Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 554)

ἡ δὲ ψυχὴ ἄρα, τὸ ἀιδές, τὸ εἰς τοιοῦτον τόπον ἕτερον οἰχόμενον γενναῖον καὶ καθαρὸν καὶ ἀιδῆ, εἰς ὡς ἀληθῶς, παρὰ τὸν ἀγαθὸν καὶ φρόνιμον θεόν, οἷ, ἂν θεὸς θέλῃ, αὐτίκα καὶ τῇ ἐμῇ ψυχῇ ἰτέον, αὕτη δὲ δὴ ἡμῖν ἡ τοιαύτη καὶ οὕτω πεφυκυῖα ἀπαλλαττομένη τοῦ σώματος εὐθὺς διαπεφύσηται καὶ ἀπόλωλεν, ὥς φασιν οἱ πολλοὶ ἄνθρωποι;

o de psyche ara o aides-3 o eis toioutos topos eteros oichomai gennaios kai katharos kai aides-3 eis os-2 alethes para o agathos kai phronimos theos e an theos ethelo autika kai o emos psyche iteon outos de de-2 ego o toioutos kai outos-2 phuo apallasso o soma euthus diaphusao kai apollumi os-2 phemi o polus anthropos


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 555)

πολλοῦ γε δεῖ, ὦ φίλε τε καὶ ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον ὧδʼ ἔχει:

polus ge deomai o-2 philos te kai alla polus mallon ode-2 echo


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 556)

ἐὰν μὲν καθαρὰ ἀπαλλάττηται, μηδὲν τοῦ σώματος συνεφέλκουσα, ἅτε οὐδὲν κοινωνοῦσα αὐτῷ ἐν τῷ βίῳ ἑκοῦσα εἶναι, ἀλλὰ φεύγουσα αὐτὸ καὶ συνηθροισμένη αὐτὴ εἰς ἑαυτήν, ἅτε μελετῶσα ἀεὶ τοῦτο— τὸ δὲ οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ ὀρθῶς φιλοσοφοῦσα καὶ τῷ ὄντι τεθνάναι μελετῶσα ῥᾳδίως:

ean men katharos apallasso medeis o soma sunephelko ate-3 oudeis koinoneo autos en o bios-2 ekon eimi alla pheugo autos kai sunathroizo autos eis eautou ate-3 meletao aei outos o de oudeis allos eimi ee orthos philosopheo kai o eimi thnesko meletao radios


Plato, Phaedo 80 (DIORISIS sentence 557)

ἢ οὐ τοῦτʼ ἂν εἴη μελέτη θανάτου;


Plato, Phaedo 81 (DIORISIS sentence 558)

παντάπασί γε.


Plato, Phaedo 81 (DIORISIS sentence 559)

οὐκοῦν οὕτω μὲν ἔχουσα εἰς τὸ ὅμοιον αὐτῇ τὸ ἀιδὲς ἀπέρχεται, τὸ θεῖόν τε καὶ ἀθάνατον καὶ φρόνιμον, οἷ ἀφικομένῃ ὑπάρχει αὐτῇ εὐδαίμονι εἶναι, πλάνης καὶ ἀνοίας καὶ φόβων καὶ ἀγρίων ἐρώτων καὶ τῶν ἄλλων κακῶν τῶν ἀνθρωπείων ἀπηλλαγμένῃ, ὥσπερ δὲ λέγεται κατὰ τῶν μεμυημένων, ὡς ἀληθῶς τὸν λοιπὸν χρόνον μετὰ θεῶν διάγουσα;

oukoun-2 outos-2 men echo eis o omoios autos o aides-3 aperchomai o theios te kai athanatos kai phronimos e aphikneomai uparcho autos eudaimon eimi plane-2 kai anoia kai phobos kai agrios eros-3 kai o allos kakos o anthropeios apallasso osper-2 de lego kata o muao os-2 alethes o loipos chronos meta thea diago


Plato, Phaedo 81 (DIORISIS sentence 560)

οὕτω φῶμεν, ὦ ἢ ἄλλως;


Plato, Phaedo 81 (DIORISIS sentence 561)

οὕτω νὴ ἔφη ὁ ἐὰν δέ γε οἶμαι μεμιασμένη καὶ ἀκάθαρτος τοῦ σώματος ἀπαλλάττηται, ἅτε τῷ σώματι ἀεὶ συνοῦσα καὶ τοῦτο θεραπεύουσα καὶ ἐρῶσα καὶ γοητευομένη ὑπʼ αὐτοῦ ὑπό τε τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν, ὥστε μηδὲν ἄλλο δοκεῖν εἶναι ἀληθὲς ἀλλʼ ἢ τὸ σωματοειδές, οὗ τις ἂν ἅψαιτο καὶ ἴδοι καὶ πίοι καὶ φάγοι καὶ πρὸς τὰ ἀφροδίσια χρήσαιτο, τὸ δὲ τοῖς ὄμμασι σκοτῶδες καὶ ἀιδές, νοητὸν δὲ καὶ φιλοσοφίᾳ αἱρετόν, τοῦτο δὲ εἰθισμένη μισεῖν τε καὶ τρέμειν καὶ φεύγειν, οὕτω δὴ ἔχουσαν οἴει ψυχὴν αὐτὴν καθʼ αὑτὴν εἰλικρινῆ ἀπαλλάξεσθαι;

outos-2 ne-2 phemi o ean de ge oiomai miaino kai akathartos-2 o soma apallasso ate-3 o soma aei suneimi kai outos therapeuo kai erao1 kai goeteuo upo autos upo te o epithumia kai edona oste-2 medeis allos dokeo eimi alethes alla ee o somatoeides e tis an apto kai eidon kai pino kai esthio kai pros o aphrodisios chrao o de o omma skotodes kai aides-3 noetos de kai philosophia airetos outos de ethizo miseo te kai tremo kai pheugo outos-2 de-2 echo oiomai psyche autos kata eautou eilikrines apallasso


Plato, Phaedo 81 (DIORISIS sentence 562)

οὐδʼ ὁπωστιοῦν, ἔφη.


Plato, Phaedo 81 (DIORISIS sentence 563)

ἀλλὰ διειλημμένην γε οἶμαι ὑπὸ τοῦ σωματοειδοῦς, ὃ αὐτῇ ἡ ὁμιλία τε καὶ συνουσία τοῦ σώματος διὰ τὸ ἀεὶ συνεῖναι καὶ διὰ τὴν πολλὴν μελέτην ἐνεποίησε σύμφυτον;

alla dialambano ge oiomai upo o somatoeides os autos o omilia te kai sunousia o soma dia o aei suneimi kai dia o polus melete empoieo sumphuton


Plato, Phaedo 81 (DIORISIS sentence 564)

πάνυ γε.


Plato, Phaedo 81 (DIORISIS sentence 565)

ἐμβριθὲς δέ γε, ὦ φίλε, τοῦτο οἴεσθαι χρὴ εἶναι καὶ βαρὺ καὶ γεῶδες καὶ ὁρατόν:

embrithes de ge o-2 philos outos oiomai chre eimi kai barus kai geodes kai oratos


Plato, Phaedo 81 (DIORISIS sentence 566)

ὃ δὴ καὶ ἔχουσα ἡ τοιαύτη ψυχὴ βαρύνεταί τε καὶ ἕλκεται πάλιν εἰς τὸν ὁρατὸν τόπον φόβῳ τοῦ ἀιδοῦς τε καὶ ὥσπερ λέγεται, περὶ τὰ μνήματά τε καὶ τοὺς τάφους κυλινδουμένη, περὶ ἃ δὴ καὶ ὤφθη ἄττα ψυχῶν σκιοειδῆ φαντάσματα, οἷα παρέχονται αἱ τοιαῦται ψυχαὶ εἴδωλα, αἱ μὴ καθαρῶς ἀπολυθεῖσαι ἀλλὰ τοῦ ὁρατοῦ μετέχουσαι, διὸ καὶ ὁρῶνται.

os de-2 kai echo o toioutos psyche baruno te kai elko palin eis o oratos topos phobos o aides-3 te kai osper-2 lego peri o mnema te kai o taphos kulindeo peri os de-2 kai orao atta psuchos skioeides phantasma oios-2 parecho o toioutos psyche eidolon o me katharos apoluo alla o orates metecho dio-2 kai orao


Plato, Phaedo 81 (DIORISIS sentence 567)

εἰκός γε, ὦ εἰκὸς μέντοι, ὦ καὶ οὔ τί γε τὰς τῶν ἀγαθῶν αὐτὰς εἶναι, ἀλλὰ τὰς τῶν φαύλων, αἳ περὶ τὰ τοιαῦτα ἀναγκάζονται πλανᾶσθαι δίκην τίνουσαι τῆς προτέρας τροφῆς κακῆς οὔσης.

eoika ge o-2 eoika mentoi o-2 kai ou tis-2 ge o o agathos autos eimi alla o o phaulos os peri o toioutos anagkazo planao dike tino o proteros tropheus kakos eimi


Plato, Phaedo 81 (DIORISIS sentence 568)

καὶ μέχρι γε τούτου πλανῶνται, ἕως ἂν τῇ τοῦ συνεπακολουθοῦντος, τοῦ σωματοειδοῦς, ἐπιθυμίᾳ πάλιν ἐνδεθῶσιν εἰς σῶμα:

kai mechri ge outos planao eos-4 an o o sunepakoloutheo o somatoeides epithumia palin endeo eis soma


Plato, Phaedo 81 (DIORISIS sentence 569)

ἐνδοῦνται δέ, ὥσπερ εἰκός, εἰς τοιαῦτα ἤθη ὁποῖʼ ἄττʼ ἂν καὶ μεμελετηκυῖαι τύχωσιν ἐν τῷ βίῳ.

endeo de osper-2 eoika eis toioutos ethos opoios aisso an kai meletao tugchano en o bios-2


Plato, Phaedo 81 (DIORISIS sentence 570)

τὰ ποῖα δὴ ταῦτα λέγεις, ὦ οἷον τοὺς μὲν γαστριμαργίας τε καὶ ὕβρεις καὶ φιλοποσίας μεμελετηκότας καὶ μὴ διηυλαβημένους εἰς τὰ τῶν ὄνων γένη καὶ τῶν τοιούτων θηρίων εἰκὸς ἐνδύεσθαι.

o poios de-2 outos lego o-2 oios-2 o men gastrimargia te kai ubris kai philoposia meletao kai me dieulabeomai eis o o onos-2 genos kai o toioutos therion eoika enduo


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 571)

ἢ οὐκ οἴει;


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 572)

πάνυ μὲν οὖν εἰκὸς λέγεις.


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 573)

τοὺς δέ γε ἀδικίας τε καὶ τυραννίδας καὶ ἁρπαγὰς προτετιμηκότας εἰς τὰ τῶν λύκων τε καὶ ἱεράκων καὶ ἰκτίνων γένη:

o de ge adikia te kai turannis kai arpage protimao eis o o lukos te kai ierax kai iktinos-2 genos


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 574)

ἢ ποῖ ἂν ἄλλοσέ φαμεν τὰς τοιαύτας ἰέναι;

ee poi-2 an allote phemi o toioutos eimi-2


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 575)

ἀμέλει, ἔφη ὁ εἰς τὰ τοιαῦτα.


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 576)

οὐκοῦν, ἦ δʼ ὅς, δῆλα δὴ καὶ τἆλλα ᾗ ἂν ἕκαστα ἴοι κατὰ τὰς αὐτῶν ὁμοιότητας τῆς μελέτης;

oukoun-2 e-2 de os delos-3 de-2 kai allos os an ekastos eimi-2 kata o autos omoiotes o melete


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 577)

δῆλον δή, ἔφη:


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 578)

πῶς δʼ οὔ;


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 579)

οὐκοῦν εὐδαιμονέστατοι, ἔφη, καὶ τούτων εἰσὶ καὶ εἰς βέλτιστον τόπον ἰόντες οἱ τὴν δημοτικὴν καὶ πολιτικὴν ἀρετὴν ἐπιτετηδευκότες, ἣν δὴ καλοῦσι σωφροσύνην τε καὶ δικαιοσύνην, ἐξ ἔθους τε καὶ μελέτης γεγονυῖαν ἄνευ φιλοσοφίας τε καὶ νοῦ;

oukoun-2 eudaimon phemi kai outos eimi kai eis beltistos topos eimi-2 e o demotikos kai politikos arete epitedeuo os de-2 kaleo sophrosune te kai dikaiosune ek ethos-2 te kai melete gignomai aneu philosophia te kai noos


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 580)

πῇ δὴ οὗτοι εὐδαιμονέστατοι;


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 581)

ὅτι τούτους εἰκός ἐστιν εἰς τοιοῦτον πάλιν ἀφικνεῖσθαι πολιτικὸν καὶ ἥμερον γένος, ἤ που μελιττῶν ἢ σφηκῶν ἢ μυρμήκων, καὶ εἰς ταὐτόν γε πάλιν τὸ ἀνθρώπινον γένος, καὶ γίγνεσθαι ἐξ αὐτῶν ἄνδρας μετρίους.

ostis outos eoika eimi eis toioutos palin aphikneomai politikos kai emeros genos ee pou melissa ee sphex ee murmex kai eis tautos-2 ge palin o anthropinos genos kai gignomai ek autos aner metrios


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 582)

εἰκός.


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 583)

εἰς δέ γε θεῶν γένος μὴ φιλοσοφήσαντι καὶ παντελῶς καθαρῷ ἀπιόντι οὐ θέμις ἀφικνεῖσθαι ἀλλʼ ἢ τῷ φιλομαθεῖ.

eis de ge thea genos me philosopheo kai panteles katharos apeimi ou themis aphikneomai alla ee o philomatheo


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 584)

ἀλλὰ τούτων ἕνεκα, ὦ ἑταῖρε τε καὶ οἱ ὀρθῶς φιλόσοφοι ἀπέχονται τῶν κατὰ τὸ σῶμα ἐπιθυμιῶν ἁπασῶν καὶ καρτεροῦσι καὶ οὐ παραδιδόασιν αὐταῖς ἑαυτούς, οὔ τι οἰκοφθορίαν τε καὶ πενίαν φοβούμενοι, ὥσπερ οἱ πολλοὶ καὶ φιλοχρήματοι:

alla outos eneka o-2 etairos te kai o orthos philosophos apecho o kata o soma epithumia apas kai kartereo kai ou paradidomi autos eautou ou tis oikophthoria te kai penia phobeo osper-2 o polus kai philochrematos


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 585)

οὐδὲ αὖ ἀτιμίαν τε καὶ ἀδοξίαν μοχθηρίας δεδιότες, ὥσπερ οἱ φίλαρχοί τε καὶ φιλότιμοι, ἔπειτα ἀπέχονται αὐτῶν.

oude au atimia te kai adoxia mochtheria deido osper-2 o philarchos-2 te kai philotimos epeita apecho autos


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 586)

οὐ γὰρ ἂν πρέποι, ἔφη, ὦ ὁ οὐ μέντοι μὰ ἦ δʼ ὅς.

ou gar an prepo phemi o-2 o ou mentoi ma e-2 de os


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 587)

τοιγάρτοι τούτοις μὲν ἅπασιν, ὦ ἐκεῖνοι οἷς τι μέλει τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς ἀλλὰ μὴ σώματι πλάττοντες ζῶσι, χαίρειν εἰπόντες, οὐ κατὰ ταὐτὰ πορεύονται αὐτοῖς ὡς οὐκ εἰδόσιν ὅπῃ ἔρχονται, αὐτοὶ δὲ ἡγούμενοι οὐ δεῖν ἐναντία τῇ φιλοσοφίᾳ πράττειν καὶ τῇ ἐκείνης λύσει τε καὶ καθαρμῷ ταύτῃ δὴ τρέπονται ἐκείνῃ ἑπόμενοι, ᾗ ἐκείνη ὑφηγεῖται.

toigar outos men apas o-2 ekeinos os tis melo o eautou psyche alla me soma plasso zao chairo eipon ou kata tautos-2 poreuo autos os-2 ou oida ope erchomai autos de egeomai ou deo enantios o philosophia prasso kai o ekeinos luo te kai katharmos taute de-2 trepo ekeinos epomai os ekeinos uphegeomai


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 588)

πῶς, ὦ ἐγὼ ἐρῶ, ἔφη.


