Phaedrus

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 1)

ὦ φίλε Φαῖδρε, ποῖ δὴ καὶ πόθεν;


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 10)

ἢ δῆλον ὅτι τῶν λόγων ὑμᾶς Λυσίας εἱστία;

ee delos-3 ostis o logos su lusias estiao


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 11)

πεύσῃ, εἴ σοι σχολὴ προϊόντι ἀκούειν.


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 12)

τί δέ;


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 13)

οὐκ ἂν οἴει με κατὰ Πίνδαρον καὶ ἀσχολίας ὑπέρτερον πρᾶγμα ποιήσασθαι τὸ τεήν τε καὶ Λυσίου διατριβὴν ἀκοῦσαι;

ou an oiomai ego kata pindaros kai ascholia uperteros pragma poieo o teos te kai lusias diatribe akeo


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 14)

καὶ ἀσχολίας ὑπέρτερον πρᾶγμα πρόαγε δή.

kai ascholia uperteros pragma proago de-2


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 15)

λέγοις ἄν.


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 16)

καὶ μήν, ὦ Σώκρατες, προσήκουσα γέ σοι ἡ ἀκοή:

kai men-2 o-2 sokrates-2 prosakouo ge su o akoe


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 17)

ὁ γάρ τοι λόγος ἦν, περὶ ὃν διετρίβομεν, οὐκ οἶδʼ ὅντινα τρόπον ἐρωτικός.

o gar toi logos eimi peri os diatribo ou oida ostis tropos-2 erotikos


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 18)

γέγραφε γὰρ δὴ ὁ Λυσίας πειρώμενόν τινα τῶν καλῶν, οὐχ ὑπʼ ἐραστοῦ δέ, ἀλλʼ αὐτὸ δὴ τοῦτο καὶ κεκόμψευται:

grapho gar de-2 o lusias peirao tis o kale ou upo erastes de alla autos de-2 outos kai kompseuo


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 19)

λέγει γὰρ ὡς χαριστέον μὴ ἐρῶντι μᾶλλον ἢ ἐρῶντι.

lego gar os-2 charisteos me erao1 mallon ee erao1


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 2)

παρὰ Λυσίου, ὦ Σώκρατες, τοῦ Κεφάλου, πορεύομαι δὲ πρὸς περίπατον ἔξω τείχους:

para lusias o-2 sokrates-2 o kephalos-2 poreuo de pros peripatos exo teichos


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 20)

ὢ γενναῖος.


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 21)

εἴθε γράψειεν ὡς χρὴ πένητι μᾶλλον ἢ πλουσίῳ, καὶ πρεσβυτέρῳ ἢ νεωτέρῳ, καὶ ὅσα ἄλλα ἐμοί τε πρόσεστι καὶ τοῖς πολλοῖς ἡμῶν:

eithe grapho os-2 chre penes mallon ee plousios kai presbus ee neos kai osos allos ego te proseimi kai o polus ego


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 22)

ἦ γὰρ ἂν ἀστεῖοι καὶ δημωφελεῖς εἶεν οἱ λόγοι.

e-2 gar an asteios kai demopheles eimi o logos


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 23)

ἔγωγʼ οὖν οὕτως ἐπιτεθύμηκα ἀκοῦσαι, ὥστʼ ἐὰν βαδίζων ποιῇ τὸν περίπατον Μέγαράδε καὶ κατὰ Ἡρόδικον προσβὰς τῷ τείχει πάλιν ἀπίῃς, οὐ μή σου ἀπολειφθῶ.

ego oun outos-2 epithumeo akeo oste-2 ean badizo poieo o peripatos megarade kai kata erodikos prosbaino o teichos palin apios ou me su apoleipo


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 3)

συχνὸν γὰρ ἐκεῖ διέτριψα χρόνον καθήμενος ἐξ ἑωθινοῦ.

suchnos gar ekei diatribo chronos kathemai ek eothinos


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 4)

τῷ δὲ σῷ καὶ ἐμῷ ἑταίρῳ πειθόμενος Ἀκουμενῷ κατὰ τὰς ὁδοὺς ποιοῦμαι τοὺς περιπάτους:

o de sos kai emos etairos peitho akoumenos kata o odos poieo o peripatos


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 5)

φησὶ γὰρ ἀκοπωτέρους εἶναι τῶν ἐν τοῖς δρόμοις.


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 6)

καλῶς γάρ, ὦ ἑταῖρε, λέγει.


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 7)

ἀτὰρ Λυσίας ἦν, ὡς ἔοικεν, ἐν ἄστει.


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 8)

ναί, παρʼ Ἐπικράτει, ἐν τῇδε τῇ πλησίον τοῦ Ὀλυμπίου οἰκίᾳ τῇ Μορυχίᾳ.

nai para epikrates-2 en ode o plesios o olumpios oikia o


Plato, Phaedrus 227 (DIORISIS sentence 9)

τίς οὖν δὴ ἦν ἡ διατριβή;


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 24)

πῶς λέγεις, ὦ βέλτιστε Σώκρατες;


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 25)

οἴει με, ἃ Λυσίας ἐν πολλῷ χρόνῳ κατὰ σχολὴν συνέθηκε, δεινότατος ὢν τῶν νῦν γράφειν, ταῦτα ἰδιώτην ὄντα ἀπομνημονεύσειν ἀξίως ἐκείνου;

oiomai ego os lusias en polus chronos kata schole suntithemi deinos eimi o nun grapho outos idiotes-2 eimi apomnemoneuo axios ekeinos


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 26)

πολλοῦ γε δέω:


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 27)

καίτοι ἐβουλόμην γʼ ἂν μᾶλλον ἤ μοι πολὺ χρυσίον γενέσθαι.

kaitoi-2 boulomai ge an mallon ee ego polus chrusion gignomai


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 28)

ὦ Φαῖδρε, εἰ ἐγὼ Φαῖδρον ἀγνοῶ, καὶ ἐμαυτοῦ ἐπιλέλησμαι.

o-2 phaidros-2 ei ego phaidros-2 agnoeo kai emautou epilanthanomai


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 29)

ἀλλὰ γὰρ οὐδέτερά ἐστι τούτων:


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 30)

εὖ οἶδα ὅτι Λυσίου λόγον ἀκούων ἐκεῖνος οὐ μόνον ἅπαξ ἤκουσεν, ἀλλὰ πολλάκις ἐπαναλαμβάνων ἐκέλευέν οἱ λέγειν, ὁ δὲ ἐπείθετο προθύμως.

eu oida ostis lusias logos akouo ekeinos ou monos apax akouo alla pollakis epanalambano keleuo e lego o de peitho prothumos


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 31)

τῷ δὲ οὐδὲ ταῦτα ἦν ἱκανά, ἀλλὰ τελευτῶν παραλαβὼν τὸ βιβλίον ἃ μάλιστα ἐπεθύμει ἐπεσκόπει, καὶ τοῦτο δρῶν ἐξ ἑωθινοῦ καθήμενος ἀπειπὼν εἰς περίπατον ᾔει, ὡς μὲν ἐγὼ οἶμαι, νὴ τὸν κύνα, ἐξεπιστάμενος τὸν λόγον, εἰ μὴ πάνυ τι ἦν μακρός.

o de oude outos eimi ikanos alla teleutao paralambano o biblion os malista epithumeo episkopeo kai outos drao1 ek eothinos kathemai apeipon eis peripatos eimi-2 os-2 men ego oiomai ne-2 o kuon exepistamai o logos ei me panu tis eimi makros


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 32)

ἐπορεύετο δʼ ἐκτὸς τείχους ἵνα μελετῴη.


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 33)

ἀπαντήσας δὲ τῷ νοσοῦντι περὶ λόγων ἀκοήν, ἰδὼν μέν, ἰδών, ἥσθη ὅτι ἕξοι τὸν συγκορυβαντιῶντα, καὶ προάγειν ἐκέλευε.

apantao de o noseo peri logos akoe eidon men eidon ezomai ostis echo o sugkorubantiao kai proago keleuo


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 34)

δεομένου δὲ λέγειν τοῦ τῶν λόγων ἐραστοῦ, ἐθρύπτετο ὡς δὴ οὐκ ἐπιθυμῶν λέγειν:

deomai de lego o o logos erastes thrupto os-2 de-2 ou epithumeo lego


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 35)

τελευτῶν δὲ ἔμελλε καὶ εἰ μή τις ἑκὼν ἀκούοι βίᾳ ἐρεῖν.

teleutao de mello kai ei me tis ekon akouo bia ereo


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 36)

σὺ οὖν, ὦ Φαῖδρε, αὐτοῦ δεήθητι ὅπερ τάχα πάντως ποιήσει νῦν ἤδη ποιεῖν.

su oun o-2 phaidros-2 autos deo osper tacha pantos poieo nun ede-2 poieo


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 37)

ἐμοὶ ὡς ἀληθῶς πολὺ κράτιστόν ἐστιν οὕτως ὅπως δύναμαι λέγειν, ὥς μοι δοκεῖς σὺ οὐδαμῶς με ἀφήσειν πρὶν ἂν εἴπω ἁμῶς γέ πως.

ego os-2 alethes polus kratistos eimi outos-2 opos dunamai lego os-2 ego dokeo su oudamos ego aphiemi prin an eipon amos ge pos


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 38)

πάνυ γάρ σοι ἀληθῆ δοκῶ.


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 39)

οὑτωσὶ τοίνυν ποιήσω.


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 40)

τῷ ὄντι γάρ, ὦ Σώκρατες, παντὸς μᾶλλον τά γε ῥήματα οὐκ ἐξέμαθον:

tis-2 eimi gar o-2 sokrates-2 pas mallon tis-2 ge rema ou ekmanthano


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 41)

τὴν μέντοι διάνοιαν σχεδὸν ἁπάντων, οἷς ἔφη διαφέρειν τὰ τοῦ ἐρῶντος ἢ τὰ τοῦ μή, ἐν κεφαλαίοις ἕκαστον ἐφεξῆς δίειμι, ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ πρώτου.

o mentoi dianoia schedon apas os phemi diaphero o o erao1 ee o o me en kephalaios ekastos ephexes dieimi archo apo o proteros


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 42)

δείξας γε πρῶτον, ὦ φιλότης, τί ἄρα ἐν τῇ ἀριστερᾷ ἔχεις ὑπὸ τῷ ἱματίῳ:

deiknumi ge proteros o-2 philotes tis-2 aros en o aristeros echo upo o imation


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 43)

τοπάζω γάρ σε ἔχειν τὸν λόγον αὐτόν.


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 44)

εἰ δὲ τοῦτό ἐστιν, οὑτωσὶ διανοοῦ περὶ ἐμοῦ, ὡς ἐγώ σε πάνυ μὲν φιλῶ, παρόντος δὲ καὶ Λυσίου, ἐμαυτόν σοι ἐμμελετᾶν παρέχειν οὐ πάνυ δέδοκται.

ei de outos eimi outosi dianoeomai peri ego os-2 ego su panu men phileo pareimi de kai lusias emautou su emmeletao parecho ou panu dokeo


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 45)

ἀλλʼ ἴθι, δείκνυε.


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 46)

παῦε.


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 47)

ἐκκέκρουκάς με ἐλπίδος, ὦ Σώκρατες, ἣν εἶχον ἐν σοὶ ὡς ἐγγυμνασόμενος.

ekkrouo ego elpis o-2 sokrates-2 os echo en su os-2 eggumnazo


Plato, Phaedrus 228 (DIORISIS sentence 48)

ἀλλὰ ποῦ δὴ βούλει καθιζόμενοι ἀναγνῶμεν;

alla pou de-2 boulomai kathizo anagignosko


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 49)

δεῦρʼ ἐκτραπόμενοι κατὰ τὸν Ἰλισὸν ἴωμεν, εἶτα ὅπου ἂν δόξῃ ἐν ἡσυχίᾳ καθιζησόμεθα.

deuro ektrepo kata o eimi-2 eita opou an doxa en esuchia kathizano


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 50)

εἰς καιρόν, ὡς ἔοικεν, ἀνυπόδητος ὢν ἔτυχον:

eis kairos1 os-2 eoika anupodetos eimi tugchano


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 51)

σὺ μὲν γὰρ δὴ ἀεί.


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 52)

ῥᾷστον οὖν ἡμῖν κατὰ τὸ ὑδάτιον βρέχουσι τοὺς πόδας ἰέναι, καὶ οὐκ ἀηδές, ἄλλως τε καὶ τήνδε τὴν ὥραν τοῦ ἔτους τε καὶ τῆς ἡμέρας.

radios oun ego kata o udation-2 brecho o pous eimi-2 kai ou aedes allos-2 te kai ode o ora o etos te kai o emera


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 53)

πρόαγε δή, καὶ σκόπει ἅμα ὅπου καθιζησόμεθα.

proago de-2 kai skopao ama opou kathizano


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 54)

ὁρᾷς οὖν ἐκείνην τὴν ὑψηλοτάτην πλάτανον;


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 55)

τί μήν;


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 56)

ἐκεῖ σκιά τʼ ἐστὶν καὶ πνεῦμα μέτριον, καὶ πόα καθίζεσθαι ἢ ἂν βουλώμεθα κατακλινῆναι.

ekei skia te eimi kai pneuma metrios kai poa kathizo ee an boulomai kataklino


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 57)

προάγοις ἄν.


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 58)

εἰπέ μοι, ὦ Σώκρατες, οὐκ ἐνθένδε μέντοι ποθὲν ἀπὸ τοῦ Ἰλισοῦ λέγεται ὁ Βορέας τὴν Ὠρείθυιαν ἁρπάσαι;

eipon ego o-2 sokrates-2 ou enthende mentoi pino apo o lego o boreas o oreithuia arpazo


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 59)

λέγεται γάρ.


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 60)

ἆρʼ οὖν ἐνθένδε;


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 61)

χαρίεντα γοῦν καὶ καθαρὰ καὶ διαφανῆ τὰ ὑδάτια φαίνεται, καὶ ἐπιτήδεια κόραις παίζειν παρʼ αὐτά.

charieis goun kai katharos kai diaphanes o udation-2 phaino kai epitedeios kore paio para autos


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 62)

οὔκ, ἀλλὰ κάτωθεν ὅσον δύʼ ἢ τρία στάδια, ᾗ πρὸς τὸ ἐν Ἄγρας διαβαίνομεν:

ou alla katothen-2 osos due ee treis stadion os pros o en agrai diabaino


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 63)

καὶ πού τίς ἐστι βωμὸς αὐτόθι Βορέου.


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 64)

οὐ πάνυ νενόηκα:


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 65)

ἀλλʼ εἰπὲ πρὸς Διός, ὦ Σώκρατες, σὺ τοῦτο τὸ μυθολόγημα πείθῃ ἀληθὲς εἶναι;

alla eipon pros zeus o-2 sokrates-2 su outos o muthologema peitho alethes eimi


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 66)

ἀλλʼ εἰ ἀπιστοίην, ὥσπερ οἱ σοφοί, οὐκ ἂν ἄτοπος εἴην, εἶτα σοφιζόμενος φαίην αὐτὴν πνεῦμα Βορέου κατὰ τῶν πλησίον πετρῶν σὺν Φαρμακείᾳ παίζουσαν ὦσαι, καὶ οὕτω δὴ τελευτήσασαν λεχθῆναι ὑπὸ τοῦ Βορέου ἀνάρπαστον γεγονέναι— ἢ ἐξ Ἀρείου πάγου:

alla ei apisteo osper-2 o sophos ou an atopos eimi eita sophizomai phemi autos pneuma boreas kata o plesios petra sun pharmakeia-2 paio otheo kai outos-2 de-2 teleutao lego upo o boreas anarpastos-2 gignomai ee ek areios pagos-2


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 67)

λέγεται γὰρ αὖ καὶ οὗτος ὁ λόγος, ὡς ἐκεῖθεν ἀλλʼ οὐκ ἐνθένδε ἡρπάσθη.

lego gar au kai outos o logos os-2 ekeithen alla ou enthende arpazo


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 68)

ἐγὼ δέ, ὦ Φαῖδρε, ἄλλως μὲν τὰ τοιαῦτα χαρίεντα ἡγοῦμαι, λίαν δὲ δεινοῦ καὶ ἐπιπόνου καὶ οὐ πάνυ εὐτυχοῦς ἀνδρός, κατʼ ἄλλο μὲν οὐδέν, ὅτι δʼ αὐτῷ ἀνάγκη μετὰ τοῦτο τὸ τῶν Ἱπποκενταύρων εἶδος ἐπανορθοῦσθαι, καὶ αὖθις τὸ τῆς Χιμαίρας, καὶ ἐπιρρεῖ δὲ ὄχλος τοιούτων Γοργόνων καὶ Πηγάσων καὶ ἄλλων ἀμηχάνων πλήθη τε καὶ ἀτοπίαι τερατολόγων τινῶν φύσεων:

ego de o-2 phaidros-2 allos-2 men o toioutos charieis egeomai lian de deinos kai epiponos kai ou panu eutuches aner kata allos men oudeis ostis de autos anagke meta outos o o ippokentauros eidos epanorthoo kai authis o o chimaira kai epirreo de ochlos toioutos gorgon kai pegasos kai allos amechanos plethos te kai atopia teratologos-2 tis phusis


Plato, Phaedrus 229 (DIORISIS sentence 69)

αἷς εἴ τις ἀπιστῶν προσβιβᾷ κατὰ τὸ εἰκὸς ἕκαστον, ἅτε ἀγροίκῳ τινὶ σοφίᾳ χρώμενος, πολλῆς αὐτῷ σχολῆς δεήσει.

os ei tis apisteo prosbibazo kata o eoika ekastos ate-3 agroikos tis sophia chraomai polus autos schole deesis


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 70)

ἐμοὶ δὲ πρὸς αὐτὰ οὐδαμῶς ἐστι σχολή:


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 71)

τὸ δὲ αἴτιον, ὦ φίλε, τούτου τόδε.


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 72)

οὐ δύναμαί πω κατὰ τὸ Δελφικὸν γράμμα γνῶναι ἐμαυτόν:

ou dunamai po kata o delphikos gramma gignosko emautou


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 73)

γελοῖον δή μοι φαίνεται τοῦτο ἔτι ἀγνοοῦντα τὰ ἀλλότρια σκοπεῖν.

geloios de-2 ego phaino outos eti agnoeo o allotrios skopao


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 74)

ὅθεν δὴ χαίρειν ἐάσας ταῦτα, πειθόμενος δὲ τῷ νομιζομένῳ περὶ αὐτῶν, ὃ νυνδὴ ἔλεγον, σκοπῶ οὐ ταῦτα ἀλλʼ ἐμαυτόν, εἴτε τι θηρίον ὂν τυγχάνω Τυφῶνος πολυπλοκώτερον καὶ μᾶλλον ἐπιτεθυμμένον, εἴτε ἡμερώτερόν τε καὶ ἁπλούστερον ζῷον, θείας τινὸς καὶ ἀτύφου μοίρας φύσει μετέχον.

othen de-2 chairo aio outos peitho de o nomizo peri autos os nundi lego skopao ou outos alla emautou eite tis therion eimi tugchano tuphon poluplokos kai mallon epituphomai eite emeros te kai aploos zoion-2 theios tis kai atuphos moira phusis metecho


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 75)

ἀτάρ, ὦ ἑταῖρε, μεταξὺ τῶν λόγων, ἆρʼ οὐ τόδε ἦν τὸ δένδρον ἐφʼ ὅπερ ἦγες ἡμᾶς;

atar o-2 etairos metaxu o logos ara-3 ou ode eimi o dendron epi osper ago ego


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 76)

τοῦτο μὲν οὖν αὐτό.


