Phaedo

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 891)

ἴσως μὲν οὖν ᾧ εἰκάζω τρόπον τινὰ οὐκ ἔοικεν:

isos-3 men oun os eikazo tropos-2 tis ou eoika


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 892)

οὐ γὰρ πάνυ συγχωρῶ τὸν ἐν λόγοις σκοπούμενον τὰ ὄντα ἐν εἰκόσι μᾶλλον σκοπεῖν ἢ τὸν ἐν ἔργοις.

ou gar panu sugchoreo o en logos skopao o eimi en eikon mallon skopao ee o en ergon


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 893)

ἀλλʼ οὖν δὴ ταύτῃ γε ὥρμησα, καὶ ὑποθέμενος ἑκάστοτε λόγον ὃν ἂν κρίνω ἐρρωμενέστατον εἶναι, ἃ μὲν ἄν μοι δοκῇ τούτῳ συμφωνεῖν τίθημι ὡς ἀληθῆ ὄντα, καὶ περὶ αἰτίας καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων ἃ δʼ ἂν μή, ὡς οὐκ ἀληθῆ.

alla oun de-2 taute ge ormao kai upotithemi ekastote logos os an krino erromenos eimi os men an ego dokazo outos sumphoneo tithemi os-2 alethes eimi kai peri aitia kai peri o allos apas os de an me os-2 ou alethes


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 894)

βούλομαι δέ σοι σαφέστερον εἰπεῖν ἃ λέγω:


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 895)

οἶμαι γάρ σε νῦν οὐ μανθάνειν.


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 896)

οὐ μὰ τὸν ἔφη ὁ οὐ σφόδρα.


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 897)

ἀλλʼ, ἦ δʼ ὅς, ὧδε λέγω, οὐδὲν καινόν, ἀλλʼ ἅπερ ἀεί τε ἄλλοτε καὶ ἐν τῷ παρεληλυθότι λόγῳ οὐδὲν πέπαυμαι λέγων.

alla e-2 de os ode-2 lego oudeis kainos alla os aei te allote kai en o parerchomai logos oudeis pauo lego


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 898)

ἔρχομαι δὴ ἐπιχειρῶν σοι ἐπιδείξασθαι τῆς αἰτίας τὸ εἶδος ὃ πεπραγμάτευμαι, καὶ εἶμι πάλιν ἐπʼ ἐκεῖνα τὰ πολυθρύλητα καὶ ἄρχομαι ἀπʼ ἐκείνων, ὑποθέμενος εἶναί τι καλὸν αὐτὸ καθʼ αὑτὸ καὶ ἀγαθὸν καὶ μέγα καὶ τἆλλα πάντα:

erchomai de-2 epicheireo su epideiknumi-2 o aitia o eidos os pragmateuomai kai eimi-2 palin epi ekeinos o poluthruletos kai archo apo ekeinos upotithemi eimi tis kalos autos kata eautou kai agathos kai megas kai allos pas


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 899)

ἃ εἴ μοι δίδως τε καὶ συγχωρεῖς εἶναι ταῦτα, ἐλπίζω σοι ἐκ τούτων τὴν αἰτίαν ἐπιδείξειν καὶ ἀνευρήσειν ὡς ἀθάνατον ψυχή.

os ei ego didomi te kai sugchoreo eimi outos elpizo su ek outos o aitia epideiknumi-2 kai aneurisko os-2 athanatos psyche


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 900)

ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ ὡς διδόντος σοι οὐκ ἂν φθάνοις περαίνων.

alla men-2 phemi o os-2 didomi su ou an phthano peraino


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 901)

σκόπει δή, ἔφη, τὰ ἑξῆς ἐκείνοις ἐάν σοι συνδοκῇ ὥσπερ ἐμοί.

skopao de-2 phemi o exes ekeinos ean su sundokeo osper-2 ego


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 902)

φαίνεται γάρ μοι, εἴ τί ἐστιν ἄλλο καλὸν πλὴν αὐτὸ τὸ καλόν, οὐδὲ διʼ ἓν ἄλλο καλὸν εἶναι ἢ διότι μετέχει ἐκείνου τοῦ καλοῦ:

phaino gar ego ei tis-2 eimi allos kalos plen autos o kalos oude dia eis-2 allos kalos eimi ee dioti metecho ekeinos o kaleo


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 903)

καὶ πάντα δὴ οὕτως λέγω.


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 904)

τῇ τοιᾷδε αἰτίᾳ συγχωρεῖς;


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 905)

συγχωρῶ, ἔφη.


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 906)

οὐ τοίνυν, ἦ δʼ ὅς, ἔτι μανθάνω οὐδὲ δύναμαι τὰς ἄλλας αἰτίας τὰς σοφὰς ταύτας γιγνώσκειν:

ou toinun e-2 de os eti manthano oude dunamai o allos aitia o sophos outos gignosko


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 907)

ἀλλʼ ἐάν τίς μοι λέγῃ διʼ ὅτι καλόν ἐστιν ὁτιοῦν, ἢ χρῶμα εὐανθὲς ἔχον ἢ σχῆμα ἢ ἄλλο ὁτιοῦν τῶν τοιούτων, τὰ μὲν ἄλλα χαίρειν ἐῶ,— ταράττομαι γὰρ ἐν τοῖς ἄλλοις πᾶσι— τοῦτο δὲ ἁπλῶς καὶ ἀτέχνως καὶ ἴσως εὐήθως ἔχω παρʼ ἐμαυτῷ, ὅτι οὐκ ἄλλο τι ποιεῖ αὐτὸ καλὸν ἢ ἡ ἐκείνου τοῦ καλοῦ εἴτε παρουσία εἴτε κοινωνία εἴτε ὅπῃ δὴ καὶ ὅπως οὐ γὰρ ἔτι τοῦτο διισχυρίζομαι, ἀλλʼ ὅτι τῷ καλῷ πάντα τὰ καλὰ καλά.

alla ean tis-2 ego lego dia ostis kalos eimi otioun ee chroma euanthes echo ee schema-2 ee allos otioun o toioutos o men allos chairo aio tarasso gar en o allos pas outos de aplos-2 kai atechnos kai isos-3 euethes echo para emautou ostis ou allos tis poieo autos kalos ee o ekeinos o kaleo eite parousia eite koinonia eite ope de-2 kai opos ou gar eti outos diischurizomai-2 alla ostis o kalos pas o kalos kalos


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 908)

τοῦτο γάρ μοι δοκεῖ ἀσφαλέστατον εἶναι καὶ ἐμαυτῷ ἀποκρίνασθαι καὶ ἄλλῳ, καὶ τούτου ἐχόμενος ἡγοῦμαι οὐκ ἄν ποτε πεσεῖν, ἀλλʼ ἀσφαλὲς εἶναι καὶ ἐμοὶ καὶ ὁτῳοῦν ἄλλῳ ἀποκρίνασθαι ὅτι τῷ καλῷ τὰ καλὰ καλά:

outos gar ego dokeo asphales eimi kai emautou apokrino kai allos kai outos echo egeomai ou an pote pipto alla asphales eimi kai ego kai ostis allos apokrino ostis o kalos o kalos kalos


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 909)

ἢ οὐ καὶ σοὶ δοκεῖ;


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 910)

δοκεῖ.


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 911)

καὶ μεγέθει ἄρα τὰ μεγάλα μεγάλα καὶ τὰ μείζω μείζω, καὶ σμικρότητι τὰ ἐλάττω ἐλάττω;

kai megethos aros o megas megas kai o megas megas kai mikrotes o elasson elasson


Plato, Phaedo 100 (DIORISIS sentence 912)

ναί.


Plato, Phaedo 101 (DIORISIS sentence 913)

οὐδὲ σὺ ἄρʼ ἂν ἀποδέχοιο εἴ τίς τινα φαίη ἕτερον ἑτέρου τῇ κεφαλῇ μείζω εἶναι, καὶ τὸν ἐλάττω τῷ αὐτῷ τούτῳ ἐλάττω, ἀλλὰ διαμαρτύροιο ἂν ὅτι σὺ μὲν οὐδὲν ἄλλο λέγεις ἢ ὅτι τὸ μεῖζον πᾶν ἕτερον ἑτέρου οὐδενὶ ἄλλῳ μεῖζόν ἐστιν ἢ μεγέθει, καὶ διὰ τοῦτο μεῖζον, διὰ τὸ μέγεθος, τὸ δὲ ἔλαττον οὐδενὶ ἄλλῳ ἔλαττον ἢ σμικρότητι, καὶ διὰ τοῦτο ἔλαττον, διὰ τὴν σμικρότητα, φοβούμενος οἶμαι μή τίς σοι ἐναντίος λόγος ἀπαντήσῃ, ἐὰν τῇ κεφαλῇ μείζονά τινα φῇς εἶναι καὶ ἐλάττω, πρῶτον μὲν τῷ αὐτῷ τὸ μεῖζον μεῖζον εἶναι καὶ τὸ ἔλαττον ἔλαττον, ἔπειτα τῇ κεφαλῇ σμικρᾷ οὔσῃ τὸν μείζω μείζω εἶναι, καὶ τοῦτο δὴ τέρας εἶναι, τὸ σμικρῷ τινι μέγαν τινὰ εἶναι:

oude su ara an apodechomai ei tis-2 tis phemi eteros eteros o kephale megas eimi kai o elasson o autos outos elasson alla diamarturomai an ostis su men oudeis allos lego ee ostis o megas pas eteros eteros oudeis allos megas eimi ee megethos kai dia outos megas dia o megethos o de elasson oudeis allos elasson ee mikrotes kai dia outos elasson dia o mikrotes phobeo oiomai me tis-2 su enantios logos apantao ean o kephale megas tis phemi eimi kai elasson proteros men tis-2 autos o megas megas eimi kai o elasson elasson epeita o kephale mikros eimi o megas megas eimi kai outos de-2 teras eimi o mikros tis megas tis eimi


Plato, Phaedo 101 (DIORISIS sentence 914)

ἢ οὐκ ἂν φοβοῖο ταῦτα;


Plato, Phaedo 101 (DIORISIS sentence 915)

καὶ ὁ γελάσας, ἔγωγε, ἔφη.


Plato, Phaedo 101 (DIORISIS sentence 916)

οὐκοῦν, ἦ δʼ ὅς, τὰ δέκα τῶν ὀκτὼ δυοῖν πλείω εἶναι, καὶ διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν ὑπερβάλλειν, φοβοῖο ἂν λέγειν, ἀλλὰ μὴ πλήθει καὶ διὰ τὸ πλῆθος;

oukoun-2 e-2 de os o deka o okto duo pleos eimi kai dia outos o aitia uperballo phobeo an lego alla me plethos kai dia o plethos


Plato, Phaedo 101 (DIORISIS sentence 917)

καὶ τὸ δίπηχυ τοῦ πηχυαίου ἡμίσει μεῖζον εἶναι ἀλλʼ οὐ μεγέθει;

kai o dipechus o pechuaios emisus megas eimi alla ou megethos


Plato, Phaedo 101 (DIORISIS sentence 918)

ὁ αὐτὸς γάρ που φόβος.


Plato, Phaedo 101 (DIORISIS sentence 919)

πάνυ γʼ, ἔφη.


Plato, Phaedo 101 (DIORISIS sentence 920)

τί δέ;


Plato, Phaedo 101 (DIORISIS sentence 921)

ἑνὶ ἑνὸς προστεθέντος τὴν πρόσθεσιν αἰτίαν εἶναι τοῦ δύο γενέσθαι ἢ διασχισθέντος τὴν σχίσιν οὐκ εὐλαβοῖο ἂν λέγειν;

eis-2 eis-2 prostithemi o prosthesis aitia eimi o duo gignomai ee diaschizo o schisis ou eulabeomai an lego


Plato, Phaedo 101 (DIORISIS sentence 922)

καὶ μέγα ἂν βοῴης ὅτι οὐκ οἶσθα ἄλλως πως ἕκαστον γιγνόμενον ἢ μετασχὸν τῆς ἰδίας οὐσίας ἑκάστου οὗ ἂν μετάσχῃ, καὶ ἐν τούτοις οὐκ ἔχεις ἄλλην τινὰ αἰτίαν τοῦ δύο γενέσθαι ἀλλʼ ἢ τὴν τῆς δυάδος μετάσχεσιν, καὶ δεῖν τούτου μετασχεῖν τὰ μέλλοντα δύο ἔσεσθαι, καὶ μονάδος ὃ ἂν μέλλῃ ἓν ἔσεσθαι, τὰς δὲ σχίσεις ταύτας καὶ προσθέσεις καὶ τὰς ἄλλας τὰς τοιαύτας κομψείας ἐῴης ἂν χαίρειν, παρεὶς ἀποκρίνασθαι τοῖς σεαυτοῦ σοφωτέροις:

kai megas an bazo ostis ou oida allos-2 pos ekastos gignomai ee metecho o idios ousia ekastos e an metecho kai en outos ou echo allos tis aitia o duo gignomai alla ee o o duas metaschesis kai deo outos metecho o mello duo eimi kai monas os an mello eis-2 eimi o de schizo outos kai prosthesis kai o allos o toioutos kompseia aio an chairo pariemi apokrino o sautou sophos


Plato, Phaedo 101 (DIORISIS sentence 923)

σὺ δὲ δεδιὼς ἄν, τὸ λεγόμενον, τὴν σαυτοῦ σκιὰν καὶ τὴν ἀπειρίαν, ἐχόμενος ἐκείνου τοῦ ἀσφαλοῦς τῆς ὑποθέσεως, οὕτως ἀποκρίναιο ἄν.

su de deido an o lego o sautou skia kai o apeiria1 echo ekeinos o asphales o upothesis outos-2 apokrino an


Plato, Phaedo 101 (DIORISIS sentence 924)

εἰ δέ τις αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως ἔχοιτο, χαίρειν ἐῴης ἂν καὶ οὐκ ἀποκρίναιο ἕως ἂν τὰ ἀπʼ ἐκείνης ὁρμηθέντα σκέψαιο εἴ σοι ἀλλήλοις συμφωνεῖ ἢ διαφωνεῖ:

ei de tis autos o upothesis echo chairo aio an kai ou apokrino eos-4 an o apo ekeinos ormao skeptomai ei su allelon sumphoneo ee diaphoneo


Plato, Phaedo 101 (DIORISIS sentence 925)

ἐπειδὴ δὲ ἐκείνης αὐτῆς δέοι σε διδόναι λόγον, ὡσαύτως ἂν διδοίης, ἄλλην αὖ ὑπόθεσιν ὑποθέμενος ἥτις τῶν ἄνωθεν βελτίστη φαίνοιτο, ἕως ἐπί τι ἱκανὸν ἔλθοις, ἅμα δὲ οὐκ ἂν φύροιο ὥσπερ οἱ ἀντιλογικοὶ περί τε τῆς ἀρχῆς διαλεγόμενος καὶ τῶν ἐξ ἐκείνης ὡρμημένων, εἴπερ βούλοιό τι τῶν ὄντων εὑρεῖν;

epei de ekeinos autos deo su didomi logos osautos an didomi allos au upothesis upotithemi ostis o anothen beltistos phaino eos-4 epi tis ikanos erchomai ama de ou an phuro osper-2 o antilogikos peri te o arche dialego kai o ek ekeinos ormao eiper boulomai tis o eimi eurisko


Plato, Phaedo 101 (DIORISIS sentence 926)

ἐκείνοις μὲν γὰρ ἴσως οὐδὲ εἷς περὶ τούτου λόγος οὐδὲ φροντίς:

ekeinos men gar isos-3 oude eis-2 peri outos logos oude phrontis-2


Plato, Phaedo 101 (DIORISIS sentence 927)

ἱκανοὶ γὰρ ὑπὸ σοφίας ὁμοῦ πάντα κυκῶντες ὅμως δύνασθαι αὐτοὶ αὑτοῖς ἀρέσκειν:

ikanos gar upo sophia omou pas kukao omos-5 dunamai autos eautou aresko


Plato, Phaedo 101 (DIORISIS sentence 928)

σὺ δʼ, εἴπερ εἶ τῶν φιλοσόφων, οἶμαι ἂν ὡς ἐγὼ λέγω ποιοῖς.

su de eiper eimi-2 o philosophos oiomai an os-2 ego lego poios-2


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 929)

ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις, ὅ τε ἅμα καὶ ὁ νὴ ὦ εἰκότως γε:

alethes phemi lego os te ama kai o ne-2 o-2 eoikotos ge


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 930)

θαυμαστῶς γάρ μοι δοκεῖ ὡς ἐναργῶς τῷ καὶ σμικρὸν νοῦν ἔχοντι εἰπεῖν ἐκεῖνος ταῦτα.

thaumastos gar ego dokeo os-2 enarges o kai mikros noos echo eipon ekeinos outos


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 931)

πάνυ μὲν οὖν, ὦ καὶ πᾶσι τοῖς παροῦσιν ἔδοξεν.

panu men oun o-2 kai pas o pareimi dokeo


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 932)

καὶ γὰρ ἡμῖν τοῖς ἀποῦσι, νῦν δὲ ἀκούουσιν.


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 933)

ἀλλὰ τίνα δὴ ἦν τὰ μετὰ ταῦτα λεχθέντα;


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 934)

ὡς μὲν ἐγὼ οἶμαι, ἐπεὶ αὐτῷ ταῦτα συνεχωρήθη, καὶ ὡμολογεῖτο εἶναί τι ἕκαστον τῶν εἰδῶν καὶ τούτων τἆλλα μεταλαμβάνοντα αὐτῶν τούτων τὴν ἐπωνυμίαν ἴσχειν, τὸ δὴ μετὰ ταῦτα ἠρώτα, εἰ δή, ἦ δʼ ὅς, ταῦτα οὕτως λέγεις, ἆρʼ οὐχ, ὅταν φῇς μείζω εἶναι, δὲ ἐλάττω, λέγεις τότʼ εἶναι ἐν τῷ ἀμφότερα, καὶ μέγεθος καὶ σμικρότητα;

os-2 men ego oiomai epei autos outos sugchoreo kai omologeo eimi tis ekastos o eidos kai outos allos metalambano autos outos o eponumia ischo o de-2 meta outos erotao ei de-2 e-2 de os outos outos-2 lego ara-3 ou otan phemi megas eimi de elasson lego tote eimi en o amphoteros kai megethos kai mikrotes


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 935)

ἔγωγε.


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 936)

ἀλλὰ γάρ, ἦ δʼ ὅς, ὁμολογεῖς τὸ τὸν ὑπερέχειν οὐχ ὡς τοῖς ῥήμασι λέγεται οὕτω καὶ τὸ ἀληθὲς ἔχειν;

alla gar e-2 de os omologeo o o uperecho ou os-2 o rema lego outos-2 kai o alethes echo


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 937)

οὐ γάρ που πεφυκέναι ὑπερέχειν τούτῳ, τῷ εἶναι, ἀλλὰ τῷ μεγέθει ὃ τυγχάνει ἔχων:

ou gar pou phuo uperecho outos tis-2 eimi alla o megethos os tugchano echo


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 938)

οὐδʼ αὖ ὑπερέχειν ὅτι ὁ ἐστίν, ἀλλʼ ὅτι σμικρότητα ἔχει ὁ πρὸς τὸ ἐκείνου μέγεθος;

oude au uperecho ostis o eimi alla ostis mikrotes echo o pros o ekeinos megethos


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 939)

ἀληθῆ.


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 940)

οὐδέ γε αὖ ὑπὸ ὑπερέχεσθαι τῷ ὅτι ὁ ἐστίν, ἀλλʼ ὅτι μέγεθος ἔχει ὁ πρὸς τὴν σμικρότητα;

oude ge au upo uperecho tis-2 ostis o eimi alla ostis megethos echo o pros o mikrotes


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 941)

ἔστι ταῦτα.


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 942)

οὕτως ἄρα ὁ ἐπωνυμίαν ἔχει σμικρός τε καὶ μέγας εἶναι, ἐν μέσῳ ὢν ἀμφοτέρων, τοῦ μὲν τῷ μεγέθει ὑπερέχειν τὴν σμικρότητα ὑπέχων, τῷ δὲ τὸ μέγεθος τῆς σμικρότητος παρέχων ὑπερέχον.

outos-2 ara o eponumia echo mikros te kai megas eimi en mesos eimi amphoteros o men o megethos uperecho o mikrotes upecho o de o megethos o mikrotes parachonnumi uperecho


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 943)

καὶ ἅμα μειδιάσας, ἔοικα, ἔφη, καὶ συγγραφικῶς ἐρεῖν, ἀλλʼ οὖν ἔχει γέ που ὡς λέγω.

kai ama meidiao eoika phemi kai suggraphikos ereo alla oun echo ge pou os-2 lego


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 944)

συνέφη.


