περὶ γάρ τοι τῶν ποιημάτων ὧν πεποίηκας ἐντείνας τοὺς τοῦ λόγους καὶ τὸ εἰς τὸν προοίμιον καὶ ἄλλοι τινές με ἤδη ἤροντο, ἀτὰρ καὶ πρῴην, ὅτι ποτὲ διανοηθείς, ἐπειδὴ δεῦρο ἦλθες, ἐποίησας αὐτά, πρότερον οὐδὲν πώποτε ποιήσας.

peri gar su o poiema os poieo enteino o o logos kai o eis o prooimion kai allos tis ego ede-2 aroo atar kai proios ostis potos dianoeomai epei deuro erchomai poieo autos proteros oudeis popote poieo


εἰ οὖν τί σοι μέλει τοῦ ἔχειν ἐμὲ ἀποκρίνασθαι ὅταν με αὖθις ἐρωτᾷ— εὖ οἶδα γὰρ ὅτι ἐρήσεται— εἰπὲ τί χρὴ λέγειν.

ei oun tis-2 su melo o echo ego apokrino otan ego authis erotao eu oida gar ostis eromai eipon tis-2 chre lego


λέγε τοίνυν, ἔφη, αὐτῷ, ὦ τἀληθῆ, ὅτι οὐκ ἐκείνῳ βουλόμενος οὐδὲ τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ ἀντίτεχνος εἶναι ἐποίησα ταῦτα— ᾔδη γὰρ ὡς οὐ ῥᾴδιον εἴη— ἀλλʼ ἐνυπνίων τινῶν ἀποπειρώμενος τί λέγοι, καὶ ἀφοσιούμενος εἰ ἄρα πολλάκις ταύτην τὴν μουσικήν μοι ἐπιτάττοι ποιεῖν.

lego toinun phemi autos o-2 alethes ostis ou ekeinos boulomai oude o poiema autos antitechnos eimi poieo outos oida gar os-2 ou raidion aio alla enupnios tis apopeiraomai tis-2 lego kai aphosioo ei ara pollakis outos o mousike ego epitasso poieo


ἦν γὰρ δὴ ἄττα τοιάδε:


πολλάκις μοι φοιτῶν τὸ αὐτὸ ἐνύπνιον ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ, ἄλλοτʼ ἐν ἄλλῃ ὄψει φαινόμενον, τὰ αὐτὰ δὲ λέγον, ὦ ἔφη, μουσικὴν ποίει καὶ ἐργάζου.

pollakis ego phoitao o autos enupnion en o parerchomai bios-2 allote en allos opsis phaino tis-2 autos de lego o-2 phemi mousikos poieo kai ergazomai


καὶ ἐγὼ ἔν γε τῷ πρόσθεν χρόνῳ ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ὑπελάμβανον αὐτό μοι παρακελεύεσθαί τε καὶ ἐπικελεύειν, ὥσπερ οἱ τοῖς θέουσι διακελευόμενοι, καὶ ἐμοὶ οὕτω τὸ ἐνύπνιον ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ἐπικελεύειν, μουσικὴν ποιεῖν, ὡς φιλοσοφίας μὲν οὔσης μεγίστης μουσικῆς, ἐμοῦ δὲ τοῦτο πράττοντος.

kai ego en ge o prosthen chronos osper prasso outos upolambano autos ego parakeleuomai te kai epikeleuo osper-2 e o theo diakeleuomai kai ego outos-2 o enupnion osper prasso outos epikeleuo mousikos poieo os-2 philosophia men eimi megas mousike ego de outos prasso


νῦν δʼ ἐπειδὴ ἥ τε δίκη ἐγένετο καὶ ἡ τοῦ θεοῦ ἑορτὴ διεκώλυέ με ἀποθνῄσκειν, ἔδοξε χρῆναι, εἰ ἄρα πολλάκις μοι προστάττοι τὸ ἐνύπνιον ταύτην τὴν δημώδη μουσικὴν ποιεῖν, μὴ ἀπειθῆσαι αὐτῷ ἀλλὰ ποιεῖν:

nun de epei os te dike gignomai kai o o theos eorte diakoluo ego apothnesko dokeo chre ei ara pollakis ego prostasso o enupnion outos o demodes mousikos poieo me apeitheo autos alla poieo


ἀσφαλέστερον γὰρ εἶναι μὴ ἀπιέναι πρὶν ἀφοσιώσασθαι ποιήσαντα ποιήματα πιθόμενον τῷ ἐνυπνίῳ.

asphales gar eimi me apeimi prin aphosioo poieo poiema peitho o enupnion


οὕτω δὴ πρῶτον μὲν εἰς τὸν θεὸν ἐποίησα οὗ ἦν ἡ παροῦσα θυσία:

outos-2 de-2 proteros men eis o theos poieo e eimi o pareimi thusia


μετὰ δὲ τὸν θεόν, ἐννοήσας ὅτι τὸν ποιητὴν δέοι, εἴπερ μέλλοι ποιητὴς εἶναι, ποιεῖν μύθους ἀλλʼ οὐ λόγους, καὶ αὐτὸς οὐκ ἦ μυθολογικός, διὰ ταῦτα δὴ οὓς προχείρους εἶχον μύθους καὶ ἠπιστάμην τοὺς τούτων ἐποίησα οἷς πρώτοις ἐνέτυχον.

meta de o theos ennoeo ostis o poietes deo eiper mello poietes eimi poieo muthos alla ou logos kai autos ou e-2 muthologikos dia outos de-2 os procheiros echo muthos kai epistamai o outos poieo os proteros entugchano


ταῦτα οὖν, ὦ φράζε, καὶ ἐρρῶσθαι καί, ἂν σωφρονῇ, ἐμὲ διώκειν ὡς τάχιστα.

outos oun o-2 phrazo kai ronnumi kai an sophroneo ego dioko os-2 tachistos


ἄπειμι δέ, ὡς ἔοικε, τήμερον:


κελεύουσι γὰρ καὶ ὁ οἷον παρακελεύῃ, ἔφη, τοῦτο, ὦ πολλὰ γὰρ ἤδη ἐντετύχηκα τῷ ἀνδρί:

keleuo gar kai o oios-2 parakeleuomai phemi outos o-2 polus gar ede-2 entugchano o andris


σχεδὸν οὖν ἐξ ὧν ἐγὼ ᾔσθημαι οὐδʼ ὁπωστιοῦν σοι ἑκὼν εἶναι πείσεται.

schedon oun ek os ego aisthanomai oude oposoun su ekon eimi pascho


τί δέ;


ἦ δʼ ὅς, οὐ φιλόσοφος ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη ὁ ἐθελήσει τοίνυν καὶ καὶ πᾶς ὅτῳ ἀξίως τούτου τοῦ πράγματος μέτεστιν.

e-2 de os ou philosophos ego dokeo phemi o ethelo toinun kai kai pas ostis axios outos o pragma meteimi


οὐ μέντοι ἴσως βιάσεται αὑτόν:


οὐ γάρ φασι θεμιτὸν εἶναι.


καὶ ἅμα λέγων ταῦτα καθῆκε τὰ σκέλη ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ καθεζόμενος οὕτως ἤδη τὰ λοιπὰ διελέγετο.

kai ama lego outos katheko o skelos epi o ge-2 kai kathezomai outos-2 ede-2 o loipos dialego


ἤρετο οὖν αὐτὸν ὁ πῶς τοῦτο λέγεις, ὦ τὸ μὴ θεμιτὸν εἶναι ἑαυτὸν βιάζεσθαι, ἐθέλειν δʼ ἂν τῷ ἀποθνῄσκοντι τὸν φιλόσοφον ἕπεσθαι;

airo oun autos o pos-2 outos lego o-2 o me themitos eimi eautou biazo ethelo de an o apothnesko o philosophos epomai


τί δέ, ὦ οὐκ ἀκηκόατε σύ τε καὶ περὶ τῶν τοιούτων συγγεγονότες;

tis-2 de o-2 ou akouo su te kai peri o toioutos suggignomai


οὐδέν γε σαφές, ὦ ἀλλὰ μὴν καὶ ἐγὼ ἐξ ἀκοῆς περὶ αὐτῶν λέγω:

oudeis ge saphes o-2 alla meis kai ego ek akoe peri autos lego


ἃ μὲν οὖν τυγχάνω ἀκηκοὼς φθόνος οὐδεὶς λέγειν.

os men oun tugchano akouo phthonos oudeis lego


καὶ γὰρ ἴσως καὶ μάλιστα πρέπει μέλλοντα ἐκεῖσε ἀποδημεῖν διασκοπεῖν τε καὶ μυθολογεῖν περὶ τῆς ἀποδημίας τῆς ἐκεῖ, ποίαν τινὰ αὐτὴν οἰόμεθα εἶναι:

kai gar isos-3 kai malista prepo mello ekeise apodemeo diaskopeo te kai muthologeo peri o apodemia o ekei poios tis autos oiomai eimi


τί γὰρ ἄν τις καὶ ποιοῖ ἄλλο ἐν τῷ μέχρι ἡλίου δυσμῶν χρόνῳ;

tis-2 gar an tis kai poieo allos en o mechri elios dusme chronos


κατὰ τί δὴ οὖν ποτε οὔ φασι θεμιτὸν εἶναι αὐτὸν ἑαυτὸν ἀποκτεινύναι, ὦ ἤδη γὰρ ἔγωγε, ὅπερ νυνδὴ σὺ ἤρου, καὶ ἤκουσα, ὅτε παρʼ ἡμῖν διῃτᾶτο, ἤδη δὲ καὶ ἄλλων τινῶν, ὡς οὐ δέοι τοῦτο ποιεῖν:

kata tis-2 de-2 oun pote ou phemi themitos eimi autos eautou apokteino o-2 ede-2 gar ego osper nundi su aroo kai akouo ote para ego diadiaitao ede-2 de kai allos tis os-2 ou deo outos poieo


σαφὲς δὲ περὶ αὐτῶν οὐδενὸς πώποτε οὐδὲν ἀκήκοα.

saphes de peri autos oudeis popote oudeis akouo


Plato, Phaedo 62 (DIORISIS sentence 100)

ὁ μὲν οὖν ἐν ἀπορρήτοις λεγόμενος περὶ αὐτῶν λόγος, ὡς ἔν τινι φρουρᾷ ἐσμεν οἱ ἄνθρωποι καὶ οὐ δεῖ δὴ ἑαυτὸν ἐκ ταύτης λύειν οὐδʼ ἀποδιδράσκειν, μέγας τέ τίς μοι φαίνεται καὶ οὐ ῥᾴδιος διιδεῖν:

o men oun en aporretos lego peri autos logos os-2 en tis phroura eimi o anthropos kai ou deomai de-2 eautou ek outos luo oude apodidrasko megas te tis-2 ego phaino kai ou radios dieidon


Plato, Phaedo 62 (DIORISIS sentence 101)

οὐ μέντοι ἀλλὰ τόδε γέ μοι δοκεῖ, ὦ εὖ λέγεσθαι, τὸ θεοὺς εἶναι ἡμῶν τοὺς ἐπιμελουμένους καὶ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους ἓν τῶν κτημάτων τοῖς θεοῖς εἶναι.

ou mentoi alla ode ge ego dokeo o-2 eu lego o theos eimi ego o epimeleomai kai ego o anthropos eis-2 o ktema o theos eimi


Plato, Phaedo 62 (DIORISIS sentence 102)

ἢ σοὶ οὐ δοκεῖ οὕτως;


Plato, Phaedo 62 (DIORISIS sentence 103)

ἔμοιγε, φησὶν ὁ οὐκοῦν, ἦ δʼ ὅς, καὶ σὺ ἂν τῶν σαυτοῦ κτημάτων εἴ τι αὐτὸ ἑαυτὸ ἀποκτεινύοι, μὴ σημήναντός σου ὅτι βούλει αὐτὸ τεθνάναι, χαλεπαίνοις ἂν αὐτῷ καί, εἴ τινα ἔχοις τιμωρίαν, τιμωροῖο ἄν;

ego phemi o oukoun-2 e-2 de os kai su an o sautou ktema ei tis autos eautou apokteino me semaino su ostis boulomai autos thnesko chalepaino an autos kai ei tis echo timoria timoros an


Plato, Phaedo 62 (DIORISIS sentence 104)

πάνυ γʼ, ἔφη.


Plato, Phaedo 62 (DIORISIS sentence 105)

ἴσως τοίνυν ταύτῃ οὐκ ἄλογον μὴ πρότερον αὑτὸν ἀποκτεινύναι δεῖν, πρὶν ἀνάγκην τινὰ θεὸς ἐπιπέμψῃ, ὥσπερ καὶ τὴν νῦν ἡμῖν παροῦσαν.

isos-3 toinun outos ou alogos me proteros eautou apokteino deo prin anagke tis theos epepeimi osper-2 kai o nun ego pareimi


Plato, Phaedo 62 (DIORISIS sentence 106)

ἀλλʼ εἰκός, ἔφη ὁ τοῦτό γε φαίνεται.


Plato, Phaedo 62 (DIORISIS sentence 107)

ὃ μέντοι νυνδὴ ἔλεγες, τὸ τοὺς φιλοσόφους ῥᾳδίως ἂν ἐθέλειν ἀποθνῄσκειν, ἔοικεν τοῦτο, ὦ ἀτόπῳ, εἴπερ ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν εὐλόγως ἔχει, τὸ θεόν τε εἶναι τὸν ἐπιμελούμενον ἡμῶν καὶ ἡμᾶς ἐκείνου κτήματα εἶναι.

os mentoi nundi lego o o philosophos radios an ethelo apothnesko eoika outos o-2 atopos eiper os nundi lego eulogos echo o theos te eimi o epimeleomai ego kai ego ekeinos ktema eimi


Plato, Phaedo 62 (DIORISIS sentence 108)

τὸ γὰρ μὴ ἀγανακτεῖν τοὺς φρονιμωτάτους ἐκ ταύτης τῆς θεραπείας ἀπιόντας, ἐν ᾗ ἐπιστατοῦσιν αὐτῶν οἵπερ ἄριστοί εἰσιν τῶν ὄντων ἐπιστάται, θεοί, οὐκ ἔχει λόγον:

o gar me aganakteo o phronimos ek outos o therapeia apeimi en os epistateo autos e aristos eimi o eimi epistate-2 theos ou echo logos


Plato, Phaedo 62 (DIORISIS sentence 109)

οὐ γάρ που αὐτός γε αὑτοῦ οἴεται ἄμεινον ἐπιμελήσεσθαι ἐλεύθερος γενόμενος.

ou gar pou autos ge eautou oiomai ameinon epimeleomai eleutheros gignomai


Plato, Phaedo 62 (DIORISIS sentence 110)

ἀλλʼ ἀνόητος μὲν ἄνθρωπος τάχʼ ἂν οἰηθείη ταῦτα, φευκτέον εἶναι ἀπὸ τοῦ δεσπότου, καὶ οὐκ ἂν λογίζοιτο ὅτι οὐ δεῖ ἀπό γε τοῦ ἀγαθοῦ φεύγειν ἀλλʼ ὅτι μάλιστα παραμένειν, διὸ ἀλογίστως ἂν φεύγοι:

alla anoetos men anthropos tacha an oiomai outos pheukteos eimi apo o despotes kai ou an logizomai ostis ou deomai apo ge o agathos pheugo alla ostis malista parameno dio-2 alogistos an pheugo


Plato, Phaedo 62 (DIORISIS sentence 111)

ὁ δὲ νοῦν ἔχων ἐπιθυμοῖ που ἂν ἀεὶ εἶναι παρὰ τῷ αὑτοῦ βελτίονι.

o de noos echo epithumeo pou an aei eimi para o eautou beltion


Plato, Phaedo 62 (DIORISIS sentence 112)

καίτοι οὕτως, ὦ τοὐναντίον εἶναι εἰκὸς ἢ ὃ νυνδὴ ἐλέγετο:

kaitoi-2 outos-2 o-2 enantios eimi eoika ee os nundi lego


Plato, Phaedo 62 (DIORISIS sentence 113)

τοὺς μὲν γὰρ φρονίμους ἀγανακτεῖν ἀποθνῄσκοντας πρέπει, τοὺς δὲ ἄφρονας χαίρειν.

o men gar phronimos aganakteo apothnesko prepo o de aphron chairo


ἀλλὰ προθυμεῖσθαι χρή, ἔφη:


τάχα γὰρ ἂν καὶ ἀκούσαις.


ἴσως μέντοι θαυμαστόν σοι φανεῖται εἰ τοῦτο μόνον τῶν ἄλλων ἁπάντων ἁπλοῦν ἐστιν, καὶ οὐδέποτε τυγχάνει τῷ ἀνθρώπῳ, ὥσπερ καὶ τἆλλα, ἔστιν ὅτε καὶ οἷς βέλτιον ὂν τεθνάναι ἢ ζῆν, οἷς δὲ βέλτιον τεθνάναι, θαυμαστὸν ἴσως σοι φαίνεται εἰ τούτοις τοῖς ἀνθρώποις μὴ ὅσιον αὐτοὺς ἑαυτοὺς εὖ ποιεῖν, ἀλλὰ ἄλλον δεῖ περιμένειν εὐεργέτην.

isos-3 mentoi thaumastos su phaino ei outos monos o allos apas aploos eimi kai oudepote tugchano o anthropos osper-2 kai allos eimi ote kai os beltion eimi thnesko ee zao os de beltion thnesko thaumastos isos-3 su phaino ei outos o anthropos me osios autos eautou eu poieo alla allos deomai perimeno euergetes


καὶ ὁ ἠρέμα ἐπιγελάσας, Ἴττω ἔφη, τῇ αὑτοῦ φωνῇ εἰπών.

kai o erema-2 epigelao oida phemi o eautou phone eipon


καὶ γὰρ ἂν δόξειεν, ἔφη ὁ οὕτω γʼ εἶναι ἄλογον:

kai gar an dokeo phemi o outos-2 ge eimi alogos


οὐ μέντοι ἀλλʼ ἴσως γʼ ἔχει τινὰ λόγον.


