Plato, Symposium 193 (DIORISIS sentence 364)

ἀλλὰ πείσομαί σοι, ἔφη φάναι τὸν Ἐρυξίμαχον:

alla pascho su phemi phaino o eruximachos


Plato, Symposium 193 (DIORISIS sentence 365)

καὶ γάρ μοι ὁ λόγος ἡδέως ἐρρήθη.


Plato, Symposium 193 (DIORISIS sentence 366)

καὶ εἰ μὴ συνῄδη Σωκράτει τε καὶ Ἀγάθωνι δεινοῖς οὖσι περὶ τὰ ἐρωτικά, πάνυ ἂν ἐφοβούμην μὴ ἀπορήσωσι λόγων διὰ τὸ πολλὰ καὶ παντοδαπὰ εἰρῆσθαι:

kai ei me sunoida sokrateo te kai agathon deinos eimi peri o erotikos panu an phobeo me aporeo1 logos dia o polus kai pantodapos ero


Plato, Symposium 193 (DIORISIS sentence 367)

νῦν δὲ ὅμως θαρρῶ.


Plato, Symposium 194 (DIORISIS sentence 368)

τὸν οὖν Σωκράτη εἰπεῖν καλῶς γὰρ αὐτὸς ἠγώνισαι, ὦ Ἐρυξίμαχε:

o oun sokrateo eipon kalos gar autos agonizomai o-2 eruximachos


Plato, Symposium 194 (DIORISIS sentence 369)

εἰ δὲ γένοιο οὗ νῦν ἐγώ εἰμι, μᾶλλον δὲ ἴσως οὗ ἔσομαι ἐπειδὰν καὶ Ἀγάθων εἴπῃ εὖ, καὶ μάλʼ ἂν φοβοῖο καὶ ἐν παντὶ εἴης ὥσπερ ἐγὼ νῦν.

ei de gignomai e nun ego eimi mallon de isos-3 e eimi epeidan kai agathon eipon eu kai mala an phobeo kai en pas aio osper-2 ego nun


Plato, Symposium 194 (DIORISIS sentence 370)

φαρμάττειν βούλει με, ὦ Σώκρατες, εἰπεῖν τὸν Ἀγάθωνα, ἵνα θορυβηθῶ διὰ τὸ οἴεσθαι τὸ θέατρον προσδοκίαν μεγάλην ἔχειν ὡς εὖ ἐροῦντος ἐμοῦ.

pharmasso boulomai ego o-2 sokrates-2 eipon o agathon ina thorubeo dia o oiomai o theatron prosdokia megas echo os-2 eu ereo ego


Plato, Symposium 194 (DIORISIS sentence 371)

ἐπιλήσμων μεντἂν εἴην, ὦ Ἀγάθων, εἰπεῖν τὸν Σωκράτη, εἰ ἰδὼν τὴν σὴν ἀνδρείαν καὶ μεγαλοφροσύνην ἀναβαίνοντος ἐπὶ τὸν ὀκρίβαντα μετὰ τῶν ὑποκριτῶν, καὶ βλέψαντος ἐναντία τοσούτῳ θεάτρῳ, μέλλοντος ἐπιδείξεσθαι σαυτοῦ λόγους, καὶ οὐδʼ ὁπωστιοῦν ἐκπλαγέντος, νῦν οἰηθείην σε θορυβήσεσθαι ἕνεκα ἡμῶν ὀλίγων ἀνθρώπων.

epilesmon mentoi eimi o-2 agathon eipon o sokrateo ei eidon o sos andreia kai megalophrosune anabaino epi o okribas meta o upokrites kai blepo enantios tosoutos theatron mello epideiknumi-2 sautou logos kai oude oposoun ekplasso nun oiomai su thorubeo eneka ego oligos anthropos


Plato, Symposium 194 (DIORISIS sentence 372)

τί δέ, ὦ Σώκρατες;


Plato, Symposium 194 (DIORISIS sentence 373)

τὸν Ἀγάθωνα φάναι, οὐ δήπου με οὕτω θεάτρου μεστὸν ἡγῇ ὥστε καὶ ἀγνοεῖν ὅτι νοῦν ἔχοντι ὀλίγοι ἔμφρονες πολλῶν ἀφρόνων φοβερώτεροι;

o agathon phaino ou depou ego outos-2 theatron mestos egeomai oste-2 kai agnoeo ostis noos echo oligos emphron polus aphron phoberos


Plato, Symposium 194 (DIORISIS sentence 374)

οὐ μεντἂν καλῶς ποιοίην, φάναι, ὦ Ἀγάθων, περὶ σοῦ τι ἐγὼ ἄγροικον δοξάζων:

ou mentoi kalos poieo phaino o-2 agathon peri su tis ego agroikos doxazo


Plato, Symposium 194 (DIORISIS sentence 375)

ἀλλʼ εὖ οἶδα ὅτι εἴ τισιν ἐντύχοις οὓς ἡγοῖο σοφούς, μᾶλλον ἂν αὐτῶν φροντίζοις ἢ τῶν πολλῶν.

alla eu oida ostis ei tis entugchano os egos sophos mallon an autos phrontizo ee o polus


Plato, Symposium 194 (DIORISIS sentence 376)

ἀλλὰ μὴ οὐχ οὗτοι ἡμεῖς ὦμεν— ἡμεῖς μὲν γὰρ καὶ ἐκεῖ παρῆμεν καὶ ἦμεν τῶν πολλῶν— εἰ δὲ ἄλλοις ἐντύχοις σοφοῖς, τάχʼ ἂν αἰσχύνοιο αὐτούς, εἴ τι ἴσως οἴοιο αἰσχρὸν ὂν ποιεῖν:

alla me ou outos ego eimi ego men gar kai ekei pareimi kai eimi o polus ei de allos entugchano sophos tacha an aischuno autos ei tis isos-3 oios aischros eimi poieo


Plato, Symposium 194 (DIORISIS sentence 377)

ἢ πῶς λέγεις;


Plato, Symposium 194 (DIORISIS sentence 378)

ἀληθῆ λέγεις, φάναι.


Plato, Symposium 194 (DIORISIS sentence 379)

τοὺς δὲ πολλοὺς οὐκ ἂν αἰσχύνοιο εἴ τι οἴοιο αἰσχρὸν ποιεῖν;

o de polus ou an aischuno ei tis oios aischros poieo


Plato, Symposium 194 (DIORISIS sentence 380)

καὶ τὸν Φαῖδρον ἔφη ὑπολαβόντα εἰπεῖν ὦ φίλε Ἀγάθων, ἐὰν ἀποκρίνῃ Σωκράτει, οὐδὲν ἔτι διοίσει αὐτῷ ὁπῃοῦν τῶν ἐνθάδε ὁτιοῦν γίγνεσθαι, ἐὰν μόνον ἔχῃ ὅτῳ διαλέγηται, ἄλλως τε καὶ καλῷ.

kai o phaidros-2 phemi upolambano eipon o-2 philos agathon ean apokrino sokrateo oudeis eti diaphero autos ope o enthade otioun gignomai ean monos echo ostis dialego allos-2 te kai kalos


Plato, Symposium 194 (DIORISIS sentence 381)

ἐγὼ δὲ ἡδέως μὲν ἀκούω Σωκράτους διαλεγομένου, ἀναγκαῖον δέ μοι ἐπιμεληθῆναι τοῦ ἐγκωμίου τῷ Ἔρωτι καὶ ἀποδέξασθαι παρʼ ἑνὸς ἑκάστου ὑμῶν τὸν λόγον:

ego de edeos men akouo sokrates-2 dialego anagkaios de ego epimeleomai o egkomios o eros-3 kai apodechomai para eis-2 ekastos su o logos


Plato, Symposium 194 (DIORISIS sentence 382)

ἀποδοὺς οὖν ἑκάτερος τῷ θεῷ οὕτως ἤδη διαλεγέσθω.


Plato, Symposium 194 (DIORISIS sentence 383)

ἀλλὰ καλῶς λέγεις, ὦ Φαῖδρε, φάναι τὸν Ἀγάθωνα, καὶ οὐδέν με κωλύει λέγειν:

alla kalos lego o-2 phaidros-2 phaino o agathon kai oudeis ego koluo lego


Plato, Symposium 194 (DIORISIS sentence 384)

Σωκράτει γὰρ καὶ αὖθις ἔσται πολλάκις διαλέγεσθαι.

sokrateo gar kai authis eimi pollakis dialego


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 385)

ἐγὼ δὲ δὴ βούλομαι πρῶτον μὲν εἰπεῖν ὡς χρή με εἰπεῖν, ἔπειτα εἰπεῖν.

ego de de-2 boulomai proteros men eipon os-2 chre ego eipon epeita eipon


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 386)

δοκοῦσι γάρ μοι πάντες οἱ πρόσθεν εἰρηκότες οὐ τὸν θεὸν ἐγκωμιάζειν ἀλλὰ τοὺς ἀνθρώπους εὐδαιμονίζειν τῶν ἀγαθῶν ὧν ὁ θεὸς αὐτοῖς αἴτιος:

dokeo gar ego pas o prosthen ero ou o theos egkomiazo alla o anthropos eudaimonizo o agathos os o theos autos aitios


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 387)

ὁποῖος δέ τις αὐτὸς ὢν ταῦτα ἐδωρήσατο, οὐδεὶς εἴρηκεν.

opoios de tis autos eimi outos doreomai oudeis ero


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 388)

εἷς δὲ τρόπος ὀρθὸς παντὸς ἐπαίνου περὶ παντός, λόγῳ διελθεῖν οἷος οἵων αἴτιος ὢν τυγχάνει περὶ οὗ ἂν ὁ λόγος ᾖ.

eis-2 de tropos-2 orthos pas epainos1 peri pas logos dierchomai oios-2 oios-2 aitios eimi tugchano peri e an o logos eimi


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 389)

οὕτω δὴ τὸν ἔρωτα καὶ ἡμᾶς δίκαιον ἐπαινέσαι πρῶτον αὐτὸν οἷός ἐστιν, ἔπειτα τὰς δόσεις.

outos-2 de-2 o eros-3 kai ego dikaios epaineo proteros autos oios-2 eimi epeita o dosis


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 390)

φημὶ οὖν ἐγὼ πάντων θεῶν εὐδαιμόνων ὄντων ἔρωτα, εἰ θέμις καὶ ἀνεμέσητον εἰπεῖν, εὐδαιμονέστατον εἶναι αὐτῶν, κάλλιστον ὄντα καὶ ἄριστον.

phemi oun ego pas thea eudaimon eimi eros-3 ei themis kai anemesetos eipon eudaimon eimi autos kalos eimi kai aristos


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 391)

ἔστι δὲ κάλλιστος ὢν τοιόσδε.


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 392)

πρῶτον μὲν νεώτατος θεῶν, ὦ Φαῖδρε.


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 393)

μέγα δὲ τεκμήριον τῷ λόγῳ αὐτὸς παρέχεται, φεύγων φυγῇ τὸ γῆρας, ταχὺ ὂν δῆλον ὅτι:

megas de tekmerion o logos autos parecho pheugo phuge o geras-2 tachus eimi delos-3 ostis


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 394)

θᾶττον γοῦν τοῦ δέοντος ἡμῖν προσέρχεται.


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 395)

ὃ δὴ πέφυκεν Ἔρως μισεῖν καὶ οὐδʼ ἐντὸς πολλοῦ πλησιάζειν.

os de-2 phuo eros-3 miseo kai oude entos polus plesiazo


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 396)

μετὰ δὲ νέων ἀεὶ σύνεστί τε καὶ ἔστιν:


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 397)

ὁ γὰρ παλαιὸς λόγος εὖ ἔχει, ὡς ὅμοιον ὁμοίῳ ἀεὶ πελάζει.

o gar palaios logos eu echo os-2 omoios omoios aei pelazo


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 398)

ἐγὼ δὲ Φαίδρῳ πολλὰ ἄλλα ὁμολογῶν τοῦτο οὐχ ὁμολογῶ, ὡς Ἔρως Κρόνου καὶ Ἰαπετοῦ ἀρχαιότερός ἐστιν, ἀλλά φημι νεώτατον αὐτὸν εἶναι θεῶν καὶ ἀεὶ νέον, τὰ δὲ παλαιὰ πράγματα περὶ θεούς, ἃ Ἡσίοδος καὶ Παρμενίδης λέγουσιν, Ἀνάγκῃ καὶ οὐκ Ἔρωτι γεγονέναι, εἰ ἐκεῖνοι ἀληθῆ ἔλεγον:

ego de phaidros-2 polus allos omologeo outos ou omologeo os-2 eros-3 kronos kai iapetos-2 archaios eimi alla phemi neos autos eimi thea kai aei neos o de palaios pragma peri theos o esiodos kai parmenides lego anagke kai ou eros-3 gignomai ei ekeinos alethes lego


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 399)

οὐ γὰρ ἂν ἐκτομαὶ οὐδὲ δεσμοὶ ἀλλήλων ἐγίγνοντο καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ βίαια, εἰ Ἔρως ἐν αὐτοῖς ἦν, ἀλλὰ φιλία καὶ εἰρήνη, ὥσπερ νῦν, ἐξ οὗ Ἔρως τῶν θεῶν βασιλεύει.

ou gar an ektome oude desmos allelon gignomai kai allos polus kai biaios ei eros-3 en autos eimi alla philios kai eirene osper-2 nun ek e eros-3 o thea basileuo


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 400)

νέος μὲν οὖν ἐστι, πρὸς δὲ τῷ νέῳ ἁπαλός:


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 401)

ποιητοῦ δʼ ἔστιν ἐνδεὴς οἷος ἦν Ὅμηρος πρὸς τὸ ἐπιδεῖξαι θεοῦ ἁπαλότητα.

poietes de eimi endees oios-2 eimi omeros-2 pros o epideiknumi-2 theos apalotes


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 402)

Ὅμηρος γὰρ Ἄτην θεόν τέ φησιν εἶναι καὶ ἁπαλήν— τοὺς γοῦν πόδας αὐτῆς ἁπαλοὺς εἶναι— λέγων τῆς μένθʼ ἁπαλοὶ πόδες:

omeros-2 gar ate-2 theos te phemi eimi kai apalos o goun pous autos apalos eimi lego o mentoi apalos pous


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 403)

οὐ γὰρ ἐπʼ οὔδεος πίλναται, ἀλλʼ ἄρα ἥ γε κατʼ ἀνδρῶν κράατα βαίνει.

ou gar epi oudas pilnao alla ara os ge kata aner kras baino


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 404)

καλῷ οὖν δοκεῖ μοι τεκμηρίῳ τὴν ἁπαλότητα ἀποφαίνειν, ὅτι οὐκ ἐπὶ σκληροῦ βαίνει, ἀλλʼ ἐπὶ μαλθακοῦ.

kalos oun dokeo ego tekmerion o apalotes apophaino ostis ou epi skleros-2 baino alla epi malthakos


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 405)

τῷ αὐτῷ δὴ καὶ ἡμεῖς χρησόμεθα τεκμηρίῳ περὶ ἔρωτα ὅτι ἁπαλός.

tis-2 autos de-2 kai ego chrao tekmerion peri eros-3 ostis apalos


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 406)

οὐ γὰρ ἐπὶ γῆς βαίνει οὐδʼ ἐπὶ κρανίων, ἅ ἐστιν οὐ πάνυ μαλακά, ἀλλʼ ἐν τοῖς μαλακωτάτοις τῶν ὄντων καὶ βαίνει καὶ οἰκεῖ.

ou gar epi ge-2 baino oude epi kranion os eimi ou panu malakos alla en o malakos o eimi kai baino kai oikeo


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 407)

ἐν γὰρ ἤθεσι καὶ ψυχαῖς θεῶν καὶ ἀνθρώπων τὴν οἴκησιν ἵδρυται, καὶ οὐκ αὖ ἑξῆς ἐν πάσαις ταῖς ψυχαῖς, ἀλλʼ ᾗτινι ἂν σκληρὸν ἦθος ἐχούσῃ ἐντύχῃ, ἀπέρχεται, ᾗ δʼ ἂν μαλακόν, οἰκίζεται.

en gar ethos kai psyche thea kai anthropos o oikesis idruo kai ou au exes en pas o psyche alla ostis an skleros-2 ethos echo entugchano aperchomai os de an malakos oikizo


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 408)

τῆς μένθʼ ἁπαλοὶ πόδες:


Plato, Symposium 195 (DIORISIS sentence 409)


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 410)

ἁπτόμενον οὖν ἀεὶ καὶ ποσὶν καὶ πάντῃ ἐν μαλακωτάτοις τῶν μαλακωτάτων, ἁπαλώτατον ἀνάγκη εἶναι.

apto oun aei kai pous kai pante en malakos o malakos apalos anagke eimi


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 411)

νεώτατος μὲν δή ἐστι καὶ ἁπαλώτατος, πρὸς δὲ τούτοις ὑγρὸς τὸ εἶδος.

neos men de-2 eimi kai apalos pros de outos ugros o eidos


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 412)

οὐ γὰρ ἂν οἷός τʼ ἦν πάντῃ περιπτύσσεσθαι οὐδὲ διὰ πάσης ψυχῆς καὶ εἰσιὼν τὸ πρῶτον λανθάνειν καὶ ἐξιών, εἰ σκληρὸς ἦν.

ou gar an oios-2 te eimi pante periptusso oude dia pas psyche kai eiseimi o proteros lanthano kai exeimi ei skleros-2 eimi


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 413)

συμμέτρου δὲ καὶ ὑγρᾶς ἰδέας μέγα τεκμήριον ἡ εὐσχημοσύνη, ὃ δὴ διαφερόντως ἐκ πάντων ὁμολογουμένως Ἔρως ἔχει:

summetros de kai ugros idea megas tekmerion o euschemosune os de-2 diapherontos ek pas omologoumenos eros-3 echo


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 414)

ἀσχημοσύνῃ γὰρ καὶ Ἔρωτι πρὸς ἀλλήλους ἀεὶ πόλεμος.

aschemosune gar kai eros-3 pros allelon aei polemos


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 415)

χρόας δὲ κάλλος ἡ κατʼ ἄνθη δίαιτα τοῦ θεοῦ σημαίνει:

chroia de kallos o kata anthe diaita o theos semaino


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 416)

ἀνανθεῖ γὰρ καὶ ἀπηνθηκότι καὶ σώματι καὶ ψυχῇ καὶ ἄλλῳ ὁτῳοῦν οὐκ ἐνίζει Ἔρως, οὗ δʼ ἂν εὐανθής τε καὶ εὐώδης τόπος ᾖ, ἐνταῦθα δὲ καὶ ἵζει καὶ μένει.

ananthes gar kai apantheo kai soma kai psyche kai allos ostis ou enizo eros-3 e de an euanthes te kai euodes topos eimi entautha de kai izo kai meno


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 417)

περὶ μὲν οὖν κάλλους τοῦ θεοῦ καὶ ταῦτα ἱκανὰ καὶ ἔτι πολλὰ λείπεται, περὶ δὲ ἀρετῆς Ἔρωτος μετὰ ταῦτα λεκτέον, τὸ μὲν μέγιστον ὅτι Ἔρως οὔτʼ ἀδικεῖ οὔτʼ ἀδικεῖται οὔτε ὑπὸ θεοῦ οὔτε θεόν, οὔτε ὑπʼ ἀνθρώπου οὔτε ἄνθρωπον.

peri men oun kallos o theos kai outos ikanos kai eti polus leipo peri de arete eros-3 meta outos lekteos o men megas ostis eros-3 oute adikeo oute adikeo oute upo theos oute theos oute upo anthropos oute anthropos


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 418)

οὔτε γὰρ αὐτὸς βίᾳ πάσχει, εἴ τι πάσχει— βία γὰρ Ἔρωτος οὐχ ἅπτεται:

oute gar autos bia pascho ei tis pascho bia gar eros-3 ou apto


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 419)

οὔτε ποιῶν ποιεῖ— πᾶς γὰρ ἑκὼν Ἔρωτι πᾶν ὑπηρετεῖ, ἃ δʼ ἂν ἑκὼν ἑκόντι ὁμολογήσῃ, φασὶν οἱ πόλεως βασιλῆς νόμοι δίκαια εἶναι.

oute poieo poieo pas gar ekon eros-3 pas upereteo os de an ekon ekon omologeo phemi o polis basileus nomos-2 dikaios eimi


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 420)

πρὸς δὲ τῇ δικαιοσύνῃ σωφροσύνης πλείστης μετέχει.

pros de o dikaiosune sophrosune pleistos metecho


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 421)

εἶναι γὰρ ὁμολογεῖται σωφροσύνη τὸ κρατεῖν ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμιῶν, Ἔρωτος δὲ μηδεμίαν ἡδονὴν κρείττω εἶναι:

eimi gar omologeo sophrosune o krateo edona kai epithumia eros-3 de medeis edona kreisson eimi


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 422)

εἰ δὲ ἥττους, κρατοῖντʼ ἂν ὑπὸ Ἔρωτος, ὁ δὲ κρατοῖ, κρατῶν δὲ ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμιῶν ὁ Ἔρως διαφερόντως ἂν σωφρονοῖ.

ei de esson krateo an upo eros-3 o de krateo kras de edona kai epithumia o eros-3 diapherontos an sophroneo


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 423)

καὶ μὴν εἴς γε ἀνδρείαν Ἔρωτι οὐδʼ Ἄρης ἀνθίσταται.

kai men-2 eis ge andreia eros-3 oude ares anthistemi


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 424)

οὐ γὰρ ἔχει ἔρωτα Ἄρης, ἀλλʼ Ἔρως Ἄρη— Ἀφροδίτης, ὡς λόγος— κρείττων δὲ ὁ ἔχων τοῦ ἐχομένου:

ou gar echo eros-3 ares alla eros-3 ares aphrodite os-2 logos kreisson de o echo o echo


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 425)

τοῦ δʼ ἀνδρειοτάτου τῶν ἄλλων κρατῶν πάντων ἂν ἀνδρειότατος εἴη.

o de andreios o allos kras pas an andreios aio


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 426)

περὶ μὲν οὖν δικαιοσύνης καὶ σωφροσύνης καὶ ἀνδρείας τοῦ θεοῦ εἴρηται, περὶ δὲ σοφίας λείπεται:

peri men oun dikaiosune kai sophrosune kai andreia o theos eromai peri de sophia leipo


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 427)

ὅσον οὖν δυνατόν, πειρατέον μὴ ἐλλείπειν.