Plato, Phaedo 82 (DIORISIS sentence 589)

γιγνώσκουσι γάρ, ἦ δʼ ὅς, οἱ φιλομαθεῖς ὅτι παραλαβοῦσα αὐτῶν τὴν ψυχὴν ἡ φιλοσοφία ἀτεχνῶς διαδεδεμένην ἐν τῷ σώματι καὶ προσκεκολλημένην, ἀναγκαζομένην δὲ ὥσπερ διὰ εἱργμοῦ διὰ τούτου σκοπεῖσθαι τὰ ὄντα ἀλλὰ μὴ αὐτὴν διʼ αὑτῆς, καὶ ἐν πάσῃ ἀμαθίᾳ κυλινδουμένην, καὶ τοῦ εἱργμοῦ τὴν δεινότητα κατιδοῦσα ὅτι διʼ ἐπιθυμίας ἐστίν, ὡς ἂν μάλιστα αὐτὸς ὁ δεδεμένος συλλήπτωρ εἴη τοῦ δεδέσθαι,— ὅπερ οὖν λέγω, γιγνώσκουσιν οἱ φιλομαθεῖς ὅτι οὕτω παραλαβοῦσα ἡ φιλοσοφία ἔχουσαν αὐτῶν τὴν ψυχὴν ἠρέμα παραμυθεῖται καὶ λύειν ἐπιχειρεῖ, ἐνδεικνυμένη ὅτι ἀπάτης μὲν μεστὴ ἡ διὰ τῶν ὀμμάτων σκέψις, ἀπάτης δὲ ἡ διὰ τῶν ὤτων καὶ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων, πείθουσα δὲ ἐκ τούτων μὲν ἀναχωρεῖν, ὅσον μὴ ἀνάγκη αὐτοῖς χρῆσθαι, αὐτὴν δὲ εἰς αὑτὴν συλλέγεσθαι καὶ ἁθροίζεσθαι παρακελευομένη, πιστεύειν δὲ μηδενὶ ἄλλῳ ἀλλʼ ἢ αὐτὴν αὑτῇ, ὅτι ἂν νοήσῃ αὐτὴ καθʼ αὑτὴν αὐτὸ καθʼ αὑτὸ τῶν ὄντων:

gignosko gar e-2 de os o philomathes ostis paralambano autos o psyche o philosophia atechnos diadeo en o soma kai proskollao anagkazo de osper-2 dia eirgmos dia outos skopao o eimi alla me autos dia eautou kai en pas amathia kulindeo kai o eirgmos o deinotes kateidon ostis dia epithumia eimi os-2 an malista autos o deo sullepteos aio o deo osper oun lego gignosko e philomathes ostis outos-2 paralambano o philosophia echo autos o psyche erema-2 paramutheomai kai luo epicheireo endeiknumi ostis apate men mestos o dia o omma skepsis apate de o dia o aatos kai o allos aisthesis peitho de ek outos men anachoreo osos me anagke autos chraomai autos de eis eautou sullego kai athroizo parakeleuomai pisteuo de medeis allos alla ee autos eautou ostis an noeo autos kata eautou autos kata eautou o eimi


Plato, Phaedo 83 (DIORISIS sentence 590)

ὅτι δʼ ἂν διʼ ἄλλων σκοπῇ ἐν ἄλλοις ὂν ἄλλο, μηδὲν ἡγεῖσθαι ἀληθές:

ostis de an dia allos skopao en allos eimi allos medeis egeomai alethes


Plato, Phaedo 83 (DIORISIS sentence 591)

εἶναι δὲ τὸ μὲν τοιοῦτον αἰσθητόν τε καὶ ὁρατόν, ὃ δὲ αὐτὴ ὁρᾷ νοητόν τε καὶ ἀιδές.

eimi de o men toioutos aisthetos te kai oratos os de autos orao noetos te kai aides-3


Plato, Phaedo 83 (DIORISIS sentence 592)

ταύτῃ οὖν τῇ λύσει οὐκ οἰομένη δεῖν ἐναντιοῦσθαι ἡ τοῦ ὡς ἀληθῶς φιλοσόφου ψυχὴ οὕτως ἀπέχεται τῶν ἡδονῶν τε καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ λυπῶν καθʼ ὅσον δύναται, λογιζομένη ὅτι, ἐπειδάν τις σφόδρα ἡσθῇ ἢ φοβηθῇ ἢ ἐπιθυμήσῃ, οὐδὲν τοσοῦτον κακὸν ἔπαθεν ἀπʼ αὐτῶν ὧν ἄν τις οἰηθείη, οἷον ἢ νοσήσας ἤ τι ἀναλώσας διὰ τὰς ἐπιθυμίας, ἀλλʼ ὃ πάντων μέγιστόν τε κακῶν καὶ ἔσχατόν ἐστι, τοῦτο πάσχει καὶ οὐ λογίζεται αὐτό.

outos oun o luo ou oiomai deo enantioomai o o os-2 alethes philosophos psyche outos-2 apecho o edona te kai epithumia kai lupeo kata osos dunamai logizomai ostis epeidan tis sphodra edomai ee phobeo ee epithumeo oudeis tosoutos kakos pascho apo autos os an tis oiomai oios-2 ee noseo ee tis analisko dia o epithumia alla os pas megas te kakos kai schetho eimi outos pascho kai ou logizomai autos


Plato, Phaedo 83 (DIORISIS sentence 593)

τί τοῦτο, ὦ ἔφη ὁ ὅτι ψυχὴ παντὸς ἀνθρώπου ἀναγκάζεται ἅμα τε ἡσθῆναι σφόδρα ἢ λυπηθῆναι ἐπί τῳ καὶ ἡγεῖσθαι περὶ ὃ ἂν μάλιστα τοῦτο πάσχῃ, τοῦτο ἐναργέστατόν τε εἶναι καὶ ἀληθέστατον, οὐχ οὕτως ἔχον:

tis-2 outos o-2 phemi o ostis psyche pas anthropos anagkazo ama te edomai sphodra ee lupeo epi tis kai egeomai peri os an malista outos pascho outos enarges te eimi kai alethes ou outos-2 echo


Plato, Phaedo 83 (DIORISIS sentence 594)

ταῦτα δὲ μάλιστα τὰ ὁρατά:


Plato, Phaedo 83 (DIORISIS sentence 595)

ἢ οὔ;


Plato, Phaedo 83 (DIORISIS sentence 596)

πάνυ γε.


Plato, Phaedo 83 (DIORISIS sentence 597)

οὐκοῦν ἐν τούτῳ τῷ πάθει μάλιστα καταδεῖται ψυχὴ ὑπὸ σώματος;

oukoun-2 en outos o pathos malista katadeomai psyche upo soma


Plato, Phaedo 83 (DIORISIS sentence 598)

πῶς δή;


Plato, Phaedo 83 (DIORISIS sentence 599)

ὅτι ἑκάστη ἡδονὴ καὶ λύπη ὥσπερ ἧλον ἔχουσα προσηλοῖ αὐτὴν πρὸς τὸ σῶμα καὶ προσπερονᾷ καὶ ποιεῖ σωματοειδῆ, δοξάζουσαν ταῦτα ἀληθῆ εἶναι ἅπερ ἂν καὶ τὸ σῶμα φῇ.

ostis ekastos edona kai lupe-2 osper-2 elos echo proseloo autos pros o soma kai prosperonao kai poieo somatoeides doxazo outos alethes eimi os an kai o soma phemi


Plato, Phaedo 83 (DIORISIS sentence 600)

ἐκ γὰρ τοῦ ὁμοδοξεῖν τῷ σώματι καὶ τοῖς αὐτοῖς χαίρειν ἀναγκάζεται οἶμαι ὁμότροπός τε καὶ ὁμότροφος γίγνεσθαι καὶ οἵα μηδέποτε εἰς καθαρῶς ἀφικέσθαι, ἀλλὰ ἀεὶ τοῦ σώματος ἀναπλέα ἐξιέναι, ὥστε ταχὺ πάλιν πίπτειν εἰς ἄλλο σῶμα καὶ ὥσπερ σπειρομένη ἐμφύεσθαι, καὶ ἐκ τούτων ἄμοιρος εἶναι τῆς τοῦ θείου τε καὶ καθαροῦ καὶ μονοειδοῦς συνουσίας.

ek gar o omodoxeo o soma kai o autos chairo anagkazo oiomai omotropos te kai omotrophos gignomai kai oios-2 medepote eis katharos aphikneomai alla aei o soma anapleos exeimi oste-2 tachus palin pipto eis allos soma kai osper-2 speiro emphuo kai ek outos amoiros eimi o o theios te kai katharos kai monoeides sunousia


Plato, Phaedo 83 (DIORISIS sentence 601)

ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις, ὁ ὦ τούτων τοίνυν ἕνεκα, ὦ οἱ δικαίως φιλομαθεῖς κόσμιοί εἰσι καὶ ἀνδρεῖοι, οὐχ ὧν οἱ πολλοὶ ἕνεκά φασιν:

alethes phemi lego o o-2 outos toinun eneka o-2 e dikaios philomathes kosmios eimi kai andreios ou os o polus eneka phemi


Plato, Phaedo 83 (DIORISIS sentence 602)

ἢ σὺ οἴει;


Plato, Phaedo 84 (DIORISIS sentence 603)

οὐ δῆτα ἔγωγε.


Plato, Phaedo 84 (DIORISIS sentence 604)

οὐ γάρ:


Plato, Phaedo 84 (DIORISIS sentence 605)

ἀλλʼ οὕτω λογίσαιτʼ ἂν ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ οὐκ ἂν οἰηθείη τὴν μὲν φιλοσοφίαν χρῆναι αὐτὴν λύειν, λυούσης δὲ ἐκείνης, αὐτὴν παραδιδόναι ταῖς ἡδοναῖς καὶ λύπαις ἑαυτὴν πάλιν αὖ ἐγκαταδεῖν καὶ ἀνήνυτον ἔργον πράττειν τινὰ ἐναντίως ἱστὸν μεταχειριζομένης, ἀλλὰ γαλήνην τούτων παρασκευάζουσα, ἑπομένη τῷ λογισμῷ καὶ ἀεὶ ἐν τούτῳ οὖσα, τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ θεῖον καὶ τὸ ἀδόξαστον θεωμένη καὶ ὑπʼ ἐκείνου τρεφομένη, ζῆν τε οἴεται οὕτω δεῖν ἕως ἂν ζῇ, καὶ ἐπειδὰν τελευτήσῃ, εἰς τὸ συγγενὲς καὶ εἰς τὸ τοιοῦτον ἀφικομένη ἀπηλλάχθαι τῶν ἀνθρωπίνων κακῶν.

alla outos-2 logizomai an psyche aner philosophos kai ou an oiomai o men philosophia chre autos luo luo de ekeinos autos paradidomi o edona kai lupe-2 eautou palin au egkatadeo kai anenutos ergon prasso tis enantios istos metacheirizomai alla galene outos paraskeuazo epomai o logismos kai aei en outos eimi o alethes kai o theios kai o adoxastos theaomai kai upo ekeinos trepho zao te oiomai outos-2 deo eos-4 an zao kai epeidan teleutao eis o suggenes kai eis o toioutos aphikneomai apallasso o anthropinos kakos


Plato, Phaedo 84 (DIORISIS sentence 606)

ἐκ δὴ τῆς τοιαύτης τροφῆς οὐδὲν δεινὸν μὴ φοβηθῇ, ὦ τε καὶ ὅπως μὴ διασπασθεῖσα ἐν τῇ ἀπαλλαγῇ τοῦ σώματος ὑπὸ τῶν ἀνέμων διαφυσηθεῖσα καὶ διαπτομένη οἴχηται καὶ οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ.

ek de-2 o toioutos tropheus oudeis deinos me phobeo o-2 te kai opos me diaspao en o apallage o soma upo o anemos diaphusao kai diapetamai oichomai kai oudeis eti oudamos eimi


Plato, Phaedo 84 (DIORISIS sentence 607)

σιγὴ οὖν ἐγένετο ταῦτα εἰπόντος τοῦ ἐπὶ πολὺν χρόνον, καὶ αὐτός τε πρὸς τῷ εἰρημένῳ λόγῳ ἦν ὁ ὡς ἰδεῖν ἐφαίνετο, καὶ ἡμῶν οἱ πλεῖστοι:

sige oun gignomai outos eipon o epi polus chronos kai autos te pros o ero logos eimi o os-2 eidon phaino kai ego o pleistos


Plato, Phaedo 84 (DIORISIS sentence 608)

δὲ καὶ σμικρὸν πρὸς ἀλλήλω διελεγέσθην.


Plato, Phaedo 84 (DIORISIS sentence 609)

καὶ ὁ ἰδὼν αὐτὼ ἤρετο, τί;


Plato, Phaedo 84 (DIORISIS sentence 610)

ἔφη, ὑμῖν τὰ λεχθέντα μῶν μὴ δοκεῖ ἐνδεῶς λέγεσθαι;

phemi su o lego mon me dokeo endeos lego


Plato, Phaedo 84 (DIORISIS sentence 611)

πολλὰς γὰρ δὴ ἔτι ἔχει ὑποψίας καὶ ἀντιλαβάς, εἴ γε δή τις αὐτὰ μέλλει ἱκανῶς διεξιέναι.

polus gar de-2 eti echo upopsia kai antilabe ei ge de-2 tis autos mello ikanos diexeimi


Plato, Phaedo 84 (DIORISIS sentence 612)

εἰ μὲν οὖν τι ἄλλο σκοπεῖσθον, οὐδὲν λέγω:


Plato, Phaedo 84 (DIORISIS sentence 613)

εἰ δέ τι περὶ τούτων ἀπορεῖτον, μηδὲν ἀποκνήσητε καὶ αὐτοὶ εἰπεῖν καὶ διελθεῖν, εἴ πῃ ὑμῖν φαίνεται βέλτιον ἂν λεχθῆναι, καὶ αὖ καὶ ἐμὲ συμπαραλαβεῖν, εἴ τι μᾶλλον οἴεσθε μετʼ ἐμοῦ εὐπορήσειν.

ei de tis peri outos aphorao medeis apokneo kai autos eipon kai dierchomai ei pe su phaino beltion an lego kai au kai ego sumparalambano ei tis mallon oiomai meta ego euporeo


Plato, Phaedo 84 (DIORISIS sentence 614)

καὶ ὁ ἔφη:


Plato, Phaedo 84 (DIORISIS sentence 615)

καὶ μήν, ὦ τἀληθῆ σοι ἐρῶ.


Plato, Phaedo 84 (DIORISIS sentence 616)

πάλαι γὰρ ἡμῶν ἑκάτερος ἀπορῶν τὸν ἕτερον προωθεῖ καὶ κελεύει ἐρέσθαι διὰ τὸ ἐπιθυμεῖν μὲν ἀκοῦσαι, ὀκνεῖν δὲ ὄχλον παρέχειν, μή σοι ἀηδὲς ᾖ διὰ τὴν παροῦσαν συμφοράν.

palai gar ego ekateros-2 aphorao o eteros prochrao kai keleuo eromai dia o epithumeo men akeo okneo de ochlos parecho me su aedes eimi dia o pareimi sumphora


Plato, Phaedo 84 (DIORISIS sentence 617)

καὶ ὃς ἀκούσας ἐγέλασέν τε ἠρέμα καί φησιν:


Plato, Phaedo 84 (DIORISIS sentence 618)

ὦ ἦ που χαλεπῶς ἂν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους πείσαιμι ὡς οὐ συμφορὰν ἡγοῦμαι τὴν παροῦσαν τύχην, ὅτε γε μηδʼ ὑμᾶς δύναμαι πείθειν, ἀλλὰ φοβεῖσθε μὴ δυσκολώτερόν τι νῦν διάκειμαι ἢ ἐν τῷ πρόσθεν βίῳ:

o-2 e-2 pou chalepos an o allos anthropos peitho os-2 ou sumphora egeomai o pareimi tuche ote ge mede su dunamai peitho alla phobeo me duskolos tis nun diakeimai ee en o prosthen bios-2


Plato, Phaedo 84 (DIORISIS sentence 619)

καί, ὡς ἔοικε, τῶν κύκνων δοκῶ φαυλότερος ὑμῖν εἶναι τὴν μαντικήν, οἳ ἐπειδὰν αἴσθωνται ὅτι δεῖ αὐτοὺς ἀποθανεῖν, ᾄδοντες καὶ ἐν τῷ πρόσθεν χρόνῳ, τότε δὴ πλεῖστα καὶ κάλλιστα ᾄδουσι, γεγηθότες ὅτι μέλλουσι παρὰ τὸν θεὸν ἀπιέναι οὗπέρ εἰσι θεράποντες.

kai os-2 eoika o kuknos dokazo phaulos su eimi o mantikos e epeidan aisthanomai ostis deomai autos apothnesko aeido kai en o prosthen chronos tote de-2 pleistos kai kallista aeido getheo ostis mello para o theos apeimi ouper-2 eimi therapon


Plato, Phaedo 85 (DIORISIS sentence 620)

οἱ δʼ ἄνθρωποι διὰ τὸ αὑτῶν δέος τοῦ θανάτου καὶ τῶν κύκνων καταψεύδονται, καί φασιν αὐτοὺς θρηνοῦντας τὸν θάνατον ὑπὸ λύπης ἐξᾴδειν, καὶ οὐ λογίζονται ὅτι οὐδὲν ὄρνεον ᾄδει ὅταν πεινῇ ἢ ῥιγῷ ἤ τινα ἄλλην λύπην λυπῆται, οὐδὲ αὐτὴ ἥ τε ἀηδὼν καὶ χελιδὼν καὶ ὁ ἔποψ, ἃ δή φασι διὰ λύπην θρηνοῦντα ᾄδειν.

e de anthropos dia o eautou deos o thanatos kai o kuknos katapseudomai kai phemi autos threneo o thanatos upo lupe-2 exado kai ou logizomai ostis oudeis orneon aeido otan peinao ee rigoo ee tis allos lupe-2 lupeo oude autos os te aedon kai chelidon kai o epops os de-2 phemi dia lupe-2 threneo aeido


Plato, Phaedo 85 (DIORISIS sentence 621)

ἀλλʼ οὔτε ταῦτά μοι φαίνεται λυπούμενα ᾄδειν οὔτε οἱ κύκνοι, ἀλλʼ ἅτε οἶμαι τοῦ ὄντες, μαντικοί τέ εἰσι καὶ προειδότες τὰ ἐν ἀγαθὰ ᾄδουσι καὶ τέρπονται ἐκείνην τὴν ἡμέραν διαφερόντως ἢ ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ.

alla oute outos ego phaino lupeo aeido oute o kuknos alla ate-3 oiomai o eimi mantikos te eimi kai prooida o en agathos aeido kai terpo ekeinos o emera diapherontos ee en o emprosthen chronos


Plato, Phaedo 85 (DIORISIS sentence 622)

ἐγὼ δὲ καὶ αὐτὸς ἡγοῦμαι ὁμόδουλός τε εἶναι τῶν κύκνων καὶ ἱερὸς τοῦ αὐτοῦ θεοῦ, καὶ οὐ χεῖρον ἐκείνων τὴν μαντικὴν ἔχειν παρὰ τοῦ δεσπότου, οὐδὲ δυσθυμότερον αὐτῶν τοῦ βίου ἀπαλλάττεσθαι.

ego de kai autos egeomai omodoulos te eimi o kuknos kai ieros o autos theos kai ou cheiron ekeinos o mantikos echo para o despotes oude dusthumos autos o bios-2 apallasso


Plato, Phaedo 85 (DIORISIS sentence 623)

ἀλλὰ τούτου γʼ ἕνεκα λέγειν τε χρὴ καὶ ἐρωτᾶν ὅτι ἂν βούλησθε, ἕως ἂν ἐῶσιν ἄνδρες ἕνδεκα.

alla outos ge eneka lego te chre kai erotao ostis an boulomai eos-4 an aio aner endeka


Plato, Phaedo 85 (DIORISIS sentence 624)

καλῶς, ἔφη, λέγεις, ὁ καὶ ἐγώ τέ σοι ἐρῶ ὃ ἀπορῶ, καὶ αὖ ὅδε, ᾗ οὐκ ἀποδέχεται τὰ εἰρημένα.

kalos phemi lego o kai ego te su eraomai os aphorao kai au ode os ou apodechomai o ero


Plato, Phaedo 85 (DIORISIS sentence 625)

ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ, ὦ περὶ τῶν τοιούτων ἴσως ὥσπερ καὶ σοὶ τὸ μὲν σαφὲς εἰδέναι ἐν τῷ νῦν βίῳ ἢ ἀδύνατον εἶναι ἢ παγχάλεπόν τι, τὸ μέντοι αὖ τὰ λεγόμενα περὶ αὐτῶν μὴ οὐχὶ παντὶ τρόπῳ ἐλέγχειν καὶ μὴ προαφίστασθαι πρὶν ἂν πανταχῇ σκοπῶν ἀπείπῃ τις, πάνυ μαλθακοῦ εἶναι ἀνδρός:

ego gar dokeo o-2 peri o toioutos isos-3 osper-2 kai su o men saphes oida en o nun bios-2 ee adunatos-2 eimi ee pagchalepos tis o mentoi au o lego peri autos me ou pas tropos-2 elegcho kai me proaphistamai prin an pantache-2 skope apeipon tis panu malthakos eimi aner


