Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1446)

Ἴσχουσι δὲ ἀδικοῦντες δίκας κακυνόμενοί τε ταῖς ψυχαῖς ἐνεργείαις κακίας τάττονταί τε εἰς τόπον χείρονα οὐ γὰρ μήποτε ἐκφύγηι μηδὲν τὸ ταχθὲν ἐν τῶι τοῦ παντὸς νόμωι.

ischo de adikeo dike kakuno te o psyche energeia kakia tasso te eis topos cheiron ou gar mepote ekpheugo medeis o tasso en tis-2 o pas nomos-2


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1447)

Ἔστι δὲ οὐ διὰ τὴν ἀταξίαν τάξις οὐδὲ διὰ τὴν ἀνομίαν νόμος, ὥς τις οἴεται, ἵνα γένοιτο ἐκεῖνα διὰ τὰ χείρω καὶ ἵνα φαίνοιτο, ἀλλὰ διὰ τὴν τάξιν ἐπακτὸν οὖσαν καὶ ὅτι τάξις, ἀταξία, καὶ διὰ τὸν νόμον καὶ τὸν λόγον καὶ ὅτι λόγος, παρανομία καὶ ἄνοια οὐ τῶν βελτιόνων τὰ χείρω πεποιηκότων, ἀλλὰ τῶν δέχεσθαι δεομένων τὰ ἀμείνω φύσει τῆι ἑαυτῶν ἢ συντυχίαι καὶ κωλύσει ἄλλων δέξασθαι οὐ δεδυνημένων.

eimi de ou dia o ataxia taxis oude dia o anomia nomos-2 os-2 tis oiomai ina gignomai ekeinos dia o cheiron kai ina phaino alla dia o taxis epaktos eimi kai ostis taxis ataxia kai dia o nomos-2 kai o logos kai ostis logos paranomia kai anoia ou o beltion o cheiron poieo alla o dechomai deomai o ameinon phusis te-3 eautou ee suntuchia kai kolusis allos dechomai ou dunamai


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1448)

Τὸ γὰρ ἐπακτῶι χρώμενον τάξει τοῦτο ἂν οὐ τύχοι ἢ διʼ αὐτὸ παρʼ αὐτοῦ ἢ διʼ ἄλλο παρʼ ἄλλου πολλὰ δὲ ὑπʼ ἄλλων πάσχει καὶ ἀκόντων τῶν ποιούντων καὶ πρὸς ἄλλο ἱεμένων.

o gar chraomai taxis outos an ou tugchano ee dia autos para autos ee dia allos para allos polus de upo allos pascho kai akon o poieo kai pros allos iemi


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1449)

Τὰ δὲ διʼ αὐτὰ ἔχοντα κίνησιν αὐτεξούσιον ζῶια ῥέποι ἂν ὁτὲ μὲν πρὸς τὰ βελτίω, ὁτὲ δὲ πρὸς τὰ χείρω.

o de dia autos echo kinesis autexousios repo an ote men pros o beltion ote de pros o cheiroo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1450)

Τὴν δὲ πρὸς τὰ χείρω ῥοπὴν παρά του ζητεῖν ἴσως οὐκ ἄξιον ὀλίγη γὰρ ῥοπὴ κατʼ ἀρχὰς γενομένη προιοῦσα ταύτηι πλέον καὶ μεῖζον τὸ ἁμαρτανόμενον ἀεὶ ποιεῖ καὶ σῶμα δὲ σύνεστι καὶ ἐξ ἀνάγκης ἐπιθυμία καὶ παροφθὲν τὸ πρῶτον καὶ τὸ ἐξαίφνης καὶ μὴ ἀναληφθὲν αὐτίκα καὶ αἵρεσιν εἰς ὅ τις ἐξέπεσεν εἰργάσατο.

o de pros o cheiron rope para tis zeteo isos-3 ou axios oligos gar rope kata arche gignomai proeimi1 outos pleos-2 kai megas o amartano aei poieo kai soma de suneimi kai ek anagke epithumia kai parorao o proteros kai o exaiphnes kai me analambano autika kai airesis eis os tis ekpitno ergazomai


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1451)

Ἕπεταί γε μὴν δίκη καὶ οὐκ ἄδικον τοιόνδε γενόμενον ἀκόλουθα πάσχειν τῆι διαθέσει, οὐδʼ ἀπαιτητέον τούτοις τὸ εὐδαιμονεῖν ὑπάρχειν, οἷς μὴ εἴργασται εὐδαιμονίας ἄξια.

epomai ge men-2 dike kai ou adikos toiosde gignomai akolouthos pascho te-3 diathesis oude outos o eudaimoneo uparcho os me ergazomai eudaimonia axios


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1452)

Οἱ δʼ ἀγαθοὶ μόνοι εὐδαίμονες διὰ τοῦτο γὰρ καὶ θεοὶ εὐδαίμονες.

e de agathos monos eudaimon dia outos gar kai theos eudaimon


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1453)

Εἰ τοίνυν καὶ ψυχαῖς ἐν τῶιδε τῶι παντὶ ἔξεστιν εὐδαίμοσιν εἶναι, εἴ τινες μὴ εὐδαίμονες, οὐκ αἰτιατέον τὸν τόπον, ἀλλὰ τὰς ἐκείνων ἀδυναμίας οὐ δυνηθείσας καλῶς ἐναγωνίσασθαι, οὗ δὴ ἆθλα ἀρετῆς πρόκειται.

ei toinun kai psyche en ode tis-2 pas exesti eudaimon eimi ei tis me eudaimon ou aitiateon o topos alla o ekeinos adunamia ou dunamai kalos enagonizomai e de-2 athlon arete prokeimai


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1454)

Καὶ μὴ θείους δὲ γενομένους θεῖον βίον μὴ ἔχειν τί δεινόν Πενίαι δὲ καὶ νόσοι τοῖς μὲν ἀγαθοῖς οὐδέν, τοῖς δὲ κακοῖς σύμφορα καὶ ἀνάγκη νοσεῖν σώματα ἔχουσι.

kai me theios de gignomai theios bios-2 me echo tis-2 deinos penia de kai nosos o men agathos oudeis o de kakos sumphoros kai anagke noseo soma echo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1455)

Καὶ οὐκ ἀχρεῖα δὲ οὐδὲ ταῦτα παντάπασιν εἰς σύνταξιν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ ὅλου.

kai ou achreios de oude outos pantapasi eis suntaxis kai sumplerosis o olos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1456)

Ὡς γὰρ φθαρέντων τινῶν ὁ λόγος ὁ τοῦ παντὸς κατεχρήσατο τοῖς φθαρεῖσιν εἰς γένεσιν ἄλλων οὐδὲν γὰρ οὐδαμῆι ἐκφεύγει τὸ ὑπὸ τούτου καταλαμβάνεσθαι οὕτω καὶ κακωθέντος σώματος καὶ μαλακισθείσης δὲ ψυχῆς τῆς τὰ τοιαῦτα πασχούσης τὰ νόσοις καὶ κακίαι καταληφθέντα ὑπεβλήθη ἄλλωι εἱρμῶι καὶ ἄλληι τάξει.

os-2 gar phtheiro tis o logos o o pas katachrao o phtheiro eis genesis allos oudeis gar oudame ekpheugo o upo outos katalambano outos-2 kai kakoo soma kai malakizomai de psyche o o toioutos pascho o nosos kai kakia katalambano upoballo allos eirmos kai allos taxis


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1457)

Καὶ τὰ μὲν αὐτοῖς συνήνεγκε τοῖς παθοῦσιν, οἷον πενία καὶ νόσος, ἡ δὲ κακία εἰργάσατό τι χρήσιμον εἰς τὸ ὅλον παράδειγμα δίκης γενομένη καὶ πολλὰ ἐξ αὐτῆς χρήσιμα παρασχομένη.

kai o men autos sumphero o pascho oios-2 penia kai nosos o de kakia ergazomai tis chresimos eis o olos paradeigma dike gignomai kai polus ek autos chresimos parecho


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1458)

Καὶ γὰρ ἐγρηγορότας ἐποίησε καὶ νοῦν καὶ σύνεσιν ἐγείρει πονηρίας ὁδοῖς ἀντιταττομένων, καὶ μανθάνειν δὲ ποιεῖ οἷον ἀγαθὸν ἀρετὴ παραθέσει κακῶν ὧν οἱ πονηροὶ ἔχουσι.

kai gar egeiro poieo kai noos kai sunesis egeiro poneria odos antitasso kai manthano de poieo oios-2 agathos arete parathesis kakos os o poneros echo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1459)

Καὶ οὐ γέγονε τὰ κακὰ διὰ ταῦτα, ἀλλʼ ὅτι χρῆται καὶ αὐτοῖς εἰς δέον, ἐπείπερ ἐγένετο, εἴρηται.

kai ou gignomai o kakos dia outos alla ostis chraomai kai autos eis deon epei gignomai eromai


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1460)

Τοῦτο δὲ δυνάμεως μεγίστης, καλῶς καὶ τοῖς κακοῖς χρῆσθαι δύνασθαι καὶ τοῖς ἀμόρφοις γενομένοις εἰς ἑτέρας μορφὰς χρῆσθαι ἱκανὴν εἶναι.

outos de dunamis megas kalos kai o kakos chraomai dunamai kai o amorphos gignomai eis eteros morphe chraomai ikanos eimi


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1461)

Ὅλως δὲ τὸ κακὸν ἔλλειψιν ἀγαθοῦ θετέον ἀνάγκη δὲ ἔλλειψιν εἶναι ἐνταῦθα ἀγαθοῦ, ὅτι ἐν ἄλλωι.

olos de o kakos elleipsis agathos theteos anagke de elleipsis eimi entautha agathos ostis en allos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1462)

Τὸ οὖν ἄλλο, ἐν ὧι ἐστι τὸ ἀγαθόν, ἕτερον ἀγαθοῦ ὂν ποιεῖ τὴν ἔλλειψιν τοῦτο γὰρ οὐκ ἀγαθὸν ἦν.

o oun allos en os eimi o agathos eteros agathos eimi poieo o elleipsis outos gar ou agathos eimi


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1463)

Διὸ οὔτε ἀπολέσθαι τὰ κακά, ὅτι τε ἄλλα ἄλλων ἐλάττω πρὸς ἀγαθοῦ φύσιν ἕτερά τε τἆλλα τοῦ ἀγαθοῦ τὴν αἰτίαν τῆς ὑποστάσεως ἐκεῖθεν λαβόντα, τοιαῦτα δὴ γενόμενα τῶι πόρρω.

dio-2 oute apollumi o kakos ostis te allos allos elasson pros agathos phusis eteros te allos o agathos o aitia o upostasis ekeithen lambano toioutos de-2 gignomai tis-2 proso


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1464)

Τὸ δὲ παρʼ ἀξίαν, ὅταν ἀγαθοὶ κακὰ ἔχωσι, φαῦλοι δὲ τὰ ἐναντία, τὸ μὲν λέγειν ὡς οὐδὲν κακὸν τῶι ἀγαθῶι οὐδʼ αὖ τῶι φαύλωι ἀγαθὸν ὀρθῶς μὲν λέγεται ἀλλὰ διὰ τί τὰ μὲν παρὰ φύσιν τούτωι, τὰ δὲ κατὰ φύσιν τῶι πονηρῶι Πῶς γὰρ καλῶς νέμειν οὕτω Ἀλλʼ εἰ τὸ κατὰ φύσιν οὐ ποιεῖ προσθήκην πρὸς τὸ εὐδαιμονεῖν, οὐδʼ αὖ τὸ παρὰ φύσιν ἀφαιρεῖ τοῦ κακοῦ τοῦ ἐν φαύλοις, τί διαφέρει τὸ οὕτως ἢ οὕτως Ὥσπερ οὐδʼ εἰ ὁ μὲν καλὸς τὸ σῶμα, ὁ δὲ αἰσχρὸς ὁ ἀγαθός.

o de para axios otan agathos kakos echo phaulos de o enantios o men lego os-2 oudeis kakos o agathos oude au o phaulos agathos orthos men lego alla dia tis-2 o men para phusis outos o de kata phusis o poneros pos-2 gar kalos nemo outos-2 alla ei o kata phusis ou poieo prostheke pros o eudaimoneo oude au o para phusis aphaireo o kakos o en phaulos tis-2 diaphero o outos-2 ee outos-2 osper-2 oude ei o men kalos o soma o de aischros o agathos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1465)

Ἀλλὰ τὸ πρέπον καὶ ἀνάλογον καὶ τὸ κατʼ ἀξίαν ἐκείνως ἂν ἦν, ὃ νῦν οὐκ ἔστι προνοίας δὲ ἀρίστης ἐκεῖνο ἦν.

alla o prepo kai analogos kai o kata axios ekeinos an eimi os nun ou eimi pronoia de aristos ekeinos eimi


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1466)

Καὶ μὴν καὶ τὸ δούλους, τοὺς δὲ δεσπότας εἶναι, καὶ ἄρχοντας τῶν πόλεων τοὺς κακούς, τοὺς δὲ ἐπιεικεῖς δούλους εἶναι, οὐ πρέποντα ἦν, οὐδʼ εἰ προσθήκην ταῦτα μὴ φέρει εἰς ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ κτῆσιν.

kai men-2 kai o doulos1 o de despotes eimi kai archo o polis o kakos o de epieikes doulos1 eimi ou prepo eimi oude ei prostheke outos me phero eis agathos kai kakos ktesis


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1467)

Καίτοι τὰ ἀνομώτατα ἂν πράξειεν ἄρχων πονηρός καὶ κρατοῦσι δʼ ἐν πολέμοις οἱ κακοὶ καὶ οἷα αἰσχρὰ δρῶσιν αἰχμαλώτους λαβόντες.

kaitoi-2 o anomos an prasso archon poneros kai krateo de en polemos o kakos kai oios-2 aischros drao1 aichmalotos-2 lambano


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1468)

Πάντα γὰρ ταῦτα ἀπορεῖν ποιεῖ, ὅπως προνοίας οὔσης γίνεται.

pas gar outos aphorao poieo opos pronoia eimi gignomai


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1469)

Καὶ γὰρ εἰ πρὸς τὸ ὅλον βλέπειν δεῖ τὸν ὁτιοῦν μέλλοντα ποιεῖν, ἀλλὰ καὶ τὰ μέρη ὀρθῶς ἔχει τάττειν ἐν δέοντι αὐτῶι καὶ μάλιστα, ὅταν ἔμψυχα ἦ καὶ ζωὴν ἔχηι ἢ καὶ λογικὰ ἦ, καὶ τὴν πρόνοιαν δὲ ἐπὶ πάντα φθάνειν καὶ τὸ ἔργον αὐτῆς τοῦτʼ εἶναι, τὸ μηδενὸς ἠμεληκέναι.

kai gar ei pros o olos blepo deomai o otioun mello poieo alla kai o mera-2 orthos echo tasso en deo autos kai malista otan empsuchos e-2 kai zoe-2 echo ee kai logikos eimi kai o pronoia de epi pas phthano kai o ergon autos outos eimi o medeis ameleo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1470)

Εἰ οὖν φαμεν ἐκ νοῦ τόδε τὸ πᾶν ἠρτῆσθαι καὶ εἰς ἅπαντα ἐληλυθέναι τὴν δύναμιν αὐτοῦ, πειρᾶσθαι δεῖ δεικνύναι, ὅπηι ἕκαστα τούτων καλῶς ἔχει.

ei oun phemi ek noos ode o pas artao kai eis apas erchomai o dunamis autos peirao deomai deiknumi ope ekastos outos kalos echo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1471)

Πρῶτον τοίνυν ληπτέον ὡς τὸ καλῶς ἐν τῶι μικτῶι ζητοῦντας χρὴ μὴ πάντη ἀπαιτεῖν ὅσον τὸ καλῶς ἐν τῶι ἀμίκτωι ἔχει, μηδʼ ἐν δευτέροις ζητεῖν τὰ πρῶτα, ἀλλʼ ἐπειδὴ καὶ σῶμα ἔχει, συγχωρεῖν καὶ παρὰ τούτου ἰέναι τι εἰς τὸ πᾶν, ἀγαπᾶν δὲ παρὰ τοῦ λόγου, ὅσον ἐδύνατο δέξασθαι τὸ μίγμα, εἰ μηδὲν τούτου ἐλλείπει οἷον, εἴ τις ἐσκόπει τὸν ἄνθρωπον τὸν αἰσθητὸν ὅστις κάλλιστος, οὐκ ἂν δήπου τῶι ἐν νῶι ἀνθρώπωι ἠξίωσε τὸν αὐτὸν εἶναι, ἀλλʼ ἐκεῖνο ἀποδεδέχθαι τοῦ ποιητοῦ, εἰ ὅμως ἐν σαρξὶ καὶ νεύροις καὶ ὀστέοις ὄντα κατέλαβε τῶι λόγωι, ὥστε καὶ ταῦτα καλλῦναι καὶ τὸν λόγον δυνηθῆναι ἐπανθεῖν τῆι ὕληι.

proteros toinun lepteos os-2 o kalos en o zeteo chre me pante apaiteo osos o kalos en o echo mede en deuteros zeteo o proteros alla epei kai soma echo sugchoreo kai para outos eimi-2 tis eis o pas agapao de para o logos osos dunamai dechomai o migma ei medeis outos elleipo oios-2 ei tis skopao o anthropos o aisthetos ostis kalos ou an depou tis-2 en ego anthropos axioo o autos eimi alla ekeinos apodechomai o poietes ei omos-5 en sarx kai neuron kai osteon eimi katalambano o logos oste-2 kai outos kalluno kai o logos dunamai epantheo te-3 ule


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1472)

Ταῦτα τοίνυν ὑποθέμενον χρὴ προιέναι τὸ ἐντεῦθεν ἐπὶ τὰ ἐπιζητούμενα τάχα γὰρ ἂν ἐν τούτοις τὸ θαυμαστὸν ἀνεύροιμεν τῆς προνοίας καὶ τῆς δυνάμεως, παρʼ οὗ ὑπέστη τὸ πᾶν τόδε.

outos toinun upotithemi chre proeimi1 o enteuthen epi o epizeteo tacha gar an en outos o thaumastos aneurisko o pronoia kai o dunamis para e uphistemi o pas ode


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1473)

Ὅσα μὲν οὖν ἔργα ψυχῶν, ἃ δὴ ἐν αὐταῖς ἵσταται ταῖς ἐργαζομέναις τὰ χείρω, οἷον ὅσα κακαὶ ψυχαὶ ἄλλας ἔβλαψαν καὶ ὅσα ἀλλήλας αἱ κακαί, εἰ μὴ καὶ τοῦ κακὰς ὅλως αὐτὰς εἶναι τὸ προνοοῦν αἰτιῶιτο, ἀπαιτεῖν λόγον οὐδὲ εὐθύνας προσήκει αἰτία ἑλομένου διδόντας εἴρηται γὰρ ὅτι ἔδει καὶ ψυχὰς κινήσεις οἰκείας ἔχειν καὶ ὅτι οὐ ψυχαὶ μόνον, ἀλλὰ ζῶια ἤδη, καὶ δὴ καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν οὔσας ὅ εἰσιν ἀκόλουθον βίον ἔχειν οὐδὲ γάρ, ὅτι κόσμος ἦν, ἐληλύθασιν, ἀλλὰ πρὸ κόσμου τὸ κόσμου εἶναι εἶχον καὶ ἐπιμελεῖσθαι καὶ ὑφιστάναι καὶ διοικεῖν καὶ ποιεῖν ὅστις τρόπος, εἴτε ἐφεστῶσαι καὶ διδοῦσαί τι παρʼ αὐτῶν εἴτε κατιοῦσαι εἴτε αἱ μὲν οὕτως, αἱ δʼ οὕτως οὐ γὰρ ἂν τὰ νῦν περὶ τούτων, ἀλλʼ ὅτι, ὅπως πότʼ ἂν ἦ, τήν γε πρόνοιαν ἐπὶ τούτοις οὐ μεμπτέον.