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 428)

καὶ πρῶτον μέν, ἵνʼ αὖ καὶ ἐγὼ τὴν ἡμετέραν τέχνην τιμήσω ὥσπερ Ἐρυξίμαχος τὴν αὑτοῦ, ποιητὴς ὁ θεὸς σοφὸς οὕτως ὥστε καὶ ἄλλον ποιῆσαι:

kai proteros men ina au kai ego o emeteros techne timao osper-2 eruximachos o eautou poietes o theos sophos outos-2 oste-2 kai allos poieo


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 429)

πᾶς γοῦν ποιητὴς γίγνεται, κἂν ἄμουσος ᾖ τὸ πρίν, οὗ ἂν Ἔρως ἅψηται.

pas goun poietes gignomai kan-2 amousos eimi o prin e an eros-3 apto


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 430)

ᾧ δὴ πρέπει ἡμᾶς μαρτυρίῳ χρῆσθαι, ὅτι ποιητὴς ὁ Ἔρως ἀγαθὸς ἐν κεφαλαίῳ πᾶσαν ποίησιν τὴν κατὰ μουσικήν:

os de-2 prepo ego marturion chraomai ostis poietes o eros-3 agathos en kephalaios pas poiesis o kata mousike


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 431)

ἃ γάρ τις ἢ μὴ ἔχει ἢ μὴ οἶδεν, οὔτʼ ἂν ἑτέρῳ δοίη οὔτʼ ἂν ἄλλον διδάξειεν.

os gar tis ee me echo ee me oida oute an eteros didomi oute an allos didasko


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 432)

οἱ πόλεως βασιλῆς νόμοι οὐδʼ Ἄρης ἀνθίσταται.

e polis basileus nomos-2 oude ares anthistemi


Plato, Symposium 196 (DIORISIS sentence 433)

κἂν ἄμουσος ᾖ τὸ πρίν, καὶ μὲν δὴ τήν γε τῶν ζῴων ποίησιν πάντων τίς ἐναντιώσεται μὴ οὐχὶ Ἔρωτος εἶναι σοφίαν, ᾗ γίγνεταί τε καὶ φύεται πάντα τὰ ζῷα;

kan-2 amousos eimi o prin kai men de-2 o ge o zoion-2 poiesis pas tis-2 enantioomai me ou eros-3 eimi sophia os gignomai te kai phuo pas o zoion-2


Plato, Symposium 197 (DIORISIS sentence 434)

ἀλλὰ τὴν τῶν τεχνῶν δημιουργίαν οὐκ ἴσμεν, ὅτι οὗ μὲν ἂν ὁ θεὸς οὗτος διδάσκαλος γένηται, ἐλλόγιμος καὶ φανὸς ἀπέβη, οὗ δʼ ἂν Ἔρως μὴ ἐφάψηται, σκοτεινός;

alla o o techne demiourgia ou oida ostis e men an o theos outos didaskalos gignomai ellogimos kai phanos1 apobaino e de an eros-3 me ephapto skoteinos


Plato, Symposium 197 (DIORISIS sentence 435)

τοξικήν γε μὴν καὶ ἰατρικὴν καὶ μαντικὴν Ἀπόλλων ἀνηῦρεν ἐπιθυμίας καὶ ἔρωτος ἡγεμονεύσαντος, ὥστε καὶ οὗτος Ἔρωτος ἂν εἴη μαθητής, καὶ Μοῦσαι μουσικῆς καὶ Ἥφαιστος χαλκείας καὶ Ἀθηνᾶ ἱστουργίας καὶ Ζεὺς κυβερνᾶν θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων ὅθεν δὴ καὶ κατεσκευάσθη τῶν θεῶν τὰ πράγματα Ἔρωτος ἐγγενομένου, δῆλον ὅτι κάλλους— αἴσχει γὰρ οὐκ ἔπι ἔρως— πρὸ τοῦ δέ, ὥσπερ ἐν ἀρχῇ εἶπον, πολλὰ καὶ δεινὰ θεοῖς ἐγίγνετο, ὡς λέγεται, διὰ τὴν τῆς ἀνάγκης βασιλείαν:

toxikos ge men-2 kai iatrikos kai mantikos apollon aneurisko epithumia kai eros-3 egemoneuo oste-2 kai outos eros-3 an aio mathetes kai mousa mousike kai ephaistos chalkeios kai athene istourpsia kai zeus kubernao thea te kai anthropos othen de-2 kai kataskeuazo o thea o pragma eros-3 eggignomai delos-3 ostis kallos aischos gar ou epi eros-2 pro o de osper-2 en arche eipon polus kai deinos theos gignomai os-2 lego dia o o anagke basileia2


Plato, Symposium 197 (DIORISIS sentence 436)

ἐπειδὴ δʼ ὁ θεὸς οὗτος ἔφυ, ἐκ τοῦ ἐρᾶν τῶν καλῶν πάντʼ ἀγαθὰ γέγονεν καὶ θεοῖς καὶ ἀνθρώποις.

epei de o theos outos phuo ek o erao1 o kale pas agathos gignomai kai theos kai anthropos


Plato, Symposium 197 (DIORISIS sentence 437)

οὕτως ἐμοὶ δοκεῖ, ὦ Φαῖδρε, Ἔρως πρῶτος αὐτὸς ὢν κάλλιστος καὶ ἄριστος μετὰ τοῦτο τοῖς ἄλλοις ἄλλων τοιούτων αἴτιος εἶναι.

outos-2 ego dokeo o-2 phaidros-2 eros-3 proteros autos eimi kalos kai aristos meta outos o allos allos toioutos aitios eimi


Plato, Symposium 197 (DIORISIS sentence 438)

ἐπέρχεται δέ μοί τι καὶ ἔμμετρον εἰπεῖν, ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ ποιῶν εἰρήνην μὲν ἐν ἀνθρώποις, πελάγει δὲ γαλήνην νηνεμίαν, ἀνέμων κοίτην ὕπνον τʼ ἐνὶ κήδει.

eperchomai de ego tis kai emmetros eipon ostis outos eimi o poieo eirene men en anthropos pelagos-2 de galene nenemia anemos koite upnon te en kedos


Plato, Symposium 197 (DIORISIS sentence 439)

οὗτος δὲ ἡμᾶς ἀλλοτριότητος μὲν κενοῖ, οἰκειότητος δὲ πληροῖ, τὰς τοιάσδε συνόδους μετʼ ἀλλήλων πάσας τιθεὶς συνιέναι, ἐν ἑορταῖς, ἐν χοροῖς, ἐν θυσίαισι γιγνόμενος ἡγεμών:

outos de ego allotriotes men kenoo oikeiotes de pleroo o toiosde sunodos1 meta allelon pas tithemi suneimi en eorte en choros-2 en thusia gignomai egemon


Plato, Symposium 197 (DIORISIS sentence 440)

πρᾳότητα μὲν πορίζων, ἀγριότητα δʼ ἐξορίζων:


Plato, Symposium 197 (DIORISIS sentence 441)

φιλόδωρος εὐμενείας, ἄδωρος δυσμενείας:


Plato, Symposium 197 (DIORISIS sentence 442)

ἵλεως ἀγαθός:


Plato, Symposium 197 (DIORISIS sentence 443)

θεατὸς σοφοῖς, ἀγαστὸς θεοῖς:


Plato, Symposium 197 (DIORISIS sentence 444)

ζηλωτὸς ἀμοίροις, κτητὸς εὐμοίροις:


Plato, Symposium 197 (DIORISIS sentence 445)

τρυφῆς, ἁβρότητος, χλιδῆς, χαρίτων, ἱμέρου, πόθου πατήρ:

truphe abrotes chlide charis imeros pothos pater


Plato, Symposium 197 (DIORISIS sentence 446)

ἐπιμελὴς ἀγαθῶν, ἀμελὴς κακῶν:


Plato, Symposium 197 (DIORISIS sentence 447)

ἐν πόνῳ, ἐν φόβῳ, ἐν πόθῳ, ἐν λόγῳ κυβερνήτης, ἐπιβάτης, παραστάτης τε καὶ σωτὴρ ἄριστος, συμπάντων τε θεῶν καὶ ἀνθρώπων κόσμος, ἡγεμὼν κάλλιστος καὶ ἄριστος, ᾧ χρὴ ἕπεσθαι πάντα ἄνδρα ἐφυμνοῦντα καλῶς, ᾠδῆς μετέχοντα ἣν ᾁδει θέλγων πάντων θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων νόημα.

en ponos en phobos en pothos en logos kubernetes epibates-2 parastates te kai soter aristos sumpas te thea kai anthropos kosmos egemon kalos kai aristos os chre epomai pas aner ephumneo kalos aoidos metecho os thelgo pas thea te kai anthropos noema


Plato, Symposium 197 (DIORISIS sentence 448)

οὗτος, ἔφη, ὁ παρʼ ἐμοῦ λόγος, ὦ Φαῖδρε, τῷ θεῷ ἀνακείσθω, τὰ μὲν παιδιᾶς, τὰ δὲ σπουδῆς μετρίας, καθʼ ὅσον ἐγὼ δύναμαι, μετέχων.

outos phemi o para ego logos o-2 phaidros-2 o theos anakeimai o men paidie o de spoude metrios kata osos ego dunamai metecho


Plato, Symposium 197 (DIORISIS sentence 449)

Ζεὺς κυβερνᾶν θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων εἰρήνην μὲν ἐν ἀνθρώποις, πελάγει δὲ γαλήνην νηνεμίαν, ἀνέμων κοίτην ὕπνον τʼ ἐνὶ κήδει.

zeus kubernao thea te kai anthropos eirene men en anthropos pelagos-2 de galene nenemia anemos koite upnon te en kedos


Plato, Symposium 198 (DIORISIS sentence 450)

εἰπόντος δὲ τοῦ Ἀγάθωνος πάντας ἔφη ὁ Ἀριστόδημος ἀναθορυβῆσαι τοὺς παρόντας, ὡς πρεπόντως τοῦ νεανίσκου εἰρηκότος καὶ αὑτῷ καὶ τῷ θεῷ.

eipon de o agathon pas phemi o aristodemos anathorubeo o pareimi os-2 prepontos o neaniskos-2 ero kai eautou kai o theos


Plato, Symposium 198 (DIORISIS sentence 451)

τὸν οὖν Σωκράτη εἰπεῖν βλέψαντα εἰς τὸν Ἐρυξίμαχον, ἆρά σοι δοκῶ, φάναι, ὦ παῖ Ἀκουμενοῦ, ἀδεὲς πάλαι δέος δεδιέναι, ἀλλʼ οὐ μαντικῶς ἃ νυνδὴ ἔλεγον εἰπεῖν, ὅτι Ἀγάθων θαυμαστῶς ἐροῖ, ἐγὼ δʼ ἀπορήσοιμι;

o oun sokrateo eipon blepo eis o eruximachos ara-3 su dokazo phaino o-2 pais akoumenos adees palai deos deido alla ou mantikos os nundi lego eipon ostis agathon thaumastos ereo ego de aporeo1


Plato, Symposium 198 (DIORISIS sentence 452)

τὸ μὲν ἕτερον, φάναι τὸν Ἐρυξίμαχον, μαντικῶς μοι δοκεῖς εἰρηκέναι, ὅτι Ἀγάθων εὖ ἐρεῖ:

o men eteros phaino o eruximachos mantikos ego dokeo ero ostis agathon eu eraomai


Plato, Symposium 198 (DIORISIS sentence 453)

τὸ δὲ σὲ ἀπορήσειν, οὐκ οἶμαι.


Plato, Symposium 198 (DIORISIS sentence 454)

καὶ πῶς, ὦ μακάριε, εἰπεῖν τὸν Σωκράτη, οὐ μέλλω ἀπορεῖν καὶ ἐγὼ καὶ ἄλλος ὁστισοῦν, μέλλων λέξειν μετὰ καλὸν οὕτω καὶ παντοδαπὸν λόγον ῥηθέντα;

kai pos-2 o-2 makarios-2 eipon o sokrateo ou mello aphorao kai ego kai allos ostis mello lego meta kalos outos-2 kai pantodapos logos ero


Plato, Symposium 198 (DIORISIS sentence 455)

καὶ τὰ μὲν ἄλλα οὐχ ὁμοίως μὲν θαυμαστά:

kai o men allos ou omoios men thaumastes


Plato, Symposium 198 (DIORISIS sentence 456)

τὸ δὲ ἐπὶ τελευτῆς τοῦ κάλλους τῶν ὀνομάτων καὶ ῥημάτων τίς οὐκ ἂν ἐξεπλάγη ἀκούων;

o de epi teleute o kallos o onoma kai rema tis-2 ou an ekplesso akouo


Plato, Symposium 198 (DIORISIS sentence 457)

ἐπεὶ ἔγωγε ἐνθυμούμενος ὅτι αὐτὸς οὐχ οἷός τʼ ἔσομαι οὐδʼ ἐγγὺς τούτων οὐδὲν καλὸν εἰπεῖν, ὑπʼ αἰσχύνης ὀλίγου ἀποδρὰς ᾠχόμην, εἴ πῃ εἶχον.

epei ego enthumeomai ostis autos ou oios-2 te eimi oude eggus outos oudeis kalos eipon upo aischune oligos apodidrasko oichomai ei pe echo


Plato, Symposium 198 (DIORISIS sentence 458)

καὶ γάρ με Γοργίου ὁ λόγος ἀνεμίμνῃσκεν, ὥστε ἀτεχνῶς τὸ τοῦ Ὁμήρου ἐπεπόνθη:

kai gar ego gorgies o logos anamimnesko oste-2 atechnos o o omeros-2 pascho


Plato, Symposium 198 (DIORISIS sentence 459)

ἐφοβούμην μή μοι τελευτῶν ὁ Ἀγάθων Γοργίου κεφαλὴν δεινοῦ λέγειν ἐν τῷ λόγῳ ἐπὶ τὸν ἐμὸν λόγον πέμψας αὐτόν με λίθον τῇ ἀφωνίᾳ ποιήσειεν.

phobeo me ego teleutao o agathon gorgies kephale deinos lego en o logos epi o emos logos pempo autos ego lithos o aphonia poieo


Plato, Symposium 198 (DIORISIS sentence 460)

καὶ ἐνενόησα τότε ἄρα καταγέλαστος ὤν, ἡνίκα ὑμῖν ὡμολόγουν ἐν τῷ μέρει μεθʼ ὑμῶν ἐγκωμιάσεσθαι τὸν ἔρωτα καὶ ἔφην εἶναι δεινὸς τὰ ἐρωτικά, οὐδὲν εἰδὼς ἄρα τοῦ πράγματος, ὡς ἔδει ἐγκωμιάζειν ὁτιοῦν.

kai ennoeo tote ara katagelastos eimi enika su omologeo en o meros-2 meta su egkomiazo o eros-3 kai phemi eimi deinos o erotikos oudeis oida aros o pragma os-2 deo egkomiazo otioun


Plato, Symposium 198 (DIORISIS sentence 461)

ἐγὼ μὲν γὰρ ὑπʼ ἀβελτερίας ᾤμην δεῖν τἀληθῆ λέγειν περὶ ἑκάστου τοῦ ἐγκωμιαζομένου, καὶ τοῦτο μὲν ὑπάρχειν, ἐξ αὐτῶν δὲ τούτων τὰ κάλλιστα ἐκλεγομένους ὡς εὐπρεπέστατα τιθέναι:

ego men gar upo abelteria oiomai deo alethes lego peri ekastos o egkomiazo kai outos men uparcho ek autos de outos o kallista eklego os-2 euprepes tithemi


Plato, Symposium 198 (DIORISIS sentence 462)

καὶ πάνυ δὴ μέγα ἐφρόνουν ὡς εὖ ἐρῶν, ὡς εἰδὼς τὴν ἀλήθειαν τοῦ ἐπαινεῖν ὁτιοῦν.

kai panu de-2 megas phroneo os-2 eu erao1 os-2 oida o aletheia o epaineo otioun


Plato, Symposium 198 (DIORISIS sentence 463)

τὸ δὲ ἄρα, ὡς ἔοικεν, οὐ τοῦτο ἦν τὸ καλῶς ἐπαινεῖν ὁτιοῦν, ἀλλὰ τὸ ὡς μέγιστα ἀνατιθέναι τῷ πράγματι καὶ ὡς κάλλιστα, ἐάν τε ᾖ οὕτως ἔχοντα ἐάν τε μή:

o de ara os-2 eoika ou outos eimi o kalos epaineo otioun alla o os-2 megas anatithemi o pragma kai os-2 kallista ean te eimi outos-2 echo ean te me


Plato, Symposium 198 (DIORISIS sentence 464)

εἰ δὲ ψευδῆ, οὐδὲν ἄρʼ ἦν πρᾶγμα.


