Plato, Phaedrus 249 (DIORISIS sentence 423)

αἱ δὲ ἄλλαι, ὅταν τὸν πρῶτον βίον τελευτήσωσιν, κρίσεως ἔτυχον, κριθεῖσαι δὲ αἱ μὲν εἰς τὰ ὑπὸ γῆς δικαιωτήρια ἐλθοῦσαι δίκην ἐκτίνουσιν, αἱ δʼ εἰς τοὐρανοῦ τινα τόπον ὑπὸ τῆς Δίκης κουφισθεῖσαι διάγουσιν ἀξίως οὗ ἐν ἀνθρώπου εἴδει ἐβίωσαν βίου.

o de allos otan o proteros bios-2 teleutao krisis tugchano krino de o men eis o upo ge-2 dikaioterion erchomai dike ektino o de eis ouranos tis topos upo o dike-2 kouphizo diago axios e en anthropos eidos bioo bios-2


Plato, Phaedrus 249 (DIORISIS sentence 424)

τῷ δὲ χιλιοστῷ ἀμφότεραι ἀφικνούμεναι ἐπὶ κλήρωσίν τε καὶ αἵρεσιν τοῦ δευτέρου βίου αἱροῦνται ὃν ἂν θέλῃ ἑκάστη:

o de chiliostos amphoteros aphikneomai epi klerosis te kai airesis o deuteros bios-2 aireo os an ethelo ekastos


Plato, Phaedrus 249 (DIORISIS sentence 425)

ἔνθα καὶ εἰς θηρίου βίον ἀνθρωπίνη ψυχὴ ἀφικνεῖται, καὶ ἐκ θηρίου ὅς ποτε ἄνθρωπος ἦν πάλιν εἰς ἄνθρωπον.

entha kai eis therion bios-2 anthropinos psyche aphikneomai kai ek therion os pote anthropos eimi palin eis anthropos


Plato, Phaedrus 249 (DIORISIS sentence 426)

οὐ γὰρ ἥ γε μήποτε ἰδοῦσα τὴν ἀλήθειαν εἰς τόδε ἥξει τὸ σχῆμα.

ou gar os ge mepote eidon o aletheia eis ode eko o schema-2


Plato, Phaedrus 249 (DIORISIS sentence 427)

δεῖ γὰρ ἄνθρωπον συνιέναι κατʼ εἶδος λεγόμενον, ἐκ πολλῶν ἰὸν αἰσθήσεων εἰς ἓν λογισμῷ συναιρούμενον:

deomai gar anthropos suneimi kata eidos lego ek polus ios aisthesis eis eis-2 logismos sunaireo


Plato, Phaedrus 249 (DIORISIS sentence 428)

τοῦτο δʼ ἐστὶν ἀνάμνησις ἐκείνων ἅ ποτʼ εἶδεν ἡμῶν ἡ ψυχὴ συμπορευθεῖσα θεῷ καὶ ὑπεριδοῦσα ἃ νῦν εἶναί φαμεν, καὶ ἀνακύψασα εἰς τὸ ὂν ὄντως.

outos de eimi anamnesis ekeinos os pote eidon ego o psyche sumporeuomai theos kai upereidon os nun eimi phemi kai anakupto eis o eimi ontos


Plato, Phaedrus 249 (DIORISIS sentence 429)

διὸ δὴ δικαίως μόνη πτεροῦται ἡ τοῦ φιλοσόφου διάνοια:

dio-2 de-2 dikaios monos pteroo o o philosophos dianoia


Plato, Phaedrus 249 (DIORISIS sentence 430)

πρὸς γὰρ ἐκείνοις ἀεί ἐστιν μνήμῃ κατὰ δύναμιν, πρὸς οἷσπερ θεὸς ὢν θεῖός ἐστιν.

pros gar ekeinos aei eimi mneme kata dunamis pros os theos eimi theios eimi


Plato, Phaedrus 249 (DIORISIS sentence 431)

τοῖς δὲ δὴ τοιούτοις ἀνὴρ ὑπομνήμασιν ὀρθῶς χρώμενος, τελέους ἀεὶ τελετὰς τελούμενος, τέλεος ὄντως μόνος γίγνεται:

o de de-2 toioutos aner upomnema orthos chraomai teleios aei telete tello telos ontos monos gignomai


Plato, Phaedrus 249 (DIORISIS sentence 432)

ἐξιστάμενος δὲ τῶν ἀνθρωπίνων σπουδασμάτων καὶ πρὸς τῷ θείῳ γιγνόμενος, νουθετεῖται μὲν ὑπὸ τῶν πολλῶν ὡς παρακινῶν, ἐνθουσιάζων δὲ λέληθεν τοὺς πολλούς.

existemi de o anthropinos spoudasma kai pros o theios gignomai noutheteo men upo o polus os-2 parakineo enthousiazo de lanthano o polus


Plato, Phaedrus 249 (DIORISIS sentence 433)

ἔστι δὴ οὖν δεῦρο ὁ πᾶς ἥκων λόγος περὶ τῆς τετάρτης μανίας— ἣν ὅταν τὸ τῇδέ τις ὁρῶν κάλλος, τοῦ ἀληθοῦς ἀναμιμνῃσκόμενος, πτερῶταί τε καὶ ἀναπτερούμενος προθυμούμενος ἀναπτέσθαι, ἀδυνατῶν δέ, ὄρνιθος δίκην βλέπων ἄνω, τῶν κάτω δὲ ἀμελῶν, αἰτίαν ἔχει ὡς μανικῶς διακείμενος— ὡς ἄρα αὕτη πασῶν τῶν ἐνθουσιάσεων ἀρίστη τε καὶ ἐξ ἀρίστων τῷ τε ἔχοντι καὶ τῷ κοινωνοῦντι αὐτῆς γίγνεται, καὶ ὅτι ταύτης μετέχων τῆς μανίας ὁ ἐρῶν τῶν καλῶν ἐραστὴς καλεῖται.

eimi de-2 oun deuro o pas eko logos peri o tetartos mania2 os otan o ode tis orao kallos o alethes anamimnesko pteroo te kai anapteroo prothumeomai anapetomai adunateo de ornis dike blepo ano o katos de ameles1 aitia echo os-2 manikos diakeimai os-2 ara outos pas o enthousiasis aristos te kai ek aristos o te echo kai o koinoneo autos gignomai kai ostis outos metecho o mania2 o erao1 o kale erastes kaleo


Plato, Phaedrus 250 (DIORISIS sentence 434)

καθάπερ γὰρ εἴρηται, πᾶσα μὲν ἀνθρώπου ψυχὴ φύσει τεθέαται τὰ ὄντα, ἢ οὐκ ἂν ἦλθεν εἰς τόδε τὸ ζῷον:

katha gar eromai pas men anthropos psyche phusis theaomai o eimi ee ou an erchomai eis ode o zoion-2


Plato, Phaedrus 250 (DIORISIS sentence 435)

ἀναμιμνῄσκεσθαι δὲ ἐκ τῶνδε ἐκεῖνα οὐ ῥᾴδιον ἁπάσῃ, οὔτε ὅσαι βραχέως εἶδον τότε τἀκεῖ, οὔθʼ αἳ δεῦρο πεσοῦσαι ἐδυστύχησαν, ὥστε ὑπό τινων ὁμιλιῶν ἐπὶ τὸ ἄδικον τραπόμεναι λήθην ὧν τότε εἶδον ἱερῶν ἔχειν.

anamimnesko de ek ode ekeinos ou raidion apas oute osos brachus eidon tote akeomai oute os deuro pipto dustucheo oste-2 upo tis omilia epi o adikos trepo lanthano os tote eidon iera echo


Plato, Phaedrus 250 (DIORISIS sentence 436)

ὀλίγαι δὴ λείπονται αἷς τὸ τῆς μνήμης ἱκανῶς πάρεστιν:

oligos de-2 leipo os o o mneme ikanos pareimi


Plato, Phaedrus 250 (DIORISIS sentence 437)

αὗται δέ, ὅταν τι τῶν ἐκεῖ ὁμοίωμα ἴδωσιν, ἐκπλήττονται καὶ οὐκέτʼ ἐν αὑτῶν γίγνονται, ὃ δʼ ἔστι τὸ πάθος ἀγνοοῦσι διὰ τὸ μὴ ἱκανῶς διαισθάνεσθαι.

outos de otan tis o ekei omoioma eidon ekplesso kai ouketi en eautou gignomai os de eimi o pathos agnoeo dia o me ikanos diaisthanomai


Plato, Phaedrus 250 (DIORISIS sentence 438)

δικαιοσύνης μὲν οὖν καὶ σωφροσύνης καὶ ὅσα ἄλλα τίμια ψυχαῖς οὐκ ἔνεστι φέγγος οὐδὲν ἐν τοῖς τῇδε ὁμοιώμασιν, ἀλλὰ διʼ ἀμυδρῶν ὀργάνων μόγις αὐτῶν καὶ ὀλίγοι ἐπὶ τὰς εἰκόνας ἰόντες θεῶνται τὸ τοῦ εἰκασθέντος γένος:

dikaiosune men oun kai sophrosune kai osos allos timios psyche ou eneimi pheggos oudeis en o ode omoioma alla dia amudros organon mogis autos kai oligos epi o eikon eimi-2 theaomai o o eikazo genos


Plato, Phaedrus 250 (DIORISIS sentence 439)

κάλλος δὲ τότʼ ἦν ἰδεῖν λαμπρόν, ὅτε σὺν εὐδαίμονι χορῷ μακαρίαν ὄψιν τε καὶ θέαν, ἑπόμενοι μετὰ μὲν Διὸς ἡμεῖς, ἄλλοι δὲ μετʼ ἄλλου θεῶν, εἶδόν τε καὶ ἐτελοῦντο τῶν τελετῶν ἣν θέμις λέγειν μακαριωτάτην, ἣν ὠργιάζομεν ὁλόκληροι μὲν αὐτοὶ ὄντες καὶ ἀπαθεῖς κακῶν ὅσα ἡμᾶς ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ ὑπέμενεν, ὁλόκληρα δὲ καὶ ἁπλᾶ καὶ ἀτρεμῆ καὶ εὐδαίμονα φάσματα μυούμενοί τε καὶ ἐποπτεύοντες ἐν αὐγῇ καθαρᾷ, καθαροὶ ὄντες καὶ ἀσήμαντοι τούτου ὃ νῦν δὴ σῶμα περιφέροντες ὀνομάζομεν, ὀστρέου τρόπον δεδεσμευμένοι.

kallos de tote eimi eidon lampros ote sun eudaimon choros-2 makarios-2 opsis te kai thea epomai meta men zeus ego allos de meta allos thea eidon te kai teleo o telete os themis lego makarios-2 os orgiazo olokleros men autos eimi kai apatheo kakos osos ego en usteros chronos upomeno olokleros de kai aploos kai atremes kai eudaimon phasma muao te kai epopteuo en auge katharos katharos eimi kai asemantos outos os nun de-2 soma periphero onomazo ostreon tropos-2 desmeuo


Plato, Phaedrus 250 (DIORISIS sentence 440)

ταῦτα μὲν οὖν μνήμῃ κεχαρίσθω, διʼ ἣν πόθῳ τῶν τότε νῦν μακρότερα εἴρηται:

outos men oun mneme charizomai dia os pothos o tote nun makros eromai


Plato, Phaedrus 250 (DIORISIS sentence 441)

περὶ δὲ κάλλους, ὥσπερ εἴπομεν, μετʼ ἐκείνων τε ἔλαμπεν ὄν, δεῦρό τʼ ἐλθόντες κατειλήφαμεν αὐτὸ διὰ τῆς ἐναργεστάτης αἰσθήσεως τῶν ἡμετέρων στίλβον ἐναργέστατα.

peri de kallos osper-2 eipon meta ekeinos te lampo eimi deuro te erchomai katalambano autos dia o enarges aisthesis o emeteros stilbon enarges


Plato, Phaedrus 250 (DIORISIS sentence 442)

ὄψις γὰρ ἡμῖν ὀξυτάτη τῶν διὰ τοῦ σώματος ἔρχεται αἰσθήσεων, ᾗ φρόνησις οὐχ ὁρᾶται— δεινοὺς γὰρ ἂν παρεῖχεν ἔρωτας, εἴ τι τοιοῦτον ἑαυτῆς ἐναργὲς εἴδωλον παρείχετο εἰς ὄψιν ἰόν— καὶ τἆλλα ὅσα ἐραστά:

opsis gar ego oxus o dia o soma erchomai aisthesis os phronesis ou orao deinos gar an parecho eros-3 ei tis toioutos eautou enarges eidolon parecho eis opsis ios kai allos osos erastes


Plato, Phaedrus 250 (DIORISIS sentence 443)

νῦν δὲ κάλλος μόνον ταύτην ἔσχε μοῖραν, ὥστʼ ἐκφανέστατον εἶναι καὶ ἐρασμιώτατον.

nun de kallos monos outos echo moira oste-2 ekphanes eimi kai erasmios


Plato, Phaedrus 251 (DIORISIS sentence 444)

ὁ μὲν οὖν μὴ νεοτελὴς ἢ διεφθαρμένος οὐκ ὀξέως ἐνθένδε ἐκεῖσε φέρεται πρὸς αὐτὸ τὸ κάλλος, θεώμενος αὐτοῦ τὴν τῇδε ἐπωνυμίαν, ὥστʼ οὐ σέβεται προσορῶν, ἀλλʼ ἡδονῇ παραδοὺς τετράποδος νόμον βαίνειν ἐπιχειρεῖ καὶ παιδοσπορεῖν, καὶ ὕβρει προσομιλῶν οὐ δέδοικεν οὐδʼ αἰσχύνεται παρὰ φύσιν ἡδονὴν διώκων:

o men oun me neoteles ee diaphtheiro ou oxeos enthende ekeise phero pros autos o kallos theaomai autos o ode eponumia oste-2 ou sebomai prosorao alla edona paradidomi tetrapous nomos-2 baino epicheireo kai paidosporeo kai ubris prosomileo ou deido oude aischuno para phusis edona dioko


Plato, Phaedrus 251 (DIORISIS sentence 445)

ὁ δὲ ἀρτιτελής, ὁ τῶν τότε πολυθεάμων, ὅταν θεοειδὲς πρόσωπον ἴδῃ κάλλος εὖ μεμιμημένον ἤ τινα σώματος ἰδέαν, πρῶτον μὲν ἔφριξε καί τι τῶν τότε ὑπῆλθεν αὐτὸν δειμάτων, εἶτα προσορῶν ὡς θεὸν σέβεται, καὶ εἰ μὴ ἐδεδίει τὴν τῆς σφόδρα μανίας δόξαν, θύοι ἂν ὡς ἀγάλματι καὶ θεῷ τοῖς παιδικοῖς.

o de artiteles o o tote polutheamon otan theoeides prosopon eidon kallos eu mimeomai ee tis soma idea proteros men phrisso kai tis o tote uperchomai autos deima eita prosorao os-2 theos sebomai kai ei me deido o o sphodra mania2 doxa thuo an os-2 agalma kai theos o paidikon


Plato, Phaedrus 251 (DIORISIS sentence 446)

ἰδόντα δʼ αὐτὸν οἷον ἐκ τῆς φρίκης μεταβολή τε καὶ ἱδρὼς καὶ θερμότης ἀήθης λαμβάνει:

eidon de autos oios-2 ek o phrike-2 metabole te kai idros kai thermotes aethes lambano


Plato, Phaedrus 251 (DIORISIS sentence 447)

δεξάμενος γὰρ τοῦ κάλλους τὴν ἀπορροὴν διὰ τῶν ὀμμάτων ἐθερμάνθη ᾗ ἡ τοῦ πτεροῦ φύσις ἄρδεται, θερμανθέντος δὲ ἐτάκη τὰ περὶ τὴν ἔκφυσιν, ἃ πάλαι ὑπὸ σκληρότητος συμμεμυκότα εἶργε μὴ βλαστάνειν, ἐπιρρυείσης δὲ τῆς τροφῆς ᾤδησέ τε καὶ ὥρμησε φύεσθαι ἀπὸ τῆς ῥίζης ὁ τοῦ πτεροῦ καυλὸς ὑπὸ πᾶν τὸ τῆς ψυχῆς εἶδος:

dechomai gar o kallos o aporroe dia o omma thermaino os o o pteron phusis ardo thermaino de teko o peri o ekphusis os palai upo sklerotes summuo ergo me blastano epirreo de o tropheus oidao te kai ormao phuo apo o riza o o pteron kaulos upo pas o o psyche eidos


Plato, Phaedrus 251 (DIORISIS sentence 448)

πᾶσα γὰρ ἦν τὸ πάλαι πτερωτή.


Plato, Phaedrus 251 (DIORISIS sentence 449)

ζεῖ οὖν ἐν τούτῳ ὅλη καὶ ἀνακηκίει, καὶ ὅπερ τὸ τῶν ὀδοντοφυούντων πάθος περὶ τοὺς ὀδόντας γίγνεται ὅταν ἄρτι φύωσιν, κνῆσίς τε καὶ ἀγανάκτησις περὶ τὰ οὖλα, ταὐτὸν δὴ πέπονθεν ἡ τοῦ πτεροφυεῖν ἀρχομένου ψυχή:

zeo oun en outos olos kai anakekio kai osper o o odontophueo pathos peri o odous gignomai otan arti phuo knesis te kai aganaktesis peri o oulon tautos-2 de-2 pascho o o pterophueo archo psyche


Plato, Phaedrus 251 (DIORISIS sentence 450)

ζεῖ τε καὶ ἀγανακτεῖ καὶ γαργαλίζεται φύουσα τὰ πτερά.

zeo te kai aganakteo kai gargalizo phuo o pteron


Plato, Phaedrus 251 (DIORISIS sentence 451)

ὅταν μὲν οὖν βλέπουσα πρὸς τὸ τοῦ παιδὸς κάλλος, ἐκεῖθεν μέρη ἐπιόντα καὶ ῥέοντʼ— ἃ δὴ διὰ ταῦτα ἵμερος καλεῖται— δεχομένη ἄρδηταί τε καὶ θερμαίνηται, λωφᾷ τε τῆς ὀδύνης καὶ γέγηθεν:

otan men oun blepo pros o o pais kallos ekeithen mera-2 epeimi kai reomai os de-2 dia outos imeros kaleo dechomai ardo te kai thermaino lophao te o odune kai getheo


Plato, Phaedrus 251 (DIORISIS sentence 452)

ὅταν δὲ χωρὶς γένηται καὶ αὐχμήσῃ, τὰ τῶν διεξόδων στόματα ᾗ τὸ πτερὸν ὁρμᾷ, συναυαινόμενα μύσαντα ἀποκλῄει τὴν βλάστην τοῦ πτεροῦ, ἡ δʼ ἐντὸς μετὰ τοῦ ἱμέρου ἀποκεκλῃμένη, πηδῶσα οἷον τὰ σφύζοντα, τῇ διεξόδῳ ἐγχρίει ἑκάστη τῇ καθʼ αὑτήν, ὥστε πᾶσα κεντουμένη κύκλῳ ἡ ψυχὴ οἰστρᾷ καὶ ὀδυνᾶται, μνήμην δʼ αὖ ἔχουσα τοῦ καλοῦ γέγηθεν.

otan de choris gignomai kai auchmao o o diexodos stoma os o pteron orme sunauaino muo apokleio o blaste o pteron o de entos meta o imeros apokleio pedao-2 oios-2 o sphuzo o diexodos egchrio ekastos o kata eautou oste-2 pas kentao kuklos o psyche oistrao kai odunao mneme de au echo o kaleo getheo


Plato, Phaedrus 251 (DIORISIS sentence 453)

