Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 830)

ἐπίταττε οὖν ὅτι βούλει.


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 831)

ἄκουσον δή, εἰπεῖν τὸν Ἐρυξίμαχον.


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 832)

ἡμῖν πρὶν σὲ εἰσελθεῖν ἔδοξε χρῆναι ἐπὶ δεξιὰ ἕκαστον ἐν μέρει λόγον περὶ Ἔρωτος εἰπεῖν ὡς δύναιτο κάλλιστον, καὶ ἐγκωμιάσαι.

ego prin su eiserchomai dokeo chre epi dexios ekastos en meros-2 logos peri eros-3 eipon os-2 dunamai kalos kai egkomiazo


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 833)

οἱ μὲν οὖν ἄλλοι πάντες ἡμεῖς εἰρήκαμεν:


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 834)

σὺ δʼ ἐπειδὴ οὐκ εἴρηκας καὶ ἐκπέπωκας, δίκαιος εἶ εἰπεῖν, εἰπὼν δὲ ἐπιτάξαι Σωκράτει ὅτι ἂν βούλῃ, καὶ τοῦτον τῷ ἐπὶ δεξιὰ καὶ οὕτω τοὺς ἄλλους.

su de epei ou ero kai ekpino dikaios eimi-2 eipon eipon de epitasso sokrateo ostis an boulomai kai outos o epi dexios kai outos-2 o allos


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 835)

ἀλλά, φάναι, ὦ Ἐρυξίμαχε, τὸν Ἀλκιβιάδην, καλῶς μὲν λέγεις, μεθύοντα δὲ ἄνδρα παρὰ νηφόντων λόγους παραβάλλειν μὴ οὐκ ἐξ ἴσου ᾖ.

alla phaino o-2 eruximachos o alkibiades-2 kalos men lego methuo de aner para nepho logos paraballo me ou ek isos eimi


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 836)

καὶ ἅμα, ὦ μακάριε, πείθει τί σε Σωκράτης ὧν ἄρτι εἶπεν;


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 837)

ἢ οἶσθα ὅτι τοὐναντίον ἐστὶ πᾶν ἢ ὃ ἔλεγεν;

ee oida ostis enantion eimi pas ee os lego


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 838)

οὗτος γάρ, ἐάν τινα ἐγὼ ἐπαινέσω τούτου παρόντος ἢ θεὸν ἢ ἄνθρωπον ἄλλον ἢ τοῦτον, οὐκ ἀφέξεταί μου τὼ χεῖρε.

outos gar ean tis ego epaineo outos pareimi ee theos ee anthropos allos ee outos ou apecho ego o cheir


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 839)

οὐκ εὐφημήσεις;


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 840)

φάναι τὸν Σωκράτη.


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 841)

μὰ τὸν Ποσειδῶ, εἰπεῖν τὸν Ἀλκιβιάδην, μηδὲν λέγε πρὸς ταῦτα, ὡς ἐγὼ οὐδʼ ἂν ἕνα ἄλλον ἐπαινέσαιμι σοῦ παρόντος.

ma o poseidon eipon o alkibiades-2 medeis lego pros outos os-2 ego oude an enos allos epaineo su pareimi


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 842)

ἀλλʼ οὕτω ποίει, φάναι τὸν Ἐρυξίμαχον, εἰ βούλει:

alla outos-2 poieo phaino o eruximachos ei boulomai


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 843)

Σωκράτη ἐπαίνεσον.


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 844)

πῶς λέγεις;


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 845)

εἰπεῖν τὸν Ἀλκιβιάδην:


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 846)

δοκεῖ χρῆναι, ὦ Ἐρυξίμαχε;


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 847)

ἐπιθῶμαι τῷ ἀνδρὶ καὶ τιμωρήσωμαι ὑμῶν ἐναντίον;

epitheo o andris kai timoreo su enantios


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 848)

οὗτος, φάναι τὸν Σωκράτη, τί ἐν νῷ ἔχεις;

outos phaino o sokrateo tis-2 en noos echo


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 849)

ἐπὶ τὰ γελοιότερά με ἐπαινέσαι;


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 850)

ἢ τί ποιήσεις;


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 851)

τἀληθῆ ἐρῶ.


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 852)

ἀλλʼ ὅρα εἰ παρίης.


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 853)

ἀλλὰ μέντοι, φάναι, τά γε ἀληθῆ παρίημι καὶ κελεύω λέγειν.

alla mentoi phaino tis-2 ge alethes pariemi kai keleuo lego


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 854)

οὐκ ἂν φθάνοιμι, εἰπεῖν τὸν Ἀλκιβιάδην.


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 855)

καὶ μέντοι οὑτωσὶ ποίησον.


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 856)

ἰητρὸς γὰρ ἀνὴρ πολλῶν ἀντάξιος ἄλλων:


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 857)

ἐάν τι μὴ ἀληθὲς λέγω, μεταξὺ ἐπιλαβοῦ, ἂν βούλῃ, καὶ εἰπὲ ὅτι τοῦτο ψεύδομαι:

ean tis me alethes lego metaxu epilambano an boulomai kai eipon ostis outos pseudo


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 858)

ἑκὼν γὰρ εἶναι οὐδὲν ψεύσομαι.


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 859)

ἐὰν μέντοι ἀναμιμνῃσκόμενος ἄλλο ἄλλοθεν λέγω, μηδὲν θαυμάσῃς:

ean mentoi anamimnesko allos allothen lego medeis thaumazo


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 860)

οὐ γάρ τι ῥᾴδιον τὴν σὴν ἀτοπίαν ὧδʼ ἔχοντι εὐπόρως καὶ ἐφεξῆς καταριθμῆσαι.

ou gar tis radios o sos atopia ode-2 echo euporos kai ephexes katarithmeo


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 861)

Σωκράτη δʼ ἐγὼ ἐπαινεῖν, ὦ ἄνδρες, οὕτως ἐπιχειρήσω, διʼ εἰκόνων.

sokrateo de ego epaineo o-2 aner outos-2 epicheireo dia eikon


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 862)

οὗτος μὲν οὖν ἴσως οἰήσεται ἐπὶ τὰ γελοιότερα, ἔσται δʼ ἡ εἰκὼν τοῦ ἀληθοῦς ἕνεκα, οὐ τοῦ γελοίου.

outos men oun isos-3 oiomai epi o geloios eimi de o eikon o alethes eneka ou o geloios


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 863)

φημὶ γὰρ δὴ ὁμοιότατον αὐτὸν εἶναι τοῖς σιληνοῖς τούτοις τοῖς ἐν τοῖς ἑρμογλυφείοις καθημένοις, οὕστινας ἐργάζονται οἱ δημιουργοὶ σύριγγας ἢ αὐλοὺς ἔχοντας, οἳ διχάδε διοιχθέντες φαίνονται ἔνδοθεν ἀγάλματα ἔχοντες θεῶν.

phemi gar de-2 omoios autos eimi o silenos-2 outos o en o ermoglupheion kathemai ostis ergazomai o demiourgos surigx ee aulos echo e dichade dioignumi phaino endothen agalma echo thea


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 864)

καὶ φημὶ αὖ ἐοικέναι αὐτὸν τῷ σατύρῳ τῷ Μαρσύᾳ.

kai phemi au eoika autos o saturos o marsues


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 865)

ὅτι μὲν οὖν τό γε εἶδος ὅμοιος εἶ τούτοις, ὦ Σώκρατες, οὐδʼ αὐτὸς ἄν που ἀμφισβητήσαις:

ostis men oun o ge eidos omoios eimi-2 outos o-2 sokrates-2 oude autos an pou amphisbeteo


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 866)

ὡς δὲ καὶ τἆλλα ἔοικας, μετὰ τοῦτο ἄκουε.

os-2 de kai allos eoika meta outos akouo


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 867)

ὑβριστὴς εἶ:


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 868)

ἢ οὔ;


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 869)

ἐὰν γὰρ μὴ ὁμολογῇς, μάρτυρας παρέξομαι.


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 870)

ἀλλʼ οὐκ αὐλητής;


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 871)

πολύ γε θαυμασιώτερος ἐκείνου.