Plato, Symposium 198 (DIORISIS sentence 465)

προυρρήθη γάρ, ὡς ἔοικεν, ὅπως ἕκαστος ἡμῶν τὸν ἔρωτα ἐγκωμιάζειν δόξει, οὐχ ὅπως ἐγκωμιάσεται.

proereo gar os-2 eoika opos ekastos ego o eros-3 egkomiazo dokeo ou opos egkomiazo


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 466)

διὰ ταῦτα δὴ οἶμαι πάντα λόγον κινοῦντες ἀνατίθετε τῷ Ἔρωτι, καί φατε αὐτὸν τοιοῦτόν τε εἶναι καὶ τοσούτων αἴτιον, ὅπως ἂν φαίνηται ὡς κάλλιστος καὶ ἄριστος, δῆλον ὅτι τοῖς μὴ γιγνώσκουσιν— οὐ γὰρ δήπου τοῖς γε εἰδόσιν— καὶ καλῶς γʼ ἔχει καὶ σεμνῶς ὁ ἔπαινος.

dia outos de-2 oiomai pas logos kineo anatithemi o eros-3 kai phemi autos toioutos te eimi kai tosoutos aitios opos an phaino os-2 kalos kai aristos delos-3 ostis o me gignosko ou gar depou o ge oida kai kalos ge echo kai semnos o epainos1


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 467)

ἀλλὰ γὰρ ἐγὼ οὐκ ᾔδη ἄρα τὸν τρόπον τοῦ ἐπαίνου, οὐ δʼ εἰδὼς ὑμῖν ὡμολόγησα καὶ αὐτὸς ἐν τῷ μέρει ἐπαινέσεσθαι.

alla gar ego ou oida aros o tropos-2 o epainos1 ou de oida su omologeo kai autos en o meros-2 epaineo


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 468)

ἡ γλῶσσα οὖν ὑπέσχετο, ἡ δὲ φρὴν οὔ:


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 469)

χαιρέτω δή.


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 470)

οὐ γὰρ ἔτι ἐγκωμιάζω τοῦτον τὸν τρόπον— οὐ γὰρ ἂν δυναίμην— οὐ μέντοι ἀλλὰ τά γε ἀληθῆ, εἰ βούλεσθε, ἐθέλω εἰπεῖν κατʼ ἐμαυτόν, οὐ πρὸς τοὺς ὑμετέρους λόγους, ἵνα μὴ γέλωτα ὄφλω.

ou gar eti egkomiazo outos o tropos-2 ou gar an dunamai ou mentoi alla tis-2 ge alethes ei boulomai ethelo eipon kata emautou ou pros o umeteros logos ina me gelos ophliskano


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 471)

ὅρα οὖν, ὦ Φαῖδρε, εἴ τι καὶ τοιούτου λόγου δέῃ, περὶ Ἔρωτος τἀληθῆ λεγόμενα ἀκούειν, ὀνομάσει δὲ καὶ θέσει ῥημάτων τοιαύτῃ ὁποία δἄν τις τύχῃ ἐπελθοῦσα.

orao oun o-2 phaidros-2 ei tis kai toioutos logos deomai peri eros-3 alethes lego akouo onomazo de kai thesis rema toioutos opoios ana tis tuche eperchomai


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 472)

τὸν οὖν Φαῖδρον ἔφη καὶ τοὺς ἄλλους κελεύειν λέγειν, ὅπῃ αὐτὸς οἴοιτο δεῖν εἰπεῖν, ταύτῃ.

o oun phaidros-2 phemi kai o allos keleuo lego ope autos oiomai deo eipon outos


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 473)

ἔτι τοίνυν, φάναι, ὦ Φαῖδρε, πάρες μοι Ἀγάθωνα σμίκρʼ ἄττα ἐρέσθαι, ἵνα ἀνομολογησάμενος παρʼ αὐτοῦ οὕτως ἤδη λέγω.

eti toinun phaino o-2 phaidros-2 pariemi ego agathon mikros atta eromai ina anomologeomai para autos outos-2 ede-2 lego


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 474)

ἀλλὰ παρίημι, φάναι τὸν Φαῖδρον, ἀλλʼ ἐρώτα.

alla pariemi phaino o phaidros-2 alla erotao


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 475)

μετὰ ταῦτα δὴ τὸν Σωκράτη ἔφη ἐνθένδε ποθὲν ἄρξασθαι.

meta outos de-2 o sokrateo phemi enthende pino archo


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 476)

καὶ μήν, ὦ φίλε Ἀγάθων, καλῶς μοι ἔδοξας καθηγήσασθαι τοῦ λόγου, λέγων ὅτι πρῶτον μὲν δέοι αὐτὸν ἐπιδεῖξαι ὁποῖός τίς ἐστιν ὁ Ἔρως, ὕστερον δὲ τὰ ἔργα αὐτοῦ.

kai men-2 o-2 philos agathon kalos ego dokeo kathegeomai o logos lego ostis proteros men deo autos epideiknumi-2 opoios tis-2 eimi o eros-3 usteros de o ergon autos


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 477)

ταύτην τὴν ἀρχὴν πάνυ ἄγαμαι.


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 478)

ἴθι οὖν μοι περὶ Ἔρωτος, ἐπειδὴ καὶ τἆλλα καλῶς καὶ μεγαλοπρεπῶς διῆλθες οἷός ἐστι, καὶ τόδε εἰπέ:

eimi-2 oun ego peri eros-3 epei kai allos kalos kai megaloprepes dierchomai oios-2 eimi kai ode eipon


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 479)

πότερόν ἐστι τοιοῦτος οἷος εἶναί τινος ὁ Ἔρως ἔρως, ἢ οὐδενός;

poteros eimi toioutos oios-2 eimi tis o eros-3 eros-2 ee oudeis


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 480)

ἐρωτῶ δʼ οὐκ εἰ μητρός τινος ἢ πατρός ἐστιν— γελοῖον γὰρ ἂν εἴη τὸ ἐρώτημα εἰ Ἔρως ἐστὶν ἔρως μητρὸς ἢ πατρός— ἀλλʼ ὥσπερ ἂν εἰ αὐτὸ τοῦτο πατέρα ἠρώτων, ἆρα ὁ πατήρ ἐστι πατήρ τινος ἢ οὔ;

erotao de ou ei meter tis ee pater eimi geloios gar an aio o erotema ei eros-3 eimi eros-2 meter ee pater alla osper-2 an ei autos outos pater erotao ara-3 o pater eimi pater tis ee ou


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 481)

εἶπες ἂν δήπου μοι, εἰ ἐβούλου καλῶς ἀποκρίνασθαι, ὅτι ἔστιν ὑέος γε ἢ θυγατρὸς ὁ πατὴρ πατήρ:

eipon an depou ego ei boulomai kalos apokrino ostis eimi uios ge ee thugater o pater pater


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 482)

ἢ οὔ;


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 483)

πάνυ γε, φάναι τὸν Ἀγάθωνα.


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 484)

οὐκοῦν καὶ ἡ μήτηρ ὡσαύτως;


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 485)

Ὁμολογεῖσθαι καὶ τοῦτο.


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 486)

ἔτι τοίνυν, εἰπεῖν τὸν Σωκράτη, ἀπόκριναι ὀλίγῳ πλείω, ἵνα μᾶλλον καταμάθῃς ὃ βούλομαι.

eti toinun eipon o sokrateo apokrino oligos pleos ina mallon katamanthano os boulomai


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 487)

εἰ γὰρ ἐροίμην, τί δέ;


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 488)

ἀδελφός, αὐτὸ τοῦθʼ ὅπερ ἔστιν, ἔστι τινὸς ἀδελφὸς ἢ οὔ;

adelphos autos outos osper eimi eimi tis adelphos ee ou


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 489)

φάναι εἶναι.


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 490)

οὐκοῦν ἀδελφοῦ ἢ ἀδελφῆς;


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 491)

Ὁμολογεῖν.


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 492)

πειρῶ δή, φάναι, καὶ τὸν ἔρωτα εἰπεῖν.


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 493)

ὁ Ἔρως ἔρως ἐστὶν οὐδενὸς ἢ τινός;


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 494)

πάνυ μὲν οὖν ἔστιν.


Plato, Symposium 199 (DIORISIS sentence 495)

ἡ γλῶσσα ἡ δὲ φρὴν τοῦτο μὲν τοίνυν, εἰπεῖν τὸν Σωκράτη, φύλαξον παρὰ σαυτῷ μεμνημένος ὅτου:

o glossa o de phren outos men toinun eipon o sokrateo phulasso para sautou mimnesko ostis


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 496)

τοσόνδε δὲ εἰπέ, πότερον ὁ Ἔρως ἐκείνου οὗ ἔστιν ἔρως, ἐπιθυμεῖ αὐτοῦ ἢ οὔ;

tososde de eipon poteros o eros-3 ekeinos e eimi eros-2 epithumeo autos ee ou


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 497)

πάνυ γε, φάναι.


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 498)

πότερον ἔχων αὐτὸ οὗ ἐπιθυμεῖ τε καὶ ἐρᾷ, εἶτα ἐπιθυμεῖ τε καὶ ἐρᾷ, ἢ οὐκ ἔχων;

poteros echo autos e epithumeo te kai eraomai eita epithumeo te kai eraomai ee ou echo


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 499)

οὐκ ἔχων, ὡς τὸ εἰκός γε, φάναι.


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 500)

σκόπει δή, εἰπεῖν τὸν Σωκράτη, ἀντὶ τοῦ εἰκότος εἰ ἀνάγκη οὕτως, τὸ ἐπιθυμοῦν ἐπιθυμεῖν οὗ ἐνδεές ἐστιν, ἢ μὴ ἐπιθυμεῖν, ἐὰν μὴ ἐνδεὲς ᾖ;

skopao de-2 eipon o sokrateo anti o eoika ei anagke outos-2 o epithumeo epithumeo e endees eimi ee me epithumeo ean me endees eimi


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 501)

ἐμοὶ μὲν γὰρ θαυμαστῶς δοκεῖ, ὦ Ἀγάθων, ὡς ἀνάγκη εἶναι:

ego men gar thaumastos dokeo o-2 agathon os-2 anagke eimi


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 502)

σοὶ δὲ πῶς;


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 503)

κἀμοί, φάναι, δοκεῖ.


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 504)

καλῶς λέγεις.


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 505)

ἆρʼ οὖν βούλοιτʼ ἄν τις μέγας ὢν μέγας εἶναι, ἢ ἰσχυρὸς ὢν ἰσχυρός;

ara-3 oun boulomai an tis megas eimi megas eimi ee ischuros eimi ischuros


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 506)

ἀδύνατον ἐκ τῶν ὡμολογημένων.


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 507)

οὐ γάρ που ἐνδεὴς ἂν εἴη τούτων ὅ γε ὤν.

ou gar pou endees an aio outos os ge eimi


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 508)

ἀληθῆ λέγεις.


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 509)

εἰ γὰρ καὶ ἰσχυρὸς ὢν βούλοιτο ἰσχυρὸς εἶναι, φάναι τὸν Σωκράτη, καὶ ταχὺς ὢν ταχύς, καὶ ὑγιὴς ὢν ὑγιής— ἴσως γὰρ ἄν τις ταῦτα οἰηθείη καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα τοὺς ὄντας τε τοιούτους καὶ ἔχοντας ταῦτα τούτων ἅπερ ἔχουσι καὶ ἐπιθυμεῖν, ἵνʼ οὖν μὴ ἐξαπατηθῶμεν, τούτου ἕνεκα λέγω— τούτοις γάρ, ὦ Ἀγάθων, εἰ ἐννοεῖς, ἔχειν μὲν ἕκαστα τούτων ἐν τῷ παρόντι ἀνάγκη ἃ ἔχουσιν, ἐάντε βούλωνται ἐάντε μή, καὶ τούτου γε δήπου τίς ἂν ἐπιθυμήσειεν;

ei gar kai ischuros eimi boulomai ischuros eimi phaino o sokrateo kai tachus eimi tachus kai ugies eimi ugies isos-3 gar an tis outos oiomai kai pas o toioutos o eimi te toioutos kai echo outos outos os echo kai epithumeo ina oun me exapatao outos eneka lego outos gar o-2 agathon ei ennoeo echo men ekastos outos en o pareimi anagke os echo ean boulomai ean me kai outos ge depou tis-2 an epithumeo


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 510)

ἀλλʼ ὅταν τις λέγῃ ὅτι ἐγὼ ὑγιαίνων βούλομαι καὶ ὑγιαίνειν, καὶ πλουτῶν βούλομαι καὶ πλουτεῖν, καὶ ἐπιθυμῶ αὐτῶν τούτων ἃ ἔχω, εἴποιμεν ἂν αὐτῷ ὅτι σύ, ὦ ἄνθρωπε, πλοῦτον κεκτημένος καὶ ὑγίειαν καὶ ἰσχὺν βούλει καὶ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον ταῦτα κεκτῆσθαι, ἐπεὶ ἐν τῷ γε νῦν παρόντι, εἴτε βούλει εἴτε μή, ἔχεις:

alla otan tis lego ostis ego ugiaino boulomai kai ugiaino kai plouteo boulomai kai plouteo kai epithumeo autos outos os echo eipon an autos ostis su o-2 anthropos ploutos ktaomai kai ugieia kai ischus boulomai kai eis o epeita chronos outos ktaomai epei en o ge nun pareimi eite boulomai eite me echo


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 511)

σκόπει οὖν, ὅταν τοῦτο λέγῃς, ὅτι ἐπιθυμῶ τῶν παρόντων, εἰ ἄλλο τι λέγεις ἢ τόδε, ὅτι βούλομαι τὰ νῦν παρόντα καὶ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον παρεῖναι.

skopao oun otan outos lego ostis epithumeo o pareimi ei allos tis lego ee ode ostis boulomai o nun pareimi kai eis o epeita chronos pareimi


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 512)

ἄλλο τι ὁμολογοῖ ἄν;


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 513)

Συμφάναι ἔφη τὸν Ἀγάθωνα.


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 514)

εἰπεῖν δὴ τὸν Σωκράτη, οὐκοῦν τοῦτό γʼ ἐστὶν ἐκείνου ἐρᾶν, ὃ οὔπω ἕτοιμον αὐτῷ ἐστιν οὐδὲ ἔχει, τὸ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον ταῦτα εἶναι αὐτῷ σῳζόμενα καὶ παρόντα;

eipon de-2 o sokrateo oukoun-2 outos ge eimi ekeinos erao1 os oupo etoimos autos eimi oude echo o eis o epeita chronos outos eimi autos sozo kai pareimi


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 515)

πάνυ γε, φάναι.


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 516)

καὶ οὗτος ἄρα καὶ ἄλλος πᾶς ὁ ἐπιθυμῶν τοῦ μὴ ἑτοίμου ἐπιθυμεῖ καὶ τοῦ μὴ παρόντος, καὶ ὃ μὴ ἔχει καὶ ὃ μὴ ἔστιν αὐτὸς καὶ οὗ ἐνδεής ἐστι, τοιαῦτʼ ἄττα ἐστὶν ὧν ἡ ἐπιθυμία τε καὶ ὁ ἔρως ἐστίν;

kai outos aros kai allos pas o epithumeo o me etoimos epithumeo kai o me pareimi kai os me echo kai os me eimi autos kai e endees eimi toioutos atta eimi os o epithumia te kai o eros-2 eimi


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 517)

πάνυ γʼ, εἰπεῖν.


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 518)

ἴθι δή, φάναι τὸν Σωκράτη, ἀνομολογησώμεθα τὰ εἰρημένα.

eimi-2 de-2 phaino o sokrateo anomologeomai o ero


Plato, Symposium 200 (DIORISIS sentence 519)

ἄλλο τι ἔστιν ὁ Ἔρως πρῶτον μὲν τινῶν, ἔπειτα τούτων ὧν ἂν ἔνδεια παρῇ αὐτῷ;

allos tis eimi o eros-3 proteros men tis epeita outos os an endeia pareimi autos


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 520)

ναί, φάναι.


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 521)

ἐπὶ δὴ τούτοις ἀναμνήσθητι τίνων ἔφησθα ἐν τῷ λόγῳ εἶναι τὸν ἔρωτα:

epi de-2 outos anamimnesko tis-2 phemi en o logos eimi o eros-3


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 522)

εἰ δὲ βούλει, ἐγώ σε ἀναμνήσω.


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 523)

οἶμαι γάρ σε οὑτωσί πως εἰπεῖν, ὅτι τοῖς θεοῖς κατεσκευάσθη τὰ πράγματα διʼ ἔρωτα καλῶν:

oiomai gar su outosi pos eipon ostis o theos kataskeuazo o pragma dia eros-3 kale


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 524)

αἰσχρῶν γὰρ οὐκ εἴη ἔρως.


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 525)

οὐχ οὑτωσί πως ἔλεγες;


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 526)

εἶπον γάρ, φάναι τὸν Ἀγάθωνα.


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 527)

καὶ ἐπιεικῶς γε λέγεις, ὦ ἑταῖρε, φάναι τὸν Σωκράτη:

kai epieikes ge lego o-2 etairos phaino o sokrateo


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 528)

καὶ εἰ τοῦτο οὕτως ἔχει, ἄλλο τι ὁ Ἔρως κάλλους ἂν εἴη ἔρως, αἴσχους δὲ οὔ;

kai ei outos outos-2 echo allos tis o eros-3 kallos an aio eros-2 aischos de ou


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 529)

ὡμολόγει.


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 530)

οὐκοῦν ὡμολόγηται, οὗ ἐνδεής ἐστι καὶ μὴ ἔχει, τούτου ἐρᾶν;

oukoun-2 omologeo e endees eimi kai me echo outos erao1


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 531)

ναί, εἰπεῖν.


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 532)

ἐνδεὴς ἄρʼ ἐστὶ καὶ οὐκ ἔχει ὁ Ἔρως κάλλος.

endees ara eimi kai ou echo o eros-3 kallos


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 533)

ἀνάγκη, φάναι.


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 534)

τί δέ;


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 535)

τὸ ἐνδεὲς κάλλους καὶ μηδαμῇ κεκτημένον κάλλος ἆρα λέγεις σὺ καλὸν εἶναι;

o endees kallos kai medame ktaomai kallos ara-3 lego su kalos eimi


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 536)

οὐ δῆτα.


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 537)

ἔτι οὖν ὁμολογεῖς ἔρωτα καλὸν εἶναι, εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει;

eti oun omologeo eros-3 kalos eimi ei outos outos-2 echo


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 538)

καὶ τὸν Ἀγάθωνα εἰπεῖν κινδυνεύω, ὦ Σώκρατες, οὐδὲν εἰδέναι ὧν τότε εἶπον.

kai o agathon eipon kinduneuo o-2 sokrates-2 oudeis oida os tote eipon


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 539)

καὶ μὴν καλῶς γε εἶπες, φάναι, ὦ Ἀγάθων.

kai men-2 kalos ge eipon phaino o-2 agathon


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 540)

ἀλλὰ σμικρὸν ἔτι εἰπέ:


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 541)

τἀγαθὰ οὐ καὶ καλὰ δοκεῖ σοι εἶναι;


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 542)

ἔμοιγε.