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 114)

ἀκούσας οὖν ὁ ἡσθῆναί τέ μοι ἔδοξε τῇ τοῦ κέβητος πραγματείᾳ, καὶ ἐπιβλέψας εἰς ἡμᾶς, ἀεί τοι, ἔφη, λόγους τινὰς ἀνερευνᾷ, καὶ οὐ πάνυ εὐθέως ἐθέλει πείθεσθαι ὅτι ἄν τις εἴπῃ.

akeo oun o edomai te ego dokeo o o pragmateia kai epiblepo eis ego aei toi phemi logos tis anereunao kai ou panu euthus ethelo peitho ostis an tis eipon


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 115)

καὶ ὁ ἀλλὰ μήν, ἔφη, ὦ νῦν γέ μοι δοκεῖ τι καὶ αὐτῷ λέγειν τί γὰρ ἂν βουλόμενοι ἄνδρες σοφοὶ ὡς ἀληθῶς δεσπότας ἀμείνους αὑτῶν φεύγοιεν καὶ ῥᾳδίως ἀπαλλάττοιντο αὐτῶν;

kai o alla mes-2 phemi o-2 nun ge ego dokeo tis kai autos lego tis-2 gar an boulomai aner sophos os-2 alethes despotes ameinon eautou pheugo kai radios apallasso autos


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 116)

καί μοι δοκεῖ εἰς σὲ τείνειν τὸν λόγον, ὅτι οὕτω ῥᾳδίως φέρεις καὶ ἡμᾶς ἀπολείπων καὶ ἄρχοντας ἀγαθούς, ὡς αὐτὸς ὁμολογεῖς, θεούς.

kai ego dokeo eis su teino o logos ostis outos-2 radios phero kai ego apoleipo kai archon agathos os-2 autos omologeo theos


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 117)

δίκαια, ἔφη, λέγετε:


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 118)

οἶμαι γὰρ ὑμᾶς λέγειν ὅτι χρή με πρὸς ταῦτα ἀπολογήσασθαι ὥσπερ ἐν δικαστηρίῳ.

oiomai gar su lego ostis chre ego pros outos apologeomai osper-2 en dikasterion


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 119)

πάνυ μὲν οὖν, ἔφη ὁ φέρε δή, ἦ δʼ ὅς, πειραθῶ πιθανώτερον πρὸς ὑμᾶς ἀπολογήσασθαι ἢ πρὸς τοὺς δικαστάς.

panu men oun phemi o phero de-2 e-2 de os peirao pithanos pros su apologeomai ee pros o dikastes


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 120)

ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ τε καὶ εἰ μὲν μὴ ᾤμην ἥξειν πρῶτον μὲν παρὰ θεοὺς ἄλλους σοφούς τε καὶ ἀγαθούς, ἔπειτα καὶ παρʼ ἀνθρώπους τετελευτηκότας ἀμείνους τῶν ἐνθάδε, ἠδίκουν ἂν οὐκ ἀγανακτῶν τῷ θανάτῳ:

ego gar phemi o-2 te kai ei men me oiomai eko proteros men para theos allos sophos te kai agathos epeita kai para anthropos teleutao ameinon o enthade adikeo an ou aganakteo o thanatos


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 121)

νῦν δὲ εὖ ἴστε ὅτι παρʼ ἄνδρας τε ἐλπίζω ἀφίξεσθαι ἀγαθούς— καὶ τοῦτο μὲν οὐκ ἂν πάνυ διισχυρισαίμην— ὅτι μέντοι παρὰ θεοὺς δεσπότας πάνυ ἀγαθοὺς ἥξειν, εὖ ἴστε ὅτι εἴπερ τι ἄλλο τῶν τοιούτων διισχυρισαίμην ἂν καὶ τοῦτο.

nun de eu oida ostis para aner te elpizo aphizo agathos kai outos men ou an panu diischurizomai-2 ostis mentoi para theos despotes panu agathos eko eu oida ostis eiper tis allos o toioutos diischurizomai-2 an kai outos


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 122)

ὥστε διὰ ταῦτα οὐχ ὁμοίως ἀγανακτῶ, ἀλλʼ εὔελπίς εἰμι εἶναί τι τοῖς τετελευτηκόσι καί, ὥσπερ γε καὶ πάλαι λέγεται, πολὺ ἄμεινον τοῖς ἀγαθοῖς ἢ τοῖς κακοῖς.

oste-2 dia outos ou omoios aganakteo alla euelpis eimi eimi tis o teleutao kai osper-2 ge kai palai lego polus ameinon o agathos ee o kakos


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 123)

τί οὖν, ἔφη ὁ ὦ αὐτὸς ἔχων τὴν διάνοιαν ταύτην ἐν νῷ ἔχεις ἀπιέναι, ἢ κἂν ἡμῖν μεταδοίης;

tis-2 oun phemi o o-2 autos echo o dianoia outos en noos echo apeimi ee kan-2 ego metadidomi


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 124)

κοινὸν γὰρ δὴ ἔμοιγε δοκεῖ καὶ ἡμῖν εἶναι ἀγαθὸν τοῦτο, καὶ ἅμα σοι ἡ ἀπολογία ἔσται, ἐὰν ἅπερ λέγεις ἡμᾶς πείσῃς.

koinos gar de-2 ego dokeo kai ego eimi agathos outos kai ama su o apologia eimi ean os lego ego peitho


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 125)

ἀλλὰ πειράσομαι, ἔφη.


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 126)

πρῶτον δὲ τόνδε σκεψώμεθα τί ἐστιν ὃ βούλεσθαί μοι δοκεῖ πάλαι εἰπεῖν.

proteros de ode skeptomai tis-2 eimi os boulomai ego dokeo palai eipon


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 127)

τί δέ, ὦ ἔφη ὁ ἄλλο γε ἢ πάλαι μοι λέγει ὁ μέλλων σοι δώσειν τὸ φάρμακον ὅτι χρή σοι φράζειν ὡς ἐλάχιστα διαλέγεσθαι;

tis-2 de o-2 phemi o allos ge ee palai ego lego o mello su didomi o pharmakon ostis chre su phrazo os-2 elachistos-2 dialego


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 128)

φησὶ γὰρ θερμαίνεσθαι μᾶλλον διαλεγομένους, δεῖν δὲ οὐδὲν τοιοῦτον προσφέρειν τῷ φαρμάκῳ:

phemi gar thermaino mallon dialego deo de oudeis toioutos prosphero o pharmakon


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 129)

εἰ δὲ μή, ἐνίοτε ἀναγκάζεσθαι καὶ δὶς καὶ τρὶς πίνειν τούς τι τοιοῦτον ποιοῦντας.

ei de me eniote anagkazo kai dis kai tris pino o tis toioutos poieo


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 130)

καὶ ὁ ἔα, ἔφη, χαίρειν αὐτόν:


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 131)

ἀλλὰ μόνον τὸ ἑαυτοῦ παρασκευαζέτω ὡς καὶ δὶς δώσων, ἐὰν δὲ δέῃ, καὶ τρίς.

alla monos o eautou paraskeuazo os-2 kai dis doson ean de deomai kai tris


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 132)

ἀλλὰ σχεδὸν μέν τι ᾔδη, ἔφη ὁ ἀλλά μοι πάλαι πράγματα παρέχει.

alla schedon men tis oida phemi o alla ego palai pragma paracheo


Plato, Phaedo 63 (DIORISIS sentence 133)

ἔα αὐτόν, ἔφη.


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 134)

ἀλλʼ ὑμῖν δὴ τοῖς δικασταῖς βούλομαι ἤδη τὸν λόγον ἀποδοῦναι, ὥς μοι φαίνεται εἰκότως ἀνὴρ τῷ ὄντι ἐν φιλοσοφίᾳ διατρίψας τὸν βίον θαρρεῖν μέλλων ἀποθανεῖσθαι καὶ εὔελπις εἶναι ἐκεῖ μέγιστα οἴσεσθαι ἀγαθὰ ἐπειδὰν τελευτήσῃ.

alla su de-2 o dikastes boulomai ede-2 o logos apodidomi os-2 ego phaino eoikotos aner o eimi en philosophia diatribo o bios-2 tharseo mello apothnesko kai euelpis eimi ekei megas phero agathos epeidan teleutao


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 135)

πῶς ἂν οὖν δὴ τοῦθʼ οὕτως ἔχοι, ὦ τε καὶ ἐγὼ πειράσομαι φράσαι.

pos-2 an oun de-2 outos outos-2 echo o-2 te kai ego peirao phrazo


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 136)

κινδυνεύουσι γὰρ ὅσοι τυγχάνουσιν ὀρθῶς ἁπτόμενοι φιλοσοφίας λεληθέναι τοὺς ἄλλους ὅτι οὐδὲν ἄλλο αὐτοὶ ἐπιτηδεύουσιν ἢ ἀποθνῄσκειν τε καὶ τεθνάναι.

kinduneuo gar osos tugchano orthos apto philosophia lanthano o allos ostis oudeis allos autos epitedeuo ee apothnesko te kai thnesko


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 137)

εἰ οὖν τοῦτο ἀληθές, ἄτοπον δήπου ἂν εἴη προθυμεῖσθαι μὲν ἐν παντὶ τῷ βίῳ μηδὲν ἄλλο ἢ τοῦτο, ἥκοντος δὲ δὴ αὐτοῦ ἀγανακτεῖν ὃ πάλαι προυθυμοῦντό τε καὶ ἐπετήδευον.

ei oun outos alethes atopos depou an aio prothumeomai men en pas o bios-2 medeis allos ee outos eko de de-2 autos aganakteo os palai prothumeomai te kai epitedeuo


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 138)

καὶ ὁ γελάσας, νὴ τὸν ἔφη, ὦ οὐ πάνυ γέ με νυνδὴ γελασείοντα ἐποίησας γελάσαι.

kai o gelao ne-2 o phemi o-2 ou panu ge ego nundi gelaseio poieo gelao


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 139)

οἶμαι γὰρ ἂν τοὺς πολλοὺς αὐτὸ τοῦτο ἀκούσαντας δοκεῖν εὖ πάνυ εἰρῆσθαι εἰς τοὺς φιλοσοφοῦντας— καὶ συμφάναι ἂν τοὺς μὲν παρʼ ἡμῖν ἀνθρώπους καὶ πάνυ— ὅτι τῷ ὄντι οἱ φιλοσοφοῦντες θανατῶσι, καὶ σφᾶς γε οὐ λελήθασιν ὅτι ἄξιοί εἰσιν τοῦτο πάσχειν.

oiomai gar an o polus autos outos akouo dokeo eu panu ero eis o philosopheo kai sumphemi an o men para ego anthropos kai panu ostis o eimi e philosopheo thanatao kai spheis ge ou lanthano ostis axios eimi outos pascho


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 140)

καὶ ἀληθῆ γʼ ἂν λέγοιεν, ὦ πλήν γε τοῦ σφᾶς μὴ λεληθέναι.

kai alethes ge an lego o-2 plen ge o spheis me lanthano


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 141)

λέληθεν γὰρ αὐτοὺς ᾗ τε θανατῶσι καὶ ᾗ ἄξιοί εἰσιν θανάτου καὶ οἵου θανάτου οἱ ὡς ἀληθῶς φιλόσοφοι.

lanthano gar autos os te thanatao kai os axios eimi thanatos kai oios-2 thanatos o os-2 alethes philosophos


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 142)

εἴπωμεν γάρ, ἔφη, πρὸς ἡμᾶς αὐτούς, χαίρειν εἰπόντες ἐκείνοις:

eipon gar phemi pros ego autos chairo eipon ekeinos


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 143)

ἡγούμεθά τι τὸν θάνατον εἶναι;


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 144)

πάνυ γε, ἔφη ὑπολαβὼν ὁ ἆρα μὴ ἄλλο τι ἢ τὴν τῆς ψυχῆς ἀπὸ τοῦ σώματος ἀπαλλαγήν;

panu ge phemi upolambano o ara-3 me allos tis ee o o psyche apo o soma apallage


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 145)

καὶ εἶναι τοῦτο τὸ τεθνάναι, χωρὶς μὲν ἀπὸ τῆς ψυχῆς ἀπαλλαγὲν αὐτὸ καθʼ αὑτὸ τὸ σῶμα γεγονέναι, χωρὶς δὲ τὴν ψυχὴν τοῦ σώματος ἀπαλλαγεῖσαν αὐτὴν καθʼ αὑτὴν εἶναι;

kai eimi outos o thnesko choris men apo o psyche apallasso autos kata eautou o soma gignomai choris de o psyche o soma apallasso autos kata eautou eimi


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 146)

ἆρα μὴ ἄλλο τι ᾖ ὁ θάνατος ἢ τοῦτο;

ara-3 me allos tis eimi o thanatos ee outos


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 147)

οὔκ, ἀλλὰ τοῦτο, ἔφη.


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 148)

σκέψαι δή, ὠγαθέ, ἐὰν ἄρα καὶ σοὶ συνδοκῇ ἅπερ ἐμοί:

skeptomai de-2 agathos ean ara kai su sundokeo os ego


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 149)

ἐκ γὰρ τούτων μᾶλλον οἶμαι ἡμᾶς εἴσεσθαι περὶ ὧν σκοποῦμεν.

ek gar outos mallon oiomai ego eimi-2 peri os skopao


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 150)

φαίνεταί σοι φιλοσόφου ἀνδρὸς εἶναι ἐσπουδακέναι περὶ τὰς ἡδονὰς καλουμένας τὰς τοιάσδε, οἷον σιτίων καὶ ποτῶν;

phaino su philosophos aner eimi spoudazo peri o edona kaleo o toiosde oios-2 sition kai potes2


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 151)

ἥκιστα, ὦ ἔφη ὁ τί δὲ τὰς τῶν ἀφροδισίων;

ekistos-2 o-2 phemi o tis-2 de o o aphrodisios


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 152)

οὐδαμῶς.


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 153)

τί δὲ τὰς ἄλλας τὰς περὶ τὸ σῶμα θεραπείας;

tis-2 de o allos o peri o soma therapeia


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 154)

δοκεῖ σοι ἐντίμους ἡγεῖσθαι ὁ τοιοῦτος;


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 155)

οἷον ἱματίων διαφερόντων κτήσεις καὶ ὑποδημάτων καὶ τοὺς ἄλλους καλλωπισμοὺς τοὺς περὶ τὸ σῶμα πότερον τιμᾶν δοκεῖ σοι ἢ ἀτιμάζειν, καθʼ ὅσον μὴ πολλὴ ἀνάγκη μετέχειν αὐτῶν;

oios-2 imation diaphero ktesis kai upodema-2 kai o allos kallopismos o peri o soma poteros timao dokeo su ee atimazo kata osos me polus anagke metecho autos


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 156)

ἀτιμάζειν ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη, ὅ γε ὡς ἀληθῶς φιλόσοφος.

atimazo ego dokeo phemi os ge os-2 alethes philosophos


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 157)

οὐκοῦν ὅλως δοκεῖ σοι, ἔφη, ἡ τοῦ τοιούτου πραγματεία οὐ περὶ τὸ σῶμα εἶναι, ἀλλὰ καθʼ ὅσον δύναται ἀφεστάναι αὐτοῦ, πρὸς δὲ τὴν ψυχὴν τετράφθαι;

oukoun-2 olos dokeo su phemi o o toioutos pragmateia ou peri o soma eimi alla kata osos dunamai aphistemi autos pros de o psyche trepo


Plato, Phaedo 64 (DIORISIS sentence 158)

ἔμοιγε.


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 159)

ἆρʼ οὖν πρῶτον μὲν ἐν τοῖς τοιούτοις δῆλός ἐστιν ὁ φιλόσοφος ἀπολύων ὅτι μάλιστα τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῆς τοῦ σώματος κοινωνίας διαφερόντως τῶν ἄλλων ἀνθρώπων;

ara-3 oun proteros men en o toioutos delos-3 eimi o philosophos apoluo ostis malista o psyche apo o o soma koinonia diapherontos o allos anthropos


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 160)

φαίνεται.


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 161)

καὶ δοκεῖ γέ που, ὦ τοῖς πολλοῖς ἀνθρώποις ᾧ μηδὲν ἡδὺ τῶν τοιούτων μηδὲ μετέχει αὐτῶν οὐκ ἄξιον εἶναι ζῆν, ἀλλʼ ἐγγύς τι τείνειν τοῦ τεθνάναι ὁ μηδὲν φροντίζων τῶν ἡδονῶν αἳ διὰ τοῦ σώματός εἰσιν.

kai dokeo ge pou o-2 o polus anthropos os medeis edus o toioutos mede metecho autos ou axios eimi zao alla eggus tis teino o thnesko o medeis phrontizo o edona os dia o soma eimi


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 162)

πάνυ μὲν οὖν ἀληθῆ λέγεις.


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 163)

τί δὲ δὴ περὶ αὐτὴν τὴν τῆς φρονήσεως κτῆσιν;

tis-2 de de-2 peri autos o o phronesis ktesis


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 164)

πότερον ἐμπόδιον τὸ σῶμα ἢ οὔ, ἐάν τις αὐτὸ ἐν τῇ ζητήσει κοινωνὸν συμπαραλαμβάνῃ;

poteros empodios o soma ee ou ean tis autos en o zetesis koinonos sumparalambano


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 165)

οἷον τὸ τοιόνδε λέγω:


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 166)

ἆρα ἔχει ἀλήθειάν τινα ὄψις τε καὶ ἀκοὴ τοῖς ἀνθρώποις, ἢ τά γε τοιαῦτα καὶ οἱ ποιηταὶ ἡμῖν ἀεὶ θρυλοῦσιν, ὅτι οὔτʼ ἀκούομεν ἀκριβὲς οὐδὲν οὔτε ὁρῶμεν;

ara-3 echo aletheia tis opsis te kai akoe o anthropos ee tis-2 ge toioutos kai o poietes ego aei thruleo ostis oute akouo akribes oudeis oute orao


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 167)

καίτοι εἰ αὗται τῶν περὶ τὸ σῶμα αἰσθήσεων μὴ ἀκριβεῖς εἰσιν μηδὲ σαφεῖς, σχολῇ αἵ γε ἄλλαι:

kaitoi-2 ei outos o peri o soma aisthesis me akribes eimi mede saphes schole os ge allos


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 168)

πᾶσαι γάρ που τούτων φαυλότεραί εἰσιν.


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 169)

ἢ σοὶ οὐ δοκοῦσιν;


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 170)

πάνυ μὲν οὖν, ἔφη.


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 171)

πότε οὖν, ἦ δʼ ὅς, ἡ ψυχὴ τῆς ἀληθείας ἅπτεται;

pote-2 oun e-2 de os o psyche o aletheia apto


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 172)

ὅταν μὲν γὰρ μετὰ τοῦ σώματος ἐπιχειρῇ τι σκοπεῖν, δῆλον ὅτι τότε ἐξαπατᾶται ὑπʼ αὐτοῦ.

otan men gar meta o soma epicheireo tis skopao delos-3 ostis tote exapatao upo autos


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 173)

ἀληθῆ λέγεις.


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 174)

ἆρʼ οὖν οὐκ ἐν τῷ λογίζεσθαι εἴπερ που ἄλλοθι κατάδηλον αὐτῇ γίγνεταί τι τῶν ὄντων;

ara-3 oun ou en o logizomai eiper pou allothi katadelos autos gignomai tis o eimi


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 175)

ναί.


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 176)

λογίζεται δέ γέ που τότε κάλλιστα, ὅταν αὐτὴν τούτων μηδὲν παραλυπῇ, μήτε ἀκοὴ μήτε ὄψις μήτε ἀλγηδὼν μηδέ τις ἡδονή, ἀλλʼ ὅτι μάλιστα αὐτὴ καθʼ αὑτὴν γίγνηται ἐῶσα χαίρειν τὸ σῶμα, καὶ καθʼ ὅσον δύναται μὴ κοινωνοῦσα αὐτῷ μηδʼ ἁπτομένη ὀρέγηται τοῦ ὄντος.

logizomai de ge pou tote kallista otan autos outos medeis paralupeo mete akoe mete opsis mete algedon mede tis edona alla ostis malista autos kata eautou gignomai aio chairo o soma kai kata osos dunamai me koinoneo autos mede apto orego o eimi


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 177)

ἔστι ταῦτα.