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 872)

ὁ μέν γε διʼ ὀργάνων ἐκήλει τοὺς ἀνθρώπους τῇ ἀπὸ τοῦ στόματος δυνάμει, καὶ ἔτι νυνὶ ὃς ἂν τὰ ἐκείνου αὐλῇ— ἃ γὰρ Ὄλυμπος ηὔλει, Μαρσύου λέγω, τούτου διδάξαντος— τὰ οὖν ἐκείνου ἐάντε ἀγαθὸς αὐλητὴς αὐλῇ ἐάντε φαύλη αὐλητρίς, μόνα κατέχεσθαι ποιεῖ καὶ δηλοῖ τοὺς τῶν θεῶν τε καὶ τελετῶν δεομένους διὰ τὸ θεῖα εἶναι.

o men ge dia organon keleo o anthropos o apo o stoma dunamis kai eti nuni os an o ekeinos aule os gar olumpos auleo marsues lego outos didasko o oun ekeinos ean agathos auletes1 aule ean phaulos auletris monos katecho poieo kai deloo o o thea te kai telete deomai dia o theios eimi


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 873)

σὺ δʼ ἐκείνου τοσοῦτον μόνον διαφέρεις, ὅτι ἄνευ ὀργάνων ψιλοῖς λόγοις ταὐτὸν τοῦτο ποιεῖς.

su de ekeinos tosoutos monos diaphero ostis aneu organon psilos logos tautos-2 outos poieo


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 874)

ἡμεῖς γοῦν ὅταν μέν του ἄλλου ἀκούωμεν λέγοντος καὶ πάνυ ἀγαθοῦ ῥήτορος ἄλλους λόγους, οὐδὲν μέλει ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδενί:

ego goun otan men tis allos akouo lego kai panu agathos retor allos logos oudeis melo os-2 epos eipon oudeis


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 875)

ἐπειδὰν δὲ σοῦ τις ἀκούῃ ἢ τῶν σῶν λόγων ἄλλου λέγοντος, κἂν πάνυ φαῦλος ᾖ ὁ λέγων, ἐάντε γυνὴ ἀκούῃ ἐάντε ἀνὴρ ἐάντε μειράκιον, ἐκπεπληγμένοι ἐσμὲν καὶ κατεχόμεθα.

epeidan de su tis akouo ee o sos logos allos lego kan-2 panu phaulos eimi o lego ean gune akouo ean aner ean meirakion-2 ekplesso eimi kai katecho


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 876)

ἐγὼ γοῦν, ὦ ἄνδρες, εἰ μὴ ἔμελλον κομιδῇ δόξειν μεθύειν, εἶπον ὀμόσας ἂν ὑμῖν οἷα δὴ πέπονθα αὐτὸς ὑπὸ τῶν τούτου λόγων καὶ πάσχω ἔτι καὶ νυνί.

ego goun o-2 aner ei me mello komide-2 dokeo methuo eipon omnumi an su oios-2 de-2 pascho autos upo o outos logos kai pascho eti kai nuni


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 877)

ὅταν γὰρ ἀκούω, πολύ μοι μᾶλλον ἢ τῶν κορυβαντιώντων ἥ τε καρδία πηδᾷ καὶ δάκρυα ἐκχεῖται ὑπὸ τῶν λόγων τῶν τούτου, ὁρῶ δὲ καὶ ἄλλους παμπόλλους τὰ αὐτὰ πάσχοντας:

otan gar akouo polus ego mallon ee o korubantiao os te kardia pedao-2 kai dakruon ekcheo upo o logos o outos orao de kai allos pampolus-2 o autos pascho


Plato, Symposium 215 (DIORISIS sentence 878)

Περικλέους δὲ ἀκούων καὶ ἄλλων ἀγαθῶν ῥητόρων εὖ μὲν ἡγούμην λέγειν, τοιοῦτον δʼ οὐδὲν ἔπασχον, οὐδʼ ἐτεθορύβητό μου ἡ ψυχὴ οὐδʼ ἠγανάκτει ὡς ἀνδραποδωδῶς διακειμένου, ἀλλʼ ὑπὸ τουτουῒ τοῦ Μαρσύου πολλάκις δὴ οὕτω διετέθην ὥστε μοι δόξαι μὴ βιωτὸν εἶναι ἔχοντι ὡς ἔχω.

periklees-2 de akouo kai allos agathos retor eu men ageomai lego toioutos de oudeis pascho oude thorubeo ego o psyche oude aganakteo os-2 andrapododes diakeimai alla upo outos o marsues pollakis de-2 outos-2 diatithemi oste-2 ego dokeo me biotos-2 eimi echo os-2 echo


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 879)

καὶ ταῦτα, ὦ Σώκρατες, οὐκ ἐρεῖς ὡς οὐκ ἀληθῆ.

kai outos o-2 sokrates-2 ou ereo os-2 ou alethes


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 880)

καὶ ἔτι γε νῦν σύνοιδʼ ἐμαυτῷ ὅτι εἰ ἐθέλοιμι παρέχειν τὰ ὦτα, οὐκ ἂν καρτερήσαιμι ἀλλὰ ταὐτὰ ἂν πάσχοιμι.

kai eti ge nun sunoida emautou ostis ei ethelo parecho o ous ou an kartereo alla tautos-2 an pascho


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 881)

ἀναγκάζει γάρ με ὁμολογεῖν ὅτι πολλοῦ ἐνδεὴς ὢν αὐτὸς ἔτι ἐμαυτοῦ μὲν ἀμελῶ, τὰ δʼ Ἀθηναίων πράττω.

anagkazo gar ego omologeo ostis polus endees eimi autos eti emautou men ameleo o de athenaia prasso


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 882)

βίᾳ οὖν ὥσπερ ἀπὸ τῶν Σειρήνων ἐπισχόμενος τὰ ὦτα οἴχομαι φεύγων, ἵνα μὴ αὐτοῦ καθήμενος παρὰ τούτῳ καταγηράσω.

bia oun osper-2 apo o seiren epischo o ous oichomai pheugo ina me autos kathemai para outos katagerasko


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 883)

πέπονθα δὲ πρὸς τοῦτον μόνον ἀνθρώπων, ὃ οὐκ ἄν τις οἴοιτο ἐν ἐμοὶ ἐνεῖναι, τὸ αἰσχύνεσθαι ὁντινοῦν:

pascho de pros outos monos anthropos os ou an tis oiomai en ego eniemi o aischuno ostis


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 884)

ἐγὼ δὲ τοῦτον μόνον αἰσχύνομαι.


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 885)

σύνοιδα γὰρ ἐμαυτῷ ἀντιλέγειν μὲν οὐ δυναμένῳ ὡς οὐ δεῖ ποιεῖν ἃ οὗτος κελεύει, ἐπειδὰν δὲ ἀπέλθω, ἡττημένῳ τῆς τιμῆς τῆς ὑπὸ τῶν πολλῶν.

sunoida gar emautou antilego men ou dunamai os-2 ou deomai poieo os outos keleuo epeidan de aperchomai essaomai o time o upo o polus


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 886)

δραπετεύω οὖν αὐτὸν καὶ φεύγω, καὶ ὅταν ἴδω, αἰσχύνομαι τὰ ὡμολογημένα.

drapeteuo oun autos kai pheugo kai otan eidon aischuno o omologeo


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 887)

καὶ πολλάκις μὲν ἡδέως ἂν ἴδοιμι αὐτὸν μὴ ὄντα ἐν ἀνθρώποις:

kai pollakis men edeos an eidon autos me eimi en anthropos


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 888)

εἰ δʼ αὖ τοῦτο γένοιτο, εὖ οἶδα ὅτι πολὺ μεῖζον ἂν ἀχθοίμην, ὥστε οὐκ ἔχω ὅτι χρήσωμαι τούτῳ τῷ ἀνθρώπῳ.

ei de au outos gignomai eu oida ostis polus megas an achthomai oste-2 ou echo ostis chrao outos o anthropos


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 889)

καὶ ὑπὸ μὲν δὴ τῶν αὐλημάτων καὶ ἐγὼ καὶ ἄλλοι πολλοὶ τοιαῦτα πεπόνθασιν ὑπὸ τοῦδε τοῦ σατύρου:

kai upo men de-2 o aulema kai ego kai allos polus toioutos pascho upo ode o saturos


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 890)

ἄλλα δὲ ἐμοῦ ἀκούσατε ὡς ὅμοιός τʼ ἐστὶν οἷς ἐγὼ ᾔκασα αὐτὸν καὶ τὴν δύναμιν ὡς θαυμασίαν ἔχει.

allos de ego akouo os-2 omoios te eimi os ego eikazo autos kai o dunamis os-2 thaumasios echo


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 891)

εὖ γὰρ ἴστε ὅτι οὐδεὶς ὑμῶν τοῦτον γιγνώσκει:

eu gar oida ostis oudeis su outos gignosko


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 892)

ἀλλὰ ἐγὼ δηλώσω, ἐπείπερ ἠρξάμην.


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 893)

ὁρᾶτε γὰρ ὅτι Σωκράτης ἐρωτικῶς διάκειται τῶν καλῶν καὶ ἀεὶ περὶ τούτους ἐστὶ καὶ ἐκπέπληκται, καὶ αὖ ἀγνοεῖ πάντα καὶ οὐδὲν οἶδεν.

orao gar ostis sokrates-2 erotikos diakeimai o kale kai aei peri outos eimi kai ekplesso kai au agnoeo pas kai oudeis oida


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 894)

ὡς τὸ σχῆμα αὐτοῦ τοῦτο οὐ σιληνῶδες;


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 895)

σφόδρα γε.


