Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 261)

Ἐπεὶ καὶ ὅλως τὰ κακὰ ἐκκλίνομεν, καὶ οὐ δήπου βουλητὸν τὸ τῆς ἐκκλίσεως τῆς τοιαύτης μᾶλλον γὰρ βουλητὸν τὸ μηδὲ δεηθῆναι τῆς ἐκκλίσεως τῆς τοιαύτης.

epei kai olos o kakos ekklino kai ou depou bouletos o o ekklisis o toioutos mallon gar bouletos o mede deo o ekklisis o toioutos


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 262)

Μαρτυρεῖ δὲ καὶ αὐτά, ὅταν παρῆι οἷον ὑγίεια καὶ ἀνωδυνία.

marturomai de kai autos otan peros oios-2 ugieia kai anodunia


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 263)

Τί γὰρ τούτων ἐπαγωγόν ἐστι Καταφρονεῖται γοῦν ὑγίεια παροῦσα καὶ τὸ μὴ ἀλγεῖν.

tis-2 gar outos epagogos eimi kataphroneo goun ugieia pareimi kai o me algeo


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 264)

Ἃ δὲ παρόντα μὲν οὐδὲν ἐπαγωγὸν ἔχει οὐδὲ προστίθησί τι πρὸς τὸ εὐδαιμονεῖν, ἀπόντα δὲ διὰ τὴν τῶν λυπούντων παρουσίαν ζητεῖται, εὔλογον ἀναγκαῖα, ἀλλʼ οὐκ ἀγαθὰ φάσκειν εἶναι.

o de pareimi men oudeis epagogos echo oude prostithemi tis pros o eudaimoneo apeimi de dia o o lupeo parousia zeteo eulogos anagkaios alla ou agathos phasko eimi


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 265)

Οὐδὲ συναριθμητέα τοίνυν τῶι τέλει, ἀλλὰ καὶ ἀπόντων αὐτῶν καὶ τῶν ἐναντίων παρόντων ἀκέραιον τὸ τέλος τηρητέον.

oude sunarithmeteon toinun o telos alla kai apeimi autos kai o enantios pareimi akeraios o telos tereteon


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 266)

Διὰ τί οὖν ὁ εὐδαιμονῶν ταῦτα ἐθέλει παρεῖναι καὶ τὰ ἐναντία ἀπωθεῖται Ἢ φήσομεν οὐχ ὅτι πρὸς τὸ εὐδαιμονεῖν εἰσφέρεταί τινα μοῖραν, ἀλλὰ μᾶλλον πρὸς τὸ εἶναι τὰ δʼ ἐναντία τούτων ἢ πρὸς τὸ μὴ εἶναι ἢ ὅτι ἐνοχλεῖ τῶι τέλει παρόντα, οὐχ ὡς ἀφαιρούμενα αὐτό, ἀλλʼ ὅτι ὁ ἔχων τὸ ἄριστον αὐτὸ μόνον βούλεται ἔχειν, οὐκ ἄλλο τι μετʼ αὐτοῦ, ὃ ὅταν παρῆι, οὐκ ἀφήιρηται μὲν ἐκεῖνο, ἔστι δʼ ὅμως κἀκείνου ὄντος.

zeus tis-2 oun o eudaimoneo outos ethelo pareimi kai o enantios apotheo ee phemi ou ostis pros o eudaimoneo eisphero tis moira alla mallon pros o eimi o de enantios outos ee pros o me eimi ee ostis enochleo o telos pareimi ou os-2 aphaireo autos alla ostis o echo o ariston autos monos boulomai echo ou allos tis meta autos os otan peros ou men ekeinos eimi de omos-5 ekeinos eimi


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 267)

Ὅλως δὲ οὐκ, εἴ τι ὁ εὐδαίμων μὴ ἐθέλοι, παρείη δὲ τοῦτο, ἤδη παραιρεῖταί τι τῆς εὐδαιμονίας ἢ οὕτω γε καθʼ ἑκάστην τὴν ἡμέραν μεταπίπτοι ἂν καὶ ἐκπίπτοι τῆς εὐδαιμονίας οἷον εἰ καὶ παῖδα ἀποβάλλοι ἢ καὶ ὁτιοῦν τῶν κτημάτων.

olos de ou ei tis o eudaimon me ethelo pareimi de outos ede-2 paraireo tis o eudaimonia ee outos-2 ge kata ekastos o emera metapipto an kai ekpitno o eudaimonia oios-2 ei kai pais apoballo ee kai otioun o ktema


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 268)

Καὶ μυρία ἂν εἴη ἃ οὐ κατὰ γνώμην ἐκβάντα οὐδέν τι παρακινεῖ τοῦ παρόντος τέλους αὐτῶι.

kai murios an aio os ou kata gnome ekbaino oudeis tis parakineo o pareimi telos autos


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 269)

Ἀλλὰ τὰ μεγάλα, φασί, καὶ οὐ τὰ τυχόντα.


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 270)

Τί δʼ ἂν εἴη τῶν ἀνθρωπίνων μέγα, ὥστʼ ἂν μὴ καταφρονηθῆναι ὑπὸ τοῦ ἀναβεβηκότος πρὸς τὸ ἀνωτέρω ἁπάντων τούτων καὶ οὐδενὸς ἔτι τῶν κάτω ἐξηρτημένου Διὰ τί γὰρ τὰς μὲν εὐτυχίας, ἡλίκαι οὖν ἐὰν ὦσιν, οὐ μεγάλας ἡγεῖται, οἷον βασιλείας καὶ πόλεων καὶ ἐθνῶν ἀρχάς, οὐδὲ οἰκίσεις καὶ κτίσεις πόλεων, οὐδʼ εἰ ὑπʼ αὐτοῦ γίγνοιντο, ἐκπτώσεις δὲ ἀρχῶν καὶ πόλεως αὐτοῦ κατασκαφὴν ἡγήσεταί τι εἶναι μέγα Εἰ δὲ δὴ καὶ κακὸν μέγα ἢ ὅλως κακόν, γελοῖος ἂν εἴη τοῦ δόγματος καὶ οὐκ ἂν ἔτι σπουδαῖος εἴη ξύλα καὶ λίθους καὶ νὴ Δία θανάτους θνητῶν μέγα ἡγούμενος, ὧι φαμεν δεῖν δόγμα παρεῖναι περὶ θανάτου τὸ ἄμεινον ζωῆς τῆς μετὰ σώματος εἶναι.

tis-2 de an aio o anthropinos megas oste-2 an me kataphroneo upo o anabaino pros o anoteros apas outos kai oudeis eti o katos exartao zeus tis-2 gar o men eutuchia elikos-2 oun ean eimi ou megas egeomai oios-2 basileia2 kai polis kai ethnos arche oude oikizo kai ktisis polis oude ei upo autos gignomai ekptosis de arche kai polis autos kataskaphe ageomai tis eimi megas ei de de-2 kai kakos megas ee olos kakos geloios an aio o dogma kai ou an eti spoudaios aio xulon kai lithos kai ne-2 die thanatos thnetos megas egeomai os phemi deo dogma pareimi peri thanatos o ameinon zoe-2 o meta soma eimi


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 271)

Αὐτὸς δὲ εἰ τυθείη, κακὸν οἰήσεται αὐτῶι τὸν θάνατον, ὅτι παρὰ βωμοῖς τέθνηκεν Ἀλλʼ εἰ μὴ ταφείη, πάντως που καὶ ὑπὲρ γῆς καὶ ὑπὸ γῆν τεθὲν τὸ σῶμα σαπείη.

autos de ei thuo kakos oiomai autos o thanatos ostis para bomos thnesko alla ei me tapheios pantos pou kai uper ge-2 kai upo ge-2 tithemi o soma sepo


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 272)

Εἰ δʼ ὅτι μὴ πολυδαπάνως, ἀλλʼ ἀνωνύμως τέθαπται οὐκ ἀξιωθεὶς ὑψηλοῦ μνήματος, τῆς μικρολογίας.

ei de ostis me poludapanos alla anonumos thapto ou axioo upselos mnema o mikrologia


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 273)

Ἀλλʼ εἰ αἰχμάλωτος ἄγοιτο, πάρ τοί ἐστιν ὁδὸς ἐξιέναι, εἰ μὴ εἴη εὐδαιμονεῖν.

alla ei aichmalotos-2 ago para toi eimi odos exeimi ei me aio eudaimoneo


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 274)

Εἰ δὲ οἰκεῖοι αὐτῶι αἰχμάλωτοι, οἷον ἑλκόμεναι νυοὶ καὶ θυγατέρες τί οὖν, φήσομεν, εἰ ἀποθνήισκοι μηδὲν τοιοῦτον ἑωρακώς Ἆρʼ ἂν οὕτω δόξης ἔχοι ἀπιών, ὡς μὴ ἂν τούτων ἐνδεχομένων γενέσθαι Ἀλλʼ ἄτοπος ἂν εἴη.

ei de oikeios autos aichmalotos-2 oios-2 elko nuos kai thugater tis-2 oun phemi ei medeis toioutos orao ara-3 an outos-2 doxa echo apeimi os-2 me an outos endechomai gignomai alla atopos an aio


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 275)

Οὐκ ἂν οὖν δοξάσειεν, ὡς ἐνδέχεται τοιαύταις τύχαις τοὺς οἰκείους περιπεσεῖν Ἆρʼ οὖν διὰ τὸ οὕτως ἂν δόξαι ὡς καὶ γενησομένου ἂν οὐκ εὐδαίμων Ἢ καὶ δοξάζων οὕτως εὐδαίμων ὥστε καὶ γινομένου.

ou an oun doxazo os-2 endechomai toioutos tuche o oikeios peripipto ara-3 oun dia o outos-2 an dokeo os-2 kai gignomai an ou eudaimon ee kai doxazo outos-2 eudaimon oste-2 kai gignomai


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 276)

Ἐνθυμοῖτο γὰρ ἄν, ὡς ἡ τοῦδε τοῦ παντὸς φύσις τοιαύτη, οἵα καὶ τὰ τοιαῦτα φέρειν, καὶ ἕπεσθαι χρή.

enthumeomai gar an os-2 o ode o pas phusis toioutos oios-2 kai o toioutos phero kai epomai chre


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 277)

Καὶ πολλοὶ δὴ καὶ ἄμεινον αἰχμάλωτοι γενόμενοι πράξουσι.

kai polus de-2 kai ameinon aichmalotos-2 gignomai prasso


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 278)

Καὶ ἐπʼ αὐτοῖς δὲ βαρυνομένοις ἀπελθεῖν ἢ μένοντες ἢ εὐλόγως μένουσι καὶ οὐδὲν δεινόν, ἢ ἀλόγως μένοντες, δέον μή, αὑτοῖς αἴτιοι.

kai epi autos de baruno aperchomai ee meno ee eulogos meno kai oudeis deinos ee alogos meno deo me eautou aitios


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 279)

Οὐ γὰρ δὴ διὰ τὴν τῶν ἄλλων ἄνοιαν οἰκείων ὄντων αὐτὸς ἐν κακῶι ἔσται καὶ εἰς ἄλλων εὐτυχίας καὶ δυστυχίας ἀναρτήσεται.

ou gar de-2 dia o o allos anoia oikeios eimi autos en kakos eimi kai eis allos eutuchia kai dustuchia anartao


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 280)

Τὸ δὲ τῶν ἀλγηδόνων αὐτοῦ, ὅταν σφοδραὶ ὦσιν, ἕως δύναται φέρειν, οἴσει εἰ δὲ ὑπερβάλλουσιν, ἐξοίσουσι.

o de o algedon autos otan sphodros eimi eos-4 dunamai phero phero ei de uperballo ekphero


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 281)

Καὶ οὐκ ἐλεεινὸς ἔσται ἐν τῶι ἀλγεῖν, ἀλλὰ τὸ αὐτοῦ καίει τῶι ἔνδον φέγγος, οἷον ἐν λαμπτῆρι φῶς πολλοῦ ἔξωθεν πνέοντος ἐν πολλῆι ζάληι ἀνέμων καὶ χειμῶνι.

kai ou eleeinos eimi en tis-2 algeo alla o autos kaio tis-2 endon pheggos oios-2 en lampter phaos polus exothen pneo en polus zale anemos kai cheimon


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 282)

Ἀλλʼ εἰ μὴ παρακολουθοῖ, ἢ παρατείνοι τὸ ἀλγεῖν ἐπὶ τοσοῦτον αἰρόμενον, ὥστε ἐν τῶι σφοδρῶι ὅμως μὴ ἀποκτιννύναι Ἀλλʼ εἰ μὲν παρατείνοι, τί χρὴ ποιεῖν βουλεύσεται οὐ γὰρ ἀφήιρηται τὸ αὐτεξούσιον ἐν τούτοις.

alla ei me parakoloutheo ee parateino o algeo epi tosoutos airo oste-2 en o sphodros omos-5 me apokteino alla ei men parateino tis-2 chre poieo bouleuo ou gar o autexousios en outos


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 283)

Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὡς οὐχ, οἷα τοῖς ἄλλοις φαίνεται, τοιαῦτα καὶ τῶι σπουδαίωι φανεῖται ἕκαστα, καὶ οὐ μέχρι τοῦ εἴσω ἕκαστα οὔτε τὰ ἄλλα οὔτε ἀλγεινὰ οὔτε τὰ λυπηρά.

chre de oida os-2 ou oios-2 o allos phaino toioutos kai o spoudaios phaino ekastos kai ou mechri o eidomai ekastos oute o allos oute algeinos oute o luperos


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 284)

Καὶ ὅταν περὶ ἄλλους τὰ ἀλγεινά ἀσθένεια γὰρ εἴη ψυχῆς ἡμετέρας.

kai otan peri allos o algeinos astheneia gar aio psyche emeteros


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 285)

Καὶ τοῦτο μαρτυρεῖ, ὅταν λανθάνειν ἡμᾶς κέρδος ἡγώμεθα καὶ ἀποθανόντων ἡμῶν, εἰ γίγνοιτο, κέρδος εἶναι τιθεμένων καὶ οὐ τὸ ἐκείνων ἔτι σκοπουμένων, ἀλλὰ τὸ αὐτῶν, ὅπως μὴ λυποίμεθα.

kai outos marturomai otan lanthano ego kerdos egeomai kai apothnesko ego ei gignomai kerdos eimi tithemi kai ou o ekeinos eti skopao alla o autos opos me lupeo


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 286)

Τοῦτο δὲ ἡμετέρα ἤδη ἀσθένεια, ἣν δεῖ περιαιρεῖν, ἀλλὰ μὴ ἐῶντας φοβεῖσθαι μὴ γένηται.

outos de emeteros ede-2 astheneia os deomai periaireo alla me aio phobeo me gignomai


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 287)

Εἰ δέ τις λέγοι οὕτως ἡμᾶς πεφυκέναι, ὥστε ἀλγεῖν ἐπὶ ταῖς τῶν οἰκείων συμφοραῖς, γιγνωσκέτω, ὅτι οὐ πάντες οὕτω, καὶ ὅτι τῆς ἀρετῆς τὸ κοινὸν τῆς φύσεως πρὸς τὸ ἄμεινον ἄγειν καὶ πρὸς τὸ κάλλιον παρὰ τοὺς πολλούς κάλλιον δὲ τὸ μὴ ἐνδιδόναι τοῖς νομιζομένοις τῆι κοινῆι φύσει δεινοῖς εἶναι.

ei de tis lego outos-2 ego phuo oste-2 algeo epi o o oikeios sumphora gignosko ostis ou pas outos-2 kai ostis o arete o koinos o phusis pros o ameinon ago kai pros o kallion para o polus kallion de o me endidomi o nomizo te-3 koinos phusis deinos eimi


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 288)

Οὐ γὰρ ἰδιωτικῶς δεῖ, ἀλλʼ οἷον ἀθλητὴν μέγαν διακεῖσθαι τὰς τῆς τύχης πληγὰς ἀμυνόμενον, γινώσκοντα μὲν ὅτι τινὶ φύσει ταῦτα οὐκ ἀρεστά, τῆι δὲ αὑτοῦ φύσει οἰστά, οὐχ ὡς δεινά, ἀλλʼ ὡς παισὶ φοβερά.

ou gar idiotikos deomai alla oios-2 athletes megas diakeimai o o tuche plegas amuno gignosko men ostis tis phusis outos ou arestes te-3 de eautou phusis oistos-2 ou os-2 deinos alla os-2 pais phoberos


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 289)

Ταῦτʼ οὖν ἤθελεν Ἢ καὶ πρὸς τὰ μὴ θελητά, ὅταν παρῆι, ἀρετὴν καὶ πρὸς ταῦτα ἔχει δυσκίνητον καὶ δυσπαθῆ τὴν ψυχὴν παρέχουσαν.

outos oun ethelo ee kai pros o me theletes otan peros arete kai pros outos echo duskinetos-2 kai duspathes o psyche parecho


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 290)

Ἀλλʼ ὅταν μὴ παρακολουθῆι βαπτισθεὶς ἢ νόσοις ἢ μάγων τέχναις Ἀλλʼ εἰ μὲν φυλάξουσιν αὐτὸν σπουδαῖον εἶναι οὕτως ἔχοντα καὶ οἷα ἐν ὕπνωι κοιμώμενον, τί κωλύει εὐδαίμονα αὐτὸν εἶναι Ἐπεὶ οὐδὲ ἐν τοῖς ὕπνοις ἀφαιροῦνται τῆς εὐδαιμονίας αὐτόν, οὐδʼ ὑπὸ λόγον ποιοῦνται τὸν χρόνον τοῦτον, ὡς μὴ πάντα τὸν βίον εὐδαιμονεῖν λέγειν εἰ δὲ μὴ σπουδαῖον φήσουσιν, οὐ περὶ τοῦ σπουδαίου ἔτι τὸν λόγον ποιοῦνται.

alla otan me baptizo ee nosos ee magos techne alla ei men phulasso autos spoudaios eimi outos-2 echo kai oios-2 en upnon koimao tis-2 koluo eudaimon autos eimi epei oude en o upnon aphaireo o eudaimonia autos oude upo logos poieo o chronos outos os-2 me pas o bios-2 eudaimoneo lego ei de me spoudaios phemi ou peri o spoudaios eti o logos poieo


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 291)

Ἡμεῖς δὲ ὑποθέμενοι σπουδαῖον, εἰ εὐδαιμονεῖ, ἕως ἂν εἴη σπουδαῖος, ζητοῦμεν.

ego de upotithemi spoudaios ei eudaimoneo eos-4 an aio spoudaios zeteo


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 292)

Ἀλλʼ ἔστω σπουδαῖος, φασί μὴ αἰσθανόμενος μηδʼ ἐνεργῶν κατʼ ἀρετήν, πῶς ἂν εὐδαίμων εἴη Ἀλλʼ εἰ μὲν μὴ αἰσθάνοιτο ὅτι ὑγιαίνοι, ὑγιαίνει οὐδὲν ἧττον, καὶ εἰ μὴ ὅτι καλός, οὐδὲν ἧττον καλός εἰ δὲ ὅτι σοφὸς μὴ αἰσθάνοιτο, ἧττον σοφὸς ἂν εἴη Εἰ μή πού τις λέγοι ὡς ἐν τῆι σοφίαι γὰρ δεῖ τὸ αἰσθάνεσθαι καὶ παρακολουθεῖν αὐτῶι παρεῖναι ἐν γὰρ τῆι κατʼ ἐνέργειαν σοφίαι καὶ τὸ εὐδαιμονεῖν παρεῖναι.

alla eimi spoudaios phemi me aisthanomai mede energeo kata arete pos-2 an eudaimon aio alla ei men me aisthanomai ostis ugiaino ugiaino oudeis esson kai ei me ostis kalos oudeis esson kalos ei de ostis sophos me aisthanomai esson sophos an aio ei me pou tis lego os-2 en o sophia gar deomai o aisthanomai kai parakoloutheo autos pareimi en gar te-3 kata energeia sophia kai o eudaimoneo pareimi


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 293)