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 77)

νὴ τὴν Ἥραν, καλή γε ἡ καταγωγή.


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 78)

ἥ τε γὰρ πλάτανος αὕτη μάλʼ ἀμφιλαφής τε καὶ ὑψηλή, τοῦ τε ἄγνου τὸ ὕψος καὶ τὸ σύσκιον πάγκαλον, καὶ ὡς ἀκμὴν ἔχει τῆς ἄνθης, ὡς ἂν εὐωδέστατον παρέχοι τὸν τόπον:

os te gar platanos outos mala amphilaphes te kai upselos o te agnos-3 o upsos kai o suskios pagkalos kai os-2 akme echo o anthe os-2 an euodes parecho o topos


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 79)

ἥ τε αὖ πηγὴ χαριεστάτη ὑπὸ τῆς πλατάνου ῥεῖ μάλα ψυχροῦ ὕδατος, ὥστε γε τῷ ποδὶ τεκμήρασθαι.

os te au pege charieis upo o platanos reomai mala psuchros udor oste-2 ge o podis tekmairomai


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 80)

Νυμφῶν τέ τινων καὶ Ἀχελῴου ἱερὸν ἀπὸ τῶν κορῶν τε καὶ ἀγαλμάτων ἔοικεν εἶναι.

numphes te tis kai acheloios ieros apo o kore te kai agalma eoika eimi


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 81)

εἰ δʼ αὖ βούλει, τὸ εὔπνουν τοῦ τόπου ὡς ἀγαπητὸν καὶ σφόδρα ἡδύ:

ei de au boulomai o eupnous o topos os-2 agapetos kai sphodra edus


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 82)

θερινόν τε καὶ λιγυρὸν ὑπηχεῖ τῷ τῶν τεττίγων χορῷ.

therinos te kai liguros upeiro o o tettix choros-2


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 83)

πάντων δὲ κομψότατον τὸ τῆς πόας, ὅτι ἐν ἠρέμα προσάντει ἱκανὴ πέφυκε κατακλινέντι τὴν κεφαλὴν παγκάλως ἔχειν.

pas de kompsos o o poa ostis en erema-2 prosantes ikanos phuo kataklino o kephale pagkalos echo


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 84)

ὥστε ἄριστά σοι ἐξενάγηται, ὦ φίλε Φαῖδρε.


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 85)

σὺ δέ γε, ὦ θαυμάσιε, ἀτοπώτατός τις φαίνῃ.

su de ge o-2 thaumasios atopos tis phaino


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 86)

ἀτεχνῶς γάρ, ὃ λέγεις, ξεναγουμένῳ τινὶ καὶ οὐκ ἐπιχωρίῳ ἔοικας:

atechnos gar os lego xenageo tis kai ou epichorios eoika


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 87)

οὕτως ἐκ τοῦ ἄστεος οὔτʼ εἰς τὴν ὑπερορίαν ἀποδημεῖς, οὔτʼ ἔξω τείχους ἔμοιγε δοκεῖς τὸ παράπαν ἐξιέναι.

outos-2 ek o astu oute eis o uperoria apodemeo oute exo teichos ego dokeo o parapan exeimi


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 88)

συγγίγνωσκέ μοι, ὦ ἄριστε.


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 89)

φιλομαθὴς γάρ εἰμι:


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 90)

τὰ μὲν οὖν χωρία καὶ τὰ δένδρα οὐδέν μʼ ἐθέλει διδάσκειν, οἱ δʼ ἐν τῷ ἄστει ἄνθρωποι.

o men oun chorion-2 kai o dendron oudeis ego ethelo didasko o de en o astu anthropos


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 91)

σὺ μέντοι δοκεῖς μοι τῆς ἐμῆς ἐξόδου τὸ φάρμακον ηὑρηκέναι.

su mentoi dokeo ego o emos exodos1 o pharmakon eurisko


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 92)

ὥσπερ γὰρ οἱ τὰ πεινῶντα θρέμματα θαλλὸν ἤ τινα καρπὸν προσείοντες ἄγουσιν, σὺ ἐμοὶ λόγους οὕτω προτείνων ἐν βιβλίοις τήν τε Ἀττικὴν φαίνῃ περιάξειν ἅπασαν καὶ ὅποι ἂν ἄλλοσε βούλῃ.

osper-2 gar e o peinao thremma thallos ee tis karpos proseao ago su ego logos outos-2 proteino en biblion o te attikos phaino periagnumi apas kai opoi an allote boulomai


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 93)

νῦν δʼ οὖν ἐν τῷ παρόντι δεῦρʼ ἀφικόμενος ἐγὼ μέν μοι δοκῶ κατακείσεσθαι, σὺ δʼ ἐν ὁποίῳ σχήματι οἴει ῥᾷστα ἀναγνώσεσθαι, τοῦθʼ ἑλόμενος ἀναγίγνωσκε.

nun de oun en o pareimi deuro aphikneomai ego men ego dokazo katakeimai su de en opoios schema-2 oiomai radios anagignosko outos aireo anagignosko


Plato, Phaedrus 230 (DIORISIS sentence 94)

ἄκουε δή.


Plato, Phaedrus 231 (DIORISIS sentence 100)

ἔτι δὲ οἱ μὲν ἐρῶντες σκοποῦσιν ἅ τε κακῶς διέθεντο τῶν αὑτῶν διὰ τὸν ἔρωτα καὶ ἃ πεποιήκασιν εὖ, καὶ ὃν εἶχον πόνον προστιθέντες ἡγοῦνται πάλαι τὴν ἀξίαν ἀποδεδωκέναι χάριν τοῖς ἐρωμένοις:

eti de e men erao1 skopao os te kakos diatithemi o eautou dia o eros-3 kai os poieo eu kai os echo ponos prostithemi egeomai palai o axios apodidomi charis o eromenos


Plato, Phaedrus 231 (DIORISIS sentence 101)

τοῖς δὲ μὴ ἐρῶσιν οὔτε τὴν τῶν οἰκείων ἀμέλειαν διὰ τοῦτο ἔστιν προφασίζεσθαι, οὔτε τοὺς παρεληλυθότας πόνους ὑπολογίζεσθαι, οὔτε τὰς πρὸς τοὺς προσήκοντας διαφορὰς αἰτιάσασθαι:

o de me erao1 oute o o oikeios ameleia dia outos eimi prophasizomai oute o parerchomai ponos upologizomai oute o pros o proseko diaphora aitiaomai


Plato, Phaedrus 231 (DIORISIS sentence 102)

ὥστε περιῃρημένων τοσούτων κακῶν οὐδὲν ὑπολείπεται ἀλλʼ ἢ ποιεῖν προθύμως ὅτι ἂν αὐτοῖς οἴωνται πράξαντες χαριεῖσθαι.

oste-2 periaireo tosoutos kakos oudeis upoleipo alla ee poieo prothumos ostis an autos oiomai prasso charizomai


Plato, Phaedrus 231 (DIORISIS sentence 103)

ἔτι δὲ εἰ διὰ τοῦτο ἄξιον τοὺς ἐρῶντας περὶ πολλοῦ ποιεῖσθαι, ὅτι τούτους μάλιστά φασιν φιλεῖν ὧν ἂν ἐρῶσιν, καὶ ἕτοιμοί εἰσι καὶ ἐκ τῶν λόγων καὶ ἐκ τῶν ἔργων τοῖς ἄλλοις ἀπεχθανόμενοι τοῖς ἐρωμένοις χαρίζεσθαι, ῥᾴδιον γνῶναι, εἰ ἀληθῆ λέγουσιν, ὅτι ὅσων ἂν ὕστερον ἐρασθῶσιν, ἐκείνους αὐτῶν περὶ πλείονος ποιήσονται, καὶ δῆλον ὅτι, ἐὰν ἐκείνοις δοκῇ, καὶ τούτους κακῶς ποιήσουσιν.

eti de ei dia outos axios o erao1 peri polus poieo ostis outos malista phemi phileo os an erao1 kai etoimos eimi kai ek o logos kai ek o ergon o allos apechthanomai o eromenos charizomai raidion gignosko ei alethes lego ostis osos an usteros eramai ekeinos autos peri pleion poieo kai delos-3 ostis ean ekeinos dokazo kai outos kakos poieo


Plato, Phaedrus 231 (DIORISIS sentence 104)

καίτοι πῶς εἰκός ἐστι τοιοῦτον πρᾶγμα προέσθαι τοιαύτην ἔχοντι συμφοράν, ἣν οὐδʼ ἂν ἐπιχειρήσειεν οὐδεὶς ἔμπειρος ὢν ἀποτρέπειν;

kaitoi-2 pos-2 eoika eimi toioutos pragma proiemi toioutos echo sumphora os oude an epicheireo oudeis empeiros eimi apotrepo


Plato, Phaedrus 231 (DIORISIS sentence 105)

καὶ γὰρ αὐτοὶ ὁμολογοῦσι νοσεῖν μᾶλλον ἢ σωφρονεῖν, καὶ εἰδέναι ὅτι κακῶς φρονοῦσιν, ἀλλʼ οὐ δύνασθαι αὑτῶν κρατεῖν:

kai gar autos omologeo noseo mallon ee sophroneo kai oida ostis kakos phroneo alla ou dunamai eautou krateo


Plato, Phaedrus 231 (DIORISIS sentence 106)

ὥστε πῶς ἂν εὖ φρονήσαντες ταῦτα καλῶς ἔχειν ἡγήσαιντο περὶ ὧν οὕτω διακείμενοι βουλεύονται;

oste-2 pos-2 an eu phroneo outos kalos echo egeomai peri os outos-2 diakeimai bouleuo


Plato, Phaedrus 231 (DIORISIS sentence 107)

καὶ μὲν δὴ εἰ μὲν ἐκ τῶν ἐρώντων τὸν βέλτιστον αἱροῖο, ἐξ ὀλίγων ἄν σοι ἡ ἔκλεξις εἴη:

kai men de-2 ei men ek o erao1 o beltistos aireo ek oligos an su o eklexis aio


Plato, Phaedrus 231 (DIORISIS sentence 108)

εἰ δʼ ἐκ τῶν ἄλλων τὸν σαυτῷ ἐπιτηδειότατον, ἐκ πολλῶν:

ei de ek o allos o sautou epitedeios ek polus


Plato, Phaedrus 231 (DIORISIS sentence 109)

ὥστε πολὺ πλείων ἐλπὶς ἐν τοῖς πολλοῖς ὄντα τυχεῖν τὸν ἄξιον τῆς σῆς φιλίας.

oste-2 polus pleos elpis en o polus eimi tugchano o axios o sos philia


Plato, Phaedrus 231 (DIORISIS sentence 95)

περὶ μὲν τῶν ἐμῶν πραγμάτων ἐπίστασαι, καὶ ὡς νομίζω συμφέρειν ἡμῖν γενομένων τούτων ἀκήκοας:

peri men o emos pragma ephistemi kai os-2 nomizo sumphero ego gignomai outos akouo


Plato, Phaedrus 231 (DIORISIS sentence 96)

ἀξιῶ δὲ μὴ διὰ τοῦτο ἀτυχῆσαι ὧν δέομαι, ὅτι οὐκ ἐραστὴς ὤν σου τυγχάνω.

axiao de me dia outos atucheo os deomai ostis ou erastes eimi su tugchano


Plato, Phaedrus 231 (DIORISIS sentence 97)

ὡς ἐκείνοις μὲν τότε μεταμέλει ὧν ἂν εὖ ποιήσωσιν, ἐπειδὰν τῆς ἐπιθυμίας παύσωνται:

os-2 ekeinos men tote metamelomai os an eu poieo epeidan o epithumia pauo


Plato, Phaedrus 231 (DIORISIS sentence 98)

τοῖς δὲ οὐκ ἔστι χρόνος ἐν ᾧ μεταγνῶναι προσήκει.

o de ou eimi chronos en os metagignosko proseko


Plato, Phaedrus 231 (DIORISIS sentence 99)

οὐ γὰρ ὑπʼ ἀνάγκης ἀλλʼ ἑκόντες, ὡς ἂν ἄριστα περὶ τῶν οἰκείων βουλεύσαιντο, πρὸς τὴν δύναμιν τὴν αὑτῶν εὖ ποιοῦσιν.

ou gar upo anagke alla ekon os-2 an aristos peri o oikeios bouleuo pros o dunamis o eautou eu poieo


Plato, Phaedrus 232 (DIORISIS sentence 110)

εἰ τοίνυν τὸν νόμον τὸν καθεστηκότα δέδοικας, μὴ πυθομένων τῶν ἀνθρώπων ὄνειδός σοι γένηται, εἰκός ἐστι τοὺς μὲν ἐρῶντας, οὕτως ἂν οἰομένους καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων ζηλοῦσθαι ὥσπερ αὐτοὺς ὑφʼ αὑτῶν, ἐπαρθῆναι τῷ λέγειν καὶ φιλοτιμουμένους ἐπιδείκνυσθαι πρὸς ἅπαντας ὅτι οὐκ ἄλλως αὐτοῖς πεπόνηται:

ei toinun o nomos-2 o kathistemi deido me putho o anthropos oneidos su gignomai eoika eimi o men erao1 outos-2 an oiomai kai upo o allos zeloo osper-2 autos upo eautou epairo tis-2 lego kai philotimeomai epideiknumi-2 pros apas ostis ou allos-2 autos poneomai


Plato, Phaedrus 232 (DIORISIS sentence 111)

τοὺς δὲ μὴ ἐρῶντας, κρείττους αὑτῶν ὄντας, τὸ βέλτιστον ἀντὶ τῆς δόξης τῆς παρὰ τῶν ἀνθρώπων αἱρεῖσθαι.

o de me erao1 kreisson eautou eimi o beltistos anti o doxa o para o anthropos aireo


Plato, Phaedrus 232 (DIORISIS sentence 112)

ἔτι δὲ τοὺς μὲν ἐρῶντας πολλοὺς ἀνάγκη πυθέσθαι καὶ ἰδεῖν ἀκολουθοῦντας τοῖς ἐρωμένοις καὶ ἔργον τοῦτο ποιουμένους, ὥστε ὅταν ὀφθῶσι διαλεγόμενοι ἀλλήλοις, τότε αὐτοὺς οἴονται ἢ γεγενημένης ἢ μελλούσης ἔσεσθαι τῆς ἐπιθυμίας συνεῖναι:

eti de o men erao1 polus anagke punthanomai kai eidon akoloutheo o eromenos kai ergon outos poieo oste-2 otan orao dialego allelon tote autos oiomai ee gignomai ee mello eimi o epithumia suneimi


Plato, Phaedrus 232 (DIORISIS sentence 113)

τοὺς δὲ μὴ ἐρῶντας οὐδʼ αἰτιᾶσθαι διὰ τὴν συνουσίαν ἐπιχειροῦσιν, εἰδότες ὅτι ἀναγκαῖόν ἐστιν ἢ διὰ φιλίαν τῳ διαλέγεσθαι ἢ διʼ ἄλλην τινὰ ἡδονήν.

o de me erao1 oude aitiaomai dia o sunousia epicheireo oida ostis anagkaios eimi ee dia philia tis dialego ee dia allos tis edona


Plato, Phaedrus 232 (DIORISIS sentence 114)

καὶ μὲν δὴ εἴ σοι δέος παρέστηκεν ἡγουμένῳ χαλεπὸν εἶναι φιλίαν συμμένειν, καὶ ἄλλῳ μὲν τρόπῳ διαφορᾶς γενομένης κοινὴν ἂν ἀμφοτέροις καταστῆναι τὴν συμφοράν, προεμένου δέ σου ἃ περὶ πλείστου ποιῇ μεγάλην ἄν σοι βλάβην ἂν γενέσθαι, εἰκότως ἂν τοὺς ἐρῶντας μᾶλλον ἂν φοβοῖο:

kai men de-2 ei su deos paristemi egeomai chalepos eimi philia summeno kai allos men tropos-2 diaphora gignomai koinos an amphoteros kathistemi o sumphora proiemi de su os peri pleistos poieo megas an su blabos an gignomai eoikotos an o erao1 mallon an phobeo


Plato, Phaedrus 232 (DIORISIS sentence 115)

πολλὰ γὰρ αὐτούς ἐστι τὰ λυποῦντα, καὶ πάντʼ ἐπὶ τῇ αὑτῶν βλάβῃ νομίζουσι γίγνεσθαι.

polus gar autos eimi o lupeo kai pas epi o eautou blabe nomizo gignomai


Plato, Phaedrus 232 (DIORISIS sentence 116)

διόπερ καὶ τὰς πρὸς τοὺς ἄλλους τῶν ἐρωμένων συνουσίας ἀποτρέπουσιν, φοβούμενοι τοὺς μὲν οὐσίαν κεκτημένους μὴ χρήμασιν αὐτοὺς ὑπερβάλωνται, τοὺς δὲ πεπαιδευμένους μὴ συνέσει κρείττους γένωνται:

dioper kai o pros o allos o eraomai sunousia apotrepo phobeo o men ousia ktaomai me chrema autos uperballo o de paideuo me sunesis kreisson gignomai


Plato, Phaedrus 232 (DIORISIS sentence 117)

τῶν δὲ ἄλλο τι κεκτημένων ἀγαθὸν τὴν δύναμιν ἑκάστου φυλάττονται.

o de allos tis ktaomai agathos o dunamis ekastos phulasso


Plato, Phaedrus 232 (DIORISIS sentence 118)

πείσαντες μὲν οὖν ἀπεχθέσθαι σε τούτοις εἰς ἐρημίαν φίλων καθιστᾶσιν, ἐὰν δὲ τὸ σεαυτοῦ σκοπῶν ἄμεινον ἐκείνων φρονῇς, ἥξεις αὐτοῖς εἰς διαφοράν:

peitho men oun apechthanomai su outos eis eremia philos kathistemi ean de o sautou skope ameinon ekeinos phroneo eko autos eis diaphora


Plato, Phaedrus 232 (DIORISIS sentence 119)

ὅσοι δὲ μὴ ἐρῶντες ἔτυχον, ἀλλὰ διʼ ἀρετὴν ἔπραξαν ὧν ἐδέοντο, οὐκ ἂν τοῖς συνοῦσι φθονοῖεν, ἀλλὰ τοὺς μὴ ἐθέλοντας μισοῖεν, ἡγούμενοι ὑπʼ ἐκείνων μὲν ὑπερορᾶσθαι, ὑπὸ τῶν συνόντων δὲ ὠφελεῖσθαι, ὥστε πολὺ πλείων ἐλπὶς φιλίαν αὐτοῖς ἐκ τοῦ πράγματος ἢ ἔχθραν γενέσθαι.

osos de me erao1 tugchano alla dia arete prasso os deomai ou an o suneimi phthoneo alla o me ethelo miseo egeomai upo ekeinos men uperorao upo o suneimi de opheleo oste-2 polus pleos elpis philia autos ek o pragma ee echthra gignomai


Plato, Phaedrus 233 (DIORISIS sentence 120)

καὶ μὲν δὴ τῶν μὲν ἐρώντων πολλοὶ πρότερον τοῦ σώματος ἐπεθύμησαν ἢ τὸν τρόπον ἔγνωσαν καὶ τῶν ἄλλων οἰκείων ἔμπειροι ἐγένοντο, ὥστε ἄδηλον αὐτοῖς εἰ ἔτι τότε βουλήσονται φίλοι εἶναι, ἐπειδὰν τῆς ἐπιθυμίας παύσωνται:

kai men de-2 o men erao1 polus proteros o soma epithumeo ee o tropos-2 gignosko kai o allos oikeios empeiros gignomai oste-2 adelos autos ei eti tote boulomai philos eimi epeidan o epithumia pauo