osos men oun ergon psuchos os de-2 en autos istemi o ergazomai o cheiroo oios-2 osos kakos psyche allos blapto kai osos allelon o kakos ei me kai o kakos olos autos eimi o pronoeo aitiaomai apaiteo logos oude euthuna proseko aitia aireo didomi eromai gar ostis deo kai psyche kinesis oikeios echo kai ostis ou psyche monos alla ede-2 kai de-2 kai oudeis thaumastos eimi os eimi akolouthos bios-2 echo oude gar ostis kosmos eimi erchomai alla pro kosmos o kosmos eimi echo kai epimeleomai kai uphistemi kai dioikeo kai poieo ostis tropos-2 eite ephistemi kai didomi tis para autos eite kateimi eite o men outos-2 o de outos-2 ou gar an o nun peri outos alla ostis opos pote an eimi o ge pronoia epi outos ou mempteos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1474)

Ἀλλʼ ὅταν πρὸς τοὺς ἐναντίους τὴν παράθεσιν τῶν κακῶν τις θεωρῆι, πένητας ἀγαθοὺς καὶ πονηροὺς πλουσίους καὶ πλεονεκτοῦντας ἐν οἷς ἔχειν δεῖ ἀνθρώπους ὄντας τοὺς χείρους καὶ κρατοῦντας, καὶ ἑαυτῶν καὶ τὰ ἔθνη καὶ τὰς πόλεις Ἆρʼ οὖν, ὅτι μὴ μέχρι γῆς φθάνει Ἀλλὰ τῶν ἄλλων γινομένων λόγωι μαρτύριον τοῦτο καὶ μέχρι γῆς ἰέναι καὶ γὰρ ζῶια καὶ φυτὰ καὶ λόγου καὶ ψυχῆς καὶ ζωῆς μεταλαμβάνει.

alla otan pros o enantios o parathesis o kakos tis theoreo-2 penes agathos kai poneros plousios kai pleonekteo en os echo deomai anthropos eimi o cheiron kai krateo kai eautou kai o ethnos kai o polis ara-3 oun ostis me mechri ge-2 phthano alla o allos gignomai logos marturion outos kai mechri ge-2 eimi-2 kai gar kai phutas kai logos kai psyche kai zoe-2 metalambano


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1475)

Ἀλλὰ φθάνουσα οὐ κρατεῖ Ἀλλὰ ζώιου ἑνὸς ὄντος τοῦ παντὸς ὅμοιον ἂν γένοιτο, εἴ τις κεφαλὴν μὲν ἀνθρώπου καὶ πρόσωπον ὑπὸ φύσεως καὶ λόγου γίνεσθαι λέγοι κρατοῦντος, τὸ δὲ λοιπὸν ἄλλαις ἀναθείη αἰτίαις, τύχαις ἢ ἀνάγκαις, καὶ φαῦλα διὰ τοῦτο ἢ διʼ ἀδυναμίαν φύσεως γεγονέναι.

alla phthano ou krateo alla eis-2 eimi o pas omoios an gignomai ei tis kephale men anthropos kai prosopon upo phusis kai logos gignomai lego krateo o de loipos allos anatithemi aitia tuche ee anagke kai phaulos dia outos ee dia adunamia phusis gignomai


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1476)

Ἀλλʼ οὐδὲ ὅσιον οὐδʼ εὐσεβὲς ἐνδόντας τῶι μὴ καλῶς ταῦτα ἔχειν καταμέμφεσθαι τῶι ποιήματι.

alla oude osios oude eusebes endidomi tis-2 me kalos outos echo katamemphomai o poiema


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1477)

Λοιπὸν δὴ ζητεῖν ὅπηι καλῶς ταῦτα, καὶ ὡς τάξεως μετέχει, ἢ ὅπηι μή.

loipos de-2 zeteo ope kalos outos kai os-2 taxis metecho ee ope me


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1478)

Ἢ οὐ κακῶς.


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1479)

Παντὸς δὴ ζώιου τὰ μὲν ἄνω, πρόσωπα καὶ κεφαλή, καλλίω, τὰ δὲ μέσα καὶ κάτω οὐκ ἴσα ἄνθρωποι δὲ ἐν μέσωι καὶ κάτω, ἄνω δὲ οὐρανὸς καὶ οἱ ἐν αὐτῶι θεοί καὶ τὸ πλεῖστον τοῦ κόσμου θεοὶ καὶ οὐρανὸς πᾶς κύκλωι, γῆ δὲ οἷα κέντρον καὶ πρὸς ἕν τι τῶν ἄστρων.

pas de-2 o men ano prosopon kai kephale kallias o de mese kai katos ou isos anthropos de en mesos kai katos ano de ouranos kai o en autos theos kai o pleistos o kosmos theos kai ouranos pas kuklos ge-2 de oios-2 kentron kai pros eis-2 tis o astron


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1480)

Θαυμάζεται δὲ ἐν ἀνθρώποις ἀδικία, ὅτι ἄνθρωπον ἀξιοῦσιν ἐν τῶι παντὶ τὸ τίμιον εἶναι ὡς οὐδενὸς ὄντος σοφωτέρου.

thaumazo de en anthropos adikia ostis anthropos axioo en tis-2 pas o timios eimi os-2 oudeis eimi sophos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1481)

Τὸ δὲ κεῖται ἄνθρωπος ἐν μέσωι θεῶν καὶ θηρίων καὶ ῥέπει ἐπʼ ἄμφω καὶ ὁμοιοῦνται οἱ μὲν τῶι ἑτέρωι, οἱ δὲ τῶι ἑτέρωι, οἱ δὲ μεταξύ εἰσιν, οἱ πολλοί.

o de keo anthropos en mesos thea kai therion kai repo epi ampho kai omoioo o men o eteros o de o eteros o de metaxu eimi o polus


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1482)

Οἱ δὴ κακυνθέντες εἰς τὸ ἐγγὺς ζώιων ἀλόγων καὶ θηρίων ἰέναι ἕλκουσι τοὺς μέσους καὶ βιάζονται οἱ δὲ βελτίους μέν εἰσι τῶν βιαζομένων, κρατοῦνταί γε μὴν ὑπὸ τῶν χειρόνων, ἧι εἰσι χείρους καὶ αὐτοὶ καὶ οὐκ εἰσὶν ἀγαθοὶ οὐδὲ παρεσκεύασαν αὑτοὺς μὴ παθεῖν.

o de-2 kakuno eis o eggus alogos kai therion eimi-2 elko o mesos kai biazo o de beltion men eimi o biazo krateo ge meis upo o cheiron e-4 eimi cheiron kai autos kai ou eimi agathos oude paraskeuazo eautou me pascho


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1483)

Εἰ οὖν παῖδες ἀσκήσαντες μὲν τὰ σώματα, τὰς δὲ ψυχὰς ὑπʼ ἀπαιδευσίας τούτου χείρους γενόμενοι ἐν πάληι κρατοῖεν τῶν μήτε τὰ σώματα μήτε τὰς ψυχὰς πεπαιδευμένων καὶ τὰ σιτία αὐτῶν ἁρπάζοιεν καὶ τὰ ἱμάτια αὐτῶν τὰ ἁβρὰ λαμβάνοιεν, τί ἂν τὸ πρᾶγμα ἢ γέλως εἴη Ἢ πῶς οὐκ ὀρθὸν καὶ τὸν νομοθέτην συγχωρεῖν ταῦτα μὲν πάσχειν ἐκείνους δίκην ἀργίας καὶ τρυφῆς διδόντας, οἳ ἀποδεδειγμένων γυμνασίων αὐτοῖς οἵδ ὑπʼ ἀργίας καὶ τοῦ ζῆν μαλακῶς καὶ ἀνειμένως περιεῖδον ἑαυτοὺς ἄρνας καταπιανθέντας λύκων ἁρπαγὰς εἶναι Τοῖς δὲ ταῦτα ποιοῦσι πρώτη μὲν δίκη τὸ λύκοις εἶναι καὶ κακοδαίμοσιν ἀνθρώποις εἶτα αὐτοῖς καὶ κεῖται ἃ παθεῖν χρεὼν τοὺς τοιούτους οὐ γὰρ ἔστη ἐνταῦθα κακοῖς γενομένοις ἀποθανεῖν, ἀλλὰ τοῖς ἀεὶ προτέροις ἕπεται ὅσα κατὰ λόγον καὶ φύσιν, χείρω τοῖς χείροσι, τοῖς δὲ ἀμείνοσι τὰ ἀμείνω.

ei oun pais askeo men o soma o de psyche upo apaideusia outos cheiron gignomai en pala krateo o mete o soma mete o psyche paideuo kai o sition autos arpazo kai o imation autos o abros lambano tis-2 an o pragma ee gelos aio ee pos-2 ou orthos kai o nomothetes sugchoreo outos men pascho ekeinos dike argia kai truphe didomi e apodeiknumi gumnazo autos upo argia kai o zao malakos kai aneimenos pereidon eautou arnos apiaino lukos arpage eimi o de outos poieo proteros men dike o lukos eimi kai kakodaimon anthropos eita autos kai keo os pascho chreon-2 o toioutos ou gar istemi entautha kakos gignomai apothnesko alla o aei proteros epomai osos kata logos kai phusis cheiron o cheiron o de ameinon o ameinon


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1484)

Ἀλλʼ οὐ παλαῖστραι τὰ τοιαῦτα παιδιὰ γὰρ ἐκεῖ.

alla ou palaistra o toioutos paidie gar ekei


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1485)

Ἔδει γὰρ μειζόνων τῶν παίδων μετὰ ἀνοίας ἀμφοτέρων γινομένων ἀμφοτέρους μὲν ζώννυσθαι ἤδη καὶ ὅπλα ἔχειν, καὶ ἡ θέα καλλίων ἢ κατὰ πάλας γυμνάζοντι νῦν δʼ οἱ μὲν ἄοπλοι, οἱ δὲ ὁπλισθέντες κρατοῦσιν.

deo gar megas o pais meta anoia amphoteros gignomai amphoteros men zonnumi ede-2 kai oplon echo kai o thea kallos ee kata pala gumnazo nun de e men aoplos o de oplizo krateo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1486)

Ἔνθα οὐ θεὸν ἔδει ὑπὲρ τῶν ἀπολέμων αὐτὸν μάχεσθαι σώιζεσθαι γὰρ ἐκ πολέμων φησὶ δεῖν ὁ νόμος ἀνδριζομένους, ἀλλʼ οὐκ εὐχομένους οὐδὲ γὰρ κομίζεσθαι καρποὺς εὐχομένους ἀλλὰ γῆς ἐπιμελουμένους, οὐδέ γε ὑγιαίνειν μὴ ὑγείας ἐπιμελουμένους οὐδʼ ἀγανακτεῖν δέ, εἰ τοῖς φαύλοις πλείους γίνοιντο καρποὶ ἢ ὅλως αὐτοῖς γεωργοῦσιν εἴη ἄμεινον.

entha ou theos deo uper o apolemos autos machomai gar ek polemos phemi deo o nomos-2 andrizo alla ou euchomai oude gar komizo karpos euchomai alla ge-2 epimeleomai oude ge ugiaino me ugeia-2 epimeleomai oude aganakteo de ei o phaulos pleos gignomai karpos ee olos autos georgeo aio ameinon


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1487)

Ἔπειτα γελοῖον τὰ μὲν ἄλλα πάντα τὰ κατὰ τὸν βίον γνώμηι τῆι ἑαυτῶν πράττειν, κἂν μὴ ταύτηι πράττωσιν, ἧι θεοῖς φίλα, σώιζεσθαι δὲ μόνον παρὰ θεῶν οὐδὲ ταῦτα ποιήσαντας, διʼ ὧν κελεύουσιν αὐτοὺς οἱ θεοὶ σώιζεσθαι.

epeita geloios o men allos pas o kata o bios-2 gnome te-3 eautou prasso kan-2 me taute prasso e-4 theos philos de monos para thea oude outos poieo dia os keleuo autos o theos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1488)

Καὶ τοίνυν οἱ θάνατοι αὐτοῖς βελτίους ἢ τὸ οὕτω ζῶντας εἶναι, ὅπως ζῆν αὐτοὺς οὐκ ἐθέλουσιν οἱ ἐν τῶι παντὶ νόμοι ὥστε τῶν ἐναντίων γινομένων, εἰρήνης ἐν ἀνοίαις καὶ κακίαις πάσαις φυλαττομένης, ἀμελῶς ἂν ἔσχε τὰ προνοίας ἐώσης κρατεῖν ὄντως τὰ χείρω.

kai toinun o thanatos autos beltion ee o outos-2 zao eimi opos zao autos ou ethelo o en o pas nomos-2 oste-2 o enantios gignomai eirene en anoia kai kakia pas phulasso ameles1 an echo o pronoia aio krateo ontos o cheiroo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1489)

Ἄρχουσι δὲ κακοὶ ἀρχομένων ἀνανδρίαι τοῦτο γὰρ δίκαιον, οὐκ ἐκεῖνο.

archo de kakos archo anandria outos gar dikaios ou ekeinos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1490)

Οὐ γὰρ δὴ οὕτω τὴν πρόνοιαν εἶναι δεῖ, ὥστε μηδὲν ἡμᾶς εἶναι.

ou gar de-2 outos-2 o pronoia eimi deomai oste-2 medeis ego eimi


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1491)

Πάντα δὲ οὔσης προνοίας καὶ μόνης αὐτῆς οὐδʼ ἂν εἴη τίνος γὰρ ἂν ἔτι εἴη Ἀλλὰ μόνον ἂν εἴη τὸ θεῖον.

pas de eimi pronoia kai monos autos oude an aio tis-2 gar an eti aio alla monos an aio o theios


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1492)

Τοῦτο δὲ καὶ νῦν ἐστι καὶ πρὸς ἄλλο δὲ ἐλήλυθεν, οὐχ ἵνα ἀνέληι τὸ ἄλλο, ἀλλʼ ἐπιόντι οἷον ἀνθρώπωι ἦν ἐπʼ αὐτῶι τηροῦσα τὸν ἄνθρωπον ὄντα τοῦτο δέ ἐστι νόμωι προνοίας ζῶντα, ὃ δή ἐστι πράττοντα ὅσα ὁ νόμος αὐτῆς λέγει.

outos de kai nun eimi kai pros allos de erchomai ou ina anaireo o allos alla epeimi oios-2 anthropos eimi epi autos tereo-2 o anthropos eimi outos de eimi nomos-2 pronoia zao os de-2 eimi prasso osos o nomos-2 autos lego


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1493)

Λέγει δὲ τοῖς μὲν ἀγαθοῖς γενομένοις ἀγαθὸν βίον ἔσεσθαι καὶ κεῖσθαι καὶ εἰς ὕστερον, τοῖς δὲ κακοῖς τὰ ἐναντία.

lego de o men agathos gignomai agathos bios-2 eimi kai keo kai eis usteros o de kakos o enantios


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1494)

Κακοὺς δὲ γενομένους ἀξιοῦν ἄλλους αὐτῶν σωτῆρας εἶναι ἑαυτοὺς προεμένους οὐ θεμιτὸν εὐχὴν ποιουμένων οὐ τοίνυν οὐδὲ θεοὺς αὐτῶν ἄρχειν τὰ καθέκαστα ἀφέντας τὸν ἑαυτῶν βίον οὐδέ γε τοὺς ἄνδρας τοὺς ἀγαθούς, ἄλλον βίον ζῶντας τὸν ἀρχῆς ἀνθρωπίνης ἀμείνω, τούτους αὐτῶν ἄρχοντας εἶναι ἐπεὶ οὐδʼ αὐτοὶ ἐπεμελήθησάν ποτε, ὅπως ἄρχοντες ἀγαθοὶ γένοιντο τῶν ἄλλων, ὅπως αὐτοῖς εὖ ἦ ἐπιμελούμενοι, ἀλλὰ φθονοῦσιν, ἐάν τις ἀγαθὸς παρʼ αὐτοῦ φύηται ἐπεὶ πλείους ἂν ἐγένοντο ἀγαθοί, εἰ τούτους ἐποιοῦντο προστάτας.

kakos de gignomai axioo allos autos soter eimi eautou proiemi ou themitos euche poieo ou toinun oude theos autos archo o aphiemi o eautou bios-2 oude ge o aner o agathos allos bios-2 zao o arche anthropinos ameinon outos autos archon eimi epei oude autos epimeleomai pote opos archon agathos gignomai o allos opos autos eu e-2 epimeleomai alla phthoneo ean tis agathos para autos phuo epei pleos an gignomai agathos ei outos poieo prostates-2


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1495)

Γενόμενοι τοίνυν ζῶιον οὐκ ἄριστον, ἀλλὰ μέσην τάξιν ἔχον καὶ ἑλόμενον, ὅμως ἐν ὧι κεῖται τόπωι ὑπὸ προνοίας οὐκ ἐώμενον ἀπολέσθαι, ἀλλὰ ἀναφερόμενον ἀεὶ πρὸς τὰ ἄνω παντοίαις μηχαναῖς, αἷς τὸ θεῖον χρῆται ἐπικρατεστέραν ἀρετὴν ποιοῦν, οὐκ ἀπώλεσε τὸ λογικὸν εἶναι τὸ ἀνθρώπινον γένος, ἀλλὰ μετέχον, εἰ καὶ μὴ ἄκρως, ἐστὶ καὶ σοφίας καὶ νοῦ καὶ τέχνης καὶ δικαιοσύνης, τῆς γοῦν πρὸς ἀλλήλους ἕκαστοι καὶ οὓς ἀδικοῦσι δέ, οἴονται δικαίως ταῦτα ποιεῖν εἶναι γὰρ ἀξίους.

gignomai toinun ou aristos alla mesos taxis echo kai aireo omos-5 en os keo topos upo pronoia ou aio apollumi alla anaphero aei pros o ano pantoios mechane os o theios chraomai epikrates arete poieo ou apollumi o logikos eimi o anthropinos genos alla metecho ei kai me akros eimi kai sophia kai noos kai techne kai dikaiosune o goun pros allelon ekastos kai os adikeo de oiomai dikaios outos poieo eimi gar axios


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1496)

Οὕτω καλόν ἐστιν ἄνθρωπος ποίημα, ὅσον δύναται καλὸν εἶναι, καὶ συνυφανθὲν εἰς τὸ πᾶν μοῖραν ἔχει τῶν ἄλλων ζώιων ὅσα ἐπὶ γῆς βελτίονα.

outos-2 kalos eimi anthropos poiema osos dunamai kalos eimi kai sunuphaino eis o pas moira echo o allos osos epi ge-2 beltion


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1497)

Ἐπεὶ καὶ τοῖς ἄλλοις ὅσα ἐλάττω ζῶια αὐτοῦ κόσμον γῆι φέροντα μέμφεται οὐδεὶς νοῦν ἔχων.

epei kai o allos osos elasson autos kosmos ge-2 phero memphomai oudeis noos echo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1498)

Γελοῖον γάρ, εἴ τις μέμφοιτο, ὅτι τοὺς ἀνθρώπους δάκνοι, ὡς δέον αὐτοὺς ζῆν κοιμωμένους.

geloios gar ei tis memphomai ostis o anthropos dakno os-2 deo autos zao koimao


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1499)

Ἀνάγκη δὲ καὶ ταῦτα εἶναι καὶ αἱ μὲν πρόδηλοι παρʼ αὐτῶν ὠφέλειαι, τὰς δὲ οὐ φανερὰς ἀνεῦρε πολλὰς ὁ χρόνος ὥστε μηδὲν αὐτῶν μάτην μηδὲ ἀνθρώποις εἶναι.

anagke de kai outos eimi kai o men prodelos para autos opheleia o de ou phaneros aneurisko polus o chronos oste-2 medeis autos maten mede anthropos eimi


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1500)

Γελοῖον δὲ καὶ ὅτι ἄγρια πολλὰ αὐτῶν μέμφεσθαι γινομένων καὶ ἀνθρώπων ἀγρίων εἰ δὲ μὴ πεπίστευκεν ἀνθρώποις, ἀλλὰ ἀπιστοῦντα ἀμύνεται, τί θαυμαστόν ἐστιν Ἀλλʼ εἰ ἄνθρωποι ἄκοντές εἰσι κακοὶ καὶ τοιοῦτοι οὐχ ἑκόντες, οὔτʼ ἄν τις τοὺς ἀδικοῦντας αἰτιάσαιτο, οὔτε τοὺς πάσχοντας ὡς διʼ αὐτοὺς ταῦτα πάσχοντας.

geloios de kai ostis agrios polus autos memphomai gignomai kai anthropos agrios ei de me pisteuo anthropos alla apisteo amuno tis-2 thaumastos eimi alla ei anthropos aekon eimi kakos kai toioutos ou ekon oute an tis o adikeo aitiaomai oute o pascho os-2 dia autos outos pascho


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1501)

Εἰ δὲ δὴ καὶ ἀνάγκη οὕτω κακοὺς γίνεσθαι εἴτε ὑπὸ τῆς φορᾶς εἴτε τῆς ἀρχῆς διδούσης τὸ ἀκόλουθον ἐντεῦθεν, φυσικῶς οὕτως.

ei de de-2 kai anagke outos-2 kakos gignomai eite upo o phora eite o arche didomi o akolouthos enteuthen phusikos outos-2


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1502)

Εἰ δὲ δὴ καὶ ὁ λόγος αὐτός ἐστιν ὁ ποιῶν, πῶς οὐκ ἄδικα οὕτως Ἀλλὰ τὸ μὲν ἄκοντες, ὅτι ἁμαρτία ἀκούσιον τοῦτο δὲ οὐκ ἀναιρεῖ τὸ αὐτοὺς τοὺς πράττοντας παρʼ αὐτῶν εἶναι, ἀλλʼ ὅτι αὐτοὶ ποιοῦσι, διὰ τοῦτο καὶ αὐτοὶ ἁμαρτάνουσιν ἢ οὐδʼ ἂν ὅλως ἥμαρτον μὴ αὐτοὶ οἱ ποιοῦντες ὄντες.

ei de de-2 kai o logos autos eimi o poieo pos-2 ou adikos outos-2 alla o men akon ostis amartia aekousios outos de ou anaireo o autos o prasso para autos eimi alla ostis autos poieo dia outos kai autos amartano ee oude an olos amartano me autos e poieo eimi


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1503)

Τὸ δὲ τῆς ἀνάγκης οὐκ ἔξωθεν, ἀλλʼ ὅτι πάντως.

o de o anagke ou exothen alla ostis pantos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1504)

Τὸ δὲ τῆς φορᾶς οὐχ ὥστε μηδὲν ἐφʼ ἡμῖν εἶναι καὶ γὰρ εἰ ἔξωθεν τὸ πᾶν, οὕτως ἂν ἦν, ὡς αὐτοὶ οἱ ποιοῦντες ἐβούλοντο ὥστε οὐκ ἂν αὐτοῖς ἐναντία ἐτίθεντο ἄνθρωποι οὐδʼ ἂν ἀσεβεῖς, εἰ θεοὶ ἐποίουν.

o de o phora ou oste-2 medeis epi ego eimi kai gar ei exothen o pas outos-2 an eimi os-2 autos e poieo boulomai oste-2 ou an autos enantios tithemi anthropos oude an asebes ei theos poieo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1505)

Νῦν δὲ παρʼ αὐτῶν τοῦτο.