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 543)

εἰ ἄρα ὁ Ἔρως τῶν καλῶν ἐνδεής ἐστι, τὰ δὲ ἀγαθὰ καλά, κἂν τῶν ἀγαθῶν ἐνδεὴς εἴη.

ei aros o eros-3 o kale endees eimi o de agathos kalos kan-2 o agathos endees aio


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 544)

ἐγώ, φάναι, ὦ Σώκρατες, σοὶ οὐκ ἂν δυναίμην ἀντιλέγειν, ἀλλʼ οὕτως ἐχέτω ὡς σὺ λέγεις.

ego phaino o-2 sokrates-2 su ou an dunamai antilego alla outos-2 echo os-2 su lego


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 545)

οὐ μὲν οὖν τῇ ἀληθείᾳ, φάναι, ὦ φιλούμενε Ἀγάθων, δύνασαι ἀντιλέγειν, ἐπεὶ Σωκράτει γε οὐδὲν χαλεπόν.

ou men oun o aletheia phaino o-2 phileo agathon dunamai antilego epei sokrateo ge oudeis chalepos


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 546)

καὶ σὲ μέν γε ἤδη ἐάσω:


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 547)

τὸν δὲ λόγον τὸν περὶ τοῦ Ἔρωτος, ὅν ποτʼ ἤκουσα γυναικὸς Μαντινικῆς Διοτίμας, ἣ ταῦτά τε σοφὴ ἦν καὶ ἄλλα πολλά— καὶ Ἀθηναίοις ποτὲ θυσαμένοις πρὸ τοῦ λοιμοῦ δέκα ἔτη ἀναβολὴν ἐποίησε τῆς νόσου, ἣ δὴ καὶ ἐμὲ τὰ ἐρωτικὰ ἐδίδαξεν— ὃν οὖν ἐκείνη ἔλεγε λόγον, πειράσομαι ὑμῖν διελθεῖν ἐκ τῶν ὡμολογημένων ἐμοὶ καὶ Ἀγάθωνι, αὐτὸς ἐπʼ ἐμαυτοῦ, ὅπως ἂν δύνωμαι.

o de logos o peri o eros-3 os pote akouo gune diotima os outos te sophos eimi kai allos polus kai athenaia potos thuo pro o loimos deka etes anabole poieo o nosos os de-2 kai ego o erotikos didasko os oun ekeinos lego logos peirao su dierchomai ek o omologeo ego kai agathon autos epi emautou opos an dunamai


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 548)

δεῖ δή, ὦ Ἀγάθων, ὥσπερ σὺ διηγήσω, διελθεῖν αὐτὸν πρῶτον, τίς ἐστιν ὁ Ἔρως καὶ ποῖός τις, ἔπειτα τὰ ἔργα αὐτοῦ.

deomai de-2 o-2 agathon osper-2 su diegeomai dierchomai autos proteros tis-2 eimi o eros-3 kai poios tis epeita o ergon autos


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 549)

δοκεῖ οὖν μοι ῥᾷστον εἶναι οὕτω διελθεῖν, ὥς ποτέ με ἡ ξένη ἀνακρίνουσα διῄει.

dokeo oun ego radios eimi outos-2 dierchomai os pote ego o xenos anakrino dieimi


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 550)

σχεδὸν γάρ τι καὶ ἐγὼ πρὸς αὐτὴν ἕτερα τοιαῦτα ἔλεγον οἷάπερ νῦν πρὸς ἐμὲ Ἀγάθων, ὡς εἴη ὁ Ἔρως μέγας θεός, εἴη δὲ τῶν καλῶν:

schedon gar tis kai ego pros autos eteros toioutos lego oios-2 nun pros ego agathon os-2 aio o eros-3 megas theos aio de o kale


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 551)

ἤλεγχε δή με τούτοις τοῖς λόγοις οἷσπερ ἐγὼ τοῦτον, ὡς οὔτε καλὸς εἴη κατὰ τὸν ἐμὸν λόγον οὔτε ἀγαθός.

elegcho de-2 ego outos o logos os ego outos os-2 oute kalos aio kata o emos logos oute agathos


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 552)

καὶ ἐγώ, πῶς λέγεις, ἔφην, ὦ Διοτίμα;


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 553)

αἰσχρὸς ἄρα ὁ Ἔρως ἐστὶ καὶ κακός;


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 554)

καὶ ἥ, οὐκ εὐφημήσεις;


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 555)

ἔφη:


Plato, Symposium 201 (DIORISIS sentence 556)

ἢ οἴει, ὅτι ἂν μὴ καλὸν ᾖ, ἀναγκαῖον αὐτὸ εἶναι αἰσχρόν;

ee oiomai ostis an me kalos eimi anagkaios autos eimi aischros


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 557)

μάλιστά γε.


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 558)

ἦ καὶ ἂν μὴ σοφόν, ἀμαθές;


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 559)

ἢ οὐκ ᾔσθησαι ὅτι ἔστιν τι μεταξὺ σοφίας καὶ ἀμαθίας;

ee ou aisthanomai ostis eimi tis metaxu sophia kai amathia


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 560)

τί τοῦτο;


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 561)

τὸ ὀρθὰ δοξάζειν καὶ ἄνευ τοῦ ἔχειν λόγον δοῦναι οὐκ οἶσθʼ, ἔφη, ὅτι οὔτε ἐπίστασθαί ἐστιν— ἄλογον γὰρ πρᾶγμα πῶς ἂν εἴη ἐπιστήμη;

o orthos doxazo kai aneu o echo logos didomi ou oida phemi ostis oute ephistemi eimi alogos gar pragma pos-2 an aio episteme


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 562)

— οὔτε ἀμαθία— τὸ γὰρ τοῦ ὄντος τυγχάνον πῶς ἂν εἴη ἀμαθία;

oute amathia o gar o eimi tugchano pos-2 an aio amathia


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 563)

— ἔστι δὲ δήπου τοιοῦτον ἡ ὀρθὴ δόξα, μεταξὺ φρονήσεως καὶ ἀμαθίας.

eimi de depou toioutos o orthos doxa metaxu phronesis kai amathia


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 564)

ἀληθῆ, ἦν δʼ ἐγώ, λέγεις.


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 565)

μὴ τοίνυν ἀνάγκαζε ὃ μὴ καλόν ἐστιν αἰσχρὸν εἶναι, μηδὲ ὃ μὴ ἀγαθόν, κακόν.

me toinun anagkazo os me kalos eimi aischros eimi mede os me agathos kakos


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 566)

οὕτω δὲ καὶ τὸν ἔρωτα ἐπειδὴ αὐτὸς ὁμολογεῖς μὴ εἶναι ἀγαθὸν μηδὲ καλόν, μηδέν τι μᾶλλον οἴου δεῖν αὐτὸν αἰσχρὸν καὶ κακὸν εἶναι, ἀλλά τι μεταξύ, ἔφη, τούτοιν.

outos-2 de kai o eros-3 epei autos omologeo me eimi agathos mede kalos medeis tis mallon oios deo autos aischros kai kakos eimi alla tis metaxu phemi outos


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 567)

καὶ μήν, ἦν δʼ ἐγώ, ὁμολογεῖταί γε παρὰ πάντων μέγας θεὸς εἶναι.

kai men-2 eimi de ego omologeo ge para pas megas theos eimi


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 568)

τῶν μὴ εἰδότων, ἔφη, πάντων λέγεις, ἢ καὶ τῶν εἰδότων;


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 569)

συμπάντων μὲν οὖν.


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 570)

καὶ ἣ γελάσασα καὶ πῶς ἄν, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ὁμολογοῖτο μέγας θεὸς εἶναι παρὰ τούτων, οἵ φασιν αὐτὸν οὐδὲ θεὸν εἶναι;

kai os gelao kai pos-2 an phemi o-2 sokrates-2 omologeo megas theos eimi para outos e phemi autos oude theos eimi


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 571)

τίνες οὗτοι;


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 572)

ἦν δʼ ἐγώ.


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 573)

εἷς μέν, ἔφη, σύ, μία δʼ ἐγώ.


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 574)

κἀγὼ εἶπον, πῶς τοῦτο, ἔφην, λέγεις;


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 575)

καὶ ἥ, ῥᾳδίως, ἔφη.


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 576)

λέγε γάρ μοι, οὐ πάντας θεοὺς φῂς εὐδαίμονας εἶναι καὶ καλούς;

lego gar ego ou pas theos phemi eudaimon eimi kai kalos


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 577)

ἢ τολμήσαις ἄν τινα μὴ φάναι καλόν τε καὶ εὐδαίμονα θεῶν εἶναι;

ee tolmao an tis me phaino kalos te kai eudaimon thea eimi


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 578)

μὰ Δίʼ οὐκ ἔγωγʼ, ἔφην.


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 579)

εὐδαίμονας δὲ δὴ λέγεις οὐ τοὺς τἀγαθὰ καὶ τὰ καλὰ κεκτημένους;

eudaimon de de-2 lego ou o agathos kai o kalos ktaomai


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 580)

πάνυ γε.


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 581)

ἀλλὰ μὴν Ἔρωτά γε ὡμολόγηκας διʼ ἔνδειαν τῶν ἀγαθῶν καὶ καλῶν ἐπιθυμεῖν αὐτῶν τούτων ὧν ἐνδεής ἐστιν.

alla men-2 eros-3 ge omologeo dia endeia o agathos kai kale epithumeo autos outos os endees eimi


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 582)

ὡμολόγηκα γάρ.


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 583)

πῶς ἂν οὖν θεὸς εἴη ὅ γε τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἄμοιρος;

pos-2 an oun theos aio os ge o kale kai agathos amoiros


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 584)

οὐδαμῶς, ὥς γʼ ἔοικεν.


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 585)

ὁρᾷς οὖν, ἔφη, ὅτι καὶ σὺ ἔρωτα οὐ θεὸν νομίζεις;

orao oun phemi ostis kai su eros-3 ou theos nomizo


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 586)

τί οὖν ἄν, ἔφην, εἴη ὁ Ἔρως;


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 587)

θνητός;


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 588)

ἥκιστά γε.


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 589)

ἀλλὰ τί μήν;


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 590)

ὥσπερ τὰ πρότερα, ἔφη, μεταξὺ θνητοῦ καὶ ἀθανάτου.

osper-2 o proteros phemi metaxu thnetos kai athanatos


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 591)

τί οὖν, ὦ Διοτίμα;


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 592)

δαίμων μέγας, ὦ Σώκρατες:


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 593)

καὶ γὰρ πᾶν τὸ δαιμόνιον μεταξύ ἐστι θεοῦ τε καὶ θνητοῦ.

kai gar pas o daimonion metaxu eimi theos te kai thnetos


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 594)

τίνα, ἦν δʼ ἐγώ, δύναμιν ἔχον;


Plato, Symposium 202 (DIORISIS sentence 595)

ἑρμηνεῦον καὶ διαπορθμεῦον θεοῖς τὰ παρʼ ἀνθρώπων καὶ ἀνθρώποις τὰ παρὰ θεῶν, τῶν μὲν τὰς δεήσεις καὶ θυσίας, τῶν δὲ τὰς ἐπιτάξεις τε καὶ ἀμοιβὰς τῶν θυσιῶν, ἐν μέσῳ δὲ ὂν ἀμφοτέρων συμπληροῖ, ὥστε τὸ πᾶν αὐτὸ αὑτῷ συνδεδέσθαι.

ermeneuo kai diaporthmeuo theos o para anthropos kai anthropos o para thea o men o deesis kai thusia o de o epitaxis te kai amoibas o thusia en mesos de eimi amphoteros sumpleroo oste-2 o pas autos eautou sundeo


Plato, Symposium 203 (DIORISIS sentence 596)

διὰ τούτου καὶ ἡ μαντικὴ πᾶσα χωρεῖ καὶ ἡ τῶν ἱερέων τέχνη τῶν τε περὶ τὰς θυσίας καὶ τελετὰς καὶ τὰς ἐπῳδὰς καὶ τὴν μαντείαν πᾶσαν καὶ γοητείαν.

dia outos kai o mantikos pas choreo kai o o iera techne o te peri o thusia kai telete kai o epode kai o manteia pas kai goeteia


Plato, Symposium 203 (DIORISIS sentence 597)

θεὸς δὲ ἀνθρώπῳ οὐ μείγνυται, ἀλλὰ διὰ τούτου πᾶσά ἐστιν ἡ ὁμιλία καὶ ἡ διάλεκτος θεοῖς πρὸς ἀνθρώπους, καὶ ἐγρηγορόσι καὶ καθεύδουσι:

theos de anthropos ou mignumi alla dia outos pas eimi o omilia kai o dialektos theos pros anthropos kai egeiro kai katheudo


Plato, Symposium 203 (DIORISIS sentence 598)

καὶ ὁ μὲν περὶ τὰ τοιαῦτα σοφὸς δαιμόνιος ἀνήρ, ὁ δὲ ἄλλο τι σοφὸς ὢν ἢ περὶ τέχνας ἢ χειρουργίας τινὰς βάναυσος.

kai o men peri o toioutos sophos daimonios aner o de allos tis sophos eimi ee peri techne ee cheirourgia tis banausos


Plato, Symposium 203 (DIORISIS sentence 599)

οὗτοι δὴ οἱ δαίμονες πολλοὶ καὶ παντοδαποί εἰσιν, εἷς δὲ τούτων ἐστὶ καὶ ὁ Ἔρως.

outos de-2 o daimon polus kai pantodapos eimi eis-2 de outos eimi kai o eros-3


Plato, Symposium 203 (DIORISIS sentence 600)

πατρὸς δέ, ἦν δʼ ἐγώ, τίνος ἐστὶ καὶ μητρός;

pater de eimi de ego tis-2 eimi kai meter


Plato, Symposium 203 (DIORISIS sentence 601)

μακρότερον μέν, ἔφη, διηγήσασθαι:


Plato, Symposium 203 (DIORISIS sentence 602)

ὅμως δέ σοι ἐρῶ.


Plato, Symposium 203 (DIORISIS sentence 603)

ὅτε γὰρ ἐγένετο ἡ Ἀφροδίτη, ἡστιῶντο οἱ θεοὶ οἵ τε ἄλλοι καὶ ὁ τῆς Μήτιδος ὑὸς Πόρος.

ote gar gignomai o aphrodite estioomai o theos e te allos kai o o metis-3 us poros


Plato, Symposium 203 (DIORISIS sentence 604)

ἐπειδὴ δὲ ἐδείπνησαν, προσαιτήσουσα οἷον δὴ εὐωχίας οὔσης ἀφίκετο ἡ Πενία, καὶ ἦν περὶ τὰς θύρας.

epei de deipneo prosaiteo oios-2 de-2 euochia eimi aphikneomai o penia kai eimi peri o thura


Plato, Symposium 203 (DIORISIS sentence 605)

ὁ οὖν Πόρος μεθυσθεὶς τοῦ νέκταρος— οἶνος γὰρ οὔπω ἦν— εἰς τὸν τοῦ Διὸς κῆπον εἰσελθὼν βεβαρημένος ηὗδεν.

o oun poros methusko o nektar oinos gar oupo eimi eis o o zeus kepos eiserchomai bareo eudo


Plato, Symposium 203 (DIORISIS sentence 606)

ἡ οὖν Πενία ἐπιβουλεύουσα διὰ τὴν αὑτῆς ἀπορίαν παιδίον ποιήσασθαι ἐκ τοῦ Πόρου, κατακλίνεταί τε παρʼ αὐτῷ καὶ ἐκύησε τὸν ἔρωτα.

o oun penia epibouleuo dia o eautou aporia paidion poieo ek o poros kataklino te para autos kai kueo o eros-3


Plato, Symposium 203 (DIORISIS sentence 607)

διὸ δὴ καὶ τῆς Ἀφροδίτης ἀκόλουθος καὶ θεράπων γέγονεν ὁ Ἔρως, γεννηθεὶς ἐν τοῖς ἐκείνης γενεθλίοις, καὶ ἅμα φύσει ἐραστὴς ὢν περὶ τὸ καλὸν καὶ τῆς Ἀφροδίτης καλῆς οὔσης.

dio-2 de-2 kai o aphrodite akolouthos kai theraps gignomai o eros-3 gennao en o ekeinos genethlios kai ama phusis erastes eimi peri o kalos kai o aphrodite kaleo eimi


Plato, Symposium 203 (DIORISIS sentence 608)

ἅτε οὖν Πόρου καὶ Πενίας ὑὸς ὢν ὁ Ἔρως ἐν τοιαύτῃ τύχῃ καθέστηκεν.

ate-3 oun poros kai penia us eimi o eros-3 en toioutos tuche kathistemi


Plato, Symposium 203 (DIORISIS sentence 609)

πρῶτον μὲν πένης ἀεί ἐστι, καὶ πολλοῦ δεῖ ἁπαλός τε καὶ καλός, οἷον οἱ πολλοὶ οἴονται, ἀλλὰ σκληρὸς καὶ αὐχμηρὸς καὶ ἀνυπόδητος καὶ ἄοικος, χαμαιπετὴς ἀεὶ ὢν καὶ ἄστρωτος, ἐπὶ θύραις καὶ ἐν ὁδοῖς ὑπαίθριος κοιμώμενος, τὴν τῆς μητρὸς φύσιν ἔχων, ἀεὶ ἐνδείᾳ σύνοικος.

proteros men penes aei eimi kai polus deomai apalos te kai kalos oios-2 o polus oiomai alla skleros-2 kai auchmeros kai anupodetos kai aoikos chamaipetes aei eimi kai astrotos epi thura kai en odos upaithrios koimao o o meter phusis echo aei endeia sunoikos


Plato, Symposium 203 (DIORISIS sentence 610)

κατὰ δὲ αὖ τὸν πατέρα ἐπίβουλός ἐστι τοῖς καλοῖς καὶ τοῖς ἀγαθοῖς, ἀνδρεῖος ὢν καὶ ἴτης καὶ σύντονος, θηρευτὴς δεινός, ἀεί τινας πλέκων μηχανάς, καὶ φρονήσεως ἐπιθυμητὴς καὶ πόριμος, φιλοσοφῶν διὰ παντὸς τοῦ βίου, δεινὸς γόης καὶ φαρμακεὺς καὶ σοφιστής:

kata de au o pater epiboulos eimi o kaleo kai o agathos andreios eimi kai ites kai suntonos thereutes deinos aei tis pleko mechane kai phronesis epithumetes kai porimos philosopheo dia pas o bios-2 deinos goes kai pharmakeus kai sophistes


Plato, Symposium 203 (DIORISIS sentence 611)

καὶ οὔτε ὡς ἀθάνατος πέφυκεν οὔτε ὡς θνητός, ἀλλὰ τοτὲ μὲν τῆς αὐτῆς ἡμέρας θάλλει τε καὶ ζῇ, ὅταν εὐπορήσῃ, τοτὲ δὲ ἀποθνῄσκει, πάλιν δὲ ἀναβιώσκεται διὰ τὴν τοῦ πατρὸς φύσιν, τὸ δὲ ποριζόμενον ἀεὶ ὑπεκρεῖ, ὥστε οὔτε ἀπορεῖ Ἔρως ποτὲ οὔτε πλουτεῖ, σοφίας τε αὖ καὶ ἀμαθίας ἐν μέσῳ ἐστίν.

kai oute os-2 athanatos phuo oute os-2 thnetos alla tote-2 men o autos emera thallo te kai zao otan euporeo tote-2 de apothnesko palin de anabioskomai dia o o pater phusis o de porizo aei upekreo oste-2 oute aphorao eros-3 potos oute plouteo sophia te au kai amathia en mesos eimi


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 612)

ἔχει γὰρ ὧδε.