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 178)

οὐκοῦν καὶ ἐνταῦθα ἡ τοῦ φιλοσόφου ψυχὴ μάλιστα ἀτιμάζει τὸ σῶμα καὶ φεύγει ἀπʼ αὐτοῦ, ζητεῖ δὲ αὐτὴ καθʼ αὑτὴν γίγνεσθαι;

oukoun-2 kai entautha o o philosophos psyche malista atimazo o soma kai pheugo apo autos zeteo de autos kata eautou gignomai


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 179)

φαίνεται.


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 180)

τί δὲ δὴ τὰ τοιάδε, ὦ φαμέν τι εἶναι δίκαιον αὐτὸ ἢ οὐδέν;

tis-2 de de-2 o toiosde o-2 phemi tis eimi dikaios autos ee oudeis


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 181)

φαμὲν μέντοι νὴ καὶ αὖ καλόν γέ τι καὶ ἀγαθόν;

phemi mentoi ne-2 kai au kalos ge tis kai agathos


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 182)

πῶς δʼ οὔ;


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 183)

ἤδη οὖν πώποτέ τι τῶν τοιούτων τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδες;

ede-2 oun popote tis o toioutos o ophthalmos eidon


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 184)

οὐδαμῶς, ἦ δʼ ὅς.


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 185)

ἀλλʼ ἄλλῃ τινὶ αἰσθήσει τῶν διὰ τοῦ σώματος ἐφήψω αὐτῶν;

alla alle tis aisthesis o dia o soma ephapto autos


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 186)

λέγω δὲ περὶ πάντων, οἷον μεγέθους πέρι, ὑγιείας, ἰσχύος, καὶ τῶν ἄλλων ἑνὶ λόγῳ ἁπάντων τῆς οὐσίας ὃ τυγχάνει ἕκαστον ὄν:

lego de peri pas oios-2 megethos peri ugieia ischus kai o allos eis-2 logos apas o ousia os tugchano ekastos eimi


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 187)

ἆρα διὰ τοῦ σώματος αὐτῶν τὸ ἀληθέστατον θεωρεῖται, ἢ ὧδε ἔχει:

ara-3 dia o soma autos o alethes theoreo-2 ee ode-2 echo


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 188)

ὃς ἂν μάλιστα ἡμῶν καὶ ἀκριβέστατα παρασκευάσηται αὐτὸ ἕκαστον διανοηθῆναι περὶ οὗ σκοπεῖ, οὗτος ἂν ἐγγύτατα ἴοι τοῦ γνῶναι ἕκαστον;

os an malista ego kai akribes paraskeuazo autos ekastos dianoeomai peri e skopao outos an eggutatos eimi-2 o gignosko ekastos


Plato, Phaedo 65 (DIORISIS sentence 189)

πάνυ μὲν οὖν.


Plato, Phaedo 66 (DIORISIS sentence 190)

ἆρʼ οὖν ἐκεῖνος ἂν τοῦτο ποιήσειεν καθαρώτατα ὅστις ὅτι μάλιστα αὐτῇ τῇ διανοίᾳ ἴοι ἐφʼ ἕκαστον, μήτε τινʼ ὄψιν παρατιθέμενος ἐν τῷ διανοεῖσθαι μήτε ἄλλην αἴσθησιν ἐφέλκων μηδεμίαν μετὰ τοῦ λογισμοῦ, ἀλλʼ αὐτῇ καθʼ αὑτὴν εἰλικρινεῖ τῇ διανοίᾳ χρώμενος αὐτὸ καθʼ αὑτὸ εἰλικρινὲς ἕκαστον ἐπιχειροῖ θηρεύειν τῶν ὄντων, ἀπαλλαγεὶς ὅτι μάλιστα ὀφθαλμῶν τε καὶ ὤτων καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν σύμπαντος τοῦ σώματος, ὡς ταράττοντος καὶ οὐκ ἐῶντος τὴν ψυχὴν κτήσασθαι ἀλήθειάν τε καὶ φρόνησιν ὅταν κοινωνῇ;

ara-3 oun ekeinos an outos poieo katharos ostis ostis malista autos o dianoia eimi-2 epi ekastos mete tis opsis paratithemi en o dianoeomai mete allos aisthesis ephelko medeis meta o logismos alla autos kata eautou eilikrines o dianoia chraomai autos kata eautou eilikrines ekastos epicheireo thereuo o eimi apallasso ostis malista ophthalmos te kai aatos kai os-2 epos eipon sumpas o soma os-2 tarasso kai ou aio o psyche ktaomai aletheia te kai phronesis otan koinoneo


Plato, Phaedo 66 (DIORISIS sentence 191)

ἆρʼ οὐχ οὗτός ἐστιν, ὦ εἴπερ τις ἄλλος ὁ τευξόμενος τοῦ ὄντος;

ara-3 ou outos eimi o-2 eiper tis allos o teucho o eimi


Plato, Phaedo 66 (DIORISIS sentence 192)

ὑπερφυῶς, ἔφη ὁ ὡς ἀληθῆ λέγεις, ὦ οὐκοῦν ἀνάγκη, ἔφη, ἐκ πάντων τούτων παρίστασθαι δόξαν τοιάνδε τινὰ τοῖς γνησίως φιλοσόφοις, ὥστε καὶ πρὸς ἀλλήλους τοιαῦτα ἄττα λέγειν, ὅτι κινδυνεύει τοι ὥσπερ ἀτραπός τις ἐκφέρειν ἡμᾶς ὅτι, ἕως ἂν τὸ σῶμα ἔχωμεν καὶ συμπεφυρμένη ᾖ ἡμῶν ἡ ψυχὴ μετὰ τοιούτου κακοῦ, οὐ μή ποτε κτησώμεθα ἱκανῶς οὗ ἐπιθυμοῦμεν:

uperphues phemi o os-2 alethes lego o-2 oukoun-2 anagke phemi ek pas outos paristemi doxa toiosde tis o gnesios philosophos oste-2 kai pros allelon toioutos atta lego ostis kinduneuo su osper-2 atrapos tis ekphero ego ostis eos-4 an o soma echo kai sumphuro eimi ego o psyche meta toioutos kakos ou me pote ktaomai ikanos e epithumeo


Plato, Phaedo 66 (DIORISIS sentence 193)

φαμὲν δὲ τοῦτο εἶναι τὸ ἀληθές.


Plato, Phaedo 66 (DIORISIS sentence 194)

μυρίας μὲν γὰρ ἡμῖν ἀσχολίας παρέχει τὸ σῶμα διὰ τὴν ἀναγκαίαν τροφήν:

murios men gar ego ascholia paracheo o soma dia o anagkaios trophe


Plato, Phaedo 66 (DIORISIS sentence 195)

ἔτι δέ, ἄν τινες νόσοι προσπέσωσιν, ἐμποδίζουσιν ἡμῶν τὴν τοῦ ὄντος θήραν.

eti de an tis nosos prospitno empodizo ego o o eimi thera


Plato, Phaedo 66 (DIORISIS sentence 196)

ἐρώτων δὲ καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ φόβων καὶ εἰδώλων παντοδαπῶν καὶ φλυαρίας ἐμπίμπλησιν ἡμᾶς πολλῆς, ὥστε τὸ λεγόμενον ὡς ἀληθῶς τῷ ὄντι ὑπʼ αὐτοῦ οὐδὲ φρονῆσαι ἡμῖν ἐγγίγνεται οὐδέποτε οὐδέν.

eros-3 de kai epithumia kai phobos kai eidolon pantodapos kai phluaria empiplemi ego polus oste-2 o lego os-2 alethes o eimi upo autos oude phroneo ego eggignomai oudepote oudeis


Plato, Phaedo 66 (DIORISIS sentence 197)

καὶ γὰρ πολέμους καὶ στάσεις καὶ μάχας οὐδὲν ἄλλο παρέχει ἢ τὸ σῶμα καὶ αἱ τούτου ἐπιθυμίαι.

kai gar polemos kai stasis kai mache oudeis allos paracheo ee o soma kai o outos epithumia


Plato, Phaedo 66 (DIORISIS sentence 198)

διὰ γὰρ τὴν τῶν χρημάτων κτῆσιν πάντες οἱ πόλεμοι γίγνονται, τὰ δὲ χρήματα ἀναγκαζόμεθα κτᾶσθαι διὰ τὸ σῶμα, δουλεύοντες τῇ τούτου θεραπείᾳ:

dia gar o o chrema ktesis pas o polemos gignomai o de chrema anagkazo ktaomai dia o soma douleuo o outos therapeia


Plato, Phaedo 66 (DIORISIS sentence 199)

καὶ ἐκ τούτου ἀσχολίαν ἄγομεν φιλοσοφίας πέρι διὰ πάντα ταῦτα.

kai ek outos ascholia ago philosophia peri dia pas outos


Plato, Phaedo 66 (DIORISIS sentence 200)

τὸ δʼ ἔσχατον πάντων ὅτι, ἐάν τις ἡμῖν καὶ σχολὴ γένηται ἀπʼ αὐτοῦ καὶ τραπώμεθα πρὸς τὸ σκοπεῖν τι, ἐν ταῖς ζητήσεσιν αὖ πανταχοῦ παραπῖπτον θόρυβον παρέχει καὶ ταραχὴν καὶ ἐκπλήττει, ὥστε μὴ δύνασθαι ὑπʼ αὐτοῦ καθορᾶν τἀληθές.

o de schetho pas ostis ean tis ego kai schole gignomai apo autos kai trapeo pros o skopao tis en o zetesis au pantachou parapeimi thorubos paracheo kai tarache kai ekplesso oste-2 me dunamai upo autos kathorao alethes


Plato, Phaedo 66 (DIORISIS sentence 201)

ἀλλὰ τῷ ὄντι ἡμῖν δέδεικται ὅτι, εἰ μέλλομέν ποτε καθαρῶς τι εἴσεσθαι, ἀπαλλακτέον αὐτοῦ καὶ αὐτῇ τῇ ψυχῇ θεατέον αὐτὰ τὰ πράγματα:

alla o eimi ego deiknumi ostis ei mello pote katharos tis eimi-2 apallakteon autos kai autos o psyche theateon autos o pragma


Plato, Phaedo 66 (DIORISIS sentence 202)

καὶ τότε, ὡς ἔοικεν, ἡμῖν ἔσται οὗ ἐπιθυμοῦμέν τε καί φαμεν ἐρασταὶ εἶναι, φρονήσεως, ἐπειδὰν τελευτήσωμεν, ὡς ὁ λόγος σημαίνει, ζῶσιν δὲ οὔ.

kai tote os-2 eoika ego eimi e epithumeo te kai phemi erastes eimi phronesis epeidan teleutao os-2 o logos semaino zao de ou


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 203)

εἰ γὰρ μὴ οἷόν τε μετὰ τοῦ σώματος μηδὲν καθαρῶς γνῶναι, δυοῖν θάτερον, ἢ οὐδαμοῦ ἔστιν κτήσασθαι τὸ εἰδέναι ἢ τελευτήσασιν:

ei gar me oios-2 te meta o soma medeis katharos gignosko duo eteros ee oudamos eimi ktaomai o oida ee teleutao


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 204)

τότε γὰρ αὐτὴ καθʼ αὑτὴν ἡ ψυχὴ ἔσται χωρὶς τοῦ σώματος, πρότερον δʼ οὔ.

tote gar autos kata eautou o psyche eimi choris o soma proteros de ou


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 205)

καὶ ἐν ᾧ ἂν ζῶμεν, οὕτως, ὡς ἔοικεν, ἐγγυτάτω ἐσόμεθα τοῦ εἰδέναι, ἐὰν ὅτι μάλιστα μηδὲν ὁμιλῶμεν τῷ σώματι μηδὲ κοινωνῶμεν, ὅτι μὴ πᾶσα ἀνάγκη, μηδὲ ἀναπιμπλώμεθα τῆς τούτου φύσεως, ἀλλὰ καθαρεύωμεν ἀπʼ αὐτοῦ, ἕως ἂν ὁ θεὸς αὐτὸς ἀπολύσῃ ἡμᾶς:

kai en os an zao outos-2 os-2 eoika eggus eimi o oida ean ostis malista medeis omileo o soma mede koinoneo ostis me pas anagke mede anapimplemi o outos phusis alla kathareuo apo autos eos-4 an o theos autos apoluo ego


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 206)

καὶ οὕτω μὲν καθαροὶ ἀπαλλαττόμενοι τῆς τοῦ σώματος ἀφροσύνης, ὡς τὸ εἰκὸς μετὰ τοιούτων τε ἐσόμεθα καὶ γνωσόμεθα διʼ ἡμῶν αὐτῶν πᾶν τὸ εἰλικρινές, τοῦτο δʼ ἐστὶν ἴσως τὸ ἀληθές:

kai outos-2 men katharos apallasso o o soma aphrosune os-2 o eoika meta toioutos te eimi kai gignosko dia ego autos pas o eilikrines outos de eimi isos-3 o alethes


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 207)

μὴ καθαρῷ γὰρ καθαροῦ ἐφάπτεσθαι μὴ οὐ θεμιτὸν ᾖ.

me katharos gar katharos ephapto me ou themitos eimi


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 208)

τοιαῦτα οἶμαι, ὦ ἀναγκαῖον εἶναι πρὸς ἀλλήλους λέγειν τε καὶ δοξάζειν πάντας τοὺς ὀρθῶς φιλομαθεῖς.

toioutos oiomai o-2 anagkaios eimi pros allelon lego te kai doxazo pas o orthos philomatheo


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 209)

ἢ οὐ δοκεῖ σοι οὕτως;


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 210)

παντός γε μᾶλλον, ὦ οὐκοῦν, ἔφη ὁ εἰ ταῦτα ἀληθῆ, ὦ ἑταῖρε, πολλὴ ἐλπὶς ἀφικομένῳ οἷ ἐγὼ πορεύομαι, ἐκεῖ ἱκανῶς, εἴπερ που ἄλλοθι, κτήσασθαι τοῦτο οὗ ἕνεκα ἡ πολλὴ πραγματεία ἡμῖν ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ γέγονεν, ὥστε ἥ γε ἀποδημία ἡ νῦν μοι προστεταγμένη μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος γίγνεται καὶ ἄλλῳ ἀνδρὶ ὃς ἡγεῖταί οἱ παρεσκευάσθαι τὴν διάνοιαν ὥσπερ κεκαθαρμένην.

pas ge mallon o-2 oukoun-2 phemi o ei outos alethes o-2 etairos polus elpis aphikneomai e ego poreuo ekei ikanos eiper pou allothi ktaomai outos e eneka o polus pragmateia ego en o parerchomai bios-2 gignomai oste-2 os ge apodemia o nun ego prostasso meta agathos elpis gignomai kai allos andris os egeomai e paraskeuazo o dianoia osper-2


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 211)

πάνυ μὲν οὖν, ἔφη ὁ κάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται, τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθʼ αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ ἔπειτα μόνην καθʼ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;

panu men oun phemi o katharsis-2 de eimi ara-3 ou outos sumbaino osper palai en o logos lego o chorizo ostis malista apo o soma o psyche kai ethizo autos kata eautou pantachothen ek o soma sunageiro te kai athroizo kai oikeo kata o dunatos kai en o nun pareimi kai en o epeita monos kata eautou ekluo osper-2 desme ek o soma


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 212)

πάνυ μὲν οὖν, ἔφη.


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 213)

οὐκοῦν τοῦτό γε θάνατος ὀνομάζεται, λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ σώματος;

oukoun-2 outos ge thanatos onomazo lusis kai chorismos psyche apo soma


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 214)

παντάπασί γε, ἦ δʼ ὅς.


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 215)

λύειν δέ γε αὐτήν, ὥς φαμεν, προθυμοῦνται ἀεὶ μάλιστα καὶ μόνοι οἱ φιλοσοφοῦντες ὀρθῶς, καὶ τὸ μελέτημα αὐτὸ τοῦτό ἐστιν τῶν φιλοσόφων, λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ σώματος:

luo de ge autos os-2 phemi prothumeomai aei malista kai monos e philosopheo orthos kai o meletema autos outos eimi o philosophos lusis kai chorismos psyche apo soma


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 216)

ἢ οὔ;


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 217)

φαίνεται.


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 218)

οὐκοῦν, ὅπερ ἐν ἀρχῇ ἔλεγον, γελοῖον ἂν εἴη ἄνδρα παρασκευάζονθʼ ἑαυτὸν ἐν τῷ βίῳ ὅτι ἐγγυτάτω ὄντα τοῦ τεθνάναι οὕτω ζῆν, κἄπειθʼ ἥκοντος αὐτῷ τούτου ἀγανακτεῖν;

oukoun-2 osper en arche lego geloios an aio aner paraskeuazo eautou en o bios-2 ostis eggus eimi o thnesko outos-2 zao epeita eko autos outos aganakteo


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 219)

γελοῖον:


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 220)

πῶς δʼ οὔ;


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 221)

τῷ ὄντι ἄρα, ἔφη, ὦ οἱ ὀρθῶς φιλοσοφοῦντες ἀποθνῄσκειν μελετῶσι, καὶ τὸ τεθνάναι ἥκιστα αὐτοῖς ἀνθρώπων φοβερόν.

tis-2 eimi aros phemi o-2 e orthos philosopheo apothnesko meletao kai o thnesko ekistos-2 autos anthropos phoberos


Plato, Phaedo 67 (DIORISIS sentence 222)

ἐκ τῶνδε δὲ σκόπει.


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 223)

εἰ γὰρ διαβέβληνται μὲν πανταχῇ τῷ σώματι, αὐτὴν δὲ καθʼ αὑτὴν ἐπιθυμοῦσι τὴν ψυχὴν ἔχειν, τούτου δὲ γιγνομένου εἰ φοβοῖντο καὶ ἀγανακτοῖεν, οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη, εἰ μὴ ἅσμενοι ἐκεῖσε ἴοιεν, οἷ ἀφικομένοις ἐλπίς ἐστιν οὗ διὰ βίου ἤρων τυχεῖν— ἤρων δὲ φρονήσεως— ᾧ τε διεβέβληντο, τούτου ἀπηλλάχθαι συνόντος αὐτοῖς;

ei gar diaballo men pantache-2 o soma autos de kata eautou epithumeo o psyche echo outos de gignomai ei phobeo kai aganakteo ou polus an alogia aio ei me asmenos ekeise eimi-2 e aphikneomai elpis eimi e dia bios-2 ear tugchano ear de phronesis os te diaballo outos apallasso suneimi autos


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 224)

ἢ ἀνθρωπίνων μὲν παιδικῶν καὶ γυναικῶν καὶ ὑέων ἀποθανόντων πολλοὶ δὴ ἑκόντες ἠθέλησαν εἰς μετελθεῖν, ὑπὸ ταύτης ἀγόμενοι τῆς ἐλπίδος, τῆς τοῦ ὄψεσθαί τε ἐκεῖ ὧν ἐπεθύμουν καὶ συνέσεσθαι:

ee anthropinos men paidikon kai gune kai uios apothnesko polus de-2 ekon ethelo eis meterchomai upo outos ago o elpis o o orao te ekei os epithumeo kai suneimi


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 225)

φρονήσεως δὲ ἄρα τις τῷ ὄντι ἐρῶν, καὶ λαβὼν σφόδρα τὴν αὐτὴν ταύτην ἐλπίδα, μηδαμοῦ ἄλλοθι ἐντεύξεσθαι αὐτῇ ἀξίως λόγου ἢ ἐν ἀγανακτήσει τε ἀποθνῄσκων καὶ οὐχ ἅσμενος εἶσιν αὐτόσε;

phronesis de ara tis o eimi erao1 kai lambano sphodra o autos outos elpis medamos allothi entugchano autos axios logos ee en aganaktesis te apothnesko kai ou asmenos eiseimi autose


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 226)

οἴεσθαί γε χρή, ἐὰν τῷ ὄντι γε ᾖ, ὦ ἑταῖρε, φιλόσοφος:

oiomai ge chre ean o eimi ge eimi o-2 etairos philosophos


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 227)

σφόδρα γὰρ αὐτῷ ταῦτα δόξει, μηδαμοῦ ἄλλοθι καθαρῶς ἐντεύξεσθαι φρονήσει ἀλλʼ ἢ ἐκεῖ.

sphodra gar autos outos dokeo medamos allothi katharos entugchano phronesis alla ee ekei


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 228)

εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει, ὅπερ ἄρτι ἔλεγον, οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη εἰ φοβοῖτο τὸν θάνατον ὁ τοιοῦτος;

ei de outos outos-2 echo osper arti lego ou polus an alogia aio ei phobeo o thanatos o toioutos


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 229)

πολλὴ μέντοι νὴ ἦ δʼ ὅς.