ἐκ δὲ ἀμφοτέρων μεμειγμένων ἀδημονεῖ τε τῇ ἀτοπίᾳ τοῦ πάθους καὶ ἀποροῦσα λυττᾷ, καὶ ἐμμανὴς οὖσα οὔτε νυκτὸς δύναται καθεύδειν οὔτε μεθʼ ἡμέραν οὗ ἂν ᾖ μένειν, θεῖ δὲ ποθοῦσα ὅπου ἂν οἴηται ὄψεσθαι τὸν ἔχοντα τὸ κάλλος:

ek de amphoteros mignumi ademoneo te o atopia o pathos kai aphorao lussao kai emmanes eimi oute nux dunamai katheudo oute meta emera e an eimi meno theo de potheo opou an oiomai orao o echo o kallos


Plato, Phaedrus 251 (DIORISIS sentence 454)

ἰδοῦσα δὲ καὶ ἐποχετευσαμένη ἵμερον ἔλυσε μὲν τὰ τότε συμπεφραγμένα, ἀναπνοὴν δὲ λαβοῦσα κέντρων τε καὶ ὠδίνων ἔληξεν, ἡδονὴν δʼ αὖ ταύτην γλυκυτάτην ἐν τῷ παρόντι καρποῦται.

eidon de kai epocheteuo imeros eluo men o tote sumphrasso anapnoe de lambano kentron te kai odis lego-2 edona de au outos glukus en o pareimi karpoo


Plato, Phaedrus 252 (DIORISIS sentence 455)

ὅθεν δὴ ἑκοῦσα εἶναι οὐκ ἀπολείπεται, οὐδέ τινα τοῦ καλοῦ περὶ πλείονος ποιεῖται, ἀλλὰ μητέρων τε καὶ ἀδελφῶν καὶ ἑταίρων πάντων λέλησται, καὶ οὐσίας διʼ ἀμέλειαν ἀπολλυμένης παρʼ οὐδὲν τίθεται, νομίμων δὲ καὶ εὐσχημόνων, οἷς πρὸ τοῦ ἐκαλλωπίζετο, πάντων καταφρονήσασα δουλεύειν ἑτοίμη καὶ κοιμᾶσθαι ὅπου ἂν ἐᾷ τις ἐγγυτάτω τοῦ πόθου:

othen de-2 ekon eimi ou apoleipo oude tis o kaleo peri pleion poieo alla meter te kai adelphe kai etairos pas lanthano kai ousia dia ameleia apollumi para oudeis tithemi nomimos de kai euschemon os pro o kallopizo pas kataphroneo douleuo etoimos kai koimao opou an aio tis eggus o pothos


Plato, Phaedrus 252 (DIORISIS sentence 456)

πρὸς γὰρ τῷ σέβεσθαι τὸν τὸ κάλλος ἔχοντα ἰατρὸν ηὕρηκε μόνον τῶν μεγίστων πόνων.

pros gar tis-2 sebomai o o kallos echo iatros eurisko monos o megas ponos


Plato, Phaedrus 252 (DIORISIS sentence 457)

τοῦτο δὲ τὸ πάθος, ὦ παῖ καλέ, πρὸς ὃν δή μοι ὁ λόγος, ἄνθρωποι μὲν ἔρωτα ὀνομάζουσιν, θεοὶ δὲ ὃ καλοῦσιν ἀκούσας εἰκότως διὰ νεότητα γελάσῃ.

outos de o pathos o-2 pais kalos pros os de-2 ego o logos anthropos men eros-3 onomazo theos de os kaleo akeo eoikotos dia neotes gelao


Plato, Phaedrus 252 (DIORISIS sentence 458)

λέγουσι δὲ οἶμαί τινες Ὁμηριδῶν ἐκ τῶν ἀποθέτων ἐπῶν δύο ἔπη εἰς τὸν ἔρωτα, ὧν τὸ ἕτερον ὑβριστικὸν πάνυ καὶ οὐ σφόδρα τι ἔμμετρον:

lego de oiomai tis omeridai ek o apothetos epos duo epos eis o eros-3 os o eteros ubristikos panu kai ou sphodra tis emmetros


Plato, Phaedrus 252 (DIORISIS sentence 459)

ὑμνοῦσι δὲ ὧδε— τὸν δʼ ἤτοι θνητοὶ μὲν ἔρωτα καλοῦσι ποτηνόν, ἀθάνατοι δὲ Πτέρωτα, διὰ πτεροφύτορʼ ἀνάγκην.

umneo de ode-2 o de etoi thnetos men eros-3 kaleo potenos athanatos de dia pterophutor anagke


Plato, Phaedrus 252 (DIORISIS sentence 460)

τούτοις δὴ ἔξεστι μὲν πείθεσθαι, ἔξεστιν δὲ μή:

outos de-2 exesti men peitho exesti de me


Plato, Phaedrus 252 (DIORISIS sentence 461)

ὅμως δὲ ἥ γε αἰτία καὶ τὸ πάθος τῶν ἐρώντων τοῦτο ἐκεῖνο τυγχάνει ὄν.

omos-5 de os ge aitia kai o pathos o erao1 outos ekeinos tugchano eimi


Plato, Phaedrus 252 (DIORISIS sentence 462)

τῶν μὲν οὖν Διὸς ὀπαδῶν ὁ ληφθεὶς ἐμβριθέστερον δύναται φέρειν τὸ τοῦ πτερωνύμου ἄχθος:

o men oun zeus opadeo o lambano embrithes dunamai phero o o pteronumos achthos


Plato, Phaedrus 252 (DIORISIS sentence 463)

ὅσοι δὲ Ἄρεώς τε θεραπευταὶ καὶ μετʼ ἐκείνου περιεπόλουν, ὅταν ὑπʼ Ἔρωτος ἁλῶσι καί τι οἰηθῶσιν ἀδικεῖσθαι ὑπὸ τοῦ ἐρωμένου, φονικοὶ καὶ ἕτοιμοι καθιερεύειν αὑτούς τε καὶ τὰ παιδικά.

osos de ares te therapeutes kai meta ekeinos peripoleo otan upo eros-3 aliskomai kai tis oiomai adikeo upo o eromenos phonikos kai etoimos kathiereuo eautou te kai o paidikon


Plato, Phaedrus 252 (DIORISIS sentence 464)

καὶ οὕτω καθʼ ἕκαστον θεόν, οὗ ἕκαστος ἦν χορευτής, ἐκεῖνον τιμῶν τε καὶ μιμούμενος εἰς τὸ δυνατὸν ζῇ, ἕως ἂν ᾖ ἀδιάφθορος καὶ τὴν τῇδε πρώτην γένεσιν βιοτεύῃ, καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ πρός τε τοὺς ἐρωμένους καὶ τοὺς ἄλλους ὁμιλεῖ τε καὶ προσφέρεται.

kai outos-2 kata ekastos theos e ekastos eimi choreutes ekeinos timao te kai mimeomai eis o dunatos zao eos-4 an eimi adiaphthoros kai o ode proteros genesis bioteuo kai outos o tropos-2 pros te o eromenos kai o allos omileo te kai prosphero


Plato, Phaedrus 252 (DIORISIS sentence 465)

τόν τε οὖν ἔρωτα τῶν καλῶν πρὸς τρόπου ἐκλέγεται ἕκαστος, καὶ ὡς θεὸν αὐτὸν ἐκεῖνον ὄντα ἑαυτῷ οἷον ἄγαλμα τεκταίνεταί τε καὶ κατακοσμεῖ, ὡς τιμήσων τε καὶ ὀργιάσων.

o te oun eros-3 o kale pros tropos-2 eklego ekastos kai os-2 theos autos ekeinos eimi eautou oios-2 agalma tektainomai te kai katakosmeo os-2 timao te kai orgiao


Plato, Phaedrus 252 (DIORISIS sentence 466)

οἱ μὲν δὴ οὖν Διὸς δῖόν τινα εἶναι ζητοῦσι τὴν ψυχὴν τὸν ὑφʼ αὑτῶν ἐρώμενον:

o men de-2 oun zeus dios tis eimi zeteo o psyche o upo eautou eraomai


Plato, Phaedrus 252 (DIORISIS sentence 467)

σκοποῦσιν οὖν εἰ φιλόσοφός τε καὶ ἡγεμονικὸς τὴν φύσιν, καὶ ὅταν αὐτὸν εὑρόντες ἐρασθῶσι, πᾶν ποιοῦσιν ὅπως τοιοῦτος ἔσται.

skopao oun ei philosophos te kai egemonikos o phusis kai otan autos eurisko eramai pas poieo opos toioutos eimi


Plato, Phaedrus 252 (DIORISIS sentence 468)

τὸν δʼ ἤτοι θνητοὶ μὲν ἔρωτα καλοῦσι ποτηνόν, ἀθάνατοι δὲ Πτέρωτα, διὰ πτεροφύτορʼ ἀνάγκην.

o de etoi thnetos men eros-3 kaleo potenos athanatos de dia pterophutor anagke


Plato, Phaedrus 252 (DIORISIS sentence 469)

ἐὰν οὖν μὴ πρότερον ἐμβεβῶσι τῷ ἐπιτηδεύματι, τότε ἐπιχειρήσαντες μανθάνουσί τε ὅθεν ἄν τι δύνωνται καὶ αὐτοὶ μετέρχονται, ἰχνεύοντες δὲ παρʼ ἑαυτῶν ἀνευρίσκειν τὴν τοῦ σφετέρου θεοῦ φύσιν εὐποροῦσι διὰ τὸ συντόνως ἠναγκάσθαι πρὸς τὸν θεὸν βλέπειν, καὶ ἐφαπτόμενοι αὐτοῦ τῇ μνήμῃ ἐνθουσιῶντες ἐξ ἐκείνου λαμβάνουσι τὰ ἔθη καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα, καθʼ ὅσον δυνατὸν θεοῦ ἀνθρώπῳ μετασχεῖν:

ean oun me proteros embaino o epitedeuma tote epicheireo manthano te othen an tis dunamai kai autos meterchomai ichneuo de para eautou aneurisko o o spheteros theos phusis euporeo dia o suntonos anagkazo pros o theos blepo kai ephapto autos o mneme enthousiao ek ekeinos lambano o ethos-2 kai o epitedeuma kata osos dunatos theos anthropos metecho


Plato, Phaedrus 253 (DIORISIS sentence 470)

καὶ τούτων δὴ τὸν ἐρώμενον αἰτιώμενοι ἔτι τε μᾶλλον ἀγαπῶσι, κἂν ἐκ Διὸς ἀρύτωσιν ὥσπερ αἱ βάκχαι, ἐπὶ τὴν τοῦ ἐρωμένου ψυχὴν ἐπαντλοῦντες ποιοῦσιν ὡς δυνατὸν ὁμοιότατον τῷ σφετέρῳ θεῷ.

kai outos de-2 o eraomai aitiaomai eti te mallon agapao kan-2 ek zeus aruo1 osper-2 o bakche epi o o eromenos psyche epantleo poieo os-2 dunatos omoios o spheteros theos


Plato, Phaedrus 253 (DIORISIS sentence 471)

ὅσοι δʼ αὖ μεθʼ Ἥρας εἵποντο, βασιλικὸν ζητοῦσι, καὶ εὑρόντες περὶ τοῦτον πάντα δρῶσιν τὰ αὐτά.

osos de au meta era epomai basilikos zeteo kai eurisko peri outos pas drao1 o autos


Plato, Phaedrus 253 (DIORISIS sentence 472)

οἱ δὲ Ἀπόλλωνός τε καὶ ἑκάστου τῶν θεῶν οὕτω κατὰ τὸν θεὸν ἰόντες ζητοῦσι τὸν σφέτερον παῖδα πεφυκέναι, καὶ ὅταν κτήσωνται, μιμούμενοι αὐτοί τε καὶ τὰ παιδικὰ πείθοντες καὶ ῥυθμίζοντες εἰς τὸ ἐκείνου ἐπιτήδευμα καὶ ἰδέαν ἄγουσιν, ὅση ἑκάστῳ δύναμις, οὐ φθόνῳ οὐδʼ ἀνελευθέρῳ δυσμενείᾳ χρώμενοι πρὸς τὰ παιδικά, ἀλλʼ εἰς ὁμοιότητα αὑτοῖς καὶ τῷ θεῷ ὃν ἂν τιμῶσι πᾶσαν πάντως ὅτι μάλιστα πειρώμενοι ἄγειν οὕτω ποιοῦσι.

o de apollon te kai ekastos o thea outos-2 kata o theos eimi-2 zeteo o spheteros pais phuo kai otan ktaomai mimeomai autos te kai o paidikos peitho kai ruthmizo eis o ekeinos epitedeuma kai idea ago osos ekastos dunamis ou phthonos oude aneleutheros dusmeneia chraomai pros o paidikon alla eis omoiotes eautou kai o theos os an timao pas pantos ostis malista peirao ago outos-2 poieo


Plato, Phaedrus 253 (DIORISIS sentence 473)

προθυμία μὲν οὖν τῶν ὡς ἀληθῶς ἐρώντων καὶ τελετή, ἐάν γε διαπράξωνται ὃ προθυμοῦνται ᾗ λέγω, οὕτω καλή τε καὶ εὐδαιμονικὴ ὑπὸ τοῦ διʼ ἔρωτα μανέντος φίλου τῷ φιληθέντι γίγνεται, ἐὰν αἱρεθῇ:

prothumia men oun o os-2 alethes erao1 kai telete ean ge diaprasso os prothumeomai os lego outos-2 kalos te kai eudaimonikos upo o dia eros-3 mainomai philos o phileo gignomai ean aireo


Plato, Phaedrus 253 (DIORISIS sentence 474)

ἁλίσκεται δὲ δὴ ὁ αἱρεθεὶς τοιῷδε τρόπῳ.

aliskomai de de-2 o aireo toiosde tropos-2


Plato, Phaedrus 253 (DIORISIS sentence 475)

καθάπερ ἐν ἀρχῇ τοῦδε τοῦ μύθου τριχῇ διείλομεν ψυχὴν ἑκάστην, ἱππομόρφω μὲν δύο τινὲ εἴδη, ἡνιοχικὸν δὲ εἶδος τρίτον, καὶ νῦν ἔτι ἡμῖν ταῦτα μενέτω.

katha en arche ode o muthos triche-2 diaireo psyche ekastos men duo tis eidos eniochikos de eidos tritos kai nun eti ego outos meno


Plato, Phaedrus 253 (DIORISIS sentence 476)

τῶν δὲ δὴ ἵππων ὁ μέν, φαμέν, ἀγαθός, ὁ δʼ οὔ:

o de de-2 ippos o men phemi agathos o de ou


Plato, Phaedrus 253 (DIORISIS sentence 477)

ἀρετὴ δὲ τίς τοῦ ἀγαθοῦ ἢ κακοῦ κακία, οὐ διείπομεν, νῦν δὲ λεκτέον.

arete de tis-2 o agathos ee kakos kakia ou dieipon nun de lekteos


Plato, Phaedrus 253 (DIORISIS sentence 478)

ὁ μὲν τοίνυν αὐτοῖν ἐν τῇ καλλίονι στάσει ὢν τό τε εἶδος ὀρθὸς καὶ διηρθρωμένος, ὑψαύχην, ἐπίγρυπος, λευκὸς ἰδεῖν, μελανόμματος, τιμῆς ἐραστὴς μετὰ σωφροσύνης τε καὶ αἰδοῦς, καὶ ἀληθινῆς δόξης ἑταῖρος, ἄπληκτος, κελεύσματι μόνον καὶ λόγῳ ἡνιοχεῖται:

o men toinun autos en o kalos stasis eimi o te eidos orthos kai diarthroo upsauchen epigrupos leukos eidon melanommatos time erastes meta sophrosune te kai aido kai alethinos doxa etairos aplektos-2 keleuthos monos kai logos eniocheo


Plato, Phaedrus 253 (DIORISIS sentence 479)

ὁ δʼ αὖ σκολιός, πολύς, εἰκῇ συμπεφορημένος, κρατεραύχην, βραχυτράχηλος, σιμοπρόσωπος, μελάγχρως, γλαυκόμματος, ὕφαιμος, ὕβρεως καὶ ἀλαζονείας ἑταῖρος, περὶ ὦτα λάσιος, κωφός, μάστιγι μετὰ κέντρων μόγις ὑπείκων.

o de au skolios polus eike sumphoreo kraterauchen brachutrachelos simoprosopos melagchros glaukommatos uphaimos ubris kai alazoneia etairos peri ous lasios kophos mastix meta kentron mogis upeiko


Plato, Phaedrus 254 (DIORISIS sentence 480)

ὅταν δʼ οὖν ὁ ἡνίοχος ἰδὼν τὸ ἐρωτικὸν ὄμμα, πᾶσαν αἰσθήσει διαθερμήνας τὴν ψυχήν, γαργαλισμοῦ τε καὶ πόθου κέντρων ὑποπλησθῇ, ὁ μὲν εὐπειθὴς τῷ ἡνιόχῳ τῶν ἵππων, ἀεί τε καὶ τότε αἰδοῖ βιαζόμενος, ἑαυτὸν κατέχει μὴ ἐπιπηδᾶν τῷ ἐρωμένῳ:

otan de oun o eniochos eidon o erotikos omma pas aisthesis diathermaino o psyche gargalismos te kai pothos kentron upopimplemi o men eupeithes o eniochos o ippos aei te kai tote aido biazo eautou katacheo me epipedao-2 o eraomai


Plato, Phaedrus 254 (DIORISIS sentence 481)

ὁ δὲ οὔτε κέντρων ἡνιοχικῶν οὔτε μάστιγος ἔτι ἐντρέπεται, σκιρτῶν δὲ βίᾳ φέρεται, καὶ πάντα πράγματα παρέχων τῷ σύζυγί τε καὶ ἡνιόχῳ ἀναγκάζει ἰέναι τε πρὸς τὰ παιδικὰ καὶ μνείαν ποιεῖσθαι τῆς τῶν ἀφροδισίων χάριτος.

o de oute kentron eniochikos oute mastix eti entrepo skirtao de bia phero kai pas pragma parachonnumi o suzux te kai eniochos anagkazo eimi-2 te pros o paidikos kai mneia poieo o o aphrodisios charis


Plato, Phaedrus 254 (DIORISIS sentence 482)

τὼ δὲ κατʼ ἀρχὰς μὲν ἀντιτείνετον ἀγανακτοῦντε, ὡς δεινὰ καὶ παράνομα ἀναγκαζομένω:

o de kata arche men antiteino aganakteo os-2 deinos kai paranomos anagkazo


Plato, Phaedrus 254 (DIORISIS sentence 483)

τελευτῶντε δέ, ὅταν μηδὲν ᾖ πέρας κακοῦ, πορεύεσθον ἀγομένω, εἴξαντε καὶ ὁμολογήσαντε ποιήσειν τὸ κελευόμενον.

teleutao de otan medeis eimi peras kakos poreuo ago eiko kai omologeo poieo o keleuo


Plato, Phaedrus 254 (DIORISIS sentence 484)

καὶ πρὸς αὐτῷ τʼ ἐγένοντο καὶ εἶδον τὴν ὄψιν τὴν τῶν παιδικῶν ἀστράπτουσαν.

kai pros autos te gignomai kai eidon o opsis o o paidikon astrapto


Plato, Phaedrus 254 (DIORISIS sentence 485)

ἰδόντος δὲ τοῦ ἡνιόχου ἡ μνήμη πρὸς τὴν τοῦ κάλλους φύσιν ἠνέχθη, καὶ πάλιν εἶδεν αὐτὴν μετὰ σωφροσύνης ἐν ἁγνῷ βάθρῳ βεβῶσαν:

eidon de o eniochos o mneme pros o o kallos phusis phero kai palin eidon autos meta sophrosune en agnos bathron baino