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 896)

τοῦτο γὰρ οὗτος ἔξωθεν περιβέβληται, ὥσπερ ὁ γεγλυμμένος σιληνός:

outos gar outos exothen periballo osper-2 o glupho silenos-2


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 897)

ἔνδοθεν δὲ ἀνοιχθεὶς πόσης οἴεσθε γέμει, ὦ ἄνδρες συμπόται, σωφροσύνης;

endothen de anoignumi posis oiomai gemo o-2 aner sumpotes sophrosune


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 898)

ἴστε ὅτι οὔτε εἴ τις καλός ἐστι μέλει αὐτῷ οὐδέν, ἀλλὰ καταφρονεῖ τοσοῦτον ὅσον οὐδʼ ἂν εἷς οἰηθείη, οὔτʼ εἴ τις πλούσιος, οὔτʼ εἰ ἄλλην τινὰ τιμὴν ἔχων τῶν ὑπὸ πλήθους μακαριζομένων:

oida ostis oute ei tis kalos eimi melo autos oudeis alla kataphroneo tosoutos osos oude an eis-2 oiomai oute ei tis plousios oute ei allos tis time echo o upo plethos makarizo


Plato, Symposium 216 (DIORISIS sentence 899)

ἡγεῖται δὲ πάντα ταῦτα τὰ κτήματα οὐδενὸς ἄξια καὶ ἡμᾶς οὐδὲν εἶναι— λέγω ὑμῖν— εἰρωνευόμενος δὲ καὶ παίζων πάντα τὸν βίον πρὸς τοὺς ἀνθρώπους διατελεῖ.

egeomai de pas outos o ktema oudeis axios kai ego oudeis eimi lego su eironeuomai de kai paio pas o bios-2 pros o anthropos diateleo


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 900)

σπουδάσαντος δὲ αὐτοῦ καὶ ἀνοιχθέντος οὐκ οἶδα εἴ τις ἑώρακεν τὰ ἐντὸς ἀγάλματα:

spoudazo de autos kai anoignumi ou oida ei tis orao o entos agalma


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 901)

ἀλλʼ ἐγὼ ἤδη ποτʼ εἶδον, καί μοι ἔδοξεν οὕτω θεῖα καὶ χρυσᾶ εἶναι καὶ πάγκαλα καὶ θαυμαστά, ὥστε ποιητέον εἶναι ἔμβραχυ ὅτι κελεύοι Σωκράτης.

alla ego ede-2 pote eidon kai ego dokeo outos-2 theios kai chruseos eimi kai pagkalos kai thaumastes oste-2 poieteos eimi embrachu ostis keleuo sokrates-2


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 902)

ἡγούμενος δὲ αὐτὸν ἐσπουδακέναι ἐπὶ τῇ ἐμῇ ὥρᾳ ἕρμαιον ἡγησάμην εἶναι καὶ εὐτύχημα ἐμὸν θαυμαστόν, ὡς ὑπάρχον μοι χαρισαμένῳ Σωκράτει πάντʼ ἀκοῦσαι ὅσαπερ οὗτος ᾔδει:

egeomai de autos spoudazo epi o emos ora ermaion ageomai eimi kai eutuchema emos thaumastos os-2 uparcho ego charizomai sokrateo pas akeo osos outos oida


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 903)

ἐφρόνουν γὰρ δὴ ἐπὶ τῇ ὥρᾳ θαυμάσιον ὅσον.

phroneo gar de-2 epi o ora thaumasios osos


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 904)

ταῦτα οὖν διανοηθείς, πρὸ τοῦ οὐκ εἰωθὼς ἄνευ ἀκολούθου μόνος μετʼ αὐτοῦ γίγνεσθαι, τότε ἀποπέμπων τὸν ἀκόλουθον μόνος συνεγιγνόμην— δεῖ γὰρ πρὸς ὑμᾶς πάντα τἀληθῆ εἰπεῖν:

outos oun dianoeomai pro o ou etho aneu akolouthos monos meta autos gignomai tote apopempo o akolouthos monos suggignomai deomai gar pros su pas alethes eipon


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 905)

ἀλλὰ προσέχετε τὸν νοῦν, καὶ εἰ ψεύδομαι, Σώκρατες, ἐξέλεγχε— συνεγιγνόμην γάρ, ὦ ἄνδρες, μόνος μόνῳ, καὶ ᾤμην αὐτίκα διαλέξεσθαι αὐτόν μοι ἅπερ ἂν ἐραστὴς παιδικοῖς ἐν ἐρημίᾳ διαλεχθείη, καὶ ἔχαιρον.

alla prosecho o noos kai ei pseudo sokrates-2 exelegcho suggignomai gar o-2 aner monos monos kai oiomai autika dialego autos ego os an erastes paidikon en eremia dialego kai chairo


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 906)

τούτων δʼ οὐ μάλα ἐγίγνετο οὐδέν, ἀλλʼ ὥσπερ εἰώθει διαλεχθεὶς ἄν μοι καὶ συνημερεύσας ᾤχετο ἀπιών.

outos de ou mala gignomai oudeis alla osper-2 etho dialego an ego kai sunemereuo oichomai apeimi


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 907)

μετὰ ταῦτα συγγυμνάζεσθαι προυκαλούμην αὐτὸν καὶ συνεγυμναζόμην, ὥς τι ἐνταῦθα περανῶν.

meta outos suggumnazo prokaleo autos kai suggumnazo os-2 tis entautha peraino


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 908)

συνεγυμνάζετο οὖν μοι καὶ προσεπάλαιεν πολλάκις οὐδενὸς παρόντος:

suggumnazo oun ego kai prospalaio pollakis oudeis pareimi


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 909)

καὶ τί δεῖ λέγειν;


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 910)

οὐδὲν γάρ μοι πλέον ἦν.


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 911)

ἐπειδὴ δὲ οὐδαμῇ ταύτῃ ἥνυτον, ἔδοξέ μοι ἐπιθετέον εἶναι τῷ ἀνδρὶ κατὰ τὸ καρτερὸν καὶ οὐκ ἀνετέον, ἐπειδήπερ ἐνεκεχειρήκη, ἀλλὰ ἰστέον ἤδη τί ἐστι τὸ πρᾶγμα.

epei de oudame taute anuo dokeo ego epitheteon eimi o andris kata o karteros kai ou aneteon epei egcheireo alla isteon ede-2 tis-2 eimi o pragma


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 912)

προκαλοῦμαι δὴ αὐτὸν πρὸς τὸ συνδειπνεῖν, ἀτεχνῶς ὥσπερ ἐραστὴς παιδικοῖς ἐπιβουλεύων.

prokaleo de-2 autos pros o sundeipneo atechnos osper-2 erastes paidikon epibouleuo


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 913)

καί μοι οὐδὲ τοῦτο ταχὺ ὑπήκουσεν, ὅμως δʼ οὖν χρόνῳ ἐπείσθη.

kai ego oude outos tachus upakouo omos-5 de oun chronos peitho


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 914)

ἐπειδὴ δὲ ἀφίκετο τὸ πρῶτον, δειπνήσας ἀπιέναι ἐβούλετο.

epei de aphikneomai o proteros deipneo apeimi boulomai


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 915)

καὶ τότε μὲν αἰσχυνόμενος ἀφῆκα αὐτόν:


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 916)

αὖθις δʼ ἐπιβουλεύσας, ἐπειδὴ ἐδεδειπνήκεμεν διελεγόμην ἀεὶ πόρρω τῶν νυκτῶν, καὶ ἐπειδὴ ἐβούλετο ἀπιέναι, σκηπτόμενος ὅτι ὀψὲ εἴη, προσηνάγκασα αὐτὸν μένειν.

authis de epibouleuo epei deipneo dialego aei proso o nux kai epei boulomai apeimi skepto ostis opse aio prosanagkazo autos meno


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 917)

ἀνεπαύετο οὖν ἐν τῇ ἐχομένῃ ἐμοῦ κλίνῃ, ἐν ᾗπερ ἐδείπνει, καὶ οὐδεὶς ἐν τῷ οἰκήματι ἄλλος καθηῦδεν ἢ ἡμεῖς.

anapauo oun en o echo ego klino en eper-2 deipneo kai oudeis en o oikema allos katheudo ee ego


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 918)

μέχρι μὲν οὖν δὴ δεῦρο τοῦ λόγου καλῶς ἂν ἔχοι καὶ πρὸς ὁντινοῦν λέγειν:

mechri men oun de-2 deuro o logos kalos an echo kai pros ostis lego


Plato, Symposium 217 (DIORISIS sentence 919)

τὸ δʼ ἐντεῦθεν οὐκ ἄν μου ἠκούσατε λέγοντος, εἰ μὴ πρῶτον μέν, τὸ λεγόμενον, οἶνος ἄνευ τε παίδων καὶ μετὰ παίδων ἦν ἀληθής, ἔπειτα ἀφανίσαι Σωκράτους ἔργον ὑπερήφανον εἰς ἔπαινον ἐλθόντα ἄδικόν μοι φαίνεται.

o de enteuthen ou an ego akouo lego ei me proteros men o lego oinos aneu te pais kai meta pais eimi alethes epeita aphanizo sokrates-2 ergon uperephanos eis epainos1 erchomai adikos ego phaino


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 920)

ἔτι δὲ τὸ τοῦ δηχθέντος ὑπὸ τοῦ ἔχεως πάθος κἄμʼ ἔχει.

eti de o o dakno upo o echis pathos ego echo


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 921)

φασὶ γάρ πού τινα τοῦτο παθόντα οὐκ ἐθέλειν λέγειν οἷον ἦν πλὴν τοῖς δεδηγμένοις, ὡς μόνοις γνωσομένοις τε καὶ συγγνωσομένοις εἰ πᾶν ἐτόλμα δρᾶν τε καὶ λέγειν ὑπὸ τῆς ὀδύνης.