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 945)

λέγω δὴ τοῦδʼ ἕνεκα, βουλόμενος δόξαι σοὶ ὅπερ ἐμοί.

lego de-2 ode eneka boulomai dokeo su osper ego


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 946)

ἐμοὶ γὰρ φαίνεται οὐ μόνον αὐτὸ τὸ μέγεθος οὐδέποτʼ ἐθέλειν ἅμα μέγα καὶ σμικρὸν εἶναι, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν ἡμῖν μέγεθος οὐδέποτε προσδέχεσθαι τὸ σμικρὸν οὐδʼ ἐθέλειν ὑπερέχεσθαι, ἀλλὰ δυοῖν τὸ ἕτερον, ἢ φεύγειν καὶ ὑπεκχωρεῖν ὅταν αὐτῷ προσίῃ τὸ ἐναντίον, τὸ σμικρόν, ἢ προσελθόντος ἐκείνου ἀπολωλέναι:

ego gar phaino ou monos autos o megethos oudepote ethelo ama megas kai mikros eimi alla kai o en ego megethos oudepote prosdechomai o mikros oude ethelo uperecho alla duo o eteros ee pheugo kai upekchoreo otan autos proseimi o enantios o mikros ee proserchomai ekeinos apollumi


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 947)

ὑπομένον δὲ καὶ δεξάμενον τὴν σμικρότητα οὐκ ἐθέλειν εἶναι ἕτερον ἢ ὅπερ ἦν.

upomeno de kai dechomai o mikrotes ou ethelo eimi eteros ee osper eimi


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 948)

ὥσπερ ἐγὼ δεξάμενος καὶ ὑπομείνας τὴν σμικρότητα, καὶ ἔτι ὢν ὅσπερ εἰμί, οὗτος ὁ αὐτὸς σμικρός εἰμι:

osper-2 ego dechomai kai upomeno o mikrotes kai eti eimi os eimi outos o autos mikros eimi


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 949)

ἐκεῖνο δὲ οὐ τετόλμηκεν μέγα ὂν σμικρὸν εἶναι:

ekeinos de ou tolmao megas eimi mikros eimi


Plato, Phaedo 102 (DIORISIS sentence 950)

ὡς δʼ αὕτως καὶ τὸ σμικρὸν τὸ ἐν ἡμῖν οὐκ ἐθέλει ποτὲ μέγα γίγνεσθαι οὐδὲ εἶναι, οὐδʼ ἄλλο οὐδὲν τῶν ἐναντίων, ἔτι ὂν ὅπερ ἦν, ἅμα τοὐναντίον γίγνεσθαί τε καὶ εἶναι, ἀλλʼ ἤτοι ἀπέρχεται ἢ ἀπόλλυται ἐν τούτῳ τῷ παθήματι.

os-2 de autos-2 kai o mikros o en ego ou ethelo potos megas gignomai oude eimi oude allos oudeis o enantios eti eimi osper eimi ama enantion gignomai te kai eimi alla etoi aperchomai ee apollumi en outos o pathema-2


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 951)

παντάπασιν, ἔφη ὁ οὕτω φαίνεταί μοι.


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 952)

καί τις εἶπε τῶν παρόντων ἀκούσας— ὅστις δʼ ἦν, οὐ σαφῶς μέμνημαι— πρὸς θεῶν, οὐκ ἐν τοῖς πρόσθεν ἡμῖν λόγοις αὐτὸ τὸ ἐναντίον τῶν νυνὶ λεγομένων ὡμολογεῖτο, ἐκ τοῦ ἐλάττονος τὸ μεῖζον γίγνεσθαι καὶ ἐκ τοῦ μείζονος τὸ ἔλαττον, καὶ ἀτεχνῶς αὕτη εἶναι ἡ γένεσις τοῖς ἐναντίοις, ἐκ τῶν ἐναντίων;

kai tis eipon o pareimi akeo ostis de eimi ou saphes mimnesko pros thea ou en o prosthen ego logos autos o enantios o nuni lego omologeo ek o elasson o megas gignomai kai ek o megas o elasson kai atechnos outos eimi o genesis o enantios ek o enantios


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 953)

νῦν δέ μοι δοκεῖ λέγεσθαι ὅτι τοῦτο οὐκ ἄν ποτε γένοιτο.

nun de ego dokeo lego ostis outos ou an pote gignomai


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 954)

καὶ ὁ παραβαλὼν τὴν κεφαλὴν καὶ ἀκούσας, ἀνδρικῶς, ἔφη, ἀπεμνημόνευκας, οὐ μέντοι ἐννοεῖς τὸ διαφέρον τοῦ τε νῦν λεγομένου καὶ τοῦ τότε.

kai o paraballo o kephale kai akeo andrikos phemi apomnemoneuo ou mentoi ennoeo o diaphero o te nun lego kai o tote


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 955)

τότε μὲν γὰρ ἐλέγετο ἐκ τοῦ ἐναντίου πράγματος τὸ ἐναντίον πρᾶγμα γίγνεσθαι, νῦν δέ, ὅτι αὐτὸ τὸ ἐναντίον ἑαυτῷ ἐναντίον οὐκ ἄν ποτε γένοιτο, οὔτε τὸ ἐν ἡμῖν οὔτε τὸ ἐν τῇ φύσει.

tote men gar lego ek o enantios pragma o enantios pragma gignomai nun de ostis autos o enantios eautou enantion ou an pote gignomai oute o en ego oute o en o phusis


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 956)

τότε μὲν γάρ, ὦ φίλε, περὶ τῶν ἐχόντων τὰ ἐναντία ἐλέγομεν, ἐπονομάζοντες αὐτὰ τῇ ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ, νῦν δὲ περὶ ἐκείνων αὐτῶν ὧν ἐνόντων ἔχει τὴν ἐπωνυμίαν τὰ ὀνομαζόμενα:

tote men gar o-2 philos peri o echo o enantios lego eponomazo autos o ekeinos eponumia nun de peri ekeinos autos os eneimi echo o eponumia o onomazo


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 957)

αὐτὰ δʼ ἐκεῖνα οὐκ ἄν ποτέ φαμεν ἐθελῆσαι γένεσιν ἀλλήλων δέξασθαι.

autos de ekeinos ou an pote phemi ethelo genesis allelon dechomai


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 958)

καὶ ἅμα βλέψας πρὸς τὸν εἶπεν, ἆρα μή που, ὦ ἔφη, καὶ σέ τι τούτων ἐτάραξεν ὧν ὅδε εἶπεν;

kai ama blepo pros o eipon ara-3 me pou o-2 phemi kai su tis outos tarasso os ode eipon


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 959)

οὐδʼ αὖ, ἔφη ὁ οὕτως ἔχω:


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 960)

καίτοι οὔτι λέγω ὡς οὐ πολλά με ταράττει.

kaitoi-2 outi lego os-2 ou polus ego tarasso


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 961)

συνωμολογήκαμεν ἄρα, ἦ δʼ ὅς, ἁπλῶς τοῦτο, μηδέποτε ἐναντίον ἑαυτῷ τὸ ἐναντίον ἔσεσθαι.

sunomologeo ara e-2 de os aplos-2 outos medepote enantion eautou o enantios eimi


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 962)

παντάπασιν, ἔφη.


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 963)

ἔτι δή μοι καὶ τόδε σκέψαι, ἔφη, εἰ ἄρα συνομολογήσεις.

eti de-2 ego kai ode skeptomai phemi ei ara sunomologeo


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 964)

θερμόν τι καλεῖς καὶ ψυχρόν;


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 965)

ἔγωγε.


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 966)

ἆρʼ ὅπερ χιόνα καὶ πῦρ;


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 967)

μὰ οὐκ ἔγωγε.


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 968)

ἀλλʼ ἕτερόν τι πυρὸς τὸ θερμὸν καὶ ἕτερόν τι χιόνος τὸ ψυχρόν;

alla eteros tis pur o thermos kai eteros tis chion o psuchros


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 969)

ναί.


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 970)

ἀλλὰ τόδε γʼ οἶμαι δοκεῖ σοι, οὐδέποτε χιόνα γʼ οὖσαν δεξαμένην τὸ θερμόν, ὥσπερ ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, ἔτι ἔσεσθαι ὅπερ ἦν, χιόνα καὶ θερμόν, ἀλλὰ προσιόντος τοῦ θερμοῦ ἢ ὑπεκχωρήσειν αὐτῷ ἢ ἀπολεῖσθαι.

alla ode ge oiomai dokeo su oudepote chion ge eimi dechomai o thermos osper-2 en o prosthen lego eti eimi osper eimi chion kai thermos alla proseimi o thermos ee upekchoreo autos ee apollumi


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 971)

πάνυ γε.


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 972)

καὶ τὸ πῦρ γε αὖ προσιόντος τοῦ ψυχροῦ αὐτῷ ἢ ὑπεξιέναι ἢ ἀπολεῖσθαι, οὐ μέντοι ποτὲ τολμήσειν δεξάμενον τὴν ψυχρότητα ἔτι εἶναι ὅπερ ἦν, πῦρ καὶ ψυχρόν.

kai o pur ge au proseimi o psuchros autos ee upexeimi ee apollumi ou mentoi potos tolmao dechomai o psuchrotes eti eimi osper eimi pur kai psuchros


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 973)

ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 974)

ἔστιν ἄρα, ἦ δʼ ὅς, περὶ ἔνια τῶν τοιούτων, ὥστε μὴ μόνον αὐτὸ τὸ εἶδος ἀξιοῦσθαι τοῦ αὑτοῦ ὀνόματος εἰς τὸν ἀεὶ χρόνον, ἀλλὰ καὶ ἄλλο τι ὃ ἔστι μὲν οὐκ ἐκεῖνο, ἔχει δὲ τὴν ἐκείνου μορφὴν ἀεί, ὅτανπερ ᾖ.

eimi ara e-2 de os peri enioi o toioutos oste-2 me monos autos o eidos axioo o eautou onoma eis o aei chronos alla kai allos tis os eimi men ou ekeinos echo de o ekeinos morphe aei otan eimi


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 975)

ἔτι δὲ ἐν τῷδε ἴσως ἔσται σαφέστερον ὃ λέγω:

eti de en ode isos-3 eimi saphes os lego


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 976)

τὸ γὰρ περιττὸν ἀεί που δεῖ τούτου τοῦ ὀνόματος τυγχάνειν ὅπερ νῦν λέγομεν:

o gar perissos aei pou deomai outos o onoma tugchano osper nun lego


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 977)

ἢ οὔ;


Plato, Phaedo 103 (DIORISIS sentence 978)

πάνυ γε.


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 1000)

οἶσθα γὰρ δήπου ὅτι ἃ ἂν ἡ τῶν τριῶν ἰδέα κατάσχῃ, ἀνάγκη αὐτοῖς οὐ μόνον τρισὶν εἶναι ἀλλὰ καὶ περιττοῖς.

oida gar depou ostis os an o o treis idea katecho anagke autos ou monos treis eimi alla kai perissos


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 1001)

πάνυ γε.


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 1002)

ἐπὶ τὸ τοιοῦτον δή, φαμέν, ἡ ἐναντία ἰδέα ἐκείνῃ τῇ μορφῇ ἣ ἂν τοῦτο ἀπεργάζηται οὐδέποτʼ ἂν ἔλθοι.

epi o toioutos de-2 phemi o enantios idea ekeinos o morphe os an outos apergazomai oudepote an erchomai


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 1003)

οὐ γάρ.


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 1004)

εἰργάζετο δέ γε ἡ περιττή;


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 1005)

ναί.


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 1006)

ἐναντία δὲ ταύτῃ ἡ τοῦ ἀρτίου;


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 1007)

ναί.


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 1008)

ἐπὶ τὰ τρία ἄρα ἡ τοῦ ἀρτίου ἰδέα οὐδέποτε ἥξει.

epi o treis aros o o artios idea oudepote eko


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 1009)

οὐ δῆτα.


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 1010)

ἄμοιρα δὴ τοῦ ἀρτίου τὰ τρία.


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 1011)

ἄμοιρα.


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 1012)

ἀνάρτιος ἄρα ἡ τριάς.


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 1013)

ναί.


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 979)

ἆρα μόνον τῶν ὄντων— τοῦτο γὰρ ἐρωτῶ— ἢ καὶ ἄλλο τι ὃ ἔστι μὲν οὐχ ὅπερ τὸ περιττόν, ὅμως δὲ δεῖ αὐτὸ μετὰ τοῦ ἑαυτοῦ ὀνόματος καὶ τοῦτο καλεῖν ἀεὶ διὰ τὸ οὕτω πεφυκέναι ὥστε τοῦ περιττοῦ μηδέποτε ἀπολείπεσθαι;

ara-3 monos o eimi outos gar erotao ee kai allos tis os eimi men ou osper o perissos omos-5 de deomai autos meta o eautou onoma kai outos kaleo aei dia o outos-2 phuo oste-2 o perissos medepote apoleipo


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 980)

λέγω δὲ αὐτὸ εἶναι οἷον καὶ ἡ τριὰς πέπονθε καὶ ἄλλα πολλά.

lego de autos eimi oios-2 kai o trias pascho kai allos polus


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 981)

σκόπει δὲ περὶ τῆς τριάδος.


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 982)

ἆρα οὐ δοκεῖ σοι τῷ τε αὑτῆς ὀνόματι ἀεὶ προσαγορευτέα εἶναι καὶ τῷ τοῦ περιττοῦ, ὄντος οὐχ ὅπερ τῆς τριάδος;

ara-3 ou dokeo su o te eautou onoma aei prosagoreuteos eimi kai o o perissos eimi ou osper o trias


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 983)

ἀλλʼ ὅμως οὕτως πέφυκε καὶ ἡ τριὰς καὶ ἡ πεμπτὰς καὶ ὁ ἥμισυς τοῦ ἀριθμοῦ ἅπας, ὥστε οὐκ ὢν ὅπερ τὸ περιττὸν ἀεὶ ἕκαστος αὐτῶν ἐστι περιττός:

alla omos-5 outos-2 phuo kai o trias kai o pemptos-2 kai o emisus o arithmos apas oste-2 ou eimi osper o perissos aei ekastos autos eimi perissos


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 984)

καὶ αὖ τὰ δύο καὶ τέτταρα καὶ ἅπας ὁ ἕτερος αὖ στίχος τοῦ ἀριθμοῦ οὐκ ὢν ὅπερ τὸ ἄρτιον ὅμως ἕκαστος αὐτῶν ἄρτιός ἐστιν ἀεί:

kai au o duo kai tessares kai apas o eteros au stichos o arithmos ou eimi osper o artios omos-5 ekastos autos artios eimi aei


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 985)

συγχωρεῖς ἢ οὔ;


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 986)

πῶς γὰρ οὔκ;


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 987)

ἔφη.


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 988)

ὃ τοίνυν, ἔφη, βούλομαι δηλῶσαι, ἄθρει.


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 989)

ἔστιν δὲ τόδε, ὅτι φαίνεται οὐ μόνον ἐκεῖνα τὰ ἐναντία ἄλληλα οὐ δεχόμενα, ἀλλὰ καὶ ὅσα οὐκ ὄντʼ ἀλλήλοις ἐναντία ἔχει ἀεὶ τἀναντία, οὐδὲ ταῦτα ἔοικε δεχομένοις ἐκείνην τὴν ἰδέαν ἣ ἂν τῇ ἐν αὐτοῖς οὔσῃ ἐναντία ᾖ, ἀλλʼ ἐπιούσης αὐτῆς ἤτοι ἀπολλύμενα ἢ ὑπεκχωροῦντα.

eimi de ode ostis phaino ou monos ekeinos o enantios allelon ou dechomai alla kai osos ou eimi allelon enantios echo aei enantios oude outos eoika dechomai ekeinos o idea os an o en autos eimi enantios eimi alla epeimi autos etoi apollumi ee upekchoreo


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 990)

ἢ οὐ φήσομεν τὰ τρία καὶ ἀπολεῖσθαι πρότερον καὶ ἄλλο ὁτιοῦν πείσεσθαι, πρὶν ὑπομεῖναι ἔτι τρία ὄντα ἄρτια γενέσθαι;

ee ou phemi o treis kai apollumi proteros kai allos otioun pascho prin upomeno eti treis eimi artios gignomai


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 991)

πάνυ μὲν οὖν, ἔφη ὁ οὐδὲ μήν, ἦ δʼ ὅς, ἐναντίον γέ ἐστι δυὰς τριάδι.

panu men oun phemi o oude mes-2 e-2 de os enantion ge eimi duas trias


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 992)

οὐ γὰρ οὖν.


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 993)

οὐκ ἄρα μόνον τὰ εἴδη τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα ἄλληλα, ἀλλὰ καὶ ἄλλʼ ἄττα τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα.

ou ara monos o eidos o enantios ou upomeno epeimi allelon alla kai allos atta o enantios ou upomeno epeimi


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 994)

ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις.


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 995)

βούλει οὖν, ἦ δʼ ὅς, ἐὰν οἷοί τʼ ὦμεν, ὁρισώμεθα ὁποῖα ταῦτά ἐστιν;

boulomai oun e-2 de os ean oios-2 te eimi orizo opoios outos eimi


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 996)

πάνυ γε.


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 997)

ἆρʼ οὖν, ἔφη, ὦ τάδε εἴη ἄν, ἃ ὅτι ἂν κατάσχῃ μὴ μόνον ἀναγκάζει τὴν αὑτοῦ ἰδέαν αὐτὸ ἴσχειν, ἀλλὰ καὶ ἐναντίου αὐτῷ ἀεί τινος;

ara-3 oun phemi o-2 ode aio an os ostis an katecho me monos anagkazo o eautou idea autos ischo alla kai enantios autos aei tis


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 998)

πῶς λέγεις;


Plato, Phaedo 104 (DIORISIS sentence 999)

ὥσπερ ἄρτι ἐλέγομεν.


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1014)

ὃ τοίνυν ἔλεγον ὁρίσασθαι, ποῖα οὐκ ἐναντία τινὶ ὄντα ὅμως οὐ δέχεται αὐτό, τὸ ἐναντίον— οἷον νῦν ἡ τριὰς τῷ ἀρτίῳ οὐκ οὖσα ἐναντία οὐδέν τι μᾶλλον αὐτὸ δέχεται, τὸ γὰρ ἐναντίον ἀεὶ αὐτῷ ἐπιφέρει, καὶ ἡ δυὰς τῷ περιττῷ καὶ τὸ πῦρ τῷ ψυχρῷ καὶ ἄλλα πάμπολλα— ἀλλʼ ὅρα δὴ εἰ οὕτως ὁρίζῃ, μὴ μόνον τὸ ἐναντίον τὸ ἐναντίον μὴ δέχεσθαι, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνο, ὃ ἂν ἐπιφέρῃ τι ἐναντίον ἐκείνῳ, ἐφʼ ὅτι ἂν αὐτὸ ἴῃ, αὐτὸ τὸ ἐπιφέρον τὴν τοῦ ἐπιφερομένου ἐναντιότητα μηδέποτε δέξασθαι.

os toinun lego orizo poios ou enantios tis eimi omos-5 ou dechomai autos o enantion oios-2 nun o trias o artios ou eimi enantios oudeis tis mallon autos dechomai o gar enantion aei autos epiphero kai o duas o perissos kai o pur o psuchros kai allos pampolus-2 alla orao de-2 ei outos-2 orizo me monos o enantios o enantion me dechomai alla kai ekeinos os an epiphero tis enantion ekeinos epi ostis an autos eimi-2 autos o epiphero o o epiphero enantiotes medepote dechomai


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1015)

πάλιν δὲ ἀναμιμνῄσκου:


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1016)

οὐ γὰρ χεῖρον πολλάκις ἀκούειν.