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 230)

οὐκοῦν ἱκανόν σοι τεκμήριον, ἔφη, τοῦτο ἀνδρός, ὃν ἂν ἴδῃς ἀγανακτοῦντα μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι οὐκ ἄρʼ ἦν φιλόσοφος ἀλλά τις φιλοσώματος;

oukoun-2 ikanos su tekmerion phemi outos aner os an eidon aganakteo mello apothnesko ostis ou ara eimi philosophos alla tis philosomatos


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 231)

ὁ αὐτὸς δέ που οὗτος τυγχάνει ὢν καὶ φιλοχρήματος καὶ φιλότιμος, ἤτοι τὰ ἕτερα τούτων ἢ ἀμφότερα.

o autos de pou outos tugchano eimi kai philochrematos kai philotimos etoi o eteros outos ee amphoteros


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 232)

πάνυ, ἔφη, ἔχει οὕτως ὡς λέγεις.


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 233)

ἆρʼ οὖν, ἔφη, ὦ οὐ καὶ ἡ ὀνομαζομένη ἀνδρεία τοῖς οὕτω διακειμένοις μάλιστα προσήκει;

ara-3 oun phemi o-2 ou kai o onomazo andreia o outos-2 diakeimai malista proseko


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 234)

πάντως δήπου, ἔφη.


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 235)

οὐκοῦν καὶ ἡ σωφροσύνη, ἣν καὶ οἱ πολλοὶ ὀνομάζουσι σωφροσύνην, τὸ περὶ τὰς ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι ἀλλʼ ὀλιγώρως ἔχειν καὶ κοσμίως, ἆρʼ οὐ τούτοις μόνοις προσήκει, τοῖς μάλιστα τοῦ σώματος ὀλιγωροῦσίν τε καὶ ἐν φιλοσοφίᾳ ζῶσιν;

oukoun-2 kai o sophrosune os kai o polus onomazo sophrosune o peri o epithumia me ptoeo alla oligoros-2 echo kai kosmios ara-3 ou outos monos proseko o malista o soma oligoreo te kai en philosophia zao


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 236)

ἀνάγκη, ἔφη.


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 237)

εἰ γὰρ ἐθέλεις, ἦ δʼ ὅς, ἐννοῆσαι τήν γε τῶν ἄλλων ἀνδρείαν τε καὶ σωφροσύνην, δόξει σοι εἶναι ἄτοπος.

ei gar ethelo e-2 de os ennoeo o ge o allos andreia te kai sophrosune dokeo su eimi atopos


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 238)

πῶς δή, ὦ οἶσθα, ἦ δʼ ὅς, ὅτι τὸν θάνατον ἡγοῦνται πάντες οἱ ἄλλοι τῶν μεγάλων κακῶν;

pos-2 de-2 o-2 oida e-2 de os ostis o thanatos egeomai pas o allos o megas kakos


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 239)

καὶ μάλʼ, ἔφη.


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 240)

οὐκοῦν φόβῳ μειζόνων κακῶν ὑπομένουσιν αὐτῶν οἱ ἀνδρεῖοι τὸν θάνατον, ὅταν ὑπομένωσιν;

oukoun-2 phobos megas kakos upomeno autos o andreios o thanatos otan upomeno


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 241)

ἔστι ταῦτα.


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 242)

τῷ δεδιέναι ἄρα καὶ δέει ἀνδρεῖοί εἰσι πάντες πλὴν οἱ φιλόσοφοι:

tis-2 deido aros kai deos andreios eimi pas plen o philosophos


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 243)

καίτοι ἄλογόν γε δέει τινὰ καὶ δειλίᾳ ἀνδρεῖον εἶναι.

kaitoi-2 alogos ge deos tis kai deilia andreios eimi


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 244)

πάνυ μὲν οὖν.


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 245)

τί δὲ οἱ κόσμιοι αὐτῶν;


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 246)

οὐ ταὐτὸν τοῦτο πεπόνθασιν:


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 247)

ἀκολασίᾳ τινὶ σώφρονές εἰσιν;


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 248)

καίτοι φαμέν γε ἀδύνατον εἶναι, ἀλλʼ ὅμως αὐτοῖς συμβαίνει τούτῳ ὅμοιον τὸ πάθος τὸ περὶ ταύτην τὴν εὐήθη σωφροσύνην:

kaitoi-2 phemi ge adunatos-2 eimi alla omos-5 autos sumbaino outos omoios o pathos o peri outos o euethes sophrosune


Plato, Phaedo 68 (DIORISIS sentence 249)

φοβούμενοι γὰρ ἑτέρων ἡδονῶν στερηθῆναι καὶ ἐπιθυμοῦντες ἐκείνων, ἄλλων ἀπέχονται ὑπʼ ἄλλων κρατούμενοι.

phobeo gar eteros edona stereo kai epithumeo ekeinos allos apecho upo allos krateo


Plato, Phaedo 69 (DIORISIS sentence 250)

καίτοι καλοῦσί γε ἀκολασίαν τὸ ὑπὸ τῶν ἡδονῶν ἄρχεσθαι, ἀλλʼ ὅμως συμβαίνει αὐτοῖς κρατουμένοις ὑφʼ ἡδονῶν κρατεῖν ἄλλων ἡδονῶν.

kaitoi-2 kaleo ge akolasia o upo o edona archo alla omos-5 sumbaino autos krateo upo edona krateo allos edona


Plato, Phaedo 69 (DIORISIS sentence 251)

τοῦτο δʼ ὅμοιόν ἐστιν ᾧ νυνδὴ ἐλέγετο, τῷ τρόπον τινὰ διʼ ἀκολασίαν αὐτοὺς σεσωφρονίσθαι.

outos de omoios eimi os nundi lego o tropos-2 tis dia akolasia autos sophronizo


Plato, Phaedo 69 (DIORISIS sentence 252)

ἔοικε γάρ.


Plato, Phaedo 69 (DIORISIS sentence 253)

ὦ μακάριε μὴ γὰρ οὐχ αὕτη ᾖ ἡ ὀρθὴ πρὸς ἀρετὴν ἀλλαγή, ἡδονὰς πρὸς ἡδονὰς καὶ λύπας πρὸς λύπας καὶ φόβον πρὸς φόβον καταλλάττεσθαι, μείζω πρὸς ἐλάττω ὥσπερ νομίσματα, ἀλλʼ ᾖ ἐκεῖνο μόνον τὸ νόμισμα ὀρθόν, ἀντὶ οὗ δεῖ πάντα ταῦτα καταλλάττεσθαι, φρόνησις, καὶ μετὰ τούτου τῷ ὄντι ᾖ καὶ ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη καὶ δικαιοσύνη καὶ συλλήβδην ἀληθὴς ἀρετή, μετὰ φρονήσεως, καὶ προσγιγνομένων καὶ ἀπογιγνομένων καὶ ἡδονῶν καὶ φόβων καὶ τῶν ἄλλων πάντων τῶν τοιούτων:

o-2 makarios-2 me gar ou outos eimi o orthos pros arete allage edona pros edona kai lupe-2 pros lupe-2 kai phobos pros phobos katallasso megas pros elasson osper-2 nomisma alla eimi ekeinos monos o nomisma orthos anti e deomai pas outos katallasso phronesis kai meta outos o eimi eimi kai andreia kai sophrosune kai dikaiosune kai sullebden alethes arete meta phronesis kai prosgignomai kai apogignomai kai edona kai phobos kai o allos pas o toioutos


Plato, Phaedo 69 (DIORISIS sentence 254)

χωριζόμενα δὲ φρονήσεως ἀλλαττόμενα ἀντὶ ἀλλήλων μὴ σκιαγραφία τις ᾖ ἡ τοιαύτη ἀρετὴ καὶ τῷ ὄντι ἀνδραποδώδης τε καὶ οὐδὲν ὑγιὲς οὐδʼ ἀληθὲς ἔχῃ, τὸ δʼ ἀληθὲς τῷ ὄντι ᾖ κάθαρσίς τις τῶν τοιούτων πάντων καὶ ἡ σωφροσύνη καὶ ἡ δικαιοσύνη καὶ ἀνδρεία, καὶ αὐτὴ ἡ φρόνησις μὴ καθαρμός τις ᾖ.

chorizo de phronesis allasso anti allelon me skiagraphia tis eimi o toioutos arete kai o eimi andrapododes te kai oudeis ugies oude alethes echo o de alethes o eimi eimi katharsis-2 tis o toioutos pas kai o sophrosune kai o dikaiosune kai andreia kai autos o phronesis me katharmos tis eimi


Plato, Phaedo 69 (DIORISIS sentence 255)

καὶ κινδυνεύουσι καὶ οἱ τὰς τελετὰς ἡμῖν οὗτοι καταστήσαντες οὐ φαῦλοί τινες εἶναι, ἀλλὰ τῷ ὄντι πάλαι αἰνίττεσθαι ὅτι ὃς ἂν ἀμύητος καὶ ἀτέλεστος εἰς ἀφίκηται ἐν βορβόρῳ κείσεται, ὁ δὲ κεκαθαρμένος τε καὶ τετελεσμένος ἐκεῖσε ἀφικόμενος μετὰ θεῶν οἰκήσει.

kai kinduneuo kai e o telete ego outos kathistemi ou phaulos tis eimi alla o eimi palai ainissomai ostis os an amuetos kai atelestos eis aphikneomai en borboros keimai o de te kai teleo ekeise aphikneomai meta thea oikeo


Plato, Phaedo 69 (DIORISIS sentence 256)

εἰσὶν γὰρ δή, φασιν οἱ περὶ τὰς τελετάς, ναρθηκοφόροι μὲν πολλοί, βάκχοι δέ τε παῦροι:

eimi gar de-2 phemi e peri o telete narthekophoros men polus bakchos de te pauros


Plato, Phaedo 69 (DIORISIS sentence 257)

οὗτοι δʼ εἰσὶν κατὰ τὴν ἐμὴν δόξαν οὐκ ἄλλοι ἢ οἱ πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς.

outos de eimi kata o emos doxa ou allos ee e philosopheo orthos


Plato, Phaedo 69 (DIORISIS sentence 258)

ὧν δὴ καὶ ἐγὼ κατά γε τὸ δυνατὸν οὐδὲν ἀπέλιπον ἐν τῷ βίῳ ἀλλὰ παντὶ τρόπῳ προυθυμήθην γενέσθαι:

os de-2 kai ego kata ge o dunatos oudeis apoleipo en o bios-2 alla pas tropos-2 prothumeomai gignomai


Plato, Phaedo 69 (DIORISIS sentence 259)

εἰ δʼ ὀρθῶς προυθυμήθην καί τι ἠνύσαμεν, ἐκεῖσε ἐλθόντες τὸ σαφὲς εἰσόμεθα, ἂν θεὸς ἐθέλῃ, ὀλίγον ὕστερον, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ.

ei de orthos prothumeomai kai tis anuo ekeise erchomai o saphes eimi-2 an theos ethelo oligos usteros os-2 ego dokeo


Plato, Phaedo 69 (DIORISIS sentence 260)

ταῦτʼ οὖν ἐγώ, ἔφη, ὦ τε καὶ ἀπολογοῦμαι, ὡς εἰκότως ὑμᾶς τε ἀπολείπων καὶ τοὺς ἐνθάδε δεσπότας οὐ χαλεπῶς φέρω οὐδʼ ἀγανακτῶ, ἡγούμενος κἀκεῖ οὐδὲν ἧττον ἢ ἐνθάδε δεσπόταις τε ἀγαθοῖς ἐντεύξεσθαι καὶ ἑταίροις:

outos oun ego phemi o-2 te kai apologeomai os-2 eoikotos su te apoleipo kai o enthade despotes ou chalepos phero oude aganakteo egeomai ekei oudeis esson ee enthade despotes te agathos entugchano kai etairos


Plato, Phaedo 69 (DIORISIS sentence 261)

εἴ τι οὖν ὑμῖν πιθανώτερός εἰμι ἐν τῇ ἀπολογίᾳ ἢ τοῖς δικασταῖς, εὖ ἂν ἔχοι.

ei tis oun su pithanos eimi en o apologia ee o dikastes eu an echo


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 262)

εἰπόντος δὴ τοῦ ταῦτα, ὑπολαβὼν ὁ ἔφη:


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 263)

ὦ τὰ μὲν ἄλλα ἔμοιγε δοκεῖ καλῶς λέγεσθαι, τὰ δὲ περὶ τῆς ψυχῆς πολλὴν ἀπιστίαν παρέχει τοῖς ἀνθρώποις μή, ἐπειδὰν ἀπαλλαγῇ τοῦ σώματος, οὐδαμοῦ ἔτι ᾖ, ἀλλʼ ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ διαφθείρηταί τε καὶ ἀπολλύηται ᾗ ἂν ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ, εὐθὺς ἀπαλλαττομένη τοῦ σώματος, καὶ ἐκβαίνουσα ὥσπερ πνεῦμα ἢ καπνὸς διασκεδασθεῖσα οἴχηται διαπτομένη καὶ οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ.

o-2 tis-2 men allos ego dokeo kalos lego o de peri o psyche polus apistia paracheo o anthropos me epeidan apallasso o soma oudamos eti eimi alla ekeinos o emera diaphtheiro te kai apollumi os an o anthropos apothnesko euthus apallasso o soma kai ekbaino osper-2 pneuma ee kapnos diaskedannumi oichomai diapetamai kai oudeis eti oudamos eimi


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 264)

ἐπεί, εἴπερ εἴη που αὐτὴ καθʼ αὑτὴν συνηθροισμένη καὶ ἀπηλλαγμένη τούτων τῶν κακῶν ὧν σὺ νυνδὴ διῆλθες, πολλὴ ἂν εἴη ἐλπὶς καὶ καλή, ὦ ὡς ἀληθῆ ἐστιν ἃ σὺ λέγεις:

epei eiper aio pou autos kata eautou sunathroizo kai apallasso outos o kakos os su nundi dierchomai polus an aio elpis kai kalos o-2 os-2 alethes eimi os su lego


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 265)

ἀλλὰ τοῦτο δὴ ἴσως οὐκ ὀλίγης παραμυθίας δεῖται καὶ πίστεως, ὡς ἔστι τε ψυχὴ ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου καί τινα δύναμιν ἔχει καὶ φρόνησιν.

alla outos de-2 isos-3 ou oligos paramuthia deomai kai pistis os-2 eimi te psyche apothnesko o anthropos kai tis dunamis echo kai phronesis


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 266)

ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις, ὁ ὦ ἀλλὰ τί δὴ ποιῶμεν;

alethes phemi lego o o-2 alla tis-2 de-2 poieo


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 267)

ἢ περὶ αὐτῶν τούτων βούλει διαμυθολογῶμεν, εἴτε εἰκὸς οὕτως ἔχειν εἴτε μή;

ee peri autos outos boulomai diamuthologeo eite eoika outos-2 echo eite me


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 268)

ἐγὼ γοῦν, ἔφη ὁ ἡδέως ἂν ἀκούσαιμι ἥντινα δόξαν ἔχεις περὶ αὐτῶν.

ego goun phemi o edeos an akouo ostis doxa echo peri autos


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 269)

οὔκουν γʼ ἂν οἶμαι, ἦ δʼ ὃς ὁ εἰπεῖν τινα νῦν ἀκούσαντα, οὐδʼ εἰ κωμῳδοποιὸς εἴη, ὡς ἀδολεσχῶ καὶ οὐ περὶ προσηκόντων τοὺς λόγους ποιοῦμαι.

oukoun ge an oiomai e-2 de os o eipon tis nun akouo oude ei komodopoios aio os-2 adolescheo kai ou peri proseko o logos poieo


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 270)

εἰ οὖν δοκεῖ, χρὴ διασκοπεῖσθαι.