phemi gar pou tis outos pascho ou ethelo lego oios-2 eimi plen o dakno os-2 monos gignosko te kai suggignosko ei pas tolmao drao1 te kai lego upo o odune


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 922)

ἐγὼ οὖν δεδηγμένος τε ὑπὸ ἀλγεινοτέρου καὶ τὸ ἀλγεινότατον ὧν ἄν τις δηχθείη— τὴν καρδίαν γὰρ ἢ ψυχὴν ἢ ὅτι δεῖ αὐτὸ ὀνομάσαι πληγείς τε καὶ δηχθεὶς ὑπὸ τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ λόγων, οἳ ἔχονται ἐχίδνης ἀγριώτερον, νέου ψυχῆς μὴ ἀφυοῦς ὅταν λάβωνται, καὶ ποιοῦσι δρᾶν τε καὶ λέγειν ὁτιοῦν— καὶ ὁρῶν αὖ Φαίδρους, Ἀγάθωνας, Ἐρυξιμάχους, Παυσανίας, Ἀριστοδήμους τε καὶ Ἀριστοφάνας:

ego oun dakno te upo algeinos kai o algeinos os an tis dakno o kardia gar ee psyche ee ostis deomai autos onomazo plesso te kai dakno upo o en philosophia logos e echo echidna agrios neos psyche me aphues otan lambano kai poieo drao1 te kai lego otioun kai orao au phaidros-2 agathon eruximachos pausanies aristodemos te kai aristophanes


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 923)

Σωκράτη δὲ αὐτὸν τί δεῖ λέγειν, καὶ ὅσοι ἄλλοι;

sokrateo de autos tis-2 deomai lego kai osos allos


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 924)

πάντες γὰρ κεκοινωνήκατε τῆς φιλοσόφου μανίας τε καὶ βακχείας— διὸ πάντες ἀκούσεσθε:

pas gar koinoneo o philosophos mania2 te kai bakcheios dio-2 pas akouo


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 925)

συγγνώσεσθε γὰρ τοῖς τε τότε πραχθεῖσι καὶ τοῖς νῦν λεγομένοις.

suggignosko gar o te tote prasso kai o nun lego


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 926)

οἱ δὲ οἰκέται, καὶ εἴ τις ἄλλος ἐστὶν βέβηλός τε καὶ ἄγροικος, πύλας πάνυ μεγάλας τοῖς ὠσὶν ἐπίθεσθε.

o de oiketes kai ei tis allos eimi bebelos te kai agroikos pule panu megas o ous epitithemi


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 927)

ἐπειδὴ γὰρ οὖν, ὦ ἄνδρες, ὅ τε λύχνος ἀπεσβήκει καὶ οἱ παῖδες ἔξω ἦσαν, ἔδοξέ μοι χρῆναι μηδὲν ποικίλλειν πρὸς αὐτόν, ἀλλʼ ἐλευθέρως εἰπεῖν ἅ μοι ἐδόκει:

epei gar oun o-2 aner os te luchnos aposbennumi kai o pais exo eimi dokeo ego chre medeis poikillo pros autos alla eleutheros eipon os ego dokeo


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 928)

καὶ εἶπον κινήσας αὐτόν, Σώκρατες, καθεύδεις;

kai eipon kineo autos sokrates-2 katheudo


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 929)

οὐ δῆτα, ἦ δʼ ὅς.


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 930)

οἶσθα οὖν ἅ μοι δέδοκται;


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 931)

τί μάλιστα, ἔφη.


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 932)

σὺ ἐμοὶ δοκεῖς, ἦν δʼ ἐγώ, ἐμοῦ ἐραστὴς ἄξιος γεγονέναι μόνος, καί μοι φαίνῃ ὀκνεῖν μνησθῆναι πρός με.

su ego dokeo eimi de ego ego erastes axios gignomai monos kai ego phaino okneo mimnesko pros ego


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 933)

ἐγὼ δὲ οὑτωσὶ ἔχω:


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 934)

πάνυ ἀνόητον ἡγοῦμαι εἶναι σοὶ μὴ οὐ καὶ τοῦτο χαρίζεσθαι καὶ εἴ τι ἄλλο ἢ τῆς οὐσίας τῆς ἐμῆς δέοιο ἢ τῶν φίλων τῶν ἐμῶν.

panu anoetos egeomai eimi su me ou kai outos charizomai kai ei tis allos ee o ousia o emos deomai ee o philos o emos


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 935)

ἐμοὶ μὲν γὰρ οὐδέν ἐστι πρεσβύτερον τοῦ ὡς ὅτι βέλτιστον ἐμὲ γενέσθαι, τούτου δὲ οἶμαί μοι συλλήπτορα οὐδένα κυριώτερον εἶναι σοῦ.

ego men gar oudeis eimi presbus o os-2 ostis beltistos ego gignomai outos de oiomai ego sullepteos oudeis kurios eimi su


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 936)

ἐγὼ δὴ τοιούτῳ ἀνδρὶ πολὺ μᾶλλον ἂν μὴ χαριζόμενος αἰσχυνοίμην τοὺς φρονίμους, ἢ χαριζόμενος τούς τε πολλοὺς καὶ ἄφρονας.

ego de-2 toioutos andris polus mallon an me charizomai aischuno o phronimos ee charizomai o te polus kai aphron


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 937)

καὶ οὗτος ἀκούσας μάλα εἰρωνικῶς καὶ σφόδρα ἑαυτοῦ τε καὶ εἰωθότως ἔλεξεν ὦ φίλε Ἀλκιβιάδη, κινδυνεύεις τῷ ὄντι οὐ φαῦλος εἶναι, εἴπερ ἀληθῆ τυγχάνει ὄντα ἃ λέγεις περὶ ἐμοῦ, καί τις ἔστʼ ἐν ἐμοὶ δύναμις διʼ ἧς ἂν σὺ γένοιο ἀμείνων:

kai outos akeo mala eironikos kai sphodra eautou te kai eiothotos lego o-2 philos alkibiades-2 kinduneuo tis-2 eimi ou phaulos eimi eiper alethes tugchano eimi os lego peri ego kai tis eimi en ego dunamis dia os an su gignomai ameinon


Plato, Symposium 218 (DIORISIS sentence 938)

ἀμήχανόν τοι κάλλος ὁρῴης ἂν ἐν ἐμοὶ καὶ τῆς παρὰ σοὶ εὐμορφίας πάμπολυ διαφέρον.

amechanos toi kallos orao an en ego kai o para su eumorphia pampolus-2 diaphero


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 939)

εἰ δὴ καθορῶν αὐτὸ κοινώσασθαί τέ μοι ἐπιχειρεῖς καὶ ἀλλάξασθαι κάλλος ἀντὶ κάλλους, οὐκ ὀλίγῳ μου πλεονεκτεῖν διανοῇ, ἀλλʼ ἀντὶ δόξης ἀλήθειαν καλῶν κτᾶσθαι ἐπιχειρεῖς καὶ τῷ ὄντι χρύσεα χαλκείων διαμείβεσθαι νοεῖς.

ei de-2 kathorao autos koinoo te ego epicheireo kai allasso kallos anti kallos ou oligos ego pleonekteo dianoeomai alla anti doxa aletheia kale ktaomai epicheireo kai o eimi chruseos chalkeios diameibo noeo


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 940)

ἀλλʼ, ὦ μακάριε, ἄμεινον σκόπει, μή σε λανθάνω οὐδὲν ὤν.

alla o-2 makarios-2 ameinon skopao me su lanthano oudeis eimi


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 941)

ἥ τοι τῆς διανοίας ὄψις ἄρχεται ὀξὺ βλέπειν ὅταν ἡ τῶν ὀμμάτων τῆς ἀκμῆς λήγειν ἐπιχειρῇ:

os su o dianoia opsis archo oxus blepo otan o o omma o akme lego-2 epicheireo


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 942)

σὺ δὲ τούτων ἔτι πόρρω.