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1506)

Ἀρχῆς δὲ δοθείσης τὸ ἐφεξῆς περαίνεται συμπαραλαμβανομένων εἰς τὴν ἀκολουθίαν καὶ τῶν ὅσαι εἰσὶν ἀρχαί ἀρχαὶ δὲ καὶ ἄνθρωποι.

arche de didomi o ephexes peraino sumparalambano eis o akolouthia kai o osos eimi arche arche de kai anthropos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1507)

Κινοῦνται γοῦν πρὸς τὰ καλὰ οἰκείαι φύσει καὶ ἀρχὴ αὕτη αὐτεξούσιος.

kineo goun pros o kalos oikeios phusis kai arche outos autexousios


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1508)

Πότερα δὲ φυσικαῖς ἀνάγκαις οὕτως ἕκαστα καὶ ἀκολουθίαις καὶ ὅπηι δυνατὸν καλῶς Ἢ οὔ, ἀλλʼ ὁ λόγος ταῦτα πάντα ποιεῖ ἄρχων καὶ οὕτω βούλεται καὶ τὰ λεγόμενα κακὰ αὐτὸς κατὰ λόγον ποιεῖ οὐ βουλόμενος πάντα ἀγαθὰ εἶναι, ὥσπερ ἂν εἴ τις τεχνίτης οὐ πάντα τὰ ἐν τῶι ζώιωι ὀφθαλμοὺς ποιεῖ οὕτως οὐδʼ ὁ λόγος πάντα θεοὺς εἰργάζετο, ἀλλὰ τὰ μὲν θεούς, τὰ δὲ δαίμονας, δευτέραν φύσιν, εἶτα ἀνθρώπους καὶ ζῶια ἐφεξῆς, οὐ φθόνωι, ἀλλὰ λόγωι ποικιλίαν νοερὰν ἔχοντι.

poteros de phusikos anagke outos-2 ekastos kai akolouthia kai ope dunatos kalos ee ou alla o logos outos pas poieo archon kai outos-2 boulomai kai o lego kakos autos kata logos poieo ou boulomai pas agathos eimi osper-2 an ei tis technites-2 ou pas o en o ophthalmos poieo outos-2 oude o logos pas theos ergazomai alla o men theos o de daimon deuteros phusis eita anthropos kai epecho ou phthonos alla logos poikilia noeros echo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1509)

Ἡμεῖς δέ, ὥσπερ οἱ ἄπειροι γραφικῆς τέχνης αἰτιῶνται, ὡς οὐ καλὰ τὰ χρώματα πανταχοῦ, ὁ δὲ ἄρα τὰ προσήκοντα ἀπέδωκεν ἑκάστωι τόπωι καὶ αἱ πόλεις δὲ οὐκ ἐξ ἴσων, καὶ αἳ εὐνομίαι χρῶνται ἢ εἴ τις δρᾶμα μέμφοιτο, ὅτι μὴ πάντες ἥρωες ἐν αὐτῶι, ἀλλὰ καὶ οἰκέτης καί τις ἀγροῖκος καὶ φαύλως φθεγγόμενος τὸ δὲ οὐ καλόν ἐστιν, εἴ τις τοὺς χείρους ἐξέλοι, καὶ ἐκ τούτων συμπληρούμενον.

ego de osper-2 o apeiros graphikos techne aitiaomai os-2 ou kalos o chroma pantachou o de aros o proseko apodidomi ekastos topos kai o polis de ou ek isos kai os eunomia chraomai ee ei tis drama memphomai ostis me pas eros en autos alla kai oiketes kai tis agroikos-2 kai phaulos phtheggomai o de ou kalos eimi ei tis o cheiron exaireo kai ek outos sumpleroo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1510)

Εἰ μὲν οὖν αὐτὸς ὁ λόγος ἐναρμόσας ἑαυτὸν εἰς ὕλην ταῦτα εἰργάσατο τοῦτο ὢν οἷός ἐστιν, ἀνόμοιος τοῖς μέρεσιν, ἐκ τοῦ πρὸ αὐτοῦ τοῦτο ὤν, καὶ τοῦτο τὸ γενόμενον οὕτω γενόμενον μὴ ἂν ἔσχε κάλλιον ἑαυτοῦ ἄλλο.

ei men oun autos o logos enarmozo eautou eis ule outos ergazomai outos eimi oios-2 eimi anomoios o meros-2 ek o pro autos outos eimi kai outos o gignomai outos-2 gignomai me an echo kallion eautou allos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1511)

Ὁ δὲ λόγος ἐκ πάντων ὁμοίων καὶ παραπλησίων οὐκ ἂν ἐγένετο καὶ οὗτος ὁ τρόπος μεμπτός πάντα ὄντος κατὰ μέρος ἕκαστον ἄλλος.

o de logos ek pas omoios kai paraplesios ou an gignomai kai outos o tropos-2 memptos pas eimi kata meros-2 ekastos allos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1512)

Εἰ δὲ ἔξω ἑαυτοῦ ἄλλα εἰσήγαγεν, οἷον ψυχάς, καὶ ἐβιάσατο παρὰ τὴν αὐτῶν φύσιν ἐναρμόσαι τῶι ποιήματι πρὸς τὸ χεῖρον πολλάς, πῶς ὀρθῶς Ἀλλὰ φατέον καὶ τὰς ψυχὰς οἷον μέρη αὐτοῦ εἶναι καὶ μὴ χείρους ποιοῦντα ἐναρμόττειν, ἀλλʼ ὅπου προσῆκον αὐταῖς καταχωρίζειν κατʼ ἀξίαν.

ei de exo eautou allos eisago oios-2 psyche kai biao para o autos phusis enarmozo o poiema pros o cheiron polus pos-2 orthos alla phateon kai o psyche oios-2 mera-2 autos eimi kai me cheiron poieo enarmozo alla opou proseko autos katachorizo kata axios


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1513)

Ἐπεὶ οὐδὲ ἐκεῖνον ἀποβλητέον τὸν λόγον, ὃς οὐ πρὸς τὸ παρὸν ἑκάστοτέ φησι βλέπειν, ἀλλὰ πρὸς τὰς πρόσθεν περιόδους καὶ αὖ τὸ μέλλον, ὥστε ἐκεῖθεν τάττειν τὴν ἀξίαν καὶ μετατιθέναι ἐκ δεσποτῶν τῶν πρόσθεν δούλους ποιοῦντα, εἰ ἐγένοντο κακοὶ δεσπόται, καὶ ὅτι σύμφορον αὐτοῖς οὕτω, καὶ εἰ κακῶς ἐχρήσαντο πλούτωι, πένητας καὶ ἀγαθοῖς οὐκ ἀσύμφορον πένησιν εἶναι καὶ φονεύσαντας ἀδίκως φονευθῆναι ἀδίκως μὲν τῶι ποιήσαντι, αὐτῶι δὲ δικαίως τῶι παθόντι, καὶ τὸ πεισόμενον συναγαγεῖν εἰς τὸ αὐτὸ τῶι ἐπιτηδείωι ποιῆσαι, ἃ παθεῖν ἐχρῆν ἐκεῖνον.

epei oude ekeinos apobleteos o logos os ou pros o pareimi ekastote phemi blepo alla pros o prosthen periodos1 kai au o mello oste-2 ekeithen tasso o axios kai metatithemi ek despotes o prosthen doulos1 poieo ei gignomai kakos despotes kai ostis sumphoros autos outos-2 kai ei kakos chrao ploutos penes kai agathos ou asumphoros penes eimi kai phoneuo adikos phoneuo adikos men tis-2 poieo autos de dikaios tis-2 pascho kai o pascho sunago eis o autos o epitedeios poieo os pascho chre ekeinos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1514)

Μὴ γὰρ δὴ κατὰ συντυχίαν δοῦλον μηδὲ αἰχμάλωτον ὡς ἔτυχε μηδὲ ὑβρισθῆναι εἰς σῶμα εἰκῆι, ἀλλʼ ἦν ποτε ταῦτα ποιήσας, ἃ νῦν ἐστι πάσχων καὶ μητέρα τις ἀνελὼν ὑπὸ παιδὸς ἀναιρεθήσεται γενόμενος γυνή, καὶ βιασάμενος γυναῖκα ἔσται, ἵνα βιασθῆι.

me gar de-2 kata suntuchia doulos1 mede aichmalotos-2 os-2 tugchano mede ubrizo eis soma eikazo alla eimi pote outos poieo os nun eimi pascho kai meter tis anaireo upo pais anaireo gignomai gune kai biao gune eimi ina biazo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1515)

Ὅθεν καὶ θείαι φήμηι Ἀδράστεια αὕτη γὰρ ἡ διάταξις Ἀδράστεια ὄντως καὶ ὄντως Δίκη καὶ σοφία θαυμαστή.

othen kai theia pheme adrasteia outos gar o diataxis adrasteia ontos kai ontos dike-2 kai sophia thaumastos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1516)

Τεκμαίρεσθαι δὲ δεῖ τοιαύτην τινὰ εἶναι τὴν τάξιν ἀεὶ τῶν ὅλων ἐκ τῶν ὁρωμένων ἐν τῶι παντί, ὡς εἰς ἅπαν χωρεῖ καὶ ὅ τι μικρότατον, καὶ ἡ τέχνη θαυμαστὴ οὐ μόνον ἐν τοῖς θείοις, ἀλλὰ καὶ ὧν ἄν τις ὑπενόησε καταφρονῆσαι ὡς μικρῶν τὴν πρόνοιαν, οἵα καὶ ἐν τοῖς τυχοῦσι ζώιοις ἡ ποικίλη θαυματουργία καὶ τὸ μέχρι τῶν ἐμφύτων καρποῖς καὶ ἔτι φύλλοις τὸ εὐειδὲς καὶ τὸ ῥᾶιστα εὐανθὲς καὶ ῥαδινὸν καὶ ποικίλον, καὶ ὅτι οὐ πεποίηται ἅπαξ καὶ ἐπαύσατο, ἀλλʼ ἀεὶ ποιεῖται τῶν ὑπεράνω φερομένων κατὰ ταῦτα οὐχ ὡσαύτως.

tekmairomai de deomai toioutos tis eimi o taxis aei o olos ek o orao en o pas os-2 eis apas choreo kai os tis mikros kai o techne thaumastos ou monos en o theios alla kai os an tis uponoeo kataphroneo os-2 mikros o pronoia oios-2 kai en o tugchano o poikilos thaumatourgia kai o mechri o emphutos karpos kai eti phullon o eueides kai o euanthes kai radinos kai poikilos kai ostis ou poieo apax kai epauo alla aei poieo o uperano phero kata outos ou osautos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1517)

Μετατίθεται τοίνυν τὰ μετατιθέμενα οὐκ εἰκῆι μετατιθέμενα οὐδʼ ἄλλα σχήματα λαμβάνοντα, ἀλλʼ ὡς καλόν, καὶ ὡς πρέποι ἂν δυνάμεσι θείαις ποιεῖν.

metatithemi toinun o metatithemi ou eike metatithemi oude allos schema-2 lambano alla os-2 kalos kai os-2 prepo an dunamis theia poieo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1518)

Ποιεῖ γὰρ πᾶν τὸ θεῖον ὡς πέφυκε πέφυκε δὲ κατὰ τὴν αὐτοῦ οὐσίαν οὐσία δὲ αὐτῶι, ἣ τὸ καλὸν ἐν ταῖς ἐνεργείαις αὐτοῦ καὶ τὸ δίκαιον συνεκφέρει.

poieo gar pas o theios os-2 phuo phuo de kata o autos ousia ousia de autos os o kalos en o energeia autos kai o dikaios sunekphero


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1519)

Εἰ γὰρ μὴ ἐκεῖ ταῦτα, ποῦ ἂν εἴη Ἔχει τοίνυν ἡ διάταξις οὕτω κατὰ νοῦν, ὡς ἄνευ λογισμοῦ εἶναι, οὕτω δὲ εἶναι, ὡς, εἴ τις ἄριστα δύναιτο λογισμῶι χρῆσθαι, θαυμάσαι, ὅτι μὴ ἂν ἄλλως εὗρε λογισμὸς ποιῆσαι, ὁποῖόν τι γινώσκεται καὶ ἐν ταῖς καθʼ ἕκαστα φύσεσι, γινομένων εἰς ἀεὶ νοερώτερον ἢ κατὰ λογισμοῦ διάταξιν.

ei gar me ekei outos pou an aio echo toinun o diataxis outos-2 kata noos os-2 aneu logismos eimi outos-2 de eimi os-2 ei tis aristos dunamai logismos chraomai thaumazo ostis me an allos-2 eurisko logismos poieo opoios tis gignosko kai en o kata ekastos phusis gignomai eis aei noeros ee kata logismos diataxis


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1520)

Ἐφʼ ἑκάστου μὲν οὖν τῶν γινομένων ἀεὶ γενῶν οὐκ ἔστιν αἰτιᾶσθαι τὸν ποιοῦντα λόγον, εἴ τις μὴ ἀξιοῖ ἕκαστον οὕτω γεγονέναι χρῆναι, ὡς τὰ μὴ γεγονότα, ἀίδια δέ, ἔν τε νοητοῖς ἔν τε αἰσθητοῖς ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ὄντα, προσθήκην αἰτῶν ἀγαθοῦ πλείονα, ἀλλʼ οὐ τὸ δοθὲν ἑκάστωι εἶδος αὔταρκες ἡγούμενος, οἷον τῶιδε, ὅτι μὴ καὶ κέρατα, οὐ σκοπούμενος ὅτι ἀδύνατον ἦν λόγον μὴ οὐκ ἐπὶ πάντα ἐλθεῖν, ἀλλʼ ὅτι ἔδει ἐν τῶι μείζονι τὰ ἐλάττω καὶ ἐν τῶι ὅλωι τὰ μέρη καὶ οὐκ ἴσα δυνατὸν εἶναι ἢ οὐκ ἂν ἦν μέρη.

epi ekastos men oun o gignomai aei genos ou eimi aitiaomai o poieo logos ei tis me axioo ekastos outos-2 gignomai chre os-2 o me gignomai aidios-2 de en te noetos en te aisthetos aei kata tautos-2 eimi prostheke aiteo agathos pleion alla ou o didomi ekastos eidos autarkes egeomai oios-2 ode ostis me kai keras ou skopao ostis adunatos-2 eimi logos me ou epi pas erchomai alla ostis deo en o megas o elasson kai en o olos o mera-2 kai ou isos dunatos eimi ee ou an eimi mera-2


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1521)

Τὸ μὲν γὰρ ἄνω πᾶν πάντα, τὰ δὲ κάτω οὐ πάντα ἕκαστον.

o men gar ano pas pas o de katos ou pas ekastos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1522)

Καὶ ἄνθρωπος δή, καθʼ ὅσον μέρος, ἕκαστον, οὐ πᾶς.

kai anthropos de-2 kata osos meros-2 ekastos ou pas


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1523)

Εἰ δέ που ἐν μέρεσί τισι καὶ ἄλλο τι, ὃ οὐ μέρος, τούτωι κἀκεῖνο πᾶν.

ei de pou en meros-2 tis kai allos tis os ou meros-2 outos ekeinos pas


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1524)

Ὁ δὲ καθʼ ἕκαστα, ἧι τοῦτο, οὐκ ἀπαιτητέος τέλεος εἶναι εἰς ἀρετῆς ἄκρον ἤδη γὰρ οὐκέτʼ ἂν μέρος.

o de kata ekastos e-4 outos ou telos eimi eis arete akros ede-2 gar ouketi an meros-2


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1525)

Οὐ μὴν οὐδὲ τῶι ὅλωι τὸ μέρος κοσμηθὲν εἰς μείζονα ἀξίαν ἐφθόνηται καὶ γὰρ κάλλιον τὸ ὅλον ποιεῖ κοσμηθὲν ἀξίαι μείζονι.

ou men-2 oude o olos o meros-2 kosmeo eis megas axios phthoneo kai gar kallion o olos poieo kosmeo axia megas


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1526)

Καὶ γὰρ γίνεται τοιοῦτον ἀφομοιωθὲν τῶι ὅλωι καὶ οἷον συγχωρηθὲν τοιοῦτον εἶναι καὶ συνταχθὲν οὕτως, ἵνα καὶ κατὰ τὸν ἀνθρώπου τόπον ἐκλάμπηι τι ἐν αὐτῶι, οἷον καὶ κατὰ τὸν θεῖον οὐρανὸν τὰ ἄστρα, καὶ ἦ ἐντεῦθεν ἀντίληψις οἷον ἀγάλματος μεγάλου καὶ καλοῦ εἴτε ἐμψύχου εἴτε καὶ τέχνηι Ἡφαίστου γενομένου, ὧι εἰσι μὲν καὶ κατὰ τὸ πρόσωπον ἐπιστίλβοντες ἀστέρες καὶ ἐν τοῖς στήθεσι δὲ ἄλλοι καὶ ἧι ἔμελλεν ἐπιπρέψειν ἄστρων θέσις κειμένων.

kai gar gignomai toioutos aphomoioo o olos kai oios-2 sugchoreo toioutos eimi kai suntasso outos-2 ina kai kata o anthropos topos tis en autos oios-2 kai kata o theios ouranos o astron kai e-2 enteuthen antilepsis oios-2 agalma megas kai kaleo eite empsuchos eite kai techne ephaistos gignomai os eimi men kai kata o prosopon epistilbo aster kai en o stethos de allos kai e-4 mello epiprepo astron thesis keimai


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1527)