Plato, Phaedrus 233 (DIORISIS sentence 121)

τοῖς δὲ μὴ ἐρῶσιν, οἳ καὶ πρότερον ἀλλήλοις φίλοι ὄντες ταῦτα ἔπραξαν, οὐκ ἐξ ὧν ἂν εὖ πάθωσι ταῦτα εἰκὸς ἐλάττω τὴν φιλίαν αὐτοῖς ποιῆσαι, ἀλλὰ ταῦτα μνημεῖα καταλειφθῆναι τῶν μελλόντων ἔσεσθαι.

o de me erao1 e kai proteros allelon philos eimi outos prasso ou ek os an eu pascho outos eoika elasson o philia autos poieo alla outos mnemeion katalimpano o mello eimi


Plato, Phaedrus 233 (DIORISIS sentence 122)

καὶ μὲν δὴ βελτίονί σοι προσήκει γενέσθαι ἐμοὶ πειθομένῳ ἢ ἐραστῇ.

kai men de-2 beltion su proseko gignomai ego peitho ee erastes


Plato, Phaedrus 233 (DIORISIS sentence 123)

ἐκεῖνοι μὲν γὰρ καὶ παρὰ τὸ βέλτιστον τά τε λεγόμενα καὶ τὰ πραττόμενα ἐπαινοῦσιν, τὰ μὲν δεδιότες μὴ ἀπέχθωνται, τὰ δὲ καὶ αὐτοὶ χεῖρον διὰ τὴν ἐπιθυμίαν γιγνώσκοντες.

ekeinos men gar kai para o beltistos tis-2 te lego kai o prasso epaineo o men deido me apechthomai o de kai autos cheiron dia o epithumia gignosko


Plato, Phaedrus 233 (DIORISIS sentence 124)

τοιαῦτα γὰρ ὁ ἔρως ἐπιδείκνυται:


Plato, Phaedrus 233 (DIORISIS sentence 125)

δυστυχοῦντας μέν, ἃ μὴ λύπην τοῖς ἄλλοις παρέχει, ἀνιαρὰ ποιεῖ νομίζειν:

dustucheo men os me lupe-2 o allos paracheo aniaros poieo nomizo


Plato, Phaedrus 233 (DIORISIS sentence 126)

εὐτυχοῦντας δὲ καὶ τὰ μὴ ἡδονῆς ἄξια παρʼ ἐκείνων ἐπαίνου ἀναγκάζει τυγχάνειν:

eutucheo de kai o me edona axios para ekeinos epainos1 anagkazo tugchano


Plato, Phaedrus 233 (DIORISIS sentence 127)

ὥστε πολὺ μᾶλλον ἐλεεῖν τοῖς ἐρωμένοις ἢ ζηλοῦν αὐτοὺς προσήκει.

oste-2 polus mallon eleao o eromenos ee zeleo autos proseko


Plato, Phaedrus 233 (DIORISIS sentence 128)

ἐὰν δέ μοι πείθῃ, πρῶτον μὲν οὐ τὴν παροῦσαν ἡδονὴν θεραπεύων συνέσομαί σοι, ἀλλὰ καὶ τὴν μέλλουσαν ὠφελίαν ἔσεσθαι, οὐχ ὑπʼ ἔρωτος ἡττώμενος ἀλλʼ ἐμαυτοῦ κρατῶν, οὐδὲ διὰ σμικρὰ ἰσχυρὰν ἔχθραν ἀναιρούμενος ἀλλὰ διὰ μεγάλα βραδέως ὀλίγην ὀργὴν ποιούμενος, τῶν μὲν ἀκουσίων συγγνώμην ἔχων, τὰ δὲ ἑκούσια πειρώμενος ἀποτρέπειν:

ean de ego peitho proteros men ou o pareimi edona therapeuo suneimi su alla kai o mello opheleia eimi ou upo eros-3 essaomai alla emautou kras oude dia mikros ischuros echthra anaireo alla dia megas bradus oligos orge poieo o men akousis suggnome echo o de ekousios peirao apotrepo


Plato, Phaedrus 233 (DIORISIS sentence 129)

ταῦτα γάρ ἐστι φιλίας πολὺν χρόνον ἐσομένης τεκμήρια.

outos gar eimi philia polus chronos eimi tekmerion


Plato, Phaedrus 233 (DIORISIS sentence 130)

εἰ δʼ ἄρα σοι τοῦτο παρέστηκεν, ὡς οὐχ οἷόν τε ἰσχυρὰν φιλίαν γενέσθαι ἐὰν μή τις ἐρῶν τυγχάνῃ, ἐνθυμεῖσθαι χρὴ ὅτι οὔτʼ ἂν τοὺς ὑεῖς περὶ πολλοῦ ἐποιούμεθα οὔτʼ ἂν τοὺς πατέρας καὶ τὰς μητέρας, οὔτʼ ἂν πιστοὺς φίλους ἐκεκτήμεθα, οἳ οὐκ ἐξ ἐπιθυμίας τοιαύτης γεγόνασιν ἀλλʼ ἐξ ἑτέρων ἐπιτηδευμάτων.

ei de ara su outos paristemi os-2 ou oios-2 te ischuros philia gignomai ean me tis erao1 tugchano enthumeomai chre ostis oute an o uios peri polus epoizo oute an o pater kai o meter oute an pistos philos-2 ktaomai e ou ek epithumia toioutos gignomai alla ek eteros epitedeuma


Plato, Phaedrus 233 (DIORISIS sentence 131)

ἔτι δὲ εἰ χρὴ τοῖς δεομένοις μάλιστα χαρίζεσθαι, προσήκει καὶ τοῖς ἄλλοις μὴ τοὺς βελτίστους ἀλλὰ τοὺς ἀπορωτάτους εὖ ποιεῖν:

eti de ei chre o deomai malista charizomai proseko kai o allos me o beltistos alla o aporos eu poieo


Plato, Phaedrus 233 (DIORISIS sentence 132)

μεγίστων γὰρ ἀπαλλαγέντες κακῶν πλείστην χάριν αὐτοῖς εἴσονται.

megas gar apallasso kakos pleistos charis autos eimi-2


Plato, Phaedrus 233 (DIORISIS sentence 133)

καὶ μὲν δὴ καὶ ἐν ταῖς ἰδίαις δαπάναις οὐ τοὺς φίλους ἄξιον παρακαλεῖν, ἀλλὰ τοὺς προσαιτοῦντας καὶ τοὺς δεομένους πλησμονῆς:

kai men de-2 kai en o idios dapane-2 ou o philos-2 axios parakaleo alla o prosaiteo kai o deomai plesmone


Plato, Phaedrus 233 (DIORISIS sentence 134)

ἐκεῖνοι γὰρ καὶ ἀγαπήσουσιν καὶ ἀκολουθήσουσιν καὶ ἐπὶ τὰς θύρας ἥξουσι καὶ μάλιστα ἡσθήσονται καὶ οὐκ ἐλαχίστην χάριν εἴσονται καὶ πολλὰ ἀγαθὰ αὐτοῖς εὔξονται.

ekeinos gar kai agapao kai akoloutheo kai epi o thura eko kai malista edomai kai ou elachistos-2 charis eimi-2 kai polus agathos autos euchomai


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 135)

ἀλλʼ ἴσως προσήκει οὐ τοῖς σφόδρα δεομένοις χαρίζεσθαι, ἀλλὰ τοῖς μάλιστα ἀποδοῦναι χάριν δυναμένοις:

alla isos-3 proseko ou o sphodra deomai charizomai alla o malista apodidomi charis dunamai


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 136)

οὐδὲ τοῖς προσαιτοῦσι μόνον, ἀλλὰ τοῖς τοῦ πράγματος ἀξίοις:

oude o prosaiteo monos alla o o pragma axios


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 137)

οὐδὲ ὅσοι τῆς σῆς ὥρας ἀπολαύσονται, ἀλλʼ οἵτινες πρεσβυτέρῳ γενομένῳ τῶν σφετέρων ἀγαθῶν μεταδώσουσιν:

oude osos o sos ora apolauo alla ostis presbus gignomai o spheteros agathos metadidomi


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 138)

οὐδὲ οἳ διαπραξάμενοι πρὸς τοὺς ἄλλους φιλοτιμήσονται, ἀλλʼ οἵτινες αἰσχυνόμενοι πρὸς ἅπαντας σιωπήσονται:

oude e diaprasso pros o allos philotimeomai alla ostis aischuno pros apas siopao


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 139)

οὐδὲ τοῖς ὀλίγον χρόνον σπουδάζουσιν, ἀλλὰ τοῖς ὁμοίως διὰ παντὸς τοῦ βίου φίλοις ἐσομένοις:

oude o oligos chronos spoudazo alla o omoios dia pas o bios-2 philos eimi


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 140)

οὐδὲ οἵτινες παυόμενοι τῆς ἐπιθυμίας ἔχθρας πρόφασιν ζητήσουσιν, ἀλλʼ οἳ παυσαμένου τῆς ὥρας τότε τὴν αὑτῶν ἀρετὴν ἐπιδείξονται.

oude ostis pauo o epithumia echthra prophasis zeteo alla e pauo o ora tote o eautou arete epideiknumi-2


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 141)

σὺ οὖν τῶν τε εἰρημένων μέμνησο καὶ ἐκεῖνο ἐνθυμοῦ, ὅτι τοὺς μὲν ἐρῶντας οἱ φίλοι νουθετοῦσιν ὡς ὄντος κακοῦ τοῦ ἐπιτηδεύματος, τοῖς δὲ μὴ ἐρῶσιν οὐδεὶς πώποτε τῶν οἰκείων ἐμέμψατο ὡς διὰ τοῦτο κακῶς βουλευομένοις περὶ ἑαυτῶν.

su oun o te ero mimnesko kai ekeinos enthumeomai ostis o men erao1 o philos noutheteo os-2 eimi kakos o epitedeuma o de me erao1 oudeis popote o oikeios memphomai os-2 dia outos kakos bouleuo peri eautou


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 142)

ἴσως ἂν οὖν ἔροιό με εἰ ἅπασίν σοι παραινῶ τοῖς μὴ ἐρῶσι χαρίζεσθαι.

isos-3 an oun eros-2 ego ei apas su paraineo o me erao1 charizomai


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 143)

ἐγὼ μὲν οἶμαι οὐδʼ ἂν τὸν ἐρῶντα πρὸς ἅπαντάς σε κελεύειν τοὺς ἐρῶντας ταύτην ἔχειν τὴν διάνοιαν.

ego men oiomai oude an o erao1 pros apas su keleuo o erao1 outos echo o dianoia


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 144)

οὔτε γὰρ τῷ λαμβάνοντι χάριτος ἴσης ἄξιον, οὔτε σοὶ βουλομένῳ τοὺς ἄλλους λανθάνειν ὁμοίως δυνατόν:

oute gar o lambano charis isos axios oute su boulomai o allos lanthano omoios dunatos


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 145)

δεῖ δὲ βλάβην μὲν ἀπʼ αὐτοῦ μηδεμίαν, ὠφελίαν δὲ ἀμφοῖν γίγνεσθαι.

deomai de blabos men apo autos medeis opheleia de ampho gignomai


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 146)

ἐγὼ μὲν οὖν ἱκανά μοι νομίζω τὰ εἰρημένα:


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 147)

εἰ δʼ ἔτι τι σὺ ποθεῖς, ἡγούμενος παραλελεῖφθαι, ἐρώτα.

ei de eti tis su potheo egeomai paraleipo erotao


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 148)

τί σοι φαίνεται, ὦ Σώκρατες, ὁ λόγος;


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 149)

οὐχ ὑπερφυῶς τά τε ἄλλα καὶ τοῖς ὀνόμασιν εἰρῆσθαι;

ou uperphues tis-2 te allos kai o onoma ero


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 150)

δαιμονίως μὲν οὖν, ὦ ἑταῖρε, ὥστε με ἐκπλαγῆναι.

daimonios men oun o-2 etairos oste-2 ego ekplasso


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 151)

καὶ τοῦτο ἐγὼ ἔπαθον διὰ σέ, ὦ Φαῖδρε, πρὸς σὲ ἀποβλέπων, ὅτι ἐμοὶ ἐδόκεις γάνυσθαι ὑπὸ τοῦ λόγου μεταξὺ ἀναγιγνώσκων:

kai outos ego pascho dia su o-2 phaidros-2 pros su apoblepo ostis ego dokeo ganumai upo o logos metaxu anagignosko


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 152)

ἡγούμενος γὰρ σὲ μᾶλλον ἢ ἐμὲ ἐπαΐειν περὶ τῶν τοιούτων σοὶ εἱπόμην, καὶ ἑπόμενος συνεβάκχευσα μετὰ σοῦ τῆς θείας κεφαλῆς.

egeomai gar su mallon ee ego epaio-2 peri o toioutos su epomai kai epomai sumbakcheuo meta su o theios kephale


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 153)

εἶεν:


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 154)

οὕτω δὴ δοκεῖ παίζειν;


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 155)

δοκῶ γάρ σοι παίζειν καὶ οὐχὶ ἐσπουδακέναι;


Plato, Phaedrus 234 (DIORISIS sentence 156)

μηδαμῶς, ὦ Σώκρατες, ἀλλʼ ὡς ἀληθῶς εἰπὲ πρὸς Διὸς φιλίου, οἴει ἄν τινα ἔχειν εἰπεῖν ἄλλον τῶν Ἑλλήνων ἕτερα τούτων μείζω καὶ πλείω περὶ τοῦ αὐτοῦ πράγματος;

medamos o-2 sokrates-2 alla os-2 alethes eipon pros zeus philios oiomai an tis echo eipon allos o ellen eteros outos megas kai pleos peri o autos pragma


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 157)

τί δέ;


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 158)

καὶ ταύτῃ δεῖ ὑπʼ ἐμοῦ τε καὶ σοῦ τὸν λόγον ἐπαινεθῆναι, ὡς τὰ δέοντα εἰρηκότος τοῦ ποιητοῦ, ἀλλʼ οὐκ ἐκείνῃ μόνον, ὅτι σαφῆ καὶ στρογγύλα, καὶ ἀκριβῶς ἕκαστα τῶν ὀνομάτων ἀποτετόρνευται;

kai taute deomai upo ego te kai su o logos epaineo os-2 o deo ero o poietes alla ou ekeinos monos ostis saphes kai stroggulos kai akribos ekastos o onoma apotorneuo


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 159)

εἰ γὰρ δεῖ, συγχωρητέον χάριν σήν, ἐπεὶ ἐμέ γε ἔλαθεν ὑπὸ τῆς ἐμῆς οὐδενίας:

ei gar deomai sugchoreteon charis sos epei ego ge elauno upo o emos oudenia


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 160)

τῷ γὰρ ῥητορικῷ αὐτοῦ μόνῳ τὸν νοῦν προσεῖχον, τοῦτο δὲ οὐδʼ ἂν αὐτὸν ᾤμην Λυσίαν οἴεσθαι ἱκανὸν εἶναι.

o gar retorikos autos monos o noos prosecho outos de oude an autos oiomai lusias oiomai ikanos eimi


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 161)

καὶ οὖν μοι ἔδοξεν, ὦ Φαῖδρε, εἰ μή τι σὺ ἄλλο λέγεις, δὶς καὶ τρὶς τὰ αὐτὰ εἰρηκέναι, ὡς οὐ πάνυ εὐπορῶν τοῦ πολλὰ λέγειν περὶ τοῦ αὐτοῦ, ἢ ἴσως οὐδὲν αὐτῷ μέλον τοῦ τοιούτου:

kai oun ego dokeo o-2 phaidros-2 ei me tis su allos lego dis kai tris o autos ero os-2 ou panu euporeo o polus lego peri o autos ee isos-3 oudeis autos melo o toioutos


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 162)

καὶ ἐφαίνετο δή μοι νεανιεύεσθαι ἐπιδεικνύμενος ὡς οἷός τε ὢν ταὐτὰ ἑτέρως τε καὶ ἑτέρως λέγων ἀμφοτέρως εἰπεῖν ἄριστα.


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 163)

οὐδὲν λέγεις, ὦ Σώκρατες:


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 164)

αὐτὸ γὰρ τοῦτο καὶ μάλιστα ὁ λόγος ἔχει.

autos gar outos kai malista o logos echo


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 165)

τῶν γὰρ ἐνόντων ἀξίως ῥηθῆναι ἐν τῷ πράγματι οὐδὲν παραλέλοιπεν, ὥστε παρὰ τὰ ἐκείνῳ εἰρημένα μηδένʼ ἄν ποτε δύνασθαι εἰπεῖν ἄλλα πλείω καὶ πλείονος ἄξια.

o gar eneimi axios ero en o pragma oudeis paraleipo oste-2 para o ekeinos ero medeis an pote dunamai eipon allos pleos kai pleion axios


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 166)

τοῦτο ἐγώ σοι οὐκέτι οἷός τʼ ἔσομαι πιθέσθαι:

outos ego su ouketi oios-2 te eimi peitho


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 167)

παλαιοὶ γὰρ καὶ σοφοὶ ἄνδρες τε καὶ γυναῖκες περὶ αὐτῶν εἰρηκότες καὶ γεγραφότες ἐξελέγξουσί με, ἐάν σοι χαριζόμενος συγχωρῶ.

palaios gar kai sophos aner te kai gune peri autos ero kai grapho exelegcho ego ean su charizomai sugchoreo


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 168)

τίνες οὗτοι;


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 169)

καὶ ποῦ σὺ βελτίω τούτων ἀκήκοας;


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 170)

νῦν μὲν οὕτως οὐκ ἔχω εἰπεῖν:


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 171)

δῆλον δὲ ὅτι τινῶν ἀκήκοα, ἤ που Σαπφοῦς τῆς καλῆς ἢ Ἀνακρέοντος τοῦ σοφοῦ ἢ καὶ συγγραφέων τινῶν.

delos-3 de ostis tis akouo ee pou sappho o kaleo ee anakreon o sophos ee kai suggrapheus tis


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 172)

πόθεν δὴ τεκμαιρόμενος λέγω;


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 173)

πλῆρές πως, ὦ δαιμόνιε, τὸ στῆθος ἔχων αἰσθάνομαι παρὰ ταῦτα ἂν ἔχειν εἰπεῖν ἕτερα μὴ χείρω.

pleres pos o-2 daimonios o stethos echo aisthanomai para outos an echo eipon eteros me cheiroo


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 174)

ὅτι μὲν οὖν παρά γε ἐμαυτοῦ οὐδὲν αὐτῶν ἐννενόηκα, εὖ οἶδα, συνειδὼς ἐμαυτῷ ἀμαθίαν:

ostis men oun para ge emautou oudeis autos ennoeo eu oida sunoida emautou amathia


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 175)

λείπεται δὴ οἶμαι ἐξ ἀλλοτρίων ποθὲν ναμάτων διὰ τῆς ἀκοῆς πεπληρῶσθαί με δίκην ἀγγείου.

leipo de-2 oiomai ek allotrios pino nama dia o akoe pleroo ego dike aggeion


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 176)

ὑπὸ δὲ νωθείας αὖ καὶ αὐτὸ τοῦτο ἐπιλέλησμαι, ὅπως τε καὶ ὧντινων ἤκουσα.

upo de notheia-2 au kai autos outos epilanthanomai opos te kai ostis akouo


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 177)

ἀλλʼ, ὦ γενναιότατε, κάλλιστα εἴρηκας.