Plato, Phaedrus 254 (DIORISIS sentence 486)

ἰδοῦσα δὲ ἔδεισέ τε καὶ σεφθεῖσα ἀνέπεσεν ὑπτία, καὶ ἅμα ἠναγκάσθη εἰς τοὐπίσω ἑλκύσαι τὰς ἡνίας οὕτω σφόδρα, ὥστʼ ἐπὶ τὰ ἰσχία ἄμφω καθίσαι τὼ ἵππω, τὸν μὲν ἑκόντα διὰ τὸ μὴ ἀντιτείνειν, τὸν δὲ ὑβριστὴν μάλʼ ἄκοντα.

eidon de deido te kai sebomai anapipto uptios kai ama anagkazo eis episos elko o enia outos-2 sphodra oste-2 epi o ischion ampho kathizo o ippos o men ekon dia o me antiteino o de ubristes mala akon


Plato, Phaedrus 254 (DIORISIS sentence 487)

ἀπελθόντε δὲ ἀπωτέρω, ὁ μὲν ὑπʼ αἰσχύνης τε καὶ θάμβους ἱδρῶτι πᾶσαν ἔβρεξε τὴν ψυχήν, ὁ δὲ λήξας τῆς ὀδύνης, ἣν ὑπὸ τοῦ χαλινοῦ τε ἔσχεν καὶ τοῦ πτώματος, μόγις ἐξαναπνεύσας ἐλοιδόρησεν ὀργῇ, πολλὰ κακίζων τόν τε ἡνίοχον καὶ τὸν ὁμόζυγα ὡς δειλίᾳ τε καὶ ἀνανδρίᾳ λιπόντε τὴν τάξιν καὶ ὁμολογίαν:

aperchomai de apoteros o men upo aischune te kai thambos idros pas brecho o psyche o de lego-2 o odune os upo o chalinos te echo kai o ptoma mogis exanapneo loidoreo orge polus kakizo o te eniochos kai o omozux os-2 deilia te kai anandria leipo o taxis kai omologia


Plato, Phaedrus 254 (DIORISIS sentence 488)

καὶ πάλιν οὐκ ἐθέλοντας προσιέναι ἀναγκάζων μόγις συνεχώρησεν δεομένων εἰς αὖθις ὑπερβαλέσθαι.

kai palin ou ethelo proseimi anagkazo mogis sugchoreo deomai eis authis uperballo


Plato, Phaedrus 254 (DIORISIS sentence 489)

ἐλθόντος δὲ τοῦ συντεθέντος χρόνου ἀμνημονεῖν προσποιουμένω ἀναμιμνῄσκων, βιαζόμενος, χρεμετίζων, ἕλκων ἠνάγκασεν αὖ προσελθεῖν τοῖς παιδικοῖς ἐπὶ τοὺς αὐτοὺς λόγους, καὶ ἐπειδὴ ἐγγὺς ἦσαν, ἐγκύψας καὶ ἐκτείνας τὴν κέρκον, ἐνδακὼν τὸν χαλινόν, μετʼ ἀναιδείας ἕλκει:

erchomai de o suntithemi chronos amnemoneo prospoieo anamimnesko biazo chremetizo elko anagkazo au proserchomai o paidikon epi o autos logos kai epei eggus eimi egkupto kai ekteino o kerkos endakno o chalinos meta anaideia elko


Plato, Phaedrus 254 (DIORISIS sentence 490)

ὁ δʼ ἡνίοχος ἔτι μᾶλλον ταὐτὸν πάθος παθών, ὥσπερ ἀπὸ ὕσπληγος ἀναπεσών, ἔτι μᾶλλον τοῦ ὑβριστοῦ ἵππου ἐκ τῶν ὀδόντων βίᾳ ὀπίσω σπάσας τὸν χαλινόν, τήν τε κακηγόρον γλῶτταν καὶ τὰς γνάθους καθῄμαξεν καὶ τὰ σκέλη τε καὶ τὰ ἰσχία πρὸς τὴν γῆν ἐρείσας ὀδύναις ἔδωκεν.

o de eniochos eti mallon tautos-2 pathos pascho osper-2 apo usplex anapipto eti mallon o ubristes ippos ek o odous bia opiso spao o chalinos o te kakegoros glossa kai o gnathos kathaimasso kai o skelos te kai o ischion pros o ge-2 ereido odune didomi


Plato, Phaedrus 255 (DIORISIS sentence 491)

ὅταν δὲ ταὐτὸν πολλάκις πάσχων ὁ πονηρὸς τῆς ὕβρεως λήξῃ, ταπεινωθεὶς ἕπεται ἤδη τῇ τοῦ ἡνιόχου προνοίᾳ, καὶ ὅταν ἴδῃ τὸν καλόν, φόβῳ διόλλυται:

otan de tautos-2 pollakis pascho o poneros o ubris lagchano tapeinoo epomai ede-2 o o eniochos pronoia kai otan eidon o kalos phobos diollumi


Plato, Phaedrus 255 (DIORISIS sentence 492)

ὥστε συμβαίνει τότʼ ἤδη τὴν τοῦ ἐραστοῦ ψυχὴν τοῖς παιδικοῖς αἰδουμένην τε καὶ δεδιυῖαν ἕπεσθαι.

oste-2 sumbaino tote ede-2 o o erastes psyche o paidikon aideomai te kai deido epomai


Plato, Phaedrus 255 (DIORISIS sentence 493)

ἅτε οὖν πᾶσαν θεραπείαν ὡς ἰσόθεος θεραπευόμενος οὐχ ὑπὸ σχηματιζομένου τοῦ ἐρῶντος ἀλλʼ ἀληθῶς τοῦτο πεπονθότος, καὶ αὐτὸς ὢν φύσει φίλος τῷ θεραπεύοντι, ἐὰν ἄρα καὶ ἐν τῷ πρόσθεν ὑπὸ συμφοιτητῶν ἤ τινων ἄλλων διαβεβλημένος ᾖ, λεγόντων ὡς αἰσχρὸν ἐρῶντι πλησιάζειν, καὶ διὰ τοῦτο ἀπωθῇ τὸν ἐρῶντα, προϊόντος δὲ ἤδη τοῦ χρόνου ἥ τε ἡλικία καὶ τὸ χρεὼν ἤγαγεν εἰς τὸ προσέσθαι αὐτὸν εἰς ὁμιλίαν:

ate-3 oun pas therapeia os-2 isotheos therapeuo ou upo schematizo o erao1 alla alethes outos pascho kai autos eimi phusis philos o therapeuo ean ara kai en o prosthen upo sumphoitetes ee tis allos diaballo eimi lego os-2 aischros erao1 plesiazo kai dia outos apotheo o erao1 proeimi1 de ede-2 o chronos os te elikia kai o chreon-2 ago eis o prosiemi autos eis omilia


Plato, Phaedrus 255 (DIORISIS sentence 494)

οὐ γὰρ δήποτε εἵμαρται κακὸν κακῷ φίλον οὐδʼ ἀγαθὸν μὴ φίλον ἀγαθῷ εἶναι.

ou gar depote meiromai kakos kakos philos oude agathos me philos agathos eimi


Plato, Phaedrus 255 (DIORISIS sentence 495)

προσεμένου δὲ καὶ λόγον καὶ ὁμιλίαν δεξαμένου, ἐγγύθεν ἡ εὔνοια γιγνομένη τοῦ ἐρῶντος ἐκπλήττει τὸν ἐρώμενον διαισθανόμενον ὅτι οὐδʼ οἱ σύμπαντες ἄλλοι φίλοι τε καὶ οἰκεῖοι μοῖραν φιλίας οὐδεμίαν παρέχονται πρὸς τὸν ἔνθεον φίλον.

prosiemi de kai logos kai omilia dechomai egguthen o eunoia gignomai o erao1 ekplesso o eraomai diaisthanomai ostis oude o sumpas allos philos te kai oikeios moira philios oudeis parecho pros o entheos philos


Plato, Phaedrus 255 (DIORISIS sentence 496)

ὅταν δὲ χρονίζῃ τοῦτο δρῶν καὶ πλησιάζῃ μετὰ τοῦ ἅπτεσθαι ἔν τε γυμνασίοις καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις ὁμιλίαις, τότʼ ἤδη ἡ τοῦ ῥεύματος ἐκείνου πηγή, ὃν ἵμερον Ζεὺς Γανυμήδους ἐρῶν ὠνόμασε, πολλὴ φερομένη πρὸς τὸν ἐραστήν, ἡ μὲν εἰς αὐτὸν ἔδυ, ἡ δʼ ἀπομεστουμένου ἔξω ἀπορρεῖ:

otan de chronizo outos drao1 kai plesiazo meta o apto en te gumnasion-2 kai en o allos omilia tote ede-2 o o reuma ekeinos pege os imeros zeus ganumedes erao1 onomazo polus phero pros o erastes o men eis autos duo-2 o de apomestoomai exo aporreo


Plato, Phaedrus 255 (DIORISIS sentence 497)

καὶ οἷον πνεῦμα ἤ τις ἠχὼ ἀπὸ λείων τε καὶ στερεῶν ἁλλομένη πάλιν ὅθεν ὡρμήθη φέρεται, οὕτω τὸ τοῦ κάλλους ῥεῦμα πάλιν εἰς τὸν καλὸν διὰ τῶν ὀμμάτων ἰόν, ᾗ πέφυκεν ἐπὶ τὴν ψυχὴν ἰέναι ἀφικόμενον καὶ ἀναπτερῶσαν, τὰς διόδους τῶν πτερῶν ἄρδει τε καὶ ὥρμησε πτεροφυεῖν τε καὶ τὴν τοῦ ἐρωμένου αὖ ψυχὴν ἔρωτος ἐνέπλησεν.

kai oios-2 pneuma ee tis echo-2 apo leion-2 te kai stereos allomai palin othen ormao phero outos-2 o o kallos reuma palin eis o kalos dia o omma ios os phuo epi o psyche eimi-2 aphikneomai kai anapteroo o diodos o pteron ardo te kai ormao pterophueo te kai o o eromenos au psyche eros-3 empiplemi


Plato, Phaedrus 255 (DIORISIS sentence 498)

ἐρᾷ μὲν οὖν, ὅτου δὲ ἀπορεῖ:


Plato, Phaedrus 255 (DIORISIS sentence 499)

καὶ οὔθʼ ὅτι πέπονθεν οἶδεν οὐδʼ ἔχει φράσαι, ἀλλʼ οἷον ἀπʼ ἄλλου ὀφθαλμίας ἀπολελαυκὼς πρόφασιν εἰπεῖν οὐκ ἔχει, ὥσπερ δὲ ἐν κατόπτρῳ ἐν τῷ ἐρῶντι ἑαυτὸν ὁρῶν λέληθεν.

kai oute ostis pascho oida oude echo phrazo alla oios-2 apo allos ophthalmia apolauo prophasis eipon ou echo osper-2 de en katoptron en o erao1 eautou orao lanthano


Plato, Phaedrus 255 (DIORISIS sentence 500)

καὶ ὅταν μὲν ἐκεῖνος παρῇ, λήγει κατὰ ταὐτὰ ἐκείνῳ τῆς ὀδύνης, ὅταν δὲ ἀπῇ, κατὰ ταὐτὰ αὖ ποθεῖ καὶ ποθεῖται, εἴδωλον ἔρωτος ἀντέρωτα ἔχων:

kai otan men ekeinos pareimi lego-2 kata tautos-2 ekeinos o odune otan de apeimi kata tautos-2 au potheo kai potheo eidolon eros-3 anteros echo


Plato, Phaedrus 255 (DIORISIS sentence 501)

καλεῖ δὲ αὐτὸν καὶ οἴεται οὐκ ἔρωτα ἀλλὰ φιλίαν εἶναι.

kaleo de autos kai oiomai ou eros-3 alla philia eimi


Plato, Phaedrus 255 (DIORISIS sentence 502)

ἐπιθυμεῖ δὲ ἐκείνῳ παραπλησίως μέν, ἀσθενεστέρως δέ, ὁρᾶν, ἅπτεσθαι, φιλεῖν, συγκατακεῖσθαι:

epithumeo de ekeinos paraplesios men asthenes de orao apto phileo sugkatakeimai


Plato, Phaedrus 255 (DIORISIS sentence 503)

καὶ δή, οἷον εἰκός, ποιεῖ τὸ μετὰ τοῦτο ταχὺ ταῦτα.

kai de-2 oios-2 eoika poieo o meta outos tachus outos


Plato, Phaedrus 256 (DIORISIS sentence 504)

ἐν οὖν τῇ συγκοιμήσει τοῦ μὲν ἐραστοῦ ὁ ἀκόλαστος ἵππος ἔχει ὅτι λέγῃ πρὸς τὸν ἡνίοχον, καὶ ἀξιοῖ ἀντὶ πολλῶν πόνων σμικρὰ ἀπολαῦσαι:

en oun o sugkoimesis o men erastes o akolastos ippos echo ostis lego pros o eniochos kai axioo anti polus ponos mikros apolauo


Plato, Phaedrus 256 (DIORISIS sentence 505)

ὁ δὲ τῶν παιδικῶν ἔχει μὲν οὐδὲν εἰπεῖν, σπαργῶν δὲ καὶ ἀπορῶν περιβάλλει τὸν ἐραστὴν καὶ φιλεῖ, ὡς σφόδρʼ εὔνουν ἀσπαζόμενος, ὅταν τε συγκατακέωνται, οἷός ἐστι μὴ ἂν ἀπαρνηθῆναι τὸ αὑτοῦ μέρος χαρίσασθαι τῷ ἐρῶντι, εἰ δεηθείη τυχεῖν:

o de o paidikon echo men oudeis eipon spargao de kai aphorao periballo o erastes kai phileo os-2 sphodra eunous aspazomai otan te sugkatakeimai oios-2 eimi me an aparneomai o eautou meros-2 charizomai o erao1 ei deo tugchano


Plato, Phaedrus 256 (DIORISIS sentence 506)

ὁ δὲ ὁμόζυξ αὖ μετὰ τοῦ ἡνιόχου πρὸς ταῦτα μετʼ αἰδοῦς καὶ λόγου ἀντιτείνει.

o de omozux au meta o eniochos pros outos meta aido kai logos antiteino


Plato, Phaedrus 256 (DIORISIS sentence 507)

ἐὰν μὲν δὴ οὖν εἰς τεταγμένην τε δίαιταν καὶ φιλοσοφίαν νικήσῃ τὰ βελτίω τῆς διανοίας ἀγαγόντα, μακάριον μὲν καὶ ὁμονοητικὸν τὸν ἐνθάδε βίον διάγουσιν, ἐγκρατεῖς αὑτῶν καὶ κόσμιοι ὄντες, δουλωσάμενοι μὲν ᾧ κακία ψυχῆς ἐνεγίγνετο, ἐλευθερώσαντες δὲ ᾧ ἀρετή:

ean men de-2 oun eis tasso te diaita kai philosophia nikao o beltion o dianoia ago makarios-2 men kai omonoetikos o enthade bios-2 diago egkrates eautou kai kosmios eimi douloo men os kakia psyche eggignomai eleutheroo de os arete


Plato, Phaedrus 256 (DIORISIS sentence 508)

τελευτήσαντες δὲ δὴ ὑπόπτεροι καὶ ἐλαφροὶ γεγονότες τῶν τριῶν παλαισμάτων τῶν ὡς ἀληθῶς Ὀλυμπιακῶν ἓν νενικήκασιν, οὗ μεῖζον ἀγαθὸν οὔτε σωφροσύνη ἀνθρωπίνη οὔτε θεία μανία δυνατὴ πορίσαι ἀνθρώπῳ.

teleutao de de-2 upopteros kai elaphros gignomai o treis palaisma o os-2 alethes olumpiakos eis-2 nikao e megas agathos oute sophrosune anthropinos oute theios mania2 dunatos porizo anthropos


Plato, Phaedrus 256 (DIORISIS sentence 509)

ἐὰν δὲ δὴ διαίτῃ φορτικωτέρᾳ τε καὶ ἀφιλοσόφῳ, φιλοτίμῳ δὲ χρήσωνται, τάχʼ ἄν που ἐν μέθαις ἤ τινι ἄλλῃ ἀμελείᾳ τὼ ἀκολάστω αὐτοῖν ὑποζυγίω λαβόντε τὰς ψυχὰς ἀφρούρους, συναγαγόντε εἰς ταὐτόν, τὴν ὑπὸ τῶν πολλῶν μακαριστὴν αἵρεσιν εἱλέσθην τε καὶ διεπραξάσθην:

ean de de-2 diaita phortikos te kai aphilosophos philotimos de chrao tacha an pou en methe ee tis allos ameleia o akolastos autos upozugion lambano o psyche aphrouros sunago eis tautos-2 o upo o polus makaristes airesis aireo te kai diaprasso


Plato, Phaedrus 256 (DIORISIS sentence 510)

καὶ διαπραξαμένω τὸ λοιπὸν ἤδη χρῶνται μὲν αὐτῇ, σπανίᾳ δέ, ἅτε οὐ πάσῃ δεδογμένα τῇ διανοίᾳ πράττοντες.

kai diaprasso o loipos ede-2 chraomai men autos spania de ate-3 ou pas dokeo o dianoia prasso


Plato, Phaedrus 256 (DIORISIS sentence 511)

φίλω μὲν οὖν καὶ τούτω, ἧττον δὲ ἐκείνων, ἀλλήλοιν διά τε τοῦ ἔρωτος καὶ ἔξω γενομένω διάγουσι, πίστεις τὰς μεγίστας ἡγουμένω ἀλλήλοιν δεδωκέναι τε καὶ δεδέχθαι, ἃς οὐ θεμιτὸν εἶναι λύσαντας εἰς ἔχθραν ποτὲ ἐλθεῖν.

philos men oun kai outos esson de ekeinos allelon dia te o eros-3 kai exo gignomai diago pistis o megas egeomai allelon didomi te kai dechomai os ou themitos eimi luo eis echthra potos erchomai


Plato, Phaedrus 256 (DIORISIS sentence 512)

ἐν δὲ τῇ τελευτῇ ἄπτεροι μέν, ὡρμηκότες δὲ πτεροῦσθαι ἐκβαίνουσι τοῦ σώματος, ὥστε οὐ σμικρὸν ἆθλον τῆς ἐρωτικῆς μανίας φέρονται:

en de o teleute apteros men ormao de pteroo ekbaino o soma oste-2 ou mikros athlon o erotikos mania2 phero


Plato, Phaedrus 256 (DIORISIS sentence 513)

εἰς γὰρ σκότον καὶ τὴν ὑπὸ γῆς πορείαν οὐ νόμος ἐστὶν ἔτι ἐλθεῖν τοῖς κατηργμένοις ἤδη τῆς ὑπουρανίου πορείας, ἀλλὰ φανὸν βίον διάγοντας εὐδαιμονεῖν μετʼ ἀλλήλων πορευομένους, καὶ ὁμοπτέρους ἔρωτος χάριν, ὅταν γένωνται, γενέσθαι.

eis gar skotos kai o upo ge-2 poreia ou nomos-2 eimi eti erchomai o katarcho ede-2 o upouranios poreia alla phanos1 bios-2 diago eudaimoneo meta allelon poreuo kai omopteros eros-3 charis otan gignomai gignomai


Plato, Phaedrus 256 (DIORISIS sentence 514)

ταῦτα τοσαῦτα, ὦ παῖ, καὶ θεῖα οὕτω σοι δωρήσεται ἡ παρʼ ἐραστοῦ φιλία:

outos tosoutos o-2 pais kai theios outos-2 su doreomai o para erastes philios


Plato, Phaedrus 256 (DIORISIS sentence 515)