Τὰ μὲν οὖν ἕκαστα αὐτὰ ἐφʼ ἑαυτῶν θεωρούμενα οὕτως ἡ συμπλοκὴ δὲ ἡ τούτων γεννηθέντων καὶ ἀεὶ γεννωμένων ἔχοι ἂν τὴν ἐπίστασιν καὶ ἀπορίαν κατά τε τὴν ἀλληλοφαγίαν τῶν ἄλλων ζώιων καὶ τὰς ἀνθρώπων εἰς ἀλλήλους ἐπιθέσεις, καὶ ὅτι πόλεμος ἀεὶ καὶ οὐ μήποτε παῦλαν οὐδʼ ἂν ἀνοχὴν λάβοι, καὶ μάλιστα εἰ λόγος πεποίηκεν οὕτως ἔχειν, καὶ οὕτω λέγεται καλῶς ἔχειν.

o men oun ekastos autos epi eautou theoreo-2 outos-2 o sumploke de o outos gennao kai aei gennao echo an o epistasis kai aporia kata te o allelophagia o allos kai o anthropos eis allelon epithesis kai ostis polemos aei kai ou mepote paula oude an anoche lambano kai malista ei logos poieo outos-2 echo kai outos-2 lego kalos echo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1528)

Οὐ γὰρ ἔτι τοῖς οὕτω λέγουσιν ἐκεῖνος ὁ λόγος βοηθεῖ, ὡς καλῶς κατὰ τὸ δυνατὸν ἔχειν, αἰτίαι ὕλης οὕτως ἐχόντων, ὡς ἐλαττόνως ἔχειν, καὶ ὡς οὐ δυνατὸν τὰ κακὰ ἀπολέσθαι, εἴπερ οὕτως ἐχρῆν ἔχειν, καὶ καλῶς οὕτω, καὶ οὐχ ἡ ὕλη παρελθοῦσα κρατεῖ, ἀλλὰ παρήχθη, ἵνα οὕτω, μᾶλλον δὲ ἦν καὶ αὐτὴ αἰτίαι λόγου οὕτως.

ou gar eti o outos-2 lego ekeinos o logos boetheo os-2 kalos kata o dunatos echo aitia ule outos-2 echo os-2 elasson echo kai os-2 ou dunatos o kakos apollumi eiper outos-2 chre echo kai kalos outos-2 kai ou o ule parerchomai krateo alla parago ina outos-2 mallon de eimi kai autos aitia logos outos-2


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1529)

Ἀρχὴ οὖν λόγος καὶ πάντα λόγος καὶ τὰ γινόμενα κατʼ αὐτὸν καὶ συνταττόμενα ἐπὶ τῆι γενέσει πάντως οὕτως.

arche oun logos kai pas logos kai o gignomai kata autos kai suntasso epi o genesis pantos outos-2


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1530)

Τίς οὖν ἡ τοῦ πολέμου τοῦ ἀκηρύκτου ἐν ζώιοις καὶ ἐν ἀνθρώποις ἀνάγκη Ἢ ἀλληλοφαγίαι μὲν ἀναγκαῖαι, ἀμοιβαὶ ζώιων οὖσαι οὐ δυναμένων, οὐδʼ εἴ τις μὴ κτιννύοι αὐτά, οὕτω μένειν εἰς ἀεί.

tis-2 oun o o polemos o akeruktos en kai en anthropos anagke ee allelophagia men anagkaios amoibe eimi ou dunamai oude ei tis me kteino autos outos-2 meno eis aei


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1531)

Εἰ δὲ ἐν ὧι χρόνωι δεῖ ἀπελθεῖν οὕτως ἀπελθεῖν ἔδει, ὡς ἄλλοις γενέσθαι χρείαν παρʼ αὐτῶν, τί φθονεῖν ἔδει Τί δʼ εἰ βρωθέντα ἄλλα ἐφύετο Οἷον εἰ ἐπὶ σκηνῆς τῶν ὑποκριτῶν ὁ πεφονευμένος ἀλλαξάμενος τὸ σχῆμα ἀναλαβὼν πάλιν εἰσίοι ἄλλου πρόσωπον.

ei de en os chronos deomai aperchomai outos-2 aperchomai deo os-2 allos gignomai chreia para autos tis-2 phthoneo deo tis-2 de ei bibrosko allos ephuo oios-2 ei epi skene o upokrites o phoneuo allasso o schema-2 analambano palin eiseimi allos prosopon


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1532)

Ἀλλὰ τέθνηκεν ἀληθῶς οὗτος.


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1533)

Εἰ οὖν καὶ τὸ ἀποθανεῖν ἀλλαγή ἐστι σώματος, ὥσπερ ἐσθῆτος ἐκεῖ, ἢ καί τισιν ἀποθέσεις σώματος, ὥσπερ ἐκεῖ ἔξοδος ἐκ τῆς σκηνῆς παντελὴς τότε, εἰσύστερον πάλιν ἥξοντος ἐναγωνίσασθαι, τί ἂν δεινὸν εἴη ἡ τοιαύτη τῶν ζώιων εἰς ἄλληλα μεταβολὴ πολὺ βελτίων οὖσα τοῦ μηδὲ τὴν ἀρχὴν αὐτὰ γενέσθαι Ἐκείνως μὲν γὰρ ἐρημία ζωῆς καὶ τῆς ἐν ἄλλωι οὔσης ἀδυναμία νῦν δὲ πολλὴ οὖσα ἐν τῶι παντὶ ζωὴ πάντα ποιεῖ καὶ ποικίλλει ἐν τῶι ζῆν καὶ οὐκ ἀνέχεται μὴ ποιοῦσα ἀεὶ καλὰ καὶ εὐειδῆ ζῶντα παίγνια.

ei oun kai o apothnesko allage eimi soma osper-2 esthes ekei ee kai tis apothesis soma osper-2 ekei exodos1 ek o skene panteles tote palin eko enagonizomai tis-2 an deinos aio o toioutos o eis allelon metabole polus beltion eimi o mede o arche autos gignomai keinoo men gar eremia zoe-2 kai o en allos eimi adunamia nun de polus eimi en o pas zoe-2 pas poieo kai poikillo en tis-2 zao kai ou anecho me poieo aei kalos kai eueides zao paignion


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1534)

Ἀνθρώπων δὲ ἐπʼ ἀλλήλους ὅπλα θνητῶν ὄντων ἐν τάξει εὐσχήμονι μαχομένων, οἷα ἐν πυρρίχαις παίζοντες ἐργάζονται, δηλοῦσι τάς τε ἀνθρωπίνας σπουδὰς ἁπάσας παιδιὰς οὔσας τούς τε θανάτους μηνύουσιν οὐδὲν δεινὸν εἶναι, ἀποθνήισκειν δʼ ἐν πολέμοις καὶ ἐν μάχαις ὀλίγον προλαβόντας τοῦ γινομένου ἐν γήραι θᾶττον ἀπιόντας καὶ πάλιν ἰόντας.

anthropos de epi allelon oplon thnetos eimi en taxis euschemon machomai oios-2 en purriche paio ergazomai deloo o te anthropinos spoude apas paidie eimi o te thanatos menuo oudeis deinos eimi de en polemos kai en mache oligos prolambano o gignomai en geras-2 thasson apeimi kai palin eimi-2


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1535)

Εἰ δʼ ἀφαιροῖντο ζῶντες χρημάτων, γινώσκοιεν ἂν μηδὲ πρότερον αὐτῶν εἶναι καὶ τοῖς ἁρπάζουσιν αὐτοῖς γελοίαν εἶναι τὴν κτῆσιν ἀφαιρουμένων αὐτοὺς ἄλλων ἐπεὶ καὶ τοῖς μὴ ἀφαιρεθεῖσι χεῖρον γίνεσθαι τῆς ἀφαιρέσεως τὴν κτῆσιν.

ei de aphaireo zao chrema gignosko an mede proteros autos eimi kai o arpazo autos geloios eimi o ktesis aphaireo autos allos epei kai o me aphaireo cheiron gignomai o aphairesis o ktesis


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1536)

Ὥσπερ δʼ ἐπὶ τῶν θεάτρων ταῖς σκηναῖς, οὕτω χρὴ καὶ τοὺς φόνους θεᾶσθαι καὶ πάντας θανάτους καὶ πόλεων ἁλώσεις καὶ ἁρπαγάς, μεταθέσεις πάντα καὶ μετασχηματίσεις καὶ θρήνων καὶ οἰμωγῶν ὑποκρίσεις.

osper-2 de epi o theatron o skene outos-2 chre kai o phonos theaomai kai pas thanatos kai polis alosis kai arpage metathesis pas kai metaschematizo kai threnos kai oimoge upokrisis


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1537)

Καὶ γὰρ ἐνταῦθα ἐπὶ τῶν ἐν τῶι βίωι ἑκάστων οὐχ ἡ ἔνδον ψυχή, ἀλλʼ ἡ ἔξω ἀνθρώπου σκιὰ καὶ οἰμώζει καὶ ὀδύρεται καὶ πάντα ποιεῖ ἐν σκηνῆι τῆι ὅληι γῆι πολλαχοῦ σκηνὰς ποιησαμένων.

kai gar entautha epi o en o bios-2 ekastos ou o endon psyche alla o exo anthropos skia kai oimozo kai oduromai kai pas poieo en skene te-3 olos ge-2 pollachou skene poieo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1538)

Τοιαῦτα γὰρ ἔργα ἀνθρώπου τὰ κάτω καὶ τὰ ἔξω μόνα ζῆν εἰδότος καὶ ἐν δακρύοις καὶ σπουδαίοις ὅτι παίζων ἐστὶν ἠγνοηκότος.

toioutos gar ergon anthropos o katos kai o exo monos zao oida kai en dakruon kai spoudaios ostis paio eimi agnoeo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1539)

Μόνωι γὰρ τῶι σπουδαίωι σπουδαστέον ἐν σπουδαίοις τοῖς ἔργοις, ὁ δʼ ἄλλος ἄνθρωπος παίγνιον.

monos gar tis-2 spoudaios spoudasteos en spoudaios o ergon o de allos anthropos paignion


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1540)

Σπουδάζεται δὲ καὶ τὰ παίγνια τοῖς σπουδάζειν οὐκ εἰδόσι καὶ τοῖς αὐτοῖς οὖσι παιγνίοις.

spoudazo de kai o paignion o spoudazo ou oida kai o autos eimi paignion


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1541)

Εἰ δέ τις συμπαίζων αὐτοῖς τὰ τοιαῦτα πάθοι, ἴστω παραπεσὼν παίδων παιδιᾶι τὸ περὶ αὐτὸν ἀποθέμενος παίγνιον.

ei de tis sumpaizo autos o toioutos pascho oida parapeimi pais paidie o peri autos apotithemi paignion


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1542)

Εἰ δὲ δὴ καὶ παίζοι Σωκράτης, παίζει τῶι ἔξω Σωκράτει.

ei de de-2 kai paio sokrates-2 paio tis-2 exo sokrateo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1543)

Δεῖ δὲ κἀκεῖνο ἐνθυμεῖσθαι, ὡς οὐ δεῖ τεκμήρια τοῦ κακὰ εἶναι τὸ δακρύειν καὶ θρηνεῖν τίθεσθαι, ὅτι δὴ καὶ παῖδες ἐπὶ οὐ κακοῖς καὶ δακρύουσι καὶ ὀδύρονται.

deomai de ekeinos enthumeomai os-2 ou deomai tekmerion o kakos eimi o dakruo kai threneo tithemi ostis de-2 kai pais epi ou kakos kai dakruo kai oduromai


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1544)

Ἀλλʼ εἰ καλῶς ταῦτα λέγεται, πῶς ἂν ἔτι πονηρία Ποῦ δʼ ἀδικία Ἁμαρτία δὲ ποῦ Πῶς γὰρ ἔστι καλῶς γινομένων ἁπάντων ἀδικεῖν ἢ ἁμαρτάνειν τοὺς ποιοῦντας Κακοδαίμονες δὲ πῶς, εἰ μὴ ἁμαρτάνοιεν μηδὲ ἀδικοῖεν Πῶς δὲ τὰ μὲν κατὰ φύσιν, τὰ δὲ παρὰ φύσιν φήσομεν εἶναι, τῶν γινομένων ἁπάντων καὶ δρωμένων κατὰ φύσιν ὄντων Πῶς δʼ ἂν καὶ πρὸς τὸ θεῖον ἀσέβειά τις εἴη τοιούτου ὄντος τοῦ ποιουμένου Οἷον εἴ τις ἐν δράμασι λοιδορούμενον ποιητὴς ὑποκριτὴν ποιήσαιτο καὶ κατατρέχοντα τοῦ ποιητοῦ τοῦ δράματος.

alla ei kalos outos lego pos-2 an eti poneria pou de adikia amartia de pou pos-2 gar eimi kalos gignomai apas adikeo ee amartano o poieo kakodaimon de pos-2 ei me amartano mede adikeo pos-2 de o men kata phusis o de para phusis phemi eimi o gignomai apas kai drao1 kata phusis eimi pos-2 de an kai pros o theios asebeia tis aio toioutos eimi o poieo oios-2 ei tis en drama loidoreo poietes upokrites poieo kai katatrecho o poietes o drama


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1545)

Πάλιν οὖν σαφέστερον λέγωμεν τίς ὁ λόγος καὶ ὡς εἰκότως τοιοῦτός ἐστιν.

palin oun saphes lego tis-2 o logos kai os-2 eoikotos toioutos eimi


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1546)

Ἔστι τοίνυν οὗτος ὁ λόγος τετολμήσθω γάρ τάχα δʼ ἂν καὶ τύχοιμεν ἔστι τοίνυν οὗτος οὐκ ἄκρατος νοῦς οὐδʼ αὐτονοῦς οὐδέ γε ψυχῆς καθαρᾶς τὸ γένος, ἠρτημένος δὲ ἐκείνης καὶ οἷον ἔκλαμψις ἐξ ἀμφοῖν, νοῦ καὶ ψυχῆς καὶ ψυχῆς κατὰ νοῦν διακειμένης γεννησάντων τὸν λόγον τοῦτον ζωὴν λόγον τινὰ ἡσυχῆι ἔχουσαν.

eimi toinun outos o logos tolmao gar tacha de an kai tugchano eimi toinun outos ou akratos noos oude oude ge psyche katharos o genos artao de ekeinos kai oios-2 eklampsis ek ampho noos kai psyche kai psyche kata noos diakeimai gennao o logos outos zoe-2 logos tis esuchao echo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1547)

Πᾶσα δὲ ζωὴ ἐνέργεια, καὶ ἡ φαύλη ἐνέργεια δὲ οὐχ ὡς τὸ πῦρ ἐνεργεῖ, ἀλλʼ ἡ ἐνέργεια αὐτῆς, κἂν μὴ αἴσθησίς τις παρῆι, κίνησίς τις οὐκ εἰκῆι.

pas de zoe-2 energeia kai o phaulos energeia de ou os-2 o pur energeo alla o energeia autos kan-2 me aisthesis tis peros kinesis tis ou eikazo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1548)

Οἷς γοῦν ἐὰν ζωὴ παρῆι καὶ μετάσχηι ὁπωσοῦν ὁτιοῦν, εὐθὺς λελόγωται, τοῦτο δέ ἐστι μεμόρφωται, ὡς τῆς ἐνεργείας τῆς κατὰ τὴν ζωὴν μορφοῦν δυναμένης καὶ κινούσης οὕτως ὡς μορφοῦν.

os goun ean zoe-2 peros kai metecho oposoun otioun euthus logoo outos de eimi morphoo os-2 o energeia o kata o zoe-2 morphao dunamai kai kineo outos-2 os-2 morphao


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1549)

Ἡ τοίνυν ἐνέργεια αὐτῆς τεχνική, ὥσπερ ἂν ὁ ὀρχούμενος κινούμενος εἴη ὁ γὰρ ὀρχηστὴς τῆι οὕτω τεχνικῆι ζωῆι ἔοικεν αὐτὸς καὶ ἡ τέχνη αὐτὸν κινεῖ καὶ οὕτω κινεῖ, ὡς τῆς ζωῆς αὐτῆς τοιαύτης πως οὔσης.

o toinun energeia autos technikos osper-2 an o orcheomai kineo aio o gar orchestes te-3 outos-2 zoe-2 eoika autos kai o techne autos kineo kai outos-2 kineo os-2 o zoe-2 autos toioutos pos eimi


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1550)

Ταῦτα μὲν οὖν εἰρήσθω τοῦ οἵαν δεῖ καὶ τὴν ἡντινοῦν ζωὴν ἡγεῖσθαι ἕνεκα.

outos men oun ero o oios-2 deomai kai o ostis zoe-2 egeomai eneka


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1551)

Ἥκων τοίνυν οὗτος ὁ λόγος ἐκ νοῦ ἑνὸς καὶ ζωῆς μιᾶς πλήρους ὄντος ἑκατέρου οὐκ ἔστιν οὔτε ζωὴ μία οὔτε νοῦς τις εἷς οὔτε ἑκασταχοῦ πλήρης οὐδὲ διδοὺς ἑαυτὸν οἷς δίδωσιν ὅλον τε καὶ πάντα.

eko toinun outos o logos ek noos eis-2 kai zoe-2 eis-2 pleres eimi ekateros-2 ou eimi oute zoe-2 eis-2 oute noos tis eis-2 oute ekastachou pleres oude didomi eautou os didomi olos te kai pas


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1552)

Ἀντιθεὶς δὲ ἀλλήλοις τὰ μέρη καὶ ποιήσας ἐνδεᾶ πολέμου καὶ μάχης σύστασιν καὶ γένεσιν εἰργάσατο καὶ οὕτως ἐστὶν εἷς πᾶς, εἰ μὴ ἓν εἴη.

anatithemi de allelon o mera-2 kai poieo endees polemos kai mache sustasis kai genesis ergazomai kai outos-2 eimi eis-2 pas ei me eis-2 aio


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1553)

Γενόμενον γὰρ ἑαυτῶι τοῖς μέρεσι πολέμιον οὕτως ἕν ἐστι καὶ φίλον, ὥσπερ ἂν εἰ δράματος λόγος εἷς ὁ τοῦ δράματος ἔχων ἐν αὐτῶι πολλὰς μάχας.

gignomai gar eautou o meros-2 polemios outos-2 eis-2 eimi kai philos osper-2 an ei drama logos eis-2 o o drama echo en autos polus mache


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1554)

Τὸ μὲν οὖν δρᾶμα τὰ μεμαχημένα οἷον εἰς μίαν ἁρμονίαν ἄγει σύμφωνον οἷον διήγησιν τὴν πᾶσαν τῶν μαχομένων ποιούμενος ἐκεῖ δὲ ἐξ ἑνὸς λόγου ἡ τῶν διαστατῶν μάχη ὥστε μᾶλλον ἄν τις τῆι ἁρμονίαι τῆι ἐκ μαχομένων εἰκάσειε, καὶ ζητήσει διὰ τί τὰ μαχόμενα ἐν τοῖς λόγοις.

o men oun drama o machomai oios-2 eis eis-2 armonia ago sumphonos oios-2 diegesis o pas o machomai poieo ekei de ek eis-2 logos o o diastatos mache oste-2 mallon an tis te-3 armonia te-3 ek machomai eikazo kai zeteo dia tis-2 o machomai en o logos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1555)

Εἰ οὖν καὶ ἐνταῦθα ὀξὺ καὶ βαρὺ ποιοῦσι λόγοι καὶ συνίασιν εἰς ἕν, ὄντες ἁρμονίας λόγοι, εἰς αὐτὴν τὴν ἁρμονίαν, ἄλλον λόγον μείζονα, ὄντες ἐλάττους αὐτοὶ καὶ μέρη, ὁρῶμεν δὲ καὶ ἐν τῶι παντὶ τὰ ἐναντία, οἷον λευκὸν μέλαν, θερμὸν ψυχρόν, καὶ δὴ πτερωτὸν ἄπτερον, ἄπουν ὑπόπουν, λογικὸν ἄλογον, πάντα δὲ ζώιου ἑνὸς τοῦ σύμπαντος μέρη, καὶ τὸ πᾶν ὁμολογεῖ ἑαυτῶι τῶν μερῶν πολλαχοῦ μαχομένων, κατὰ λόγον δὲ τὸ πᾶν, ἀνάγκη καὶ τὸν ἕνα τοῦτον λόγον ἐξ ἐναντίων λόγον εἶναι ἕνα, τὴν σύστασιν αὐτῶι καὶ οἷον οὐσίαν τῆς τοιαύτης ἐναντιώσεως φερούσης.