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 178)

σὺ γὰρ ἐμοὶ ὧντινων μὲν καὶ ὅπως ἤκουσας μηδʼ ἂν κελεύω εἴπῃς, τοῦτο δὲ αὐτὸ ὃ λέγεις ποίησον:

su gar ego ostis men kai opos akouo mede an keleuo eipon outos de autos os lego poieo


Plato, Phaedrus 235 (DIORISIS sentence 179)

τῶν ἐν τῷ βιβλίῳ βελτίω τε καὶ μὴ ἐλάττω ἕτερα ὑπέσχησαι εἰπεῖν τούτων ἀπεχόμενος, καί σοι ἐγώ, ὥσπερ οἱ ἐννέα ἄρχοντες, ὑπισχνοῦμαι χρυσῆν εἰκόνα ἰσομέτρητον εἰς Δελφοὺς ἀναθήσειν, οὐ μόνον ἐμαυτοῦ ἀλλὰ καὶ σήν.

o en o biblion beltion te kai me elasson eteros uposchetho eipon outos apecho kai su ego osper-2 o ennea archon uposchetho chruseos eikon isometretos eis delphoi anatheo ou monos emautou alla kai sos


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 180)

φίλτατος εἶ καὶ ὡς ἀληθῶς χρυσοῦς, ὦ Φαῖδρε, εἴ με οἴει λέγειν ὡς Λυσίας τοῦ παντὸς ἡμάρτηκεν, καὶ οἷόν τε δὴ παρὰ πάντα ταῦτα ἄλλα εἰπεῖν:

philtatos eimi-2 kai os-2 alethes chruseos o-2 phaidros-2 ei ego oiomai lego os-2 lusias o pas amartano kai oios-2 te de-2 para pas outos allos eipon


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 181)

τοῦτο δὲ οἶμαι οὐδʼ ἂν τὸν φαυλότατον παθεῖν συγγραφέα.

outos de oiomai oude an o phaulos pascho suggrapheus


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 182)

αὐτίκα περὶ οὗ ὁ λόγος, τίνα οἴει λέγοντα ὡς χρὴ μὴ ἐρῶντι μᾶλλον ἢ ἐρῶντι χαρίζεσθαι, παρέντα τοῦ μὲν τὸ φρόνιμον ἐγκωμιάζειν, τοῦ δὲ τὸ ἄφρον ψέγειν, ἀναγκαῖα γοῦν ὄντα, εἶτʼ ἄλλʼ ἄττα ἕξειν λέγειν;

autika peri e o logos tis-2 oiomai lego os-2 chre me erao1 mallon ee erao1 charizomai pariemi o men o phronimos egkomiazo o de o aphron psego1 anagkaios goun eimi eita allos atta echo lego


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 183)

ἀλλʼ οἶμαι τὰ μὲν τοιαῦτα ἐατέα καὶ συγγνωστέα λέγοντι:

alla oiomai o men toioutos eateos kai suggnosteos lego


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 184)

καὶ τῶν μὲν τοιούτων οὐ τὴν εὕρεσιν ἀλλὰ τὴν διάθεσιν ἐπαινετέον, τῶν δὲ μὴ ἀναγκαίων τε καὶ χαλεπῶν εὑρεῖν πρὸς τῇ διαθέσει καὶ τὴν εὕρεσιν.

kai o men toioutos ou o euresis alla o diathesis epaineteo o de me anagkaion te kai chalepos eurisko pros o diathesis kai o euresis


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 185)

συγχωρῶ ὃ λέγεις:


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 186)

μετρίως γάρ μοι δοκεῖς εἰρηκέναι.


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 187)

ποιήσω οὖν καὶ ἐγὼ οὕτως:


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 188)

τὸ μὲν τὸν ἐρῶντα τοῦ μὴ ἐρῶντος μᾶλλον νοσεῖν δώσω σοι ὑποτίθεσθαι, τῶν δὲ λοιπῶν ἕτερα πλείω καὶ πλείονος ἄξια εἰπὼν τῶνδε παρὰ τὸ Κυψελιδῶν ἀνάθημα σφυρήλατος ἐν Ὀλυμπίᾳ στάθητι.

o men o erao1 o me erao1 mallon noseo didomi su upotithemi o de loipos eteros pleos kai pleion axios eipon ode para o kupselidai anathema-2 sphurelatos en olumpia-2 istemi


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 189)

ἐσπούδακας, ὦ Φαῖδρε, ὅτι σου τῶν παιδικῶν ἐπελαβόμην ἐρεσχηλῶν σε, καὶ οἴει δή με ὡς ἀληθῶς ἐπιχειρήσειν εἰπεῖν παρὰ τὴν ἐκείνου σοφίαν ἕτερόν τι ποικιλώτερον;

spoudazo o-2 phaidros-2 ostis su o paidikon epilambano erescheleo su kai oiomai de-2 ego os-2 alethes epicheireo eipon para o ekeinos sophia eteros tis poikilos


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 190)

περὶ μὲν τούτου, ὦ φίλε, εἰς τὰς ὁμοίας λαβὰς ἐλήλυθας.

peri men outos o-2 philos eis o omoios labe erchomai


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 191)

ῥητέον μὲν γάρ σοι παντὸς μᾶλλον οὕτως ὅπως οἷός τε εἶ, ἵνα μὴ τὸ τῶν κωμῳδῶν φορτικὸν πρᾶγμα ἀναγκαζώμεθα ποιεῖν ἀνταποδιδόντες ἀλλήλοις καὶ μὴ βούλου με ἀναγκάσαι λέγειν ἐκεῖνο τὸ εἰ ἐγώ, ὦ Σώκρατες, Σωκράτην ἀγνοῶ, καὶ ἐμαυτοῦ ἐπιλέλησμαι, καὶ ὅτι ἐπεθύμει μὲν λέγειν, ἐθρύπτετο δέ:

reteos men gar su pas mallon outos-2 opos oios-2 te eimi-2 ina me o o komodeo phortikos pragma anagkazo poieo antapodidomi allelon kai me boulomai ego anagkazo lego ekeinos o ei ego o-2 sokrates-2 sokrates-2 agnoeo kai emautou epilanthanomai kai ostis epithumeo men lego thrupto de


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 192)

ἀλλὰ διανοήθητι ὅτι ἐντεῦθεν οὐκ ἄπιμεν πρὶν ἂν σὺ εἴπῃς ἃ ἔφησθα ἐν τῷ στήθει ἔχειν.

alla dianoeomai ostis enteuthen ou apeimi prin an su eipon os phemi en o stethos echo


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 193)

ἐσμὲν δὲ μόνω ἐν ἐρημίᾳ, ἰσχυρότερος δʼ ἐγὼ καὶ νεώτερος, ἐκ δὲ ἁπάντων τούτων σύνες ὅ τοι λέγω, καὶ μηδαμῶς πρὸς βίαν βουληθῇς μᾶλλον ἢ ἑκὼν λέγειν.

eimi de monos en eremia ischuros de ego kai neos ek de apas outos suniemi os su lego kai medamos pros bia boulomai mallon ee ekon lego


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 194)

ἀλλʼ, ὦ μακάριε Φαῖδρε, γελοῖος ἔσομαι παρʼ ἀγαθὸν ποιητὴν ἰδιώτης αὐτοσχεδιάζων περὶ τῶν αὐτῶν.

alla o-2 makarios-2 phaidros-2 geloios eimi para agathos poietes idiotes-2 autoschediazo peri o autos


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 195)

οἶσθʼ ὡς ἔχει;


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 196)

παῦσαι πρός με καλλωπιζόμενος:


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 197)

σχεδὸν γὰρ ἔχω ὃ εἰπὼν ἀναγκάσω σε λέγειν.

schedon gar echo os eipon anagkazo su lego


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 198)

μηδαμῶς τοίνυν εἴπῃς.


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 199)

οὔκ, ἀλλὰ καὶ δὴ λέγω:


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 200)

ὁ δέ μοι λόγος ὅρκος ἔσται.


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 201)

ὄμνυμι γάρ σοι— τίνα μέντοι, τίνα θεῶν;


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 202)

ἢ βούλει τὴν πλάτανον ταυτηνί;


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 203)

— ἦ μήν, ἐάν μοι μὴ εἴπῃς τὸν λόγον ἐναντίον αὐτῆς ταύτης, μηδέποτέ σοι ἕτερον λόγον μηδένα μηδενὸς μήτε ἐπιδείξειν μήτε ἐξαγγελεῖν.

e-2 mes-2 ean ego me eipon o logos enantios autos outos medepote su eteros logos medeis medeis mete epideiknumi-2 mete exaggello


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 204)

βαβαῖ, ὦ μιαρέ, ὡς εὖ ἀνηῦρες τὴν ἀνάγκην ἀνδρὶ φιλολόγῳ ποιεῖν ὃ ἂν κελεύῃς.

babai-2 o-2 miaros os-2 eu aneurisko o anagke andris philologos poieo os an keleuo


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 205)

τί δῆτα ἔχων στρέφῃ;


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 206)

οὐδὲν ἔτι, ἐπειδὴ σύ γε ταῦτα ὀμώμοκας.


Plato, Phaedrus 236 (DIORISIS sentence 207)

πῶς γὰρ ἂν οἷός τʼ εἴην τοιαύτης θοίνης ἀπέχεσθαι;

pos-2 gar an oios-2 te eimi toioutos thoine apecho


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 208)

λέγε δή.


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 209)

οἶσθʼ οὖν ὡς ποιήσω;


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 210)

τοῦ πέρι;


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 211)

ἐγκαλυψάμενος ἐρῶ, ἵνʼ ὅτι τάχιστα διαδράμω τὸν λόγον καὶ μὴ βλέπων πρὸς σὲ ὑπʼ αἰσχύνης διαπορῶμαι.

egkalupto eraomai ina ostis tachistos diatrecho o logos kai me blepo pros su upo aischune diaporeo


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 212)

λέγε μόνον, τὰ δʼ ἄλλα ὅπως βούλει ποίει.

lego monos o de allos opos boulomai poieo


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 213)

ἄγετε δή, ὦ Μοῦσαι, εἴτε διʼ ᾠδῆς εἶδος λίγειαι, εἴτε διὰ γένος μουσικὸν τὸ Λιγύων ταύτην ἔσχετʼ ἐπωνυμίαν, ξύμ μοι λάβεσθε τοῦ μύθου, ὅν με ἀναγκάζει ὁ βέλτιστος οὑτοσὶ λέγειν, ἵνʼ ὁ ἑταῖρος αὐτοῦ, καὶ πρότερον δοκῶν τούτῳ σοφὸς εἶναι, νῦν ἔτι μᾶλλον δόξῃ.

age de-2 o-2 mousa eite dia aoidos eidos ligeios eite dia genos mousikos o ligus-2 outos echo eponumia ego lambano o muthos os ego anagkazo o beltistos outos lego ina o etairos autos kai proteros dokazo outos sophos eimi nun eti mallon doxa


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 214)

ἦν οὕτω δὴ παῖς, μᾶλλον δὲ μειρακίσκος, μάλα καλός:

eimi outos-2 de-2 pas mallon de meirakiskos mala kalos


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 215)

τούτῳ δὲ ἦσαν ἐρασταὶ πάνυ πολλοί.


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 216)

εἷς δέ τις αὐτῶν αἱμύλος ἦν, ὃς οὐδενὸς ἧττον ἐρῶν ἐπεπείκει τὸν παῖδα ὡς οὐκ ἐρῴη.

eis-2 de tis autos aimulos eimi os oudeis esson erao1 peitho o pais os-2 ou erao1


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 217)

καί ποτε αὐτὸν αἰτῶν ἔπειθεν τοῦτʼ αὐτό, ὡς μὴ ἐρῶντι πρὸ τοῦ ἐρῶντος δέοι χαρίζεσθαι, ἔλεγέν τε ὧδε— περὶ παντός, ὦ παῖ, μία ἀρχὴ τοῖς μέλλουσι καλῶς βουλεύσεσθαι:

kai pote autos aiteo peitho outos autos os-2 me erao1 pro o erao1 deo charizomai lego te ode-2 peri pas o-2 pais eis-2 arche o mello kalos bouleuo


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 218)

εἰδέναι δεῖ περὶ οὗ ἂν ᾖ ἡ βουλή, ἢ παντὸς ἁμαρτάνειν ἀνάγκη.

oida deomai peri e an eimi o boule ee pas amartano anagke


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 219)

τοὺς δὲ πολλοὺς λέληθεν ὅτι οὐκ ἴσασι τὴν οὐσίαν ἑκάστου.

o de polus lanthano ostis ou oida o ousia ekastos


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 220)

ὡς οὖν εἰδότες οὐ διομολογοῦνται ἐν ἀρχῇ τῆς σκέψεως, προελθόντες δὲ τὸ εἰκὸς ἀποδιδόασιν:

os-2 oun oida ou diomologeo en arche o skepsis proerchomai de o eoika apodidomi


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 221)

οὔτε γὰρ ἑαυτοῖς οὔτε ἀλλήλοις ὁμολογοῦσιν.


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 222)

ἐγὼ οὖν καὶ σὺ μὴ πάθωμεν ὃ ἄλλοις ἐπιτιμῶμεν, ἀλλʼ ἐπειδὴ σοὶ καὶ ἐμοὶ ὁ λόγος πρόκειται πότερα ἐρῶντι ἢ μὴ μᾶλλον εἰς φιλίαν ἰτέον, περὶ ἔρωτος οἷόν τʼ ἔστι καὶ ἣν ἔχει δύναμιν, ὁμολογίᾳ θέμενοι ὅρον, εἰς τοῦτο ἀποβλέποντες καὶ ἀναφέροντες τὴν σκέψιν ποιώμεθα εἴτε ὠφελίαν εἴτε βλάβην παρέχει.

ego oun kai su me pascho os allos epitimao alla epei su kai ego o logos prokeimai poteros erao1 ee me mallon eis philia iteon peri eros-3 oios-2 te eimi kai os echo dunamis omologia tithemi oros-4 eis outos apoblepo kai anaphero o skepsis poieo eite opheleia eite blabos paracheo


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 223)

ὅτι μὲν οὖν δὴ ἐπιθυμία τις ὁ ἔρως, ἅπαντι δῆλον:

ostis men oun de-2 epithumia tis o eros-2 apas delos-3


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 224)

ὅτι δʼ αὖ καὶ μὴ ἐρῶντες ἐπιθυμοῦσι τῶν καλῶν, ἴσμεν.

ostis de au kai me erao1 epithumeo o kale oida


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 225)

τῷ δὴ τὸν ἐρῶντά τε καὶ μὴ κρινοῦμεν;


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 226)

δεῖ αὖ νοῆσαι ὅτι ἡμῶν ἐν ἑκάστῳ δύο τινέ ἐστον ἰδέα ἄρχοντε καὶ ἄγοντε, οἷν ἑπόμεθα ᾗ ἂν ἄγητον, ἡ μὲν ἔμφυτος οὖσα ἐπιθυμία ἡδονῶν, ἄλλη δὲ ἐπίκτητος δόξα, ἐφιεμένη τοῦ ἀρίστου.

deomai au noeo ostis ego en ekastos duo tis eimi idea archo kai ago os epomai os an agnumi o men emphutos eimi epithumia edona allos de epiktetos doxa ephiemi o aristos


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 227)

τούτω δὲ ἐν ἡμῖν τοτὲ μὲν ὁμονοεῖτον, ἔστι δὲ ὅτε στασιάζετον:

outos de en ego tote-2 men omonoeo eimi de ote stasiazo


Plato, Phaedrus 237 (DIORISIS sentence 228)

καὶ τοτὲ μὲν ἡ ἑτέρα, ἄλλοτε δὲ ἡ ἑτέρα κρατεῖ.

kai tote-2 men o eteros allote de o eteros krateo


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 229)

δόξης μὲν οὖν ἐπὶ τὸ ἄριστον λόγῳ ἀγούσης καὶ κρατούσης τῷ κράτει σωφροσύνη ὄνομα:

doxa men oun epi o aristos logos ago kai krateo o kratos sophrosune onoma


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 230)

ἐπιθυμίας δὲ ἀλόγως ἑλκούσης ἐπὶ ἡδονὰς καὶ ἀρξάσης ἐν ἡμῖν τῇ ἀρχῇ ὕβρις ἐπωνομάσθη.

epithumia de alogos elko epi edona kai archo en ego o arche ubris eponomazo


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 231)

ὕβρις δὲ δὴ πολυώνυμον— πολυμελὲς γὰρ καὶ πολυμερές— καὶ τούτων τῶν ἰδεῶν ἐκπρεπὴς ἣ ἂν τύχῃ γενομένη, τὴν αὑτῆς ἐπωνυμίαν ὀνομαζόμενον τὸν ἔχοντα παρέχεται, οὔτε τινὰ καλὴν οὔτʼ ἐπαξίαν κεκτῆσθαι.

ubris de de-2 poluonumos polumeles gar kai polumeres kai outos o idea ekprepes os an tuche gignomai o eautou eponumia onomazo o echo parecho oute tis kalos oute epaxios ktaomai


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 232)

περὶ μὲν γὰρ ἐδωδὴν κρατοῦσα τοῦ λόγου τε τοῦ ἀρίστου καὶ τῶν ἄλλων ἐπιθυμιῶν ἐπιθυμία γαστριμαργία τε καὶ τὸν ἔχοντα ταὐτὸν τοῦτο κεκλημένον παρέξεται:

peri men gar edode krateo o logos te o aristos kai o allos epithumia epithumia gastrimargia te kai o echo tautos-2 outos kaleo parecho


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 233)

περὶ δʼ αὖ μέθας τυραννεύσασα, τὸν κεκτημένον ταύτῃ ἄγουσα, δῆλον οὗ τεύξεται προσρήματος:

peri de au methe turanneuo o ktaomai outos ago delos-3 e teucho prosrema


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 234)

καὶ τἆλλα δὴ τὰ τούτων ἀδελφὰ καὶ ἀδελφῶν ἐπιθυμιῶν ὀνόματα τῆς ἀεὶ δυναστευούσης ᾗ προσήκει καλεῖσθαι πρόδηλον.

kai allos de-2 o outos adelphe kai adelphe epithumia onoma o aei dunasteuo os proseko kaleo prodelos


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 235)

ἧς δʼ ἕνεκα πάντα τὰ πρόσθεν εἴρηται, σχεδὸν μὲν ἤδη φανερόν, λεχθὲν δὲ ἢ μὴ λεχθὲν πάντως σαφέστερον:

os de eneka pas o prosthen eromai schedon men ede-2 phaneros lego de ee me lego pantos saphes


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 236)

ἡ γὰρ ἄνευ λόγου δόξης ἐπὶ τὸ ὀρθὸν ὁρμώσης κρατήσασα ἐπιθυμία πρὸς ἡδονὴν ἀχθεῖσα κάλλους, καὶ ὑπὸ αὖ τῶν ἑαυτῆς συγγενῶν ἐπιθυμιῶν ἐπὶ σωμάτων κάλλος ἐρρωμένως ῥωσθεῖσα νικήσασα ἀγωγῇ, ἀπʼ αὐτῆς τῆς ῥώμης ἐπωνυμίαν λαβοῦσα, ἔρως ἐκλήθη.

o gar aneu logos doxa epi o orthos ormao krateo epithumia pros edona ago kallos kai upo au o eautou suggenes epithumia epi soma kallos erromenos ronnumi nikao agogeus apo autos o rome eponumia lambano eros-2 kaleo


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 237)

ἀτάρ, ὦ φίλε Φαῖδρε, δοκῶ τι σοί, ὥσπερ ἐμαυτῷ, θεῖον πάθος πεπονθέναι;

atar o-2 philos phaidros-2 dokazo tis su osper-2 emautou theios pathos pascho


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 238)

πάνυ μὲν οὖν, ὦ Σώκρατες, παρὰ τὸ εἰωθὸς εὔροιά τίς σε εἴληφεν.

panu men oun o-2 sokrates-2 para o etho euroia tis-2 su lambano


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 239)

σιγῇ τοίνυν μου ἄκουε.