ἡ δὲ ἀπὸ τοῦ μὴ ἐρῶντος οἰκειότης, σωφροσύνῃ θνητῇ κεκραμένη, θνητά τε καὶ φειδωλὰ οἰκονομοῦσα, ἀνελευθερίαν ὑπὸ πλήθους ἐπαινουμένην ὡς ἀρετὴν τῇ φίλῃ ψυχῇ ἐντεκοῦσα, ἐννέα χιλιάδας ἐτῶν περὶ γῆν κυλινδουμένην αὐτὴν καὶ ὑπὸ γῆς ἄνουν παρέξει.

o de apo o me erao1 oikeiotes sophrosune thnetos kerannumi thnetos te kai pheidolos oikonomeo aneleutheria upo plethos epaineo os-2 arete o philos psyche entikto ennea chilias etai peri ge-2 kulindeo autos kai upo ge-2 anoos paraxeo


Plato, Phaedrus 257 (DIORISIS sentence 516)

αὕτη σοι, ὦ φίλε Ἔρως, εἰς ἡμετέραν δύναμιν ὅτι καλλίστη καὶ ἀρίστη δέδοταί τε καὶ ἐκτέτεισται παλινῳδία, τά τε ἄλλα καὶ τοῖς ὀνόμασιν ἠναγκασμένη ποιητικοῖς τισιν διὰ Φαῖδρον εἰρῆσθαι.

outos su o-2 philos eros-3 eis emeteros dunamis ostis kalos kai aristos didomi te kai ektino palinodia-2 tis-2 te allos kai o onoma anagkazo poietikos tis dia phaidros-2 ero


Plato, Phaedrus 257 (DIORISIS sentence 517)

ἀλλὰ τῶν προτέρων τε συγγνώμην καὶ τῶνδε χάριν ἔχων, εὐμενὴς καὶ ἵλεως τὴν ἐρωτικήν μοι τέχνην ἣν ἔδωκας μήτε ἀφέλῃ μήτε πηρώσῃς διʼ ὀργήν, δίδου τʼ ἔτι μᾶλλον ἢ νῦν παρὰ τοῖς καλοῖς τίμιον εἶναι.

alla o proteros te suggnome kai ode charis echo eumenes kai ilaos-2 o erotikos ego techne os didomi mete aphaireo mete peroo dia orge didemi te eti mallon ee nun para o kaleo timios eimi


Plato, Phaedrus 257 (DIORISIS sentence 518)

ἐν τῷ πρόσθεν δʼ εἴ τι λόγῳ σοι ἀπηχὲς εἴπομεν Φαῖδρός τε καὶ ἐγώ, Λυσίαν τὸν τοῦ λόγου πατέρα αἰτιώμενος παῦε τῶν τοιούτων λόγων, ἐπὶ φιλοσοφίαν δέ, ὥσπερ ἁδελφὸς αὐτοῦ Πολέμαρχος τέτραπται, τρέψον, ἵνα καὶ ὁ ἐραστὴς ὅδε αὐτοῦ μηκέτι ἐπαμφοτερίζῃ καθάπερ νῦν, ἀλλʼ ἁπλῶς πρὸς ἔρωτα μετὰ φιλοσόφων λόγων τὸν βίον ποιῆται.

en o prosthen de ei tis logos su apeches eipon phaidros-2 te kai ego lusias o o logos pater aitiaomai pauo o toioutos logos epi philosophia de osper-2 adelphos autos polemarchos-2 trepo trepo ina kai o erastes ode autos meketi epamphoterizo katha nun alla aplos-2 pros eros-3 meta philosophos logos o bios-2 poieo


Plato, Phaedrus 257 (DIORISIS sentence 519)

συνεύχομαί σοι, ὦ Σώκρατες, εἴπερ ἄμεινον ταῦθʼ ἡμῖν εἶναι, ταῦτα γίγνεσθαι.

suneuchomai su o-2 sokrates-2 eiper ameinon outos ego eimi outos gignomai


Plato, Phaedrus 257 (DIORISIS sentence 520)

τὸν λόγον δέ σου πάλαι θαυμάσας ἔχω, ὅσῳ καλλίω τοῦ προτέρου ἀπηργάσω:

o logos de su palai thaumazo echo osos kallias o proteros apergazomai


Plato, Phaedrus 257 (DIORISIS sentence 521)

ὥστε ὀκνῶ μή μοι ὁ Λυσίας ταπεινὸς φανῇ, ἐὰν ἄρα καὶ ἐθελήσῃ πρὸς αὐτὸν ἄλλον ἀντιπαρατεῖναι.

oste-2 okneo me ego o lusias tapeinos phaino ean ara kai ethelo pros autos allos antiparateino


Plato, Phaedrus 257 (DIORISIS sentence 522)

καὶ γάρ τις αὐτόν, ὦ θαυμάσιε, ἔναγχος τῶν πολιτικῶν τοῦτʼ αὐτὸ λοιδορῶν ὠνείδιζε, καὶ διὰ πάσης τῆς λοιδορίας ἐκάλει λογογράφον:

kai gar tis autos o-2 thaumasios enagchos o politikos outos autos loidoreo oneidizo kai dia pas o loidoria kaleo logographos


Plato, Phaedrus 257 (DIORISIS sentence 523)

τάχʼ οὖν ἂν ὑπὸ φιλοτιμίας ἐπίσχοι ἡμῖν ἂν τοῦ γράφειν.

tacha oun an upo philotimia epischo ego an o grapho


Plato, Phaedrus 257 (DIORISIS sentence 524)

γελοῖόν γʼ, ὦ νεανία, τὸ δόγμα λέγεις, καὶ τοῦ ἑταίρου συχνὸν διαμαρτάνεις, εἰ αὐτὸν οὕτως ἡγῇ τινα ψοφοδεᾶ.

geloios ge o-2 neanies o dogma lego kai o etairos suchnos diamartano ei autos outos-2 egeomai tis psophodees


Plato, Phaedrus 257 (DIORISIS sentence 525)

ἴσως δὲ καὶ τὸν λοιδορούμενον αὐτῷ οἴει ὀνειδίζοντα λέγειν ἃ ἔλεγεν.

isos-3 de kai o loidoreo autos oiomai oneidizo lego os lego


Plato, Phaedrus 257 (DIORISIS sentence 526)

ἐφαίνετο γάρ, ὦ Σώκρατες:


Plato, Phaedrus 257 (DIORISIS sentence 527)

καὶ σύνοισθά που καὶ αὐτὸς ὅτι οἱ μέγιστον δυνάμενοί τε καὶ σεμνότατοι ἐν ταῖς πόλεσιν αἰσχύνονται λόγους τε γράφειν καὶ καταλείπειν συγγράμματα ἑαυτῶν, δόξαν φοβούμενοι τοῦ ἔπειτα χρόνου, μὴ σοφισταὶ καλῶνται.

kai sunoida pou kai autos ostis o megas dunamai te kai semnos en o polis aischuno logos te grapho kai katalimpano suggramma eautou doxa phobeo o epeita chronos me sophistes kaleo


Plato, Phaedrus 257 (DIORISIS sentence 528)

γλυκὺς ἀγκών, ὦ Φαῖδρε, λέληθέν σε ὅτι ἀπὸ τοῦ μακροῦ ἀγκῶνος τοῦ κατὰ Νεῖλον ἐκλήθη:

glukus agkon o-2 phaidros-2 lanthano su ostis apo o makros agkon o kata neilos kaleo


Plato, Phaedrus 257 (DIORISIS sentence 529)

καὶ πρὸς τῷ ἀγκῶνι λανθάνει σε ὅτι οἱ μέγιστον φρονοῦντες τῶν πολιτικῶν μάλιστα ἐρῶσι λογογραφίας τε καὶ καταλείψεως συγγραμμάτων, οἵ γε καὶ ἐπειδάν τινα γράφωσι λόγον, οὕτως ἀγαπῶσι τοὺς ἐπαινέτας, ὥστε προσπαραγράφουσι πρώτους οἳ ἂν ἑκασταχοῦ ἐπαινῶσιν αὐτούς.

kai pros o agkon lanthano su ostis o megas phroneo o politikos malista erao1 logographia te kai kataleipsis suggramma e ge kai epeidan tis grapho logos outos-2 agapao o epainetes oste-2 prosparagrapho proteros e an ekastachou epaineo autos


Plato, Phaedrus 257 (DIORISIS sentence 530)

πῶς λέγεις τοῦτο;


Plato, Phaedrus 257 (DIORISIS sentence 531)

οὐ γὰρ μανθάνω.


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 532)

οὐ μανθάνεις ὅτι ἐν ἀρχῇ ἀνδρὸς πολιτικοῦ πρῶτος ὁ ἐπαινέτης γέγραπται.

ou manthano ostis en arche aner politikos proteros o epainetes grapho


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 533)

πῶς;


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 534)

ἔδοξέ πού φησιν τῇ βουλῇ ἢ τῷ δήμῳ ἢ ἀμφοτέροις, καὶ ὃς καὶ ὃς εἶπεν— τὸν αὑτὸν δὴ λέγων μάλα σεμνῶς καὶ ἐγκωμιάζων ὁ συγγραφεύς— ἔπειτα λέγει δὴ μετὰ τοῦτο, ἐπιδεικνύμενος τοῖς ἐπαινέταις τὴν ἑαυτοῦ σοφίαν, ἐνίοτε πάνυ μακρὸν ποιησάμενος σύγγραμμα:

dokeo pou phemi o bouleus ee o demos ee amphoteros kai os kai os eipon o eautou de-2 lego mala semnos kai egkomiazo o suggrapheus epeita lego de-2 meta outos epideiknumi-2 o epainetes o eautou sophia eniote panu makros poieo suggramma


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 535)

ἤ σοι ἄλλο τι φαίνεται τὸ τοιοῦτον ἢ λόγος συγγεγραμμένος;

ee su allos tis phaino o toioutos ee logos suggrapho


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 536)

οὐκ ἔμοιγε.


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 537)

οὐκοῦν ἐὰν μὲν οὗτος ἐμμένῃ, γεγηθὼς ἀπέρχεται ἐκ τοῦ θεάτρου ὁ ποιητής:

oukoun-2 ean men outos emmeno getheo aperchomai ek o theatron o poietes


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 538)

ἐὰν δὲ ἐξαλειφθῇ καὶ ἄμοιρος γένηται λογογραφίας τε καὶ τοῦ ἄξιος εἶναι συγγράφειν, πενθεῖ αὐτός τε καὶ οἱ ἑταῖροι.

ean de exaleipho kai amoiros gignomai logographia te kai o axios eimi suggrapho pentheo autos te kai o etairos


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 539)

καὶ μάλα.


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 540)

δῆλόν γε ὅτι οὐχ ὡς ὑπερφρονοῦντες τοῦ ἐπιτηδεύματος, ἀλλʼ ὡς τεθαυμακότες.

delos-3 ge ostis ou os-2 uperphroneo o epitedeuma alla os-2 thaumazo


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 541)

πάνυ μὲν οὖν.


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 542)

τί δέ;


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 543)

ὅταν ἱκανὸς γένηται ῥήτωρ ἢ βασιλεύς, ὥστε λαβὼν τὴν Λυκούργου ἢ Σόλωνος ἢ Δαρείου δύναμιν ἀθάνατος γενέσθαι λογογράφος ἐν πόλει, ἆρʼ οὐκ ἰσόθεον ἡγεῖται αὐτός τε αὑτὸν ἔτι ζῶν, καὶ οἱ ἔπειτα γιγνόμενοι ταὐτὰ ταῦτα περὶ αὐτοῦ νομίζουσι, θεώμενοι αὐτοῦ τὰ συγγράμματα;

otan ikanos gignomai retor ee basileus oste-2 lambano o lukourgos ee solon ee dareios dunamis athanatos gignomai logographos en polis ara-3 ou isotheos egeomai autos te eautou eti zao kai e epeita gignomai tautos-2 outos peri autos nomizo theaomai autos o suggramma


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 544)

καὶ μάλα.


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 545)

οἴει τινὰ οὖν τῶν τοιούτων, ὅστις καὶ ὁπωστιοῦν δύσνους Λυσίᾳ, ὀνειδίζειν αὐτὸ τοῦτο ὅτι συγγράφει;

oiomai tis oun o toioutos ostis kai oposoun dusnous lusias oneidizo autos outos ostis suggrapho


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 546)

οὔκουν εἰκός γε ἐξ ὧν σὺ λέγεις:


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 547)

καὶ γὰρ ἂν τῇ ἑαυτοῦ ἐπιθυμίᾳ, ὡς ἔοικεν, ὀνειδίζοι.

kai gar an o eautou epithumia os-2 eoika oneidizo


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 548)

τοῦτο μὲν ἄρα παντὶ δῆλον, ὅτι οὐκ αἰσχρὸν αὐτό γε τὸ γράφειν λόγους.

outos men ara pas delos-3 ostis ou aischros autos ge o grapho logos


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 549)

τί γάρ;


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 550)

ἀλλʼ ἐκεῖνο οἶμαι αἰσχρὸν ἤδη, τὸ μὴ καλῶς λέγειν τε καὶ γράφειν ἀλλʼ αἰσχρῶς τε καὶ κακῶς.

alla ekeinos oiomai aischros ede-2 o me kalos lego te kai grapho alla aischros te kai kakos


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 551)

δῆλον δή.


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 552)

τίς οὖν ὁ τρόπος τοῦ καλῶς τε καὶ μὴ γράφειν;

tis-2 oun o tropos-2 o kalos te kai me grapho


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 553)

δεόμεθά τι, ὦ Φαῖδρε, Λυσίαν τε περὶ τούτων ἐξετάσαι καὶ ἄλλον ὅστις πώποτέ τι γέγραφεν ἢ γράψει, εἴτε πολιτικὸν σύγγραμμα εἴτε ἰδιωτικόν, ἐν μέτρῳ ὡς ποιητὴς ἢ ἄνευ μέτρου ὡς ἰδιώτης;

deomai tis o-2 phaidros-2 lusias te peri outos exetazo kai allos ostis popote tis grapho ee grapho eite politikos suggramma eite idiotikos en metron os-2 poietes ee aneu metron os-2 idiotes-2


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 554)

ἐρωτᾷς εἰ δεόμεθα;


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 555)

τίνος μὲν οὖν ἕνεκα κἄν τις ὡς εἰπεῖν ζῴη, ἀλλʼ ἢ τῶν τοιούτων ἡδονῶν ἕνεκα;

tis-2 men oun eneka kan-2 tis os-2 eipon zoe-2 alla ee o toioutos edona eneka


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 556)

οὐ γάρ που ἐκείνων γε ὧν προλυπηθῆναι δεῖ ἢ μηδὲ ἡσθῆναι, ὃ δὴ ὀλίγου πᾶσαι αἱ περὶ τὸ σῶμα ἡδοναὶ ἔχουσι:

ou gar pou ekeinos ge os prolupeomai deomai ee mede edomai os de-2 oligos pas o peri o soma edona echo


Plato, Phaedrus 258 (DIORISIS sentence 557)

διὸ καὶ δικαίως ἀνδραποδώδεις κέκληνται.


Plato, Phaedrus 259 (DIORISIS sentence 558)

σχολὴ μὲν δή, ὡς ἔοικε:


Plato, Phaedrus 259 (DIORISIS sentence 559)

καὶ ἅμα μοι δοκοῦσιν ὡς ἐν τῷ πνίγει ὑπὲρ κεφαλῆς ἡμῶν οἱ τέττιγες ᾁδοντες καὶ ἀλλήλοις διαλεγόμενοι καθορᾶν καὶ ἡμᾶς.

kai ama ego dokeo os-2 en o pnigos uper kephale ego o tettix kai allelon dialego kathorao kai ego


Plato, Phaedrus 259 (DIORISIS sentence 560)

εἰ οὖν ἴδοιεν καὶ νὼ καθάπερ τοὺς πολλοὺς ἐν μεσημβρίᾳ μὴ διαλεγομένους ἀλλὰ νυστάζοντας καὶ κηλουμένους ὑφʼ αὑτῶν διʼ ἀργίαν τῆς διανοίας, δικαίως ἂν καταγελῷεν, ἡγούμενοι ἀνδράποδʼ ἄττα σφίσιν ἐλθόντα εἰς τὸ καταγώγιον ὥσπερ προβάτια μεσημβριάζοντα περὶ τὴν κρήνην εὕδειν:

ei oun eidon kai ego katha o polus en mesembria me dialego alla nustazo kai keleo upo eautou dia argia o dianoia dikaios an katagelao egeomai andrapodon atta spheis erchomai eis o katagogion osper-2 probation-2 mesembriazo peri o krene eudo


Plato, Phaedrus 259 (DIORISIS sentence 561)

ἐὰν δὲ ὁρῶσι διαλεγομένους καὶ παραπλέοντάς σφας ὥσπερ Σειρῆνας ἀκηλήτους, ὃ γέρας παρὰ θεῶν ἔχουσιν ἀνθρώποις διδόναι, τάχʼ ἂν δοῖεν ἀγασθέντες.

ean de orao dialego kai parapleo spheis osper-2 seiren akeletos os geras para thea echo anthropos didomi tacha an didomi agamai


Plato, Phaedrus 259 (DIORISIS sentence 562)

ἔχουσι δὲ δὴ τί τοῦτο;


Plato, Phaedrus 259 (DIORISIS sentence 563)

ἀνήκοος γάρ, ὡς ἔοικε, τυγχάνω ὤν.


Plato, Phaedrus 259 (DIORISIS sentence 564)

οὐ μὲν δὴ πρέπει γε φιλόμουσον ἄνδρα τῶν τοιούτων ἀνήκοον εἶναι.

ou men de-2 prepo ge philomousos aner o toioutos anekoos eimi


Plato, Phaedrus 259 (DIORISIS sentence 565)

λέγεται δʼ ὥς ποτʼ ἦσαν οὗτοι ἄνθρωποι τῶν πρὶν μούσας γεγονέναι, γενομένων δὲ Μουσῶν καὶ φανείσης ᾠδῆς οὕτως ἄρα τινὲς τῶν τότε ἐξεπλάγησαν ὑφʼ ἡδονῆς, ὥστε ᾁδοντες ἠμέλησαν σίτων τε καὶ ποτῶν, καὶ ἔλαθον τελευτήσαντες αὑτούς:

lego de os pote eimi outos anthropos o prin mousa gignomai gignomai de mousa kai phaino aoidos outos-2 ara tis o tote ekplesso upo edona oste-2 ameleo sitos te kai potes2 kai lanthano teleutao eautou


Plato, Phaedrus 259 (DIORISIS sentence 566)

ἐξ ὧν τὸ τεττίγων γένος μετʼ ἐκεῖνο φύεται, γέρας τοῦτο παρὰ Μουσῶν λαβόν, μηδὲν τροφῆς δεῖσθαι γενόμενον, ἀλλʼ ἄσιτόν τε καὶ ἄποτον εὐθὺς ᾁδειν, ἕως ἂν τελευτήσῃ, καὶ μετὰ ταῦτα ἐλθὸν παρὰ μούσας ἀπαγγέλλειν τίς τίνα αὐτῶν τιμᾷ τῶν ἐνθάδε.

ek os o tettix genos meta ekeinos phuo geras outos para mousa lambano medeis tropheus deomai gignomai alla asitos te kai apotos euthus eos-4 an teleutao kai meta outos erchomai para mousa apaggello tis-2 tis-2 autos timao o enthade


Plato, Phaedrus 259 (DIORISIS sentence 567)

Τερψιχόρᾳ μὲν οὖν τοὺς ἐν τοῖς χοροῖς τετιμηκότας αὐτὴν ἀπαγγέλλοντες ποιοῦσι προσφιλεστέρους, τῇ δὲ Ἐρατοῖ τοὺς ἐν τοῖς ἐρωτικοῖς, καὶ ταῖς ἄλλαις οὕτως, κατὰ τὸ εἶδος ἑκάστης τιμῆς:

terpsichore men oun o en o choros-2 timao autos apaggello poieo prosphiles o de erato o en o erotikos kai o allos outos-2 kata o eidos ekastos time


Plato, Phaedrus 259 (DIORISIS sentence 568)

τῇ δὲ πρεσβυτάτῃ Καλλιόπῃ καὶ τῇ μετʼ αὐτὴν Οὐρανίᾳ τοὺς ἐν φιλοσοφίᾳ διάγοντάς τε καὶ τιμῶντας τὴν ἐκείνων μουσικὴν ἀγγέλλουσιν, αἳ δὴ μάλιστα τῶν Μουσῶν περί τε οὐρανὸν καὶ λόγους οὖσαι θείους τε καὶ ἀνθρωπίνους ἱᾶσιν καλλίστην φωνήν.

o de presbus kalliope kai o meta autos ourania o en philosophia diago te kai timao o ekeinos mousikos aggello os de-2 malista o mousa peri te ouranos kai logos eimi theios te kai anthropinos iemi kalos phone


Plato, Phaedrus 259 (DIORISIS sentence 569)

πολλῶν δὴ οὖν ἕνεκα λεκτέον τι καὶ οὐ καθευδητέον ἐν τῇ μεσημβρίᾳ.

polus de-2 oun eneka lekteos tis kai ou katheudeteon en o mesembria


Plato, Phaedrus 259 (DIORISIS sentence 570)

λεκτέον γὰρ οὖν.