ei oun kai entautha oxus kai barus poieo logos kai suneimi eis eis-2 eimi armonia logos eis autos o armonia allos logos megas eimi elasson autos kai mera-2 orao de kai en tis-2 pas o enantios oios-2 leukos melas thermos psuchros kai de-2 pterotos apteros apous upopous logikos alogos pas de eis-2 o sumpas mera-2 kai o pas omologeo eautou o mera-2 pollachou machomai kata logos de o pas anagke kai o enos outos logos ek enantios logos eimi enos o sustasis autos kai oios-2 ousia o toioutos enantiosis-2 phero


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1556)

Καὶ γὰρ εἰ μὴ πολὺς ἦν, οὐδʼ ἂν ἦν πᾶς, οὐδʼ ἂν λόγος λόγος δὲ ὢν διάφορός τε πρὸς αὐτόν ἐστι καὶ ἡ μάλιστα διαφορὰ ἐναντίωσίς ἐστιν ὥστε εἰ ἕτερον ὅλως, τὸ δὲ ἕτερον ποιεῖ, καὶ μάλιστα ἕτερον, ἀλλʼ οὐχ ἧττον ἕτερον ποιήσει ὥστε ἄκρως ἕτερον ποιῶν καὶ τὰ ἐναντία ποιήσει ἐξ ἀνάγκης καὶ τέλεος ἔσται, οὐκ εἰ διάφορα μόνον, ἀλλʼ εἰ καὶ ἐναντία ποιοῖ εἶναι ἑαυτόν.

kai gar ei me polus eimi oude an eimi pas oude an logos logos de eimi diaphoros te pros autos eimi kai o malista diaphora enantiosis-2 eimi oste-2 ei eteros olos o de eteros poieo kai malista eteros alla ou esson eteros poieo oste-2 akros eteros poieo kai o enantios poieo ek anagke kai telos eimi ou ei diaphoros monos alla ei kai enantios poieo eimi eautou


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1557)

Ὢν δὴ τοιοῦτος οἷος καὶ πάντως ποιεῖ, πολὺ μᾶλλον τὰ ποιούμενα ποιήσει ἐναντία, ὅσωι καὶ διέστηκε μᾶλλον καὶ ἧττον ἓν ὁ κόσμος ὁ αἰσθητὸς ἢ ὁ λόγος αὐτοῦ, ὥστε καὶ πολὺς μᾶλλον καὶ ἡ ἐναντιότης μᾶλλον καὶ ἡ τοῦ ζῆν ἔφεσις μᾶλλον ἑκάστωι καὶ ὁ ἔρως τοῦ εἰς ἓν μᾶλλον.

eimi de-2 toioutos oios-2 kai pantos poieo polus mallon o poieo poieo enantios osos kai diistemi mallon kai esson eis-2 o kosmos o aisthetos ee o logos autos oste-2 kai polus mallon kai o enantiotes mallon kai o o zao ephesis mallon ekastos kai o eros-2 o eis eis-2 mallon


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1558)

Φθείρει δὲ καὶ τὰ ἐρῶντα τὰ ἐρώμενα πολλάκις εἰς τὸ αὐτῶν ἀγαθὸν σπεύδοντα, ὅταν φθαρτὰ ἦ, καὶ ἡ ἔφεσις δὲ τοῦ μέρους πρὸς τὸ ὅλον ἕλκει εἰς αὐτὸ ὃ δύναται.

phtheiro de kai o erao1 o eraomai pollakis eis o autos agathos speudo otan phthartos eimi kai o ephesis de o meros-2 pros o olos elko eis autos os dunamai


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1559)

Οὕτως οὖν καὶ οἱ ἀγαθοὶ καὶ οἱ κακοί, ὥσπερ παρὰ τῆς αὐτῆς τέχνης ὀρχουμένου τὰ ἐναντία καὶ αὐτοῦ τὸ μέν τι μέρος ἀγαθόν, τὸ δὲ κακὸν φήσομεν, καὶ οὕτω καλῶς ἔχει.

outos-2 oun kai o agathos kai o kakos osper-2 para o autos techne orcheomai o enantios kai autos o men tis meros-2 agathos o de kakos phemi kai outos-2 kalos echo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1560)

Καίτοι οὐδὲ κακοὶ ἔτι.


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1561)

Ἢ τὸ μὲν κακοὺς εἶναι οὐκ ἀναιρεῖται, ἀλλʼ ἢ μόνον ὅτι μὴ παρʼ αὐτῶν τοιοῦτοι.

ee o men kakos eimi ou anaireo alla ee monos ostis me para autos toioutos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1562)

Ἀλλὰ ἴσως συγγνώμη τοῖς κακοῖς, εἰ μὴ καὶ τὸ τῆς συγγνώμης καὶ μὴ ὁ λόγος ποιεῖ ποιεῖ δὲ ὁ λόγος μηδὲ συγγνώμονας ἐπὶ τοῖς τοιούτοις εἶναι.

alla isos-3 suggnome o kakos ei me kai o o suggnome kai me o logos poieo poieo de o logos mede suggnomon epi o toioutos eimi


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1563)

Ἀλλʼ εἰ τὸ μὲν μέρος αὐτοῦ ἀγαθὸς ἀνήρ, τὸ δὲ ἄλλο πονηρός, καὶ πλείω μέρη ὁ πονηρός, ὥσπερ ἐν δράμασι τὰ μὲν τάττει αὐτοῖς ὁ ποιητής, τοῖς δὲ χρῆται οὖσιν ἤδη οὐ γὰρ αὐτὸς πρωταγωνιστὴν οὐδὲ δεύτερον οὐδὲ τρίτον ποιεῖ, ἀλλὰ διδοὺς ἑκάστωι τοὺς προσήκοντας λόγους ἤδη ἀπέδωκεν ἑκάστωι εἰς ὃ τετάχθαι δέον οὕτω τοι καὶ ἔστι τόπος ἑκάστωι ὁ μὲν τῶι ἀγαθῶι, ὁ δὲ τῶι κακῶι πρέπων.

alla ei o men meros-2 autos agathos aner o de allos poneros kai pleos mera-2 o poneros osper-2 en drama o men tasso autos o poietes o de chraomai eimi ede-2 ou gar autos protagonistes oude deuteros oude tritos poieo alla didomi ekastos o proseko logos ede-2 apodidomi ekastos eis os tasso deo outos-2 su kai eimi topos ekastos o men o agathos o de o kakos prepon


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1564)

Ἑκάτερος οὖν κατὰ φύσιν καὶ κατὰ λόγον εἰς ἑκάτερον καὶ τὸν πρέποντα χωρεῖ τὸν τόπον ἔχων, ὃν εἵλετο.

ekateros-2 oun kata phusis kai kata logos eis ekateros-2 kai o prepon choreo o topos echo os aireo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1565)

Εἶτα φθέγγεται καὶ ποιεῖ ὁ μὲν ἀσεβεῖς λόγους καὶ ἔργα πονηρῶν, ὁ δὲ τὰ ἐναντία ἦσαν γὰρ καὶ πρὸ τοῦ δράματος οἱ τοιοῦτοι ὑποκριταὶ διδόντες ἑαυτοὺς τῶι δράματι.

eita phtheggomai kai poieo o men asebes logos kai ergon poneros o de o enantios eimi gar kai pro o drama o toioutos upokrites didomi eautou o drama


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1566)

Ἐν μὲν οὖν τοῖς ἀνθρωπίνοις δράμασιν ὁ μὲν ποιητὴς ἔδωκε τοὺς λόγους, οἱ δὲ ἔχουσι παρʼ αὐτῶν καὶ ἐξ αὐτῶν τό τε καλῶς καὶ τὸ κακῶς ἕκαστος ἔστι γὰρ καὶ ἔργον αὐτοῖς μετὰ τὰς ῥήσεις τοῦ ποιητοῦ ἐν δὲ τῶι ἀληθεστέρωι ποιήματι, ὅ τι μιμοῦνται κατὰ μέρος ἄνθρωποι ποιητικὴν ἔχοντες φύσιν, ψυχὴ μὲν ὑποκρίνεται, ἃ δʼ ὑποκρίνεται λαβοῦσα παρὰ τοῦ ποιητοῦ, ὥσπερ οἱ τῆιδε ὑποκριταὶ τὰ προσωπεῖα, τὴν ἐσθῆτα, τοὺς κροκωτοὺς καὶ τὰ ῥάκη, οὕτω καὶ ψυχὴ αὐτὴ τὰς τύχας οὐ λαβοῦσα εἰκῆι κατὰ λόγον δὲ καὶ αὗται καὶ ἐναρμοσαμένη ταύτας σύμφωνος γίνεται καὶ συνέταξεν ἑαυτὴν τῶι δράματι καὶ τῶι λόγωι παντί εἶτα οἷον φθέγγεται τὰς πράξεις καὶ τὰ ἄλλα, ὅσα ἂν ψυχὴ κατὰ τρόπον τὸν ἑαυτῆς ποιήσειεν, ὥσπερ τινὰ ὠιδήν.

en men oun o anthropinos drama o men poietes didomi o logos o de echo para autos kai ek autos o te kalos kai o kakos ekastos eimi gar kai ergon autos meta o resis o poietes en de o poiema os tis mimeomai kata meros-2 anthropos poietikos echo phusis psyche men upokrinomai os de upokrinomai lambano para o poietes osper-2 e tede upokrites o prosopeion o esthes o krokotos kai o rakos outos-2 kai psyche autos o tuche ou lambano eike kata logos de kai outos kai enarmozo outos sumphonos gignomai kai suntasso eautou o drama kai o logos pas eita oios-2 phtheggomai o praxis kai o allos osos an psyche kata tropos-2 o eautou poieo osper-2 tis aoidos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1567)

Καὶ ὡς ὁ φθόγγος καὶ τὸ σχῆμα παρʼ αὐτοῦ καλὸν ἢ αἰσχρὸν καὶ ἢ κόσμον προσέθηκεν, ὡς δόξειεν ἄν, εἰς τὸ ποίημα ἢ προσθεὶς τὴν αὐτοῦ τῆς φωνῆς κάκην οὐκ ἐποίησε μὲν τὸ δρᾶμα ἕτερον ἢ οἷον ἦν, αὐτὸς δὲ ἀσχήμων ἐφάνη, ὁ δὲ ποιητὴς τοῦ δράματος ἀπέπεμψε κατʼ ἀξίαν ἀτιμάσας καὶ τοῦτο ἔργον ποιῶν ἀγαθοῦ κριτοῦ, τὸν δὲ ἤγαγεν εἰς μείζους τιμὰς καί, εἰ ἔχοι, ἐπὶ τὰ καλλίω δράματα, τὸν δʼ ἕτερον, εἴ που εἶχε χείρονα, τοῦτον τὸν τρόπον εἰσελθοῦσα εἰς τόδε τὸ πᾶν ποίημα καὶ μέρος ἑαυτὴν ποιησαμένη τοῦ δράματος εἰς ὑπόκρισιν τὸ εὖ ἢ τὸ κακῶς εἰσενεγκαμένη παρʼ αὐτῆς καὶ ἐν τῆι εἰσόδωι συνταχθεῖσα καὶ τὰ ἄλλα πάντα χωρὶς ἑαυτῆς καὶ τῶν ἔργων αὐτῆς λαβοῦσα δίκας τε καὶ τιμὰς αὖ ἔχει.

kai os-2 o phthoggos kai o schema-2 para autos kalos ee aischros kai ee kosmos prostithemi os-2 dokeo an eis o poiema ee prostithemi o autos o phone kake ou poieo men o drama eteros ee oios-2 eimi autos de aschemos phaino o de poietes o drama apopempo kata axios atimao kai outos ergon poieo agathos krites o de ago eis megas time kai ei echo epi o kallias drama o de eteros ei pou echo cheiron outos o tropos-2 eiserchomai eis ode o pas poiema kai meros-2 eautou poieo o drama eis upokrisis o eu ee o kakos eisphero para autos kai en o eisodos suntasso kai o allos pas choris eautou kai o ergon autos lambano dike te kai time au echo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1568)

Πρόσεστι δέ τι τοῖς ὑποκριταῖς ἅτε ἐν μείζονι τόπωι ἢ κατὰ σκηνῆς μέτρον ὑποκρινομένοις, καὶ τοῦ ποιητοῦ παντὸς τούτους ποιοῦντος κυρίους, καὶ δυνάμεως οὔσης μείζονος ἐπὶ πολλὰ ἰέναι εἴδη τόπων τιμὰς καὶ ἀτιμίας ὁρίζουσι κατὰ τὸ συνεπιλαμβάνειν καὶ αὐτοὺς ταῖς τιμαῖς καὶ ἀτιμίαις, ἁρμόζοντος ἑκάστου τόπου τοῖς ἤθεσιν, ὡς συμφωνεῖν τῶι τοῦ παντὸς λόγωι, ἐναρμοζομένου κατὰ δίκην ἑκάστου τοῖς μέρεσι τοῖς δεξομένοις, ὥσπερ χορδῆς ἑκάστης εἰς τὸν οἰκεῖον καὶ προσήκοντα τόπον ταττομένης κατὰ λόγον τὸν τοῦ φθέγγεσθαι, ὁποῖόν ἐστιν αὐτῆι τὸ τῆς δυνάμεως εἰς τοῦτο.

proseimi de tis o upokrites ate-3 en megas topos ee kata skene metron upokrinomai kai o poietes pas outos poieo kurios kai dunamis eimi megas epi polus eimi-2 eidos topos time kai atimia orizo kata o sunepilambanomai kai autos o time kai atimia armozo ekastos topos o ethos os-2 sumphoneo tis-2 o pas logos enarmozo kata dike ekastos o meros-2 o dechomai osper-2 chorde ekastos eis o oikeios kai proseko topos tasso kata logos o o phtheggomai opoios eimi autos o o dunamis eis outos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1569)

Καὶ γὰρ ἐν τῶι ὅλωι τὸ πρέπον καὶ τὸ καλόν, εἰ ἕκαστος οὗ δεῖ τετάξεται φθεγγόμενος κακὰ ἐν τῶι σκότωι καὶ τῶι ταρτάρωι ἐνταῦθα γὰρ καλὸν τὸ οὕτω φθέγγεσθαι καὶ τὸ ὅλον τοῦτο καλόν, οὐκ εἰ Λίνος εἴη ἕκαστος, ἀλλʼ εἰ τὸν φθόγγον τὸν αὑτοῦ εἰσφερόμενος συντελεῖ εἰς μίαν ἁρμονίαν ζωὴν καὶ αὐτὸς φωνῶν, ἐλάττω δὲ καὶ χείρω καὶ ἀτελεστέραν ὥσπερ οὐδʼ ἐν σύριγγι φωνὴ μία, ἀλλὰ καὶ ἐλάττων τις οὖσα καὶ ἀμυδρὰ πρὸς ἁρμονίαν τῆς πάσης σύριγγος συντελεῖ, ὅτι μεμέρισται ἡ ἁρμονία εἰς οὐκ ἴσα μέρη καὶ ἄνισοι μὲν οἱ φθόγγοι πάντες, ὁ δὲ τέλεος εἷς ἐκ πάντων.

kai gar en o olos o prepo kai o kalos ei ekastos e deomai tasso phtheggomai kakos en o skotos kai tis-2 entautha gar kalos o outos-2 phtheggomai kai o olos outos kalos ou ei linos-2 aio ekastos alla ei o phthoggos o eautou eisphero sunteleo eis eis-2 armonia zoe-2 kai autos phoneo elasson de kai cheiron kai ateles osper-2 oude en surigx phone eis-2 alla kai elasson tis eimi kai amudros pros armonia o pas surigx sunteleo ostis merizo o armonia eis ou isos mera-2 kai anisos men o phthoggos pas o de telos eis-2 ek pas


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1570)

Καὶ δὴ καὶ ὁ λόγος ὁ πᾶς εἷς, μεμέρισται δὲ οὐκ εἰς ἴσα ὅθεν καὶ τοῦ παντὸς διάφοροι τόποι, βελτίους καὶ χείρους, καὶ ψυχαὶ οὐκ ἴσαι ἐναρμόττουσιν οὕτω τοῖς οὐκ ἴσοις, καὶ οὕτω καὶ ἐνταῦθα συμβαίνει καὶ τοὺς τόπους ἀνομοίους καὶ τὰς ψυχὰς οὐ τὰς αὐτάς, ἀλλʼ ἀνίσους οὔσας καὶ ἀνομοίους τοὺς τόπους ἐχούσας, οἷον κατὰ σύριγγος ἤ τινος ἄλλου ὀργάνου ἀνομοιότητας, ἐν τόποις τε πρὸς ἄλληλα διαφέρουσιν εἶναι καθʼ ἕκαστον τόπον τὰ αὑτῶν συμφώνως καὶ τοῖς τόποις καὶ τῶι ὅλωι φθεγγομένας.

kai de-2 kai o logos o pas eis-2 merizo de ou eis isos othen kai o pas diaphoros topos beltion kai cheiron kai psyche ou isos enarmozo outos-2 o ou isos kai outos-2 kai entautha sumbaino kai o topos anomoios kai o psyche ou o autos alla anisos eimi kai anomoios o topos echo oios-2 kata surigx ee tis allos organon anomoiotes en topos te pros allelon diaphero eimi kata ekastos topos o eautou sumphonos kai o topos kai o olos phtheggomai


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1571)

Καὶ τὸ κακῶς αὐταῖς ἐν καλῶι κατὰ τὸ πᾶν κείσεται καὶ τὸ παρὰ φύσιν τῶι παντὶ κατὰ φύσιν καὶ οὐδὲν ἧττον φθόγγος ἐλάττων.

kai o kakos autos en kalos kata o pas keimai kai o para phusis tis-2 pas kata phusis kai oudeis esson phthoggos elasson


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1572)

Ἀλλʼ οὐ χεῖρον πεποίηκε τὸ ὅλον οὕτω φθεγγομένη, ὥσπερ οὐδὲ ὁ δήμιος πονηρὸς ὢν χείρω πεποίηκε τὴν εὐνομουμένην πόλιν, εἰ δεῖ καὶ ἄλληι χρῆσθαι εἰκόνι.

alla ou cheiron poieo o olos outos-2 phtheggomai osper-2 oude o demios poneros eimi cheiron poieo o eunomeomai polis ei deomai kai allos chraomai eikon


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1573)

Δεῖ γὰρ καὶ τούτου ἐν πόλει δεῖ δὲ καὶ ἀνθρώπου τοιούτου πολλάκις καὶ καλῶς καὶ οὗτος κεῖται.

deomai gar kai outos en polis deomai de kai anthropos toioutos pollakis kai kalos kai outos keo


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1574)

Χείρους δὲ καὶ βελτίους ψυχαὶ αἱ μὲν καὶ διʼ ἄλλας αἰτίας, αἱ δὲ οἷον ἐξ ἀρχῆς οὐ πᾶσαι ἴσαι ἀνάλογον γὰρ καὶ αὗται τῶι λόγωι μέρη οὐκ ἴσα, ἐπείπερ διέστησαν.

cheiron de kai beltion psyche o men kai dia allos aitia o de oios-2 ek arche ou pas isos analogos gar kai outos o logos mera-2 ou isos epei diistemi


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1575)

Χρὴ δὲ ἐνθυμεῖσθαι καὶ τὰ δεύτερα καὶ τὰ τρίτα καὶ τὸ μὴ τοῖς αὐτοῖς ἐνεργεῖν ἀεὶ μέρεσι ψυχήν.

chre de enthumeomai kai o deuteros kai o tritos kai o me o autos energeo aei meros-2 psyche


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1576)

Ἀλλὰ πάλιν αὖ καὶ ὧδε λεκτέον πολλὰ γὰρ ἐπιποθεῖ εἰς σαφήνειαν ὁ λόγος.

alla palin au kai ode-2 lekteos polus gar epipotheo eis sapheneia o logos


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1577)

Μὴ γὰρ οὐδὲν δεῖ ἐπεισάγειν τοιούτους ὑποκριτάς, οἳ ἄλλο τι φθέγγονται ἢ τὰ τοῦ ποιητοῦ, ὥσπερ ἀτελοῦς παρʼ αὐτοῦ τοῦ δράματος ὄντος αὐτοὶ ἀποπληροῦντες τὸ ἐλλεῖπον καὶ τοῦ ποιήσαντος διὰ μέσου κενοὺς ποιήσαντος τοὺς τόπους, ὡς τῶν ὑποκριτῶν οὐχ ὑποκριτῶν ἐσομένων, ἀλλὰ μέρος τοῦ ποιητοῦ, καὶ προειδότος ἃ φθέγξονται, ἵνʼ οὕτω τὰ λοιπὰ συνείρων καὶ τὰ ἐφεξῆς οἷός τε ἦ.

