Plato, Timaeus 43 (DIORISIS sentence 305)

μένοντος δὲ νοήσαντες οἱ παῖδες τὴν τοῦ πατρὸς τάξιν ἐπείθοντο αὐτῇ, καὶ λαβόντες ἀθάνατον ἀρχὴν θνητοῦ ζῴου, μιμούμενοι τὸν σφέτερον δημιουργόν, πυρὸς καὶ γῆς ὕδατός τε καὶ ἀέρος ἀπὸ τοῦ κόσμου δανειζόμενοι μόρια ὡς ἀποδοθησόμενα πάλιν, εἰς ταὐτὸν τὰ λαμβανόμενα συνεκόλλων, οὐ τοῖς ἀλύτοις οἷς αὐτοὶ συνείχοντο δεσμοῖς, ἀλλὰ διὰ σμικρότητα ἀοράτοις πυκνοῖς γόμφοις συντήκοντες, ἓν ἐξ ἁπάντων ἀπεργαζόμενοι σῶμα ἕκαστον, τὰς τῆς ἀθανάτου ψυχῆς περιόδους ἐνέδουν εἰς ἐπίρρυτον σῶμα καὶ ἀπόρρυτον.

meno de noeo o pais o o pater taxis peitho autos kai lambano athanatos arche thnetos zoion-2 mimeomai o spheteros demiourgos pur kai ge-2 udor te kai aer apo o kosmos daneizo morion os-2 apodidomi palin eis tautos-2 o lambano sugkollao ou o alutos os autos sunochoka desmos alla dia mikrotes aoratos puknos gomphos sunteko eis-2 ek apas apergazomai soma ekastos o o athanatos psyche periodos1 endei eis epirrutos soma kai aporrutos


Plato, Timaeus 43 (DIORISIS sentence 306)

αἱ δʼ εἰς ποταμὸν ἐνδεθεῖσαι πολὺν οὔτʼ ἐκράτουν οὔτʼ ἐκρατοῦντο, βίᾳ δὲ ἐφέροντο καὶ ἔφερον, ὥστε τὸ μὲν ὅλον κινεῖσθαι ζῷον, ἀτάκτως μὴν ὅπῃ τύχοι προϊέναι καὶ ἀλόγως, τὰς ἓξ ἁπάσας κινήσεις ἔχον:

o de eis potamos endeo polus oute krateo oute krateo bia de phero kai phero oste-2 o men olos kineo zoion-2 ataktos men-2 ope tugchano proeimi1 kai alogos o ex apas kinesis echo


Plato, Timaeus 43 (DIORISIS sentence 307)

εἴς τε γὰρ τὸ πρόσθε καὶ ὄπισθεν καὶ πάλιν εἰς δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ κάτω τε καὶ ἄνω καὶ πάντῃ κατὰ τοὺς ἓξ τόπους πλανώμενα προῄειν.

eis te gar o prosthen kai opisthen kai palin eis dexios kai aristeros katos te kai ano kai pante kata o ex topos planao proeimi1


Plato, Timaeus 43 (DIORISIS sentence 308)

πολλοῦ γὰρ ὄντος τοῦ κατακλύζοντος καὶ ἀπορρέοντος κύματος ὃ τὴν τροφὴν παρεῖχεν, ἔτι μείζω θόρυβον ἀπηργάζετο τὰ τῶν προσπιπτόντων παθήματα ἑκάστοις, ὅτε πυρὶ προσκρούσειε τὸ σῶμά τινος ἔξωθεν ἀλλοτρίῳ περιτυχὸν ἢ καὶ στερεῷ γῆς πάγῳ ὑγροῖς τε ὀλισθήμασιν ὑδάτων, εἴτε ζάλῃ πνευμάτων ὑπὸ ἀέρος φερομένων καταληφθείη, καὶ ὑπὸ πάντων τούτων διὰ τοῦ σώματος αἱ κινήσεις ἐπὶ τὴν ψυχὴν φερόμεναι προσπίπτοιεν:

polus gar eimi o katakluzo kai aporreo kuma os o trophe parecho eti megas thorubos apergazomai o o prospitno pathema-2 ekastos ote pur proskrouo o soma tis exothen allotrios peritugchano ee kai stereos ge-2 pagos-2 ugros te olisthema udor eite zale pneuma upo aer phero katalambano kai upo pas outos dia o soma o kinesis epi o psyche phero prospitno


Plato, Timaeus 43 (DIORISIS sentence 309)

αἳ δὴ καὶ ἔπειτα διὰ ταῦτα ἐκλήθησάν τε καὶ νῦν ἔτι αἰσθήσεις συνάπασαι κέκληνται.

os de-2 kai epeita dia outos kaleo te kai nun eti aisthesis sunapas kaleo


Plato, Timaeus 43 (DIORISIS sentence 310)

καὶ δὴ καὶ τότε ἐν τῷ παρόντι πλείστην καὶ μεγίστην παρεχόμεναι κίνησιν, μετὰ τοῦ ῥέοντος ἐνδελεχῶς ὀχετοῦ κινοῦσαι καὶ σφοδρῶς σείουσαι τὰς τῆς ψυχῆς περιόδους, τὴν μὲν ταὐτοῦ παντάπασιν ἐπέδησαν ἐναντία αὐτῇ ῥέουσαι καὶ ἐπέσχον ἄρχουσαν καὶ ἰοῦσαν, τὴν δʼ αὖ θατέρου διέσεισαν, ὥστε τὰς τοῦ διπλασίου καὶ τριπλασίου τρεῖς ἑκατέρας ἀποστάσεις καὶ τὰς τῶν ἡμιολίων καὶ ἐπιτρίτων καὶ ἐπογδόων μεσότητας καὶ συνδέσεις, ἐπειδὴ παντελῶς λυταὶ οὐκ ἦσαν πλὴν ὑπὸ τοῦ συνδήσαντος, πάσας μὲν στρέψαι στροφάς, πάσας δὲ κλάσεις καὶ διαφθορὰς τῶν κύκλων ἐμποιεῖν, ὁσαχῇπερ ἦν δυνατόν, ὥστε μετʼ ἀλλήλων μόγις συνεχομένας φέρεσθαι μέν, ἀλόγως δὲ φέρεσθαι, τοτὲ μὲν ἀντίας, ἄλλοτε δὲ πλαγίας, τοτὲ δὲ ὑπτίας:

kai de-2 kai tote en o pareimi pleistos kai megas parecho kinesis meta o reo endeleches ochetos kineo kai sphodros seio o o psyche periodos1 o men tautos-2 pantapasi epideo enantios autos reo kai epecho archo kai eimi-2 o de au eteros diaseio oste-2 o o diplasios kai triplasios-2 treo ekateros-2 apostasis kai o o emiolios kai epitritos kai epogdoos mesotes kai sundesis epei panteles lutos ou eimi plen upo o sundeomai pas men strepho strophas pas de klasis kai diaphthora o kuklos empoieo osacheper eimi dunatos oste-2 meta allelon mogis sunochoka phero men alogos de phero tote-2 men antios allote de plagios tote-2 de uptios


Plato, Timaeus 43 (DIORISIS sentence 311)

οἷον ὅταν τις ὕπτιος ἐρείσας τὴν κεφαλὴν μὲν ἐπὶ γῆς, τοὺς δὲ πόδας ἄνω προσβαλὼν ἔχῃ πρός τινι, τότε ἐν τούτῳ τῷ πάθει τοῦ τε πάσχοντος καὶ τῶν ὁρώντων τά τε δεξιὰ ἀριστερὰ καὶ τὰ ἀριστερὰ δεξιὰ ἑκατέροις τὰ ἑκατέρων φαντάζεται.

oios-2 otan tis uptios ereido o kephale men epi ge-2 o de pous ano prosdaio echo pros tis tote en outos o pathos o te pascho kai o orao tis-2 te dexios aristeros kai o aristeros dexios ekateros-2 o ekateros-2 phantazomai


Plato, Timaeus 44 (DIORISIS sentence 312)

ταὐτὸν δὴ τοῦτο καὶ τοιαῦτα ἕτερα αἱ περιφοραὶ πάσχουσαι σφοδρῶς, ὅταν τέ τῳ τῶν ἔξωθεν τοῦ ταὐτοῦ γένους ἢ τοῦ θατέρου περιτύχωσιν, τότε ταὐτόν τῳ καὶ θάτερόν του τἀναντία τῶν ἀληθῶν προσαγορεύουσαι ψευδεῖς καὶ ἀνόητοι γεγόνασιν, οὐδεμία τε ἐν αὐταῖς τότε περίοδος ἄρχουσα οὐδʼ ἡγεμών ἐστιν:

tautos-2 de-2 outos kai toioutos eteros o periphora pascho sphodros otan te tis o exothen o tautos-2 genos ee o eteros peritugchano tote tautos-2 tis kai eteros tis enantios o alethes prosagoreuo pseudes kai anoetos gignomai oudeis te en autos tote periodos1 archo oude egemon eimi


Plato, Timaeus 44 (DIORISIS sentence 313)

αἷς δʼ ἂν ἔξωθεν αἰσθήσεις τινὲς φερόμεναι καὶ προσπεσοῦσαι συνεπισπάσωνται καὶ τὸ τῆς ψυχῆς ἅπαν κύτος, τόθʼ αὗται κρατούμεναι κρατεῖν δοκοῦσι.

os de an exothen aisthesis tis phero kai prospitno sunepispao kai o o psyche apas kutos tothi outos krateo krateo dokeo


Plato, Timaeus 44 (DIORISIS sentence 314)

καὶ διὰ δὴ ταῦτα πάντα τὰ παθήματα νῦν κατʼ ἀρχάς τε ἄνους ψυχὴ γίγνεται τὸ πρῶτον, ὅταν εἰς σῶμα ἐνδεθῇ θνητόν.

kai dia de-2 outos pas o pathema-2 nun kata arche te anoos psyche gignomai o proteros otan eis soma endeo thnetos


Plato, Timaeus 44 (DIORISIS sentence 315)

ὅταν δὲ τὸ τῆς αὔξης καὶ τροφῆς ἔλαττον ἐπίῃ ῥεῦμα, πάλιν δὲ αἱ περίοδοι λαμβανόμεναι γαλήνης τὴν ἑαυτῶν ὁδὸν ἴωσι καὶ καθιστῶνται μᾶλλον ἐπιόντος τοῦ χρόνου, τότε ἤδη πρὸς τὸ κατὰ φύσιν ἰόντων σχῆμα ἑκάστων τῶν κύκλων αἱ περιφοραὶ κατευθυνόμεναι, τό τε θάτερον καὶ τὸ ταὐτὸν προσαγορεύουσαι κατʼ ὀρθόν, ἔμφρονα τὸν ἔχοντα αὐτὰς γιγνόμενον ἀποτελοῦσιν.

otan de o o auxe kai tropheus elasson ephemai reuma palin de o periodos1 lambano galene o eautou odos eimi-2 kai kathistemi mallon epeimi o chronos tote ede-2 pros o kata phusis eimi-2 schema-2 ekastos o kuklos o periphora kateuthuno o te eteros kai o tautos-2 prosagoreuo kata orthos emphron o echo autos gignomai apoteleo


Plato, Timaeus 44 (DIORISIS sentence 316)

ἂν μὲν οὖν δὴ καὶ συνεπιλαμβάνηταί τις ὀρθὴ τροφὴ παιδεύσεως, ὁλόκληρος ὑγιής τε παντελῶς, τὴν μεγίστην ἀποφυγὼν νόσον, γίγνεται:

an men oun de-2 kai sunepilambanomai tis orthos trophe paideusis olokleros ugies te panteles o megas apopheugo nosos gignomai


Plato, Timaeus 44 (DIORISIS sentence 317)

καταμελήσας δέ, χωλὴν τοῦ βίου διαπορευθεὶς ζωήν, ἀτελὴς καὶ ἀνόητος εἰς Ἅιδου πάλιν ἔρχεται.

katameleo de cholos-2 o bios-2 diaporeuo zoe-2 ateles kai anoetos eis aides palin erchomai


Plato, Timaeus 44 (DIORISIS sentence 318)

ταῦτα μὲν οὖν ὕστερά ποτε γίγνεται:


Plato, Timaeus 44 (DIORISIS sentence 319)

περὶ δὲ τῶν νῦν προτεθέντων δεῖ διελθεῖν ἀκριβέστερον, τὰ δὲ πρὸ τούτων, περὶ σωμάτων κατὰ μέρη τῆς γενέσεως καὶ περὶ ψυχῆς, διʼ ἅς τε αἰτίας καὶ προνοίας γέγονε θεῶν, τοῦ μάλιστα εἰκότος ἀντεχομένοις, οὕτω καὶ κατὰ ταῦτα πορευομένοις διεξιτέον.

peri de o nun protithemi deomai dierchomai akribes o de pro outos peri soma kata mera-2 o genesis kai peri psyche dia os te aitia kai pronoia gignomai thea o malista eoika antecho outos-2 kai kata outos poreuo diexiteon


Plato, Timaeus 44 (DIORISIS sentence 320)

τὰς μὲν δὴ θείας περιόδους δύο οὔσας, τὸ τοῦ παντὸς σχῆμα ἀπομιμησάμενοι περιφερὲς ὄν, εἰς σφαιροειδὲς σῶμα ἐνέδησαν, τοῦτο ὃ νῦν κεφαλὴν ἐπονομάζομεν, ὃ θειότατόν τέ ἐστιν καὶ τῶν ἐν ἡμῖν πάντων δεσποτοῦν:

o men de-2 theios periodos1 duo eimi o o pas schema-2 apomimeomai peripheres eimi eis sphairoeides soma endeo outos os nun kephale eponomazo os theios te eimi kai o en ego pas despoteo


Plato, Timaeus 44 (DIORISIS sentence 321)

ᾧ καὶ πᾶν τὸ σῶμα παρέδοσαν ὑπηρεσίαν αὐτῷ συναθροίσαντες θεοί, κατανοήσαντες ὅτι πασῶν ὅσαι κινήσεις ἔσοιντο μετέχοι.

os kai pas o soma paradidomi uperesia autos sunathroizo theos katanoeo ostis pas osos kinesis eimi metecho


Plato, Timaeus 44 (DIORISIS sentence 322)

ἵνʼ οὖν μὴ κυλινδούμενον ἐπὶ γῆς ὕψη τε καὶ βάθη παντοδαπὰ ἐχούσης ἀποροῖ τὰ μὲν ὑπερβαίνειν, ἔνθεν δὲ ἐκβαίνειν, ὄχημα αὐτῷ τοῦτο καὶ εὐπορίαν ἔδοσαν:

ina oun me kulindeo epi ge-2 upsos te kai bathos pantodapos echo aphorao o men uperbaino enthen de ekbaino ochema autos outos kai euporia didomi


Plato, Timaeus 45 (DIORISIS sentence 323)

ὅθεν δὴ μῆκος τὸ σῶμα ἔσχεν, ἐκτατά τε κῶλα καὶ καμπτὰ ἔφυσεν τέτταρα θεοῦ μηχανησαμένου πορείαν, οἷς ἀντιλαμβανόμενον καὶ ἀπερειδόμενον διὰ πάντων τόπων πορεύεσθαι δυνατὸν γέγονε, τὴν τοῦ θειοτάτου καὶ ἱερωτάτου φέρον οἴκησιν ἐπάνωθεν ἡμῶν.

othen de-2 mekos o soma echo ektatos te kolon-2 kai kamptos ephuo tessares theos mechanaomai poreia os antineo kai apereido dia pas topos poreuo dunatos gignomai o o theios kai ieros phero oikesis epanothen ego


Plato, Timaeus 45 (DIORISIS sentence 324)

σκέλη μὲν οὖν χεῖρές τε ταύτῃ καὶ διὰ ταῦτα προσέφυ πᾶσιν:

skelos men oun cheir te taute kai dia outos prosphuo pas


Plato, Timaeus 45 (DIORISIS sentence 325)

τοῦ δʼ ὄπισθεν τὸ πρόσθεν τιμιώτερον καὶ ἀρχικώτερον νομίζοντες θεοὶ ταύτῃ τὸ πολὺ τῆς πορείας ἡμῖν ἔδοσαν.

o de opisthen o prosthen timios kai archikos nomizo theos taute o polus o poreia ego didomi


Plato, Timaeus 45 (DIORISIS sentence 326)

ἔδει δὴ διωρισμένον ἔχειν καὶ ἀνόμοιον τοῦ σώματος τὸ πρόσθεν ἄνθρωπον.

deo de-2 diorizo echo kai anomoios o soma o prosthen anthropos


Plato, Timaeus 45 (DIORISIS sentence 327)

διὸ πρῶτον μὲν περὶ τὸ τῆς κεφαλῆς κύτος, ὑποθέντες αὐτόσε τὸ πρόσωπον, ὄργανα ἐνέδησαν τούτῳ πάσῃ τῇ τῆς ψυχῆς προνοίᾳ, καὶ διέταξαν τὸ μετέχον ἡγεμονίας τοῦτʼ εἶναι, τὸ κατὰ φύσιν πρόσθεν:

dio-2 proteros men peri o o kephale kutos upotithemi autose o prosopon organon endeo outos pas o o psyche pronoia kai diatasso o metecho egemonia outos eimi o kata phusis prosthen


Plato, Timaeus 45 (DIORISIS sentence 328)

τῶν δὲ ὀργάνων πρῶτον μὲν φωσφόρα συνετεκτήναντο ὄμματα, τοιᾷδε ἐνδήσαντες αἰτίᾳ.

o de organon proteros men phosphoros suntektainomai omma toiosde endeo aitia


Plato, Timaeus 45 (DIORISIS sentence 329)

τοῦ πυρὸς ὅσον τὸ μὲν κάειν οὐκ ἔσχε, τὸ δὲ παρέχειν φῶς ἥμερον, οἰκεῖον ἑκάστης ἡμέρας, σῶμα ἐμηχανήσαντο γίγνεσθαι.

o pur osos o men kaio ou echo o de parecho phaos emeros oikeios ekastos emera soma mechanaomai gignomai


Plato, Timaeus 45 (DIORISIS sentence 330)

τὸ γὰρ ἐντὸς ἡμῶν ἀδελφὸν ὂν τούτου πῦρ εἰλικρινὲς ἐποίησαν διὰ τῶν ὀμμάτων ῥεῖν λεῖον καὶ πυκνὸν ὅλον μέν, μάλιστα δὲ τὸ μέσον συμπιλήσαντες τῶν ὀμμάτων, ὥστε τὸ μὲν ἄλλο ὅσον παχύτερον στέγειν πᾶν, τὸ τοιοῦτον δὲ μόνον αὐτὸ καθαρὸν διηθεῖν.

o gar entos ego adelphos eimi outos pur eilikrines poieo dia o omma reo leion-2 kai puknos olos men malista de o mesos sumpileo o omma oste-2 o men allos osos pachus stego pas o toioutos de monos autos katharos dietheo


Plato, Timaeus 45 (DIORISIS sentence 331)

ὅταν οὖν μεθημερινὸν ᾖ φῶς περὶ τὸ τῆς ὄψεως ῥεῦμα, τότε ἐκπῖπτον ὅμοιον πρὸς ὅμοιον, συμπαγὲς γενόμενον, ἓν σῶμα οἰκειωθὲν συνέστη κατὰ τὴν τῶν ὀμμάτων εὐθυωρίαν, ὅπῃπερ ἂν ἀντερείδῃ τὸ προσπῖπτον ἔνδοθεν πρὸς ὃ τῶν ἔξω συνέπεσεν.

otan oun methemerinos eimi phaos peri o o opsis reuma tote ekpitno omoios pros omoios sumpages gignomai eis-2 soma oikeioo sunistemi kata o o omma euthuoria ope an antereido o prospitno endothen pros os o exo sumpitno


Plato, Timaeus 45 (DIORISIS sentence 332)

ὁμοιοπαθὲς δὴ διʼ ὁμοιότητα πᾶν γενόμενον, ὅτου τε ἂν αὐτό ποτε ἐφάπτηται καὶ ὃ ἂν ἄλλο ἐκείνου, τούτων τὰς κινήσεις διαδιδὸν εἰς ἅπαν τὸ σῶμα μέχρι τῆς ψυχῆς αἴσθησιν παρέσχετο ταύτην ᾗ δὴ ὁρᾶν φαμεν.

omoiopathes de-2 dia omoiotes pas gignomai ostis te an autos pote ephapto kai os an allos ekeinos outos o kinesis diadidomi eis apas o soma mechri o psyche aisthesis parecho outos os de-2 orao phemi


Plato, Timaeus 45 (DIORISIS sentence 333)

ἀπελθόντος δὲ εἰς νύκτα τοῦ συγγενοῦς πυρὸς ἀποτέτμηται:

aperchomai de eis nux o suggenes pur apotemno


Plato, Timaeus 45 (DIORISIS sentence 334)

πρὸς γὰρ ἀνόμοιον ἐξιὸν ἀλλοιοῦταί τε αὐτὸ καὶ κατασβέννυται, συμφυὲς οὐκέτι τῷ πλησίον ἀέρι γιγνόμενον, ἅτε πῦρ οὐκ ἔχοντι.