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1017)

τὰ πέντε τὴν τοῦ ἀρτίου οὐ δέξεται, οὐδὲ τὰ δέκα τὴν τοῦ περιττοῦ, τὸ διπλάσιον.

o pente o o artios ou dechomai oude o deka o o perissos o diplasios


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1018)

τοῦτο μὲν οὖν καὶ αὐτὸ ἄλλῳ ἐναντίον, ὅμως δὲ τὴν τοῦ περιττοῦ οὐ δέξεται:

outos men oun kai autos allos enantios omos-5 de o o perissos ou dechomai


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1019)

οὐδὲ δὴ τὸ ἡμιόλιον οὐδὲ τἆλλα τὰ τοιαῦτα, τὸ ἥμισυ, τὴν τοῦ ὅλου, καὶ τριτημόριον αὖ καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα, εἴπερ ἕπῃ τε καὶ συνδοκεῖ σοι οὕτως.

oude de-2 o emiolios oude allos o toioutos o emisus o o olos kai tritemorion au kai pas o toioutos eiper epomai te kai sundokeo su outos-2


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1020)

πάνυ σφόδρα καὶ συνδοκεῖ, ἔφη, καὶ ἕπομαι.

panu sphodra kai sundokeo phemi kai epomai


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1021)

πάλιν δή μοι, ἔφη, ἐξ ἀρχῆς λέγε.


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1022)

καὶ μή μοι ὃ ἂν ἐρωτῶ ἀποκρίνου, ἀλλὰ μιμούμενος ἐμέ.

kai me ego os an erotao apokrino alla mimeomai ego


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1023)

λέγω δὴ παρʼ ἣν τὸ πρῶτον ἔλεγον ἀπόκρισιν, τὴν ἀσφαλῆ ἐκείνην, ἐκ τῶν νῦν λεγομένων ἄλλην ὁρῶν ἀσφάλειαν.

lego de-2 para os o proteros lego apokrisis o asphales ekeinos ek o nun lego allos orao asphaleia


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1024)

εἰ γὰρ ἔροιό με ᾧ ἂν τί ἐν τῷ σώματι ἐγγένηται θερμὸν ἔσται, οὐ τὴν ἀσφαλῆ σοι ἐρῶ ἀπόκρισιν ἐκείνην τὴν ἀμαθῆ, ὅτι ᾧ ἂν θερμότης, ἀλλὰ κομψοτέραν ἐκ τῶν νῦν, ὅτι ᾧ ἂν πῦρ:

ei gar eros-2 ego os an tis-2 en o soma eggignomai thermos eimi ou o asphales su eraomai apokrisis ekeinos o amathes ostis os an thermotes alla kompsos ek o nun ostis os an pur


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1025)

οὐδὲ ἂν ἔρῃ ᾧ ἂν σώματι τί ἐγγένηται νοσήσει, οὐκ ἐρῶ ὅτι ᾧ ἂν νόσος, ἀλλʼ ᾧ ἂν πυρετός:

oude an eromai os an soma tis-2 eggignomai noseo ou eraomai ostis os an nosos alla os an puretos


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1026)

οὐδʼ ᾧ ἂν ἀριθμῷ τί ἐγγένηται περιττὸς ἔσται, οὐκ ἐρῶ ᾧ ἂν περιττότης, ἀλλʼ ᾧ ἂν μονάς, καὶ τἆλλα οὕτως.

oude os an arithmos tis-2 eggignomai perissos eimi ou eraomai os an perissotes alla os an monas kai allos outos-2


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1027)

ἀλλʼ ὅρα εἰ ἤδη ἱκανῶς οἶσθʼ ὅτι βούλομαι.

alla orao ei ede-2 ikanos oida ostis boulomai


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1028)

ἀλλὰ πάνυ ἱκανῶς, ἔφη.


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1029)

ἀποκρίνου δή, ἦ δʼ ὅς, ᾧ ἂν τί ἐγγένηται σώματι ζῶν ἔσται;

apokrino de-2 e-2 de os os an tis-2 eggignomai soma zao eimi


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1030)

ὧι ἂν ψυχή, ἔφη.


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1031)

οὐκοῦν ἀεὶ τοῦτο οὕτως ἔχει;


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1032)

πῶς γὰρ οὐχί;


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1033)

ἦ δʼ ὅς.


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1034)

ψυχὴ ἄρα ὅτι ἂν αὐτὴ κατάσχῃ, ἀεὶ ἥκει ἐπʼ ἐκεῖνο φέρουσα ζωήν;

psyche ara ostis an autos katecho aei eko epi ekeinos phero zoe-2


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1035)

ἥκει μέντοι, ἔφη.


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1036)

πότερον δʼ ἔστι τι ζωῇ ἐναντίον ἢ οὐδέν;

poteros de eimi tis zoe-2 enantios ee oudeis


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1037)

ἔστιν, ἔφη.


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1038)

τί;


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1039)

θάνατος.


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1040)

οὐκοῦν ψυχὴ τὸ ἐναντίον ᾧ αὐτὴ ἐπιφέρει ἀεὶ οὐ μή ποτε δέξηται, ὡς ἐκ τῶν πρόσθεν ὡμολόγηται;

oukoun-2 psyche o enantios os autos epiphero aei ou me pote dechomai os-2 ek o prosthen omologeo


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1041)

καὶ μάλα σφόδρα, ἔφη ὁ τί οὖν;


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1042)

τὸ μὴ δεχόμενον τὴν τοῦ ἀρτίου ἰδέαν τί νυνδὴ ὠνομάζομεν;

o me dechomai o o artios idea tis-2 nundi onomazo


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1043)

ἀνάρτιον, ἔφη.


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1044)

τὸ δὲ δίκαιον μὴ δεχόμενον καὶ ὃ ἂν μουσικὸν μὴ δέχηται;

o de dikaios me dechomai kai os an mousikos me dechomai


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1045)

ἄμουσον, ἔφη, τὸ δὲ ἄδικον.


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1046)

εἶεν:


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1047)

ὃ δʼ ἂν θάνατον μὴ δέχηται τί καλοῦμεν;

os de an thanatos me dechomai tis-2 kaleo


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1048)

ἀθάνατον, ἔφη.


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1049)

οὐκοῦν ψυχὴ οὐ δέχεται θάνατον;


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1050)

οὔ.


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1051)

ἀθάνατον ἄρα ψυχή.


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1052)

ἀθάνατον.


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1053)

εἶεν, ἔφη:


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1054)

τοῦτο μὲν δὴ ἀποδεδεῖχθαι φῶμεν;


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1055)

ἢ πῶς δοκεῖ;


Plato, Phaedo 105 (DIORISIS sentence 1056)

καὶ μάλα γε ἱκανῶς, ὦ τί οὖν, ἦ δʼ ὅς, ὦ εἰ τῷ ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον ἦν ἀνωλέθρῳ εἶναι, ἄλλο τι τὰ τρία ἢ ἀνώλεθρα ἂν ἦν;

kai mala ge ikanos o-2 tis-2 oun e-2 de os o-2 ei o anartios anagkaion eimi anolethros-2 eimi allos tis o treis ee anolethros-2 an eimi


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1057)

πῶς γὰρ οὔ;


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1058)

οὐκοῦν εἰ καὶ τὸ ἄθερμον ἀναγκαῖον ἦν ἀνώλεθρον εἶναι, ὁπότε τις ἐπὶ χιόνα θερμὸν ἐπάγοι, ὑπεξῄει ἂν ἡ χιὼν οὖσα σῶς καὶ ἄτηκτος;

oukoun-2 ei kai o athermos anagkaion eimi anolethros-2 eimi opote tis epi chion thermos epago upexeimi an o chion eimi sos kai atektos


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1059)

οὐ γὰρ ἂν ἀπώλετό γε, οὐδʼ αὖ ὑπομένουσα ἐδέξατο ἂν τὴν θερμότητα.

ou gar an apollumi ge oude au upomeno dechomai an o thermotes


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1060)

ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1061)

ὣς δʼ αὔτως οἶμαι κἂν εἰ τὸ ἄψυκτον ἀνώλεθρον ἦν, ὁπότε ἐπὶ τὸ πῦρ ψυχρόν τι ἐπῄει, οὔποτʼ ἂν ἀπεσβέννυτο οὐδʼ ἀπώλλυτο, ἀλλὰ σῶν ἂν ἀπελθὸν ᾤχετο.

os de autos-2 oiomai kan-2 ei o apsuktos anolethros-2 eimi opote epi o pur psuchros tis epeimi oupote-2 an aposbennumi oude apollumi alla sos an aperchomai oichomai


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1062)

ἀνάγκη, ἔφη.


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1063)

οὐκοῦν καὶ ὧδε, ἔφη, ἀνάγκη περὶ τοῦ ἀθανάτου εἰπεῖν;

oukoun-2 kai ode-2 phemi anagke peri o athanatos eipon


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1064)

εἰ μὲν τὸ ἀθάνατον καὶ ἀνώλεθρόν ἐστιν, ἀδύνατον ψυχῇ, ὅταν θάνατος ἐπʼ αὐτὴν ἴῃ, ἀπόλλυσθαι:

ei men o athanatos kai anolethros-2 eimi adunatos-2 psyche otan thanatos epi autos eimi-2 apollumi


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1065)

θάνατον μὲν γὰρ δὴ ἐκ τῶν προειρημένων οὐ δέξεται οὐδʼ ἔσται τεθνηκυῖα, ὥσπερ τὰ τρία οὐκ ἔσται, ἔφαμεν, ἄρτιον, οὐδέ γʼ αὖ τὸ περιττόν, οὐδὲ δὴ πῦρ ψυχρόν, οὐδέ γε ἡ ἐν τῷ πυρὶ θερμότης.

thanatos men gar de-2 ek o proereo ou dechomai oude eimi thnesko osper-2 o treis ou eimi phemi artios oude ge au o perissos oude de-2 pur psuchros oude ge o en o pur thermotes


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1066)

ἀλλὰ τί κωλύει, φαίη ἄν τις, ἄρτιον μὲν τὸ περιττὸν μὴ γίγνεσθαι ἐπιόντος τοῦ ἀρτίου, ὥσπερ ὡμολόγηται, ἀπολομένου δὲ αὐτοῦ ἀντʼ ἐκείνου ἄρτιον γεγονέναι;

alla tis-2 koluo phemi an tis artios men o perissos me gignomai epeimi o artios osper-2 omologeo apollumi de autos anti ekeinos artios gignomai


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1067)

τῷ ταῦτα λέγοντι οὐκ ἂν ἔχοιμεν διαμαχέσασθαι ὅτι οὐκ ἀπόλλυται:

tis-2 outos lego ou an echo diamachomai-2 ostis ou apollumi


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1068)

τὸ γὰρ ἀνάρτιον οὐκ ἀνώλεθρόν ἐστιν:


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1069)

ἐπεὶ εἰ τοῦτο ὡμολόγητο ἡμῖν, ῥᾳδίως ἂν διεμαχόμεθα ὅτι ἐπελθόντος τοῦ ἀρτίου τὸ περιττὸν καὶ τὰ τρία οἴχεται ἀπιόντα:

epei ei outos omologeo ego radios an diamachomai-2 ostis eperchomai o artios o perissos kai o treis oichomai apeimi


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1070)

καὶ περὶ πυρὸς καὶ θερμοῦ καὶ τῶν ἄλλων οὕτως ἂν διεμαχόμεθα.

kai peri pur kai thermos kai o allos outos-2 an diamachomai-2


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1071)

ἢ οὔ;


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1072)

πάνυ μὲν οὖν.


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1073)

οὐκοῦν καὶ νῦν περὶ τοῦ ἀθανάτου, εἰ μὲν ἡμῖν ὁμολογεῖται καὶ ἀνώλεθρον εἶναι, ψυχὴ ἂν εἴη πρὸς τῷ ἀθάνατος εἶναι καὶ ἀνώλεθρος:

oukoun-2 kai nun peri o athanatos ei men ego omologeo kai anolethros-2 eimi psyche an aio pros o athanatos eimi kai anolethros-2


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1074)

εἰ δὲ μή, ἄλλου ἂν δέοι λόγου.


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1075)

ἀλλʼ οὐδὲν δεῖ, ἔφη, τούτου γε ἕνεκα:


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1076)

σχολῇ γὰρ ἄν τι ἄλλο φθορὰν μὴ δέχοιτο, εἰ τό γε ἀθάνατον ἀίδιον ὂν φθορὰν δέξεται.

schole gar an tis allos phthora me dechomai ei o ge athanatos aidios-2 eimi phthora dechomai


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1077)

ὁ δέ γε θεὸς οἶμαι, ἔφη ὁ καὶ αὐτὸ τὸ τῆς ζωῆς εἶδος καὶ εἴ τι ἄλλο ἀθάνατόν ἐστιν, παρὰ πάντων ἂν ὁμολογηθείη μηδέποτε ἀπόλλυσθαι.

o de ge theos oiomai phemi o kai autos o o zoe-2 eidos kai ei tis allos athanatos eimi para pas an omologeo medepote apollumi


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1078)

παρὰ πάντων μέντοι νὴ ἔφη, ἀνθρώπων τέ γε καὶ ἔτι μᾶλλον, ὡς ἐγᾦμαι, παρὰ θεῶν.

para pas mentoi ne-2 phemi anthropos te ge kai eti mallon os-2 oiomai para thea


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1079)

ὁπότε δὴ τὸ ἀθάνατον καὶ ἀδιάφθορόν ἐστιν, ἄλλο τι ψυχὴ ἤ, εἰ ἀθάνατος τυγχάνει οὖσα, καὶ ἀνώλεθρος ἂν εἴη;

opote de-2 o athanatos kai adiaphthoros eimi allos tis psyche ee ei athanatos tugchano eimi kai anolethros-2 an aio


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1080)

πολλὴ ἀνάγκη.


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1081)

ἐπιόντος ἄρα θανάτου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον τὸ μὲν θνητόν, ὡς ἔοικεν, αὐτοῦ ἀποθνῄσκει, τὸ δʼ ἀθάνατον σῶν καὶ ἀδιάφθορον οἴχεται ἀπιόν, ὑπεκχωρῆσαν τῷ θανάτῳ.

epeimi ara thanatos epi o anthropos o men thnetos os-2 eoika autos apothnesko o de athanatos sos kai adiaphthoros oichomai apeimi upekchoreo o thanatos


Plato, Phaedo 106 (DIORISIS sentence 1082)

φαίνεται.


Plato, Phaedo 107 (DIORISIS sentence 1083)

παντὸς μᾶλλον ἄρα, ἔφη, ὦ ψυχὴ ἀθάνατον καὶ ἀνώλεθρον, καὶ τῷ ὄντι ἔσονται ἡμῶν αἱ ψυχαὶ ἐν οὔκουν ἔγωγε, ὦ ἔφη, ἔχω παρὰ ταῦτα ἄλλο τι λέγειν οὐδέ πῃ ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις.

pas mallon ara phemi o-2 psyche athanatos kai anolethros-2 kai o eimi eimi ego o psyche en oukoun ego o-2 phemi echo para outos allos tis lego oude pe apisteo o logos


Plato, Phaedo 107 (DIORISIS sentence 1084)

ἀλλʼ εἰ δή τι ὅδε ἤ τις ἄλλος ἔχει λέγειν, εὖ ἔχει μὴ κατασιγῆσαι:

alla ei de-2 tis ode ee tis allos echo lego eu echo me katasigao


Plato, Phaedo 107 (DIORISIS sentence 1085)

ὡς οὐκ οἶδα εἰς ὅντινά τις ἄλλον καιρὸν ἀναβάλλοιτο ἢ τὸν νῦν παρόντα, περὶ τῶν τοιούτων βουλόμενος ἤ τι εἰπεῖν ἢ ἀκοῦσαι.

os-2 ou oida eis ostis tis allos kairos1 anaballo ee o nun pareimi peri o toioutos boulomai ee tis eipon ee akeo


Plato, Phaedo 107 (DIORISIS sentence 1086)

ἀλλὰ μήν, ἦ δʼ ὃς ὁ οὐδʼ αὐτὸς ἔχω ἔτι ὅπῃ ἀπιστῶ ἔκ γε τῶν λεγομένων:

alla men-2 e-2 de os o oude autos echo eti ope aphistemi ek ge o lego


Plato, Phaedo 107 (DIORISIS sentence 1087)

ὑπὸ μέντοι τοῦ μεγέθους περὶ ὧν οἱ λόγοι εἰσίν, καὶ τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν ἀτιμάζων, ἀναγκάζομαι ἀπιστίαν ἔτι ἔχειν παρʼ ἐμαυτῷ περὶ τῶν εἰρημένων.

upo mentoi o megethos peri os o logos eimi kai o anthropinos astheneia atimazo anagkazo apistia eti echo para emautou peri o ero


Plato, Phaedo 107 (DIORISIS sentence 1088)

οὐ μόνον γʼ, ἔφη, ὦ ὁ ἀλλὰ ταῦτά τε εὖ λέγεις καὶ τάς γε ὑποθέσεις τὰς πρώτας, καὶ εἰ πισταὶ ὑμῖν εἰσιν, ὅμως ἐπισκεπτέαι σαφέστερον:

ou monos ge phemi o-2 o alla outos te eu lego kai o ge upothesis o proteros kai ei pistos su eimi omos-5 episkepteos saphes


Plato, Phaedo 107 (DIORISIS sentence 1089)

καὶ ἐὰν αὐτὰς ἱκανῶς διέλητε, ὡς ἐγᾦμαι, ἀκολουθήσετε τῷ λόγῳ, καθʼ ὅσον δυνατὸν μάλιστʼ ἀνθρώπῳ ἐπακολουθῆσαι:

kai ean autos ikanos diaireo os-2 oiomai akoloutheo o logos kata osos dunatos malista anthropos epakoloutheo


Plato, Phaedo 107 (DIORISIS sentence 1090)

κἂν τοῦτο αὐτὸ σαφὲς γένηται, οὐδὲν ζητήσετε περαιτέρω.

kan-2 outos autos saphes gignomai oudeis zeteo peraiteros


Plato, Phaedo 107 (DIORISIS sentence 1091)

ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.