Plato, Phaedo 85 (DIORISIS sentence 626)

δεῖν γὰρ περὶ αὐτὰ ἕν γέ τι τούτων διαπράξασθαι, ἢ μαθεῖν ὅπῃ ἔχει ἢ εὑρεῖν ἤ, εἰ ταῦτα ἀδύνατον, τὸν γοῦν βέλτιστον τῶν ἀνθρωπίνων λόγων λαβόντα καὶ δυσεξελεγκτότατον, ἐπὶ τούτου ὀχούμενον ὥσπερ ἐπὶ σχεδίας κινδυνεύοντα διαπλεῦσαι τὸν βίον, εἰ μή τις δύναιτο ἀσφαλέστερον καὶ ἀκινδυνότερον ἐπὶ βεβαιοτέρου ὀχήματος, λόγου θείου τινός, διαπορευθῆναι.

deo gar peri autos eis-2 ge tis outos diaprasso ee manthano ope echo ee eurisko ee ei outos adunatos-2 o goun beltistos o anthropinos logos lambano kai dusexelegktos epi outos ochaomai osper-2 epi schedia kinduneuo diapleo o bios-2 ei me tis dunamai asphales kai akindunos epi bebaios ochema logos theios tis diaporeuo


Plato, Phaedo 85 (DIORISIS sentence 627)

καὶ δὴ καὶ νῦν ἔγωγε οὐκ ἐπαισχυνθήσομαι ἐρέσθαι, ἐπειδὴ καὶ σὺ ταῦτα λέγεις, οὐδʼ ἐμαυτὸν αἰτιάσομαι ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ ὅτι νῦν οὐκ εἶπον ἅ μοι δοκεῖ.

kai de-2 kai nun ego ou epaischunomai eromai epei kai su outos lego oude emautou aitiaomai en usteros chronos ostis nun ou eipon os ego dokeo


Plato, Phaedo 85 (DIORISIS sentence 628)

ἐμοὶ γάρ, ὦ ἐπειδὴ καὶ πρὸς ἐμαυτὸν καὶ πρὸς τόνδε σκοπῶ τὰ εἰρημένα, οὐ πάνυ φαίνεται ἱκανῶς εἰρῆσθαι.

ego gar o-2 epei kai pros emautou kai pros ode skopao o ero ou panu phaino ikanos ero


Plato, Phaedo 85 (DIORISIS sentence 629)

καὶ ὁ ἴσως γάρ, ἔφη, ὦ ἑταῖρε, ἀληθῆ σοι φαίνεται:

kai o isos-3 gar phemi o-2 etairos alethes su phaino


Plato, Phaedo 85 (DIORISIS sentence 630)

ἀλλὰ λέγε ὅπῃ δὴ οὐχ ἱκανῶς.


Plato, Phaedo 86 (DIORISIS sentence 631)

ταύτῃ ἔμοιγε, ἦ δʼ ὅς, ᾗ δὴ καὶ περὶ ἁρμονίας ἄν τις καὶ λύρας τε καὶ χορδῶν τὸν αὐτὸν τοῦτον λόγον εἴποι, ὡς ἡ μὲν ἁρμονία ἀόρατον καὶ ἀσώματον καὶ πάγκαλόν τι καὶ θεῖόν ἐστιν ἐν τῇ ἡρμοσμένῃ λύρᾳ, αὐτὴ δʼ ἡ λύρα καὶ αἱ χορδαὶ σώματά τε καὶ σωματοειδῆ καὶ σύνθετα καὶ γεώδη ἐστὶ καὶ τοῦ θνητοῦ συγγενῆ.

outos ego e-2 de os os de-2 kai peri armonia an tis kai lura te kai chorde o autos outos logos eipon os-2 o men armonia aoratos kai asomatos kai pagkalos tis kai theios eimi en o armozo lura autos de o luron kai o chorde soma te kai somatoeides kai sunthetos kai geodes eimi kai o thnetos suggeneus


Plato, Phaedo 86 (DIORISIS sentence 632)

ἐπειδὰν οὖν ἢ κατάξῃ τις τὴν λύραν ἢ διατέμῃ καὶ διαρρήξῃ τὰς χορδάς, εἴ τις διισχυρίζοιτο τῷ αὐτῷ λόγῳ ὥσπερ σύ, ὡς ἀνάγκη ἔτι εἶναι τὴν ἁρμονίαν ἐκείνην καὶ μὴ ἀπολωλέναι— οὐδεμία γὰρ μηχανὴ ἂν εἴη τὴν μὲν λύραν ἔτι εἶναι διερρωγυιῶν τῶν χορδῶν καὶ τὰς χορδὰς θνητοειδεῖς οὔσας, τὴν δὲ ἁρμονίαν ἀπολωλέναι τὴν τοῦ θείου τε καὶ ἀθανάτου ὁμοφυῆ τε καὶ συγγενῆ, προτέραν τοῦ θνητοῦ ἀπολομένην— ἀλλὰ φαίη ἀνάγκη ἔτι που εἶναι αὐτὴν τὴν ἁρμονίαν, καὶ πρότερον τὰ ξύλα καὶ τὰς χορδὰς κατασαπήσεσθαι πρίν τι ἐκείνην παθεῖν— καὶ γὰρ οὖν, ὦ οἶμαι ἔγωγε καὶ αὐτόν σε τοῦτο ἐντεθυμῆσθαι, ὅτι τοιοῦτόν τι μάλιστα ὑπολαμβάνομεν τὴν ψυχὴν εἶναι, ὥσπερ ἐντεταμένου τοῦ σώματος ἡμῶν καὶ συνεχομένου ὑπὸ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ καὶ ξηροῦ καὶ ὑγροῦ καὶ τοιούτων τινῶν, κρᾶσιν εἶναι καὶ ἁρμονίαν αὐτῶν τούτων τὴν ψυχὴν ἡμῶν, ἐπειδὰν ταῦτα καλῶς καὶ μετρίως κραθῇ πρὸς ἄλληλα— εἰ οὖν τυγχάνει ἡ ψυχὴ οὖσα ἁρμονία τις, δῆλον ὅτι, ὅταν χαλασθῇ τὸ σῶμα ἡμῶν ἀμέτρως ἢ ἐπιταθῇ ὑπὸ νόσων καὶ ἄλλων κακῶν, τὴν μὲν ψυχὴν ἀνάγκη εὐθὺς ὑπάρχει ἀπολωλέναι, καίπερ οὖσαν θειοτάτην, ὥσπερ καὶ αἱ ἄλλαι ἁρμονίαι αἵ τʼ ἐν τοῖς φθόγγοις καὶ ἐν τοῖς τῶν δημιουργῶν ἔργοις πᾶσι, τὰ δὲ λείψανα τοῦ σώματος ἑκάστου πολὺν χρόνον παραμένειν, ἕως ἂν ἢ κατακαυθῇ ἢ κατασαπῇ— ὅρα οὖν πρὸς τοῦτον τὸν λόγον τί φήσομεν, ἐάν τις ἀξιοῖ κρᾶσιν οὖσαν τὴν ψυχὴν τῶν ἐν τῷ σώματι ἐν τῷ καλουμένῳ θανάτῳ πρώτην ἀπόλλυσθαι.

epeidan oun ee katagnumi tis o lura ee diatemno kai diarregnumi o chorde ei tis diischurizomai-2 o autos logos osper-2 su os-2 anagke eti eimi o armonia ekeinos kai me apollumi oudeis gar mechane an aio o men lura eti eimi diarregnumi o chorde kai o chorde thnetoeides eimi o de armonia apollumi o o theios te kai athanatos omophues te kai suggeneus proteros o thnetos apollumi alla phemi anagke eti pou eimi autos o armonia kai proteros o xulon kai o chorde katasepo prin tis ekeinos pascho kai gar oun o-2 oiomai ego kai autos su outos enthumeomai ostis toioutos tis malista upolambano o psyche eimi osper-2 enteino o soma ego kai sunochoka upo thermos kai psuchros kai xeros kai ugros kai toioutos tis krasis eimi kai armonia autos outos o psyche ego epeidan outos kalos kai metrios kerannumi pros allelon ei oun tugchano o psyche eimi armonia tis delos-3 ostis otan chalao o soma ego ametros ee epiteino upo nosos kai allos kakos o men psyche anagke euthus uparcho apollumi kaiper eimi theios osper-2 kai o allos armonia os su en o phthoggos kai en o o demiourgos ergon pas o de leipsanon o soma ekastos polus chronos parameno eos-4 an ee katakaio ee katasepo orao oun pros outos o logos tis-2 phemi ean tis axioo krasis eimi o psyche o en o soma en o kaleo thanatos proteros apollumi


Plato, Phaedo 86 (DIORISIS sentence 633)

διαβλέψας οὖν ὁ ὥσπερ τὰ πολλὰ εἰώθει, καὶ μειδιάσας, δίκαια μέντοι, ἔφη, λέγει ὁ εἰ οὖν τις ὑμῶν εὐπορώτερος ἐμοῦ, τί οὐκ ἀπεκρίνατο;

diablepo oun o osper-2 o polus etho kai meidiao dikaios mentoi phemi lego o ei oun tis su euporos ego tis-2 ou apokrino


Plato, Phaedo 86 (DIORISIS sentence 634)

καὶ γὰρ οὐ φαύλως ἔοικεν ἁπτομένῳ τοῦ λόγου.


Plato, Phaedo 86 (DIORISIS sentence 635)

δοκεῖ μέντοι μοι χρῆναι πρὸ τῆς ἀποκρίσεως ἔτι πρότερον κέβητος ἀκοῦσαι τί αὖ ὅδε ἐγκαλεῖ τῷ λόγῳ, ἵνα χρόνου ἐγγενομένου βουλευσώμεθα τί ἐροῦμεν, ἔπειτα ἀκούσαντας ἢ συγχωρεῖν αὐτοῖς ἐάν τι δοκῶσι προσᾴδειν, ἐὰν δὲ μή, οὕτως ἤδη ὑπερδικεῖν τοῦ λόγου.

dokeo mentoi ego chre pro o apokrisis eti proteros akeo tis-2 au ode egkaleo o logos ina chronos eggignomai bouleuo tis-2 ereo epeita akouo ee sugchoreo autos ean tis doko prosado ean de me outos-2 ede-2 uperdikeo o logos


Plato, Phaedo 86 (DIORISIS sentence 636)

ἀλλʼ ἄγε, ἦ δʼ ὅς, ὦ λέγε, τί ἦν τὸ σὲ αὖ θρᾶττον λέγω δή, ἦ δʼ ὃς ὁ ἐμοὶ γὰρ φαίνεται ἔτι ἐν τῷ αὐτῷ ὁ λόγος εἶναι, καί, ὅπερ ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, ταὐτὸν ἔγκλημα ἔχειν.

alla age e-2 de os o-2 lego tis-2 eimi o su au lego de-2 e-2 de os o ego gar phaino eti en o autos o logos eimi kai osper en o prosthen lego tautos-2 egklema echo


Plato, Phaedo 87 (DIORISIS sentence 637)

ὅτι μὲν γὰρ ἦν ἡμῶν ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν εἰς τόδε τὸ εἶδος ἐλθεῖν, οὐκ ἀνατίθεμαι μὴ οὐχὶ πάνυ χαριέντως καί, εἰ μὴ ἐπαχθές ἐστιν εἰπεῖν, πάνυ ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι:

ostis men gar eimi ego o psyche kai prin eis ode o eidos erchomai ou anatithemi me ou panu charieis kai ei me epachthes eimi eipon panu ikanos apodeiknumi


Plato, Phaedo 87 (DIORISIS sentence 638)

ὡς δὲ καὶ ἀποθανόντων ἡμῶν ἔτι που ἔστιν, οὔ μοι δοκεῖ τῇδε.

os-2 de kai apothnesko ego eti pou eimi ou ego dokeo ode


Plato, Phaedo 87 (DIORISIS sentence 639)

ὡς μὲν οὐκ ἰσχυρότερον καὶ πολυχρονιώτερον ψυχὴ σώματος, οὐ συγχωρῶ τῇ ἀντιλήψει:

os-2 men ou ischuros kai poluchronios psyche soma ou sugchoreo o antilepsis


Plato, Phaedo 87 (DIORISIS sentence 640)

δοκεῖ γάρ μοι πᾶσι τούτοις πάνυ πολὺ διαφέρειν.

dokeo gar ego pas outos panu polus diaphero


Plato, Phaedo 87 (DIORISIS sentence 641)

τί οὖν, ἂν φαίη ὁ λόγος, ἔτι ἀπιστεῖς, ἐπειδὴ ὁρᾷς ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου τό γε ἀσθενέστερον ἔτι ὄν;

tis-2 oun an phemi o logos eti apisteo epei orao apothnesko o anthropos o ge asthenes eti eimi


Plato, Phaedo 87 (DIORISIS sentence 642)

τὸ δὲ πολυχρονιώτερον οὐ δοκεῖ σοι ἀναγκαῖον εἶναι ἔτι σῴζεσθαι ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ;

o de poluchronios ou dokeo su anagkaios eimi eti sozo en outos o chronos


Plato, Phaedo 87 (DIORISIS sentence 643)

πρὸς δὴ τοῦτο τόδε ἐπίσκεψαι, εἴ τι λέγω:

pros de-2 outos ode episkeptomai ei tis lego


Plato, Phaedo 87 (DIORISIS sentence 644)

εἰκόνος γάρ τινος, ὡς ἔοικεν, κἀγὼ ὥσπερ δέομαι.

eikon gar tis os-2 eoika ego osper-2 deomai


Plato, Phaedo 87 (DIORISIS sentence 645)

ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ ὁμοίως λέγεσθαι ταῦτα ὥσπερ ἄν τις περὶ ἀνθρώπου ὑφάντου πρεσβύτου ἀποθανόντος λέγοι τοῦτον τὸν λόγον, ὅτι οὐκ ἀπόλωλεν ὁ ἄνθρωπος ἀλλʼ ἔστι που σῶς, τεκμήριον δὲ παρέχοιτο θοἰμάτιον ὃ ἠμπείχετο αὐτὸς ὑφηνάμενος ὅτι ἐστὶ σῶν καὶ οὐκ ἀπόλωλεν, καὶ εἴ τις ἀπιστοίη αὐτῷ, ἀνερωτῴη πότερον πολυχρονιώτερόν ἐστι τὸ γένος ἀνθρώπου ἢ ἱματίου ἐν χρείᾳ τε ὄντος καὶ φορουμένου, ἀποκριναμένου δή ὅτι πολὺ τὸ τοῦ ἀνθρώπου, οἴοιτο ἀποδεδεῖχθαι ὅτι παντὸς ἄρα μᾶλλον ὅ γε ἄνθρωπος σῶς ἐστιν, ἐπειδὴ τό γε ὀλιγοχρονιώτερον οὐκ ἀπόλωλεν.

ego gar dokeo omoios lego outos osper-2 an tis peri anthropos uphantes presbutes1 apothnesko lego outos o logos ostis ou apollumi o anthropos alla eimi pou sos tekmerion de parecho imation os ampecho autos uphaino ostis eimi sos kai ou apollumi kai ei tis apisteo autos anerotao poteros poluchronios eimi o genos anthropos ee imation en chreia te eimi kai phoreo apokrino de-2 ostis polus o o anthropos oiomai apodeiknumi ostis pas ara mallon os ge anthropos sos eimi epei o ge oligochronios ou apollumi


Plato, Phaedo 87 (DIORISIS sentence 646)

τὸ δʼ οἶμαι, ὦ οὐχ οὕτως ἔχει:


Plato, Phaedo 87 (DIORISIS sentence 647)

σκόπει γὰρ καὶ σὺ ἃ λέγω.