Plato, Phaedrus 259 (DIORISIS sentence 571)

οὐκοῦν, ὅπερ νῦν προυθέμεθα σκέψασθαι, τὸν λόγον ὅπῃ καλῶς ἔχει λέγειν τε καὶ γράφειν καὶ ὅπῃ μή, σκεπτέον.

oukoun-2 osper nun protithemi skeptomai o logos ope kalos echo lego te kai grapho kai ope me skepteos


Plato, Phaedrus 259 (DIORISIS sentence 572)

δῆλον.


Plato, Phaedrus 259 (DIORISIS sentence 573)

ἆρʼ οὖν οὐχ ὑπάρχειν δεῖ τοῖς εὖ γε καὶ καλῶς ῥηθησομένοις τὴν τοῦ λέγοντος διάνοιαν εἰδυῖαν τὸ ἀληθὲς ὧν ἂν ἐρεῖν πέρι μέλλῃ;

ara-3 oun ou uparcho deomai o eu ge kai kalos ero o o lego dianoia oida o alethes os an ereo peri mello


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 574)

οὑτωσὶ περὶ τούτου ἀκήκοα, ὦ φίλε Σώκρατες, οὐκ εἶναι ἀνάγκην τῷ μέλλοντι ῥήτορι ἔσεσθαι τὰ τῷ ὄντι δίκαια μανθάνειν ἀλλὰ τὰ δόξαντʼ ἂν πλήθει οἵπερ δικάσουσιν, οὐδὲ τὰ ὄντως ἀγαθὰ ἢ καλὰ ἀλλʼ ὅσα δόξει:

outosi peri outos akouo o-2 philos sokrates-2 ou eimi anagke o mello retor eimi o o eimi dikaios manthano alla o dokeo an plethos e dikazo oude o ontos agathos ee kalos alla osos dokeo


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 575)

ἐκ γὰρ τούτων εἶναι τὸ πείθειν ἀλλʼ οὐκ ἐκ τῆς ἀληθείας.

ek gar outos eimi o peitho alla ou ek o aletheia


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 576)

οὔτοι ἀπόβλητον ἔπος εἶναι δεῖ, ὦ Φαῖδρε, ὃ ἂν εἴπωσι σοφοί, ἀλλὰ σκοπεῖν μή τι λέγωσι:

outoi apobletos epos eimi deomai o-2 phaidros-2 os an eipon sophos alla skopao me tis lego


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 577)

καὶ δὴ καὶ τὸ νῦν λεχθὲν οὐκ ἀφετέον.


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 578)

ὀρθῶς λέγεις.


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 579)

ὧδε δὴ σκοπῶμεν αὐτό.


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 580)

πῶς;


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 581)

εἴ σε πείθοιμι ἐγὼ πολεμίους ἀμύνειν κτησάμενον ἵππον, ἄμφω δὲ ἵππον ἀγνοοῖμεν, τοσόνδε μέντοι τυγχάνοιμι εἰδὼς περὶ σοῦ, ὅτι Φαῖδρος ἵππον ἡγεῖται τὸ τῶν ἡμέρων ζῴων μέγιστα ἔχον ὦτα— γελοῖόν γʼ ἄν, ὦ Σώκρατες, εἴη.

ei su peitho ego polemios amuno ktaomai ippos ampho de ippos agnoeo tososde mentoi tugchano oida peri su ostis phaidros-2 ippos egeomai o o emeros zoion-2 megas echo ous geloios ge an o-2 sokrates-2 aio


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 582)

οὔπω γε:


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 583)

ἀλλʼ ὅτε δὴ σπουδῇ σε πείθοιμι, συντιθεὶς λόγον ἔπαινον κατὰ τοῦ ὄνου, ἵππον ἐπονομάζων καὶ λέγων ὡς παντὸς ἄξιον τὸ θρέμμα οἴκοι τε κεκτῆσθαι καὶ ἐπὶ στρατιᾶς, ἀποπολεμεῖν τε χρήσιμον καὶ πρός γʼ ἐνεγκεῖν δυνατὸν σκεύη καὶ ἄλλα πολλὰ ὠφέλιμον.

alla oste de-2 spoude su peitho suntithemi logos epainos1 kata o onos-2 ippos eponomazo kai lego os-2 pas axios o thremma oikoi te ktaomai kai epi stratia-2 apopolemeo te chresimos kai pros ge phero dunatos skeuos kai allos polus ophelimos


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 584)

παγγέλοιόν γʼ ἂν ἤδη εἴη.


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 585)

ἆρʼ οὖν οὐ κρεῖττον γελοῖον καὶ φίλον ἢ δεινόν τε καὶ ἐχθρὸν φαίνεται.

ara-3 oun ou kreisson geloios kai philos ee deinos te kai echthros phaino


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 586)

ὅταν οὖν ὁ ῥητορικὸς ἀγνοῶν ἀγαθὸν καὶ κακόν, λαβὼν πόλιν ὡσαύτως ἔχουσαν πείθῃ, μὴ περὶ ὄνου σκιᾶς ὡς ἵππου τὸν ἔπαινον ποιούμενος, ἀλλὰ περὶ κακοῦ ὡς ἀγαθοῦ, δόξας δὲ πλήθους μεμελετηκὼς πείσῃ κακὰ πράττειν ἀντʼ ἀγαθῶν, ποῖόν τινʼ ἂν οἴει μετὰ ταῦτα τὴν ῥητορικὴν καρπὸν ὧν ἔσπειρε θερίζειν;

otan oun o retorikos agnoeo agathos kai kakos lambano polis osautos echo peitho me peri onos-2 skia os-2 ippos o epainos1 poieo alla peri kakos os-2 agathos dokeo de plethos meletao peisa kakos prasso anti agathos poios tis an oiomai meta outos o retorikos karpos os speiro therizo


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 587)

οὐ πάνυ γε ἐπιεικῆ.


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 588)

ἆρʼ οὖν, ὦ ἀγαθέ, ἀγροικότερον τοῦ δέοντος λελοιδορήκαμεν τὴν τῶν λόγων τέχνην;

ara-3 oun o-2 agathos agroikos o deo loidoreo o o logos techne


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 589)

ἡ δʼ ἴσως ἂν εἴποι:


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 590)

τί ποτʼ, ὦ θαυμάσιοι, ληρεῖτε;


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 591)

ἐγὼ γὰρ οὐδένʼ ἀγνοοῦντα τἀληθὲς ἀναγκάζω μανθάνειν λέγειν, ἀλλʼ, εἴ τι ἐμὴ συμβουλή, κτησάμενον ἐκεῖνο οὕτως ἐμὲ λαμβάνειν:

ego gar oudeis agnoeo alethes anagkazo manthano lego alla ei tis emos sumboule ktaomai ekeinos outos-2 ego lambano


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 592)

τόδε δʼ οὖν μέγα λέγω, ὡς ἄνευ ἐμοῦ τῷ τὰ ὄντα εἰδότι οὐδέν τι μᾶλλον ἔσται πείθειν τέχνῃ.

ode de oun megas lego os-2 aneu ego o o eimi oida oudeis tis mallon eimi peitho techne


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 593)

οὐκοῦν δίκαια ἐρεῖ, λέγουσα ταῦτα;


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 594)

φημί, ἐὰν οἵ γʼ ἐπιόντες αὐτῇ λόγοι μαρτυρῶσιν εἶναι τέχνῃ.

phemi ean e ge epeimi autos logos marturomai eimi techne


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 595)

ὥσπερ γὰρ ἀκούειν δοκῶ τινων προσιόντων καὶ διαμαρτυρομένων λόγων, ὅτι ψεύδεται καὶ οὐκ ἔστι τέχνη ἀλλʼ ἄτεχνος τριβή:

osper-2 gar akouo dokazo tis proseimi kai diamarturomai logos ostis pseudo kai ou eimi techne alla atechnos tribe


Plato, Phaedrus 260 (DIORISIS sentence 596)

τοῦ δὲ λέγειν, φησὶν ὁ Λάκων, ἔτυμος τέχνη ἄνευ τοῦ ἀληθείας ἧφθαι οὔτʼ ἔστιν οὔτε μή ποτε ὕστερον γένηται.

o de lego phemi o lakon etumos techne aneu o aletheia apto oute eimi oute me pote usteros gignomai


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 597)

τούτων δεῖ τῶν λόγων, ὦ Σώκρατες:


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 598)

ἀλλὰ δεῦρο αὐτοὺς παράγων ἐξέταζε τί καὶ πῶς λέγουσιν.

alla deuro autos parago exetazo tis-2 kai pos-2 lego


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 599)

πάριτε δή, θρέμματα γενναῖα, καλλίπαιδά τε Φαῖδρον πείθετε ὡς ἐὰν μὴ ἱκανῶς φιλοσοφήσῃ, οὐδὲ ἱκανός ποτε λέγειν ἔσται περὶ οὐδενός.

pareimi de-2 thremma gennaios kallipais te phaidros-2 peitho os-2 ean me ikanos philosopheo oude ikanos pote lego eimi peri oudeis


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 600)

ἀποκρινέσθω δὴ ὁ Φαῖδρος.


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 601)

ἐρωτᾶτε.


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 602)

ἆρʼ οὖν οὐ τὸ μὲν ὅλον ἡ ῥητορικὴ ἂν εἴη τέχνη ψυχαγωγία τις διὰ λόγων, οὐ μόνον ἐν δικαστηρίοις καὶ ὅσοι ἄλλοι δημόσιοι σύλλογοι, ἀλλὰ καὶ ἐν ἰδίοις, ἡ αὐτὴ σμικρῶν τε καὶ μεγάλων πέρι, καὶ οὐδὲν ἐντιμότερον τό γε ὀρθὸν περὶ σπουδαῖα ἢ περὶ φαῦλα γιγνόμενον;

ara-3 oun ou o men olos o retorikos an aio techne psuchagogia tis dia logos ou monos en dikasterion kai osos allos demosios sullogos alla kai en idios o autos mikros te kai megas peri kai oudeis entimos o ge orthos peri spoudaios ee peri phaulos gignomai


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 603)

ἢ πῶς σὺ ταῦτʼ ἀκήκοας;


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 604)

οὐ μὰ τὸν Δίʼ οὐ παντάπασιν οὕτως, ἀλλὰ μάλιστα μέν πως περὶ τὰς δίκας λέγεταί τε καὶ γράφεται τέχνῃ, λέγεται δὲ καὶ περὶ δημηγορίας:

ou ma o die ou pantapasi outos-2 alla malista men pos peri o dike lego te kai grapho techne lego de kai peri demegoria


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 605)

ἐπὶ πλέον δὲ οὐκ ἀκήκοα.


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 606)

ἀλλʼ ἦ τὰς Νέστορος καὶ Ὀδυσσέως τέχνας μόνον περὶ λόγων ἀκήκοας, ἃς ἐν Ἰλίῳ σχολάζοντες συνεγραψάτην, τῶν δὲ Παλαμήδους ἀνήκοος γέγονας;

alla e-2 o nestor kai odusseus techne monos peri logos akouo os en ilion scholazo suggrapho o de palamedes anekoos gignomai


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 607)

καὶ ναὶ μὰ Δίʼ ἔγωγε τῶν Νέστορος, εἰ μὴ Γοργίαν Νέστορά τινα κατασκευάζεις, ἤ τινα Θρασύμαχόν τε καὶ Θεόδωρον Ὀδυσσέα.

kai nai ma die ego o nestor ei me gorgies nestor tis kataskeuazo ee tis thrasumachos-2 te kai theodoros odusseus


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 608)

ἴσως.


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 609)

ἀλλὰ γὰρ τούτους ἐῶμεν:


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 610)

σὺ δʼ εἰπέ, ἐν δικαστηρίοις οἱ ἀντίδικοι τί δρῶσιν;

su de eipon en dikasterion o antidikos tis-2 drao1


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 611)

οὐκ ἀντιλέγουσιν μέντοι;


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 612)

ἢ τί φήσομεν;


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 613)

τοῦτʼ αὐτό.


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 614)

περὶ τοῦ δικαίου τε καὶ ἀδίκου;


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 615)

ναί.


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 616)

οὐκοῦν ὁ τέχνῃ τοῦτο δρῶν ποιήσει φανῆναι τὸ αὐτὸ τοῖς αὐτοῖς τοτὲ μὲν δίκαιον, ὅταν δὲ βούληται, ἄδικον;

oukoun-2 o techne outos drao1 poieo phaino o autos o autos tote-2 men dikaios otan de boulomai adikos


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 617)

τί μήν;


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 618)

καὶ ἐν δημηγορίᾳ δὴ τῇ πόλει δοκεῖν τὰ αὐτὰ τοτὲ μὲν ἀγαθά, τοτὲ δʼ αὖ τἀναντία;

kai en demegoria de-2 o polis dokeo o autos tote-2 men agathos tote-2 de au enantios


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 619)

οὕτως.


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 620)

τὸν οὖν Ἐλεατικὸν Παλαμήδην λέγοντα οὐκ ἴσμεν τέχνῃ, ὥστε φαίνεσθαι τοῖς ἀκούουσι τὰ αὐτὰ ὅμοια καὶ ἀνόμοια, καὶ ἓν καὶ πολλά, μένοντά τε αὖ καὶ φερόμενα;

o oun palamedes lego ou oida techne oste-2 phaino o akouo o autos omoios kai anomoios kai eis-2 kai polus meno te au kai phero


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 621)

μάλα γε.


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 622)

οὐκ ἄρα μόνον περὶ δικαστήριά τέ ἐστιν ἡ ἀντιλογικὴ καὶ περὶ δημηγορίαν, ἀλλʼ, ὡς ἔοικε, περὶ πάντα τὰ λεγόμενα μία τις τέχνη, εἴπερ ἔστιν, αὕτη ἂν εἴη, ᾗ τις οἷός τʼ ἔσται πᾶν παντὶ ὁμοιοῦν τῶν δυνατῶν καὶ οἷς δυνατόν, καὶ ἄλλου ὁμοιοῦντος καὶ ἀποκρυπτομένου εἰς φῶς ἄγειν.

ou ara monos peri dikasterion te eimi o antilogikos kai peri demegoria alla os-2 eoika peri pas o lego eis-2 tis techne eiper eimi outos an aio os tis oios-2 te eimi pas pas omoioo o dunates-2 kai os dunatos kai allos omoioo kai apokrupto eis phaos ago


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 623)

πῶς δὴ τὸ τοιοῦτον λέγεις;


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 624)

τῇδε δοκῶ ζητοῦσιν φανεῖσθαι.


Plato, Phaedrus 261 (DIORISIS sentence 625)

ἀπάτη πότερον ἐν πολὺ διαφέρουσι γίγνεται μᾶλλον ἢ ὀλίγον;

apate poteros en polus diaphero gignomai mallon ee oligos


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 626)

ἐν τοῖς ὀλίγον.


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 627)

ἀλλά γε δὴ κατὰ σμικρὸν μεταβαίνων μᾶλλον λήσεις ἐλθὼν ἐπὶ τὸ ἐναντίον ἢ κατὰ μέγα.

alla ge de-2 kata mikros metabaino mallon lanthano erchomai epi o enantios ee kata megas


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 628)

πῶς δʼ οὔ;


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 629)

δεῖ ἄρα τὸν μέλλοντα ἀπατήσειν μὲν ἄλλον, αὐτὸν δὲ μὴ ἀπατήσεσθαι, τὴν ὁμοιότητα τῶν ὄντων καὶ ἀνομοιότητα ἀκριβῶς διειδέναι.

deomai ara o mello apatao men allos autos de me apatao o omoiotes o eimi kai anomoiotes akribos diaeido


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 630)

ἀνάγκη μὲν οὖν.


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 631)

ἦ οὖν οἷός τε ἔσται, ἀλήθειαν ἀγνοῶν ἑκάστου, τὴν τοῦ ἀγνοουμένου ὁμοιότητα σμικράν τε καὶ μεγάλην ἐν τοῖς ἄλλοις διαγιγνώσκειν;

e-2 oun oios-2 te eimi aletheia agnoeo ekastos o o agnoeo omoiotes mikros te kai megas en o allos diagignosko


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 632)

ἀδύνατον.


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 633)

οὐκοῦν τοῖς παρὰ τὰ ὄντα δοξάζουσι καὶ ἀπατωμένοις δῆλον ὡς τὸ πάθος τοῦτο διʼ ὁμοιοτήτων τινῶν εἰσερρύη.

oukoun-2 o para o eimi doxazo kai apatao delos-3 os-2 o pathos outos dia omoiotes tis eisreo


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 634)

γίγνεται γοῦν οὕτως.


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 635)

ἔστιν οὖν ὅπως τεχνικὸς ἔσται μεταβιβάζειν κατὰ σμικρὸν διὰ τῶν ὁμοιοτήτων ἀπὸ τοῦ ὄντος ἑκάστοτε ἐπὶ τοὐναντίον ἀπάγων, ἢ αὐτὸς τοῦτο διαφεύγειν, ὁ μὴ ἐγνωρικὼς ὃ ἔστιν ἕκαστον τῶν ὄντων;

eimi oun opos technikos eimi metabibazo kata mikros dia o omoiotes apo o eimi ekastote epi enantios apago ee autos outos diapheugo o me gnorizo os eimi ekastos o eimi


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 636)

οὐ μή ποτε.


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 637)

λόγων ἄρα τέχνην, ὦ ἑταῖρε, ὁ τὴν ἀλήθειαν μὴ εἰδώς, δόξας δὲ τεθηρευκώς, γελοίαν τινά, ὡς ἔοικε, καὶ ἄτεχνον παρέξεται.

logos ara techne o-2 etairos o o aletheia me oida dokeo de thereuo geloios tis os-2 eoika kai atechnos parecho


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 638)

κινδυνεύει.