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 271)

σκεψώμεθα δὲ αὐτὸ τῇδέ πῃ, εἴτʼ ἄρα ἐν εἰσὶν αἱ ψυχαὶ τελευτησάντων τῶν ἀνθρώπων εἴτε καὶ οὔ.

skeptomai de autos ode pe eite ara en eimi o psyche teleutao o anthropos eite kai ou


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 272)

παλαιὸς μὲν οὖν ἔστι τις λόγος οὗ μεμνήμεθα, ὡς εἰσὶν ἐνθένδε ἀφικόμεναι ἐκεῖ, καὶ πάλιν γε δεῦρο ἀφικνοῦνται καὶ γίγνονται ἐκ τῶν τεθνεώτων:

palaios men oun eimi tis logos e mimnesko os-2 eimi enthende aphikneomai ekei kai palin ge deuro aphikneomai kai gignomai ek o thnesko


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 273)

καὶ εἰ τοῦθʼ οὕτως ἔχει, πάλιν γίγνεσθαι ἐκ τῶν ἀποθανόντων τοὺς ζῶντας, ἄλλο τι ἢ εἶεν ἂν αἱ ψυχαὶ ἡμῶν ἐκεῖ;

kai ei outos outos-2 echo palin gignomai ek o apothnesko o zao allos tis ee eimi an o psyche ego ekei


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 274)

οὐ γὰρ ἄν που πάλιν ἐγίγνοντο μὴ οὖσαι, καὶ τοῦτο ἱκανὸν τεκμήριον τοῦ ταῦτʼ εἶναι, εἰ τῷ ὄντι φανερὸν γίγνοιτο ὅτι οὐδαμόθεν ἄλλοθεν γίγνονται οἱ ζῶντες ἢ ἐκ τῶν τεθνεώτων:

ou gar an pou palin gignomai me eimi kai outos ikanos tekmerion o outos eimi ei o eimi phaneros gignomai ostis oudamothen allothen gignomai e zao ee ek o thnesko


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 275)

εἰ δὲ μὴ ἔστι τοῦτο, ἄλλου ἄν του δέοι λόγου.

ei de me eimi outos allos an tis deo logos


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 276)

πάνυ μὲν οὖν, ἔφη ὁ μὴ τοίνυν κατʼ ἀνθρώπων, ἦ δʼ ὅς, σκόπει μόνον τοῦτο, εἰ βούλει ῥᾷον μαθεῖν, ἀλλὰ καὶ κατὰ ζῴων πάντων καὶ φυτῶν, καὶ συλλήβδην ὅσαπερ ἔχει γένεσιν περὶ πάντων ἴδωμεν ἆρʼ οὑτωσὶ γίγνεται πάντα, οὐκ ἄλλοθεν ἢ ἐκ τῶν ἐναντίων τὰ ἐναντία, ὅσοις τυγχάνει ὂν τοιοῦτόν τι, οἷον τὸ καλὸν τῷ αἰσχρῷ ἐναντίον που καὶ δίκαιον ἀδίκῳ, καὶ ἄλλα δὴ μυρία οὕτως ἔχει.

panu men oun phemi o me toinun kata anthropos e-2 de os skopao monos outos ei boulomai raios-2 manthano alla kai kata zoion-2 pas kai phuton kai sullebden osos echo genesis peri pas eidon ara-3 outosi gignomai pas ou allothen ee ek o enantios o enantios osos tugchano eimi toioutos tis oios-2 o kalos o aischros enantion pou kai dikaios adikos kai allos de-2 murios outos-2 echo


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 277)

τοῦτο οὖν σκεψώμεθα, ἆρα ἀναγκαῖον ὅσοις ἔστι τι ἐναντίον, μηδαμόθεν ἄλλοθεν αὐτὸ γίγνεσθαι ἢ ἐκ τοῦ αὐτῷ ἐναντίου.

outos oun skeptomai ara-3 anagkaion osos eimi tis enantios medamothen allothen autos gignomai ee ek o autos enantios


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 278)

οἷον ὅταν μεῖζόν τι γίγνηται, ἀνάγκη που ἐξ ἐλάττονος ὄντος πρότερον ἔπειτα μεῖζον γίγνεσθαι;

oios-2 otan megas tis gignomai anagke pou ek elasson eimi proteros epeita megas gignomai


Plato, Phaedo 70 (DIORISIS sentence 279)

ναί.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 280)

οὐκοῦν κἂν ἔλαττον γίγνηται, ἐκ μείζονος ὄντος πρότερον ὕστερον ἔλαττον γενήσεται;

oukoun-2 kan-2 elasson gignomai ek megas eimi proteros usteros elasson gignomai


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 281)

ἔστιν οὕτω, ἔφη.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 282)

καὶ μὴν ἐξ ἰσχυροτέρου γε τὸ ἀσθενέστερον καὶ ἐκ βραδυτέρου τὸ θᾶττον;

kai men-2 ek ischuros ge o asthenes kai ek bradus o thasson


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 283)

πάνυ γε.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 284)

τί δέ;


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 285)

ἄν τι χεῖρον γίγνηται, οὐκ ἐξ ἀμείνονος, καὶ ἂν δικαιότερον, ἐξ ἀδικωτέρου;

an tis cheiron gignomai ou ek ameinon kai an dikaios ek adikos


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 286)

πῶς γὰρ οὔ;


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 287)

ἱκανῶς οὖν, ἔφη, ἔχομεν τοῦτο, ὅτι πάντα οὕτω γίγνεται, ἐξ ἐναντίων τὰ ἐναντία πράγματα;

ikanos oun phemi echo outos ostis pas outos-2 gignomai ek enantios o enantios pragma


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 288)

πάνυ γε.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 289)

τί δʼ αὖ;


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 290)

ἔστι τι καὶ τοιόνδε ἐν αὐτοῖς, οἷον μεταξὺ ἀμφοτέρων πάντων τῶν ἐναντίων δυοῖν ὄντοιν δύο γενέσεις, ἀπὸ μὲν τοῦ ἑτέρου ἐπὶ τὸ ἕτερον, ἀπὸ δʼ αὖ τοῦ ἑτέρου πάλιν ἐπὶ τὸ ἕτερον:

eimi tis kai toiosde en autos oios-2 metaxu amphoteros pas o enantios duo eimi duo genesis apo men o eteros epi o eteros apo de au o eteros palin epi o eteros


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 291)

μείζονος μὲν πράγματος καὶ ἐλάττονος μεταξὺ αὔξησις καὶ φθίσις, καὶ καλοῦμεν οὕτω τὸ μὲν αὐξάνεσθαι, τὸ δὲ φθίνειν;

megas men pragma kai elasson metaxu auxesis kai phthisis kai kaleo outos-2 o men auxano o de phthio


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 292)

ναί, ἔφη.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 293)

οὐκοῦν καὶ διακρίνεσθαι καὶ συγκρίνεσθαι, καὶ ψύχεσθαι καὶ θερμαίνεσθαι, καὶ πάντα οὕτω, κἂν εἰ μὴ χρώμεθα τοῖς ὀνόμασιν ἐνιαχοῦ, ἀλλʼ ἔργῳ γοῦν πανταχοῦ οὕτως ἔχειν ἀναγκαῖον, γίγνεσθαί τε αὐτὰ ἐξ ἀλλήλων γένεσίν τε εἶναι ἑκατέρου εἰς ἄλληλα;

oukoun-2 kai diakrino kai sugkrino kai psucho kai thermaino kai pas outos-2 kan-2 ei me chraomai o onoma eniachou alla ergon goun pantachou outos-2 echo anagkaios gignomai te autos ek allelon genesis te eimi ekateros-2 eis allelon


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 294)

πάνυ μὲν οὖν, ἦ δʼ ὅς.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 295)

τί οὖν;


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 296)

ἔφη, τῷ ζῆν ἐστί τι ἐναντίον, ὥσπερ τῷ ἐγρηγορέναι τὸ καθεύδειν;

phemi tis-2 zao eimi tis enantios osper-2 o egeiro o katheudo


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 297)

πάνυ μὲν οὖν, ἔφη.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 298)

τί;


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 299)

τὸ τεθνάναι, ἔφη.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 300)

οὐκοῦν ἐξ ἀλλήλων τε γίγνεται ταῦτα, εἴπερ ἐναντία ἐστιν, καὶ αἱ γενέσεις εἰσὶν αὐτοῖν μεταξὺ δύο δυοῖν ὄντοιν;

oukoun-2 ek allelon te gignomai outos eiper enantios eimi kai o genesis eimi autos metaxu duo duo eimi


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 301)

πῶς γὰρ οὔ;


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 302)

τὴν μὲν τοίνυν ἑτέραν συζυγίαν ὧν νυνδὴ ἔλεγον ἐγώ σοι, ἔφη, ἐρῶ, ὁ καὶ αὐτὴν καὶ τὰς γενέσεις:

o men toinun eteros suzugia os nundi lego ego su phemi eraomai o kai autos kai o genesis


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 303)

σὺ δέ μοι τὴν ἑτέραν.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 304)

λέγω δὲ τὸ μὲν καθεύδειν, τὸ δὲ ἐγρηγορέναι, καὶ ἐκ τοῦ καθεύδειν τὸ ἐγρηγορέναι γίγνεσθαι καὶ ἐκ τοῦ ἐγρηγορέναι τὸ καθεύδειν, καὶ τὰς γενέσεις αὐτοῖν τὴν μὲν καταδαρθάνειν εἶναι, τὴν δʼ ἀνεγείρεσθαι.

lego de o men katheudo o de egeiro kai ek o katheudo o egeiro gignomai kai ek o egeiro o katheudo kai o genesis autos o men katadarthano eimi o de anegeiro


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 305)

ἱκανῶς σοι, ἔφη, ἢ οὔ;


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 306)

πάνυ μὲν οὖν.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 307)

λέγε δή μοι καὶ σύ, ἔφη, οὕτω περὶ ζωῆς καὶ θανάτου.

lego de-2 ego kai su phemi outos-2 peri zoe-2 kai thanatos


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 308)

οὐκ ἐναντίον μὲν φῂς τῷ ζῆν τὸ τεθνάναι εἶναι;

ou enantion men phemi o zao o thnesko eimi


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 309)

ἔγωγε.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 310)

γίγνεσθαι δὲ ἐξ ἀλλήλων;


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 311)

ναί.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 312)

ἐξ οὖν τοῦ ζῶντος τί τὸ γιγνόμενον;


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 313)

τὸ τεθνηκός, ἔφη.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 314)

τί δέ, ἦ δʼ ὅς, ἐκ τοῦ τεθνεῶτος;


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 315)

ἀναγκαῖον, ἔφη, ὁμολογεῖν ὅτι τὸ ζῶν.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 316)

ἐκ τῶν τεθνεώτων ἄρα, ὦ τὰ ζῶντά τε καὶ οἱ ζῶντες γίγνονται;

ek o thnesko aros o-2 tis-2 zao te kai e zao gignomai


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 317)

φαίνεται, ἔφη.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 318)

εἰσὶν ἄρα, ἔφη, αἱ ψυχαὶ ἡμῶν ἐν ἔοικεν.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 319)

οὐκοῦν καὶ τοῖν γενεσέοιν τοῖν περὶ ταῦτα ἥ γʼ ἑτέρα σαφὴς οὖσα τυγχάνει;

oukoun-2 kai o genesis o peri outos os ge eteros saphes eimi tugchano


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 320)

τὸ γὰρ ἀποθνῄσκειν σαφὲς δήπου, ἢ οὔ;


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 321)

πάνυ μὲν οὖν, ἔφη.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 322)

πῶς οὖν, ἦ δʼ ὅς, ποιήσομεν;


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 323)

οὐκ ἀνταποδώσομεν τὴν ἐναντίαν γένεσιν, ἀλλὰ ταύτῃ χωλὴ ἔσται ἡ φύσις;

ou antapodidomi o enantios genesis alla taute cholos-2 eimi o phusis


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 324)

ἢ ἀνάγκη ἀποδοῦναι τῷ ἀποθνῄσκειν ἐναντίαν τινὰ γένεσιν;

ee anagke apodidomi o apothnesko enantios tis genesis


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 325)

πάντως που, ἔφη.


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 326)

τίνα ταύτην;


Plato, Phaedo 71 (DIORISIS sentence 327)

τὸ ἀναβιώσκεσθαι.


Plato, Phaedo 72 (DIORISIS sentence 328)

οὐκοῦν, ἦ δʼ ὅς, εἴπερ ἔστι τὸ ἀναβιώσκεσθαι, ἐκ τῶν τεθνεώτων ἂν εἴη γένεσις εἰς τοὺς ζῶντας αὕτη, τὸ ἀναβιώσκεσθαι;

oukoun-2 e-2 de os eiper eimi o anabioskomai ek o thnesko an aio genesis eis o zao outos o anabioskomai


Plato, Phaedo 72 (DIORISIS sentence 329)

πάνυ γε.


Plato, Phaedo 72 (DIORISIS sentence 330)

ὁμολογεῖται ἄρα ἡμῖν καὶ ταύτῃ τοὺς ζῶντας ἐκ τῶν τεθνεώτων γεγονέναι οὐδὲν ἧττον ἢ τοὺς τεθνεῶτας ἐκ τῶν ζώντων, τούτου δὲ ὄντος ἱκανόν που ἐδόκει τεκμήριον εἶναι ὅτι ἀναγκαῖον τὰς τῶν τεθνεώτων ψυχὰς εἶναί που, ὅθεν δὴ πάλιν γίγνεσθαι.

omologeo ara ego kai taute o zao ek o thnesko gignomai oudeis esson ee o thnesko ek o zao outos de eimi ikanos pou dokeo tekmerion eimi ostis anagkaios o o thnesko psyche eimi pou othen de-2 palin gignomai


Plato, Phaedo 72 (DIORISIS sentence 331)

δοκεῖ μοι, ἔφη, ὦ ἐκ τῶν ὡμολογημένων ἀναγκαῖον οὕτως ἔχειν.

dokeo ego phemi o-2 ek o omologeo anagkaios outos-2 echo


Plato, Phaedo 72 (DIORISIS sentence 332)

ἰδὲ τοίνυν οὕτως, ἔφη, ὦ ὅτι οὐδʼ ἀδίκως ὡμολογήκαμεν, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ.

ide-2 toinun outos-2 phemi o-2 ostis oude adikos omologeo os-2 ego dokeo


Plato, Phaedo 72 (DIORISIS sentence 333)

εἰ γὰρ μὴ ἀεὶ ἀνταποδιδοίη τὰ ἕτερα τοῖς ἑτέροις γιγνόμενα, ὡσπερεὶ κύκλῳ περιιόντα, ἀλλʼ εὐθεῖά τις εἴη ἡ γένεσις ἐκ τοῦ ἑτέρου μόνον εἰς τὸ καταντικρὺ καὶ μὴ ἀνακάμπτοι πάλιν ἐπὶ τὸ ἕτερον μηδὲ καμπὴν ποιοῖτο, οἶσθʼ ὅτι πάντα τελευτῶντα τὸ αὐτὸ σχῆμα ἂν σχοίη καὶ τὸ αὐτὸ πάθος ἂν πάθοι καὶ παύσαιτο γιγνόμενα;

ei gar me aei antapodidomi o eteros o eteros gignomai osper-2 kuklos perieimi1 alla euthus tis aio o genesis ek o eteros monos eis o katantikru kai me anakampto palin epi o eteros mede kampe poieo oida ostis pas teleutao o autos schema-2 an echo kai o autos pathos an pascho kai pauo gignomai


Plato, Phaedo 72 (DIORISIS sentence 334)

πῶς λέγεις;


Plato, Phaedo 72 (DIORISIS sentence 335)

ἔφη.


Plato, Phaedo 72 (DIORISIS sentence 336)

οὐδὲν χαλεπόν, ἦ δʼ ὅς, ἐννοῆσαι ὃ λέγω:

oudeis chalepos e-2 de os ennoeo os lego


Plato, Phaedo 72 (DIORISIS sentence 337)

ἀλλʼ οἷον εἰ τὸ καταδαρθάνειν μὲν εἴη, τὸ δʼ ἀνεγείρεσθαι μὴ ἀνταποδιδοίη γιγνόμενον ἐκ τοῦ καθεύδοντος, οἶσθʼ ὅτι τελευτῶντα πάντʼ ἂν λῆρον τὸν ἀποδείξειεν καὶ οὐδαμοῦ ἂν φαίνοιτο διὰ τὸ καὶ τἆλλα πάντα ταὐτὸν ἐκείνῳ πεπονθέναι, καθεύδειν.

alla oios-2 ei o katadarthano men aio o de anegeiro me antapodidomi gignomai ek o katheudo oida ostis teleutao pas an leros1 o apodeiknumi kai oudamos an phaino dia o kai allos pas tautos-2 ekeinos pascho katheudo


Plato, Phaedo 72 (DIORISIS sentence 338)

κἂν εἰ συγκρίνοιτο μὲν πάντα, διακρίνοιτο δὲ μή, ταχὺ ἂν τὸ τοῦ γεγονὸς εἴη, ὁμοῦ πάντα χρήματα.

kan-2 ei sugkrino men pas diakrino de me tachus an o o gignomai aio omou pas chrema


Plato, Phaedo 72 (DIORISIS sentence 339)

ὡσαύτως δέ, ὦ φίλε καὶ εἰ ἀποθνῄσκοι μὲν πάντα ὅσα τοῦ ζῆν μεταλάβοι, ἐπειδὴ δὲ ἀποθάνοι, μένοι ἐν τούτῳ τῷ σχήματι τὰ τεθνεῶτα καὶ μὴ πάλιν ἀναβιώσκοιτο, ἆρʼ οὐ πολλὴ ἀνάγκη τελευτῶντα πάντα τεθνάναι καὶ μηδὲν ζῆν;

osautos de o-2 philos kai ei apothnesko men pas osos o zao metalambano epei de apothnesko meno en outos o schema-2 o thnesko kai me palin anabioskomai ara-3 ou polus anagke teleutao pas thnesko kai medeis zao


Plato, Phaedo 72 (DIORISIS sentence 340)

εἰ γὰρ ἐκ μὲν τῶν ἄλλων τὰ ζῶντα γίγνοιτο, τὰ δὲ ζῶντα θνῄσκοι, τίς μηχανὴ μὴ οὐχὶ πάντα καταναλωθῆναι εἰς τὸ τεθνάναι;

ei gar ek men o allos o zao gignomai o de zao thnesko tis-2 mechane me ou pas katanalisko eis o thnesko


Plato, Phaedo 72 (DIORISIS sentence 341)

οὐδὲ μία μοι δοκεῖ, ἔφη ὁ ὦ ἀλλά μοι δοκεῖς παντάπασιν ἀληθῆ λέγειν.

oude eis-2 ego dokeo phemi o o-2 alla ego dokeo pantapasi alethes lego


Plato, Phaedo 72 (DIORISIS sentence 342)

ἔστιν γάρ, ἔφη, ὦ ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, παντὸς μᾶλλον οὕτω, καὶ ἡμεῖς αὐτὰ ταῦτα οὐκ ἐξαπατώμενοι ὁμολογοῦμεν, ἀλλʼ ἔστι τῷ ὄντι καὶ τὸ ἀναβιώσκεσθαι καὶ ἐκ τῶν τεθνεώτων τοὺς ζῶντας γίγνεσθαι καὶ τὰς τῶν τεθνεώτων ψυχὰς εἶναι καὶ μήν, ἔφη ὁ ὑπολαβών, καὶ κατʼ ἐκεῖνόν γε τὸν λόγον, ὦ εἰ ἀληθής ἐστιν, ὃν σὺ εἴωθας θαμὰ λέγειν, ὅτι ἡμῖν ἡ μάθησις οὐκ ἄλλο τι ἢ ἀνάμνησις τυγχάνει οὖσα, καὶ κατὰ τοῦτον ἀνάγκη που ἡμᾶς ἐν προτέρῳ τινὶ χρόνῳ μεμαθηκέναι ἃ νῦν ἀναμιμνῃσκόμεθα.

eimi gar phemi o-2 os-2 ego dokeo pas mallon outos-2 kai ego autos outos ou exapatao omologeo alla eimi o eimi kai o anabioskomai kai ek o thnesko o zao gignomai kai o o thnesko psyche eimi kai mes-2 phemi o upolambano kai kata ekeinos ge o logos o-2 ei alethes eimi os su etho thama lego ostis ego o mathesis ou allos tis ee anamnesis tugchano eimi kai kata outos anagke pou ego en proteros tis chronos manthano os nun anamimnesko


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 343)

τοῦτο δὲ ἀδύνατον, εἰ μὴ ἦν που ἡμῖν ἡ ψυχὴ πρὶν ἐν τῷδε τῷ ἀνθρωπίνῳ εἴδει γενέσθαι:

outos de adunatos-2 ei me eimi pou ego o psyche prin en ode o anthropinos eidos gignomai


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 344)

ὥστε καὶ ταύτῃ ἀθάνατον ἡ ψυχή τι ἔοικεν εἶναι.

oste-2 kai taute athanatos o psyche tis eoika eimi


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 345)

ἀλλά, ὦ ἔφη ὁ ὑπολαβών, ποῖαι τούτων αἱ ἀποδείξεις;

alla o-2 phemi o upolambano poa outos o apodeixis


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 346)

ὑπόμνησόν με:


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 347)

οὐ γὰρ σφόδρα ἐν τῷ παρόντι μέμνημαι.