pros gar anomoios exeimi alloioo te autos kai katasbennumi sumphues ouketi o plesios aer gignomai ate-3 pur ou echo


Plato, Timaeus 45 (DIORISIS sentence 335)

παύεταί τε οὖν ὁρῶν, ἔτι τε ἐπαγωγὸν ὕπνου γίγνεται:

pauo te oun orao eti te epagogos upnon gignomai


Plato, Timaeus 45 (DIORISIS sentence 336)

σωτηρίαν γὰρ ἣν οἱ θεοὶ τῆς ὄψεως ἐμηχανήσαντο, τὴν τῶν βλεφάρων φύσιν, ὅταν ταῦτα συμμύσῃ, καθείργνυσι τὴν τοῦ πυρὸς ἐντὸς δύναμιν, ἡ δὲ διαχεῖ τε καὶ ὁμαλύνει τὰς ἐντὸς κινήσεις, ὁμαλυνθεισῶν δὲ ἡσυχία γίγνεται, γενομένης δὲ πολλῆς μὲν ἡσυχίας βραχυόνειρος ὕπνος ἐμπίπτει, καταλειφθεισῶν δέ τινων κινήσεων μειζόνων, οἷαι καὶ ἐν οἵοις ἂν τόποις λείπωνται, τοιαῦτα καὶ τοσαῦτα παρέσχοντο ἀφομοιωθέντα ἐντὸς ἔξω τε ἐγερθεῖσιν ἀπομνημονευόμενα φαντάσματα.

soteria gar os o theos o opsis mechanaomai o o blepharon phusis otan outos summuo kateirgnumi o o pur entos dunamis o de diacheo te kai omaluno o entos kinesis omaluno de esuchia gignomai gignomai de polus men esuchia brachuoneiros upnos empitno katalimpano de tis kinesis megas oios-2 kai en oios-2 an topos leipo toioutos kai tosoutos parecho aphomoioo entos exo te egeiro apomnemoneuo phantasma


Plato, Timaeus 46 (DIORISIS sentence 337)

τὸ δὲ περὶ τὴν τῶν κατόπτρων εἰδωλοποιίαν καὶ πάντα ὅσα ἐμφανῆ καὶ λεῖα, κατιδεῖν οὐδὲν ἔτι χαλεπόν.

o de peri o o katoptron eidolopoiia kai pas osos emphanes kai leios kateidon oudeis eti chalepos


Plato, Timaeus 46 (DIORISIS sentence 338)

ἐκ γὰρ τῆς ἐντὸς ἐκτός τε τοῦ πυρὸς ἑκατέρου κοινωνίας ἀλλήλοις, ἑνός τε αὖ περὶ τὴν λειότητα ἑκάστοτε γενομένου καὶ πολλαχῇ μεταρρυθμισθέντος, πάντα τὰ τοιαῦτα ἐξ ἀνάγκης ἐμφαίνεται, τοῦ περὶ τὸ πρόσωπον πυρὸς τῷ περὶ τὴν ὄψιν πυρὶ περὶ τὸ λεῖον καὶ λαμπρὸν συμπαγοῦς γιγνομένου.

ek gar o entos ektos te o pur ekateros-2 koinonia allelon eis-2 te au peri o leiotes ekastote gignomai kai pollache-2 metarruthmizo pas o toioutos ek anagke emphaino o peri o prosopon pur o peri o opsis pur peri o leion-2 kai lampros sumpages gignomai


Plato, Timaeus 46 (DIORISIS sentence 339)

δεξιὰ δὲ φαντάζεται τὰ ἀριστερά, ὅτι τοῖς ἐναντίοις μέρεσιν τῆς ὄψεως περὶ τἀναντία μέρη γίγνεται ἐπαφὴ παρὰ τὸ καθεστὸς ἔθος τῆς προσβολῆς:

dexios de phantazomai o aristeros ostis o enantios meros-2 o opsis peri enantios mera-2 gignomai epaphe para o kathistemi ethos-2 o prosbole


Plato, Timaeus 46 (DIORISIS sentence 340)

δεξιὰ δὲ τὰ δεξιὰ καὶ τὰ ἀριστερὰ ἀριστερὰ τοὐναντίον, ὅταν μεταπέσῃ συμπηγνύμενον ᾧ συμπήγνυται φῶς, τοῦτο δέ, ὅταν ἡ τῶν κατόπτρων λειότης, ἔνθεν καὶ ἔνθεν ὕψη λαβοῦσα, τὸ δεξιὸν εἰς τὸ ἀριστερὸν μέρος ἀπώσῃ τῆς ὄψεως καὶ θάτερον ἐπὶ θάτερον.

dexios de o dexios kai o aristeros aristeros enantios otan metapipto sumpegnumi os sumpegnumi phaos outos de otan o o katoptron leiotes enthen kai enthen upsos lambano o dexios eis o aristeros meros-2 apotheo o opsis kai eteros epi eteros


Plato, Timaeus 46 (DIORISIS sentence 341)

κατὰ δὲ τὸ μῆκος στραφὲν τοῦ προσώπου ταὐτὸν τοῦτο ὕπτιον ἐποίησεν πᾶν φαίνεσθαι, τὸ κάτω πρὸς τὸ ἄνω τῆς αὐγῆς τό τʼ ἄνω πρὸς τὸ κάτω πάλιν ἀπῶσαν.

kata de o mekos strapto o prosopon tautos-2 outos uptios poieo pas phaino o katos pros o ano o auge o te ano pros o katos palin apotheo


Plato, Timaeus 46 (DIORISIS sentence 342)

ταῦτʼ οὖν πάντα ἔστιν τῶν συναιτίων οἷς θεὸς ὑπηρετοῦσιν χρῆται τὴν τοῦ ἀρίστου κατὰ τὸ δυνατὸν ἰδέαν ἀποτελῶν:

outos oun pas eimi o sunaitios os theos upereteo chraomai o o aristos kata o dunatos idea apoteleo


Plato, Timaeus 46 (DIORISIS sentence 343)

δοξάζεται δὲ ὑπὸ τῶν πλείστων οὐ συναίτια ἀλλὰ αἴτια εἶναι τῶν πάντων, ψύχοντα καὶ θερμαίνοντα πηγνύντα τε καὶ διαχέοντα καὶ ὅσα τοιαῦτα ἀπεργαζόμενα.

doxazo de upo o pleistos ou sunaitios alla aitios eimi o pas psucho kai thermaino pegnumi te kai diacheo kai osos toioutos apergazomai


Plato, Timaeus 46 (DIORISIS sentence 344)

λόγον δὲ οὐδένα οὐδὲ νοῦν εἰς οὐδὲν δυνατὰ ἔχειν ἐστίν.

logos de oudeis oude noos eis oudeis dunatos echo eimi


Plato, Timaeus 46 (DIORISIS sentence 345)

τῶν γὰρ ὄντων ᾧ νοῦν μόνῳ κτᾶσθαι προσήκει, λεκτέον ψυχήν— τοῦτο δὲ ἀόρατον, πῦρ δὲ καὶ ὕδωρ καὶ γῆ καὶ ἀὴρ σώματα πάντα ὁρατὰ γέγονεν— τὸν δὲ νοῦ καὶ ἐπιστήμης ἐραστὴν ἀνάγκη τὰς τῆς ἔμφρονος φύσεως αἰτίας πρώτας μεταδιώκειν, ὅσαι δὲ ὑπʼ ἄλλων μὲν κινουμένων, ἕτερα δὲ κατὰ ἀνάγκης κινούντων γίγνονται, δευτέρας.

o gar eimi os noos monos ktaomai proseko lekteos psyche outos de aoratos pur de kai udor kai ge-2 kai aer soma pas oratos gignomai o de noos kai episteme erastes anagke o o emphron phusis aitia proteros metadioko osos de upo allos men kineo eteros de kata anagke kineo gignomai deuteros


Plato, Timaeus 46 (DIORISIS sentence 346)

ποιητέον δὴ κατὰ ταῦτα καὶ ἡμῖν:


Plato, Timaeus 46 (DIORISIS sentence 347)

λεκτέα μὲν ἀμφότερα τὰ τῶν αἰτιῶν γένη, χωρὶς δὲ ὅσαι μετὰ νοῦ καλῶν καὶ ἀγαθῶν δημιουργοὶ καὶ ὅσαι μονωθεῖσαι φρονήσεως τὸ τυχὸν ἄτακτον ἑκάστοτε ἐξεργάζονται.

lekteos men amphoteros o o aitia genos choris de osos meta noos kale kai agathos demiourgos kai osos monoo phronesis o tugchano ataktos ekastote exergazomai


Plato, Timaeus 47 (DIORISIS sentence 348)

τὰ μὲν οὖν τῶν ὀμμάτων συμμεταίτια πρὸς τὸ σχεῖν τὴν δύναμιν ἣν νῦν εἴληχεν εἰρήσθω:

o men oun o omma summetaitios pros o echo o dunamis os nun lagchano ero


Plato, Timaeus 47 (DIORISIS sentence 349)

τὸ δὲ μέγιστον αὐτῶν εἰς ὠφελίαν ἔργον, διʼ ὃ θεὸς αὔθʼ ἡμῖν δεδώρηται, μετὰ τοῦτο ῥητέον.

o de megas autos eis opheleia ergon dia os theos autos ego doreomai meta outos reteos


Plato, Timaeus 47 (DIORISIS sentence 350)

ὄψις δὴ κατὰ τὸν ἐμὸν λόγον αἰτία τῆς μεγίστης ὠφελίας γέγονεν ἡμῖν, ὅτι τῶν νῦν λόγων περὶ τοῦ παντὸς λεγομένων οὐδεὶς ἄν ποτε ἐρρήθη μήτε ἄστρα μήτε ἥλιον μήτε οὐρανὸν ἰδόντων.

opsis de-2 kata o emos logos aitia o megas opheleia gignomai ego ostis o nun logos peri o pas lego oudeis an pote ero mete astron mete elios mete ouranos eidon


Plato, Timaeus 47 (DIORISIS sentence 351)

νῦν δʼ ἡμέρα τε καὶ νὺξ ὀφθεῖσαι μῆνές τε καὶ ἐνιαυτῶν περίοδοι καὶ ἰσημερίαι καὶ τροπαὶ μεμηχάνηνται μὲν ἀριθμόν, χρόνου δὲ ἔννοιαν περί τε τῆς τοῦ παντὸς φύσεως ζήτησιν ἔδοσαν:

nun de emera te kai nux orao meis te kai eniautos periodos1 kai isemeria kai trope mechanaomai men arithmos chronos de ennoia peri te o o pas phusis zetesis didomi


Plato, Timaeus 47 (DIORISIS sentence 352)

ἐξ ὧν ἐπορισάμεθα φιλοσοφίας γένος, οὗ μεῖζον ἀγαθὸν οὔτʼ ἦλθεν οὔτε ἥξει ποτὲ τῷ θνητῷ γένει δωρηθὲν ἐκ θεῶν.

ek os porizo philosophia genos e megas agathos oute erchomai oute eko potos o thnetos genos doreomai ek thea


Plato, Timaeus 47 (DIORISIS sentence 353)

λέγω δὴ τοῦτο ὀμμάτων μέγιστον ἀγαθόν:


Plato, Timaeus 47 (DIORISIS sentence 354)

τἆλλα δὲ ὅσα ἐλάττω τί ἂν ὑμνοῖμεν, ὧν ὁ μὴ φιλόσοφος τυφλωθεὶς ὀδυρόμενος ἂν θρηνοῖ μάτην;

allos de osos elasson tis-2 an umneo os o me philosophos tuphloo oduromai an threneo maten


Plato, Timaeus 47 (DIORISIS sentence 355)

ἀλλὰ τούτου λεγέσθω παρʼ ἡμῶν αὕτη ἐπὶ ταῦτα αἰτία, θεὸν ἡμῖν ἀνευρεῖν δωρήσασθαί τε ὄψιν, ἵνα τὰς ἐν οὐρανῷ τοῦ νοῦ κατιδόντες περιόδους χρησαίμεθα ἐπὶ τὰς περιφορὰς τὰς τῆς παρʼ ἡμῖν διανοήσεως, συγγενεῖς ἐκείναις οὔσας, ἀταράκτοις τεταραγμένας, ἐκμαθόντες δὲ καὶ λογισμῶν κατὰ φύσιν ὀρθότητος μετασχόντες, μιμούμενοι τὰς τοῦ θεοῦ πάντως ἀπλανεῖς οὔσας, τὰς ἐν ἡμῖν πεπλανημένας καταστησαίμεθα.

alla outos lego para ego outos epi outos aitia theos ego aneurisko doreomai te opsis ina o en ouranos o noos kateidon periodos1 chrao epi o periphora o o para ego dianoesis suggeneus ekeinos eimi ataraktos-2 tarasso ekmanthano de kai logismos kata phusis orthotes metecho mimeomai o o theos pantos aplanes eimi o en ego planao kathistemi


Plato, Timaeus 47 (DIORISIS sentence 356)

φωνῆς τε δὴ καὶ ἀκοῆς πέρι πάλιν ὁ αὐτὸς λόγος, ἐπὶ ταὐτὰ τῶν αὐτῶν ἕνεκα παρὰ θεῶν δεδωρῆσθαι.

phone te de-2 kai akoe peri palin o autos logos epi tautos-2 o autos eneka para thea doreomai


Plato, Timaeus 47 (DIORISIS sentence 357)

λόγος τε γὰρ ἐπʼ αὐτὰ ταῦτα τέτακται, τὴν μεγίστην συμβαλλόμενος εἰς αὐτὰ μοῖραν, ὅσον τʼ αὖ μουσικῆς φωνῇ χρήσιμον πρὸς ἀκοὴν ἕνεκα ἁρμονίας ἐστὶ δοθέν.

logos te gar epi autos outos tasso o megas sumballo eis autos moira osos te au mousike phone chresimos pros akoe eneka armonia eimi didomi


Plato, Timaeus 47 (DIORISIS sentence 358)

ἡ δὲ ἁρμονία, συγγενεῖς ἔχουσα φορὰς ταῖς ἐν ἡμῖν τῆς ψυχῆς περιόδοις, τῷ μετὰ νοῦ προσχρωμένῳ Μούσαις οὐκ ἐφʼ ἡδονὴν ἄλογον καθάπερ νῦν εἶναι δοκεῖ χρήσιμος, ἀλλʼ ἐπὶ τὴν γεγονυῖαν ἐν ἡμῖν ἀνάρμοστον ψυχῆς περίοδον εἰς κατακόσμησιν καὶ συμφωνίαν ἑαυτῇ σύμμαχος ὑπὸ Μουσῶν δέδοται:

o de armonia suggeneus echo phora o en ego o psyche periodos1 o meta noos proschraomai mousa ou epi edona alogos katha nun eimi dokeo chresimos alla epi o gignomai en ego anarmostos psyche periodos1 eis katakosmesis kai sumphonia eautou summachos upo mousa didomi


Plato, Timaeus 47 (DIORISIS sentence 359)

καὶ ῥυθμὸς αὖ διὰ τὴν ἄμετρον ἐν ἡμῖν καὶ χαρίτων ἐπιδεᾶ γιγνομένην ἐν τοῖς πλείστοις ἕξιν ἐπίκουρος ἐπὶ ταὐτὰ ὑπὸ τῶν αὐτῶν ἐδόθη.

kai ruthmos au dia o ametros en ego kai charis epidees gignomai en o pleistos exis epikouros epi tautos-2 upo o autos didomi


Plato, Timaeus 47 (DIORISIS sentence 360)

τὰ μὲν οὖν παρεληλυθότα τῶν εἰρημένων πλὴν βραχέων ἐπιδέδεικται τὰ διὰ νοῦ δεδημιουργημένα:

o men oun parerchomai o ero plen brachea epideiknumi-2 o dia noos demiourgeo


Plato, Timaeus 47 (DIORISIS sentence 361)

δεῖ δὲ καὶ τὰ διʼ ἀνάγκης γιγνόμενα τῷ λόγῳ παραθέσθαι.

deomai de kai o dia anagke gignomai o logos paratithemi


Plato, Timaeus 48 (DIORISIS sentence 362)

μεμειγμένη γὰρ οὖν ἡ τοῦδε τοῦ κόσμου γένεσις ἐξ ἀνάγκης τε καὶ νοῦ συστάσεως ἐγεννήθη:

mignumi gar oun o ode o kosmos genesis ek anagke te kai noos sustasis gennao


Plato, Timaeus 48 (DIORISIS sentence 363)

νοῦ δὲ ἀνάγκης ἄρχοντος τῷ πείθειν αὐτὴν τῶν γιγνομένων τὰ πλεῖστα ἐπὶ τὸ βέλτιστον ἄγειν, ταύτῃ κατὰ ταῦτά τε διʼ ἀνάγκης ἡττωμένης ὑπὸ πειθοῦς ἔμφρονος οὕτω κατʼ ἀρχὰς συνίστατο τόδε τὸ πᾶν.

noos de anagke archo o peitho autos o gignomai o pleistos epi o beltistos ago outos kata outos te dia anagke essaomai upo peitho-2 emphron outos-2 kata arche sunistemi ode o pas


Plato, Timaeus 48 (DIORISIS sentence 364)

εἴ τις οὖν ᾗ γέγονεν κατὰ ταῦτα ὄντως ἐρεῖ, μεικτέον καὶ τὸ τῆς πλανωμένης εἶδος αἰτίας, ᾗ φέρειν πέφυκεν:

ei tis oun os gignomai kata outos ontos eraomai meikteon kai o o planao eidos aitia os phero phuo


Plato, Timaeus 48 (DIORISIS sentence 365)

ὧδε οὖν πάλιν ἀναχωρητέον, καὶ λαβοῦσιν αὐτῶν τούτων προσήκουσαν ἑτέραν ἀρχὴν αὖθις αὖ, καθάπερ περὶ τῶν τότε νῦν οὕτω περὶ τούτων πάλιν ἀρκτέον ἀπʼ ἀρχῆς.

ode-2 oun palin anachoreteon kai lapto autos outos prosakouo eteros arche authis au katha peri o tote nun outos-2 peri outos palin arkteon apo arche


Plato, Timaeus 48 (DIORISIS sentence 366)

τὴν δὴ πρὸ τῆς οὐρανοῦ γενέσεως πυρὸς ὕδατός τε καὶ ἀέρος καὶ γῆς φύσιν θεατέον αὐτὴν καὶ τὰ πρὸ τούτου πάθη:

o de-2 pro o ouranos genesis pur udor te kai aer kai ge-2 phusis theateon autos kai o pro outos pathe-2


Plato, Timaeus 48 (DIORISIS sentence 367)

νῦν γὰρ οὐδείς πω γένεσιν αὐτῶν μεμήνυκεν, ἀλλʼ ὡς εἰδόσιν πῦρ ὅτι ποτέ ἐστιν καὶ ἕκαστον αὐτῶν λέγομεν ἀρχὰς αὐτὰ τιθέμενοι στοιχεῖα τοῦ παντός, προσῆκον αὐτοῖς οὐδʼ ἂν ὡς ἐν συλλαβῆς εἴδεσιν μόνον εἰκότως ὑπὸ τοῦ καὶ βραχὺ φρονοῦντος ἀπεικασθῆναι.

nun gar oudeis po genesis autos menuo alla os-2 oida pur ostis pote eimi kai ekastos autos lego arche autos tithemi stoicheion o pas proseko autos oude an os-2 en sullabe eidos monos eoikotos upo o kai brachus phroneo apeikazo


Plato, Timaeus 48 (DIORISIS sentence 368)

νῦν δὲ οὖν τό γε παρʼ ἡμῶν ὧδε ἐχέτω:


Plato, Timaeus 48 (DIORISIS sentence 369)

τὴν μὲν περὶ ἁπάντων εἴτε ἀρχὴν εἴτε ἀρχὰς εἴτε ὅπῃ δοκεῖ τούτων πέρι τὸ νῦν οὐ ῥητέον, διʼ ἄλλο μὲν οὐδέν, διὰ δὲ τὸ χαλεπὸν εἶναι κατὰ τὸν παρόντα τρόπον τῆς διεξόδου δηλῶσαι τὰ δοκοῦντα, μήτʼ οὖν ὑμεῖς οἴεσθε δεῖν ἐμὲ λέγειν, οὔτʼ αὐτὸς αὖ πείθειν ἐμαυτὸν εἴην ἂν δυνατὸς ὡς ὀρθῶς ἐγχειροῖμʼ ἂν τοσοῦτον ἐπιβαλλόμενος ἔργον:

o men peri apas eite arche eite arche eite ope dokeo outos peri o nun ou reteos dia allos men oudeis dia de o chalepos eimi kata o pareimi tropos-2 o diexodos deloo o dokeo mete oun su oiomai deo ego lego oute autos au peitho emautou eimi an dunatos os-2 orthos egcheireo an tosoutos epiballo ergon


Plato, Timaeus 48 (DIORISIS sentence 370)

τὸ δὲ κατʼ ἀρχὰς ῥηθὲν διαφυλάττων, τὴν τῶν εἰκότων λόγων δύναμιν, πειράσομαι μηδενὸς ἧττον εἰκότα, μᾶλλον δέ, καὶ ἔμπροσθεν ἀπʼ ἀρχῆς περὶ ἑκάστων καὶ συμπάντων λέγειν.