me gar oudeis deomai epeisago toioutos upokrites e allos tis phtheggomai ee o o poietes osper-2 ateles para autos o drama eimi autos apopleroo o elleipo kai o poieo dia mesos kenos poieo o topos os-2 o upokrites ou upokrites eimi alla meros-2 o poietes kai prooida os phtheggomai ina outos-2 o loipos suneiro kai o ephexes oios-2 te eimi


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1578)

Καὶ γὰρ τὰ ἐφεξῆς ἐν τῶι παντὶ καὶ ἑπόμενα τοῖς κακοῖς τῶν ἔργων οἱ λόγοι καὶ κατὰ λόγον οἷον ἐκ μοιχείας καὶ αἰχμαλώτου ἀγωγῆς παῖδες κατὰ φύσιν καὶ βελτίους ἄνδρες, εἰ τύχοι, καὶ πόλεις ἄλλαι ἀμείνους τῶν πεπορθημένων ὑπὸ ἀνδρῶν πονηρῶν.

kai gar o ephexes en o pas kai epomai o kakos o ergon o logos kai kata logos oios-2 ek moicheia kai aichmalotos-2 agogeus pais kata phusis kai beltion aner ei tugchano kai polis allos ameinon o portheo upo aner poneros


Plotinus, Enneads 3.2 (DIORISIS sentence 1579)

Εἰ οὖν ἄτοπος ἡ εἰσαγωγὴ τῶν ψυχῶν, αἳ δὴ τὰ πονηρά, αἱ δὲ τὰ χρηστὰ ἐργάσονται ἀποστερήσομεν γὰρ τὸν λόγον καὶ τῶν χρηστῶν ἀφαιροῦντες αὐτοῦ τὰ πονηρά τί κωλύει καὶ τὰ τῶν ὑποκριτῶν ἔργα μέρη ποιεῖν, ὥσπερ τοῦ δράματος ἐκεῖ, οὕτω καὶ τοῦ ἐν τῶι παντὶ λόγου, καὶ ἐνταῦθα καὶ τὸ καλῶς καὶ τὸ ἐναντίον, ὥστε εἰς ἕκαστον τῶν ὑποκριτῶν οὕτω παρʼ αὐτοῦ τοῦ λόγου, ὅσωι τελειότερον τοῦτο τὸ δρᾶμα καὶ πάντα παρʼ αὐτοῦ Ἀλλὰ τὸ κακὸν ποιῆσαι ἵνα τί καὶ αἱ ψυχαὶ δὲ οὐδὲν ἔτι ἐν τῶι παντὶ αἱ θειότεραι, ἀλλὰ μέρη λόγου πᾶσαι καὶ ἢ οἱ λόγοι πάντες ψυχαί, ἢ διὰ τί οἱ μὲν ψυχαί, οἱ δὲ λόγοι μόνον παντὸς ψυχῆς τινος ὄντος Τί τοίνυν δοκεῖ περὶ τούτων Ἢ καὶ τὰ πονηρὰ καὶ τὰ χρηστὰ λόγος περιείληφεν ὁ πᾶς, οὗ μέρη καὶ ταῦτα οὐ γὰρ ὁ πᾶς λόγος γεννᾶι ταῦτα, ἀλλʼ ὁ πᾶς ἐστι μετὰ τούτων.

ei oun atopos o eisagoge o psuchos os de-2 o poneros o de o chrestos ergazomai apostereo-2 gar o logos kai o chrestos aphaireo autos o poneros tis-2 koluo kai o o upokrites ergon mera-2 poieo osper-2 o drama ekei outos-2 kai o en o pas logos kai entautha kai o kalos kai o enantios oste-2 eis ekastos o upokrites outos-2 para autos o logos osos teleios outos o drama kai pas para autos alla o kakos poieo ina tis-2 kai o psyche de oudeis eti en tis-2 pas o theios alla mera-2 logos pas kai ee o logos pas psyche ee dia tis-2 o men psyche o de logos monos pas psyche tis eimi tis-2 toinun dokeo peri outos ee kai o poneros kai o chrestos logos perilao o pas e mera-2 kai outos ou gar o pas logos gennao outos alla o pas eimi meta outos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1580)

Ψυχῆς γάρ τινος πάσης ἐνέργεια οἱ λόγοι, τῶν δὲ μερῶν τὰ μέρη μιᾶς δὲ διάφορα ἐχούσης μέρη ἀνάλογον καὶ οἱ λόγοι, ὥστε καὶ τὰ ἔργα ἔσχατα ὄντα γεννήματα.

psuche-2 gar tis pas energeia o logos o de mera-2 o mera-2 eis-2 de diaphoros echo mera-2 analogos kai o logos oste-2 kai o ergon schetho eimi gennema


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1581)

Σύμφωνοι δὲ αἵ τε ψυχαὶ πρὸς ἀλλήλας τά τε ἔργα σύμφωνα δὲ οὕτως, ὡς ἓν ἐξ αὐτῶν, καὶ εἰ ἐξ ἐναντίων.

sumphonos de os te psyche pros allelon tis-2 te ergon sumphonos de outos-2 os-2 eis-2 ek autos kai ei ek enantios


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1582)

Ἐκ γὰρ ἑνός τινος ὁρμηθέντα πάντα εἰς ἓν συνέρχεται φύσεως ἀνάγκηι, ὥστε καὶ διάφορα ἐκφύντα καὶ ἐναντία γενόμενα τῶι ἐξ ἑνὸς εἶναι συνέλκεται ὅμως εἰς σύνταξιν μίαν ὥσπερ γὰρ καὶ ἐφʼ ἑκάστων ζώιων ἓν ἵππων γένος, κἂν μάχωνται κἂν δάκνωσιν ἀλλήλους κἂν φιλονεικῶσι κἂν ζήλωι θυμῶνται, καὶ τὰ ἄλλα καθʼ ἓν γένη ὡσαύτως καὶ δὴ οὕτω καὶ ἀνθρώπους θετέον.

ek gar eis-2 tis ormao pas eis eis-2 sunerchomai phusis anagke oste-2 kai diaphoros ekphuo kai enantios gignomai tis-2 ek eis-2 eimi sunelko omos-5 eis suntaxis eis-2 osper-2 gar kai epi ekastos eis-2 ippos genos kan-2 machomai kan-2 dakno allelon kan-2 philoneikeo kan-2 zelos thumoo kai o allos kata eis-2 genos osautos kai de-2 outos-2 kai anthropos theteos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1583)

Συναπτέον τοίνυν αὖ πάλιν πάντα τὰ εἴδη ταῦτα εἰς ἓν τὸ ζῶιον γένος εἶτα καὶ τὰ μὴ ζῶια κατʼ εἴδη αὖ εἶτα εἰς ἓν τὸ μὴ ζῶιον εἶτα ὁμοῦ, εἰ βούλει, εἰς τὸ εἶναι εἶτα εἰς τὸ παρέχον τὸ εἶναι.

sunapteon toinun au palin pas o eidos outos eis eis-2 o genos eita kai o me kata eidos au eita eis eis-2 o me eita omou ei boulomai eis o eimi eita eis o parecho o eimi


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1584)

Καὶ πάλιν ἐπὶ τούτωι ἐκδήσας κατάβαινε διαιρῶν καὶ σκιδνάμενον τὸ ἓν ὁρῶν τῶι ἐπὶ πάντα φθάνειν καὶ ὁμοῦ περιλαμβάνειν συντάξει μιᾶι, ὡς διακεκριμένον ἓν εἶναι ζῶιον πολὺ ἑκάστου πράττοντος τῶν ἐν αὐτῶι τὸ κατὰ φύσιν τὴν ἑαυτοῦ ἐν αὐτῶι τῶι ὅλωι ὅμως ὄντος, οἷο πυρὸς μὲν καίοντος, ἵππου τὰ ἵππου ἔργα, ἄνθρωποι δὲ τὰ αὑτῶν ἕκαστοι ἧι πεφύκασι καὶ διάφορα οἱ διάφοροι.

kai palin epi outos ekdeo katabaino diaireo kai skidnemi o eis-2 orao tis-2 epi pas phthano kai omou perilao suntaxis eis-2 os-2 diakrino eis-2 eimi polus ekastos prasso o en autos o kata phusis o eautou en autos o olos omos-5 eimi iemi pur men kaio ippos o ippos ergon anthropos de o eautou ekastos e-4 phuo kai diaphoros o diaphoros


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1585)

Καὶ ἕπεται κατὰ τὰς φύσεις καὶ τὰ ἔργα καὶ τὸ ζῆν τὸ εὖ καὶ τὸ κακῶς.

kai epomai kata o phusis kai o ergon kai o zao o eu kai o kakos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1586)

Αἱ δὲ συντυχίαι οὐ κύριαι τοῦ εὖ, ἀκολουθοῦσι δὲ καὶ αὗται συμφώνως τοῖς πρὸ αὐτῶν καὶ ἴασιν ἀκολουθίαι ἐμπλεκεῖσαι.

o de suntuchia ou kurios o eu akoloutheo de kai outos sumphonos o pro autos kai eimi-2 akolouthia empleko


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1587)

Συμπλέκει δὲ πάντα τὸ ἡγούμενον συμφερομένων τῶν ἐφʼ ἑκάτερα κατὰ φύσιν, οἷον ἐν στρατηγίαις ἡγουμένου μὲν τοῦ στρατηγοῦ, συμπνεόντων δὲ τῶν συντεταγμένων.

sumpleko de pas o egeomai sumphero o epi ekateros-2 kata phusis oios-2 en strategia egeomai men o strategos sumpneo de o suntasso


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1588)

Ἐτάχθη δὲ τὸ πᾶν προνοίαι στρατηγικῆι ὁρώσηι καὶ τὰς πράξεις καὶ τὰ πάθη καὶ ἃ δεῖ παρεῖναι, σιτία καὶ ποτὰ καὶ δὴ καὶ ὅπλα πάντα καὶ μηχανήματα, καὶ ὅσα ἐξ αὐτῶν συμπλεκομένων προεώραται, ἵνα τὸ ἐκ τούτων συμβαῖνον ἔχηι χώραν τοῦ τεθῆναι εὖ, καὶ ἐλήλυθε πάντα τρόπον τινὰ εὐμήχανον παρὰ τοῦ στρατηγοῦ, καίτοι ἔξωθεν ἦν ὅσα ἔμελλον δράσειν οἱ ἐναντίοι.

etazo de o pas pronoia kai o praxis kai o pathe-2 kai os deomai pareimi sition kai potos kai de-2 kai oplon pas kai mechanema-2 kai osos ek autos sumpleko proorao ina o ek outos sumbaino echis chora o tithemi eu kai erchomai pas tropos-2 tis eumechanos para o strategos kaitoi-2 exothen eimi osos mello drao1 o enantios


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1589)

Εἰ δὲ οἷόν τε ἦν κἀκείνου ἄρχειν τοῦ στρατοπέδου, εἰ δὲ δὴ ὁ μέγας ἡγεμὼν εἴη, ὑφʼ ὧι πάντα, τί ἂν ἀσύντακτον, τί δὲ οὐκ ἂν συνηρμοσμένον εἴη Καὶ γὰρ εἰ ἐγὼ κύριος τοῦ τάδε ἑλέσθαι ἢ τάδε Ἀλλʼ ἃ αἱρήσει, συντέτακται, ὅτι μὴ ἐπεισόδιον τὸ σὸν τῶι παντί, ἀλλʼ ἠρίθμησαι ὁ τοιόσδε.

ei de oios-2 te eimi ekeinos archo o stratopedon ei de de-2 o megas egemon aio upo os pas tis-2 an asuntaktos tis-2 de ou an sunarmozo aio kai gar ei ego kuros-2 o ode aireo ee ode alla os aireo suntasso ostis me epeisodion o sos o pas alla arithmeo o toiosde


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1590)

Ἀλλὰ πόθεν ὁ τοιόσδε Ἔστι δὴ δύο, ἃ ὁ λόγος ζητεῖ, τὸ μέν, εἰ ἐπὶ τὸν ποιήσαντα, εἴ τις ἐστίν, ἀνενεγκεῖν δεῖ τοῦ ποιοῦ τοῦ ἐν τοῖς ἤθεσιν ἑκάστου τὴν αἰτίαν ἢ ἐπὶ τὸ γενόμενον αὐτό ἢ ὅλως οὐκ αἰτιατέον, ὥσπερ οὐδὲ ἐπὶ φυτῶν γενέσεως, ὅτι μὴ αἰσθάνεται, ἢ ἐπὶ ζώιων τῶν ἄλλων, ὅτι μὴ ὡς ἄνθρωποι ἔχουσι ταὐτὸν γὰρ τούτωι διὰ τί ἄνθρωποι οὐχ ὅπερ θεοί Διὰ τί γὰρ ἐνταῦθα οὔτε αὐτὰ οὔτε τὸν ποιήσαντα εὐλόγως αἰτιώμεθα, ἐπὶ δὲ ἀνθρώπων, ὅτι μὴ κρεῖττον ἢ τοῦτο Εἰ μὲν γάρ, ὅτι ἐδύνατο τοῦτο κάλλιον εἶναι, εἰ μὲν παρʼ αὐτοῦ προστιθέντος τι εἰς τὸ κρεῖττον, αὐτὸς αἴτιος ἑαυτῶι ὁ μὴ ποιήσας εἰ δὲ μὴ παρʼ αὐτοῦ, ἀλλʼ ἔδει ἔξωθεν προσεῖναι παρὰ τοῦ γεννητοῦ, ἄτοπος ὁ τὸ πλέον ἀπαιτῶν τοῦ δοθέντος, ὥσπερ εἰ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ζώιων ἀπαιτοῖ καὶ τῶν φυτῶν.

alla pothen-2 o toiosde eimi de-2 duo os o logos zeteo o men ei epi o poieo ei tis eimi anaphero deomai o poieo o en o ethos ekastos o aitia ee epi o gignomai autos ee olos ou aitiateon osper-2 oude epi phuton genesis ostis me aisthanomai ee epi o allos ostis me os-2 anthropos echo tautos-2 gar outos dia tis-2 anthropos ou osper theos zeus tis-2 gar entautha oute autos oute o poieo eulogos aiteo epi de anthropos ostis me kreisson ee outos ei men gar ostis dunamai outos kallion eimi ei men para autos prostithemi tis eis o kreisson autos aitios eautou o me poieo ei de me para autos alla deo exothen proseimi para o gennetes atopos o o pleos-2 apaiteo o didomi osper-2 ei kai epi o allos apaiteo kai o phuton


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1591)

Δεῖ γὰρ οὐ ζητεῖν, εἰ ἔλαττον ἄλλου, ἀλλʼ εἰ ὡς αὐτὸ αὐτάρκως οὐ γὰρ πάντα ἴσα ἔδει.

deomai gar ou zeteo ei elasson allos alla ei os-2 autos ou gar pas isos deo


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1592)

Ἆρʼ οὖν μετρήσαντος αὐτοῦ προαιρέσει τοῦ μὴ δεῖν πάντα ἴσα Οὐδαμῶς ἀλλʼ οὕτω κατὰ φύσιν εἶχε γενέσθαι.

ara-3 oun metreo autos proairesis o me deo pas isos oudamos alla outos-2 kata phusis echo gignomai


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1593)

Ἀκόλουθος γὰρ οὗτος ὁ λόγος ψυχῆι ἄλληι, ἀκόλουθος δὲ ψυχὴ αὕτη νῶι, νοῦς δὲ οὐ τούτων τι ἕν, ἀλλὰ πάντα τὰ δὲ πάντα πολλά πολλὰ δὲ ὄντα καὶ οὐ ταὐτὰ τὰ μὲν πρῶτα, τὰ δὲ δεύτερα, τὰ δὲ ἐφεξῆς καὶ τῆι ἀξίαι ἔμελλεν εἶναι.

akolouthos gar outos o logos psucho allos akolouthos de psyche outos ego noos de ou outos tis eis-2 alla pas o de pas polus polus de eimi kai ou tautos-2 o men proteros o de deuteros o de ephexes kai te-3 axia mello eimi


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1594)

Καὶ τοίνυν καὶ τὰ γενόμενα ζῶια οὐ ψυχαὶ μόνον, ἀλλὰ ψυχῶν ἐλαττώσεις, οἷον ἐξίτηλον ἤδη προιόντων.

kai toinun kai o gignomai ou psyche monos alla psuchos elassoo oios-2 exitelos ede-2 proeimi1


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1595)

Ὁ γὰρ τοῦ ζώιου λόγος, κἂν ἔμψυχος ἦ, ἑτέρα ψυχή, οὐκ ἐκείνη, ἀφʼ ἧς ὁ λόγος, καὶ ὁ σύμπας οὗτος ἐλάττων δὴ γίνεται σπεύδων εἰς ὕλην, καὶ τὸ γενόμενον ἐξ αὐτοῦ ἐνδεέστερον.

o gar o logos kan-2 empsuchos eimi eteros psyche ou ekeinos apo os o logos kai o sumpas outos elasson de-2 gignomai speudo eis ule kai o gignomai ek autos endees


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1596)

Σκόπει δὴ ὅσον ἀφέστηκε τὸ γενόμενον καὶ ὅμως ἐστὶ θαῦμα.

skopao de-2 osos aphistemi o gignomai kai omos-5 eimi thauma


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1597)

Οὐ τοίνυν, εἰ τοιοῦτον τὸ γενόμενον, καὶ τὸ πρὸ αὐτοῦ τοιοῦτον ἔστι γὰρ παντὸς κρεῖττον τοῦ γενομένου καὶ ἔξω αἰτίας καὶ μᾶλλον θαυμάσαι, ὅτι ἔδωκέ τι μετʼ αὐτὸ καὶ τὰ ἴχνη αὐτοῦ τοιαῦτα.

ou toinun ei toioutos o gignomai kai o pro autos toioutos eimi gar pas kreisson o gignomai kai exo aitia kai mallon thaumazo ostis didomi tis meta autos kai o ichnos autos toioutos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1598)

Εἰ δὲ δὴ καὶ πλέον ἔδωκεν ἢ ὅσον ἔχουσι κτήσασθαι, ἔτι μᾶλλον ἀποδεκτέον ὥστε κινδυνεύειν τὴν αἰτίαν ἐπὶ τοὺς γενομένους ἰέναι, τὸ δὲ τῆς προνοίας μειζόνως ἔχειν.

ei de de-2 kai pleos-2 didomi ee osos echo ktaomai eti mallon apodekteos oste-2 kinduneuo o aitia epi o gignomai eimi-2 o de o pronoia megas echo


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1599)

Ἁπλοῦ μὲν γὰρ ὄντος τοῦ ἀνθρώπου λέγω δὲ ἁπλοῦ ὡς τοῦτο ὃ πεποίηται μόνον ὄντος καὶ κατὰ ταῦτα ποιοῦντος καὶ πάσχοντος ἀπῆν αἰτία ἡ κατὰ τὴν ἐπιτίμησιν, ὥσπερ ἐπὶ τῶν ζώιων τῶν ἄλλων.

aploos men gar eimi o anthropos lego de aploos os-2 outos os poieo monos eimi kai kata outos poieo kai pascho apeimi aitia o kata o epitimesis osper-2 epi o o allos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1600)

Νῦν δὲ ἄνθρωπος μόνον ἐν ψόγωι ὁ κακὸς καὶ τοῦτο ἴσως εὐλόγως.

nun de anthropos monos en psogos o kakos kai outos isos-3 eulogos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1601)

Οὐ γὰρ μόνον ὃ πεποίηταί ἐστιν, ἀλλʼ ἔχει ἀρχὴν ἄλλην ἐλευθέραν οὐκ ἔξω τῆς προνοίας οὖσαν οὐδὲ τοῦ λόγου τοῦ ὅλου οὐ γὰρ ἀπήρτηται ἐκεῖνα τούτων, ἀλλʼ ἐπιλάμπει τὰ κρείττω τοῖς χείροσι καὶ ἡ τελεία πρόνοια τοῦτο καὶ λόγος ὁ μὲν ποιητικός, ὁ δὲ συνάπτων τὰ κρείττω τοῖς γενομένοις, κἀκεῖνα πρόνοια ἡ ἄνωθεν, ἡ δὲ ἀπὸ τῆς ἄνω, ὁ ἕτερος λόγος συνημμένος ἐκείνωι, καὶ γίνεται ἐξ ἀμφοῖν πᾶν πλέγμα καὶ πρόνοια ἡ πᾶσα.

ou gar monos os poieo eimi alla echo arche allos eleutheros ou exo o pronoia eimi oude o logos o olos ou gar apartao ekeinos outos alla epilampo o kreisson o cheiron kai o teleios pronoia outos kai logos o men poietikos o de sunapto o kreisson o gignomai ekeinos pronoia o anothen o de apo o ano o eteros logos sunapto ekeinos kai gignomai ek ampho pas plegma kai pronoia o pas


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1602)

Ἀρχὴν μὲν οὖν ἔχουσιν ἄλλην ἄνθρωποι, οὐ πάντες δὲ πᾶσιν οἷς ἔχουσι χρῶνται, ἀλλʼ οἱ μὲν τῆι ἑτέραι, οἱ δὲ τῆι ἑτέραι ἢ ταῖς ἑτέραις ταῖς χείροσι χρῶνται.

arche men oun echo allos anthropos ou pas de pas os echo chraomai alla e men te-3 eteros o de te-3 eteros ee o eteros o cheiron chraomai


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1603)

Πάρεισι δὲ κἀκεῖναι οὐκ ἐνεργοῦσαι εἰς αὐτούς, οὔ τι γε αὐταὶ ἀργοῦσαι πράττει γὰρ ἕκαστον τὸ ἑαυτοῦ.

pareimi de ekeinos ou energeo eis autos ou tis ge autos argeo prasso gar ekastos o eautou


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1604)

Ἀλλʼ εἰς τούτους οὐκ ἐνεργοῦσιν αἰτίαι τίνος, εἴποι τις ἄν, παροῦσαι Ἢ οὐ πάρεισι Καίτοι πάντη φαμὲν παρεῖναι καὶ οὐδὲν ἔρημον.

alla eis outos ou energeo aitia tis-2 eipon tis an pareimi ee ou pareimi kaitoi-2 pante phemi pareimi kai oudeis eremos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1605)

Ἢ οὐ τούτοις, ἐν οἷς μὴ εἰς αὐτοὺς ἐνεργεῖ.