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 348)

ἑνὶ μὲν λόγῳ, ἔφη ὁ καλλίστῳ, ὅτι ἐρωτώμενοι οἱ ἄνθρωποι, ἐάν τις καλῶς ἐρωτᾷ, αὐτοὶ λέγουσιν πάντα ᾗ ἔχει— καίτοι εἰ μὴ ἐτύγχανεν αὐτοῖς ἐπιστήμη ἐνοῦσα καὶ ὀρθὸς λόγος, οὐκ ἂν οἷοί τʼ ἦσαν τοῦτο ποιῆσαι— ἔπειτα ἐάν τις ἐπὶ τὰ διαγράμματα ἄγῃ ἢ ἄλλο τι τῶν τοιούτων, ἐνταῦθα σαφέστατα κατηγορεῖ ὅτι τοῦτο οὕτως ἔχει.

eis-2 men logos phemi o kalos ostis erotao o anthropos ean tis kalos erotao autos lego pas os echo kaitoi-2 ei me tugchano autos episteme eneimi kai orthos logos ou an oios-2 te eimi outos poieo epeita ean tis epi o diagramma ago ee allos tis o toioutos entautha saphes kategoreo ostis outos outos-2 echo


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 349)

εἰ δὲ μὴ ταύτῃ γε, ἔφη, πείθῃ, ὦ ὁ σκέψαι ἂν τῇδέ πῄ σοι σκοπουμένῳ συνδόξῃ.

ei de me taute ge phemi peitho o-2 o skeptomai an ode pe su skopao sundokeo


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 350)

ἀπιστεῖς γὰρ δὴ πῶς ἡ καλουμένη μάθησις ἀνάμνησίς ἐστιν;

apisteo gar de-2 pos-2 o kaleo mathesis anamnesis eimi


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 351)

ἀπιστῶ μέν ἔγωγε, ἦ δʼ ὃς ὁ οὔ, αὐτὸ δὲ τοῦτο, ἔφη, δέομαι παθεῖν περὶ οὗ ὁ λόγος, ἀναμνησθῆναι.

aphistemi men ego e-2 de os o ou autos de outos phemi deomai pascho peri e o logos anamimnesko


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 352)

καὶ σχεδόν γε ἐξ ὧν ἐπεχείρησε λέγειν ἤδη μέμνημαι καὶ πείθομαι:

kai schedon ge ek os epicheireo lego ede-2 mimnesko kai peitho


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 353)

οὐδὲν μεντἂν ἧττον ἀκούοιμι νῦν πῇ σὺ ἐπεχείρησας λέγειν.

oudeis mentoi esson akouo nun pe su epicheireo lego


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 354)

τῇδʼ ἔγωγε, ἦ δʼ ὅς.


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 355)

ὁμολογοῦμεν γὰρ δήπου, εἴ τίς τι ἀναμνησθήσεται, δεῖν αὐτὸν τοῦτο πρότερόν ποτε ἐπίστασθαι.

omologeo gar depou ei tis-2 tis anamimnesko deo autos outos proteros pote ephistemi


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 356)

πάνυ γʼ, ἔφη.


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 357)

ἆρʼ οὖν καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν, ὅταν ἐπιστήμη παραγίγνηται τρόπῳ τοιούτῳ, ἀνάμνησιν εἶναι;

ara-3 oun kai ode omologeo otan episteme paragignomai tropos-2 toioutos anamnesis eimi


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 358)

λέγω δὲ τίνα τρόπον;


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 359)

τόνδε.


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 360)

ἐάν τίς τι ἕτερον ἢ ἰδὼν ἢ ἀκούσας ἤ τινα ἄλλην αἴσθησιν λαβὼν μὴ μόνον ἐκεῖνο γνῷ, ἀλλὰ καὶ ἕτερον ἐννοήσῃ οὗ μὴ ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη ἀλλʼ ἄλλη, ἆρα οὐχὶ τοῦτο δικαίως λέγομεν ὅτι ἀνεμνήσθη, οὗ τὴν ἔννοιαν ἔλαβεν;

ean tis-2 tis eteros ee eidon ee akeo ee tis allos aisthesis lambano me monos ekeinos gignosko alla kai eteros ennoeo e me o autos episteme alla allos ara-3 ou outos dikaios lego ostis anamimnesko e o ennoia lapto


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 361)

πῶς λέγεις;


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 362)

οἷον τὰ τοιάδε:


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 363)

ἄλλη που ἐπιστήμη ἀνθρώπου καὶ λύρας.


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 364)

πῶς γὰρ οὔ;


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 365)

οὐκοῦν οἶσθα ὅτι οἱ ἐρασταί, ὅταν ἴδωσιν λύραν ἢ ἱμάτιον ἢ ἄλλο τι οἷς τὰ παιδικὰ αὐτῶν εἴωθε χρῆσθαι, πάσχουσι τοῦτο:

oukoun-2 oida ostis o erastes otan eidon lura ee imation ee allos tis os o paidikos autos etho chraomai pascho outos


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 366)

ἔγνωσάν τε τὴν λύραν καὶ ἐν τῇ διανοίᾳ ἔλαβον τὸ εἶδος τοῦ παιδὸς οὗ ἦν ἡ λύρα;

gignosko te o lura kai en o dianoia lambano o eidos o pais e eimi o luron


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 367)

τοῦτο δέ ἐστιν ἀνάμνησις:


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 368)

ὥσπερ γε καὶ τις ἰδὼν πολλάκις κέβητος ἀνεμνήσθη, καὶ ἄλλα που μυρία τοιαῦτʼ ἂν εἴη.

osper-2 ge kai tis eidon pollakis anamimnesko kai allos pou murios toioutos an aio


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 369)

μυρία μέντοι νὴ ἔφη ὁ οὐκοῦν, ἦ δʼ ὅς, τὸ τοιοῦτον ἀνάμνησίς τίς ἐστι;

murios mentoi ne-2 phemi o oukoun-2 e-2 de os o toioutos anamnesis tis-2 eimi


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 370)

μάλιστα μέντοι ὅταν τις τοῦτο πάθῃ περὶ ἐκεῖνα ἃ ὑπὸ χρόνου καὶ τοῦ μὴ ἐπισκοπεῖν ἤδη ἐπελέληστο;

malista mentoi otan tis outos pascho peri ekeinos os upo chronos kai o me episkopeo ede-2 epilanthanomai


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 371)

πάνυ μὲν οὖν, ἔφη.


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 372)

τί δέ;


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 373)

ἦ δʼ ὅς:


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 374)

ἔστιν ἵππον γεγραμμένον ἰδόντα καὶ λύραν γεγραμμένην ἀνθρώπου ἀναμνησθῆναι, καὶ ἰδόντα γεγραμμένον κέβητος ἀναμνησθῆναι;

eimi ippos grapho eidon kai lura grapho anthropos anamimnesko kai eidon grapho anamimnesko


Plato, Phaedo 73 (DIORISIS sentence 375)

πάνυ γε.


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 376)

οὐκοῦν καὶ ἰδόντα γεγραμμένον αὐτοῦ ἀναμνησθῆναι;

oukoun-2 kai eidon grapho autos anamimnesko


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 377)

ἔστι μέντοι, ἔφη.


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 378)

ἆρʼ οὖν οὐ κατὰ πάντα ταῦτα συμβαίνει τὴν ἀνάμνησιν εἶναι μὲν ἀφʼ ὁμοίων, εἶναι δὲ καὶ ἀπὸ ἀνομοίων;

ara-3 oun ou kata pas outos sumbaino o anamnesis eimi men apo omoios eimi de kai apo anomoios


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 379)

συμβαίνει.


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 380)

ἀλλʼ ὅταν γε ἀπὸ τῶν ὁμοίων ἀναμιμνῄσκηταί τίς τι, ἆρʼ οὐκ ἀναγκαῖον τόδε προσπάσχειν, ἐννοεῖν εἴτε τι ἐλλείπει τοῦτο κατὰ τὴν ὁμοιότητα εἴτε μὴ ἐκείνου οὗ ἀνεμνήσθη;

alla otan ge apo o omoios anamimnesko tis-2 tis ara-3 ou anagkaios ode prospascho ennoeo eite tis elleipo outos kata o omoiotes eite me ekeinos e anamimnesko


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 381)

ἀνάγκη, ἔφη.


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 382)

σκόπει δή, ἦ δʼ ὅς, εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει.

skopao de-2 e-2 de os ei outos outos-2 echo


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 383)

φαμέν πού τι εἶναι ἴσον, οὐ ξύλον λέγω ξύλῳ οὐδὲ λίθον λίθῳ οὐδʼ ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδέν, ἀλλὰ παρὰ ταῦτα πάντα ἕτερόν τι, αὐτὸ τὸ ἴσον:

phemi pou tis eimi isos ou xulon lego xulon oude lithos lithos oude allos o toioutos oudeis alla para outos pas eteros tis autos o isos


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 384)

φῶμέν τι εἶναι ἢ μηδέν;


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 385)

φῶμεν μέντοι νὴ ἔφη ὁ θαυμαστῶς γε.


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 386)

ἦ καὶ ἐπιστάμεθα αὐτὸ ὃ ἔστιν;


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 387)

πάνυ γε, ἦ δʼ ὅς.


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 388)

πόθεν λαβόντες αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην;


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 389)

ἆρʼ οὐκ ἐξ ὧν νυνδὴ ἐλέγομεν, ἢ ξύλα ἢ λίθους ἢ ἄλλα ἄττα ἰδόντες ἴσα, ἐκ τούτων ἐκεῖνο ἐνενοήσαμεν, ἕτερον ὂν τούτων;

ara-3 ou ek os nundi lego ee xulon ee lithos ee allos atta eidon isos ek outos ekeinos ennoeo eteros eimi outos


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 390)

ἢ οὐχ ἕτερόν σοι φαίνεται;


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 391)

σκόπει δὲ καὶ τῇδε.


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 392)

ἆρʼ οὐ λίθοι μὲν ἴσοι καὶ ξύλα ἐνίοτε ταὐτὰ ὄντα τῷ μὲν ἴσα φαίνεται, τῷ δʼ οὔ;

ara-3 ou lithos men isos kai xulon eniote tautos-2 eimi o men isos phaino o de ou


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 393)

πάνυ μὲν οὖν.


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 394)

τί δέ;


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 395)

αὐτὰ τὰ ἴσα ἔστιν ὅτε ἄνισά σοι ἐφάνη, ἢ ἡ ἰσότης ἀνισότης;

autos o isos eimi ote anisos su phaino ee o isotes anisotes


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 396)

οὐδεπώποτέ γε, ὦ οὐ ταὐτὸν ἄρα ἐστίν, ἦ δʼ ὅς, ταῦτά τε τὰ ἴσα καὶ αὐτὸ τὸ ἴσον.

oudepopote ge o-2 ou tautos-2 ara eimi e-2 de os outos te o isos kai autos o isos


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 397)

οὐδαμῶς μοι φαίνεται, ὦ ἀλλὰ μὴν ἐκ τούτων γʼ, ἔφη, τῶν ἴσων, ἑτέρων ὄντων ἐκείνου τοῦ ἴσου, ὅμως αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην ἐννενόηκάς τε καὶ εἴληφας;

oudamos ego phaino o-2 alla meis ek outos ge phemi o isos eteros eimi ekeinos o isos omos-5 autos o episteme ennoeo te kai lambano


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 398)

ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις.


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 399)

οὐκοῦν ἢ ὁμοίου ὄντος τούτοις ἢ ἀνομοίου;

oukoun-2 ee omoios eimi outos ee anomoios


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 400)

πάνυ γε.


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 401)

διαφέρει δέ γε, ἦ δʼ ὅς, οὐδέν:


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 402)

ἕως ἂν ἄλλο ἰδὼν ἀπὸ ταύτης τῆς ὄψεως ἄλλο ἐννοήσῃς, εἴτε ὅμοιον εἴτε ἀνόμοιον, ἀναγκαῖον, ἔφη, αὐτὸ ἀνάμνησιν γεγονέναι.

eos-4 an allos eidon apo outos o opsis allos ennoeo eite omoios eite anomoios anagkaios phemi autos anamnesis gignomai


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 403)

πάνυ μὲν οὖν.


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 404)

τί δέ;


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 405)

ἦ δʼ ὅς:


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 406)

ἦ πάσχομέν τι τοιοῦτον περὶ τὰ ἐν τοῖς ξύλοις τε καὶ οἷς νυνδὴ ἐλέγομεν τοῖς ἴσοις;

e-2 pascho tis toioutos peri o en o xulon te kai os nundi lego o isos


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 407)

ἆρα φαίνεται ἡμῖν οὕτως ἴσα εἶναι ὥσπερ αὐτὸ τὸ ὃ ἔστιν, ἢ ἐνδεῖ τι ἐκείνου τῷ τοιοῦτον εἶναι οἷον τὸ ἴσον, ἢ οὐδέν;

ara-3 phaino ego outos-2 isos eimi osper-2 autos o os eimi ee endeo tis ekeinos o toioutos eimi oios-2 o isos ee oudeis


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 408)

καὶ πολύ γε, ἔφη, ἐνδεῖ.


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 409)

οὐκοῦν ὁμολογοῦμεν, ὅταν τίς τι ἰδὼν ἐννοήσῃ ὅτι βούλεται μὲν τοῦτο ὃ νῦν ἐγὼ ὁρῶ εἶναι οἷον ἄλλο τι τῶν ὄντων, ἐνδεῖ δὲ καὶ οὐ δύναται τοιοῦτον εἶναι οἷον ἐκεῖνο, ἀλλʼ ἔστιν φαυλότερον, ἀναγκαῖόν που τὸν τοῦτο ἐννοοῦντα τυχεῖν προειδότα ἐκεῖνο ᾧ φησιν αὐτὸ προσεοικέναι μέν, ἐνδεεστέρως δὲ ἔχειν;

oukoun-2 omologeo otan tis-2 tis eidon ennoesis ostis boulomai men outos os nun ego orao eimi oios-2 allos tis o eimi endeo de kai ou dunamai toioutos eimi oios-2 ekeinos alla eimi phaulos anagkaios pou o outos ennoeo tugchano prooida ekeinos os phemi autos proseoika men endees de echo


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 410)

ἀνάγκη.


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 411)

τί οὖν;


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 412)

τὸ τοιοῦτον πεπόνθαμεν καὶ ἡμεῖς ἢ οὒ περί τε τὰ ἴσα καὶ αὐτὸ τὸ ἴσον;

o toioutos pascho kai ego ee ou peri te o isos kai autos o isos


Plato, Phaedo 74 (DIORISIS sentence 413)

παντάπασί γε.


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 414)

ἀναγκαῖον ἄρα ἡμᾶς προειδέναι τὸ ἴσον πρὸ ἐκείνου τοῦ χρόνου ὅτε τὸ πρῶτον ἰδόντες τὰ ἴσα ἐνενοήσαμεν ὅτι ὀρέγεται μὲν πάντα ταῦτα εἶναι οἷον τὸ ἴσον, ἔχει δὲ ἐνδεεστέρως.

anagkaios ara ego prooida o isos pro ekeinos o chronos ote o proteros eidon o isos ennoeo ostis orego men pas outos eimi oios-2 o isos echo de endees


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 415)

ἔστι ταῦτα.


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 416)

ἀλλὰ μὴν καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν, μὴ ἄλλοθεν αὐτὸ ἐννενοηκέναι μηδὲ δυνατὸν εἶναι ἐννοῆσαι ἀλλʼ ἢ ἐκ τοῦ ἰδεῖν ἢ ἅψασθαι ἢ ἔκ τινος ἄλλης τῶν αἰσθήσεων:

alla men-2 kai ode omologeo me allothen autos ennoeo mede dunatos eimi ennoeo alla ee ek o eidon ee apto ee ek tis allos o aisthesis


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 417)

ταὐτὸν δὲ πάντα ταῦτα λέγω.


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 418)

ταὐτὸν γὰρ ἔστιν, ὦ πρός γε ὃ βούλεται δηλῶσαι ὁ λόγος.

tautos-2 gar eimi o-2 pros ge os boulomai deloo o logos


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 419)

ἀλλὰ μὲν δὴ ἔκ γε τῶν αἰσθήσεων δεῖ ἐννοῆσαι ὅτι πάντα τὰ ἐν ταῖς αἰσθήσεσιν ἐκείνου τε ὀρέγεται τοῦ ὃ ἔστιν ἴσον, καὶ αὐτοῦ ἐνδεέστερά ἐστιν:

alla men de-2 ek ge o aisthesis deomai ennoeo ostis pas o en o aisthesis ekeinos te orego o os eimi isos kai autos endees eimi


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 420)

ἢ πῶς λέγομεν;


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 421)

οὕτως.


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 422)

πρὸ τοῦ ἄρα ἄρξασθαι ἡμᾶς ὁρᾶν καὶ ἀκούειν καὶ τἆλλα αἰσθάνεσθαι τυχεῖν ἔδει που εἰληφότας ἐπιστήμην αὐτοῦ τοῦ ἴσου ὅτι ἔστιν, εἰ ἐμέλλομεν τὰ ἐκ τῶν αἰσθήσεων ἴσα ἐκεῖσε ἀνοίσειν, ὅτι προθυμεῖται μὲν πάντα τοιαῦτʼ εἶναι οἷον ἐκεῖνο, ἔστιν δὲ αὐτοῦ φαυλότερα.

pro o aros archo ego orao kai akouo kai allos aisthanomai tugchano deo pou lambano episteme autos o isos ostis eimi ei mello o ek o aisthesis isos ekeise anaphero ostis prothumeomai men pas toioutos eimi oios-2 ekeinos eimi de autos phaulos


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 423)

ἀνάγκη ἐκ τῶν προειρημένων, ὦ οὐκοῦν γενόμενοι εὐθὺς ἑωρῶμέν τε καὶ ἠκούομεν καὶ τὰς ἄλλας αἰσθήσεις εἴχομεν;

anagke ek o proereo o-2 oukoun-2 gignomai euthus orao te kai akouo kai o allos aisthesis echo


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 424)

πάνυ γε.


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 425)

ἔδει δέ γε, φαμέν, πρὸ τούτων τὴν τοῦ ἴσου ἐπιστήμην εἰληφέναι;

deo de ge phemi pro outos o o isos episteme lambano


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 426)

ναί.


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 427)

πρὶν γενέσθαι ἄρα, ὡς ἔοικεν, ἀνάγκη ἡμῖν αὐτὴν εἰληφέναι.

prin gignomai aros os-2 eoika anagke ego autos lambano


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 428)

ἔοικεν.