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 613)

θεῶν οὐδεὶς φιλοσοφεῖ οὐδʼ ἐπιθυμεῖ σοφὸς γενέσθαι— ἔστι γάρ— οὐδʼ εἴ τις ἄλλος σοφός, οὐ φιλοσοφεῖ.

thea oudeis philosopheo oude epithumeo sophos gignomai eimi gar oude ei tis allos sophos ou philosopheo


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 614)

οὐδʼ αὖ οἱ ἀμαθεῖς φιλοσοφοῦσιν οὐδʼ ἐπιθυμοῦσι σοφοὶ γενέσθαι:

oude au o amathes philosopheo oude epithumeo sophos gignomai


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 615)

αὐτὸ γὰρ τοῦτό ἐστι χαλεπὸν ἀμαθία, τὸ μὴ ὄντα καλὸν κἀγαθὸν μηδὲ φρόνιμον δοκεῖν αὑτῷ εἶναι ἱκανόν.

autos gar outos eimi chalepos amathia o me eimi kalos agathos mede phronimos dokeo eautou eimi ikanos


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 616)

οὔκουν ἐπιθυμεῖ ὁ μὴ οἰόμενος ἐνδεὴς εἶναι οὗ ἂν μὴ οἴηται ἐπιδεῖσθαι.

oukoun epithumeo o me oiomai endees eimi e an me oiomai epideo


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 617)

τίνες οὖν, ἔφην ἐγώ, ὦ Διοτίμα, οἱ φιλοσοφοῦντες, εἰ μήτε οἱ σοφοὶ μήτε οἱ ἀμαθεῖς;

tis-2 oun phemi ego o-2 diotima e philosopheo ei mete o sophos mete o amathes


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 618)

δῆλον δή, ἔφη, τοῦτό γε ἤδη καὶ παιδί, ὅτι οἱ μεταξὺ τούτων ἀμφοτέρων, ὧν ἂν εἴη καὶ ὁ Ἔρως.

delos-3 de-2 phemi outos ge ede-2 kai pais ostis e metaxu outos amphoteros os an aio kai o eros-3


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 619)

ἔστιν γὰρ δὴ τῶν καλλίστων ἡ σοφία, Ἔρως δʼ ἐστὶν ἔρως περὶ τὸ καλόν, ὥστε ἀναγκαῖον ἔρωτα φιλόσοφον εἶναι, φιλόσοφον δὲ ὄντα μεταξὺ εἶναι σοφοῦ καὶ ἀμαθοῦς.

eimi gar de-2 o kalos o sophia eros-3 de eimi eros-2 peri o kalos oste-2 anagkaios eros-3 philosophos eimi philosophos de eimi metaxu eimi sophos kai amathes


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 620)

αἰτία δὲ αὐτῷ καὶ τούτων ἡ γένεσις:


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 621)

πατρὸς μὲν γὰρ σοφοῦ ἐστι καὶ εὐπόρου, μητρὸς δὲ οὐ σοφῆς καὶ ἀπόρου.

pater men gar sophos eimi kai euporos meter de ou sophos kai aporos


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 622)

ἡ μὲν οὖν φύσις τοῦ δαίμονος, ὦ φίλε Σώκρατες, αὕτη:

o men oun phusis o daimon o-2 philos sokrates-2 outos


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 623)

ὃν δὲ σὺ ᾠήθης ἔρωτα εἶναι, θαυμαστὸν οὐδὲν ἔπαθες.

os de su oiomai eros-3 eimi thaumastos oudeis pascho


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 624)

ᾠήθης δέ, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ τεκμαιρομένῃ ἐξ ὧν σὺ λέγεις, τὸ ἐρώμενον ἔρωτα εἶναι, οὐ τὸ ἐρῶν:

oiomai de os-2 ego dokeo tekmairomai ek os su lego o eraomai eros-3 eimi ou o erao1


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 625)

διὰ ταῦτά σοι οἶμαι πάγκαλος ἐφαίνετο ὁ Ἔρως.

dia outos su oiomai pagkalos phaino o eros-3


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 626)

καὶ γὰρ ἔστι τὸ ἐραστὸν τὸ τῷ ὄντι καλὸν καὶ ἁβρὸν καὶ τέλεον καὶ μακαριστόν:

kai gar eimi o erastos o o eimi kalos kai abros kai teleo kai makaristos


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 627)

τὸ δέ γε ἐρῶν ἄλλην ἰδέαν τοιαύτην ἔχον, οἵαν ἐγὼ διῆλθον.

o de ge erao1 allos idea toioutos echo oios-2 ego dierchomai


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 628)

καὶ ἐγὼ εἶπον, εἶεν δή, ὦ ξένη, καλῶς γὰρ λέγεις:

kai ego eipon eimi de-2 o-2 xenos kalos gar lego


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 629)

τοιοῦτος ὢν ὁ Ἔρως τίνα χρείαν ἔχει τοῖς ἀνθρώποις;

toioutos eimi o eros-3 tis-2 chreia echo o anthropos


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 630)

τοῦτο δὴ μετὰ ταῦτʼ, ἔφη, ὦ Σώκρατες, πειράσομαί σε διδάξαι.

outos de-2 meta outos phemi o-2 sokrates-2 peirao su didasko


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 631)

ἔστι μὲν γὰρ δὴ τοιοῦτος καὶ οὕτω γεγονὼς ὁ Ἔρως, ἔστι δὲ τῶν καλῶν, ὡς σὺ φῄς.

eimi men gar de-2 toioutos kai outos-2 gignomai o eros-3 eimi de o kale os-2 su phemi


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 632)

εἰ δέ τις ἡμᾶς ἔροιτο:


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 633)

τί τῶν καλῶν ἐστιν ὁ Ἔρως, ὦ Σώκρατές τε καὶ Διοτίμα;


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 634)

ὧδε δὲ σαφέστερον:


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 635)

ἐρᾷ ὁ ἐρῶν τῶν καλῶν:


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 636)

τί ἐρᾷ;


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 637)

καὶ ἐγὼ εἶπον ὅτι γενέσθαι αὑτῷ.


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 638)

ἀλλʼ ἔτι ποθεῖ, ἔφη, ἡ ἀπόκρισις ἐρώτησιν τοιάνδε:

alla eti potheo phemi o apokrisis erotesis toiosde


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 639)

τί ἔσται ἐκείνῳ ᾧ ἂν γένηται τὰ καλά;

tis-2 eimi ekeinos os an gignomai o kalos


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 640)

οὐ πάνυ ἔφην ἔτι ἔχειν ἐγὼ πρὸς ταύτην τὴν ἐρώτησιν προχείρως ἀποκρίνασθαι.

ou panu phemi eti echo ego pros outos o erotesis procheiros apokrino


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 641)

ἀλλʼ, ἔφη, ὥσπερ ἂν εἴ τις μεταβαλὼν ἀντὶ τοῦ καλοῦ τῷ ἀγαθῷ χρώμενος πυνθάνοιτο:

alla phemi osper-2 an ei tis metaballo anti o kaleo o agathos chraomai punthanomai


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 642)

φέρε, ὦ Σώκρατες, ἐρᾷ ὁ ἐρῶν τῶν ἀγαθῶν:


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 643)

τί ἐρᾷ;


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 644)

γενέσθαι, ἦν δʼ ἐγώ, αὑτῷ.


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 645)

καὶ τί ἔσται ἐκείνῳ ᾧ ἂν γένηται τἀγαθά;

kai tis-2 eimi ekeinos os an gignomai agathos


Plato, Symposium 204 (DIORISIS sentence 646)

τοῦτʼ εὐπορώτερον, ἦν δʼ ἐγώ, ἔχω ἀποκρίνασθαι, ὅτι εὐδαίμων ἔσται.

outos euporos eimi de ego echo apokrino ostis eudaimon eimi


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 647)

κτήσει γάρ, ἔφη, ἀγαθῶν οἱ εὐδαίμονες εὐδαίμονες, καὶ οὐκέτι προσδεῖ ἐρέσθαι ἵνα τί δὲ βούλεται εὐδαίμων εἶναι ὁ βουλόμενος;

ktaomai gar phemi agathos o eudaimon eudaimon kai ouketi prosdeomai eromai ina tis-2 de boulomai eudaimon eimi o boulomai


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 648)

ἀλλὰ τέλος δοκεῖ ἔχειν ἡ ἀπόκρισις.


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 649)

ἀληθῆ λέγεις, εἶπον ἐγώ.


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 650)

ταύτην δὴ τὴν βούλησιν καὶ τὸν ἔρωτα τοῦτον πότερα κοινὸν οἴει εἶναι πάντων ἀνθρώπων, καὶ πάντας τἀγαθὰ βούλεσθαι αὑτοῖς εἶναι ἀεί, ἢ πῶς λέγεις;

outos de-2 o boulesis kai o eros-3 outos poteros koinos oiomai eimi pas anthropos kai pas agathos boulomai eautou eimi aei ee pos-2 lego


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 651)

οὕτως, ἦν δʼ ἐγώ:


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 652)

κοινὸν εἶναι πάντων.


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 653)

τί δὴ οὖν, ἔφη, ὦ Σώκρατες, οὐ πάντας ἐρᾶν φαμεν, εἴπερ γε πάντες τῶν αὐτῶν ἐρῶσι καὶ ἀεί, ἀλλά τινάς φαμεν ἐρᾶν, τοὺς δʼ οὔ;

tis-2 de-2 oun phemi o-2 sokrates-2 ou pas erao1 phemi eiper ge pas o autos erao1 kai aei alla tis phemi erao1 o de ou


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 654)

θαυμάζω, ἦν δʼ ἐγώ, καὶ αὐτός.


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 655)

ἀλλὰ μὴ θαύμαζʼ, ἔφη:


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 656)

ἀφελόντες γὰρ ἄρα τοῦ ἔρωτός τι εἶδος ὀνομάζομεν, τὸ τοῦ ὅλου ἐπιτιθέντες ὄνομα, ἔρωτα, τὰ δὲ ἄλλα ἄλλοις καταχρώμεθα ὀνόμασιν.

aphaireo gar aros o eros-3 tis eidos onomazo o o olos epitithemi onoma eros-3 o de allos allos katachraomai onoma


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 657)

ὥσπερ τί;


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 658)

ἦν δʼ ἐγώ.


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 659)

ὥσπερ τόδε.


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 660)

οἶσθʼ ὅτι ποίησίς ἐστί τι πολύ:


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 661)

ἡ γάρ τοι ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ ὂν ἰόντι ὁτῳοῦν αἰτία πᾶσά ἐστι ποίησις, ὥστε καὶ αἱ ὑπὸ πάσαις ταῖς τέχναις ἐργασίαι ποιήσεις εἰσὶ καὶ οἱ τούτων δημιουργοὶ πάντες ποιηταί.

o gar su ek o me eimi eis o eimi eimi-2 ostis aitia pas eimi poiesis oste-2 kai o upo pas o techne ergasia poieo eimi kai o outos demiourgos pas poietes


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 662)

ἀληθῆ λέγεις.


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 663)

ἀλλʼ ὅμως, ἦ δʼ ἥ, οἶσθʼ ὅτι οὐ καλοῦνται ποιηταὶ ἀλλὰ ἄλλα ἔχουσιν ὀνόματα, ἀπὸ δὲ πάσης τῆς ποιήσεως ἓν μόριον ἀφορισθὲν τὸ περὶ τὴν μουσικὴν καὶ τὰ μέτρα τῷ τοῦ ὅλου ὀνόματι προσαγορεύεται.

alla omos-5 e-2 de os oida ostis ou kaleo poietes alla allos echo onoma apo de pas o poiesis eis-2 morion aphorizo o peri o mousikos kai o metron o o olos onoma prosagoreuo


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 664)

ποίησις γὰρ τοῦτο μόνον καλεῖται, καὶ οἱ ἔχοντες τοῦτο τὸ μόριον τῆς ποιήσεως ποιηταί.

poiesis gar outos monos kaleo kai e echo outos o morion o poiesis poietes


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 665)

ἀληθῆ λέγεις, ἔφην.


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 666)

οὕτω τοίνυν καὶ περὶ τὸν ἔρωτα.


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 667)

τὸ μὲν κεφάλαιόν ἐστι πᾶσα ἡ τῶν ἀγαθῶν ἐπιθυμία καὶ τοῦ εὐδαιμονεῖν ὁ μέγιστός τε καὶ δολερὸς ἔρως παντί:

o men kephalaios eimi pas o o agathos epithumia kai o eudaimoneo o megas te kai doleros eros-2 pas


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 668)

ἀλλʼ οἱ μὲν ἄλλῃ τρεπόμενοι πολλαχῇ ἐπʼ αὐτόν, ἢ κατὰ χρηματισμὸν ἢ κατὰ φιλογυμναστίαν ἢ κατὰ φιλοσοφίαν, οὔτε ἐρᾶν καλοῦνται οὔτε ἐρασταί, οἱ δὲ κατὰ ἕν τι εἶδος ἰόντες τε καὶ ἐσπουδακότες τὸ τοῦ ὅλου ὄνομα ἴσχουσιν, ἔρωτά τε καὶ ἐρᾶν καὶ ἐρασταί.

alla e men alle trepo pollache-2 epi autos ee kata chrematismos ee kata philogumnastia ee kata philosophia oute erao1 kaleo oute erastes e de kata eis-2 tis eidos eimi-2 te kai spoudazo o o olos onoma ischo eros-3 te kai erao1 kai erastes


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 669)

κινδυνεύεις ἀληθῆ, ἔφην ἐγώ, λέγειν.


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 670)

καὶ λέγεται μέν γέ τις, ἔφη, λόγος, ὡς οἳ ἂν τὸ ἥμισυ ἑαυτῶν ζητῶσιν, οὗτοι ἐρῶσιν:

kai lego men ge tis phemi logos os-2 e an o emisus eautou zeteo outos erao1


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 671)

ὁ δʼ ἐμὸς λόγος οὔτε ἡμίσεός φησιν εἶναι τὸν ἔρωτα οὔτε ὅλου, ἐὰν μὴ τυγχάνῃ γέ που, ὦ ἑταῖρε, ἀγαθὸν ὄν, ἐπεὶ αὑτῶν γε καὶ πόδας καὶ χεῖρας ἐθέλουσιν ἀποτέμνεσθαι οἱ ἄνθρωποι, ἐὰν αὐτοῖς δοκῇ τὰ ἑαυτῶν πονηρὰ εἶναι.

o de emos logos oute emisus phemi eimi o eros-3 oute olos ean me tugchano ge pou o-2 etairos agathos eimi epei eautou ge kai pous kai cheir ethelo apotemno o anthropos ean autos dokazo o eautou poneros eimi


Plato, Symposium 205 (DIORISIS sentence 672)

μέγιστός τε καὶ δολερὸς ἔρως οὐ γὰρ τὸ ἑαυτῶν οἶμαι ἕκαστοι ἀσπάζονται, εἰ μὴ εἴ τις τὸ μὲν ἀγαθὸν οἰκεῖον καλεῖ καὶ ἑαυτοῦ, τὸ δὲ κακὸν ἀλλότριον:

megas te kai doleros eros-2 ou gar o eautou oiomai ekastos aspazomai ei me ei tis o men agathos oikeios kaleo kai eautou o de kakos allotrios


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 673)

ὡς οὐδέν γε ἄλλο ἐστὶν οὗ ἐρῶσιν ἅνθρωποι ἢ τοῦ ἀγαθοῦ.

os-2 oudeis ge allos eimi e erao1 anthropos ee o agathos


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 674)

ἢ σοὶ δοκοῦσιν;


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 675)

μὰ Δίʼ οὐκ ἔμοιγε, ἦν δʼ ἐγώ.


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 676)

ἆρʼ οὖν, ἦ δʼ ἥ, οὕτως ἁπλοῦν ἐστι λέγειν ὅτι οἱ ἄνθρωποι τἀγαθοῦ ἐρῶσιν;

ara-3 oun e-2 de os outos-2 aploos eimi lego ostis o anthropos agathos erao1


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 677)

ναί, ἔφην.


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 678)

τί δέ;


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 679)

οὐ προσθετέον, ἔφη, ὅτι καὶ εἶναι τὸ ἀγαθὸν αὑτοῖς ἐρῶσιν;

ou prostheteon phemi ostis kai eimi o agathos eautou erao1


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 680)

προσθετέον.


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 681)

ἆρʼ οὖν, ἔφη, καὶ οὐ μόνον εἶναι, ἀλλὰ καὶ ἀεὶ εἶναι;

ara-3 oun phemi kai ou monos eimi alla kai aei eimi


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 682)

καὶ τοῦτο προσθετέον.


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 683)

ἔστιν ἄρα συλλήβδην, ἔφη, ὁ ἔρως τοῦ τὸ ἀγαθὸν αὑτῷ εἶναι ἀεί.

eimi ara sullebden phemi o eros-2 o o agathos eautou eimi aei


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 684)

ἀληθέστατα, ἔφην ἐγώ, λέγεις.


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 685)

ὅτε δὴ τοῦτο ὁ ἔρως ἐστὶν ἀεί, ἦ δʼ ἥ, τῶν τίνα τρόπον διωκόντων αὐτὸ καὶ ἐν τίνι πράξει ἡ σπουδὴ καὶ ἡ σύντασις ἔρως ἂν καλοῖτο;

ote de-2 outos o eros-2 eimi aei e-2 de os o tis-2 tropos-2 dioko autos kai en tis-2 prasso o spoude kai o suntasis eros-2 an kaleo


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 686)

τί τοῦτο τυγχάνει ὂν τὸ ἔργον;


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 687)

ἔχεις εἰπεῖν;


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 688)

οὐ μεντἂν σέ, ἔφην ἐγώ, ὦ Διοτίμα, ἐθαύμαζον ἐπὶ σοφίᾳ καὶ ἐφοίτων παρὰ σὲ αὐτὰ ταῦτα μαθησόμενος.

ou mentoi su phemi ego o-2 diotima thaumazo epi sophia kai phoitao para su autos outos manthano


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 689)

ἀλλὰ ἐγώ σοι, ἔφη, ἐρῶ.


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 690)

ἔστι γὰρ τοῦτο τόκος ἐν καλῷ καὶ κατὰ τὸ σῶμα καὶ κατὰ τὴν ψυχήν.

eimi gar outos tokos en kalos kai kata o soma kai kata o psyche


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 691)

μαντείας, ἦν δʼ ἐγώ, δεῖται ὅτι ποτε λέγεις, καὶ οὐ μανθάνω.

manteia eimi de ego deomai ostis pote lego kai ou manthano


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 692)

ἀλλʼ ἐγώ, ἦ δʼ ἥ, σαφέστερον ἐρῶ.


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 693)

κυοῦσιν γάρ, ἔφη, ὦ Σώκρατες, πάντες ἄνθρωποι καὶ κατὰ τὸ σῶμα καὶ κατὰ τὴν ψυχήν, καὶ ἐπειδὰν ἔν τινι ἡλικίᾳ γένωνται, τίκτειν ἐπιθυμεῖ ἡμῶν ἡ φύσις.

kueo gar phemi o-2 sokrates-2 pas anthropos kai kata o soma kai kata o psyche kai epeidan en tis elikia gignomai tikto epithumeo ego o phusis


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 694)

τίκτειν δὲ ἐν μὲν αἰσχρῷ οὐ δύναται, ἐν δὲ τῷ καλῷ.

tikto de en men aischros ou dunamai en de o kalos


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 695)

ἡ γὰρ ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς συνουσία τόκος ἐστίν.