Ἐπακτοῦ μὲν οὖν ὄντος τοῦ φρονεῖν καὶ τῆς σοφίας λέγοι ἄν τι ἴσως ὁ λόγος οὗτος εἰ δʼ ἡ τῆς σοφίας ὑπόστασις ἐν οὐσίαι τινί, μᾶλλον δὲ ἐν τῆι οὐσίαι, οὐκ ἀπόλωλε δὲ αὕτη ἡ οὐσία ἔν τε τῶι κοιμωμένωι καὶ ὅλως ἐν τῶι λεγομένωι μὴ παρακολουθεῖν ἑαυτῶι, καὶ ἔστιν ἡ τῆς οὐσίας αὐτὴ ἐνέργεια ἐν αὐτῶι καὶ ἡ τοιαύτη ἄυπνος ἐνέργεια, ἐνεργοῖ μὲν ἂν καὶ τότε ὁ σπουδαῖος ἧι τοιοῦτος λανθάνοι δʼ ἂν αὕτη ἡ ἐνέργεια οὐκ αὐτὸν πάντα, ἀλλά τι μέρος αὐτοῦ οἷον καὶ τῆς φυτικῆς ἐνεργείας ἐνεργούσης οὐκ ἔρχεται εἰς τὸν ἄλλον ἄνθρωπον ἡ τῆς τοιαύτης ἐνεργείας ἀντίληψις τῶι αἰσθητικῶι, καί, εἴπερ ἦμεν τὸ φυτικὸν ἡμῶν ἡμεῖς, ἡμεῖς ἂν ἐνεργοῦντες ἦμεν νῦν δὲ τοῦτο μὲν οὐκ ἐσμέν, ἡ δὲ τοῦ νοοῦντος ἐνέργεια ὥστε ἐνεργοῦντος ἐκείνου ἐνεργοῖμεν ἂν ἡμεῖς.

epaktos men oun eimi o phroneo kai o sophia lego an tis isos-3 o logos outos ei de o o sophia upostasis en ousia tis mallon de en o ousia ou apollumi de outos o ousia en te tis-2 koimao kai olos en tis-2 lego me parakoloutheo eautou kai eimi o o ousia autos energeia en autos kai o toioutos aupnos energeia energeo men an kai tote o spoudaios e-4 toioutos lanthano de an outos o energeia ou autos pas alla tis meros-2 autos oios-2 kai o phutikos energeia energeo ou erchomai eis o allos anthropos o o toioutos energeia antilepsis o kai eiper eimi o phutikos ego ego ego an energeo eimi nun de outos men ou eimi o de o noeo energeia oste-2 energeo ekeinos energeo an ego


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 294)

Λανθάνει δὲ ἴσως τῶι μὴ περὶ ὁτιοῦν τῶν αἰσθητῶν διὰ γὰρ τῆς αἰσθήσεως ὥσπερ μέσης περὶ ταῦτα ἐνεργεῖν δοκεῖ καὶ περὶ τούτων.

lanthano de isos-3 tis-2 me peri otioun o aisthetes dia gar o aisthesis osper-2 mesos peri outos energeo dokeo kai peri outos


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 295)

Αὐτὸς δὲ ὁ νοῦς διὰ τί οὐκ ἐνεργήσει καὶ ἡ ψυχὴ περὶ αὐτὸν ἡ πρὸ αἰσθήσεως καὶ ὅλως ἀντιλήψεως Δεῖ γὰρ τὸ πρὸ ἀντιλήψεως ἐνέργημα εἶναι, εἴπερ τὸ αὐτὸ τὸ νοεῖν καὶ εἶναι.

autos de o noos dia tis-2 ou energeo kai o psyche peri autos o pro aisthesis kai olos antilepsis deomai gar o pro antilepsis energema eimi eiper o autos o noeo kai eimi


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 296)

Καὶ ἔοικεν ἡ ἀντίληψις εἶναι καὶ γίνεσθαι ἀνακάμπτοντος τοῦ νοήματος καὶ τοῦ ἐνεργοῦντος τοῦ κατὰ τὸ ζῆν τῆς ψυχῆς οἷον ἀπωσθέντος πάλιν, ὥσπερ ἐν κατόπτρωι περὶ τὸ λεῖον καὶ λαμπρὸν ἡσυχάζον.

kai eoika o antilepsis eimi kai gignomai anakampto o noema kai o energeo o kata o zao o psyche oios-2 apotheo palin osper-2 en katoptron peri o leion-2 kai lampros esuchazo


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 297)

Ὡς οὖν ἐν τοῖς τοιούτοις παρόντος μὲν τοῦ κατόπτρου ἐγένετο τὸ εἴδωλον, μὴ παρόντος δὲ ἢ μὴ οὕτως ἔχοντος ἐνεργείαι πάρεστιν οὗ τὸ εἴδωλον ἦν ἄν, οὕτω καὶ περὶ ψυχὴν ἡσυχίαν μὲν ἄγοντος τοῦ ἐν ἡμῖν τοιούτου, ὧι ἐμφαίνεται τὰ τῆς διανοίας καὶ τοῦ νοῦ εἰκονίσματα, ἐνορᾶται ταῦτα καὶ οἷον αἰσθητῶς γινώσκεται μετὰ τῆς προτέρας γνώσεως, ὅτι ὁ νοῦς καὶ ἡ διάνοια ἐνεργεῖ.

os-2 oun en o toioutos pareimi men o katoptron gignomai o eidolon me pareimi de ee me outos-2 echo energeia pareimi e o eidolon eimi an outos-2 kai peri psyche esuchia men ago o en ego toioutos os emphaino o o dianoia kai o noos eikonisma enorao outos kai oios-2 aisthetos gignosko meta o proteros gnosis ostis o noos kai o dianoia energeo


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 298)

Συγκλασθέντος δὲ τούτου διὰ τὴν τοῦ σώματος ταραττομένη ν ἁρμονίαν ἄνευ εἰδώλου ἡ διάνοια καὶ ὁ νοῦς νοεῖ καὶ ἄνευ φαντασίας ἡ νόησις τότε ὥστε καὶ τοιοῦτον ἄν τι νοοῖτο μετὰ φαντασίας τὴν νόησιν γίνεσθαι οὐκ οὔσης τῆς νοήσεως φαντασίας.

sugklao de outos dia o o soma tarasso armonia aneu eidolon o dianoia kai o noos noeo kai aneu phantasia o noesis tote oste-2 kai toioutos an tis noeo meta phantasia o noesis gignomai ou eimi o noesis phantasia


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 299)

Πολλὰς δʼ ἄν τις εὕροι καὶ ἐγρηγορότων καλὰς ἐνεργείας καὶ θεωρίας καὶ πράξεις, ὅτε θεωροῦμεν καὶ ὅτε πράττομεν, τὸ παρακολουθεῖν ἡμᾶς αὐταῖς οὐκ ἐχούσας.

polus de an tis eurisko kai egeiro kalos energeia kai theoria kai praxis ote theoreo-2 kai ote prasso o parakoloutheo ego autos ou echo


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 300)

Οὐ γὰρ τὸν ἀναγινώσκοντα ἀνάγκη παρακολουθεῖν ὅτι ἀναγινώσκει καὶ τότε μάλιστα, ὅτε μετὰ τοῦ συντόνου ἀναγινώσκοι οὐδὲ ὁ ἀνδριζόμενος ὅτι ἀνδρίζεται καὶ κατὰ τὴν ἀνδρίαν ἐνεργεῖ ὅσωι ἐνεργεῖ καὶ ἄλλα μυρία ὥστε τὰς παρακολουθή σεις κινδυνεύειν ἀμυδροτέρας αὐτὰς τὰς ἐνεργείας αἷς παρακολουθοῦσι ποιεῖν, μόνας δὲ αὐτὰς οὔσας καθαρὰς τότε εἶναι καὶ μᾶλλον ἐνεργεῖν καὶ μᾶλλον ζῆν καὶ δὴ καὶ ἐν τῶι τοιούτωι πάθει τῶν σπουδαίων γενομένων μᾶλλον τὸ ζῆν εἶναι, οὐ κεχυμένον εἰς αἴσθησιν, ἀλλʼ ἐν τῶι αὐτῶι ἐν ἑαυτῶι συνηγμένον.

ou gar o anagignosko anagke parakoloutheo ostis anagignosko kai tote malista ote meta o suntonos anagignosko oude o andrizo ostis andrizo kai kata o andreia energeo osos energeo kai allos murios oste-2 o kinduneuo amudros autos o energeia os parakoloutheo poieo monos de autos eimi katharos tote eimi kai mallon energeo kai mallon zao kai de-2 kai en o toioutos pathos o spoudaios gignomai mallon o zao eimi ou cheo eis aisthesis alla en tis-2 autos en eautou sunago


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 301)

Εἰ δέ τινες μηδὲ ζῆν λέγοιεν τὸν τοιοῦτον, ζῆν μὲν αὐτὸν φήσομεν, λανθάνειν δʼ αὐτοὺς τὴν εὐδαιμονίαν τοῦ τοιούτου, ὥσπερ καὶ τὸ ζῆν.

ei de tis mede zao lego o toioutos zao men autos phemi lanthano de autos o eudaimonia o toioutos osper-2 kai o zao


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 302)

Εἰ δὲ μὴ πείθοιντο, ἀξιώσομεν αὐτοὺς ὑποθεμένους τὸν ζῶντα καὶ τὸν σπουδαῖον οὕτω ζητεῖν εἰ εὐδαίμων, μηδὲ τὸ ζῆν αὐτοῦ ἐλαττώσαντας τὸ εὖ ζῆν ζητεῖν εἰ πάρεστι μηδὲ ἀνελόντας τὸν ἄνθρωπον περὶ εὐδαιμονίας ἀνθρώπου ζητεῖν μηδὲ τὸν σπουδαῖον συγχωρήσαντας εἰς τὸ εἴσω ἐπεστράφθαι ἐν ταῖς ἔξωθεν ἐνεργείαις αὐτὸν ζητεῖν μηδὲ ὅλως τὸ βουλητὸν αὐτοῦ ἐν τοῖς ἔξω.

ei de me peitho axioo autos upotithemi o zao kai o spoudaios outos-2 zeteo ei eudaimon mede o zao autos elassoo o eu zao zeteo ei pareimi mede anaireo o anthropos peri eudaimonia anthropos zeteo mede o spoudaios sugchoreo eis o eiso epistrepho en o exothen energeia autos zeteo mede olos o bouletos autos en o exo


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 303)

Οὕτω γὰρ ἂν οὐδὲ ὑπόστασις εὐδαιμονίας εἴη, εἰ τὰ ἔξω βουλητὰ λέγοι καὶ τὸν σπουδαῖον βούλεσθαι ταῦτα.

outos-2 gar an oude upostasis eudaimonia aio ei o exo bouletos lego kai o spoudaios boulomai outos


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 304)

Ἐθέλοι γὰρ ἂν καὶ πάντας ἀνθρώπους εὖ πράττειν καὶ μηδὲν τῶν κακῶν περὶ μηδένα εἶναι ἀλλὰ μὴ γινομένων ὅμως εὐδαίμων.

ethelo gar an kai pas anthropos eu prasso kai medeis o kakos peri medeis eimi alla me gignomai omos-5 eudaimon


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 305)

Εἰ δέ τις παράλογον ἂν αὐτὸν ποιήσειν φήσει, εἰ ταῦτα ἐθελήσει μὴ γὰρ οἷόν τε τὰ κακὰ μὴ εἶναι δῆλον ὅτι συγχωρήσει ἡμῖν ἐπιστρέφουσιν αὐτοῦ τὴν βούλησιν εἰς τὸ εἴσω.

ei de tis paralogos an autos poieo phemi ei outos ethelo me gar oios-2 te o kakos me eimi delos-3 ostis sugchoreo ego epistrepho autos o boulesis eis o eiso


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 306)

Τὸ δὲ ἡδὺ τῶι βίωι τῶι τοιούτωι ὅταν ἀπαιτῶσιν, οὐ τὰς τῶν ἀκολάστων οὐδὲ τὰς τοῦ σώματος ἡδονὰς ἀξιώσουσι παρεῖναι αὗται γὰρ ἀδύνατοι παρεῖναι καὶ τὸ εὐδαιμονεῖν ἀφανιοῦσιν οὐδὲ μὴν τὰς περιχαρίας διὰ τί γάρ ἀλλὰ τὰς συνούσας παρουσίαι ἀγαθῶν οὐκ ἐν κινήσεσιν οὔσας, οὐδὲ γινομένας τοίνυν ἤδη γὰρ τὰ ἀγαθὰ πάρεστι, καὶ αὐτὸς αὑτῶι πάρεστι καὶ ἕστηκε τὸ ἡδὺ καὶ τὸ ἵλεων τοῦτο ἵλεως δὲ ὁ σπουδαῖος ἀεὶ καὶ κατάστασις ἥσυχος καὶ ἀγαπητὴ ἡ διάθεσις ἣν οὐδὲν τῶν λεγομένων κακῶν παρακινεῖ, εἴπερ σπουδαῖος.

o de edus o bios-2 o toioutos otan apaiteo ou o o akolastos oude o o soma edona axioo pareimi outos gar adunatos-2 pareimi kai o eudaimoneo aphanizo oude meis o dia tis-2 gar alla o suneimi parousia agathos ou en kinesis eimi oude gignomai toinun ede-2 gar o agathos pareimi kai autos eautou pareimi kai istemi o edus kai o ilaos-2 outos ilaos-2 de o spoudaios aei kai katastasis esuchos kai agapetos o diathesis os oudeis o lego kakos parakineo eiper spoudaios


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 307)

Εἰ δέ τις ἄλλο εἶδος ἡδονῆς περὶ τὸν σπουδαῖον βίον ζητεῖ, οὐ τὸν σπουδαῖον βίον ζητεῖ.

ei de tis allos eidos edona peri o spoudaios bios-2 zeteo ou o spoudaios bios-2 zeteo


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 308)

Οὐδʼ αἱ ἐνέργειαι δὲ διὰ τὰς τύχας ἐμποδίζοιντο ἄν, ἀλλὰ ἄλλαι ἂν κατʼ ἄλλας γίγνοιντο τύχας, πᾶσαι δὲ ὅμως καλαὶ καὶ καλλίους ἴσως ὅσωι περιστατικαί.

oude o energeia de dia o tuche empodizo an alla allos an kata allos gignomai tuche pas de omos-5 kalais kai kallion-2 isos-3 osos peristatikos


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 309)

Αἱ δὲ κατὰ τὰς θεωρίας ἐνέργειαι αἱ μὲν καθʼ ἕκαστα τάχα ἄν, οἷον ἃς ζητήσας ἂν καὶ σκεψάμενος προφέροι τὸ δὲ μέγιστον μάθημα πρόχειρον ἀεὶ καὶ μετʼ αὐτοῦ καὶ τοῦτο μᾶλλον, κἂν ἐν τῶι Φαλάριδος ταύρωι λεγομένωι ἦι, ὃ μάτην λέγεται ἡδὺ δὶς ἢ καὶ πολλάκις λεγόμενον.

o de kata o theoria energeia o men kata ekastos tacha an oios-2 os zeteo an kai skeptomai prophero o de megas mathema procheiros aei kai meta autos kai outos mallon kan-2 en o phalaris-2 tauros lego eimi os maten lego edus dis ee kai pollakis lego


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 310)

Ἐκεῖ μὲν γὰρ τὸ φθεγξάμενον τοῦτο αὐτό ἐστι τὸ ἐν τῶι ἀλγεῖν ὑπάρχον, ἐνταῦθα δὲ τὸ μὲν ἀλγοῦν ἄλλο, τὸ δὲ ἄλλο, ὃ συνὸν αὐτῶι, ἕως ἂν ἐξ ἀνάγκης συνῆι, οὐκ ἀπολελείψεται τῆς τοῦ ἀγαθοῦ ὅλου θέας.

ekei men gar o phtheggomai outos autos eimi o en tis-2 algeo uparcho entautha de o men algeo allos o de allos os suneimi autos eos-4 an ek anagke suneimi ou apoleipo o o agathos olos thea


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 311)

Τὸ δὲ μὴ συναμφότερον εἶναι τὸν ἄνθρωπον καὶ μάλιστα τὸν σπουδαῖον μαρτυρεῖ καὶ ὁ χωρισμὸς ὁ ἀπὸ τοῦ σώματος καὶ ἡ τῶν λεγομένων ἀγαθῶν τοῦ σώματος καταφρόνησις.

o de me sunamao eimi o anthropos kai malista o spoudaios marturomai kai o chorismos o apo o soma kai o o lego agathos o soma kataphronesis


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 312)

Τὸ δὲ καθόσον ἀξιοῦν τὸ ζῶιον τὴν εὐδαιμονίαν εἶναι γελοῖον εὐζωίας τῆς εὐδαιμονίας οὔσης, ἣ περὶ ψυχὴν συνίσταται, ἐνεργείας ταύτης οὔσης καὶ ψυχῆς οὐ πάσης οὐ γὰρ δὴ τῆς φυτικῆς, ἵνʼ ἂν καὶ ἐφήψατο σώματος οὐ γὰρ δὴ τὸ εὐδαιμονεῖν τοῦτο ἦν σώματος μέγεθος καὶ εὐεξία οὐδʼ αὖ ἐν τῶι αἰσθάνεσθαι εὖ, ἐπεὶ καὶ κινδυνεύσουσιν αἱ τούτων πλεονεξίαι βαρύνασαι πρὸς αὑτὰς φέρειν τὸν ἄνθρωπον.

o de kathoson axioo o o eudaimonia eimi geloios euzoia-2 o eudaimonia eimi os peri psyche sunistemi energeia outos eimi kai psyche ou pas ou gar de-2 o phutikos ina an kai ephapto soma ou gar de-2 o eudaimoneo outos eimi soma megethos kai euexia oude au en tis-2 aisthanomai eu epei kai kinduneuo o outos pleonexia baruno pros eautou phero o anthropos


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 313)

Ἀντισηκώσεως δὲ οἷον ἐπὶ θάτερα πρὸς τὰ ἄριστα γενομένης μινύθειν καὶ χείρω τὰ σωματικὰ ποιεῖν, ἵνα δεικνύοιτο οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἄλλος ὢν ἢ τὰ ἔξω.

antisekosis de oios-2 epi eteros pros o aristos gignomai minutho kai cheiron o somatikos poieo ina deiknumi outos o anthropos allos eimi ee o exo


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 314)

Ὁ δὲ τῶν τῆιδε ἄνθρωπος ἔστω καὶ καλὸς καὶ μέγας καὶ πλούσιος καὶ πάντων ἀνθρώπων ἄρχων ὡς ἂν ὢν τοῦδε τοῦ τόπου, καὶ οὐ φθονητέον αὐτῶι τῶν τοιούτων ἠπατημένωι.

o de o tede anthropos eimi kai kalos kai megas kai plousios kai pas anthropos archon os-2 an eimi ode o topos kai ou phthoneteon autos o toioutos


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 315)

Περὶ δὲ σοφὸν ταῦτα ἴσως μὲν ἂν οὐδὲ τὴν ἀρχὴν γένοιτο, γενομένων δὲ ἐλαττώσει αὐτός, εἴπερ αὑτοῦ κήδεται.

peri de sophos outos isos-3 men an oude o arche gignomai gignomai de elattosis autos eiper eautou kedo


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 316)

Καὶ ἐλαττώσει μὲν καὶ μαρανεῖ ἀμελείαι τὰς τοῦ σώματος πλεονεξίας, ἀρχὰς δὲ ἀποθήσεται.

kai elassoo men kai maraino ameleia o o soma pleonexia arche de apotheo-2


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 317)

Σώματος δὲ ὑγίειαν φυλάττων οὐκ ἄπειρος νόσων εἶναι παντάπασι βουλήσεται οὐδὲ μὴν οὐδὲ ἄπειρον εἶναι ἀλγηδόνων ἀλλὰ καὶ μὴ γινομένων νέος ὢν μαθεῖν βουλήσεται, ἤδη δὲ ἐν γήραι ὢν οὔτε ταύτας οὔτε ἡδονὰς ἐνοχλεῖν οὐδέ τι τῶν τῆιδε οὔτε προσηνὲς οὔτε ἐναντίον, ἵνα μὴ πρὸς τὸ σῶμα βλέπηι.

soma de ugieia phulasso ou apeiros nosos eimi pantapasi boulomai oude meis oude apeiros eimi algedon alla kai me gignomai neos eimi manthano boulomai ede-2 de en geras-2 eimi oute outos oute edona enochleo oude tis o tede oute prosenes oute enantios ina me pros o soma blepo


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 318)