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 429)

οὐκοῦν εἰ μὲν λαβόντες αὐτὴν πρὸ τοῦ γενέσθαι ἔχοντες ἐγενόμεθα, ἠπιστάμεθα καὶ πρὶν γενέσθαι καὶ εὐθὺς γενόμενοι οὐ μόνον τὸ ἴσον καὶ τὸ μεῖζον καὶ τὸ ἔλαττον ἀλλὰ καὶ σύμπαντα τὰ τοιαῦτα;

oukoun-2 ei men lambano autos pro o gignomai echo gignomai epistamai kai prin gignomai kai euthus gignomai ou monos o isos kai o megas kai o elasson alla kai sumpas o toioutos


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 430)

οὐ γὰρ περὶ τοῦ ἴσου νῦν ὁ λόγος ἡμῖν μᾶλλόν τι ἢ καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ καλοῦ καὶ αὐτοῦ τοῦ ἀγαθοῦ καὶ δικαίου καὶ ὁσίου καί, ὅπερ λέγω, περὶ ἁπάντων οἷς ἐπισφραγιζόμεθα τὸ αὐτὸ ὃ ἔστι καὶ ἐν ταῖς ἐρωτήσεσιν ἐρωτῶντες καὶ ἐν ταῖς ἀποκρίσεσιν ἀποκρινόμενοι.

ou gar peri o isos nun o logos ego mallon tis ee kai peri autos o kaleo kai autos o agathos kai dikaios kai osios kai osper lego peri apas os episphragizo o autos os eimi kai en o erotesis erotao kai en o apokrisis apokrino


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 431)

ὥστε ἀναγκαῖον ἡμῖν τούτων πάντων τὰς ἐπιστήμας πρὸ τοῦ γενέσθαι εἰληφέναι.

oste-2 anagkaios ego outos pas o episteme pro o gignomai lambano


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 432)

ἔστι ταῦτα.


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 433)

καὶ εἰ μέν γε λαβόντες ἑκάστοτε μὴ ἐπιλελήσμεθα, εἰδότας ἀεὶ γίγνεσθαι καὶ ἀεὶ διὰ βίου εἰδέναι:

kai ei men ge lambano ekastote me epilanthanomai oida aei gignomai kai aei dia bios-2 oida


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 434)

τὸ γὰρ εἰδέναι τοῦτʼ ἔστιν, λαβόντα του ἐπιστήμην ἔχειν καὶ μὴ ἀπολωλεκέναι:

o gar oida outos eimi lambano tis episteme echo kai me apollumi


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 435)

ἢ οὐ τοῦτο λήθην λέγομεν, ὦ ἐπιστήμης ἀποβολήν;

ee ou outos lethe lego o-2 episteme apobole


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 436)

πάντως δήπου, ἔφη, ὦ εἰ δέ γε οἶμαι λαβόντες πρὶν γενέσθαι γιγνόμενοι ἀπωλέσαμεν, ὕστερον δὲ ταῖς αἰσθήσεσι χρώμενοι περὶ αὐτὰ ἐκείνας ἀναλαμβάνομεν τὰς ἐπιστήμας ἅς ποτε καὶ πρὶν εἴχομεν, ἆρʼ οὐχ ὃ καλοῦμεν μανθάνειν οἰκείαν ἂν ἐπιστήμην ἀναλαμβάνειν εἴη;

pantos depou phemi o-2 ei de ge oiomai lambano prin gignomai gignomai apollumi usteros de o aisthesis chraomai peri autos ekeinos analambano o episteme os pote kai prin echo ara-3 ou os kaleo manthano oikeios an episteme analambano aio


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 437)

τοῦτο δέ που ἀναμιμνῄσκεσθαι λέγοντες ὀρθῶς ἂν λέγοιμεν;

outos de pou anamimnesko lego orthos an lego


Plato, Phaedo 75 (DIORISIS sentence 438)

πάνυ γε.


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 439)

δυνατὸν γὰρ δὴ τοῦτό γε ἐφάνη, αἰσθόμενόν τι ἢ ἰδόντα ἢ ἀκούσαντα ἤ τινα ἄλλην αἴσθησιν λαβόντα ἕτερόν τι ἀπὸ τούτου ἐννοῆσαι ὃ ἐπελέληστο, ᾧ τοῦτο ἐπλησίαζεν ἀνόμοιον ὂν ἢ ᾧ ὅμοιον:

dunatos gar de-2 outos ge phaino aisthanomai tis ee eidon ee akouo ee tis allos aisthesis lambano eteros tis apo outos ennoeo os epilanthanomai os outos plesiazo anomoios eimi ee os omoios


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 440)

ὥστε, ὅπερ λέγω, δυοῖν θάτερα, ἤτοι ἐπιστάμενοί γε αὐτὰ γεγόναμεν καὶ ἐπιστάμεθα διὰ βίου πάντες, ἢ ὕστερον, οὕς φαμεν μανθάνειν, οὐδὲν ἀλλʼ ἢ ἀναμιμνῄσκονται οὗτοι, καὶ ἡ μάθησις ἀνάμνησις ἂν εἴη.

oste-2 osper lego duo eteros etoi ephistemi ge autos gignomai kai ephistemi dia bios-2 pas ee usteros os phemi manthano oudeis alla ee anamimnesko outos kai o mathesis anamnesis an aio


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 441)

καὶ μάλα δὴ οὕτως ἔχει, ὦ πότερον οὖν αἱρῇ, ὦ ἐπισταμένους ἡμᾶς γεγονέναι, ἢ ἀναμιμνῄσκεσθαι ὕστερον ὧν πρότερον ἐπιστήμην εἰληφότες ἦμεν;

kai mala de-2 outos-2 echo o-2 poteros oun aireo o-2 ephistemi ego gignomai ee anamimnesko usteros os proteros episteme lambano eimi


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 442)

οὐκ ἔχω, ὦ ἐν τῷ παρόντι ἑλέσθαι.


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 443)

τί δέ;


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 444)

τόδε ἔχεις ἑλέσθαι, καὶ πῇ σοι δοκεῖ περὶ αὐτοῦ;

ode echo aireo kai pe su dokeo peri autos


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 445)

ἀνὴρ ἐπιστάμενος περὶ ὧν ἐπίσταται ἔχοι ἂν δοῦναι λόγον ἢ οὔ;

aner ephistemi peri os ephistemi echo an didomi logos ee ou


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 446)

πολλὴ ἀνάγκη, ἔφη, ὦ ἦ καὶ δοκοῦσί σοι πάντες ἔχειν διδόναι λόγον περὶ τούτων ὧν νυνδὴ ἐλέγομεν;

polus anagke phemi o-2 e-2 kai dokeo su pas echo didomi logos peri outos os nundi lego


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 447)

βουλοίμην μεντἄν, ἔφη ὁ ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον φοβοῦμαι μὴ αὔριον τηνικάδε οὐκέτι ᾖ ἀνθρώπων οὐδεὶς ἀξίως οἷός τε τοῦτο ποιῆσαι.

boulomai mentoi phemi o alla polus mallon phobeo me aurion tenikade ouketi eimi anthropos oudeis axios oios-2 te outos poieo


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 448)

οὐκ ἄρα δοκοῦσί σοι ἐπίστασθαί γε, ἔφη, ὦ πάντες αὐτά;

ou ara dokeo su ephistemi ge phemi o-2 pas autos


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 449)

οὐδαμῶς.


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 450)

ἀναμιμνῄσκονται ἄρα ἅ ποτε ἔμαθον;


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 451)

ἀνάγκη.


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 452)

πότε λαβοῦσαι αἱ ψυχαὶ ἡμῶν τὴν ἐπιστήμην αὐτῶν;

pote-2 lambano o psyche ego o episteme autos


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 453)

οὐ γὰρ δὴ ἀφʼ οὗ γε ἄνθρωποι γεγόναμεν.


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 454)

οὐ δῆτα.


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 455)

πρότερον ἄρα.


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 456)

ναί.


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 457)

ἦσαν ἄρα, ὦ αἱ ψυχαὶ καὶ πρότερον, πρὶν εἶναι ἐν ἀνθρώπου εἴδει, χωρὶς σωμάτων, καὶ φρόνησιν εἶχον.

eimi ara o-2 o psyche kai proteros prin eimi en anthropos eidos choris soma kai phronesis echo


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 458)

εἰ μὴ ἄρα ἅμα γιγνόμενοι λαμβάνομεν, ὦ ταύτας τὰς ἐπιστήμας:

ei me ara ama gignomai lambano o-2 outos o episteme


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 459)

οὗτος γὰρ λείπεται ἔτι ὁ χρόνος.


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 460)

εἶεν, ὦ ἑταῖρε:


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 461)

ἀπόλλυμεν δὲ αὐτὰς ἐν ποίῳ ἄλλῳ χρόνῳ;

apollumi de autos en poios allos chronos


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 462)

— οὐ γὰρ δὴ ἔχοντές γε αὐτὰς γιγνόμεθα, ὡς ἄρτι ὡμολογήσαμεν— ἢ ἐν τούτῳ ἀπόλλυμεν ἐν ᾧπερ καὶ λαμβάνομεν;

ou gar de-2 echo ge autos gignomai os-2 arti omologeo ee en outos apollumi en os kai lambano


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 463)

ἢ ἔχεις ἄλλον τινὰ εἰπεῖν χρόνον;


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 464)

οὐδαμῶς, ὦ ἀλλὰ ἔλαθον ἐμαυτὸν οὐδὲν εἰπών.

oudamos o-2 alla lanthano emautou oudeis eipon


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 465)

ἆρʼ οὖν οὕτως ἔχει, ἔφη, ἡμῖν, ὦ εἰ μὲν ἔστιν ἃ θρυλοῦμεν ἀεί, καλόν τέ τι καὶ ἀγαθὸν καὶ πᾶσα ἡ τοιαύτη οὐσία, καὶ ἐπὶ ταύτην τὰ ἐκ τῶν αἰσθήσεων πάντα ἀναφέρομεν, ὑπάρχουσαν πρότερον ἀνευρίσκοντες ἡμετέραν οὖσαν, καὶ ταῦτα ἐκείνῃ ἀπεικάζομεν, ἀναγκαῖον, οὕτως ὥσπερ καὶ ταῦτα ἔστιν, οὕτως καὶ τὴν ἡμετέραν ψυχὴν εἶναι καὶ πρὶν γεγονέναι ἡμᾶς:

ara-3 oun outos-2 echo phemi ego o-2 ei men eimi os thruleo aei kalos te tis kai agathos kai pas o toioutos ousia kai epi outos o ek o aisthesis pas anaphero uparcho proteros aneurisko emeteros eimi kai outos ekeinos apeikazo anagkaios outos-2 osper-2 kai outos eimi outos-2 kai o emeteros psyche eimi kai prin gignomai ego


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 466)

εἰ δὲ μὴ ἔστι ταῦτα, ἄλλως ἂν ὁ λόγος οὗτος εἰρημένος εἴη;

ei de me eimi outos allos-2 an o logos outos ero aio


Plato, Phaedo 76 (DIORISIS sentence 467)

ἆρʼ οὕτως ἔχει, καὶ ἴση ἀνάγκη ταῦτά τε εἶναι καὶ τὰς ἡμετέρας ψυχὰς πρὶν καὶ ἡμᾶς γεγονέναι, καὶ εἰ μὴ ταῦτα, οὐδὲ τάδε;

ara-3 outos-2 echo kai isos anagke outos te eimi kai o emeteros psyche prin kai ego gignomai kai ei me outos oude ode


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 468)

ὑπερφυῶς, ὦ ἔφη ὁ δοκεῖ μοι ἡ αὐτὴ ἀνάγκη εἶναι, καὶ εἰς καλόν γε καταφεύγει ὁ λόγος εἰς τὸ ὁμοίως εἶναι τήν τε ψυχὴν ἡμῶν πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς καὶ τὴν οὐσίαν ἣν σὺ νῦν λέγεις.

uperphues o-2 phemi o dokeo ego o autos anagke eimi kai eis kalos ge katapheugo o logos eis o omoios eimi o te psyche ego prin gignomai ego kai o ousia os su nun lego


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 469)

οὐ γὰρ ἔχω ἔγωγε οὐδὲν οὕτω μοι ἐναργὲς ὂν ὡς τοῦτο, τὸ πάντα τὰ τοιαῦτʼ εἶναι ὡς οἷόν τε μάλιστα, καλόν τε καὶ ἀγαθὸν καὶ τἆλλα πάντα ἃ σὺ νυνδὴ ἔλεγες:

ou gar echo ego oudeis outos-2 ego enarges eimi os-2 outos o pas o toioutos eimi os-2 oios-2 te malista kalos te kai agathos kai allos pas os su nundi lego


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 470)

καὶ ἔμοιγε δοκεῖ ἱκανῶς ἀποδέδεικται.


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 471)

τί δὲ δὴ ἔφη ὁ δεῖ γὰρ καὶ πείθειν.

tis-2 de de-2 phemi o deomai gar kai peitho


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 472)

ἱκανῶς, ἔφη ὁ ὡς ἔγωγε οἶμαι:


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 473)

καίτοι καρτερώτατος ἀνθρώπων ἐστὶν πρὸς τὸ ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις.

kaitoi-2 karteros anthropos eimi pros o apisteo o logos


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 474)

ἀλλʼ οἶμαι οὐκ ἐνδεῶς τοῦτο πεπεῖσθαι αὐτόν, ὅτι πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ ψυχή:

alla oiomai ou endeos outos peitho autos ostis prin gignomai ego eimi ego o psyche


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 475)

εἰ μέντοι καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι ἔσται, οὐδὲ αὐτῷ μοι δοκεῖ, ἔφη, ὦ ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλʼ ἔτι ἐνέστηκεν ὃ νυνδὴ ἔλεγε, τὸ τῶν πολλῶν, ὅπως μὴ ἅμα ἀποθνῄσκοντος τοῦ ἀνθρώπου διασκεδάννυται ἡ ψυχὴ καὶ αὐτῇ τοῦ εἶναι τοῦτο τέλος ᾖ.

ei mentoi kai epeidan apothnesko eti eimi oude autos ego dokeo phemi o-2 apodeiknumi alla eti enistemi os nundi lego o o polus opos me ama apothnesko o anthropos diaskedannumi o psyche kai autos o eimi outos telos eimi


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 476)

τί γὰρ κωλύει γίγνεσθαι μὲν αὐτὴν καὶ συνίστασθαι ἄλλοθέν ποθεν καὶ εἶναι πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπειον σῶμα ἀφικέσθαι, ἐπειδὰν δὲ ἀφίκηται καὶ ἀπαλλάττηται τούτου, τότε καὶ αὐτὴν τελευτᾶν καὶ διαφθείρεσθαι;

tis-2 gar koluo gignomai men autos kai sunistemi allothen pothen kai eimi prin kai eis anthropeios soma aphikneomai epeidan de aphikneomai kai apallasso outos tote kai autos teleutao kai diaphtheiro


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 477)

εὖ λέγεις, ἔφη, ὦ ὁ φαίνεται γὰρ ὥσπερ ἥμισυ ἀποδεδεῖχθαι οὗ δεῖ, ὅτι πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ ψυχή, δεῖ δὲ προσαποδεῖξαι ὅτι καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν οὐδὲν ἧττον ἔσται ἢ πρὶν γενέσθαι, εἰ μέλλει τέλος ἡ ἀπόδειξις ἕξειν.

eu lego phemi o-2 o phaino gar osper-2 emisus apodeiknumi e deomai ostis prin gignomai ego eimi ego o psyche deomai de prosapodeiknumi ostis kai epeidan apothnesko oudeis esson eimi ee prin gignomai ei mello telos o apodeixis echo


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 478)

ἀποδέδεικται μέν, ἔφη, ὦ τε καὶ ὁ καὶ νῦν, εἰ ʼθέλετε συνθεῖναι τοῦτόν τε τὸν λόγον εἰς ταὐτὸν καὶ ὃν πρὸ τούτου ὡμολογήσαμεν, τὸ γίγνεσθαι πᾶν τὸ ζῶν ἐκ τοῦ τεθνεῶτος.

apodeiknumi men phemi o-2 te kai o kai nun ei ethelo suntithemi outos te o logos eis tautos-2 kai os pro outos omologeo o gignomai pas o zao ek o thnesko


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 479)

εἰ γὰρ ἔστιν μὲν ἡ ψυχὴ καὶ πρότερον, ἀνάγκη δὲ αὐτῇ εἰς τὸ ζῆν ἰούσῃ τε καὶ γιγνομένῃ μηδαμόθεν ἄλλοθεν ἢ ἐκ θανάτου καὶ τοῦ τεθνάναι γίγνεσθαι, πῶς οὐκ ἀνάγκη αὐτὴν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνῃ εἶναι, ἐπειδή γε δεῖ αὖθις αὐτὴν γίγνεσθαι;

ei gar eimi men o psyche kai proteros anagke de autos eis o zao eimi-2 te kai gignomai medamothen allothen ee ek thanatos kai o thnesko gignomai pos-2 ou anagke autos kai epeidan apothnesko eimi epei ge deomai authis autos gignomai


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 480)

ἀποδέδεικται μὲν οὖν ὅπερ λέγετε καὶ νῦν.


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 481)

ὅμως δέ μοι δοκεῖς σύ τε καὶ ἡδέως ἂν καὶ τοῦτον διαπραγματεύσασθαι τὸν λόγον ἔτι μᾶλλον, καὶ δεδιέναι τὸ τῶν παίδων, μὴ ὡς ἀληθῶς ὁ ἄνεμος αὐτὴν ἐκβαίνουσαν ἐκ τοῦ σώματος διαφυσᾷ καὶ διασκεδάννυσιν, ἄλλως τε καὶ ὅταν τύχῃ τις μὴ ἐν νηνεμίᾳ ἀλλʼ ἐν μεγάλῳ τινὶ πνεύματι ἀποθνῄσκων.

omos-5 de ego dokeo su te kai edeos an kai outos diapragmateuomai o logos eti mallon kai deido o o pais me os-2 alethes o anemos autos ekbaino ek o soma diaphusao kai diaskedannumi allos-2 te kai otan tugchano tis me en nenemia alla en megas tis pneuma apothnesko


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 482)

καὶ ὁ ἐπιγελάσας, ὡς δεδιότων, ἔφη, ὦ πειρῶ ἀναπείθειν:

kai o epigelao os-2 deido phemi o-2 peirao anapeitho


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 483)

μᾶλλον δὲ μὴ ὡς ἡμῶν δεδιότων, ἀλλʼ ἴσως ἔνι τις καὶ ἐν ἡμῖν παῖς ὅστις τὰ τοιαῦτα φοβεῖται.

mallon de me os-2 ego deido alla isos-3 en tis kai en ego pas ostis o toioutos phobeo


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 484)

τοῦτον οὖν πειρῶ μεταπείθειν μὴ δεδιέναι τὸν θάνατον ὥσπερ τὰ μορμολύκεια.

outos oun peirao metapeitho me deido o thanatos osper-2 o mormolukeion


Plato, Phaedo 77 (DIORISIS sentence 485)

ἀλλὰ χρή, ἔφη ὁ ἐπᾴδειν αὐτῷ ἑκάστης ἡμέρας ἕως ἂν ἐξεπᾴσητε.

alla chre phemi o epaeido autos ekastos emera eos-4 an exepado


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 486)

πόθεν οὖν, ἔφη, ὦ τῶν τοιούτων ἀγαθὸν ἐπῳδὸν ληψόμεθα, ἐπειδὴ σύ, ἔφη, ἡμᾶς ἀπολείπεις;

pothen-2 oun phemi o-2 o toioutos agathos epodos lambano epei su phemi ego apoleipo


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 487)

πολλὴ μὲν ἡ ἔφη, ὦ ἐν ᾗ ἔνεισί που ἀγαθοὶ ἄνδρες, πολλὰ δὲ καὶ τὰ τῶν βαρβάρων γένη, οὓς πάντας χρὴ διερευνᾶσθαι ζητοῦντας τοιοῦτον ἐπῳδόν, μήτε χρημάτων φειδομένους μήτε πόνων, ὡς οὐκ ἔστιν εἰς ὅτι ἂν εὐκαιρότερον ἀναλίσκοιτε χρήματα.

polus men o phemi o-2 en os eneimi pou agathos aner polus de kai o o barbaros genos os pas chre diereunao zeteo toioutos epodos mete chrema pheidomai mete ponos os-2 ou eimi eis ostis an eukairos analisko chrema


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 488)

ζητεῖν δὲ χρὴ καὶ αὐτοὺς μετʼ ἀλλήλων:


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 489)

ἴσως γὰρ ἂν οὐδὲ ῥᾳδίως εὕροιτε μᾶλλον ὑμῶν δυναμένους τοῦτο ποιεῖν.

isos-3 gar an oude radios eurisko mallon su dunamai outos poieo


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 490)

ἀλλὰ ταῦτα μὲν δή, ἔφη, ὑπάρξει, ὁ ὅθεν δὲ ἀπελίπομεν ἐπανέλθωμεν, εἴ σοι ἡδομένῳ ἐστίν.

alla outos men de-2 phemi uparcho o othen de apoleipo epanerchomai ei su edomai eimi


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 491)

ἀλλὰ μὴν ἡδομένῳ γε:


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 492)

πῶς γὰρ οὐ μέλλει;


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 493)

καλῶς, ἔφη, λέγεις.