Plato, Phaedo 87 (DIORISIS sentence 648)

πᾶς ἂν ὑπολάβοι ὅτι εὔηθες λέγει ὁ τοῦτο λέγων:

pas an upolambano ostis euethes lego o outos lego


Plato, Phaedo 87 (DIORISIS sentence 649)

ὁ γὰρ ὑφάντης οὗτος πολλὰ κατατρίψας τοιαῦτα ἱμάτια καὶ ὑφηνάμενος ἐκείνων μὲν ὕστερος ἀπόλωλεν πολλῶν ὄντων, τοῦ δὲ τελευταίου οἶμαι πρότερος, καὶ οὐδέν τι μᾶλλον τούτου ἕνεκα ἄνθρωπός ἐστιν ἱματίου φαυλότερον οὐδʼ ἀσθενέστερον.

o gar uphantes outos polus katatribo toioutos imation kai uphaino ekeinos men usteros apollumi polus eimi o de teleutaios oiomai proteros kai oudeis tis mallon outos eneka anthropos eimi imation phaulos oude asthenes


Plato, Phaedo 87 (DIORISIS sentence 650)

τὴν αὐτὴν δὲ ταύτην οἶμαι εἰκόνα δέξαιτʼ ἂν ψυχὴ πρὸς σῶμα, καί τις λέγων αὐτὰ ταῦτα περὶ αὐτῶν μέτριʼ ἄν μοι φαίνοιτο λέγειν, ὡς ἡ μὲν ψυχὴ πολυχρόνιόν ἐστι, τὸ δὲ σῶμα ἀσθενέστερον καὶ ὀλιγοχρονιώτερον:

o autos de outos oiomai eikon dechomai an psyche pros soma kai tis lego autos outos peri autos metrios an ego phaino lego os-2 o men psyche poluchronios eimi o de soma asthenes kai oligochronios


Plato, Phaedo 87 (DIORISIS sentence 651)

ἀλλὰ γὰρ ἂν φαίη ἑκάστην τῶν ψυχῶν πολλὰ σώματα κατατρίβειν, ἄλλως τε κἂν πολλὰ ἔτη βιῷ— εἰ γὰρ ῥέοι τὸ σῶμα καὶ ἀπολλύοιτο ἔτι ζῶντος τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλʼ ἡ ψυχὴ ἀεὶ τὸ κατατριβόμενον ἀνυφαίνοι— ἀναγκαῖον μεντἂν εἴη, ὁπότε ἀπολλύοιτο ἡ ψυχή, τὸ τελευταῖον ὕφασμα τυχεῖν αὐτὴν ἔχουσαν καὶ τούτου μόνου προτέραν ἀπόλλυσθαι, ἀπολομένης δὲ τῆς ψυχῆς τότʼ ἤδη τὴν φύσιν τῆς ἀσθενείας ἐπιδεικνύοι τὸ σῶμα καὶ ταχὺ σαπὲν διοίχοιτο.

alla gar an phemi ekastos o psuchos polus soma katatribo allos-2 te kan-2 polus etes bios ei gar reo o soma kai apollumi eti zao o anthropos alla o psyche aei o katatribo anuphaino anagkaion mentoi aio opote apollumi o psyche o teleutaios upauo tugchano autos echo kai outos monos proteros apollumi apollumi de o psyche tote ede-2 o phusis o astheneia epideiknumi-2 o soma kai tachus sepo dioichomai


Plato, Phaedo 88 (DIORISIS sentence 652)

ὥστε τούτῳ τῷ λόγῳ οὔπω ἄξιον πιστεύσαντα θαρρεῖν ὡς ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι που ἡμῶν ἡ ψυχὴ ἔστιν.

oste-2 outos o logos oupo axios pisteuo tharseo os-2 epeidan apothnesko eti pou ego o psyche eimi


Plato, Phaedo 88 (DIORISIS sentence 653)

εἰ γάρ τις καὶ πλέον ἔτι τῷ λέγοντι ἢ ἃ σὺ λέγεις συγχωρήσειεν, δοὺς αὐτῷ μὴ μόνον ἐν τῷ πρὶν καὶ γενέσθαι ἡμᾶς χρόνῳ εἶναι ἡμῶν τὰς ψυχάς, ἀλλὰ μηδὲν κωλύειν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἐνίων ἔτι εἶναι καὶ ἔσεσθαι καὶ πολλάκις γενήσεσθαι καὶ ἀποθανεῖσθαι αὖθις— οὕτω γὰρ αὐτὸ φύσει ἰσχυρὸν εἶναι, ὥστε πολλάκις γιγνομένην ψυχὴν ἀντέχειν— δοὺς δὲ ταῦτα ἐκεῖνο μηκέτι συγχωροῖ, μὴ οὐ πονεῖν αὐτὴν ἐν ταῖς πολλαῖς γενέσεσιν καὶ τελευτῶσάν γε ἔν τινι τῶν θανάτων παντάπασιν ἀπόλλυσθαι, τοῦτον δὲ τὸν θάνατον καὶ ταύτην τὴν διάλυσιν τοῦ σώματος ἣ τῇ ψυχῇ φέρει ὄλεθρον μηδένα φαίη εἰδέναι— ἀδύνατον γὰρ εἶναι ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι ἡμῶν— εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει, οὐδενὶ προσήκει θάνατον θαρροῦντι μὴ οὐκ ἀνοήτως θαρρεῖν, ὃς ἂν μὴ ἔχῃ ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι ψυχὴ παντάπασιν ἀθάνατόν τε καὶ ἀνώλεθρον:

ei gar tis kai pleos-2 eti o lego ee os su lego sugchoreo didomi autos me monos en o prin kai gignomai ego chronos eimi ego o psyche alla medeis koluo kai epeidan apothnesko enioi eti eimi kai eimi kai pollakis gignomai kai apothnesko authis outos-2 gar autos phusis ischuros eimi oste-2 pollakis gignomai psyche antecho didomi de outos ekeinos meketi sugchoreo me ou poneo autos en o polus genesis kai teleutao ge en tis o thanatos pantapasi apollumi outos de o thanatos kai outos o dialusis o soma os o psyche phero olethros medeis phemi oida adunatos-2 gar eimi ostis aisthanomai ego ei de outos outos-2 echo oudeis proseko thanatos tharseo me ou anoetos tharseo os an me echo apodeiknumi ostis eimi psyche pantapasi athanatos te kai anolethros-2


Plato, Phaedo 88 (DIORISIS sentence 654)

εἰ δὲ μή, ἀνάγκην εἶναι ἀεὶ τὸν μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι δεδιέναι ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ ψυχῆς μὴ ἐν τῇ νῦν τοῦ σώματος διαζεύξει παντάπασιν ἀπόληται.

ei de me anagke eimi aei o mello apothnesko deido uper o eautou psyche me en o nun o soma diazeugnumai pantapasi apollumi


Plato, Phaedo 88 (DIORISIS sentence 655)

πάντες οὖν ἀκούσαντες εἰπόντων αὐτῶν ἀηδῶς διετέθημεν, ὡς ὕστερον ἐλέγομεν πρὸς ἀλλήλους, ὅτι ὑπὸ τοῦ ἔμπροσθεν λόγου σφόδρα πεπεισμένους ἡμᾶς πάλιν ἐδόκουν ἀναταράξαι καὶ εἰς ἀπιστίαν καταβαλεῖν οὐ μόνον τοῖς προειρημένοις λόγοις, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ ὕστερον μέλλοντα ῥηθήσεσθαι, μὴ οὐδενὸς ἄξιοι εἶμεν κριταὶ ἢ καὶ τὰ πράγματα αὐτὰ ἄπιστα ᾖ.

pas oun akouo eipon autos aedes diatithemi os-2 usteros lego pros allelon ostis upo o emprosthen logos sphodra peitho ego palin dokeo anatarasso kai eis apistia kataballo ou monos o proereo logos alla kai eis o usteros mello ero me oudeis axios eimi krites ee kai o pragma autos apistos eimi


Plato, Phaedo 88 (DIORISIS sentence 656)

νὴ τοὺς θεούς, ὦ συγγνώμην γε ἔχω ὑμῖν.


Plato, Phaedo 88 (DIORISIS sentence 657)

καὶ γὰρ αὐτόν με νῦν ἀκούσαντά σου τοιοῦτόν τι λέγειν πρὸς ἐμαυτὸν ἐπέρχεται:

kai gar autos ego nun akouo su toioutos tis lego pros emautou eperchomai


Plato, Phaedo 88 (DIORISIS sentence 658)

τίνι οὖν ἔτι πιστεύσομεν λόγῳ;


Plato, Phaedo 88 (DIORISIS sentence 659)

ὡς γὰρ σφόδρα πιθανὸς ὤν, ὃν ὁ ἔλεγε λόγον, νῦν εἰς ἀπιστίαν καταπέπτωκεν.

os-2 gar sphodra pithanos eimi os o lego logos nun eis apistia katapipto


Plato, Phaedo 88 (DIORISIS sentence 660)

θαυμαστῶς γάρ μου ὁ λόγος οὗτος ἀντιλαμβάνεται καὶ νῦν καὶ ἀεί, τὸ ἁρμονίαν τινὰ ἡμῶν εἶναι τὴν ψυχήν, καὶ ὥσπερ ὑπέμνησέν με ῥηθεὶς ὅτι καὶ αὐτῷ μοι ταῦτα προυδέδοκτο.

thaumastos gar ego o logos outos antineo kai nun kai aei o armonia tis ego eimi o psyche kai osper-2 upomimnesko ego ero ostis kai autos ego outos prodokeo


Plato, Phaedo 88 (DIORISIS sentence 661)

καὶ πάνυ δέομαι πάλιν ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς ἄλλου τινὸς λόγου ὅς με πείσει ὡς τοῦ ἀποθανόντος οὐ συναποθνῄσκει ἡ ψυχή.

kai panu deomai palin osper-2 ek arche allos tis logos os ego pascho os-2 o apothnesko ou sunapothnesko-2 o psyche


Plato, Phaedo 88 (DIORISIS sentence 662)

λέγε οὖν πρὸς πῇ ὁ μετῆλθε τὸν λόγον;


Plato, Phaedo 88 (DIORISIS sentence 663)

καὶ πότερον κἀκεῖνος, ὥσπερ ὑμᾶς φῄς, ἔνδηλός τι ἐγένετο ἀχθόμενος ἢ οὔ, ἀλλὰ πρᾴως ἐβοήθει τῷ λόγῳ;

kai poteros ekeinos osper-2 su phemi endelos tis gignomai achthomai ee ou alla praos boetheo o logos


Plato, Phaedo 88 (DIORISIS sentence 664)

καὶ ἱκανῶς ἐβοήθησεν ἢ ἐνδεῶς;


Plato, Phaedo 88 (DIORISIS sentence 665)

πάντα ἡμῖν δίελθε ὡς δύνασαι ἀκριβέστατα.


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 666)

καὶ μήν, ὦ πολλάκις θαυμάσας οὐ πώποτε μᾶλλον ἠγάσθην ἢ τότε παραγενόμενος.

kai men-2 o-2 pollakis thaumazo ou popote mallon agamai ee tote paragignomai


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 667)

τὸ μὲν οὖν ἔχειν ὅτι λέγοι ἐκεῖνος ἴσως οὐδὲν ἄτοπον:

o men oun echo ostis lego ekeinos isos-3 oudeis atopos


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 668)

ἀλλὰ ἔγωγε μάλιστα ἐθαύμασα αὐτοῦ πρῶτον μὲν τοῦτο, ὡς ἡδέως καὶ εὐμενῶς καὶ ἀγαμένως τῶν νεανίσκων τὸν λόγον ἀπεδέξατο, ἔπειτα ἡμῶν ὡς ὀξέως ᾔσθετο ὃ ʼπεπόνθεμεν ὑπὸ τῶν λόγων, ἔπειτα ὡς εὖ ἡμᾶς ἰάσατο καὶ ὥσπερ πεφευγότας καὶ ἡττημένους ἀνεκαλέσατο καὶ προύτρεψεν πρὸς τὸ παρέπεσθαί τε καὶ συσκοπεῖν τὸν λόγον.

alla ego malista thaumazo autos proteros men outos os-2 edeos kai eumenes kai agamenos o neaniskos-2 o logos apodechomai epeita ego os-2 oxeos aisthanomai os pascho upo o logos epeita os-2 eu ego iaomai kai osper-2 pheugo kai essaomai anakaleo kai protrepo pros o parepomai te kai suskopeo o logos


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 669)

πῶς δή;


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 670)

ἐγὼ ἐρῶ.


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 671)

ἔτυχον γὰρ ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ καθήμενος παρὰ τὴν κλίνην ἐπὶ χαμαιζήλου τινός, ὁ δὲ ἐπὶ πολὺ ὑψηλοτέρου ἢ ἐγώ.

tugchano gar en dexios autos kathemai para o kline-2 epi chamaizelos tis o de epi polus upselos ee ego


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 672)

καταψήσας οὖν μου τὴν κεφαλὴν καὶ συμπιέσας τὰς ἐπὶ τῷ αὐχένι τρίχας— εἰώθει γάρ, ὁπότε τύχοι, παίζειν μου εἰς τὰς τρίχας— δή, ἔφη, ἴσως, ὦ τὰς καλὰς ταύτας κόμας ἀποκερῇ.

katapsao oun ego o kephale kai sumpiezo o epi o auchen thrix etho gar opote tugchano paio ego eis o thrix de-2 phemi isos-3 o-2 o kalos outos kome apokeiro


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 673)

ἔοικεν, ἦν δʼ ἐγώ, ὦ οὔκ, ἄν γε ἐμοὶ πείθῃ.

eoika eimi de ego o-2 ou an ge ego peitho


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 674)

ἀλλὰ τί;


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 675)

ἦν δʼ ἐγώ.


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 676)

τήμερον, ἔφη, κἀγὼ τὰς ἐμὰς καὶ σὺ ταύτας, ἐάνπερ γε ἡμῖν ὁ λόγος τελευτήσῃ καὶ μὴ δυνώμεθα αὐτὸν ἀναβιώσασθαι.

semeron phemi ego o emos kai su outos ean ge ego o logos teleutao kai me dunamai autos anabioo


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 677)

καὶ ἔγωγʼ ἄν, εἰ σὺ εἴην καί με διαφεύγοι ὁ λόγος, ἔνορκον ἂν ποιησαίμην ὥσπερ μὴ πρότερον κομήσειν, πρὶν ἂν νικήσω ἀναμαχόμενος τὸν τε καὶ κέβητος λόγον.

kai ego an ei su eimi kai ego diapheugo o logos enorkos an poieo osper-2 me proteros komao prin an nikao anamachomai o te kai logos


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 678)

ἀλλʼ, ἦν δʼ ἐγώ, πρὸς δύο λέγεται οὐδʼ ὁ οἷός τε εἶναι.

alla eimi de ego pros duo lego oude o oios-2 te eimi


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 679)

ἀλλὰ καὶ ἐμέ, ἔφη, τὸν παρακάλει, ἕως ἔτι φῶς ἐστιν.

alla kai ego phemi o parakaleo eos-4 eti phaos eimi


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 680)

παρακαλῶ τοίνυν, ἔφην, οὐχ ὡς ἀλλʼ ὡς τὸν οὐδὲν διοίσει, ἔφη.

parakaleo toinun phemi ou os-2 alla os-2 o oudeis diaphero phemi


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 681)

ἀλλὰ πρῶτον εὐλαβηθῶμέν τι πάθος μὴ πάθωμεν.

alla proteros eulabeomai tis pathos me pascho


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 682)

τὸ ποῖον;


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 683)

ἦν δʼ ἐγώ.


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 684)

μὴ γενώμεθα, ἦ δʼ ὅς, μισόλογοι, ὥσπερ οἱ μισάνθρωποι γιγνόμενοι:

me gignomai e-2 de os misologos osper-2 o misanthropos gignomai


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 685)

ὡς οὐκ ἔστιν, ἔφη, ὅτι ἄν τις μεῖζον τούτου κακὸν πάθοι ἢ λόγους μισήσας.

os-2 ou eimi phemi ostis an tis megas outos kakos pascho ee logos miseo


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 686)

γίγνεται δὲ ἐκ τοῦ αὐτοῦ τρόπου μισολογία τε καὶ μισανθρωπία.

gignomai de ek o autos tropos-2 misologia te kai misanthropia


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 687)

ἥ τε γὰρ μισανθρωπία ἐνδύεται ἐκ τοῦ σφόδρα τινὶ πιστεῦσαι ἄνευ τέχνης, καὶ ἡγήσασθαι παντάπασί γε ἀληθῆ εἶναι καὶ ὑγιῆ καὶ πιστὸν τὸν ἄνθρωπον, ἔπειτα ὀλίγον ὕστερον εὑρεῖν τοῦτον πονηρόν τε καὶ ἄπιστον, καὶ αὖθις ἕτερον:

os te gar misanthropia enduo ek o sphodra tis pisteuo aneu techne kai egeomai pantapasi ge alethes eimi kai ugies kai pistos o anthropos epeita oligos usteros eurisko outos poneros te kai apistos kai authis eteros


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 688)

καὶ ὅταν τοῦτο πολλάκις πάθῃ τις καὶ ὑπὸ τούτων μάλιστα οὓς ἂν ἡγήσαιτο οἰκειοτάτους τε καὶ ἑταιροτάτους, τελευτῶν δὴ θαμὰ προσκρούων μισεῖ τε πάντας καὶ ἡγεῖται οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι τὸ παράπαν.

kai otan outos pollakis pascho tis kai upo outos malista os an egeomai oikeios te kai etairos teleutao de-2 thama proskrouo miseo te pas kai egeomai oudeis oudeis ugies eimi o parapan


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 689)

ἢ οὐκ ᾔσθησαι σύ πω τοῦτο γιγνόμενον;


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 690)

πάνυ γε, ἦν δʼ ἐγώ.


Plato, Phaedo 89 (DIORISIS sentence 691)

οὐκοῦν, ἦ δʼ ὅς, αἰσχρόν, καὶ δῆλον ὅτι ἄνευ τέχνης τῆς περὶ τἀνθρώπεια ὁ τοιοῦτος χρῆσθαι ἐπεχείρει τοῖς ἀνθρώποις;

oukoun-2 e-2 de os aischros kai delos-3 ostis aneu techne o peri anthropeios o toioutos chraomai epicheireo o anthropos


Plato, Phaedo 90 (DIORISIS sentence 692)

εἰ γάρ που μετὰ τέχνης ἐχρῆτο, ὥσπερ ἔχει οὕτως ἂν ἡγήσατο, τοὺς μὲν χρηστοὺς καὶ πονηροὺς σφόδρα ὀλίγους εἶναι ἑκατέρους, τοὺς δὲ μεταξὺ πλείστους.

ei gar pou meta techne chraomai osper-2 echo outos-2 an ageomai o men chrestos kai poneros sphodra oligos eimi ekateros-2 o de metaxu pleistos


Plato, Phaedo 90 (DIORISIS sentence 693)

πῶς λέγεις;


Plato, Phaedo 90 (DIORISIS sentence 694)

ἔφην ἐγώ.


Plato, Phaedo 90 (DIORISIS sentence 695)

ὥσπερ, ἦ δʼ ὅς, περὶ τῶν σφόδρα σμικρῶν καὶ μεγάλων:

osper-2 e-2 de os peri o sphodra mikros kai megas


Plato, Phaedo 90 (DIORISIS sentence 696)

οἴει τι σπανιώτερον εἶναι ἢ σφόδρα μέγαν ἢ σφόδρα σμικρὸν ἐξευρεῖν ἄνθρωπον ἢ κύνα ἢ ἄλλο ὁτιοῦν;

oiomai tis spanios-2 eimi ee sphodra megas ee sphodra mikros exeurisko anthropos ee kuon ee allos otioun


Plato, Phaedo 90 (DIORISIS sentence 697)

ἢ αὖ ταχὺν ἢ βραδὺν ἢ αἰσχρὸν ἢ καλὸν ἢ λευκὸν ἢ μέλανα;

ee au tachus ee bradus ee aischros ee kalos ee leukos ee melas


Plato, Phaedo 90 (DIORISIS sentence 698)

ἢ οὐχὶ ᾔσθησαι ὅτι πάντων τῶν τοιούτων τὰ μὲν ἄκρα τῶν ἐσχάτων σπάνια καὶ ὀλίγα, τὰ δὲ μεταξὺ ἄφθονα καὶ πολλά;

ee ou aisthanomai ostis pas o toioutos o men akron o schetho spanios-2 kai oligos o de metaxu aphthonos kai polus


Plato, Phaedo 90 (DIORISIS sentence 699)

πάνυ γε, ἦν δʼ ἐγώ.


Plato, Phaedo 90 (DIORISIS sentence 700)

οὐκοῦν οἴει, ἔφη, εἰ πονηρίας ἀγὼν προτεθείη, πάνυ ἂν ὀλίγους καὶ ἐνταῦθα τοὺς πρώτους φανῆναι;

oukoun-2 oiomai phemi ei poneria agon protithemi panu an oligos kai entautha o proteros phaino


Plato, Phaedo 90 (DIORISIS sentence 701)

εἰκός γε, ἦν δʼ ἐγώ.