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 240)

τῷ ὄντι γὰρ θεῖος ἔοικεν ὁ τόπος εἶναι, ὥστε ἐὰν ἄρα πολλάκις νυμφόληπτος προϊόντος τοῦ λόγου γένωμαι, μὴ θαυμάσῃς:

tis-2 eimi gar theios eoika o topos eimi oste-2 ean ara pollakis numpholeptos proeimi1 o logos gignomai me thaumazo


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 241)

τὰ νῦν γὰρ οὐκέτι πόρρω διθυράμβων φθέγγομαι.

o nun gar ouketi proso dithurambos phtheggomai


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 242)

ἀληθέστατα λέγεις.


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 243)

τούτων μέντοι σὺ αἴτιος.


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 244)

ἀλλὰ τὰ λοιπὰ ἄκουε:


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 245)

ἴσως γὰρ κἂν ἀποτράποιτο τὸ ἐπιόν.


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 246)

ταῦτα μὲν οὖν θεῷ μελήσει, ἡμῖν δὲ πρὸς τὸν παῖδα πάλιν τῷ λόγῳ ἰτέον.

outos men oun theos epimeleomai ego de pros o pais palin o logos iteon


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 247)

εἶεν, ὦ φέριστε:


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 248)

ὃ μὲν δὴ τυγχάνει ὂν περὶ οὗ βουλευτέον, εἴρηταί τε καὶ ὥρισται, βλέποντες δὲ δὴ πρὸς αὐτὸ τὰ λοιπὰ λέγωμεν τίς ὠφελία ἢ βλάβη ἀπό τε ἐρῶντος καὶ μὴ τῷ χαριζομένῳ ἐξ εἰκότος συμβήσεται.

os men de-2 tugchano eimi peri e bouleuteon eromai te kai orizo blepo de de-2 pros autos o loipos lego tis-2 opheleia ee blabos apo te erao1 kai me o charizomai ek eoika sumbaino


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 249)

τῷ δὴ ὑπὸ ἐπιθυμίας ἀρχομένῳ δουλεύοντί τε ἡδονῇ ἀνάγκη που τὸν ἐρώμενον ὡς ἥδιστον ἑαυτῷ παρασκευάζειν:

o de-2 upo epithumia archo douleuo te edona anagke pou o eraomai os-2 edus eautou paraskeuazo


Plato, Phaedrus 238 (DIORISIS sentence 250)

νοσοῦντι δὲ πᾶν ἡδὺ τὸ μὴ ἀντιτεῖνον, κρεῖττον δὲ καὶ ἴσον ἐχθρόν.

noseo de pas edus o me antiteino kreisson de kai isos echthros


Plato, Phaedrus 239 (DIORISIS sentence 251)

οὔτε δὴ κρείττω οὔτε ἰσούμενον ἑκὼν ἐραστὴς παιδικὰ ἀνέξεται, ἥττω δὲ καὶ ὑποδεέστερον ἀεὶ ἀπεργάζεται:

oute de-2 kreisson oute isoo ekon erastes paidikos anecho esson de kai upodees1 aei apergazomai


Plato, Phaedrus 239 (DIORISIS sentence 252)

ἥττων δὲ ἀμαθὴς σοφοῦ, δειλὸς ἀνδρείου, ἀδύνατος εἰπεῖν ῥητορικοῦ, βραδὺς ἀγχίνου.

esson de amathes sophos deilos andreios adunatos-2 eipon retorikos bradus agchinoos


Plato, Phaedrus 239 (DIORISIS sentence 253)

τοσούτων κακῶν καὶ ἔτι πλειόνων κατὰ τὴν διάνοιαν ἐραστὴν ἐρωμένῳ ἀνάγκη γιγνομένων τε καὶ φύσει ἐνόντων μὲν ἥδεσθαι, τὰ δὲ παρασκευάζειν, ἢ στέρεσθαι τοῦ παραυτίκα ἡδέος.

tosoutos kakos kai eti pleion kata o dianoia erastes eraomai anagke gignomai te kai phusis eneimi men edomai o de paraskeuazo ee steromai o parautika edus


Plato, Phaedrus 239 (DIORISIS sentence 254)

εἶναι, καὶ πολλῶν μὲν ἄλλων συνουσιῶν ἀπείργοντα καὶ ὠφελίμων ὅθεν ἂν μάλιστʼ ἀνὴρ γίγνοιτο, μεγάλης αἴτιον εἶναι βλάβης, μεγίστης δὲ τῆς ὅθεν ἂν φρονιμώτατος εἴη.

eimi kai polus men allos sunousia apeirgo kai ophelimos othen an malista aner gignomai megas aitios eimi blabe megas de o othen an phronimos aio


Plato, Phaedrus 239 (DIORISIS sentence 255)

τοῦτο δὲ ἡ θεία φιλοσοφία τυγχάνει ὄν, ἧς ἐραστὴν παιδικὰ ἀνάγκη πόρρωθεν εἴργειν, περίφοβον ὄντα τοῦ καταφρονηθῆναι:

outos de o theios philosophia tugchano eimi os erastes paidikos anagke prosothen ergo periphobos eimi o kataphroneo


Plato, Phaedrus 239 (DIORISIS sentence 256)

τά τε ἄλλα μηχανᾶσθαι ὅπως ἂν ᾖ πάντα ἀγνοῶν καὶ πάντα ἀποβλέπων εἰς τὸν ἐραστήν, οἷος ὢν τῷ μὲν ἥδιστος, ἑαυτῷ δὲ βλαβερώτατος ἂν εἴη.

tis-2 te allos mechanaomai opos an eimi pas agnoeo kai pas apoblepo eis o erastes oios-2 eimi o men edus eautou de blaberos an aio


Plato, Phaedrus 239 (DIORISIS sentence 257)

τὰ μὲν οὖν κατὰ διάνοιαν ἐπίτροπός τε καὶ κοινωνὸς οὐδαμῇ λυσιτελὴς ἀνὴρ ἔχων ἔρωτα.

o men oun kata dianoia epitropos te kai koinonos oudame lusiteles aner echo eros-3


Plato, Phaedrus 239 (DIORISIS sentence 258)

τὴν δὲ τοῦ σώματος ἕξιν τε καὶ θεραπείαν οἵαν τε καὶ ὡς θεραπεύσει οὗ ἂν γένηται κύριος, ὃς ἡδὺ πρὸ ἀγαθοῦ ἠνάγκασται διώκειν, δεῖ μετὰ ταῦτα ἰδεῖν.

o de o soma exis te kai therapeia oios-2 te kai os-2 therapeuo e an gignomai kuros-2 os edus pro agathos anagkazo dioko deomai meta outos eidon


Plato, Phaedrus 239 (DIORISIS sentence 259)

ὀφθήσεται δὴ μαλθακόν τινα καὶ οὐ στερεὸν διώκων, οὐδʼ ἐν ἡλίῳ καθαρῷ τεθραμμένον ἀλλὰ ὑπὸ συμμιγεῖ σκιᾷ, πόνων μὲν ἀνδρείων καὶ ἱδρώτων ξηρῶν ἄπειρον, ἔμπειρον δὲ ἁπαλῆς καὶ ἀνάνδρου διαίτης, ἀλλοτρίοις χρώμασι καὶ κόσμοις χήτει οἰκείων κοσμούμενον, ὅσα τε ἄλλα τούτοις ἕπεται πάντα ἐπιτηδεύοντα, ἃ δῆλα καὶ οὐκ ἄξιον περαιτέρω προβαίνειν, ἀλλὰ ἓν κεφάλαιον ὁρισαμένους ἐπʼ ἄλλο ἰέναι:

orao de-2 malthakos tis kai ou stereos dioko oude en elios katharos trepho alla upo summiges skia ponos men andreia-2 kai idros xeros apeiros empeiros de apalos kai anano diaita allotrios chroma kai kosmos chetis oikeios kosmeo osos te allos outos epomai pas epitedeuo os delos-3 kai ou axios peraiteros probaino alla eis-2 kephalaios orizo epi allos eimi-2


Plato, Phaedrus 239 (DIORISIS sentence 260)

τὸ γὰρ τοιοῦτον σῶμα ἐν πολέμῳ τε καὶ ἄλλαις χρείαις ὅσαι μεγάλαι οἱ μὲν ἐχθροὶ θαρροῦσιν, οἱ δὲ φίλοι καὶ αὐτοὶ οἱ ἐρασταὶ φοβοῦνται.

o gar toioutos soma en polemos te kai allos chreia osos megas o men echthros tharseo o de philos kai autos o erastes phobeo


Plato, Phaedrus 239 (DIORISIS sentence 261)

τοῦτο μὲν οὖν ὡς δῆλον ἐατέον, τὸ δʼ ἐφεξῆς ῥητέον, τίνα ἡμῖν ὠφελίαν ἢ τίνα βλάβην περὶ τὴν κτῆσιν ἡ τοῦ ἐρῶντος ὁμιλία τε καὶ ἐπιτροπεία παρέξεται.

outos men oun os-2 delos-3 eateos o de ephexes reteos tis-2 ego opheleia ee tis-2 blabos peri o ktesis o o erao1 omilia te kai epitropeia parecho


Plato, Phaedrus 240 (DIORISIS sentence 262)

σαφὲς δὴ τοῦτό γε παντὶ μέν, μάλιστα δὲ τῷ ἐραστῇ, ὅτι τῶν φιλτάτων τε καὶ εὐνουστάτων καὶ θειοτάτων κτημάτων ὀρφανὸν πρὸ παντὸς εὔξαιτʼ ἂν εἶναι τὸν ἐρώμενον:

saphes de-2 outos ge pas men malista de o erastes ostis o philtatos te kai eunous kai theios ktema orphanos pro pas euchomai an eimi o eraomai


Plato, Phaedrus 240 (DIORISIS sentence 263)

πατρὸς γὰρ καὶ μητρὸς καὶ συγγενῶν καὶ φίλων στέρεσθαι ἂν αὐτὸν δέξαιτο, διακωλυτὰς καὶ ἐπιτιμητὰς ἡγούμενος τῆς ἡδίστης πρὸς αὐτὸν ὁμιλίας.

pater gar kai meter kai suggenes kai philos steromai an autos dechomai diakolutes kai epitimetes egeomai o edus pros autos omilia


Plato, Phaedrus 240 (DIORISIS sentence 264)

ἀλλὰ μὴν οὐσίαν γʼ ἔχοντα χρυσοῦ ἤ τινος ἄλλης κτήσεως οὔτε εὐάλωτον ὁμοίως οὔτε ἁλόντα εὐμεταχείριστον ἡγήσεται:

alla men-2 ousia ge echo chrusos ee tis allos ktesis oute eualotos omoios oute aliskomai eumetacheiristos ageomai


Plato, Phaedrus 240 (DIORISIS sentence 265)

ἐξ ὧν πᾶσα ἀνάγκη ἐραστὴν παιδικοῖς φθονεῖν μὲν οὐσίαν κεκτημένοις, ἀπολλυμένης δὲ χαίρειν.

ek os pas anagke erastes paidikon phthoneo men ousia ktaomai apollumi de chairo


Plato, Phaedrus 240 (DIORISIS sentence 266)

ἔτι τοίνυν ἄγαμον, ἄπαιδα, ἄοικον ὅτι πλεῖστον χρόνον παιδικὰ ἐραστὴς εὔξαιτʼ ἂν γενέσθαι, τὸ αὑτοῦ γλυκὺ ὡς πλεῖστον χρόνον καρποῦσθαι ἐπιθυμῶν.

eti toinun agamos apais aoikos ostis pleistos chronos paidikos erastes euchomai an gignomai o eautou glukus os-2 pleistos chronos karpoo epithumeo


Plato, Phaedrus 240 (DIORISIS sentence 267)

ἔστι μὲν δὴ καὶ ἄλλα κακά, ἀλλά τις δαίμων ἔμειξε τοῖς πλείστοις ἐν τῷ παραυτίκα ἡδονήν, οἷον κόλακι, δεινῷ θηρίῳ καὶ βλάβῃ μεγάλῃ, ὅμως ἐπέμειξεν ἡ φύσις ἡδονήν τινα οὐκ ἄμουσον, καί τις ἑταίραν ὡς βλαβερὸν ψέξειεν ἄν, καὶ ἄλλα πολλὰ τῶν τοιουτοτρόπων θρεμμάτων τε καὶ ἐπιτηδευμάτων, οἷς τό γε καθʼ ἡμέραν ἡδίστοισιν εἶναι ὑπάρχει:

eimi men de-2 kai allos kakos alla tis daimon mignumi o pleistos en o parautika edona oios-2 kolax deinos therion kai blabe megas omos-5 epimignumi o phusis edona tis ou amousos kai tis etaira os-2 blaberos psego1 an kai allos polus o toioutotropos thremma te kai epitedeuma os o ge kata emera edus eimi uparcho


Plato, Phaedrus 240 (DIORISIS sentence 268)

παιδικοῖς δὲ ἐραστὴς πρὸς τῷ βλαβερῷ καὶ εἰς τὸ συνημερεύειν πάντων ἀηδέστατον.

paidikon de erastes pros o blaberos kai eis o sunemereuo pas aedes


Plato, Phaedrus 240 (DIORISIS sentence 269)

ἥλικα γὰρ δὴ καὶ ὁ παλαιὸς λόγος τέρπειν τὸν ἥλικα— ἡ γὰρ οἶμαι χρόνου ἰσότης ἐπʼ ἴσας ἡδονὰς ἄγουσα διʼ ὁμοιότητα φιλίαν παρέχεται— ἀλλʼ ὅμως κόρον γε καὶ ἡ τούτων συνουσία ἔχει.

elix-2 gar de-2 kai o palaios logos terpo o elix-2 o gar oiomai chronos isotes epi isos edona ago dia omoiotes philia parecho alla omos-5 koros ge kai o outos sunousia echo


Plato, Phaedrus 240 (DIORISIS sentence 270)

καὶ μὴν τό γε ἀναγκαῖον αὖ βαρὺ παντὶ περὶ πᾶν λέγεται:

kai men-2 o ge anagkaios au barus pas peri pas lego


Plato, Phaedrus 240 (DIORISIS sentence 271)

ὃ δὴ πρὸς τῇ ἀνομοιότητι μάλιστα ἐραστὴς πρὸς παιδικὰ ἔχει.

os de-2 pros o anomoiotes malista erastes pros paidikos echo


Plato, Phaedrus 240 (DIORISIS sentence 272)

νεωτέρῳ γὰρ πρεσβύτερος συνὼν οὔθʼ ἡμέρας οὔτε νυκτὸς ἑκὼν ἀπολείπεται, ἀλλʼ ὑπʼ ἀνάγκης τε καὶ οἴστρου ἐλαύνεται, ὃς ἐκείνῳ μὲν ἡδονὰς ἀεὶ διδοὺς ἄγει, ὁρῶντι, ἀκούοντι, ἁπτομένῳ, καὶ πᾶσαν αἴσθησιν αἰσθανομένῳ τοῦ ἐρωμένου, ὥστε μεθʼ ἡδονῆς ἀραρότως αὐτῷ ὑπηρετεῖν:

neos gar presbus suneimi oute emera oute nux ekon apoleipo alla upo anagke te kai oistros elauno os ekeinos men edona aei didomi ago orao akouo apto kai pas aisthesis aisthanomai o eromenos oste-2 meta edona ararotos autos upereteo


Plato, Phaedrus 240 (DIORISIS sentence 273)

τῷ δὲ δὴ ἐρωμένῳ ποῖον παραμύθιον ἢ τίνας ἡδονὰς διδοὺς ποιήσει τὸν ἴσον χρόνον συνόντα μὴ οὐχὶ ἐπʼ ἔσχατον ἐλθεῖν ἀηδίας— ὁρῶντι μὲν ὄψιν πρεσβυτέραν καὶ οὐκ ἐν ὥρᾳ, ἑπομένων δὲ τῶν ἄλλων ταύτῃ, ἃ καὶ λόγῳ ἐστὶν ἀκούειν οὐκ ἐπιτερπές, μὴ ὅτι δὴ ἔργῳ ἀνάγκης ἀεὶ προσκειμένης μεταχειρίζεσθαι, φυλακάς τε δὴ καχυποτόπους φυλαττομένῳ διὰ παντὸς καὶ πρὸς ἅπαντας, ἀκαίρους τε ἐπαίνους καὶ ὑπερβάλλοντας ἀκούοντι, ὡς δʼ αὕτως ψόγους νήφοντος μὲν οὐκ ἀνεκτούς, εἰς δὲ μέθην ἰόντος πρὸς τῷ μὴ ἀνεκτῷ ἐπαισχεῖς, παρρησίᾳ κατακορεῖ καὶ ἀναπεπταμένῃ χρωμένου;

o de de-2 eraomai poios paramuthion-2 ee tis-2 edona didomi poieo o isos chronos suneimi me ou epi schetho erchomai aedia orao men opsis presbus kai ou en ora epomai de o allos outos os kai logos eimi akouo ou epiterpes me ostis de-2 ergon anagke aei proskeimai metacheirizomai phulake te de-2 kachupotopos phulasso dia pas kai pros apas akairos te epainos1 kai uperballo akouo os-2 de autos-2 psogos nepho men ou anektos eis de methe eimi-2 pros o me anektos epaisches parresia katakores kai anapeptamenos chraomai


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 274)

καὶ ἐρῶν μὲν βλαβερός τε καὶ ἀηδής, λήξας δὲ τοῦ ἔρωτος εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον ἄπιστος, εἰς ὃν πολλὰ καὶ μετὰ πολλῶν ὅρκων τε καὶ δεήσεων ὑπισχνούμενος μόγις κατεῖχε τήν γʼ ἐν τῷ τότε συνουσίαν ἐπίπονον οὖσαν φέρειν διʼ ἐλπίδα ἀγαθῶν.

kai erao1 men blaberos te kai aedes lego-2 de o eros-3 eis o epeita chronos apistos eis os polus kai meta polus orkos te kai deesis uposchetho mogis katecho o ge en o tote sunousia epiponos eimi phero dia elpis agathos


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 275)

τότε δὴ δέον ἐκτίνειν, μεταβαλὼν ἄλλον ἄρχοντα ἐν αὑτῷ καὶ προστάτην, νοῦν καὶ σωφροσύνην ἀντʼ ἔρωτος καὶ μανίας, ἄλλος γεγονὼς λέληθεν τὰ παιδικά.

tote de-2 deon ektino metaballo allos archon en eautou kai prostates-2 noos kai sophrosune anti eros-3 kai mania2 allos gignomai lanthano o paidikon


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 276)

καὶ ὁ μὲν αὐτὸν χάριν ἀπαιτεῖ τῶν τότε, ὑπομιμνῄσκων τὰ πραχθέντα καὶ λεχθέντα, ὡς τῷ αὐτῷ διαλεγόμενος:

kai o men autos charis apaiteo o tote upomimnesko o prasso kai lego os-2 o autos dialego