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 943)

κἀγὼ ἀκούσας, τὰ μὲν παρʼ ἐμοῦ, ἔφην, ταῦτά ἐστιν, ὧν οὐδὲν ἄλλως εἴρηται ἢ ὡς διανοοῦμαι:

ego akeo o men para ego phemi outos eimi os oudeis allos-2 eromai ee os-2 dianoeomai


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 944)

σὺ δὲ αὐτὸς οὕτω βουλεύου ὅτι σοί τε ἄριστον καὶ ἐμοὶ ἡγῇ.

su de autos outos-2 bouleuo ostis su te aristos kai ego egeomai


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 945)

ἀλλʼ, ἔφη, τοῦτό γʼ εὖ λέγεις:


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 946)

ἐν γὰρ τῷ ἐπιόντι χρόνῳ βουλευόμενοι πράξομεν ὃ ἂν φαίνηται νῷν περί τε τούτων καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἄριστον.

en gar tis-2 epeimi chronos bouleuo prasso os an phaino ego peri te outos kai peri o allos aristos


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 947)

ἐγὼ μὲν δὴ ταῦτα ἀκούσας τε καὶ εἰπών, καὶ ἀφεὶς ὥσπερ βέλη, τετρῶσθαι αὐτὸν ᾤμην:

ego men de-2 outos akeo te kai eipon kai aphiemi osper-2 belos titrosko autos oiomai


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 948)

καὶ ἀναστάς γε, οὐδʼ ἐπιτρέψας τούτῳ εἰπεῖν οὐδὲν ἔτι, ἀμφιέσας τὸ ἱμάτιον τὸ ἐμαυτοῦ τοῦτον— καὶ γὰρ ἦν χειμών— ὑπὸ τὸν τρίβωνα κατακλινεὶς τὸν τουτουί, περιβαλὼν τὼ χεῖρε τούτῳ τῷ δαιμονίῳ ὡς ἀληθῶς καὶ θαυμαστῷ, κατεκείμην τὴν νύκτα ὅλην.

kai anistemi ge oude epitrepo outos eipon oudeis eti amphiazo o imation o emautou outos kai gar eimi cheimon upo o tribon1 kataklino o outos periballo o cheir outos o daimonion os-2 alethes kai thaumastos katakeimai o nux olos


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 949)

καὶ οὐδὲ ταῦτα αὖ, ὦ Σώκρατες, ἐρεῖς ὅτι ψεύδομαι.

kai oude outos au o-2 sokrates-2 ereo ostis pseudo


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 950)

ποιήσαντος δὲ δὴ ταῦτα ἐμοῦ οὗτος τοσοῦτον περιεγένετό τε καὶ κατεφρόνησεν καὶ κατεγέλασεν τῆς ἐμῆς ὥρας καὶ ὕβρισεν— καὶ περὶ ἐκεῖνό γε ᾤμην τὶ εἶναι, ὦ ἄνδρες δικασταί:

poieo de de-2 outos ego outos tosoutos perigignomai te kai kataphroneo kai katagelao o emos ora kai ubrizo kai peri ekeinos ge oiomai tis-2 eimi o-2 aner dikastes


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 951)

δικασταὶ γάρ ἐστε τῆς Σωκράτους ὑπερηφανίας— εὖ γὰρ ἴστε μὰ θεούς, μὰ θεάς, οὐδὲν περιττότερον καταδεδαρθηκὼς ἀνέστην μετὰ Σωκράτους, ἢ εἰ μετὰ πατρὸς καθηῦδον ἢ ἀδελφοῦ πρεσβυτέρου.

dikastes gar eimi o sokrates-2 uperephania eu gar oida ma theos ma thea-2 oudeis perissos anistemi meta sokrates-2 ee ei meta pater katheudo ee adelphos presbus


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 952)

τὸ δὴ μετὰ τοῦτο τίνα οἴεσθέ με διάνοιαν ἔχειν, ἡγούμενον μὲν ἠτιμάσθαι, ἀγάμενον δὲ τὴν τούτου φύσιν τε καὶ σωφροσύνην καὶ ἀνδρείαν, ἐντετυχηκότα ἀνθρώπῳ τοιούτῳ οἵῳ ἐγὼ οὐκ ἂν ᾤμην ποτʼ ἐντυχεῖν εἰς φρόνησιν καὶ εἰς καρτερίαν;

o de-2 meta outos tis-2 oiomai ego dianoia echo egeomai men atimazo agamai de o outos phusis te kai sophrosune kai andreia entugchano anthropos toioutos oios-2 ego ou an oiomai pote entugchano eis phronesis kai eis karteria


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 953)

ὥστε οὔθʼ ὅπως οὖν ὀργιζοίμην εἶχον καὶ ἀποστερηθείην τῆς τούτου συνουσίας, οὔτε ὅπῃ προσαγαγοίμην αὐτὸν ηὐπόρουν.

oste-2 oute opos oun orgizo echo kai apostereo-2 o outos sunousia oute ope prosago autos euporeo


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 954)

εὖ γὰρ ᾔδη ὅτι χρήμασί γε πολὺ μᾶλλον ἄτρωτος ἦν πανταχῇ ἢ σιδήρῳ ὁ Αἴας, ᾧ τε ᾤμην αὐτὸν μόνῳ ἁλώσεσθαι, διεπεφεύγει με.

eu gar oida ostis chrema ge polus mallon atrotos eimi pantache-2 ee sideron o aias os te oiomai autos monos aliskomai diapheugo ego


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 955)

ἠπόρουν δή, καταδεδουλωμένος τε ὑπὸ τοῦ ἀνθρώπου ὡς οὐδεὶς ὑπʼ οὐδενὸς ἄλλου περιῇα.

aporeo1 de-2 katadouloo te upo o anthropos os-2 oudeis upo oudeis allos pereimi


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 956)

ταῦτά τε γάρ μοι ἅπαντα προυγεγόνει, καὶ μετὰ ταῦτα στρατεία ἡμῖν εἰς Ποτείδαιαν ἐγένετο κοινὴ καὶ συνεσιτοῦμεν ἐκεῖ.

outos te gar ego apas progignomai kai meta outos strateia ego eis poteidaia gignomai koinos kai sussiteo ekei


Plato, Symposium 219 (DIORISIS sentence 957)

χρύσεα χαλκείων πρῶτον μὲν οὖν τοῖς πόνοις οὐ μόνον ἐμοῦ περιῆν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων— ὁπότʼ ἀναγκασθεῖμεν ἀποληφθέντες που, οἷα δὴ ἐπὶ στρατείας, ἀσιτεῖν, οὐδὲν ἦσαν οἱ ἄλλοι πρὸς τὸ καρτερεῖν— ἔν τʼ αὖ ταῖς εὐωχίαις μόνος ἀπολαύειν οἷός τʼ ἦν τά τʼ ἄλλα καὶ πίνειν οὐκ ἐθέλων, ὁπότε ἀναγκασθείη, πάντας ἐκράτει, καὶ ὃ πάντων θαυμαστότατον, Σωκράτη μεθύοντα οὐδεὶς πώποτε ἑώρακεν ἀνθρώπων.

chruseos chalkeios proteros men oun o ponos ou monos ego perieimi1 alla kai o allos apas opote anagkazo apolambano pou oios-2 de-2 epi strateia asiteo oudeis eimi o allos pros o kartereo en te au o euochia monos apolauo oios-2 te eimi tis-2 te allos kai pino ou ethelo opote anagkazo pas krateo kai os pas thaumastos sokrateo methuo oudeis popote orao anthropos


Plato, Symposium 220 (DIORISIS sentence 958)

τούτου μὲν οὖν μοι δοκεῖ καὶ αὐτίκα ὁ ἔλεγχος ἔσεσθαι.

outos men oun ego dokeo kai autika o elegchos eimi


Plato, Symposium 220 (DIORISIS sentence 959)

πρὸς δὲ αὖ τὰς τοῦ χειμῶνος καρτερήσεις— δεινοὶ γὰρ αὐτόθι χειμῶνες— θαυμάσια ἠργάζετο τά τε ἄλλα, καί ποτε ὄντος πάγου οἵου δεινοτάτου, καὶ πάντων ἢ οὐκ ἐξιόντων ἔνδοθεν, ἢ εἴ τις ἐξίοι, ἠμφιεσμένων τε θαυμαστὰ δὴ ὅσα καὶ ὑποδεδεμένων καὶ ἐνειλιγμένων τοὺς πόδας εἰς πίλους καὶ ἀρνακίδας, οὗτος δʼ ἐν τούτοις ἐξῄει ἔχων ἱμάτιον μὲν τοιοῦτον οἷόνπερ καὶ πρότερον εἰώθει φορεῖν, ἀνυπόδητος δὲ διὰ τοῦ κρυστάλλου ῥᾷον ἐπορεύετο ἢ οἱ ἄλλοι ὑποδεδεμένοι, οἱ δὲ στρατιῶται ὑπέβλεπον αὐτὸν ὡς καταφρονοῦντα σφῶν.

pros de au o o cheimon karteresis deinos gar autothi cheimon thaumasios ergazomai tis-2 te allos kai pote eimi pagos-2 oios-2 deinos kai pas ee ou exeimi endothen ee ei tis exeimi amphamphiennumi te thaumastos de-2 osos kai upodeo kai enelisso o pous eis pilos kai arnakis outos de en outos exeimi echo imation men toioutos oionper-2 kai proteros etho phoreo anupodetos de dia o krustallos raios-2 ephoreuo ee o allos upodeo o de stratiotes upoblepo autos os-2 kataphroneo spheis


Plato, Symposium 220 (DIORISIS sentence 960)

καὶ ταῦτα μὲν δὴ ταῦτα:


Plato, Symposium 220 (DIORISIS sentence 961)

οἷον δʼ αὖ τόδʼ ἔρεξε καὶ ἔτλη καρτερὸς ἀνὴρ ἐκεῖ ποτε ἐπὶ στρατιᾶς, ἄξιον ἀκοῦσαι.

oios-2 de au ode eresso kai tlao karteros aner ekei pote epi stratia-2 axios akeo


Plato, Symposium 220 (DIORISIS sentence 962)

συννοήσας γὰρ αὐτόθι ἕωθέν τι εἱστήκει σκοπῶν, καὶ ἐπειδὴ οὐ προυχώρει αὐτῷ, οὐκ ἀνίει ἀλλὰ εἱστήκει ζητῶν.

