθός, ἀλλὰ ψευδέσθω, ὅστις τούτων τι περὶ σοῦ ὑπολήψεται.

medeis exesti eipon aletheuo peri su ostis ou aploos ee ostis ou agathos alla pseudo ostis outos tis peri su upolambano


Marcus Aurelius, Meditations 10.32.1 (DIORISIS sentence 1754)

πᾶν δὲ τοῦτο ἐπὶ σοί:


Marcus Aurelius, Meditations 10.32.1 (DIORISIS sentence 1755)

τίς γὰρ ὁ κωλύων ἀγαθὸν εἶναί σε καὶ ἁπλοῦν;

tis-2 gar o koluo agathos eimi su kai aploos


Marcus Aurelius, Meditations 10.32.1 (DIORISIS sentence 1756)

σὺ μόνον κρῖνον μηκέτι ζῆν, εἰ μὴ τοιοῦτος ἔσῃ:

su monos krino meketi zao ei me toioutos eimi


Marcus Aurelius, Meditations 10.32.1 (DIORISIS sentence 1757)

οὐδὲ γὰρ αἱρεῖ λόγος μὴ τοιοῦτον ὄντα.


Marcus Aurelius, Meditations 10.33.1 (DIORISIS sentence 1758)

Τί ἐστι τὸ ἐπὶ ταύτης τῆς ὕλης δυνάμενον κατὰ τὸ ὑγιέστατον πραχθῆναι ἢ ῥηθῆναι;

tis-2 eimi o epi outos o ule dunamai kata o ugies prasso ee ero


Marcus Aurelius, Meditations 10.33.1 (DIORISIS sentence 1759)

ὅ τι γὰρ ἂν τοῦτο ᾖ, ἔξεστιν αὐτὸ πρᾶξαι ἢ εἰπεῖν καὶ μὴ προφασίζου ὡς κωλυόμενος.

os tis gar an outos eimi exesti autos prasso ee eipon kai me prophasizomai os-2 koluo


Marcus Aurelius, Meditations 10.33.1 (DIORISIS sentence 1760)

Οὐ πρότερον παύσῃ στένων πρὶν ἢ τοῦτο πάθῃς, ὅτι οἷόν ἐστι τοῖς ἡδυπαθοῦσιν ἡ τρυφή;

ou proteros pauo steno prin ee outos pascho ostis oios-2 eimi o edupatheo o truphe


Marcus Aurelius, Meditations 10.33.1 (DIORISIS sentence 1761)

τοιοῦτό σοι τὸ ἐπὶ τῆς ὑποβαλλομένης καὶ ὑποπιπτούσης ὕλης ποιεῖν τὰ οἰκεῖα τῇ τοῦ ἀνθρώπου κατασκευῇ:

toioutos su o epi o upoballo kai upopipto ule poieo o oikeios o o anthropos kataskeue


Marcus Aurelius, Meditations 10.33.1 (DIORISIS sentence 1762)

ἀπόλαυσιν γὰρ δεῖ ὑπολαμβάνειν πᾶν ὃ ἔξεστι κατὰ τὴν ἰδίαν φύσιν ἐνεργεῖν.

apolausis gar deomai upolambano pas os exesti kata o idios phusis energeo


Marcus Aurelius, Meditations 10.33.2 (DIORISIS sentence 1763)

πανταχοῦ δὲ ἔξεστι.


Marcus Aurelius, Meditations 10.33.2 (DIORISIS sentence 1764)

τῷ μὲν οὖν κυλίνδρῳ οὐ πανταχοῦ δίδοται φέρεσθαι τὴν ἰδίαν κίνησιν οὐδὲ τῷ ὕδατι οὐδὲ πυρὶ οὐδὲ τοῖς ἄλλοις ὅσα ὑπὸ φύσεως ἢ ψυχῆς ἀλόγου διοικεῖται:

o men oun kulindros ou pantachou didomi phero o idios kinesis oude o udor oude pur oude o allos osos upo phusis ee psyche alogos dioikeo


Marcus Aurelius, Meditations 10.33.2 (DIORISIS sentence 1765)

τὰ γὰρ διείργοντα καὶ ἐνιστάμενα πολλά:


Marcus Aurelius, Meditations 10.33.2 (DIORISIS sentence 1766)

νοῦς δὲ καὶ λόγος διὰ παντὸς τοῦ ἀντιπίπτοντος οὕτως πορεύεσθαι δύναται ὡς πέφυκε καὶ ὡς θέλει.

noos de kai logos dia pas o antipipto outos-2 poreuo dunamai os-2 phuo kai os-2 ethelo


Marcus Aurelius, Meditations 10.33.3 (DIORISIS sentence 1767)

ταύτην τὴν ῥᾳστώνην πρὸ ὀμμάτων τιθέμενος, καθʼ ἣν ἐνεχθήσεται ὁ λόγος διὰ πάντων ὡς πῦρ ἄνω, ὡς λίθος κάτω, ὡς κύλινδρος κατὰ πρανοῦς, μηκέτι μηδὲν ἐπιζήτει:

outos o rastone pro omma tithemi kata os phero o logos dia pas os-2 pur ano os-2 lithos katos os-2 kulindros kata pranes meketi medeis epizeteo


Marcus Aurelius, Meditations 10.33.3 (DIORISIS sentence 1768)

τὰ γὰρ λοιπὰ ἐγκόμματα ἤτοι τοῦ σωματίου ἐστὶ τοῦ νεκροῦ, ἢ χωρὶς ὑπολήψεως καὶ τῆς αὐτοῦ τοῦ λόγου ἐνδόσεως οὐ θραύει οὐδὲ ποιεῖ κακὸν οὐδʼ ὁτιοῦν.

o gar loipos egkomma etoi o somation-2 eimi o nekros ee choris upolepsis kai o autos o logos endosis ou thrauo oude poieo kakos oude otioun


Marcus Aurelius, Meditations 10.33.4 (DIORISIS sentence 1769)

ἐπεί τοι καὶ ὁ πάσχων αὐτὸς κακὸς ἂν εὐθὺς ἐγίνετο:

epei su kai o pascho autos kakos an euthus gignomai


Marcus Aurelius, Meditations 10.33.4 (DIORISIS sentence 1770)

ἐπὶ γοῦν τῶν ἄλλων κατασκευασμάτων πάντων, ὅ τι ἂν κακόν τινι αὐτῶν συμβῇ, παρὰ τοῦτο χεῖρον γίνεται αὐτὸ τὸ πάσχον, ἐνταῦθα δέ, εἰ δεῖ εἰπεῖν, καὶ κρείττων γίνεται ὁ ἄνθρωπος καὶ ἐπαινετώτερος, ὀρθῶς χρώμενος τοῖς προσπίπτουσιν.

epi goun o allos kataskeuasma pas os tis an kakos tis autos sumbaino para outos cheiron gignomai autos o pascho entautha de ei deomai eipon kai kreisson gignomai o anthropos kai epainetos orthos chraomai o prospitno


Marcus Aurelius, Meditations 10.33.4 (DIORISIS sentence 1771)

ὅλως δὲ μέμνησο ὅτι τὸν φύσει πολίτην οὐδὲν βλάπτει ὃ πόλιν οὐ βλάπτει, οὐδέ γε πόλιν βλάπτει ὃ νόμον οὐ βλάπτει:

olos de mimnesko ostis o phusis polites-2 oudeis blapto os polis ou blapto oude ge polis blapto os nomos-2 ou blapto


Marcus Aurelius, Meditations 10.33.4 (DIORISIS sentence 1772)

τούτων δὲ τῶν καλουμένων ἀκληρημάτων οὐδὲν βλάπτει νόμον.

outos de o kaleo aklerema oudeis blapto nomos-2


Marcus Aurelius, Meditations 10.33.4 (DIORISIS sentence 1773)

ὃ τοίνυν νόμον οὐ βλάπτει, οὔτε πόλιν οὔτε πολίτην.

os toinun nomos-2 ou blapto oute polis oute polites-2


Marcus Aurelius, Meditations 10.34.1 (DIORISIS sentence 1774)

Τῷ δεδευμένῳ ὑπὸ τῶν ἀληθῶν δογμάτων ἀρκεῖ καὶ τὸ βραχύτατον καὶ ἐν μέσῳ κείμενον εἰς ὑπόμνησιν ἀλυπίας καὶ ἀφοβίας, οἷον:

o deuomai upo o alethes dogma arkeo kai o brachus kai en mesos keimai eis upomnesis alupia kai aphobia oios-2


Marcus Aurelius, Meditations 10.34.1 (DIORISIS sentence 1775)

ʼφύλλα τὰ μέν τʼ ἄνεμος χαμάδις χέει:


Marcus Aurelius, Meditations 10.34.1 (DIORISIS sentence 1776)

ὣς ἀνδρῶν γενεήʼ.'


Marcus Aurelius, Meditations 10.34.1 (DIORISIS sentence 1777)

φυλλάρια δὲ καὶ τὰ τεκνία σου, φυλλάρια δὲ καὶ ταῦτα τὰ ἐπιβοῶντα ἀξιοπίστως καὶ ἐπευφημοῦντα ἢ ἐκ τῶν ἐναντίων καταρώμενα ἢ ἡσυχῇ ψέγοντα καὶ χλευάζοντα, φυλλάρια δὲ ὁμοίως καὶ τὰ διαδεξόμενα τὴν ὑστεροφημίαν.

phullarion de kai o teknion su phullarion de kai outos o epiboao axiopistos kai epeuphemeo ee ek o enantios kataraomai ee esuchao psego1 kai chleuazo phullarion de omoios kai o diadechomai o usterophemia


Marcus Aurelius, Meditations 10.34.1 (DIORISIS sentence 1778)

πάντα γὰρ ταῦτα ʼἔαρος ἐπιγίγνεται ὥρῃʼ.


Marcus Aurelius, Meditations 10.34.1 (DIORISIS sentence 1779)

εἶτα ἄνεμος καταβέβληκεν:


Marcus Aurelius, Meditations 10.34.1 (DIORISIS sentence 1780)

ἔπειθʼ ὕλη ἕτερα ἀντὶ τούτων φύει.