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 277)

ὁ δὲ ὑπʼ αἰσχύνης οὔτε εἰπεῖν τολμᾷ ὅτι ἄλλος γέγονεν, οὔθʼ ὅπως τὰ τῆς προτέρας ἀνοήτου ἀρχῆς ὁρκωμόσιά τε καὶ ὑποσχέσεις ἐμπεδώσῃ ἔχει, νοῦν ἤδη ἐσχηκὼς καὶ σεσωφρονηκώς, ἵνα μὴ πράττων ταὐτὰ τῷ πρόσθεν ὅμοιός τε ἐκείνῳ καὶ ὁ αὐτὸς πάλιν γένηται.

o de upo aischune oute eipon tolmao ostis allos gignomai oute opos o o proteros anoetos arche orkomosia-2 te kai uposchesis empedosis echo noos ede-2 echo kai sophroneo ina me prasso tautos-2 o prosthen omoios te ekeinos kai o autos palin gignomai


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 278)

φυγὰς δὴ γίγνεται ἐκ τούτων, καὶ ἀπεστερηκὼς ὑπʼ ἀνάγκης ὁ πρὶν ἐραστής, ὀστράκου μεταπεσόντος, ἵεται φυγῇ μεταβαλών:

phugas de-2 gignomai ek outos kai apostereo-2 upo anagke o prin erastes ostrakon metapipto iemi phuge metaballo


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 279)

ὁ δὲ ἀναγκάζεται διώκειν ἀγανακτῶν καὶ ἐπιθεάζων, ἠγνοηκὼς τὸ ἅπαν ἐξ ἀρχῆς, ὅτι οὐκ ἄρα ἔδει ποτὲ ἐρῶντι καὶ ὑπʼ ἀνάγκης ἀνοήτῳ χαρίζεσθαι, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον μὴ ἐρῶντι καὶ νοῦν ἔχοντι:

o de anagkazo dioko aganakteo kai epitheazo agnoeo o apas ek arche ostis ou aros deo potos erao1 kai upo anagke anoetos charizomai alla polus mallon me erao1 kai noos echo


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 280)

εἰ δὲ μή, ἀναγκαῖον εἴη ἐνδοῦναι αὑτὸν ἀπίστῳ, δυσκόλῳ, φθονερῷ, ἀηδεῖ, βλαβερῷ μὲν πρὸς οὐσίαν, βλαβερῷ δὲ πρὸς τὴν τοῦ σώματος ἕξιν, πολὺ δὲ βλαβερωτάτῳ πρὸς τὴν τῆς ψυχῆς παίδευσιν, ἧς οὔτε ἀνθρώποις οὔτε θεοῖς τῇ ἀληθείᾳ τιμιώτερον οὔτε ἔστιν οὔτε ποτὲ ἔσται.

ei de me anagkaios aio endidomi eautou apistos duskolos phthoneros aedes blaberos men pros ousia blaberos de pros o o soma exis polus de blaberos pros o o psyche paideusis os oute anthropos oute theos o aletheia timios oute eimi oute potos eimi


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 281)

ταῦτά τε οὖν χρή, ὦ παῖ, συννοεῖν, καὶ εἰδέναι τὴν ἐραστοῦ φιλίαν ὅτι οὐ μετʼ εὐνοίας γίγνεται, ἀλλὰ σιτίου τρόπον, χάριν πλησμονῆς, ὡς λύκοι ἄρνας ἀγαπῶσιν, ὣς παῖδα φιλοῦσιν ἐρασταί.

outos te oun chre o-2 pais sunnoeo kai oida o erastes philia ostis ou meta eunoia gignomai alla sition tropos-2 charis plesmone os-2 lukos arnos agapao os pais phileo erastes


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 282)

τοῦτʼ ἐκεῖνο, ὦ Φαῖδρε.


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 283)

οὐκέτʼ ἂν τὸ πέρα ἀκούσαις ἐμοῦ λέγοντος, ἀλλʼ ἤδη σοι τέλος ἐχέτω ὁ λόγος.

ouketi an o pera aekon ego lego alla ede-2 su telos echo o logos


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 284)

καίτοι ᾤμην γε μεσοῦν αὐτόν, καὶ ἐρεῖν τὰ ἴσα περὶ τοῦ μὴ ἐρῶντος, ὡς δεῖ ἐκείνῳ χαρίζεσθαι μᾶλλον, λέγων ὅσα αὖ ἔχει ἀγαθά:

kaitoi-2 oiomai ge mesoo autos kai ereo o isos peri o me erao1 os-2 deomai ekeinos charizomai mallon lego osos au echo agathos


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 285)

νῦν δὲ δή, ὦ Σώκρατες, τί ἀποπαύῃ;


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 286)

οὐκ ᾔσθου, ὦ μακάριε, ὅτι ἤδη ἔπη φθέγγομαι ἀλλʼ οὐκέτι διθυράμβους, καὶ ταῦτα ψέγων;

ou aisthanomai o-2 makarios-2 ostis ede-2 epos phtheggomai alla ouketi dithurambos kai outos psego1


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 287)

ἐὰν δʼ ἐπαινεῖν τὸν ἕτερον ἄρξωμαι, τί με οἴει ποιήσειν;

ean de epaineo o eteros archo tis-2 ego oiomai poieo


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 288)

ἆρʼ οἶσθʼ ὅτι ὑπὸ τῶν Νυμφῶν, αἷς με σὺ προύβαλες ἐκ προνοίας, σαφῶς ἐνθουσιάσω;

ara-3 oida ostis upo o numphes os ego su proballo ek pronoia saphes enthousiao


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 289)

λέγω οὖν ἑνὶ λόγῳ ὅτι ὅσα τὸν ἕτερον λελοιδορήκαμεν, τῷ ἑτέρῳ τἀναντία τούτων ἀγαθὰ πρόσεστιν.

lego oun eis-2 logos ostis osos o eteros loidoreo o eteros enantios outos agathos proseimi


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 290)

καὶ τί δεῖ μακροῦ λόγου;


Plato, Phaedrus 241 (DIORISIS sentence 291)

περὶ γὰρ ἀμφοῖν ἱκανῶς εἴρηται.


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 292)

καὶ οὕτω δὴ ὁ μῦθος ὅτι πάσχειν προσήκει αὐτῷ, τοῦτο πείσεται:

kai outos-2 de-2 o muthos ostis pascho proseko autos outos pascho


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 293)

κἀγὼ τὸν ποταμὸν τοῦτον διαβὰς ἀπέρχομαι πρὶν ὑπὸ σοῦ τι μεῖζον ἀναγκασθῆναι.

ego o potamos outos diabaino aperchomai prin upo su tis megas anagkazo


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 294)

μήπω γε, ὦ Σώκρατες, πρὶν ἂν τὸ καῦμα παρέλθῃ.

mepo ge o-2 sokrates-2 prin an o kauma parerchomai


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 295)

ἢ οὐχ ὁρᾷς ὡς σχεδὸν ἤδη μεσημβρία ἵσταται ἡ δὴ καλουμένη σταθερά;

ee ou orao os-2 schedon ede-2 mesembria istemi o de-2 kaleo statheros


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 296)

ἀλλὰ περιμείναντες καὶ ἅμα περὶ τῶν εἰρημένων διαλεχθέντες, τάχα ἐπειδὰν ἀποψυχῇ ἴμεν.

alla perimeno kai ama peri o ero dialego tacha epeidan apopsucho eimi-2


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 297)

θεῖός γʼ εἶ περὶ τοὺς λόγους, ὦ Φαῖδρε, καὶ ἀτεχνῶς θαυμάσιος.

theios ge eimi-2 peri o logos o-2 phaidros-2 kai atechnos thaumasios


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 298)

οἶμαι γὰρ ἐγὼ τῶν ἐπὶ τοῦ σοῦ βίου γεγονότων λόγων μηδένα πλείους ἢ σὲ πεποιηκέναι γεγενῆσθαι ἤτοι αὐτὸν λέγοντα ἢ ἄλλους ἑνί γέ τῳ τρόπῳ προσαναγκάζοντα— Σιμμίαν Θηβαῖον ἐξαιρῶ λόγου:

oiomai gar ego o epi o sos bios-2 gignomai logos medeis pleos ee su poieo gignomai etoi autos lego ee allos eis-2 ge tis tropos-2 prosanagkazo simmias thebaios exaireo logos


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 299)

τῶν δὲ ἄλλων πάμπολυ κρατεῖς— καὶ νῦν αὖ δοκεῖς αἴτιός μοι γεγενῆσθαι λόγῳ τινὶ ῥηθῆναι.

o de allos pampolus-2 krateo kai nun au dokeo aitios ego gignomai logos tis ero


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 300)

οὐ πόλεμόν γε ἀγγέλλεις.


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 301)

ἀλλὰ πῶς δὴ καὶ τίνι τούτῳ;


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 302)

ἡνίκʼ ἔμελλον, ὠγαθέ, τὸν ποταμὸν διαβαίνειν, τὸ δαιμόνιόν τε καὶ τὸ εἰωθὸς σημεῖόν μοι γίγνεσθαι ἐγένετο— ἀεὶ δέ με ἐπίσχει ὃ ἂν μέλλω πράττειν— καί τινα φωνὴν ἔδοξα αὐτόθεν ἀκοῦσαι, ἥ με οὐκ ἐᾷ ἀπιέναι πρὶν ἂν ἀφοσιώσωμαι, ὡς δή τι ἡμαρτηκότα εἰς τὸ θεῖον.

enika mello agathos o potamos diabaino o daimonios te kai o etho semeion ego gignomai gignomai aei de ego epischo os an mello prasso kai tis phone dokeo autothen akeo os ego ou aio apeimi prin an aphosioo os-2 de-2 tis amartano eis o theios


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 303)

εἰμὶ δὴ οὖν μάντις μέν, οὐ πάνυ δὲ σπουδαῖος, ἀλλʼ ὥσπερ οἱ τὰ γράμματα φαῦλοι, ὅσον μὲν ἐμαυτῷ μόνον ἱκανός:

eimi de-2 oun mantis men ou panu de spoudaios alla osper-2 e o gramma phaulos osos men emautou monos ikanos


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 304)

σαφῶς οὖν ἤδη μανθάνω τὸ ἁμάρτημα.


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 305)

ὡς δή τοι, ὦ ἑταῖρε, μαντικόν γέ τι καὶ ἡ ψυχή:

os-2 de-2 su o-2 etairos mantikos ge tis kai o psyche


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 306)

ἐμὲ γὰρ ἔθραξε μέν τι καὶ πάλαι λέγοντα τὸν λόγον, καί πως ἐδυσωπούμην κατʼ Ἴβυκον, μή τι παρὰ θεοῖς ἀμβλακὼν τιμὰν πρὸς ἀνθρώπων ἀμείψω:

ego gar thrasso men tis kai palai lego o logos kai pos dusopeo kata ibukos me tis para theos amplakein time pros anthropos ameibo


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 307)

νῦν δʼ ᾔσθημαι τὸ ἁμάρτημα.


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 308)

ἀμβλακὼν τιμὰν πρὸς ἀνθρώπων ἀμείψω:


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 309)

λέγεις δὲ δὴ τί;


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 310)

δεινόν, ὦ Φαῖδρε, δεινὸν λόγον αὐτός τε ἐκόμισας ἐμέ τε ἠνάγκασας εἰπεῖν.

deinos o-2 phaidros-2 deinos logos autos te komizo ego te anagkazo eipon


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 311)

πῶς δή;


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 312)

εὐήθη καὶ ὑπό τι ἀσεβῆ:


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 313)

οὗ τίς ἂν εἴη δεινότερος;


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 314)

οὐδείς, εἴ γε σὺ ἀληθῆ λέγεις.


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 315)

τί οὖν;


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 316)

τὸν ἔρωτα οὐκ Ἀφροδίτης καὶ θεόν τινα ἡγῇ;

o eros-3 ou aphrodite kai theos tis egeomai


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 317)

λέγεταί γε δή.


Plato, Phaedrus 242 (DIORISIS sentence 318)

οὔ τι ὑπό γε Λυσίου, οὐδὲ ὑπὸ τοῦ σοῦ λόγου, ὃς διὰ τοῦ ἐμοῦ στόματος καταφαρμακευθέντος ὑπὸ σοῦ ἐλέχθη.

ou tis upo ge lusias oude upo o sos logos os dia o ego stoma katapharmakeuo upo su lego


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 319)

εἰ δʼ ἔστιν, ὥσπερ οὖν ἔστι, θεὸς ἤ τι θεῖον ὁ Ἔρως, οὐδὲν ἂν κακὸν εἴη, τὼ δὲ λόγω τὼ νυνδὴ περὶ αὐτοῦ εἰπέτην ὡς τοιούτου ὄντος:

ei de eimi osper-2 oun eimi theos ee tis theios o eros-3 oudeis an kakos aio o de logos o nundi peri autos eipon os-2 toioutos eimi


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 320)

ταύτῃ τε οὖν ἡμαρτανέτην περὶ τὸν ἔρωτα, ἔτι τε ἡ εὐήθεια αὐτοῖν πάνυ ἀστεία, τὸ μηδὲν ὑγιὲς λέγοντε μηδὲ ἀληθὲς σεμνύνεσθαι ὡς τὶ ὄντε, εἰ ἄρα ἀνθρωπίσκους τινὰς ἐξαπατήσαντε εὐδοκιμήσετον ἐν αὐτοῖς.

outos te oun amartano peri o eros-3 eti te o euetheia autos panu asteios o medeis ugies lego mede alethes semnuno os-2 tis-2 eimi ei ara anthropion tis exapatao eudokimeo en autos


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 321)

ἐμοὶ μὲν οὖν, ὦ φίλε, καθήρασθαι ἀνάγκη:


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 322)

ἔστιν δὲ τοῖς ἁμαρτάνουσι περὶ μυθολογίαν καθαρμὸς ἀρχαῖος, ὃν Ὅμηρος μὲν οὐκ ᾔσθετο, Στησίχορος δέ.

eimi de o amartano peri muthologia katharmos archaios os omeros-2 men ou aisthanomai stesichoros-2 de


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 323)

τῶν γὰρ ὀμμάτων στερηθεὶς διὰ τὴν Ἑλένης κακηγορίαν οὐκ ἠγνόησεν ὥσπερ Ὅμηρος, ἀλλʼ ἅτε μουσικὸς ὢν ἔγνω τὴν αἰτίαν, καὶ ποιεῖ εὐθὺς— οὐκ ἔστʼ ἔτυμος λόγος οὗτος, οὐδʼ ἔβας ἐν νηυσὶν εὐσέλμοις, οὐδʼ ἵκεο Πέργαμα Τροίας:

o gar omma stereo dia o elene kakegoria ou agnoeo osper-2 omeros-2 alla ate-3 mousikos eimi gignosko o aitia kai poieo euthus ou eimi etumos logos outos oude baino en naus euselmos oude ikneomai pergamon troia


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 324)

καὶ ποιήσας δὴ πᾶσαν τὴν καλουμένην Παλινῳδίαν παραχρῆμα ἀνέβλεψεν.

kai poieo de-2 pas o kaleo palinodia-2 parachrema anablepo


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 325)

ἐγὼ οὖν σοφώτερος ἐκείνων γενήσομαι κατʼ αὐτό γε τοῦτο:

ego oun sophos ekeinos gignomai kata autos ge outos


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 326)

πρὶν γάρ τι παθεῖν διὰ τὴν τοῦ Ἔρωτος κακηγορίαν πειράσομαι αὐτῷ ἀποδοῦναι τὴν παλινῳδίαν, γυμνῇ τῇ κεφαλῇ καὶ οὐχ ὥσπερ τότε ὑπʼ αἰσχύνης ἐγκεκαλυμμένος.

prin gar tis pascho dia o o eros-3 kakegoria peirao autos apodidomi o palinodia-2 gumnos o kephale kai ou osper-2 tote upo aischune egkalupto


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 327)

οὐκ ἔστʼ ἔτυμος λόγος οὗτος, οὐδʼ ἔβας ἐν νηυσὶν εὐσέλμοις, οὐδʼ ἵκεο Πέργαμα Τροίας:

ou eimi etumos logos outos oude baino en naus euselmos oude ikneomai pergamon troia


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 328)

τουτωνί, ὦ Σώκρατες, οὐκ ἔστιν ἅττʼ ἂν ἐμοὶ εἶπες ἡδίω.

outos o-2 sokrates-2 ou eimi ostis an ego eipon edus


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 329)

καὶ γάρ, ὠγαθὲ Φαῖδρε, ἐννοεῖς ὡς ἀναιδῶς εἴρησθον τὼ λόγω, οὗτός τε καὶ ὁ ἐκ τοῦ βιβλίου ῥηθείς.

kai gar agathos phaidros-2 ennoeo os-2 anaides eromai o logos outos te kai o ek o biblion ero


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 330)

εἰ γὰρ ἀκούων τις τύχοι ἡμῶν γεννάδας καὶ πρᾷος τὸ ἦθος, ἑτέρου δὲ τοιούτου ἐρῶν ἢ καὶ πρότερόν ποτε ἐρασθείς, λεγόντων ὡς διὰ σμικρὰ μεγάλας ἔχθρας οἱ ἐρασταὶ ἀναιροῦνται καὶ ἔχουσι πρὸς τὰ παιδικὰ φθονερῶς τε καὶ βλαβερῶς, πῶς οὐκ ἂν οἴει αὐτὸν ἡγεῖσθαι ἀκούειν ἐν ναύταις που τεθραμμένων καὶ οὐδένα ἐλεύθερον ἔρωτα ἑωρακότων, πολλοῦ δʼ ἂν δεῖν ἡμῖν ὁμολογεῖν ἃ ψέγομεν τὸν ἔρωτα;

ei gar akouo tis tugchano ego gennadas kai praos o ethos eteros de toioutos erao1 ee kai proteros pote eramai lego os-2 dia mikros megas echthra o erastes anaireo kai echo pros o paidikos phthoneros te kai blaberos pos-2 ou an oiomai autos egeomai akouo en nautes pou trepho kai oudeis eleutheros eros-3 orao polus de an deo ego omologeo os psego1 o eros-3


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 331)

ἴσως νὴ Δίʼ, ὦ Σώκρατες.


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 332)

τοῦτόν γε τοίνυν ἔγωγε αἰσχυνόμενος, καὶ αὐτὸν τὸν ἔρωτα δεδιώς, ἐπιθυμῶ ποτίμῳ λόγῳ οἷον ἁλμυρὰν ἀκοὴν ἀποκλύσασθαι:

outos ge toinun ego aischuno kai autos o eros-3 deido epithumeo potimos logos oios-2 almuros akoe apokluzo


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 333)

συμβουλεύω δὲ καὶ Λυσίᾳ ὅτι τάχιστα γράψαι ὡς χρὴ ἐραστῇ μᾶλλον ἢ μὴ ἐρῶντι ἐκ τῶν ὁμοίων χαρίζεσθαι.

sumbouleuo de kai lusias ostis tachistos grapho os-2 chre erastes mallon ee me erao1 ek o omoios charizomai


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 334)

ἀλλʼ εὖ ἴσθι ὅτι ἕξει τοῦθʼ οὕτω:


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 335)

σοῦ γὰρ εἰπόντος τὸν τοῦ ἐραστοῦ ἔπαινον, πᾶσα ἀνάγκη Λυσίαν ὑπʼ ἐμοῦ ἀναγκασθῆναι γράψαι αὖ περὶ τοῦ αὐτοῦ λόγον.

su gar eipon o o erastes epainos1 pas anagke lusias upo ego anagkazo grapho au peri o autos logos


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 336)

τοῦτο μὲν πιστεύω, ἕωσπερ ἂν ᾖς ὃς εἶ.

outos men pisteuo eosper an eimi os eimi-2


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 337)

λέγε τοίνυν θαρρῶν.