sunnoeo gar autothi eothen tis istemi skope kai epei ou prochoreo autos ou aniemi alla istemi zeteo


Plato, Symposium 220 (DIORISIS sentence 963)

καὶ ἤδη ἦν μεσημβρία, καὶ ἅνθρωποι ᾐσθάνοντο, καὶ θαυμάζοντες ἄλλος ἄλλῳ ἔλεγεν ὅτι Σωκράτης ἐξ ἑωθινοῦ φροντίζων τι ἕστηκε.

kai ede-2 eimi mesembria kai anthropos aisthanomai kai thaumazo allos allos lego ostis sokrates-2 ek eothinos phrontizo tis istemi


Plato, Symposium 220 (DIORISIS sentence 964)

τελευτῶντες δέ τινες τῶν Ἰώνων, ἐπειδὴ ἑσπέρα ἦν, δειπνήσαντες— καὶ γὰρ θέρος τότε γʼ ἦν— χαμεύνια ἐξενεγκάμενοι ἅμα μὲν ἐν τῷ ψύχει καθηῦδον, ἅμα δʼ ἐφύλαττον αὐτὸν εἰ καὶ τὴν νύκτα ἑστήξοι.

teleutao de tis o ion-2 epei espera eimi deipneo kai gar theros tote ge eimi chameune ekphero ama men en o psuchos katheudo ama de phulasso autos ei kai o nux istemi


Plato, Symposium 220 (DIORISIS sentence 965)

ὁ δὲ εἱστήκει μέχρι ἕως ἐγένετο καὶ ἥλιος ἀνέσχεν:

o de istemi mechri eos-4 gignomai kai elios anecho


Plato, Symposium 220 (DIORISIS sentence 966)

ἔπειτα ᾤχετʼ ἀπιὼν προσευξάμενος τῷ ἡλίῳ.


Plato, Symposium 220 (DIORISIS sentence 967)

εἰ δὲ βούλεσθε ἐν ταῖς μάχαις— τοῦτο γὰρ δὴ δίκαιόν γε αὐτῷ ἀποδοῦναι— ὅτε γὰρ ἡ μάχη ἦν ἐξ ἧς ἐμοὶ καὶ τἀριστεῖα ἔδοσαν οἱ στρατηγοί, οὐδεὶς ἄλλος ἐμὲ ἔσωσεν ἀνθρώπων ἢ οὗτος, τετρωμένον οὐκ ἐθέλων ἀπολιπεῖν, ἀλλὰ συνδιέσωσε καὶ τὰ ὅπλα καὶ αὐτὸν ἐμέ.

ei de boulomai en o mache outos gar de-2 dikaios ge autos apodidomi ote gar o mache eimi ek os ego kai aristeia-2 didomi o strategos oudeis allos ego eisotheo anthropos ee outos titrosko ou ethelo apoleipo alla sundiasozo kai o oplon kai autos ego


Plato, Symposium 220 (DIORISIS sentence 968)

καὶ ἐγὼ μέν, ὦ Σώκρατες, καὶ τότε ἐκέλευον σοὶ διδόναι τἀριστεῖα τοὺς στρατηγούς, καὶ τοῦτό γέ μοι οὔτε μέμψῃ οὔτε ἐρεῖς ὅτι ψεύδομαι:

kai ego men o-2 sokrates-2 kai tote keleuo su didomi aristeia-2 o strategos kai outos ge ego oute memphomai oute ereo ostis pseudo


Plato, Symposium 220 (DIORISIS sentence 969)

ἀλλὰ γὰρ τῶν στρατηγῶν πρὸς τὸ ἐμὸν ἀξίωμα ἀποβλεπόντων καὶ βουλομένων ἐμοὶ διδόναι τἀριστεῖα, αὐτὸς προθυμότερος ἐγένου τῶν στρατηγῶν ἐμὲ λαβεῖν ἢ σαυτόν.

alla gar o strategos pros o emos axioma apoblepo kai boulomai ego didomi aristeia-2 autos prothumos gignomai o strategos ego lambano ee sautou


Plato, Symposium 220 (DIORISIS sentence 970)

οἷον δʼ αὖ τόδʼ ἔρεξε καὶ ἔτλη καρτερὸς ἀνὴρ ἔτι τοίνυν, ὦ ἄνδρες, ἄξιον ἦν θεάσασθαι Σωκράτη, ὅτε ἀπὸ Δηλίου φυγῇ ἀνεχώρει τὸ στρατόπεδον:

oios-2 de au ode eresso kai tlao karteros aner eti toinun o-2 aner axios eimi theaomai sokrateo ote apo delios phuge anachoreo o stratopedon


Plato, Symposium 221 (DIORISIS sentence 971)

ἔτυχον γὰρ παραγενόμενος ἵππον ἔχων, οὗτος δὲ ὅπλα.

tugchano gar paragignomai ippos echo outos de oplon


Plato, Symposium 221 (DIORISIS sentence 972)

ἀνεχώρει οὖν ἐσκεδασμένων ἤδη τῶν ἀνθρώπων οὗτός τε ἅμα καὶ Λάχης:

anachoreo oun skedannumi ede-2 o anthropos outos te ama kai laches


Plato, Symposium 221 (DIORISIS sentence 973)

καὶ ἐγὼ περιτυγχάνω, καὶ ἰδὼν εὐθὺς παρακελεύομαί τε αὐτοῖν θαρρεῖν, καὶ ἔλεγον ὅτι οὐκ ἀπολείψω αὐτώ.

kai ego peritugchano kai eidon euthus parakeleuomai te autos tharseo kai lego ostis ou apoleibo autos


Plato, Symposium 221 (DIORISIS sentence 974)

ἐνταῦθα δὴ καὶ κάλλιον ἐθεασάμην Σωκράτη ἢ ἐν Ποτειδαίᾳ— αὐτὸς γὰρ ἧττον ἐν φόβῳ ἦ διὰ τὸ ἐφʼ ἵππου εἶναι— πρῶτον μὲν ὅσον περιῆν Λάχητος τῷ ἔμφρων εἶναι:

entautha de-2 kai kallion theaomai sokrateo ee en poteidaia autos gar esson en phobos e-2 dia o epi ippos eimi proteros men osos perieimi1 laches o emphron eimi


Plato, Symposium 221 (DIORISIS sentence 975)

ἔπειτα ἔμοιγʼ ἐδόκει, ὦ Ἀριστόφανες, τὸ σὸν δὴ τοῦτο, καὶ ἐκεῖ διαπορεύεσθαι ὥσπερ καὶ ἐνθάδε, βρενθυόμενος καὶ τὠφθαλμὼ παραβάλλων ἠρέμα παρασκοπῶν καὶ τοὺς φιλίους καὶ τοὺς πολεμίους, δῆλος ὢν παντὶ καὶ πάνυ πόρρωθεν ὅτι εἴ τις ἅψεται τούτου τοῦ ἀνδρός, μάλα ἐρρωμένως ἀμυνεῖται.

epeita ego dokeo o-2 aristophanes o sos de-2 outos kai ekei diaporeuo osper-2 kai enthade brenthuomai kai ophthalmos paraballo erema-2 paraskopeo kai o philios kai o polemios delos-3 eimi pas kai panu prosothen ostis ei tis apto outos o aner mala erromenos amuno


Plato, Symposium 221 (DIORISIS sentence 976)

διὸ καὶ ἀσφαλῶς ἀπῄει καὶ οὗτος καὶ ὁ ἑταῖρος:

dio-2 kai asphales apeimi kai outos kai o etairos


Plato, Symposium 221 (DIORISIS sentence 977)

σχεδὸν γάρ τι τῶν οὕτω διακειμένων ἐν τῷ πολέμῳ οὐδὲ ἅπτονται, ἀλλὰ τοὺς προτροπάδην φεύγοντας διώκουσιν.

schedon gar tis o outos-2 diakeimai en o polemos oude apto alla o protropaden pheugo dioko


Plato, Symposium 221 (DIORISIS sentence 978)

πολλὰ μὲν οὖν ἄν τις καὶ ἄλλα ἔχοι Σωκράτη ἐπαινέσαι καὶ θαυμάσια:

polus men oun an tis kai allos echo sokrateo epaineo kai thaumasios


Plato, Symposium 221 (DIORISIS sentence 979)

ἀλλὰ τῶν μὲν ἄλλων ἐπιτηδευμάτων τάχʼ ἄν τις καὶ περὶ ἄλλου τοιαῦτα εἴποι, τὸ δὲ μηδενὶ ἀνθρώπων ὅμοιον εἶναι, μήτε τῶν παλαιῶν μήτε τῶν νῦν ὄντων, τοῦτο ἄξιον παντὸς θαύματος.

alla o men allos epitedeuma tacha an tis kai peri allos toioutos eipon o de medeis anthropos omoios eimi mete o palaios mete o nun eimi outos axios pas thauma


Plato, Symposium 221 (DIORISIS sentence 980)