Γινόμενος δʼ ἐν ἀλγηδόσι τὴν πρὸς ταύτας αὐτῶι πεπορισμένη ν δύναμιν ἀντιτάξει οὔτε προσθήκην ἐν ταῖς ἡδοναῖς καὶ ὑγιείαις καὶ ἀπονίαις πρὸς τὸ εὐδαιμονεῖν λαμβάνων οὔτε ἀφαίρεσιν ἢ ἐλάττωσιν ταύτης ἐν τοῖς ἐναντίοις τούτων.

gignomai de en algedon o pros outos autos porizo dunamis antitasso oute prostheke en o edona kai ugieia kai aponia pros o eudaimoneo lambano oute aphairesis ee elattosis outos en o enantios outos


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 319)

Τοῦ γὰρ ἐναντίου μὴ προστιθέντος τῶι αὐτῶι πῶς ἂν τὸ ἐναντίον ἀφαιροῖ Ἀλλʼ εἰ δύο εἶεν σοφοί, τῶι δὲ ἑτέρωι παρείη ὅσα κατὰ φύσιν λέγεται, τῶι δὲ τὰ ἐναντία, ἴσον φήσομεν τὸ εὐδαιμονεῖν αὐτοῖς παρεῖναι Φήσομεν, εἴπερ ἐπίσης σοφοί.

tis-2 gar enantios me prostithemi tis-2 autos pos-2 an o enantios aphaireo alla ei duo eimi sophos tis-2 de eteros pareimi osos kata phusis lego tis-2 de o enantios isos phemi o eudaimoneo autos pareimi phemi eiper epises sophos


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 320)

Εἰ δὲ καλὸς τὸ σῶμα ὁ ἕτερος καὶ πάντα τὰ ἄλλα ὅσα μὴ πρὸς σοφίαν μηδὲ ὅλως πρὸς ἀρετὴν καὶ τοῦ ἀρίστου θέαν καὶ τὸ ἄριστον εἶναι, τί τοῦτο ἂν εἴη ʼΕπεὶ οὐδὲ αὐτὸς ὁ ταῦτα ἔχων σεμνυνεῖται ὡς μᾶλλον εὐδαίμων τοῦ μὴ ἔχοντος οὐδὲ γὰρ ἂν πρὸς αὐλητικὸν τέλος ἡ τούτων πλεονεξία συμβάλλοιτο.

ei de kalos o soma o eteros kai pas o allos osos me pros sophia mede olos pros arete kai o aristos thea kai o aristos eimi tis-2 outos an aio oude autos o outos echo semnuno os-2 mallon eudaimon o me echo oude gar an pros auletikos telos o outos pleonexia sumballo


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 321)

Ἀλλὰ γὰρ θεωροῦμεν τὸν εὐδαίμονα μετὰ τῆς ἡμετέρας ἀσθενείας φρικτὰ καὶ δεινὰ νομίζοντες, ἃ μὴ ἂν ὁ εὐδαίμων νομίσειεν ἢ οὔπω οὔτε σοφὸς οὔτε εὐδαίμων εἴη μὴ τὰς περὶ τούτων φαντασίας ἁπάσας ἀλλαξάμενος καὶ οἷον ἄλλος παντάπασι γενόμενος πιστεύσας ἑαυτῶι, ὅτι μηδέν ποτε κακὸν ἕξει οὕτω γὰρ καὶ ἀδεὴς ἔσται περὶ πάντα.

alla gar theoreo-2 o eudaimon meta o emeteros astheneia phriktos kai deinos nomizo os me an o eudaimon nomizo ee oupo oute sophos oute eudaimon aio me o peri outos phantasia apas allasso kai oios-2 allos pantapasi gignomai pisteuo eautou ostis medeis pote kakos echo outos-2 gar kai adees eimi peri pas


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 322)

Ἢ δειλαίνων περί τινα οὐ τέλεος πρὸς ἀρετήν, ἀλλὰ ἥμισύς τις ἔσται.

ee deilaino peri tis ou telos pros arete alla emisus tis eimi


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 323)

Ἐπεὶ καὶ τὸ ἀπροαίρετον αὐτῶι καὶ τὸ γινόμενον πρὸ κρίσεως δέος κἄν ποτε πρὸς ἄλλοις ἔχοντι γένηται, προσελθὼν ὁ σοφὸς ἀπώσεται καὶ τὸν ἐν αὐτῶι κινηθέντα οἷον πρὸς λύπας παῖδα καταπαύσει ἢ ἀπειλῆι ἢ λόγωι ἀπειλῆι δὲ ἀπαθεῖ, οἷον εἰ ἐμβλέψαντος σεμνὸν μόνον παῖς ἐκπλαγείη.

epei kai o aproairetos autos kai o gignomai pro krisis deos kan-2 pote pros allos echo gignomai proserchomai o sophos apotheo kai o en autos kineo oios-2 pros lupe-2 pais katapauo ee apeileo ee logos apeileo de apatheo oios-2 ei emblepo semnos monos pas ekplasso


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 324)

Οὐ μὴν διὰ ταῦτα ἄφιλος οὐδὲ ἀγνώμων ὁ τοιοῦτος τοιοῦτος γὰρ καὶ περὶ αὑτὸν καὶ ἐν τοῖς ἑαυτοῦ.

ou men-2 dia outos aphilos oude agnomon o toioutos toioutos gar kai peri eautou kai en o eautou


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 325)

Ἀποδιδοὺς οὖν ὅσα αὐτῶι καὶ τοῖς φίλοις φίλος ἂν εἴη μάλιστα μετὰ τοῦ νοῦν ἔχειν.

apodidomi oun osos autos kai o philos philos an aio malista meta o noos echo


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 326)

Εἰ δέ τις μὴ ἐνταῦθα ἐν τῶι νῶι τούτωι ἄρας θήσει τὸν σπουδαῖον, κατάγοι δὲ πρὸς τύχας καὶ ταύτας φοβήσεται περὶ αὐτὸν γενέσθαι, οὔτε σπουδαῖον τηρήσει, οἷον ἀξιοῦμεν εἶναι, ἀλλʼ ἐπιεικῆ ἄνθρωπον, καὶ μικτὸν ἐξ ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ διδοὺς μικτὸν βίον ἔκ τινος ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ ἀποδώσει τῶι τοιούτωι, καὶ οὐ ῥάιδιον γενέσθαι.

ei de tis me entautha en tis-2 ego outos airo tithemi o spoudaios katago de pros tuche kai outos phobeo peri autos gignomai oute spoudaios teresis oios-2 axioo eimi alla epieikes anthropos kai miktos ek agathos kai kakos didomi miktos bios-2 ek tis agathos kai kakos apodidomi o toioutos kai ou gignomai


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 327)

Ὃς εἰ καὶ γένοιτο, οὐκ ἂν ὀνομάζεσθαι εὐδαίμων εἴη ἄξιος οὐκ ἔχων τὸ μέγα οὔτε ἐν ἀξίαι σοφίας οὔτε ἐν καθαρότητι ἀγαθοῦ.

os ei kai gignomai ou an onomazo eudaimon aio axios ou echo o megas oute en axia sophia oute en katharotes agathos


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 328)

Οὐκ ἔστιν οὖν ἐν τῶι κοινῶι εὐδαιμόνως ζῆν.


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 329)

Ὀρθῶς γὰρ καὶ Πλάτων ἐκεῖθεν ἄνωθεν τὸ ἀγαθὸν ἀξιοῖ λαμβάνειν καὶ πρὸς ἐκεῖνο βλέπειν τὸν μέλλοντα σοφὸν καὶ εὐδαίμονα ἔσεσθαι καὶ ἐκείνωι ὁμοιοῦσθαι καὶ κατʼ ἐκεῖνο ζῆν.

orthos gar kai platon ekeithen anothen o agathos axioo lambano kai pros ekeinos blepo o mello sophos kai eudaimon eimi kai ekeinos omoioo kai kata ekeinos zao


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 330)

Τοῦτο οὖν δεῖ ἔχειν μόνον πρὸς τὸ τέλος, τὰ δʼ ἄλλα ὡς ἂν καὶ τόπους μεταβάλλοι οὐκ ἐκ τῶν τόπων προσθήκην πρὸς τὸ εὐδαιμονεῖν ἔχων, ἀλλʼ ὡς στοχαζόμενος καὶ τῶν ἄλλων περικεχυμένων αὐτόν, οἷον εἰ ὡδὶ κατακείσεται ἢ ὡδί, διδοὺς μὲν τούτωι ὅσα πρὸς τὴν χρείαν καὶ δύναται, αὐτὸς δὲ ὢν ἄλλος οὐ κωλυόμενος καὶ τοῦτον ἀφεῖναι, καὶ ἀφήσων δὲ ἐν καιρῶι φύσεως, κύριος δὲ καὶ αὐτὸς ὢν τοῦ βουλεύσασθαι περὶ τούτου.

outos oun deomai echo monos pros o telos o de allos os-2 an kai topos metaballo ou ek o topos prostheke pros o eudaimoneo echo alla os-2 stochazomai kai o allos pericheo autos oios-2 ei odi-2 katakeimai ee odi-2 didomi men outos osos pros o chreia kai dunamai autos de eimi allos ou koluo kai outos aphiemi kai aphiemi de en kairos1 phusis kuros-2 de kai autos eimi o bouleuo peri outos


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 331)

Ὥστε αὐτῶι τὰ ἔργα τὰ μὲν πρὸς εὐδαιμονίαν συντείνοντα ἔσται, τὰ δʼ οὐ τοῦ τέλους χάριν καὶ ὅλως οὐκ αὐτοῦ ἀλλὰ τοῦ προσεζευγμένου, οὗ φροντιεῖ καὶ ἀνέξεται, ἕως δυνατόν, οἱονεὶ μουσικὸς λύρας, ἕως οἷόν τε χρῆσθαι εἰ δὲ μή, ἄλλην ἀλλάξεται, ἢ ἀφήσει τὰς λύρας χρήσεις καὶ τοῦ εἰς λύραν ἐνεργεῖν ἀφέξεται ἄλλο ἔργον ἄνευ λύρας ἔχων καὶ κειμένην πλησίον περιόψεται ἄιδων ἄνευ ὀργάνων.

oste-2 autos o ergon o men pros eudaimonia sunteino eimi o de ou o telos charis kai olos ou autos alla o proszeugnumai e phrontizo kai anecho eos-4 dunatos oionei mousikos lura eos-4 oios-2 te chraomai ei de me allos allasso ee aphiemi o lura chrao kai o eis lura energeo apecho allos ergon aneu lura echo kai keimai plesios periorao aneu organon


Plotinus, Enneads 1.4 (DIORISIS sentence 332)

Καὶ οὐ μάτην αὐτῶι ἐξ ἀρχῆς τὸ ὄργανον ἐδόθη ἐχρήσατο γὰρ αὐτῶι ἤδη πολλάκις.

kai ou maten autos ek arche o organon didomi chrao gar autos ede-2 pollakis


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 333)

Εἰ τὸ εὐδαιμονεῖν ἐπίδοσιν τῶι χρόνωι λαμβάνει τοῦ εὐδαιμονεῖν ἀεὶ κατὰ τὸ ἐνεστὼς λαμβανομένου Οὐδὲ γὰρ ἡ μνήμη τοῦ εὐδαιμονῆσαι ποιοῖ ἄν τι, οὐδʼ ἐν τῶι λέγειν, ἀλλʼ ἐν τῶι διακεῖσθαί πως τὸ εὐδαιμονεῖν.

ei o eudaimoneo epidosis o chronos lambano o eudaimoneo aei kata o enistemi lambano oude gar o mneme o eudaimoneo poieo an tis oude en tis-2 lego alla en tis-2 diakeimai pos o eudaimoneo


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 334)

Ἡ δὲ διάθεσις ἐν τῶι παρεῖναι καὶ ἡ ἐνέργεια τῆς ζωῆς.

o de diathesis en tis-2 pareimi kai o energeia o zoe-2


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 335)

Εἰ δʼ ὅτι ἐφιέμεθα ἀεὶ τοῦ ζῆν καὶ τοῦ ἐνεργεῖν, τὸ τυγχάνειν τοῦ τοιούτου εὐδαιμονεῖν λέγοι μᾶλλον, πρῶτον μὲν οὕτω καὶ ἡ αὔριον εὐδαιμονία μείζων ἔσται καὶ ἡ ἑξῆς ἀεὶ τῆς προτέρας, καὶ οὐκέτι μετρηθήσεται τὸ εὐδαιμονεῖν τῆι ἀρετῆι.

ei de ostis ephiemi aei o zao kai o energeo o tugchano o toioutos eudaimoneo lego mallon proteros men outos-2 kai o aurion eudaimonia megas eimi kai o exes aei o proteros kai ouketi metreo o eudaimoneo te-3 aretao


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 336)

Ἔπειτα καὶ οἱ θεοὶ νῦν μᾶλλον εὐδαιμονήσουσιν ἢ πρότερον καὶ οὔπω τέλεον καὶ οὐδέποτε τέλεον.

epeita kai o theos nun mallon eudaimoneo ee proteros kai oupo teleo kai oudepote teleo


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 337)

Ἔπειτα καὶ ἡ ἔφεσις λαβοῦσα τὴν τεῦξιν τὸ παρὸν εἴληφε καὶ ἀεὶ τὸ παρὸν καὶ ζητεῖ τὸ ἕως ἂν ἦι τὸ εὐδαιμονεῖν ἔχειν.

epeita kai o ephesis lambano o teuxis o pareimi lambano kai aei o pareimi kai zeteo o eos-4 an eimi o eudaimoneo echo


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 338)

Ἡ δʼ ἔφεσις τοῦ ζῆν τὸ εἶναι ζητοῦσα τοῦ παρόντος ἂν εἴη, εἰ τὸ εἶναι ἐν τῶι παρόντι.

o de ephesis o zao o eimi zeteo o pareimi an aio ei o eimi en tis-2 pareimi


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 339)

Εἰ δὲ τὸ μέλλον καὶ τὸ ἐφεξῆς θέλοι, ὃ ἔχει θέλει καὶ ὅ ἐστιν, οὐχ ὃ παρελήλυθεν οὐδʼ ὃ μέλλει, ἀλλʼ ὃ ἤδη ἐστὶ τοῦτο εἶναι, οὐ τὸ εἰσαεὶ ζητοῦσα, ἀλλὰ τὸ παρὸν ἤδη εἶναι ἤδη.

ei de o mello kai o ephexes ethelo os echo ethelo kai os eimi ou os parerchomai oude os mello alla os ede-2 eimi outos eimi ou o eisaei zeteo alla o pareimi ede-2 eimi ede-2


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 340)

Τί οὖν τὸ πλείονα χρόνον εὐδαιμόνησε καὶ πλείονα χρόνον εἶδε τοῖς ὄμμασι τὸ αὐτό Εἰ μὲν γὰρ ἐν τῶι πλείονι τὸ ἀκριβέστερον εἶδε, πλέον ἄν τι ὁ χρόνος αὐτῶι εἰργάσατο εἰ δὲ ὁμοίως διὰ παντὸς εἶδε, τὸ ἴσον καὶ ὁ ἅπαξ θεασάμενος ἔχει.

tis-2 oun o pleion chronos eudaimoneo kai pleion chronos eidon o omma o autos ei men gar en tis-2 pleion o akribes eidon pleos-2 an tis o chronos autos ergazomai ei de omoios dia pas eidon o isos kai o apax theaomai echo


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 341)

Ἀλλὰ πλείονα ἅτερος ἥσθη χρόνον.


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 342)

Ἀλλὰ τοῦτο οὐκ ἂν ὀρθῶς ἔχοι ἀριθμεῖν εἰς τὸ εὐδαιμονεῖν.

alla outos ou an orthos echo arithmeo eis o eudaimoneo


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 343)

Εἰ δὲ τὴν ἡδονὴν λέγοι τις τὴν ἐνέργειαν τὴν ἀνεμπόδιστον, τὸ αὐτὸ τῶι ζητουμένωι λέγει.

ei de o edona lego tis o energeia o anempodistos o autos tis-2 zeteo lego


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 344)

Καὶ ἡ ἡδονὴ δὲ ἡ πλείων ἀεὶ τὸ παρὸν μόνον ἔχει, τὸ δὲ παρεληλυθὸς αὐτῆς οἴχεται.

kai o edona de o pleos aei o pareimi monos echo o de parerchomai autos oichomai


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 345)

Τί οὖν Εἰ ὁ μὲν ἐξ ἀρχῆς εὐδαιμόνησεν εἰς τέλος, ὁ δὲ τὸν ὕστερον χρόνον, ὁ δὲ πρότερον εὐδαιμονήσας μετέβαλεν, ἔχουσι τὸ ἴσον Ἢ ἐνταῦθα ἡ παραβολὴ οὐκ εὐδαιμονούντων γεγένηται πάντων, ἀλλὰ μὴ εὐδαιμονούντων, ὅτε μὴ εὐδαιμόνουν, πρὸς εὐδαιμονοῦντα.

tis-2 oun ei o men ek arche eudaimoneo eis telos o de o usteros chronos o de proteros eudaimoneo metaballo echo o isos ee entautha o parabole ou eudaimoneo gignomai pas alla me eudaimoneo ote me eudaimoneo pros eudaimoneo


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 346)

Εἴ τι οὖν πλέον ἔχει, τοῦτο ἔχει, ὅσον ὁ εὐδαίμων πρὸς οὐκ εὐδαίμονας, ὧι καὶ συμβαίνει πλεονεκτεῖν αὐτοὺς τῶι παρόντι.

ei tis oun pleos-2 echo outos echo osos o eudaimon pros ou eudaimon os kai sumbaino pleonekteo autos tis-2 pareimi


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 347)

Τί οὖν ὁ κακοδαίμων Οὐ μᾶλλον κακοδαίμων τῶι πλείονι Καὶ τὰ ἄλλα δὲ ὅσα δυσχερῆ οὐκ ἐν τῶι πλείονι χρόνωι πλείω τὴν συμφορὰν δίδωσιν, οἷον ὀδύναι πολυχρόνιοι καὶ λῦπαι καὶ πάντα τὰ τούτου τοῦ τύπου Ἀλλʼ εἰ ταῦτα οὕτω τῶι χρόνωι τὸ κακὸν ἐπαύξει, διὰ τί οὐ καὶ τὰ ἐναντία καὶ τὸ εὐδαιμονεῖν ὡσαύτως Ἢ ἐπὶ μὲν τῶν λυπῶν καὶ ὀδυνῶν ἔχοι ἄν τις λέγειν, ὡς προσθήκην ὁ χρόνος δίδωσιν, οἷον τὸ ἐπιμένειν τὴν νόσον ἕξις γὰρ γίνεται, καὶ κακοῦται μᾶλλον τῶι χρόνωι τὸ σῶμα.

tis-2 oun o kakodaimon ou mallon kakodaimon tis-2 pleion kai o allos de osos duscheres ou en tis-2 pleion chronos pleos o sumphora didomi oios-2 odune poluchronios kai lupe-2 kai pas o outos o tupes-2 alla ei outos outos-2 o chronos o kakos epauxano dia tis-2 ou kai o enantios kai o eudaimoneo osautos ee epi men o lupe-2 kai odune echo an tis lego os-2 prostheke o chronos didomi oios-2 o epimeno o nosos exis gar gignomai kai kakoo mallon o chronos o soma


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 348)

Ἐπεί, εἴ γε τὸ αὐτὸ μένοι καὶ μὴ μείζων ἡ βλάβη, καὶ ἐνταῦθα τὸ παρὸν ἀεὶ τὸ λυπηρὸν ἔσται, εἰ μὴ τὸ παρεληλυθὸς προσαριθμοῖ ἀφορῶν εἰς τὸ γενόμενον καὶ μένον ἐπί τε τῆς κακοδαίμονος ἕξεως τὸ κακὸν εἰς τὸν πλείονα χρόνον ἐπιτείνεσθαι αὐξανομένης καὶ τῆς κακίας τῶι ἐμμόνωι.

epei ei ge o autos meno kai me megas o blabos kai entautha o pareimi aei o luperos eimi ei me o parerchomai prosarithmeo aphorao eis o gignomai kai meno epi te o kakodaimon exis o kakos eis o pleion chronos epiteino auxano kai o kakia tis-2


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 349)

Τῆι γοῦν προσθήκηι τοῦ μᾶλλον, οὐ τῶι πλείονι ἴσωι τὸ μᾶλλον κακοδαιμονεῖν γίνεται.

o goun prostheke o mallon ou tis-2 pleion isos o mallon kakodaimonao gignomai


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 350)