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 338)

ποῦ δή μοι ὁ παῖς πρὸς ὃν ἔλεγον;


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 339)

ἵνα καὶ τοῦτο ἀκούσῃ, καὶ μὴ ἀνήκοος ὢν φθάσῃ χαρισάμενος τῷ μὴ ἐρῶντι.

ina kai outos akeo kai me anekoos eimi phthano charizomai o me erao1


Plato, Phaedrus 243 (DIORISIS sentence 340)

οὗτος παρά σοι μάλα πλησίον ἀεὶ πάρεστιν, ὅταν σὺ βούλῃ.

outos para su mala plesios aei pareimi otan su boulomai


Plato, Phaedrus 244 (DIORISIS sentence 341)

οὑτωσὶ τοίνυν, ὦ παῖ καλέ, ἐννόησον, ὡς ὁ μὲν πρότερος ἦν λόγος Φαίδρου τοῦ Πυθοκλέους, Μυρρινουσίου ἀνδρός:

outosi toinun o-2 pais kalos ennoeo os-2 o men proteros eimi logos phaidras o puthoklees murrinousios aner


Plato, Phaedrus 244 (DIORISIS sentence 342)

ὃν δὲ μέλλω λέγειν, Στησιχόρου τοῦ Εὐφήμου, Ἱμεραίου.

os de mello lego stesichoros-2 o euphemos imeraios


Plato, Phaedrus 244 (DIORISIS sentence 343)

λεκτέος δὲ ὧδε, ὅτι οὐκ ἔστʼ ἔτυμος λόγος ὃς ἂν παρόντος ἐραστοῦ τῷ μὴ ἐρῶντι μᾶλλον φῇ δεῖν χαρίζεσθαι, διότι δὴ ὁ μὲν μαίνεται, ὁ δὲ σωφρονεῖ.

lekteos de ode-2 ostis ou eimi etumos logos os an pareimi erastes o me erao1 mallon phemi deo charizomai dioti de-2 o men mainomai o de sophroneo


Plato, Phaedrus 244 (DIORISIS sentence 344)

εἰ μὲν γὰρ ἦν ἁπλοῦν τὸ μανίαν κακὸν εἶναι, καλῶς ἂν ἐλέγετο:

ei men gar eimi aploos o mania2 kakos eimi kalos an lego


Plato, Phaedrus 244 (DIORISIS sentence 345)

νῦν δὲ τὰ μέγιστα τῶν ἀγαθῶν ἡμῖν γίγνεται διὰ μανίας, θείᾳ μέντοι δόσει διδομένης.

nun de o megas o agathos ego gignomai dia mania2 theios mentoi dosis didomi


Plato, Phaedrus 244 (DIORISIS sentence 346)

ἥ τε γὰρ δὴ ἐν Δελφοῖς προφῆτις αἵ τʼ ἐν Δωδώνῃ ἱέρειαι μανεῖσαι μὲν πολλὰ δὴ καὶ καλὰ ἰδίᾳ τε καὶ δημοσίᾳ τὴν Ἑλλάδα ἠργάσαντο, σωφρονοῦσαι δὲ βραχέα ἢ οὐδέν:

os te gar de-2 en delphoi prophetis os te en dodone iereia mainomai men polus de-2 kai kalos idios te kai demosia o ellas ergazomai sophroneo de brachus ee oudeis


Plato, Phaedrus 244 (DIORISIS sentence 347)

καὶ ἐὰν δὴ λέγωμεν Σίβυλλάν τε καὶ ἄλλους, ὅσοι μαντικῇ χρώμενοι ἐνθέῳ πολλὰ δὴ πολλοῖς προλέγοντες εἰς τὸ μέλλον ὤρθωσαν, μηκύνοιμεν ἂν δῆλα παντὶ λέγοντες.

kai ean de-2 lego sibulla te kai allos osos mantikos chraomai entheos polus de-2 polus prolego eis o mello orthoo mekuno an delos-3 pas lego


Plato, Phaedrus 244 (DIORISIS sentence 348)

τόδε μὴν ἄξιον ἐπιμαρτύρασθαι, ὅτι καὶ τῶν παλαιῶν οἱ τὰ ὀνόματα τιθέμενοι οὐκ αἰσχρὸν ἡγοῦντο οὐδὲ ὄνειδος μανίαν:

ode men-2 axios epimarturomai ostis kai o palaios e o onoma tithemi ou aischros ageomai oude oneidos mania2


Plato, Phaedrus 244 (DIORISIS sentence 349)

οὐ γὰρ ἂν τῇ καλλίστῃ τέχνῃ, ᾗ τὸ μέλλον κρίνεται, αὐτὸ τοῦτο τοὔνομα ἐμπλέκοντες ἐκάλεσαν.

ou gar an o kalos techne os o mello krino autos outos onoma empleko kaleo


Plato, Phaedrus 244 (DIORISIS sentence 350)

ἀλλʼ ὡς καλοῦ ὄντος, ὅταν θείᾳ μοίρᾳ γίγνηται, οὕτω νομίσαντες ἔθεντο, οἱ δὲ νῦν ἀπειροκάλως τὸ ἐπεμβάλλοντες ἐκάλεσαν.

alla os-2 kaleo eimi otan theios moira gignomai outos-2 nomizo tithemi o de nun apeirokalos o epemballo kaleo


Plato, Phaedrus 244 (DIORISIS sentence 351)

ἐπεὶ καὶ τήν γε τῶν ἐμφρόνων, ζήτησιν τοῦ μέλλοντος διά τε ὀρνίθων ποιουμένων καὶ τῶν ἄλλων σημείων, ἅτʼ ἐκ διανοίας ποριζομένων ἀνθρωπίνῃ οἰήσει νοῦν τε καὶ ἱστορίαν, ἐπωνόμασαν, ἣν νῦν τῷ σεμνύνοντες οἱ νέοι καλοῦσιν:

epei kai o ge o emphron zetesis o mello dia te ornis poieo kai o allos semeion ate-3 ek dianoia porizo anthropinos oiesis noos te kai istoria eponomazo os nun o semnuno o neos kaleo


Plato, Phaedrus 244 (DIORISIS sentence 352)

ὅσῳ δὴ οὖν τελεώτερον καὶ ἐντιμότερον μαντικὴ οἰωνιστικῆς, τό τε ὄνομα τοῦ ὀνόματος ἔργον τʼ ἔργου, τόσῳ κάλλιον μαρτυροῦσιν οἱ παλαιοὶ μανίαν σωφροσύνης τὴν ἐκ θεοῦ τῆς παρʼ ἀνθρώπων γιγνομένης.

osos de-2 oun teleios kai entimos mantikos oionistikos o te onoma o onoma ergon te ergon tosos kallion marturomai o palaios mania2 sophrosune o ek theos o para anthropos gignomai


Plato, Phaedrus 244 (DIORISIS sentence 353)

ἀλλὰ μὴν νόσων γε καὶ πόνων τῶν μεγίστων, ἃ δὴ παλαιῶν ἐκ μηνιμάτων ποθὲν ἔν τισι τῶν γενῶν ἡ μανία ἐγγενομένη καὶ προφητεύσασα, οἷς ἔδει ἀπαλλαγὴν ηὕρετο, καταφυγοῦσα πρὸς θεῶν εὐχάς τε καὶ λατρείας, ὅθεν δὴ καθαρμῶν τε καὶ τελετῶν τυχοῦσα ἐξάντη ἐποίησε τὸν ἔχοντα πρός τε τὸν παρόντα καὶ τὸν ἔπειτα χρόνον, λύσιν τῷ ὀρθῶς μανέντι τε καὶ κατασχομένῳ τῶν παρόντων κακῶν εὑρομένη.

alla men-2 nosos ge kai ponos o megas os de-2 palaios ek menima pino en tis o genos o mania2 eggignomai kai propheteuo os deo apallage eurisko katapheugo pros thea euche te kai latreia othen de-2 katharmos te kai telete tugchano exantao poieo o echo pros te o pareimi kai o epeita chronos lusis o orthos mainomai te kai katecho o pareimi kakos eurisko


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 354)

τρίτη δὲ ἀπὸ Μουσῶν κατοκωχή τε καὶ μανία, λαβοῦσα ἁπαλὴν καὶ ἄβατον ψυχήν, ἐγείρουσα καὶ ἐκβακχεύουσα κατά τε ᾠδὰς καὶ κατὰ τὴν ἄλλην ποίησιν, μυρία τῶν παλαιῶν ἔργα κοσμοῦσα τοὺς ἐπιγιγνομένους παιδεύει:

tritos de apo mousa katokoche te kai mania2 lambano apalos kai abatos psyche egeiro kai ekbakcheuo kata te aoidos kai kata o allos poiesis murios o palaios ergon kosmeo o epigignomai paideuo


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 355)

ὃς δʼ ἂν ἄνευ μανίας Μουσῶν ἐπὶ ποιητικὰς θύρας ἀφίκηται, πεισθεὶς ὡς ἄρα ἐκ τέχνης ἱκανὸς ποιητὴς ἐσόμενος, ἀτελὴς αὐτός τε καὶ ἡ ποίησις ὑπὸ τῆς τῶν μαινομένων ἡ τοῦ σωφρονοῦντος ἠφανίσθη.

os de an aneu mania2 mousa epi poietikos thura aphikneomai peitho os-2 ara ek techne ikanos poietes eimi ateles autos te kai o poiesis upo o o mainomai o o sophroneo aphanizo


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 356)

τοσαῦτα μέν σοι καὶ ἔτι πλείω ἔχω μανίας γιγνομένης ἀπὸ θεῶν λέγειν καλὰ ἔργα.

tosoutos men su kai eti pleos echo mania2 gignomai apo thea lego kalos ergon


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 357)

ὥστε τοῦτό γε αὐτὸ μὴ φοβώμεθα, μηδέ τις ἡμᾶς λόγος θορυβείτω δεδιττόμενος ὡς πρὸ τοῦ κεκινημένου τὸν σώφρονα δεῖ προαιρεῖσθαι φίλον:

oste-2 outos ge autos me phobeo mede tis ego logos thorubeo deidissomai os-2 pro o kineo o sophron deomai proaireo philos


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 358)

ἀλλὰ τόδε πρὸς ἐκείνῳ δείξας φερέσθω τὰ νικητήρια, ὡς οὐκ ἐπʼ ὠφελίᾳ ὁ ἔρως τῷ ἐρῶντι καὶ τῷ ἐρωμένῳ ἐκ θεῶν ἐπιπέμπεται.

alla ode pros ekeinos deiknumi phero o niketerios os-2 ou epi opheleia o eros-2 o erao1 kai o eraomai ek thea epepeimi


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 359)

ἡμῖν δὲ ἀποδεικτέον αὖ τοὐναντίον, ὡς ἐπʼ εὐτυχίᾳ τῇ μεγίστῃ παρὰ θεῶν ἡ τοιαύτη μανία δίδοται:

ego de apodeikteon au enantios os-2 epi eutuchia o megas para thea o toioutos mania2 didomi


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 360)

ἡ δὲ δὴ ἀπόδειξις ἔσται δεινοῖς μὲν ἄπιστος, σοφοῖς δὲ πιστή.

o de de-2 apodeixis eimi deinos men apistos sophos de pistos


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 361)

δεῖ οὖν πρῶτον ψυχῆς φύσεως πέρι θείας τε καὶ ἀνθρωπίνης ἰδόντα πάθη τε καὶ ἔργα τἀληθὲς νοῆσαι:

deomai oun proteros psyche phusis peri theia te kai anthropinos eidon pathe-2 te kai ergon alethes noeo


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 362)

ἀρχὴ δὲ ἀποδείξεως ἥδε.


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 363)

ψυχὴ πᾶσα ἀθάνατος.


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 364)

τὸ γὰρ ἀεικίνητον ἀθάνατον:


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 365)

τὸ δʼ ἄλλο κινοῦν καὶ ὑπʼ ἄλλου κινούμενον, παῦλαν ἔχον κινήσεως, παῦλαν ἔχει ζωῆς.

o de allos kineo kai upo allos kineo paula echo kinesis paula echo zoe-2


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 366)

μόνον δὴ τὸ αὑτὸ κινοῦν, ἅτε οὐκ ἀπολεῖπον ἑαυτό, οὔποτε λήγει κινούμενον, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις ὅσα κινεῖται τοῦτο πηγὴ καὶ ἀρχὴ κινήσεως.

monos de-2 o eautou kineo ate-3 ou apoleipo eautou oupote-2 lego-2 kineo alla kai o allos osos kineo outos pege kai arche kinesis


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 367)

ἀρχὴ δὲ ἀγένητον.


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 368)

ἐξ ἀρχῆς γὰρ ἀνάγκη πᾶν τὸ γιγνόμενον γίγνεσθαι, αὐτὴν δὲ μηδʼ ἐξ ἑνός:

ek arche gar anagke pas o gignomai gignomai autos de mede ek eis-2


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 369)

εἰ γὰρ ἔκ του ἀρχὴ γίγνοιτο, οὐκ ἂν ἔτι ἀρχὴ γίγνοιτο.

ei gar ek tis arche gignomai ou an eti arche gignomai


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 370)

ἐπειδὴ δὲ ἀγένητόν ἐστιν, καὶ ἀδιάφθορον αὐτὸ ἀνάγκη εἶναι.

epei de agenetos eimi kai adiaphthoros autos anagke eimi


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 371)

ἀρχῆς γὰρ δὴ ἀπολομένης οὔτε αὐτή ποτε ἔκ του οὔτε ἄλλο ἐξ ἐκείνης γενήσεται, εἴπερ ἐξ ἀρχῆς δεῖ τὰ πάντα γίγνεσθαι.

arche gar de-2 apollumi oute autos pote ek tis oute allos ek ekeinos gignomai eiper ek arche deomai o pas gignomai


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 372)

οὕτω δὴ κινήσεως μὲν ἀρχὴ τὸ αὐτὸ αὑτὸ κινοῦν.

outos-2 de-2 kinesis men arche o autos eautou kineo


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 373)

τοῦτο δὲ οὔτʼ ἀπόλλυσθαι οὔτε γίγνεσθαι δυνατόν, ἢ πάντα τε οὐρανὸν πᾶσάν τε γῆν εἰς ἓν συμπεσοῦσαν στῆναι καὶ μήποτε αὖθις ἔχειν ὅθεν κινηθέντα γενήσεται.

outos de oute apollumi oute gignomai dunatos ee pas te ouranos pas te ge-2 eis eis-2 sumpitno istemi kai mepote authis echo othen kineo gignomai


Plato, Phaedrus 245 (DIORISIS sentence 374)

ἀθανάτου δὲ πεφασμένου τοῦ ὑφʼ ἑαυτοῦ κινουμένου, ψυχῆς οὐσίαν τε καὶ λόγον τοῦτον αὐτόν τις λέγων οὐκ αἰσχυνεῖται.

athanatos de phaino o upo eautou kineo psyche ousia te kai logos outos autos tis lego ou aischuno


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 375)

πᾶν γὰρ σῶμα, ᾧ μὲν ἔξωθεν τὸ κινεῖσθαι, ἄψυχον, ᾧ δὲ ἔνδοθεν αὐτῷ ἐξ αὑτοῦ, ἔμψυχον, ὡς ταύτης οὔσης φύσεως ψυχῆς:

pas gar soma os men exothen o kineo apsuchos os de endothen autos ek eautou empsuchos os-2 outos eimi phusis psyche


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 376)

εἰ δʼ ἔστιν τοῦτο οὕτως ἔχον, μὴ ἄλλο τι εἶναι τὸ αὐτὸ ἑαυτὸ κινοῦν ἢ ψυχήν, ἐξ ἀνάγκης ἀγένητόν τε καὶ ἀθάνατον ψυχὴ ἂν εἴη.

ei de eimi outos outos-2 echo me allos tis eimi o autos eautou kineo ee psyche ek anagke agenetos te kai athanatos psyche an aio


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 377)

περὶ μὲν οὖν ἀθανασίας αὐτῆς ἱκανῶς:


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 378)

περὶ δὲ τῆς ἰδέας αὐτῆς ὧδε λεκτέον.


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 379)

οἷον μέν ἐστι, πάντῃ πάντως θείας εἶναι καὶ μακρᾶς διηγήσεως, ᾧ δὲ ἔοικεν, ἀνθρωπίνης τε καὶ ἐλάττονος:

oios-2 men eimi pante pantos theios eimi kai makros diegesis os de eoika anthropinos te kai elasson


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 380)

ταύτῃ οὖν λέγωμεν.


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 381)

ἐοικέτω δὴ συμφύτῳ δυνάμει ὑποπτέρου ζεύγους τε καὶ ἡνιόχου.

eoika de-2 sumphuton dunamis upopteros zeugos te kai eniochos


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 382)

θεῶν μὲν οὖν ἵπποι τε καὶ ἡνίοχοι πάντες αὐτοί τε ἀγαθοὶ καὶ ἐξ ἀγαθῶν, τὸ δὲ τῶν ἄλλων μέμεικται.

thea men oun ippos te kai eniochos pas autos te agathos kai ek agathos o de o allos mignumi


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 383)

καὶ πρῶτον μὲν ἡμῶν ὁ ἄρχων συνωρίδος ἡνιοχεῖ, εἶτα τῶν ἵππων ὁ μὲν αὐτῷ καλός τε καὶ ἀγαθὸς καὶ ἐκ τοιούτων, ὁ δʼ ἐξ ἐναντίων τε καὶ ἐναντίος:

kai proteros men ego o archon sunoris eniocheo eita o ippos o men autos kalos te kai agathos kai ek toioutos o de ek enantios te kai enantios


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 384)

χαλεπὴ δὴ καὶ δύσκολος ἐξ ἀνάγκης ἡ περὶ ἡμᾶς ἡνιόχησις.

chalepos de-2 kai duskolos ek anagke o peri ego eniochesis


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 385)

πῇ δὴ οὖν θνητόν τε καὶ ἀθάνατον ζῷον ἐκλήθη πειρατέον εἰπεῖν.

pe de-2 oun thnetos te kai athanatos zoion-2 kaleo peirateon eipon


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 386)

ψυχὴ πᾶσα παντὸς ἐπιμελεῖται τοῦ ἀψύχου, πάντα δὲ οὐρανὸν περιπολεῖ, ἄλλοτʼ ἐν ἄλλοις εἴδεσι γιγνομένη.

psyche pas pas epimeleomai o apsuchos pas de ouranos peripoleo allote en allos eidos gignomai


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 387)

τελέα μὲν οὖν οὖσα καὶ ἐπτερωμένη μετεωροπορεῖ τε καὶ πάντα τὸν κόσμον διοικεῖ, ἡ δὲ πτερορρυήσασα φέρεται ἕως ἂν στερεοῦ τινος ἀντιλάβηται, οὗ κατοικισθεῖσα, σῶμα γήϊνον λαβοῦσα, αὐτὸ αὑτὸ δοκοῦν κινεῖν διὰ τὴν ἐκείνης δύναμιν, ζῷον τὸ σύμπαν ἐκλήθη, ψυχὴ καὶ σῶμα παγέν, θνητόν τʼ ἔσχεν ἐπωνυμίαν:

teleios men oun eimi kai pteroo meteoroporeo te kai pas o kosmos dioikeo o de pterorrueo phero eos-4 an stereoo tis antineo e katoikizo soma geinos-2 lambano autos eautou dokeo kineo dia o ekeinos dunamis zoion-2 o sumpas kaleo psyche kai soma passo thnetos te echo eponumia


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 388)

ἀθάνατον δὲ οὐδʼ ἐξ ἑνὸς λόγου λελογισμένου, ἀλλὰ πλάττομεν οὔτε ἰδόντες οὔτε ἱκανῶς νοήσαντες θεόν, ἀθάνατόν τι ζῷον, ἔχον μὲν ψυχήν, ἔχον δὲ σῶμα, τὸν ἀεὶ δὲ χρόνον ταῦτα συμπεφυκότα.

athanatos de oude ek eis-2 logos logizomai alla plasso oute eidon oute ikanos noeo theos athanatos tis zoion-2 echo men psyche echo de soma o aei de chronos outos sumphuo


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 389)

ἀλλὰ ταῦτα μὲν δή, ὅπῃ τῷ θεῷ φίλον, ταύτῃ ἐχέτω τε καὶ λεγέσθω:

alla outos men de-2 ope o theos philos outos echo te kai lego


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 390)

τὴν δὲ αἰτίαν τῆς τῶν πτερῶν ἀποβολῆς, διʼ ἣν ψυχῆς ἀπορρεῖ, λάβωμεν.

o de aitia o o pteron apoboleus dia os psyche aporreo lambano


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 391)

ἔστι δέ τις τοιάδε.