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 639)

βούλει οὖν ἐν τῷ Λυσίου λόγῳ ὃν φέρεις, καὶ ἐν οἷς ἡμεῖς εἴπομεν ἰδεῖν τι ὧν φαμεν ἀτέχνων τε καὶ ἐντέχνων εἶναι;

boulomai oun en o lusias logos os phero kai en os ego eipon eidon tis os phemi atechnos te kai entechnos eimi


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 640)

πάντων γέ που μάλιστα, ὡς νῦν γε ψιλῶς πως λέγομεν, οὐκ ἔχοντες ἱκανὰ παραδείγματα.

pas ge pou malista os-2 nun ge psilos pos lego ou echo ikanos paradeigma


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 641)

καὶ μὴν κατὰ τύχην γέ τινα, ὡς ἔοικεν, ἐρρηθήτην τὼ λόγω ἔχοντέ τι παράδειγμα, ὡς ἂν ὁ εἰδὼς τὸ ἀληθὲς προσπαίζων ἐν λόγοις παράγοι τοὺς ἀκούοντας.

kai men-2 kata tuche ge tis os-2 eoika ero o logos echo tis paradeigma os-2 an o oida o alethes prospaizo en logos parago o akouo


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 642)

καὶ ἔγωγε, ὦ Φαῖδρε, αἰτιῶμαι τοὺς ἐντοπίους θεούς:

kai ego o-2 phaidros-2 aitiaomai o entopios theos


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 643)

ἴσως δὲ καὶ οἱ τῶν Μουσῶν προφῆται οἱ ὑπὲρ κεφαλῆς ᾠδοὶ ἐπιπεπνευκότες ἂν ἡμῖν εἶεν τοῦτο τὸ γέρας:

isos-3 de kai e o mousa prophetes o uper kephale odos-2 epipneo an ego eimi outos o geras


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 644)

οὐ γάρ που ἔγωγε τέχνης τινὸς τοῦ λέγειν μέτοχος.

ou gar pou ego techne tis o lego metochos


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 645)

ἔστω ὡς λέγεις:


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 646)

μόνον δήλωσον ὃ φῄς.


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 647)

ἴθι δή μοι ἀνάγνωθι τὴν τοῦ Λυσίου λόγου ἀρχήν.

eimi-2 de-2 ego anagignosko o o lusias logos arche


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 648)

περὶ μὲν τῶν ἐμῶν πραγμάτων ἐπίστασαι, καὶ ὡς νομίζω συμφέρειν ἡμῖν τούτων γενομένων, ἀκήκοας.

peri men o emos pragma ephistemi kai os-2 nomizo sumphero ego outos gignomai akouo


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 649)

ἀξιῶ δὲ μὴ διὰ τοῦτο ἀτυχῆσαι ὧν δέομαι, ὅτι οὐκ ἐραστὴς ὢν σοῦ τυγχάνω.

axiao de me dia outos atucheo os deomai ostis ou erastes eimi su tugchano


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 650)

ὡς ἐκείνοις μὲν τότε μεταμέλει— παῦσαι.


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 651)

τί δὴ οὖν οὗτος ἁμαρτάνει καὶ ἄτεχνον ποιεῖ λεκτέον:

tis-2 de-2 oun outos amartano kai atechnos poieo lekteos


Plato, Phaedrus 262 (DIORISIS sentence 652)

ἦ γάρ;


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 653)

ναί.


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 654)

ἆρʼ οὖν οὐ παντὶ δῆλον τό γε τοιόνδε, ὡς περὶ μὲν ἔνια τῶν τοιούτων ὁμονοητικῶς ἔχομεν, περὶ δʼ ἔνια στασιωτικῶς;

ara-3 oun ou pas delos-3 o ge toiosde os-2 peri men enioi o toioutos omonoetikos echo peri de enioi stasiotikos


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 655)

δοκῶ μὲν ὃ λέγεις μανθάνειν, ἔτι δʼ εἰπὲ σαφέστερον.

dokazo men os lego manthano eti de eipon saphes


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 656)

ὅταν τις ὄνομα εἴπῃ σιδήρου ἢ ἀργύρου, ἆρʼ οὐ τὸ αὐτὸ πάντες διενοήθημεν;

otan tis onoma eipon sideron ee arguros ara-3 ou o autos pas dianoeomai


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 657)

καὶ μάλα.


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 658)

τί δʼ ὅταν δικαίου ἢ ἀγαθοῦ;


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 659)

οὐκ ἄλλος ἄλλῃ φέρεται, καὶ ἀμφισβητοῦμεν ἀλλήλοις τε καὶ ἡμῖν αὐτοῖς;

ou allos alle phero kai amphisbeteo allelon te kai ego autos


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 660)

πάνυ μὲν οὖν.


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 661)

ἐν μὲν ἄρα τοῖς συμφωνοῦμεν, ἐν δὲ τοῖς οὔ.


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 662)

οὕτω.


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 663)

ποτέρωθι οὖν εὐαπατητότεροί ἐσμεν, καὶ ἡ ῥητορικὴ ἐν ποτέροις μεῖζον δύναται;

poterothi oun euapatetos eimi kai o retorikos en poteros megas dunamai


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 664)

δῆλον ὅτι ἐν οἷς πλανώμεθα.


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 665)

οὐκοῦν τὸν μέλλοντα τέχνην ῥητορικὴν μετιέναι πρῶτον μὲν δεῖ ταῦτα ὁδῷ διῃρῆσθαι, καὶ εἰληφέναι τινὰ χαρακτῆρα ἑκατέρου τοῦ εἴδους, ἐν ᾧ τε ἀνάγκη τὸ πλῆθος πλανᾶσθαι καὶ ἐν ᾧ μή.

oukoun-2 o mello techne retorikos meteimi proteros men deomai outos odos diaireo kai lambano tis charakter ekateros-2 o eidos en os te anagke o plethos planao kai en os me


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 666)

καλὸν γοῦν ἄν, ὦ Σώκρατες, εἶδος εἴη κατανενοηκὼς ὁ τοῦτο λαβών.

kalos goun an o-2 sokrates-2 eidos aio katanoeo o outos lambano


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 667)

ἔπειτά γε οἶμαι πρὸς ἑκάστῳ γιγνόμενον μὴ λανθάνειν ἀλλʼ ὀξέως αἰσθάνεσθαι περὶ οὗ ἂν μέλλῃ ἐρεῖν ποτέρου ὂν τυγχάνει τοῦ γένους.

epeita ge oiomai pros ekastos gignomai me lanthano alla oxeos aisthanomai peri e an mello ereo poteros eimi tugchano o genos


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 668)

τί μήν;


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 669)

τί οὖν;


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 670)

τὸν ἔρωτα πότερον φῶμεν εἶναι τῶν ἀμφισβητησίμων ἢ τῶν μή;

o eros-3 poteros phemi eimi o amphisbetesimos ee o me


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 671)

τῶν ἀμφισβητησίμων δήπου:


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 672)

ἢ οἴει ἄν σοι ἐγχωρῆσαι εἰπεῖν ἃ νυνδὴ εἶπες περὶ αὐτοῦ, ὡς βλάβη τέ ἐστι τῷ ἐρωμένῳ καὶ ἐρῶντι, καὶ αὖθις ὡς μέγιστον ὂν τῶν ἀγαθῶν τυγχάνει;

ee oiomai an su egchoreo eipon os nundi eipon peri autos os-2 blabos te eimi o eraomai kai erao1 kai authis os-2 megas eimi o agathos tugchano


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 673)

ἄριστα λέγεις:


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 674)

ἀλλʼ εἰπὲ καὶ τόδε— ἐγὼ γάρ τοι διὰ τὸ ἐνθουσιαστικὸν οὐ πάνυ μέμνημαι— εἰ ὡρισάμην ἔρωτα ἀρχόμενος τοῦ λόγου.

alla eipon kai ode ego gar su dia o enthousiastikos ou panu mimnesko ei orizo eros-3 archo o logos


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 675)

νὴ Δία ἀμηχάνως γε ὡς σφόδρα.


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 676)

φεῦ, ὅσῳ λέγεις τεχνικωτέρας Νύμφας τὰς Ἀχελῴου καὶ Πᾶνα τὸν Ἑρμοῦ Λυσίου τοῦ Κεφάλου πρὸς λόγους εἶναι.

pheu osos lego technikos numphes o acheloios kai pan-2 o ermes lusias o kephalos-2 pros logos eimi


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 677)

ἢ οὐδὲν λέγω, ἀλλὰ καὶ ὁ Λυσίας ἀρχόμενος τοῦ ἐρωτικοῦ ἠνάγκασεν ἡμᾶς ὑπολαβεῖν τὸν ἔρωτα ἕν τι τῶν ὄντων ὃ αὐτὸς ἐβουλήθη, καὶ πρὸς τοῦτο ἤδη συνταξάμενος πάντα τὸν ὕστερον λόγον διεπεράνατο;

ee oudeis lego alla kai o lusias archo o erotikos anagkazo ego upolambano o eros-3 eis-2 tis o eimi os autos boulomai kai pros outos ede-2 suntasso pas o usteros logos diaperaino


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 678)

βούλει πάλιν ἀναγνῶμεν τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ;

boulomai palin anagignosko o arche autos


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 679)

εἰ σοί γε δοκεῖ:


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 680)

ὃ μέντοι ζητεῖς οὐκ ἔστʼ αὐτόθι.


Plato, Phaedrus 263 (DIORISIS sentence 681)

λέγε, ἵνα ἀκούσω αὐτοῦ ἐκείνου.


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 682)

περὶ μὲν τῶν ἐμῶν πραγμάτων ἐπίστασαι, καὶ ὡς νομίζω συμφέρειν ἡμῖν τούτων γενομένων, ἀκήκοας.

peri men o emos pragma ephistemi kai os-2 nomizo sumphero ego outos gignomai akouo


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 683)

ἀξιῶ δὲ μὴ διὰ τοῦτο ἀτυχῆσαι ὧν δέομαι, ὅτι οὐκ ἐραστὴς ὢν σοῦ τυγχάνω.

axiao de me dia outos atucheo os deomai ostis ou erastes eimi su tugchano


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 684)

ὡς ἐκείνοις μὲν τότε μεταμέλει ὧν ἂν εὖ ποιήσωσιν, ἐπειδὰν τῆς ἐπιθυμίας παύσωνται:

os-2 ekeinos men tote metamelomai os an eu poieo epeidan o epithumia pauo


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 685)

— ἦ πολλοῦ δεῖν ἔοικε ποιεῖν ὅδε γε ὃ ζητοῦμεν, ὃς οὐδὲ ἀπʼ ἀρχῆς ἀλλʼ ἀπὸ τελευτῆς ἐξ ὑπτίας ἀνάπαλιν διανεῖν ἐπιχειρεῖ τὸν λόγον, καὶ ἄρχεται ἀφʼ ὧν πεπαυμένος ἂν ἤδη ὁ ἐραστὴς λέγοι πρὸς τὰ παιδικά.

e-2 polus deo eoika poieo ode ge os zeteo os oude apo arche alla apo teleute ek uptios anapalin diaino epicheireo o logos kai archo apo os pauo an ede-2 o erastes lego pros o paidikon


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 686)

ἢ οὐδὲν εἶπον, Φαῖδρε, φίλη κεφαλή;

ee oudeis eipon phaidros-2 philos kephale


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 687)

ἔστιν γέ τοι δή, ὦ Σώκρατες, τελευτή, περὶ οὗ τὸν λόγον ποιεῖται.

eimi ge toi de-2 o-2 sokrates-2 teleute peri e o logos poieo


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 688)

τί δὲ τἆλλα;


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 689)

οὐ χύδην δοκεῖ βεβλῆσθαι τὰ τοῦ λόγου;


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 690)

ἢ φαίνεται τὸ δεύτερον εἰρημένον ἔκ τινος ἀνάγκης δεύτερον δεῖν τεθῆναι, ἤ τι ἄλλο τῶν ῥηθέντων;

ee phaino o deuteros ero ek tis anagke deuteros deo tithemi ee tis allos o ero


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 691)

ἐμοὶ μὲν γὰρ ἔδοξεν, ὡς μηδὲν εἰδότι, οὐκ ἀγεννῶς τὸ ἐπιὸν εἰρῆσθαι τῷ γράφοντι:

ego men gar dokeo os-2 medeis oida ou agennes o epeimi ero o grapho


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 692)

σὺ δʼ ἔχεις τινὰ ἀνάγκην λογογραφικὴν ᾗ ταῦτα ἐκεῖνος οὕτως ἐφεξῆς παρʼ ἄλληλα ἔθηκεν;

su de echo tis anagke logographikos os outos ekeinos outos-2 ephexes para allelon tithemi


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 693)

χρηστὸς εἶ, ὅτι με ἡγῇ ἱκανὸν εἶναι τὰ ἐκείνου οὕτως ἀκριβῶς διιδεῖν.

chrestos eimi-2 ostis ego egeomai ikanos eimi o ekeinos outos-2 akribos dieidon


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 694)

ἀλλὰ τόδε γε οἶμαί σε φάναι ἄν, δεῖν πάντα λόγον ὥσπερ ζῷον συνεστάναι σῶμά τι ἔχοντα αὐτὸν αὑτοῦ, ὥστε μήτε ἀκέφαλον εἶναι μήτε ἄπουν, ἀλλὰ μέσα τε ἔχειν καὶ ἄκρα, πρέποντα ἀλλήλοις καὶ τῷ ὅλῳ γεγραμμένα.

alla ode ge oiomai su phaino an deo pas logos osper-2 zoion-2 sunistemi soma tis echo autos eautou oste-2 mete akephalos eimi mete apous alla mesos te echo kai akron prepo allelon kai o olos grapho


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 695)

πῶς γὰρ οὔ;


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 696)

σκέψαι τοίνυν τὸν τοῦ ἑταίρου σου λόγον εἴτε οὕτως εἴτε ἄλλως ἔχει, καὶ εὑρήσεις τοῦ ἐπιγράμματος οὐδὲν διαφέροντα, ὃ Μίδᾳ τῷ Φρυγί φασίν τινες ἐπιγεγράφθαι.

skeptomai toinun o o etairos su logos eite outos-2 eite allos-2 echo kai eurisko o epigramma oudeis diaphero o midas o phrux phemi tis epigrapho


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 697)

ποῖον τοῦτο, καὶ τί πεπονθός;


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 698)

ἔστι μὲν τοῦτο τόδε— χαλκῆ παρθένος εἰμί, Μίδα δʼ ἐπὶ σήματι κεῖμαι.

eimi men outos ode chalkeos parthenos eimi midas de epi sema keimai


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 699)

ὄφρʼ ἂν ὕδωρ τε νάῃ καὶ δένδρεα μακρὰ τεθήλῃ, αὐτοῦ τῇδε μένουσα πολυκλαύτου ἐπὶ τύμβου, ἀγγελέω παριοῦσι Μίδας ὅτι τῇδε τέθαπται.

ophra an udor te naio kai dendreon makros thallo autos ode meno poluklaustos-2 epi tumbos aggello pareimi midas ostis ode thapto


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 700)

ὅτι δʼ οὐδὲν διαφέρει αὐτοῦ πρῶτον ἢ ὕστατόν τι λέγεσθαι, ἐννοεῖς που, ὡς ἐγᾦμαι.

ostis de oudeis diaphero autos proteros ee ustatos tis lego ennoeo pou os-2 oiomai


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 701)

χαλκῆ παρθένος εἰμί, Μίδα δʼ ἐπὶ σήματι κεῖμαι.

chalkeos parthenos eimi midas de epi sema keimai


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 702)


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 703)

σκώπτεις τὸν λόγον ἡμῶν, ὦ Σώκρατες.


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 704)

τοῦτον μὲν τοίνυν, ἵνα μὴ σὺ ἄχθῃ, ἐάσωμεν— καίτοι συχνά γε ἔχειν μοι δοκεῖ παραδείγματα πρὸς ἅ τις βλέπων ὀνίναιτʼ ἄν, μιμεῖσθαι αὐτὰ ἐπιχειρῶν μὴ πάνυ τι— εἰς δὲ τοὺς ἑτέρους λόγους ἴωμεν.

outos men toinun ina me su achthomai aio kaitoi-2 suchnos ge echo ego dokeo paradeigma pros os tis blepo oninemi an mimeomai autos epicheireo me panu tis eis de o eteros logos eimi-2


Plato, Phaedrus 264 (DIORISIS sentence 705)

ἦν γάρ τι ἐν αὐτοῖς, ὡς δοκῶ, προσῆκον ἰδεῖν τοῖς βουλομένοις περὶ λόγων σκοπεῖν.

eimi gar tis en autos os-2 dokazo proseko eidon o boulomai peri logos skopao


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 706)

τὸ ποῖον δὴ λέγεις;


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 707)

ἐναντίω που ἤστην:


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 708)

ὁ μὲν γὰρ ὡς τῷ ἐρῶντι, ὁ δʼ ὡς τῷ μὴ δεῖ χαρίζεσθαι, ἐλεγέτην.

o men gar os-2 o erao1 o de os-2 o me deomai charizomai lego


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 709)

καὶ μάλʼ ἀνδρικῶς.


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 710)

ὤιμην σε τἀληθὲς ἐρεῖν, ὅτι μανικῶς:


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 711)

ὃ μέντοι ἐζήτουν ἐστὶν αὐτὸ τοῦτο.


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 712)

μανίαν γάρ τινα ἐφήσαμεν εἶναι τὸν ἔρωτα.


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 713)

ἦ γάρ;


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 714)

ναί.


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 715)

μανίας δέ γε εἴδη δύο, τὴν μὲν ὑπὸ νοσημάτων ἀνθρωπίνων, τὴν δὲ ὑπὸ θείας ἐξαλλαγῆς τῶν εἰωθότων νομίμων γιγνομένην.

mania2 de ge eidos duo o men upo nosema anthropinos o de upo theios exallage o etho nomimos gignomai


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 716)

πάνυ γε.


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 717)

τῆς δὲ θείας τεττάρων θεῶν τέτταρα μέρη διελόμενοι, μαντικὴν μὲν ἐπίπνοιαν Ἀπόλλωνος θέντες, Διονύσου δὲ τελεστικήν, Μουσῶν δʼ αὖ ποιητικήν, τετάρτην δὲ ἀφροδίτης καὶ Ἔρωτος, ἐρωτικὴν μανίαν ἐφήσαμέν τε ἀρίστην εἶναι, καὶ οὐκ οἶδʼ ὅπῃ τὸ ἐρωτικὸν πάθος ἀπεικάζοντες, ἴσως μὲν ἀληθοῦς τινος ἐφαπτόμενοι, τάχα δʼ ἂν καὶ ἄλλοσε παραφερόμενοι, κεράσαντες οὐ παντάπασιν ἀπίθανον λόγον, μυθικόν τινα ὕμνον προσεπαίσαμεν μετρίως τε καὶ εὐφήμως τὸν ἐμόν τε καὶ σὸν δεσπότην ἔρωτα, ὦ Φαῖδρε, καλῶν παίδων ἔφορον.

o de theios tessares thea tessares mera-2 diaireo mantikos men epipnoia apollon tithemi dionusos de telestikos mousa de au poietikos tetartos de aphrodite kai eros-3 erotikos mania2 phemi te aristos eimi kai ou oida ope o erotikos pathos apeikazo isos-3 men alethes tis ephapto tacha de an kai allote paraphero kerannumi ou pantapasi apithanos logos muthikos tis umnos prospaizo metrios te kai euphemos-2 o emos te kai sos despotes eros-3 o-2 phaidros-2 kale pais ephoros


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 718)

καὶ μάλα ἔμοιγε οὐκ ἀηδῶς ἀκοῦσαι.