Τὸ δὲ πλεῖον ἴσον οὐχ ἅμα ἐστὶν οὐδὲ δὴ πλεῖον ὅλως λεκτέον τὸ μηκέτι ὂν τῶι ὄντι συναριθμοῦντα.

o de pleos isos ou ama eimi oude de-2 pleos olos lekteos o meketi eimi tis-2 eimi sunarithmeo


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 351)

Τὸ δὲ τῆς εὐδαιμονίας ὅρον τε καὶ πέρας ἔχει καὶ ταὐτὸν ἀεί.

o de o eudaimonia oros-4 te kai peras echo kai tautos-2 aei


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 352)

Εἰ δέ τις καὶ ἐνταῦθα ἐπίδοσις παρὰ τὸν πλείονα χρόνον, ὥστε μᾶλλον εὐδαιμονεῖν εἰς ἀρετὴν ἐπιδιδόντα μείζονα, οὐ τὴν πολυετῆ εὐδαιμονίαν ἀριθμῶν ἐπαινεῖ, ἀλλὰ τὴν μᾶλλον γενομένην τότε, ὅτε μᾶλλόν ἐστιν.

ei de tis kai entautha epidosis para o pleion chronos oste-2 mallon eudaimoneo eis arete epididomi megas ou o poluetes eudaimonia arithmos epaineo alla o mallon gignomai tote ote mallon eimi


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 353)

Ἀλλὰ διὰ τί, εἰ τὸ παρὸν θεωρεῖν δεῖ μόνον καὶ μὴ συναριθμεῖν τῶι γενομένωι, οὐ κἀπὶ τοῦ χρόνου τὸ αὐτὸ ποιοῦμεν, ἀλλὰ καὶ τὸν παρεληλυθότα τῶι παρόντι συναριθμοῦντες πλείω λέγομεν Διὰ τί οὖν οὐχ, ὅσος ὁ χρόνος, τοσαύτην καὶ τὴν εὐδαιμονίαν ἐροῦμεν Καὶ διαιροῖμεν ἂν κατὰ τὰς τοῦ χρόνου διαιρέσεις καὶ τὴν εὐδαιμονίαν καὶ γὰρ αὖ τῶι παρόντι μετροῦντες ἀδιαίρετον αὐτὴν ποιήσομεν.

alla dia tis-2 ei o pareimi theoreo-2 deomai monos kai me sunarithmeo tis-2 gignomai ou epi o chronos o autos poieo alla kai o parerchomai tis-2 pareimi sunarithmeo pleos lego zeus tis-2 oun ou osos o chronos tosoutos kai o eudaimonia ereo kai diaireo an kata o o chronos diairesis kai o eudaimonia kai gar au tis-2 pareimi metreo adiairetos autos poieo


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 354)

Ἢ τὸν μὲν χρόνον ἀριθμεῖν καὶ μηκέτι ὄντα οὐκ ἄτοπον, ἐπείπερ καὶ τῶν γενομένων μέν, μηκέτι δὲ ὄντων, ἀριθμὸν ἂν ποιησαίμεθα, οἷον τῶν τετελευτηκότων εὐδαιμονίαν δὲ μηδέτι οὖσαν παρεῖναι λέγειν τῆς παρούσης πλείονα ἄτοπον.

ee o men chronos arithmeo kai meketi eimi ou atopos epei kai o gignomai men meketi de eimi arithmos an poieo oios-2 o teleutao eudaimonia de eimi pareimi lego o pareimi pleion atopos


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 355)

Τὸ μὲν γὰρ εὐδαιμονεῖν συμμεμενηκέναι ἀξιοῖ, ὁ δὲ χρόνος ὁ πλείων παρὰ τὸν παρόντα τὸ μηκέτι εἶναι.

o men gar eudaimoneo summeno axioo o de chronos o pleos para o pareimi o meketi eimi


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 356)

Ὅλως δὲ τοῦ χρόνου τὸ πλέον σκέδασιν βούλεται ἑνός τινος ἐν τῶι παρόντι ὄντος.

olos de o chronos o pleos-2 skedasis boulomai eis-2 tis en tis-2 pareimi eimi


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 357)

Διὸ καὶ εἰκὼν αἰῶνος εἰκότως λέγεται ἀφανίζειν βουλομένη ἐν τῶι σκιδναμένωι αὐτῆς τὸ ἐκείνου μένον.

dio-2 kai eikon aion eoikotos lego aphanizo boulomai en tis-2 autos o ekeinos meno


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 358)

Ὅθεν κἂν ἀπὸ τοῦ αἰῶνος ἀφέληται τὸ ἐν ἐκείνωι μεῖναν ἂν καὶ αὐτῆς ποιήσηται, ἀπώλεσεν αὐτό, σωιζόμενον τέως ἐκείνωι τρόπον τινά, ἀπολόμενον δέ, ἐν αὐτῆι εἰ πᾶν γένοιτο.

othen kan-2 apo o aion aphaireo o en ekeinos meno an kai autos poieo apollumi autos sozo teos-2 ekeinos tropos-2 tis apollumi de en autos ei pas gignomai


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 359)

Εἴπερ οὖν τὸ εὐδαιμονεῖν κατὰ ζωὴν ἀγαθήν, δηλονότι κατὰ τὴν τοῦ ὄντος αὐτὴν θετέον ζωήν αὕτη γὰρ ἀρίστη.

eiper oun o eudaimoneo kata zoe-2 agathos delonoti kata o o eimi autos theteos zoe-2 outos gar aristos


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 360)

Οὐκ ἄρα ἀριθμητέα χρόνωι, ἀλλʼ αἰῶνι τοῦτο δὲ οὔτε πλέον οὔτε ἔλαττον οὔτε μήκει τινί, ἀλλὰ τὸ τοῦτο καὶ τὸ ἀδιάστατον καὶ τὸ οὐ χρονικὸν εἶναι.

ou ara arithmetes chronos alla aion outos de oute pleos-2 oute elasson oute mekos tis alla o outos kai o adiastatos kai o ou chronikos eimi


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 361)

Οὐ συναπτέον τοίνυν τὸ ὂν τῶι μὴ ὄντι οὐδὲ τῶι αἰῶνι τὸν χρόνον οὐδὲ τὸ χρονικὸν δὲ ἀεὶ τῶι αἰῶνι οὐδὲ παρεκτατέον τὸ ἀδιάστατον, ἀλλὰ πᾶν ὅλον ληπτέον, εἴ ποτε λαμβάνοις, λαμβάνων οὐ τοῦ χρόνου τὸ ἀδιαίρετον, ἀλλὰ τοῦ αἰῶνος τὴν ζωὴν τὴν οὐκ ἐκ πολλῶν χρόνων, ἀλλὰ τὴν ἐκ παντὸς χρόνου πᾶσαν ὁμοῦ.

ou sunapteon toinun o eimi tis-2 me eimi oude o aion o chronos oude o chronikos de aei o aion oude parektateon o adiastatos alla pas olos lepteos ei pote lambano lambano ou o chronos o adiairetos alla o aion o zoe-2 o ou ek polus chronos alla o ek pas chronos pas omou


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 362)

Εἰ δέ τις λέγοι τὴν μνήμην τῶν παρεληλυθότων ἐν τῶι ἐνεστηκότι μένουσαν παρέχεσθαι τὸ πλέον τῶι πλείονα χρόνον ἐν τῶι εὐδαιμονεῖν γεγενημένωι, τί ἂν τὸ τῆς μνήμης λέγοι Ἢ γὰρ φρονήσεως μνήμη τῆς πρόσθεν γεγενημένης, ὥστε φρονιμώτερον ἂν λέγοι καὶ οὐκ ἂν τηροῖ τὴν ὑπόθεσιν ἢ τῆς ἡδονῆς τὴν μνήμην, ὥσπερ πολλῆς περιχαρίας δεομένου τοῦ εὐδαίμονος καὶ οὐκ ἀρκουμένου τῆι παρούσηι.

ei de tis lego o mneme o parerchomai en tis-2 enistemi meno parecho o pleos-2 o pleion chronos en tis-2 eudaimoneo gignomai tis-2 an o o mneme lego ee gar phronesis mneme o prosthen gignomai oste-2 phronimos an lego kai ou an tereo-2 o upothesis ee o edona o mneme osper-2 polus deomai o eudaimon kai ou arkeo te-3 pareimi


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 363)

Καίτοι τί ἂν ἡδὺ ἡ μνήμη τοῦ ἡδέος ἔχοι Ὥσπερ ἄν, εἰ μνημονεύοι τις ὅτι ἐχθὲς ἐπὶ ὄψωι ἥσθη ἢ εἰς δέκατον ἔτος ἔτι ἂν εἴη γελοιότερος τὸ δὲ τῆς φρονήσεως, ὅτι πέρυσιν ἐφρόνουν.

kaitoi-2 tis-2 an edus o mneme o edus echo osper-2 an ei mnemoneuo tis ostis echthes epi opson ezomai ee eis dekatos etos eti an aio geloios o de o phronesis ostis perusi phroneo


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 364)

Εἰ δὲ τῶν καλῶν εἴη ἡ μνήμη, πῶς οὐκ ἐνταῦθα λέγοιτο ἄν τι Ἀλλὰ ἀνθρώπου ἐστὶ τοῦτο ἐλλείποντος τοῖς καλοῖς ἐν τῶι παρόντι καὶ τῶι μὴ ἔχειν νυνὶ ζητοῦντος τὴν μνήμην τῶν γεγενημένων.

ei de o kale aio o mneme pos-2 ou entautha lego an tis alla anthropos eimi outos elleipo o kaleo en tis-2 pareimi kai tis-2 me echo nuni zeteo o mneme o gignomai


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 365)

Ἀλλʼ ὁ πολὺς χρόνος πολλὰς ποιεῖ καλὰς πράξεις, ὧν ἄμοιρος ὁ πρὸς ὀλίγον εὐδαίμων εἰ δεῖ λέγειν ὅλως εὐδαίμονα τὸν οὐ διὰ πολλῶν τῶν καλῶν.

alla o polus chronos polus poieo kalos praxis os amoiros o pros oligos eudaimon ei deomai lego olos eudaimon o ou dia polus o kale


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 366)

Ἢ ὃς ἐκ πολλῶν τὸ εὐδαιμονεῖν καὶ χρόνων καὶ πράξεων λέγει, ἐκ τῶν μηκέτι ὄντων ἀλλʼ ἐκ τῶν παρεληλυθότων καὶ ἑνός τινος τοῦ παρόντος τὸ εὐδαιμονεῖν συνίστησι.

ee os ek polus o eudaimoneo kai chronos kai praxis lego ek o meketi eimi alla ek o parerchomai kai eis-2 tis o pareimi o eudaimoneo sunistemi


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 367)

Διὸ κατὰ τὸ παρὸν ἐθέμεθα τὸ εὐδαιμονεῖν, εἶτα ἐζητοῦμεν εἰ μᾶλλον τὸ ἐν πλείονι εὐδαιμονῆσαι μᾶλλόν ἐστι.

dio-2 kata o pareimi tithemi o eudaimoneo eita zeteo ei mallon o en pleion eudaimoneo mallon eimi


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 368)

Τοῦτο οὖν ζητητέον, εἰ ταῖς πράξεσι ταῖς πλείοσι πλεονεκτεῖ τὸ ἐν πολλῶι χρόνωι εὐδαιμονεῖν.

outos oun zeteteos ei o praxis o pleion pleonekteo o en polus chronos eudaimoneo


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 369)

Πρῶτον μὲν οὖν ἔστι καὶ μὴ ἐν πράξεσι γενόμενον εὐδαιμονεῖν καὶ οὐκ ἔλαττον ἀλλὰ μᾶλλον τοῦ πεπραγότος ἔπειτα αἱ πράξεις οὐκ ἐξ αὐτῶν τὸ εὖ διδόασιν, ἀλλʼ αἱ διαθέσεις καὶ τὰς πράξεις καλὰς ποιοῦσι καρποῦταί τε ὁ φρόνιμος τὸ ἀγαθὸν καὶ πράττων, οὐχ ὅτι πράττει οὐδʼ ἐκ τῶν συμβαινόντων, ἀλλʼ ἐξ οὗ ἔχει.

proteros men oun eimi kai me en praxis gignomai eudaimoneo kai ou elasson alla mallon o prasso epeita o praxis ou ek autos o eu didomi alla o diathesis kai o praxis kalos poieo karpoo te o phronimos o agathos kai prasso ou ostis prasso oude ek o sumbaino alla ek e echo


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 370)

Ἐπεὶ καὶ ἡ σωτηρία τῆς πατρίδος γένοιτο ἂν καὶ παρὰ φαύλου, καὶ τὸ ἐπὶ σωτηρίαι τῆς πατρίδος ἡδὺ καὶ ἄλλου πράξαντος γένοιτο ἂν αὐτῶι.

epei kai o soteria o patris gignomai an kai para phaulos kai o epi soteria o patris edus kai allos prasso gignomai an autos


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 371)

Οὐ τοίνυν τοῦτό ἐστι τὸ ποιοῦν τὴν τοῦ εὐδαίμονος ἡδονήν, ἀλλʼ ἡ ἕξις καὶ τὴν εὐδαιμονίαν καὶ εἴ τι ἡδὺ διʼ αὐτὴν ποιεῖ.

ou toinun outos eimi o poieo o o eudaimon edona alla o exis kai o eudaimonia kai ei tis edus dia autos poieo


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 372)

Τὸ δὲ ἐν ταῖς πράξεσι τὸ εὐδαιμονεῖν τίθεσθαι ἐν τοῖς ἔξω τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς ψυχῆς ἐστι τιθέντος ἡ γὰρ ἐνέργεια τῆς ψυχῆς ἐν τῶι φρονῆσαι καὶ ἐν ἑαυτῆι ὡδὶ ἐνεργῆσαι.

o de en o praxis o eudaimoneo tithemi en o exo o arete kai o psyche eimi tithemi o gar energeia o psyche en tis-2 phroneo kai en eautou odi-2 energeo


Plotinus, Enneads 1.5 (DIORISIS sentence 373)

Καὶ τοῦτο τὸ εὐδαιμόνως.


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 374)

Τὸ καλὸν ἔστι μὲν ἐν ὄψει πλεῖστον, ἔστι δʼ ἐν ἀκοαῖς κατά τε λόγων συνθέσεις, ἔστι δὲ καὶ ἐν μουσικῆι καὶ ἁπάσηι καὶ γὰρ μέλη καὶ ῥυθμοί εἰσι καλοί ἔστι δὲ καὶ προιοῦσι πρὸς τὸ ἄνω ἀπὸ τῆς αἰσθήσεως καὶ ἐπιτηδεύματα καλὰ καὶ πράξεις καὶ ἕξεις καὶ ἐπιστῆμαί τε καὶ τὸ τῶν ἀρετῶν κάλλος.

o kalos eimi men en opsis pleistos eimi de en akoe kata te logos sunthesis eimi de kai en mousike kai apas kai gar mele kai ruthmos eimi kalos eimi de kai proeimi1 pros o ano apo o aisthesis kai epitedeuma kalos kai praxis kai echo kai episteme te kai o o arete kallos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 375)

Εἰ δέ τι καὶ πρὸ τούτων, αὐτὸ δείξει.


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 376)

Τί οὖν δὴ τὸ πεποιηκὸς καὶ τὰ σώματα καλὰ φαντάζεσθαι καὶ τὴν ἀκοὴν ἐπινεύειν ταῖς φωναῖς, ὡς καλαί Καὶ ὅσα ἐφεξῆς ψυχῆς ἔχεται, πῶς ποτε πάντα καλά Καὶ ἆρά γε ἑνὶ καὶ τῶι αὐτῶι καλῶι τὰ πάντα, ἢ ἄλλο μὲν ἐν σώματι τὸ κάλλος, ἄλλο δὲ ἐν ἄλλωι Καὶ τίνα ποτὲ ταῦτα ἢ τοῦτο Τὰ μὲν γὰρ οὐ παρʼ αὐτῶν τῶν ὑποκειμένων καλά, οἷον τὰ σώματα, ἀλλὰ μεθέξει, τὰ δὲ κάλλη αὐτά, ὥσπερ ἀρετῆς ἡ φύσις.

tis-2 oun de-2 o poieo kai o soma kalos phantazomai kai o akoe epineuo o phone os-2 kalais kai osos ephexes psyche echo pos-2 pote pas kalos kai ara-3 ge eis-2 kai tis-2 autos kalos o pas ee allos men en soma o kallos allos de en allos kai tis-2 potos outos ee outos o men gar ou para autos o upokeimai kalos oios-2 o soma alla metecho o de kallos autos osper-2 arete o phusis


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 377)

Σώματα μὲν γὰρ τὰ αὐτὰ ὁτὲ μὲν καλά, ὁτὲ δὲ οὐ καλὰ φαίνεται, ὡς ἄλλου ὄντος τοῦ σώματα εἶναι, ἄλλου δὲ τοῦ καλά.

soma men gar o autos ote men kalos ote de ou kalos phaino os-2 allos eimi o soma eimi allos de o kalos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 378)

Τί οὖν ἐστι τοῦτο τὸ παρὸν τοῖς σώμασι Πρῶτον γὰρ περὶ τούτου σκεπτέον.

tis-2 oun eimi outos o pareimi o soma proteros gar peri outos skepteos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 379)

Τί οὖν ἐστιν, ὃ κινεῖ τὰς ὄψεις τῶν θεωμένων καὶ ἐπιστρέφει πρὸς αὑτὸ καὶ ἕλκει καὶ εὐφραίνεσθαι τῆι θέαι ποιεῖ Τοῦτο γὰρ εὑρόντες τάχʼ ἂν ἐπιβάθραι αὐτῶι χρώμενοι καὶ τὰ ἄλλα θεασαίμεθα.

tis-2 oun eimi os kineo o opsis o theaomai kai epistrepho pros eautou kai elko kai euphraino te-3 thea poieo outos gar eurisko tacha an epibathra autos chraomai kai o allos theaomai


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 380)

Λέγεται μὲν δὴ παρὰ πάντων, ὡς εἰπεῖν, ὡς συμμετρία τῶν μερῶν πρὸς ἄλληλα καὶ πρὸς τὸ ὅλον τό τε τῆς εὐχροίας προστεθὲν τὸ πρὸς τὴν ὄψιν κάλλος ποιεῖ καὶ ἔστιν αὐτοῖς καὶ ὅλως τοῖς ἄλλοις πᾶσι τὸ καλοῖς εἶναι τὸ συμμέτροις καὶ μεμετρημένοις ὑπάρχειν οἷς ἁπλοῦν οὐδέν, μόνον δὲ τὸ σύνθετον ἐξ ἀνάγκης καλὸν ὑπάρξει τό τε ὅλον ἔσται καλὸν αὐτοῖς, τὰ δὲ μέρη ἕκαστα οὐχ ἕξει παρʼ ἑαυτῶν τὸ καλὰ εἶναι, πρὸς δὲ τὸ ὅλον συντελοῦντα, ἵνα καλὸν ἦι καίτοι δεῖ, εἴπερ ὅλον, καὶ τὰ μέρη καλὰ εἶναι οὐ γὰρ δὴ ἐξ αἰσχρῶν, ἀλλὰ πάντα κατειληφέναι τὸ κάλλος.

lego men de-2 para pas os-2 eipon os-2 summetria o mera-2 pros allelon kai pros o olos o te o euchroia prostithemi o pros o opsis kallos poieo kai eimi autos kai olos o allos pas o kaleo eimi o summetros kai metreo uparcho os aploos oudeis monos de o sunthetos ek anagke kalos uparcho o te olos eimi kalos autos o de mera-2 ekastos ou echo para eautou o kalos eimi pros de o olos sunteleo ina kalos eimi kaitoi-2 deomai eiper olos kai o mera-2 kalos eimi ou gar de-2 ek aischros alla pas katalambano o kallos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 381)

Τά τε χρώματα αὐτοῖς τὰ καλά, οἷον καὶ τὸ τοῦ ἡλίου φῶς, ἁπλᾶ ὄντα, οὐκ ἐκ συμμετρίας ἔχοντα τὸ κάλλος ἔξω ἔσται τοῦ καλὰ εἶναι.

o te chroma autos o kalos oios-2 kai o o elios phaos aploos eimi ou ek summetria echo o kallos exo eimi o kalos eimi


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 382)