o de kata arche ero diaphulasso o o eoika logos dunamis peirao medeis esson eoika mallon de kai emprosthen apo arche peri ekastos kai sumpas lego


Plato, Timaeus 48 (DIORISIS sentence 371)

θεὸν δὴ καὶ νῦν ἐπʼ ἀρχῇ τῶν λεγομένων σωτῆρα ἐξ ἀτόπου καὶ ἀήθους διηγήσεως πρὸς τὸ τῶν εἰκότων δόγμα διασῴζειν ἡμᾶς ἐπικαλεσάμενοι πάλιν ἀρχώμεθα λέγειν.

theos de-2 kai nun epi arche o lego soter ek atopos kai aethes diegesis pros o o eoika dogma diasozo ego epikaleo palin archo lego


Plato, Timaeus 48 (DIORISIS sentence 372)

ἡ δʼ οὖν αὖθις ἀρχὴ περὶ τοῦ παντὸς ἔστω μειζόνως τῆς πρόσθεν διῃρημένη:

o de oun authis arche peri o pas eimi megas o prosthen diaireo


Plato, Timaeus 48 (DIORISIS sentence 373)

τότε μὲν γὰρ δύο εἴδη διειλόμεθα, νῦν δὲ τρίτον ἄλλο γένος ἡμῖν δηλωτέον.

tote men gar duo eidos diaireo nun de tritos allos genos ego deloteon


Plato, Timaeus 49 (DIORISIS sentence 374)

τὰ μὲν γὰρ δύο ἱκανὰ ἦν ἐπὶ τοῖς ἔμπροσθεν λεχθεῖσιν, ἓν μὲν ὡς παραδείγματος εἶδος ὑποτεθέν, νοητὸν καὶ ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ὄν, μίμημα δὲ παραδείγματος δεύτερον, γένεσιν ἔχον καὶ ὁρατόν.

o men gar duo ikanos eimi epi o emprosthen lego eis-2 men os-2 paradeigma eidos upotithemi noetos kai aei kata tautos-2 eimi mimema-2 de paradeigma deuteros genesis echo kai oratos


Plato, Timaeus 49 (DIORISIS sentence 375)

τρίτον δὲ τότε μὲν οὐ διειλόμεθα, νομίσαντες τὰ δύο ἕξειν ἱκανῶς:

tritos de tote men ou diaireo nomizo o duo echo ikanos


Plato, Timaeus 49 (DIORISIS sentence 376)

νῦν δὲ ὁ λόγος ἔοικεν εἰσαναγκάζειν χαλεπὸν καὶ ἀμυδρὸν εἶδος ἐπιχειρεῖν λόγοις ἐμφανίσαι.

nun de o logos eoika eisanagkazo chalepos kai amudros eidos epicheireo logos emphanizo


Plato, Timaeus 49 (DIORISIS sentence 377)

τίνʼ οὖν ἔχον δύναμιν καὶ φύσιν αὐτὸ ὑποληπτέον;

tis-2 oun echo dunamis kai phusis autos upolepteon


Plato, Timaeus 49 (DIORISIS sentence 378)

τοιάνδε μάλιστα:


Plato, Timaeus 49 (DIORISIS sentence 379)

πάσης εἶναι γενέσεως ὑποδοχὴν αὐτὴν οἷον τιθήνην.

pas eimi genesis upodoche autos oios-2 tithene


Plato, Timaeus 49 (DIORISIS sentence 380)

εἴρηται μὲν οὖν τἀληθές, δεῖ δὲ ἐναργέστερον εἰπεῖν περὶ αὐτοῦ, χαλεπὸν δὲ ἄλλως τε καὶ διότι προαπορηθῆναι περὶ πυρὸς καὶ τῶν μετὰ πυρὸς ἀναγκαῖον τούτου χάριν:

eromai men oun alethes deomai de enarges eipon peri autos chalepos de allos-2 te kai dioti proaporeo peri pur kai o meta pur anagkaios outos charis


Plato, Timaeus 49 (DIORISIS sentence 381)

τούτων γὰρ εἰπεῖν ἕκαστον ὁποῖον ὄντως ὕδωρ χρὴ λέγειν μᾶλλον ἢ πῦρ, καὶ ὁποῖον ὁτιοῦν μᾶλλον ἢ καὶ ἅπαντα καθʼ ἕκαστόν τε, οὕτως ὥστε τινὶ πιστῷ καὶ βεβαίῳ χρήσασθαι λόγῳ, χαλεπόν.

outos gar eipon ekastos opoios ontos udor chre lego mallon ee pur kai opoios otioun mallon ee kai apas kata ekastos te outos-2 oste-2 tis pistos kai bebaios chrao logos chalepos


Plato, Timaeus 49 (DIORISIS sentence 382)

πῶς οὖν δὴ τοῦτʼ αὐτὸ καὶ πῇ καὶ τί περὶ αὐτῶν εἰκότως διαπορηθέντες ἂν λέγοιμεν;

pos-2 oun de-2 outos autos kai pe kai tis-2 peri autos eoikotos diaporeo an lego


Plato, Timaeus 49 (DIORISIS sentence 383)

πρῶτον μέν, ὃ δὴ νῦν ὕδωρ ὠνομάκαμεν, πηγνύμενον ὡς δοκοῦμεν λίθους καὶ γῆν γιγνόμενον ὁρῶμεν, τηκόμενον δὲ καὶ διακρινόμενον αὖ ταὐτὸν τοῦτο πνεῦμα καὶ ἀέρα, συγκαυθέντα δὲ ἀέρα πῦρ, ἀνάπαλιν δὲ συγκριθὲν καὶ κατασβεσθὲν εἰς ἰδέαν τε ἀπιὸν αὖθις ἀέρος πῦρ, καὶ πάλιν ἀέρα συνιόντα καὶ πυκνούμενον νέφος καὶ ὁμίχλην, ἐκ δὲ τούτων ἔτι μᾶλλον συμπιλουμένων ῥέον ὕδωρ, ἐξ ὕδατος δὲ γῆν καὶ λίθους αὖθις, κύκλον τε οὕτω διαδιδόντα εἰς ἄλληλα, ὡς φαίνεται, τὴν γένεσιν.

proteros men os de-2 nun udor onomazo pegnumi os-2 dokeo lithos kai ge-2 gignomai orao teko de kai diakrino au tautos-2 outos pneuma kai aer sugkaio de aer pur anapalin de sugkrino kai katasbennumi eis idea te apeimi authis aer pur kai palin aer suneimi kai puknoo nephos kai omichle ek de outos eti mallon sumpileo reo udor ek udor de ge-2 kai lithos authis kuklos te outos-2 diadidomi eis allelon os-2 phaino o genesis


Plato, Timaeus 49 (DIORISIS sentence 384)

οὕτω δὴ τούτων οὐδέποτε τῶν αὐτῶν ἑκάστων φανταζομένων, ποῖον αὐτῶν ὡς ὂν ὁτιοῦν τοῦτο καὶ οὐκ ἄλλο παγίως διισχυριζόμενος οὐκ αἰσχυνεῖταί τις ἑαυτόν;

outos-2 de-2 outos oudepote o autos ekastos phantazomai poios autos os-2 eimi otioun outos kai ou allos pagios diischurizomai-2 ou aischuno tis eautou


Plato, Timaeus 49 (DIORISIS sentence 385)

οὐκ ἔστιν, ἀλλʼ ἀσφαλέστατα μακρῷ περὶ τούτων τιθεμένους ὧδε λέγειν:

ou eimi alla asphales makros peri outos tithemi ode-2 lego


Plato, Timaeus 49 (DIORISIS sentence 386)

ἀεὶ ὃ καθορῶμεν ἄλλοτε ἄλλῃ γιγνόμενον, ὡς πῦρ, μὴ τοῦτο ἀλλὰ τὸ τοιοῦτον ἑκάστοτε προσαγορεύειν πῦρ, μηδὲ ὕδωρ τοῦτο ἀλλὰ τὸ τοιοῦτον ἀεί, μηδὲ ἄλλο ποτὲ μηδὲν ὥς τινα ἔχον βεβαιότητα, ὅσα δεικνύντες τῷ ῥήματι τῷ καὶ προσχρώμενοι δηλοῦν ἡγούμεθά τι:

aei os kathorao allote alle gignomai os-2 pur me outos alla o toioutos ekastote prosagoreuo pur mede udor outos alla o toioutos aei mede allos potos medeis os tis echo bebaiotes osos deiknumi o rema o kai proschraomai deloo ageomai tis


Plato, Timaeus 49 (DIORISIS sentence 387)

φεύγει γὰρ οὐχ ὑπομένον τὴν τοῦ καὶ καὶ τὴν καὶ πᾶσαν ὅση μόνιμα ὡς ὄντα αὐτὰ ἐνδείκνυται φάσις.

pheugo gar ou upomeno o o kai kai o kai pas osos monimos os-2 eimi autos endeiknumi phasis1


Plato, Timaeus 49 (DIORISIS sentence 388)

ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἕκαστα μὴ λέγειν, τὸ δὲ τοιοῦτον ἀεὶ περιφερόμενον ὅμοιον ἑκάστου πέρι καὶ συμπάντων οὕτω καλεῖν, καὶ δὴ καὶ πῦρ τὸ διὰ παντὸς τοιοῦτον, καὶ ἅπαν ὅσονπερ ἂν ἔχῃ γένεσιν:

alla outos men ekastos me lego o de toioutos aei periphero omoios ekastos peri kai sumpas outos-2 kaleo kai de-2 kai pur o dia pas toioutos kai apas osos an echo genesis


Plato, Timaeus 50 (DIORISIS sentence 389)

ἐν ᾧ δὲ ἐγγιγνόμενα ἀεὶ ἕκαστα αὐτῶν φαντάζεται καὶ πάλιν ἐκεῖθεν ἀπόλλυται, μόνον ἐκεῖνο αὖ προσαγορεύειν τῷ τε καὶ τῷ προσχρωμένους ὀνόματι, τὸ δὲ ὁποιονοῦν τι, θερμὸν ἢ λευκὸν ἢ καὶ ὁτιοῦν τῶν ἐναντίων, καὶ πάνθʼ ὅσα ἐκ τούτων, μηδὲν ἐκεῖνο αὖ τούτων καλεῖν.

en os de eggignomai aei ekastos autos phantazomai kai palin ekeithen apollumi monos ekeinos au prosagoreuo o te kai o proschraomai onoma o de opoios tis thermos ee leukos ee kai otioun o enantios kai pas osos ek outos medeis ekeinos au outos kaleo


Plato, Timaeus 50 (DIORISIS sentence 390)

ἔτι δὲ σαφέστερον αὐτοῦ πέρι προθυμητέον αὖθις εἰπεῖν.

eti de saphes autos peri prothumeteon authis eipon


Plato, Timaeus 50 (DIORISIS sentence 391)

εἰ γὰρ πάντα τις σχήματα πλάσας ἐκ χρυσοῦ μηδὲν μεταπλάττων παύοιτο ἕκαστα εἰς ἅπαντα, δεικνύντος δή τινος αὐτῶν ἓν καὶ ἐρομένου τί ποτʼ ἐστί, μακρῷ πρὸς ἀλήθειαν ἀσφαλέστατον εἰπεῖν ὅτι χρυσός, τὸ δὲ τρίγωνον ὅσα τε ἄλλα σχήματα ἐνεγίγνετο, μηδέποτε λέγειν ταῦτα ὡς ὄντα, ἅ γε μεταξὺ τιθεμένου μεταπίπτει, ἀλλʼ ἐὰν ἄρα καὶ τὸ μετʼ ἀσφαλείας ἐθέλῃ δέχεσθαί τινος, ἀγαπᾶν.

ei gar pas tis schema-2 plasso ek chrusos medeis metaplasso pauo ekastos eis apas deiknumi de-2 tis autos eis-2 kai eromai tis-2 pote eimi makros pros aletheia asphales eipon ostis chrusos o de trigonos-2 osos te allos schema-2 eggignomai medepote lego outos os-2 eimi os ge metaxu tithemi metapipto alla ean aros kai o meta asphaleia ethelo dechomai tis agapao


Plato, Timaeus 50 (DIORISIS sentence 392)

ὁ αὐτὸς δὴ λόγος καὶ περὶ τῆς τὰ πάντα δεχομένης σώματα φύσεως.

o autos de-2 logos kai peri o o pas dechomai soma phusis


Plato, Timaeus 50 (DIORISIS sentence 393)

ταὐτὸν αὐτὴν ἀεὶ προσρητέον:


Plato, Timaeus 50 (DIORISIS sentence 394)

ἐκ γὰρ τῆς ἑαυτῆς τὸ παράπαν οὐκ ἐξίσταται δυνάμεως— δέχεταί τε γὰρ ἀεὶ τὰ πάντα, καὶ μορφὴν οὐδεμίαν ποτὲ οὐδενὶ τῶν εἰσιόντων ὁμοίαν εἴληφεν οὐδαμῇ οὐδαμῶς:

ek gar o eautou o parapan ou existemi dunamis dechomai te gar aei o pas kai morphe oudeis potos oudeis o eiseimi omoios lambano oudame oudamos


Plato, Timaeus 50 (DIORISIS sentence 395)

ἐκμαγεῖον γὰρ φύσει παντὶ κεῖται, κινούμενόν τε καὶ διασχηματιζόμενον ὑπὸ τῶν εἰσιόντων, φαίνεται δὲ διʼ ἐκεῖνα ἄλλοτε ἀλλοῖον— τὰ δὲ εἰσιόντα καὶ ἐξιόντα τῶν ὄντων ἀεὶ μιμήματα, τυπωθέντα ἀπʼ αὐτῶν τρόπον τινὰ δύσφραστον καὶ θαυμαστόν, ὃν εἰς αὖθις μέτιμεν.

ekmageion gar phusis pas keo kineo te kai diaschematizo upo o eiseimi phaino de dia ekeinos allote alloios o de eiseimi kai exeimi o eimi aei mimema-2 tupoo apo autos tropos-2 tis dusphrastos kai thaumastos os eis authis meteimi


Plato, Timaeus 50 (DIORISIS sentence 396)

ἐν δʼ οὖν τῷ παρόντι χρὴ γένη διανοηθῆναι τριττά, τὸ μὲν γιγνόμενον, τὸ δʼ ἐν ᾧ γίγνεται, τὸ δʼ ὅθεν ἀφομοιούμενον φύεται τὸ γιγνόμενον.

en de oun o pareimi chre genos dianoeomai trissos o men gignomai o de en os gignomai o de othen aphomoioo phuo o gignomai


Plato, Timaeus 50 (DIORISIS sentence 397)

καὶ δὴ καὶ προσεικάσαι πρέπει τὸ μὲν δεχόμενον μητρί, τὸ δʼ ὅθεν πατρί, τὴν δὲ μεταξὺ τούτων φύσιν ἐκγόνῳ, νοῆσαί τε ὡς οὐκ ἂν ἄλλως, ἐκτυπώματος ἔσεσθαι μέλλοντος ἰδεῖν ποικίλου πάσας ποικιλίας, τοῦτʼ αὐτὸ ἐν ᾧ ἐκτυπούμενον ἐνίσταται γένοιτʼ ἂν παρεσκευασμένον εὖ, πλὴν ἄμορφον ὂν ἐκείνων ἁπασῶν τῶν ἰδεῶν ὅσας μέλλοι δέχεσθαί ποθεν.

kai de-2 kai proseikazo prepo o men dechomai meter o de othen pater o de metaxu outos phusis kiko noeo te os-2 ou an allos-2 ektupoma-2 eimi mello eidon poikilos pas poikilia outos autos en os ektupoo enistemi gignomai an paraskeuazo eu plen amorphos eimi ekeinos apas o idea osos mello dechomai pothen


Plato, Timaeus 50 (DIORISIS sentence 398)

ὅμοιον γὰρ ὂν τῶν ἐπεισιόντων τινὶ τὰ τῆς ἐναντίας τά τε τῆς τὸ παράπαν ἄλλης φύσεως ὁπότʼ ἔλθοι δεχόμενον κακῶς ἂν ἀφομοιοῖ, τὴν αὑτοῦ παρεμφαῖνον ὄψιν.

omoios gar eimi o epeiseimi tis o o enantios tis-2 te o o parapan allos phusis opote erchomai dechomai kakos an aphomoioo o eautou paremphaino opsis


Plato, Timaeus 50 (DIORISIS sentence 399)

διὸ καὶ πάντων ἐκτὸς εἰδῶν εἶναι χρεὼν τὸ τὰ πάντα ἐκδεξόμενον ἐν αὑτῷ γένη, καθάπερ περὶ τὰ ἀλείμματα ὁπόσα εὐώδη τέχνῃ μηχανῶνται πρῶτον τοῦτʼ αὐτὸ ὑπάρχον, ποιοῦσιν ὅτι μάλιστα ἀώδη τὰ δεξόμενα ὑγρὰ τὰς ὀσμάς:

dio-2 kai pas ektos eidos eimi chreon-2 o o pas ekdechomai en eautou genos katha peri o aleimma oposos euodes techne mechanaomai proteros outos autos uparcho poieo ostis malista aodes o dechomai ugros o osmas


Plato, Timaeus 50 (DIORISIS sentence 400)

ὅσοι τε ἔν τισιν τῶν μαλακῶν σχήματα ἀπομάττειν ἐπιχειροῦσι, τὸ παράπαν σχῆμα οὐδὲν ἔνδηλον ὑπάρχειν ἐῶσι, προομαλύναντες δὲ ὅτι λειότατον ἀπεργάζονται.

osos te en tis o malakos schema-2 apomasso epicheireo o parapan schema-2 oudeis endelos uparcho aio proomaluno de ostis leios apergazomai


Plato, Timaeus 51 (DIORISIS sentence 401)

ταὐτὸν οὖν καὶ τῷ τὰ τῶν πάντων ἀεί τε ὄντων κατὰ πᾶν ἑαυτοῦ πολλάκις ἀφομοιώματα καλῶς μέλλοντι δέχεσθαι πάντων ἐκτὸς αὐτῷ προσήκει πεφυκέναι τῶν εἰδῶν.

tautos-2 oun kai o tis-2 o pas aei te eimi kata pas eautou pollakis aphomoioma kalos mello dechomai pas ektos autos proseko phuo o eidos


Plato, Timaeus 51 (DIORISIS sentence 402)

διὸ δὴ τὴν τοῦ γεγονότος ὁρατοῦ καὶ πάντως αἰσθητοῦ μητέρα καὶ ὑποδοχὴν μήτε γῆν μήτε ἀέρα μήτε πῦρ μήτε ὕδωρ λέγωμεν, μήτε ὅσα ἐκ τούτων μήτε ἐξ ὧν ταῦτα γέγονεν:

dio-2 de-2 o o gignomai orates kai pantos aisthetes meter kai upodoche mete ge-2 mete aer mete pur mete udor lego mete osos ek outos mete ek os outos gignomai


Plato, Timaeus 51 (DIORISIS sentence 403)

ἀλλʼ ἀνόρατον εἶδός τι καὶ ἄμορφον, πανδεχές, μεταλαμβάνον δὲ ἀπορώτατά πῃ τοῦ νοητοῦ καὶ δυσαλωτότατον αὐτὸ λέγοντες οὐ ψευσόμεθα.

alla anoratos eidos tis kai amorphos pandeches metalambano de aporos pe o noetos kai dusalotos autos lego ou pseudo


Plato, Timaeus 51 (DIORISIS sentence 404)

καθʼ ὅσον δʼ ἐκ τῶν προειρημένων δυνατὸν ἐφικνεῖσθαι τῆς φύσεως αὐτοῦ, τῇδʼ ἄν τις ὀρθότατα λέγοι:

kata osos de ek o proereo dunatos ephikneomai o phusis autos ode an tis orthos lego


Plato, Timaeus 51 (DIORISIS sentence 405)

πῦρ μὲν ἑκάστοτε αὐτοῦ τὸ πεπυρωμένον μέρος φαίνεσθαι, τὸ δὲ ὑγρανθὲν ὕδωρ, γῆν τε καὶ ἀέρα καθʼ ὅσον ἂν μιμήματα τούτων δέχηται.

pur men ekastote autos o puroo meros-2 phaino o de ugraino udor ge-2 te kai aer kata osos an mimema-2 outos dechomai


Plato, Timaeus 51 (DIORISIS sentence 406)

λόγῳ δὲ δὴ μᾶλλον τὸ τοιόνδε διοριζομένους περὶ αὐτῶν διασκεπτέον:

logos de de-2 mallon o toiosde diorizo peri autos diaskepteon


Plato, Timaeus 51 (DIORISIS sentence 407)