Plato, Phaedo 107 (DIORISIS sentence 1092)

ἀλλὰ τόδε γʼ, ἔφη, ὦ ἄνδρες, δίκαιον διανοηθῆναι, ὅτι, εἴπερ ἡ ψυχὴ ἀθάνατος, ἐπιμελείας δὴ δεῖται οὐχ ὑπὲρ τοῦ χρόνου τούτου μόνον ἐν ᾧ καλοῦμεν τὸ ζῆν, ἀλλʼ ὑπὲρ τοῦ παντός, καὶ ὁ κίνδυνος νῦν δὴ καὶ δόξειεν ἂν δεινὸς εἶναι, εἴ τις αὐτῆς ἀμελήσει.

alla ode ge phemi o-2 aner dikaios dianoeomai ostis eiper o psyche athanatos epimeleia de-2 deomai ou uper o chronos outos monos en os kaleo o zao alla uper o pas kai o kindunos nun de-2 kai dokeo an deinos eimi ei tis autos ameleo


Plato, Phaedo 107 (DIORISIS sentence 1093)

εἰ μὲν γὰρ ἦν ὁ θάνατος τοῦ παντὸς ἀπαλλαγή, ἕρμαιον ἂν ἦν τοῖς κακοῖς ἀποθανοῦσι τοῦ τε σώματος ἅμʼ ἀπηλλάχθαι καὶ τῆς αὑτῶν κακίας μετὰ τῆς ψυχῆς:

ei men gar eimi o thanatos o pas apallage ermaion an eimi o kakos apothnesko o te soma ama apallasso kai o eautou kakia meta o psyche


Plato, Phaedo 107 (DIORISIS sentence 1094)

νῦν δʼ ἐπειδὴ ἀθάνατος φαίνεται οὖσα, οὐδεμία ἂν εἴη αὐτῇ ἄλλη ἀποφυγὴ κακῶν οὐδὲ σωτηρία πλὴν τοῦ ὡς βελτίστην τε καὶ φρονιμωτάτην γενέσθαι.

nun de epei athanatos phaino eimi oudeis an aio autos allos apophuge kakos oude soteria plen o os-2 beltistos te kai phronimos gignomai


Plato, Phaedo 107 (DIORISIS sentence 1095)

οὐδὲν γὰρ ἄλλο ἔχουσα εἰς ἡ ψυχὴ ἔρχεται πλὴν τῆς παιδείας τε καὶ τροφῆς, ἃ δὴ καὶ μέγιστα λέγεται ὠφελεῖν ἢ βλάπτειν τὸν τελευτήσαντα εὐθὺς ἐν ἀρχῇ τῆς ἐκεῖσε πορείας.

oudeis gar allos echo eis o psyche erchomai plen o paideia te kai tropheus os de-2 kai megas lego opheleo ee blapto o teleutao euthus en arche o ekeise poreia


Plato, Phaedo 107 (DIORISIS sentence 1096)

λέγεται δὲ οὕτως, ὡς ἄρα τελευτήσαντα ἕκαστον ὁ ἑκάστου δαίμων, ὅσπερ ζῶντα εἰλήχει, οὗτος ἄγειν ἐπιχειρεῖ εἰς δή τινα τόπον, οἷ δεῖ τοὺς συλλεγέντας διαδικασαμένους εἰς πορεύεσθαι μετὰ ἡγεμόνος ἐκείνου ᾧ δὴ προστέτακται τοὺς ἐνθένδε ἐκεῖσε πορεῦσαι:

lego de outos-2 os-2 ara teleutao ekastos o ekastos daimon os zao lagchano outos ago epicheireo eis de-2 tis topos e deomai o sullego diadikazo eis poreuo meta egemon ekeinos os de-2 prostasso o enthende ekeise poreuo


Plato, Phaedo 107 (DIORISIS sentence 1097)

τυχόντας δὲ ἐκεῖ ὧν δὴ τυχεῖν καὶ μείναντας ὃν χρὴ χρόνον ἄλλος δεῦρο πάλιν ἡγεμὼν κομίζει ἐν πολλαῖς χρόνου καὶ μακραῖς περιόδοις.

tugchano de ekei os de-2 tugchano kai meno os chre chronos allos deuro palin egemon komizo en polus chronos kai makros periodos1


Plato, Phaedo 108 (DIORISIS sentence 1098)

ἔστι δὲ ἄρα ἡ πορεία οὐχ ὡς ὁ λέγει:


Plato, Phaedo 108 (DIORISIS sentence 1099)

ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἁπλῆν οἶμόν φησιν εἰς φέρειν, ἡ δʼ οὔτε ἁπλῆ οὔτε μία φαίνεταί μοι εἶναι.

ekeinos men gar aploos oimos phemi eis phero o de oute aploos oute eis-2 phaino ego eimi


Plato, Phaedo 108 (DIORISIS sentence 1100)

οὐδὲ γὰρ ἂν ἡγεμόνων ἔδει:


Plato, Phaedo 108 (DIORISIS sentence 1101)

οὐ γάρ πού τις ἂν διαμάρτοι οὐδαμόσε μιᾶς ὁδοῦ οὔσης.

ou gar pou tis an diamartano oudamose eis-2 odos eimi


Plato, Phaedo 108 (DIORISIS sentence 1102)

νῦν δὲ ἔοικε σχίσεις τε καὶ τριόδους πολλὰς ἔχειν:

nun de eoika schisis te kai triodos polus echo


Plato, Phaedo 108 (DIORISIS sentence 1103)

ἀπὸ τῶν θυσιῶν τε καὶ νομίμων τῶν ἐνθάδε τεκμαιρόμενος λέγω.

apo o thusia te kai nomimos o enthade tekmairomai lego


Plato, Phaedo 108 (DIORISIS sentence 1104)

ἡ μὲν οὖν κοσμία τε καὶ φρόνιμος ψυχὴ ἕπεταί τε καὶ οὐκ ἀγνοεῖ τὰ παρόντα:

o men oun kosmios te kai phronimos psyche epomai te kai ou agnoeo o pareimi


Plato, Phaedo 108 (DIORISIS sentence 1105)

ἡ δʼ ἐπιθυμητικῶς τοῦ σώματος ἔχουσα, ὅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν εἶπον, περὶ ἐκεῖνο πολὺν χρόνον ἐπτοημένη καὶ περὶ τὸν ὁρατὸν τόπον, πολλὰ ἀντιτείνασα καὶ πολλὰ παθοῦσα, βίᾳ καὶ μόγις ὑπὸ τοῦ προστεταγμένου δαίμονος οἴχεται ἀγομένη.

o de epithumetikos o soma echo osper en o emprosthen eipon peri ekeinos polus chronos ptoeo kai peri o oratos topos polus antiteino kai polus pascho bia kai mogis upo o prostasso daimon oichomai ago


Plato, Phaedo 108 (DIORISIS sentence 1106)

ἀφικομένην δὲ ὅθιπερ αἱ ἄλλαι, τὴν μὲν ἀκάθαρτον καί τι πεποιηκυῖαν τοιοῦτον, ἢ φόνων ἀδίκων ἡμμένην ἢ ἄλλʼ ἄττα τοιαῦτα εἰργασμένην, ἃ τούτων ἀδελφά τε καὶ ἀδελφῶν ψυχῶν ἔργα τυγχάνει ὄντα, ταύτην μὲν ἅπας φεύγει τε καὶ ὑπεκτρέπεται καὶ οὔτε συνέμπορος οὔτε ἡγεμὼν ἐθέλει γίγνεσθαι, αὐτὴ δὲ πλανᾶται ἐν πάσῃ ἐχομένη ἀπορίᾳ ἕως ἂν δή τινες χρόνοι γένωνται, ὧν ἐλθόντων ὑπʼ ἀνάγκης φέρεται εἰς τὴν αὐτῇ πρέπουσαν οἴκησιν:

aphikneomai de othi o allos o men akathartos-2 kai tis poieo toioutos ee phonos adikos apto ee allos atta toioutos ergazomai os outos adelphe te kai adelphe psuchos ergon tugchano eimi outos men apas pheugo te kai upektrepo kai oute sunemporos oute egemon ethelo gignomai autos de planao en pas echo aporia eos-4 an de-2 tis chronos gignomai os erchomai upo anagke phero eis o autos prepo oikesis


Plato, Phaedo 108 (DIORISIS sentence 1107)

ἡ δὲ καθαρῶς τε καὶ μετρίως τὸν βίον διεξελθοῦσα, καὶ συνεμπόρων καὶ ἡγεμόνων θεῶν τυχοῦσα, ᾤκησεν τὸν αὐτῇ ἑκάστη τόπον προσήκοντα.

o de katharos te kai metrios o bios-2 diexerchomai kai sunemporos kai egemon thea tugchano oikeo o autos ekastos topos proseko


Plato, Phaedo 108 (DIORISIS sentence 1108)

εἰσὶν δὲ πολλοὶ καὶ θαυμαστοὶ τῆς γῆς τόποι, καὶ αὐτὴ οὔτε οἵα οὔτε ὅση δοξάζεται ὑπὸ τῶν περὶ γῆς εἰωθότων λέγειν, ὡς ἐγὼ ὑπό τινος πέπεισμαι.

eimi de polus kai thaumastos o ge-2 topos kai autos oute oios-2 oute osos doxazo upo o peri ge-2 etho lego os-2 ego upo tis peitho


Plato, Phaedo 108 (DIORISIS sentence 1109)

καὶ ὁ πῶς ταῦτα, ἔφη, λέγεις, ὦ περὶ γάρ τοι γῆς καὶ αὐτὸς πολλὰ δὴ ἀκήκοα, οὐ μέντοι ταῦτα ἃ σὲ πείθει:

kai o pos-2 outos phemi lego o-2 peri gar toi ge-2 kai autos polus de-2 akouo ou mentoi outos os su peitho


Plato, Phaedo 108 (DIORISIS sentence 1110)

ἡδέως οὖν ἂν ἀκούσαιμι.


Plato, Phaedo 108 (DIORISIS sentence 1111)

ἀλλὰ μέντοι, ὦ οὐχ ἡ τέχνη γέ μοι δοκεῖ εἶναι διηγήσασθαι ἅ γʼ ἐστίν:

alla mentoi o-2 ou o techne ge ego dokeo eimi diegeomai os ge eimi


Plato, Phaedo 108 (DIORISIS sentence 1112)

ὡς μέντοι ἀληθῆ, χαλεπώτερόν μοι φαίνεται ἢ κατὰ τὴν τέχνην, καὶ ἅμα μὲν ἐγὼ ἴσως οὐδʼ ἂν οἷός τε εἴην, ἅμα δέ, εἰ καὶ ἠπιστάμην, ὁ βίος μοι δοκεῖ ὁ ἐμός, ὦ τῷ μήκει τοῦ λόγου οὐκ ἐξαρκεῖν.

os-2 mentoi alethes chalepos ego phaino ee kata o techne kai ama men ego isos-3 oude an oios-2 te eimi ama de ei kai epistamai o bios-2 ego dokeo o emos o-2 o mekos o logos ou exarkeo


Plato, Phaedo 108 (DIORISIS sentence 1113)

τὴν μέντοι ἰδέαν τῆς γῆς οἵαν πέπεισμαι εἶναι, καὶ τοὺς τόπους αὐτῆς οὐδέν με κωλύει λέγειν.

o mentoi idea o ge-2 oios-2 peitho eimi kai o topos autos oudeis ego koluo lego


Plato, Phaedo 109 (DIORISIS sentence 1114)

ἀλλʼ, ἔφη ὁ καὶ ταῦτα ἀρκεῖ.


Plato, Phaedo 109 (DIORISIS sentence 1115)

πέπεισμαι τοίνυν, ἦ δʼ ὅς, ἐγὼ ὡς πρῶτον μέν, εἰ ἔστιν ἐν μέσῳ τῷ οὐρανῷ περιφερὴς οὖσα, μηδὲν αὐτῇ δεῖν μήτε ἀέρος πρὸς τὸ μὴ πεσεῖν μήτε ἄλλης ἀνάγκης μηδεμιᾶς τοιαύτης, ἀλλὰ ἱκανὴν εἶναι αὐτὴν ἴσχειν τὴν ὁμοιότητα τοῦ οὐρανοῦ αὐτοῦ ἑαυτῷ πάντῃ καὶ τῆς γῆς αὐτῆς τὴν ἰσορροπίαν:

peitho toinun e-2 de os ego os-2 proteros men ei eimi en mesos o ouranos peripheres eimi medeis autos deo mete aer pros o me pipto mete allos anagke medeis toioutos alla ikanos eimi autos ischo o omoiotes o ouranos autos eautou pante kai o ge-2 autos o isorropia


Plato, Phaedo 109 (DIORISIS sentence 1116)

ἰσόρροπον γὰρ πρᾶγμα ὁμοίου τινὸς ἐν μέσῳ τεθὲν οὐχ ἕξει μᾶλλον οὐδʼ ἧττον οὐδαμόσε κλιθῆναι, ὁμοίως δʼ ἔχον ἀκλινὲς μενεῖ.

isorropos gar pragma omoios tis en mesos tithemi ou echo mallon oude esson oudamose klino omoios de echo aklines meno


Plato, Phaedo 109 (DIORISIS sentence 1117)

πρῶτον μὲν τοίνυν, ἦ δʼ ὅς, τοῦτο πέπεισμαι.

proteros men toinun e-2 de os outos peitho


Plato, Phaedo 109 (DIORISIS sentence 1118)

καὶ ὀρθῶς γε, ἔφη ὁ ἔτι τοίνυν, ἔφη, πάμμεγά τι εἶναι αὐτό, καὶ ἡμᾶς οἰκεῖν τοὺς μέχρι στηλῶν ἀπὸ ἐν σμικρῷ τινι μορίῳ, ὥσπερ περὶ τέλμα μύρμηκας ἢ βατράχους περὶ τὴν θάλατταν οἰκοῦντας, καὶ ἄλλους ἄλλοθι πολλοὺς ἐν πολλοῖσι τοιούτοις τόποις οἰκεῖν.

kai orthos ge phemi o eti toinun phemi pammegas tis eimi autos kai ego oikeo o mechri stele apo en mikros tis morion osper-2 peri telma murmex ee batrachos peri o thalassa oikeo kai allos allothi polus en polus toioutos topos oikeo


Plato, Phaedo 109 (DIORISIS sentence 1119)

εἶναι γὰρ πανταχῇ περὶ τὴν γῆν πολλὰ κοῖλα καὶ παντοδαπὰ καὶ τὰς ἰδέας καὶ τὰ μεγέθη, εἰς ἃ συνερρυηκέναι τό τε ὕδωρ καὶ τὴν ὁμίχλην καὶ τὸν ἀέρα:

eimi gar pantache-2 peri o ge-2 polus koilos kai pantodapos kai o idea kai o megethos eis os surreo o te udor kai o omichle kai o aer


Plato, Phaedo 109 (DIORISIS sentence 1120)

αὐτὴν δὲ τὴν γῆν καθαρὰν ἐν καθαρῷ κεῖσθαι τῷ οὐρανῷ ἐν ᾧπέρ ἐστι τὰ ἄστρα, ὃν δὴ αἰθέρα ὀνομάζειν τοὺς πολλοὺς τῶν περὶ τὰ τοιαῦτα εἰωθότων λέγειν:

autos de o ge-2 katharos en katharos keo o ouranos en os eimi o astron os de-2 aither onomazo o polus o peri o toioutos etho lego


Plato, Phaedo 109 (DIORISIS sentence 1121)

οὗ δὴ ὑποστάθμην ταῦτα εἶναι καὶ συρρεῖν ἀεὶ εἰς τὰ κοῖλα τῆς γῆς.

e de-2 upostathme outos eimi kai surreo aei eis o koilos o ge-2


Plato, Phaedo 109 (DIORISIS sentence 1122)

ἡμᾶς οὖν οἰκοῦντας ἐν τοῖς κοίλοις αὐτῆς λεληθέναι καὶ οἴεσθαι ἄνω ἐπὶ τῆς γῆς οἰκεῖν, ὥσπερ ἂν εἴ τις ἐν μέσῳ τῷ πυθμένι τοῦ πελάγους οἰκῶν οἴοιτό τε ἐπὶ τῆς θαλάττης οἰκεῖν καὶ διὰ τοῦ ὕδατος ὁρῶν τὸν ἥλιον καὶ τὰ ἄλλα ἄστρα τὴν θάλατταν ἡγοῖτο οὐρανὸν εἶναι, διὰ δὲ βραδυτῆτά τε καὶ ἀσθένειαν μηδεπώποτε ἐπὶ τὰ ἄκρα τῆς θαλάττης ἀφιγμένος μηδὲ ἑωρακὼς εἴη, ἐκδὺς καὶ ἀνακύψας ἐκ τῆς θαλάττης εἰς τὸν ἐνθάδε τόπον, ὅσῳ καθαρώτερος καὶ καλλίων τυγχάνει ὢν τοῦ παρὰ σφίσι, μηδὲ ἄλλου ἀκηκοὼς εἴη τοῦ ἑωρακότος.

ego oun oikeo en o koilos autos lanthano kai oiomai ano epi o ge-2 oikeo osper-2 an ei tis en mesos o puthmen o pelagos-2 oikeo oiomai te epi o thalassa oikeo kai dia o udor orao o elios kai o allos astron o thalassa egeomai ouranos eimi dia de bradutes te kai astheneia medepopote epi o akron o thalassa aphizo mede orao aio ekduo kai anakupto ek o thalassa eis o enthade topos osos katharos kai kallos tugchano eimi o para spheis mede allos akouo aio o orao


Plato, Phaedo 109 (DIORISIS sentence 1123)

ταὐτὸν δὴ τοῦτο καὶ ἡμᾶς πεπονθέναι:


Plato, Phaedo 109 (DIORISIS sentence 1124)

οἰκοῦντας γὰρ ἔν τινι κοίλῳ τῆς γῆς οἴεσθαι ἐπάνω αὐτῆς οἰκεῖν, καὶ τὸν ἀέρα οὐρανὸν καλεῖν, ὡς διὰ τούτου οὐρανοῦ ὄντος τὰ ἄστρα χωροῦντα:

oikeo gar en tis koilos o ge-2 oiomai epano autos oikeo kai o aer ouranos kaleo os-2 dia outos ouranos eimi o astron choreo


Plato, Phaedo 109 (DIORISIS sentence 1125)

τὸ δὲ εἶναι ταὐτόν, ὑπʼ ἀσθενείας καὶ βραδυτῆτος οὐχ οἵους τε εἶναι ἡμᾶς διεξελθεῖν ἐπʼ ἔσχατον τὸν ἀέρα:

o de eimi tautos-2 upo astheneia kai bradutes ou oios-2 te eimi ego diexerchomai epi schetho o aer


Plato, Phaedo 109 (DIORISIS sentence 1126)

ἐπεί, εἴ τις αὐτοῦ ἐπʼ ἄκρα ἔλθοι ἢ πτηνὸς γενόμενος ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν ἂν ἀνακύψαντα, ὥσπερ ἐνθάδε οἱ ἐκ τῆς θαλάττης ἰχθύες ἀνακύπτοντες ὁρῶσι τὰ ἐνθάδε, οὕτως ἄν τινα καὶ τὰ ἐκεῖ κατιδεῖν, καὶ εἰ ἡ φύσις ἱκανὴ εἴη ἀνασχέσθαι θεωροῦσα, γνῶναι ἂν ὅτι ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀληθῶς οὐρανὸς καὶ τὸ ἀληθινὸν φῶς καὶ ἡ ὡς ἀληθῶς γῆ.

epei ei tis autos epi akron erchomai ee ptenos gignomai anapto kateidon an anakupto osper-2 enthade o ek o thalassa ichthus anakupto orao o enthade outos-2 an tis kai o ekei kateidon kai ei o phusis ikanos aio anecho theoreo-2 gignosko an ostis ekeinos eimi o alethes ouranos kai o alethinos phaos kai o os-2 alethes ge-2


Plato, Phaedo 110 (DIORISIS sentence 1127)

ἥδε μὲν γὰρ ἡ γῆ καὶ οἱ λίθοι καὶ ἅπας ὁ τόπος ὁ ἐνθάδε διεφθαρμένα ἐστὶν καὶ καταβεβρωμένα, ὥσπερ τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ ὑπὸ τῆς ἅλμης, καὶ οὔτε φύεται ἄξιον λόγου οὐδὲν ἐν τῇ θαλάττῃ, οὔτε τέλειον ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδέν ἐστι, σήραγγες δὲ καὶ ἄμμος καὶ πηλὸς ἀμήχανος καὶ βόρβοροί εἰσιν, ὅπου ἂν καὶ γῆ ᾖ, καὶ πρὸς τὰ παρʼ ἡμῖν κάλλη κρίνεσθαι οὐδʼ ὁπωστιοῦν ἄξια.

ode men gar o ge-2 kai o lithos kai apas o topos o enthade diaphtheiro eimi kai katabibrosko osper-2 o en o thalassa upo o alme kai oute phuo axios logos oudeis en o thalassa oute teleios os-2 epos eipon oudeis eimi seragx de kai ammos1 kai pelos amechanos kai borboros eimi opou an kai ge-2 eimi kai pros o para ego kallos krino oude oposoun axios


Plato, Phaedo 110 (DIORISIS sentence 1128)

ἐκεῖνα δὲ αὖ τῶν παρʼ ἡμῖν πολὺ ἂν ἔτι πλέον φανείη διαφέρειν:

ekeinos de au o para ego polus an eti pleos-2 phaino diaphero


Plato, Phaedo 110 (DIORISIS sentence 1129)

εἰ γὰρ δὴ καὶ μῦθον λέγειν καλόν, ἄξιον ἀκοῦσαι, ὦ οἷα τυγχάνει τὰ ἐπὶ τῆς γῆς ὑπὸ τῷ οὐρανῷ ὄντα.

ei gar de-2 kai muthos lego kalos axios akeo o-2 oios-2 tugchano o epi o ge-2 upo o ouranos eimi


Plato, Phaedo 110 (DIORISIS sentence 1130)

ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ ὦ ἡμεῖς γε τούτου τοῦ μύθου ἡδέως ἂν ἀκούσαιμεν.

alla men-2 phemi o o-2 ego ge outos o muthos edeos an akouo


Plato, Phaedo 110 (DIORISIS sentence 1131)

λέγεται τοίνυν, ἔφη, ὦ ἑταῖρε, πρῶτον μὲν εἶναι τοιαύτη ἡ γῆ αὐτὴ ἰδεῖν, εἴ τις ἄνωθεν θεῷτο, ὥσπερ αἱ δωδεκάσκυτοι σφαῖραι, ποικίλη, χρώμασιν διειλημμένη, ὧν καὶ τὰ ἐνθάδε εἶναι χρώματα ὥσπερ δείγματα, οἷς δὴ οἱ γραφῆς καταχρῶνται.