οἷος γὰρ Ἀχιλλεὺς ἐγένετο, ἀπεικάσειεν ἄν τις καὶ Βρασίδαν καὶ ἄλλους, καὶ οἷος αὖ Περικλῆς, καὶ Νέστορα καὶ Ἀντήνορα— εἰσὶ δὲ καὶ ἕτεροι— καὶ τοὺς ἄλλους κατὰ ταὔτʼ ἄν τις ἀπεικάζοι:

oios-2 gar achilleus gignomai apeikazo an tis kai brasides kai allos kai oios-2 au periklees-2 kai nestor kai antenor eimi de kai eteros kai o allos kata tautos-2 an tis apeikazo


Plato, Symposium 221 (DIORISIS sentence 981)

οἷος δὲ οὑτοσὶ γέγονε τὴν ἀτοπίαν ἅνθρωπος, καὶ αὐτὸς καὶ οἱ λόγοι αὐτοῦ, οὐδʼ ἐγγὺς ἂν εὕροι τις ζητῶν, οὔτε τῶν νῦν οὔτε τῶν παλαιῶν, εἰ μὴ ἄρα εἰ οἷς ἐγὼ λέγω ἀπεικάζοι τις αὐτόν, ἀνθρώπων μὲν μηδενί, τοῖς δὲ σιληνοῖς καὶ σατύροις, αὐτὸν καὶ τοὺς λόγους.

oios-2 de outos gignomai o atopia anthropos kai autos kai o logos autos oude eggus an eurisko tis zeteo oute o nun oute o palaios ei me aros ei os ego lego apeikazo tis autos anthropos men medeis o de silenos-2 kai saturos autos kai o logos


Plato, Symposium 221 (DIORISIS sentence 982)

καὶ γὰρ οὖν καὶ τοῦτο ἐν τοῖς πρώτοις παρέλιπον, ὅτι καὶ οἱ λόγοι αὐτοῦ ὁμοιότατοί εἰσι τοῖς σιληνοῖς τοῖς διοιγομένοις.

kai gar oun kai outos en o proteros paraleipo ostis kai o logos autos omoios eimi o silenos-2 o dioignumi


Plato, Symposium 221 (DIORISIS sentence 983)

εἰ γὰρ ἐθέλοι τις τῶν Σωκράτους ἀκούειν λόγων, φανεῖεν ἂν πάνυ γελοῖοι τὸ πρῶτον:

ei gar ethelo tis o sokrates-2 akouo logos phaino an panu geloios o proteros


Plato, Symposium 221 (DIORISIS sentence 984)

τοιαῦτα καὶ ὀνόματα καὶ ῥήματα ἔξωθεν περιαμπέχονται, σατύρου δή τινα ὑβριστοῦ δοράν.

toioutos kai onoma kai rema exothen periampecho saturos de-2 tis ubristes dora1


Plato, Symposium 221 (DIORISIS sentence 985)

βρενθυόμενος καὶ τὠφθαλμὼ παραβάλλων ὄνους γὰρ κανθηλίους λέγει καὶ χαλκέας τινὰς καὶ σκυτοτόμους καὶ βυρσοδέψας, καὶ ἀεὶ διὰ τῶν αὐτῶν τὰ αὐτὰ φαίνεται λέγειν, ὥστε ἄπειρος καὶ ἀνόητος ἄνθρωπος πᾶς ἂν τῶν λόγων καταγελάσειεν.

brenthuomai kai ophthalmos paraballo onos-2 gar kanthelios lego kai chalkeos tis kai skutotomos kai bursodepses kai aei dia o autos o autos phaino lego oste-2 apeiros kai anoetos anthropos pas an o logos katagelao


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 1000)

ὦ Ζεῦ, εἰπεῖν τὸν Ἀλκιβιάδην, οἷα αὖ πάσχω ὑπὸ τοῦ ἀνθρώπου.

o-2 zeus eipon o alkibiades-2 oios-2 au pascho upo o anthropos


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 1001)

οἴεταί μου δεῖν πανταχῇ περιεῖναι.


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 1002)

ἀλλʼ εἰ μή τι ἄλλο, ὦ θαυμάσιε, ἐν μέσῳ ἡμῶν ἔα Ἀγάθωνα κατακεῖσθαι.

alla ei me tis allos o-2 thaumasios en mesos ego aio agathon katakeimai


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 1003)

ἀλλʼ ἀδύνατον, φάναι τὸν Σωκράτη.


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 1004)

σὺ μὲν γὰρ ἐμὲ ἐπῄνεσας, δεῖ δὲ ἐμὲ αὖ τὸν ἐπὶ δεξίʼ ἐπαινεῖν.

su men gar ego epaineo deomai de ego au o epi dexios epaineo


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 986)

διοιγομένους δὲ ἰδὼν ἄν τις καὶ ἐντὸς αὐτῶν γιγνόμενος πρῶτον μὲν νοῦν ἔχοντας ἔνδον μόνους εὑρήσει τῶν λόγων, ἔπειτα θειοτάτους καὶ πλεῖστα ἀγάλματʼ ἀρετῆς ἐν αὑτοῖς ἔχοντας καὶ ἐπὶ πλεῖστον τείνοντας, μᾶλλον δὲ ἐπὶ πᾶν ὅσον προσήκει σκοπεῖν τῷ μέλλοντι καλῷ κἀγαθῷ ἔσεσθαι.

dioignumi de eidon an tis kai entos autos gignomai proteros men noos echo endon monos eurisko o logos epeita theios kai pleistos agalma arete en eautou echo kai epi pleistos teino mallon de epi pas osos proseko skopao o mello kalos agathos eimi


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 987)

ταῦτʼ ἐστίν, ὦ ἄνδρες, ἃ ἐγὼ Σωκράτη ἐπαινῶ:

outos eimi o-2 aner os ego sokrateo epaineo


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 988)

καὶ αὖ ἃ μέμφομαι συμμείξας ὑμῖν εἶπον ἅ με ὕβρισεν.

kai au os memphomai summignumi su eipon os ego ubrizo


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 989)

καὶ μέντοι οὐκ ἐμὲ μόνον ταῦτα πεποίηκεν, ἀλλὰ καὶ Χαρμίδην τὸν Γλαύκωνος καὶ Εὐθύδημον τὸν Διοκλέους καὶ ἄλλους πάνυ πολλούς, οὓς οὗτος ἐξαπατῶν ὡς ἐραστὴς παιδικὰ μᾶλλον αὐτὸς καθίσταται ἀντʼ ἐραστοῦ.

kai mentoi ou ego monos outos poieo alla kai charmides o glaukon kai euthudemos o dioklees kai allos panu polus os outos exapatao os-2 erastes paidikos mallon autos kathistemi anti erastes


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 990)

ἃ δὴ καὶ σοὶ λέγω, ὦ Ἀγάθων, μὴ ἐξαπατᾶσθαι ὑπὸ τούτου, ἀλλʼ ἀπὸ τῶν ἡμετέρων παθημάτων γνόντα εὐλαβηθῆναι, καὶ μὴ κατὰ τὴν παροιμίαν ὥσπερ νήπιον παθόντα γνῶναι.

os de-2 kai su lego o-2 agathon me exapatao upo outos alla apo o emeteros pathema-2 gignosko eulabeomai kai me kata o paroimia osper-2 nepios pascho gignosko


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 991)

εἰπόντος δὴ ταῦτα τοῦ Ἀλκιβιάδου γέλωτα γενέσθαι ἐπὶ τῇ παρρησίᾳ αὐτοῦ, ὅτι ἐδόκει ἔτι ἐρωτικῶς ἔχειν τοῦ Σωκράτους.

eipon de-2 outos o alkibiades-2 gelos gignomai epi o parresia autos ostis dokeo eti erotikos echo o sokrates-2


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 992)

τὸν οὖν Σωκράτη, Νήφειν μοι δοκεῖς, φάναι, ὦ Ἀλκιβιάδη.

o oun sokrateo nepho ego dokeo phaino o-2 alkibiades-2


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 993)

οὐ γὰρ ἄν ποτε οὕτω κομψῶς κύκλῳ περιβαλλόμενος ἀφανίσαι ἐνεχείρεις οὗ ἕνεκα ταῦτα πάντα εἴρηκας, καὶ ὡς ἐν παρέργῳ δὴ λέγων ἐπὶ τελευτῆς αὐτὸ ἔθηκας, ὡς οὐ πάντα τούτου ἕνεκα εἰρηκώς, τοῦ ἐμὲ καὶ Ἀγάθωνα διαβάλλειν, οἰόμενος δεῖν ἐμὲ μὲν σοῦ ἐρᾶν καὶ μηδενὸς ἄλλου, Ἀγάθωνα δὲ ὑπὸ σοῦ ἐρᾶσθαι καὶ μηδʼ ὑφʼ ἑνὸς ἄλλου.

ou gar an pote outos-2 kompsos kuklos periballo aphanizo egcheireo e eneka outos pas ero kai os-2 en parergos de-2 lego epi teleute autos tithemi os-2 ou pas outos eneka ero o ego kai agathon diaballo oiomai deo ego men su erao1 kai medeis allos agathon de upo su eraomai kai mede upo eis-2 allos


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 994)

ἀλλʼ οὐκ ἔλαθες, ἀλλὰ τὸ σατυρικόν σου δρᾶμα τοῦτο καὶ σιληνικὸν κατάδηλον ἐγένετο.

alla ou lanthano alla o saturikos su drama outos kai silenikos-2 katadelos gignomai