Plato, Phaedo 90 (DIORISIS sentence 702)

εἰκὸς γάρ, ἔφη.


Plato, Phaedo 90 (DIORISIS sentence 703)

ἀλλὰ ταύτῃ μὲν οὐχ ὅμοιοι οἱ λόγοι τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλὰ σοῦ νυνδὴ προάγοντος ἐγὼ ἐφεσπόμην, ἀλλʼ ἐκείνῃ, ᾗ, ἐπειδάν τις πιστεύσῃ λόγῳ τινὶ ἀληθεῖ εἶναι ἄνευ τῆς περὶ τοὺς λόγους τέχνης, κἄπειτα ὀλίγον ὕστερον αὐτῷ δόξῃ ψευδὴς εἶναι, ἐνίοτε μὲν ὤν, ἐνίοτε δʼ οὐκ ὤν, καὶ αὖθις ἕτερος καὶ ἕτερος:

alla taute men ou omoios o logos o anthropos alla su nundi proago ego ephepo alla ekeinos os epeidan tis pisteuo logos tis alethes eimi aneu o peri o logos techne epeita oligos usteros autos doxa pseudes eimi eniote men eimi eniote de ou eimi kai authis eteros kai eteros


Plato, Phaedo 90 (DIORISIS sentence 704)

— καὶ μάλιστα δὴ οἱ περὶ τοὺς ἀντιλογικοὺς λόγους διατρίψαντες οἶσθʼ ὅτι τελευτῶντες οἴονται σοφώτατοι γεγονέναι καὶ κατανενοηκέναι μόνοι ὅτι οὔτε τῶν πραγμάτων οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς οὐδὲ βέβαιον οὔτε τῶν λόγων, ἀλλὰ πάντα τὰ ὄντα ἀτεχνῶς ὥσπερ ἐν ἄνω κάτω στρέφεται καὶ χρόνον οὐδένα ἐν οὐδενὶ μένει.

kai malista de-2 o peri o antilogikos logos diatribo oida ostis teleutao oiomai sophos gignomai kai katanoeo monos ostis oute o pragma oudeis oudeis ugies oude bebaios oute o logos alla pas o eimi atechnos osper-2 en ano katos strepho kai chronos oudeis en oudeis meno


Plato, Phaedo 90 (DIORISIS sentence 705)

πάνυ μὲν οὖν, ἔφην ἐγώ, ἀληθῆ λέγεις.


Plato, Phaedo 90 (DIORISIS sentence 706)

οὐκοῦν, ὦ ἔφη, οἰκτρὸν ἂν εἴη τὸ πάθος, εἰ ὄντος δή τινος ἀληθοῦς καὶ βεβαίου λόγου καὶ δυνατοῦ κατανοῆσαι, ἔπειτα διὰ τὸ παραγίγνεσθαι τοιούτοις τισὶ λόγοις, τοῖς αὐτοῖς τοτὲ μὲν δοκοῦσιν ἀληθέσιν εἶναι, τοτὲ δὲ μή, μὴ ἑαυτόν τις αἰτιῷτο μηδὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀτεχνίαν, ἀλλὰ τελευτῶν διὰ τὸ ἀλγεῖν ἅσμενος ἐπὶ τοὺς λόγους ἀφʼ ἑαυτοῦ τὴν αἰτίαν ἀπώσαιτο καὶ ἤδη τὸν λοιπὸν βίον μισῶν τε καὶ λοιδορῶν τοὺς λόγους διατελοῖ, τῶν δὲ ὄντων τῆς ἀληθείας τε καὶ ἐπιστήμης στερηθείη.

oukoun-2 o-2 phemi oiktros an aio o pathos ei eimi de-2 tis alethes kai bebaios logos kai dunatos katanoeo epeita dia o paragignomai toioutos tis logos o autos tote-2 men dokeo alethes eimi tote-2 de me me eautou tis aitiaomai mede o eautou atechnia alla teleutao dia o algeo asmenos epi o logos apo eautou o aitia apotheo kai ede-2 o loipos bios-2 miseo te kai loidoreo o logos diateleo o de eimi o aletheia te kai episteme stereo


Plato, Phaedo 90 (DIORISIS sentence 707)

νὴ τὸν ἦν δʼ ἐγώ, οἰκτρὸν δῆτα.


Plato, Phaedo 90 (DIORISIS sentence 708)

πρῶτον μὲν τοίνυν, ἔφη, τοῦτο εὐλαβηθῶμεν, καὶ μὴ παρίωμεν εἰς τὴν ψυχὴν ὡς τῶν λόγων κινδυνεύει οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ὅτι ἡμεῖς οὔπω ὑγιῶς ἔχομεν, ἀλλὰ ἀνδριστέον καὶ προθυμητέον ὑγιῶς ἔχειν, σοὶ μὲν οὖν καὶ τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦ ἔπειτα βίου παντὸς ἕνεκα, ἐμοὶ δὲ αὐτοῦ ἕνεκα τοῦ θανάτου, ὡς κινδυνεύω ἔγωγε ἐν τῷ παρόντι περὶ αὐτοῦ τούτου οὐ φιλοσόφως ἔχειν ἀλλʼ ὥσπερ οἱ πάνυ ἀπαίδευτοι φιλονίκως.

proteros men toinun phemi outos eulabeomai kai me pareimi eis o psyche os-2 o logos kinduneuo oudeis ugies eimi alla polus mallon ostis ego oupo ugies echo alla andristeon kai prothumeteon ugies echo su men oun kai o allos kai o epeita bios-2 pas eneka ego de autos eneka o thanatos os-2 kinduneuo ego en o pareimi peri autos outos ou philosophos echo alla osper-2 o panu apaideutos philoneikos


Plato, Phaedo 91 (DIORISIS sentence 709)

καὶ γὰρ ἐκεῖνοι ὅταν περί του ἀμφισβητῶσιν, ὅπῃ μὲν ἔχει περὶ ὧν ἂν ὁ λόγος ᾖ οὐ φροντίζουσιν, ὅπως δὲ ἃ αὐτοὶ ἔθεντο ταῦτα δόξει τοῖς παροῦσιν, τοῦτο προθυμοῦνται.

kai gar ekeinos otan peri tis amphisbeteo ope men echo peri os an o logos eimi ou phrontizo opos de os autos tithemi outos dokeo o pareimi outos prothumeomai


Plato, Phaedo 91 (DIORISIS sentence 710)

καὶ ἐγώ μοι δοκῶ ἐν τῷ παρόντι τοσοῦτον μόνον ἐκείνων διοίσειν:

kai ego ego dokazo en o pareimi tosoutos monos ekeinos diaphero


Plato, Phaedo 91 (DIORISIS sentence 711)

οὐ γὰρ ὅπως τοῖς παροῦσιν ἃ ἐγὼ λέγω δόξει ἀληθῆ εἶναι προθυμήσομαι, εἰ μὴ εἴη πάρεργον, ἀλλʼ ὅπως αὐτῷ ἐμοὶ ὅτι μάλιστα δόξει οὕτως ἔχειν.

ou gar opos o pareimi os ego lego dokeo alethes eimi prothumeomai ei me aio parergos alla opos autos ego ostis malista dokeo outos-2 echo


Plato, Phaedo 91 (DIORISIS sentence 712)

λογίζομαι γάρ, ὦ φίλε ἑταῖρε— θέασαι ὡς πλεονεκτικῶς— εἰ μὲν τυγχάνει ἀληθῆ ὄντα ἃ λέγω, καλῶς δὴ ἔχει τὸ πεισθῆναι:

logizomai gar o-2 philos etairos theaomai os-2 pleonektikos ei men tugchano alethes eimi os lego kalos de-2 echo o peitho


Plato, Phaedo 91 (DIORISIS sentence 713)

εἰ δὲ μηδέν ἐστι τελευτήσαντι, ἀλλʼ οὖν τοῦτόν γε τὸν χρόνον αὐτὸν τὸν πρὸ τοῦ θανάτου ἧττον τοῖς παροῦσιν ἀηδὴς ἔσομαι ὀδυρόμενος, ἡ δὲ ἄνοιά μοι αὕτη οὐ συνδιατελεῖ— κακὸν γὰρ ἂν ἦν— ἀλλʼ ὀλίγον ὕστερον ἀπολεῖται.

ei de medeis eimi teleutao alla oun outos ge o chronos autos o pro o thanatos esson o pareimi aedes eimi oduromai o de anoia ego outos ou sundiateleo kakos gar an eimi alla oligos usteros apollumi


Plato, Phaedo 91 (DIORISIS sentence 714)

παρεσκευασμένος δή, ἔφη, ὦ τε καὶ οὑτωσὶ ἔρχομαι ἐπὶ τὸν λόγον:

paraskeuazo de-2 phemi o-2 te kai outosi erchomai epi o logos


Plato, Phaedo 91 (DIORISIS sentence 715)

ὑμεῖς μέντοι, ἂν ἐμοὶ πείθησθε, σμικρὸν φροντίσαντες τῆς δὲ ἀληθείας πολὺ μᾶλλον, ἐὰν μέν τι ὑμῖν δοκῶ ἀληθὲς λέγειν, συνομολογήσατε, εἰ δὲ μή, παντὶ λόγῳ ἀντιτείνετε, εὐλαβούμενοι ὅπως μὴ ἐγὼ ὑπὸ προθυμίας ἅμα ἐμαυτόν τε καὶ ὑμᾶς ἐξαπατήσας, ὥσπερ μέλιττα τὸ κέντρον ἐγκαταλιπὼν οἰχήσομαι.

su mentoi an ego peitho mikros phrontizo o de aletheia polus mallon ean men tis su dokazo alethes lego sunomologeo ei de me pas logos antiteino eulabeomai opos me ego upo prothumia ama emautou te kai su exapatao osper-2 melizo1 o kentron egkataleipo oichomai


Plato, Phaedo 91 (DIORISIS sentence 716)

ἀλλʼ ἰτέον, ἔφη.


Plato, Phaedo 91 (DIORISIS sentence 717)

πρῶτόν με ὑπομνήσατε ἃ ἐλέγετε, ἐὰν μὴ φαίνωμαι μεμνημένος.

proteros ego upomimnesko os lego ean me phaino mimnesko


Plato, Phaedo 91 (DIORISIS sentence 718)

μὲν γάρ, ὡς ἐγᾦμαι, ἀπιστεῖ τε καὶ φοβεῖται μὴ ἡ ψυχὴ ὅμως καὶ θειότερον καὶ κάλλιον ὂν τοῦ σώματος προαπολλύηται ἐν ἁρμονίας εἴδει οὖσα:

men gar os-2 oiomai apisteo te kai phobeo me o psyche omos-5 kai theios kai kallion eimi o soma proapollumai en armonia eidos eimi


Plato, Phaedo 91 (DIORISIS sentence 719)

δέ μοι ἔδοξε τοῦτο μὲν ἐμοὶ συγχωρεῖν, πολυχρονιώτερόν γε εἶναι ψυχὴν σώματος, ἀλλὰ τόδε ἄδηλον παντί, μὴ πολλὰ δὴ σώματα καὶ πολλάκις κατατρίψασα ἡ ψυχὴ τὸ τελευταῖον σῶμα καταλιποῦσα νῦν αὐτὴ ἀπολλύηται, καὶ ᾖ αὐτὸ τοῦτο θάνατος, ψυχῆς ὄλεθρος, ἐπεὶ σῶμά γε ἀεὶ ἀπολλύμενον οὐδὲν παύεται.

de ego dokeo outos men ego sugchoreo poluchronios ge eimi psyche soma alla ode adelos pas me polus de-2 soma kai pollakis katatribo o psyche o teleutaios soma katalimpano nun autos apollumi kai eimi autos outos thanatos psyche olethros epei soma ge aei apollumi oudeis pauo


Plato, Phaedo 91 (DIORISIS sentence 720)

ἆρα ἄλλʼ ἢ ταῦτʼ ἐστίν, ὦ τε καὶ ἃ δεῖ ἡμᾶς ἐπισκοπεῖσθαι;

ara-3 allos ee outos eimi o-2 te kai os deomai ego episkopeo


Plato, Phaedo 91 (DIORISIS sentence 721)

συνωμολογείτην δὴ ταῦτʼ εἶναι ἄμφω.


Plato, Phaedo 91 (DIORISIS sentence 722)

πότερον οὖν, ἔφη, πάντας τοὺς ἔμπροσθε λόγους οὐκ ἀποδέχεσθε, ἢ τοὺς μέν, τοὺς δʼ οὔ;

poteros oun phemi pas o emprosthen logos ou apodechomai ee o men o de ou


Plato, Phaedo 91 (DIORISIS sentence 723)

τοὺς μέν, ἐφάτην, τοὺς δʼ οὔ.


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 724)

τί οὖν, ἦ δʼ ὅς, περὶ ἐκείνου τοῦ λόγου λέγετε ἐν ᾧ ἔφαμεν τὴν μάθησιν ἀνάμνησιν εἶναι, καὶ τούτου οὕτως ἔχοντος ἀναγκαίως ἔχειν ἄλλοθι πρότερον ἡμῶν εἶναι τὴν ψυχήν, πρὶν ἐν τῷ σώματι ἐνδεθῆναι;

tis-2 oun e-2 de os peri ekeinos o logos lego en os phemi o mathesis anamnesis eimi kai outos outos-2 echo anagkaios echo allothi proteros ego eimi o psyche prin en o soma endeo


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 725)

ἐγὼ μέν, ἔφη ὁ καὶ τότε θαυμαστῶς ὡς ἐπείσθην ὑπʼ αὐτοῦ καὶ νῦν ἐμμένω ὡς οὐδενὶ λόγῳ.

ego men phemi o kai tote thaumastos os-2 ephezomai upo autos kai nun emmeno os-2 oudeis logos


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 726)

καὶ μήν, ἔφη ὁ καὶ αὐτὸς οὕτως ἔχω, καὶ πάνυ ἂν θαυμάζοιμι εἴ μοι περί γε τούτου ἄλλο ποτέ τι δόξειεν.

kai men-2 phemi o kai autos outos-2 echo kai panu an thaumazo ei ego peri ge outos allos pote tis dokeo


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 727)

καὶ ὁ ἀλλὰ ἀνάγκη σοι, ἔφη, ὦ ξένε ἄλλα δόξαι, ἐάνπερ μείνῃ ἥδε ἡ οἴησις, τὸ ἁρμονίαν μὲν εἶναι σύνθετον πρᾶγμα, ψυχὴν δὲ ἁρμονίαν τινὰ ἐκ τῶν κατὰ τὸ σῶμα ἐντεταμένων συγκεῖσθαι:

kai o alla anagke su phemi o-2 xenos allos dokeo ean meno ode o oiesis o armonia men eimi sunthetos pragma psyche de armonia tis ek o kata o soma enteino sugkeimai


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 728)

οὐ γάρ που ἀποδέξῃ γε σαυτοῦ λέγοντος ὡς πρότερον ἦν ἁρμονία συγκειμένη, πρὶν ἐκεῖνα εἶναι ἐξ ὧν ἔδει αὐτὴν συντεθῆναι.

ou gar pou apodechomai ge sautou lego os-2 proteros eimi armonia sugkeimai prin ekeinos eimi ek os deo autos suntithemi


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 729)

ἢ ἀποδέξῃ;


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 730)

οὐδαμῶς, ἔφη, ὦ αἰσθάνῃ οὖν, ἦ δʼ ὅς, ὅτι ταῦτά σοι συμβαίνει λέγειν, ὅταν φῇς μὲν εἶναι τὴν ψυχὴν πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπου εἶδός τε καὶ σῶμα ἀφικέσθαι, εἶναι δὲ αὐτὴν συγκειμένην ἐκ τῶν οὐδέπω ὄντων;

oudamos phemi o-2 aisthanomai oun e-2 de os ostis outos su sumbaino lego otan phemi men eimi o psyche prin kai eis anthropos eidos te kai soma aphikneomai eimi de autos sugkeimai ek o oudepo-2 eimi


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 731)

οὐ γὰρ δὴ ἁρμονία γέ σοι τοιοῦτόν ἐστιν ᾧ ἀπεικάζεις, ἀλλὰ πρότερον καὶ ἡ λύρα καὶ αἱ χορδαὶ καὶ οἱ φθόγγοι ἔτι ἀνάρμοστοι ὄντες γίγνονται, τελευταῖον δὲ πάντων συνίσταται ἡ ἁρμονία καὶ πρῶτον ἀπόλλυται.

ou gar de-2 armonia ge su toioutos eimi os apeikazo alla proteros kai o luron kai o chorde kai o phthoggos eti anarmostos eimi gignomai teleutaios de pas sunistemi o armonia kai proteros apollumi


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 732)

οὗτος οὖν σοι ὁ λόγος ἐκείνῳ πῶς συνᾴσεται;

outos oun su o logos ekeinos pos-2 sunado


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 733)

οὐδαμῶς, ἔφη ὁ καὶ μήν, ἦ δʼ ὅς, πρέπει γε εἴπερ τῳ ἄλλῳ λόγῳ συνῳδῷ εἶναι καὶ τῷ περὶ ἁρμονίας.

oudamos phemi o kai mes-2 e-2 de os prepo ge eiper tis allos logos sunodos eimi kai o peri armonia


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 734)

πρέπει γάρ, ἔφη ὁ οὗτος τοίνυν, ἔφη, σοὶ οὐ συνῳδός:

prepo gar phemi o outos toinun phemi su ou sunodos


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 735)

ἀλλʼ ὅρα πότερον αἱρῇ τῶν λόγων, τὴν μάθησιν ἀνάμνησιν εἶναι ἢ ψυχὴν ἁρμονίαν;

alla orao poteros aireo o logos o mathesis anamnesis eimi ee psyche armonia


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 736)

πολὺ μᾶλλον, ἔφη, ἐκεῖνον, ὦ ὅδε μὲν γάρ μοι γέγονεν ἄνευ ἀποδείξεως μετὰ εἰκότος τινὸς καὶ εὐπρεπείας, ὅθεν καὶ τοῖς πολλοῖς δοκεῖ ἀνθρώποις:

polus mallon phemi ekeinos o-2 ode men gar ego gignomai aneu apodeixis meta eoika tis kai euprepeia othen kai o polus dokeo anthropos


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 737)

ἐγὼ δὲ τοῖς διὰ τῶν εἰκότων τὰς ἀποδείξεις ποιουμένοις λόγοις σύνοιδα οὖσιν ἀλαζόσιν, καὶ ἄν τις αὐτοὺς μὴ φυλάττηται, εὖ μάλα ἐξαπατῶσι, καὶ ἐν γεωμετρίᾳ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν.

ego de o dia o eoika o apodeixis poieo logos sunoida eimi alazon kai an tis autos me phulasso eu mala exapatao kai en geometria kai en o allos apas


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 738)

ὁ δὲ περὶ τῆς ἀναμνήσεως καὶ μαθήσεως λόγος διʼ ὑποθέσεως ἀξίας ἀποδέξασθαι εἴρηται.

o de peri o anamnesis kai mathesis logos dia upothesis axios apodechomai eromai


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 739)

ἐρρήθη γάρ που οὕτως ἡμῶν εἶναι ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν εἰς σῶμα ἀφικέσθαι, ὥσπερ αὐτῆς ἐστιν ἡ οὐσία ἔχουσα τὴν ἐπωνυμίαν τὴν τοῦ ὃ ἔστιν ἐγὼ δὲ ταύτην, ὡς ἐμαυτὸν πείθω, ἱκανῶς τε καὶ ὀρθῶς ἀποδέδεγμαι.

ero gar pou outos-2 ego eimi o psyche kai prin eis soma aphikneomai osper-2 autos eimi o ousia echo o eponumia o o os eimi ego de outos os-2 emautou peitho ikanos te kai orthos apodechomai


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 740)

ἀνάγκη οὖν μοι, ὡς ἔοικε, διὰ ταῦτα μήτε ἐμαυτοῦ μήτε ἄλλου ἀποδέχεσθαι λέγοντος ὡς ψυχή ἐστιν ἁρμονία.

anagke oun ego os-2 eoika dia outos mete emautou mete allos apodechomai lego os-2 psyche eimi armonia


Plato, Phaedo 92 (DIORISIS sentence 741)

τί δέ, ἦ δʼ ὅς, ὦ τῇδε;


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 742)

δοκεῖ σοι ἁρμονίᾳ ἢ ἄλλῃ τινὶ συνθέσει προσήκειν ἄλλως πως ἔχειν ἢ ὡς ἂν ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ ὧν ἂν συγκέηται;

dokeo su armonia ee alle tis sunthesis proseko allos-2 pos echo ee os-2 an ekeinos echo ek os an sugkeimai


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 743)

οὐδαμῶς.