lego toinun phemi o-2 etairos proteros men eimi toioutos o ge-2 autos eidon ei tis anothen theaomai osper-2 o dodekaskutos sphaira poikilos chroma dialambano os kai o enthade eimi chroma osper-2 deigma os de-2 o grapheus katachraomai


Plato, Phaedo 110 (DIORISIS sentence 1132)

ἐκεῖ δὲ πᾶσαν τὴν γῆν ἐκ τοιούτων εἶναι, καὶ πολὺ ἔτι ἐκ λαμπροτέρων καὶ καθαρωτέρων ἢ τούτων:

ekei de pas o ge-2 ek toioutos eimi kai polus eti ek lampros kai katharos ee outos


Plato, Phaedo 110 (DIORISIS sentence 1133)

τὴν μὲν γὰρ ἁλουργῆ εἶναι θαυμαστὴν τὸ κάλλος, τὴν δὲ χρυσοειδῆ, τὴν δὲ ὅση λευκὴ γύψου ἢ χιόνος λευκοτέραν, καὶ ἐκ τῶν ἄλλων χρωμάτων συγκειμένην ὡσαύτως, καὶ ἔτι πλειόνων καὶ καλλιόνων ἢ ὅσα ἡμεῖς ἑωράκαμεν.

o men gar alourges eimi thaumastos o kallos o de chrusoeides o de osos leukos gupsos ee chion leukos kai ek o allos chroma sugkeimai osautos kai eti pleion kai kalos ee osos ego orao


Plato, Phaedo 110 (DIORISIS sentence 1134)

καὶ γὰρ αὐτὰ ταῦτα τὰ κοῖλα αὐτῆς, ὕδατός τε καὶ ἀέρος ἔκπλεα ὄντα, χρώματός τι εἶδος παρέχεσθαι στίλβοντα ἐν τῇ τῶν ἄλλων χρωμάτων ποικιλίᾳ, ὥστε ἕν τι αὐτῆς εἶδος συνεχὲς ποικίλον φαντάζεσθαι.

kai gar autos outos o koilos autos udor te kai aer ekpleos eimi chroma tis eidos parecho stilbo en o o allos chroma poikilia oste-2 eis-2 tis autos eidos suneches poikilos phantazomai


Plato, Phaedo 110 (DIORISIS sentence 1135)

ἐν δὲ ταύτῃ οὔσῃ τοιαύτῃ ἀνὰ λόγον τὰ φυόμενα φύεσθαι, δένδρα τε καὶ ἄνθη καὶ τοὺς καρπούς:

en de outos eimi toioutos ana logos o phuo phuo dendron te kai anthe kai o karpos


Plato, Phaedo 110 (DIORISIS sentence 1136)

καὶ αὖ τὰ ὄρη ὡσαύτως καὶ τοὺς λίθους ἔχειν ἀνὰ τὸν αὐτὸν λόγον τήν τε λειότητα καὶ τὴν διαφάνειαν καὶ τὰ χρώματα καλλίω:

kai au o oros osautos kai o lithos echo ana o autos logos o te leiotes kai o diaphaneia kai o chroma kallias


Plato, Phaedo 110 (DIORISIS sentence 1137)

ὧν καὶ τὰ ἐνθάδε λιθίδια εἶναι ταῦτα τὰ ἀγαπώμενα μόρια, σάρδιά τε καὶ ἰάσπιδας καὶ σμαράγδους καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα:

os kai o enthade lithidion eimi outos o agapao morion sardion te kai iaspis kai smaragdos kai pas o toioutos


Plato, Phaedo 110 (DIORISIS sentence 1138)

ἐκεῖ δὲ οὐδὲν ὅτι οὐ τοιοῦτον εἶναι καὶ ἔτι τούτων καλλίω.

ekei de oudeis ostis ou toioutos eimi kai eti outos kallias


Plato, Phaedo 110 (DIORISIS sentence 1139)

τὸ δʼ αἴτιον τούτου εἶναι ὅτι ἐκεῖνοι οἱ λίθοι εἰσὶ καθαροὶ καὶ οὐ κατεδηδεσμένοι οὐδὲ διεφθαρμένοι ὥσπερ οἱ ἐνθάδε ὑπὸ σηπεδόνος καὶ ἅλμης ὑπὸ τῶν δεῦρο συνερρυηκότων, ἃ καὶ λίθοις καὶ γῇ καὶ τοῖς ἄλλοις ζῴοις τε καὶ φυτοῖς αἴσχη τε καὶ νόσους παρέχει.

o de aitios outos eimi ostis ekeinos o lithos eimi katharos kai ou katesthio oude diaphtheiro osper-2 o enthade upo sepedon kai almao upo o deuro surreo os kai lithos kai ge-2 kai o allos zoion-2 te kai phuton aischos te kai nosos paracheo


Plato, Phaedo 111 (DIORISIS sentence 1140)

τὴν δὲ γῆν αὐτὴν κεκοσμῆσθαι τούτοις τε ἅπασι καὶ ἔτι χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ καὶ τοῖς ἄλλοις αὖ τοῖς τοιούτοις.

o de ge-2 autos kosmeo outos te apas kai eti chrusos te kai arguros kai o allos au o toioutos


Plato, Phaedo 111 (DIORISIS sentence 1141)

ἐκφανῆ γὰρ αὐτὰ πεφυκέναι, ὄντα πολλὰ πλήθει καὶ μεγάλα καὶ πανταχοῦ τῆς γῆς, ὥστε αὐτὴν ἰδεῖν εἶναι θέαμα εὐδαιμόνων θεατῶν.

ekphanes gar autos phuo eimi polus plethos kai megas kai pantachou o ge-2 oste-2 autos eidon eimi theama eudaimon theates


Plato, Phaedo 111 (DIORISIS sentence 1142)

ζῷα δʼ ἐπʼ αὐτῇ εἶναι ἄλλα τε πολλὰ καὶ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν ἐν μεσογαίᾳ οἰκοῦντας, τοὺς δὲ περὶ τὸν ἀέρα ὥσπερ ἡμεῖς περὶ τὴν θάλατταν, τοὺς δʼ ἐν νήσοις ἃς περιρρεῖν τὸν ἀέρα πρὸς τῇ ἠπείρῳ οὔσας:

zoion-2 de epi autos eimi allos te polus kai anthropos o men en mesogaia oikeo o de peri o aer osper-2 ego peri o thalassa o de en nesos os perirreo o aer pros o epeiros eimi


Plato, Phaedo 111 (DIORISIS sentence 1143)

καὶ ἑνὶ λόγῳ, ὅπερ ἡμῖν τὸ ὕδωρ τε καὶ ἡ θάλαττά ἐστι πρὸς τὴν ἡμετέραν χρείαν, τοῦτο ἐκεῖ τὸν ἀέρα, ὃ δὲ ἡμῖν ἀήρ, ἐκείνοις τὸν αἰθέρα.

kai eis-2 logos osper ego o udor te kai o thalassa eimi pros o emeteros chreia outos ekei o aer os de ego aer ekeinos o aither


Plato, Phaedo 111 (DIORISIS sentence 1144)

τὰς δὲ ὥρας αὐτοῖς κρᾶσιν ἔχειν τοιαύτην ὥστε ἐκείνους ἀνόσους εἶναι καὶ χρόνον τε ζῆν πολὺ πλείω τῶν ἐνθάδε, καὶ ὄψει καὶ ἀκοῇ καὶ φρονήσει καὶ πᾶσι τοῖς τοιούτοις ἡμῶν ἀφεστάναι τῇ αὐτῇ ἀποστάσει ᾗπερ ἀήρ τε ὕδατος ἀφέστηκεν καὶ αἰθὴρ ἀέρος πρὸς καθαρότητα.

o de ora autos krasis echo toioutos oste-2 ekeinos anosos eimi kai chronos te zao polus pleos o enthade kai orao kai akoe kai phronesis kai pas o toioutos ego aphistemi o autos apostasis eper-2 aer te udor aphistemi kai aither aer pros katharotes


Plato, Phaedo 111 (DIORISIS sentence 1145)

καὶ δὴ καὶ θεῶν ἄλση τε καὶ ἱερὰ αὐτοῖς εἶναι, ἐν οἷς τῷ ὄντι οἰκητὰς θεοὺς εἶναι, καὶ φήμας τε καὶ μαντείας καὶ αἰσθήσεις τῶν θεῶν καὶ τοιαύτας συνουσίας γίγνεσθαι αὐτοῖς πρὸς αὐτούς:

kai de-2 kai thea alsis te kai iera autos eimi en os o eimi oiketes-2 theos eimi kai pheme te kai manteia kai aisthesis o thea kai toioutos sunousia gignomai autos pros autos


Plato, Phaedo 111 (DIORISIS sentence 1146)

καὶ τόν γε ἥλιον καὶ σελήνην καὶ ἄστρα ὁρᾶσθαι ὑπʼ αὐτῶν οἷα τυγχάνει ὄντα, καὶ τὴν ἄλλην εὐδαιμονίαν τούτων ἀκόλουθον εἶναι.

kai o ge elios kai selene kai astron orao upo autos oios-2 tugchano eimi kai o allos eudaimonia outos akolouthos eimi


Plato, Phaedo 111 (DIORISIS sentence 1147)

καὶ ὅλην μὲν δὴ τὴν γῆν οὕτω πεφυκέναι καὶ τὰ περὶ τὴν γῆν:

kai olos men de-2 o ge-2 outos-2 phuo kai o peri o ge-2


Plato, Phaedo 111 (DIORISIS sentence 1148)

τόπους δʼ ἐν αὐτῇ εἶναι κατὰ τὰ ἔγκοιλα αὐτῆς κύκλῳ περὶ ὅλην πολλούς, τοὺς μὲν βαθυτέρους καὶ ἀναπεπταμένους μᾶλλον ἢ ἐν ᾧ ἡμεῖς οἰκοῦμεν, τοὺς δὲ βαθυτέρους ὄντας τὸ χάσμα αὐτοὺς ἔλαττον ἔχειν τοῦ παρʼ ἡμῖν τόπου, ἔστι δʼ οὓς καὶ βραχυτέρους τῷ βάθει τοῦ ἐνθάδε εἶναι καὶ πλατυτέρους.

topos de en autos eimi kata o egkoilos autos kuklos peri olos polus o men bathus kai anapeptamenos mallon ee en os ego oikeo o de bathus eimi o chasma autos elasson echo o para ego topos eimi de os kai brachus o bathos o enthade eimi kai platus


Plato, Phaedo 111 (DIORISIS sentence 1149)

τούτους δὲ πάντας ὑπὸ γῆν εἰς ἀλλήλους συντετρῆσθαί τε πολλαχῇ καὶ κατὰ στενότερα καὶ εὐρύτερα καὶ διεξόδους ἔχειν, ᾗ πολὺ μὲν ὕδωρ ῥεῖν ἐξ ἀλλήλων εἰς ἀλλήλους ὥσπερ εἰς κρατῆρας, καὶ ἀενάων ποταμῶν ἀμήχανα μεγέθη ὑπὸ τὴν γῆν καὶ θερμῶν ὑδάτων καὶ ψυχρῶν, πολὺ δὲ πῦρ καὶ πυρὸς μεγάλους ποταμούς, πολλοὺς δὲ ὑγροῦ πηλοῦ καὶ καθαρωτέρου καὶ βορβορωδεστέρου, ὥσπερ ἐν οἱ πρὸ τοῦ ῥύακος πηλοῦ ῥέοντες ποταμοὶ καὶ αὐτὸς ὁ ῥύαξ:

outos de pas upo ge-2 eis allelon suntetraino te pollache-2 kai kata stenos kai eurus kai diexodos echo os polus men udor reo ek allelon eis allelon osper-2 eis krater kai aenaos potamos amechanos megethos upo o ge-2 kai therma udor kai psuchra polus de pur kai pur megas potamos polus de ugros pelos kai katharos kai borborodes osper-2 en o pro o ruax pelos reo potamos kai autos o ruax


Plato, Phaedo 111 (DIORISIS sentence 1150)

ὧν δὴ καὶ ἑκάστους τοὺς τόπους πληροῦσθαι, ὡς ἂν ἑκάστοις τύχῃ ἑκάστοτε ἡ περιρροὴ γιγνομένη.

os de-2 kai ekastos o topos pleroo os-2 an ekastos tugchano ekastote o perirroe gignomai


Plato, Phaedo 111 (DIORISIS sentence 1151)

ταῦτα δὲ πάντα κινεῖν ἄνω καὶ κάτω ὥσπερ αἰώραν τινὰ ἐνοῦσαν ἐν τῇ γῇ:

outos de pas kineo ano kai katos osper-2 aiora tis eneimi en o ge-2


Plato, Phaedo 111 (DIORISIS sentence 1152)

ἔστι δὲ ἄρα αὕτη ἡ αἰώρα διὰ φύσιν τοιάνδε τινά.

eimi de ara outos o aiora dia phusis toiosde tis


Plato, Phaedo 112 (DIORISIS sentence 1153)

ἕν τι τῶν χασμάτων τῆς γῆς ἄλλως τε μέγιστον τυγχάνει ὂν καὶ διαμπερὲς τετρημένον διʼ ὅλης τῆς γῆς, τοῦτο ὅπερ εἶπε, λέγων αὐτό τῆλε μάλʼ, ᾗχι βάθιστον ὑπὸ χθονός ἐστι βέρεθρον:

eis-2 tis o chasma o ge-2 allos-2 te megas tugchano eimi kai diamperes tetraino dia olos o ge-2 outos osper eipon lego autos tele mala e-4 bathus upo chthon eimi barathron


Plato, Phaedo 112 (DIORISIS sentence 1154)

ὃ καὶ ἄλλοθι καὶ ἐκεῖνος καὶ ἄλλοι πολλοὶ τῶν ποιητῶν κεκλήκασιν.

os kai allothi kai ekeinos kai allos polus o poietes kaleo


Plato, Phaedo 112 (DIORISIS sentence 1155)

εἰς γὰρ τοῦτο τὸ χάσμα συρρέουσί τε πάντες οἱ ποταμοὶ καὶ ἐκ τούτου πάλιν ἐκρέουσιν:

eis gar outos o chasma surreo te pas o potamos kai ek outos palin ekreo


Plato, Phaedo 112 (DIORISIS sentence 1156)

γίγνονται δὲ ἕκαστοι τοιοῦτοι διʼ οἵας ἂν καὶ τῆς γῆς ῥέωσιν.

gignomai de ekastos toioutos dia oios-2 an kai o ge-2 reo


Plato, Phaedo 112 (DIORISIS sentence 1157)

ἡ δὲ αἰτία ἐστὶν τοῦ ἐκρεῖν τε ἐντεῦθεν καὶ εἰσρεῖν πάντα τὰ ῥεύματα, ὅτι πυθμένα οὐκ ἔχει οὐδὲ βάσιν τὸ ὑγρὸν τοῦτο.

o de aitia eimi o ekreo te enteuthen kai eisreo pas o reuma ostis puthmen ou echo oude basis o ugros outos


Plato, Phaedo 112 (DIORISIS sentence 1158)

αἰωρεῖται δὴ καὶ κυμαίνει ἄνω καὶ κάτω, καὶ ὁ ἀὴρ καὶ τὸ πνεῦμα τὸ περὶ αὐτὸ ταὐτὸν ποιεῖ:

aioreo-2 de-2 kai kumaino ano kai katos kai o aer kai o pneuma o peri autos tautos-2 poieo


Plato, Phaedo 112 (DIORISIS sentence 1159)

συνέπεται γὰρ αὐτῷ καὶ ὅταν εἰς τὸ ἐπʼ ἐκεῖνα τῆς γῆς ὁρμήσῃ καὶ ὅταν εἰς τὸ ἐπὶ τάδε, καὶ ὥσπερ τῶν ἀναπνεόντων ἀεὶ ἐκπνεῖ τε καὶ ἀναπνεῖ ῥέον τὸ πνεῦμα, οὕτω καὶ ἐκεῖ συναιωρούμενον τῷ ὑγρῷ τὸ πνεῦμα δεινούς τινας ἀνέμους καὶ ἀμηχάνους παρέχεται καὶ εἰσιὸν καὶ ἐξιόν.

sunepomai gar autos kai otan eis o epi ekeinos o ge-2 ormao kai otan eis o epi ode kai osper-2 o anapneo aei ekpneo te kai anapneo reo o pneuma outos-2 kai ekei sunaioreomai o ugros o pneuma deinos tis anemos kai amechanos parecho kai eiseimi kai exeimi


Plato, Phaedo 112 (DIORISIS sentence 1160)

ὅταν τε οὖν ὑποχωρήσῃ τὸ ὕδωρ εἰς τὸν τόπον τὸν δὴ κάτω καλούμενον, τοῖς κατʼ ἐκεῖνα τὰ ῥεύματα τῆς γῆς εἰσρεῖ τε καὶ πληροῖ αὐτὰ ὥσπερ οἱ ἐπαντλοῦντες:

otan te oun upochoreo o udor eis o topos o de-2 katos kaleo o kata ekeinos o reuma o ge-2 eisreo te kai pleroo autos osper-2 e epantleo


Plato, Phaedo 112 (DIORISIS sentence 1161)

ὅταν τε αὖ ἐκεῖθεν μὲν ἀπολίπῃ, δεῦρο δὲ ὁρμήσῃ, τὰ ἐνθάδε πληροῖ αὖθις, τὰ δὲ πληρωθέντα ῥεῖ διὰ τῶν ὀχετῶν καὶ διὰ τῆς γῆς, καὶ εἰς τοὺς τόπους ἕκαστα ἀφικνούμενα, εἰς οὓς ἑκάστοις ὡδοποίηται, θαλάττας τε καὶ λίμνας καὶ ποταμοὺς καὶ κρήνας ποιεῖ:

otan te au ekeithen men apoleipo deuro de ormao o enthade pleroo authis o de pleroo reomai dia o ochetos kai dia o ge-2 kai eis o topos ekastos aphikneomai eis os ekastos odopoieo thalassa te kai limne kai potamos kai krene poieo


Plato, Phaedo 112 (DIORISIS sentence 1162)

ἐντεῦθεν δὲ πάλιν δυόμενα κατὰ τῆς γῆς, τὰ μὲν μακροτέρους τόπους περιελθόντα καὶ πλείους, τὰ δὲ ἐλάττους καὶ βραχυτέρους, πάλιν εἰς τὸν ἐμβάλλει, τὰ μὲν πολὺ κατωτέρω ἢ ᾗ ἐπηντλεῖτο, τὰ δὲ ὀλίγον:

enteuthen de palin duo-2 kata o ge-2 o men makros topos perierchomai kai pleos o de elasson kai brachus palin eis o emballo o men polus katos ee os epantleo o de oligos


Plato, Phaedo 112 (DIORISIS sentence 1163)

πάντα δὲ ὑποκάτω εἰσρεῖ τῆς ἐκροῆς, καὶ ἔνια μὲν καταντικρὺ ἢ ᾗ ἐξέπεσεν, ἔνια δὲ κατὰ τὸ αὐτὸ μέρος:

pas de upokato eisreo o ekroe kai enioi men katantikru ee os ekpitno enioi de kata o autos meros-2


Plato, Phaedo 112 (DIORISIS sentence 1164)

ἔστι δὲ ἃ παντάπασιν κύκλῳ περιελθόντα, ἢ ἅπαξ ἢ καὶ πλεονάκις περιελιχθέντα περὶ τὴν γῆν ὥσπερ οἱ ὄφεις, εἰς τὸ δυνατὸν κάτω καθέντα πάλιν ἐμβάλλει.

eimi de os pantapasi kuklos perierchomai ee apax ee kai pleonakis perielisso peri o ge-2 osper-2 o ophis eis o dunatos katos kathiemi palin emballo


Plato, Phaedo 112 (DIORISIS sentence 1165)

δυνατὸν δέ ἐστιν ἑκατέρωσε μέχρι τοῦ μέσου καθιέναι, πέρα δʼ οὔ:

dunatos de eimi ekaterose mechri o mesos kathiemi pera de ou


Plato, Phaedo 112 (DIORISIS sentence 1166)

ἄναντες γὰρ ἀμφοτέροις τοῖς ῥεύμασι τὸ ἑκατέρωθεν γίγνεται μέρος.

anantomai gar amphoteros o reuma o ekaterothen gignomai meros-2


Plato, Phaedo 112 (DIORISIS sentence 1167)