ἆρα ἔστιν τι πῦρ αὐτὸ ἐφʼ ἑαυτοῦ καὶ πάντα περὶ ὧν ἀεὶ λέγομεν οὕτως αὐτὰ καθʼ αὑτὰ ὄντα ἕκαστα, ἢ ταῦτα ἅπερ καὶ βλέπομεν, ὅσα τε ἄλλα διὰ τοῦ σώματος αἰσθανόμεθα, μόνα ἐστὶν τοιαύτην ἔχοντα ἀλήθειαν, ἄλλα δὲ οὐκ ἔστι παρὰ ταῦτα οὐδαμῇ οὐδαμῶς, ἀλλὰ μάτην ἑκάστοτε εἶναί τί φαμεν εἶδος ἑκάστου νοητόν, τὸ δʼ οὐδὲν ἄρʼ ἦν πλὴν λόγος;

ara-3 eimi tis pur autos epi eautou kai pas peri os aei lego outos-2 autos kata eautou eimi ekastos ee outos os kai blepo osos te allos dia o soma aisthanomai monos eimi toioutos echo aletheia allos de ou eimi para outos oudame oudamos alla maten ekastote eimi tis-2 phemi eidos ekastos noetos o de oudeis ara eimi plen logos


Plato, Timaeus 51 (DIORISIS sentence 408)

οὔτε οὖν δὴ τὸ παρὸν ἄκριτον καὶ ἀδίκαστον ἀφέντα ἄξιον φάναι διισχυριζόμενον ἔχειν οὕτως, οὔτʼ ἐπὶ λόγου μήκει πάρεργον ἄλλο μῆκος ἐπεμβλητέον:

oute oun de-2 o pareimi akritos kai adikastos aphiemi axios phaino diischurizomai-2 echo outos-2 oute epi logos mekos parergos allos mekos epembleteon


Plato, Timaeus 51 (DIORISIS sentence 409)

εἰ δέ τις ὅρος ὁρισθεὶς μέγας διὰ βραχέων φανείη, τοῦτο μάλιστα ἐγκαιριώτατον γένοιτʼ ἄν.

ei de tis oros-4 orizo megas dia brachea phaino outos malista egkairos gignomai an


Plato, Timaeus 51 (DIORISIS sentence 410)

ὧδε οὖν τήν γʼ ἐμὴν αὐτὸς τίθεμαι ψῆφον.

ode-2 oun o ge emos autos tithemi psephos-2


Plato, Timaeus 51 (DIORISIS sentence 411)

εἰ μὲν νοῦς καὶ δόξα ἀληθής ἐστον δύο γένη, παντάπασιν εἶναι καθʼ αὑτὰ ταῦτα, ἀναίσθητα ὑφʼ ἡμῶν εἴδη, νοούμενα μόνον:

ei men noos kai doxa alethes eimi duo genos pantapasi eimi kata eautou outos anaisthetos upo ego eidos noeo monos


Plato, Timaeus 51 (DIORISIS sentence 412)

εἰ δʼ, ὥς τισιν φαίνεται, δόξα ἀληθὴς νοῦ διαφέρει τὸ μηδέν, πάνθʼ ὁπόςʼ αὖ διὰ τοῦ σώματος αἰσθανόμεθα θετέον βεβαιότατα.

ei de os-2 tis phaino doxa alethes noos diaphero o medeis pas opose au dia o soma aisthanomai theteos bebaios


Plato, Timaeus 51 (DIORISIS sentence 413)

δύο δὴ λεκτέον ἐκείνω, διότι χωρὶς γεγόνατον ἀνομοίως τε ἔχετον.

duo de-2 lekteos keinoo dioti choris gignomai anomoios te echo


Plato, Timaeus 51 (DIORISIS sentence 414)

τὸ μὲν γὰρ αὐτῶν διὰ διδαχῆς, τὸ δʼ ὑπὸ πειθοῦς ἡμῖν ἐγγίγνεται:

o men gar autos dia didache o de upo peitho-2 ego eggignomai


Plato, Timaeus 51 (DIORISIS sentence 415)

καὶ τὸ μὲν ἀεὶ μετʼ ἀληθοῦς λόγου, τὸ δὲ ἄλογον:

kai o men aei meta alethes logos o de alogos


Plato, Timaeus 51 (DIORISIS sentence 416)

καὶ τὸ μὲν ἀκίνητον πειθοῖ, τὸ δὲ μεταπειστόν:

kai o men akinetos peitho-2 o de metapeistos


Plato, Timaeus 51 (DIORISIS sentence 417)

καὶ τοῦ μὲν πάντα ἄνδρα μετέχειν φατέον, νοῦ δὲ θεούς, ἀνθρώπων δὲ γένος βραχύ τι.

kai o men pas aner metecho phateon noos de theos anthropos de genos brachus tis


Plato, Timaeus 52 (DIORISIS sentence 418)

τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων ὁμολογητέον ἓν μὲν εἶναι τὸ κατὰ ταὐτὰ εἶδος ἔχον, ἀγέννητον καὶ ἀνώλεθρον, οὔτε εἰς ἑαυτὸ εἰσδεχόμενον ἄλλο ἄλλοθεν οὔτε αὐτὸ εἰς ἄλλο ποι ἰόν, ἀόρατον δὲ καὶ ἄλλως ἀναίσθητον, τοῦτο ὃ δὴ νόησις εἴληχεν ἐπισκοπεῖν:

outos de outos-2 echo omologeteon eis-2 men eimi o kata tautos-2 eidos echo agennetos kai anolethros-2 oute eis eautou eisdeo allos allothen oute autos eis allos poi-2 ios aoratos de kai allos-2 anaisthetos outos os de-2 noesis lagchano episkopeo


Plato, Timaeus 52 (DIORISIS sentence 419)

τὸ δὲ ὁμώνυμον ὅμοιόν τε ἐκείνῳ δεύτερον, αἰσθητόν, γεννητόν, πεφορημένον ἀεί, γιγνόμενόν τε ἔν τινι τόπῳ καὶ πάλιν ἐκεῖθεν ἀπολλύμενον, δόξῃ μετʼ αἰσθήσεως περιληπτόν:

o de omonumos omoios te ekeinos deuteros aisthetos gennetos phoreo aei gignomai te en tis topos kai palin ekeithen apollumi doxa meta aisthesis perileptos


Plato, Timaeus 52 (DIORISIS sentence 420)

τρίτον δὲ αὖ γένος ὂν τὸ τῆς χώρας ἀεί, φθορὰν οὐ προσδεχόμενον, ἕδραν δὲ παρέχον ὅσα ἔχει γένεσιν πᾶσιν, αὐτὸ δὲ μετʼ ἀναισθησίας ἁπτὸν λογισμῷ τινι νόθῳ, μόγις πιστόν, πρὸς ὃ δὴ καὶ ὀνειροπολοῦμεν βλέποντες καί φαμεν ἀναγκαῖον εἶναί που τὸ ὂν ἅπαν ἔν τινι τόπῳ καὶ κατέχον χώραν τινά, τὸ δὲ μήτʼ ἐν γῇ μήτε που κατʼ οὐρανὸν οὐδὲν εἶναι.

tritos de au genos eimi o o chora aei phthora ou prosdechomai edra de parecho osos echo genesis pas autos de meta anaisthesia aptos logismos tis nothos mogis pistos pros os de-2 kai oneiropoleo blepo kai phemi anagkaios eimi pou o eimi apas en tis topos kai katecho chora tis o de mete en ge-2 mete pou kata ouranos oudeis eimi


Plato, Timaeus 52 (DIORISIS sentence 421)

ταῦτα δὴ πάντα καὶ τούτων ἄλλα ἀδελφὰ καὶ περὶ τὴν ἄυπνον καὶ ἀληθῶς φύσιν ὑπάρχουσαν ὑπὸ ταύτης τῆς ὀνειρώξεως οὐ δυνατοὶ γιγνόμεθα ἐγερθέντες διοριζόμενοι τἀληθὲς λέγειν, ὡς εἰκόνι μέν, ἐπείπερ οὐδʼ αὐτὸ τοῦτο ἐφʼ ᾧ γέγονεν ἑαυτῆς ἐστιν, ἑτέρου δέ τινος ἀεὶ φέρεται φάντασμα, διὰ ταῦτα ἐν ἑτέρῳ προσήκει τινὶ γίγνεσθαι, οὐσίας ἁμωσγέπως ἀντεχομένην, ἢ μηδὲν τὸ παράπαν αὐτὴν εἶναι, τῷ δὲ ὄντως ὄντι βοηθὸς ὁ διʼ ἀκριβείας ἀληθὴς λόγος, ὡς ἕως ἄν τι τὸ μὲν ἄλλο ᾖ, τὸ δὲ ἄλλο, οὐδέτερον ἐν οὐδετέρῳ ποτὲ γενόμενον ἓν ἅμα ταὐτὸν καὶ δύο γενήσεσθον.

outos de-2 pas kai outos allos adelphe kai peri o aupnos kai alethes phusis uparcho upo outos o oneiroxis ou dunatos gignomai egeiro diorizo alethes lego os-2 eikon men epei oude autos outos epi os gignomai eautou eimi eteros de tis aei phero phantasma dia outos en eteros proseko tis gignomai ousia amos-2 antecho ee medeis o parapan autos eimi o de ontos eimi boethos o dia akribeia-2 alethes logos os-2 eos-4 an tis o men allos eimi o de allos oudeteros en oudeteros potos gignomai eis-2 ama tautos-2 kai duo gignomai


Plato, Timaeus 52 (DIORISIS sentence 422)

οὗτος μὲν οὖν δὴ παρὰ τῆς ἐμῆς ψήφου λογισθεὶς ἐν κεφαλαίῳ δεδόσθω λόγος, ὄν τε καὶ χώραν καὶ γένεσιν εἶναι, τρία τριχῇ, καὶ πρὶν οὐρανὸν γενέσθαι:

outos men oun de-2 para o emos psephos-2 logizomai en kephalaios didomi logos eimi te kai chora kai genesis eimi treis triche-2 kai prin ouranos gignomai


Plato, Timaeus 52 (DIORISIS sentence 423)

τὴν δὲ δὴ γενέσεως τιθήνην ὑγραινομένην καὶ πυρουμένην καὶ τὰς γῆς τε καὶ ἀέρος μορφὰς δεχομένην, καὶ ὅσα ἄλλα τούτοις πάθη συνέπεται πάσχουσαν, παντοδαπὴν μὲν ἰδεῖν φαίνεσθαι, διὰ δὲ τὸ μήθʼ ὁμοίων δυνάμεων μήτε ἰσορρόπων ἐμπίμπλασθαι κατʼ οὐδὲν αὐτῆς ἰσορροπεῖν, ἀλλʼ ἀνωμάλως πάντῃ ταλαντουμένην σείεσθαι μὲν ὑπʼ ἐκείνων αὐτήν, κινουμένην δʼ αὖ πάλιν ἐκεῖνα σείειν:

o de de-2 genesis tithene ugraino kai puroo kai o ge-2 te kai aer morphe dechomai kai osos allos outos pathe-2 sunepomai pascho pantodapos men eidon phaino dia de o mete omoios dunamis mete isorropos empiplemi kata oudeis autos isorropeo alla anomalos pante talantao seio men upo ekeinos autos kineo de au palin ekeinos seio


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 424)

τὰ δὲ κινούμενα ἄλλα ἄλλοσε ἀεὶ φέρεσθαι διακρινόμενα, ὥσπερ τὰ ὑπὸ τῶν πλοκάνων τε καὶ ὀργάνων τῶν περὶ τὴν τοῦ σίτου κάθαρσιν σειόμενα καὶ ἀνικμώμενα τὰ μὲν πυκνὰ καὶ βαρέα ἄλλῃ, τὰ δὲ μανὰ καὶ κοῦφα εἰς ἑτέραν ἵζει φερόμενα ἕδραν:

o de kineo allos allote aei phero diakrino osper-2 o upo o plokanon te kai organon o peri o o sitos katharsis-2 seio kai anikmao o men puknos kai barus allos o de manos kai kouphos eis eteros izo phero edra


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 425)

τότε οὕτω τὰ τέτταρα γένη σειόμενα ὑπὸ τῆς δεξαμενῆς, κινουμένης αὐτῆς οἷον ὀργάνου σεισμὸν παρέχοντος, τὰ μὲν ἀνομοιότατα πλεῖστον αὐτὰ ἀφʼ αὑτῶν ὁρίζειν, τὰ δὲ ὁμοιότατα μάλιστα εἰς ταὐτὸν συνωθεῖν, διὸ δὴ καὶ χώραν ταῦτα ἄλλα ἄλλην ἴσχειν, πρὶν καὶ τὸ πᾶν ἐξ αὐτῶν διακοσμηθὲν γενέσθαι.

tote outos-2 o tessares genos seio upo o dexamene-2 kineo autos oios-2 organon seismos parecho o men anomoios pleistos autos apo eautou orizo o de omoios malista eis tautos-2 sunotheo dio-2 de-2 kai chora outos allos allos ischo prin kai o pas ek autos diakosmeo gignomai


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 426)

καὶ τὸ μὲν δὴ πρὸ τούτου πάντα ταῦτʼ εἶχεν ἀλόγως καὶ ἀμέτρως:

kai o men de-2 pro outos pas outos echo alogos kai ametros


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 427)

ὅτε δʼ ἐπεχειρεῖτο κοσμεῖσθαι τὸ πᾶν, πῦρ πρῶτον καὶ ὕδωρ καὶ γῆν καὶ ἀέρα, ἴχνη μὲν ἔχοντα αὑτῶν ἄττα, παντάπασί γε μὴν διακείμενα ὥσπερ εἰκὸς ἔχειν ἅπαν ὅταν ἀπῇ τινος θεός, οὕτω δὴ τότε πεφυκότα ταῦτα πρῶτον διεσχηματίσατο εἴδεσί τε καὶ ἀριθμοῖς.

ote de epicheireo kosmeo o pas pur proteros kai udor kai ge-2 kai aer ichnos men echo eautou atta pantapasi ge men-2 diakeimai osper-2 eoika echo apas otan apeimi tis theos outos-2 de-2 tote phuo outos proteros diaschematizo eidos te kai arithmos


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 428)

τὸ δὲ ᾗ δυνατὸν ὡς κάλλιστα ἄριστά τε ἐξ οὐχ οὕτως ἐχόντων τὸν θεὸν αὐτὰ συνιστάναι, παρὰ πάντα ἡμῖν ὡς ἀεὶ τοῦτο λεγόμενον ὑπαρχέτω:

o de os dunatos os-2 kallista aristos te ek ou outos-2 echo o theos autos sunistemi para pas ego os-2 aei outos lego uparcho


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 429)

νῦν δʼ οὖν τὴν διάταξιν αὐτῶν ἐπιχειρητέον ἑκάστων καὶ γένεσιν ἀήθει λόγῳ πρὸς ὑμᾶς δηλοῦν, ἀλλὰ γὰρ ἐπεὶ μετέχετε τῶν κατὰ παίδευσιν ὁδῶν διʼ ὧν ἐνδείκνυσθαι τὰ λεγόμενα ἀνάγκη, συνέψεσθε.

nun de oun o diataxis autos epicheireteon ekastos kai genesis aethes logos pros su deloo alla gar epei metecho o kata paideusis odos dia os endeiknumi o lego anagke sunepomai


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 430)

πρῶτον μὲν δὴ πῦρ καὶ γῆ καὶ ὕδωρ καὶ ἀὴρ ὅτι σώματά ἐστι, δῆλόν που καὶ παντί:

proteros men de-2 pur kai ge-2 kai udor kai aer ostis soma eimi delos-3 pou kai pas


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 431)

τὸ δὲ τοῦ σώματος εἶδος πᾶν καὶ βάθος ἔχει.


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 432)

τὸ δὲ βάθος αὖ πᾶσα ἀνάγκη τὴν ἐπίπεδον περιειληφέναι φύσιν:

o de bathos au pas anagke o epipedos perilao phusis


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 433)

ἡ δὲ ὀρθὴ τῆς ἐπιπέδου βάσεως ἐκ τριγώνων συνέστηκεν.

o de orthos o epipedos basis ek trigon sunistemi


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 434)

τὰ δὲ τρίγωνα πάντα ἐκ δυοῖν ἄρχεται τριγώνοιν, μίαν μὲν ὀρθὴν ἔχοντος ἑκατέρου γωνίαν, τὰς δὲ ὀξείας:

o de trigon pas ek duo archo trigon eis-2 men orthos echo ekateros-2 gonia o de oxus


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 435)

ὧν τὸ μὲν ἕτερον ἑκατέρωθεν ἔχει μέρος γωνίας ὀρθῆς πλευραῖς ἴσαις διῃρημένης, τὸ δʼ ἕτερον ἀνίσοις ἄνισα μέρη νενεμημένης.

os o men eteros ekaterothen echo meros-2 gonia orthos pleura isos diaireo o de eteros anisos anisos mera-2 nemo


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 436)

ταύτην δὴ πυρὸς ἀρχὴν καὶ τῶν ἄλλων σωμάτων ὑποτιθέμεθα κατὰ τὸν μετʼ ἀνάγκης εἰκότα λόγον πορευόμενοι:

outos de-2 pur arche kai o allos soma upotithemi kata o meta anagke eoika logos poreuo


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 437)

τὰς δʼ ἔτι τούτων ἀρχὰς ἄνωθεν θεὸς οἶδεν καὶ ἀνδρῶν ὃς ἂν ἐκείνῳ φίλος ᾖ.

o de eti outos arche anothen theos oida kai aner os an ekeinos philos eimi


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 438)

δεῖ δὴ λέγειν ποῖα κάλλιστα σώματα γένοιτʼ ἂν τέτταρα, ἀνόμοια μὲν ἑαυτοῖς, δυνατὰ δὲ ἐξ ἀλλήλων αὐτῶν ἄττα διαλυόμενα γίγνεσθαι:

deomai de-2 lego poios kallista soma gignomai an tessares anomoios men eautou dunatos de ek allelon autos atta dialuo gignomai


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 439)

τούτου γὰρ τυχόντες ἔχομεν τὴν ἀλήθειαν γενέσεως πέρι γῆς τε καὶ πυρὸς τῶν τε ἀνὰ λόγον ἐν μέσῳ.

outos gar tugchano echo o aletheia genesis peri ge-2 te kai pur o te ana logos en mesos


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 440)

τόδε γὰρ οὐδενὶ συγχωρησόμεθα, καλλίω τούτων ὁρώμενα σώματα εἶναί που καθʼ ἓν γένος ἕκαστον ὄν.

ode gar oudeis sugchoreo kallias outos orao soma eimi pou kata eis-2 genos ekastos eimi


Plato, Timaeus 53 (DIORISIS sentence 441)

τοῦτʼ οὖν προθυμητέον, τὰ διαφέροντα κάλλει σωμάτων τέτταρα γένη συναρμόσασθαι καὶ φάναι τὴν τούτων ἡμᾶς φύσιν ἱκανῶς εἰληφέναι.

outos oun prothumeteon o diaphero kallos soma tessares genos sunarmozo kai phaino o outos ego phusis ikanos lambano


Plato, Timaeus 54 (DIORISIS sentence 442)

τοῖν δὴ δυοῖν τριγώνοιν τὸ μὲν ἰσοσκελὲς μίαν εἴληχεν φύσιν, τὸ δὲ πρόμηκες ἀπεράντους:

o de-2 duo trigon o men isoskeles eis-2 lagchano phusis o de promekes aperantos


Plato, Timaeus 54 (DIORISIS sentence 443)

προαιρετέον οὖν αὖ τῶν ἀπείρων τὸ κάλλιστον, εἰ μέλλομεν ἄρξεσθαι κατὰ τρόπον.

proaireteon oun au o apeiros o kalos ei mello archo kata tropos-2


Plato, Timaeus 54 (DIORISIS sentence 444)

ἂν οὖν τις ἔχῃ κάλλιον ἐκλεξάμενος εἰπεῖν εἰς τὴν τούτων σύστασιν, ἐκεῖνος οὐκ ἐχθρὸς ὢν ἀλλὰ φίλος κρατεῖ:

an oun tis echo kallion eklego eipon eis o outos sustasis ekeinos ou echthros eimi alla philos krateo


Plato, Timaeus 54 (DIORISIS sentence 445)

τιθέμεθα δʼ οὖν τῶν πολλῶν τριγώνων κάλλιστον ἕν, ὑπερβάντες τἆλλα, ἐξ οὗ τὸ ἰσόπλευρον τρίγωνον ἐκ τρίτου συνέστηκεν.

tithemi de oun o polus trigon kalos eis-2 uperbaino allos ek e o isopleuros trigonos-2 ek tritos sunistemi


Plato, Timaeus 54 (DIORISIS sentence 446)

διότι δέ, λόγος πλείων:


Plato, Timaeus 54 (DIORISIS sentence 447)

ἀλλὰ τῷ τοῦτο ἐλέγξαντι καὶ ἀνευρόντι δὴ οὕτως ἔχον κεῖται φίλια τὰ ἆθλα.

alla o outos elegcho kai aneurisko de-2 outos-2 echo keo philios o athlon


Plato, Timaeus 54 (DIORISIS sentence 448)

προῃρήσθω δὴ δύο τρίγωνα ἐξ ὧν τό τε τοῦ πυρὸς καὶ τὰ τῶν ἄλλων σώματα μεμηχάνηται, τὸ μὲν ἰσοσκελές, τὸ δὲ τριπλῆν κατὰ δύναμιν ἔχον τῆς ἐλάττονος τὴν μείζω πλευρὰν ἀεί.