Χρυσός τε δὴ πῶς καλόν Καὶ νυκτὸς ἡ ἀστραπὴ ἢ ἄστρα ὁρᾶσθαι τῶι καλά Ἐπί τε τῶν φωνῶν ὡσαύτως τὸ ἁπλοῦν οἰχήσεται, καίτοι ἑκάστου φθόγγου πολλαχῆι τῶν ἐν τῶι ὅλωι καλῶι καλοῦ καὶ αὐτοῦ ὄντος.

chrusos-2 te de-2 pos-2 kalos kai nux o astrape ee astron orao o kalos epi te o phone osautos o aploos oichomai kaitoi-2 ekastos phthoggos pollache-2 o en o olos kalos kaleo kai autos eimi


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 383)

Ὅταν δὲ δὴ καὶ τῆς αὐτῆς συμμετρίας μενούσης ὁτὲ μὲν καλὸν τὸ αὐτὸ πρόσωπον, ὁτὲ δὲ μὴ φαίνηται, πῶς οὐκ ἄλλο δεῖ ἐπὶ τῶι συμμέτρωι λέγειν τὸ καλὸν εἶναι, καὶ τὸ σύμμετρον καλὸν εἶναι διʼ ἄλλο Εἰ δὲ δὴ μεταβαίνοντες καὶ ἐπὶ τὰ ἐπιτηδεύματα καὶ τοὺς λόγους τοὺς καλοὺς τὸ σύμμετρον καὶ ἐπʼ αὐτῶν αἰτιῶιντο, τίς ἂν λέγοιτο ἐν ἐπιτηδεύμασι συμμετρία καλοῖς ἢ νόμοις ἢ μαθήμασιν ἢ ἐπιστήμαις Θεωρήματα γὰρ σύμμετρα πρὸς ἄλληλα πῶς ἂν εἴη Εἰ δʼ ὅτι σύμφωνά ἐστι, καὶ κακῶν ἔσται ὁμολογία τε καὶ συμφωνία.

otan de de-2 kai o autos summetria meno ote men kalos o autos prosopon ote de me phaino pos-2 ou allos deomai epi tis-2 summetros lego o kalos eimi kai o summetros kalos eimi dia allos ei de de-2 metabaino kai epi o epitedeuma kai o logos o kalos o summetros kai epi autos tis-2 an lego en epitedeuma summetria kaleo ee nomos-2 ee mathema ee episteme theorema gar summetros pros allelon pos-2 an aio ei de ostis sumphonos eimi kai kakos eimi omologia te kai sumphonia


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 384)

Τῶι γὰρ τὴν σωφροσύνην ἠλιθιότητα εἶναι τὸ τὴν δικαιοσύνην γενναίαν εἶναι εὐήθειαν σύμφωνον καὶ συνωιδὸν καὶ ὁμολογεῖ πρὸς ἄλληλα.

o gar o sophrosune elithiotes eimi o o dikaiosune gennaios eimi euetheia sumphonos kai sunodos kai omologeo pros allelon


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 385)

Κάλλος μὲν οὖν ψυχῆς ἀρετὴ πᾶσα καὶ κάλλος ἀληθινώτερον ἢ τὰ πρόσθεν ἀλλὰ πῶς σύμμετρα Οὔτε γὰρ ὡς μεγέθη οὔτε ὡς ἀριθμὸς σύμμετρα καὶ πλειόνων μερῶν τῆς ψυχῆς ὄντων, ἐν ποίωι γὰρ λόγωι ἡ σύνθεσις ἢ ἡ κρᾶσις τῶν μερῶν ἢ τῶν θεωρημάτων Τὸ δὲ τοῦ νοῦ κάλλος μονουμένου τί ἂν εἴη Πάλιν οὖν ἀναλαβόντες λέγωμεν τί δῆτά ἐστι τὸ ἐν τοῖς σώμασι καλὸν πρῶτον.

kallos men oun psyche arete pas kai kallos alethinos ee o prosthen alla pos-2 summetros oute gar os-2 megethos oute os-2 arithmos summetros kai pleion mera-2 o psyche eimi en poios gar logos o sunthesis ee o krasis o mera-2 ee o theorema o de o noos kallos monoo tis-2 an aio palin oun analambano lego tis-2 deta eimi o en o soma kalos proteros


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 386)

Ἔστι μὲν γάρ τι καὶ βολῆι τῆι πρώτηι αἰσθητὸν γινόμενον καὶ ἡ ψυχὴ ὥσπερ συνεῖσα λέγει καὶ ἐπιγνοῦσα ἀποδέχεται καὶ οἷον συναρμόττεται.

eimi men gar tis kai antiboleo te-3 proteros aisthetos gignomai kai o psyche osper-2 suniemi lego kai epigignosko apodechomai kai oios-2 sunarmozo


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 387)

Πρὸς δὲ τὸ αἰσχρὸν προσβαλοῦσα ἀνίλλεται καὶ ἀρνεῖται καὶ ἀνανεύει ἀπʼ αὐτοῦ οὐ συμφωνοῦσα καὶ ἀλλοτριουμένη.

pros de o aischros prosdaio aneilo kai arneomai kai ananeuo apo autos ou sumphoneo kai allotrioo


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 388)

Φαμὲν δή, ὡς τὴν φύσιν οὖσα ὅπερ ἐστὶ καὶ πρὸς τῆς κρείττονος ἐν τοῖς οὖσιν οὐσίας, ὅ τι ἂν ἴδηι συγγενὲς ἢ ἴχνος τοῦ συγγενοῦς, χαίρει τε καὶ διεπτόηται καὶ ἀναφέρει πρὸς ἑαυτὴν καὶ ἀναμιμνήσκεται ἑαυτῆς καὶ τῶν ἑαυτῆς.

phemi de-2 os-2 o phusis eimi osper eimi kai pros o kreisson en o eimi ousia os tis an ide-3 suggenes ee ichnos o suggenes chairo te kai diaptoeo kai anaphero pros eautou kai anamimnesko eautou kai o eautou


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 389)

Τίς οὖν ὁμοιότης τοῖς τῆιδε πρὸς τὰ ἐκεῖ καλά καὶ γάρ, εἰ ὁμοιότης, ὅμοια μὲν ἔστω πῶς δὲ καλὰ κἀκεῖνα καὶ ταῦτα Μετοχῆι εἴδους φαμὲν ταῦτα.

tis-2 oun omoiotes o tede pros o ekei kalos kai gar ei omoiotes omoios men eimi pos-2 de kalos ekeinos kai outos metoche eidos phemi outos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 390)

Πᾶν μὲν γὰρ τὸ ἄμορφον πεφυκὸς μορφὴν καὶ εἶδος δέχεσθαι ἄμοιρον ὂν λόγου καὶ εἴδους αἰσχρὸν καὶ ἔξω θείου λόγου καὶ τὸ πάντη αἰσχρὸν τοῦτο.

pas men gar o amorphos phuo morphe kai eidos dechomai amoiros eimi logos kai eidos aischros kai exo theios logos kai o pante aischros outos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 391)

Αἰσχρὸν δὲ καὶ τὸ μὴ κρατηθὲν ὑπὸ μορφῆς καὶ λόγου οὐκ ἀνασχομένης τῆς ὕλης τὸ πάντη κατὰ τὸ εἶδος μορφοῦσθαι.

aischros de kai o me krateo upo morphe kai logos ou anecho o ule o pante kata o eidos morphoo


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 392)

Προσιὸν οὖν τὸ εἶδος τὸ μὲν ἐκ πολλῶν ἐσόμενον μερῶν ἓν συνθέσει συνέταξέ τε καὶ εἰς μίαν συντέλειαν ἤγαγε καὶ ἓν τῆι ὁμολογίαι πεποίηκεν, ἐπείπερ ἓν ἦν αὐτὸ ἕν τε ἔδει τὸ μορφούμενον εἶναι ὡς δυνατὸν αὐτῶι ἐκ πολλῶν ὄντι.

proseimi oun o eidos o men ek polus eimi mera-2 eis-2 sunthesis suntasso te kai eis eis-2 sunteleia ago kai eis-2 te-3 omologia poieo epei eis-2 eimi autos eis-2 te deo o morphao eimi os-2 dunatos autos ek polus eimi


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 393)

Ἵδρυται οὖν ἐπʼ αὐτοῦ τὸ κάλλος ἤδη εἰς ἓν συναχθέντος καὶ τοῖς μέρεσι διδὸν ἑαυτὸ καὶ τοῖς ὅλοις.

idruo oun epi autos o kallos ede-2 eis eis-2 sunago kai o meros-2 didomi eautou kai o olos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 394)

Ὅταν δὲ ἕν τι καὶ ὁμοιομερὲς καταλάβηι, εἰς ὅλον δίδωσι τὸ αὐτό οἷον ὁτὲ μὲν πάσηι οἰκίαι μετὰ τῶν μερῶν, ὁτὲ δὲ ἑνὶ λίθωι διδοίη τις φύσις τὸ κάλλος, τῆι δὲ ἡ τέχνη.

otan de eis-2 tis kai omoiomeres katalambano eis olos didomi o autos oios-2 ote men pasis oikia meta o mera-2 ote de eis-2 lithos didomi tis phusis o kallos te-3 de o techne


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 395)

Οὕτω μὲν δὴ τὸ καλὸν σῶμα γίγνεται λόγου ἀπὸ θείων ἐλθόντος κοινωνίαι.

outos-2 men de-2 o kalos soma gignomai logos apo theios erchomai koinonia


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 396)

Γινώσκει δὲ αὐτὸ ἡ ἐπʼ αὐτῶι δύναμις τεταγμένη, ἧς οὐδὲν κυριώτερον εἰς κρίσιν τῶν ἑαυτῆς, ὅταν καὶ ἡ ἄλλη συνεπικρίνηι ψυχή, τάχα δὲ καὶ αὕτη λέγηι συναρμόττουσα τῶι παρʼ αὐτῆι εἴδει κἀκείνωι πρὸς τὴν κρίσιν χρωμένη ὥσπερ κανόνι τοῦ εὐθέος.

gignosko de autos o epi autos dunamis tasso os oudeis kurios eis krisis o eautou otan kai o allos psyche tacha de kai outos legos sunarmozo tis-2 para autos eidos ekeinos pros o krisis chraomai osper-2 kanon o euthus


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 397)

Πῶς δὲ συμφωνεῖ τὸ περὶ σῶμα τῶι πρὸ σώματος Πῶς δὲ τὴν ἔξω οἰκίαν τῶι ἔνδον οἰκίας εἴδει ὁ οἰκοδομικὸς συναρμόσας καλὴν εἶναι λέγει Ἢ ὅτι ἐστὶ τὸ ἔξω, εἰ χωρίσειας τοὺς λίθους, τὸ ἔνδον εἶδος μερισθὲν τῶι ἔξω ὕλης ὄγκωι, ἀμερὲς ὂν ἐν πολλοῖς φανταζόμενον.

pos-2 de sumphoneo o peri soma tis-2 pro soma pos-2 de o exo oikia tis-2 endon oikia eidos o oikodomikos sunarmozo kalos eimi lego ee ostis eimi o exo ei chorizo o lithos o endon eidos merizo tis-2 exo ule ogkos ameres eimi en polus phantazomai


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 398)

Ὅταν οὖν καὶ ἡ αἴσθησις τὸ ἐν σώμασιν εἶδος ἴδηι συνδησάμενον καὶ κρατῆσαν τῆς φύσεως τῆς ἐναντίας ἀμόρφου οὔσης καὶ μορφὴν ἐπὶ ἄλλαις μορφαῖς ἐκπρεπῶς ἐποχουμένην, συνελοῦσα ἀθρόον αὐτὸ τὸ πολλαχῆι ἀνήνεγκέ τε καὶ εἰσήγαγεν εἰς τὸ εἴσω ἀμερὲς ἤδη καὶ ἔδωκε τῶι ἔνδον σύμφωνον καὶ συναρμόττον καὶ φίλον οἷα ἀνδρὶ ἀγαθῶι προσηνὲς ἐπιφαινόμενον ἀρετῆς ἴχνος ἐν νέωι συμφωνοῦν τῶι ἀληθεῖ τῶι ἔνδον.

otan oun kai o aisthesis o en soma eidos ide-3 sundeomai kai krateo o phusis o enantios amorphos eimi kai morphe epi allos morphe ekprepes epocheomai sunaireo athroos autos o pollache-2 anaphero te kai eisago eis o eidomai ameres ede-2 kai didomi tis-2 endon sumphonos kai sunarmozo kai philos oios-2 andris agathos prosenes epiphaino arete ichnos en neos sumphoneo o alethes tis-2 endon


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 399)

Τὸ δὲ τῆς χρόας κάλλος ἁπλοῦν μορφῆι καὶ κρατήσει τοῦ ἐν ὕληι σκοτεινοῦ παρουσίαι φωτὸς ἀσωμάτου καὶ λόγου καὶ εἴδους ὄντος.

o de o chroia kallos aploos morphe kai krateo o en ule skoteinos parousia phaos asomatos kai logos kai eidos eimi


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 400)

Ὅθεν καὶ τὸ πῦρ αὐτὸ παρὰ τὰ ἄλλα σώματα καλόν, ὅτι τάξιν εἴδους πρὸς τὰ ἄλλα στοιχεῖα ἔχει, ἄνω μὲν τῆι θέσει, λεπτότατον δὲ τῶν ἄλλων σωμάτων, ὡς ἐγγὺς ὂν τοῦ ἀσωμάτου, μόνον δὲ αὐτὸ οὐκ εἰσδεχόμενον τὰ ἄλλα τὰ δʼ ἄλλα δέχεται αὐτό.

othen kai o pur autos para o allos soma kalos ostis taxis eidos pros o allos stoicheion echo ano men te-3 thesis leptos de o allos soma os-2 eggus eimi o asomatos monos de autos ou eisdeo o allos o de allos dechomai autos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 401)

Θερμαίνεται γὰρ ἐκεῖνα, οὐ ψύχεται δὲ τοῦτο, κέχρωσταί τε πρώτως, τὰ δʼ ἄλλα παρὰ τούτου τὸ εἶδος τῆς χρόας λαμβάνει.

thermaino gar ekeinos ou psucho de outos chrozo-2 te protos-2 o de allos para outos o eidos o chroia lambano


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 402)

Λάμπει οὖν καὶ στίλβει, ὡς ἂν εἶδος ὄν.


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 403)

Τὸ δὲ μὴ κρατοῦν ἐξίτηλον τῶι φωτὶ γινόμενον οὐκέτι καλόν, ὡς ἂν τοῦ εἴδους τῆς χρόας οὐ μετέχον ὅλου.

o de me krateo exitelos o phaos gignomai ouketi kalos os-2 an o eidos o chroia ou metecho olos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 404)

Αἱ δὲ ἁρμονίαι αἱ ἐν ταῖς φωναῖς αἱ ἀφανεῖς τὰς φανερὰς ποιήσασαι καὶ ταύτηι τὴν ψυχὴν σύνεσιν καλοῦ λαβεῖν ἐποίησαν, ἐν ἄλλωι τὸ αὐτὸ δείξασαι.

o de armonia o en o phone o aphanes o phaneros poieo kai taute o psyche sunesis kaleo lambano poieo en allos o autos deiknumi


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 405)

Παρακολουθεῖ δὲ ταῖς αἰσθηταῖς μετρεῖσθαι ἀριθμοῖς ἐν λόγωι οὐ παντί, ἀλλʼ ὃς ἂν ἦι δουλεύων εἰς ποίησιν εἴδους εἰς τὸ κρατεῖν.

parakoloutheo de o aisthetes metreo arithmos en logos ou pas alla os an eimi douleuo eis poiesis eidos eis o krateo


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 406)

Καὶ περὶ μὲν τῶν ἐν αἰσθήσει καλῶν, ἃ δὴ εἴδωλα καὶ σκιαὶ οἷον ἐκδραμοῦσαι εἰς ὕλην ἐλθοῦσαι ἐκόσμησάν τε καὶ διεπτόησαν φανεῖσαι, τοσαῦτα.

kai peri men o en aisthesis kale os de-2 eidolon kai skia oios-2 ektrecho eis ule erchomai kosmeo te kai diaptoeo phaino tosoutos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 407)

Περὶ δὲ τῶν προσωτέρω καλῶν, ἃ οὐκέτι αἴσθησις ὁρᾶν εἴληχε, ψυχὴ δὲ ἄνευ ὀργάνων ὁρᾶι καὶ λέγει, ἀναβαίνοντας δεῖ θεάσασθαι καταλιπόντας τὴν αἴσθησιν κάτω περιμένειν.

peri de o proso kale os ouketi aisthesis orao lagchano psyche de aneu organon orao kai lego anabaino deomai theaomai katalimpano o aisthesis katos perimeno


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 408)

Ὥσπερ δὲ ἐπὶ τῶν τῆς αἰσθήσεως καλῶν οὐκ ἦν περὶ αὐτῶν λέγειν τοῖς μήτε ἑωρακόσι μήθʼ ὡς καλῶν ἀντειλημμένοις, οἷον εἴ τινες ἐξ ἀρχῆς τυφλοὶ γεγονότες, τὸν αὐτὸν τρόπον οὐδὲ περὶ κάλλους ἐπιτηδευμάτων μὴ τοῖς ἀποδεξαμένοις τὸ τῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ ἐπιστημῶν καὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων κάλλος, οὐδὲ περὶ ἀρετῆς φέγγους τοῖς μηδὲ φαντασθεῖσιν ὡς καλὸν τὸ τῆς δικαιοσύνης καὶ σωφροσύνης πρόσωπον, καὶ οὔτε ἕσπερος οὔτε ἑῶιος οὕτω καλά.

osper-2 de epi o o aisthesis kale ou eimi peri autos lego o mete orao mete os-2 kale antineo oios-2 ei tis ek arche tuphlos gignomai o autos tropos-2 oude peri kallos epitedeuma me o apodechomai o o epitedeuma kai epistemoo kai o allos o toioutos kallos oude peri arete pheggos o mede phantazomai os-2 kalos o o dikaiosune kai sophrosune prosopon kai oute esperos oute eoos outos-2 kalos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 409)

Ἀλλὰ δεῖ ἰδόντας μὲν εἶναι ὧι ψυχὴ τὰ τοιαῦτα βλέπει, ἰδόντας δὲ ἡσθῆναι καὶ ἔκπληξιν λαβεῖν καὶ πτοηθῆναι πολλῶι μᾶλλον ἢ ἐν τοῖς πρόσθεν, ἅτε ἀληθινῶν ἤδη ἐφαπτομένους.

alla deomai eidon men eimi os psyche o toioutos blepo eidon de edomai kai ekplexis lambano kai ptoeo polus mallon ee en o prosthen ate-3 alethinos ede-2 ephapto


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 410)

Ταῦτα γὰρ δεῖ τὰ πάθη γενέσθαι περὶ τὸ ὅ τι ἂν ἦι καλόν, θάμβος καὶ ἔκπληξιν ἡδεῖαν καὶ πόθον καὶ ἔρωτα καὶ πτόησιν μεθʼ ἡδονῆς.

outos gar deomai o pathe-2 gignomai peri o os tis an eimi kalos thambos kai ekplexis edus kai pothos kai eros-3 kai ptoesis meta edona


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 411)

Ἔστι δὲ ταῦτα παθεῖν καὶ πάσχουσιν αἱ ψυχαὶ καὶ περὶ τὰ μὴ ὁρώμενα πᾶσαι μέν, ὡς εἰπεῖν, μᾶλλον μέντοι αἱ τούτων ἐρωτικώτεραι, ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν σωμάτων πάντες μὲν ὁρῶσι, κεντοῦνται δʼ οὐκ ἴσα, ἀλλʼ εἰσὶν οἳ μάλιστα, οἳ καὶ λέγονται ἐρᾶν.

eimi de outos pascho kai pascho o psyche kai peri o me orao pas men os-2 eipon mallon mentoi o outos erotikos osper-2 kai epi o soma pas men orao kentao de ou isos alla eimi e malista e kai lego erao1


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 412)