τῆλε μάλʼ, ᾗχι βάθιστον ὑπὸ χθονός ἐστι βέρεθρον:

tele mala e-4 bathus upo chthon eimi barathron


Plato, Phaedo 112 (DIORISIS sentence 1168)

τὰ μὲν οὖν δὴ ἄλλα πολλά τε καὶ μεγάλα καὶ παντοδαπὰ ῥεύματά ἐστι:

o men oun de-2 allos polus te kai megas kai pantodapos reuma eimi


Plato, Phaedo 113 (DIORISIS sentence 1169)

τυγχάνει δʼ ἄρα ὄντα ἐν τούτοις τοῖς πολλοῖς τέτταρʼ ἄττα ῥεύματα, ὧν τὸ μὲν μέγιστον καὶ ἐξωτάτω ῥέον περὶ κύκλῳ ὁ καλούμενος ἐστιν, τούτου δὲ καταντικρὺ καὶ ἐναντίως ῥέων ὃς διʼ ἐρήμων τε τόπων ῥεῖ ἄλλων καὶ δὴ καὶ ὑπὸ γῆν ῥέων εἰς τὴν λίμνην ἀφικνεῖται τὴν οὗ αἱ τῶν τετελευτηκότων ψυχαὶ τῶν πολλῶν ἀφικνοῦνται καί τινας εἱμαρμένους χρόνους μείνασαι, αἱ μὲν μακροτέρους, αἱ δὲ βραχυτέρους, πάλιν ἐκπέμπονται εἰς τὰς τῶν ζῴων γενέσεις.

tugchano de ara eimi en outos o polus tessares atta reuma os o men megas kai exotato reo peri kuklos o kaleo eimi outos de katantikru kai enantios reo os dia eremos te topos reomai allos kai de-2 kai upo ge-2 reo eis o limne aphikneomai o e o o teleutao psyche o polus aphikneomai kai tis meiromai chronos meno o men makros o de brachus palin ekpempo eis o o zoion-2 genesis


Plato, Phaedo 113 (DIORISIS sentence 1170)

τρίτος δὲ ποταμὸς τούτων κατὰ μέσον ἐκβάλλει, καὶ ἐγγὺς τῆς ἐκβολῆς ἐκπίπτει εἰς τόπον μέγαν πυρὶ πολλῷ καόμενον, καὶ λίμνην ποιεῖ μείζω τῆς παρʼ ἡμῖν θαλάττης, ζέουσαν ὕδατος καὶ πηλοῦ:

tritos de potamos outos kata mesos ekballo kai eggus o ekboleus ekpitno eis topos megas pur polus kaio kai limne poieo megas o para ego thalassa zeo udor kai pelos


Plato, Phaedo 113 (DIORISIS sentence 1171)

ἐντεῦθεν δὲ χωρεῖ κύκλῳ θολερὸς καὶ πηλώδης, περιελιττόμενος δὲ τῇ γῇ ἄλλοσέ τε ἀφικνεῖται καὶ παρʼ ἔσχατα τῆς λίμνης, οὐ συμμειγνύμενος τῷ ὕδατι:

enteuthen de choreo kuklos tholeros kai pelodes perielisso de o ge-2 allote te aphikneomai kai para schetho o limne ou summignumi o udor


Plato, Phaedo 113 (DIORISIS sentence 1172)

περιελιχθεὶς δὲ πολλάκις ὑπὸ γῆς ἐμβάλλει κατωτέρω τοῦ οὗτος δʼ ἐστὶν ὃν ἐπονομάζουσιν οὗ καὶ οἱ ῥύακες ἀποσπάσματα ἀναφυσῶσιν ὅπῃ ἂν τύχωσι τῆς γῆς.

perielisso de pollakis upo ge-2 emballo katos o outos de eimi os eponomazo e kai o ruax apospasma anaphusao ope an tugchano o ge-2


Plato, Phaedo 113 (DIORISIS sentence 1173)

τούτου δὲ αὖ καταντικρὺ ὁ τέταρτος ἐκπίπτει εἰς τόπον πρῶτον δεινόν τε καὶ ἄγριον, ὡς λέγεται, χρῶμα δʼ ἔχοντα ὅλον οἷον ὁ κυανός, ὃν δὴ ἐπονομάζουσι καὶ τὴν λίμνην ἣν ποιεῖ ὁ ποταμὸς ἐμβάλλων, ὁ δʼ ἐμπεσὼν ἐνταῦθα καὶ δεινὰς δυνάμεις λαβὼν ἐν τῷ ὕδατι, δὺς κατὰ τῆς γῆς, περιελιττόμενος χωρεῖ ἐναντίος τῷ καὶ ἀπαντᾷ ἐν τῇ λίμνῃ ἐξ ἐναντίας:

outos de au katantikru o tetartos ekpitno eis topos proteros deinos te kai agrios os-2 lego chroma de echo olos oios-2 o os de-2 eponomazo kai o limne os poieo o potamos emballo o de empitno entautha kai deinos dunamis lambano en o udor duo-2 kata o ge-2 perielisso choreo enantios o kai apantao en o limne ek enantios


Plato, Phaedo 113 (DIORISIS sentence 1174)

καὶ οὐδὲ τὸ τούτου ὕδωρ οὐδενὶ μείγνυται, ἀλλὰ καὶ οὗτος κύκλῳ περιελθὼν ἐμβάλλει εἰς τὸν ἐναντίος τῷ ὄνομα δὲ τούτῳ ἐστίν, ὡς οἱ ποιηταὶ λέγουσιν, κωκυτός.

kai oude o outos udor oudeis mignumi alla kai outos kuklos perierchomai emballo eis o enantios o onoma de outos eimi os-2 o poietes lego kokutos


Plato, Phaedo 113 (DIORISIS sentence 1175)

τούτων δὲ οὕτως πεφυκότων, ἐπειδὰν ἀφίκωνται οἱ τετελευτηκότες εἰς τὸν τόπον οἷ ὁ δαίμων ἕκαστον κομίζει, πρῶτον μὲν διεδικάσαντο οἵ τε καλῶς καὶ ὁσίως βιώσαντες καὶ οἱ μή.

outos de outos-2 phuo epeidan aphikneomai e teleutao eis o topos e o daimon ekastos komizo proteros men diadikazo e te kalos kai osios bioo kai o me


Plato, Phaedo 113 (DIORISIS sentence 1176)

καὶ οἳ μὲν ἂν δόξωσι μέσως βεβιωκέναι, πορευθέντες ἐπὶ τὸν ἀναβάντες ἃ δὴ αὐτοῖς ὀχήματά ἐστιν, ἐπὶ τούτων ἀφικνοῦνται εἰς τὴν λίμνην, καὶ ἐκεῖ οἰκοῦσί τε καὶ καθαιρόμενοι τῶν τε ἀδικημάτων διδόντες δίκας ἀπολύονται, εἴ τίς τι ἠδίκηκεν, τῶν τε εὐεργεσιῶν τιμὰς φέρονται κατὰ τὴν ἀξίαν ἕκαστος:

kai e men an dokeo mesos bioo poreuo epi o anabaino os de-2 autos ochema eimi epi outos aphikneomai eis o limne kai ekei oikeo te kai kathairo o te adikema didomi dike apoluo ei tis-2 tis adikeo o te euergesia time phero kata o axios ekastos


Plato, Phaedo 113 (DIORISIS sentence 1177)

οἳ δʼ ἂν δόξωσιν ἀνιάτως ἔχειν διὰ τὰ μεγέθη τῶν ἁμαρτημάτων, ἢ ἱεροσυλίας πολλὰς καὶ μεγάλας ἢ φόνους ἀδίκους καὶ παρανόμους πολλοὺς ἐξειργασμένοι ἢ ἄλλα ὅσα τοιαῦτα τυγχάνει ὄντα, τούτους δὲ ἡ προσήκουσα μοῖρα ῥίπτει εἰς τὸν ὅθεν οὔποτε ἐκβαίνουσιν.

e de an dokeo aniatos echo dia o megethos o amartema ee ierosulia polus kai megas ee phonos adikos kai paranomos polus exergazomai ee allos osos toioutos tugchano eimi outos de o prosakouo moira ripto eis o othen oupote-2 ekbaino


Plato, Phaedo 114 (DIORISIS sentence 1178)

οἳ δʼ ἂν ἰάσιμα μὲν μεγάλα δὲ δόξωσιν ἡμαρτηκέναι ἁμαρτήματα, οἷον πρὸς πατέρα ἢ μητέρα ὑπʼ ὀργῆς βίαιόν τι πράξαντες, καὶ μεταμέλον αὐτοῖς τὸν ἄλλον βίον βιῶσιν, ἢ ἀνδροφόνοι τοιούτῳ τινὶ ἄλλῳ τρόπῳ γένωνται, τούτους δὲ ἐμπεσεῖν μὲν εἰς τὸν ἀνάγκη, ἐμπεσόντας δὲ αὐτοὺς καὶ ἐνιαυτὸν ἐκεῖ γενομένους ἐκβάλλει τὸ κῦμα, τοὺς μὲν ἀνδροφόνους κατὰ τὸν τοὺς δὲ πατραλοίας καὶ μητραλοίας κατὰ τὸν ἐπειδὰν δὲ φερόμενοι γένωνται κατὰ τὴν λίμνην τὴν ἐνταῦθα βοῶσί τε καὶ καλοῦσιν, οἱ μὲν οὓς ἀπέκτειναν, οἱ δὲ οὓς ὕβρισαν, καλέσαντες δʼ ἱκετεύουσι καὶ δέονται ἐᾶσαι σφᾶς ἐκβῆναι εἰς τὴν λίμνην καὶ δέξασθαι, καὶ ἐὰν μὲν πείσωσιν, ἐκβαίνουσί τε καὶ λήγουσι τῶν κακῶν, εἰ δὲ μή, φέρονται αὖθις εἰς τὸν καὶ ἐκεῖθεν πάλιν εἰς τοὺς ποταμούς, καὶ ταῦτα πάσχοντες οὐ πρότερον παύονται πρὶν ἂν πείσωσιν οὓς ἠδίκησαν:

e de an iasimos men megas de dokeo amartano amartema oios-2 pros pater ee meter upo orge biaios tis prasso kai metamelomai autos o allos bios-2 biao ee androphonos toioutos tis allos tropos-2 gignomai outos de empitno men eis o anagke empitno de autos kai eniautos ekei gignomai ekballo o kuma o men androphonos kata o o de patraloias kai metraloias kata o epeidan de phero gignomai kata o limne o entautha boao te kai kaleo o men os apokteino o de os ubrizo kaleo de iketeuo kai deomai aio spheis ekbaino eis o limne kai dechomai kai ean men peitho ekbaino te kai lego-2 o kakos ei de me phero authis eis o kai ekeithen palin eis o potamos kai outos pascho ou proteros pauo prin an peitho os adikeo


Plato, Phaedo 114 (DIORISIS sentence 1179)

αὕτη γὰρ ἡ δίκη ὑπὸ τῶν δικαστῶν αὐτοῖς ἐτάχθη.

outos gar o dike upo o dikastes autos etazo


Plato, Phaedo 114 (DIORISIS sentence 1180)

οἳ δὲ δὴ ἂν δόξωσι διαφερόντως πρὸς τὸ ὁσίως βιῶναι, οὗτοί εἰσιν οἱ τῶνδε μὲν τῶν τόπων τῶν ἐν τῇ γῇ ἐλευθερούμενοί τε καὶ ἀπαλλαττόμενοι ὥσπερ δεσμωτηρίων, ἄνω δὲ εἰς τὴν καθαρὰν οἴκησιν ἀφικνούμενοι καὶ ἐπὶ γῆς οἰκιζόμενοι.

e de de-2 an dokeo diapherontos pros o osios bioo outos eimi e ode men o topos o en o ge-2 eleutheroo te kai apallasso osper-2 desmoterion ano de eis o katharos oikesis aphikneomai kai epi ge-2 oikizo


Plato, Phaedo 114 (DIORISIS sentence 1181)

τούτων δὲ αὐτῶν οἱ φιλοσοφίᾳ ἱκανῶς καθηράμενοι ἄνευ τε σωμάτων ζῶσι τὸ παράπαν εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον, καὶ εἰς οἰκήσεις ἔτι τούτων καλλίους ἀφικνοῦνται, ἃς οὔτε ῥᾴδιον δηλῶσαι οὔτε ὁ χρόνος ἱκανὸς ἐν τῷ παρόντι.

outos de autos o philosophia ikanos kathairo aneu te soma zao o parapan eis o epeita chronos kai eis oikesis eti outos kallion-2 aphikneomai os oute raidion deloo oute o chronos ikanos en o pareimi


Plato, Phaedo 114 (DIORISIS sentence 1182)

ἀλλὰ τούτων δὴ ἕνεκα χρὴ ὧν διεληλύθαμεν, ὦ πᾶν ποιεῖν ὥστε ἀρετῆς καὶ φρονήσεως ἐν τῷ βίῳ μετασχεῖν:

alla outos de-2 eneka chre os dierchomai o-2 pas poieo oste-2 arete kai phronesis en o bios-2 metecho


Plato, Phaedo 114 (DIORISIS sentence 1183)

καλὸν γὰρ τὸ ἆθλον καὶ ἡ ἐλπὶς μεγάλη.


Plato, Phaedo 114 (DIORISIS sentence 1184)

τὸ μὲν οὖν ταῦτα διισχυρίσασθαι οὕτως ἔχειν ὡς ἐγὼ διελήλυθα, οὐ πρέπει νοῦν ἔχοντι ἀνδρί:

o men oun outos diischurizomai-2 outos-2 echo os-2 ego dierchomai ou prepo noos echo andris


Plato, Phaedo 114 (DIORISIS sentence 1185)

ὅτι μέντοι ἢ ταῦτʼ ἐστὶν ἢ τοιαῦτʼ ἄττα περὶ τὰς ψυχὰς ἡμῶν καὶ τὰς οἰκήσεις, ἐπείπερ ἀθάνατόν γε ἡ ψυχὴ φαίνεται οὖσα, τοῦτο καὶ πρέπειν μοι δοκεῖ καὶ ἄξιον κινδυνεῦσαι οἰομένῳ οὕτως ἔχειν— καλὸς γὰρ ὁ κίνδυνος— καὶ χρὴ τὰ τοιαῦτα ὥσπερ ἐπᾴδειν ἑαυτῷ, διὸ δὴ ἔγωγε καὶ πάλαι μηκύνω τὸν μῦθον.

ostis mentoi ee outos eimi ee toioutos atta peri o psyche ego kai o oikesis epei athanatos ge o psyche phaino eimi outos kai prepo ego dokeo kai axios kinduneuo oiomai outos-2 echo kalos gar o kindunos kai chre o toioutos osper-2 epaeido eautou dio-2 de-2 ego kai palai mekuno o muthos


Plato, Phaedo 114 (DIORISIS sentence 1186)

ἀλλὰ τούτων δὴ ἕνεκα θαρρεῖν χρὴ περὶ τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ ἄνδρα ὅστις ἐν τῷ βίῳ τὰς μὲν ἄλλας ἡδονὰς τὰς περὶ τὸ σῶμα καὶ τοὺς κόσμους εἴασε χαίρειν, ὡς ἀλλοτρίους τε ὄντας, καὶ πλέον θάτερον ἡγησάμενος ἀπεργάζεσθαι, τὰς δὲ περὶ τὸ μανθάνειν ἐσπούδασέ τε καὶ κοσμήσας τὴν ψυχὴν οὐκ ἀλλοτρίῳ ἀλλὰ τῷ αὐτῆς κόσμῳ, σωφροσύνῃ τε καὶ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνδρείᾳ καὶ ἐλευθερίᾳ καὶ ἀληθείᾳ, οὕτω περιμένει τὴν εἰς πορείαν ὑμεῖς μὲν οὖν, ἔφη, ὦ τε καὶ καὶ οἱ ἄλλοι, εἰς αὖθις ἔν τινι χρόνῳ ἕκαστοι πορεύσεσθε:

alla outos de-2 eneka tharseo chre peri o eautou psyche aner ostis en o bios-2 o men allos edona o peri o soma kai o kosmos aio chairo os-2 allotrios te eimi kai pleos-2 eteros egeomai apergazomai o de peri o manthano spoudazo te kai kosmeo o psyche ou allotrios alla o autos kosmos sophrosune te kai dikaiosune kai andreia kai eleutheria kai aletheia outos-2 perimeno o eis poreia su men oun phemi o-2 te kai kai o allos eis authis en tis chronos ekastos poreuo


Plato, Phaedo 115 (DIORISIS sentence 1187)

ἐμὲ δὲ νῦν ἤδη καλεῖ, φαίη ἂν ἀνὴρ τραγικός, ἡ εἱμαρμένη, καὶ σχεδόν τί μοι ὥρα τραπέσθαι πρὸς τὸ λουτρόν:

ego de nun ede-2 kaleo phemi an aner tragikos o meiromai kai schedon tis-2 ego ora trepo pros o loutron


Plato, Phaedo 115 (DIORISIS sentence 1188)

δοκεῖ γὰρ δὴ βέλτιον εἶναι λουσάμενον πιεῖν τὸ φάρμακον καὶ μὴ πράγματα ταῖς γυναιξὶ παρέχειν νεκρὸν λούειν.

dokeo gar de-2 beltion eimi louo pino o pharmakon kai me pragma o gune parecho nekros louo


Plato, Phaedo 115 (DIORISIS sentence 1189)

ταῦτα δὴ εἰπόντος αὐτοῦ ὁ εἶεν, ἔφη, ὦ τί δὲ τούτοις ἢ ἐμοὶ ἐπιστέλλεις ἢ περὶ τῶν παίδων ἢ περὶ ἄλλου του, ὅτι ἄν σοι ποιοῦντες ἡμεῖς ἐν χάριτι μάλιστα ποιοῖμεν;

outos de-2 eipon autos o eimi phemi o-2 tis-2 de outos ee ego epistello ee peri o pais ee peri allos tis ostis an su poieo ego en charis malista poieo


Plato, Phaedo 115 (DIORISIS sentence 1190)

ἅπερ ἀεὶ λέγω, ἔφη, ὦ οὐδὲν καινότερον:


Plato, Phaedo 115 (DIORISIS sentence 1191)

ὅτι ὑμῶν αὐτῶν ἐπιμελούμενοι ὑμεῖς καὶ ἐμοὶ καὶ τοῖς ἐμοῖς καὶ ὑμῖν αὐτοῖς ἐν χάριτι ποιήσετε ἅττʼ ἂν ποιῆτε, κἂν μὴ νῦν ὁμολογήσητε:

ostis su autos epimeleomai su kai ego kai o emos kai su autos en charis poieo ostis an poieo kan-2 me nun omologeo


Plato, Phaedo 115 (DIORISIS sentence 1192)

ἐὰν δὲ ὑμῶν αὐτῶν ἀμελῆτε καὶ μὴ ʼθέλητε ὥσπερ κατʼ ἴχνη κατὰ τὰ νῦν τε εἰρημένα καὶ τὰ ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ ζῆν, οὐδὲ ἐὰν πολλὰ ὁμολογήσητε ἐν τῷ παρόντι καὶ σφόδρα, οὐδὲν πλέον ποιήσετε.

ean de su autos ameleo kai me atheletos osper-2 kata ichnos kata o nun te ero kai o en o emprosthen chronos zao oude ean polus omologeo en o pareimi kai sphodra oudeis pleos-2 poieo


Plato, Phaedo 115 (DIORISIS sentence 1193)

ταῦτα μὲν τοίνυν προθυμησόμεθα, ἔφη, οὕτω ποιεῖν:

outos men toinun prothumeomai phemi outos-2 poieo


Plato, Phaedo 115 (DIORISIS sentence 1194)

θάπτωμεν δέ σε τίνα τρόπον;


Plato, Phaedo 115 (DIORISIS sentence 1195)

ὅπως ἄν, ἔφη, βούλησθε, ἐάνπερ γε λάβητέ με καὶ μὴ ἐκφύγω ὑμᾶς.

opos an phemi boulomai ean ge lapto ego kai me ekpheugo su


Plato, Phaedo 115 (DIORISIS sentence 1196)

γελάσας δὲ ἅμα ἡσυχῇ καὶ πρὸς ἡμᾶς ἀποβλέψας εἶπεν:

gelao de ama esuchao kai pros ego apoblepo eipon


Plato, Phaedo 115 (DIORISIS sentence 1197)