proaireo de-2 duo trigon ek os o te o pur kai o o allos soma mechanaomai o men isoskeles o de triploos kata dunamis echo o elasson o megas pleura aei


Plato, Timaeus 54 (DIORISIS sentence 449)

τὸ δὴ πρόσθεν ἀσαφῶς ῥηθὲν νῦν μᾶλλον διοριστέον.

o de-2 prosthen asaphes ero nun mallon dioristeon


Plato, Timaeus 54 (DIORISIS sentence 450)

τὰ γὰρ τέτταρα γένη διʼ ἀλλήλων εἰς ἄλληλα ἐφαίνετο πάντα γένεσιν ἔχειν, οὐκ ὀρθῶς φανταζόμενα:

o gar tessares genos dia allelon eis allelon phaino pas genesis echo ou orthos phantazomai


Plato, Timaeus 54 (DIORISIS sentence 451)

γίγνεται μὲν γὰρ ἐκ τῶν τριγώνων ὧν προῃρήμεθα γένη τέτταρα, τρία μὲν ἐξ ἑνὸς τοῦ τὰς πλευρὰς ἀνίσους ἔχοντος, τὸ δὲ τέταρτον ἓν μόνον ἐκ τοῦ ἰσοσκελοῦς τριγώνου συναρμοσθέν.

gignomai men gar ek o trigon os proaireo genos tessares treis men ek eis-2 o o pleura anisos echo o de tetartos eis-2 monos ek o isoskeles trigonos-2 sunarmozo


Plato, Timaeus 54 (DIORISIS sentence 452)

οὔκουν δυνατὰ πάντα εἰς ἄλληλα διαλυόμενα ἐκ πολλῶν σμικρῶν ὀλίγα μεγάλα καὶ τοὐναντίον γίγνεσθαι, τὰ δὲ τρία οἷόν τε:

oukoun dunatos pas eis allelon dialuo ek polus mikros oligos megas kai enantion gignomai o de treis oios-2 te


Plato, Timaeus 54 (DIORISIS sentence 453)

ἐκ γὰρ ἑνὸς ἅπαντα πεφυκότα λυθέντων τε τῶν μειζόνων πολλὰ σμικρὰ ἐκ τῶν αὐτῶν συστήσεται, δεχόμενα τὰ προσήκοντα ἑαυτοῖς σχήματα, καὶ σμικρὰ ὅταν αὖ πολλὰ κατὰ τὰ τρίγωνα διασπαρῇ, γενόμενος εἷς ἀριθμὸς ἑνὸς ὄγκου μέγα ἀποτελέσειεν ἂν ἄλλο εἶδος ἕν.

ek gar eis-2 apas phuo luo te o megas polus mikros ek o autos sunistemi dechomai o proseko eautou schema-2 kai mikros otan au polus kata o trigon diaspeiro gignomai eis-2 arithmos eis-2 ogkos megas apoteleo an allos eidos eis-2


Plato, Timaeus 54 (DIORISIS sentence 454)

ταῦτα μὲν οὖν λελέχθω περὶ τῆς εἰς ἄλληλα γενέσεως:

outos men oun lego peri o eis allelon genesis


Plato, Timaeus 54 (DIORISIS sentence 455)

οἷον δὲ ἕκαστον αὐτῶν γέγονεν εἶδος καὶ ἐξ ὅσων συμπεσόντων ἀριθμῶν, λέγειν ἂν ἑπόμενον εἴη.

oios-2 de ekastos autos gignomai eidos kai ek osos sumpitno arithmos lego an epomai aio


Plato, Timaeus 54 (DIORISIS sentence 456)

ἄρξει δὴ τό τε πρῶτον εἶδος καὶ σμικρότατον συνιστάμενον, στοιχεῖον δʼ αὐτοῦ τὸ τὴν ὑποτείνουσαν τῆς ἐλάττονος πλευρᾶς διπλασίαν ἔχον μήκει:

archo de-2 o te proteros eidos kai mikros sunistemi stoicheion de autos o o upoteino1 o elasson pleura diplasios echo mekos


Plato, Timaeus 54 (DIORISIS sentence 457)

σύνδυο δὲ τοιούτων κατὰ διάμετρον συντιθεμένων καὶ τρὶς τούτου γενομένου, τὰς διαμέτρους καὶ τὰς βραχείας πλευρὰς εἰς ταὐτὸν ὡς κέντρον ἐρεισάντων, ἓν ἰσόπλευρον τρίγωνον ἐξ ἓξ τὸν ἀριθμὸν ὄντων γέγονεν.

sunduo de toioutos kata diametron suntithemi kai tris outos gignomai o diametros kai o brachus pleura eis tautos-2 os-2 kentron ereido eis-2 isopleuros trigonos-2 ek ex o arithmos eimi gignomai


Plato, Timaeus 55 (DIORISIS sentence 458)

τρίγωνα δὲ ἰσόπλευρα συνιστάμενα τέτταρα κατὰ σύντρεις ἐπιπέδους γωνίας μίαν στερεὰν γωνίαν ποιεῖ, τῆς ἀμβλυτάτης τῶν ἐπιπέδων γωνιῶν ἐφεξῆς γεγονυῖαν:

trigon de isopleuros sunistemi tessares kata suntreo epipedos gonia eis-2 stereos gonia poieo o amblus o epipedos gonia ephexes gignomai


Plato, Timaeus 55 (DIORISIS sentence 459)

τοιούτων δὲ ἀποτελεσθεισῶν τεττάρων πρῶτον εἶδος στερεόν, ὅλου περιφεροῦς διανεμητικὸν εἰς ἴσα μέρη καὶ ὅμοια, συνίσταται.

toioutos de apoteleo tessares proteros eidos stereos olos peripheres dianemetikos eis isos mera-2 kai omoios sunistemi


Plato, Timaeus 55 (DIORISIS sentence 460)

δεύτερον δὲ ἐκ μὲν τῶν αὐτῶν τριγώνων, κατὰ δὲ ἰσόπλευρα τρίγωνα ὀκτὼ συστάντων, μίαν ἀπεργασαμένων στερεὰν γωνίαν ἐκ τεττάρων ἐπιπέδων:

deuteros de ek men o autos trigon kata de isopleuros trigon okto sunistemi eis-2 apergazomai stereos gonia ek tessares epipedos


Plato, Timaeus 55 (DIORISIS sentence 461)

καὶ γενομένων ἓξ τοιούτων τὸ δεύτερον αὖ σῶμα οὕτως ἔσχεν τέλος.

kai gignomai ex toioutos o deuteros au soma outos-2 echo telos


Plato, Timaeus 55 (DIORISIS sentence 462)

τὸ δὲ τρίτον ἐκ δὶς ἑξήκοντα τῶν στοιχείων συμπαγέντων, στερεῶν δὲ γωνιῶν δώδεκα, ὑπὸ πέντε ἐπιπέδων τριγώνων ἰσοπλεύρων περιεχομένης ἑκάστης, εἴκοσι βάσεις ἔχον ἰσοπλεύρους τριγώνους γέγονεν.

o de tritos ek dis exekonta o stoicheion sumpasso stereos de gonia dodeka upo pente epipedos trigon isopleuros periecho ekastos eikosi basis echo isopleuros trigonos-2 gignomai


Plato, Timaeus 55 (DIORISIS sentence 463)

καὶ τὸ μὲν ἕτερον ἀπήλλακτο τῶν στοιχείων ταῦτα γεννῆσαν, τὸ δὲ ἰσοσκελὲς τρίγωνον ἐγέννα τὴν τοῦ τετάρτου φύσιν, κατὰ τέτταρα συνιστάμενον, εἰς τὸ κέντρον τὰς ὀρθὰς γωνίας συνάγον, ἓν ἰσόπλευρον τετράγωνον ἀπεργασάμενον:

kai o men eteros apallasso o stoicheion outos gennao o de isoskeles trigonos-2 gennao o o tetartos phusis kata tessares sunistemi eis o kentron o orthos gonia sunago eis-2 isopleuros tetragonos apergazomai


Plato, Timaeus 55 (DIORISIS sentence 464)

ἓξ δὲ τοιαῦτα συμπαγέντα γωνίας ὀκτὼ στερεὰς ἀπετέλεσεν, κατὰ τρεῖς ἐπιπέδους ὀρθὰς συναρμοσθείσης ἑκάστης:

ex de toioutos sumpasso gonia okto stereos apoteleo kata treo epipedos orthos sunarmozo ekastos


Plato, Timaeus 55 (DIORISIS sentence 465)

τὸ δὲ σχῆμα τοῦ συστάντος σώματος γέγονεν κυβικόν, ἓξ ἐπιπέδους τετραγώνους ἰσοπλεύρους βάσεις ἔχον.

o de schema-2 o sunistemi soma gignomai kubikos ex epipedos tetragonos isopleuros basis echo


Plato, Timaeus 55 (DIORISIS sentence 466)

ἔτι δὲ οὔσης συστάσεως μιᾶς πέμπτης, ἐπὶ τὸ πᾶν ὁ θεὸς αὐτῇ κατεχρήσατο ἐκεῖνο διαζωγραφῶν.

eti de eimi sustasis eis-2 pemptos epi o pas o theos autos katachrao ekeinos diazographeo


Plato, Timaeus 55 (DIORISIS sentence 467)

ἃ δή τις εἰ πάντα λογιζόμενος ἐμμελῶς ἀποροῖ πότερον ἀπείρους χρὴ κόσμους εἶναι λέγειν ἢ πέρας ἔχοντας, τὸ μὲν ἀπείρους ἡγήσαιτʼ ἂν ὄντως ἀπείρου τινὸς εἶναι δόγμα ὧν ἔμπειρον χρεὼν εἶναι, πότερον δὲ ἕνα ἢ πέντε αὐτοὺς ἀληθείᾳ πεφυκότας λέγειν ποτὲ προσήκει, μᾶλλον ἂν ταύτῃ στὰς εἰκότως διαπορήσαι.

os de-2 tis ei pas logizomai emmeles aphorao poteros apeiros chre kosmos eimi lego ee peras echo o men apeiros egeomai an ontos apeiroo tis eimi dogma os empeiros chreon-2 eimi poteros de enos ee pente autos aletheia phuo lego potos proseko mallon an outos istemi eoikotos diaporeo


Plato, Timaeus 55 (DIORISIS sentence 468)

τὸ μὲν οὖν δὴ παρʼ ἡμῶν ἕνα αὐτὸν κατὰ τὸν εἰκότα λόγον πεφυκότα μηνύει θεόν, ἄλλος δὲ εἰς ἄλλα πῃ βλέψας ἕτερα δοξάσει.

o men oun de-2 para ego enos autos kata o eoika logos phuo menuo theos allos de eis allos pe blepo eteros doxazo


Plato, Timaeus 55 (DIORISIS sentence 469)

καὶ τοῦτον μὲν μεθετέον, τὰ δὲ γεγονότα νῦν τῷ λόγῳ γένη διανείμωμεν εἰς πῦρ καὶ γῆν καὶ ὕδωρ καὶ ἀέρα.

kai outos men metheteon o de gignomai nun o logos genos dianemo eis pur kai ge-2 kai udor kai aer


Plato, Timaeus 55 (DIORISIS sentence 470)

γῇ μὲν δὴ τὸ κυβικὸν εἶδος δῶμεν:


Plato, Timaeus 55 (DIORISIS sentence 471)

ἀκινητοτάτη γὰρ τῶν τεττάρων γενῶν γῆ καὶ τῶν σωμάτων πλαστικωτάτη, μάλιστα δὲ ἀνάγκη γεγονέναι τοιοῦτον τὸ τὰς βάσεις ἀσφαλεστάτας ἔχον:

akinetos gar o tessares genos ge-2 kai o soma plastikos malista de anagke gignomai toioutos o o basis asphales echo


Plato, Timaeus 55 (DIORISIS sentence 472)

βάσις δὲ ἥ τε τῶν κατʼ ἀρχὰς τριγώνων ὑποτεθέντων ἀσφαλεστέρα κατὰ φύσιν ἡ τῶν ἴσων πλευρῶν τῆς τῶν ἀνίσων, τό τε ἐξ ἑκατέρου συντεθὲν ἐπίπεδον ἰσόπλευρον ἰσοπλεύρου τετράγωνον τριγώνου κατά τε μέρη καὶ καθʼ ὅλον στασιμωτέρως ἐξ ἀνάγκης βέβηκεν.

basis de os te o kata arche trigon upotithemi asphales kata phusis o o isos pleura o o anisoo o te ek ekateros-2 suntithemi epipedos isopleuros isopleuros tetragonos trigonos-2 kata te mera-2 kai kata olos stasimos ek anagke baino


Plato, Timaeus 56 (DIORISIS sentence 473)

διὸ γῇ μὲν τοῦτο ἀπονέμοντες τὸν εἰκότα λόγον διασῴζομεν, ὕδατι δʼ αὖ τῶν λοιπῶν τὸ δυσκινητότατον εἶδος, τὸ δʼ εὐκινητότατον πυρί, τὸ δὲ μέσον ἀέρι:

dio-2 ge-2 men outos aponemo o eoika logos diasozo udor de au o loipos o duskinetos-2 eidos o de eukinetos-2 pur o de mesos aer


Plato, Timaeus 56 (DIORISIS sentence 474)

καὶ τὸ μὲν σμικρότατον σῶμα πυρί, τὸ δʼ αὖ μέγιστον ὕδατι, τὸ δὲ μέσον ἀέρι:

kai o men mikros soma pur o de au megas udor o de mesos aer


Plato, Timaeus 56 (DIORISIS sentence 475)

καὶ τὸ μὲν ὀξύτατον αὖ πυρί, τὸ δὲ δεύτερον ἀέρι, τὸ δὲ τρίτον ὕδατι.

kai o men oxus au pur o de deuteros aer o de tritos udor


Plato, Timaeus 56 (DIORISIS sentence 476)

ταῦτʼ οὖν δὴ πάντα, τὸ μὲν ἔχον ὀλιγίστας βάσεις εὐκινητότατον ἀνάγκη πεφυκέναι, τμητικώτατόν τε καὶ ὀξύτατον ὂν πάντῃ πάντων, ἔτι τε ἐλαφρότατον, ἐξ ὀλιγίστων συνεστὸς τῶν αὐτῶν μερῶν:

outos oun de-2 pas o men echo oligistos basis eukinetos-2 anagke phuo tmetikos te kai oxus eimi pante pas eti te elaphros ek oligistos sunistemi o autos mera-2


Plato, Timaeus 56 (DIORISIS sentence 477)

τὸ δὲ δεύτερον δευτέρως τὰ αὐτὰ ταῦτʼ ἔχειν, τρίτως δὲ τὸ τρίτον.

o de deuteros deuteros o autos outos echo tritos de o tritos


Plato, Timaeus 56 (DIORISIS sentence 478)

ἔστω δὴ κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον καὶ κατὰ τὸν εἰκότα τὸ μὲν τῆς πυραμίδος στερεὸν γεγονὸς εἶδος πυρὸς στοιχεῖον καὶ σπέρμα:

eimi de-2 kata o orthos logos kai kata o eoika o men o puramis stereos gignomai eidos pur stoicheion kai sperma


Plato, Timaeus 56 (DIORISIS sentence 479)

τὸ δὲ δεύτερον κατὰ γένεσιν εἴπωμεν ἀέρος, τὸ δὲ τρίτον ὕδατος.

o de deuteros kata genesis eipon aer o de tritos udor


Plato, Timaeus 56 (DIORISIS sentence 480)

πάντα οὖν δὴ ταῦτα δεῖ διανοεῖσθαι σμικρὰ οὕτως, ὡς καθʼ ἓν ἕκαστον μὲν τοῦ γένους ἑκάστου διὰ σμικρότητα οὐδὲν ὁρώμενον ὑφʼ ἡμῶν, συναθροισθέντων δὲ πολλῶν τοὺς ὄγκους αὐτῶν ὁρᾶσθαι:

pas oun de-2 outos deomai dianoeomai mikros outos-2 os-2 kata eis-2 ekastos men o genos ekastos dia mikrotes oudeis orao upo ego sunathroizo de polus o ogkos autos orao


Plato, Timaeus 56 (DIORISIS sentence 481)

καὶ δὴ καὶ τὸ τῶν ἀναλογιῶν περί τε τὰ πλήθη καὶ τὰς κινήσεις καὶ τὰς ἄλλας δυνάμεις πανταχῇ τὸν θεόν, ὅπῃπερ ἡ τῆς ἀνάγκης ἑκοῦσα πεισθεῖσά τε φύσις ὑπεῖκεν, ταύτῃ πάντῃ διʼ ἀκριβείας ἀποτελεσθεισῶν ὑπʼ αὐτοῦ συνηρμόσθαι ταῦτα ἀνὰ λόγον.

kai de-2 kai o o analogia peri te o plethos kai o kinesis kai o allos dunamis pantache-2 o theos ope o o anagke ekon peitho te phusis uphiemi outos pante dia akribeia-2 apoteleo upo autos sunarmozo outos ana logos


Plato, Timaeus 56 (DIORISIS sentence 482)

ἐκ δὴ πάντων ὧνπερ τὰ γένη προειρήκαμεν ὧδʼ ἂν κατὰ τὸ εἰκὸς μάλιστʼ ἂν ἔχοι.

ek de-2 pas os o genos proereo ode-2 an kata o eoika malista an echo


Plato, Timaeus 56 (DIORISIS sentence 483)

γῆ μὲν συντυγχάνουσα πυρὶ διαλυθεῖσά τε ὑπὸ τῆς ὀξύτητος αὐτοῦ φέροιτʼ ἄν, εἴτʼ ἐν αὐτῷ πυρὶ λυθεῖσα εἴτʼ ἐν ἀέρος εἴτʼ ἐν ὕδατος ὄγκῳ τύχοι, μέχριπερ ἂν αὐτῆς πῃ συντυχόντα τὰ μέρη, πάλιν συναρμοσθέντα αὐτὰ αὑτοῖς, γῆ γένοιτο— οὐ γὰρ εἰς ἄλλο γε εἶδος ἔλθοι ποτʼ ἄν— ὕδωρ δὲ ὑπὸ πυρὸς μερισθέν, εἴτε καὶ ὑπʼ ἀέρος, ἐγχωρεῖ γίγνεσθαι συστάντα ἓν μὲν πυρὸς σῶμα, δύο δὲ ἀέρος:

ge-2 men suntugchano pur dialuo te upo o oxutes autos phero an eite en autos pur luo eite en aer eite en udor ogkos tugchano mechri an autos pe suntugchano o mera-2 palin sunarmozo autos eautou ge-2 gignomai ou gar eis allos ge eidos erchomai pote an udor de upo pur merizo eite kai upo aer egchoreo gignomai sunistemi eis-2 men pur soma duo de aer


Plato, Timaeus 56 (DIORISIS sentence 484)

τὰ δὲ ἀέρος τμήματα ἐξ ἑνὸς μέρους διαλυθέντος δύʼ ἂν γενοίσθην σώματα πυρός.

o de aer tmema ek eis-2 meros-2 dialuo due an soma pur


Plato, Timaeus 56 (DIORISIS sentence 485)

καὶ πάλιν, ὅταν ἀέρι πῦρ ὕδασίν τε ἤ τινι γῇ περιλαμβανόμενον ἐν πολλοῖς ὀλίγον, κινούμενον ἐν φερομένοις, μαχόμενον καὶ νικηθὲν καταθραυσθῇ, δύο πυρὸς σώματα εἰς ἓν συνίστασθον εἶδος ἀέρος:

kai palin otan aer pur udor te ee tis ge-2 perilao en polus oligos kineo en phero machomai kai nikao duo pur soma eis eis-2 sunistemi eidos aer


Plato, Timaeus 56 (DIORISIS sentence 486)

καὶ κρατηθέντος ἀέρος κερματισθέντος τε ἐκ δυοῖν ὅλοιν καὶ ἡμίσεος ὕδατος εἶδος ἓν ὅλον ἔσται συμπαγές.

kai krateo aer kermatizo te ek duo olos kai emisus udor eidos eis-2 olos eimi sumpages


Plato, Timaeus 57 (DIORISIS sentence 487)

ὧδε γὰρ δὴ λογισώμεθα αὐτὰ πάλιν, ὡς ὅταν ἐν πυρὶ λαμβανόμενον τῶν ἄλλων ὑπʼ αὐτοῦ τι γένος τῇ τῶν γωνιῶν καὶ κατὰ τὰς πλευρὰς ὀξύτητι τέμνηται, συστὰν μὲν εἰς τὴν ἐκείνου φύσιν πέπαυται τεμνόμενον— τὸ γὰρ ὅμοιον καὶ ταὐτὸν αὑτῷ γένος ἕκαστον οὔτε τινὰ μεταβολὴν ἐμποιῆσαι δυνατὸν οὔτε τι παθεῖν ὑπὸ τοῦ κατὰ ταὐτὰ ὁμοίως τε ἔχοντος— ἕως δʼ ἂν εἰς ἄλλο τι γιγνόμενον ἧττον ὂν κρείττονι μάχηται, λυόμενον οὐ παύεται.