Τῶν δὴ καὶ περὶ τὰ ἐν οὐκ αἰσθήσει ἐρωτικῶν ἀναπυνθάνεσθαι δεῖ τί πάσχετε περὶ τὰ λεγόμενα ἐπιτηδεύματα καλὰ καὶ τρόπους καλοὺς καὶ ἤθη σώφρονα καὶ ὅλως ἔργα ἀρετῆς καὶ διαθέσεις καὶ τὸ τῶν ψυχῶν κάλλος Καὶ ἑαυτοὺς δὲ ἰδόντες τὰ ἔνδον καλοὺς τί πάσχετε Καὶ πῶς ἀναβακχεύεσθε καὶ ἀνακινεῖσθε καὶ ἑαυτοῖς συνεῖναι ποθεῖτε συλλεξάμενοι αὑτοὺς ἀπὸ τῶν σωμάτων Πάσχουσι μὲν γὰρ ταῦτα οἱ ὄντως ἐρωτικοί.

o de-2 kai peri o en ou aisthesis erotikos anapunthanomai deomai tis-2 pascho peri o lego epitedeuma kalos kai tropos-2 kalos kai ethos sophron kai olos ergon arete kai diathesis kai o o psuchos kallos kai eautou de eidon o endon kalos tis-2 pascho kai pos-2 anabakcheuo kai anakineo kai eautou suneimi pino sullego eautou apo o soma pascho men gar outos o ontos erotikos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 413)

Τί δέ ἐστι, περὶ ὃ ταῦτα πάσχουσιν Οὐ σχῆμα, οὐ χρῶμα, οὐ μέγεθός τι, ἀλλὰ περὶ ψυχήν, ἀχρώματον μὲν αὐτήν, ἀχρώματον δὲ καὶ τὴν σωφροσύνην ἔχουσαν καὶ τὸ ἄλλο τῶν ἀρετῶν φέγγος, ὅταν ἢ ἐν αὐτοῖς ἴδητε, ἢ καὶ ἐν ἄλλωι θεάσησθε μέγεθος ψυχῆς καὶ ἦθος δίκαιον καὶ σωφροσύνην καθαρὰν καὶ ἀνδρίαν βλοσυρὸν ἔχουσαν πρόσωπον καὶ σεμνότητα καὶ αἰδῶ ἐπιθέουσαν ἐν ἀτρεμεῖ καὶ ἀκύμονι καὶ ἀπαθεῖ διαθέσει, ἐπὶ πᾶσι δὲ τούτοις τὸν θεοειδῆ νοῦν ἐπιλάμποντα.

tis-2 de eimi peri os outos pascho ou schema-2 ou chroma ou megethos tis alla peri psyche achromatos men autos achromatos de kai o sophrosune echo kai o allos o arete pheggos otan ee en autos eidon ee kai en allos theaomai megethos psyche kai ethos dikaios kai sophrosune katharos kai andreia blosuros echo prosopon kai semnotes kai aido epitheo en atremes kai akumantos kai apathes diathesis epi pas de outos o theoeides noos epilampo


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 414)

Ταῦτα οὖν ἀγάμενοι καὶ φιλοῦντες πῶς αὐτὰ λέγομεν καλά Ἔστι μὲν γὰρ καὶ φαίνεται καὶ οὐ μήποτε ὁ ἰδὼν ἄλλο τι φῆι ἢ τὰ ὄντως ὄντα ταῦτα εἶναι.

outos oun agamai kai phileo pos-2 autos lego kalos eimi men gar kai phaino kai ou mepote o eidon allos tis phemi ee o ontos eimi outos eimi


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 415)

Τί ὄντα ὄντως Ἢ καλά.


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 416)

Ἀλλʼ ἔτι ποθεῖ ὁ λόγος, τί ὄντα πεποίηκε τὴν ψυχὴν εἶναι ἐράσμιον τί τὸ ἐπὶ πάσαις ἀρεταῖς διαπρέπον οἷον φῶς Βούλει δὴ καὶ τὰ ἐναντία λαβών, τὰ περὶ ψυχὴν αἰσχρὰ γινόμενα, ἀντιπαραθεῖναι Τάχα γὰρ ἂν συμβάλλοιτο πρὸς ὃ ζητοῦμεν τὸ αἰσχρὸν ὅ τί ποτέ ἐστι καὶ διότι φανέν.

alla eti potheo o logos tis-2 eimi poieo o psyche eimi erasmios tis-2 o epi pas arete diaprepo oios-2 phaos boulis de-2 kai o enantios lambano o peri psyche aischros gignomai antiparatithemi tacha gar an sumballo pros os zeteo o aischros os tis-2 pote eimi kai dioti phaino


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 417)

Ἔστω δὴ ψυχὴ αἰσχρά, ἀκόλαστός τε καὶ ἄδικος, πλείστων μὲν ἐπιθυμιῶν γέμουσα, πλείστης δὲ ταραχῆς, ἐν φόβοις διὰ δειλίαν, ἐν φθόνοις διὰ μικροπρέπειαν, πάντα φρονοῦσα ἃ δὴ καὶ φρονεῖ θνητὰ καὶ ταπεινά, σκολιὰ πανταχοῦ, ἡδονῶν οὐ καθαρῶν φίλη, ζῶσα ζωὴν τοῦ ὅ τι ἂν πάθηι διὰ σώματος ὡς ἡδὺ λαβοῦσα αἶσχος.

eimi de-2 psyche aischros akolastos te kai adikos pleistos men epithumia gemo pleistos de tarache en phobos dia deilia en phthonos dia mikroprepeia pas phroneo os de-2 kai phroneo thnetos kai tapeinos skolios pantachou edona ou katharos philos zao zoe-2 o os tis an pascho dia soma os-2 edus lambano aischos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 418)

Αὐτὸ τοῦτο τὸ αἶσχος αὐτῆι ἆρα οὐ προσγεγονέναι οἷον ἐπακτὸν καλὸν φήσομεν, ὃ ἐλωβήσατο μὲν αὐτῆι, πεποίηκε δὲ αὐτὴν ἀκάθαρτον καὶ πολλῶι τῶι κακῶι συμπεφυρμένην, οὐδὲ ζωὴν ἔτι ἔχουσαν οὐδὲ αἴσθησιν καθαράν, ἀλλὰ τῶι μίγματι τοῦ κακοῦ ἀμυδρᾶι τῆι ζωῆι κεχρημένην καὶ πολλῶι τῶι θανάτωι κεκραμένην, οὐκέτι μὲν ὁρῶσαν ἃ δεῖ ψυχὴν ὁρᾶν, οὐκέτι δὲ ἐωμένην ἐν αὐτῆι μένειν τῶι ἕλκεσθαι ἀεὶ πρὸς τὸ ἔξω καὶ τὸ κάτω καὶ τὸ σκοτεινόν Ἀκάθαρτος δή, οἶμαι, οὖσα καὶ φερομένη πανταχοῦ ὁλκαῖς πρὸς τὰ τῆι αἰσθήσει προσπίπτοντα, πολὺ τὸ τοῦ σώματος ἔχουσα ἐγκεκραμένον, τῶι ὑλικῶι πολλῶι συνοῦσα καὶ εἰς αὐτὴν εἰσδεξαμένη εἶδος ἕτερον ἠλλάξατο κράσει τῆι πρὸς τὸ χεῖρον οἷον εἴ τις δὺς εἰς πηλὸν ἢ βόρβορον τὸ μὲν ὅπερ εἶχε κάλλος μηκέτι προφαίνοι, τοῦτο δὲ ὁρῶιτο, ὃ παρὰ τοῦ πηλοῦ ἢ βορβόρου ἀπεμάξατο ὧι δὴ τὸ αἰσχρὸν προσθήκηι τοῦ ἀλλοτρίου προσῆλθε καὶ ἔργον αὐτῶι, εἴπερ ἔσται πάλιν καλός, ἀπονιψαμένωι καὶ καθηραμένωι ὅπερ ἦν εἶναι.

autos outos o aischos autos ara-3 ou prosgignomai oios-2 epaktos kalos phemi os lobaomai men autos poieo de autos akathartos-2 kai polus o kakos sumphuro oude zoe-2 eti echo oude aisthesis katharos alla o migma o kakos te-3 zoe-2 chrao kai polus o thanatos kerannumi ouketi men orao os deomai psyche orao ouketi de aio en autos meno tis-2 elko aei pros o exo kai o katos kai o skoteinos akathartos-2 de-2 oiomai eimi kai phero pantachou olke pros o te-3 aisthesis prospitno polus o o soma echo egkerannumi tis-2 polus suneimi kai eis autos eisdeo eidos eteros allasso krasis te-3 pros o cheiron oios-2 ei tis duo-2 eis pelos ee borboros o men osper echo kallos meketi prophaino outos de orao os para o pelos ee borboros apomasso os de-2 o aischros prostheke o allotrios proserchomai kai ergon autos eiper eimi palin kalos kai osper eimi eimi


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 419)

Αἰσχρὰν δὴ ψυχὴν λέγοντες μίξει καὶ κράσει καὶ νεύσει τῆι πρὸς τὸ σῶμα καὶ ὕλην ὀρθῶς ἂν λέγοιμεν.

aischros de-2 psyche lego mixis kai krasis kai neo te-3 pros o soma kai ule orthos an lego


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 420)

Καὶ ἔστι τοῦτο αἶσχος ψυχῆι μὴ καθαρᾶι μηδὲ εἰλικρινεῖ εἶναι ὥσπερ χρυσῶι, ἀναπεπλῆσθαι δὲ τοῦ γεώδους, ὃ εἴ τις ἀφέλοι, καταλέλειπται χρυσὸς καὶ ἔστι καλός, μονούμενος μὲν τῶν ἄλλων, αὑτῶι δὲ συνὼν μόνωι.

kai eimi outos aischos psucho me katharos mede eilikrines eimi osper-2 chrusos anapimplemi de o geodes os ei tis aphaireo katalimpano chrusos kai eimi kalos monoo men o allos eautou de suneimi monos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 421)

Τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ ψυχή, μονωθεῖσα μὲν ἐπιθυμιῶν, ἃς διὰ τὸ σῶμα ἔχει, ὧι ἄγαν προσωμίλει, ἀπαλλαγεῖσα δὲ τῶν ἄλλων παθῶν καὶ καθαρθεῖσα ἃ ἔχει σωματωθεῖσα, μείνασα μόνη τὸ αἰσχρὸν τὸ παρὰ τῆς ἑτέρας φύσεως ἅπαν ἀπεθήκατο.

o autos de-2 tropos-2 kai psyche monoo men epithumia os dia o soma echo os agan prosomileo apallasso de o allos pathos kai kathairo os echo somatoo meno monos o aischros o para o eteros phusis apas apotithemi


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 422)

Ἔστι γὰρ δή, ὡς ὁ παλαιὸς λόγος, καὶ ἡ σωφροσύνη καὶ ἡ ἀνδρία καὶ πᾶσα ἀρετὴ κάθαρσις καὶ ἡ φρόνησις αὐτή.

eimi gar de-2 os-2 o palaios logos kai o sophrosune kai o andreia kai pas arete katharsis-2 kai o phronesis autos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 423)

Διὸ καὶ αἱ τελεταὶ ὀρθῶς αἰνίττονται τὸν μὴ κεκαθαρμένον καὶ εἰς Ἅιδου κείσεσθαι ἐν βορβόρωι, ὅτι τὸ μὴ καθαρὸν βορβόρωι διὰ κάκην φίλον οἷα δὴ καὶ ὕες, οὐ καθαραὶ τὸ σῶμα, χαίρουσι τῶι τοιούτωι.

dio-2 kai o telete orthos ainissomai o me kai eis aides keimai en borboros ostis o me katharos borboros dia kake philos oios-2 de-2 kai us ou katharos o soma chairo tis-2 toioutos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 424)

Τί γὰρ ἂν καὶ εἴη σωφροσύνη ἀληθὴς ἢ τὸ μὴ προσομιλεῖν ἡδοναῖς τοῦ σώματος, φεύγειν δὲ ὡς οὐ καθαρὰς οὐδὲ καθαροῦ Ἡ δὲ ἀνδρία ἀφοβία θανάτου.

tis-2 gar an kai aio sophrosune alethes ee o me prosomileo edona o soma pheugo de os-2 ou katharos oude katharos o de andreia aphobia thanatos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 425)

Ὁ δέ ἐστιν ὁ θάνατος χωρὶς εἶναι τὴν ψυχὴν τοῦ σώματος.

o de eimi o thanatos choris eimi o psyche o soma


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 426)

Οὐ φοβεῖται δὲ τοῦτο, ὃς ἀγαπᾶι μόνος γενέσθαι.

ou phobeo de outos os agapao monos gignomai


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 427)

Μεγαλοψυχία δὲ δὴ ὑπεροψία τῶν τῆιδε.


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 428)

Ἡ δὲ φρόνησις νόησις ἐν ἀποστροφῆι τῶν κάτω, πρὸς δὲ τὰ ἄνω τὴν ψυχὴν ἄγουσα.

o de phronesis noesis en apostrophe o katos pros de o ano o psyche ago


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 429)

Γίνεται οὖν ἡ ψυχὴ καθαρθεῖσα εἶδος καὶ λόγος καὶ πάντη ἀσώματος καὶ νοερὰ καὶ ὅλη τοῦ θείου, ὅθεν ἡ πηγὴ τοῦ καλοῦ καὶ τὰ συγγενῆ πάντα τοιαῦτα.

gignomai oun o psyche kathairo eidos kai logos kai pante asomatos kai noeros kai olos o theios othen o pege o kaleo kai o suggeneus pas toioutos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 430)

Ψυχὴ οὖν ἀναχθεῖσα πρὸς νοῦν ἐπὶ τὸ μᾶλλόν ἐστι καλόν.

psuche-2 oun anago pros noos epi o mallon eimi kalos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 431)

Νοῦς δὲ καὶ τὰ παρὰ νοῦ τὸ κάλλος αὐτῆι οἰκεῖον καὶ οὐκ ἀλλότριον, ὅτι τότε ἐστὶν ὄντως μόνον ψυχή.

noos de kai o para noos o kallos autos oikeios kai ou allotrios ostis tote eimi ontos monos psyche


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 432)

Διὸ καὶ λέγεται ὀρθῶς τὸ ἀγαθὸν καὶ καλὸν τὴν ψυχὴν γίνεσθαι ὁμοιωθῆναι εἶναι θεῶι, ὅτι ἐκεῖθεν τὸ καλὸν καὶ ἡ μοῖρα ἡ ἑτέρα τῶν ὄντων.

dio-2 kai lego orthos o agathos kai kalos o psyche gignomai omoioo eimi theos ostis ekeithen o kalos kai o moira o eteros o eimi


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 433)

Μᾶλλον δὲ τὰ ὄντα ἡ καλλονή ἐστιν, ἡ δʼ ἑτέρα φύσις τὸ αἰσχρόν, τὸ δʼ αὐτὸ καὶ πρῶτον κακόν, ὥστε κἀκείνωι ταὐτὸν ἀγαθόν τε καὶ καλόν, ἢ τἀγαθόν τε καὶ καλλονή.

mallon de o eimi o kallone eimi o de eteros phusis o aischros o de autos kai proteros kakos oste-2 ekeinos tautos-2 agathos te kai kalos ee agathos te kai kallone


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 434)

Ὁμοίως οὖν ζητητέον καλόν τε καὶ ἀγαθὸν καὶ αἰσχρόν τε καὶ κακόν.

omoios oun zeteteos kalos te kai agathos kai aischros te kai kakos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 435)

Καὶ τὸ πρῶτον θετέον τὴν καλλονήν, ὅπερ καὶ τἀγαθόν ἀφʼ οὗ νοῦς εὐθὺς τὸ καλόν ψυχὴ δὲ νῶι καλόν τὰ δὲ ἄλλα ἤδη παρὰ ψυχῆς μορφούσης καλά, τά τε ἐν ταῖς πράξεσι τά τε ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασι.

kai o proteros theteos o kallone osper kai agathos apo e noos euthus o kalos psyche de ego kalos o de allos ede-2 para psyche morphao kalos o te en o praxis tis-2 te en o epitedeuma


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 436)

Καὶ δὴ καὶ τὰ σώματα, ὅσα οὕτω λέγεται, ψυχὴ ἤδη ποιεῖ ἅτε γὰρ θεῖον οὖσα καὶ οἷον μοῖρα τοῦ καλοῦ, ὧν ἂν ἐφάψηται καὶ κρατῆι, καλὰ ταῦτα, ὡς δυνατὸν αὐτοῖς μεταλαβεῖν, ποιεῖ.

kai de-2 kai o soma osos outos-2 lego psyche ede-2 poieo ate-3 gar theios eimi kai oios-2 moira o kaleo os an ephapto kai krateo kalos outos os-2 dunatos autos metalambano poieo


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 437)

Ἀναβατέον οὖν πάλιν ἐπὶ τὸ ἀγαθόν, οὗ ὀρέγεται πᾶσα ψυχή.

anabateon oun palin epi o agathos e orego pas psyche


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 438)

Εἴ τις οὖν εἶδεν αὐτό, οἶδεν ὃ λέγω, ὅπως καλόν.

ei tis oun eidon autos oida os lego opos kalos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 439)

Ἐφετὸν μὲν γὰρ ὡς ἀγαθὸν καὶ ἡ ἔφεσις πρὸς τοῦτο, τεῦξις δὲ αὐτοῦ ἀναβαίνουσι πρὸς τὸ ἄνω καὶ ἐπιστραφεῖσι καὶ ἀποδυομένοις ἃ καταβαίνοντες ἠμφιέσμεθα οἷον ἐπὶ τὰ ἅγια τῶν ἱερῶν τοῖς ἀνιοῦσι καθάρσεις τε καὶ ἱματίων ἀποθέσεις τῶν πρὶν καὶ τὸ γυμνοῖς ἀνιέναι ἕως ἄν τις παρελθὼν ἐν τῆι ἀναβάσει πᾶν ὅσον ἀλλότριον τοῦ θεοῦ αὐτῶι μόνωι αὐτὸ μόνον ἴδηι εἰλικρινές, ἁπλοῦν, καθαρόν, ἀφʼ οὗ πάντα ἐξήρτηται καὶ πρὸς αὐτὸ βλέπει καὶ ἔστι καὶ ζῆι καὶ νοεῖ ζωῆς γὰρ αἴτιος καὶ νοῦ καὶ τοῦ εἶναι.

ephetos men gar os-2 agathos kai o ephesis pros outos teuxis de autos anabaino pros o ano kai epistraphes kai apoduo os katabaino amphamphiennumi oios-2 epi o agios o iera o aneimi katharsis-2 te kai imation apothesis o prin kai o gumnos aneimi eos-4 an tis parerchomai en o anabasis pas osos allotrios o theos autos monos autos monos ide-3 eilikrines aploos katharos apo e pas exartao kai pros autos blepo kai eimi kai zao kai noeo zoe-2 gar aitios kai noos kai o eimi


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 440)

Τοῦτο οὖν εἴ τις ἴδοι, ποίους ἂν ἴσχοι ἔρωτας, ποίους δὲ πόθους, βουλόμενος αὐτῶι συγκερασθῆναι, πῶς δʼ ἂν ἐκπλαγείη μεθʼ ἡδονῆς Ἔστι γὰρ τῶι μὲν μήπω ἰδόντι ὀρέγεσθαι ὡς ἀγαθοῦ τῶι δὲ ἰδόντι ὑπάρχει ἐπὶ καλῶι ἄγασθαί τε καὶ θάμβους πίμπλασθαι μεθʼ ἡδονῆς καὶ ἐκπλήττεσθαι ἀβλαβῶς καὶ ἐρᾶν ἀληθῆ ἔρωτα καὶ δριμεῖς πόθους καὶ τῶν ἄλλων ἐρώτων καταγελᾶν καὶ τῶν πρόσθεν νομιζομένων καλῶν καταφρονεῖν ὁποῖον πάσχουσιν ὅσοι θεῶν εἴδεσιν ἢ δαιμόνων προστυχόντες οὐκέτʼ ἂν ἀποδέχοιντο ὁμοίως ἄλλων κάλλη σωμάτων.

outos oun ei tis eidon poios an ischo eros-3 poios de pothos boulomai autos sugkerannumi pos-2 de an ekplasso meta edona eimi gar tis-2 men mepo eidon orego os-2 agathos tis-2 de eidon uparcho epi kalos agamai te kai thambos pimplemi meta edona kai ekplesso ablabes kai erao1 alethes eros-3 kai drimus pothos kai o allos eros-3 katagelao kai o prosthen nomizo kale kataphroneo opoios pascho osos thea eidos ee daimon prostugchano ouketi an apodechomai omoios allos kallos soma


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 441)