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 696)

ἔστι δὲ τοῦτο θεῖον τὸ πρᾶγμα, καὶ τοῦτο ἐν θνητῷ ὄντι τῷ ζῴῳ ἀθάνατον ἔνεστιν, ἡ κύησις καὶ ἡ γέννησις.

eimi de outos theios o pragma kai outos en thnetos eimi o zoion-2 athanatos eneimi o kuesis kai o gennesis


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 697)

τὰ δὲ ἐν τῷ ἀναρμόστῳ ἀδύνατον γενέσθαι.

o de en o anarmostos adunatos-2 gignomai


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 698)

ἀνάρμοστον δʼ ἐστὶ τὸ αἰσχρὸν παντὶ τῷ θείῳ, τὸ δὲ καλὸν ἁρμόττον.

anarmostos de eimi o aischros pas o theios o de kalos armozo


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 699)

Μοῖρα οὖν καὶ Εἰλείθυια ἡ Καλλονή ἐστι τῇ γενέσει.

moira-2 oun kai eileithuia o kallone eimi o genesis


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 700)

διὰ ταῦτα ὅταν μὲν καλῷ προσπελάζῃ τὸ κυοῦν, ἵλεών τε γίγνεται καὶ εὐφραινόμενον διαχεῖται καὶ τίκτει τε καὶ γεννᾷ:

dia outos otan men kalos prospelazo o kueo ilaos-2 te gignomai kai euphraino diacheo kai tikto te kai gennao


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 701)

ὅταν δὲ αἰσχρῷ, σκυθρωπόν τε καὶ λυπούμενον συσπειρᾶται καὶ ἀποτρέπεται καὶ ἀνείλλεται καὶ οὐ γεννᾷ, ἀλλὰ ἴσχον τὸ κύημα χαλεπῶς φέρει.

otan de aischros skuthropos te kai lupeo suspeiraomai kai apotrepo kai aneilo kai ou gennao alla ischo o kuema chalepos phero


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 702)

ὅθεν δὴ τῷ κυοῦντί τε καὶ ἤδη σπαργῶντι πολλὴ ἡ πτοίησις γέγονε περὶ τὸ καλὸν διὰ τὸ μεγάλης ὠδῖνος ἀπολύειν τὸν ἔχοντα.

othen de-2 tis-2 kueo te kai ede-2 spargao polus o ptoiesis gignomai peri o kalos dia o megas odis apoluo o echo


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 703)

ἔστιν γάρ, ὦ Σώκρατες, ἔφη, οὐ τοῦ καλοῦ ὁ ἔρως, ὡς σὺ οἴει.

eimi gar o-2 sokrates-2 phemi ou o kaleo o eros-2 os-2 su oiomai


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 704)

ἀλλὰ τί μήν;


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 705)

τῆς γεννήσεως καὶ τοῦ τόκου ἐν τῷ καλῷ.


Plato, Symposium 206 (DIORISIS sentence 706)

εἶεν, ἦν δʼ ἐγώ.


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 707)

πάνυ μὲν οὖν, ἔφη.


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 708)

τί δὴ οὖν τῆς γεννήσεως;


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 709)

ὅτι ἀειγενές ἐστι καὶ ἀθάνατον ὡς θνητῷ ἡ γέννησις.

ostis aeigenes eimi kai athanatos os-2 thnetos o gennesis


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 710)

ἀθανασίας δὲ ἀναγκαῖον ἐπιθυμεῖν μετὰ ἀγαθοῦ ἐκ τῶν ὡμολογημένων, εἴπερ τοῦ ἀγαθοῦ ἑαυτῷ εἶναι ἀεὶ ἔρως ἐστίν.

athanasia de anagkaios epithumeo meta agathos ek o omologeo eiper o agathos eautou eimi aei eros-2 eimi


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 711)

ἀναγκαῖον δὴ ἐκ τούτου τοῦ λόγου καὶ τῆς ἀθανασίας τὸν ἔρωτα εἶναι.

anagkaios de-2 ek outos o logos kai o athanasia o eros-3 eimi


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 712)

ταῦτά τε οὖν πάντα ἐδίδασκέ με, ὁπότε περὶ τῶν ἐρωτικῶν λόγους ποιοῖτο, καί ποτε ἤρετο τί οἴει, ὦ Σώκρατες, αἴτιον εἶναι τούτου τοῦ ἔρωτος καὶ τῆς ἐπιθυμίας;

outos te oun pas didasko ego opote peri o erotikos logos poieo kai pote airo tis-2 oiomai o-2 sokrates-2 aitios eimi outos o eros-3 kai o epithumia


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 713)

ἢ οὐκ αἰσθάνῃ ὡς δεινῶς διατίθεται πάντα τὰ θηρία ἐπειδὰν γεννᾶν ἐπιθυμήσῃ, καὶ τὰ πεζὰ καὶ τὰ πτηνά, νοσοῦντά τε πάντα καὶ ἐρωτικῶς διατιθέμενα, πρῶτον μὲν περὶ τὸ συμμιγῆναι ἀλλήλοις, ἔπειτα περὶ τὴν τροφὴν τοῦ γενομένου, καὶ ἕτοιμά ἐστιν ὑπὲρ τούτων καὶ διαμάχεσθαι τὰ ἀσθενέστατα τοῖς ἰσχυροτάτοις καὶ ὑπεραποθνῄσκειν, καὶ αὐτὰ τῷ λιμῷ παρατεινόμενα ὥστʼ ἐκεῖνα ἐκτρέφειν, καὶ ἄλλο πᾶν ποιοῦντα.

ee ou aisthanomai os-2 deinos diatithemi pas o therion epeidan gennas epithumeo kai o pezos kai o ptenos noseo te pas kai erotikos diatithemi proteros men peri o summignumi allelon epeita peri o trophe o gignomai kai etoimos eimi uper outos kai diamachomai-2 o asthenes o ischuros kai uperapothnesko-2 kai autos o limos parateino oste-2 ekeinos ektrepho kai allos pas poieo


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 714)

τοὺς μὲν γὰρ ἀνθρώπους, ἔφη, οἴοιτʼ ἄν τις ἐκ λογισμοῦ ταῦτα ποιεῖν:

o men gar anthropos phemi oiomai an tis ek logismos outos poieo


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 715)

τὰ δὲ θηρία τίς αἰτία οὕτως ἐρωτικῶς διατίθεσθαι;

o de therion tis-2 aitia outos-2 erotikos diatithemi


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 716)

ἔχεις λέγειν;


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 717)

καὶ ἐγὼ αὖ ἔλεγον ὅτι οὐκ εἰδείην:


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 718)

ἣ δʼ εἶπεν, Διανοῇ οὖν δεινός ποτε γενήσεσθαι τὰ ἐρωτικά, ἐὰν ταῦτα μὴ ἐννοῇς;

os de eipon dianoeomai oun deinos pote gignomai o erotikos ean outos me ennoeo


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 719)

ἀλλὰ διὰ ταῦτά τοι, ὦ Διοτίμα, ὅπερ νυνδὴ εἶπον, παρὰ σὲ ἥκω, γνοὺς ὅτι διδασκάλων δέομαι.

alla dia outos su o-2 diotima osper nundi eipon para su eko gignosko ostis didaskalos deomai


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 720)

ἀλλά μοι λέγε καὶ τούτων τὴν αἰτίαν καὶ τῶν ἄλλων τῶν περὶ τὰ ἐρωτικά.

alla ego lego kai outos o aitia kai o allos o peri o erotikos


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 721)

εἰ τοίνυν, ἔφη, πιστεύεις ἐκείνου εἶναι φύσει τὸν ἔρωτα, οὗ πολλάκις ὡμολογήκαμεν, μὴ θαύμαζε.

ei toinun phemi pisteuo ekeinos eimi phusis o eros-3 e pollakis omologeo me thaumazo


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 722)

ἐνταῦθα γὰρ τὸν αὐτὸν ἐκείνῳ λόγον ἡ θνητὴ φύσις ζητεῖ κατὰ τὸ δυνατὸν ἀεί τε εἶναι καὶ ἀθάνατος.

entautha gar o autos ekeinos logos o thnetos phusis zeteo kata o dunatos aei te eimi kai athanatos


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 723)

δύναται δὲ ταύτῃ μόνον, τῇ γενέσει, ὅτι ἀεὶ καταλείπει ἕτερον νέον ἀντὶ τοῦ παλαιοῦ, ἐπεὶ καὶ ἐν ᾧ ἓν ἕκαστον τῶν ζῴων ζῆν καλεῖται καὶ εἶναι τὸ αὐτό— οἷον ἐκ παιδαρίου ὁ αὐτὸς λέγεται ἕως ἂν πρεσβύτης γένηται:

dunamai de outos monos o genesis ostis aei katalimpano eteros neos anti o palaios epei kai en os eis-2 ekastos o zoion-2 zao kaleo kai eimi o autos oios-2 ek paidarion-2 o autos lego eos-4 an presbutes1 gignomai


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 724)

οὗτος μέντοι οὐδέποτε τὰ αὐτὰ ἔχων ἐν αὑτῷ ὅμως ὁ αὐτὸς καλεῖται, ἀλλὰ νέος ἀεὶ γιγνόμενος, τὰ δὲ ἀπολλύς, καὶ κατὰ τὰς τρίχας καὶ σάρκα καὶ ὀστᾶ καὶ αἷμα καὶ σύμπαν τὸ σῶμα.

outos mentoi oudepote o autos echo en eautou omos-5 o autos kaleo alla neos aei gignomai o de apollumi kai kata o thrix kai sarx kai osteon kai aima kai sumpas o soma


Plato, Symposium 207 (DIORISIS sentence 725)

καὶ μὴ ὅτι κατὰ τὸ σῶμα, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ψυχὴν οἱ τρόποι, τὰ ἤθη, δόξαι, ἐπιθυμίαι, ἡδοναί, λῦπαι, φόβοι, τούτων ἕκαστα οὐδέποτε τὰ αὐτὰ πάρεστιν ἑκάστῳ, ἀλλὰ τὰ μὲν γίγνεται, τὰ δὲ ἀπόλλυται.

kai me ostis kata o soma alla kai kata o psyche o tropos-2 o ethos dokeo epithumia edona lupe-2 phobos outos ekastos oudepote o autos pareimi ekastos alla o men gignomai o de apollumi


Plato, Symposium 208 (DIORISIS sentence 726)

πολὺ δὲ τούτων ἀτοπώτερον ἔτι, ὅτι καὶ αἱ ἐπιστῆμαι μὴ ὅτι αἱ μὲν γίγνονται, αἱ δὲ ἀπόλλυνται ἡμῖν, καὶ οὐδέποτε οἱ αὐτοί ἐσμεν οὐδὲ κατὰ τὰς ἐπιστήμας, ἀλλὰ καὶ μία ἑκάστη τῶν ἐπιστημῶν ταὐτὸν πάσχει.

polus de outos atopos eti ostis kai o episteme me ostis o men gignomai o de apollumi ego kai oudepote o autos eimi oude kata o episteme alla kai eis-2 ekastos o episteme tautos-2 pascho


Plato, Symposium 208 (DIORISIS sentence 727)

ὃ γὰρ καλεῖται μελετᾶν, ὡς ἐξιούσης ἐστὶ τῆς ἐπιστήμης:

os gar kaleo melete os-2 exeimi eimi o episteme


Plato, Symposium 208 (DIORISIS sentence 728)

λήθη γὰρ ἐπιστήμης ἔξοδος, μελέτη δὲ πάλιν καινὴν ἐμποιοῦσα ἀντὶ τῆς ἀπιούσης μνήμην σῴζει τὴν ἐπιστήμην, ὥστε τὴν αὐτὴν δοκεῖν εἶναι.

lethe gar episteme exodos1 melete de palin kainos empoieo anti o apeimi mneme sozo o episteme oste-2 o autos dokeo eimi


Plato, Symposium 208 (DIORISIS sentence 729)

τούτῳ γὰρ τῷ τρόπῳ πᾶν τὸ θνητὸν σῴζεται, οὐ τῷ παντάπασιν τὸ αὐτὸ ἀεὶ εἶναι ὥσπερ τὸ θεῖον, ἀλλὰ τῷ τὸ ἀπιὸν καὶ παλαιούμενον ἕτερον νέον ἐγκαταλείπειν οἷον αὐτὸ ἦν.

outos gar o tropos-2 pas o thnetos sozo ou o pantapasi o autos aei eimi osper-2 o theios alla tis-2 o apeimi kai palaioo eteros neos egkataleipo oios-2 autos eimi


Plato, Symposium 208 (DIORISIS sentence 730)

ταύτῃ τῇ μηχανῇ, ὦ Σώκρατες, ἔφη, θνητὸν ἀθανασίας μετέχει, καὶ σῶμα καὶ τἆλλα πάντα:

outos o mechaneus o-2 sokrates-2 phemi thnetos athanasia metecho kai soma kai allos pas


Plato, Symposium 208 (DIORISIS sentence 731)

ἀθάνατον δὲ ἄλλῃ.


Plato, Symposium 208 (DIORISIS sentence 732)

μὴ οὖν θαύμαζε εἰ τὸ αὑτοῦ ἀποβλάστημα φύσει πᾶν τιμᾷ:

me oun thaumazo ei o eautou apoblastema phusis pas timao


Plato, Symposium 208 (DIORISIS sentence 733)

ἀθανασίας γὰρ χάριν παντὶ αὕτη ἡ σπουδὴ καὶ ὁ ἔρως ἕπεται.

athanasia gar charis pas outos o spoude kai o eros-2 epomai


Plato, Symposium 208 (DIORISIS sentence 734)

καὶ ἐγὼ ἀκούσας τὸν λόγον ἐθαύμασά τε καὶ εἶπον εἶεν, ἦν δʼ ἐγώ, ὦ σοφωτάτη Διοτίμα, ταῦτα ὡς ἀληθῶς οὕτως ἔχει;

kai ego akeo o logos thaumazo te kai eipon eimi eimi de ego o-2 sophos diotima outos os-2 alethes outos-2 echo


Plato, Symposium 208 (DIORISIS sentence 735)

καὶ ἥ, ὥσπερ οἱ τέλεοι σοφισταί, εὖ ἴσθι, ἔφη, ὦ Σώκρατες:

kai os osper-2 o teleios sophistes eu eimi phemi o-2 sokrates-2


Plato, Symposium 208 (DIORISIS sentence 736)

ἐπεί γε καὶ τῶν ἀνθρώπων εἰ ἐθέλεις εἰς τὴν φιλοτιμίαν βλέψαι, θαυμάζοις ἂν τῆς ἀλογίας περὶ ἃ ἐγὼ εἴρηκα εἰ μὴ ἐννοεῖς, ἐνθυμηθεὶς ὡς δεινῶς διάκεινται ἔρωτι τοῦ ὀνομαστοὶ γενέσθαι καὶ κλέος ἐς τὸν ἀεὶ χρόνον ἀθάνατον καταθέσθαι καὶ ὑπὲρ τούτου κινδύνους τε κινδυνεύειν ἕτοιμοί εἰσι πάντας ἔτι μᾶλλον ἢ ὑπὲρ τῶν παίδων, καὶ χρήματα ἀναλίσκειν καὶ πόνους πονεῖν οὑστινασοῦν καὶ ὑπεραποθνῄσκειν.

epei ge kai o anthropos ei ethelo eis o philotimia blepo thaumazo an o alogia peri os ego ero ei me ennoeo enthumeomai os-2 deinos diakeimai eros-3 o onomastos gignomai kai kleos eis o aei chronos athanatos katatithemi kai uper outos kindunos te kinduneuo etoimos eimi pas eti mallon ee uper o pais kai chrema analisko kai ponos poneo ostis kai uperapothnesko-2


Plato, Symposium 208 (DIORISIS sentence 737)

ἐπεὶ οἴει σύ, ἔφη, Ἄλκηστιν ὑπὲρ Ἀδμήτου ἀποθανεῖν ἄν, ἢ Ἀχιλλέα Πατρόκλῳ ἐπαποθανεῖν, ἢ προαποθανεῖν τὸν ὑμέτερον Κόδρον ὑπὲρ τῆς βασιλείας τῶν παίδων, μὴ οἰομένους ἀθάνατον μνήμην ἀρετῆς πέρι ἑαυτῶν ἔσεσθαι, ἣν νῦν ἡμεῖς ἔχομεν;

epei oiomai su phemi alkestis uper admetos apothnesko an ee achilleus patroklos epapothnesko-2 ee proapothnesko-2 o umeteros kodros uper o basileia2 o pais me oiomai athanatos mneme arete peri eautou eimi os nun ego echo


Plato, Symposium 208 (DIORISIS sentence 738)

πολλοῦ γε δεῖ, ἔφη, ἀλλʼ οἶμαι ὑπὲρ ἀρετῆς ἀθανάτου καὶ τοιαύτης δόξης εὐκλεοῦς πάντες πάντα ποιοῦσιν, ὅσῳ ἂν ἀμείνους ὦσι, τοσούτῳ μᾶλλον:

polus ge deomai phemi alla oiomai uper arete athanatos kai toioutos doxa euklees pas pas poieo osos an ameinon eimi tosoutos mallon


Plato, Symposium 208 (DIORISIS sentence 739)

τοῦ γὰρ ἀθανάτου ἐρῶσιν.


Plato, Symposium 208 (DIORISIS sentence 740)

καὶ κλέος ἐς τὸν ἀεὶ χρόνον ἀθάνατον καταθέσθαι οἱ μὲν οὖν ἐγκύμονες, ἔφη, κατὰ τὰ σώματα ὄντες πρὸς τὰς γυναῖκας μᾶλλον τρέπονται καὶ ταύτῃ ἐρωτικοί εἰσιν, διὰ παιδογονίας ἀθανασίαν καὶ μνήμην καὶ εὐδαιμονίαν, ὡς οἴονται, αὑτοῖς εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον πάντα ποριζόμενοι:

kai kleos eis o aei chronos athanatos katatithemi o men oun egkumon-2 phemi kata o soma eimi pros o gune mallon trepo kai taute erotikos eimi dia paidogonia1 athanasia kai mneme kai eudaimonia os-2 oiomai eautou eis o epeita chronos pas porizo


Plato, Symposium 209 (DIORISIS sentence 741)

οἱ δὲ κατὰ τὴν ψυχήν— εἰσὶ γὰρ οὖν, ἔφη, οἳ ἐν ταῖς ψυχαῖς κυοῦσιν ἔτι μᾶλλον ἢ ἐν τοῖς σώμασιν, ἃ ψυχῇ προσήκει καὶ κυῆσαι καὶ τεκεῖν:

o de kata o psyche eimi gar oun phemi e en o psyche kueo eti mallon ee en o soma os psyche proseko kai kueo kai tikto


Plato, Symposium 209 (DIORISIS sentence 742)

τί οὖν προσήκει;


Plato, Symposium 209 (DIORISIS sentence 743)

φρόνησίν τε καὶ τὴν ἄλλην ἀρετήν— ὧν δή εἰσι καὶ οἱ ποιηταὶ πάντες γεννήτορες καὶ τῶν δημιουργῶν ὅσοι λέγονται εὑρετικοὶ εἶναι:

phronesis te kai o allos arete os de-2 eimi kai o poietes pas genetes kai o demiourgos osos lego euretikos eimi


Plato, Symposium 209 (DIORISIS sentence 744)

πολὺ δὲ μεγίστη, ἔφη, καὶ καλλίστη τῆς φρονήσεως ἡ περὶ τὰ τῶν πόλεών τε καὶ οἰκήσεων διακόσμησις, ᾗ δὴ ὄνομά ἐστι σωφροσύνη τε καὶ δικαιοσύνη— τούτων δʼ αὖ ὅταν τις ἐκ νέου ἐγκύμων ᾖ τὴν ψυχήν, ᾔθεος ὢν καὶ ἡκούσης τῆς ἡλικίας, τίκτειν τε καὶ γεννᾶν ἤδη ἐπιθυμῇ, ζητεῖ δὴ οἶμαι καὶ οὗτος περιιὼν τὸ καλὸν ἐν ᾧ ἂν γεννήσειεν:

polus de megas phemi kai kalos o phronesis o peri o o polis te kai oikesis diakosmesis os de-2 onoma eimi sophrosune te kai dikaiosune outos de au otan tis ek neos egkumon-2 eimi o psyche eitheos eimi kai eko o elikia tikto te kai gennas ede-2 epithumeo zeteo de-2 oiomai kai outos perieimi1 o kalos en os an gennao


Plato, Symposium 209 (DIORISIS sentence 745)

ἐν τῷ γὰρ αἰσχρῷ οὐδέποτε γεννήσει.