ode-2 gar de-2 logizomai autos palin os-2 otan en pur lambano o allos upo autos tis genos o o gonia kai kata o pleura oxutes temno sunistemi men eis o ekeinos phusis pauo temno o gar omoios kai tautos-2 eautou genos ekastos oute tis metabole empoieo dunatos oute tis pascho upo o kata tautos-2 omoios te echo eos-4 de an eis allos tis gignomai esson eimi kreisson machomai luo ou pauo


Plato, Timaeus 57 (DIORISIS sentence 488)

τά τε αὖ σμικρότερα ὅταν ἐν τοῖς μείζοσιν πολλοῖς περιλαμβανόμενα ὀλίγα διαθραυόμενα κατασβεννύηται, συνίστασθαι μὲν ἐθέλοντα εἰς τὴν τοῦ κρατοῦντος ἰδέαν πέπαυται κατασβεννύμενα γίγνεταί τε ἐκ πυρὸς ἀήρ, ἐξ ἀέρος ὕδωρ:

tis-2 te au mikros otan en o megas polus perilao oligos diathrauo katasbennumi sunistemi men ethelo eis o o krateo idea pauo katasbennumi gignomai te ek pur aer ek aer udor


Plato, Timaeus 57 (DIORISIS sentence 489)

ἐὰν δʼ εἰς ταὐτὰ ἴῃ καὶ τῶν ἄλλων τι συνιὸν γενῶν μάχηται, λυόμενα οὐ παύεται, πρὶν ἢ παντάπασιν ὠθούμενα καὶ διαλυθέντα ἐκφύγῃ πρὸς τὸ συγγενές, ἢ νικηθέντα, ἓν ἐκ πολλῶν ὅμοιον τῷ κρατήσαντι γενόμενον, αὐτοῦ σύνοικον μείνῃ.

ean de eis tautos-2 eimi-2 kai o allos tis suneimi genos machomai luo ou pauo prin ee pantapasi otheo kai dialuo ekpheugo pros o suggenes ee nikao eis-2 ek polus omoios o krateo gignomai autos sunoikos meno


Plato, Timaeus 57 (DIORISIS sentence 490)

καὶ δὴ καὶ κατὰ ταῦτα τὰ παθήματα διαμείβεται τὰς χώρας ἅπαντα:

kai de-2 kai kata outos o pathema-2 diameibo o chora apas


Plato, Timaeus 57 (DIORISIS sentence 491)

διέστηκεν μὲν γὰρ τοῦ γένους ἑκάστου τὰ πλήθη κατὰ τόπον ἴδιον διὰ τὴν τῆς δεχομένης κίνησιν, τὰ δὲ ἀνομοιούμενα ἑκάστοτε ἑαυτοῖς, ἄλλοις δὲ ὁμοιούμενα, φέρεται διὰ τὸν σεισμὸν πρὸς τὸν ἐκείνων οἷς ἂν ὁμοιωθῇ τόπον.

diistemi men gar o genos ekastos o plethos kata topos idios dia o o dechomai kinesis o de anomoioo ekastote eautou allos de omoioo phero dia o seismos pros o ekeinos os an omoioo topos


Plato, Timaeus 57 (DIORISIS sentence 492)

ὅσα μὲν οὖν ἄκρατα καὶ πρῶτα σώματα διὰ τοιούτων αἰτιῶν γέγονεν:

osos men oun akratos kai proteros soma dia toioutos aitia gignomai


Plato, Timaeus 57 (DIORISIS sentence 493)

τὸ δʼ ἐν τοῖς εἴδεσιν αὐτῶν ἕτερα ἐμπεφυκέναι γένη τὴν ἑκατέρου τῶν στοιχείων αἰτιατέον σύστασιν, μὴ μόνον ἓν ἑκατέραν μέγεθος ἔχον τὸ τρίγωνον φυτεῦσαι κατʼ ἀρχάς, ἀλλʼ ἐλάττω τε καὶ μείζω, τὸν ἀριθμὸν δὲ ἔχοντα τοσοῦτον ὅσαπερ ἂν ᾖ τἀν τοῖς εἴδεσι γένη.

o de en o eidos autos eteros emphuo genos o ekateros-2 o stoicheion aitiateon sustasis me monos eis-2 ekateros-2 megethos echo o trigonos-2 phuteuo kata arche alla elasson te kai megas o arithmos de echo tosoutos osos an eimi en o eidos genos


Plato, Timaeus 57 (DIORISIS sentence 494)

διὸ δὴ συμμειγνύμενα αὐτά τε πρὸς αὑτὰ καὶ πρὸς ἄλληλα τὴν ποικιλίαν ἐστὶν ἄπειρα:

dio-2 de-2 summignumi autos te pros eautou kai pros allelon o poikilia eimi apeiros


Plato, Timaeus 57 (DIORISIS sentence 495)

ἧς δὴ δεῖ θεωροὺς γίγνεσθαι τοὺς μέλλοντας περὶ φύσεως εἰκότι λόγῳ χρήσεσθαι.

os de-2 deomai theoros gignomai o mello peri phusis eoika logos chrao


Plato, Timaeus 57 (DIORISIS sentence 496)

κινήσεως οὖν στάσεώς τε πέρι, τίνα τρόπον καὶ μεθʼ ὧντινων γίγνεσθον, εἰ μή τις διομολογήσεται, πόλλʼ ἂν εἴη ἐμποδὼν τῷ κατόπισθεν λογισμῷ.

kinesis oun stasis te peri tis-2 tropos-2 kai meta ostis gignomai ei me tis diomologeo polus an aio empodon o katopisthen logismos


Plato, Timaeus 57 (DIORISIS sentence 497)

τὰ μὲν οὖν ἤδη περὶ αὐτῶν εἴρηται, πρὸς δʼ ἐκείνοις ἔτι τάδε, ἐν μὲν ὁμαλότητι μηδέποτε ἐθέλειν κίνησιν ἐνεῖναι.

o men oun ede-2 peri autos eromai pros de ekeinos eti ode en men omalotes medepote ethelo kinesis eniemi


Plato, Timaeus 57 (DIORISIS sentence 498)

τὸ γὰρ κινησόμενον ἄνευ τοῦ κινήσοντος ἢ τὸ κινῆσον ἄνευ τοῦ κινησομένου χαλεπόν, μᾶλλον δὲ ἀδύνατον, εἶναι:

o gar kineo aneu o kineo ee o kineo aneu o kineo chalepos mallon de adunatos-2 eimi


Plato, Timaeus 57 (DIORISIS sentence 499)

κίνησις δὲ οὐκ ἔστιν τούτων ἀπόντων, ταῦτα δὲ ὁμαλὰ εἶναί ποτε ἀδύνατον.

kinesis de ou eimi outos apeimi outos de omalos eimi pote adunatos-2


Plato, Timaeus 58 (DIORISIS sentence 500)

οὕτω δὴ στάσιν μὲν ἐν ὁμαλότητι, κίνησιν δὲ εἰς ἀνωμαλότητα ἀεὶ τιθῶμεν:

outos-2 de-2 stasis men en omalotes kinesis de eis anomalotes aei tithemi


Plato, Timaeus 58 (DIORISIS sentence 501)

αἰτία δὲ ἀνισότης αὖ τῆς ἀνωμάλου φύσεως.


Plato, Timaeus 58 (DIORISIS sentence 502)

ἀνισότητος δὲ γένεσιν μὲν διεληλύθαμεν:


Plato, Timaeus 58 (DIORISIS sentence 503)

πῶς δέ ποτε οὐ κατὰ γένη διαχωρισθέντα ἕκαστα πέπαυται τῆς διʼ ἀλλήλων κινήσεως καὶ φορᾶς, οὐκ εἴπομεν.

pos-2 de pote ou kata genos diachorizo ekastos pauo o dia allelon kinesis kai phora ou eipon


Plato, Timaeus 58 (DIORISIS sentence 504)

ὧδε οὖν πάλιν ἐροῦμεν.


Plato, Timaeus 58 (DIORISIS sentence 505)

ἡ τοῦ παντὸς περίοδος, ἐπειδὴ συμπεριέλαβεν τὰ γένη, κυκλοτερὴς οὖσα καὶ πρὸς αὑτὴν πεφυκυῖα βούλεσθαι συνιέναι, σφίγγει πάντα καὶ κενὴν χώραν οὐδεμίαν ἐᾷ λείπεσθαι.

o o pas periodos1 epei sumperilambano o genos kukloteres eimi kai pros eautou phuo boulomai suneimi sphiggo pas kai kenos chora oudeis aio leipo


Plato, Timaeus 58 (DIORISIS sentence 506)

διὸ δὴ πῦρ μὲν εἰς ἅπαντα διελήλυθε μάλιστα, ἀὴρ δὲ δεύτερον, ὡς λεπτότητι δεύτερον ἔφυ, καὶ τἆλλα ταύτῃ:

dio-2 de-2 pur men eis apas dierchomai malista aer de deuteros os-2 leptotes deuteros phuo kai allos taute


Plato, Timaeus 58 (DIORISIS sentence 507)

τὰ γὰρ ἐκ μεγίστων μερῶν γεγονότα μεγίστην κενότητα ἐν τῇ συστάσει παραλέλοιπεν, τὰ δὲ σμικρότατα ἐλαχίστην.

o gar ek megas mera-2 gignomai megas kenotes en o sustasis paraleipo o de mikros elachistos-2


Plato, Timaeus 58 (DIORISIS sentence 508)

ἡ δὴ τῆς πιλήσεως σύνοδος τὰ σμικρὰ εἰς τὰ τῶν μεγάλων διάκενα συνωθεῖ.

o de-2 o pilesis sunodos1 o mikros eis o o megas diakenos sunotheo


Plato, Timaeus 58 (DIORISIS sentence 509)

σμικρῶν οὖν παρὰ μεγάλα τιθεμένων καὶ τῶν ἐλαττόνων τὰ μείζονα διακρινόντων, τῶν δὲ μειζόνων ἐκεῖνα συγκρινόντων, πάντʼ ἄνω κάτω μεταφέρεται πρὸς τοὺς ἑαυτῶν τόπους:

mikros oun para megas tithemi kai o elasson o megas diakrino o de megas ekeinos sugkrino pas ano katos metaphero pros o eautou topos


Plato, Timaeus 58 (DIORISIS sentence 510)

μεταβάλλον γὰρ τὸ μέγεθος ἕκαστον καὶ τὴν τόπων μεταβάλλει στάσιν.

metaballo gar o megethos ekastos kai o topos metaballo stasis


Plato, Timaeus 58 (DIORISIS sentence 511)

οὕτω δὴ διὰ ταῦτά τε ἡ τῆς ἀνωμαλότητος διασῳζομένη γένεσις ἀεὶ τὴν ἀεὶ κίνησιν τούτων οὖσαν ἐσομένην τε ἐνδελεχῶς παρέχεται.

outos-2 de-2 dia outos te o o anomalotes diasozo genesis aei o aei kinesis outos eimi eimi te endeleches parecho


Plato, Timaeus 58 (DIORISIS sentence 512)

μετὰ δὴ ταῦτα δεῖ νοεῖν ὅτι πυρός τε γένη πολλὰ γέγονεν, οἷον φλὸξ τό τε ἀπὸ τῆς φλογὸς ἀπιόν, ὃ κάει μὲν οὔ, φῶς δὲ τοῖς ὄμμασιν παρέχει, τό τε φλογὸς ἀποσβεσθείσης ἐν τοῖς διαπύροις καταλειπόμενον αὐτοῦ:

meta de-2 outos deomai noeo ostis pur te genos polus gignomai oios-2 phlox o te apo o phlox apeimi os kaio men ou phaos de o omma paracheo o te phlox aposbennumi en o diapuros katalimpano autos


Plato, Timaeus 58 (DIORISIS sentence 513)

κατὰ ταὐτὰ δὲ ἀέρος, τὸ μὲν εὐαγέστατον ἐπίκλην αἰθὴρ καλούμενος, ὁ δὲ θολερώτατος ὁμίχλη τε καὶ σκότος, ἕτερά τε ἀνώνυμα εἴδη, γεγονότα διὰ τὴν τῶν τριγώνων ἀνισότητα.

kata tautos-2 de aer o men euages1 epiklen aither kaleo o de tholeros omichle te kai skotos eteros te anonumos eidos gignomai dia o o trigon anisotes


Plato, Timaeus 58 (DIORISIS sentence 514)

τὰ δὲ ὕδατος διχῇ μὲν πρῶτον, τὸ μὲν ὑγρόν, τὸ δὲ χυτὸν γένος αὐτοῦ.

o de udor diche men proteros o men ugros o de chutos genos autos


Plato, Timaeus 58 (DIORISIS sentence 515)

τὸ μὲν οὖν ὑγρὸν διὰ τὸ μετέχον εἶναι τῶν γενῶν τῶν ὕδατος ὅσα σμικρά, ἀνίσων ὄντων, κινητικὸν αὐτό τε καθʼ αὑτὸ καὶ ὑπʼ ἄλλου διὰ τὴν ἀνωμαλότητα καὶ τὴν τοῦ σχήματος ἰδέαν γέγονεν:

o men oun ugros dia o metecho eimi o genos o udor osos mikros anisos eimi kinetikos autos te kata eautou kai upo allos dia o anomalotes kai o o schema-2 idea gignomai


Plato, Timaeus 58 (DIORISIS sentence 516)

τὸ δὲ ἐκ μεγάλων καὶ ὁμαλῶν στασιμώτερον μὲν ἐκείνου καὶ βαρὺ πεπηγὸς ὑπὸ ὁμαλότητός ἐστιν, ὑπὸ δὲ πυρὸς εἰσιόντος καὶ διαλύοντος αὐτὸ τὴν ὁμαλότητα ἀποβάλλει, ταύτην δὲ ἀπολέσαν μετίσχει μᾶλλον κινήσεως, γενόμενον δὲ εὐκίνητον, ὑπὸ τοῦ πλησίον ἀέρος ὠθούμενον καὶ κατατεινόμενον ἐπὶ γῆν, τήκεσθαι μὲν τὴν τῶν ὄγκων καθαίρεσιν, ῥοὴν δὲ τὴν κατάτασιν ἐπὶ γῆν ἐπωνυμίαν ἑκατέρου τοῦ πάθους ἔλαβεν.

o de ek megas kai omalos stasimos men ekeinos kai barus pegnumi upo omalotes eimi upo de pur eiseimi kai dialuo autos o omalotes apoballo outos de apollumi metischo mallon kinesis gignomai de eukinetos-2 upo o plesios aer otheo kai katateino epi ge-2 teko men o o ogkos kathairesis roe de o katatasis epi ge-2 eponumia ekateros-2 o pathos lapto


Plato, Timaeus 59 (DIORISIS sentence 517)

πάλιν δʼ ἐκπίπτοντος αὐτόθεν τοῦ πυρός, ἅτε οὐκ εἰς κενὸν ἐξιόντος, ὠθούμενος ὁ πλησίον ἀὴρ εὐκίνητον ὄντα ἔτι τὸν ὑγρὸν ὄγκον εἰς τὰς τοῦ πυρὸς ἕδρας συνωθῶν αὐτὸν αὑτῷ συμμείγνυσιν:

palin de ekpitno autothen o pur ate-3 ou eis kenos exeimi otheo o plesios aer eukinetos-2 eimi eti o ugros ogkos eis o o pur edra sunotheo autos eautou summignumi


Plato, Timaeus 59 (DIORISIS sentence 518)

ὁ δὲ συνωθούμενος ἀπολαμβάνων τε τὴν ὁμαλότητα πάλιν, ἅτε τοῦ τῆς ἀνωμαλότητος δημιουργοῦ πυρὸς ἀπιόντος, εἰς ταὐτὸν αὑτῷ καθίσταται.

o de sunotheo apolambano te o omalotes palin ate-3 o o anomalotes demiourgeo pur apeimi eis tautos-2 eautou kathistemi


Plato, Timaeus 59 (DIORISIS sentence 519)

καὶ τὴν μὲν τοῦ πυρὸς ἀπαλλαγὴν ψῦξιν, τὴν δὲ σύνοδον ἀπελθόντος ἐκείνου πεπηγὸς εἶναι γένος προσερρήθη.

kai o men o pur apallage psuxis o de sunodos1 aperchomai ekeinos pegnumi eimi genos prosereo


Plato, Timaeus 59 (DIORISIS sentence 520)

τούτων δὴ πάντων ὅσα χυτὰ προσείπομεν ὕδατα, τὸ μὲν ἐκ λεπτοτάτων καὶ ὁμαλωτάτων πυκνότατον γιγνόμενον, μονοειδὲς γένος, στίλβοντι καὶ ξανθῷ χρώματι κοινωθέν, τιμαλφέστατον κτῆμα χρυσὸς ἠθημένος διὰ πέτρας ἐπάγη:

outos de-2 pas osos chutos proseipon udor o men ek leptos kai omalos puknos-2 gignomai monoeides genos stilbon kai xanthos chroma koinoo timalphes ktema chrusos etheo dia petra epagnumi


Plato, Timaeus 59 (DIORISIS sentence 521)

χρυσοῦ δὲ ὄζος, διὰ πυκνότητα σκληρότατον ὂν καὶ μελανθέν, ἀδάμας ἐκλήθη.

chrusos de ozos dia puknotes skleros-2 eimi kai melaino adamas-2 kaleo


Plato, Timaeus 59 (DIORISIS sentence 522)

τὸ δʼ ἐγγὺς μὲν χρυσοῦ τῶν μερῶν, εἴδη δὲ πλείονα ἑνὸς ἔχον, πυκνότητι δέ, τῇ μὲν χρυσοῦ πυκνότερον ὄν, καὶ γῆς μόριον ὀλίγον καὶ λεπτὸν μετασχόν, ὥστε σκληρότερον εἶναι, τῷ δὲ μεγάλα ἐντὸς αὑτοῦ διαλείμματα ἔχειν κουφότερον, τῶν λαμπρῶν πηκτῶν τε ἓν γένος ὑδάτων χαλκὸς συσταθεὶς γέγονεν:

o de eggus men chrusos o mera-2 eidos de pleion eis-2 echo puknotes de o men chrusos puknos eimi kai ge-2 morion oligos kai leptos metecho oste-2 skleros-2 eimi o de megas entos eautou dialeimma echo kouphos o lampros pekte te eis-2 genos udor chalkos sunistemi gignomai


Plato, Timaeus 59 (DIORISIS sentence 523)

τὸ δʼ ἐκ γῆς αὐτῷ μειχθέν, ὅταν παλαιουμένω διαχωρίζησθον πάλιν ἀπʼ ἀλλήλων, ἐκφανὲς καθʼ αὑτὸ γιγνόμενον ἰὸς λέγεται.

o de ek ge-2 autos mignumi otan palaioo diachorizo palin apo allelon ekphanes kata eautou gignomai ios lego


Plato, Timaeus 59 (DIORISIS sentence 524)

τἆλλα δὲ τῶν τοιούτων οὐδὲν ποικίλον ἔτι διαλογίσασθαι τὴν τῶν εἰκότων μύθων μεταδιώκοντα ἰδέαν:

allos de o toioutos oudeis poikilos eti dialogizomai o o eoika muthos metadioko idea


Plato, Timaeus 59 (DIORISIS sentence 525)

ἣν ὅταν τις ἀναπαύσεως ἕνεκα τοὺς περὶ τῶν ὄντων ἀεὶ καταθέμενος λόγους, τοὺς γενέσεως πέρι διαθεώμενος εἰκότας ἀμεταμέλητον ἡδονὴν κτᾶται, μέτριον ἂν ἐν τῷ βίῳ παιδιὰν καὶ φρόνιμον ποιοῖτο.

os otan tis anapausis eneka o peri o eimi aei katatithemi logos o genesis peri diatheaomai eoika ametameletos edona ktaomai metrios an en o bios-2 paidie kai phronimos poieo


Plato, Timaeus 59 (DIORISIS sentence 526)

ταύτῃ δὴ καὶ τὰ νῦν ἐφέντες τὸ μετὰ τοῦτο τῶν αὐτῶν πέρι τὰ ἑξῆς εἰκότα δίιμεν τῇδε.

outos de-2 kai o nun ephiemi o meta outos o autos peri o exes eoika dieimi ode


Plato, Timaeus 59 (DIORISIS sentence 527)

τὸ πυρὶ μεμειγμένον ὕδωρ, ὅσον λεπτὸν ὑγρόν τε διὰ τὴν κίνησιν καὶ τὴν ὁδὸν ἣν κυλινδούμενον ἐπὶ γῆς ὑγρὸν λέγεται, μαλακόν τε αὖ τῷ τὰς βάσεις ἧττον ἑδραίους οὔσας ἢ τὰς γῆς ὑπείκειν, τοῦτο ὅταν πυρὸς ἀποχωρισθὲν ἀέρος τε μονωθῇ, γέγονεν μὲν ὁμαλώτερον, συνέωσται δὲ ὑπὸ τῶν ἐξιόντων εἰς αὑτό, παγέν τε οὕτως τὸ μὲν ὑπὲρ γῆς μάλιστα παθὸν ταῦτα χάλαζα, τὸ δʼ ἐπὶ γῆς κρύσταλλος, τὸ δὲ ἧττον, ἡμιπαγές τε ὂν ἔτι, τὸ μὲν ὑπὲρ γῆς αὖ χιών, τὸ δʼ ἐπὶ γῆς συμπαγὲν ἐκ δρόσου γενόμενον πάχνη λέγεται.