Τί δῆτα οἰόμεθα, εἴ τις αὐτὸ τὸ καλὸν θεῶιτο αὐτὸ ἐφʼ ἑαυτοῦ καθαρόν, μὴ σαρκῶν, μὴ σώματος ἀνάπλεων, μὴ ἐν γῆι, μὴ ἐν οὐρανῶι, ἵνʼ ἦι καθαρόν Καὶ γὰρ ἐπακτὰ πάντα ταῦτα καὶ μέμικται καὶ οὐ πρῶτα, παρʼ ἐκείνου δέ.

tis-2 deta oiomai ei tis autos o kalos autos epi eautou katharos me sarx me soma anapleos me en ge-2 me en ouranos ina eimi katharos kai gar epaktos pas outos kai mignumi kai ou proteros para ekeinos de


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 442)

Εἰ οὖν ἐκεῖνο, ὃ χορηγεῖ μὲν ἅπασιν, ἐφʼ ἑαυτοῦ δὲ μένον δίδωσι καὶ οὐ δέχεταί τι εἰς αὐτό, ἴδοι, μένων ἐν τῆι θέαι τοῦ τοιούτου καὶ ἀπολαύων αὐτοῦ ὁμοιούμενος, τίνος ἂν ἔτι δέοιτο καλοῦ Τοῦτο γὰρ αὐτὸ μάλιστα κάλλος ὂν αὐτὸ καὶ τὸ πρῶτον ἐργάζεται τοὺς ἐραστὰς αὐτοῦ καλοὺς καὶ ἐραστοὺς ποιεῖ.

ei oun ekeinos os choregeo men apas epi eautou de meno didomi kai ou dechomai tis eis autos eidon meno en o thea o toioutos kai apolauo autos omoioo tis-2 an eti deomai kaleo outos gar autos malista kallos eimi autos kai o proteros ergazomai o erastes autos kalos kai erastos poieo


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 443)

Οὗ δὴ καὶ ἀγὼν μέγιστος καὶ ἔσχατος ψυχαῖς πρόκειται, ὑπὲρ οὗ καὶ ὁ πᾶς πόνος, μὴ ἀμοίρους γενέσθαι τῆς ἀρίστης θέας, ἧς ὁ μὲν τυχὼν μακάριος ὄψιν μακαρίαν τεθεαμένος ἀτυχὴς δὲ οὗτος ὁ μὴ τυχών.

e de-2 kai agon megas kai schetho psyche prokeimai uper e kai o pas ponos me amoiros gignomai o aristos thea os o men tugchano makarios-2 opsis makarios-2 theaomai atuches de outos o me tugchano


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 444)

Οὐ γὰρ ὁ χρωμάτων ἢ σωμάτων καλῶν μὴ τυχὼν οὐδὲ δυνάμεως οὐδὲ ἀρχῶν οὐδὲ ὁ βασιλείας μὴ τυχὼν ἀτυχής, ἀλλʼ ὁ τούτου καὶ μόνου, ὑπὲρ οὗ τῆς τεύξεως καὶ βασιλείας καὶ ἀρχὰς γῆς ἁπάσης καὶ θαλάττης καὶ οὐρανοῦ προέσθαι χρεών, εἰ καταλιπών τις ταῦτα καὶ ὑπεριδὼν εἰς ἐκεῖνο στραφεὶς ἴδοι.

ou gar o chroma ee soma kale me tugchano oude dunamis oude arche oude o basileia2 me tugchano atuches alla o outos kai monos uper e o teuxis kai basileia2 kai arche ge-2 apas kai thalassa kai ouranos proiemi chreon-2 ei katalimpano tis outos kai upereidon eis ekeinos strapto eidon


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 445)

Τίς οὖν ὁ τρόπος Τίς μηχανή Πῶς τις θεάσηται κάλλος ἀμήχανον οἷον ἔνδον ἐν ἁγίοις ἱεροῖς μένον οὐδὲ προιὸν εἰς τὸ ἔξω, ἵνα τις καὶ βέβηλος ἴδηι Ἴτω δὴ καὶ συνεπέσθω εἰς τὸ εἴσω ὁ δυνάμενος ἔξω καταλιπὼν ὄψιν ὀμμάτων μηδʼ ἐπιστρέφων αὑτὸν εἰς τὰς προτέρας ἀγλαίας σωμάτων.

tis-2 oun o tropos-2 tis-2 mechane pos-2 tis theaomai kallos amechanos oios-2 endon en agios ieron meno oude proeimi1 eis o exo ina tis kai bebelos ide-3 ites de-2 kai sunepomai eis o eidomai o dunamai exo katalimpano opsis omma mede epistrepho eautou eis o proteros aglaia soma


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 446)

Ἰδόντα γὰρ δεῖ τὰ ἐν σώμασι καλὰ μήτοι προστρέχειν, ἀλλὰ γνόντας ὥς εἰσιν εἰκόνες καὶ ἴχνη καὶ σκιαὶ φεύγειν πρὸς ἐκεῖνο οὗ ταῦτα εἰκόνες.

eidon gar deomai o en soma kalos metoi prostrecho alla gignosko os-2 eimi eikon kai ichnos kai skia pheugo pros ekeinos e outos eikon


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 447)

Εἰ γάρ τις ἐπιδράμοι λαβεῖν βουλόμενος ὡς ἀληθινόν, οἷα εἰδώλου καλοῦ ἐφʼ ὕδατος ὀχουμένου, ὁ λαβεῖν βουληθείς, ὥς πού τις μῦθος, δοκῶ μοι, αἰνίττεται, δὺς εἰς τὸ κάτω τοῦ ῥεύματος ἀφανὴς ἐγένετο, τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον ὁ ἐχόμενος τῶν καλῶν σωμάτων καὶ μὴ ἀφιεὶς οὐ τῶι σώματι, τῆι δὲ ψυχῆι καταδύσεται εἰς σκοτεινὰ καὶ ἀτερπῆ τῶι νῶι βάθη, ἔνθα τυφλὸς ἐν Ἅιδου μένων καὶ ἐνταῦθα κἀκεῖ σκιαῖς συνέσται.

ei gar tis epitrecho lambano boulomai os-2 alethinos oios-2 eidolon kaleo epi udor ochaomai o lambano boulomai os-2 pou tis muthos dokazo ego ainissomai duo-2 eis o katos o reuma aphanes gignomai o autos de-2 tropos-2 o echo o kale soma kai me aphiemi ou o soma te-3 de psyche kataduo eis skoteinos kai aterpes tis-2 ego bathos entha tuphlos en aides meno kai entautha ekei skia suneimi


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 448)

Φεύγωμεν δὴ φίλην ἐς πατρίδα, ἀληθέστερον ἄν τις παρακελεύοιτο.

pheugo de-2 philos eis patris alethes an tis parakeleuomai


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 449)

Τίς οὖν ἡ φυγὴ καὶ πῶς Ἀναξόμεθα οἷον ἀπὸ μάγου Κίρκης φησὶν ἢ Καλυψοῦς Ὀδυσσεὺς αἰνιττόμενος, δοκεῖ μοι, μεῖναι οὐκ ἀρεσθείς, καίτοι ἔχων ἡδονὰς διʼ ὀμμάτων καὶ κάλλει πολλῶι αἰσθητῶι συνών.

tis-2 oun o phuge kai pos-2 anago oios-2 apo magos kirke-2 phemi ee kalupso odusseus ainissomai dokeo ego meno ou aresko kaitoi-2 echo edona dia omma kai kallos polus suneimi


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 450)

Πατρὶς δὴ ἡμῖν, ὅθεν παρήλθομεν, καὶ πατὴρ ἐκεῖ.

patris de-2 ego othen parerchomai kai pater ekei


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 451)

Τίς οὖν ὁ στόλος καὶ ἡ φυγή Οὐ ποσὶ δεῖ διανύσαι πανταχοῦ γὰρ φέρουσι πόδες ἐπὶ γῆν ἄλλην ἀπʼ ἄλλης οὐδέ σε δεῖ ἵππων ὄχημα ἤ τι θαλάττιον παρασκευάσαι, ἀλλὰ ταῦτα πάντα ἀφεῖναι δεῖ καὶ μὴ βλέπειν, ἀλλʼ οἷον μύσαντα ὄψιν ἄλλην ἀλλάξασθαι καὶ ἀνεγεῖραι, ἣν ἔχει μὲν πᾶς, χρῶνται δὲ ὀλίγοι.

tis-2 oun o stolos kai o phuge ou pous deomai dianuo pantachou gar phero pous epi ge-2 allos apo allos oude su deomai ippos ochema ee tis thalassios paraskeuazo alla outos pas aphiemi deomai kai me blepo alla oios-2 muo opsis allos allasso kai anegeiro os echo men pas chraomai de oligos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 452)

Τί οὖν ἐκείνη ἡ ἔνδον βλέπει Ἄρτι μὲν ἐγειρομένη οὐ πάνυ τὰ λαμπρὰ δύναται βλέπειν.

tis-2 oun ekeinos o endon blepo arti men egeiro ou panu o lampros dunamai blepo


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 453)

Ἐθιστέον οὖν τὴν ψυχὴν αὐτὴν πρῶτον μὲν τὰ καλὰ βλέπειν ἐπιτηδεύματα εἶτα ἔργα καλά, οὐχ ὅσα αἱ τέχναι ἐργάζονται, ἀλλʼ ὅσα οἱ ἄνδρες οἱ λεγόμενοι ἀγαθοί εἶτα ψυχὴν ἴδε τῶν τὰ ἔργα τὰ καλὰ ἐργαζομένων.

ethisteon oun o psyche autos proteros men o kalos blepo epitedeuma eita ergon kalos ou osos o techne ergazomai alla osos o aner e lego agathos eita psyche eidon o o ergon o kalos ergazomai


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 454)

Πῶς ἂν οὖν ἴδοις ψυχὴν ἀγαθὴν οἷον τὸ κάλλος ἔχει Ἄναγε ἐπὶ σαυτὸν καὶ ἴδε κἂν μήπω σαυτὸν ἴδηις καλόν, οἷα ποιητὴς ἀγάλματος, ὃ δεῖ καλὸν γενέσθαι, τὸ μὲν ἀφαιρεῖ, τὸ δὲ ἀπέξεσε, τὸ δὲ λεῖον, τὸ δὲ καθαρὸν ἐποίησεν, ἕως ἔδειξε καλὸν ἐπὶ τῶι ἀγάλματι πρόσωπον, οὕτω καὶ σὺ ἀφαίρει ὅσα περιττὰ καὶ ἀπεύθυνε ὅσα σκολιά, ὅσα σκοτεινὰ καθαίρων ἐργάζου εἶναι λαμπρὰ καὶ μὴ παύσηι τεκταίνων τὸ σὸν ἄγαλμα, ἕως ἂν ἐκλάμψειέ σοι τῆς ἀρετῆς ἡ θεοειδὴς ἀγλαία, ἕως ἂν ἴδηις σωφροσύνην ἐν ἁγνῶι βεβῶσαν βάθρωι.

pos-2 an oun eidon psyche agathos oios-2 o kallos echo anago epi sautou kai eidon kan-2 mepo sautou ide-3 kalos oios-2 poietes agalma os deomai kalos gignomai o men aphaireo o de apoxeo o de leion-2 o de katharos poieo eos-4 deiknumi kalos epi o agalma prosopon outos-2 kai su aphaireo osos perissos kai apeuthuno osos skolios osos skoteinos kathairo ergazomai eimi lampros kai me pausis tektainomai o sos agalma eos-4 an eklampo su o arete o theoeides aglaia eos-4 an ide-3 sophrosune en baino


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 455)

Εἰ γέγονας τοῦτο καὶ εἶδες αὐτὸ καὶ σαυτῶι καθαρὸς συνεγένου οὐδὲν ἔχων ἐμπόδιον πρὸς τὸ εἷς οὕτω γενέσθαι οὐδὲ σὺν αὐτῶι ἄλλο τι ἐντὸς μεμιγμένον ἔχων, ἀλλʼ ὅλος αὐτὸς φῶς ἀληθινὸν μόνον, οὐ μεγέθει μεμετρημένον οὐδὲ σχήματι εἰς ἐλάττωσιν περιγραφὲν οὐδʼ αὖ εἰς μέγεθος διʼ ἀπειρίας αὐξηθέν, ἀλλʼ ἀμέτρητον πανταχοῦ, ὡς ἂν μεῖζον παντὸς μέτρου καὶ παντὸς κρεῖσσον ποσοῦ εἰ τοῦτο γενόμενον σαυτὸν ἴδοις, ὄψις ἤδη γενόμενος θαρσήσας περὶ σαυτῶι καὶ ἐνταῦθα ἤδη ἀναβεβηκὼς μηκέτι τοῦ δεικνύντος δεηθεὶς ἀτενίσας ἴδε οὗτος γὰρ μόνος ὁ ὀφθαλμὸς τὸ μέγα κάλλος βλέπει.

ei gignomai outos kai eidon autos kai sautou katharos suggignomai oudeis echo empodios pros o eis-2 outos-2 gignomai oude sun autos allos tis entos mignumi echo alla olos autos phaos alethinos monos ou megethos metreo oude schema-2 eis elattosis perigrapho oude au eis megethos dia apeiria1 auxano alla ametretos pantachou os-2 an megas pas metron kai pas kreisson posos-2 ei outos gignomai sautou eidon opsis ede-2 gignomai tharseo peri sautou kai entautha ede-2 anabaino meketi o deiknumi deo atenizo eidon outos gar monos o ophthalmos o megas kallos blepo


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 456)

Ἐὰν δὲ ἴηι ἐπὶ τὴν θέαν λημῶν κακίαις καὶ οὐ κεκαθαρμένος ἢ ἀσθενής, ἀνανδρίαι οὐ δυνάμενος τὰ πάνυ λαμπρὰ βλέπειν, οὐδὲν βλέπει, κἂν ἄλλος δεικνύηι παρὸν τὸ ὁραθῆναι δυνάμενον.

ean de eimi-2 epi o thea lemao kakia kai ou ee asthenes anandria ou dunamai o panu lampros blepo oudeis blepo kan-2 allos deiknumi pareimi o dunamai


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 457)

Τὸ γὰρ ὁρῶν πρὸς τὸ ὁρώμενον συγγενὲς καὶ ὅμοιον ποιησάμενον δεῖ ἐπιβάλλειν τῆι θέαι.

o gar orao pros o orao suggenes kai omoios poieo deomai epiballo te-3 theo


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 458)

Οὐ γὰρ ἂν πώποτε εἶδεν ὀφθαλμὸς ἥλιον ἡλιοειδὴς μὴ γεγενημένος, οὐδὲ τὸ καλὸν ἂν ἴδοι ψυχὴ μὴ καλὴ γενομένη.

ou gar an popote eidon ophthalmos elios elioeides me gignomai oude o kalos an eidon psyche me kalos gignomai


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 459)

Γενέσθω δὴ πρῶτον θεοειδὴς πᾶς καὶ καλὸς πᾶς, εἰ μέλλει θεάσασθαι θεόν τε καὶ καλόν.

gignomai de-2 proteros theoeides pas kai kalos pas ei mello theaomai theos te kai kalos


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 460)

Ἥξει γὰρ πρῶτον ἀναβαίνων ἐπὶ τὸν νοῦν κἀκεῖ πάντα εἴσεται καλὰ τὰ εἴδη καὶ φήσει τὸ κάλλος τοῦτο εἶναι, τὰς ἰδέας πάντα γὰρ ταύταις καλά, τοῖς νοῦ γεννήμασι καὶ οὐσίας.

eko gar proteros anabaino epi o noos ekei pas eimi-2 kalos o eidos kai phemi o kallos outos eimi o idea pas gar outos kalos o noos gennema kai ousia


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 461)

Τὸ δὲ ἐπέκεινα τούτου τὴν τοῦ ἀγαθοῦ λέγομεν φύσιν προβεβλημένον τὸ καλὸν πρὸ αὐτῆς ἔχουσαν.

o de epekeina outos o o agathos lego phusis proballo o kalos pro autos echo


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 462)

Ὥστε ὁλοσχερεῖ μὲν λόγωι τὸ πρῶτον καλόν διαιρῶν δὲ τὰ νοητὰ τὸ μὲν νοητὸν καλὸν τὸν τῶν εἰδῶν φήσει τόπον, τὸ δʼ ἀγαθὸν τὸ ἐπέκεινα καὶ πηγὴν καὶ ἀρχὴν τοῦ καλοῦ.

oste-2 oloscheres men logos o proteros kalos diaireo de o noetos o men noetos kalos o o eidos phemi topos o de agathos o epekeina kai pege kai arche o kaleo


Plotinus, Enneads 1.6 (DIORISIS sentence 463)

Ἢ ἐν τῶι αὐτῶι τἀγαθὸν καὶ καλὸν πρῶτον θήσεται πλὴν ἐκεῖ τὸ καλόν.

ee en tis-2 autos agathos kai kalos proteros tithemi plen ekei o kalos


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 464)

Ἆρʼ ἄν τις ἕτερον εἴποι ἀγαθὸν ἑκάστωι εἶναι ἢ τὴν κατὰ φύσιν τῆς ζωῆς ἐνέργειαν, καὶ εἴ τι ἐκ πολλῶν εἴη, τούτωι εἶναι ἀγαθὸν τὴν τοῦ ἀμείνονος ἐν αὐτῶι ἐνέργειαν οἰκείαν καὶ κατὰ φύσιν ἀεὶ μηδὲν ἐλλείπουσαν Ψυχῆς δὴ ἐνέργεια τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθὸν αὐτῆι.

ara-3 an tis eteros eipon agathos ekastos eimi ee o kata phusis o zoe-2 energeia kai ei tis ek polus aio outos eimi agathos o o ameinon en autos energeia oikeios kai kata phusis aei medeis elleipo psuche-2 de-2 energeia o kata phusis agathos autos


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 465)

Εἰ δὲ καὶ πρὸς τὸ ἄριστον ἐνεργοῖ ἀρίστη οὖσα, οὐ μόνον πρὸς αὐτὴν τὸ ἀγαθόν, ἀλλὰ καὶ ἁπλῶς τοῦτο ἀγαθὸν ἂν εἴη.

ei de kai pros o aristos energeo aristos eimi ou monos pros autos o agathos alla kai aplos-2 outos agathos an aio


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 466)

Εἰ οὖν τι μὴ πρὸς ἄλλο ἐνεργοῖ ἄριστον ὂν τῶν ὄντων καὶ ἐπέκεινα τῶν ὄντων, πρὸς αὐτὸ δὲ τὰ ἄλλα, δῆλον, ὡς τοῦτο ἂν εἴη τὸ ἀγαθόν, διʼ ὃ καὶ τοῖς ἄλλοις ἀγαθοῦ μεταλαμβάνειν ἔστι τὰ δὲ ἄλλα διχῶς ἂν ἔχοι, ὅσα οὕτω τὸ ἀγαθόν, καὶ τῶι πρὸς αὐτὸ ὡμοιῶσθαι καὶ τῶι πρὸς αὐτὸ τὴν ἐνέργειαν ποιεῖσθαι.

ei oun tis me pros allos energeo aristos eimi o eimi kai epekeina o eimi pros autos de o allos delos-3 os-2 outos an aio o agathos dia os kai o allos agathos metalambano eimi o de allos dichos an echo osos outos-2 o agathos kai tis-2 pros autos omoioo kai tis-2 pros autos o energeia poieo


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 467)

Εἰ οὖν ἔφεσις καὶ ἐνέργεια πρὸς τὸ ἄριστον ἀγαθόν, δεῖ τὸ ἀγαθὸν μὴ πρὸς ἄλλο βλέπον μηδʼ ἐφιέμενον ἄλλου ἐν ἡσύχωι οὖσαν πηγὴν καὶ ἀρχὴν ἐνεργειῶν κατὰ φύσιν οὖσαν καὶ τὰ ἄλλα ἀγαθοειδῆ ποιοῦσαν οὐ τῆι πρὸς ἐκεῖνα ἐνεργείαι ἐκεῖνα γὰρ πρὸς αὐτήν οὐ τῆι ἐνεργείαι οὐδὲ τῆι νοήσει τἀγαθὸν εἶναι, ἀλλʼ αὐτῆι μονῆι τἀγαθὸν εἶναι.