οὐ πείθω, ὦ ἄνδρες, ὡς ἐγώ εἰμι οὗτος ὁ νυνὶ διαλεγόμενος καὶ διατάττων ἕκαστον τῶν λεγομένων, ἀλλʼ οἴεταί με ἐκεῖνον εἶναι ὃν ὄψεται ὀλίγον ὕστερον νεκρόν, καὶ ἐρωτᾷ δὴ πῶς με θάπτῃ.

ou peitho o-2 aner os-2 ego eimi outos o nuni dialego kai diatasso ekastos o lego alla oiomai ego ekeinos eimi os orao oligos usteros nekros kai erotao de-2 pos-2 ego thapto


Plato, Phaedo 115 (DIORISIS sentence 1198)

ὅτι δὲ ἐγὼ πάλαι πολὺν λόγον πεποίημαι, ὡς, ἐπειδὰν πίω τὸ φάρμακον, οὐκέτι ὑμῖν παραμενῶ, ἀλλʼ οἰχήσομαι ἀπιὼν εἰς μακάρων δή τινας εὐδαιμονίας, ταῦτά μοι δοκῶ αὐτῷ ἄλλως λέγειν, παραμυθούμενος ἅμα μὲν ὑμᾶς, ἅμα δʼ ἐμαυτόν.

ostis de ego palai polus logos poieo os-2 epeidan pino o pharmakon ouketi su parameno alla oichomai apeimi eis makar de-2 tis eudaimonia outos ego dokazo autos allos-2 lego paramutheomai ama men su ama de emautou


Plato, Phaedo 115 (DIORISIS sentence 1199)

ἐγγυήσασθε οὖν με πρὸς ἔφη, τὴν ἐναντίαν ἐγγύην ἢ ἣν οὗτος πρὸς τοὺς δικαστὰς ἠγγυᾶτο.

egguao oun ego pros phemi o enantios eggua ee os outos pros o dikastes egguao


Plato, Phaedo 115 (DIORISIS sentence 1200)

οὗτος μὲν γὰρ ἦ μὴν παραμενεῖν:


Plato, Phaedo 115 (DIORISIS sentence 1201)

ὑμεῖς δὲ ἦ μὴν μὴ παραμενεῖν ἐγγυήσασθε ἐπειδὰν ἀποθάνω, ἀλλὰ οἰχήσεσθαι ἀπιόντα, ἵνα ῥᾷον φέρῃ, καὶ μὴ ὁρῶν μου τὸ σῶμα ἢ καόμενον ἢ κατορυττόμενον ἀγανακτῇ ὑπὲρ ἐμοῦ ὡς δεινὰ πάσχοντος, μηδὲ λέγῃ ἐν τῇ ταφῇ ὡς ἢ προτίθεται ἢ ἐκφέρει ἢ κατορύττει.

su de e-2 meis me parameno egguao epeidan apothnesko alla oichomai apeimi ina raios-2 phero kai me orao ego o soma ee kaio ee katorusso aganakteo uper ego os-2 deinos pascho mede lego en o tapheus os-2 ee prostithemi ee ekphero ee katorusso


Plato, Phaedo 115 (DIORISIS sentence 1202)

εὖ γὰρ ἴσθι, ἦ δʼ ὅς, ὦ ἄριστε τὸ μὴ καλῶς λέγειν οὐ μόνον εἰς αὐτὸ τοῦτο πλημμελές, ἀλλὰ καὶ κακόν τι ἐμποιεῖ ταῖς ψυχαῖς.

eu gar eimi e-2 de os o-2 aristos o me kalos lego ou monos eis autos outos plemmeles alla kai kakos tis empoieo o psyche


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1203)

ἀλλὰ θαρρεῖν τε χρὴ καὶ φάναι τοὐμὸν σῶμα θάπτειν, καὶ θάπτειν οὕτως ὅπως ἄν σοι φίλον ᾖ καὶ μάλιστα ἡγῇ νόμιμον εἶναι.

alla tharseo te chre kai phaino emos soma thapto kai thapto outos-2 opos an su philos eimi kai malista egeomai nomimos eimi


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1204)

ταῦτʼ εἰπὼν ἐκεῖνος μὲν ἀνίστατο εἰς οἴκημά τι ὡς λουσόμενος, καὶ ὁ εἵπετο αὐτῷ, ἡμᾶς δʼ ἐκέλευε περιμένειν.

outos eipon ekeinos men anistemi eis oikema tis os-2 louo kai o epomai autos ego de keleuo perimeno


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1205)

περιεμένομεν οὖν πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς διαλεγόμενοι περὶ τῶν εἰρημένων καὶ ἀνασκοποῦντες, τοτὲ δʼ αὖ περὶ τῆς συμφορᾶς διεξιόντες ὅση ἡμῖν γεγονυῖα εἴη, ἀτεχνῶς ἡγούμενοι ὥσπερ πατρὸς στερηθέντες διάξειν ὀρφανοὶ τὸν ἔπειτα βίον.

perimeno oun pros ego autos dialego peri o ero kai anaskopeo tote-2 de au peri o sumphora diexeimi osos ego gignomai aio atechnos egeomai osper-2 pater stereo diago orphanos o epeita bios-2


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1206)

ἐπειδὴ δὲ ἐλούσατο καὶ ἠνέχθη παρʼ αὐτὸν τὰ παιδία— δύο γὰρ αὐτῷ ὑεῖς σμικροὶ ἦσαν, εἷς δὲ μέγας— καὶ αἱ οἰκεῖαι γυναῖκες ἀφίκοντο ἐκεῖναι, ἐναντίον τοῦ διαλεχθείς τε καὶ ἐπιστείλας ἅττα ἐβούλετο, τὰς μὲν γυναῖκας καὶ τὰ παιδία ἀπιέναι ἐκέλευσεν, αὐτὸς δὲ ἧκε παρʼ ἡμᾶς.

epei de louo kai phero para autos o paidia duo gar autos uios mikros eimi eis-2 de megas kai o oikeios gune aphikneomai ekeinos enantion o dialego te kai epistello ostis boulomai o men gune kai o paidia apeimi keleuo autos de eko para ego


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1207)

καὶ ἦν ἤδη ἐγγὺς ἡλίου δυσμῶν:


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1208)

χρόνον γὰρ πολὺν διέτριψεν ἔνδον.


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1209)

ἐλθὼν δʼ ἐκαθέζετο λελουμένος καὶ οὐ πολλὰ ἄττα μετὰ ταῦτα διελέχθη, καὶ ἧκεν ὁ τῶν ἕνδεκα ὑπηρέτης καὶ στὰς παρʼ αὐτόν, ὦ ἔφη, οὐ καταγνώσομαί γε σοῦ ὅπερ ἄλλων καταγιγνώσκω, ὅτι μοι χαλεπαίνουσι καὶ καταρῶνται ἐπειδὰν αὐτοῖς παραγγείλω πίνειν τὸ φάρμακον ἀναγκαζόντων τῶν ἀρχόντων.

erchomai de katakathezomai louo kai ou polus atta meta outos dialego kai eko o o endeka uperetes-2 kai istemi para autos o-2 phemi ou katagignosko ge su osper allos katagignosko ostis ego chalepaino kai kataraomai epeidan autos paraggello pino o pharmakon anagkazo o archon


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1210)

σὲ δὲ ἐγὼ καὶ ἄλλως ἔγνωκα ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ γενναιότατον καὶ πρᾳότατον καὶ ἄριστον ἄνδρα ὄντα τῶν πώποτε δεῦρο ἀφικομένων, καὶ δὴ καὶ νῦν εὖ οἶδʼ ὅτι οὐκ ἐμοὶ χαλεπαίνεις, γιγνώσκεις γὰρ τοὺς αἰτίους, ἀλλὰ ἐκείνοις.

su de ego kai allos-2 gignosko en outos o chronos gennaios kai praos kai aristos aner eimi o popote deuro aphikneomai kai de-2 kai nun eu oida ostis ou ego chalepaino gignosko gar o aitios alla ekeinos


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1211)

νῦν οὖν, οἶσθα γὰρ ἃ ἦλθον ἀγγέλλων, χαῖρέ τε καὶ πειρῶ ὡς ῥᾷστα φέρειν τὰ ἀναγκαῖα.

nun oun oida gar os erchomai aggello chairo te kai peirao os-2 radios phero o anagkaios


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1212)

καὶ ἅμα δακρύσας μεταστρεφόμενος ἀπῄει.


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1213)

καὶ ὁ ἀναβλέψας πρὸς αὐτόν, καὶ σύ, ἔφη, χαῖρε, καὶ ἡμεῖς ταῦτα ποιήσομεν.

kai o anablepo pros autos kai su phemi chairo kai ego outos poieo


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1214)

καὶ ἅμα πρὸς ἡμᾶς, ὡς ἀστεῖος, ἔφη, ὁ ἄνθρωπος:

kai ama pros ego os-2 asteios phemi o anthropos


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1215)

καὶ παρὰ πάντα μοι τὸν χρόνον προσῄει καὶ διελέγετο ἐνίοτε καὶ ἦν ἀνδρῶν λῷστος, καὶ νῦν ὡς γενναίως με ἀποδακρύει.

kai para pas ego o chronos proseimi kai dialego eniote kai eimi aner lostos kai nun os-2 gennaios ego apodakruo


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1216)

ἀλλʼ ἄγε δή, ὦ πειθώμεθα αὐτῷ, καὶ ἐνεγκάτω τις τὸ φάρμακον, εἰ τέτριπται:

alla age de-2 o-2 peitho autos kai phero tis o pharmakon ei tribo


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1217)

εἰ δὲ μή, τριψάτω ὁ ἄνθρωπος.


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1218)

καὶ ὁ ἀλλʼ οἶμαι, ἔφη, ἔγωγε, ὦ ἔτι ἥλιον εἶναι ἐπὶ τοῖς ὄρεσιν καὶ οὔπω δεδυκέναι.

kai o alla oiomai phemi ego o-2 eti elios eimi epi o oros kai oupo duo-2


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1219)

καὶ ἅμα ἐγὼ οἶδα καὶ ἄλλους πάνυ ὀψὲ πίνοντας, ἐπειδὰν παραγγελθῇ αὐτοῖς, δειπνήσαντάς τε καὶ πιόντας εὖ μάλα, καὶ συγγενομένους γʼ ἐνίους ὧν ἂν τύχωσιν ἐπιθυμοῦντες.

kai ama ego oida kai allos panu opse pino epeidan paraggello autos deipneo te kai pino eu mala kai suggignomai ge enioi os an tugchano epithumeo


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1220)

ἀλλὰ μηδὲν ἐπείγου:


Plato, Phaedo 116 (DIORISIS sentence 1221)

ἔτι γὰρ ἐγχωρεῖ.


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1222)

καὶ ὁ εἰκότως γε, ἔφη, ὦ ἐκεῖνοί τε ταῦτα ποιοῦσιν, οὓς σὺ λέγεις— οἴονται γὰρ κερδαίνειν ταῦτα ποιήσαντες— καὶ ἔγωγε ταῦτα εἰκότως οὐ ποιήσω:

kai o eoikotos ge phemi o-2 ekeinos te outos poieo os su lego oiomai gar kerdaino outos poieo kai ego outos eoikotos ou poieo


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1223)

οὐδὲν γὰρ οἶμαι κερδανεῖν ὀλίγον ὕστερον πιὼν ἄλλο γε ἢ γέλωτα ὀφλήσειν παρʼ ἐμαυτῷ, γλιχόμενος τοῦ ζῆν καὶ φειδόμενος οὐδενὸς ἔτι ἐνόντος.

oudeis gar oiomai kerdaino oligos usteros pino allos ge ee gelos ophleo para emautou glichomai o zao kai pheidomai oudeis eti eneimi


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1224)

ἀλλʼ ἴθι, ἔφη, πείθου καὶ μὴ ἄλλως ποίει.

alla eimi-2 phemi peitho kai me allos-2 poieo


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1225)

καὶ ὁ ἀκούσας ἔνευσε τῷ παιδὶ πλησίον ἑστῶτι.


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1226)

καὶ ὁ παῖς ἐξελθὼν καὶ συχνὸν χρόνον διατρίψας ἧκεν ἄγων τὸν μέλλοντα δώσειν τὸ φάρμακον, ἐν κύλικι φέροντα τετριμμένον.

kai o pas exerchomai kai suchnos chronos diatribo eko ago o mello didomi o pharmakon en kulix phero tribo


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1227)

ἰδὼν δὲ ὁ τὸν ἄνθρωπον, εἶεν, ἔφη, ὦ βέλτιστε, σὺ γὰρ τούτων ἐπιστήμων, τί χρὴ ποιεῖν;

eidon de o o anthropos eimi phemi o-2 beltistos su gar outos epistemos tis-2 chre poieo


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1228)

οὐδὲν ἄλλο, ἔφη, ἢ πιόντα περιιέναι, ἕως ἄν σου βάρος ἐν τοῖς σκέλεσι γένηται, ἔπειτα κατακεῖσθαι:

oudeis allos phemi ee pino pereimi eos-4 an su baros en o skelos gignomai epeita katakeimai


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1229)

καὶ οὕτως αὐτὸ ποιήσει.


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1230)

καὶ ἅμα ὤρεξε τὴν κύλικα τῷ καὶ ὃς λαβὼν καὶ μάλα ἵλεως, ὦ οὐδὲν τρέσας οὐδὲ διαφθείρας οὔτε τοῦ χρώματος οὔτε τοῦ προσώπου, ἀλλʼ ὥσπερ εἰώθει ταυρηδὸν ὑποβλέψας πρὸς τὸν ἄνθρωπον, τί λέγεις, ἔφη, περὶ τοῦδε τοῦ πώματος πρὸς τὸ ἀποσπεῖσαί τινι;

kai ama orego o kulix o kai os lambano kai mala ilaos-2 o-2 oudeis treo oude diaphtheiro oute o chroma oute o prosopon alla osper-2 etho tauredon upoblepo pros o anthropos tis-2 lego phemi peri ode o poma pros o apospendo tis


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1231)

ἔξεστιν ἢ οὔ;


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1232)

τοσοῦτον, ἔφη, ὦ τρίβομεν ὅσον οἰόμεθα μέτριον εἶναι πιεῖν.

tosoutos phemi o-2 tribo osos oiomai metrios eimi pino


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1233)

μανθάνω, ἦ δʼ ὅς:


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1234)

ἀλλʼ εὔχεσθαί γέ που τοῖς θεοῖς ἔξεστί τε καὶ χρή, τὴν μετοίκησιν τὴν ἐνθένδε ἐκεῖσε εὐτυχῆ γενέσθαι:

alla euchomai ge pou o theos exesti te kai chre o metoikesis o enthende ekeise eutuches gignomai


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1235)

ἃ δὴ καὶ ἐγὼ εὔχομαί τε καὶ γένοιτο ταύτῃ.

os de-2 kai ego euchomai te kai gignomai outos


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1236)

καὶ ἅμʼ εἰπὼν ταῦτα ἐπισχόμενος καὶ μάλα εὐχερῶς καὶ εὐκόλως ἐξέπιεν.

kai ama eipon outos epischo kai mala eucheres kai eukolos exephiemi


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1237)

καὶ ἡμῶν οἱ πολλοὶ τέως μὲν ἐπιεικῶς οἷοί τε ἦσαν κατέχειν τὸ μὴ δακρύειν, ὡς δὲ εἴδομεν πίνοντά τε καὶ πεπωκότα, οὐκέτι, ἀλλʼ ἐμοῦ γε βίᾳ καὶ αὐτοῦ ἀστακτὶ ἐχώρει τὰ δάκρυα, ὥστε ἐγκαλυψάμενος ἀπέκλαον ἐμαυτόν— οὐ γὰρ δὴ ἐκεῖνόν γε, ἀλλὰ τὴν ἐμαυτοῦ τύχην, οἵου ἀνδρὸς ἑταίρου ἐστερημένος εἴην.

kai ego o polus teos-2 men epieikes oios-2 te eimi katecho o me dakruo os-2 de eidon pino te kai pino ouketi alla ego ge bia kai autos astakti choreo o dakruon oste-2 egkalupto apoklao1 emautou ou gar de-2 ekeinos ge alla o emautou tuche oios-2 aner etairos stereo eimi


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1238)

ὁ δὲ ἔτι πρότερος ἐμοῦ, ἐπειδὴ οὐχ οἷός τʼ ἦν κατέχειν τὰ δάκρυα, ἐξανέστη.

o de eti proteros ego epei ou oios-2 te eimi katecho o dakruon exanistemi


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1239)

δὲ καὶ ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ οὐδὲν ἐπαύετο δακρύων, καὶ δὴ καὶ τότε ἀναβρυχησάμενος κλάων καὶ ἀγανακτῶν οὐδένα ὅντινα οὐ κατέκλασε τῶν παρόντων πλήν γε αὐτοῦ ἐκεῖνος δέ, οἷα, ἔφη, ποιεῖτε, ὦ θαυμάσιοι.

de kai en o emprosthen chronos oudeis epauo dakruon kai de-2 kai tote anabruchaomai klaio kai aganakteo oudeis ostis ou kataklao o pareimi plen ge autos ekeinos de oios-2 phemi poieo o-2 thaumasios


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1240)

ἐγὼ μέντοι οὐχ ἥκιστα τούτου ἕνεκα τὰς γυναῖκας ἀπέπεμψα, ἵνα μὴ τοιαῦτα πλημμελοῖεν:

ego mentoi ou ekistos-2 outos eneka o gune apopempo ina me toioutos plemmeleo


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1241)

καὶ γὰρ ἀκήκοα ὅτι ἐν εὐφημίᾳ χρὴ τελευτᾶν.

kai gar akouo ostis en euphemia chre teleutao


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1242)

ἀλλʼ ἡσυχίαν τε ἄγετε καὶ καρτερεῖτε.


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1243)

καὶ ἡμεῖς ἀκούσαντες ᾐσχύνθημέν τε καὶ ἐπέσχομεν τοῦ δακρύειν.

kai ego akouo aischuno te kai epecho o dakruo


Plato, Phaedo 117 (DIORISIS sentence 1244)

ὁ δὲ περιελθών, ἐπειδή οἱ βαρύνεσθαι ἔφη τὰ σκέλη, κατεκλίνη ὕπτιος— οὕτω γὰρ ἐκέλευεν ὁ ἄνθρωπος— καὶ ἅμα ἐφαπτόμενος αὐτοῦ οὗτος ὁ δοὺς τὸ φάρμακον, διαλιπὼν χρόνον ἐπεσκόπει τοὺς πόδας καὶ τὰ σκέλη, κἄπειτα σφόδρα πιέσας αὐτοῦ τὸν πόδα ἤρετο εἰ αἰσθάνοιτο, ὁ δʼ οὐκ ἔφη.

o de perierchomai epei e baruno phemi o skelos kataklino uptios outos-2 gar keleuo o anthropos kai ama ephapto autos outos o didomi o pharmakon dialeipo chronos episkopeo o pous kai o skelos epeita sphodra piezo autos o pous airo ei aisthanomai o de ou phemi


Plato, Phaedo 118 (DIORISIS sentence 1245)

καὶ μετὰ τοῦτο αὖθις τὰς κνήμας:


Plato, Phaedo 118 (DIORISIS sentence 1246)

καὶ ἐπανιὼν οὕτως ἡμῖν ἐπεδείκνυτο ὅτι ψύχοιτό τε καὶ πήγνυτο.

kai epaneimi outos-2 ego epideiknumi-2 ostis psucho te kai pegnumi


Plato, Phaedo 118 (DIORISIS sentence 1247)

καὶ αὐτὸς ἥπτετο καὶ εἶπεν ὅτι, ἐπειδὰν πρὸς τῇ καρδίᾳ γένηται αὐτῷ, τότε οἰχήσεται.

kai autos apto kai eipon ostis epeidan pros o kardia gignomai autos tote oichomai


Plato, Phaedo 118 (DIORISIS sentence 1248)

ἤδη οὖν σχεδόν τι αὐτοῦ ἦν τὰ περὶ τὸ ἦτρον ψυχόμενα, καὶ ἐκκαλυψάμενος— ἐνεκεκάλυπτο γάρ— εἶπεν— ὃ δὴ τελευταῖον ἐφθέγξατο— ὦ ἔφη, τῷ ὀφείλομεν ἀλεκτρυόνα:

ede-2 oun schedon tis autos eimi o peri o etron psucho kai ekkalupto egkalupto gar eipon os de-2 teleutaios phtheggomai o-2 phemi tis-2 ophello alektruon-2


Plato, Phaedo 118 (DIORISIS sentence 1249)

ἀλλὰ ἀπόδοτε καὶ μὴ ἀμελήσητε.