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1606)

Διὰ τί οὖν οὐκ ἐνεργεῖ εἰς πάντας, εἴπερ μέρη καὶ ταῦτα αὐτῶν Λέγω δὲ τὴν ἀρχὴν τὴν τοιαύτην.

zeus tis-2 oun ou energeo eis pas eiper mera-2 kai outos autos lego de o arche o toioutos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1607)

Ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων ζώιων οὐκ αὐτῶν ἡ ἀρχὴ αὕτη, ἐπὶ δὲ ἀνθρώπων οὐκ ἐπὶ πάντων.

epi men gar o allos ou autos o arche outos epi de anthropos ou epi pas


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1608)

Ἆρʼ οὖν οὐκ ἐπὶ πάντων οὐ μόνον ἥδε Ἀλλὰ διὰ τί οὐ μόνη Ἐφʼ ὧν δὲ μόνη, καὶ κατὰ ταύτην τὸ ζῆν, τὰ δʼ ἄλλα ὅσον ἀνάγκη.

ara-3 oun ou epi pas ou monos ode alla dia tis-2 ou monos epi os de monos kai kata outos o zao o de allos osos anagke


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1609)

Εἴτε γὰρ ἡ σύστασις τοιαύτη, ὡς οἷον εἰς θολερὸν ἐμβάλλειν, εἴτε ἐπιθυμίαι κρατοῦσιν, ὅμως ἀνάγκη λέγειν ἐν τῶι ὑποκειμένωι τὸ αἴτιον εἶναι.

eite gar o sustasis toioutos os-2 oios-2 eis tholeros emballo eite epithumia krateo omos-5 anagke lego en tis-2 upokeimai o aitios eimi


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1610)

Ἀλλὰ πρῶτον μὲν δόξει οὐκέτι ἐν τῶι λόγωι, ἀλλὰ μᾶλλον ἐν τῆι ὕληι, καὶ ἡ ὕλη, οὐχ ὁ λόγος κρατήσει, εἶτα τὸ ὑποκείμενον ὡς πέπλασται.

alla proteros men dokeo ouketi en o logos alla mallon en o ule kai o ule ou o logos krateo eita o upokeimai os-2 plasso


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1611)

Ἢ τὸ ὑποκείμενον τῆι ἀρχῆι ὁ λόγος ἐστὶ καὶ τὸ ἐκ τοῦ λόγου γενόμενον καὶ ὂν κατὰ τὸν λόγον ὥστε οὐχ ἡ ὕλη κρατήσει, εἶτα ἡ πλάσις.

ee o upokeimai o arche o logos eimi kai o ek o logos gignomai kai eimi kata o logos oste-2 ou o ule krateo eita o plasis


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1612)

Καὶ τὸ τοιόνδε εἶναι ἐπὶ τὴν προτέραν βιοτὴν ἀνάγοι τις, οἷον γινομένου ἐκ τῶν προτέρων ἀμυδροῦ ὡς πρὸς τὸν πρὸ αὐτοῦ τοῦ λόγου, οἷον ψυχῆς ἀσθενεστέρας γενομένης ὕστερον δὲ καὶ ἐκλάμψει.

kai o toiosde eimi epi o proteros biote anago tis oios-2 gignomai ek o proteros amudros os-2 pros o pro autos o logos oios-2 psyche asthenes gignomai usteros de kai eklampo


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1613)

Καὶ ὁ λόγος δὲ λεγέσθω ἔχειν καὶ τὸν λόγον αὖ ἐν αὐτῶι τῆς ὕλης, ἣν αὐτῶι ἐργάσεται ποιώσας καθʼ αὑτὸν τὴν ὕλην ἢ σύμφωνον εὑρών.

kai o logos de lego echo kai o logos au en autos o ule os autos ergazomai poioo kata eautou o ule ee sumphonos eurisko


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1614)

Οὐ γὰρ ὁ τοῦ βοὸς λόγος ἐπʼ ἄλλης ἢ βοὸς ὕλης ὅθεν καὶ εἰς τὰ ἄλλα ζῶιά φησιν εἰσκρίνεσθαι οἷον ἄλλης τῆς ψυχῆς γενομένης καὶ ἑτεροιωθέντος τοῦ λόγου, ἵνα γένηται ψυχὴ βοός, ἣ πρότερον ἦν ἄνθρωπος ὥστε κατὰ δίκην ὁ χείρων.

ou gar o o bous logos epi allos ee bous ule othen kai eis o allos phemi eiskrino oios-2 allos o psyche gignomai kai eteroioo o logos ina gignomai psyche bous os proteros eimi anthropos oste-2 kata dike o cheiron


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1615)

Ἀλλʼ ἐξ ἀρχῆς διὰ τί ὁ χείρων ἐγένετο καὶ πῶς ἐσφάλη Πολλάκις εἴρηται, ὡς οὐ πρῶτα πάντα, ἀλλʼ ὅσα δεύτερα καὶ τρίτα ἐλάττω τὴν φύσιν τῶν πρὸ αὐτῶν ἔχει, καὶ σμικρὰ ῥοπὴ ἀρκεῖ εἰς ἔκβασιν τοῦ ὀρθοῦ.

alla ek arche dia tis-2 o cheiron gignomai kai pos-2 sphallo pollakis eromai os-2 ou proteros pas alla osos deuteros kai tritos elasson o phusis o pro autos echo kai mikros rope arkeo eis ekbasis o orthos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1616)

Καὶ ἡ συμπλοκὴ δὲ ἡ πρὸς ἄλλο ἄλλου ὥσπερ τις σύγκρασίς ἐστιν, ἑτέρου ἐξ ἀμφοῖν γενομένου, καὶ οὐκ ὄντος ἠλάττωσεν ἀλλὰ ἐγένετο ἐξ ἀρχῆς ἔλαττον τὸ ἔλαττον καὶ ἔστιν ὃ ἐγένετο κατὰ φύσιν τὴν αὐτοῦ ἔλαττον, καί, εἰ τὸ ἀκόλουθον πάσχει, πάσχει τὸ κατʼ ἀξίαν.

kai o sumploke de o pros allos allos osper-2 tis sugkrasis eimi eteros ek ampho gignomai kai ou eimi elassoo alla gignomai ek arche elasson o elasson kai eimi os gignomai kata phusis o autos elasson kai ei o akolouthos pascho pascho o kata axios


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1617)

Καὶ εἰς τὰ προβεβιωμένα δὲ ἀναπέμπειν δεῖ τὸν λογισμὸν ὡς κἀκεῖθεν ἠρτημένων τῶν ἐφεξῆς.

kai eis o probioo de anapempo deomai o logismos os-2 ekeithen artao o epecho


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1618)

Γίνεται τοίνυν ἡ πρόνοια ἐξ ἀρχῆς εἰς τέλος κατιοῦσα ἄνωθεν οὐκ ἴση οἷον κατʼ ἀριθμόν, ἀλλὰ κατʼ ἀναλογίαν ἄλλη ἐν ἄλλωι τόπωι, ὥσπερ ἐπὶ ζώιου ἑνὸς εἰς ἔσχατον ἐξ ἀρχῆς ἠρτημένου, ἑκάστου τὸ οἰκεῖον ἔχοντος, τοῦ μὲν βελτίονος τὸ βέλτιον τῆς ἐνεργείας, τοῦ δὲ πρὸς τὸ κάτω ἤδη ἐνεργοῦντός τε τοῦ αὐτοῦ καὶ πάσχοντος τὰ ὅσα αὐτῶι οἰκεῖα παθήματα πρὸς αὐτό τε καὶ πρὸς τὴν σύνταξιν τὴν πρὸς ἄλλο.

gignomai toinun o pronoia ek arche eis telos kateimi anothen ou isos oios-2 kata arithmos alla kata analogia allos en allos topos osper-2 epi eis-2 eis schetho ek arche artao ekastos o oikeios echo o men beltion o beltion o energeia o de pros o katos ede-2 energeo te o autos kai pascho o osos autos oikeios pathema-2 pros autos te kai pros o suntaxis o pros allos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1619)

Καὶ δὴ καὶ οὑτωσὶ πληγέντα οὕτως ἐφθέγξατο τὰ φωνήεντα, τὰ δὲ σιωπῆι πάσχει καὶ κινεῖται τὰ ἀκόλουθα, καὶ ἐκ τῶν φθόγγων ἁπάντων καὶ ἐκ τῶν παθημάτων καὶ ἐνεργημάτων μία τοῦ ζώιου οἷον φωνὴ καὶ ζωὴ καὶ βίος καὶ γὰρ καὶ τὰ μόρια διάφορα ὄντα καὶ διάφορον τὴν ἐνέργειαν ἔχοντα ἄλλο γὰρ ποιοῦσι πόδες, ὀφθαλμοὶ δʼ ἄλλο, διάνοια δὲ ἄλλο καὶ νοῦς ἄλλο.

kai de-2 kai outosi plesso outos-2 phtheggomai o phoneeis o de siope pascho kai kineo o akolouthos kai ek o phthoggos apas kai ek o pathema-2 kai energema eis-2 o oios-2 phone kai zoe-2 kai bios-2 kai gar kai o morion diaphoros eimi kai diaphoros o energeia echo allos gar poieo pous ophthalmos de allos dianoia de allos kai noos allos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1620)

Ἓν δὲ ἐκ πάντων καὶ πρόνοια μία εἱμαρμένη δὲ ἀπὸ τοῦ χείρονος ἀρξαμένη, τὸ δὲ ὑπεράνω πρόνοια μόνον.

iemi de ek pas kai pronoia eis-2 meiromai de apo o cheiron archo o de uperano pronoia monos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1621)

Τὰ μὲν γὰρ ἐν τῶι κόσμωι τῶι νοητῶι πάντα λόγος καὶ ὑπὲρ λόγον νοῦς γὰρ καὶ ψυχὴ καθαρά τὸ δὲ ἐντεῦθεν ἤδη ὅσον μὲν ἔρχεται ἐκεῖθεν, πρόνοια, καὶ ὅσον ἐν ψυχῆι καθαρᾶι καὶ ὅσον ἐντεῦθεν εἰς τὰ ζῶια.

o men gar en o kosmos tis-2 noetos pas logos kai uper logos noos gar kai psyche katharos o de enteuthen ede-2 osos men erchomai ekeithen pronoia kai osos en psyche katharos kai osos enteuthen eis o


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1622)

Ἔρχεται δὲ μεριζόμενος ὁ λόγος οὐκ ἴσα ὅθεν οὐδʼ ἴσα ποιεῖ, ὥσπερ καὶ ἐν ζώιωι ἑκάστωι.

erchomai de merizo o logos ou isos othen oude isos poieo osper-2 kai en ekastos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1623)

Τὸ δὲ ἐντεῦθεν ἤδη ἀκόλουθα μὲν τὰ δρώμενα καὶ προνοίαι ἑπόμενα, εἴ τις δρώιη θεοῖς φίλα ἦν γὰρ θεοφιλὴς ὁ λόγος ὁ προνοίας.

o de enteuthen ede-2 akolouthos men o drao1 kai pronoia epomai ei tis drao1 theos philos eimi gar theophiles o logos o pronoia


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1624)

Συνείρεται μὲν οὖν καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν ἔργων, πεποίηται δὲ οὐ προνοίαι, ἀλλὰ γενόμενα ἢ παρὰ ἀνθρώπων τὰ γενόμενα ἢ παρʼ ὁτουοῦν ἢ ζώιου ἢ ἀψύχου, εἴ τι ἐφεξῆς τούτοις χρηστόν, πάλιν κατείληπται προνοίαι, ὡς πανταχοῦ ἀρετὴν κρατεῖν καὶ μετατιθεμένων καὶ διορθώσεως τυγχανόντων τῶν ἡμαρτημένων, οἷον ἐν ἑνὶ σώματι ὑγιείας δοθείσης κατὰ πρόνοιαν τοῦ ζώιου, γενομένης τομῆς καὶ ὅλως τραύματος, πάλιν ἐφεξῆς ὁ λόγος ὁ διοικῶν συνάπτοι καὶ συνάγοι καὶ ἰῶιτο καὶ διορθοῖτο τὸ πονῆσαν.

suneiro men oun kai o toioutos o ergon poieo de ou pronoia alla gignomai ee para anthropos o gignomai ee para ostis ee ee apsuchos ei tis ephexes outos chrestos palin katalambano pronoia os-2 pantachou arete krateo kai metatithemi kai diorthosis tugchano o amartano oios-2 en eis-2 soma ugieia didomi kata pronoia o gignomai tomeus kai olos trauma palin ephexes o logos o dioikeo sunapto kai sunago kai kai diorthoo o poneo


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1625)

Ὥστε τὰ κακὰ ἑπόμενα εἶναι, ἐξ ἀνάγκης δέ καὶ γὰρ παρʼ ἡμῶν κατʼ αἰτίας οὐχ ὑπὸ τῆς προνοίας ἠναγκασμένων, ἀλλʼ ἐξ αὐτῶν συναψάντων μὲν τοῖς τῆς προνοίας καὶ ἀπὸ προνοίας ἔργοις, τὸ δὲ ἐφεξῆς συνεῖραι κατὰ βούλησιν ἐκείνης οὐ δυνηθέντων, ἀλλὰ κατὰ τὴν τῶν πραξάντων ἢ κατʼ ἄλλο τι τῶν ἐν τῶι παντί, μηδʼ αὐτοῦ κατὰ πρόνοιαν πεπραχότος ἢ πεποιηκότος τι ἐν ἡμῖν πάθος.

oste-2 o kakos epomai eimi ek anagke de kai gar para ego kata aitia ou upo o pronoia anagkazo alla ek autos sunapto men o o pronoia kai apo pronoia ergon o de ephexes suneiro kata boulesis ekeinos ou dunamai alla kata o o prasso ee kata allos tis o en o pas mede autos kata pronoia prasso ee poieo tis en ego pathos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1626)

Οὐ γὰρ τὸ αὐτὸ ποιεῖ πᾶν προσελθὸν παντί, ἀλλὰ τὸ αὐτὸ πρὸς ἄλλο καὶ ἄλλο πρὸς ἄλλο οἷον καὶ τὸ τῆς Ἑλένης κάλλος πρὸς μὲν τὸν Πάριν ἄλλο εἰργάζετο, Ἰδομενεὺς δὲ ἔπαθεν οὐ τὸ αὐτό καὶ ἀκόλαστος ἀκολάστωι καλὸς καλῶι συμπεσὼν ἄλλο, ὁ δὲ σώφρων καλὸς ἄλλο πρὸς σώφρονα τοιοῦτον ἢ πρὸς ἀκόλαστον ἄλλο ὁ αὐτός, ὁ δʼ ἀκόλαστος πρὸς αὐτὸν ἄλλο.

ou gar o autos poieo pas proserchomai pas alla o autos pros allos kai allos pros allos oios-2 kai o o elene kallos pros men o paris allos ergazomai idomeneus de pascho ou o autos kai akolastos akolastos kalos kalos sumpitno allos o de sophron kalos allos pros sophron toioutos ee pros akolastos allos o autos o de akolastos pros autos allos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1627)

Καὶ παρὰ μὲν τοῦ ἀκολάστου τὸ πραχθὲν οὔτε ὑπὸ προνοίας οὔτε κατὰ πρόνοιαν, τὸ δʼ ὑπὸ τοῦ σώφρονος ἔργον οὐχ ὑπὸ προνοίας μέν, ὅτι ὑπʼ αὐτοῦ, κατὰ πρόνοιαν δέ σύμφωνον γὰρ τῶι λόγωι, ὥσπερ καὶ ὃ ὑγιεινῶς πράξειεν ἄν τις αὐτὸς πράξας κατὰ λόγον τὸν τοῦ ἰατροῦ.

kai para men o akolastos o prasso oute upo pronoia oute kata pronoia o de upo o sophron ergon ou upo pronoia men ostis upo autos kata pronoia de sumphonos gar o logos osper-2 kai os ugieinos prasso an tis autos prasso kata logos o o iatros


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1628)

Τοῦτο γὰρ καὶ ὁ ἰατρὸς παρὰ τῆς τέχνης ἐδίδου εἴς τε τὸ ὑγιαῖνον εἴς τε τὸ κάμνον.

outos gar kai o iatros para o techne didomi eis te o ugiaino eis te o kamno


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1629)

Ὃ δʼ ἄν τις μὴ ὑγιαῖνον ποιῆι, αὐτός τε ποιεῖ καὶ παρὰ τὴν πρόνοιαν τοῦ ἰατροῦ εἰργάσατο.

o de an tis me ugiaino poios-2 autos te poieo kai para o pronoia o iatros ergazomai


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1630)

Πόθεν οὖν καὶ τὰ χείρω μάντεις προλέγουσι καὶ εἰς τὴν τοῦ παντὸς φορὰν ὁρῶντες πρὸς ταῖς ἄλλαις μαντείαις προλέγουσι ταῦτα Ἢ δῆλον ὅτι τῶι συμπεπλέχθαι πάντα τὰ ἐναντία, οἷον τὴν μορφὴν καὶ τὴν ὕλην οἷον ἐπὶ ζώιου συνθέτου ὄντος ὁ τι τὴν μορφὴν καὶ τὸν λόγον θεωρῶν καὶ τὸ μεμορφωμένον θεωρεῖ.

pothen-2 oun kai o cheiron mantis prolego kai eis o o pas phora orao pros o allos manteia prolego outos ee delos-3 ostis tis-2 sumpleko pas o enantios oios-2 o morphe kai o ule oios-2 epi sunthetes eimi o tis o morphe kai o logos theoreo-2 kai o morphoo theoreo-2


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1631)

Οὐ γὰρ ὡσαύτως ζῶιον νοητὸν καὶ ζῶιον σύνθετον θεωρεῖ, ἀλλὰ λόγον ζώιου ἐν τῶι συνθέτωι μορφοῦντα τὰ χείρω.