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 392)

πέφυκεν ἡ πτεροῦ δύναμις τὸ ἐμβριθὲς ἄγειν ἄνω μετεωρίζουσα ᾗ τὸ τῶν θεῶν γένος οἰκεῖ, κεκοινώνηκε δέ πῃ μάλιστα τῶν περὶ τὸ σῶμα τοῦ θείου τὸ δὲ θεῖον καλόν, σοφόν, ἀγαθόν, καὶ πᾶν ὅτι τοιοῦτον:

phuo o pteron dunamis o embrithes ago ano meteorizo os o o thea genos oikeo koinoneo de pe malista o peri o soma o theios o de theios kalos sophos agathos kai pas ostis toioutos


Plato, Phaedrus 246 (DIORISIS sentence 393)

τούτοις δὴ τρέφεταί τε καὶ αὔξεται μάλιστά γε τὸ τῆς ψυχῆς πτέρωμα, αἰσχρῷ δὲ καὶ κακῷ καὶ τοῖς ἐναντίοις φθίνει τε καὶ διόλλυται.

outos de-2 trepho te kai auxano malista ge o o psyche pteroma aischros de kai kakos kai o enantios phthio te kai diollumi


Plato, Phaedrus 247 (DIORISIS sentence 394)

ὁ μὲν δὴ μέγας ἡγεμὼν ἐν οὐρανῷ Ζεύς, ἐλαύνων πτηνὸν ἅρμα, πρῶτος πορεύεται, διακοσμῶν πάντα καὶ ἐπιμελούμενος:

o men de-2 megas egemon en ouranos zeus elauno ptenos arma proteros poreuo diakosmeo pas kai epimeleomai


Plato, Phaedrus 247 (DIORISIS sentence 395)

τῷ δʼ ἕπεται στρατιὰ θεῶν τε καὶ δαιμόνων, κατὰ ἕνδεκα μέρη κεκοσμημένη.

o de epomai stratia-2 thea te kai daimon kata endeka mera-2 kosmeo


Plato, Phaedrus 247 (DIORISIS sentence 396)

μένει γὰρ Ἑστία ἐν θεῶν οἴκῳ μόνη:


Plato, Phaedrus 247 (DIORISIS sentence 397)

τῶν δὲ ἄλλων ὅσοι ἐν τῷ τῶν δώδεκα ἀριθμῷ τεταγμένοι θεοὶ ἄρχοντες ἡγοῦνται κατὰ τάξιν ἣν ἕκαστος ἐτάχθη.

o de allos osos en o o dodeka arithmos tasso theos archon egeomai kata taxis os ekastos etazo


Plato, Phaedrus 247 (DIORISIS sentence 398)

πολλαὶ μὲν οὖν καὶ μακάριαι θέαι τε καὶ διέξοδοι ἐντὸς οὐρανοῦ, ἃς θεῶν γένος εὐδαιμόνων ἐπιστρέφεται πράττων ἕκαστος αὐτῶν τὸ αὑτοῦ, ἕπεται δὲ ὁ ἀεὶ ἐθέλων τε καὶ δυνάμενος:

polus men oun kai makarios-2 thea te kai diexodos entos ouranos os thea genos eudaimon epistrepho prasso ekastos autos o eautou epomai de o aei ethelo te kai dunamai


Plato, Phaedrus 247 (DIORISIS sentence 399)

φθόνος γὰρ ἔξω θείου χοροῦ ἵσταται.


Plato, Phaedrus 247 (DIORISIS sentence 400)

ὅταν δὲ δὴ πρὸς δαῖτα καὶ ἐπὶ θοίνην ἴωσιν, ἄκραν ἐπὶ τὴν ὑπουράνιον ἁψῖδα πορεύονται πρὸς ἄναντες, ᾗ δὴ τὰ μὲν θεῶν ὀχήματα ἰσορρόπως εὐήνια ὄντα ῥᾳδίως πορεύεται, τὰ δὲ ἄλλα μόγις:

otan de de-2 pros daites kai epi thoine eimi-2 akros epi o upouranios apsis poreuo pros anantomai os de-2 o men thea ochema isorropos euenios eimi radios poreuo o de allos mogis


Plato, Phaedrus 247 (DIORISIS sentence 401)

βρίθει γὰρ ὁ τῆς κάκης ἵππος μετέχων, ἐπὶ τὴν γῆν ῥέπων τε καὶ βαρύνων ᾧ μὴ καλῶς ἦν τεθραμμένος τῶν ἡνιόχων.

brithos gar o o kake ippos metecho epi o ge-2 repo te kai baruno os me kalos eimi trepho o eniochos


Plato, Phaedrus 247 (DIORISIS sentence 402)

ἔνθα δὴ πόνος τε καὶ ἀγὼν ἔσχατος ψυχῇ πρόκειται.

entha de-2 ponos te kai agon schetho psyche prokeimai


Plato, Phaedrus 247 (DIORISIS sentence 403)

αἱ μὲν γὰρ ἀθάνατοι καλούμεναι, ἡνίκʼ ἂν πρὸς ἄκρῳ γένωνται, ἔξω πορευθεῖσαι ἔστησαν ἐπὶ τῷ τοῦ οὐρανοῦ νώτῳ, στάσας δὲ αὐτὰς περιάγει ἡ περιφορά, αἱ δὲ θεωροῦσι τὰ ἔξω τοῦ οὐρανοῦ.

o men gar athanatos kaleo enika an pros akron gignomai exo poreuo istemi epi o o ouranos noton istemi de autos periago o periphora o de theoreo-2 o exo o ouranos


Plato, Phaedrus 247 (DIORISIS sentence 404)

τὸν δὲ ὑπερουράνιον τόπον οὔτε τις ὕμνησέ πω τῶν τῇδε ποιητὴς οὔτε ποτὲ ὑμνήσει κατʼ ἀξίαν.

o de uperouranios topos oute tis umneo po o ode poietes oute potos umneo kata axios


Plato, Phaedrus 247 (DIORISIS sentence 405)

ἔχει δὲ ὧδε— τολμητέον γὰρ οὖν τό γε ἀληθὲς εἰπεῖν, ἄλλως τε καὶ περὶ ἀληθείας λέγοντα— ἡ γὰρ ἀχρώματός τε καὶ ἀσχημάτιστος καὶ ἀναφὴς οὐσία ὄντως οὖσα, ψυχῆς κυβερνήτῃ μόνῳ θεατὴ νῷ, περὶ ἣν τὸ τῆς ἀληθοῦς ἐπιστήμης γένος, τοῦτον ἔχει τὸν τόπον.

echo de ode-2 tolmeteon gar oun o ge alethes eipon allos-2 te kai peri aletheia lego o gar achromatos te kai aschematistos kai anaphes ousia ontos eimi psyche kubernetes monos theatos noos peri os o o alethes episteme genos outos echo o topos


Plato, Phaedrus 247 (DIORISIS sentence 406)

ἅτʼ οὖν θεοῦ διάνοια νῷ τε καὶ ἐπιστήμῃ ἀκηράτῳ τρεφομένη, καὶ ἁπάσης ψυχῆς ὅσῃ ἂν μέλῃ τὸ προσῆκον δέξασθαι, ἰδοῦσα διὰ χρόνου τὸ ὂν ἀγαπᾷ τε καὶ θεωροῦσα τἀληθῆ τρέφεται καὶ εὐπαθεῖ, ἕως ἂν κύκλῳ ἡ περιφορὰ εἰς ταὐτὸν περιενέγκῃ.

ate-3 oun theos dianoia noos te kai episteme akeratos trepho kai apas psyche osos an melo o proseko dechomai eidon dia chronos o eimi agapao te kai theoreo-2 alethes trepho kai eupatheo eos-4 an kuklos o periphora eis tautos-2 periphero


Plato, Phaedrus 247 (DIORISIS sentence 407)

ἐν δὲ τῇ περιόδῳ καθορᾷ μὲν αὐτὴν δικαιοσύνην, καθορᾷ δὲ σωφροσύνην, καθορᾷ δὲ ἐπιστήμην, οὐχ ᾗ γένεσις πρόσεστιν, οὐδʼ ἥ ἐστίν που ἑτέρα ἐν ἑτέρῳ οὖσα ὧν ἡμεῖς νῦν ὄντων καλοῦμεν, ἀλλὰ τὴν ἐν τῷ ὅ ἐστιν ὂν ὄντως ἐπιστήμην οὖσαν:

en de o periodos1 kathorao men autos dikaiosune kathorao de sophrosune kathorao de episteme ou os genesis proseimi oude os eimi pou eteros en eteros eimi os ego nun eimi kaleo alla o en o os eimi eimi ontos episteme eimi


Plato, Phaedrus 247 (DIORISIS sentence 408)

καὶ τἆλλα ὡσαύτως τὰ ὄντα ὄντως θεασαμένη καὶ ἑστιαθεῖσα, δῦσα πάλιν εἰς τὸ εἴσω τοῦ οὐρανοῦ, οἴκαδε ἦλθεν.

kai allos osautos o eimi ontos theaomai kai estiao duo-2 palin eis o eidomai o ouranos oikade erchomai


Plato, Phaedrus 247 (DIORISIS sentence 409)

ἐλθούσης δὲ αὐτῆς ὁ ἡνίοχος πρὸς τὴν φάτνην τοὺς ἵππους στήσας παρέβαλεν ἀμβροσίαν τε καὶ ἐπʼ αὐτῇ νέκταρ ἐπότισεν.

erchomai de autos o eniochos pros o phatne o ippos istemi paraballo ambrosia te kai epi autos nektar potizo


Plato, Phaedrus 248 (DIORISIS sentence 410)

καὶ οὗτος μὲν θεῶν βίος:


Plato, Phaedrus 248 (DIORISIS sentence 411)

αἱ δὲ ἄλλαι ψυχαί, ἡ μὲν ἄριστα θεῷ ἑπομένη καὶ εἰκασμένη ὑπερῆρεν εἰς τὸν ἔξω τόπον τὴν τοῦ ἡνιόχου κεφαλήν, καὶ συμπεριηνέχθη τὴν περιφοράν, θορυβουμένη ὑπὸ τῶν ἵππων καὶ μόγις καθορῶσα τὰ ὄντα:

o de allos psyche o men aristos theos epomai kai eikazo uperairo eis o exo topos o o eniochos kephale kai sumperiphero o periphora thorubeo upo o ippos kai mogis kathorao o eimi


Plato, Phaedrus 248 (DIORISIS sentence 412)

ἡ δὲ τοτὲ μὲν ἦρεν, τοτὲ δʼ ἔδυ, βιαζομένων δὲ τῶν ἵππων τὰ μὲν εἶδεν, τὰ δʼ οὔ.

o de tote-2 men airo tote-2 de duo-2 biazo de o ippos o men eidon o de ou


Plato, Phaedrus 248 (DIORISIS sentence 413)

αἱ δὲ δὴ ἄλλαι γλιχόμεναι μὲν ἅπασαι τοῦ ἄνω ἕπονται, ἀδυνατοῦσαι δέ, ὑποβρύχιαι συμπεριφέρονται, πατοῦσαι ἀλλήλας καὶ ἐπιβάλλουσαι, ἑτέρα πρὸ τῆς ἑτέρας πειρωμένη γενέσθαι.

o de de-2 allos glichomai men apas o ano epomai adunateo de upobruchios sumperiphero pateo allelon kai epiballo eteros pro o eteros peirao gignomai


Plato, Phaedrus 248 (DIORISIS sentence 414)

θόρυβος οὖν καὶ ἅμιλλα καὶ ἱδρὼς ἔσχατος γίγνεται, οὗ δὴ κακίᾳ ἡνιόχων πολλαὶ μὲν χωλεύονται, πολλαὶ δὲ πολλὰ πτερὰ θραύονται:

thorubos oun kai amilla kai idros schetho gignomai e de-2 kakia eniochos polus men choleuo polus de polus pteron thrauo


Plato, Phaedrus 248 (DIORISIS sentence 415)

πᾶσαι δὲ πολὺν ἔχουσαι πόνον ἀτελεῖς τῆς τοῦ ὄντος θέας ἀπέρχονται, καὶ ἀπελθοῦσαι τροφῇ δοξαστῇ χρῶνται.

pas de polus echo ponos ateles o o eimi thea aperchomai kai aperchomai tropheus doxastes chraomai


Plato, Phaedrus 248 (DIORISIS sentence 416)

οὗ δʼ ἕνεχʼ ἡ πολλὴ σπουδὴ τὸ ἀληθείας ἰδεῖν πεδίον οὗ ἐστιν, ἥ τε δὴ προσήκουσα ψυχῆς τῷ ἀρίστῳ νομὴ ἐκ τοῦ ἐκεῖ λειμῶνος τυγχάνει οὖσα, ἥ τε τοῦ πτεροῦ φύσις, ᾧ ψυχὴ κουφίζεται, τούτῳ τρέφεται.

e de eneka o polus spoude o aletheia eidon pedion-2 e eimi os te de-2 prosakouo psyche o aristos nome ek o ekei leimon tugchano eimi os te o pteron phusis os psyche kouphizo outos trepho


Plato, Phaedrus 248 (DIORISIS sentence 417)

θεσμός τε Ἀδραστείας ὅδε.


Plato, Phaedrus 248 (DIORISIS sentence 418)

ἥτις ἂν ψυχὴ θεῷ συνοπαδὸς γενομένη κατίδῃ τι τῶν ἀληθῶν, μέχρι τε τῆς ἑτέρας περιόδου εἶναι ἀπήμονα, κἂν ἀεὶ τοῦτο δύνηται ποιεῖν, ἀεὶ ἀβλαβῆ εἶναι:

ostis an psyche theos sunopados gignomai kateidon tis o alethes mechri te o eteros periodos1 eimi apemon kan-2 aei outos dunamai poieo aei ablabes eimi


Plato, Phaedrus 248 (DIORISIS sentence 419)

ὅταν δὲ ἀδυνατήσασα ἐπισπέσθαι μὴ ἴδῃ, καί τινι συντυχίᾳ χρησαμένη λήθης τε καὶ κακίας πλησθεῖσα βαρυνθῇ, βαρυνθεῖσα δὲ πτερορρυήσῃ τε καὶ ἐπὶ τὴν γῆν πέσῃ, τότε νόμος ταύτην μὴ φυτεῦσαι εἰς μηδεμίαν θήρειον φύσιν ἐν τῇ πρώτῃ γενέσει, ἀλλὰ τὴν μὲν πλεῖστα ἰδοῦσαν εἰς γονὴν ἀνδρὸς γενησομένου φιλοσόφου ἢ φιλοκάλου ἢ μουσικοῦ τινος καὶ ἐρωτικοῦ, τὴν δὲ δευτέραν εἰς βασιλέως ἐννόμου ἢ πολεμικοῦ καὶ ἀρχικοῦ, τρίτην εἰς πολιτικοῦ ἤ τινος οἰκονομικοῦ ἢ χρηματιστικοῦ, τετάρτην εἰς φιλοπόνου ἢ γυμναστικοῦ ἢ περὶ σώματος ἴασίν τινος ἐσομένου, πέμπτην μαντικὸν βίον ἤ τινα τελεστικὸν ἕξουσαν:

otan de adunateo ephepo me eidon kai tis suntuchia chrao lethe te kai kakia pimplemi baruno baruno de pterorrueo te kai epi o ge-2 pipto tote nomos-2 outos me phuteuo eis medeis thereios-2 phusis en o proteros genesis alla o men pleistos eidon eis gone aner gignomai philosophos ee philokalos ee mousikos tis kai erotikos o de deuteros eis basileus ennomos-2 ee polemikos kai archikos tritos eis politikos ee tis oikonomikos ee chrematistikos tetartos eis philoponos ee gumnastikos ee peri soma eimi-2 tis eimi pemptos mantikos bios-2 ee tis telestikos echo


Plato, Phaedrus 248 (DIORISIS sentence 420)

ἕκτῃ ποιητικὸς ἢ τῶν περὶ μίμησίν τις ἄλλος ἁρμόσει, ἑβδόμῃ δημιουργικὸς ἢ γεωργικός, ὀγδόῃ σοφιστικὸς ἢ δημοκοπικός, ἐνάτῃ τυραννικός.

ektos-2 poietikos ee o peri mimesis-2 tis allos armozo ebdomos demiourgikos ee georgikos ogdoos sophistikos ee demokopikos enatos turannikos


Plato, Phaedrus 249 (DIORISIS sentence 421)

ἐν δὴ τούτοις ἅπασιν ὃς μὲν ἂν δικαίως διαγάγῃ ἀμείνονος μοίρας μεταλαμβάνει, ὃς δʼ ἂν ἀδίκως, χείρονος:

en de-2 outos apas os men an dikaios diago ameinon moira metalambano os de an adikos cheiron


Plato, Phaedrus 249 (DIORISIS sentence 422)

εἰς μὲν γὰρ τὸ αὐτὸ ὅθεν ἥκει ἡ ψυχὴ ἑκάστη οὐκ ἀφικνεῖται ἐτῶν μυρίων— οὐ γὰρ πτεροῦται πρὸ τοσούτου χρόνου— πλὴν ἡ τοῦ φιλοσοφήσαντος ἀδόλως ἢ παιδεραστήσαντος μετὰ φιλοσοφίας, αὗται δὲ τρίτῃ περιόδῳ τῇ χιλιετεῖ, ἐὰν ἕλωνται τρὶς ἐφεξῆς τὸν βίον τοῦτον, οὕτω πτερωθεῖσαι τρισχιλιοστῷ ἔτει ἀπέρχονται.

eis men gar o autos othen eko o psyche ekastos ou aphikneomai etai murios ou gar pteroo pro tosoutos chronos plen o o philosopheo adolos ee paiderasteo meta philosophia outos de tritos periodos1 o chilietes ean aireo tris ephexes o bios-2 outos outos-2 pteroo trischiliostos etos aperchomai