Plato, Phaedo 118 (DIORISIS sentence 1250)

ἀλλὰ ταῦτα, ἔφη, ἔσται, ὁ ἀλλʼ ὅρα εἴ τι ἄλλο λέγεις.

alla outos phemi eimi o alla orao ei tis allos lego


Plato, Phaedo 118 (DIORISIS sentence 1251)

ταῦτα ἐρομένου αὐτοῦ οὐδὲν ἔτι ἀπεκρίνατο, ἀλλʼ ὀλίγον χρόνον διαλιπὼν ἐκινήθη τε καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐξεκάλυψεν αὐτόν, καὶ ὃς τὰ ὄμματα ἔστησεν:

outos eromai autos oudeis eti apokrino alla oligos chronos dialeipo kineo te kai o anthropos ekkalupto autos kai os o omma istemi


Plato, Phaedo 118 (DIORISIS sentence 1252)

ἰδὼν δὲ ὁ συνέλαβε τὸ στόμα καὶ τοὺς ὀφθαλμούς.

eidon de o sullambano o stoma kai o ophthalmos


Plato, Phaedo 118 (DIORISIS sentence 1253)

ἥδε ἡ τελευτή, ὦ τοῦ ἑταίρου ἡμῖν ἐγένετο, ἀνδρός, ὡς ἡμεῖς φαῖμεν ἄν, τῶν τότε ὧν ἐπειράθημεν ἀρίστου καὶ ἄλλως φρονιμωτάτου καὶ δικαιοτάτου.

ode o teleute o-2 o etairos ego gignomai aner os-2 ego phemi an o tote os peirao aristos kai allos-2 phronimos kai dikaios


αὐτός, ὦ παρεγένου ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ᾗ τὸ φάρμακον ἔπιεν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, ἢ ἄλλου του ἤκουσας;

autos o-2 paragignomai ekeinos o emera os o pharmakon ephiemi en o desmoterion ee allos tis akouo


γ αὐτός, ὦ τί οὖν δή ἐστιν ἅττα εἶπεν ὁ ἀνὴρ πρὸ τοῦ θανάτου;

autos o-2 tis-2 oun de-2 eimi ostis eipon o aner pro o thanatos


καὶ πῶς ἐτελεύτα;


ἡδέως γὰρ ἂν ἐγὼ ἀκούσαιμι.


καὶ γὰρ οὔτε οὐδεὶς πάνυ τι ἐπιχωριάζει τὰ νῦν οὔτε τις ξένος ἀφῖκται χρόνου συχνοῦ ἐκεῖθεν ὅστις ἂν ἡμῖν σαφές τι ἀγγεῖλαι οἷός τʼ ἦν περὶ τούτων, πλήν γε δὴ ὅτι φάρμακον πιὼν ἀποθάνοι:

kai gar oute oudeis panu tis epichoriazo o nun oute tis xenos aphikneomai chronos suchnos ekeithen ostis an ego saphes tis aggello oios-2 te eimi peri outos plen ge de-2 ostis pharmakon pino apothnesko


τῶν δὲ ἄλλων οὐδὲν εἶχεν φράζειν.


ἔτυχεν γὰρ τῇ προτεραίᾳ τῆς δίκης ἡ πρύμνα ἐστεμμένη τοῦ πλοίου ὃ εἰς πέμπουσιν.

tugchano gar o proteraios o dike o prumna stepho o ploion os eis pempo


τοῦτο δὲ δὴ τί ἐστιν;


τοῦτʼ ἔστι τὸ πλοῖον, ὥς φασιν ἐν ᾧ ποτε εἰς τοὺς δὶς ἑπτὰ ἐκείνους ᾤχετο ἄγων καὶ ἔσωσέ τε καὶ αὐτὸς ἐσώθη.

outos eimi o ploion os-2 phemi en os pote eis o dis epta ekeinos oichomai ago kai eisotheo te kai autos eisotheo


τῷ οὖν ηὔξαντο ὡς λέγεται τότε, εἰ σωθεῖεν, ἑκάστου ἔτους θεωρίαν ἀπάξειν εἰς ἣν δὴ ἀεὶ καὶ νῦν ἔτι ἐξ ἐκείνου κατʼ ἐνιαυτὸν τῷ θεῷ πέμπουσιν.

o oun euchomai os-2 lego tote ei sozo ekastos etos theoria apago eis os de-2 aei kai nun eti ek ekeinos kata eniautos o theos pempo


ἐπειδὰν οὖν ἄρξωνται τῆς θεωρίας, νόμος ἐστὶν αὐτοῖς ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ καθαρεύειν τὴν πόλιν καὶ δημοσίᾳ μηδένα ἀποκτεινύναι, πρὶν ἂν εἰς τε ἀφίκηται τὸ πλοῖον καὶ πάλιν δεῦρο:

epeidan oun archo o theoria nomos-2 eimi autos en o chronos outos kathareuo o polis kai demosia medeis apokteino prin an eis te aphikneomai o ploion kai palin deuro


τοῦτο δʼ ἐνίοτε ἐν πολλῷ χρόνῳ γίγνεται, ὅταν τύχωσιν ἄνεμοι ἀπολαβόντες αὐτούς.

outos de eniote en polus chronos gignomai otan tugchano anemos apolambano autos


ἀρχὴ δʼ ἐστὶ τῆς θεωρίας ἐπειδὰν ὁ ἱερεὺς τοῦ στέψῃ τὴν πρύμναν τοῦ πλοίου:

arche de eimi o theoria epeidan o iereus o stepsis o prumna o ploion


τοῦτο δʼ ἔτυχεν, ὥσπερ λέγω, τῇ προτεραίᾳ τῆς δίκης γεγονός.

outos de tugchano osper-2 lego o proteraios o dike gignomai


διὰ ταῦτα καὶ πολὺς χρόνος ἐγένετο τῷ ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ ὁ μεταξὺ τῆς δίκης τε καὶ τοῦ θανάτου.

dia outos kai polus chronos gignomai o en o desmoterion o metaxu o dike te kai o thanatos


τί δὲ δὴ τὰ περὶ αὐτὸν τὸν θάνατον, ὦ τί ἦν τὰ λεχθέντα καὶ πραχθέντα, καὶ τίνες οἱ παραγενόμενοι τῶν ἐπιτηδείων τῷ ἀνδρί;

tis-2 de de-2 o peri autos o thanatos o-2 tis-2 eimi o lego kai prasso kai tis-2 e paragignomai o epitedeios o andris


ἢ οὐκ εἴων οἱ ἄρχοντες παρεῖναι, ἀλλʼ ἔρημος ἐτελεύτα φίλων;

ee ou aio o archon pareimi alla eremos teleutao philos


οὐδαμῶς, ἀλλὰ παρῆσάν τινες, καὶ πολλοί γε.


ταῦτα δὴ πάντα προθυμήθητι ὡς σαφέστατα ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι, εἰ μή τίς σοι ἀσχολία τυγχάνει οὖσα.

outos de-2 pas prothumeomai os-2 saphes ego apaggello ei me tis-2 su ascholia tugchano eimi


ἀλλὰ σχολάζω γε καὶ πειράσομαι ὑμῖν διηγήσασθαι:

alla scholazo ge kai peirao su diegeomai


καὶ γὰρ τὸ μεμνῆσθαι καὶ αὐτὸν λέγοντα καὶ ἄλλου ἀκούοντα ἔμοιγε ἀεὶ πάντων ἥδιστον.

kai gar o mimnesko kai autos lego kai allos akouo ego aei pas edus


ἀλλὰ μήν, ὦ καὶ τοὺς ἀκουσομένους γε τοιούτους ἑτέρους ἔχεις:

alla men-2 o-2 kai o akouo ge toioutos eteros echo


ἀλλὰ πειρῶ ὡς ἂν δύνῃ ἀκριβέστατα διεξελθεῖν πάντα.

alla peirao os-2 an dunamai akribes diexerchomai pas


καὶ μὴν ἔγωγε θαυμάσια ἔπαθον παραγενόμενος.

kai men-2 ego thaumasios pascho paragignomai


οὔτε γὰρ ὡς θανάτῳ παρόντα με ἀνδρὸς ἐπιτηδείου ἔλεος εἰσῄει:

oute gar os-2 thanatos pareimi ego aner epitedeios eleos-2 eiseimi


εὐδαίμων γάρ μοι ἁνὴρ ἐφαίνετο, ὦ καὶ τοῦ τρόπου καὶ τῶν λόγων, ὡς ἀδεῶς καὶ γενναίως ἐτελεύτα, ὥστε μοι ἐκεῖνον παρίστασθαι μηδʼ εἰς ἰόντα ἄνευ θείας μοίρας ἰέναι, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖσε ἀφικόμενον εὖ πράξειν εἴπερ τις πώποτε καὶ ἄλλος.

eudaimon gar ego aner phaino o-2 kai o tropos-2 kai o logos os-2 adees kai gennaios teleutao oste-2 ego ekeinos paristemi mede eis eimi-2 aneu theios moira eimi-2 alla kai ekeise aphikneomai eu prasso eiper tis popote kai allos


οὐδὲ τὰ περὶ τῆς δίκης ἄρα ἐπύθεσθε ὃν τρόπον ἐγένετο;

oude o peri o dike aros putho os tropos-2 gignomai


γ ναί, ταῦτα μὲν ἡμῖν ἤγγειλέ τις, καὶ ἐθαυμάζομέν γε ὅτι πάλαι γενομένης αὐτῆς πολλῷ ὕστερον φαίνεται ἀποθανών.

nai outos men ego aggello tis kai thaumazo ge ostis palai gignomai autos polus usteros phaino apothnesko


τί οὖν ἦν τοῦτο, ὦ τύχη τις αὐτῷ, ὦ συνέβη:

tis-2 oun eimi outos o-2 tuche tis autos o-2 sumbaino


διὰ δὴ ταῦτα οὐδὲν πάνυ μοι ἐλεινὸν εἰσῄει, ὡς εἰκὸς ἂν δόξειεν εἶναι παρόντι πένθει, οὔτε αὖ ἡδονὴ ὡς ἐν φιλοσοφίᾳ ἡμῶν ὄντων ὥσπερ εἰώθεμεν— καὶ γὰρ οἱ λόγοι τοιοῦτοί τινες ἦσαν— ἀλλʼ ἀτεχνῶς ἄτοπόν τί μοι πάθος παρῆν καί τις ἀήθης κρᾶσις ἀπό τε τῆς ἡδονῆς συγκεκραμένη ὁμοῦ καὶ ἀπὸ τῆς λύπης, ἐνθυμουμένῳ ὅτι αὐτίκα ἐκεῖνος ἔμελλε τελευτᾶν.

dia de-2 outos oudeis panu ego eleeinos eiseimi os-2 eoika an dokeo eimi pareimi penthos oute au edona os-2 en philosophia ego eimi osper-2 etho kai gar o logos toioutos tis eimi alla atechnos atopos tis-2 ego pathos pareimi kai tis aethes krasis apo te o edona sugkerannumi omou kai apo o lupe-2 enthumeomai ostis autika ekeinos mello teleutao


καὶ πάντες οἱ παρόντες σχεδόν τι οὕτω διεκείμεθα, τοτὲ μὲν γελῶντες, ἐνίοτε δὲ δακρύοντες, εἷς δὲ ἡμῶν καὶ διαφερόντως,— οἶσθα γάρ που τὸν ἄνδρα καὶ τὸν τρόπον αὐτοῦ.

kai pas e pareimi schedon tis outos-2 diakeimai tote-2 men gelao eniote de dakruo eis-2 de ego kai diapherontos oida gar pou o aner kai o tropos-2 autos


πῶς γὰρ οὔ;


γ ἐκεῖνός τε τοίνυν παντάπασιν οὕτως εἶχεν, καὶ αὐτὸς ἔγωγε ἐτεταράγμην καὶ οἱ ἄλλοι.

ekeinos te toinun pantapasi outos-2 echo kai autos ego tarasso kai o allos


ἔτυχον δέ, ὦ τίνες παραγενόμενοι;


οὗτός τε δὴ ὁ τῶν ἐπιχωρίων παρῆν καὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἔτι καὶ καὶ καὶ ἦν δὲ καὶ ὁ καὶ καὶ ἄλλοι τινὲς τῶν ἐπιχωρίων.

outos te de-2 o o epichorios pareimi kai kai o pater autos kai eti kai kai kai eimi de kai o kai kai allos tis o epichorios


δὲ οἶμαι ἠσθένει.


ξένοι δέ τινες παρῆσαν;


ναί, τέ γε ὁ καὶ καὶ καὶ τε καὶ τί δέ;


καὶ παρεγένοντο;


οὐ δῆτα:


ἐν γὰρ ἐλέγοντο εἶναι.


ἄλλος δέ τις παρῆν;


σχεδόν τι οἶμαι τούτους παραγενέσθαι.


τί οὖν δή;


τίνες φῂς ἦσαν οἱ λόγοι;


ἐγώ σοι ἐξ ἀρχῆς πάντα πειράσομαι διηγήσασθαι.


ἀεὶ γὰρ δὴ καὶ τὰς πρόσθεν ἡμέρας εἰώθεμεν φοιτᾶν καὶ ἐγὼ καὶ οἱ ἄλλοι παρὰ τὸν συλλεγόμενοι ἕωθεν εἰς τὸ δικαστήριον ἐν ᾧ καὶ ἡ δίκη ἐγένετο:

aei gar de-2 kai o prosthen emera etho phoitao kai ego kai o allos para o sullego eothen eis o dikasterion en os kai o dike gignomai


πλησίον γὰρ ἦν τοῦ δεσμωτηρίου.


περιεμένομεν οὖν ἑκάστοτε ἕως ἀνοιχθείη τὸ δεσμωτήριον, διατρίβοντες μετʼ ἀλλήλων, ἀνεῴγετο γὰρ οὐ πρῴ:

perimeno oun ekastote eos-4 anoignumi o desmoterion diatribo meta allelon anoignumi gar ou proi


ἐπειδὴ δὲ ἀνοιχθείη, εἰσῇμεν παρὰ τὸν καὶ τὰ πολλὰ διημερεύομεν μετʼ αὐτοῦ.

epei de anoignumi eiseimi para o kai o polus diemereuo meta autos


καὶ δὴ καὶ τότε πρῳαίτερον συνελέγημεν:


τῇ γὰρ προτεραίᾳ ἐπειδὴ ἐξήλθομεν ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἑσπέρας, ἐπυθόμεθα ὅτι τὸ πλοῖον ἐκ ἀφιγμένον εἴη.

o gar proteraios epei exerchomai ek o desmoterion espera putho ostis o ploion ek aphizo aio


παρηγγείλαμεν οὖν ἀλλήλοις ἥκειν ὡς πρῳαίτατα εἰς τὸ εἰωθός.

paraggello oun allelon eko os-2 proi eis o etho


καὶ ἥκομεν καὶ ἡμῖν ἐξελθὼν ὁ θυρωρός, ὅσπερ εἰώθει ὑπακούειν, εἶπεν περιμένειν καὶ μὴ πρότερον παριέναι ἕως ἂν αὐτὸς κελεύσῃ:

kai eko kai ego exerchomai o thuroros os etho upakouo eipon perimeno kai me proteros pareimi eos-4 an autos kello


λύουσι γάρ, ἔφη, οἱ ἕνδεκα καὶ παραγγέλλουσιν ὅπως ἂν τῇδε τῇ ἡμέρᾳ τελευτᾷ.

luo gar phemi o endeka kai paraggello opos an ode o emera teleutao


οὐ πολὺν δʼ οὖν χρόνον ἐπισχὼν ἧκεν καὶ ἐκέλευεν ἡμᾶς εἰσιέναι.

ou polus de oun chronos epecho eko kai keleuo ego eiseimi


εἰσιόντες οὖν κατελαμβάνομεν τὸν μὲν ἄρτι λελυμένον, τὴν δὲ— γιγνώσκεις γάρ— ἔχουσάν τε τὸ παιδίον αὐτοῦ καὶ παρακαθημένην.

eiseimi oun katalambano o men arti luo o de gignosko gar echo te o paidion autos kai parakathemai


ὡς οὖν εἶδεν ἡμᾶς ἡ ἀνηυφήμησέ τε καὶ τοιαῦτʼ ἄττα εἶπεν, οἷα δὴ εἰώθασιν αἱ γυναῖκες, ὅτι ὦ ὕστατον δή σε προσεροῦσι νῦν οἱ ἐπιτήδειοι καὶ σὺ τούτους.

os-2 oun eidon ego o aneuphemeo te kai toioutos atta eipon oios-2 de-2 etho o gune ostis o-2 ustatos de-2 su prosereo nun o epitedeios kai su outos


καὶ ὁ βλέψας εἰς τὸν ὦ ἔφη, ἀπαγέτω τις αὐτὴν οἴκαδε.

kai o blepo eis o o-2 phemi apago tis autos oikade


καὶ ἐκείνην μὲν ἀπῆγόν τινες τῶν τοῦ βοῶσάν τε καὶ κοπτομένην:

kai ekeinos men apago tis o o boao te kai kopto


ὁ δὲ ἀνακαθιζόμενος εἰς τὴν κλίνην συνέκαμψέ τε τὸ σκέλος καὶ ἐξέτριψε τῇ χειρί, καὶ τρίβων ἅμα, ὡς ἄτοπον, ἔφη, ὦ ἄνδρες, ἔοικέ τι εἶναι τοῦτο ὃ καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι ἡδύ:

o de anakathizo eis o kline-2 sugkampto te o skelos kai ektribo o cheir kai tribo ama os-2 atopos phemi o-2 aner eoika tis eimi outos os kaleo o anthropos edus


ὡς θαυμασίως πέφυκε πρὸς τὸ δοκοῦν ἐναντίον εἶναι, τὸ λυπηρόν, τὸ ἅμα μὲν αὐτὼ μὴ ʼθέλειν παραγίγνεσθαι τῷ ἀνθρώπῳ, ἐὰν δέ τις διώκῃ τὸ ἕτερον καὶ λαμβάνῃ, σχεδόν τι ἀναγκάζεσθαι ἀεὶ λαμβάνειν καὶ τὸ ἕτερον, ὥσπερ ἐκ μιᾶς κορυφῆς ἡμμένω δύʼ ὄντε.

os-2 thaumasios phuo pros o dokeo enantion eimi o luperos o ama men autos me ethelo paragignomai o anthropos ean de tis dioko o eteros kai lambano schedon tis anagkazo aei lambano kai o eteros osper-2 ek eis-2 koruphe apto due eimi


καί μοι δοκεῖ, ἔφη, εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ μῦθον ἂν συνθεῖναι ὡς ὁ θεὸς βουλόμενος αὐτὰ διαλλάξαι πολεμοῦντα, ἐπειδὴ οὐκ ἐδύνατο, συνῆψεν εἰς ταὐτὸν αὐτοῖς τὰς κορυφάς, καὶ διὰ ταῦτα ᾧ ἂν τὸ ἕτερον παραγένηται ἐπακολουθεῖ ὕστερον καὶ τὸ ἕτερον.

kai ego dokeo phemi ei ennoeo autos muthos an suntithemi os-2 o theos boulomai autos diallasso polemeo epei ou dunamai sunapto eis tautos-2 autos o koruphas kai dia outos os an o eteros paragignomai epakoloutheo usteros kai o eteros


ὥσπερ οὖν καὶ αὐτῷ μοι ἔοικεν:


ἐπειδὴ ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ ἦν ἐν τῷ σκέλει τὸ ἀλγεινόν, ἥκειν δὴ φαίνεται ἐπακολουθοῦν τὸ ἡδύ.

epei upo o desmos eimi en o skelos o algeinos eko de-2 phaino epakoloutheo o edus


ὁ οὖν ὑπολαβών, νὴ τὸν ὦ ἔφη, εὖ γʼ ἐποίησας ἀναμνήσας με.

o oun upolambano ne-2 o o-2 phemi eu ge poieo anamimnesko ego