ou gar osautos noetos kai sunthetos theoreo-2 alla logos en o sunthetos morphao o cheiroo


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1632)

Ζώιου δὴ ὄντος τοῦ παντὸς ὁ τὰ ἐν αὐτῶι γινόμενα θεωρῶν θεωρεῖ ἅμα καὶ ἐξ ὧν ἐστι καὶ τὴν πρόνοιαν τὴν ἐπʼ αὐτῶι τέταται δὴ ἐπὶ πάντα καὶ τὰ γινόμενα τὰ δʼ ἐστὶ καὶ ζῶια καὶ πράξεις αὐτῶν καὶ διαθέσεις κραθεῖσαι, λόγωι καὶ ἀνάγκηι μεμιγμέναι μεμιγμένα οὖν θεωρεῖ καὶ διηνεκῶς μιγνύμενα καὶ διακρίνειν μὲν αὐτὸς οὐ δύναται πρόνοιαν καὶ τὸ κατὰ πρόνοιαν χωρὶς καὶ αὖ τὸ ὑποκείμενον ὅσα δίδωσιν εἰς τὸ ὑποκείμενον παρʼ αὐτοῦ.

de-2 eimi o pas o o en autos gignomai theoreo-2 theoreo-2 ama kai ek os eimi kai o pronoia o epi autos teino de-2 epi pas kai o gignomai o de eimi kai kai praxis autos kai diathesis kerannumi logos kai anagke mignumi mignumi oun theoreo-2 kai dienekes mignumi kai diakrino men autos ou dunamai pronoia kai o kata pronoia choris kai au o upokeimai osos didomi eis o upokeimai para autos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1633)

Ἀλλʼ οὐδὲ ἀνδρὸς τοῦτο ποιεῖν ἢ σοφοῦ τινος καὶ θείου ἢ θεὸς ἂν ἔχοι, φαίη τις ἄν, τοῦτο τὸ γέρας.

alla oude aner outos poieo ee sophos tis kai theios ee theos an echo phemi tis an outos o geras


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1634)

Καὶ γὰρ οὐ τοῦ μάντεως τὸ διότι, ἀλλὰ τὸ ὅτι μόνον εἰπεῖν, καὶ ἡ τέχνη ἀνάγνωσις φυσικῶν γραμμάτων καὶ τάξιν δηλούντων καὶ οὐδαμοῦ πρὸς τὸ ἄτακτον ἀποκλινόντων, μᾶλλον δὲ καταμαρτυρούσης τῆς φορᾶς καὶ εἰς φῶς ἀγούσης καὶ πρὶν παρʼ αὐτῶν φανῆναι, οἷος ἕκαστος καὶ ὅσα.

kai gar ou o mantis o dioti alla o ostis monos eipon kai o techne anagnosis phusikos gramma kai taxis deloo kai oudamos pros o ataktos apoklino mallon de katamartureo o phora kai eis phaos ago kai prin para autos phaino oios-2 ekastos kai osos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1635)

Συμφέρεται γὰρ καὶ ταῦτα ἐκείνοις κἀκεῖνα τούτοις συντελοῦντα ἅμα πρὸς σύστασιν καὶ ἀιδιότητα κόσμου, ἀναλογίαι δὲ σημαίνοντα τὰ ἄλλα τῶι τετηρηκότι ἐπεὶ καὶ αἱ ἄλλαι μαντικαὶ τῶι ἀναλόγωι.

sumphero gar kai outos ekeinos ekeinos outos sunteleo ama pros sustasis kai aidiotes-2 kosmos analogia de semaino o allos tis-2 tereo-2 epei kai o allos mantikos o


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1636)

Οὐ γὰρ ἔδει ἀπηρτῆσθαι ἀλλήλων τὰ πάντα, ὡμοιῶσθαι δὲ πρὸς ἄλληλα ἀμηιγέπηι.

ou gar deo apartao allelon o pas omoioo de pros allelon


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1637)

Καὶ τοῦτʼ ἂν ἴσως εἴη τὸ λεγόμενον ὡς συνέχει τὰ πάντα ἀναλογία.

kai outos an isos-3 aio o lego os-2 sugcheo o pas analogia


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1638)

Ἔστι δὲ τοιοῦτον ἡ ἀναλογία, ὥστε καὶ τὸ χεῖρον πρὸς τὸ χεῖρον ὡς τὸ βέλτιον πρὸς τὸ βέλτιον, οἷον ὡς ὄμμα πρὸς ὄμμα καὶ ποὺς πρὸς πόδα, θάτερον πρὸς θάτερον, καί, εἰ βούλει, ὡς ἀρετὴ πρὸς δικαιοσύνην καὶ κακία πρὸς ἀδικίαν.

eimi de toioutos o analogia oste-2 kai o cheiron pros o cheiron os-2 o beltion pros o beltion oios-2 os-2 omma pros omma kai pous pros pous eteros pros eteros kai ei boulomai os-2 arete pros dikaiosune kai kakia pros adikia


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1639)

Εἰ τοίνυν ἀναλογία ἐν τῶι παντί, καὶ προειπεῖν ἔνι καὶ εἰ ποιεῖ δὲ ἐκεῖνα εἰς ταῦτα, οὕτω ποιεῖ, ὡς καὶ τὰ ἐν παντὶ ζώιωι εἰς ἄλληλα, οὐχ ὡς θάτερον γεννᾶι θάτερον ἅμα γὰρ γεννᾶται ἀλλʼ ὡς, ἧι πέφυκεν ἕκαστον, οὕτω καὶ πάσχει τὸ πρόσφορον εἰς τὴν αὐτοῦ φύσιν, καὶ ὅτι τοῦτο τοιοῦτον, καὶ τὸ τοιοῦτον τοῦτο οὕτω γὰρ καὶ λόγος εἷς.

ei toinun analogia en o pas kai proeipon en kai ei poieo de ekeinos eis outos outos-2 poieo os-2 kai o en pas eis allelon ou os-2 eteros gennao eteros ama gar gennao alla os-2 e-4 phuo ekastos outos-2 kai pascho o prosphoros eis o autos phusis kai ostis outos toioutos kai o toioutos outos outos-2 gar kai logos eis-2


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1640)

Καὶ ὅτι δὲ τὰ βελτίω, καὶ τὰ χείρω.


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1641)

Ἐπεὶ πῶς ἂν εἴη τι χεῖρον ἐν πολυειδεῖ μὴ ὄντος βελτίονος, ἢ πῶς τὸ βέλτιον μὴ χείρονος Ὥστε οὐκ αἰτιατέον τὸ χεῖρον ἐν τῶι βελτίονι, ἀλλὰ ἀποδεκτέον τὸ βέλτιον, ὅτι ἔδωκεν ἑαυτοῦ τῶι χείρονι.

epei pos-2 an aio tis cheiron en polueides me eimi beltion ee pos-2 o beltion me cheiron oste-2 ou aitiateon o cheiron en o beltion alla apodekteos o beltion ostis didomi eautou o cheiron


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1642)

Ὅλως δὲ οἱ ἀναιρεῖν ἀξιοῦντες τὸ χεῖρον ἐν τῶι παντὶ ἀναιροῦσι πρόνοιαν αὐτήν.

olos de e anaireo axioo o cheiron en tis-2 pas anaireo pronoia autos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1643)

Τίνος γὰρ ἔσται Οὐ γὰρ δὴ αὐτῆς οὐδὲ τοῦ βελτίονος ἐπεὶ καὶ τὴν ἄνω πρόνοιαν ὀνομάζοντες πρὸς τὸ κάτω λέγομεν.

tis-2 gar eimi ou gar de-2 autos oude o beltion epei kai o ano pronoia onomazo pros o katos lego


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1644)

Τὸ μὲν γὰρ εἰς ἓν πάντα ἀρχή, ἐν ἧι ὁμοῦ πάντα καὶ ὅλον πάντα.

o men gar eis eis-2 pas arche en e-4 omou pas kai olos pas


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1645)

Πρόεισι δὲ ἤδη ἐκ ταύτης ἕκαστα μενούσης ἐκείνης ἔνδον οἷον ἐκ ῥίζης μιᾶς ἑστώσης αὐτῆς ἐν αὐτῆι τὰ δὲ ἐξήνθησεν εἰς πλῆθος μεμερισμένον εἴδωλον ἕκαστον ἐκείνου φέρον, ἄλλο δὲ ἐν ἄλλωι ἐνταῦθα ἤδη ἐγίγνετο καὶ ἦν τὰ μὲν πλησίον τῆς ῥίζης, τὰ δὲ προιόντα εἰς τὸ πόρρω ἐσχίζετο καὶ μέχρις οἷον κλάδων καὶ ἄκρων καὶ καρπῶν καὶ φύλλων καὶ τὰ μὲν ἔμενεν ἀεί, τὰ δὲ ἐγίνετο ἀεί, οἱ καρποὶ καὶ τὰ φύλλα καὶ τὰ γινόμενα ἀεὶ εἶχε τοὺς τῶν ἐπάνω λόγους ἐν αὐτοῖς οἷον μικρὰ δένδρα βουληθέντα εἶναι, καὶ εἰ ἐγέννησε πρὶν φθαρῆναι, τὸ ἐγγὺς ἐγέννα μόνον.

proeimi1 de ede-2 ek outos ekastos meno ekeinos endon oios-2 ek riza eis-2 istemi autos en autos o de exantheo eis plethos merizo eidolon ekastos ekeinos phero allos de en allos entautha ede-2 gignomai kai eimi o men plesios o riza o de proeimi1 eis o proso schizo kai mechri oios-2 klados kai akron kai karpos kai phullon kai o men meno aei o de gignomai aei o karpos kai o phullon kai o gignomai aei echo o o epano logos en autos oios-2 mikros dendron boulomai eimi kai ei gennao prin phtheiro o eggus gennao monos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1646)

Τὰ δὲ διάκενα οἷον τῶν κλάδων ἐπληροῦτο ἐκ τῶν αὖ ἐκ τῆς ῥίζης καὶ αὐτῶν ἄλλον τρόπον πεφυκότων, ἐξ ὧν καὶ ἔπασχε τὰ ἄκρα τῶν κλάδων, ὡς ἐκ τοῦ πλησίον οἴεσθαι τὸ πάθος ἰέναι μόνον τὸ δὲ κατὰ τὴν ἀρχὴν αὖ τὸ μὲν ἔπασχε, τὸ δὲ ἐποίει, ἡ δὲ ἀρχὴ ἀνήρτητο καὶ αὐτή.

o de diakenos oios-2 o klados pleroo ek o au ek o riza kai autos allos tropos-2 phuo ek os kai pascho o akron o klados os-2 ek o plesios oiomai o pathos eimi-2 monos o de kata o arche au o men pascho o de poieo o de arche anartao kai autos


Plotinus, Enneads 3.3 (DIORISIS sentence 1647)

Πόρρωθεν μὲν γὰρ ἐλθόντα ἄλλα τὰ ποιοῦντα εἰς ἄλληλα, ἐξ ἀρχῆς δὲ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ, οἷον εἰ ἀδελφοὶ δρῶιέν τι ἀλλήλους ὅμοιοι γενόμενοι ἐκ τῶν αὐτῶν ὁρμηθέντες τῶν πεποιηκότων.

prosothen men gar erchomai allos o poieo eis allelon ek arche de apo o autos oios-2 ei adelphos drao1 tis allelon omoios gignomai ek o autos ormao o poieo


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1648)

Τῶν μὲν αἱ ὑποστάσεις γίνονται μενόντων ἐκείνων, ἡ δὲ ψυχὴ κινουμένη ἐλέγετο γεννᾶν καὶ αἴσθησιν τὴν ἐν ὑποστάσει καὶ φύσιν καὶ μέχρι φυτῶν.

o men o upostasis gignomai meno ekeinos o de psyche kineo lego gennas kai aisthesis o en upostasis kai phusis kai mechri phuton


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1649)

Καὶ γὰρ ἔχει αὐτὴν καὶ ἐν ἡμῖν οὖσα, κρατεῖ δὲ μέρος οὖσαν ὅταν δὲ ἐν φυτοῖς γένηται, αὕτη κρατεῖ οἷον μόνη γενομένη.

kai gar echo autos kai en ego eimi krateo de meros-2 eimi otan de en phuton gignomai outos krateo oios-2 monos gignomai


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1650)

Αὕτη μὲν οὖν οὐδὲν γεννᾶι Γεννᾶι πάντη ἕτερον αὑτῆς οὐκέτι γὰρ ζωὴ μετὰ ταύτην, ἀλλὰ τὸ γεννώμενον ἄζων.

outos men oun oudeis gennao gennao pante eteros eautou ouketi gar zoe-2 meta outos alla o gennao azos


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1651)

Τί οὖν Ἤ, ὥσπερ πᾶν, ὅσον πρὸ τούτου ἐγεννᾶτο, ἀμόρφωτον ἐγεννᾶτο, εἰδοποιεῖτο δὲ τῶι ἐπιστρέφεσθαι πρὸς τὸ γεννῆσαν οἷον ἐκτρεφόμενον, οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα τὸ γεννηθὲν οὐ ψυχῆς ἔτι εἶδος οὐ γὰρ ἔτι ζῆι ἀλλʼ ἀοριστίαν εἶναι παντελῆ.

tis-2 oun ee osper-2 pas osos pro outos gennao amorphotos gennao eidopoieo de tis-2 epistrepho pros o gennao oios-2 ektrepho outos-2 de-2 kai entautha o gennao ou psyche eti eidos ou gar eti zao alla aoristia eimi panteles


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1652)

Εἰ μὲν γὰρ κἀν τοῖς προτέροις ἡ ἀοριστία, ἀλλʼ ἐν εἴδει οὐ γὰρ πάντη ἀόριστον, ἀλλʼ ὡς πρὸς τὴν τελείωσιν αὐτοῦ τὸ δὲ νῦν πάντη.

ei men gar en o proteros o aoristia alla en eidos ou gar pante aoristos alla os-2 pros o teleiosis autos o de nun pante


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1653)

Τελειούμενον δὲ γίνεται σῶμα μορφὴν λαβὸν τὴν τῆι δυνάμει πρόσφορον, ὑποδοχὴ τοῦ γεννήσαντος καὶ ἐκθρέψαντος καὶ μόνον τοῦτο ἐν σώματι ἔσχατον τῶν ἄνω ἐν ἐσχάτωι τοῦ κάτω.

teleioo de gignomai soma morphe lambano o te-3 dunamis prosphoros upodoche o gennao kai ektrepho kai monos outos en soma schetho o ano en schetho o katos


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1654)

Καὶ τὸ ψυχὴ πᾶσα ἐπιμελεῖται τοῦ ἀψύχου ἐπὶ ταύτης μάλιστα αἱ δʼ ἄλλαι ἄλλως.

kai o psyche pas epimeleomai o apsuchos epi outos malista o de allos allos-2


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1655)

Πάντα δὲ οὐρανὸν περιπολεῖ ἄλλοτε ἐν ἄλλοις εἴδεσιν, ἢ ἐν αἰσθητικῶι εἴδει ἢ ἐν λογικῶι ἢ ἐν αὐτῶι τῶι φυτικῶι.

pas de ouranos peripoleo allote en allos eidos ee en eidos ee en logikos ee en autos o


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1656)

Τὸ γὰρ κρατοῦν αὐτῆς μόριον τὸ ἑαυτῶι πρόσφορον ποιεῖ, τὰ δʼ ἄλλα ἀργεῖ ἔξω γάρ.

o gar krateo autos morion o eautou prosphoros poieo o de allos argeo exo gar


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1657)

Ἐν δὲ ἀνθρώπωι οὐ κρατεῖ τὰ χείρω, ἀλλὰ σύνεστιν οὐδέ γε τὸ κρεῖττον ἀεί ἔστι γὰρ καὶ ταῦτα χώραν τινὰ ἔχοντα.

en de anthropos ou krateo o cheiroo alla suneimi oude ge o kreisson aei eimi gar kai outos chora tis echo


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1658)

Διὸ καὶ ὡς αἰσθητικοί ἔστι γὰρ καὶ ὄργανα αἰσθήσεως καὶ πολλὰ ὡς φυτά ἔστι γὰρ σῶμα αὐξόμενον καὶ γεννῶν ὥστε πάντα συνεργεῖ, κατὰ δὲ τὸ κρεῖττον τὸ ὅλον εἶδος ἄνθρωπος.

dio-2 kai os-2 aisthetikos eimi gar kai organon aisthesis kai polus os-2 phutas eimi gar soma auxano kai gennas oste-2 pas sunergeo kata de o kreisson o olos eidos anthropos


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1659)

Ἐξελθοῦσα δέ, ὅ τι περʼ ἐπλεόνασε, τοῦτο γίνεται.

exerchomai de os tis peri pleonazo outos gignomai


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1660)

Διὸ φεύγειν δεῖ πρὸς τὸ ἄνω, ἵνα μὴ εἰς τὴν αἰσθητικὴν ἐπακολουθοῦντες τοῖς αἰσθητοῖς εἰδώλοις, μηδὲ εἰς τὴν φυτικὴν ἐπακολουθοῦντες τῆι ἐφέσει τοῦ γεννᾶν καὶ ἐδωδῶν λιχνείαις, ἀλλʼ εἰς τὸ νοερὸν καὶ νοῦν καὶ θεόν.

dio-2 pheugo deomai pros o ano ina me eis o aisthetikos epakoloutheo o aisthetos eidolon mede eis o phutikos epakoloutheo te-3 ephezomai o gennas kai edode lichneia alla eis o noeros kai noos kai theos


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1661)

Ὅσοι μὲν οὖν τὸν ἄνθρωπον ἐτήρησαν, πάλιν ἄνθρωποι.

osos men oun o anthropos tereo-2 palin anthropos


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1662)

Ὅσοι δὲ αἰσθήσει μόνον ἔζησαν, ζῶια ἀλλʼ εἰ μὲν αἰσθήσεις μετὰ θυμοῦ, τὰ ἄγρια, καὶ ἡ διαφορὰ ἡ ἐν τούτοις τὸ διάφορον τῶν τοιούτων ποιεῖ ὅσοι δὲ μετʼ ἐπιθυμίας καὶ τῆς ἡδονῆς τοῦ ἐπιθυμοῦντος, τὰ ἀκόλαστα τῶν ζώιων καὶ γαστρίμαργα.

osos de aisthesis monos zao alla ei men aisthesis meta thumos o agrios kai o diaphora o en outos o diaphoros o toioutos poieo osos de meta epithumia kai o edona o epithumeo o akolastos o kai gastrimargos-2


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1663)

Εἰ δὲ μηδʼ αἰσθήσει μετὰ τούτων, ἀλλὰ νωθείαι αἰσθήσεως μετʼ αὐτῶν, καὶ φυτά μόνον γὰρ τοῦτο ἢ μάλιστα ἐνήργει τὸ φυτικόν, καὶ ἦν αὐτοῖς μελέτη δενδρωθῆναι.

ei de mede aisthesis meta outos alla aisthesis meta autos kai phutas monos gar outos ee malista energeo o phutikos kai eimi autos melete dendroo


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1664)

Τοὺς δὲ φιλομούσους μέν, καθαρίους δὲ τὰ ἄλλα, εἰς τὰ ὠιδικά τοὺς δὲ ἀλόγως βασιλέας αἰετούς, εἰ μὴ ἄλλη κακία παρείη μετεωρολόγους δὲ ἄνευ φρονήσεως εἰς τὸν οὐρανὸν ἀεὶ αἰρομένους εἰς ὄρνεις μετεώρους ταῖς πτήσεσιν.

o de philomousos men kathareios de o allos eis o o de alogos basileus aetos ei me allos kakia pareimi meteorologos de aneu phronesis eis o ouranos aei airo eis ornis meteoros o ptesis


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1665)

Ὁ δὲ τὴν πολιτικὴν ἀρετὴν ἄνθρωπος ὁ δʼ ἧττον ἀρετῆς πολιτικῆς μετέχων πολιτικὸν ζῶιον, μέλιττα ἢ τὰ τοιαῦτα.

o de o politikos arete anthropos o de esson arete politikos metecho politikos melissa ee o toioutos


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1666)

Τίς οὖν δαίμων ὁ καὶ ἐνταῦθα.


Plotinus, Enneads 3.4 (DIORISIS sentence 1667)

Τίς δὲ θεός ἢ ὁ ἐνταῦθα.