Marcus Aurelius, Meditations 10.34.1 (DIORISIS sentence 1781)

τὸ δὲ ὀλιγοχρόνιον κοινὸν πᾶσιν, ἀλλὰ σὺ πάντα ὡς αἰώνια ἐσόμενα φεύγεις καὶ διώκεις.

o de oligochronios koinos pas alla su pas os-2 aionios eimi pheugo kai dioko


Marcus Aurelius, Meditations 10.34.1 (DIORISIS sentence 1782)

μικρὸν καὶ καταμύσεις, τὸν δὲ ἐξενεγκόντα σε ἤδη ἄλλος θρηνήσει.

mikros kai katamuo o de ekphero su ede-2 allos threneo


Marcus Aurelius, Meditations 10.35.1 (DIORISIS sentence 1783)

Τὸν ὑγιαίνοντα ὀφθαλμὸν πάντα ὁρᾶν δεῖ τὰ ὁρατὰ καὶ μὴ λέγειν:

o ugiaino ophthalmos pas orao deomai o oratos kai me lego


Marcus Aurelius, Meditations 10.35.1 (DIORISIS sentence 1784)

τὰ χλωρὰ θέλω:


Marcus Aurelius, Meditations 10.35.1 (DIORISIS sentence 1785)

τοῦτο γὰρ ὀφθαλμιῶντός ἐστι.


Marcus Aurelius, Meditations 10.35.1 (DIORISIS sentence 1786)

καὶ τὴν ὑγιαίνουσαν ἀκοὴν καὶ ὄσφρησιν εἰς πάντα δεῖ τὰ ἀκουστὰ καὶ ὀσφραντὰ ἑτοίμην εἶναι, καὶ τὸν ὑγιαίνοντα στόμαχον πρὸς πάντα τὰ τρόφιμα ὁμοίως ἔχειν ὡς μύλην πρὸς πάντα ὅσα ἀλέσουσα κατεσκεύασται.

kai o ugiaino akoe kai osphresis eis pas deomai o akoustos kai osphrantos etoimos eimi kai o ugiaino stomachos pros pas o trophimos omoios echo os-2 mule-2 pros pas osos kataskeuazo


Marcus Aurelius, Meditations 10.35.1 (DIORISIS sentence 1787)

καὶ τοίνυν τὴν ὑγιαίνουσαν διάνοιαν πρὸς πάντα δεῖ τὰ συμβαίνοντα ἑτοίμην εἶναι, ἡ δὲ λέγουσα:

kai toinun o ugiaino dianoia pros pas deomai o sumbaino etoimos eimi o de lego


Marcus Aurelius, Meditations 10.35.1 (DIORISIS sentence 1788)

τὰ τεκνία σῳζέσθω, καί:


Marcus Aurelius, Meditations 10.35.1 (DIORISIS sentence 1789)

πάντες ὅ τι ἂν πράξω ἐπαινείτωσαν, ὀφθαλμός ἐστι τὰ χλωρὰ ζητῶν ἢ ὀδόντες τὰ ἁπαλά.

pas os tis an prasso epaineo ophthalmos eimi o chloros zeteo ee odous o apalos


Marcus Aurelius, Meditations 10.36.1 (DIORISIS sentence 1790)

Οὐδείς ἐστιν οὕτως εὔποτμος ᾧ ἀποθνῄσκοντι οὐ παρεστήξονταί τινες ἀσπαζόμενοι τὸ συμβαῖνον κακόν.

oudeis eimi outos-2 eupotmos os apothnesko ou paristemi tis aspazomai o sumbaino kakos


Marcus Aurelius, Meditations 10.36.1 (DIORISIS sentence 1791)

σπουδαῖος καὶ σοφὸς ἦν:


Marcus Aurelius, Meditations 10.36.1 (DIORISIS sentence 1792)

μὴ τὸ πανύστατον ἔσται τις ὁ καθʼ αὑτὸν λέγων:

me o panustaton eimi tis o kata eautou lego


Marcus Aurelius, Meditations 10.36.1 (DIORISIS sentence 1793)

ἀναπνεύσομέν ποτε ἀπὸ τούτου τοῦ παιδαγωγοῦ;


Marcus Aurelius, Meditations 10.36.1 (DIORISIS sentence 1794)

χαλεπὸς μὲν οὐδενὶ ἡμῶν ἦν, ἀλλὰ ᾐσθανόμην ὅτι ἡσυχῇ καταγινώσκει ἡμῶν.

chalepos men oudeis ego eimi alla aisthanomai ostis esuchao katagignosko ego


Marcus Aurelius, Meditations 10.36.1 (DIORISIS sentence 1795)

ταῦτα μὲν οὖν ἐπὶ τοῦ σπουδαίου, ἐφʼ ἡμῶν δὲ πόσα ἄλλα ἐστί, δἰ ἃ πολὺς ὁ ἀπαλλακτιῶν ἡμῶν.

outos men oun epi o spoudaios epi ego de posos allos eimi dia os polus o apallaktiao ego


Marcus Aurelius, Meditations 10.36.1 (DIORISIS sentence 1796)

τοῦτο οὖν ἐννοήσεις ἀποθνῄσκων καὶ εὐκολώτερον ἐξελεύσῃ, λογιζόμενος:

outos oun ennoesis apothnesko kai eukolos exaireo logizomai


Marcus Aurelius, Meditations 10.36.1 (DIORISIS sentence 1797)

ἐκ τοιούτου βίου ἀπέρχομαι, ἐν ᾧ αὐτοὶ οἱ κοινωνοί, ὑπὲρ ὧν τὰ τοσαῦτα ἠγωνισάμην, ηὐξάμην, ἐφρόντισα, αὐτοὶ ἐκεῖνοι θέλουσί με ὑπάγειν, ἄλλην τινὰ τυχὸν ἐκ τούτου ῥᾳστώνην ἐλπίζοντες.

ek toioutos bios-2 aperchomai en os autos o koinonos uper os o tosoutos agonizomai euchomai phrontizo autos ekeinos ethelo ego upago allos tis tugchano ek outos rastone elpizo


Marcus Aurelius, Meditations 10.36.1 (DIORISIS sentence 1798)

τί ἂν οὖν τις ἀντέχοιτο τῆς ἐνταῦθα μακροτέρας διατριβῆς;

tis-2 an oun tis antecho o entautha makros diatribe


Marcus Aurelius, Meditations 10.36.1 (DIORISIS sentence 1799)

μὴ μέντοι διὰ τοῦτο ἔλαττον εὐμενὴς αὐτοῖς ἄπιθι, ἀλλὰ τὸ ἴδιον ἔθος διασῴζων, φίλος καὶ εὔνους καὶ ἵλεως:

me mentoi dia outos elasson eumenes autos apeimi alla o idios ethos-2 diasozo philos kai eunous kai ilaos-2


Marcus Aurelius, Meditations 10.36.1 (DIORISIS sentence 1800)

καὶ μὴ πάλιν ὡς ἀποσπώμενος, ἀλλʼ ὥσπερ ἐπὶ τοῦ εὐθανατοῦντος εὐκόλως τὸ ψυχάριον ἀπὸ τοῦ σώματος ἐξειλεῖται, τοιαύτην καὶ τὴν ἀπὸ τούτων ἀποχώρησιν δεῖ γίνεσθαι:

kai me palin os-2 apospao alla osper-2 epi o euthanateo eukolos o psucharion apo o soma exeillo toioutos kai o apo outos apochoresis deomai gignomai


Marcus Aurelius, Meditations 10.36.1 (DIORISIS sentence 1801)

καὶ γὰρ τούτοις ἡ φύσις συνῆψε καὶ συνέκρινεν, ἀλλὰ νῦν διαλύει.

kai gar outos o phusis sunapto kai sugkrino alla nun dialuo


Marcus Aurelius, Meditations 10.36.1 (DIORISIS sentence 1802)

διαλύομαι ὡς ἀπὸ οἰκείων μέν, οὐ μὴν ἀνθελκόμενος ἀλλʼ ἀβιάστως:

dialuo os-2 apo oikeios men ou men-2 anthelko alla abiastos


Marcus Aurelius, Meditations 10.36.1 (DIORISIS sentence 1803)

ἓν γὰρ καὶ τοῦτο τῶν κατὰ φύσιν.


Marcus Aurelius, Meditations 10.37.1 (DIORISIS sentence 1804)

Ἔθισον ἐπὶ παντός, ὡς οἷόν τε, τοῦ πρασσομένου ὑπό τινος ἐπιζητεῖν κατὰ σαυτόν:

ethizo epi pas os-2 oios-2 te o prasso upo tis epizeteo kata sautou


Marcus Aurelius, Meditations 10.37.1 (DIORISIS sentence 1805)

οὗτος τοῦτο ἐπὶ τί ἀναφέρει;


Marcus Aurelius, Meditations 10.37.1 (DIORISIS sentence 1806)

ἄρχου δὲ ἀπὸ σαυτοῦ καὶ σαυτὸν πρῶτον ἐξέταζε.

archo de apo sautou kai sautou proteros exetazo


Marcus Aurelius, Meditations 10.38.1 (DIORISIS sentence 1807)

Μέμνησο ὅτι τὸ νευροσπαστοῦν ἐστιν ἐκεῖνο τὸ ἔνδον ἐγκεκρυμμένον:

mimnesko ostis o neurospasteo eimi ekeinos o endon egkrupto


Marcus Aurelius, Meditations 10.38.1 (DIORISIS sentence 1808)

ἐκεῖνο ῥητορεία, ἐκεῖνο ζωή, ἐκεῖνο, εἰ δεῖ εἰπεῖν, ἄνθρωπος.

ekeinos retoreia ekeinos zoe-2 ekeinos ei deomai eipon anthropos


Marcus Aurelius, Meditations 10.38.1 (DIORISIS sentence 1809)

μηδέποτε συμπεριφαντάζου τὸ περικείμενον ἀγγειῶδες καὶ τὰ ὀργάνια ταῦτα τὰ περιπεπλασμένα:

medepote sumperiphantazomai o perikeimai aggeiodes kai o organion-2 outos o periplasso


Marcus Aurelius, Meditations 10.38.1 (DIORISIS sentence 1810)

ὅμοια γάρ ἐστι σκεπάρνῳ, μόνον διαφέροντα, καθότι προσφυῆ ἐστιν.