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 719)

τόδε τοίνυν αὐτόθεν λάβωμεν, ὡς ἀπὸ τοῦ ψέγειν πρὸς τὸ ἐπαινεῖν ἔσχεν ὁ λόγος μεταβῆναι.

ode toinun autothen lambano os-2 apo o psego1 pros o epaineo echo o logos metabaino


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 720)

πῶς δὴ οὖν αὐτὸ λέγεις;


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 721)

ἐμοὶ μὲν φαίνεται τὰ μὲν ἄλλα τῷ ὄντι παιδιᾷ πεπαῖσθαι:

ego men phaino o men allos o eimi paidie paio


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 722)

τούτων δέ τινων ἐκ τύχης ῥηθέντων δυοῖν εἰδοῖν, εἰ αὐτοῖν τὴν δύναμιν τέχνῃ λαβεῖν δύναιτό τις, οὐκ ἄχαρι.

outos de tis ek tuche ero duo eidos ei autos o dunamis techne lambano dunamai tis ou acharis


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 723)

τίνων δή;


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 724)

εἰς μίαν τε ἰδέαν συνορῶντα ἄγειν τὰ πολλαχῇ διεσπαρμένα, ἵνα ἕκαστον ὁριζόμενος δῆλον ποιῇ περὶ οὗ ἂν ἀεὶ διδάσκειν ἐθέλῃ.

eis eis-2 te idea sunorao ago o pollache-2 diaspeiro ina ekastos orizo delos-3 poieo peri e an aei didasko ethelo


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 725)

ὥσπερ τὰ νυνδὴ περὶ Ἔρωτος— ὃ ἔστιν ὁρισθέν— εἴτʼ εὖ εἴτε κακῶς ἐλέχθη, τὸ γοῦν σαφὲς καὶ τὸ αὐτὸ αὑτῷ ὁμολογούμενον διὰ ταῦτα ἔσχεν εἰπεῖν ὁ λόγος.

osper-2 o nundi peri eros-3 os eimi orizo eite eu eite kakos lego o goun saphes kai o autos eautou omologeo dia outos echo eipon o logos


Plato, Phaedrus 265 (DIORISIS sentence 726)

τὸ δʼ ἕτερον δὴ εἶδος τί λέγεις, ὦ Σώκρατες;


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 727)

τὸ πάλιν κατʼ εἴδη δύνασθαι διατέμνειν κατʼ ἄρθρα ᾗ πέφυκεν, καὶ μὴ ἐπιχειρεῖν καταγνύναι μέρος μηδέν, κακοῦ μαγείρου τρόπῳ χρώμενον:

o palin kata eidos dunamai diatemno kata arthron os phuo kai me epicheireo katagnumi meros-2 medeis kakos mageiros-2 tropos-2 chraomai


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 728)

ἀλλʼ ὥσπερ ἄρτι τὼ λόγω τὸ μὲν ἄφρον τῆς διανοίας ἕν τι κοινῇ εἶδος ἐλαβέτην, ὥσπερ δὲ σώματος ἐξ ἑνὸς διπλᾶ καὶ ὁμώνυμα πέφυκε, σκαιά, τὰ δὲ δεξιὰ κληθέντα, οὕτω καὶ τὸ τῆς παρανοίας ὡς ἓν ἐν ἡμῖν πεφυκὸς εἶδος ἡγησαμένω τὼ λόγω, ὁ μὲν τὸ ἐπʼ ἀριστερὰ τεμνόμενος μέρος, πάλιν τοῦτο τέμνων οὐκ ἐπανῆκεν πρὶν ἐν αὐτοῖς ἐφευρὼν ὀνομαζόμενον σκαιόν τινα ἔρωτα ἐλοιδόρησεν μάλʼ ἐν δίκῃ, ὁ δʼ εἰς τὰ ἐν δεξιᾷ τῆς μανίας ἀγαγὼν ἡμᾶς, ὁμώνυμον μὲν ἐκείνῳ, θεῖον δʼ αὖ τινα ἔρωτα ἐφευρὼν καὶ προτεινάμενος ἐπῄνεσεν ὡς μεγίστων αἴτιον ἡμῖν ἀγαθῶν.

alla osper-2 arti o logos o men aphron o dianoia eis-2 tis koine eidos lambano osper-2 de soma ek eis-2 diploos kai omonumos phuo skaios o de dexios kaleo outos-2 kai o o paranoia os-2 eis-2 en ego phuo eidos egeomai o logos o men o epi aristeros temno meros-2 palin outos temno ou epaneko prin en autos epheurisko onomazo skaios tis eros-3 loidoreo mala en dike o de eis o en dexios o mania2 ago ego omonumos men ekeinos theios de au tis eros-3 epheurisko kai proteino epaineo os-2 megas aitios ego agathos


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 729)

ἀληθέστατα λέγεις.


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 730)

τούτων δὴ ἔγωγε αὐτός τε ἐραστής, ὦ Φαῖδρε, τῶν διαιρέσεων καὶ συναγωγῶν, ἵνα οἷός τε ὦ λέγειν τε καὶ φρονεῖν:

outos de-2 ego autos te erastes o-2 phaidros-2 o diairesis kai sunagoge ina oios-2 te o-2 lego te kai phroneo


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 731)

ἐάν τέ τινʼ ἄλλον ἡγήσωμαι δυνατὸν εἰς ἓν καὶ ἐπὶ πολλὰ πεφυκόθʼ ὁρᾶν, τοῦτον διώκω κατόπισθε μετʼ ἴχνιον ὥστε θεοῖο.

ean te tis allos egeomai dunatos eis eis-2 kai epi polus phuo orao outos dioko katopisthen meta ichnion oste-2 theos


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 732)

καὶ μέντοι καὶ τοὺς δυναμένους αὐτὸ δρᾶν εἰ μὲν ὀρθῶς ἢ μὴ προσαγορεύω, θεὸς οἶδε, καλῶ δὲ οὖν μέχρι τοῦδε διαλεκτικούς.

kai mentoi kai o dunamai autos drao1 ei men orthos ee me prosagoreuo theos oida kaleo de oun mechri ode dialektikos


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 733)

τὰ δὲ νῦν παρὰ σοῦ τε καὶ Λυσίου μαθόντας εἰπὲ τί χρὴ καλεῖν:

o de nun para su te kai lusias manthano eipon tis-2 chre kaleo


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 734)

ἢ τοῦτο ἐκεῖνό ἐστιν ἡ λόγων τέχνη, ᾗ Θρασύμαχός τε καὶ οἱ ἄλλοι χρώμενοι σοφοὶ μὲν αὐτοὶ λέγειν γεγόνασιν, ἄλλους τε ποιοῦσιν, οἳ ἂν δωροφορεῖν αὐτοῖς ὡς βασιλεῦσιν ἐθέλωσιν;

ee outos ekeinos eimi o logos techne os thrasumachos-2 te kai o allos chraomai sophos men autos lego gignomai allos te poieo e an dorophoreo autos os-2 basileus ethelo


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 735)

βασιλικοὶ μὲν ἇνδρες, οὐ μὲν δὴ ἐπιστήμονές γε ὧν ἐρωτᾷς.

basilikos men aner ou men de-2 epistemon ge os erotao


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 736)

ἀλλὰ τοῦτο μὲν τὸ εἶδος ὀρθῶς ἔμοιγε δοκεῖς καλεῖν, διαλεκτικὸν καλῶν:

alla outos men o eidos orthos ego dokeo kaleo dialektikos kale


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 737)

τὸ δὲ ῥητορικὸν δοκεῖ μοι διαφεύγειν ἔθʼ ἡμᾶς.

o de retorikos dokeo ego diapheugo eti ego


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 738)

πῶς φῄς;


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 739)

καλόν πού τι ἂν εἴη, ὃ τούτων ἀπολειφθὲν ὅμως τέχνῃ λαμβάνεται;

kalos pou tis an aio os outos apoleipo omos-5 techne lambano


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 740)

πάντως δʼ οὐκ ἀτιμαστέον αὐτὸ σοί τε καὶ ἐμοί, λεκτέον δὲ τί μέντοι καὶ ἔστι τὸ λειπόμενον τῆς ῥητορικῆς.

pantos de ou atimasteos autos su te kai ego lekteos de tis-2 mentoi kai eimi o leipo o retorikos


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 741)

καὶ μάλα που συχνά, ὦ Σώκρατες, τά γʼ ἐν τοῖς βιβλίοις τοῖς περὶ λόγων τέχνης γεγραμμένοις.

kai mala pou suchnos o-2 sokrates-2 tis-2 ge en o biblion o peri logos techne grapho


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 742)

καλῶς γε ὑπέμνησας.


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 743)

μὲν οἶμαι πρῶτον ὡς δεῖ τοῦ λόγου λέγεσθαι ἐν ἀρχῇ:

men oiomai proteros os-2 deomai o logos lego en arche


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 744)

ταῦτα λέγεις— ἦ γάρ;


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 745)

— τὰ κομψὰ τῆς τέχνης;


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 746)

ναί.


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 747)

δεύτερον δὲ δὴ τινα τʼ ἐπʼ αὐτῇ, τρίτον τέταρτον καὶ οἶμαι καὶ λέγειν τόν γε βέλτιστον λογοδαίδαλον Βυζάντιον ἄνδρα.

deuteros de de-2 tis te epi autos tritos tetartos kai oiomai kai lego o ge beltistos logodaidalos buzantios aner


Plato, Phaedrus 266 (DIORISIS sentence 748)

τὸν χρηστὸν λέγεις Θεόδωρον;


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 749)

τί μήν;


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 750)

καὶ γε καὶ ὡς ποιητέον ἐν κατηγορίᾳ τε καὶ ἀπολογίᾳ.

kai ge kai os-2 poieteos en kategoria te kai apologia


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 751)

τὸν δὲ κάλλιστον Πάριον Εὐηνὸν ἐς μέσον οὐκ ἄγομεν, ὃς τε πρῶτος ηὗρεν καὶ— οἱ δʼ αὐτὸν καὶ φασὶν ἐν μέτρῳ λέγειν μνήμης χάριν— σοφὸς γὰρ ἁνήρ.

o de kalos parios euenos eis mesos ou ago os te proteros eurisko kai e de autos kai phemi en metron lego mneme charis sophos gar aner


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 752)

Τεισίαν δὲ Γοργίαν τε ἐάσομεν εὕδειν, οἳ πρὸ τῶν ἀληθῶν τὰ εἰκότα εἶδον ὡς τιμητέα μᾶλλον, τά τε αὖ σμικρὰ μεγάλα καὶ τὰ μεγάλα σμικρὰ φαίνεσθαι ποιοῦσιν διὰ ῥώμην λόγου, καινά τε ἀρχαίως τά τʼ ἐναντία καινῶς, συντομίαν τε λόγων καὶ ἄπειρα μήκη περὶ πάντων ἀνηῦρον;

teisias de gorgies te aio eudo e pro o alethes o eoika eidon os-2 timetes mallon tis-2 te au mikros megas kai o megas mikros phaino poieo dia rome logos kainos te archaios tis-2 te enantios kainos suntomia te logos kai apeiros mekos peri pas aneurisko


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 753)

ταῦτα δὲ ἀκούων ποτέ μου Πρόδικος ἐγέλασεν, καὶ μόνος αὐτὸς ηὑρηκέναι ἔφη ὧν δεῖ λόγων τέχνην:

outos de akouo pote ego prodikos-2 gelao kai monos autos eurisko phemi os deomai logos techne


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 754)

δεῖν δὲ οὔτε μακρῶν οὔτε βραχέων ἀλλὰ μετρίων.

deo de oute makros oute brachea alla metrios


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 755)

σοφώτατά γε, ὦ Πρόδικε.


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 756)

Ἱππίαν δὲ οὐ λέγομεν;


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 757)

οἶμαι γὰρ ἂν σύμψηφον αὐτῷ καὶ τὸν Ἠλεῖον ξένον γενέσθαι.

oiomai gar an sumpsephos autos kai o eleios xenos gignomai


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 758)

τί δʼ οὔ;


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 759)

τὰ δὲ Πώλου πῶς φράσωμεν αὖ μουσεῖα λόγων— ὡς καὶ καὶ— ὀνομάτων τε Λικυμνίων ἃ ἐκείνῳ ἐδωρήσατο πρὸς ποίησιν εὐεπείας;

o de polos-2 pos-2 phrazo au logos os-2 kai kai onoma te likumnion os ekeinos doreomai pros poiesis euepeia


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 760)

Πρωταγόρεια δέ, ὦ Σώκρατες, οὐκ ἦν μέντοι τοιαῦτʼ ἄττα;

protagoreios de o-2 sokrates-2 ou eimi mentoi toioutos atta


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 761)

γέ τις, ὦ παῖ, καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ καλά.

ge tis o-2 pais kai allos polus kai kalos


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 762)

τῶν γε μὴν οἰκτρογόων ἐπὶ γῆρας καὶ πενίαν ἑλκομένων λόγων κεκρατηκέναι τέχνῃ μοι φαίνεται τὸ τοῦ Χαλκηδονίου σθένος, ὀργίσαι τε αὖ πολλοὺς ἅμα δεινὸς ἁνὴρ γέγονεν, καὶ πάλιν ὠργισμένοις ἐπᾴδων κηλεῖν, ὡς ἔφη:

o ge men-2 oiktrogoos epi geras-2 kai penia elko logos krateo techne ego phaino o o chalkedonion sthenos orgizo te au polus ama deinos aner gignomai kai palin orgizo epaeido keleo os-2 phemi


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 763)

διαβάλλειν τε καὶ ἀπολύσασθαι διαβολὰς ὁθενδὴ κράτιστος.

diaballo te kai apoluo diabole othende kratistos


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 764)

τὸ δὲ δὴ τέλος τῶν λόγων κοινῇ πᾶσιν ἔοικε συνδεδογμένον εἶναι, ᾧ τινες μὲν ἄλλοι δʼ ἄλλο τίθενται ὄνομα.

o de de-2 telos o logos koine pas eoika sundokeo eimi os tis men allos de allos tithemi onoma


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 765)

τὸ ἐν κεφαλαίῳ ἕκαστα λέγεις ὑπομνῆσαι ἐπὶ τελευτῆς τοὺς ἀκούοντας περὶ τῶν εἰρημένων;

o en kephalaios ekastos lego upomimnesko epi teleute o akouo peri o ero


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 766)

ταῦτα λέγω, καὶ εἴ τι σὺ ἄλλο ἔχεις εἰπεῖν λόγων τέχνης πέρι.

outos lego kai ei tis su allos echo eipon logos techne peri


Plato, Phaedrus 267 (DIORISIS sentence 767)

σμικρά γε καὶ οὐκ ἄξια λέγειν.


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 768)

ἐῶμεν δὴ τά γε σμικρά:


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 769)

ταῦτα δὲ ὑπʼ αὐγὰς μᾶλλον ἴδωμεν, τίνα καὶ πότʼ ἔχει τὴν τῆς τέχνης δύναμιν.

outos de upo auge mallon eidon tis-2 kai potis echo o o techne dunamis


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 770)

καὶ μάλα ἐρρωμένην, ὦ Σώκρατες, ἔν γε δὴ πλήθους συνόδοις.


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 771)

ἔχει γάρ.


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 772)

ἀλλʼ, ὦ δαιμόνιε, ἰδὲ καὶ σὺ εἰ ἄρα καὶ σοὶ φαίνεται διεστηκὸς αὐτῶν τὸ ἤτριον ὥσπερ ἐμοί.

alla o-2 daimonios ide-2 kai su ei aros kai su phaino diistemi autos o etrion osper-2 ego


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 773)

δείκνυε μόνον.


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 774)

εἰπὲ δή μοι:


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 775)

εἴ τις προσελθὼν τῷ ἑταίρῳ σου Ἐρυξιμάχῳ ἢ τῷ πατρὶ αὐτοῦ Ἀκουμενῷ εἴποι ὅτι ἐγὼ ἐπίσταμαι τοιαῦτʼ ἄττα σώμασι προσφέρειν, ὥστε θερμαίνειν τʼ ἐὰν βούλωμαι καὶ ψύχειν, καὶ ἐὰν μὲν δόξῃ μοι, ἐμεῖν ποιεῖν, ἐὰν δʼ αὖ, κάτω διαχωρεῖν, καὶ ἄλλα πάμπολλα τοιαῦτα:

ei tis proserchomai o etairos su eruximachos ee o pater autos akoumenos eipon ostis ego ephistemi toioutos atta soma prosphero oste-2 thermaino te ean boulomai kai psucho kai ean men dokeo ego emeo poieo ean de au katos diachoreo kai allos pampolus-2 toioutos


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 776)

καὶ ἐπιστάμενος αὐτὰ ἀξιῶ ἰατρικὸς εἶναι καὶ ἄλλον ποιεῖν ᾧ ἂν τὴν τούτων ἐπιστήμην παραδῶ, τί ἂν οἴει ἀκούσαντας εἰπεῖν;

kai ephistemi autos axiao iatrikos eimi kai allos poieo os an o outos episteme paradeo tis-2 an oiomai akouo eipon


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 777)

τί δʼ ἄλλο γε ἢ ἐρέσθαι εἰ προσεπίσταται καὶ οὕστινας δεῖ καὶ ὁπότε ἕκαστα τούτων ποιεῖν, καὶ μέχρι ὁπόσου;

tis-2 de allos ge ee eromai ei prosepistamai kai ostis deomai kai opote ekastos outos poieo kai mechri oposos


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 778)

εἰ οὖν εἴποι ὅτι οὐδαμῶς:


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 779)

ἀλλʼ ἀξιῶ τὸν ταῦτα παρʼ ἐμοῦ μαθόντα αὐτὸν οἷόν τʼ εἶναι ἃ ἐρωτᾷς;

alla axiao o outos para ego manthano autos oios-2 te eimi os erotao


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 780)

εἰπεῖν ἂν οἶμαι ὅτι μαίνεται ἅνθρωπος, καὶ ἐκ βιβλίου ποθὲν ἀκούσας ἢ περιτυχὼν φαρμακίοις ἰατρὸς οἴεται γεγονέναι, οὐδὲν ἐπαΐων τῆς τέχνης.

eipon an oiomai ostis mainomai anthropos kai ek biblion pino akeo ee peritugchano pharmakion-2 iatros oiomai gignomai oudeis epaio-2 o techne


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 781)

τί δʼ εἰ Σοφοκλεῖ αὖ προσελθὼν καὶ Εὐριπίδῃ τις λέγοι ὡς ἐπίσταται περὶ σμικροῦ πράγματος ῥήσεις παμμήκεις ποιεῖν καὶ περὶ μεγάλου πάνυ σμικράς, ὅταν τε βούληται οἰκτράς, καὶ τοὐναντίον αὖ φοβερὰς καὶ ἀπειλητικὰς ὅσα τʼ ἄλλα τοιαῦτα, καὶ διδάσκων αὐτὰ τραγῳδίας ποίησιν οἴεται παραδιδόναι;

tis-2 de ei sophoklees au proserchomai kai euripides-2 tis lego os-2 ephistemi peri mikros pragma resis pammekes poieo kai peri megas panu mikros otan te boulomai oiktros kai enantion au phoberos kai apeiletikos osos te allos toioutos kai didasko autos tragodia poiesis oiomai paradidomi


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 782)

καὶ οὗτοι ἄν, ὦ Σώκρατες, οἶμαι καταγελῷεν εἴ τις οἴεται τραγῳδίαν ἄλλο τι εἶναι ἢ τὴν τούτων σύστασιν πρέπουσαν ἀλλήλοις τε καὶ τῷ ὅλῳ συνισταμένην.

kai outos an o-2 sokrates-2 oiomai katagelao ei tis oiomai tragodia allos tis eimi ee o outos sustasis prepo allelon te kai o olos sunistemi


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 783)

ἀλλʼ οὐκ ἂν ἀγροίκως γε οἶμαι λοιδορήσειαν, ἀλλʼ ὥσπερ ἂν μουσικὸς ἐντυχὼν ἀνδρὶ οἰομένῳ ἁρμονικῷ εἶναι, ὅτι δὴ τυγχάνει ἐπιστάμενος ὡς οἷόν τε ὀξυτάτην καὶ βαρυτάτην χορδὴν ποιεῖν, οὐκ ἀγρίως εἴποι ἄν:

alla ou an agroikos ge oiomai loidoreo alla osper-2 an mousikos entugchano andris oiomai armonikos eimi ostis de-2 tugchano ephistemi os-2 oios-2 te oxus kai barus chorde poieo ou agrios eipon an


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 784)

ὦ μοχθηρέ, μελαγχολᾷς, ἀλλʼ ἅτε μουσικὸς ὢν πρᾳότερον ὅτι ὦ ἄριστε, ἀνάγκη μὲν καὶ ταῦτʼ ἐπίστασθαι τὸν μέλλοντα ἁρμονικὸν ἔσεσθαι, οὐδὲν μὴν κωλύει μηδὲ σμικρὸν ἁρμονίας ἐπαΐειν τὸν τὴν σὴν ἕξιν ἔχοντα:

o-2 mochtheros melagcholao alla ate-3 mousikos eimi praos ostis o-2 aristos anagke men kai outos ephistemi o mello armonikos eimi oudeis men-2 koluo mede mikros armonia epaio-2 o o sos exis echo


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 785)

τὰ γὰρ πρὸ ἁρμονίας ἀναγκαῖα μαθήματα ἐπίστασαι ἀλλʼ οὐ τὰ ἁρμονικά.

o gar pro armonia anagkaios mathema ephistemi alla ou o armonikos


Plato, Phaedrus 268 (DIORISIS sentence 786)

ὀρθότατά γε.