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 744)

οὐδὲ μὴν ποιεῖν τι, ὡς ἐγᾦμαι, οὐδέ τι πάσχειν ἄλλο παρʼ ἃ ἂν ἐκεῖνα ἢ ποιῇ ἢ πάσχῃ;

oude men-2 poieo tis os-2 oiomai oude tis pascho allos para os an ekeinos ee poieo ee pascho


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 745)

συνέφη.


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 746)

οὐκ ἄρα ἡγεῖσθαί γε προσήκει ἁρμονίαν τούτων ἐξ ὧν ἂν συντεθῇ, ἀλλʼ ἕπεσθαι.

ou ara egeomai ge proseko armonia outos ek os an suntithemi alla epomai


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 747)

συνεδόκει.


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 748)

πολλοῦ ἄρα δεῖ ἐναντία γε ἁρμονία κινηθῆναι ἂν ἢ φθέγξασθαι ἤ τι ἄλλο ἐναντιωθῆναι τοῖς αὑτῆς μέρεσιν.

polus ara deomai enantios ge armonia kineo an ee phtheggomai ee tis allos enantioomai o eautou meros-2


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 749)

πολλοῦ μέντοι, ἔφη.


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 750)

τί δέ;


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 751)

οὐχ οὕτως ἁρμονία πέφυκεν εἶναι ἑκάστη ἁρμονία ὡς ἂν ἁρμοσθῇ;

ou outos-2 armonia phuo eimi ekastos armonia os-2 an armozo


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 752)

οὐ μανθάνω, ἔφη.


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 753)

ἢ οὐχί, ἦ δʼ ὅς, ἂν μὲν μᾶλλον ἁρμοσθῇ καὶ ἐπὶ πλέον, εἴπερ ἐνδέχεται τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε ἂν ἁρμονία εἴη καὶ πλείων, εἰ δʼ ἧττόν τε καὶ ἐπʼ ἔλαττον, ἥττων τε καὶ ἐλάττων;

ee ou e-2 de os an men mallon armozo kai epi pleos-2 eiper endechomai outos gignomai mallon te an armonia aio kai pleos ei de esson te kai epi elasson esson te kai elasson


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 754)

πάνυ γε.


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 755)

ἦ οὖν ἔστι τοῦτο περὶ ψυχήν, ὥστε καὶ κατὰ τὸ σμικρότατον μᾶλλον ἑτέραν ἑτέρας ψυχῆς ἐπὶ πλέον καὶ μᾶλλον ἢ ἐπʼ ἔλαττον καὶ ἧττον αὐτὸ τοῦτο εἶναι, ψυχήν;

e-2 oun eimi outos peri psyche oste-2 kai kata o mikros mallon eteros eteros psyche epi pleos-2 kai mallon ee epi elasson kai esson autos outos eimi psyche


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 756)

οὐδʼ ὁπωστιοῦν, ἔφη.


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 757)

φέρε δή, ἔφη, πρὸς λέγεται ψυχὴ ἡ μὲν νοῦν τε ἔχειν καὶ ἀρετὴν καὶ εἶναι ἀγαθή, ἡ δὲ ἄνοιάν τε καὶ μοχθηρίαν καὶ εἶναι κακή;

phero de-2 phemi pros lego psyche o men noos te echo kai arete kai eimi agathos o de anoia te kai mochtheria kai eimi kakos


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 758)

καὶ ταῦτα ἀληθῶς λέγεται;


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 759)

ἀληθῶς μέντοι.


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 760)

τῶν οὖν θεμένων ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι τί τις φήσει ταῦτα ὄντα εἶναι ἐν ταῖς ψυχαῖς, τήν τε ἀρετὴν καὶ τὴν κακίαν;

o oun tithemi psyche armonia eimi tis-2 tis phemi outos eimi eimi en o psyche o te arete kai o kakia


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 761)

πότερον ἁρμονίαν αὖ τινα ἄλλην καὶ ἀναρμοστίαν;

poteros armonia au tis allos kai anarmostia


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 762)

καὶ τὴν μὲν ἡρμόσθαι, τὴν ἀγαθήν, καὶ ἔχειν ἐν αὑτῇ ἁρμονίᾳ οὔσῃ ἄλλην ἁρμονίαν, τὴν δὲ ἀνάρμοστον αὐτήν τε εἶναι καὶ οὐκ ἔχειν ἐν αὑτῇ ἄλλην;

kai o men armozo o agathos kai echo en eautou armonia eimi allos armonia o de anarmostos autos te eimi kai ou echo en eautou allos


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 763)

οὐκ ἔχω ἔγωγʼ, ἔφη ὁ εἰπεῖν:


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 764)

δῆλον δʼ ὅτι τοιαῦτʼ ἄττʼ ἂν λέγοι ὁ ἐκεῖνο ὑποθέμενος.

delos-3 de ostis toioutos aisso an lego o ekeinos upotithemi


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 765)

ἀλλὰ προωμολόγηται, ἔφη, μηδὲν μᾶλλον μηδʼ ἧττον ἑτέραν ἑτέρας ψυχὴν ψυχῆς εἶναι:

alla proomologeo phemi medeis mallon mede esson eteros eteros psyche psyche eimi


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 766)

τοῦτο δʼ ἔστι τὸ ὁμολόγημα, μηδὲν μᾶλλον μηδʼ ἐπὶ πλέον μηδʼ ἧττον μηδʼ ἐπʼ ἔλαττον ἑτέραν ἑτέρας ἁρμονίαν ἁρμονίας εἶναι.

outos de eimi o omologema medeis mallon mede epi pleos-2 mede esson mede epi elasson eteros eteros armonia armonia eimi


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 767)

ἦ γάρ;


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 768)

πάνυ γε.


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 769)

τὴν δέ γε μηδὲν μᾶλλον μηδὲ ἧττον ἁρμονίαν οὖσαν μήτε μᾶλλον μήτε ἧττον ἡρμόσθαι:

o de ge medeis mallon mede esson armonia eimi mete mallon mete esson armozo


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 770)

ἔστιν οὕτως;


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 771)

ἔστιν.


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 772)

ἡ δὲ μήτε μᾶλλον μήτε ἧττον ἡρμοσμένη ἔστιν ὅτι πλέον ἢ ἔλαττον ἁρμονίας μετέχει, ἢ τὸ ἴσον;

o de mete mallon mete esson armozo eimi ostis pleos-2 ee elasson armonia metecho ee o isos


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 773)

τὸ ἴσον.


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 774)

οὐκοῦν ψυχὴ ἐπειδὴ οὐδὲν μᾶλλον οὐδʼ ἧττον ἄλλη ἄλλης αὐτὸ τοῦτο, ψυχή, ἐστίν, οὐδὲ δὴ μᾶλλον οὐδὲ ἧττον ἥρμοσται;

oukoun-2 psyche epei oudeis mallon oude esson allos allos autos outos psyche eimi oude de-2 mallon oude esson armozo


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 775)

οὕτω.


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 776)

τοῦτο δέ γε πεπονθυῖα οὐδὲν πλέον ἀναρμοστίας οὐδὲ ἁρμονίας μετέχοι ἄν;

outos de ge pascho oudeis pleos-2 anarmostia oude armonia metecho an


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 777)

οὐ γὰρ οὖν.


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 778)

τοῦτο δʼ αὖ πεπονθυῖα ἆρʼ ἄν τι πλέον κακίας ἢ ἀρετῆς μετέχοι ἑτέρα ἑτέρας, εἴπερ ἡ μὲν κακία ἀναρμοστία, ἡ δὲ ἀρετὴ ἁρμονία εἴη;

outos de au pascho ara-3 an tis pleos-2 kakia ee arete metecho eteros eteros eiper o men kakia anarmostia o de arete armonia aio


Plato, Phaedo 93 (DIORISIS sentence 779)

οὐδὲν πλέον.


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 780)

μᾶλλον δέ γέ που, ὦ κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον κακίας οὐδεμία ψυχὴ μεθέξει, εἴπερ ἁρμονία ἐστίν:

mallon de ge pou o-2 kata o orthos logos kakia oudeis psyche metecho eiper armonia eimi


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 781)

ἁρμονία γὰρ δήπου παντελῶς αὐτὸ τοῦτο οὖσα, ἁρμονία, ἀναρμοστίας οὔποτʼ ἂν μετάσχοι.

armonia gar depou panteles autos outos eimi armonia anarmostia oupote-2 an metecho


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 782)

οὐ μέντοι.


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 783)

οὐδέ γε δήπου ψυχή, οὖσα παντελῶς ψυχή, κακίας.

oude ge depou psyche eimi panteles psyche kakia


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 784)

πῶς γὰρ ἔκ γε τῶν προειρημένων;


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 785)

ἐκ τούτου ἄρα τοῦ λόγου ἡμῖν πᾶσαι ψυχαὶ πάντων ζῴων ὁμοίως ἀγαθαὶ ἔσονται, εἴπερ ὁμοίως ψυχαὶ πεφύκασιν αὐτὸ τοῦτο, ψυχαί, εἶναι.

ek outos aros o logos ego pas psyche pas zoion-2 omoios agathos eimi eiper omoios psyche phuo autos outos psyche eimi


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 786)

ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη, ὦ ἦ καὶ καλῶς δοκεῖ, ἦ δʼ ὅς, οὕτω λέγεσθαι, καὶ πάσχειν ἂν ταῦτα ὁ λόγος εἰ ὀρθὴ ἡ ὑπόθεσις ἦν, τὸ ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι;

ego dokeo phemi o-2 e-2 kai kalos dokeo e-2 de os outos-2 lego kai pascho an outos o logos ei orthos o upothesis eimi o psyche armonia eimi


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 787)

οὐδʼ ὁπωστιοῦν, ἔφη.


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 788)

τί δέ;


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 789)

ἦ δʼ ὅς:


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 790)

τῶν ἐν ἀνθρώπῳ πάντων ἔσθʼ ὅτι ἄλλο λέγεις ἄρχειν ἢ ψυχὴν ἄλλως τε καὶ φρόνιμον;

o en anthropos pas estho ostis allos lego archo ee psyche allos-2 te kai phronimos


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 791)

οὐκ ἔγωγε.


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 792)

πότερον συγχωροῦσαν τοῖς κατὰ τὸ σῶμα πάθεσιν ἢ καὶ ἐναντιουμένην;

poteros sugchoreo o kata o soma pathos ee kai enantioomai


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 793)

λέγω δὲ τὸ τοιόνδε, οἷον καύματος ἐνόντος καὶ δίψους ἐπὶ τοὐναντίον ἕλκειν, τὸ μὴ πίνειν, καὶ πείνης ἐνούσης ἐπὶ τὸ μὴ ἐσθίειν, καὶ ἄλλα μυρία που ὁρῶμεν ἐναντιουμένην τὴν ψυχὴν τοῖς κατὰ τὸ σῶμα:

lego de o toiosde oios-2 kauma eneimi kai dipsos epi enantios elko o me pino kai peina nouseo epi o me esthio kai allos murios pou orao enantioomai o psyche o kata o soma


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 794)

ἢ οὔ;


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 795)

πάνυ μὲν οὖν.


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 796)

οὐκοῦν αὖ ὡμολογήσαμεν ἐν τοῖς πρόσθεν μήποτʼ ἂν αὐτήν, ἁρμονίαν γε οὖσαν, ἐναντία ᾄδειν οἷς ἐπιτείνοιτο καὶ χαλῷτο καὶ ψάλλοιτο καὶ ἄλλο ὁτιοῦν πάθος πάσχοι ἐκεῖνα ἐξ ὧν τυγχάνοι οὖσα, ἀλλʼ ἕπεσθαι ἐκείνοις καὶ οὔποτʼ ἂν ἡγεμονεύειν;

oukoun-2 au omologeo en o prosthen mepote an autos armonia ge eimi enantios aeido os epiteino kai chalao kai psallo kai allos otioun pathos pascho ekeinos ek os tugchano eimi alla epomai ekeinos kai oupote-2 an egemoneuo


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 797)

ὡμολογήσαμεν, ἔφη:


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 798)

πῶς γὰρ οὔ;


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 799)

τί οὖν;


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 800)

νῦν οὐ πᾶν τοὐναντίον ἡμῖν φαίνεται ἐργαζομένη, ἡγεμονεύουσά τε ἐκείνων πάντων ἐξ ὧν φησί τις αὐτὴν εἶναι, καὶ ἐναντιουμένη ὀλίγου πάντα διὰ παντὸς τοῦ βίου καὶ δεσπόζουσα πάντας τρόπους, τὰ μὲν χαλεπώτερον κολάζουσα καὶ μετʼ ἀλγηδόνων, τά τε κατὰ τὴν γυμναστικὴν καὶ τὴν ἰατρικήν, τὰ δὲ πρᾳότερον, καὶ τὰ μὲν ἀπειλοῦσα, τὰ δὲ νουθετοῦσα, ταῖς ἐπιθυμίαις καὶ ὀργαῖς καὶ φόβοις ὡς ἄλλη οὖσα ἄλλῳ πράγματι διαλεγομένη;

nun ou pas enantion ego phaino ergazomai egemoneuo te ekeinos pas ek os phemi tis autos eimi kai enantioomai oligos pas dia pas o bios-2 kai despozo pas tropos-2 o men chalepos kolazo kai meta algedon o te kata o gumnastikos kai o iatrikos o de praos kai o men apeileo o de noutheteo o epithumia kai orge kai phobos os-2 allos eimi allos pragma dialego


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 801)

οἷόν που καὶ ἐν πεποίηκεν, οὗ λέγει τὸν στῆθος δὲ πλήξας κραδίην ἠνίπαπε μύθῳ:

oios-2 pou kai en poieo e lego o stethos de plesso kardia enipto muthos


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 802)

τέτλαθι δή, κραδίη:


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 803)

καὶ κύντερον ἄλλο ποτʼ ἔτλης.


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 804)

ἆρʼ οἴει αὐτὸν ταῦτα ποιῆσαι διανοούμενον ὡς ἁρμονίας αὐτῆς οὔσης καὶ οἵας ἄγεσθαι ὑπὸ τῶν τοῦ σώματος παθημάτων, ἀλλʼ οὐχ οἵας ἄγειν τε ταῦτα καὶ δεσπόζειν, καὶ οὔσης αὐτῆς πολὺ θειοτέρου τινὸς πράγματος ἢ καθʼ ἁρμονίαν;

ara-3 oiomai autos outos poieo dianoeomai os-2 armonia autos eimi kai oios-2 ago upo o o soma pathema-2 alla ou oios-2 ago te outos kai despozo kai eimi autos polus theios tis pragma ee kata armonia


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 805)

νὴ ὦ ἔμοιγε δοκεῖ.


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 806)

στῆθος δὲ πλήξας κραδίην ἠνίπαπε μύθῳ:


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 807)

τέτλαθι δή, κραδίη:


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 808)

καὶ κύντερον ἄλλο ποτʼ ἔτλης.


Plato, Phaedo 94 (DIORISIS sentence 809)

οὐκ ἄρα, ὦ ἄριστε, ἡμῖν οὐδαμῇ καλῶς ἔχει ψυχὴν ἁρμονίαν τινὰ φάναι εἶναι:

ou ara o-2 aristos ego oudame kalos echo psyche armonia tis phaino eimi


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 810)

οὔτε γὰρ ἄν, ὡς ἔοικεν, θείῳ ποιητῇ ὁμολογοῖμεν οὔτε αὐτοὶ ἡμῖν αὐτοῖς.

oute gar an os-2 eoika theios poietes omologeo oute autos ego autos


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 811)

ἔχει οὕτως, ἔφη.