o pur mignumi udor osos leptos ugros te dia o kinesis kai o odos os kulindeo epi ge-2 ugros lego malakos te au o o basis esson edraios eimi ee o ge-2 uphiemi outos otan pur apochorizo aer te monoo gignomai men omalos sunotheo de upo o exeimi eis eautou passo te outos-2 o men uper ge-2 malista pascho outos chalaza o de epi ge-2 krustallos o de esson emipages te eimi eti o men uper ge-2 au chion o de epi ge-2 sumpasso ek drosos gignomai pachne lego


Plato, Timaeus 60 (DIORISIS sentence 528)

τὰ δὲ δὴ πλεῖστα ὑδάτων εἴδη μεμειγμένα ἀλλήλοις— σύμπαν μὲν τὸ γένος, διὰ τῶν ἐκ γῆς φυτῶν ἠθημένα, χυμοὶ λεγόμενοι— διὰ δὲ τὰς μείξεις ἀνομοιότητα ἕκαστοι σχόντες τὰ μὲν ἄλλα πολλὰ ἀνώνυμα γένη παρέσχοντο, τέτταρα δὲ ὅσα ἔμπυρα εἴδη, διαφανῆ μάλιστα γενόμενα, εἴληφεν ὀνόματα αὐτῶν, τὸ μὲν τῆς ψυχῆς μετὰ τοῦ σώματος θερμαντικὸν οἶνος, τὸ δὲ λεῖον καὶ διακριτικὸν ὄψεως διὰ ταῦτά τε ἰδεῖν λαμπρὸν καὶ στίλβον λιπαρόν τε φανταζόμενον ἐλαιηρὸν εἶδος, πίττα καὶ κίκι καὶ ἔλαιον αὐτὸ ὅσα τʼ ἄλλα τῆς αὐτῆς δυνάμεως:

o de de-2 pleistos udor eidos mignumi allelon sumpas men o genos dia o ek ge-2 phuton etheo chumos lego dia de o meixis anomoiotes ekastos echo o men allos polus anonumos genos parecho tessares de osos empuros eidos diaphanes malista gignomai lambano onoma autos o men o psyche meta o soma thermantikos oinos o de leion-2 kai diakritikos opsis dia outos te eidon lampros kai stilbon liparos te phantazomai elaieros eidos pissa kai kiki kai elaion autos osos te allos o autos dunamis


Plato, Timaeus 60 (DIORISIS sentence 529)

ὅσον δὲ διαχυτικὸν μέχρι φύσεως τῶν περὶ τὸ στόμα συνόδων, ταύτῃ τῇ δυνάμει γλυκύτητα παρεχόμενον, μέλι τὸ κατὰ πάντων μάλιστα πρόσρημα ἔσχεν, τὸ δὲ τῆς σαρκὸς διαλυτικὸν τῷ κάειν, ἀφρῶδες γένος, ἐκ πάντων ἀφορισθὲν τῶν χυμῶν, ὀπὸς ἐπωνομάσθη.

osos de diachutikos mechri phusis o peri o stoma sunodos1 outos o dunamis glukutes parecho meli o kata pas malista prosrema echo o de o sarx dialao o kaio aphrodes genos ek pas aphorizo o chumos ops eponomazo


Plato, Timaeus 60 (DIORISIS sentence 530)

γῆς δὲ εἴδη, τὸ μὲν ἠθημένον διὰ ὕδατος τοιῷδε τρόπῳ γίγνεται σῶμα λίθινον.

ge-2 de eidos o men etheo dia udor toiosde tropos-2 gignomai soma lithinos-2


Plato, Timaeus 60 (DIORISIS sentence 531)

τὸ συμμιγὲς ὕδωρ ὅταν ἐν τῇ συμμείξει κοπῇ, μετέβαλεν εἰς ἀέρος ἰδέαν:

o summiges udor otan en o summeixis kopeus metaballo eis aer idea


Plato, Timaeus 60 (DIORISIS sentence 532)

γενόμενος δὲ ἀὴρ εἰς τὸν ἑαυτοῦ τόπον ἀναθεῖ.

gignomai de aer eis o eautou topos anatheo


Plato, Timaeus 60 (DIORISIS sentence 533)

κενὸν δʼ ὑπερεῖχεν αὐτῶν οὐδέν:


Plato, Timaeus 60 (DIORISIS sentence 534)

τὸν οὖν πλησίον ἔωσεν ἀέρα.


Plato, Timaeus 60 (DIORISIS sentence 535)

ὁ δὲ ἅτε ὢν βαρύς, ὠσθεὶς καὶ περιχυθεὶς τῷ τῆς γῆς ὄγκῳ, σφόδρα ἔθλιψεν συνέωσέν τε αὐτὸν εἰς τὰς ἕδρας ὅθεν ἀνῄει ὁ νέος ἀήρ:

o de ate-3 eimi barus otheo kai pericheo o o ge-2 ogkos sphodra thlibo sunotheo te autos eis o edra othen aneimi o neos aer


Plato, Timaeus 60 (DIORISIS sentence 536)

συνωσθεῖσα δὲ ὑπὸ ἀέρος ἀλύτως ὕδατι γῆ συνίσταται πέτρα, καλλίων μὲν ἡ τῶν ἴσων καὶ ὁμαλῶν διαφανὴς μερῶν, αἰσχίων δὲ ἡ ἐναντία.

sunotheo de upo aer alutos udor ge-2 sunistemi petra kallos men o o isos kai omalos diaphanes mera-2 aischros de o enantios


Plato, Timaeus 60 (DIORISIS sentence 537)

τὸ δὲ ὑπὸ πυρὸς τάχους τὸ νοτερὸν πᾶν ἐξαρπασθὲν καὶ κραυρότερον ἐκείνου συστάν, ᾧ γένει κέραμον ἐπωνομάκαμεν, τοῦτο γέγονεν:

o de upo pur tachos o noteros pas exarpazo kai krauros1 ekeinos sunistemi os genos keramos eponomazo outos gignomai


Plato, Timaeus 60 (DIORISIS sentence 538)

ἔστιν δὲ ὅτε νοτίδος ὑπολειφθείσης χυτὴ γῆ γενομένη διὰ πυρὸς ὅταν ψυχθῇ, γίγνεται τὸ μέλαν χρῶμα ἔχον λίθος.

eimi de ote notis upoleipo chutos ge-2 gignomai dia pur otan psucho gignomai o melas chroma echo lithos


Plato, Timaeus 60 (DIORISIS sentence 539)

τὼ δʼ αὖ κατὰ ταὐτὰ μὲν ταῦτα ἐκ συμμείξεως ὕδατος ἀπομονουμένω πολλοῦ, λεπτοτέρων δὲ ἐκ γῆς μερῶν ἁλμυρώ τε ὄντε, ἡμιπαγῆ γενομένω καὶ λυτὼ πάλιν ὑφʼ ὕδατος, τὸ μὲν ἐλαίου καὶ γῆς καθαρτικὸν γένος λίτρον, τὸ δʼ εὐάρμοστον ἐν ταῖς κοινωνίαις ταῖς περὶ τὴν τοῦ στόματος αἴσθησιν ἁλῶν κατὰ λόγον θεοφιλὲς σῶμα ἐγένετο.

o de au kata tautos-2 men outos ek summeixis udor apomonoomai polus leptos de ek ge-2 mera-2 almuros te eimi emipages gignomai kai lutos palin upo udor o men elaion kai ge-2 kathartikos genos litron o de euarmostos en o koinonia o peri o o stoma aisthesis als kata logos theophiles soma gignomai


Plato, Timaeus 60 (DIORISIS sentence 540)

τὰ δὲ κοινὰ ἐξ ἀμφοῖν ὕδατι μὲν οὐ λυτά, πυρὶ δέ, διὰ τὸ τοιόνδε οὕτω συμπήγνυται.

o de koinos ek ampho udor men ou lutos pur de dia o toiosde outos-2 sumpegnumi


Plato, Timaeus 60 (DIORISIS sentence 541)

γῆς ὄγκους πῦρ μὲν ἀήρ τε οὐ τήκει:


Plato, Timaeus 60 (DIORISIS sentence 542)

τῆς γὰρ συστάσεως τῶν διακένων αὐτῆς σμικρομερέστερα πεφυκότα, διὰ πολλῆς εὐρυχωρίας ἰόντα, οὐ βιαζόμενα, ἄλυτον αὐτὴν ἐάσαντα ἄτηκτον παρέσχεν:

o gar sustasis o diakenos autos smikromeres phuo dia polus euruchoria eimi-2 ou biazo alutos autos aio atektos parecho


Plato, Timaeus 60 (DIORISIS sentence 543)

τὰ δὲ ὕδατος ἐπειδὴ μείζω πέφυκεν μέρη, βίαιον ποιούμενα τὴν διέξοδον, λύοντα αὐτὴν τήκει.

o de udor epei megas phuo mera-2 biaios poieo o diexodos luo autos teko


Plato, Timaeus 61 (DIORISIS sentence 544)

γῆν μὲν γὰρ ἀσύστατον ὑπὸ βίας οὕτως ὕδωρ μόνον λύει, συνεστηκυῖαν δὲ πλὴν πυρὸς οὐδέν:

ge-2 men gar asustatos upo bia outos-2 udor monos luo sunistemi de plen pur oudeis


Plato, Timaeus 61 (DIORISIS sentence 545)

εἴσοδος γὰρ οὐδενὶ πλὴν πυρὶ λέλειπται.


Plato, Timaeus 61 (DIORISIS sentence 546)

τὴν δὲ ὕδατος αὖ σύνοδον τὴν μὲν βιαιοτάτην πῦρ μόνον, τὴν δὲ ἀσθενεστέραν ἀμφότερα, πῦρ τε καὶ ἀήρ, διαχεῖτον, ὁ μὲν κατὰ τὰ διάκενα, τὸ δὲ καὶ κατὰ τὰ τρίγωνα:

o de udor au sunodos1 o men biaios pur monos o de asthenes amphoteros pur te kai aer diacheo o men kata o diakenos o de kai kata o trigon


Plato, Timaeus 61 (DIORISIS sentence 547)

βίᾳ δὲ ἀέρα συστάντα οὐδὲν λύει πλὴν κατὰ τὸ στοιχεῖον, ἀβίαστον δὲ κατατήκει μόνον πῦρ.

bia de aer sunistemi oudeis luo plen kata o stoicheion abiastos de katateko monos pur


Plato, Timaeus 61 (DIORISIS sentence 548)

τὰ δὴ τῶν συμμείκτων ἐκ γῆς τε καὶ ὕδατος σωμάτων, μέχριπερ ἂν ὕδωρ αὐτοῦ τὰ τῆς γῆς διάκενα καὶ βίᾳ συμπεπιλημένα κατέχῃ, τὰ μὲν ὕδατος ἐπιόντα ἔξωθεν εἴσοδον οὐκ ἔχοντα μέρη περιρρέοντα τὸν ὅλον ὄγκον ἄτηκτον εἴασεν, τὰ δὲ πυρὸς εἰς τὰ τῶν ὑδάτων διάκενα εἰσιόντα, ὅπερ ὕδωρ γῆν, τοῦτο πῦρ ἀπεργαζόμενα, τηχθέντι τῷ κοινῷ σώματι ῥεῖν μόνα αἴτια συμβέβηκεν:

o de-2 o summeiktos ek ge-2 te kai udor soma mechri an udor autos o o ge-2 diakenos kai bia sumpileo katecho o men udor epeimi exothen eisodos ou echo mera-2 perirreo o olos ogkos atektos aio o de pur eis o o udor diakenos eiseimi osper udor ge-2 outos pur apergazomai teko o koinos soma reo monos aitios sumbaino


Plato, Timaeus 61 (DIORISIS sentence 549)

τυγχάνει δὲ ταῦτα ὄντα, τὰ μὲν ἔλαττον ἔχοντα ὕδατος ἢ γῆς, τό τε περὶ τὴν ὕαλον γένος ἅπαν ὅσα τε λίθων χυτὰ εἴδη καλεῖται, τὰ δὲ πλέον ὕδατος αὖ, πάντα ὅσα κηροειδῆ καὶ θυμιατικὰ σώματα συμπήγνυται.

tugchano de outos eimi o men elasson echo udor ee ge-2 o te peri o ualos genos apas osos te lithos chutos eidos kaleo o de pleos-2 udor au pas osos keroeides-2 kai thumiatikos soma sumpegnumi


Plato, Timaeus 61 (DIORISIS sentence 550)

καὶ τὰ μὲν δὴ σχήμασι κοινωνίαις τε καὶ μεταλλαγαῖς εἰς ἄλληλα πεποικιλμένα εἴδη σχεδὸν ἐπιδέδεικται:

kai o men de-2 schema-2 koinonia te kai metallage eis allelon poikillo eidos schedon epideiknumi-2


Plato, Timaeus 61 (DIORISIS sentence 551)

τὰ δὲ παθήματα αὐτῶν διʼ ἃς αἰτίας γέγονεν πειρατέον ἐμφανίζειν.

o de pathema-2 autos dia os aitia gignomai peirateon emphanizo


Plato, Timaeus 61 (DIORISIS sentence 552)

πρῶτον μὲν οὖν ὑπάρχειν αἴσθησιν δεῖ τοῖς λεγομένοις ἀεί, σαρκὸς δὲ καὶ τῶν περὶ σάρκα γένεσιν, ψυχῆς τε ὅσον θνητόν, οὔπω διεληλύθαμεν:

proteros men oun uparcho aisthesis deomai o lego aei sarx de kai o peri sarx genesis psyche te osos thnetos oupo dierchomai


Plato, Timaeus 61 (DIORISIS sentence 553)

τυγχάνει δὲ οὔτε ταῦτα χωρὶς τῶν περὶ τὰ παθήματα ὅσα αἰσθητικὰ οὔτʼ ἐκεῖνα ἄνευ τούτων δυνατὰ ἱκανῶς λεχθῆναι, τὸ δὲ ἅμα σχεδὸν οὐ δυνατόν.

tugchano de oute outos choris o peri o pathema-2 osos aisthetikos oute ekeinos aneu outos dunatos ikanos lego o de ama schedon ou dunatos


Plato, Timaeus 61 (DIORISIS sentence 554)

ὑποθετέον δὴ πρότερον θάτερα, τὰ δʼ ὑποτεθέντα ἐπάνιμεν αὖθις.

upotheteon de-2 proteros eteros o de upotithemi epaneimi authis


Plato, Timaeus 61 (DIORISIS sentence 555)

ἵνα οὖν ἑξῆς τὰ παθήματα λέγηται τοῖς γένεσιν, ἔστω πρότερα ἡμῖν τὰ περὶ σῶμα καὶ ψυχὴν ὄντα.

ina oun exes o pathema-2 lego o genesis eimi proteros ego o peri soma kai psyche eimi


Plato, Timaeus 61 (DIORISIS sentence 556)

πρῶτον μὲν οὖν ᾗ πῦρ θερμὸν λέγομεν, ἴδωμεν ὧδε σκοποῦντες, τὴν διάκρισιν καὶ τομὴν αὐτοῦ περὶ τὸ σῶμα ἡμῶν γιγνομένην ἐννοηθέντες.

proteros men oun os pur thermos lego eidon ode-2 skopao o diakrisis kai tome autos peri o soma ego gignomai ennoeo


Plato, Timaeus 61 (DIORISIS sentence 557)

ὅτι μὲν γὰρ ὀξύ τι τὸ πάθος, πάντες σχεδὸν αἰσθανόμεθα:

ostis men gar oxus tis o pathos pas schedon aisthanomai


Plato, Timaeus 62 (DIORISIS sentence 558)

τὴν δὲ λεπτότητα τῶν πλευρῶν καὶ γωνιῶν ὀξύτητα τῶν τε μορίων σμικρότητα καὶ τῆς φορᾶς τὸ τάχος, οἷς πᾶσι σφοδρὸν ὂν καὶ τομὸν ὀξέως τὸ προστυχὸν ἀεὶ τέμνει, λογιστέον ἀναμιμνῃσκομένοις τὴν τοῦ σχήματος αὐτοῦ γένεσιν, ὅτι μάλιστα ἐκείνη καὶ οὐκ ἄλλη φύσις διακρίνουσα ἡμῶν κατὰ σμικρά τε τὰ σώματα κερματίζουσα τοῦτο ὃ νῦν θερμὸν λέγομεν εἰκότως τὸ πάθημα καὶ τοὔνομα παρέσχεν.

o de leptotes o pleura kai gonia oxutes o te morion mikrotes kai o phora o tachos os pas sphodros eimi kai tomos oxeos o prostugchano aei temno logisteos anamimnesko o o schema-2 autos genesis ostis malista ekeinos kai ou allos phusis diakrino ego kata mikros te o soma kermatizo outos os nun thermos lego eoikotos o pathema-2 kai onoma parecho


Plato, Timaeus 62 (DIORISIS sentence 559)

τὸ δʼ ἐναντίον τούτων κατάδηλον μέν, ὅμως δὲ μηδὲν ἐπιδεὲς ἔστω λόγου.

o de enantion outos katadelos men omos-5 de medeis epidees eimi logos


Plato, Timaeus 62 (DIORISIS sentence 560)

τὰ γὰρ δὴ τῶν περὶ τὸ σῶμα ὑγρῶν μεγαλομερέστερα εἰσιόντα, τὰ σμικρότερα ἐξωθοῦντα, εἰς τὰς ἐκείνων οὐ δυνάμενα ἕδρας ἐνδῦναι, συνωθοῦντα ἡμῶν τὸ νοτερόν, ἐξ ἀνωμάλου κεκινημένου τε ἀκίνητον διʼ ὁμαλότητα καὶ τὴν σύνωσιν ἀπεργαζόμενα πήγνυσιν:

o gar de-2 o peri o soma ugros megalomeres eiseimi o mikros exotheo eis o ekeinos ou dunamai edra enduno sunotheo ego o noteros ek anomalos kineo te akinetos dia omalotes kai o sunosis apergazomai pegnusis


Plato, Timaeus 62 (DIORISIS sentence 561)

τὸ δὲ παρὰ φύσιν συναγόμενον μάχεται κατὰ φύσιν αὐτὸ ἑαυτὸ εἰς τοὐναντίον ἀπωθοῦν.

o de para phusis sunago machomai kata phusis autos eautou eis enantios apotheo


Plato, Timaeus 62 (DIORISIS sentence 562)

τῇ δὴ μάχῃ καὶ τῷ σεισμῷ τούτῳ τρόμος καὶ ῥῖγος ἐτέθη, ψυχρόν τε τὸ πάθος ἅπαν τοῦτο καὶ τὸ δρῶν αὐτὸ ἔσχεν ὄνομα.

o de-2 mache kai o seismos outos tromos kai rigos tithemi psuchros te o pathos apas outos kai o drao1 autos echo onoma


Plato, Timaeus 62 (DIORISIS sentence 563)

σκληρὸν δέ, ὅσοις ἂν ἡμῶν ἡ σὰρξ ὑπείκῃ, μαλακὸν δέ, ὅσα ἂν τῇ σαρκί:

skleros-2 de osos an ego o sarx uphiemi malakos de osos an o sarkis


Plato, Timaeus 62 (DIORISIS sentence 564)

πρὸς ἄλληλά τε οὕτως.