omoios gar eimi skeparnon monos diaphero kathoti prosphues eimi


Marcus Aurelius, Meditations 10.38.1 (DIORISIS sentence 1811)

ἐπεί τοι οὐ μᾶλλόν τι τούτων ὄφελός ἐστι τῶν μορίων χωρὶς τῆς κινούσης καὶ ἰσχούσης αὐτὰ αἰτίας, ἢ τῆς κερκίδος τῇ ὑφαντρίᾳ καὶ τοῦ καλάμου τῷ γράφοντι καὶ τοῦ μαστιγίου τῷ ἡνιόχῳ.

epei su ou mallon tis outos ophelos eimi o morion choris o kineo kai ischo autos aitia ee o kerkis o uphantria kai o kalamos o grapho kai o mastigias o eniochos


Marcus Aurelius, Meditations 10.4.1 (DIORISIS sentence 1635)

Εἰ μὲν σφάλλεται, διδάσκειν εὐμενῶς καὶ τὸ παρορώμενον δεικνύναι.

ei men sphallo didasko eumenes kai o parorao deiknumi


Marcus Aurelius, Meditations 10.4.1 (DIORISIS sentence 1636)

εἰ δὲ ἀδυνατεῖς, σεαυτὸν αἰτιᾶσθαι ἢ μηδὲ σεαυτόν.

ei de adunateo sautou aitiaomai ee mede sautou


Marcus Aurelius, Meditations 10.5.1 (DIORISIS sentence 1637)

Ὅ τι ἄν σοι συμβαίνῃ, τοῦτό σοι ἐξ αἰῶνος προκατεσκευάζετο καὶ ἡ ἐπιπλοκὴ τῶν αἰτίων συνέκλωθε τήν τε σὴν ὑπόστασιν ἐξ ἀιδίου καὶ τὴν τούτου σύμβασιν.

o tis an su sumbaino outos su ek aion prokataskeuazo kai o epiploke o aitios sugklotho o te sos upostasis ek aidios-2 kai o outos sumbasis


Marcus Aurelius, Meditations 10.6.1 (DIORISIS sentence 1638)

Εἴτε ἄτομοι εἴτε φύσις, πρῶτον κείσθω ὅτι μέρος εἰμὶ τοῦ ὅλου ὑπὸ φύσεως διοικουμένου:

eite atomos eite phusis proteros keo ostis meros-2 eimi o olos upo phusis dioikeo


Marcus Aurelius, Meditations 10.6.1 (DIORISIS sentence 1639)

ἔπειτα, ὅτι ἔχω πως οἰκείως πρὸς τὰ ὁμογενῆ μέρη.

epeita ostis echo pos oikeios pros o omogenes mera-2


Marcus Aurelius, Meditations 10.6.1 (DIORISIS sentence 1640)

τούτων γὰρ μεμνημένος, καθότι μὲν μέρος εἰμί, οὐδενὶ δυσαρεστήσω τῶν ἐκ τοῦ ὅλου ἀπονεμομένων:

outos gar mimnesko kathoti men meros-2 eimi oudeis dusaresteo o ek o olos aponemo


Marcus Aurelius, Meditations 10.6.1 (DIORISIS sentence 1641)

οὐδὲν γὰρ βλαβερὸν τῷ μέρει ὃ τῷ ὅλῳ συμφέρει.

oudeis gar blaberos o meros-2 os o olos sumphero


Marcus Aurelius, Meditations 10.6.1 (DIORISIS sentence 1642)

οὐ γὰρ ἔχει τι τὸ ὅλον ὃ μὴ συμφέρει ἑαυτῷ, πασῶν μὲν φύσεων κοινὸν ἐχουσῶν τοῦτο, τῆς δὲ τοῦ κόσμου προσειληφυίας τὸ μηδὲ ὑπό τινος ἔξωθεν αἰτίας ἀναγκάζεσθαι βλαβερόν τι ἑαυτῇ γεννᾶν.

ou gar echo tis o olos os me sumphero eautou pas men phusis koinos echo outos o de o kosmos proslambano o mede upo tis exothen aitia anagkazo blaberos tis eautou gennas


Marcus Aurelius, Meditations 10.6.2 (DIORISIS sentence 1643)

κατὰ μὲν δὴ τὸ μεμνῆσθαι ὅτι μέρος εἰμὶ ὅλου τοῦ τοιούτου, εὐαρεστήσω παντὶ τῷ ἀποβαίνοντι, καθόσον δὲ ἔχω πως οἰκείως πρὸς τὰ ὁμογενῆ μέρη, οὐδὲν πράξω ἀκοινώνητον, μᾶλλον δὲ στοχάσομαι τῶν ὁμογενῶν καὶ πρὸς τὸ κοινῇ συμφέρον πᾶσαν ὁρμὴν ἐμαυτοῦ ἄξω καὶ ἀπὸ τοὐναντίου ἀπάξω.

kata men de-2 o mimnesko ostis meros-2 eimi olos o toioutos euaresteo pas o apobaino kathoson de echo pos oikeios pros o omogenes mera-2 oudeis prasso akoinonetos mallon de stochazomai o omogenes kai pros o koine sumphero pas orme emautou agnumi kai apo enantios apago


Marcus Aurelius, Meditations 10.6.2 (DIORISIS sentence 1644)

τούτων δὲ οὕτως περαινομένων ἀνάγκη τὸν βίον εὐροεῖν, ὡς ἂν καὶ πολίτου βίον εὔρουν ἐπινοήσειας προιόντος διὰ πράξεων τοῖς πολίταις λυσιτελῶν καὶ ὅπερ ἂν ἡ πόλις ἀπονέμῃ, τοῦτο ἀσπαζομένου.

outos de outos-2 peraino anagke o bios-2 euroeo os-2 an kai polites-2 bios-2 eurrous epinoeo proeimi1 dia praxis o polites-2 lusiteleo kai osper an o polis aponemo outos aspazomai


Marcus Aurelius, Meditations 10.7.1 (DIORISIS sentence 1645)

Τοῖς μέρεσι τοῦ ὅλου, ὅσα φύσει περιέχεται ὑπὸ τοῦ κόσμου, ἀνάγκη φθείρεσθαι:

o meros-2 o olos osos phusis periecho upo o kosmos anagke phtheiro


Marcus Aurelius, Meditations 10.7.1 (DIORISIS sentence 1646)

λεγέσθω δὲ τοῦτο σημαντικῶς τοῦ ἀλλοιοῦσθαι.


Marcus Aurelius, Meditations 10.7.1 (DIORISIS sentence 1647)

εἰ δὲ φύσει κακόν τε καὶ ἀναγκαῖόν ἐστι τοῦτο αὐτοῖς, οὐκ ἂν τὸ ὅλον καλῶς διεξάγοιτο τῶν μερῶν εἰς ἀλλοίωσιν ἰόντων καὶ πρὸς τὸ φθείρεσθαι διαφόρως κατεσκευασμένων.

ei de phusis kakos te kai anagkaios eimi outos autos ou an o olos kalos exano-2 o mera-2 eis alloiosis eimi-2 kai pros o phtheiro diaphoros kataskeuazo


Marcus Aurelius, Meditations 10.7.1 (DIORISIS sentence 1648)

πότερον γὰρ ἐπεχείρησεν ἡ φύσις αὐτὴ τὰ ἑαυτῆς μέρη κακοῦν καὶ περιπτωτικὰ τῷ κακῷ καὶ ἐξ ἀνάγκης ἔμπτωτα εἰς τὸ κακὸν ποιεῖν, ἢ ἔλαθεν αὐτὴν τοιάδε τινὰ γινόμενα;

poteros gar epicheireo o phusis autos o eautou mera-2 kakoo kai periptotikos o kakos kai ek anagke emptotos eis o kakos poieo ee elauno autos toiosde tis gignomai


Marcus Aurelius, Meditations 10.7.1 (DIORISIS sentence 1649)

ἀμφότερα γὰρ ἀπίθανα.


Marcus Aurelius, Meditations 10.7.2 (DIORISIS sentence 1650)

εἰ δέ τις καὶ ἀφέμενος τῆς φύσεως κατὰ τὸ πεφυκέναι ταῦτα ἐξηγοῖτο, καὶ ὣς γελοῖον ἅμα μὲν φάναι πεφυκέναι τὰ μέρη τοῦ ὅλου μεταβάλλειν, ἅμα δὲ ὡς ἐπί τινι τῶν παρὰ φύσιν συμβαίνοντι θαυμάζειν ἣ δυσχεραίνειν, ἄλλως τε καὶ τῆς διαλύσεως εἰς ταῦτα γινομένης, ἐξ ὧν ἕκαστον συνίσταται.

ei de tis kai aphiemi o phusis kata o phuo outos exegeomai kai os geloios ama men phaino phuo o mera-2 o olos metaballo ama de os-2 epi tis o para phusis sumbaino thaumazo os duscheraino allos-2 te kai o dialusis eis outos gignomai ek os ekastos sunistemi


Marcus Aurelius, Meditations 10.7.2 (DIORISIS sentence 1651)

ἤτοι γὰρ σκεδασμὸς στοιχείων, ἐξ ὧν συνεκρίθη, ἢ τροπὴ τοῦ μὲν στερεμνίου εἰς τὸ γεῶδες, τοῦ δὲ πνευματικοῦ εἰς τὸ ἀερῶδες, ὥστε καὶ ταῦτα ἀναληφθῆναι εἰς τὸν τοῦ ὅλου λόγον, εἴτε κατὰ περίοδον ἐκπυρουμένου εἴτε ἀιδίοις ἀμοιβαῖς ἀνανεουμένου.

etoi gar skedasmos stoicheion ek os sugkrino ee trope o men steremnios eis o geodes o de pneumatikos eis o aerodes oste-2 kai outos analambano eis o o olos logos eite kata periodos1 ekpuroo eite aidios-2 amoibe ananeoomai


Marcus Aurelius, Meditations 10.7.3 (DIORISIS sentence 1652)

καὶ τὸ στερέμνιον δὲ καὶ τὸ πνευματικὸν μὴ φαντάζου τὸ ἀπὸ τῆς πρώτης γενέσεως:

kai o steremnios de kai o pneumatikos me phantazomai o apo o proteros genesis


Marcus Aurelius, Meditations 10.7.3 (DIORISIS sentence 1653)