Plato, Symposium 209 (DIORISIS sentence 746)

τά τε οὖν σώματα τὰ καλὰ μᾶλλον ἢ τὰ αἰσχρὰ ἀσπάζεται ἅτε κυῶν, καὶ ἂν ἐντύχῃ ψυχῇ καλῇ καὶ γενναίᾳ καὶ εὐφυεῖ, πάνυ δὴ ἀσπάζεται τὸ συναμφότερον, καὶ πρὸς τοῦτον τὸν ἄνθρωπον εὐθὺς εὐπορεῖ λόγων περὶ ἀρετῆς καὶ περὶ οἷον χρὴ εἶναι τὸν ἄνδρα τὸν ἀγαθὸν καὶ ἃ ἐπιτηδεύειν, καὶ ἐπιχειρεῖ παιδεύειν.

tis-2 te oun soma o kalos mallon ee o aischros aspazomai ate-3 kuos kai an entugchano psyche kaleo kai gennaios kai euphues panu de-2 aspazomai o sunamao kai pros outos o anthropos euthus euporeo logos peri arete kai peri oios-2 chre eimi o aner o agathos kai os epitedeuo kai epicheireo paideuo


Plato, Symposium 209 (DIORISIS sentence 747)

ἁπτόμενος γὰρ οἶμαι τοῦ καλοῦ καὶ ὁμιλῶν αὐτῷ, ἃ πάλαι ἐκύει τίκτει καὶ γεννᾷ, καὶ παρὼν καὶ ἀπὼν μεμνημένος, καὶ τὸ γεννηθὲν συνεκτρέφει κοινῇ μετʼ ἐκείνου, ὥστε πολὺ μείζω κοινωνίαν τῆς τῶν παίδων πρὸς ἀλλήλους οἱ τοιοῦτοι ἴσχουσι καὶ φιλίαν βεβαιοτέραν, ἅτε καλλιόνων καὶ ἀθανατωτέρων παίδων κεκοινωνηκότες.

apto gar oiomai o kaleo kai omileo autos os palai kueo tikto kai gennao kai pareimi kai apeimi mimnesko kai o gennao sunektrepho koine meta ekeinos oste-2 polus megas koinonia o o pais pros allelon o toioutos ischo kai philia bebaios ate-3 kalos kai athanatos pais koinoneo


Plato, Symposium 209 (DIORISIS sentence 748)

καὶ πᾶς ἂν δέξαιτο ἑαυτῷ τοιούτους παῖδας μᾶλλον γεγονέναι ἢ τοὺς ἀνθρωπίνους, καὶ εἰς Ὅμηρον ἀποβλέψας καὶ Ἡσίοδον καὶ τοὺς ἄλλους ποιητὰς τοὺς ἀγαθοὺς ζηλῶν, οἷα ἔκγονα ἑαυτῶν καταλείπουσιν, ἃ ἐκείνοις ἀθάνατον κλέος καὶ μνήμην παρέχεται αὐτὰ τοιαῦτα ὄντα:

kai pas an dechomai eautou toioutos pais mallon gignomai ee o anthropinos kai eis omeros-2 apoblepo kai esiodos kai o allos poietes o agathos zele oios-2 kiko eautou katalimpano os ekeinos athanatos kleos kai mneme parecho autos toioutos eimi


Plato, Symposium 209 (DIORISIS sentence 749)

εἰ δὲ βούλει, ἔφη, οἵους Λυκοῦργος παῖδας κατελίπετο ἐν Λακεδαίμονι σωτῆρας τῆς Λακεδαίμονος καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν τῆς Ἑλλάδος.

ei de boulomai phemi oios-2 lukourgos pais katalimpano en lakedaimon soter o lakedaimon kai os-2 epos eipon o ellas


Plato, Symposium 209 (DIORISIS sentence 750)

τίμιος δὲ παρʼ ὑμῖν καὶ Σόλων διὰ τὴν τῶν νόμων γέννησιν, καὶ ἄλλοι ἄλλοθι πολλαχοῦ ἄνδρες, καὶ ἐν Ἕλλησι καὶ ἐν βαρβάροις, πολλὰ καὶ καλὰ ἀποφηνάμενοι ἔργα, γεννήσαντες παντοίαν ἀρετήν:

timios de para su kai solon dia o o nomos-2 gennao kai allos allothi pollachou aner kai en ellen kai en barbaros polus kai kalos apophaino ergon gennao pantoios arete


Plato, Symposium 209 (DIORISIS sentence 751)

ὧν καὶ ἱερὰ πολλὰ ἤδη γέγονε διὰ τοὺς τοιούτους παῖδας, διὰ δὲ τοὺς ἀνθρωπίνους οὐδενός πω.

os kai iera polus ede-2 gignomai dia o toioutos pais dia de o anthropinos oudeis po


Plato, Symposium 210 (DIORISIS sentence 752)

ταῦτα μὲν οὖν τὰ ἐρωτικὰ ἴσως, ὦ Σώκρατες, κἂν σὺ μυηθείης:


Plato, Symposium 210 (DIORISIS sentence 753)

τὰ δὲ τέλεα καὶ ἐποπτικά, ὧν ἕνεκα καὶ ταῦτα ἔστιν, ἐάν τις ὀρθῶς μετίῃ, οὐκ οἶδʼ εἰ οἷός τʼ ἂν εἴης.

o de telos kai epoptikos os eneka kai outos eimi ean tis orthos meteimi ou oida ei oios-2 te an aio


Plato, Symposium 210 (DIORISIS sentence 754)

ἐρῶ μὲν οὖν, ἔφη, ἐγὼ καὶ προθυμίας οὐδὲν ἀπολείψω:

eraomai men oun phemi ego kai prothumia oudeis apoleibo


Plato, Symposium 210 (DIORISIS sentence 755)

πειρῶ δὲ ἕπεσθαι, ἂν οἷός τε ᾖς.


Plato, Symposium 210 (DIORISIS sentence 756)

δεῖ γάρ, ἔφη, τὸν ὀρθῶς ἰόντα ἐπὶ τοῦτο τὸ πρᾶγμα ἄρχεσθαι μὲν νέον ὄντα ἰέναι ἐπὶ τὰ καλὰ σώματα, καὶ πρῶτον μέν, ἐὰν ὀρθῶς ἡγῆται ὁ ἡγούμενος, ἑνὸς αὐτὸν σώματος ἐρᾶν καὶ ἐνταῦθα γεννᾶν λόγους καλούς, ἔπειτα δὲ αὐτὸν κατανοῆσαι ὅτι τὸ κάλλος τὸ ἐπὶ ὁτῳοῦν σώματι τῷ ἐπὶ ἑτέρῳ σώματι ἀδελφόν ἐστι, καὶ εἰ δεῖ διώκειν τὸ ἐπʼ εἴδει καλόν, πολλὴ ἄνοια μὴ οὐχ ἕν τε καὶ ταὐτὸν ἡγεῖσθαι τὸ ἐπὶ πᾶσιν τοῖς σώμασι κάλλος:

deomai gar phemi o orthos eimi-2 epi outos o pragma archo men neos eimi eimi-2 epi o kalos soma kai proteros men ean orthos egeomai o egeomai eis-2 autos soma erao1 kai entautha gennas logos kalos epeita de autos katanoeo ostis o kallos o epi ostis soma o epi eteros soma adelphos eimi kai ei deomai dioko o epi eidos kalos polus anoia me ou eis-2 te kai tautos-2 egeomai o epi pas o soma kallos


Plato, Symposium 210 (DIORISIS sentence 757)

τοῦτο δʼ ἐννοήσαντα καταστῆναι πάντων τῶν καλῶν σωμάτων ἐραστήν, ἑνὸς δὲ τὸ σφόδρα τοῦτο χαλάσαι καταφρονήσαντα καὶ σμικρὸν ἡγησάμενον:

outos de ennoeo kathistemi pas o kale soma erastes eis-2 de o sphodra outos chalao kataphroneo kai mikros egeomai


Plato, Symposium 210 (DIORISIS sentence 758)

μετὰ δὲ ταῦτα τὸ ἐν ταῖς ψυχαῖς κάλλος τιμιώτερον ἡγήσασθαι τοῦ ἐν τῷ σώματι, ὥστε καὶ ἐὰν ἐπιεικὴς ὢν τὴν ψυχήν τις κἂν σμικρὸν ἄνθος ἔχῃ, ἐξαρκεῖν αὐτῷ καὶ ἐρᾶν καὶ κήδεσθαι καὶ τίκτειν λόγους τοιούτους καὶ ζητεῖν, οἵτινες ποιήσουσι βελτίους τοὺς νέους, ἵνα ἀναγκασθῇ αὖ θεάσασθαι τὸ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασι καὶ τοῖς νόμοις καλὸν καὶ τοῦτʼ ἰδεῖν ὅτι πᾶν αὐτὸ αὑτῷ συγγενές ἐστιν, ἵνα τὸ περὶ τὸ σῶμα καλὸν σμικρόν τι ἡγήσηται εἶναι:

meta de outos o en o psyche kallos timios egeomai o en o soma oste-2 kai ean epieikes eimi o psyche tis kan-2 mikros anthos echo exarkeo autos kai erao1 kai kedo kai tikto logos toioutos kai zeteo ostis poieo beltion o neos ina anagkazo au theaomai o en o epitedeuma kai o nomos-2 kalos kai outos eidon ostis pas autos eautou suggenes eimi ina o peri o soma kalos mikros tis egeomai eimi


Plato, Symposium 210 (DIORISIS sentence 759)

μετὰ δὲ τὰ ἐπιτηδεύματα ἐπὶ τὰς ἐπιστήμας ἀγαγεῖν, ἵνα ἴδῃ αὖ ἐπιστημῶν κάλλος, καὶ βλέπων πρὸς πολὺ ἤδη τὸ καλὸν μηκέτι τὸ παρʼ ἑνί, ὥσπερ οἰκέτης, ἀγαπῶν παιδαρίου κάλλος ἢ ἀνθρώπου τινὸς ἢ ἐπιτηδεύματος ἑνός, δουλεύων φαῦλος ᾖ καὶ σμικρολόγος, ἀλλʼ ἐπὶ τὸ πολὺ πέλαγος τετραμμένος τοῦ καλοῦ καὶ θεωρῶν πολλοὺς καὶ καλοὺς λόγους καὶ μεγαλοπρεπεῖς τίκτῃ καὶ διανοήματα ἐν φιλοσοφίᾳ ἀφθόνῳ, ἕως ἂν ἐνταῦθα ῥωσθεὶς καὶ αὐξηθεὶς κατίδῃ τινὰ ἐπιστήμην μίαν τοιαύτην, ἥ ἐστι καλοῦ τοιοῦδε.

meta de o epitedeuma epi o episteme ago ina eidon au epistemoo kallos kai blepo pros polus ede-2 o kalos meketi o para eis-2 osper-2 oiketes agapao paidarion-2 kallos ee anthropos tis ee epitedeuma eis-2 douleuo phaulos eimi kai mikrologos alla epi o polus pelagos-2 trepo o kaleo kai theoreo-2 polus kai kalos logos kai megaloprepes tikto kai dianoema en philosophia aphthonos eos-4 an entautha ronnumi kai auxano kateidon tis episteme eis-2 toioutos os eimi kaleo toiosde


Plato, Symposium 210 (DIORISIS sentence 760)

πειρῶ δέ μοι, ἔφη, τὸν νοῦν προσέχειν ὡς οἷόν τε μάλιστα.

peirao de ego phemi o noos prosecho os-2 oios-2 te malista


Plato, Symposium 211 (DIORISIS sentence 761)

ὃς γὰρ ἂν μέχρι ἐνταῦθα πρὸς τὰ ἐρωτικὰ παιδαγωγηθῇ, θεώμενος ἐφεξῆς τε καὶ ὀρθῶς τὰ καλά, πρὸς τέλος ἤδη ἰὼν τῶν ἐρωτικῶν ἐξαίφνης κατόψεταί τι θαυμαστὸν τὴν φύσιν καλόν, τοῦτο ἐκεῖνο, ὦ Σώκρατες, οὗ δὴ ἕνεκεν καὶ οἱ ἔμπροσθεν πάντες πόνοι ἦσαν, πρῶτον μὲν ἀεὶ ὂν καὶ οὔτε γιγνόμενον οὔτε ἀπολλύμενον, οὔτε αὐξανόμενον οὔτε φθίνον, ἔπειτα οὐ τῇ μὲν καλόν, τῇ δʼ αἰσχρόν, οὐδὲ τοτὲ μέν, τοτὲ δὲ οὔ, οὐδὲ πρὸς μὲν τὸ καλόν, πρὸς δὲ τὸ αἰσχρόν, οὐδʼ ἔνθα μὲν καλόν, ἔνθα δὲ αἰσχρόν, ὡς τισὶ μὲν ὂν καλόν, τισὶ δὲ αἰσχρόν:

os gar an mechri entautha pros o erotikos paidagogeo theaomai ephexes te kai orthos o kalos pros telos ede-2 eimi-2 o erotikos exaiphnes kathorao tis thaumastos o phusis kalos outos ekeinos o-2 sokrates-2 e de-2 eneka kai o emprosthen pas ponos eimi proteros men aei eimi kai oute gignomai oute apollumi oute auxano oute epeita ou o men kalos o de aischros oude tote-2 men tote-2 de ou oude pros men o kalos pros de o aischros oude entha men kalos entha de aischros os-2 tis men eimi kalos tis de aischros


Plato, Symposium 211 (DIORISIS sentence 762)

οὐδʼ αὖ φαντασθήσεται αὐτῷ τὸ καλὸν οἷον πρόσωπόν τι οὐδὲ χεῖρες οὐδὲ ἄλλο οὐδὲν ὧν σῶμα μετέχει, οὐδέ τις λόγος οὐδέ τις ἐπιστήμη, οὐδέ που ὂν ἐν ἑτέρῳ τινι, οἷον ἐν ζῴῳ ἢ ἐν γῇ ἢ ἐν οὐρανῷ ἢ ἔν τῳ ἄλλῳ, ἀλλʼ αὐτὸ καθʼ αὑτὸ μεθʼ αὑτοῦ μονοειδὲς ἀεὶ ὄν, τὰ δὲ ἄλλα πάντα καλὰ ἐκείνου μετέχοντα τρόπον τινὰ τοιοῦτον, οἷον γιγνομένων τε τῶν ἄλλων καὶ ἀπολλυμένων μηδὲν ἐκεῖνο μήτε τι πλέον μήτε ἔλαττον γίγνεσθαι μηδὲ πάσχειν μηδέν.

oude au phantazomai autos o kalos oios-2 prosopon tis oude cheir oude allos oudeis os soma metecho oude tis logos oude tis episteme oude pou eimi en eteros tis oios-2 en zoion-2 ee en ge-2 ee en ouranos ee en tis allos alla autos kata eautou meta eautou monoeides aei eimi o de allos pas kalos ekeinos metecho tropos-2 tis toioutos oios-2 gignomai te o allos kai apollumi medeis ekeinos mete tis pleos-2 mete elasson gignomai mede pascho medeis


Plato, Symposium 211 (DIORISIS sentence 763)

ὅταν δή τις ἀπὸ τῶνδε διὰ τὸ ὀρθῶς παιδεραστεῖν ἐπανιὼν ἐκεῖνο τὸ καλὸν ἄρχηται καθορᾶν, σχεδὸν ἄν τι ἅπτοιτο τοῦ τέλους.

otan de-2 tis apo ode dia o orthos paiderasteo epaneimi ekeinos o kalos archo kathorao schedon an tis apto o telos


Plato, Symposium 211 (DIORISIS sentence 764)

τοῦτο γὰρ δή ἐστι τὸ ὀρθῶς ἐπὶ τὰ ἐρωτικὰ ἰέναι ἢ ὑπʼ ἄλλου ἄγεσθαι, ἀρχόμενον ἀπὸ τῶνδε τῶν καλῶν ἐκείνου ἕνεκα τοῦ καλοῦ ἀεὶ ἐπανιέναι, ὥσπερ ἐπαναβασμοῖς χρώμενον, ἀπὸ ἑνὸς ἐπὶ δύο καὶ ἀπὸ δυοῖν ἐπὶ πάντα τὰ καλὰ σώματα, καὶ ἀπὸ τῶν καλῶν σωμάτων ἐπὶ τὰ καλὰ ἐπιτηδεύματα, καὶ ἀπὸ τῶν ἐπιτηδευμάτων ἐπὶ τὰ καλὰ μαθήματα, καὶ ἀπὸ τῶν μαθημάτων ἐπʼ ἐκεῖνο τὸ μάθημα τελευτῆσαι, ὅ ἐστιν οὐκ ἄλλου ἢ αὐτοῦ ἐκείνου τοῦ καλοῦ μάθημα, καὶ γνῷ αὐτὸ τελευτῶν ὃ ἔστι καλόν.

outos gar de-2 eimi o orthos epi o erotikos eimi-2 ee upo allos ago archo apo ode o kale ekeinos eneka o kaleo aei epaneimi osper-2 epanabasmos chraomai apo eis-2 epi duo kai apo duo epi pas o kalos soma kai apo o kale soma epi o kalos epitedeuma kai apo o epitedeuma epi o kalos mathema kai apo o mathema epi ekeinos o mathema teleutao os eimi ou allos ee autos ekeinos o kaleo mathema kai gignosko autos teleutao os eimi kalos


Plato, Symposium 211 (DIORISIS sentence 765)

ἐνταῦθα τοῦ βίου, ὦ φίλε Σώκρατες, ἔφη ἡ Μαντινικὴ ξένη, εἴπερ που ἄλλοθι, βιωτὸν ἀνθρώπῳ, θεωμένῳ αὐτὸ τὸ καλόν.

entautha o bios-2 o-2 philos sokrates-2 phemi o xenos eiper pou allothi biotos-2 anthropos theaomai autos o kalos


Plato, Symposium 211 (DIORISIS sentence 766)

ὃ ἐάν ποτε ἴδῃς, οὐ κατὰ χρυσίον τε καὶ ἐσθῆτα καὶ τοὺς καλοὺς παῖδάς τε καὶ νεανίσκους δόξει σοι εἶναι, οὓς νῦν ὁρῶν ἐκπέπληξαι καὶ ἕτοιμος εἶ καὶ σὺ καὶ ἄλλοι πολλοί, ὁρῶντες τὰ παιδικὰ καὶ συνόντες ἀεὶ αὐτοῖς, εἴ πως οἷόν τʼ ἦν, μήτʼ ἐσθίειν μήτε πίνειν, ἀλλὰ θεᾶσθαι μόνον καὶ συνεῖναι.

os ean pote eidon ou kata chrusion te kai esthes kai o kalos pais te kai neaniskos-2 dokeo su eimi os nun orao ekplesso kai etoimos eimi-2 kai su kai allos polus orao o paidikos kai suneimi aei autos ei pos oios-2 te eimi mete esthio mete pino alla theaomai monos kai suneimi


Plato, Symposium 211 (DIORISIS sentence 767)