Plato, Phaedrus 269 (DIORISIS sentence 787)

οὐκοῦν καὶ ὁ Σοφοκλῆς τόν σφισιν ἐπιδεικνύμενον τὰ πρὸ τραγῳδίας ἂν φαίη ἀλλʼ οὐ τὰ τραγικά, καὶ ὁ Ἀκουμενὸς τὰ πρὸ ἰατρικῆς ἀλλʼ οὐ τὰ ἰατρικά.

oukoun-2 kai o sophoklees o spheis epideiknumi-2 o pro tragodia an phemi alla ou o tragikos kai o akoumenos o pro iatrikos alla ou o iatrikos


Plato, Phaedrus 269 (DIORISIS sentence 788)

παντάπασι μὲν οὖν.


Plato, Phaedrus 269 (DIORISIS sentence 789)

τί δὲ τὸν οἰόμεθα ἢ καὶ Περικλέα, εἰ ἀκούσειαν ὧν νυνδὴ ἡμεῖς διῇμεν τῶν παγκάλων τεχνημάτων— τε καὶ καὶ ὅσα ἄλλα διελθόντες ὑπʼ αὐγὰς ἔφαμεν εἶναι σκεπτέα— πότερον χαλεπῶς ἂν αὐτούς, ὥσπερ ἐγώ τε καὶ σύ, ὑπʼ ἀγροικίας ῥῆμά τι εἰπεῖν ἀπαίδευτον εἰς τοὺς ταῦτα γεγραφότας τε καὶ διδάσκοντας ὡς ῥητορικὴν τέχνην, ἢ ἅτε ἡμῶν ὄντας σοφωτέρους κἂν νῷν ἐπιπλῆξαι εἰπόντας:

tis-2 de o oiomai ee kai periklees-2 ei akouo os nundi ego dieimi o pagkalos technema te kai kai osos allos dierchomai upo auge phemi eimi skepteos poteros chalepos an autos osper-2 ego te kai su upo agroikia rema tis eipon apaideutos eis o outos grapho te kai didasko os-2 retorikos techne ee ate-3 ego eimi sophos kan-2 ego epiplesso eipon


Plato, Phaedrus 269 (DIORISIS sentence 790)

ὦ Φαῖδρέ τε καὶ Σώκρατες, οὐ χρὴ χαλεπαίνειν ἀλλὰ συγγιγνώσκειν, εἴ τινες μὴ ἐπιστάμενοι διαλέγεσθαι ἀδύνατοι ἐγένοντο ὁρίσασθαι τί ποτʼ ἔστιν ῥητορική, ἐκ δὲ τούτου τοῦ πάθους τὰ πρὸ τῆς τέχνης ἀναγκαῖα μαθήματα ἔχοντες ῥητορικὴν ᾠήθησαν ηὑρηκέναι, καὶ ταῦτα δὴ διδάσκοντες ἄλλους ἡγοῦνταί σφισιν τελέως ῥητορικὴν δεδιδάχθαι, τὸ δὲ ἕκαστα τούτων πιθανῶς λέγειν τε καὶ τὸ ὅλον συνίστασθαι, οὐδὲν ἔργον ὄν αὐτοὺς δεῖν παρʼ ἑαυτῶν τοὺς μαθητὰς σφῶν πορίζεσθαι ἐν τοῖς λόγοις ἀλλὰ μήν, ὦ Σώκρατες, κινδυνεύει γε τοιοῦτόν τι εἶναι τὸ τῆς τέχνης ἣν οὗτοι οἱ ἄνδρες ὡς ῥητορικὴν διδάσκουσίν τε καὶ γράφουσιν, καὶ ἔμοιγε δοκεῖς ἀληθῆ εἰρηκέναι:

o-2 phaidros-2 te kai sokrates-2 ou chre chalepaino alla suggignosko ei tis me ephistemi dialego adunatos-2 gignomai orizo tis-2 pote eimi retorikos ek de outos o pathos o pro o techne anagkaios mathema echo retorikos oiomai eurisko kai outos de-2 didasko allos egeomai spheis teleios retorikos didasko o de ekastos outos pithanos lego te kai o olos sunistemi oudeis ergon eimi autos deo para eautou o mathetes spheis porizo en o logos alla mes-2 o-2 sokrates-2 kinduneuo ge toioutos tis eimi o o techne os outos o aner os-2 retorikos didasko te kai grapho kai ego dokeo alethes ero


Plato, Phaedrus 269 (DIORISIS sentence 791)

ἀλλὰ δὴ τὴν τοῦ τῷ ὄντι ῥητορικοῦ τε καὶ πιθανοῦ τέχνην πῶς καὶ πόθεν ἄν τις δύναιτο πορίσασθαι;

alla de-2 o o o eimi retorikos te kai pithanos techne pos-2 kai pothen-2 an tis dunamai porizo


Plato, Phaedrus 269 (DIORISIS sentence 792)

τὸ μὲν δύνασθαι, ὦ Φαῖδρε, ὥστε ἀγωνιστὴν τέλεον γενέσθαι, εἰκός— ἴσως δὲ καὶ ἀναγκαῖον— ἔχειν ὥσπερ τἆλλα:

o men dunamai o-2 phaidros-2 oste-2 agonistes teleios gignomai eoika isos-3 de kai anagkaion echo osper-2 allos


Plato, Phaedrus 269 (DIORISIS sentence 793)

εἰ μέν σοι ὑπάρχει φύσει ῥητορικῷ εἶναι, ἔσῃ ῥήτωρ ἐλλόγιμος, προσλαβὼν ἐπιστήμην τε καὶ μελέτην, ὅτου δʼ ἂν ἐλλείπῃς τούτων, ταύτῃ ἀτελὴς ἔσῃ.

ei men su uparcho phusis retorikos eimi eimi retor ellogimos proslambano episteme te kai melete ostis de an elleipo outos outos ateles eimi


Plato, Phaedrus 269 (DIORISIS sentence 794)

ὅσον δὲ αὐτοῦ τέχνη, οὐχ ᾗ Λυσίας τε καὶ Θρασύμαχος πορεύεται δοκεῖ μοι φαίνεσθαι ἡ μέθοδος.

osos de autos techne ou os lusias te kai thrasumachos-2 poreuo dokeo ego phaino o methodos


Plato, Phaedrus 269 (DIORISIS sentence 795)

ἀλλὰ πῇ δή;


Plato, Phaedrus 269 (DIORISIS sentence 796)

κινδυνεύει, ὦ ἄριστε, εἰκότως ὁ Περικλῆς πάντων τελεώτατος εἰς τὴν ῥητορικὴν γενέσθαι.

kinduneuo o-2 aristos eoikotos o periklees-2 pas teleios eis o retorikos gignomai


Plato, Phaedrus 269 (DIORISIS sentence 797)

τί δή;


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 798)

πᾶσαι ὅσαι μεγάλαι τῶν τεχνῶν προσδέονται ἀδολεσχίας καὶ μετεωρολογίας φύσεως πέρι:

pas osos megas o techne prosdeomai adoleschia kai meteorologia phusis peri


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 799)

τὸ γὰρ ὑψηλόνουν τοῦτο καὶ πάντῃ τελεσιουργὸν ἔοικεν ἐντεῦθέν ποθεν εἰσιέναι.

o gar upselonous outos kai pante telesiourgos eoika enteuthen pothen eiseimi


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 800)

ὃ καὶ Περικλῆς πρὸς τῷ εὐφυὴς εἶναι ἐκτήσατο:

os kai periklees-2 pros o euphues eimi ktaomai


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 801)

προσπεσὼν γὰρ οἶμαι τοιούτῳ ὄντι Ἀναξαγόρᾳ, μετεωρολογίας ἐμπλησθεὶς καὶ ἐπὶ φύσιν νοῦ τε καὶ διανοίας ἀφικόμενος, ὧν δὴ πέρι τὸν πολὺν λόγον ἐποιεῖτο Ἀναξαγόρας, ἐντεῦθεν εἵλκυσεν ἐπὶ τὴν τῶν λόγων τέχνην τὸ πρόσφορον αὐτῇ.

prospitno gar oiomai toioutos eimi anaxagores meteorologia empiplemi kai epi phusis noos te kai dianoia aphikneomai os de-2 peri o polus logos poieo anaxagores enteuthen elko epi o o logos techne o prosphoros autos


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 802)

πῶς τοῦτο λέγεις;


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 803)

ὁ αὐτός που τρόπος τέχνης ἰατρικῆς ὅσπερ καὶ ῥητορικῆς.

o autos pou tropos-2 techne iatrikos os kai retorikos


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 804)

πῶς δή;


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 805)

ἐν ἀμφοτέραις δεῖ διελέσθαι φύσιν, σώματος μὲν ἐν τῇ ἑτέρᾳ, ψυχῆς δὲ ἐν τῇ ἑτέρᾳ, εἰ μέλλεις, μὴ τριβῇ μόνον καὶ ἐμπειρίᾳ ἀλλὰ τέχνῃ, τῷ μὲν φάρμακα καὶ τροφὴν προσφέρων ὑγίειαν καὶ ῥώμην ἐμποιήσειν, τῇ δὲ λόγους τε καὶ ἐπιτηδεύσεις νομίμους πειθὼ ἣν ἂν βούλῃ καὶ ἀρετὴν παραδώσειν.

en amphoteros deomai diaireo phusis soma men en o eteros psyche de en o eteros ei mello me tribeus monos kai empeiria alla techne o men pharmakon kai trophe prosphero ugieia kai rome empoieo o de logos te kai epitedeusis nomimos peithos os an boulomai kai arete paradidomi


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 806)

τὸ γοῦν εἰκός, ὦ Σώκρατες, οὕτως.


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 807)

ψυχῆς οὖν φύσιν ἀξίως λόγου κατανοῆσαι οἴει δυνατὸν εἶναι ἄνευ τῆς τοῦ ὅλου φύσεως;

psyche oun phusis axios logos katanoeo oiomai dunatos eimi aneu o o olos phusis


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 808)

εἰ μὲν Ἱπποκράτει γε τῷ τῶν Ἀσκληπιαδῶν δεῖ τι πιθέσθαι, οὐδὲ περὶ σώματος ἄνευ τῆς μεθόδου ταύτης.

ei men ippokrates ge o o asklepiadai deomai tis peitho oude peri soma aneu o methodos outos


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 809)

καλῶς γάρ, ὦ ἑταῖρε, λέγει:


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 810)

χρὴ μέντοι πρὸς τῷ Ἱπποκράτει τὸν λόγον ἐξετάζοντα σκοπεῖν εἰ συμφωνεῖ.

chre mentoi pros o ippokrates o logos exetazo skopao ei sumphoneo


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 811)

φημί.


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 812)

τὸ τοίνυν περὶ φύσεως σκόπει τί ποτε λέγει Ἱπποκράτης τε καὶ ὁ ἀληθὴς λόγος.

o toinun peri phusis skopao tis-2 pote lego ippokrate te kai o alethes logos


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 813)

ἆρʼ οὐχ ὧδε δεῖ διανοεῖσθαι περὶ ὁτουοῦν φύσεως:

ara-3 ou ode-2 deomai dianoeomai peri ostis phusis


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 814)

πρῶτον μέν, ἁπλοῦν ἢ πολυειδές ἐστιν οὗ πέρι βουλησόμεθα εἶναι αὐτοὶ τεχνικοὶ καὶ ἄλλον δυνατοὶ ποιεῖν, ἔπειτα δέ, ἂν μὲν ἁπλοῦν ᾖ, σκοπεῖν τὴν δύναμιν αὐτοῦ, τίνα πρὸς τί πέφυκεν εἰς τὸ δρᾶν ἔχον ἢ τίνα εἰς τὸ παθεῖν ὑπὸ τοῦ, ἐὰν δὲ πλείω εἴδη ἔχῃ, ταῦτα ἀριθμησάμενον, ὅπερ ἐφʼ ἑνός, τοῦτʼ ἰδεῖν ἐφʼ ἑκάστου, τῷ τί ποιεῖν αὐτὸ πέφυκεν ἢ τῷ τί παθεῖν ὑπὸ τοῦ;

proteros men aploos ee polueides eimi e peri boulomai eimi autos technikos kai allos dunatos poieo epeita de an men aploos eimi skopao o dunamis autos tis-2 pros tis-2 phuo eis o drao1 echo ee tis-2 eis o pascho upo tis-2 ean de pleos eidos echo outos arithmeo osper epi eis-2 outos eidon epi ekastos tis-2 tis-2 poieo autos phuo ee o tis-2 pascho upo tis-2


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 815)

κινδυνεύει, ὦ Σώκρατες.


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 816)

ἡ γοῦν ἄνευ τούτων μέθοδος ἐοίκοι ἂν ὥσπερ τυφλοῦ πορείᾳ.

o goun aneu outos methodos eoika an osper-2 tuphlos poreia


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 817)

ἀλλʼ οὐ μὴν ἀπεικαστέον τόν γε τέχνῃ μετιόντα ὁτιοῦν τυφλῷ οὐδὲ κωφῷ, ἀλλὰ δῆλον ὡς, ἄν τῴ τις τέχνῃ λόγους διδῷ, τὴν οὐσίαν δείξει ἀκριβῶς τῆς φύσεως τούτου πρὸς ὃ τοὺς λόγους προσοίσει:

alla ou meis apeikasteon o ge techne meteimi otioun tuphlos oude kophos alla delos-3 os-2 an tis tis techne logos didomi o ousia deiknumi akribos o phusis outos pros os o logos prosphero


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 818)

ἔσται δέ που ψυχὴ τοῦτο.


Plato, Phaedrus 270 (DIORISIS sentence 819)

τί μήν;


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 820)

οὐκοῦν ἡ ἅμιλλα αὐτῷ τέταται πρὸς τοῦτο πᾶσα:

oukoun-2 o amilla autos teino pros outos pas


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 821)

πειθὼ γὰρ ἐν τούτῳ ποιεῖν ἐπιχειρεῖ.


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 822)

ἦ γάρ;


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 823)

ναί.


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 824)

δῆλον ἄρα ὅτι ὁ Θρασύμαχός τε καὶ ὃς ἂν ἄλλος σπουδῇ τέχνην ῥητορικὴν διδῷ, πρῶτον πάσῃ ἀκριβείᾳ γράψει τε καὶ ποιήσει ψυχὴν ἰδεῖν, πότερον ἓν καὶ ὅμοιον πέφυκεν ἢ κατὰ σώματος μορφὴν πολυειδές:

delos-3 ara ostis o thrasumachos-2 te kai os an allos spoude techne retorikos didomi proteros pas akribeia-2 grapho te kai poieo psyche eidon poteros eis-2 kai omoios phuo ee kata soma morphe polueides


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 825)

τοῦτο γάρ φαμεν φύσιν εἶναι δεικνύναι.


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 826)

παντάπασι μὲν οὖν.


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 827)

δεύτερον δέ γε, ὅτῳ τί ποιεῖν ἢ παθεῖν ὑπὸ τοῦ πέφυκεν.

deuteros de ge ostis tis-2 poieo ee pascho upo o phuo


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 828)

τί μήν;


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 829)

τρίτον δὲ δὴ διαταξάμενος τὰ λόγων τε καὶ ψυχῆς γένη καὶ τὰ τούτων παθήματα δίεισι πάσας αἰτίας, προσαρμόττων ἕκαστον ἑκάστῳ καὶ διδάσκων οἵα οὖσα ὑφʼ οἵων λόγων διʼ ἣν αἰτίαν ἐξ ἀνάγκης ἡ μὲν πείθεται, ἡ δὲ ἀπειθεῖ.

tritos de de-2 diatasso o logos te kai psyche genos kai o outos pathema-2 dieimi pas aitia prosarmozo ekastos ekastos kai didasko oios-2 eimi upo oios-2 logos dia os aitia ek anagke o men peitho o de apeitheo


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 830)

κάλλιστα γοῦν ἄν, ὡς ἔοικʼ, ἔχοι οὕτως.

kallista goun an os-2 eoika echo outos-2


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 831)

οὔτοι μὲν οὖν, ὦ φίλε, ἄλλως ἐνδεικνύμενον ἢ λεγόμενον τέχνῃ ποτὲ λεχθήσεται ἢ γραφήσεται οὔτε τι ἄλλο οὔτε τοῦτο.

outoi men oun o-2 philos allos-2 endeiknumi ee lego techne potos lego ee grapho oute tis allos oute outos


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 832)

ἀλλʼ οἱ νῦν γράφοντες, ὧν σὺ ἀκήκοας, τέχνας λόγων πανοῦργοί εἰσιν καὶ ἀποκρύπτονται, εἰδότες ψυχῆς πέρι παγκάλως:

alla e nun grapho os su akouo techne logos panourgos eimi kai apokrupto oida psyche peri pagkalos


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 833)

πρὶν ἂν οὖν τὸν τρόπον τοῦτον λέγωσί τε καὶ γράφωσι, μὴ πειθώμεθα αὐτοῖς τέχνῃ γράφειν.

prin an oun o tropos-2 outos lego te kai grapho me peitho autos techne grapho


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 834)

τίνα τοῦτον;


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 835)

αὐτὰ μὲν τὰ ῥήματα εἰπεῖν οὐκ εὐπετές:


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 836)

ὡς δὲ δεῖ γράφειν, εἰ μέλλει τεχνικῶς ἔχειν καθʼ ὅσον ἐνδέχεται, λέγειν ἐθέλω.

os-2 de deomai grapho ei mello technikos echo kata osos endechomai lego ethelo


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 837)

λέγε δή.


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 838)

ἐπειδὴ λόγου δύναμις τυγχάνει ψυχαγωγία οὖσα, τὸν μέλλοντα ῥητορικὸν ἔσεσθαι ἀνάγκη εἰδέναι ψυχὴ ὅσα εἴδη ἔχει.

epei logos dunamis tugchano psuchagogia eimi o mello retorikos eimi anagke oida psyche osos eidos echo


Plato, Phaedrus 271 (DIORISIS sentence 839)

ἔστιν οὖν τόσα καὶ τόσα, καὶ τοῖα καὶ τοῖα, ὅθεν οἱ μὲν τοιοίδε, οἱ δὲ τοιοίδε γίγνονται:

eimi oun tosos kai tosos kai toios kai toios othen e men toiosde o de toiosde gignomai