πᾶν γὰρ τοῦτο ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν ἐκ τῶν σιτίων καὶ τοῦ ἑλκομένου ἀέρος τὴν ἐπιρροὴν ἔλαβεν:

pas gar outos echthes kai tritos emera ek o sition kai o elko aer o epirroe lapto


Marcus Aurelius, Meditations 10.7.3 (DIORISIS sentence 1654)

τοῦτο οὖν ὃ ἔλαβε μεταβάλλει, οὐχ ὃ ἡ μήτηρ ἔτεκεν.

outos oun os lambano metaballo ou os o meter tikto


Marcus Aurelius, Meditations 10.7.3 (DIORISIS sentence 1655)

ὑπόθου δʼ ὅτι ἐκείνῳ σε λίαν προσπλέκει τῷ ἰδίως ποιῷ, οὐδὲν ὄντι οἶμαι πρὸς τὸ νῦν λεγόμενον.

upotithemi de ostis ekeinos su lian prospleko o idios poios-2 oudeis eimi oiomai pros o nun lego


Marcus Aurelius, Meditations 10.8.1 (DIORISIS sentence 1656)

Ὀνόματα θέμενος σαυτῷ ταῦτα:


Marcus Aurelius, Meditations 10.8.1 (DIORISIS sentence 1657)

ἀγαθός, αἰδήμων, ἀληθής, ἔμφρων, σύμφρων, ὑπέρφρων, πρόσεχε μήποτε μετονομάζῃ, κἂν ἀπολλύῃς ταῦτα τὰ ὀνόματα, ταχέως ἐπάνιθι ἐπʼ αὐτά.

agathos aidemon alethes emphron sumphron uperphron prosecho mepote metonomazo kan-2 apollumi outos o onoma tacheos epaneimi epi autos


Marcus Aurelius, Meditations 10.8.1 (DIORISIS sentence 1658)

μέμνησο δὲ ὅτι τὸ μὲν ἔμφρων ἐβούλετό σοι σημαίνειν τὴν ἐφʼ ἕκαστα διαληπτικὴν ἐπίστασιν καὶ τὸ ἀπαρενθύμητον:

mimnesko de ostis o men emphron boulomai su semaino o epi ekastos dialeptikos epistasis kai o


Marcus Aurelius, Meditations 10.8.1 (DIORISIS sentence 1659)

τὸ δὲ σύμφρων τὴν ἑκούσιον ἀπόδεξιν τῶν ὑπὸ τῆς κοινῆς φύσεως ἀπονεμομένων:

o de sumphron o ekousios apodexis o upo o koinos phusis aponemo


Marcus Aurelius, Meditations 10.8.1 (DIORISIS sentence 1660)

τὸ δὲ ὑπέρφρων τὴν ὑπέρτασιν τοῦ φρονοῦντος μορίου ὑπὲρ λείαν ἣ τραχεῖαν κίνησιν τῆς σαρκὸς καὶ τὸ δοξάριον καὶ τὸν θάνατον καὶ ὅσα τοιαῦτα.

o de uperphron o upertasis o phroneo morion uper leia1 os trachus kinesis o sarx kai o doxarion kai o thanatos kai osos toioutos


Marcus Aurelius, Meditations 10.8.2 (DIORISIS sentence 1661)

ἐὰν οὖν διατηρῇς σεαυτὸν ὲν τούτοις τοῖς ὀνόμασι μὴ γλιχόμενος τοῦ ὑπʼ ἄλλων κατὰ ταῦτα ὀνομάζεσθαι, ἔσῃ ἕτερος καὶ εἰς βίον εἰσελεύσῃ ἕτερον.

ean oun diatereo sautou eimi outos o onoma me glichomai o upo allos kata outos onomazo eimi eteros kai eis bios-2 eiseleusis eteros


Marcus Aurelius, Meditations 10.8.2 (DIORISIS sentence 1662)

τὸ γὰρ ἔτι τοιοῦτον εἶναι οἷος μέχρι νῦν γέγονας, καὶ ἐν βίῳ τοιούτῳ σπαράσσεσθαι καὶ μολύνεσθαι, λίαν ἐστὶν ἀναισθήτου καὶ φιλοψύχου καὶ ὁμοίου τοῖς ἡμιβρώτοις θηριομάχοις, οἵτινες μεστοὶ τραυμάτων καὶ λύθρου παρακαλοῦσιν ὅμως εἰς τὴν αὔριον φυλαχθῆναι, παραβληθησόμενοι τοιοῦτοι τοῖς αὐτοῖς ὄνυξι καὶ δήγμασιν.

o gar eti toioutos eimi oios-2 mechri nun gignomai kai en bios-2 toioutos sparasso kai moluno lian eimi anaisthetos kai philopsuchos kai omoios o emibrotos-2 theriomachos ostis mestos trauma kai luthron parakaleo omos-5 eis o aurion phulasso paraballo toioutos o autos onux kai degma


Marcus Aurelius, Meditations 10.8.3 (DIORISIS sentence 1663)

ἐμβίβασον οὖν σαυτὸν εἰς τὰ ὀλίγα ταῦτα ὀνόματα, κἂν μὲν ἐπʼ αὐτῶν μένειν δύνῃ, μένε ὥσπερ εἰς μακάρων τινὰς νήσους μετῳκισμένος:

embibazo oun sautou eis o oligos outos onoma kan-2 men epi autos meno dunamai meno osper-2 eis makar tis nesos metoikizo


Marcus Aurelius, Meditations 10.8.3 (DIORISIS sentence 1664)

ἐὰν δὲ αἴσθῃ ὅτι ἐκπίπτεις καὶ οὐ περικρατεῖς, ἄπιθι θαρρῶν εἰς γωνίαν τινά, ὅπου κρατήσεις, ἢ καὶ παντάπασιν ἔξιθι τοῦ βίου, μὴ ὀργιζόμενος, ἀλλὰ ἁπλῶς καὶ ἐλευθέρως καὶ αἰδημόνως, ἕν γε τοῦτο μόνον πράξας ἐν τῷ βίῳ τὸ οὕτως ἐξελθεῖν.

ean de aisthanomai ostis ekpitno kai ou perikrateo apeimi tharseo eis gonia tis opou kratesis ee kai pantapasi exeimi o bios-2 me orgizo alla aplos-2 kai eleutheros kai aidemon eis-2 ge outos monos prasso en o bios-2 o outos-2 exerchomai


Marcus Aurelius, Meditations 10.8.4 (DIORISIS sentence 1665)

πρὸς μέντοι τὸ μεμνῆσθαι τῶν ὀνομάτων μεγάλως συλλήψεταί σοι τὸ μεμνῆσθαι θεῶν καὶ ὅτιπερ οὐ κολακεύεσθαι οὗτοι θέλουσιν, ἀλλὰ ἐξομοιοῦσθαι ἑαυτοῖς τὰ λογικὰ πάντα καὶ εἶναι τὴν μὲν συκῆν τὰ συκῆς ποιοῦσαν, τὸν δὲ κύνα τὰ κυνός, τὴν δὲ μέλισσαν τὰ μελίσσης, τὸν δὲ ἄνθρωπον τὰ ἀνθρώπου.

pros mentoi o mimnesko o onoma megas sullambano su o mimnesko thea kai ostis ou kolakeuo outos ethelo alla exomoioo eautou o logikos pas kai eimi o men suke o suke poieo o de kuon o kuon o de melizo1 o melissa o de anthropos o anthropos


Marcus Aurelius, Meditations 10.9.1 (DIORISIS sentence 1666)

Μῖμος, πόλεμος, πτοία, νάρκα, δουλεία:


Marcus Aurelius, Meditations 10.9.1 (DIORISIS sentence 1667)

καθʼ ἡμέραν ἀπαλείψεταί σου τὰ ἱερὰ ἐκεῖνα δόγματα, ὁπόσα ἀφυσιολογήτως φαντάζῃ καὶ παραπέμπεις.

kata emera apaleipho su o iera ekeinos dogma oposos aphusiologetos phantazomai kai parapempo


Marcus Aurelius, Meditations 10.9.1 (DIORISIS sentence 1668)

δεῖ δὲ πᾶν οὕτω βλέπειν καὶ πράσσειν ὥστε καὶ τὸ πρακτικὸν ἅμα συντελεῖσθαι καὶ ἅμα τὸ θεωρητικὸν ἐνεργεῖσθαι καὶ τὸ ἐκ τῆς περὶ ἑκάστων ἐπιστήμης αὔθαδες σῴζεσθαι λανθάνον, οὐχὶ κρυπτόμενον.

deomai de pas outos-2 blepo kai prasso oste-2 kai o praktikos ama sunteleo kai ama o theoretikos energeo kai o ek o peri ekastos episteme sozo lanthano ou krupto


Marcus Aurelius, Meditations 10.9.1 (DIORISIS sentence 1669)

πότε γὰρ ἁπλότητος ἀπολαύσεις;


Marcus Aurelius, Meditations 10.9.1 (DIORISIS sentence 1670)

πότε δὲ σεμνότητος;


Marcus Aurelius, Meditations 10.9.1 (DIORISIS sentence 1671)

πότε δὲ τῆς ἐφʼ ἑκάστου γνωρίσεως, τί τε ἐστὶ κατʼ οὐσίαν καὶ τίνα χώραν ἔχει ἐν τῷ κόσμῳ καὶ ἐπὶ πόσον πέφυκεν ὑφίστασθαι καὶ ἐκ τίνων συγκέκριται καὶ τίσι δύναται ὑπάρχειν καὶ τίνες δύνανται αὐτὸ διδόναι τε καὶ ἀφαιρεῖσθαι;

pote-2 de o epi ekastos gnorisis tis-2 te eimi kata ousia kai tis-2 chora echo en o kosmos kai epi posos phuo uphistemi kai ek tis-2 sugkrino kai tis-2 dunamai uparcho kai tis-2 dunamai autos didomi te kai aphaireo


Marcus Aurelius, Meditations 11.1.1 (DIORISIS sentence 1812)

Τὰ ἴδια τῆς λογικῆς ψυχῆς:


Marcus Aurelius, Meditations 11.1.1 (DIORISIS sentence 1813)

ἑαυτὴν ὁρᾷ, ἑαυτὴν διαρθροῖ, ἑαυτὴν ὁποίαν ἂν βούληται ποιεῖ, τὸν καρπὸν ὃν φέρει αὐτὴ καρποῦται( τοὺς γὰρ τῶν φυτῶν καρποὺς καὶ τὸ ἀνάλογον ἐπὶ τῶν ζῴων ἄλλοι καρποῦνταἰ) τοῦ ἰδίου τέλους τυγχάνει, ὅπου ἂν τὸ τοῦ βίου πέρας ἐπιστῇ, οὐχ ὥσπερ ἐπὶ ὀρχήσεως καὶ ὑποκρίσεως καὶ τῶν τοιούτων ἀτελὴς γίνεται ἡ ὅλη πρᾶξις, ἐάν τι ἐγκόψῃ, ἀλλʼ ἐπὶ παντὸς μέρους καὶ ὅπου ἂν καταληφθῇ, πλῆρες καὶ ἀπροσδεὲς ἑαυτῇ τὸ προτεθὲν ποιεῖ, ὥστε εἰπεῖν:

eautou orao eautou diarthreo eautou opoios an boulomai poieo o karpos os phero autos karpoo o gar o phuton karpos kai o analogos epi o zoion-2 allos karpeo o idios telos tugchano opou an o o bios-2 peras ephistemi ou osper-2 epi orchesis kai upokrisis kai o toioutos ateles gignomai o olos praxis ean tis egkopto alla epi pas meros-2 kai opou an katalambano pleres kai aprosdees eautou o protithemi poieo oste-2 eipon


Marcus Aurelius, Meditations 11.1.1 (DIORISIS sentence 1814)

ἐγὼ ἀπέχω τὰ ἐμά.


Marcus Aurelius, Meditations 11.1.2 (DIORISIS sentence 1815)

ἔτι δὲ περιέρχεται τὸν ὅλον κόσμον καὶ τὸ περὶ αὐτὸν κενὸν καὶ τὸ σχῆμα αὐτοῦ καὶ εἰς τὴν ἀπειρίαν τοῦ αἰῶνος ἐκτείνεται καὶ τὴν περιοδικὴν παλιγγενεσίαν τῶν ὅλων ἐμπεριλαμβάνει καὶ περινοεῖ καὶ θεωρεῖ ὅτι οὐδὲν νεώτερον ὄψονται οἱ μεθʼ ἡμᾶς οὐδὲ περιττότερον εἶδον οἱ πρὸ ἡμῶν, ἀλλὰ τρόπον τινὰ ὁ τεσσαρακοντούτης, ἐὰν νοῦν ὁποσονοῦν ἔχῃ, πάντα τὰ γεγονότα καὶ τὰ ἐσόμενα ἑώρακε κατὰ τὸ ὁμοειδές.

eti de perierchomai o olos kosmos kai o peri autos kenos kai o schema-2 autos kai eis o apeiria1 o aion ekteino kai o periodikos paliggenesia o olos emperilambano kai perinoeo kai theoreo-2 ostis oudeis neos orao o meta ego oude perissos eidon o pro ego alla tropos-2 tis o tessarakontoutes ean noos oposos echo pas o gignomai kai o eimi orao kata o omoeides


Marcus Aurelius, Meditations 11.1.2 (DIORISIS sentence 1816)

ἴδιον δὲ λογικῆς ψυχῆς καὶ τὸ φιλεῖν τοὺς πλησίον καὶ ἀλήθεια καὶ αἰδὼς καὶ τὸ μηδὲν ἑαυτῆς προτιμᾶν, ὅπερ ἴδιον καὶ νόμου:

idios de logikos psyche kai o phileo o plesios kai aletheia kai aidos kai o medeis eautou protimao osper idios kai nomos-2


Marcus Aurelius, Meditations 11.1.2 (DIORISIS sentence 1817)

οὕτως ἄῤ οὐδὲν διήνεγκε λόγος ὀρθὸς καὶ λόγος δικαιοσύνης.

outos-2 aroo oudeis diaphero logos orthos kai logos dikaiosune


Marcus Aurelius, Meditations 11.10.1 (DIORISIS sentence 1858)

ʼΟὐκ ἔστι χείρων οὐδεμία φύσις τέχνηςʼ καὶ γὰρ αἱ τέχναι τὰς φύσεις μιμοῦνται.

ou eimi cheiron oudeis phusis techne kai gar o techne o phusis mimeomai


Marcus Aurelius, Meditations 11.10.1 (DIORISIS sentence 1859)

εἰ δὲ τοῦτο, ἡ πασῶν τῶν ἄλλων τελεωτάτη καὶ περιληπτικωτάτη φύσις οὐκ ἂν ἀπολείποιτο τῆς τεχνικῆς εὐμηχανίας.

ei de outos o pas o allos teleios kai perileptikos phusis ou an apoleipo o technikos eumechania


Marcus Aurelius, Meditations 11.10.1 (DIORISIS sentence 1860)

πᾶσαι δέ γε τέχναι τῶν κρειττόνων ἕνεκεν τὰ χείρω ποιοῦσιν:

pas de ge techne o kreisson eneka o cheiron poieo


Marcus Aurelius, Meditations 11.10.1 (DIORISIS sentence 1861)

οὐκοῦν καὶ ἡ κοινὴ φύσις.


Marcus Aurelius, Meditations 11.10.1 (DIORISIS sentence 1862)

καὶ δὴ ἔνθεν μὲν γένεσις δικαιοσύνης, ἀπὸ δὲ ταύτης αἱ λοιπαὶ ἀρεταὶ ὑφίστανται:

kai de-2 enthen men genesis dikaiosune apo de outos o loipos arete uphistemi


Marcus Aurelius, Meditations 11.10.1 (DIORISIS sentence 1863)

οὐ γὰρ τηρηθήσεται τὸ δίκαιον, ἐὰν ἤτοι διαφερώμεθα πρὸς τὰ μέσα ἢ εὐεξαπάτητοι καὶ προπτωτικοὶ καὶ μεταπτωτικοὶ ὦμεν.

ou gar tereo-2 o dikaios ean etoi diaphero pros o mese ee euexapatetos kai proptotikos kai metaptotikos eimi


Marcus Aurelius, Meditations 11.11.1 (DIORISIS sentence 1864)

Οὐκ ἔρχεται ἐπὶ σὲ τὰ πράγματα ὧν αἱ διώξεις καὶ φυγαὶ θορυβοῦσί σε, ἀλλὰ τρόπον τινὰ αὐτὸς ἐπʼ ἐκεῖνα ἔρχῃ:

ou erchomai epi su o pragma os o dioxis kai phuge thorubeo su alla tropos-2 tis autos epi ekeinos erchomai


Marcus Aurelius, Meditations 11.11.1 (DIORISIS sentence 1865)

τὸ γοῦν κρῖμα τὸ περὶ αὐτῶν ἡσυχαζέτω κἀκεῖνα μενεῖ ἀτρεμοῦντα καὶ οὔτε διώκων οὔτε φεύγων ὀφθήσῃ.

o goun krima-2 o peri autos esuchazo ekeinos meno atremeo kai oute dioko oute pheugo orao


Marcus Aurelius, Meditations 11.12.1 (DIORISIS sentence 1866)

Σφαῖρα ψυχῆς αὐτοειδής, ὅταν μήτε ἐκτείνηται ἐπί τι μήτε ἔσω συντρέχῃ μήτε σπειρᾶται μήτε συνιζάνῃ, ἀλλὰ φωτὶ λάμπηται ᾧ τὴν ἀλήθειαν ὁρᾷ τὴν πάντων καὶ τὴν ἐν αὑτῇ.

sphaira psyche autoeides otan mete ekteino epi tis mete eso suntrecho mete mete sunizano alla phaos lampo os o aletheia orao o pas kai o en eautou


Marcus Aurelius, Meditations 11.13.1 (DIORISIS sentence 1867)

Καταφρονήσει μού τις;


Marcus Aurelius, Meditations 11.13.1 (DIORISIS sentence 1868)

ὄψεται.


Marcus Aurelius, Meditations 11.13.1 (DIORISIS sentence 1869)

ἐγὼ δὲ ὄψομαι ἵνα μή τι καταφρονήσεως ἄξιον πράσσων ἣ λέγων εὑρίσκωμαι.

ego de orao ina me tis kataphronesis axios prasso os lego eurisko


Marcus Aurelius, Meditations 11.13.1 (DIORISIS sentence 1870)

μισήσει;


Marcus Aurelius, Meditations 11.13.1 (DIORISIS sentence 1871)

ὄψεται.


Marcus Aurelius, Meditations 11.13.1 (DIORISIS sentence 1872)

ἀλλὰ ἐγὼ εὐμενὴς καὶ εὔνους παντὶ καὶ τούτῳ αὐτῷ ἕτοιμος τὸ παρορώμενον δεῖξαι, οὐκ ὀνειδιστικῶς οὐδὲ ὡς κατεπιδεικνύμενος ὅτι ἀνέχομαι, ἀλλὰ γνησίως καὶ χρηστῶς, οἷος ὁ Φωκίων ἐκεῖνος, εἴ γε μὴ προσεποιεῖτο.

alla ego eumenes kai eunous pas kai outos autos etoimos o parorao deiknumi ou oneidistikos oude os-2 katepideiknumi ostis anecho alla gnesios kai chrestos oios-2 o phokios ekeinos ei ge me prospoieo


Marcus Aurelius, Meditations 11.13.1 (DIORISIS sentence 1873)

τὰ ἔσω γὰρ δεῖ τοιαῦτα εἶναι καὶ ὑπὸ τῶν θεῶν βλέπεσθαι ἄνθρωπον πρὸς μηδὲν ἀγανακτικῶς διατιθέμενον μηδὲ δεινοπαθοῦντα.

o eso gar deomai toioutos eimi kai upo o thea blepo anthropos pros medeis aganaktetikos diatithemi mede deinopatheo


Marcus Aurelius, Meditations 11.13.1 (DIORISIS sentence 1874)

τί γάρ σοι κακόν, εἰ αὐτὸς νῦν ποιεῖς τὸ τῇ φύσει σου οἰκεῖον καὶ δέχῃ τὸ νῦν τῇ τῶν ὅλων φύσει εὔκαιρον, ἄνθρωπος τεταμένος πρὸς τὸ γίνεσθαι δἰ ὅτου δὴ τὸ κοινῇ συμφέρον;

tis-2 gar su kakos ei autos nun poieo o o phusis su oikeios kai dechomai o nun o o olos phusis eukairos anthropos teino pros o gignomai dia ostis de-2 o koine sumphero


Marcus Aurelius, Meditations 11.14.1 (DIORISIS sentence 1875)

Ἀλλήλων καταφρονοῦντες ἀλλήλοις ἀρεσκεύονται καὶ ἀλλήλων ὑπερέχειν θέλοντες ἀλλήλοις ὑποκατακλίνονται.

allelon kataphroneo allelon areskeuomai kai allelon uperecho ethelo allelon upokataklinomai


Marcus Aurelius, Meditations 11.15.1 (DIORISIS sentence 1876)

Ὡς σαπρὸς καὶ κίβδηλος ὁ λέγων:


Marcus Aurelius, Meditations 11.15.1 (DIORISIS sentence 1877)

ἐγὼ προῄρημαι ἁπλῶς σοι προσφέρεσθαι.