ei oun ephesis kai energeia pros o aristos agathos deomai o agathos me pros allos blepo mede ephiemi allos en esuchos eimi pege kai arche energeia kata phusis eimi kai o allos agathoeides poieo ou te-3 pros ekeinos energeia ekeinos gar pros autos ou te-3 energeia oude te-3 noeo agathos eimi alla autos mone agathos eimi


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 468)

Καὶ γὰρ ὅτι ἐπέκεινα οὐσίας, ἐπέκεινα καὶ ἐνεργείας καὶ ἐπέκεινα νοῦ καὶ νοήσεως.

kai gar ostis epekeina ousia epekeina kai energeia kai epekeina noos kai noesis


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 469)

Καὶ γὰρ αὖ τοῦτο δεῖ τἀγαθὸν τίθεσθαι, εἰς ὃ πάντα ἀνήρτηται, αὐτὸ δὲ εἰς μηδέν οὕτω γὰρ καὶ ἀληθὲς τὸ οὗ πάντα ἐφίεται.

kai gar au outos deomai agathos tithemi eis os pas anartao autos de eis medeis outos-2 gar kai alethes o e pas ephiemi


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 470)

Δεῖ οὖν μένειν αὐτό, πρὸς αὐτὸ δὲ ἐπιστρέφειν πάντα, ὥσπερ κύκλον πρὸς κέντρον ἀφʼ οὗ πᾶσαι γραμμαί.

deomai oun meno autos pros autos de epistrepho pas osper-2 kuklos pros kentron apo e pas gramme


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 471)

Καὶ παράδειγμα ὁ ἥλιος ὥσπερ κέντρον ὢν πρὸς τὸ φῶς τὸ παρʼ αὐτοῦ ἀνηρτημένον πρὸς αὐτόν πανταχοῦ γοῦν μετʼ αὐτοῦ καὶ οὐκ ἀποτέτμηται κἂν ἀποτεμεῖν ἐθελήσηις ἐπὶ θάτερα, πρὸς τὸν ἥλιόν ἐστι τὸ φῶς.

kai paradeigma o elios osper-2 kentron eimi pros o phaos o para autos anartao pros autos pantachou goun meta autos kai ou apotemno kan-2 apotemno epi eteros pros o elios eimi o phaos


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 472)

Τὰ δὲ ἄλλα πάντα πρὸς αὐτὸ πῶς Ἢ τὰ μὲν ἄψυχα πρὸς ψυχὴν, ψυχὴ δὲ πρὸς αὐτὸ διὰ νοῦ.

o de allos pas pros autos pos-2 ee o men apsuchos pros psyche psyche de pros autos dia noos


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 473)

Ἔχει δέ τι αὐτοῦ τῶι ἕν πως καὶ τῶι ὄν πως ἕκαστον εἶναι.

echo de tis autos o eis-2 pos kai tis-2 eimi pos ekastos eimi


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 474)

Καὶ μετέχει δὲ καὶ εἴδους ὡς οὖν μετέχει τούτων, οὕτω καὶ τοῦ ἀγαθοῦ.

kai metecho de kai eidos os-2 oun metecho outos outos-2 kai o agathos


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 475)

Εἰδώλου ἄρα ὧν γὰρ μετέχει, εἴδωλα ὄντος καὶ ἑνός, καὶ τὸ εἶδος ὡσαύτως.

eidolon ara os gar metecho eidolon eimi kai eis-2 kai o eidos osautos


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 476)

Ψυχῆι δὲ τὸ ζῆν, τῆι μὲν πρώτηι τῆι μετὰ νοῦν, ἐγγυτέρω ἀληθείας, καὶ διὰ νοῦ ἀγαθοειδὲς αὕτη ἔχοι δʼ ἂν τὸ ἀγαθόν, εἰ πρὸς ἐκεῖνο βλέποι νοῦς δὲ μετὰ τἀγαθόν.

psuche-2 de o zao te-3 men proteros te-3 meta noos egguteros aletheia kai dia noos agathoeides outos echo de an o agathos ei pros ekeinos blepo noos de meta agathos


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 477)

Ζωὴ τοίνυν, ὅτωι τὸ ζῆν, τὸ ἀγαθόν, καὶ νοῦς, ὅτωι νοῦ μέτεστιν ὥστε ὅτωι ζωὴ μετὰ νοῦ, διχῶς καὶ ἐπʼ αὐτό.

zoe-3 toinun ostis o zao o agathos kai noos ostis noos meteimi oste-2 ostis zoe-2 meta noos dichos kai epi autos


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 478)

Εἰ δὴ ζωὴ ἀγαθόν, ὑπάρχει τοῦτο ζῶντι παντί Ἢ οὔ χωλεύει γὰρ ἡ ζωὴ τῶι φαύλωι, ὥσπερ ὄμμα τῶι μὴ καθαρῶς ὁρῶντι οὐ γὰρ ποιεῖ τὸ ἔργον αὐτοῦ.

ei de-2 zoe-2 agathos uparcho outos zao pas ee ou choleuo gar o zoe-2 tis-2 phaulos osper-2 omma tis-2 me katharos orao ou gar poieo o ergon autos


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 479)

Εἰ δὴ ἡ ζωὴ ἡμῖν, ἧι μέμικται κακόν, ἀγαθόν, πῶς οὐχ ὁ θάνατος κακόν Ἢ τίνι Τὸ γὰρ κακὸν συμβεβηκέναι δεῖ τωι ὃ δʼ οὐκ ἔστιν ἔτι ὄν, ἤ, εἰ ἔστιν, ἐστερημένον ζωῆς οὐδʼ οὕτω κακὸν τῶι λίθωι.

ei de-2 o zoe-2 ego e-4 mignumi kakos agathos pos-2 ou o thanatos kakos ee tis-2 o gar kakos sumbaino deomai tis os de ou eimi eti eimi e1 ei eimi stereo zoe-2 oude outos-2 kakos o lithos


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 480)

Εἰ δʼ ἔστι ζωὴ καὶ ψυχὴ μετὰ θάνατον, ἤδη ἂν εἴη ἀγαθόν, ὅσωι μᾶλλον ἐνεργεῖ τὰ αὑτῆς ἄνευ σώματος.

ei de eimi zoe-2 kai psyche meta thanatos ede-2 an aio agathos osos mallon energeo o eautou aneu soma


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 481)

Εἰ δὲ τῆς ὅλης γίνεται, τί ἂν ἐκεῖ οὔσηι εἴη κακόν Καὶ ὅλως ὥσπερ τοῖς θεοῖς ἀγαθὸν μέν ἐστι, κακὸν δὲ οὐδέν, οὕτως οὐδὲ τῆι ψυχῆι τῆι σωζούσηι τὸ καθαρὸν αὐτῆς εἰ δὲ μὴ σώιζοι, οὐχ ὁ θάνατος ἂν εἴη κακὸν αὐτῆι, ἀλλʼ ἡ ζωή.

ei de o olos gignomai tis-2 an ekei eimi aio kakos kai olos osper-2 o theos agathos men eimi kakos de oudeis outos-2 oude te-3 psucho te-3 o katharos autos ei de me ou o thanatos an aio kakos autos alla o zoe-2


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 482)

Εἰ δὲ καὶ ἐν Ἅιδου δίκαι, πάλιν αὐτῆι ἡ ζωὴ κἀκεῖ κακόν, ὅτι μὴ ζωὴ μόνον.

ei de kai en aides dike palin autos o zoe-2 ekei kakos ostis me zoe-2 monos


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 483)

Ἀλλʼ εἰ σύνοδος μὲν ψυχῆς καὶ σώματος ζωή, θάνατος δὲ διάλυσις τούτων, ἡ ψυχὴ ἔσται ἀμφοτέρων δεκτική.

alla ei sunodos1 men psyche kai soma zoe-2 thanatos de dialusis outos o psyche eimi amphoteros dektikos


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 484)

Ἀλλʼ εἰ ἀγαθὴ ἡ ζωή, πῶς ὁ θάνατος οὐ κακόν Ἢ ἀγαθὴ μὲν ἡ ζωὴ οἷς ἐστιν, ἀγαθὸν οὐ καθόσον σύνοδος, ἀλλʼ ὅτι διʼ ἀρετῆς ἀμύνεται τὸ κακόν ὁ δὲ θάνατος μᾶλλον ἀγαθόν.

alla ei agathos o zoe-2 pos-2 o thanatos ou kakos ee agathos men o zoe-2 os eimi agathos ou kathoson sunodos1 alla ostis dia arete amuno o kakos o de thanatos mallon agathos


Plotinus, Enneads 1.7 (DIORISIS sentence 485)

Ἢ λεκτέον αὐτὴν μὲν τὴν ἐν σώματι ζωὴν κακὸν παρʼ αὐτῆς, τῆι δὲ ἀρετῆι ἐν ἀγαθῶι γίνεσθαι τὴν ψυχὴν οὐ ζῶσαν τὸ σύνθετον, ἀλλʼ ἤδη χωρίζουσαν ἑαυτήν.

ee lekteos autos men o en soma zoe-2 kakos para autos te-3 de aretao en agathos gignomai o psyche ou zao o sunthetos alla ede-2 chorizo eautou


Plotinus, Enneads 1.8 (DIORISIS sentence 486)

Οἱ ζητοῦντες, πόθεν τὰ κακὰ εἴτʼ οὖν εἰς τὰ ὄντα εἴτε περὶ γένος τῶν ὄντων παρελήλυθεν, ἀρχὴν ἂν προσήκουσαν τῆς ζητήσεως ποιοῖντο, εἰ τί ποτʼ ἐστὶ τὸ κακὸν καὶ ἡ κακοῦ φύσις πρότερον ὑποθεῖντο.

e zeteo pothen-2 o kakos eite oun eis o eimi eite peri genos o eimi parerchomai arche an prosakouo o zetesis poieo ei tis-2 pote eimi o kakos kai o kakos phusis proteros upotheo


Plotinus, Enneads 1.8 (DIORISIS sentence 487)

Οὕτω γὰρ καὶ ὅθεν ἐλήλυθε καὶ ὅπου ἵδρυται καὶ ὅτωι συμβέβηκε γνωσθείη, καὶ ὅλως εἰ ἔστιν ἐν τοῖς οὖσιν ὁμολογηθείη.

outos-2 gar kai othen erchomai kai opou idruo kai ostis sumbaino gignosko kai olos ei eimi en o eimi omologeo


Plotinus, Enneads 1.8 (DIORISIS sentence 488)

Κακοῦ δὲ φύσιν τίνι ποτὲ δυνάμει τῶν ἐν ἡμῖν γνοίημεν ἄν, τῆς γνώσεως ἑκάστων διʼ ὁμοιότητος γιγνομένης, ἄπορον ἂν εἴη.

kakos de phusis tis-2 potos dunamis o en ego gignosko an o gnosis ekastos dia omoiotes gignomai aporos an aio


Plotinus, Enneads 1.8 (DIORISIS sentence 489)

Νοῦς μὲν γὰρ καὶ ψυχὴ εἴδη ὄντα εἰδῶν καὶ τὴν γνῶσιν ἂν ποιοῖντο, καὶ πρὸς αὐτὰ ἂν ἔχοιεν τὴν ὄρεξιν εἶδος δὲ τὸ κακὸν πῶς ἄν τις φαντάζοιτο ἐν ἀπουσίαι παντὸς ἀγαθοῦ ἰνδαλλόμενον Ἀλλʼ εἰ, ὅτι τῶν ἐναντίων ἡ αὐτὴ γένοιτʼ ἂν ἐπιστήμη καὶ τῶι ἀγαθῶι ἐναντίον τὸ κακόν, ἥπερ τοῦ ἀγαθοῦ, καὶ τοῦ κακοῦ ἔσται, ἀναγκαῖον περὶ ἀγαθοῦ διιδεῖν τοῖς μέλλουσι τὰ κακὰ γνώσεσθαι, ἐπείπερ προηγούμενα τὰ ἀμείνω τῶν χειρόνων καὶ εἴδη, τὰ δʼ οὔ, ἀλλὰ στέρησις μᾶλλον.

noos men gar kai psyche eidos eimi eidos kai o gnosis an poieo kai pros autos an echo o orexis eidos de o kakos pos-2 an tis phantazomai en apousia pas agathos indallomai alla ei ostis o enantios o autos gignomai an episteme kai o agathos enantios o kakos os o agathos kai o kakos eimi anagkaios peri agathos dieidon o mello o kakos gignosko epei proegeomai o ameinon o cheiron kai eidos o de ou alla steresis-2 mallon


Plotinus, Enneads 1.8 (DIORISIS sentence 490)

Ζήτημα δʼ ὅμως καὶ πῶς ἐναντίον τὸ ἀγαθὸν τῶι κακῶι εἰ μὴ ἄρα, ὡς τὸ μὲν ἀρχή, τὸ δὲ ἔσχατον, ἢ τὸ μὲν ὡς εἶδος, τὸ δὲ ὡς στέρησις.

zetema de omos-5 kai pos-2 enantios o agathos o kakos ei me ara os-2 o men arche o de schetho ee o men os-2 eidos o de os-2 steresis-2


Plotinus, Enneads 1.8 (DIORISIS sentence 491)

Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὕστερον.


Plotinus, Enneads 1.8 (DIORISIS sentence 492)

Νῦν δὲ λεγέσθω, τίς ἡ τοῦ ἀγαθοῦ φύσις, καθʼ ὅσον τοῖς παροῦσι λόγοις προσήκει.

nun de lego tis-2 o o agathos phusis kata osos o pareimi logos proseko


Plotinus, Enneads 1.8 (DIORISIS sentence 493)

Ἔστι δὲ τοῦτο, εἰς ὃ πάντα ἀνήρτηται καὶ οὗ πάντα τὰ ὄντα ἐφίεται ἀρχὴν ἔχοντα αὐτὸ κἀκείνου δεόμενα τὸ δʼ ἐστὶν ἀνενδεές, ἱκανὸν ἑαυτῶι, μηδενὸς δεόμενον, μέτρον πάντων καὶ πέρας, δοὺς ἐξ αὐτοῦ νοῦν καὶ οὐσίαν καὶ ψυχὴν καὶ ζωὴν καὶ περὶ νοῦν ἐνέργειαν.

eimi de outos eis os pas anartao kai e pas o eimi ephiemi arche echo autos ekeinos deomai o de eimi anendees ikanos eautou medeis deomai metron pas kai peras didomi ek autos noos kai ousia kai psyche kai zoe-2 kai peri noos energeia


Plotinus, Enneads 1.8 (DIORISIS sentence 494)

Καὶ μέχρι μὲν τούτου καλὰ πάντα αὐτός τε γὰρ ὑπέρκαλος καὶ ἐπέκεινα τῶν ἀρίστων βασιλεύων ἐν τῶι νοητῶι, νοῦ ἐκείνου ὄντος οὐ κατὰ νοῦν, ὃν οἰηθείη ἄν τις κατὰ τοὺς παρʼ ἡμῖν λεγομένους νοῦς εἶναι τοὺς ἐκ προτάσεων συμπληρουμένους καὶ τῶν λεγομένων συνιέναι δυναμένους λογιζομένους τε καὶ τοῦ ἀκολούθου θεωρίαν ποιουμένους ὡς ἐξ ἀκολουθίας τὰ ὄντα θεωμένους ὡς πρότερον οὐκ ἔχοντας, ἀλλὰ κενοὺς ἔτι πρὶν μαθεῖν ὄντας, καίτοι νοῦς ὄντας.

kai mechri men outos kalos pas autos te gar uperkalos kai epekeina o aristos basileuo en o noetos noos ekeinos eimi ou kata noos os oiomai an tis kata o para ego lego noos eimi o ek protasis sumpleroo kai o lego suneimi dunamai logizomai te kai o akolouthos theoria poieo os-2 ek akolouthia o eimi theaomai os-2 proteros ou echo alla kenos eti prin manthano eimi kaitoi-2 noos eimi


Plotinus, Enneads 1.8 (DIORISIS sentence 495)

Οὐ δὴ ἐκεῖνος ὁ νοῦς τοιοῦτος, ἀλλʼ ἔχει πάντα καὶ ἔστι πάντα καὶ σύνεστιν αὐτῶι συνὼν καὶ ἔχει πάντα οὐκ ἔχων.

ou de-2 ekeinos o noos toioutos alla echo pas kai eimi pas kai suneimi autos suneimi kai echo pas ou echo


Plotinus, Enneads 1.8 (DIORISIS sentence 496)

Οὐ γὰρ ἄλλα, ὁ δὲ ἄλλος οὐδὲ χωρὶς ἕκαστον τῶν ἐν αὐτῶι ὅλον τε γάρ ἐστιν ἕκαστον καὶ πανταχῆι πᾶν καὶ οὐ συγκέχυται, ἀλλὰ αὖ χωρίς.

ou gar allos o de allos oude choris ekastos o en autos olos te gar eimi ekastos kai pantache-2 pas kai ou sugcheo alla au choris


Plotinus, Enneads 1.8 (DIORISIS sentence 497)

Τὸ γοῦν μεταλαμβάνον οὐχ ὁμοῦ πάντων, ἀλλʼ ὅτου δύναται μεταλαμβάνει.

o goun metalambano ou omou pas alla ostis dunamai metalambano


Plotinus, Enneads 1.8 (DIORISIS sentence 498)

Καὶ ἔστι πρώτη ἐνέργεια ἐκείνου καὶ πρώτη οὐσία ἐκείνου μένοντος ἐν ἑαυτῶι ἐνεργεῖ μέντοι περὶ ἐκεῖνον οἷον περὶ ἐκεῖνον ζῶν.

kai eimi proteros energeia ekeinos kai proteros ousia ekeinos meno en eautou energeo mentoi peri ekeinos oios-2 peri ekeinos zao


Plotinus, Enneads 1.8 (DIORISIS sentence 499)

Ἡ δὲ ἔξωθεν περὶ τοῦτον χορεύουσα ψυχὴ ἐπὶ αὐτὸν βλέπουσα καὶ τὸ εἴσω αὐτοῦ θεωμένη τὸν θεὸν διʼ αὐτοῦ βλέπει.

o de exothen peri outos choreuo psyche epi autos blepo kai o eidomai autos theaomai o theos dia autos blepo


Plotinus, Enneads 1.8 (DIORISIS sentence 500)

Καὶ οὗτος θεῶν ἀπήμων καὶ μακάριος βίος καὶ τὸ κακὸν οὐδαμοῦ ἐνταῦθα καὶ εἰ ἐνταῦθα ἔστη, κακὸν οὐδὲν ἂν ἦν, ἀλλὰ πρῶτον καὶ δεύτερα τἀγαθὰ καὶ τρίτα περὶ τὸν πάντων βασιλέα πάντα ἐστί, καὶ ἐκεῖνο αἴτιον πάντων καλῶν, καὶ πάντα ἐστὶν ἐκείνου, καὶ δεύτερον περὶ τὰ δεύτερα καὶ τρίτον περὶ τὰ τρίτα.

kai outos thea apemon kai makarios-2 bios-2 kai o kakos oudamos entautha kai ei entautha istemi kakos oudeis an eimi alla proteros kai deuteros agathos kai tritos peri o pas basileus pas eimi kai ekeinos aitios pas kale kai pas eimi ekeinos kai deuteros peri o deuteros kai tritos peri o tritos


Plotinus, Enneads 1.8 (DIORISIS sentence 501)

Εἰ δὴ ταῦτά ἐστι τὰ ὄντα καὶ τὸ ἐπέκεινα τῶν ὄντων, οὐκ ἂν ἐν τοῖς οὖσι τὸ κακὸν ἐνείη, οὐδʼ ἐν τῶι ἐπέκεινα τῶν ὄντων ἀγαθὰ γὰρ ταῦτα.

ei de-2 outos eimi o eimi kai o epekeina o eimi ou an en o eimi o kakos eniemi oude en tis-2 epekeina o eimi agathos gar outos


Plotinus, Enneads 1.8 (DIORISIS sentence 502)

Λείπεται τοίνυν, εἴπερ ἔστιν, ἐν τοῖς μὴ οὖσιν εἶναι οἷον εἶδός τι τοῦ μὴ ὄντος ὂν καὶ περί τι τῶν μεμιγμένων τῶι μὴ ὄντι ἢ ὁπωσοῦν κοινωνούντων τῶι μὴ ὄντι.

leipo toinun eiper eimi en o me eimi eimi oios-2 eidos tis o me eimi eimi kai peri tis o mignumi tis-2 me eimi ee oposoun koinoneo tis-2 me eimi