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 812)

εἶεν δή, ἦ δʼ ὃς ὁ τὰ μὲν ἡμῖν τῆς ἵλεά πως, ὡς ἔοικε, μετρίως γέγονεν:

eimi de-2 e-2 de os o o men ego o ileos-2 pos os-2 eoika metrios gignomai


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 813)

τί δὲ δὴ τὰ ἔφη, ὦ πῶς ἱλασόμεθα καὶ τίνι λόγῳ;


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 814)

σύ μοι δοκεῖς, ἔφη ὁ ἐξευρήσειν:


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 815)

τουτονὶ γοῦν τὸν λόγον τὸν πρὸς τὴν ἁρμονίαν θαυμαστῶς μοι εἶπες ὡς παρὰ δόξαν.

outos goun o logos o pros o armonia thaumastoo ego eipon os-2 para doxa


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 816)

γὰρ λέγοντος ὅτε ἠπόρει, πάνυ ἐθαύμαζον εἴ τι ἕξει τις χρήσασθαι τῷ λόγῳ αὐτοῦ:

gar lego ote aporeo1 panu thaumazo ei tis echo tis chrao o logos autos


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 817)

πάνυ οὖν μοι ἀτόπως ἔδοξεν εὐθὺς τὴν πρώτην ἔφοδον οὐ δέξασθαι τοῦ σοῦ λόγου.

panu oun ego atopos dokeo euthus o proteros ephodos1 ou dechomai o sos logos


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 818)

ταὐτὰ δὴ οὐκ ἂν θαυμάσαιμι καὶ τὸν τοῦ λόγον εἰ πάθοι.

tautos-2 de-2 ou an thaumazo kai o o logos ei pascho


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 819)

ὠγαθέ, ἔφη ὁ μὴ μέγα λέγε, μή τις ἡμῖν βασκανία περιτρέψῃ τὸν λόγον τὸν μέλλοντα ἔσεσθαι.

agathos phemi o me megas lego me tis ego baskania peritrepo o logos o mello eimi


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 820)

ἀλλὰ δὴ ταῦτα μὲν τῷ θεῷ μελήσει, ἡμεῖς δὲ ἐγγὺς ἰόντες πειρώμεθα εἰ ἄρα τι λέγεις.

alla de-2 outos men o theos epimeleomai ego de eggus eimi-2 apolao ei ara tis lego


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 821)

ἔστι δὲ δὴ τὸ κεφάλαιον ὧν ζητεῖς:


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 822)

ἀξιοῖς ἐπιδειχθῆναι ἡμῶν τὴν ψυχὴν ἀνώλεθρόν τε καὶ ἀθάνατον οὖσαν, εἰ φιλόσοφος ἀνὴρ μέλλων ἀποθανεῖσθαι, θαρρῶν τε καὶ ἡγούμενος ἀποθανὼν ἐκεῖ εὖ πράξειν διαφερόντως ἢ εἰ ἐν ἄλλῳ βίῳ βιοὺς ἐτελεύτα, μὴ ἀνόητόν τε καὶ ἠλίθιον θάρρος θαρρήσει.

axioo epideiknumi-2 ego o psyche anolethros-2 te kai athanatos eimi ei philosophos aner mello apothnesko tharsos te kai egeomai apothnesko ekei eu prasso diapherontos ee ei en allos bios-2 bios teleutao me anoetos te kai elithios-2 tharsos tharseo


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 823)

τὸ δὲ ἀποφαίνειν ὅτι ἰσχυρόν τί ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ θεοειδὲς καὶ ἦν ἔτι πρότερον, πρὶν ἡμᾶς ἀνθρώπους γενέσθαι, οὐδὲν κωλύειν φῂς πάντα ταῦτα μηνύειν ἀθανασίαν μὲν μή, ὅτι δὲ πολυχρόνιόν τέ ἐστιν ψυχὴ καὶ ἦν που πρότερον ἀμήχανον ὅσον χρόνον καὶ ᾔδει τε καὶ ἔπραττεν πολλὰ ἄττα:

o de apophaino ostis ischuros tis-2 eimi o psyche kai theoeides kai eimi eti proteros prin ego anthropos gignomai oudeis koluo phemi pas outos menuo athanasia men me ostis de poluchronios te eimi psyche kai eimi pou proteros amechanos osos chronos kai oida te kai prasso polus atta


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 824)

ἀλλὰ γὰρ οὐδέν τι μᾶλλον ἦν ἀθάνατον, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ εἰς ἀνθρώπου σῶμα ἐλθεῖν ἀρχὴ ἦν αὐτῇ ὀλέθρου, ὥσπερ νόσος:

alla gar oudeis tis mallon eimi athanatos alla kai autos o eis anthropos soma erchomai arche eimi autos olethros osper-2 nosos


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 825)

καὶ ταλαιπωρουμένη τε δὴ τοῦτον τὸν βίον ζῴη καὶ τελευτῶσά γε ἐν τῷ καλουμένῳ θανάτῳ ἀπολλύοιτο.

kai talaiporeo te de-2 outos o bios-2 zoe-2 kai teleutao ge en o kaleo thanatos apollumi


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 826)

διαφέρειν δὲ δὴ φῂς οὐδὲν εἴτε ἅπαξ εἰς σῶμα ἔρχεται εἴτε πολλάκις, πρός γε τὸ ἕκαστον ἡμῶν φοβεῖσθαι:

diaphero de de-2 phemi oudeis eite apax eis soma erchomai eite pollakis pros ge o ekastos ego phobeo


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 827)

προσήκει γὰρ φοβεῖσθαι, εἰ μὴ ἀνόητος εἴη, τῷ μὴ εἰδότι μηδὲ ἔχοντι λόγον διδόναι ὡς ἀθάνατόν ἐστι.

proseko gar phobeo ei me anoetos aio o me oida mede echo logos didomi os-2 athanatos eimi


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 828)

τοιαῦτʼ ἄττα ἐστίν, οἶμαι, ὦ ἃ λέγεις:


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 829)

καὶ ἐξεπίτηδες πολλάκις ἀναλαμβάνω, ἵνα μή τι διαφύγῃ ἡμᾶς, εἴ τέ τι βούλει, προσθῇς ἢ ἀφέλῃς.

kai exepitedes pollakis analambano ina me tis diapheugo ego ei te tis boulomai prostheo ee aphaireo


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 830)

καὶ ὁ ἀλλʼ οὐδὲν ἔγωγε ἐν τῷ παρόντι, ἔφη, οὔτε ἀφελεῖν οὔτε προσθεῖναι δέομαι:

kai o alla oudeis ego en o pareimi phemi oute aphaireo oute prostithemi deomai


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 831)

ἔστι δὲ ταῦτα ἃ λέγω.


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 832)

ὁ οὖν συχνὸν χρόνον ἐπισχὼν καὶ πρὸς ἑαυτόν τι σκεψάμενος, οὐ φαῦλον πρᾶγμα, ἔφη, ὦ ζητεῖς:

o oun suchnos chronos epecho kai pros eautou tis skeptomai ou phaulos pragma phemi o-2 zeteo


Plato, Phaedo 95 (DIORISIS sentence 833)

ὅλως γὰρ δεῖ περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς τὴν αἰτίαν διαπραγματεύσασθαι.

olos gar deomai peri genesis kai phthora o aitia diapragmateuomai


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 834)

ἐγὼ οὖν σοι δίειμι περὶ αὐτῶν, ἐὰν βούλῃ, τά γε ἐμὰ πάθη:

ego oun su dieimi peri autos ean boulomai tis-2 ge emos pathe-2


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 835)

ἔπειτα ἄν τί σοι χρήσιμον φαίνηται ὧν ἂν λέγω, πρὸς τὴν πειθὼ περὶ ὧν δὴ λέγεις χρήσῃ.

epeita an tis-2 su chresimos phaino os an lego pros o peithos peri os de-2 lego chresis


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 836)

ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ βούλομαί γε.


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 837)

ἄκουε τοίνυν ὡς ἐροῦντος.


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 838)

ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ νέος ὢν θαυμαστῶς ὡς ἐπεθύμησα ταύτης τῆς σοφίας ἣν δὴ καλοῦσι περὶ φύσεως ἱστορίαν:

ego gar phemi o-2 neos eimi thaumastos os-2 epithumeo outos o sophia os de-2 kaleo peri phusis istoria


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 839)

ὑπερήφανος γάρ μοι ἐδόκει εἶναι, εἰδέναι τὰς αἰτίας ἑκάστου, διὰ τί γίγνεται ἕκαστον καὶ διὰ τί ἀπόλλυται καὶ διὰ τί ἔστι.

uperephanos gar ego dokeo eimi oida o aitia ekastos dia tis-2 gignomai ekastos kai dia tis-2 apollumi kai dia tis-2 eimi


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 840)

καὶ πολλάκις ἐμαυτὸν ἄνω κάτω μετέβαλλον σκοπῶν πρῶτον τὰ τοιάδε:

kai pollakis emautou ano katos metaballo skope proteros o toiosde


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 841)

ἆρʼ ἐπειδὰν τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν σηπεδόνα τινὰ λάβῃ, ὥς τινες ἔλεγον, τότε δὴ τὰ ζῷα συντρέφεται;

ara-3 epeidan o thermos kai o psuchros sepedon tis lambano os-2 tis lego tote de-2 o zoion-2 suntrepho


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 842)

καὶ πότερον τὸ αἷμά ἐστιν ᾧ φρονοῦμεν, ἢ ὁ ἀὴρ ἢ τὸ πῦρ;

kai poteros o aima eimi os phroneo ee o aer ee o pur


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 843)

ἢ τούτων μὲν οὐδέν, ὁ δʼ ἐγκέφαλός ἐστιν ὁ τὰς αἰσθήσεις παρέχων τοῦ ἀκούειν καὶ ὁρᾶν καὶ ὀσφραίνεσθαι, ἐκ τούτων δὲ γίγνοιτο μνήμη καὶ δόξα, ἐκ δὲ μνήμης καὶ δόξης λαβούσης τὸ ἠρεμεῖν, κατὰ ταῦτα γίγνεσθαι ἐπιστήμην;

ee outos men oudeis o de egkephalos eimi o o aisthesis parachonnumi o akouo kai orao kai osphrainomai ek outos de gignomai mneme kai doxa ek de mneme kai doxa lambano o eremeo kata outos gignomai episteme


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 844)

καὶ αὖ τούτων τὰς φθορὰς σκοπῶν, καὶ τὰ περὶ τὸν οὐρανόν τε καὶ τὴν γῆν πάθη, τελευτῶν οὕτως ἐμαυτῷ ἔδοξα πρὸς ταύτην τὴν σκέψιν ἀφυὴς εἶναι ὡς οὐδὲν χρῆμα.

kai au outos o phthora skopao kai o peri o ouranos te kai o ge-2 pathe-2 teleutao outos-2 emautou dokeo pros outos o skepsis aphues eimi os-2 oudeis chrema


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 845)

τεκμήριον δέ σοι ἐρῶ ἱκανόν:


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 846)

ἐγὼ γὰρ ἃ καὶ πρότερον σαφῶς ἠπιστάμην, ὥς γε ἐμαυτῷ καὶ τοῖς ἄλλοις ἐδόκουν, τότε ὑπὸ ταύτης τῆς σκέψεως οὕτω σφόδρα ἐτυφλώθην, ὥστε ἀπέμαθον καὶ ταῦτα ἃ πρὸ τοῦ ᾤμην εἰδέναι, περὶ ἄλλων τε πολλῶν καὶ διὰ τί ἄνθρωπος αὐξάνεται.

ego gar os kai proteros saphes epistamai os ge emautou kai o allos dokeo tote upo outos o skepsis outos-2 sphodra tuphloo oste-2 apomanthano kai outos os pro o oiomai oida peri allos te polus kai dia tis-2 anthropos auxano


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 847)

τοῦτο γὰρ ᾤμην πρὸ τοῦ παντὶ δῆλον εἶναι, ὅτι διὰ τὸ ἐσθίειν καὶ πίνειν:

outos gar oiomai pro o pas delos-3 eimi ostis dia o esthio kai pino


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 848)

ἐπειδὰν γὰρ ἐκ τῶν σιτίων ταῖς μὲν σαρξὶ σάρκες προσγένωνται, τοῖς δὲ ὀστοῖς ὀστᾶ, καὶ οὕτω κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον καὶ τοῖς ἄλλοις τὰ αὐτῶν οἰκεῖα ἑκάστοις προσγένηται, τότε δὴ τὸν ὀλίγον ὄγκον ὄντα ὕστερον πολὺν γεγονέναι, καὶ οὕτω γίγνεσθαι τὸν σμικρὸν ἄνθρωπον μέγαν.

epeidan gar ek o sition o men sarx sarx prosgignomai o de osteon osteon kai outos-2 kata o autos logos kai o allos o autos oikeios ekastos prosgignomai tote de-2 o oligos ogkos eimi usteros polus gignomai kai outos-2 gignomai o mikros anthropos megas


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 849)

οὕτως τότε ᾤμην:


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 850)

οὐ δοκῶ σοι μετρίως;


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 851)

ἔμοιγε, ἔφη ὁ σκέψαι δὴ καὶ τάδε ἔτι.


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 852)

ᾤμην γὰρ ἱκανῶς μοι δοκεῖν, ὁπότε τις φαίνοιτο ἄνθρωπος παραστὰς μέγας σμικρῷ μείζων εἶναι αὐτῇ τῇ κεφαλῇ, καὶ ἵππος ἵππου:

oiomai gar ikanos ego dokeo opote tis phaino anthropos paristemi megas mikros megas eimi autos o kephale kai ippos ippos


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 853)

καὶ ἔτι γε τούτων ἐναργέστερα, τὰ δέκα μοι ἐδόκει τῶν ὀκτὼ πλέονα εἶναι διὰ τὸ δύο αὐτοῖς προσεῖναι, καὶ τὸ δίπηχυ τοῦ πηχυαίου μεῖζον εἶναι διὰ τὸ ἡμίσει αὐτοῦ ὑπερέχειν.

kai eti ge outos enarges o deka ego dokeo o okto pleion eimi dia o duo autos proseimi kai o dipechus o pechuaios megas eimi dia o emisus autos uperecho


Plato, Phaedo 96 (DIORISIS sentence 854)

νῦν δὲ δή, ἔφη ὁ τί σοι δοκεῖ περὶ αὐτῶν;

nun de de-2 phemi o tis-2 su dokeo peri autos


Plato, Phaedo 97 (DIORISIS sentence 855)

πόρρω που, ἔφη, νὴ ἐμὲ εἶναι τοῦ οἴεσθαι περὶ τούτων του τὴν αἰτίαν εἰδέναι, ὅς γε οὐκ ἀποδέχομαι ἐμαυτοῦ οὐδὲ ὡς ἐπειδὰν ἑνί τις προσθῇ ἕν, ἢ τὸ ἓν ᾧ προσετέθη δύο γέγονεν, ἢ τὸ προστεθέν ἢ τὸ προστεθὲν καὶ ᾧ προσετέθη διὰ τὴν πρόσθεσιν τοῦ ἑτέρου τῷ ἑτέρῳ δύο ἐγένετο:

proso pou phemi ne-2 ego eimi o oiomai peri outos tis o aitia oida os ge ou apodechomai emautou oude os-2 epeidan eis-2 tis prostheo eis-2 ee o eis-2 os prostithemi duo gignomai ee o prostithemi ee o prostithemi kai os prostithemi dia o prosthesis o eteros o eteros duo gignomai


Plato, Phaedo 97 (DIORISIS sentence 856)

θαυμάζω γὰρ εἰ ὅτε μὲν ἑκάτερον αὐτῶν χωρὶς ἀλλήλων ἦν, ἓν ἄρα ἑκάτερον ἦν καὶ οὐκ ἤστην τότε δύο, ἐπεὶ δʼ ἐπλησίασαν ἀλλήλοις, αὕτη ἄρα αἰτία αὐτοῖς ἐγένετο τοῦ δύο γενέσθαι, ἡ σύνοδος τοῦ πλησίον ἀλλήλων τεθῆναι.

thaumazo gar ei ote men ekateros-2 autos choris allelon eimi eis-2 ara ekateros-2 eimi kai ou eimi tote duo epei de plesiazo allelon outos ara aitia autos gignomai o duo gignomai o sunodos1 o plesios allelon tithemi


Plato, Phaedo 97 (DIORISIS sentence 857)

οὐδέ γε ὡς ἐάν τις ἓν διασχίσῃ, δύναμαι ἔτι πείθεσθαι ὡς αὕτη αὖ αἰτία γέγονεν, ἡ σχίσις, τοῦ δύο γεγονέναι:

oude ge os-2 ean tis eis-2 diaschisis dunamai eti peitho os-2 outos au aitia gignomai o schisis o duo gignomai


Plato, Phaedo 97 (DIORISIS sentence 858)

ἐναντία γὰρ γίγνεται ἢ τότε αἰτία τοῦ δύο γίγνεσθαι.

enantios gar gignomai ee tote aitia o duo gignomai


Plato, Phaedo 97 (DIORISIS sentence 859)

τότε μὲν γὰρ ὅτι συνήγετο πλησίον ἀλλήλων καὶ προσετίθετο ἕτερον ἑτέρῳ, νῦν δʼ ὅτι ἀπάγεται καὶ χωρίζεται ἕτερον ἀφʼ ἑτέρου.

tote men gar ostis sunago plesios allelon kai prostithemi eteros eteros nun de ostis apago kai chorizo eteros apo eteros


Plato, Phaedo 97 (DIORISIS sentence 860)

οὐδέ γε διʼ ὅτι ἓν γίγνεται ὡς ἐπίσταμαι, ἔτι πείθω ἐμαυτόν, οὐδʼ ἄλλο οὐδὲν ἑνὶ λόγῳ διʼ ὅτι γίγνεται ἢ ἀπόλλυται ἢ ἔστι, κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον τῆς μεθόδου, ἀλλά τινʼ ἄλλον τρόπον αὐτὸς εἰκῇ φύρω, τοῦτον δὲ οὐδαμῇ προσίεμαι.

oude ge dia ostis eis-2 gignomai os-2 ephistemi eti peitho emautou oude allos oudeis eis-2 logos dia ostis gignomai ee apollumi ee eimi kata outos o tropos-2 o methodos alla tis allos tropos-2 autos eike phuro outos de oudame prosiemi


Plato, Phaedo 97 (DIORISIS sentence 861)

ἀλλʼ ἀκούσας μέν ποτε ἐκ βιβλίου τινός, ὡς ἔφη, ἀναγιγνώσκοντος, καὶ λέγοντος ὡς ἄρα νοῦς ἐστιν ὁ διακοσμῶν τε καὶ πάντων αἴτιος, ταύτῃ δὴ τῇ αἰτίᾳ ἥσθην τε καὶ ἔδοξέ μοι τρόπον τινὰ εὖ ἔχειν τὸ τὸν νοῦν εἶναι πάντων αἴτιον, καὶ ἡγησάμην, εἰ τοῦθʼ οὕτως ἔχει, τόν γε νοῦν κοσμοῦντα πάντα κοσμεῖν καὶ ἕκαστον τιθέναι ταύτῃ ὅπῃ ἂν βέλτιστα ἔχῃ:

alla akeo men pote ek biblion tis os-2 phemi anagignosko kai lego os-2 ara noos eimi o diakosmeo te kai pas aitios outos de-2 o aitia ezomai te kai dokeo ego tropos-2 tis eu echo o o noos eimi pas aitios kai ageomai ei outos outos-2 echo o ge noos kosmeo pas kosmeo kai ekastos tithemi outos ope an beltistos echo


Plato, Phaedo 97 (DIORISIS sentence 862)

εἰ οὖν τις βούλοιτο τὴν αἰτίαν εὑρεῖν περὶ ἑκάστου ὅπῃ γίγνεται ἢ ἀπόλλυται ἢ ἔστι, τοῦτο δεῖν περὶ αὐτοῦ εὑρεῖν, ὅπῃ βέλτιστον αὐτῷ ἐστιν ἢ εἶναι ἢ ἄλλο ὁτιοῦν πάσχειν ἢ ποιεῖν:

ei oun tis boulomai o aitia eurisko peri ekastos ope gignomai ee apollumi ee eimi outos deo peri autos eurisko ope beltistos autos eimi ee eimi ee allos otioun pascho ee poieo


Plato, Phaedo 97 (DIORISIS sentence 863)

ἐκ δὲ δὴ τοῦ λόγου τούτου οὐδὲν ἄλλο σκοπεῖν προσήκειν ἀνθρώπῳ καὶ περὶ αὐτοῦ ἐκείνου καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἀλλʼ ἢ τὸ ἄριστον καὶ τὸ βέλτιστον.

ek de de-2 o logos outos oudeis allos skopao proseko anthropos kai peri autos ekeinos kai peri o allos alla ee o ariston kai o beltistos


Plato, Phaedo 97 (DIORISIS sentence 864)

ἀναγκαῖον δὲ εἶναι τὸν αὐτὸν τοῦτον καὶ τὸ χεῖρον εἰδέναι:

anagkaios de eimi o autos outos kai o cheiron oida


Plato, Phaedo 97 (DIORISIS sentence 865)

τὴν αὐτὴν γὰρ εἶναι ἐπιστήμην περὶ αὐτῶν.