Marcus Aurelius, Meditations 11.15.1 (DIORISIS sentence 1878)

τί ποιεῖς, ἄνθρωπε;


Marcus Aurelius, Meditations 11.15.1 (DIORISIS sentence 1879)

τοῦτο οὐ δεῖ προλέγειν.


Marcus Aurelius, Meditations 11.15.1 (DIORISIS sentence 1880)

αὐτὸ φανήσεται:


Marcus Aurelius, Meditations 11.15.1 (DIORISIS sentence 1881)

ἐπὶ τοῦ μετώπου γεγράφθαι ὀφείλει:


Marcus Aurelius, Meditations 11.15.1 (DIORISIS sentence 1882)

εὐθὺς ἡ φωνὴ τοιοῦτον ἠχεῖ, εὐθὺς ἐν τοῖς ὄμμασιν ἐξέχει, ὡς τῶν ἐραστῶν ἐν τῷ βλέμματι πάντα εὐθὺς γνωρίζει ὁ ἐρώμενος.

euthus o phone toioutos echeo euthus en o omma execho os-2 o erastos en o blemma pas euthus gnorizo o eromenos


Marcus Aurelius, Meditations 11.15.1 (DIORISIS sentence 1883)

τοιοῦτον ὅλως δεῖ τὸν ἁπλοῦν καὶ ἀγαθὸν εἶναι, οἶον γράσωνα, ἵνα ὁ παραστὰς ἅμα τῷ προσελθεῖν, θέλει οὐ θέλει, αἴσθηται.

toioutos olos deomai o aploos kai agathos eimi oios grason ina o paristemi ama o proserchomai ethelo ou ethelo aisthanomai


Marcus Aurelius, Meditations 11.15.1 (DIORISIS sentence 1884)

ἐπιτήδευσις δὲ ἁπλότητος σκάλμη ἐστίν.


Marcus Aurelius, Meditations 11.15.1 (DIORISIS sentence 1885)

οὐδέν ἐστιν αἴσχιον λυκοφιλίας:


Marcus Aurelius, Meditations 11.15.1 (DIORISIS sentence 1886)

πάντων μάλιστα τοῦτο φεῦγε.


Marcus Aurelius, Meditations 11.15.1 (DIORISIS sentence 1887)

ὁ ἀγαθὸς καὶ ἁπλοῦς καὶ εὐμενὴς ἐν τοῖς ὄμμασιν ἔχουσι ταῦτα καὶ οὐ λανθάνει.

o agathos kai aploos kai eumenes en o omma echo outos kai ou lanthano


Marcus Aurelius, Meditations 11.16.1 (DIORISIS sentence 1888)

Κάλλιστα διαζῆν, δύναμις αὕτη ἐν τῇ ψυχῇ, ἐὰν πρὸς τὰ ἀδιάφορά τις ἀδιαφορῇ.

kallista diazao dunamis outos en o psyche ean pros o adiaphoros tis adiaphoreo


Marcus Aurelius, Meditations 11.16.1 (DIORISIS sentence 1889)

ἀδιαφορήσει δέ, ἐὰν ἕκαστον αὐτῶν θεωρῇ διῃρημένως καὶ ὁλικῶς καὶ μεμνημένος ὅτι οὐδὲν αὐτῶν ὑπόληψιν περὶ αὐτοῦ ἡμῖν ἐμποιεῖ οὐδὲ ἔρχεται ἐφʼ ἡμᾶς, ἀλλὰ τὰ μὲν ἀτρεμεῖ, ἡμεῖς δέ ἐσμεν οἱ τὰς περὶ αὐτῶν κρίσεις γεννῶντες καὶ οἷον γράφοντες ἐν ἑαυτοῖς, ἐξὸν μὲν μὴ γράφειν, ἐξὸν δέ, κἄν που λάθῃ, εὐθὺς ἐξαλεῖψαι:

adiaphoreo de ean ekastos autos theoreo-2 dieremenos kai olikos kai mimnesko ostis oudeis autos upolepsis peri autos ego empoieo oude erchomai epi ego alla o men atremeo ego de eimi e o peri autos krisis gennao kai oios-2 grapho en eautou exesti men me grapho exesti de kan-2 pou lanthano euthus exaleipho


Marcus Aurelius, Meditations 11.16.1 (DIORISIS sentence 1890)

ὅτι ὀλίγου χρόνου ἔσται ἡ τοιαύτη προσοχὴ καὶ λοιπὸν πεπαύσεται ὁ βίος.

ostis oligos chronos eimi o toioutos prosoche kai loipos pauo o bios-2


Marcus Aurelius, Meditations 11.16.1 (DIORISIS sentence 1891)

τί μέντοι δύσκολον ἄλλως ἔχειν ταῦτα;

tis-2 mentoi duskolos allos-2 echo outos


Marcus Aurelius, Meditations 11.16.1 (DIORISIS sentence 1892)

εἰ μὲν γὰρ κατὰ φύσιν ἐστί, χαῖρε αὐτοῖς καὶ ῥᾴδια ἔστω σοι:

ei men gar kata phusis eimi chairo autos kai radia eimi su


Marcus Aurelius, Meditations 11.16.1 (DIORISIS sentence 1893)

εἰ δὲ παρὰ φύσιν, ζήτει τί ἐστί σοι κατὰ τὴν σὴν φύσιν καὶ ἐπὶ τοῦτο σπεῦδε, κἂν ἄδοξον ᾖ:

ei de para phusis zeteo tis-2 eimi su kata o sos phusis kai epi outos speudo kan-2 adoxos eimi


Marcus Aurelius, Meditations 11.16.1 (DIORISIS sentence 1894)

παντὶ γὰρ συγγνώμη τὸ ἴδιον ἀγαθὸν ζητοῦντι.


Marcus Aurelius, Meditations 11.17.1 (DIORISIS sentence 1895)

Πόθεν ἐλήλυθεν ἕκαστον καὶ ἐκ τίνων ἕκαστον ὑποκειμένων καὶ εἰς τί μεταβάλλει καὶ οἷον ἔσται μεταβαλὸν καὶ ὡς οὐδὲν κακὸν πείσεται.

pothen-2 erchomai ekastos kai ek tis-2 ekastos upokeimai kai eis tis-2 metaballo kai oios-2 eimi metaballo kai os-2 oudeis kakos pascho


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.1 (DIORISIS sentence 1896)

Πρῶτον, τίς ἡ πρὸς αὐτούς μοι σχέσις καὶ ὅτι ἀλλήλων ἕνεκεν γεγόναμεν καὶ καθʼ ἕτερον λόγον προστησόμενος αὐτῶν γέγονα ὡς κριὸς ποίμνης ἢ ταῦρος ἀγέλης.

proteros tis-2 o pros autos ego schesis kai ostis allelon eneka gignomai kai kata eteros logos proistemi autos gignomai os-2 krios poimne ee tauros agele


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.1 (DIORISIS sentence 1897)

ἄνωθεν δὲ ἔπιθι ἀπὸ τοῦ:


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.1 (DIORISIS sentence 1898)

εἰ μὴ ἄτομοι, φύσις ἡ τὰ ὅλα διοικοῦσα:


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.1 (DIORISIS sentence 1899)

εἰ τοῦτο, τὰ χείρονα τῶν κρειττόνων ἕνεκεν, ταῦτα δὲ ἀλλήλων.

ei outos o cheiron o kreisson eneka outos de allelon


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.1 (DIORISIS sentence 1900)

Δεύτερον δέ, ὁποῖοί τινές εἰσιν ἐπὶ τῆς τραπέζης, ὲν τῷ κλιναρίῳ, τἄλλα:

deuteros de opoios tis eimi epi o trapeza eimi o klinarion allos


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.1 (DIORISIS sentence 1901)

μάλιστα δέ, οἵας ἀνάγκας δογμάτων κειμένας ἔχουσι:

malista de oios-2 anagke dogma keimai echo


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.1 (DIORISIS sentence 1902)

καὶ αὐτὰ δὲ ταῦτα, μεθʼ οἵου τύφου ποιοῦσιν.

kai autos de outos meta oios-2 tuphos poieo


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.2 (DIORISIS sentence 1903)

Τρίτον, ὅτι, εἰ μὲν ὀρθῶς ταῦτα ποιοῦσιν, οὐ δεῖ δυσχεραίνειν:

tritos ostis ei men orthos outos poieo ou deomai duscheraino


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.2 (DIORISIS sentence 1904)

εἰ ὀ οὐκ ὀρθῶς, δηλονότι ἄκοντες καὶ ἀγνοοῦντες.