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 995)

ἀλλʼ, ὦ φίλε Ἀγάθων, μηδὲν πλέον αὐτῷ γένηται, ἀλλὰ παρασκευάζου ὅπως ἐμὲ καὶ σὲ μηδεὶς διαβαλεῖ.

alla o-2 philos agathon medeis pleos-2 autos gignomai alla paraskeuazo opos ego kai su medeis diaballo


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 996)

τὸν οὖν Ἀγάθωνα εἰπεῖν, καὶ μήν, ὦ Σώκρατες, κινδυνεύεις ἀληθῆ λέγειν.

o oun agathon eipon kai men-2 o-2 sokrates-2 kinduneuo alethes lego


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 997)

τεκμαίρομαι δὲ καὶ ὡς κατεκλίνη ἐν μέσῳ ἐμοῦ τε καὶ σοῦ, ἵνα χωρὶς ἡμᾶς διαλάβῃ.

tekmairomai de kai os-2 kataklino en mesos ego te kai su ina choris ego dialambano


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 998)

οὐδὲν οὖν πλέον αὐτῷ ἔσται, ἀλλʼ ἐγὼ παρὰ σὲ ἐλθὼν κατακλινήσομαι.

oudeis oun pleos-2 autos eimi alla ego para su erchomai kataklino


Plato, Symposium 222 (DIORISIS sentence 999)

πάνυ γε, φάναι τὸν Σωκράτη, δεῦρο ὑποκάτω ἐμοῦ κατακλίνου.

panu ge phaino o sokrateo deuro upokato ego kataklino


Plato, Symposium 223 (DIORISIS sentence 1005)

ἐὰν οὖν ὑπὸ σοὶ κατακλινῇ Ἀγάθων, οὐ δήπου ἐμὲ πάλιν ἐπαινέσεται, πρὶν ὑπʼ ἐμοῦ μᾶλλον ἐπαινεθῆναι;

ean oun upo su kataklino agathon ou depou ego palin epaineo prin upo ego mallon epaineo


Plato, Symposium 223 (DIORISIS sentence 1006)

ἀλλʼ ἔασον, ὦ δαιμόνιε, καὶ μὴ φθονήσῃς τῷ μειρακίῳ ὑπʼ ἐμοῦ ἐπαινεθῆναι:

alla aio o-2 daimonios kai me phthoneo o meirakion-2 upo ego epaineo


Plato, Symposium 223 (DIORISIS sentence 1007)

καὶ γὰρ πάνυ ἐπιθυμῶ αὐτὸν ἐγκωμιάσαι.


Plato, Symposium 223 (DIORISIS sentence 1008)

ἰοῦ ἰοῦ, φάναι τὸν Ἀγάθωνα, Ἀλκιβιάδη, οὐκ ἔσθʼ ὅπως ἂν ἐνθάδε μείναιμι, ἀλλὰ παντὸς μᾶλλον μεταναστήσομαι, ἵνα ὑπὸ Σωκράτους ἐπαινεθῶ.

ios ios phaino o agathon alkibiades-2 ou estho opos an enthade meno alla pas mallon metanistemi ina upo sokrates-2 epaineo


Plato, Symposium 223 (DIORISIS sentence 1009)

ταῦτα ἐκεῖνα, φάναι τὸν Ἀλκιβιάδην, τὰ εἰωθότα:

outos ekeinos phaino o alkibiades-2 o etho


Plato, Symposium 223 (DIORISIS sentence 1010)

Σωκράτους παρόντος τῶν καλῶν μεταλαβεῖν ἀδύνατον ἄλλῳ.

sokrates-2 pareimi o kale metalambano adunatos-2 allos


Plato, Symposium 223 (DIORISIS sentence 1011)

καὶ νῦν ὡς εὐπόρως καὶ πιθανὸν λόγον ηὗρεν, ὥστε παρʼ ἑαυτῷ τουτονὶ κατακεῖσθαι.

kai nun os-2 euporos kai pithanos logos eurisko oste-2 para eautou outos katakeimai


Plato, Symposium 223 (DIORISIS sentence 1012)

τὸν μὲν οὖν Ἀγάθωνα ὡς κατακεισόμενον παρὰ τῷ Σωκράτει ἀνίστασθαι:

o men oun agathon os-2 katakeimai para o sokrateo anistemi


Plato, Symposium 223 (DIORISIS sentence 1013)

ἐξαίφνης δὲ κωμαστὰς ἥκειν παμπόλλους ἐπὶ τὰς θύρας, καὶ ἐπιτυχόντας ἀνεῳγμέναις ἐξιόντος τινὸς εἰς τὸ ἄντικρυς πορεύεσθαι παρὰ σφᾶς καὶ κατακλίνεσθαι, καὶ θορύβου μεστὰ πάντα εἶναι, καὶ οὐκέτι ἐν κόσμῳ οὐδενὶ ἀναγκάζεσθαι πίνειν πάμπολυν οἶνον.

exaiphnes de komastes eko pampolus-2 epi o thura kai epitugchano anoignumi exeimi tis eis o antikrus poreuo para spheis kai kataklino kai thorubos mestos pas eimi kai ouketi en kosmos oudeis anagkazo pino pampolus-2 oinon


Plato, Symposium 223 (DIORISIS sentence 1014)

τὸν μὲν οὖν Ἐρυξίμαχον καὶ τὸν Φαῖδρον καὶ ἄλλους τινὰς ἔφη ὁ Ἀριστόδημος οἴχεσθαι ἀπιόντας, ἓ δὲ ὕπνον λαβεῖν, καὶ καταδαρθεῖν πάνυ πολύ, ἅτε μακρῶν τῶν νυκτῶν οὐσῶν, ἐξεγρέσθαι δὲ πρὸς ἡμέραν ἤδη ἀλεκτρυόνων ᾀδόντων, ἐξεγρόμενος δὲ ἰδεῖν τοὺς μὲν ἄλλους καθεύδοντας καὶ οἰχομένους, Ἀγάθωνα δὲ καὶ Ἀριστοφάνη καὶ Σωκράτη ἔτι μόνους ἐγρηγορέναι καὶ πίνειν ἐκ φιάλης μεγάλης ἐπὶ δεξιά.

o men oun eruximachos kai o phaidros-2 kai allos tis phemi o aristodemos oichomai apeimi e de upnon lambano kai katadarthano panu polus ate-3 makros o nux eimi exegeiro de pros emera ede-2 alektruon-2 aeido exegeiro de eidon o men allos katheudo kai oichomai agathon de kai aristophanes kai sokrateo eti monos egeiro kai pino ek phiale megas epi dexios


Plato, Symposium 223 (DIORISIS sentence 1015)

τὸν οὖν Σωκράτη αὐτοῖς διαλέγεσθαι:


Plato, Symposium 223 (DIORISIS sentence 1016)

καὶ τὰ μὲν ἄλλα ὁ Ἀριστόδημος οὐκ ἔφη μεμνῆσθαι τῶν λόγων— οὔτε γὰρ ἐξ ἀρχῆς παραγενέσθαι ὑπονυστάζειν τε— τὸ μέντοι κεφάλαιον, ἔφη, προσαναγκάζειν τὸν Σωκράτη ὁμολογεῖν αὐτοὺς τοῦ αὐτοῦ ἀνδρὸς εἶναι κωμῳδίαν καὶ τραγῳδίαν ἐπίστασθαι ποιεῖν, καὶ τὸν τέχνῃ τραγῳδοποιὸν ὄντα καὶ κωμῳδοποιὸν εἶναι.

kai o men allos o aristodemos ou phemi mimnesko o logos oute gar ek arche paragignomai uponustazo te o mentoi kephalaios phemi prosanagkazo o sokrateo omologeo autos o autos aner eimi komodia kai tragodia ephistemi poieo kai o techne tragodopoios eimi kai komodopoios eimi


Plato, Symposium 223 (DIORISIS sentence 1017)

ταῦτα δὴ ἀναγκαζομένους αὐτοὺς καὶ οὐ σφόδρα ἑπομένους νυστάζειν, καὶ πρότερον μὲν καταδαρθεῖν τὸν Ἀριστοφάνη, ἤδη δὲ ἡμέρας γιγνομένης τὸν Ἀγάθωνα.

outos de-2 anagkazo autos kai ou sphodra epomai nustazo kai proteros men katadarthano o aristophanes ede-2 de emera gignomai o agathon


Plato, Symposium 223 (DIORISIS sentence 1018)

τὸν οὖν Σωκράτη, κατακοιμίσαντʼ ἐκείνους, ἀναστάντα ἀπιέναι, καὶ ἓ ὥσπερ εἰώθει ἕπεσθαι, καὶ ἐλθόντα εἰς Λύκειον, ἀπονιψάμενον, ὥσπερ ἄλλοτε τὴν ἄλλην ἡμέραν διατρίβειν, καὶ οὕτω διατρίψαντα εἰς ἑσπέραν οἴκοι ἀναπαύεσθαι.

o oun sokrateo katakoimizo ekeinos anistemi apeimi kai e osper-2 etho epomai kai erchomai eis lukeion-2 aponizo osper-2 allote o allos emera diatribo kai outos-2 diatribo eis espera oikoi anapauo