Plato, Timaeus 62 (DIORISIS sentence 565)

ὑπείκει δὲ ὅσον ἐπὶ σμικροῦ βαίνει:


Plato, Timaeus 62 (DIORISIS sentence 566)

τὸ δὲ ἐκ τετραγώνων ὂν βάσεων, ἅτε βεβηκὸς σφόδρα, ἀντιτυπώτατον εἶδος, ὅτι τε ἂν εἰς πυκνότητα συνιὸν πλείστην ἀντίτονον ᾖ μάλιστα.

o de ek tetragonos eimi basis ate-3 baino sphodra antitupos eidos ostis te an eis puknotes suneimi pleistos antitonos eimi malista


Plato, Timaeus 62 (DIORISIS sentence 567)

βαρὺ δὲ καὶ κοῦφον μετὰ τῆς τοῦ κάτω φύσεως ἄνω τε λεγομένης ἐξεταζόμενον ἂν δηλωθείη σαφέστατα.

barus de kai kouphos meta o o katos phusis ano te lego exetazo an deloo saphes


Plato, Timaeus 62 (DIORISIS sentence 568)

φύσει γὰρ δή τινας τόπους δύο εἶναι διειληφότας διχῇ τὸ πᾶν ἐναντίους, τὸν μὲν κάτω, πρὸς ὃν φέρεται πάνθʼ ὅσα τινὰ ὄγκον σώματος ἔχει, τὸν δὲ ἄνω, πρὸς ὃν ἀκουσίως ἔρχεται πᾶν, οὐκ ὀρθὸν οὐδαμῇ νομίζειν:

phusis gar de-2 tis topos duo eimi dialambano diche o pas enantios o men katos pros os phero pas osos tis ogkos soma echo o de ano pros os aekousios erchomai pas ou orthos oudame nomizo


Plato, Timaeus 62 (DIORISIS sentence 569)

τοῦ γὰρ παντὸς οὐρανοῦ σφαιροειδοῦς ὄντος, ὅσα μὲν ἀφεστῶτα ἴσον τοῦ μέσου γέγονεν ἔσχατα, ὁμοίως αὐτὰ χρὴ ἔσχατα πεφυκέναι, τὸ δὲ μέσον τὰ αὐτὰ μέτρα τῶν ἐσχάτων ἀφεστηκὸς ἐν τῷ καταντικρὺ νομίζειν δεῖ πάντων εἶναι.

o gar pas ouranos sphairoeides eimi osos men aphistemi isos o mesos gignomai schetho omoios autos chre schetho phuo o de mesos o autos metron o schetho aphistemi en o katantikru nomizo deomai pas eimi


Plato, Timaeus 62 (DIORISIS sentence 570)

τοῦ δὴ κόσμου ταύτῃ πεφυκότος, τί τῶν εἰρημένων ἄνω τις ἢ κάτω τιθέμενος οὐκ ἐν δίκῃ δόξει τὸ μηδὲν προσῆκον ὄνομα λέγειν;

o de-2 kosmos taute phuo tis-2 o ero ano tis ee katos tithemi ou en dike dokeo o medeis proseko onoma lego


Plato, Timaeus 62 (DIORISIS sentence 571)

ὁ μὲν γὰρ μέσος ἐν αὐτῷ τόπος οὔτε κάτω πεφυκὼς οὔτε ἄνω λέγεσθαι δίκαιος, ἀλλʼ αὐτὸ ἐν μέσῳ:

o men gar mesos en autos topos oute katos phuo oute ano lego dikaios alla autos en mesos


Plato, Timaeus 62 (DIORISIS sentence 572)

ὁ δὲ πέριξ οὔτε δὴ μέσος οὔτʼ ἔχων διάφορον αὑτοῦ μέρος ἕτερον θατέρου μᾶλλον πρὸς τὸ μέσον ἤ τι τῶν καταντικρύ.

o de perix oute de-2 mesos oute echo diaphoros eautou meros-2 eteros eteros mallon pros o mesos ee tis o katantikru


Plato, Timaeus 62 (DIORISIS sentence 573)

τοῦ δὲ ὁμοίως πάντῃ πεφυκότος ποῖά τις ἐπιφέρων ὀνόματα αὐτῷ ἐναντία καὶ πῇ καλῶς ἂν ἡγοῖτο λέγειν;

o de omoios pante phuo poios tis epiphero onoma autos enantios kai pe kalos an egeomai lego


Plato, Timaeus 63 (DIORISIS sentence 574)

εἰ γάρ τι καὶ στερεὸν εἴη κατὰ μέσον τοῦ παντὸς ἰσοπαλές, εἰς οὐδὲν ἄν ποτε τῶν ἐσχάτων ἐνεχθείη διὰ τὴν πάντῃ ὁμοιότητα αὐτῶν:

ei gar tis kai stereos aio kata mesos o pas isopales eis oudeis an pote o schetho phero dia o pante omoiotes autos


Plato, Timaeus 63 (DIORISIS sentence 575)

ἀλλʼ εἰ καὶ περὶ αὐτὸ πορεύοιτό τις ἐν κύκλῳ, πολλάκις ἂν στὰς ἀντίπους ταὐτὸν αὐτοῦ κάτω καὶ ἄνω προσείποι.

alla ei kai peri autos poreuo tis en kuklos pollakis an istemi antipous tautos-2 autos katos kai ano proseipon


Plato, Timaeus 63 (DIORISIS sentence 576)

τὸ μὲν γὰρ ὅλον, καθάπερ εἴρηται νυνδή, σφαιροειδὲς ὄν, τόπον τινὰ κάτω, τὸν δὲ ἄνω λέγειν ἔχειν οὐκ ἔμφρονος:

o men gar olos katha eromai nundi sphairoeides eimi topos tis katos o de ano lego echo ou emphron


Plato, Timaeus 63 (DIORISIS sentence 577)

ὅθεν δὲ ὠνομάσθη ταῦτα καὶ ἐν οἷς ὄντα εἰθίσμεθα διʼ ἐκεῖνα καὶ τὸν οὐρανὸν ὅλον οὕτω διαιρούμενοι λέγειν, ταῦτα διομολογητέον ὑποθεμένοις τάδε ἡμῖν.

othen de onomazo outos kai en os eimi ethizo dia ekeinos kai o ouranos olos outos-2 diaireo lego outos diomologeteos upotithemi ode ego


Plato, Timaeus 63 (DIORISIS sentence 578)

εἴ τις ἐν τῷ τοῦ παντὸς τόπῳ καθʼ ὃν ἡ τοῦ πυρὸς εἴληχε μάλιστα φύσις, οὗ καὶ πλεῖστον ἂν ἠθροισμένον εἴη πρὸς ὃ φέρεται, ἐπεμβὰς ἐπʼ ἐκεῖνο καὶ δύναμιν εἰς τοῦτο ἔχων, μέρη τοῦ πυρὸς ἀφαιρῶν ἱσταίη τιθεὶς εἰς πλάστιγγας, αἴρων τὸν ζυγὸν καὶ τὸ πῦρ ἕλκων εἰς ἀνόμοιον ἀέρα βιαζόμενος δῆλον ὡς τοὔλαττόν που τοῦ μείζονος ῥᾷον βιᾶται:

ei tis en o o pas topos kata os o o pur lagchano malista phusis e kai pleistos an athroizo aio pros os phero epembaino epi ekeinos kai dunamis eis outos echo mera-2 o pur aphaireo istemi tithemi eis plastigx airo o zugon kai o pur elko eis anomoios aer biazo delos-3 os-2 elasson pou o megas raios-2 biao


Plato, Timaeus 63 (DIORISIS sentence 579)

ῥώμῃ γὰρ μιᾷ δυοῖν ἅμα μετεωριζομένοιν τὸ μὲν ἔλαττον μᾶλλον, τὸ δὲ πλέον ἧττον ἀνάγκη που κατατεινόμενον συνέπεσθαι τῇ βίᾳ, καὶ τὸ μὲν πολὺ βαρὺ καὶ κάτω φερόμενον κληθῆναι, τὸ δὲ σμικρὸν ἐλαφρὸν καὶ ἄνω.

rome gar eis-2 duo ama meteorizo o men elasson mallon o de pleos-2 esson anagke pou katateino sunepomai o bia kai o men polus barus kai katos phero kaleo o de mikros elaphros kai ano


Plato, Timaeus 63 (DIORISIS sentence 580)

ταὐτὸν δὴ τοῦτο δεῖ φωρᾶσαι δρῶντας ἡμᾶς περὶ τόνδε τὸν τόπον.

tautos-2 de-2 outos deomai phorao drao1 ego peri ode o topos


Plato, Timaeus 63 (DIORISIS sentence 581)

ἐπὶ γὰρ γῆς βεβῶτες γεώδη γένη διιστάμενοι, καὶ γῆν ἐνίοτε αὐτήν, ἕλκομεν εἰς ἀνόμοιον ἀέρα βίᾳ καὶ παρὰ φύσιν, ἀμφότερα τοῦ συγγενοῦς ἀντεχόμενα, τὸ δὲ σμικρότερον ῥᾷον τοῦ μείζονος βιαζομένοις εἰς τὸ ἀνόμοιον πρότερον συνέπεται:

epi gar ge-2 baino geodes genos diistemi kai ge-2 eniote autos elko eis anomoios aer bia kai para phusis amphoteros o suggenes antecho o de mikros raios-2 o megas biazo eis o anomoios proteros sunepomai


Plato, Timaeus 63 (DIORISIS sentence 582)

κοῦφον οὖν αὐτὸ προσειρήκαμεν, καὶ τὸν τόπον εἰς ὃν βιαζόμεθα, ἄνω, τὸ δʼ ἐναντίον τούτοις πάθος βαρὺ καὶ κάτω.

kouphos oun autos prosereo kai o topos eis os biazo ano o de enantion outos pathos barus kai katos


Plato, Timaeus 63 (DIORISIS sentence 583)

ταῦτʼ οὖν δὴ διαφόρως ἔχειν αὐτὰ πρὸς αὑτὰ ἀνάγκη διὰ τὸ τὰ πλήθη τῶν γενῶν τόπον ἐναντίον ἄλλα ἄλλοις κατέχειν— τὸ γὰρ ἐν ἑτέρῳ κοῦφον ὂν τόπῳ τῷ κατὰ τὸν ἐναντίον τόπον ἐλαφρῷ καὶ τῷ βαρεῖ τὸ βαρὺ τῷ τε κάτω τὸ κάτω καὶ τὸ ἄνω τῷ ἄνω πάντʼ ἐναντία καὶ πλάγια καὶ πάντως διάφορα πρὸς ἄλληλα ἀνευρεθήσεται γιγνόμενα καὶ ὄντα— τόδε γε μὴν ἕν τι διανοητέον περὶ πάντων αὐτῶν, ὡς ἡ μὲν πρὸς τὸ συγγενὲς ὁδὸς ἑκάστοις οὖσα βαρὺ μὲν τὸ φερόμενον ποιεῖ, τὸν δὲ τόπον εἰς ὃν τὸ τοιοῦτον φέρεται, κάτω, τὰ δὲ τούτοις ἔχοντα ὡς ἑτέρως θάτερα.

outos oun de-2 diaphoros echo autos pros eautou anagke dia o o plethos o genos topos enantios allos allos katecho o gar en eteros kouphos eimi topos o kata o enantios topos elaphros kai o barus o barus o te katos o katos kai o ano o ano pas enantios kai plagion kai pantos diaphoros pros allelon aneurisko gignomai kai eimi ode ge men-2 eis-2 tis dianoeteon peri pas autos os-2 o men pros o suggenes odos ekastos eimi barus men o phero poieo o de topos eis os o toioutos phero katos o de outos echo os-2 eteros-2 eteros


Plato, Timaeus 63 (DIORISIS sentence 584)

περὶ δὴ τούτων αὖ τῶν παθημάτων ταῦτα αἴτια εἰρήσθω.

peri de-2 outos au o pathema-2 outos aitios ero


Plato, Timaeus 64 (DIORISIS sentence 585)

λείου δʼ αὖ καὶ τραχέος παθήματος αἰτίαν πᾶς που κατιδὼν καὶ ἑτέρῳ δυνατὸς ἂν εἴη λέγειν:

leios de au kai trachus pathema-2 aitia pas pou kateidon kai eteros dunatos an aio lego


Plato, Timaeus 64 (DIORISIS sentence 586)

σκληρότης γὰρ ἀνωμαλότητι μειχθεῖσα, τὸ δʼ ὁμαλότης πυκνότητι παρέχεται.

sklerotes gar anomalotes mignumi o de omalotes puknotes parecho


Plato, Timaeus 64 (DIORISIS sentence 587)

μέγιστον δὲ καὶ λοιπὸν τῶν κοινῶν περὶ ὅλον τὸ σῶμα παθημάτων τὸ τῶν ἡδέων καὶ τῶν ἀλγεινῶν αἴτιον ἐν οἷς διεληλύθαμεν, καὶ ὅσα διὰ τῶν τοῦ σώματος μορίων αἰσθήσεις κεκτημένα καὶ λύπας ἐν αὑτοῖς ἡδονάς θʼ ἅμα ἑπομένας ἔχει.

megas de kai loipos o koinos peri olos o soma pathema-2 o o edus kai o algeinos aitios en os dierchomai kai osos dia o o soma morion aisthesis ktaomai kai lupe-2 en eautou edona te ama epomai echo


Plato, Timaeus 64 (DIORISIS sentence 588)

ὧδʼ οὖν κατὰ παντὸς αἰσθητοῦ καὶ ἀναισθήτου παθήματος τὰς αἰτίας λαμβάνωμεν, ἀναμιμνῃσκόμενοι τὸ τῆς εὐκινήτου τε καὶ δυσκινήτου φύσεως ὅτι διειλόμεθα ἐν τοῖς πρόσθεν:

ode-2 oun kata pas aisthetes kai anaisthetos pathema-2 o aitia lambano anamimnesko o o eukinetos-2 te kai duskinetos-2 phusis ostis diaireo en o prosthen


Plato, Timaeus 64 (DIORISIS sentence 589)

ταύτῃ γὰρ δὴ μεταδιωκτέον πάντα ὅσα ἐπινοοῦμεν ἑλεῖν.

outos gar de-2 metadiokteon pas osos epinoeo aireo


Plato, Timaeus 64 (DIORISIS sentence 590)

τὸ μὲν γὰρ κατὰ φύσιν εὐκίνητον, ὅταν καὶ βραχὺ πάθος εἰς αὐτὸ ἐμπίπτῃ, διαδίδωσιν κύκλῳ μόρια ἕτερα ἑτέροις ταὐτὸν ἀπεργαζόμενα, μέχριπερ ἂν ἐπὶ τὸ φρόνιμον ἐλθόντα ἐξαγγείλῃ τοῦ ποιήσαντος τὴν δύναμιν:

o men gar kata phusis eukinetos-2 otan kai brachus pathos eis autos empitno diadidomi kuklos morion eteros eteros tautos-2 apergazomai mechri an epi o phronimos erchomai exaggello o poieo o dunamis


Plato, Timaeus 64 (DIORISIS sentence 591)

τὸ δʼ ἐναντίον ἑδραῖον ὂν κατʼ οὐδένα τε κύκλον ἰὸν πάσχει μόνον, ἄλλο δὲ οὐ κινεῖ τῶν πλησίον, ὥστε οὐ διαδιδόντων μορίων μορίοις ἄλλων ἄλλοις τὸ πρῶτον πάθος ἐν αὐτοῖς ἀκίνητον εἰς τὸ πᾶν ζῷον γενόμενον ἀναίσθητον παρέσχεν τὸ παθόν.

o de enantios edraios eimi kata oudeis te kuklos ios pascho monos allos de ou kineo o plesios oste-2 ou diadidomi morion morion allos allos o proteros pathos en autos akinetos eis o pas zoion-2 gignomai anaisthetos parecho o pascho


Plato, Timaeus 64 (DIORISIS sentence 592)

ταῦτα δὲ περί τε ὀστᾶ καὶ τὰς τρίχας ἐστὶν καὶ ὅςʼ ἄλλα γήϊνα τὸ πλεῖστον ἔχομεν ἐν ἡμῖν μόρια:

outos de peri te osteon kai o thrix eimi kai osos allos geinos-2 o pleistos echo en ego morion


Plato, Timaeus 64 (DIORISIS sentence 593)

τὰ δὲ ἔμπροσθεν περὶ τὰ τῆς ὄψεως καὶ ἀκοῆς μάλιστα, διὰ τὸ πυρὸς ἀέρος τε ἐν αὐτοῖς δύναμιν ἐνεῖναι μεγίστην.

o de emprosthen peri o o opsis kai akoe malista dia o pur aer te en autos dunamis eniemi megas


Plato, Timaeus 64 (DIORISIS sentence 594)

τὸ δὴ τῆς ἡδονῆς καὶ λύπης ὧδε δεῖ διανοεῖσθαι:

o de-2 o edona kai lupe-2 ode-2 deomai dianoeomai


Plato, Timaeus 64 (DIORISIS sentence 595)

τὸ μὲν παρὰ φύσιν καὶ βίαιον γιγνόμενον ἁθρόον παρʼ ἡμῖν πάθος ἀλγεινόν, τὸ δʼ εἰς φύσιν ἀπιὸν πάλιν ἁθρόον ἡδύ, τὸ δὲ ἡρέμα καὶ κατὰ σμικρὸν ἀναίσθητον, τὸ δʼ ἐναντίον τούτοις ἐναντίως.

o men para phusis kai biaios gignomai athroos para ego pathos algeinos o de eis phusis apeimi palin athroos edus o de erema-3 kai kata mikros anaisthetos o de enantion outos enantios


Plato, Timaeus 64 (DIORISIS sentence 596)

τὸ δὲ μετʼ εὐπετείας γιγνόμενον ἅπαν αἰσθητὸν μὲν ὅτι μάλιστα, λύπης δὲ καὶ ἡδονῆς οὐ μετέχον, οἷον τὰ περὶ τὴν ὄψιν αὐτὴν παθήματα, ἣ δὴ σῶμα ἐν τοῖς πρόσθεν ἐρρήθη καθʼ ἡμέραν συμφυὲς ἡμῶν γίγνεσθαι.

o de meta eupeteia gignomai apas aisthetos men ostis malista lupe-2 de kai edona ou metecho oios-2 o peri o opsis autos pathema-2 os de-2 soma en o prosthen ero kata emera sumphues ego gignomai


Plato, Timaeus 64 (DIORISIS sentence 597)

ταύτῃ γὰρ τομαὶ μὲν καὶ καύσεις καὶ ὅσα ἄλλα πάσχει λύπας οὐκ ἐμποιοῦσιν, οὐδὲ ἡδονὰς πάλιν ἐπὶ ταὐτὸν ἀπιούσης εἶδος, μέγισται δὲ αἰσθήσεις καὶ σαφέσταται καθʼ ὅτι τʼ ἂν πάθῃ καὶ ὅσων ἂν αὐτή πῃ προσβαλοῦσα ἐφάπτηται:

outos gar tomos men kai kaio kai osos allos pascho lupe-2 ou empoieo oude edona palin epi tautos-2 apeimi eidos megas de aisthesis kai saphes kata ostis te an pascho kai osos an autos pe prosdaio ephapto


Plato, Timaeus 64 (DIORISIS sentence 598)

βία γὰρ τὸ πάμπαν οὐκ ἔνι τῇ διακρίσει τε αὐτῆς καὶ συγκρίσει.

bia gar o pampan ou en o diakrisis te autos kai sugkrisis


Plato, Timaeus 65 (DIORISIS sentence 599)

τὰ δʼ ἐκ μειζόνων μερῶν σώματα μόγις εἴκοντα τῷ δρῶντι, διαδιδόντα δὲ εἰς ὅλον τὰς κινήσεις, ἡδονὰς ἴσχει καὶ λύπας, ἀλλοτριούμενα μὲν λύπας, καθιστάμενα δὲ εἰς τὸ αὐτὸ πάλιν ἡδονάς.

o de ek megas mera-2 soma mogis eiko o drao1 diadidomi de eis olos o kinesis edona ischo kai lupe-2 allotrioo men lupe-2 kathistemi de eis o autos palin edona


Plato, Timaeus 65 (DIORISIS sentence 600)

ὅσα δὲ κατὰ σμικρὸν τὰς ἀποχωρήσεις ἑαυτῶν καὶ κενώσεις εἴληφεν, τὰς δὲ πληρώσεις ἁθρόας καὶ κατὰ μεγάλα, κενώσεως μὲν ἀναίσθητα, πληρώσεως δὲ αἰσθητικὰ γιγνόμενα, λύπας μὲν οὐ παρέχει τῷ θνητῷ τῆς ψυχῆς, μεγίστας δὲ ἡδονάς:

osos de kata mikros o apochoresis eautou kai kenosis lambano o de pleroo athroos kai kata megas kenosis men anaisthetos plerosis de aisthetikos gignomai lupe-2 men ou paracheo o thnetos o psyche megas de edona


Plato, Timaeus 65 (DIORISIS sentence 601)

ἔστιν δὲ ἔνδηλα περὶ τὰς εὐωδίας.


Plato, Timaeus 65 (DIORISIS sentence 602)

ὅσα δὲ ἀπαλλοτριοῦται μὲν ἁθρόα, κατὰ σμικρὰ δὲ μόγις τε εἰς ταὐτὸν πάλιν ἑαυτοῖς καθίσταται, τοὐναντίον τοῖς ἔμπροσθεν πάντα ἀποδίδωσιν:

osos de apallotrioo men athroos kata mikros de mogis te eis tautos-2 palin eautou kathistemi enantion o emprosthen pas apodidomi


Plato, Timaeus 65 (DIORISIS sentence 603)

ταῦτα δʼ αὖ περὶ τὰς καύσεις καὶ τομὰς τοῦ σώματος γιγνόμενά ἐστιν κατάδηλα.

outos de au peri o kausis kai tomas o soma gignomai eimi katadelos


Plato, Timaeus 65 (DIORISIS sentence 604)

καὶ τὰ μὲν δὴ κοινὰ τοῦ σώματος παντὸς παθήματα, τῶν τʼ ἐπωνυμιῶν ὅσαι τοῖς δρῶσιν αὐτὰ γεγόνασι, σχεδὸν εἴρηται:

kai o men de-2 koinos o soma pas pathema-2 o te eponumia osos o drao1 autos gignomai schedon eromai


Plato, Timaeus 65 (DIORISIS sentence 605)

τὰ δʼ ἐν ἰδίοις μέρεσιν ἡμῶν γιγνόμενα, τά τε πάθη καὶ τὰς αἰτίας αὖ τῶν δρώντων, πειρατέον εἰπεῖν, ἄν πῃ δυνώμεθα.

o de en idios meros-2 ego gignomai tis-2 te pathe-2 kai o aitia au o drao1 peirateon eipon an pe dunamai