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.2 (DIORISIS sentence 1905)

πᾶσα γὰρ ψυχὴ ἄκουσα στέρεται, ὥσπερ τοῦ ἀληθοῦς, οὕτως καὶ τοῦ κατʼ ἀξίαν ἑκάστῳ προσφέρεσθαι.

pas gar psyche akouo steromai osper-2 o alethes outos-2 kai o kata axios ekastos prosphero


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.2 (DIORISIS sentence 1906)

ἄχθονται γοῦν ἀκούοντες ἄδικοι καὶ ἀγνώμονες καὶ πλεονέκται καὶ καθάπαξ ἁμαρτητικοὶ περὶ τοὺς πλησίον.

achthomai goun akouo adikos kai agnomon kai pleonektes kai kathapax amartetikos peri o plesios


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.2 (DIORISIS sentence 1907)

Τέταρτον, ὅτι καὶ αὐτὸς πολλὰ ἁμαρτάνεις καὶ ἄλλος τοιοῦτος εἷ:

tetartos ostis kai autos polus amartano kai allos toioutos eimi-2


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.2 (DIORISIS sentence 1908)

καὶ εἴ τινων δὲ ἁμαρτημάτων ἀπέχῃ, ἀλλὰ τήν γε ἕξιν ἐποιστικὴν ἔχεις, εἰ καὶ διὰ δειλίαν ἢ δοξοκοπίαν ἢ τοιοῦτό τι κακὸν ἀπέχῃ τῶν ὁμοίων ἁμαρτημάτων.

kai ei tis de amartema apecho alla o ge exis epoistikos echo ei kai dia deilia ee doxokopia ee toioutos tis kakos apecho o omoios amartema


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.3 (DIORISIS sentence 1909)

Πέμπτον, ὅτι οὐδὲ εἰ ἁμαρτάνουσι κατείληφας:

pemptos ostis oude ei amartano katalambano


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.3 (DIORISIS sentence 1910)

πολλὰ γὰρ κατʼ οἰκονομίαν γίνεται καὶ ὅλως πολλὰ δεῖ πρότερον μαθεῖν, ἵνα τις περὶ ἀλλοτρίας πράξεως καταληπτικῶς τι ἀποφήνηται.

polus gar kata oikonomia gignomai kai olos polus deomai proteros manthano ina tis peri allotrios praxis kataleptikos tis apophaino


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.3 (DIORISIS sentence 1911)

Ἕκτον, ὅτι, ὅταν λίαν ἀγανακτῇς ἢ καὶ δυσπαθῇς, ἀκαριαῖος ὁ ἀνθρώπειος βίος καὶ μετʼ ὀλίγον πάντες ἐξετάθημεν.

ektos-2 ostis otan lian aganakteo ee kai duspatheo akariaios o anthropeios bios-2 kai meta oligos pas ekteino


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.3 (DIORISIS sentence 1912)

Ἕβδομον, ὅτι οὐχ αἱ πράξεις αὐτῶν ἐνοχλοῦσιν ἡμῖν:

ebdomos ostis ou o praxis autos enochleo ego


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.3 (DIORISIS sentence 1913)

ἐκεῖναι γάρ εἰσιν ἐν τοῖς ἐκείνων ἡγεμονικοῖς:

ekeinos gar eimi en o ekeinos egemonikos


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.3 (DIORISIS sentence 1914)

ἀλλὰ αἱ ἡμέτεραι ὑπολήψεις.


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.3 (DIORISIS sentence 1915)

ἆρον γοῦν καὶ θέλησον ἀφεῖναι τὴν ὡς περὶ δεινοῦ κρίσιν καὶ ἀπῆλθεν ἡ ὀργή.

aroo goun kai ethelo aphiemi o os-2 peri deinos krisis kai aperchomai o orge


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.3 (DIORISIS sentence 1916)

πῶς οὖν ἀρεῖς;


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.3 (DIORISIS sentence 1917)

λογισάμενος ὅτι οὐκ αἰσχρόν:


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.3 (DIORISIS sentence 1918)

ἐὰν γὰρ μὴ μόνον ᾖ τὸ αἰσχρὸν κακόν, ἀνάγκη καὶ σὲ πολλὰ ἁμαρτάνειν καὶ λῃστὴν καὶ παντοῖον γενέσθαι.

ean gar me monos eimi o aischros kakos anagke kai su polus amartano kai leistes-2 kai pantoios gignomai


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.4 (DIORISIS sentence 1919)

Ὄγδοον, ὅσῳ χαλεπώτερα ἐπιφέρουσιν αἱ ὀργαὶ καὶ λῦπαι αἱ ἐπὶ τοῖς τοιούτοις, ἤπερ αὐτά ἐστιν ἐφʼ οἷς ὀργιζόμεθα καὶ λυπούμεθα.

ogdoos osos chalepos epiphero o orge kai lupe-2 o epi o toioutos epeirotikos autos eimi epi os orgizo kai lupeo


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.4 (DIORISIS sentence 1920)

Ἔνατον, ὅτι τὸ εὐμενὲς ἀνίκητον, ἐὰν γνήσιον ᾖ καὶ μὴ σεσηρὸς μηδὲ ὑπόκρισις.

enatos ostis o eumenes aniketos ean gnesios eimi kai me sairo2 mede upokrisis


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.4 (DIORISIS sentence 1921)

τί γάρ σοι ποιήσει ὁ ὑβριστικώτατος, ἐὰν διατελῇς εὐμενὴς αὐτῷ καί, εἰ οὕτως ἔτυχε, πρᾴως παραινῇς καὶ μεταδιδάσκῃς εὐσχολῶν παῤ αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ὅτε κακοποιεῖν σε ἐπιχειρεῖ:

tis-2 gar su poieo o ubristikos ean diateleo eumenes autos kai ei outos-2 tugchano praos paraineo kai metadidasko euscholeo peros autos ekeinos o kairos1 ote kakopoieo su epicheireo


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.4 (DIORISIS sentence 1922)

ʼμή, τέκνον:


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.4 (DIORISIS sentence 1923)

πρὸς ἄλλο πεφύκαμεν.


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.4 (DIORISIS sentence 1924)

ἐγὼ μὲν οὐ μὴ βλαβῶ, σὺ δὲ βλάπτῃ, τέκνονʼ.'

ego men ou me blapto su de blapto teknon


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.4 (DIORISIS sentence 1925)

καὶ δεικνύναι εὐαφῶς καὶ ὁλικῶς ὅτι τοῦτο οὕτως ἔχει, ὅτι οὐδὲ μέλισσαι αὐτὸ ποιοῦσιν οὐδʼ ὅσα συναγελαστικὰ πέφυκε.

kai deiknumi euaphes kai olikos ostis outos outos-2 echo ostis oude melissa autos poieo oude osos sunagelastikos phuo


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.4 (DIORISIS sentence 1926)

δεῖ δὲ μήτε εἰρωνικῶς αὐτὸ ποιεῖν μήτε ὀνειδιστικῶς, ἀλλὰ φιλοστόργως καὶ ἀδήκτως τῇ ψυχῇ καὶ μὴ ὡς ἐν σχολῇ μηδὲ ἵνα ἄλλος παραστὰς θαυμάσῃ, ἀλλʼ ἤτοι πρὸς μόνον καὶ ἐὰν ἄλλοι τινὲς περιεστήκωσι.

deomai de mete eironikos autos poieo mete oneidistikos alla philostorgos kai adektos-2 o psyche kai me os-2 en schole mede ina allos paristemi thaumazo alla etoi pros monos kai ean allos tis periistemi


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.5 (DIORISIS sentence 1927)

Τούτων τῶν ἐννέα κεφαλαίων μέμνησο ὡς παρὰ τῶν Μουσῶν δῶρα εἰληφὼς καὶ ἄρξαι ποτὲ ἄνθρωπος εἶναι, ἕως ζῇς.

outos o ennea kephalaios mimnesko os-2 para o mousa doron lambano kai archo potos anthropos eimi eos-4 zao


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.5 (DIORISIS sentence 1928)

φυλακτέον δὲ ἐπίσης τῷ ὀργίζεσθαι αὐτοῖς τὸ κολακεύειν αὐτούς:

phulakteos de epises o orgizo autos o kolakeuo autos


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.5 (DIORISIS sentence 1929)

ἀμφότερα γὰρ ἀκοινώνητα καὶ πρὸς βλάβην φέρει.

amphoteros gar akoinonetos kai pros blabos phero


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.5 (DIORISIS sentence 1930)

πρόχειρον δὲ ἐν ταῖς ὀργαῖς ὅτι οὐχὶ τὸ θυμοῦσθαι ἀνδρικόν, ἀλλὰ τὸ πρᾷον καὶ ἥμερον ὥσπερ ἀνθρωπικώτερον, οὕτως καὶ ἀρρενικώτερον καὶ ἰσχύος καὶ νεύρων καὶ ἀνδρείας τούτῳ μέτεστιν, οὐχὶ τῷ ἀγανακτοῦντι καὶ δυσαρεστοῦντι:

procheiros de en o orge ostis ou o thumoo andrikos alla o praos kai emeros osper-2 anthropikos outos-2 kai arrenikos kai ischus kai neuroo kai andreia outos meteimi ou tis-2 aganakteo kai dusaresteo


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.5 (DIORISIS sentence 1931)

ὅσῳ γὰρ ἀπαθείᾳ τοῦτο οἰκειότερον, τοσούτῳ καὶ δυνάμει.

osos gar apatheia outos oikeios tosoutos kai dunamis


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.5 (DIORISIS sentence 1932)

ὥσπερ τε ἡ λύπη ἀσθενοῦς, οὕτως καὶ ἡ ὀργή:

osper-2 te o lupe-2 asthenes outos-2 kai o orge


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.5 (DIORISIS sentence 1933)

ἀμφότεροι γὰρ τέτρωνται καὶ ἐνδεδώκασιν.


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.6 (DIORISIS sentence 1934)

Εἰ δὲ βούλει, καὶ δέκατον παρὰ τοῦ Μουσηγέτου δῶρον λάβε, ὅτι τὸ μὴ ἀξιοῦν ἁμαρτάνειν τοὺς φαύλους μανικόν:

ei de boulomai kai dekatos para o mousagetes doron lambano ostis o me axioo amartano o phaulos manikos


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.6 (DIORISIS sentence 1935)

ἀδυνάτου γὰρ ἐφίεται.


Marcus Aurelius, Meditations 11.18.6 (DIORISIS sentence 1936)

τὸ δὲ συγχωρεῖν ἄλλοις μὲν εἶναι τοιούτους, ἀξιοῦν δὲ μὴ εἰς σὲ ἁμαρτάνειν, ἄγνωμον καὶ τυραννικόν.

o de sugchoreo allos men eimi toioutos axioo de me eis su amartano agnomon kai turannikos


Marcus Aurelius, Meditations 11.19.1 (DIORISIS sentence 1937)

Τέσσαρας μάλιστα τροπὰς τοῦ ἡγεμονικοῦ παραφυλακτέον διηνεκῶς καὶ ἐπειδὰν φωράσῃς ἀπαλειπτέον, ἐπιλέγοντα ἐφʼ ἑκάστου οὕτως:

tessares malista trope o egemonikos paraphulakteo dienekes kai epeidan phorao apaleipteon epilego epi ekastos outos-2


Marcus Aurelius, Meditations 11.19.1 (DIORISIS sentence 1938)

τοῦτο τὸ φάντασμα οὐκ ἀναγκαῖον:


Marcus Aurelius, Meditations 11.19.1 (DIORISIS sentence 1939)

τοῦτο λυτικὸν κοινωνίας:


Marcus Aurelius, Meditations 11.19.1 (DIORISIS sentence 1940)

τοῦτο οὐκ ἀπὸ σαυτοῦ μέλλεις λέγειν:


Marcus Aurelius, Meditations 11.19.1 (DIORISIS sentence 1941)

τὸ γὰρ μὴ ἀφʼ ἑαυτοῦ λέγειν ἐν τοῖς ἀτοπωτάτοις νόμιζε.

o gar me apo eautou lego en o atopos nomizo


Marcus Aurelius, Meditations 11.19.1 (DIORISIS sentence 1942)

τέταρτον δέ ἐστι, καθὸ σεαυτῷ ὀνειδιεῖς, ὅτι τοῦτο ἡττωμένου ἐστὶ καὶ ὑποκατακλινομένου τοῦ ἐν σοὶ θειοτέρου μέρους τῇ ἀτιμοτέρᾳ καὶ θνητῇ μοίρᾳ, τῇ τοῦ σώματος καὶ ταῖς τούτου τραχείαις ἢ λείαις κινήσεσιν Τὸ μὲν πνευμάτιόν σου καὶ τὸ πυρῶδες πᾶν, ὅσον ἐγκέκραται, καίτοι φύσει ἀνωφερῆ ὄντα, ὅμως πειθόμενα τῇ τῶν ὅλων διατάξει παρακρατεῖται ἐνταῦθα ἐπὶ τοῦ συγκρίματος.

tetartos de eimi katho sautou oneidizo ostis outos essaomai eimi kai upokataklinomai o en su theios meros-2 o atimos kai thnetos moira o o soma kai o outos trachus ee leia1 kinesis o men pneumatios-2 su kai o purodes1 pas osos egkerannumi kaitoi-2 phusis anopheres eimi omos-5 peitho o o olos diataxis parakrateo entautha epi o sugkrima


Marcus Aurelius, Meditations 11.2.1 (DIORISIS sentence 1818)

Ὠιδῆς ἐπιτερποῦς καὶ ὀρχήσεως καὶ παγκρατίου καταφρονήσεις, ἐὰν τὴν μὲν ἐμμελῆ φωνὴν καταμερίσῃς εἰς ἕκαστον τῶν φθόγγων καὶ καθʼ ἕνα πύθῃ σεαυτοῦ, εἰ τούτου ἥττων εἶ:

aoidos epiterpes kai orchesis kai pagkration-2 kataphroneo ean o men emmeles phone katamerizo eis ekastos o phthoggos kai kata enos putho sautou ei outos esson eimi-2


Marcus Aurelius, Meditations 11.2.1 (DIORISIS sentence 1819)

διατραπήσῃ γάρ:


Marcus Aurelius, Meditations 11.2.1 (DIORISIS sentence 1820)

ἐπὶ δὲ ὀρχήσεως τὸ ἀνάλογον ποιήσας καθʼ ἑκάστην κίνησιν ἢ σχέσιν, τὸ δʼ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τοῦ παγκρατίου.

epi de orchesis o analogos poieo kata ekastos kinesis ee schesis o de autos kai epi o pagkration-2


Marcus Aurelius, Meditations 11.2.1 (DIORISIS sentence 1821)

ὅλως οὖν, χωρὶς ἀρετῆς καὶ τῶν ἀπʼ ἀρετῆς, μέμνησο ἐπὶ τὰ κατὰ μέρος τρέχειν καὶ τῇ διαιρέσει αὐτῶν εἰς καταφρόνησιν ἰέναι, τὸ δʼ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τὸν βίον ὅλον μετάφερε.

olos oun choris arete kai o apo arete mimnesko epi o kata meros-2 trecho kai o diairesis autos eis kataphronesis eimi-2 o de autos kai epi o bios-2 olos metaphero


Marcus Aurelius, Meditations 11.20.1 (DIORISIS sentence 1943)

καὶ τὸ γεῶδες δὲ τὸ ἐν σοὶ πᾶν καὶ τὸ ὑγρόν, καίτοι κατωφερῆ ὄντα, ὅμως ἐγήγερται καὶ ἕστηκε τὴν οὐχ ἑαυτῶν φυσικὴν στάσιν.

kai o geodes de o en su pas kai o ugros kaitoi-2 katopheres eimi omos-5 egeiro kai istemi o ou eautou phusikos stasis


Marcus Aurelius, Meditations 11.20.1 (DIORISIS sentence 1944)

οὕτως ἄρα καὶ τὰ στοιχεῖα ὑπακούει τοῖς ὅλοις, ἐπειδάν που καταταχθῇ σὺν βίᾳ, μένοντα μέχρις ἂν ἐκεῖθεν πάλιν τὸ ἐνδόσιμον τῆς διαλύσεως σημήνῃ.

outos-2 ara kai o stoicheion upakouo o olos epeidan pou katatasso sun bia meno mechri an ekeithen palin o endosimos o dialusis semaino


Marcus Aurelius, Meditations 11.20.2 (DIORISIS sentence 1945)

οὐ δεινὸν οὖν μόνον τὸ νοερόν σου μέρος ἀπειθὲς εἶναι καὶ ἀγανακτεῖν τῇ ἑαυτοῦ χώρᾳ;

ou deinos oun monos o noeros su meros-2 apeithes eimi kai aganakteo o eautou chora


Marcus Aurelius, Meditations 11.20.2 (DIORISIS sentence 1946)

καίτοι οὐδέν γε βίαιον τούτῳ ἐπιτάσσεται, ἀλλὰ μόνα ὅσα κατὰ φύσιν ἐστὶν αὐτῷ:

kaitoi-2 oudeis ge biaios outos epitasso alla monos osos kata phusis eimi autos


Marcus Aurelius, Meditations 11.20.2 (DIORISIS sentence 1947)

οὐ μέντοι ἀνέχεται, ἀλλὰ τὴν ἐναντίαν φέρεται.


Marcus Aurelius, Meditations 11.20.2 (DIORISIS sentence 1948)

ἡ γὰρ ἐπὶ τὰ ἀδικήματα καὶ τὰ ἀκολαστήματα καὶ τὰς ὀργὰς καὶ τὰς λύπας καὶ τοὺς φόβους κίνησις οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ ἀφισταμένου τῆς φύσεως.

o gar epi o adikema kai o akolastema-2 kai o orgas kai o lupe-2 kai o phobos kinesis oudeis allos eimi ee aphistemi o phusis


Marcus Aurelius, Meditations 11.20.2 (DIORISIS sentence 1949)

καὶ ὅταν δέ τινι τῶν συμβαινόντων δυσχεραίνῃ τὸ ἡγεμονικόν, καταλείπει καὶ τότε τὴν ἑαυτοῦ χώραν:

kai otan de tis o sumbaino duscheraino o egemonikos katalimpano kai tote o eautou chora


Marcus Aurelius, Meditations 11.20.2 (DIORISIS sentence 1950)

πρὸς ὁσιότητα γὰρ καὶ θεοσέβειαν κατεσκεύασται οὐχ ἧττον ἢ πρὸς δικαιοσύνην.

pros osiotes gar kai theosebeia kataskeuazo ou esson ee pros dikaiosune


Marcus Aurelius, Meditations 11.20.2 (DIORISIS sentence 1951)

καὶ γὰρ ταῦτα ἐν εἴδει ἐστὶ τῆς εὐκοινωνησίας, μᾶλλον δὲ πρεσβύτερα τῶν δικαιοπραγημάτων.

kai gar outos en eidos eimi o eukoinonesia mallon de presbus o dikaiopragema-2


Marcus Aurelius, Meditations 11.21.1 (DIORISIS sentence 1952)

ʼὯι μὴ εἶς καὶ ὁ αὐτός ἐστιν ἀεὶ τοῦ βίου σκοπός, οὗτος εἷς καὶ ὁ αὐτὸς δἰ ὅλου τοῦ βίου εἶναι οὐ δύναταιʼ.'

os me eimi-2 kai o autos eimi aei o bios-2 skopos outos eis-2 kai o autos dia olos o bios-2 eimi ou dunamai


Marcus Aurelius, Meditations 11.21.1 (DIORISIS sentence 1953)

οὐκ ἀρκεῖ τὸ εἰρημένον, ἐὰν μὴ κἀκεῖνο προσθῇς, ὁποῖον εἶναι δεῖ τοῦτον τὸν σκοπόν.

ou arkeo o ero ean me ekeinos prostheo opoios eimi deomai outos o skopos


Marcus Aurelius, Meditations 11.21.1 (DIORISIS sentence 1954)

ὥσπερ γὰρ οὐχ ἡ πάντων τῶν ὁπωσοῦν τοῖς πλείοσι δοκούντων ἀγαθῶν ὑπόληψις ὁμοία ἐστίν, ἀλλʼ ἡ τῶν τοιῶνδέ τινων, τουτέστι τῶν κοινῶν, οὕτω καὶ τὸν σκοπὸν δεῖ τὸν κοινωνικὸν καὶ πολιτικὸν ὑποστήσασθαι.

osper-2 gar ou o pas o oposoun o pleion dokeo agathos upolepsis omoios eimi alla o o toiosde tis toutesti o koinos outos-2 kai o skopos deomai o koinonikos kai politikos uphistemi