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 494)

οὐκοῦν τοιόνδε τι, ἦ δʼ ὃς ὁ δεῖ ἡμᾶς ἀνερέσθαι ἑαυτούς, τῷ ποίῳ τινὶ ἄρα προσήκει τοῦτο τὸ πάθος πάσχειν, τὸ διασκεδάννυσθαι, καὶ ὑπὲρ τοῦ ποίου τινὸς δεδιέναι μὴ πάθῃ αὐτό, καὶ τῷ ποίῳ τινὶ οὔ καὶ μετὰ τοῦτο αὖ ἐπισκέψασθαι πότερον ψυχή ἐστιν, καὶ ἐκ τούτων θαρρεῖν ἢ δεδιέναι ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ψυχῆς;

oukoun-2 toiosde tis e-2 de os o deomai ego aneromai eautou o poios tis aros proseko outos o pathos pascho o diaskedannumi kai uper o poios tis deido me pascho autos kai o poios tis ou kai meta outos au episkeptomai poteros psyche eimi kai ek outos tharseo ee deido uper o emeteros psyche


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 495)

ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 496)

ἆρʼ οὖν τῷ μὲν συντεθέντι τε καὶ συνθέτῳ ὄντι φύσει προσήκει τοῦτο πάσχειν, διαιρεθῆναι ταύτῃ ᾗπερ συνετέθη:

ara-3 oun o men suntithemi te kai sunthetos eimi phusis proseko outos pascho diaireo taute eper-2 suntithemi


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 497)

εἰ δέ τι τυγχάνει ὂν ἀσύνθετον, τούτῳ μόνῳ προσήκει μὴ πάσχειν ταῦτα, εἴπερ τῳ ἄλλῳ;

ei de tis tugchano eimi asunthetos outos monos proseko me pascho outos eiper tis allos


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 498)

δοκεῖ μοι, ἔφη, οὕτως ἔχειν, ὁ οὐκοῦν ἅπερ ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχει, ταῦτα μάλιστα εἰκὸς εἶναι τὰ ἀσύνθετα, τὰ δὲ ἄλλοτʼ ἄλλως καὶ μηδέποτε κατὰ ταὐτά, ταῦτα δὲ σύνθετα;

dokeo ego phemi outos-2 echo o oukoun-2 os aei kata tautos-2 kai osautos echo outos malista eoika eimi o asunthetos o de allote allos-2 kai medepote kata tautos-2 outos de sunthetos


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 499)

ἔμοιγε δοκεῖ οὕτως.


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 500)

ἴωμεν δή, ἔφη, ἐπὶ ταὐτὰ ἐφʼ ἅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν λόγῳ.

eimi-2 de-2 phemi epi tautos-2 epi os en o emprosthen logos


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 501)

αὐτὴ ἡ οὐσία ἧς λόγον δίδομεν τοῦ εἶναι καὶ ἐρωτῶντες καὶ ἀποκρινόμενοι, πότερον ὡσαύτως ἀεὶ ἔχει κατὰ ταὐτὰ ἢ ἄλλοτʼ ἄλλως;

autos o ousia os logos didomi o eimi kai erotao kai apokrino poteros osautos aei echo kata tautos-2 ee allote allos-2


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 502)

αὐτὸ τὸ ἴσον, αὐτὸ τὸ καλόν, αὐτὸ ἕκαστον ὃ ἔστιν, τὸ ὄν, μή ποτε μεταβολὴν καὶ ἡντινοῦν ἐνδέχεται;

autos o isos autos o kalos autos ekastos os eimi o eimi me pote metabole kai ostis endechomai


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 503)

ἢ ἀεὶ αὐτῶν ἕκαστον ὃ ἔστι, μονοειδὲς ὂν αὐτὸ καθʼ αὑτό, ὡσαύτως κατὰ ταὐτὰ ἔχει καὶ οὐδέποτε οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἀλλοίωσιν οὐδεμίαν ἐνδέχεται;

ee aei autos ekastos os eimi monoeides eimi autos kata eautou osautos kata tautos-2 echo kai oudepote oudame oudamos alloiosis oudeis endechomai


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 504)

ὡσαύτως, ἔφη, ἀνάγκη, ὁ κατὰ ταὐτὰ ἔχειν, ὦ τί δὲ τῶν πολλῶν καλῶν, οἷον ἀνθρώπων ἢ ἵππων ἢ ἱματίων ἢ ἄλλων ὡντινωνοῦν τοιούτων, ἢ ἴσων ἢ πάντων τῶν ἐκείνοις ὁμωνύμων;

osautos phemi anagke o kata tautos-2 echo o-2 tis-2 de o polus kale oios-2 anthropos ee ippos ee imation ee allos ostis toioutos ee isos ee pas o ekeinos omonumos


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 505)

ἆρα κατὰ ταὐτὰ ἔχει, ἢ πᾶν τοὐναντίον ἐκείνοις οὔτε αὐτὰ αὑτοῖς οὔτε ἀλλήλοις οὐδέποτε ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδαμῶς κατὰ ταὐτά;

ara-3 kata tautos-2 echo ee pas enantion ekeinos oute autos eautou oute allelon oudepote os-2 epos eipon oudamos kata tautos-2


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 506)

οὕτως αὖ, ἔφη ὁ ταῦτα:


Plato, Phaedo 78 (DIORISIS sentence 507)

οὐδέποτε ὡσαύτως ἔχει.


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 508)

οὐκοῦν τούτων μὲν κἂν ἅψαιο κἂν ἴδοις κἂν ταῖς ἄλλαις αἰσθήσεσιν αἴσθοιο, τῶν δὲ κατὰ ταὐτὰ ἐχόντων οὐκ ἔστιν ὅτῳ ποτʼ ἂν ἄλλῳ ἐπιλάβοιο ἢ τῷ τῆς διανοίας λογισμῷ, ἀλλʼ ἔστιν ἀιδῆ τὰ τοιαῦτα καὶ οὐχ ὁρατά;

oukoun-2 outos men kan-2 apto kan-2 eidon kan-2 o allos aisthesis aisthanomai o de kata tautos-2 echo ou eimi ostis pote an allos epilambano ee o o dianoia logismos alla eimi aides-3 o toioutos kai ou orates


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 509)

παντάπασιν, ἔφη, ἀληθῆ λέγεις.


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 510)

θῶμεν οὖν βούλει, ἔφη, δύο εἴδη τῶν ὄντων, τὸ μὲν ὁρατόν, τὸ δὲ ἀιδές;

thazo oun boulomai phemi duo eidos o eimi o men oratos o de aides-3


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 511)

θῶμεν, ἔφη.


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 512)

καὶ τὸ μὲν ἀιδὲς ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ἔχον, τὸ δὲ ὁρατὸν μηδέποτε κατὰ ταὐτά;

kai o men aides-3 aei kata tautos-2 echo o de oratos medepote kata tautos-2


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 513)

καὶ τοῦτο, ἔφη, θῶμεν.


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 514)

φέρε δή, ἦ δʼ ὅς, ἄλλο τι ἡμῶν αὐτῶν τὸ μὲν σῶμά ἐστι, τὸ δὲ ψυχή;

phero de-2 e-2 de os allos tis ego autos o men soma eimi o de psyche


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 515)

οὐδὲν ἄλλο, ἔφη.


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 516)

ποτέρῳ οὖν ὁμοιότερον τῷ εἴδει φαμὲν ἂν εἶναι καὶ συγγενέστερον τὸ σῶμα;

poteros oun omoios o eidos phemi an eimi kai suggenes o soma


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 517)

παντί, ἔφη, τοῦτό γε δῆλον, ὅτι τῷ ὁρατῷ.

pas phemi outos ge delos-3 ostis o oratos


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 518)

τί δὲ ἡ ψυχή;


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 519)

ὁρατὸν ἢ ἀιδές;


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 520)

οὐχ ὑπʼ ἀνθρώπων γε, ὦ ἔφη.


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 521)

ἀλλὰ μὴν ἡμεῖς γε τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ μὴ τῇ τῶν ἀνθρώπων φύσει ἐλέγομεν:

alla men-2 ego ge o oratos kai o me o o anthropos phusis lego


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 522)

ἢ ἄλλῃ τινὶ οἴει;


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 523)

τῇ τῶν ἀνθρώπων.


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 524)

τί οὖν περὶ ψυχῆς λέγομεν;


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 525)

ὁρατὸν ἢ ἀόρατον εἶναι;


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 526)

οὐχ ὁρατόν.


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 527)

ἀιδὲς ἄρα;


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 528)

ναί.


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 529)

ὁμοιότερον ἄρα ψυχὴ σώματός ἐστιν τῷ ἀιδεῖ, τὸ δὲ τῷ ὁρατῷ.

omoios ara psyche soma eimi o aides-3 o de o oratos


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 530)

πᾶσα ἀνάγκη, ὦ οὐκοῦν καὶ τόδε πάλαι ἐλέγομεν, ὅτι ἡ ψυχή, ὅταν μὲν τῷ σώματι προσχρῆται εἰς τὸ σκοπεῖν τι ἢ διὰ τοῦ ὁρᾶν ἢ διὰ τοῦ ἀκούειν ἢ διʼ ἄλλης τινὸς αἰσθήσεως— τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ διὰ τοῦ σώματος, τὸ διʼ αἰσθήσεως σκοπεῖν τι— τότε μὲν ἕλκεται ὑπὸ τοῦ σώματος εἰς τὰ οὐδέποτε κατὰ ταὐτὰ ἔχοντα, καὶ αὐτὴ πλανᾶται καὶ ταράττεται καὶ εἰλιγγιᾷ ὥσπερ μεθύουσα, ἅτε τοιούτων ἐφαπτομένη;

pas anagke o-2 oukoun-2 kai ode palai lego ostis o psyche otan men o soma proschraomai eis o skopao tis ee dia o orao ee dia o akouo ee dia allos tis aisthesis outos gar eimi o dia o soma o dia aisthesis skopao tis tote men elko upo o soma eis o oudepote kata tautos-2 echo kai autos planao kai tarasso kai eiliggiao osper-2 methuo ate-3 toioutos ephapto


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 531)

πάνυ γε.


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 532)

ὅταν δέ γε αὐτὴ καθʼ αὑτὴν σκοπῇ, ἐκεῖσε οἴχεται εἰς τὸ καθαρόν τε καὶ ἀεὶ ὂν καὶ ἀθάνατον καὶ ὡσαύτως ἔχον, καὶ ὡς συγγενὴς οὖσα αὐτοῦ ἀεὶ μετʼ ἐκείνου τε γίγνεται, ὅτανπερ αὐτὴ καθʼ αὑτὴν γένηται καὶ ἐξῇ αὐτῇ, καὶ πέπαυταί τε τοῦ πλάνου καὶ περὶ ἐκεῖνα ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ὡσαύτως ἔχει, ἅτε τοιούτων ἐφαπτομένη:

otan de ge autos kata eautou skope ekeise oichomai eis o katharos te kai aei eimi kai athanatos kai osautos echo kai os-2 suggenes eimi autos aei meta ekeinos te gignomai otan autos kata eautou gignomai kai exesti autos kai pauo te o planos kai peri ekeinos aei kata tautos-2 osautos echo ate-3 toioutos ephapto


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 533)

καὶ τοῦτο αὐτῆς τὸ πάθημα φρόνησις κέκληται;

kai outos autos o pathema-2 phronesis kaleo


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 534)

παντάπασιν, ἔφη, καλῶς καὶ ἀληθῆ λέγεις, ὦ ποτέρῳ οὖν αὖ σοι δοκεῖ τῷ εἴδει καὶ ἐκ τῶν πρόσθεν καὶ ἐκ τῶν νῦν λεγομένων ψυχὴ ὁμοιότερον εἶναι καὶ συγγενέστερον;

pantapasi phemi kalos kai alethes lego o-2 poteros oun au su dokeo o eidos kai ek o prosthen kai ek o nun lego psyche omoios eimi kai suggenes


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 535)

πᾶς ἄν μοι δοκεῖ, ἦ δʼ ὅς, συγχωρῆσαι, ὦ ἐκ ταύτης τῆς μεθόδου, καὶ ὁ δυσμαθέστατος, ὅτι ὅλῳ καὶ παντὶ ὁμοιότερόν ἐστι ψυχὴ τῷ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχοντι μᾶλλον ἢ τῷ μή.

pas an ego dokeo e-2 de os sugchoreo o-2 ek outos o methodos kai o dusmathes ostis olos kai pas omoios eimi psyche o aei osautos echo mallon ee o me


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 536)

τί δὲ τὸ σῶμα;


Plato, Phaedo 79 (DIORISIS sentence 537)

τῷ ἑτέρῳ.


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 538)

ὅρα δὴ καὶ τῇδε ὅτι ἐπειδὰν ἐν τῷ αὐτῷ ὦσι ψυχὴ καὶ σῶμα, τῷ μὲν δουλεύειν καὶ ἄρχεσθαι ἡ φύσις προστάττει, τῇ δὲ ἄρχειν καὶ δεσπόζειν:

orao de-2 kai ode ostis epeidan en o autos eimi psyche kai soma o men douleuo kai archo o phusis prostasso o de archo kai despozo


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 539)

καὶ κατὰ ταῦτα αὖ πότερόν σοι δοκεῖ ὅμοιον τῷ θείῳ εἶναι καὶ πότερον τῷ θνητῷ;

kai kata outos au poteros su dokeo omoios o theios eimi kai poteros o thnetos


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 540)

ἢ οὐ δοκεῖ σοι τὸ μὲν θεῖον οἷον ἄρχειν τε καὶ ἡγεμονεύειν πεφυκέναι, τὸ δὲ θνητὸν ἄρχεσθαί τε καὶ δουλεύειν;

ee ou dokeo su o men theios oios-2 archo te kai egemoneuo phuo o de thnetos archo te kai douleuo


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 541)

ἔμοιγε.


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 542)

ποτέρῳ οὖν ἡ ψυχὴ ἔοικεν;


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 543)

δῆλα δή, ὦ ὅτι ἡ μὲν ψυχὴ τῷ θείῳ, τὸ δὲ σῶμα τῷ θνητῷ.

delos-3 de-2 o-2 ostis o men psyche o theios o de soma o thnetos


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 544)

σκόπει δή, ἔφη, ὦ εἰ ἐκ πάντων τῶν εἰρημένων τάδε ἡμῖν συμβαίνει, τῷ μὲν θείῳ καὶ ἀθανάτῳ καὶ νοητῷ καὶ μονοειδεῖ καὶ ἀδιαλύτῳ καὶ ἀεὶ ὡσαύτως κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον εἶναι ψυχή, τῷ δὲ ἀνθρωπίνῳ καὶ θνητῷ καὶ πολυειδεῖ καὶ ἀνοήτῳ καὶ διαλυτῷ καὶ μηδέποτε κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον αὖ εἶναι σῶμα.

skopao de-2 phemi o-2 ei ek pas o ero ode ego sumbaino o men theios kai athanatos kai noetos kai monoeides kai adialutos kai aei osautos kata tautos-2 echo eautou omoios eimi psyche o de anthropinos kai thnetos kai polueides kai anoetos kai dialutos-2 kai medepote kata tautos-2 echo eautou omoios au eimi soma


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 545)

ἔχομέν τι παρὰ ταῦτα ἄλλο λέγειν, ὦ φίλε ᾗ οὐχ οὕτως ἔχει;

echo tis para outos allos lego o-2 philos os ou outos-2 echo


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 546)

οὐκ ἔχομεν.


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 547)

τί οὖν;


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 548)

τούτων οὕτως ἐχόντων ἆρʼ οὐχὶ σώματι μὲν ταχὺ διαλύεσθαι προσήκει, ψυχῇ δὲ αὖ τὸ παράπαν ἀδιαλύτῳ εἶναι ἢ ἐγγύς τι τούτου;

outos outos-2 echo ara-3 ou soma men tachus dialuo proseko psyche de au o parapan adialutos eimi ee eggus tis outos


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 549)

πῶς γὰρ οὔ;


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 550)

ἐννοεῖς οὖν, ἔφη, ἐπειδὰν ἀποθάνῃ ὁ ἄνθρωπος, τὸ μὲν ὁρατὸν αὐτοῦ, τὸ σῶμα, καὶ ἐν ὁρατῷ κείμενον, ὃ δὴ νεκρὸν καλοῦμεν, ᾧ προσήκει διαλύεσθαι καὶ διαπίπτειν καὶ διαπνεῖσθαι, οὐκ εὐθὺς τούτων οὐδὲν πέπονθεν, ἀλλʼ ἐπιεικῶς συχνὸν ἐπιμένει χρόνον, ἐὰν μέν τις καὶ χαριέντως ἔχων τὸ σῶμα τελευτήσῃ καὶ ἐν τοιαύτῃ ὥρᾳ, καὶ πάνυ μάλα:

ennoeo oun phemi epeidan apothnesko o anthropos o men oratos autos o soma kai en oratos keimai os de-2 nekros kaleo os proseko dialuo kai diapipto kai diapneo ou euthus outos oudeis pascho alla epieikes suchnos epimeno chronos ean men tis kai charieis echo o soma teleutao kai en toioutos ora kai panu mala


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 551)

συμπεσὸν γὰρ τὸ σῶμα καὶ ταριχευθέν, ὥσπερ οἱ ἐν ταριχευθέντες, ὀλίγου ὅλον μένει ἀμήχανον ὅσον χρόνον, ἔνια δὲ μέρη τοῦ σώματος, καὶ ἂν σαπῇ, ὀστᾶ τε καὶ νεῦρα καὶ τὰ τοιαῦτα πάντα, ὅμως ὡς ἔπος εἰπεῖν ἀθάνατά ἐστιν:

sumpitno gar o soma kai taricheuo osper-2 e en taricheuo oligos olos meno amechanos osos chronos enioi de mera-2 o soma kai an sepo osteon te kai neuron kai o toioutos pas omos-5 os-2 epos eipon athanatos eimi


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 552)

ἢ οὔ;


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 553)

ναί.