Plato, Phaedo 97 (DIORISIS sentence 866)

ταῦτα δὴ λογιζόμενος ἅσμενος ηὑρηκέναι ᾤμην διδάσκαλον τῆς αἰτίας περὶ τῶν ὄντων κατὰ νοῦν ἐμαυτῷ, τὸν καί μοι φράσειν πρῶτον μὲν πότερον ἡ γῆ πλατεῖά ἐστιν ἢ στρογγύλη, ἐπειδὴ δὲ φράσειεν, ἐπεκδιηγήσεσθαι τὴν αἰτίαν καὶ τὴν ἀνάγκην, λέγοντα τὸ ἄμεινον καὶ ὅτι αὐτὴν ἄμεινον ἦν τοιαύτην εἶναι:

outos de-2 logizomai asmenos eurisko oiomai didaskalos o aitia peri o eimi kata noos emautou o kai ego phrazo proteros men poteros o ge-2 platus eimi ee stroggulos epei de phrazo epekdiegeomai o aitia kai o anagke lego o ameinon kai ostis autos ameinon eimi toioutos eimi


Plato, Phaedo 97 (DIORISIS sentence 867)

καὶ εἰ ἐν μέσῳ φαίη εἶναι αὐτήν, ἐπεκδιηγήσεσθαι ὡς ἄμεινον ἦν αὐτὴν ἐν μέσῳ εἶναι:

kai ei en mesos phemi eimi autos epekdiegeomai os-2 ameinon eimi autos en mesos eimi


Plato, Phaedo 97 (DIORISIS sentence 868)

καὶ εἴ μοι ταῦτα ἀποφαίνοι, παρεσκευάσμην ὡς οὐκέτι ποθεσόμενος αἰτίας ἄλλο εἶδος.

kai ei ego outos apophaino paraskeuazo os-2 ouketi potheo aitia allos eidos


Plato, Phaedo 98 (DIORISIS sentence 869)

καὶ δὴ καὶ περὶ ἡλίου οὕτω παρεσκευάσμην ὡσαύτως πευσόμενος, καὶ σελήνης καὶ τῶν ἄλλων ἄστρων, τάχους τε πέρι πρὸς ἄλληλα καὶ τροπῶν καὶ τῶν ἄλλων παθημάτων, πῇ ποτε ταῦτʼ ἄμεινόν ἐστιν ἕκαστον καὶ ποιεῖν καὶ πάσχειν ἃ πάσχει.

kai de-2 kai peri elios outos-2 paraskeuazo osautos punthanomai kai selene kai o allos astron tachos te peri pros allelon kai tropeo kai o allos pathema-2 pe pote outos ameinon eimi ekastos kai poieo kai pascho os pascho


Plato, Phaedo 98 (DIORISIS sentence 870)

οὐ γὰρ ἄν ποτε αὐτὸν ᾤμην, φάσκοντά γε ὑπὸ νοῦ αὐτὰ κεκοσμῆσθαι, ἄλλην τινὰ αὐτοῖς αἰτίαν ἐπενεγκεῖν ἢ ὅτι βέλτιστον αὐτὰ οὕτως ἔχειν ἐστὶν ὥσπερ ἔχει:

ou gar an pote autos oiomai phasko ge upo noos autos kosmeo allos tis autos aitia epiphero ee ostis beltistos autos outos-2 echo eimi osper-2 echo


Plato, Phaedo 98 (DIORISIS sentence 871)

ἑκάστῳ οὖν αὐτῶν ἀποδιδόντα τὴν αἰτίαν καὶ κοινῇ πᾶσι τὸ ἑκάστῳ βέλτιστον ᾤμην καὶ τὸ κοινὸν πᾶσιν ἐπεκδιηγήσεσθαι ἀγαθόν:

ekastos oun autos apodidomi o aitia kai koine pas o ekastos beltistos oiomai kai o koinos pas epekdiegeomai agathos


Plato, Phaedo 98 (DIORISIS sentence 872)

καὶ οὐκ ἂν ἀπεδόμην πολλοῦ τὰς ἐλπίδας, ἀλλὰ πάνυ σπουδῇ λαβὼν τὰς βίβλους ὡς τάχιστα οἷός τʼ ἦ ἀνεγίγνωσκον, ἵνʼ ὡς τάχιστα εἰδείην τὸ βέλτιστον καὶ τὸ χεῖρον.

kai ou an apodidomi polus o elpis alla panu spoude lambano o biblos os-2 tachistos oios-2 te e-2 anagignosko ina os-2 tachistos oida o beltistos kai o cheiron


Plato, Phaedo 98 (DIORISIS sentence 873)

ἀπὸ δὴ θαυμαστῆς ἐλπίδος, ὦ ἑταῖρε, ᾠχόμην φερόμενος, ἐπειδὴ προϊὼν καὶ ἀναγιγνώσκων ὁρῶ ἄνδρα τῷ μὲν νῷ οὐδὲν χρώμενον οὐδέ τινας αἰτίας ἐπαιτιώμενον εἰς τὸ διακοσμεῖν τὰ πράγματα, ἀέρας δὲ καὶ αἰθέρας καὶ ὕδατα αἰτιώμενον καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ ἄτοπα.

apo de-2 thaumastos elpis o-2 etairos oichomai phero epei proeimi1 kai anagignosko orao aner o men noos oudeis chraomai oude tis aitia epaitiaomai eis o diakosmeo o pragma aer de kai aither kai udor aitiaomai kai allos polus kai atopos


Plato, Phaedo 98 (DIORISIS sentence 874)

καί μοι ἔδοξεν ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ ἂν εἴ τις λέγων ὅτι πάντα ὅσα πράττει νῷ πράττει, κἄπειτα ἐπιχειρήσας λέγειν τὰς αἰτίας ἑκάστων ὧν πράττω, λέγοι πρῶτον μὲν ὅτι διὰ ταῦτα νῦν ἐνθάδε κάθημαι, ὅτι σύγκειταί μου τὸ σῶμα ἐξ ὀστῶν καὶ νεύρων, καὶ τὰ μὲν ὀστᾶ ἐστιν στερεὰ καὶ διαφυὰς ἔχει χωρὶς ἀπʼ ἀλλήλων, τὰ δὲ νεῦρα οἷα ἐπιτείνεσθαι καὶ ἀνίεσθαι, περιαμπέχοντα τὰ ὀστᾶ μετὰ τῶν σαρκῶν καὶ δέρματος ὃ συνέχει αὐτά:

kai ego dokeo omoios pascho osper-2 an ei tis lego ostis pas osos prasso noos prasso epeita epicheireo lego o aitia ekastos os prasso lego proteros men ostis dia outos nun enthade kathemai ostis sugkeimai ego o soma ek osteon kai neuroo kai o men osteon eimi stereos kai diaphuas echo choris apo allelon o de neuron oios-2 epiteino kai aniemi periampecho o osteon meta o sarx kai derma os sugcheo autos


Plato, Phaedo 98 (DIORISIS sentence 875)

αἰωρουμένων οὖν τῶν ὀστῶν ἐν ταῖς αὑτῶν συμβολαῖς χαλῶντα καὶ συντείνοντα τὰ νεῦρα κάμπτεσθαί που ποιεῖ οἷόν τʼ εἶναι ἐμὲ νῦν τὰ μέλη, καὶ διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν συγκαμφθεὶς ἐνθάδε κάθημαι:

aioreo-2 oun o osteon en o eautou sumbole chalao kai sunteino o neuron kampto pou poieo oios-2 te eimi ego nun o mele kai dia outos o aitia sugkampto enthade kathemai


Plato, Phaedo 98 (DIORISIS sentence 876)

καὶ αὖ περὶ τοῦ διαλέγεσθαι ὑμῖν ἑτέρας τοιαύτας αἰτίας λέγοι, φωνάς τε καὶ ἀέρας καὶ ἀκοὰς καὶ ἄλλα μυρία τοιαῦτα αἰτιώμενος, ἀμελήσας τὰς ὡς ἀληθῶς αἰτίας λέγειν, ὅτι, ἐπειδὴ ἔδοξε βέλτιον εἶναι ἐμοῦ καταψηφίσασθαι, διὰ ταῦτα δὴ καὶ ἐμοὶ βέλτιον αὖ δέδοκται ἐνθάδε καθῆσθαι, καὶ δικαιότερον παραμένοντα ὑπέχειν τὴν δίκην ἣν ἂν κελεύσωσιν:

kai au peri o dialego su eteros toioutos aitia lego phone te kai aer kai akoe kai allos murios toioutos aitiaomai ameleo o os-2 alethes aitia lego ostis epei dokeo beltion eimi ego katapsephizomai dia outos de-2 kai ego beltion au dokeo enthade kathemai kai dikaios parameno upecho o dike os an keleuo


Plato, Phaedo 98 (DIORISIS sentence 877)

ἐπεὶ νὴ τὸν κύνα, ὡς ἐγᾦμαι, πάλαι ἂν ταῦτα τὰ νεῦρα καὶ τὰ ὀστᾶ ἢ περὶ ἢ ἦν, ὑπὸ δόξης φερόμενα τοῦ βελτίστου, εἰ μὴ δικαιότερον ᾤμην καὶ κάλλιον εἶναι πρὸ τοῦ φεύγειν τε καὶ ἀποδιδράσκειν ὑπέχειν τῇ πόλει δίκην ἥντινʼ ἂν τάττῃ.

epei ne-2 o kuon os-2 oiomai palai an outos o neuron kai o osteon ee peri ee eimi upo doxa phero o beltistos ei me dikaios oiomai kai kallion eimi pro o pheugo te kai apodidrasko upecho o polis dike ostis an tasso


Plato, Phaedo 99 (DIORISIS sentence 878)

ἀλλʼ αἴτια μὲν τὰ τοιαῦτα καλεῖν λίαν ἄτοπον:

alla aitios men o toioutos kaleo lian atopos


Plato, Phaedo 99 (DIORISIS sentence 879)

εἰ δέ τις λέγοι ὅτι ἄνευ τοῦ τὰ τοιαῦτα ἔχειν καὶ ὀστᾶ καὶ νεῦρα καὶ ὅσα ἄλλα ἔχω οὐκ ἂν οἷός τʼ ἦ ποιεῖν τὰ δόξαντά μοι, ἀληθῆ ἂν λέγοι:

ei de tis lego ostis aneu o o toioutos echo kai osteon kai neuron kai osos allos echo ou an oios-2 te e-2 poieo o dokeo ego alethes an lego


Plato, Phaedo 99 (DIORISIS sentence 880)

ὡς μέντοι διὰ ταῦτα ποιῶ ἃ ποιῶ, καὶ ταῦτα νῷ πράττων, ἀλλʼ οὐ τῇ τοῦ βελτίστου αἱρέσει, πολλὴ ἂν καὶ μακρὰ ῥᾳθυμία εἴη τοῦ λόγου.

os-2 mentoi dia outos poieo os poieo kai outos noos prasso alla ou o o beltistos airesis polus an kai makros rathumia aio o logos


Plato, Phaedo 99 (DIORISIS sentence 881)

τὸ γὰρ μὴ διελέσθαι οἷόν τʼ εἶναι ὅτι ἄλλο μέν τί ἐστι τὸ αἴτιον τῷ ὄντι, ἄλλο δὲ ἐκεῖνο ἄνευ οὗ τὸ αἴτιον οὐκ ἄν ποτʼ εἴη αἴτιον:

o gar me diaireo oios-2 te eimi ostis allos men tis-2 eimi o aitios o eimi allos de ekeinos aneu e o aitios ou an pote aio aitios


Plato, Phaedo 99 (DIORISIS sentence 882)

ὃ δή μοι φαίνονται ψηλαφῶντες οἱ πολλοὶ ὥσπερ ἐν σκότει, ἀλλοτρίῳ ὀνόματι προσχρώμενοι, ὡς αἴτιον αὐτὸ προσαγορεύειν.

os de-2 ego phaino pselaphao o polus osper-2 en skotos allotrios onoma proschraomai os-2 aitios autos prosagoreuo


Plato, Phaedo 99 (DIORISIS sentence 883)

διὸ δὴ καὶ ὁ μέν τις δίνην περιτιθεὶς τῇ γῇ ὑπὸ τοῦ οὐρανοῦ μένειν δὴ ποιεῖ τὴν γῆν, ὁ δὲ ὥσπερ καρδόπῳ πλατείᾳ βάθρον τὸν ἀέρα ὑπερείδει:

dio-2 de-2 kai o men tis dine peritithemi o ge-2 upo o ouranos meno de-2 poieo o ge-2 o de osper-2 kardopos platus bathron o aer upereido


Plato, Phaedo 99 (DIORISIS sentence 884)

τὴν δὲ τοῦ ὡς οἷόν τε βέλτιστα αὐτὰ τεθῆναι δύναμιν οὕτω νῦν κεῖσθαι, ταύτην οὔτε ζητοῦσιν οὔτε τινὰ οἴονται δαιμονίαν ἰσχὺν ἔχειν, ἀλλὰ ἡγοῦνται τούτου ἄν ποτε ἰσχυρότερον καὶ ἀθανατώτερον καὶ μᾶλλον ἅπαντα συνέχοντα ἐξευρεῖν, καὶ ὡς ἀληθῶς τὸ ἀγαθὸν καὶ δέον συνδεῖν καὶ συνέχειν οὐδὲν οἴονται.

o de o os-2 oios-2 te beltistos autos tithemi dunamis outos-2 nun keo outos oute zeteo oute tis oiomai daimonios ischus echo alla egeomai outos an pote ischuros kai athanatos kai mallon apas sunochoka exeurisko kai os-2 alethes o agathos kai deo sundeomai kai sunochoka oudeis oiomai


Plato, Phaedo 99 (DIORISIS sentence 885)

ἐγὼ μὲν οὖν τῆς τοιαύτης αἰτίας ὅπῃ ποτὲ ἔχει μαθητὴς ὁτουοῦν ἥδιστʼ ἂν γενοίμην:

ego men oun o toioutos aitia ope potos echo mathetes ostis edus an gignomai


Plato, Phaedo 99 (DIORISIS sentence 886)

ἐπειδὴ δὲ ταύτης ἐστερήθην καὶ οὔτʼ αὐτὸς εὑρεῖν οὔτε παρʼ ἄλλου μαθεῖν οἷός τε ἐγενόμην, τὸν δεύτερον πλοῦν ἐπὶ τὴν τῆς αἰτίας ζήτησιν ᾗ πεπραγμάτευμαι βούλει σοι, ἔφη, ἐπίδειξιν ποιήσωμαι, ὦ ὑπερφυῶς μὲν οὖν, ἔφη, ὡς βούλομαι.

epei de outos stereo kai oute autos eurisko oute para allos manthano oios-2 te gignomai o deuteros ploos epi o o aitia zetesis os pragmateuomai boulomai su phemi epideixis poieo o-2 uperphues men oun phemi os-2 boulomai


Plato, Phaedo 99 (DIORISIS sentence 887)

ἔδοξε τοίνυν μοι, ἦ δʼ ὅς, μετὰ ταῦτα, ἐπειδὴ ἀπειρήκη τὰ ὄντα σκοπῶν, δεῖν εὐλαβηθῆναι μὴ πάθοιμι ὅπερ οἱ τὸν ἥλιον ἐκλείποντα θεωροῦντες καὶ σκοπούμενοι πάσχουσιν:

dokeo toinun ego e-2 de os meta outos epei apeipon o eimi skope deo eulabeomai me pascho osper e o elios ekleipo theoreo-2 kai skopao pascho


Plato, Phaedo 99 (DIORISIS sentence 888)

διαφθείρονται γάρ που ἔνιοι τὰ ὄμματα, ἐὰν μὴ ἐν ὕδατι ἤ τινι τοιούτῳ σκοπῶνται τὴν εἰκόνα αὐτοῦ.

diaphtheiro gar pou enioi o omma ean me en udor ee tis toioutos skopao o eikon autos


Plato, Phaedo 99 (DIORISIS sentence 889)

τοιοῦτόν τι καὶ ἐγὼ διενοήθην, καὶ ἔδεισα μὴ παντάπασι τὴν ψυχὴν τυφλωθείην βλέπων πρὸς τὰ πράγματα τοῖς ὄμμασι καὶ ἑκάστῃ τῶν αἰσθήσεων ἐπιχειρῶν ἅπτεσθαι αὐτῶν.

toioutos tis kai ego dianoeomai kai deido me pantapasi o psyche tuphloo blepo pros o pragma o omma kai ekastos o aisthesis epicheireo apto autos


Plato, Phaedo 99 (DIORISIS sentence 890)

ἔδοξε δή μοι χρῆναι εἰς τοὺς λόγους καταφυγόντα ἐν ἐκείνοις σκοπεῖν τῶν ὄντων τὴν ἀλήθειαν.

dokeo de-2 ego chre eis o logos katapheugo en ekeinos skopao o eimi o aletheia