τί δῆτα, ἔφη, οἰόμεθα, εἴ τῳ γένοιτο αὐτὸ τὸ καλὸν ἰδεῖν εἰλικρινές, καθαρόν, ἄμεικτον, ἀλλὰ μὴ ἀνάπλεων σαρκῶν τε ἀνθρωπίνων καὶ χρωμάτων καὶ ἄλλης πολλῆς φλυαρίας θνητῆς, ἀλλʼ αὐτὸ τὸ θεῖον καλὸν δύναιτο μονοειδὲς κατιδεῖν;

tis-2 deta phemi oiomai ei tis gignomai autos o kalos eidon eilikrines katharos ameiktos alla me anapleos sarx te anthropinos kai chroma kai allos polus phluaria thnetos alla autos o theios kalos dunamai monoeides kateidon


Plato, Symposium 212 (DIORISIS sentence 768)

ἆρʼ οἴει, ἔφη, φαῦλον βίον γίγνεσθαι ἐκεῖσε βλέποντος ἀνθρώπου καὶ ἐκεῖνο ᾧ δεῖ θεωμένου καὶ συνόντος αὐτῷ;

ara-3 oiomai phemi phaulos bios-2 gignomai ekeise blepo anthropos kai ekeinos os deomai theaomai kai suneimi autos


Plato, Symposium 212 (DIORISIS sentence 769)

ἢ οὐκ ἐνθυμῇ, ἔφη, ὅτι ἐνταῦθα αὐτῷ μοναχοῦ γενήσεται, ὁρῶντι ᾧ ὁρατὸν τὸ καλόν, τίκτειν οὐκ εἴδωλα ἀρετῆς, ἅτε οὐκ εἰδώλου ἐφαπτομένῳ, ἀλλὰ ἀληθῆ, ἅτε τοῦ ἀληθοῦς ἐφαπτομένῳ:

ee ou enthumeomai phemi ostis entautha autos monachou gignomai orao os oratos o kalos tikto ou eidolon arete ate-3 ou eidolon ephapto alla alethes ate-3 o alethes ephapto


Plato, Symposium 212 (DIORISIS sentence 770)

τεκόντι δὲ ἀρετὴν ἀληθῆ καὶ θρεψαμένῳ ὑπάρχει θεοφιλεῖ γενέσθαι, καὶ εἴπέρ τῳ ἄλλῳ ἀνθρώπων ἀθανάτῳ καὶ ἐκείνῳ;

tikto de arete alethes kai trepho uparcho theophiles gignomai kai eiper tis allos anthropos athanatos kai ekeinos


Plato, Symposium 212 (DIORISIS sentence 771)

ταῦτα δή, ὦ Φαῖδρέ τε καὶ οἱ ἄλλοι, ἔφη μὲν Διοτίμα, πέπεισμαι δʼ ἐγώ:

outos de-2 o-2 phaidros-2 te kai o allos phemi men diotima peitho de ego


Plato, Symposium 212 (DIORISIS sentence 772)

πεπεισμένος δὲ πειρῶμαι καὶ τοὺς ἄλλους πείθειν ὅτι τούτου τοῦ κτήματος τῇ ἀνθρωπείᾳ φύσει συνεργὸν ἀμείνω Ἔρωτος οὐκ ἄν τις ῥᾳδίως λάβοι.

peitho de peirao kai o allos peitho ostis outos o ktema o anthropeios phusis sunergos ameinon eros-3 ou an tis radios lambano


Plato, Symposium 212 (DIORISIS sentence 773)

διὸ δὴ ἔγωγέ φημι χρῆναι πάντα ἄνδρα τὸν ἔρωτα τιμᾶν, καὶ αὐτὸς τιμῶ τὰ ἐρωτικὰ καὶ διαφερόντως ἀσκῶ, καὶ τοῖς ἄλλοις παρακελεύομαι, καὶ νῦν τε καὶ ἀεὶ ἐγκωμιάζω τὴν δύναμιν καὶ ἀνδρείαν τοῦ Ἔρωτος καθʼ ὅσον οἷός τʼ εἰμί.

dio-2 de-2 ego phemi chre pas aner o eros-3 timao kai autos timao o erotikos kai diapherontos askeo kai o allos parakeleuomai kai nun te kai aei egkomiazo o dunamis kai andreia o eros-3 kata osos oios-2 te eimi


Plato, Symposium 212 (DIORISIS sentence 774)

τοῦτον οὖν τὸν λόγον, ὦ Φαῖδρε, εἰ μὲν βούλει, ὡς ἐγκώμιον εἰς ἔρωτα νόμισον εἰρῆσθαι, εἰ δέ, ὅτι καὶ ὅπῃ χαίρεις ὀνομάζων, τοῦτο ὀνόμαζε.

outos oun o logos o-2 phaidros-2 ei men boulomai os-2 egkomios eis eros-3 nomizo ero ei de ostis kai ope chairo onomazo outos onomazo


Plato, Symposium 212 (DIORISIS sentence 775)

εἰπόντος δὲ ταῦτα τοῦ Σωκράτους τοὺς μὲν ἐπαινεῖν, τὸν δὲ Ἀριστοφάνη λέγειν τι ἐπιχειρεῖν, ὅτι ἐμνήσθη αὐτοῦ λέγων ὁ Σωκράτης περὶ τοῦ λόγου:

eipon de outos o sokrates-2 o men epaineo o de aristophanes lego tis epicheireo ostis mimnesko autos lego o sokrates-2 peri o logos


Plato, Symposium 212 (DIORISIS sentence 776)

καὶ ἐξαίφνης τὴν αὔλειον θύραν κρουομένην πολὺν ψόφον παρασχεῖν ὡς κωμαστῶν, καὶ αὐλητρίδος φωνὴν ἀκούειν.

kai exaiphnes o auleios thura krouo polus psophos parecho os-2 komastes kai auletris phone akouo


Plato, Symposium 212 (DIORISIS sentence 777)

τὸν οὖν Ἀγάθωνα, παῖδες, φάναι, οὐ σκέψεσθε;


Plato, Symposium 212 (DIORISIS sentence 778)

καὶ ἐὰν μέν τις τῶν ἐπιτηδείων ᾖ, καλεῖτε:


Plato, Symposium 212 (DIORISIS sentence 779)

εἰ δὲ μή, λέγετε ὅτι οὐ πίνομεν ἀλλʼ ἀναπαυόμεθα ἤδη.

ei de me lego ostis ou pino alla anapauo ede-2


Plato, Symposium 212 (DIORISIS sentence 780)

καὶ οὐ πολὺ ὕστερον Ἀλκιβιάδου τὴν φωνὴν ἀκούειν ἐν τῇ αὐλῇ σφόδρα μεθύοντος καὶ μέγα βοῶντος, ἐρωτῶντος ὅπου Ἀγάθων καὶ κελεύοντος ἄγειν παρʼ Ἀγάθωνα.

kai ou polus usteros alkibiades-2 o phone akouo en o aule sphodra methuo kai megas boao erotao opou agathon kai keleuo ago para agathon


Plato, Symposium 212 (DIORISIS sentence 781)

ἄγειν οὖν αὐτὸν παρὰ σφᾶς τήν τε αὐλητρίδα ὑπολαβοῦσαν καὶ ἄλλους τινὰς τῶν ἀκολούθων, καὶ ἐπιστῆναι ἐπὶ τὰς θύρας ἐστεφανωμένον αὐτὸν κιττοῦ τέ τινι στεφάνῳ δασεῖ καὶ ἴων, καὶ ταινίας ἔχοντα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς πάνυ πολλάς, καὶ εἰπεῖν:

ago oun autos para spheis o te auletris upolambano kai allos tis o akolouthos kai ephistemi epi o thura stephanoo autos kissos te tis stephanos dasus kai ia-2 kai tainia echo epi o kephale panu polus kai eipon


Plato, Symposium 212 (DIORISIS sentence 782)

ἄνδρες, χαίρετε:


Plato, Symposium 212 (DIORISIS sentence 783)

μεθύοντα ἄνδρα πάνυ σφόδρα δέξεσθε συμπότην, ἢ ἀπίωμεν ἀναδήσαντες μόνον Ἀγάθωνα, ἐφʼ ᾧπερ ἤλθομεν;

methuo aner panu sphodra dechomai sumpotes ee apeimi anadeo monos agathon epi os erchomai


Plato, Symposium 212 (DIORISIS sentence 784)

ἐγὼ γάρ τοι, φάναι, χθὲς μὲν οὐχ οἷός τʼ ἐγενόμην ἀφικέσθαι, νῦν δὲ ἥκω ἐπὶ τῇ κεφαλῇ ἔχων τὰς ταινίας, ἵνα ἀπὸ τῆς ἐμῆς κεφαλῆς τὴν τοῦ σοφωτάτου καὶ καλλίστου κεφαλὴν ἐὰν εἴπω οὑτωσὶ ἀναδήσω.

ego gar su phaino chthes men ou oios-2 te gignomai aphikneomai nun de eko epi o kephale echo o tainia ina apo o emos kephale o o sophos kai kalos kephale ean eipon outosi anadeo


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 785)

ἆρα καταγελάσεσθέ μου ὡς μεθύοντος;


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 786)

ἐγὼ δέ, κἂν ὑμεῖς γελᾶτε, ὅμως εὖ οἶδʼ ὅτι ἀληθῆ λέγω.

ego de kan-2 su gelao omos-5 eu oida ostis alethes lego


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 787)

ἀλλά μοι λέγετε αὐτόθεν, ἐπὶ ῥητοῖς εἰσίω ἢ μή;

alla ego lego autothen epi retos eiseimi ee me


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 788)

συμπίεσθε ἢ οὔ;


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 789)

πάντας οὖν ἀναθορυβῆσαι καὶ κελεύειν εἰσιέναι καὶ κατακλίνεσθαι, καὶ τὸν Ἀγάθωνα καλεῖν αὐτόν.

pas oun anathorubeo kai keleuo eiseimi kai kataklino kai o agathon kaleo autos


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 790)

καὶ τὸν ἰέναι ἀγόμενον ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, καὶ περιαιρούμενον ἅμα τὰς ταινίας ὡς ἀναδήσοντα, ἐπίπροσθε τῶν ὀφθαλμῶν ἔχοντα οὐ κατιδεῖν τὸν Σωκράτη, ἀλλὰ καθίζεσθαι παρὰ τὸν Ἀγάθωνα ἐν μέσῳ Σωκράτους τε καὶ ἐκείνου:

kai o eimi-2 ago upo o anthropos kai periaireo ama o tainia os-2 anadeo epiprosthen o ophthalmos echo ou kateidon o sokrateo alla kathizo para o agathon en mesos sokrates-2 te kai ekeinos


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 791)

παραχωρῆσαι γὰρ τὸν Σωκράτη ὡς ἐκεῖνον κατιδεῖν.

parachoreo gar o sokrateo os-2 ekeinos kateidon


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 792)

παρακαθεζόμενον δὲ αὐτὸν ἀσπάζεσθαί τε τὸν Ἀγάθωνα καὶ ἀναδεῖν.

kathezomai de autos aspazomai te o agathon kai anadeo


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 793)

εἰπεῖν οὖν τὸν Ἀγάθωνα Ὑπολύετε, παῖδες, Ἀλκιβιάδην, ἵνα ἐκ τρίτων κατακέηται.

eipon oun o agathon upoluo pais alkibiades-2 ina ek tritos katakeimai


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 794)

πάνυ γε, εἰπεῖν τὸν Ἀλκιβιάδην:


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 795)

ἀλλὰ τίς ἡμῖν ὅδε τρίτος συμπότης;


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 796)

καὶ ἅμα μεταστρεφόμενον αὐτὸν ὁρᾶν τὸν Σωκράτη, ἰδόντα δὲ ἀναπηδῆσαι καὶ εἰπεῖν ὦ Ἡράκλεις, τουτὶ τί ἦν;

kai ama metastrepho autos orao o sokrateo eidon de anapedao kai eipon o-2 eraklees outos tis-2 eimi


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 797)

Σωκράτης οὗτος;


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 798)

ἐλλοχῶν αὖ με ἐνταῦθα κατέκεισο, ὥσπερ εἰώθεις ἐξαίφνης ἀναφαίνεσθαι ὅπου ἐγὼ ᾤμην ἥκιστά σε ἔσεσθαι.

ellochao au ego entautha katakeimai osper-2 etho exaiphnes anaphaino opou ego oiomai ekistos-2 su eimi


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 799)

καὶ νῦν τί ἥκεις;


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 800)

καὶ τί αὖ ἐνταῦθα κατεκλίνης;


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 801)

ὡς οὐ παρὰ Ἀριστοφάνει οὐδὲ εἴ τις ἄλλος γελοῖος ἔστι τε καὶ βούλεται, ἀλλὰ διεμηχανήσω ὅπως παρὰ τῷ καλλίστῳ τῶν ἔνδον κατακείσῃ.

os-2 ou para aristophanes oude ei tis allos geloios eimi te kai boulomai alla diamechanaomai opos para o kalos o endon katakeimai


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 802)

καὶ τὸν Σωκράτη, Ἀγάθων, φάναι, ὅρα εἴ μοι ἐπαμύνεις:

kai o sokrateo agathon phaino orao ei ego epamao


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 803)

ὡς ἐμοὶ ὁ τούτου ἔρως τοῦ ἀνθρώπου οὐ φαῦλον πρᾶγμα γέγονεν.

os-2 ego o outos eros-2 o anthropos ou phaulos pragma gignomai


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 804)

ἀπʼ ἐκείνου γὰρ τοῦ χρόνου, ἀφʼ οὗ τούτου ἠράσθην, οὐκέτι ἔξεστίν μοι οὔτε προσβλέψαι οὔτε διαλεχθῆναι καλῷ οὐδʼ ἑνί, ἢ οὑτοσὶ ζηλοτυπῶν με καὶ φθονῶν θαυμαστὰ ἐργάζεται καὶ λοιδορεῖταί τε καὶ τὼ χεῖρε μόγις ἀπέχεται.

apo ekeinos gar o chronos apo e outos araomai ouketi exesti ego oute prosblepo oute dialego kalos oude eis-2 ee outos zelotupeo ego kai phthoneo thaumastos ergazomai kai loidoreo te kai o cheir mogis apecho


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 805)

ὅρα οὖν μή τι καὶ νῦν ἐργάσηται, ἀλλὰ διάλλαξον ἡμᾶς, ἢ ἐὰν ἐπιχειρῇ βιάζεσθαι, ἐπάμυνε, ὡς ἐγὼ τὴν τούτου μανίαν τε καὶ φιλεραστίαν πάνυ ὀρρωδῶ.

orao oun me tis kai nun ergazomai alla diallasso ego ee ean epicheireo biazo epamao os-2 ego o outos mania2 te kai philerastia panu orrodeo


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 806)

ἀλλʼ οὐκ ἔστι, φάναι τὸν Ἀλκιβιάδην, ἐμοὶ καὶ σοὶ διαλλαγή.

alla ou eimi phaino o alkibiades-2 ego kai su diallage


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 807)

ἀλλὰ τούτων μὲν εἰς αὖθίς σε τιμωρήσομαι:


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 808)

νῦν δέ μοι, Ἀγάθων, φάναι, μετάδος τῶν ταινιῶν, ἵνα ἀναδήσω καὶ τὴν τούτου ταυτηνὶ τὴν θαυμαστὴν κεφαλήν, καὶ μή μοι μέμφηται ὅτι σὲ μὲν ἀνέδησα, αὐτὸν δὲ νικῶντα ἐν λόγοις πάντας ἀνθρώπους, οὐ μόνον πρῴην ὥσπερ σύ, ἀλλʼ ἀεί, ἔπειτα οὐκ ἀνέδησα.

nun de ego agathon phaino metadidomi o tainia ina anadeo kai o outos outos o thaumastos kephale kai me ego memphomai ostis su men anadeo autos de nikao en logos pas anthropos ou monos proios osper-2 su alla aei epeita ou anadeo


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 809)

καὶ ἅμʼ αὐτὸν λαβόντα τῶν ταινιῶν ἀναδεῖν τὸν Σωκράτη καὶ κατακλίνεσθαι.

kai ama autos lambano o tainia anadeo o sokrateo kai kataklino


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 810)

ἐπειδὴ δὲ κατεκλίνη, εἰπεῖν:


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 811)

εἶεν δή, ἄνδρες:


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 812)

δοκεῖτε γάρ μοι νήφειν.


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 813)

οὐκ ἐπιτρεπτέον οὖν ὑμῖν, ἀλλὰ ποτέον:


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 814)

ὡμολόγηται γὰρ ταῦθʼ ἡμῖν.


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 815)

ἄρχοντα οὖν αἱροῦμαι τῆς πόσεως, ἕως ἂν ὑμεῖς ἱκανῶς πίητε, ἐμαυτόν.

archon oun aireo o posis eos-4 an su ikanos pino emautou


Plato, Symposium 213 (DIORISIS sentence 816)

ἀλλὰ φερέτω, Ἀγάθων, εἴ τι ἔστιν ἔκπωμα μέγα.

alla phero agathon ei tis eimi ekpoma-2 megas


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 817)

μᾶλλον δὲ οὐδὲν δεῖ, ἀλλὰ φέρε, παῖ, φάναι, τὸν ψυκτῆρα ἐκεῖνον, ἰδόντα αὐτὸν πλέον ἢ ὀκτὼ κοτύλας χωροῦντα.

mallon de oudeis deomai alla phero pais phaino o psukter ekeinos eidon autos pleos-2 ee okto kotule choreo


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 818)

τοῦτον ἐμπλησάμενον πρῶτον μὲν αὐτὸν ἐκπιεῖν, ἔπειτα τῷ Σωκράτει κελεύειν ἐγχεῖν καὶ ἅμα εἰπεῖν:

outos empiplemi proteros men autos ekpino epeita tis-2 sokrateo keleuo egcheo kai ama eipon


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 819)

πρὸς μὲν Σωκράτη, ὦ ἄνδρες, τὸ σόφισμά μοι οὐδέν:

pros men sokrateo o-2 aner o sophisma ego oudeis


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 820)

ὁπόσον γὰρ ἂν κελεύῃ τις, τοσοῦτον ἐκπιὼν οὐδὲν μᾶλλον μή ποτε μεθυσθῇ.

oposos gar an keleuo tis tosoutos ekpino oudeis mallon me pote methusko


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 821)

τὸν μὲν οὖν Σωκράτη ἐγχέαντος τοῦ παιδὸς πίνειν:


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 822)

τὸν δʼ Ἐρυξίμαχον πῶς οὖν, φάναι, ὦ Ἀλκιβιάδη, ποιοῦμεν;

o de eruximachos pos-2 oun phaino o-2 alkibiades-2 poieo


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 823)

οὕτως οὔτε τι λέγομεν ἐπὶ τῇ κύλικι οὔτε τι ᾁδομεν, ἀλλʼ ἀτεχνῶς ὥσπερ οἱ διψῶντες πιόμεθα;

outos-2 oute tis lego epi o kulix oute tis alla atechnos osper-2 e dipsao pino


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 824)

τὸν οὖν Ἀλκιβιάδην εἰπεῖν ὦ Ἐρυξίμαχε, βέλτιστε βελτίστου πατρὸς καὶ σωφρονεστάτου, χαῖρε.

o oun alkibiades-2 eipon o-2 eruximachos beltistos beltistos pater kai sophron chairo


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 825)

καὶ γὰρ σύ, φάναι τὸν Ἐρυξίμαχον:


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 826)

ἀλλὰ τί ποιῶμεν;


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 827)

ὅτι ἂν σὺ κελεύῃς.


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 828)

δεῖ γάρ σοι πείθεσθαι:


Plato, Symposium 214 (DIORISIS sentence 829)

ἰητρὸς γὰρ ἀνὴρ πολλῶν ἀντάξιος ἄλλων: