Suscipit Psyche singultu lacrimoso sermonem incertans: Iamdudum, quod sciam, fidei atque parciloquio meo perpendisti documenta, nec eo setius approbabitur tibi nunc etiam firmatas animi mei. Tu modo Zephyro nostro rursum praecipe fungatur obsequio, et in vicem denegatae sacrosanctae imaginis tuae redde saltem conspectum sororum. Per istos cinnameos et undique pendulos crines tuos, per teneras et teretes et mei similes genas, per pectus nescioquo calore fervidum, sic in hoc saltem parvulo cognoscam faciem tuam: supplicis anxiae piis precibus erogatus germani complexus indulge fructum et tibi devotae Psychae animam gaudio recrea. Nec quicquam amplius in tuo vultu requiro, iam nil officiunt mihi vel ipsae nocturnae tenebrae: teneo te meum lumen. His verbis et amplexibus mollibus decantatus maritus, lacrimasque eius suis crinibus detergens, se facturum spopondit et praevertit statim lumen nascentis diei.

suscipio psyche singultus lacrimosus sermo incerto jamdudum qui scio fides atque parciloquium meus perpendo documentum neque is setius approbabitur tu nunc etiam firmatas animus meus tu modo zephyrus noster rursum praecipio fungor obsequium et in vicis denego sacrosanctus imago tuus reddo saltem conspectus soror per iste cinnameus et undique pendulus crinis tuus per tener et teres et meus similis gena per pectus nescioquo calor fervidus sic in hic saltem parvulus cognosco facies tuus supplex anxius pius prex erogo germanus complexus indulgeo fructus et tu devoveo psyche anima gaudium recreo neque quisquam amplus in tuus vultus requiro iam nihil officio ego vel ipse nocturnus tenebra teneo tu meus lumen hic verbum et amplexus mollis decanto maritus lacrimo is suus crinis detergeo sui facio spopondit et praeverto statim lumen nasco dies


Tunc Psyche vel maxime sensit ultimas fortunas suas et velamento reiecto ad promptum exitium sese compelli manifeste comperit: quidni, quae suis pedibus ultro ad Tartarum Manesque commeare cogeretur? Nec cunctata diutius pergit ad quampiam turrim praealtam indidem sese datura praecipitem; sic enim rebatur ad inferos recta atque pulcherrime se posse descendere. Sed turris prorumpit in vocem subitam, et Quid te inquit Praecipitem, o misella, quaeris extinguere? Quidque iam novissimo periculo laborique isto temere succumbis? Nam si spiritus corpore tuo semel fuerit seiugatus, ibis quidem profecto ad imum Tartarum, sed inde nullo pacto redire poteris.

tunc psyche vel magnus sentio ulter fortuna suus et velamentum reicio ad promptus exitium sui compello manifestus comperio quis qui suus pes ultro ad tartaris manes commearis cogo neque cuncto diu pergo ad qui turris praealtus indidem sui do praecipito sic enim reor ad inferi recta atque pulcher sui possum descendo sed turris prorumpo in voco subeo et quis tu inquam praecipito o misellus quaero extinguere quisque iam novus periculum labor iste temere succumbo nam si spiritus corpus tuus semel sum sejugo eo quidem profecto ad imus tartaris sed inde nullus pacisco redeo possum


Ad eundem modum distractus et ipse variis equorum incursibus, rursus molares illos circuitus requirebam. Verum Fortuna meis cruciatibus insatiabilis aliam mihi denuo pestem instruxit: delegor enim ligno monte devehundo, puerque mihi praefectus imponitur, omnibus ille quidem deterrimus. Nec me montis excelsi tantum arduum fatigabat iugum, nec saxeas tantum sudes incursando contribam ungulas, verum fustium quoque crebris ictibus prolixe dedolabar, ut usque plagarum mihi medullaris insideret dolor; coxaeque dexterae semper ictus incutiens et unum feriendo locum dissipato corio et ulceris latis simi facto foramine, immo fovea vel etiam fenestra, nullus tamen desinebat identidem vulnus sanguine delibutum obtundere. Lignorum vero tanto me premebat pondere, ut fascium molem elephanto, non asino paratam putares: ille vero etiam quotiens in alterum latus praeponderans declinarat sarcina, cum deberet potius gravantis ruinae fustes demere et levata paulisper pressura sanare me, vel certe in alterum latus translatis peraequare, contra, lapidibus additis insuper, sic iniquitati ponderis medebatur.

ad idem modus distraho et ipse varius equus incursus rursus molaris ille circumeo requiro verus fortuna meus cruciatus insatiabilis alius ego denuo pestis instruo delego enim lignum mons devehundo puer ego praefectus impono omnis ille quidem deterior neque ego mons excello tantus arduus fatigo iugum neque saxeus tantus sudo incurso contribam ungula verus fustis quoque creber ictus prolixus dedolo ut usque plagaris ego medullaris insideo dolor coxa dexter semper iacio incutio et unus ferio locus dissipato corius et ulcus fero simus facio foramen immo fovea vel etiam fenestra nullus tamen desino identidem vulnus sanguis delibuo obtundo lignum verus tantus ego premo pondus ut fascis moles elephantus non asinus paro puto ille verus etiam quotiens in alter latus praepondero declino sarcina cum debeo potis gravantis ruina fustis demo et levo paulisper premo sano ego vel certus in alter latus transfero peraequaris contra lapis addo insuper sic iniquitas pondus medeor


Nocte quadam plenum gremium suum visus est mihi summus sacerdos offerre, ac requirenti, quid utique istud, respondisse partes illas de Thessalia mihi missas, servum etiam meum indidem supervenisse nomine Candidum. Hanc experrectus imaginem diu diuque apud cogitationes meas revolvebam quid rei portenderet, praesertim cum nullum unquam habuisse me servum isto nomine nuncupatum certus essem; utut tamen sese praesagium somni porrigeret, lucrum certum modis omnibus significari partium oblatione credebam. Sic anxius et in proventum prosperiorem attonitus templi matutinas apertiones opperiebar: ac dum, velis candentibus reductis in diversum, deae venerabilem conspectum apprecamur, et per dispositas aras circumiens sacerdos, rem divinam procurans supplicamentis sollemnibus, de penetrali fontem petitum spondeo libat, rebus iam rite consummatis inchoatae lucis salutationibus religiosi primam nuntiantes horam perstrepunt. Et ecce superveniunt Hypata quos ibi reliquerant famulos, cum me Fotis malis incapistrasset erroribus, cognitis scilicet fabulis meis, necnon et equum quoque illum meum reducentes, quem diverse distractum notae dorsualis agnitione recuperaverant. Quare sollertiam somni tum mirabar vel maxime, quod praeter congruentiam lucrosae pollicitationis argumento servi Candidi equum mihi reddidisset colore candidum.

nox quidam plenus gremium suus video sum ego summus sacerdos offero atque requiro quis utique iste respondeo pars ille de thessalia ego mitto servus etiam meus indidem supervenio nomen candidus hic expergiscor imago diu diu apud cogitatio meus revolvebam quis res portendo praesertim cum nullus umquam habeo ego servus iste nomen nuncupo certus sum utut tamen sui praesagium somnium porrigo lucrum certus modus omnis significo pars oblatio credo sic anxius et in provenio prosper attono templum matutinus apertio opperior atque dum velis candeo reduco in diverto dea venerabilis conspectus apprecamur et per dispono ara circumeo sacerdos res divina procuro supplicamentum sollemne de penetralis fons peto spondeo libo res iam rite consummo incoho lucus salutatio religiosus primus nuntio hora perstrepo et ecce supervenio hypate qui ibi relinquo famulus cum ego foveo malus incapistro error cognosco scilicet fabula meus necnon et equus quoque ille meus reduco qui diverto distraho nosco dorsual agnitio recuperaverant quaris sollertia somnium tum miro vel magnus qui praeter congruentia lucrosus pollicitatio argumentum servio candidus equus ego reddo color candidus


Ego denique vespera, dum polentae caseatae modico secus offulam grandiorem in convivas aemulus contruncare gestio, mollitie cibi glutinosi faucibus inhaerentis et meacula spiritus distinentis minimo minus interii: et tamen Athenis proxime et ante Poecilen porticum isto gemino obtutu circulatorem aspexi equestrem spatham praeacutam mucrone infesto devorasse ac mox eundem invitamento exiguae stipis venatoriam lanceam, qua parte minatur exitium, in ima viscera condidisse: et ecce pone lanceae ferrum, qua bacillum inversi teli ad occipitium per ingluviem subit, puer in mollitiem decorus insurgit inque flexibus tortuosis enervam et exossam saltationem explicat cum omnium, qui aderamus, admiratione: diceres dei medici baculo, quod ramulis semiamputatis nodosum gerit, serpentem generosum lubricis amplexibus inhaerere. Sed iam cedo tu sodes, qui coeperas, fabulam remetire. Ego tibi solus haec pro isto credam et quod ingressui primum fuerit stabulum, prandio participabo. Haec tibi merces deposita est.

ego denique vesperus dum polenta caseatus modicus secus offula grandis in convivo aemulus contruncaris gestio mollities cibus glutinosus fauces inhaereo et meaculum spiritus distineo paruus paruus intereo et tamen athenae propior et ante poecile porticus iste geminus obtueor circulator aspicio equester spatha praeacuo mucro infesto devorasse atque mox idem invitamento exiguus stipis venatoriam lancea qui pars mino exitium in imus viscera condo et ecce pono lancea ferrum qui bacillum inverto telis ad occipitium per ingluvies subeo puer in mollities decorus insurgo in flexus tortuosus enervam et exossus saltatio explico cum omnis qui adsum admiratio dico deus medicus baculus qui ramulis semiamputas nodosus gero serpens generosus lubricus amplexus inhaereo sed iam cedo tu sodes qui coepio fabula remetior ego tu solus hic pro iste credo et qui ingressus primus sum stabulis prandium participo hic tu merces depono sum


Et ecce praesentissimi numinis promissa nobis accedunt beneficia, et fata salutemque ipsam meam gerens sacerdos appropinquat, ad ipsum praescriptum divinae promissionis ornatum dextera proferens sistrum deae, mihi coronam et Hercule coronam consequenter, quod tot ac tantis exanclatis laboribus,tot emensis periculis deae maximae providentia alluctantem mihi saevissime Fortunam superarem. Nec tamen gaudio subitario commotus inclementi me cursu proripui, verens scilicet ne repentino quadripedis impetu religionis quietus turbaretur ordo, sed placido ac prorsus humano gradu cunctabundus, paulatim obliquato corpore, sane divinitus decedente populo, sensim irrepo.

et ecce praesens numen promitto nos accedo beneficium et fatum saluto ipse meus gero sacerdos appropinquo ad ipse praescribo divina promissio orno dextera profero sistrum dea ego corona et herculis corona consequenter qui tot atque tantus exanclo labor tot emetior periculum dea magnus provideo alluctantem ego saevus fortuna superaris neque tamen gaudium subitarius commoueo inclemens ego cursus proripio vereor scilicet ne repentinus quadrupedus impetus religio quiesco turbo ordo sed placidus atque prorsus humanus gradus cunctabundus paulatim obliquo corpus sanus divinitus decedo populus sensim irrepo


Ut primum nocte discussa sol novus diem fecit, et somno simul emersus et lectulo, anxius alioquin et nimis cupidus cognoscendi quae rara miraque sunt, reputansque me media Thessaliae loca tenere, quo artis magicae nativa contamina totius orbis consona ore celebrentur, fabulamque illam optimi comitis Aristomenis de situ civitatis huius exortam, suspensus alioquin et voto simul et studio, curiose singula considerabam. Nec fuit in illa civitate quod aspiciens id esse crederem quod esset, sed omnia prorsus ferali murmure in aliam effigiem translata, ut et lapides quos offenderem de homine duratos, et aves quas audirem indidem plumatas, et arbores quae pomerium ambirent similiter foliatas, et fontanos latices de corporibus humanis fluxos crederem. Iam statuas et imagines incessuras, parietes locuturos, boves et id genus pecua dicturus praesagium, de ipso vero caelo et iubaris orbe subito venturum oraculum.

ut primus nox discutio sol novus dies facio et somnus simul emergo et lectulus anxius alioqui et nimis cupidus cognosco qui rarus miro sum reputo ego medius thessalia locum teneo quo ars magice nativus contamina totus orbis consono os celebro fabula ille bonus comes aristomenis de sino civitas hic exorior suspendo alioqui et veto simul et studium curiosus singulus considero neque sum in ille civitas qui aspicio is sum credo qui sum sed omnis prorsus feral murmur in alius effigies transfero ut et lapis qui offendo de homo duro et aveo qui audio indidem plumo et arbor qui pomerium ambio similis foliatus et fontanus latex de corpus humanus fluo credo iam statua et imago incedo paries loquor bos et is genus pecua dico praesagium de ipse verus caelum et iubaris orbis subeo venio oraculis


Ad haec renidens Milo Qua inquit Corporis habitudine praeditus quove nomine nuncupatus hic iste Chaldaeus est? Procerus inquam Et suffusculus, Diophanes nomine. Ipse est, ait Nec ullus alius: nam et hic apud nos multa multis similiter effatus non parvas stipes, immo vero mercedes opimas iam consecutus fortunam scaevam, an saevam verius dixerim, miser incidit. Nam die quadam cum frequentis populi circulo consaeptus coronae circumstantium fata donaret, Cerdo quidam nomine negotiator accessit eum diem commodum peregrinationi cupiens: quem cum electum destinasset ille, iam deposita crumena, iam profusis nummulis, iam dinumeratis centum denarium, quos) mercedem divinationis auferret, ecce quidam dei nobilibus adulescentulus a tergo arrepens eum lacinia prehendit et conversum amplexus exosculatur artissime. At ille ubi primum consaviatus eum iuxtim se ut assidat effecit, et attonitus repentinae visionis stupore et praesentis negotii quod gerebat oblitus, infit ad eum Quam olim equidem exoptatus nobis advenis? Respondit ad haec ille alius, Commodum vespera oriente: sed vicissim tu quoque, frater, mihi memora quemadmodum exinde ut de Euboea insula! festinus enavigasti, et maris et viae confeceris iter.

ad hic renideo milo qui inquam corpus habitudo praeditus quis nomen nuncupo hic iste chaldaeus sum procerus inquam et suffusculus diophanes nomen ipse sum aio neque ullus alius nam et hic apud nos multus multus similis effor non parvus stipo immo verus merces opimus iam consequor fortuna scaeva an saevus verus dico miser incido nam dies quidam cum frequens populus circulus consaepio corona circumsto fatum dono cerdo quidam nomen negotiator accedo is dies commodus peregrinatio cupio qui cum eligo destino ille iam depono crumena iam profundo nummulis iam dinumero centum denarius qui merces divinatio aufero ecce quidam deus nobilis adulescentulus ab tergum arrepens is lacinia prehendo et converro amplector exosculor artus at ille ubi primus consaviatus is juxtim sui ut assideo efficio et attono repentinus visio stupor et praesum negotium qui gero obliuiscor infio ad is quam olim equidem exopto nos advenio respondeo ad hic ille alius commodus vesperus orior sed vicissim tu quoque frater ego memoro quemadmodum exinde ut de euboea insula festinus enavigasti et mare et via confacio iter


Inter haec quaedam mulier per medium theatrum lacrimosa et flebilis, atra veste confecta, parvulum quendam sinu tolerans decurrit, ac pone eam anus alia pannis horridis obsita paribusque maesta fletibus ramos oleagineos utraeque quatientes, quae circum fusae lectulum, quo peremptorum cadavera contecta fuerant, plangore sublato se lugubriter eiulantes, Per publicam misericordiam, per commune ius humanitatis aiunt Miseremini indigne caesorum iuvenum nostraeque viduitati ac solitudini de vindicta solacium date. Certe parvuli huius in primis annis destituti fortunis succurrite et de latronis huius sanguine legibus vestris et disciplinae publicae litate. Post haec magistratus qui natu maior assurgit et ad populum talia: De scelere quidem, quod serio vindicandum est, nec ipse qui commisit potest diffiteri, sed una tantum subseciva sollicitudo nobis relicta est, ut ceteros socios tanti facinoris requiramus: nec enim verisimile est hominem solitarium tres tam validos enecasse iuvenes. prohinc tormentis veritas eruenda, nam et qui comitabatur cum puer clanculo profugit, et res ad hoc deducta est, ut per quaestionem sceleris sui participes indicet, ut tam dirae factionis funditus formido perematur.

inter hic quidam mulier per medius theatrum lacrimosus et flebilis ater vestis conficio parvulis quidam sinus tolero decurro atque pono is anus alius pannus horridus obsero par maestus fletus ramus oleagineus uter quatio qui circum fundo lectulis quo peremptor cadaver contego sum plangor tollo sui lugubris ejulo per publicus misericordia per communis ius humanitas aio misero indignus caesor juvenis noster viduitas atque solitudo de vindicta solacium do certus parvulis hic in primus annus destitus fortuna succurro et de latro hic sanguis lex vester et disciplina publicus litas post hic magistratus qui natus magnus assurgo et ad populus talis de scelus quidem qui serius vindico sum neque ipse qui committo possum diffiteor sed unus tantus subseciva sollicitudo nos relinquo sum ut ceterus socius tantus facinus requiro neque enim verisimilis sum homo solitarius tres tam validus enecasse juvenis prohinc tormentum vereor eruo nam et qui comito cum puer clanculo profugio et res ad hic deduco sum ut per quaestio scelus suus particeps indico ut tam dirus factio fundus formido peremo


Sic profata virgo conticuit ingressuque iam valido pompae populi prosequentis sese miscuit. Itur ad constitutum scopulum montis ardui, cuius in summo cacumine statutam puellam cuncti deserunt, taedasque nuptiales, quibus praeluxerant, ibidem lacrimis suis extinctas relinquentes deiectis capitibus domuitionem parant, et miseri quidem parentes eius tanta clade defessi clausae domus abstrusi tenebris perpetuae nocti sese dedidere. Psychen autem paventem ac trepidam et in ipso scopuli vertice deflentem mitis aura molliter spirantis Zephyri, vibratis hinc inde laciniis et reflato sinu, sensim levatam suo tranquillo spiritui vehens paulatim per devexa rupis excelsae, vallis subditae florentis caespitis gremio leniter delapsam reclinat.”

sic profor virgo conticesco ingredior iam validus pompa populus prosequor sui misceo eo ad constituo scopulis mons arduus qui in superus cacumen statuo puella cunctus desero taeda nuptial qui praeluceo ibidem lacrima suus extingo relinquo deicio caput domuitio paro et miser quidem parens is tantus clades defatiscor claudo domus abstrudo tenebrae perpetuus nox sui dedo psyche autem paveo atque trepidus et in ipse scopulus vertex defleo mitis aura mollis spiro zephyrus vibratis hinc inde lacinia et reflo sinus sensim levatam suus tranquillus spiritus veho paulatim per devexus rupes excello valles subdo floreo caespes gremium lenis delabor reclino


Die sequenti variis coloribus indusiati et deformiter quisque formati, facie caenoso pigmento delita et oculis obunctis graphice prodeunt; mitellis et crocotis et carbasinis et bombycinis iniecti, quidam tunicas albas in modum lanciolarum quoquoversum fluente purpura depictas cingulo subligati, pedes luteis induti calceis; deamque serico contectam amiculo mihi gerendam imponunt brachiisque suis humero tenus renudatis, attollentes immanes gladios ac secures, evantes exsiliunt incitante tibiae cantu lymphaticum tripudium. Nec paucis pererratis casulis ad quandam villam possessoris beati perveniunt et ab ingressu primo statim absonis ululatibus constrepentes fanatice pervolant, diuque capite demisso cervices lubricis intorquentes motibus crinesque pendulos in circulum rotantes, et nonnunquam morsibus suos incursantes musculos, ad postremum ancipiti ferro quod gerebant sua quisque brachia dissicant. Inter haec unus ex illis bacchatur effusius ac de imis praecordiis anhelitus crebros referens, velut numinis divino spiritu repletus, simulabat sauciam vecordiam, prorsus quasi deum praesentia soleant homines non sui fieri me liores sed debiles effici vel aegroti.

dies sequor varius color indusiatus et deformis quisque formo facies caenosus pigmentum delitus et oculus obunctus graphicus proeo mitella et crocota et carbasinum et bombycinus injacio quidam tunica alba in modus lanciolaris quoquoversum fluo purpura depingo cingulum subligo pes luteus induo calceus dea sericum contego amiculus ego gero impono bracchium suus umerus tenus renudo attollo immanis gladius atque securis evantes exsilio incito tibia cantus lymphaticus tripudium neque paucus pererro casulis ad quidam villa possessor beati pervenio et ab ingredior primus statim absonus ululatus constrepo fanaticus pervolant diu caput demitto cervix lubricus intorqueo motus crinis pendulus in circulis roto et nonnunquam morsus suus incurso musculus ad posterus anceps ferrum qui gero suus quisque bracchium dissicant inter hic unus ex ille bacchor effundo atque de imus praecordia anhelitus creber refero velut numen divino spiritus repletus simulo saucius vecordia prorsus quasi deus praesens soleo homo non suus fio ego liores sed debilis efficio vel aegrotus


Propheta sic propitiatus herbulam quampiam ob os corporis et aliam pectori eius imponit. Tunc orientem obversus incrementa solis augusti tacitus imprecatus venerabilis scaenae facie studia praesentium ad miraculum tantum certatim arrexit.

propheta sic propitio herbula qui ob os corpus et alius pector is impono tunc orior obverto incrementum sol augustus taceo imprecor venerabilis scaena facies studium praesens ad miraculis tantus certatim arrideo


Erat in proxuma civitate iuvenis natalibus praenobilis, quo clarus eo pecuniae fuit satis locuples sed luxuriae popinalis, scortisque et diurnis potationibus exercitatus, atque ob id factionibus latronum male sociatus, necnon etiam manus inlectus humano cruore, Thrasyllus nomine: idque sic erat et fama dicebat.

sum in proximus civitas juvenis natal praenobilis quo clarus is pecunia sum satis locuples sed luxuria popinal scortum et diurnus potatio exercito atque ob is factio latro malus socio necnon etiam manus illectus humanus cruor thrasyllus nomen is sic sum et fama dico


Forte quadam die de me magno opere Byrrhaena contendit apud eam cenulae ut interessem, et cum impendio excusarem, negavit veniam. Ergo igitur Fotis erat adeunda deque nutu eius consilium velut auspicium petendum: quae quanquam invita quod a se ungue latius digrederer, tamen comiter amatoriae militiae brevem commeatum indulsit. Sed heus tu inquit Cave regrediare cena maturius: nam vesana factio nobilissimorum iuvenum pacem publicam infestat: passim trucidatos per medias plateas videbis iacere, nec praesidis auxilia longinqua levare civitatem tanta clade possunt. Tibi vero fortunae splendor insidias, contemptus etiam peregrinationis poterit afferre. Fac sine cura inquam Sis, Fotis mea: nam praeter quod epulis alienis voluptates meas anteferrem, metum etiam istum tibi demam maturata regressione. Nec tamen incomitatus ibo: nam gladiolo solito cinctus altrinsecus ipse salutis meae praesidia gestabo. Sic paratus cenae me committo. Frequens ibi numerus epulonum et utpote apud primatem feminam flos ipse civitatis.

fors quidam dies de ego magnus opus byrrhaena contendo apud is cenula ut intersum et cum impendium excusaris nego venio ergo igitur foveo sum adeo de nutus is consilium velut auspicium peto qui quamquam invito qui ab sui unguis fero digredior tamen comis amatorius militia brevis commeatus indulgeo sed heus tu inquam caveo regrediaris cena maturus nam vesanus factio nobilis juvenis pax publicus infesto passim trucido per medius platalea video iacio neque praesidero auxilium longinquus levaris civitas tantus clades possum tu verus fortuna splendor insidiae contemno etiam peregrinatio possum affero facio sine cura inquam sum foveo meus nam praeter qui epulis alienus voluptas meus antefero metus etiam iste tu demo maturo regressio neque tamen incomiter eo nam gladiolus soleo cingo altrinsecus ipse salus meus praesidium gesto sic paro cena ego committo frequens ibi numerus epulo et utpote apud primatem femina flos ipse civitas


NOCTIS gallicinio venit quidam iuvenis e proxuma civitate, ut quidem mihi videbatur unus ex famulis Charites, puellae illius quae mecum apud latrones pares aerumnas exanclaverat. Is de eius exitio et domus totius infortunio mira ac nefanda,ignem propter assidens, inter conservorum frequentiam sic annuntiabat: “Equisones opilionesque, etiam busequae, fuit Charite nobis, quae misella et quidem casu gravissimo, nec vero incomitata Manes adivit. Sed ut cuncta noritis, referam vobis a capite quae gesta sunt, quaeque possent merito doctiores, quibus stilos Fortuna subministrat, in historiae specimen chartis involvere.

nox gallicinium venio quidam juvenis e proximus civitas ut quidem ego video unus ex famulis charites puella ille qui ego apud latro par aerumna exanclaverat is de is exitium et domus totus infortunium mirus atque nefandus ignis propter assideo inter conservus frequentia sic annuntio equiso opilio etiam bubsequa sum charite nos qui misellus et quidem casus gravis neque verus incomiter manes adivit sed ut cunctus noritis refero tu ab caput qui gero sum quisque possum mereo doceo qui stilus fortuna subministro in historia specimen charta involvo


Mira inquam Nec minus saeva, mi Socrates, memoras. Denique mihi quoque non parvam incussisti sollicitudinem, immo vero formidinem, iniecto non scrupulo sed lancea, ne quo numinis ministerio similiter usa sermones istos nostros anus illa cognoscat. Itaque maturius quieti nos reponamus et somno levata lassitudine noctis antelucio aufugiamus istinc quam pote longissime.

mirus inquam neque paruus saevus ego socrates memoro denique ego quoque non parvus incutio sollicitudo immo verus formido injecto non scrupulus sed lancea ne quo numen ministerium similis utor sermo iste noster anus ille cognosco itaque maturus quiesco nos repono et somnus levo lassitudo nox antelucio aufugio istinc quam potis longus


Sic effata foras sese proripit infesta et stomachata biles Venerias. Sed eam protinus Ceres et Iuno continuantur visamque vultu tumido quaesiere cur truci supercilio tantam venustatem micantium oculorum coerceret. At illa Opportune inquit Ardenti prorsus isto meo pectori violentiam scilicet perpetraturae venitis. Sed totis, oro, vestris viribus Psychen illam fugitivam volaticam mihi requirite. Nec enim vos utique domus meae famosa fabula ei non dicendi filii mei facta latuerunt. Tunc illae non ignarae, quae gesta sunt, palpare Veneris iram saevientem sic adortae: Quid tale, domina, deliquit tuus filius ut animo pervicaci voluptates illius impugnes, et quam ille diligit tu quoque perdere gestias? Quod autem, oramus, isti crimen si puellari lepidae libenter arrisit? An ignoras eum masculum et iuvenem esse, vel certe iam quot sit annorum oblita es? An quod aetatem portat bellule, puer tibi semper videtur? Mater autem tu et praeterea cordata mulier filii tui lusus semper explorabis curiose, et in eo luxuriem culpabis et amores revinces et tuas artes tuasque delicias in formoso filio reprehendes? Quis autem te deum, quis hominum patietur passim cupidines populis disseminantem, cum tuae domus amores amare coerceas et vitiorum muliebrium publicam praecludas officinam? Sic illae metu sagittarum patrocinio gratioso Cupidini quamvis absenti blandiebantur. Sed Venus indignata ridicule tractari suas iniurias praeversis illis alterorsus concito gradu pelago viam capessit.”

sic effor foras sui proripio infestus et stomachor bilis venereus sed is protinus cero et juno continuo video vultus tumidus quaero cur trux supercilium tantus venustas mico oculus coerceo at ille opportunus inquam ardeo prorsus iste meus pector violentia scilicet perpetro venio sed totus oro vester vis psyche ille fugitivus volatica ego requiro neque enim tu utique domus meus famosus fabula is non dico filius meus facio lateo tunc ille non ignarus qui gero sum palparis venus ira saevientem sic adorior quis talis domina delinquo tuus filius ut animus pervicax voluptas ille impugno et quam ille diligo tu quoque perdo gestio qui autem oro iste crimen si puellaris lepidus libet arrideo an ignoro is masculus et juvenis sum vel certus iam quot sum annus obliviscor sum an qui aetas porto bellulis puer tu semper video mater autem tu et praeterea cordatus mulier filius tuus lusus semper exploro curiosus et in is luxurio culpo et amor revinces et tuus ars tuus deliquia in formosus filius reprehendo quis autem tu deus quis homo patior passim cupido populus dissemino cum tuus domus amor amo coerceo et vitium muliebris publicus praecludo officina sic ille metus sagittaris patrocinium gratiosus cupido quivis absum blandio sed venus indignor ridiculus tractaris suus injuria praeversis ille alterorsus concieo gradus pelagus via capesso


Commodum cubuerant, et ecce quidam longe plures numero iuvenes adveniunt alii, quos incunctanter adaeque latrones arbitrarere, nam et ipsi praedas aureorum argentariorumque nummorum ae vasculorum vestisque sericae et intextae filis aureis invehebant: hi simili lavacro refoti inter toros sociorum sese reponunt. Tunc sorte ducti ministerium faciunt: estur ae potatur incondite pulmentis acervatim, panibus aggeratim, poculis agminatim ingestis; clamor e ludunt, strepitu cantillant, conviciis iocantur, ae iam cetera semiferis Lapithis evantibus Centaurisque similia. Tune inter eos unus, qui robore ceteros antistabat, Nos quidem inquit Milonis Hypatini domum fortiter expugnavimus. Praeter tantam fortunae copiam, quam nostra virtute nacti sumus, et incolumi numero castra nostra petivimus et, si quid ad rem facit, octo pedibus auctiores remeavimus. At vos qui Boeotias urbes appetistis, ipso duce vestro fortissimo Lamacho deminuti debilem numerum reduxistis, cuius salutem merito sarcinis istis quas advexistis omnibus antetulerim. Sed illum quidem utcumque nimia virtus sua peremit; inter inclitos reges ac duces proeliorum tanti viri memoria celebrabitur: enim vos bonae frugi latrones inter furta parva atque servilia timidule per balneas et aniles cellulas reptantes scrutariam facitis.

commodus cubo et ecce quidam longus multus numerus juvenis advenio alius qui incunctanter adaeque latro arbitror nam et ipse praeda aureus argentarius nummus ae vasculorum vestio sericae et intexo filis aureus inveho hic similis lavacrum refoveo inter torus socius sui repono tunc sors duco ministerium facio estur ae poto inconditus pulmentum acervatim panis aggeratim poculum agminatim ingero clamor e ludo strepitus cantillant convicium jocor ae iam ceterus semifer lapithae evantibus centaurus similis tu inter is unus qui robur ceterus antistabat nos quidem inquam milo hypatini domus fortis expugno praeter tantus fortuna copia quam noster virtus nanciscor sum et incolumis numerus castrum noster peto et si quis ad res facio octo pes augeo remeavimus at tu qui boeotia urbs appetistis ipse dux vester fortis lamacho deminuo debilis numerus reduco qui salus mereo sarcina iste qui advexistis omnis antefero sed ille quidem utcumque nimius virtus suus peremo inter inclutus rex atque dux proelium tantus vir memoria celebro enim tu bonus frugi latro inter furtum parvus atque servilis timidulis per balneae et anilis cellula repto scrutaria facio


His et similibus altercati conviciis deierantur utrique nullam se prorsus fraudem, nullam denique surreptionem factitasse, sed plane debere cunctis artibus communis dispendii latronem inquiri: nam neque asinum, qui solus interesset, talibus cibis affici posse, et tamen cotidie partes electiles comparere nusquam, nec utique cellulam suam tam immanes involare muscas ut olim Harpyiae fuere, quae diripiebant Phineias dapes. Interea liberalibus cenis inescatus et humanis affatim cibis saginatus, corpus obesa pinguitie compleveram, corium arvina succulenta molliveram, pilum liberali nitore nutriveram. Sed iste corporis mei decor pudori peperit grande dedecus: insolita namque tergoris vastitate commoti, faenum prorsus intactum cotidie remanere cernentes, iam totos ad me dirigunt animos; et hora consueta velut balneas petituri, clausis ex more foribus, per quandam modicam cavernam rimantur me passim expositis epulis inhaerentem. Nec ulla cura iam damni sui habita, mirati monstruosas asini delicias risu maximo dirumpuntur, vocatoque uno et altero ac dein pluribus conservis, demonstrant infandam memoratu hebetis iumenti gulam. Tantus denique ac tam liberalis cachinnus cunctos invaserat, ut ad aures quoque praetereuntis perveniret domini:

hic et similis alterco convicium dejero uterque nullus sui prorsus fraudo nullus denique surreptio factito sed planus debeo cunctus ars communis dispendium latro inquiro nam neque asinus qui solus intersum talis cibus afficio possum et tamen cottidie pars electilis comparo nusquam neque utique cellula suus tam immanis involaris musca ut olim harpyiae sum qui diripio phineius daps interea liberal cena inesco et humanus affatim cibus sagino corpus obesus pinguities compleveram corium arvina succulenta molliveram pilis liberal nitor nutriveram sed iste corpus meus decor pudor pario grandis dedecus insolitus namque tergoris vastitas commoveo faenum prorsus intactus cottidie remaneo cerno iam totus ad ego dirigo animus et hora consuesco velut balneae peto claudo ex mos foris per quidam modicus caverna rimo ego passim expono epulis inhaereo neque ullus cura iam damnum suus habeo miro monstruosus asinus deliquia rideo maximus dirumpo vocatoque unus et alter atque deinde multus conservus demonstro infer memoro hebeo jumentum gula tantus denique atque tam liberalis cachinnus cunctus invado ut ad auris quoque praetereo pervenio dominus


COMMODUM punieantibus phaleris Aurora roseum quatiens lacertum caelum inequitabat et me securae quieti revulsum nox diei reddidit. Aestus invadit animum vesperni recordatione facinoris; complicitis denique pedibus ac palmulis in alternas digitorum vicissitudines super genua connexis sic grabatum cossim insidens ubertim flebam, iam forum et iudicia, iam sententiam, ipsum denique carnificem imaginabundus. An mihi quisquam tam mitis tamque benivolus iudex obtinget, qui me trinae caedis cruore perlitum et tot civium sanguine delibutum innocentem pronuntiare poterit? Hanc illam mihi gloriosam peregrinationem fore Chaldaeus Diophanes obstinate praedicabat.

commodus punieantibus phalerae aurora roseus quatio lacertus caelum inequito et ego securus quiesco revello nox dies reddo aestus invado animus vesperni recordatio facinus conplico denique pes atque palmula in alterno digitor vicissitudo super genu connexis sic grabatus cossim insideo ubertim fleo iam forum et iudicium iam sententia ipse denique carnifex imaginabundus an ego quisquam tam mitis tam benevolus iudex obtingo qui ego terni caedes cruor perlitum et tot civis sanguis delibuo innocens pronuntiaris possum hic ille ego gloriosus peregrinatio sum chaldaeus diophanes obstinatus praedico


Tunc quidam viator solitarium vagumque me respiciens invadit et properiter inscensum baculo quod gerebat obverberans per obliquam ignaramque me ducebat viam. Nec invitus ego cursui me commodabam relinquens atrocissimam virilitatis lanienam; ceterum plagis non magnopere commovebar, quippe consuetus ex forma concidi fustibus. Sed illa Fortuna meis casibus pervicax tam opportunum latibulum misera celeritate praeversa novas instruxit insidias: pastores enim mei perditam sibi requirentes vacculam variasque regiones peragrantes occurrunt nobis fortuito, statimque me cognitum capistro prehensum attrahere gestiunt. Sed audacia valida resistens ille fidem hominum deumque testabatur: Quid me raptatis? Violenter quid invaditis?Ain, te nos tractamus inciviliter, qui nostrum asinum furatus abducis? Quin potius effaris ubi puerum eiusdem agasonem, necatum scilicet, occultaris?: et illico detractus ad terram pugnisque pulsatus et calcibus confusus infit deierans nullum semet vidisse ductorem, sed plane continuatum solutum et solitarium ob indicivae praemium occupasse, domino tamen suo restituturum. Atque utinam ipse asinus, inquit Quem nunquam profecto vidissem, vocem quiret humanam dare meaeque testimonium innocentiae perhibere posset; profecto vos huius iniuriae pigeret. Sic asseverans nihil quicquam promovebat: nam collo constrictum reducunt eum pastores molesti contra montis illius silvosa nemora, unde lignum puer solebat egerere: nec uspiam ruris reperitur ille sed plane corpus eius membratim laceratum multisque dispersum locis conspicitur.

tunc quidam viator solitarius vagus ego respicio invado et properiter inscensus baculus qui gero obverberans per obliquus ignarus ego duco via neque invitus ego cursus ego commodo relinquo atrox virilitas laniena ceterum plaga non magnopere commoveo quippe consuesco ex forma concaedes fustis sed ille fortuna meus casus pervicax tam opportunus latibulis misero celeritas praeverro novo instruo insidiae pastor enim meus perdo sui requiro vacculam vario regio peragro occurro nos fortuitus statim ego cognosco capistro prehendo attraho gestio sed audacia validus resisto ille fides homo deus testo quis ego raptas violens quis invaditis aio tu nos tracto inciviliter qui nos asinus furor abduco quin potis effaris ubi puer idem agaso neco scilicet occultaris et ilico detraho ad terra pugna pulso et calx confundo infio dejero nullus sui video ductor sed planus continuo soluo et solitarius ob indicivae praemium occupo dominus tamen suus restituo atque utinam ipse asinus inquam qui numquam profecto video voco quiret humanus do meus testimonium innocentia perhibeo possum profecto tu hic iniuria pigeo sic asseverans nihil quisquam promoveo nam collum constringo reduco is pastor molestus contra mons ille silvosus nemus unde lignum puer soleo egeo neque uspiam rus reperio ille sed planus corpus is membratim lacero multa dispermulceo locus conspicio


Fabulam, denique bonam prae ceteris suavem compertu ad aures vestras afferre decrevi, et en occipio. Pistor ille qui me pretio suum fecerat, bonus alioquin vir et apprime modestus, pessimam et ante cunctas mulieres longe deterrimam sortitus coniugam poenas extremas tori Larisque sustinebat, ut Hercule eius vicem ego quoque tacitus frequenter ingemescerem. Nec enim vel unum vitium nequissimae illi feminae deerat, sed omnia prorsus, ut in quandam caenosam latrinam, in eius animum flagitia confluxerant: saeva, scaeva, virosa, ebriosa, pervicax, pertinax, in rapinis turpibus avara, in sumptibus foedis profusa, inimica fidei, hostis pudicitiae: tunc spretis atque calcatis divinis numinibus in vicem certae religionis mentita sacrilega praesumptione dei, quem praedicaret unicum, confictis observationibus vacuis fallens omnes homines et miserum maritum decipiens matutino mero et continuo stupro corpus manciparat.

fabula denique bonus prae ceterus suavis comperio ad auris vester affero decerno et en occipio pistor ille qui ego pretium suus facio bonus alioqui vir et apprimus modestus malus et ante cunctus mulier longus deterior sortior conjunx poena exter torus lavo sustineo ut herculis is vicis ego quoque taceo frequens ingemescerem neque enim vel unus vitium nequissimae ille femina desum sed omnis prorsus ut in quidam caenosus latrina in is animus flagitium confluo saevus scaevus virosus ebriosus pervicax pertinax in rapina turpis avarus in sumptus foedus profundo inimicus fides hostis pudicitia tunc sperno atque calceo divinus numen in vicis certus religio mentior sacrilegus praesumptio deus qui praedico unicus confingo observatio vacuus fallo omnis homo et miser maritus decipio matutinus merus et continuo stuprum corpus mancipo


Tunc se protinus ad Iovis regias arces dirigit et petitu superbo Mercuri, dei vocalis, operae necessariam usuram postulat. Nec renuit Iovis caerulum supercilium: tunc ovans illico, comitante etiam. Mercurio, Venus caelo demeat eique sollicite serit verba: Frater Arcadi, scis nempe sororem tuam Venerem sine Mercuri praesentia nil unquam fecisse, nec te praeterit utique quanto iam tempore delitescentem ancillam nequiverim repperire: nil ergo superest, quam tuo praeconio praemium investigationis publicitus edicere. Fac ergo mandatum matures meum et indicia, qui possit agnosci, manifeste designes, ne, si quis occultationis illicitae crimen subierit, ignorantiae se possit excusatione defendere; et simul dicens libellum ei porrigit, ubi Psyches nomen continebatur et cetera. Quo facto protinus domum secessit.

tunc sui protinus ad iuppiter regia arx dirigo et peto superbus mercurius deus vocal opera necessaria usura postulo neque renuo iuppiter caerulis supercilium tunc ovo ilico comito etiam mercurius venus caelum demeo is sollicitus sero verbum frater arcadius scio nempe soror tuus venus sine mercurius praesens nihil umquam facio neque tu praetereo utique quantus iam tempus delitesco ancilla nequeo repperire nihil ergo supersum quam tuus praeconium praemium investigatio publicitus edico facio ergo mando maturo meus et indicium qui possum agnosco manifestus designo ne si quis occultatio illicitus crimen subeo ignorantia sui possum excusatio defendo et simul dico libellus is porrigo ubi psyche nomen contineo et ceterus quo facio protinus domus secedo


“Barbarus iste eum necessariam profectionem pararet pudicitiamque carae coniugis conservare summa diligentia cuperet, servilium suum Myrmecem, fidelitate praecipua cognitum, secreto commonet suaeque dominae custodelam omnem permittit, carcerem et perpetua vincula, mortem denique violentam defamem comminatus, si quisquam hominum vel in transitu digito tenus eam contigisset, idque deierans etiam confirmat per omnia divina numina. Ergo igitur summo pavore perculsum Myrmecem acerrimum relinquens uxori secutorem, securam dirigit profectionem. Tunc obstinato animo vehementer anxius Myrmex nec usquam dominam suam progredi sinebat, et lanificio domestico destrictam inseparabilis assidebat,ac tantum necessario vespertini lavacri progressu affixus atque conglutinatus, extremas manu prendens lacinias, mira sagacitate commissae provinciae fidem tuebatur.

barbarus iste is necessaria profectio paro pudicitia carus coniunx conservaris summus diligentia cupio servilis suus myrmecem fidelitas praecipuus cognosco secretum commoneo sua domina custodela omnis permitto carcer et perpetuus vinculum mors denique violentus defamem commino si quisquam homo vel in transeo digitus tenus is contingo is dejero etiam confirmo per omnis divino numen ergo igitur superus pavor percello myrmecem acer relinquo uxor secutor securus dirigo profectio tunc obstinatus animus vehemens anxius myrmex neque usquam domina suus progredior sino et lanificium domesticus destringo inseparabilis assideo atque tantus necessarius vespertinus lavacrum progredior affigo atque conglutino exter manus prehendo lacinia mirus sagacitas committo provincia fides tueor


Ac dum religiosum scrupulum partim apud meum sensum disputo, partim sacratorum consiliis examino, novum mirumque plane comperior, deae quidem me tantum sacris imbutum at magni dei deumque summi parentis, invicti Osiris, necdum sacris illustratum. Quamquam enim connexa, immo vero inunita ratio numinis religionisque esset, tamen teletae discrimen interesse maximum: prohinc me quoque peti magno etiam deo famulum sentire deberem. Nec diu res in ambiguo stetit: nam proxuma nocte vidi quendam de sacratis, linteis iniectum, qui thyrsos et hederas et tacenda quaedam gerens ad ipsos meos Lares collocaret, et occupato sedili meo religionis amplae denuntiaret epulas. Is ut agnitionem mihi scilicet certo aliquo sui signo subministraret, sinistri pedis talo paululum reflexo cunctabundo clementer incedebat vestigio. . Sublata est ergo post tam manifestam deum voluntatem ambiguitatis tota caligo, et illico deae matutinis perfectis salutationibus summo studio percontabar singulos, ecqui vestigium similis sit ut somnium. Nec fides afuit: nam de pastophoris unum conspexi statim praeter indicium pedis, cetero etiam statu itque habitu examussim nocturnae imagini congruentem,quem Asinium Marcellum vocitari cognovi postea, reformationis meae non alienum nomen.Nec moratus conveni protinus eum, sane nec ipsum futuri sermonis ignarum, quippe iamdudum consimili praecepto sacrorum ministrandorum commonefactum: nam sibi visus est quiete proxuma, dum magno deo coronas exaptat, et de eius ore, quo singulorum fata dictat, audisse, mitti sibi Madaurensem sed admodum pauperem, cui statim sua sacra deberet ministrare; nam et illi studiorum gloriam et ipsi grande compendium sua comparari providentia.

atque dum religiosus scrupulis pars apud meus sensus disputo pars sacrator consilium examino novus mirus planus comperio dea quidem ego tantus sacrum imbuo at magnus deus deus superus parens invictus osiris necdum sacrum illustratum quamquam enim conexum immo verus inunita ratio numen religio sum tamen teleta discrimen intersum magnus prohinc ego quoque peto magnus etiam deus famulis sentio debeo neque diu res in ambiguus sto nam proximus nox video quidam de sacro linteum injectus qui thyrsus et hedera et taceo quidam gero ad ipse meus laris colloco et occupo sedilis meus religio amplus denuntio epulae is ut agnitio ego scilicet certus aliquis suus signum subministro sinister pes talus paululum reflecto cunctabundus clemens incedo vestigium tollo sum ergo post tam manifestam deus voluntas ambiguitas totus caligo et ilico dea matutinus perficio salutatio superus studium perconto singuli ecqui vestigium similis sum ut somnium neque fides asum nam de pastophori unus conspicio statim praeter indicium pes ceterus etiam status eo habitus examussim nocturnus imago congruo qui asinius marcellus vocitaris cognosco postea reformatio meus non alienus nomen neque moror convenio protinus is sanus neque ipse sum sermo ignarus quippe jamdudum consimilis praeceptum sacer ministro commonefacio nam sui video sum quiesco proximus dum magnus deus corona exapto et de is os quo singulus fatum dicto audio mitto sui madaurensis sed admodum paupero qui statim suus sacer debeo ministraris nam et ille studium gloria et ipse grandis compendium suus compararis provideo


Diu denique gratiarum gerendarum sermone prolixo commoratus, tandem digredior, et recta patrium Larem revisurus meum post aliquam multum temporis, contendo; paucisque post diebus, deae potentis instinctu, raptim constrictis sarcinulis, nave conscensa Romam versus profectionem dirigo; tutusque prosperitate ventorum ferentium Augusti portum celerrime ac dehinc carpento pervolavi, vesperanus quam dies insequebatur Iduum Decemblium sacrosanctam istam civitatem accedo. Nec ullum tam praecipuum mihi exinde studium fuit, quarti cotidie supplicare summo nummi reginae Isidis, quae, de templi situ sumpto nomine, Campensis summa cum veneratione propitiatur. Eram cultor denique assiduus, fani quidem advena, religionis autem indigena. Ecce transcurso signifero circulo sol magnus annum compleverat, et quietem meam rursus interpellat numinis benefici cura pervigilis et rursus teletae, I rursus sacrorum commonet. Mirabar quid rei temptaret, quid pronuntiaret futurum; quidni? Plenissime iamdudum videbar initiatus.

diu denique gratia gerendaris sermo prolixus commoro tandem digredior et recta patrius laris revisurus meus post aliqui multus tempus contendo paucus post dies dea possum instinguo raptim constringo sarcinulis navus conscendo roma verro profectio dirigo tueor prosperitas ventor fero augustus portus celer atque dehinc carpentum pervolavi vesperanus quam dies insequor idus decemblium sacrosanctus iste civitas accedo neque ullus tam praecipuus ego exinde studium sum quartus cottidie supplicaris superus nummus regina isidis qui de templum sino sumo nomen campensis summus cum veneratio propitio sum cultor denique assiduus fanum quidem advena religio autem indigena ecce transcurro signifer circulus sol magnus annus compleo et quies meus rursus interpello numen beneficus cura pervigilis et rursus teleta eo rursus sacer commoneo miro quis res tento quis pronuntio sum quis plenus jamdudum video initio


Effeci sequatur et simul unam e duabus laciniis meis exuo eumque propere vestio dicam an contego, et illico lavacro trado; quod unctui, quod tersui, ipse praeministro; sordium enormem eluviem operose effrico; probe curatum, ad hospitium, lassus ipse fatigatum aegerrime sustinens, perduco; lectulo refoveo, cibo satio, poculo mitigo, fabulis permulceo. Iam allubentia proclivis est sermonis et ioci et scitum et cavillum; iam dicacitas tinnula,cum ille imo de pectore cruciabilem suspiritum ducens, dextra saeviente frontem replaudens, Me miserum infit Qui, dum voluptatem gladiatorii spectaculi satis famigcrabilis consector, in has aerumnas incidi. Nam ut scis optime, secundum quaestum Macedoniam profectus, dum mense decimo ibidem attentus nummatior revortor, modico priusquam Larissam accederem, per transitum spectaculum obiturus, in quadam avia et lacunosa convalli a vastissimis latronibus obsessus atque omnibus privatus tandem evado et, utpote ultime affectus, ad quandam cauponam Meroen, anum sed admodum scitulam, devorto, eique causas et peregrinationis diuturnae et domuitionis anxiae et spoliationis diuturnae et miserae refero: quae me nimis quam humane tractare adorta cenae gratae atque gratuitae ac mox, urigine percita, cubili suo applicat. Et statim miser ut cum illa acquievi, ab unico congressu annosam ac pestilentem luemcontraho et ipsas etiam lacinias, quas boni latrones contegendo mihi concesserant, in eam contuli, operulas etiam, quas adhuc vegetus saccariam faciens merebam, quoad me ad istam faciem, quam paulo ante vidisti, bona uxor et mala fortuna perduxit.

efficio sequor et simul unus e duo lacinia meus exuo is properus vestio dico an contego et ilico lavacrum trado qui unctus qui tersus ipse praeministro sordium enormis eluviem operosus effrico probus curo ad hospitium lassus ipse fatigo aeger sustineo perduco lectulus refoveo cibus satio poculum mitigo fabula permulceo iam allubentia proclivis sum sermo et jocus et scio et cavillum iam dicacitas tinnulus cum ille imus de pectus cruciabilis suspiritus duco dextera saevio frons replaudo ego miser infio qui dum voluptas gladiatorius spectaculum satis famigcrabilis consector in hic aerumna incido nam ut scio optume secundus quaestus macedonia proficiscor dum mensis decimus ibidem attendo nummatus revorto modicus priusquam larissa accedo per transeo spectaculum obeo in quidam avia et lacunosus convallis ab vastissimis latro obsideo atque omnis privo tandem evado et utpote ulter afficio ad quidam caupona meroe anus sed admodum scitulus devorto is causa et peregrinatio diuturnus et domuitio anxius et spoliatio diuturnus et miser refero qui ego nimis quam humanus tractaris adorior cena gratus atque gratuitus atque mox urigo percio cubile suus applico et statim miser ut cum ille acquiesco ab unicus congredior annosus atque pestilens luemcontraho et ipse etiam lacinia qui bonus latro contego ego concedo in is contulis operula etiam qui adhuc vegetus saccaria facio mereo quoad ego ad iste facies quam paulus ante video bonus uxor et malus fortuna perduco


Tunc Psyche misella, utpote simplex et animi tenella, rapitur verborum tam tristium formidine: extra terminum mentis suae posita prorsus omnium mariti monitionum suarumque promissionum memoriam effudit et in profundum calamitatis sese praecipitavit, tremensque et exsangui colore lurida tertiata verba semihianti voce substrepens sic ad illas ait:

tunc psyche misellus utpote simplex et animus tenellus rapio verbum tam tristis formido extra terminus mens suus pono prorsus omnis maritus monitio sua promissio memoria effundo et in profundum calamitas sui praecipito tremo et exsanguis color luridus tertio verbum semihianti vox substrepens sic ad ille aio


Sic placito ocius surrexit et ad aliud me cubiculum inducit: ibi corpus splendentibus linteis coopertum introductis quibusdam septem testibus manu revelat et diutine insuper fletoobtestata fidem praesentium singula demonstrat anxie, verba concepta de industria quodam tabulis praenotante. Ecce inquit Nasus integer, incolumes oculi, salvae aures, illibatae labiae, mentum solidum. Vos in hanc rem, boni Quirites, testimonium perhibetote ; et cum dicto consignatis illis tabulis facessit.

sic placeo ocior surgo et ad alius ego cubiculum induco ibi corpus splendeo linteum cooperio introduco quidam septem testis manus revelo et diutinus insuper fletoobtestata fides praesens singulus demonstro anxius verbum concipio de industria quidam tabula praenoto ecce inquam nasus integer incolumis oculus salvus auris illibatae labia mentum solidus tu in hic res bonus quiris testimonium perhibeo et cum dico consigno ille tabula facesso


Sed mihi sero quidem, serio tamen subvenit ad auxilium civile decurrere et interposito venerabilis principis nomine tot aerumnis me liberare: cum denique iam luce clarissima vicum quempiam frequentem et nundinis celebrem praeteriremus, inter ipsas turbelas, Graecorum genuino sermone nomen augustum Caesaris invocare temptavi, et " O " quidem tantum disertum ac validum clamitavi, reliquum autem Caesaris nomen enuntiare non potui: aspernati latrones clamorem absonum meum, caedentes hinc inde miserum corium nec cribris iam idoneum relinquunt. Sed tandem mihi inopinatam salutem Iupiter ille tribuit: nam cum multas villulas et casas amplas praeteriremus, hortulum quendam prospexi satis amoenum, in quo praeter ceteras gratas herbulas rosae virgines matutino rore florebant. His inhians et spe salutis alacer ac laetus propius accessi, dumque iam labiis undantibus affecto, consilium me subiti longe salubrius, ne si rursum asino remoto prodirem in Lucium, evidens exitium inter manus latronum offenderem vel artis magicae suspectione vel indicii futuri criminatione. Tunc igitur a rosis, et quidem necessario, temperavi, et casum praesentem tolerans in asini faciem faena rodebam.

sed ego serus quidem serius tamen subvenio ad auxilium civilis decurro et interpono venerabilis princeps nomen tot aerumna ego liberaris cum denique iam lux clarus vicus qui frequens et nundo celebro praetereo inter ipse turbellae graecum genuinus sermo nomen augustus caesar invocaris tento et o quidem tantus dissero atque validus clamitavi reliquus autem caesar nomen enuntiaris non possum aspernor latro clamor absonus meus caedo hinc inde miser corium neque cribrum iam idoneus relinquo sed tandem ego inopinor salus iupiter ille tribuo nam cum multus villula et cado amplus praetereo hortulis quidam prospicio satis amoenus in quo praeter ceterus gratus herbula rodo virgo matutinus ros floreo hic inhio et spes salus alacer atque laetus propius accedo dum iam labium undo affecto consilium ego subeo longus salubris ne si rursum asinus removeo prodeo in lucius evidens exitium inter manus latro offendo vel ars magice suspectio vel indicium sum criminatio tunc igitur ab rodo et quidem necessarius tempero et casus praesens tolero in asinus facies faenum rodo


Haec identidem asseverans summa cum trepidatione irrepit cubiculum et pyxidem depromit arcula; quam ego amplexus ac deosculatus prius, utque mihi prosperis faveret volatibus deprecatus, abiectis propere laciniis totis, avide manus immersi et haurite plusculo uncto corporis mei membra perfricui. Iamque alternis conatibus libratis brachiis in avem similem gestiebam: nec ullae plumulae nec usquam pinnulae, sed plane pili mei crassantur in saetas, sed, cutis tenella duratur in corium et in extimis palmulis perdito numero toti digiti coguntur in singulas ungulas et de spinae meae termino grandis cauda procedit: iam facies enormis et os prolixum et nares hiantes et labiae pendulae, sic et aures immodicis horripilant auctibus; nec ullum miserae reformationis video solacium nisi quod mihi iam nequeunti tenere Fotidem natura crescebat.

hic identidem asseverans summus cum trepidatio irrepo cubiculum et pyxis depromo arcula quam ego amplector atque deosculor prior ut ego prosper faveo volatus deprecor abicio properus lacinia totus avidus manus immergo et haurio plusculus ungo corpus meus membrum perfrico iam alternus conatus libro bracchium in avis similis gestio neque ullus plumula neque usquam pinnula sed planus pilus meus crasso in saeta sed cutis tenellus duro in corium et in extimis palmula perdo numerus totus digitus cogo in singulus ungula et de spina meus termino grandis cauda procedo iam facies enormis et os prolixus et naris hio et labia pendulus sic et auris immodicus horripilo auctus neque ullus miser reformatio video solacium nisi qui ego iam nequeunti teneo fotidem natura cresco


Regina caeli, sive tu Ceres alma frugum parens originalis, quae, repertu laetata filiae, vetustae glandis ferino remoto pabulo, miti commonstrato cibo, nunc Eleusiniam glebam percolis; seu tu caelestis Venus, quae primis rerum exordiis sexuum diversitatem generato amore sociasti et aeterna subole humano genere propagato nunc circumfluo Paphi sacrario coleris; seu Phoebi soror, quae partu fetarum medelis lenientibus recreato populos tantos educasti praeclarisque nunc veneraris delubris Ephesi; seu nocturnis ululatibus horrenda Proserpina triformi facie larvales impetus comprimens terraeque claustra cohibens,lucos diversos inerrans vario cultu propitiaris: ista luce feminea collustrans cuncta moenia et udis ignibus nutriens laeta semina et solis ambagibus dispensans incerta lumina—quoquo nomine, quoquo ritu, quaqua facie te fas est invocare: tu meis iam nunc extremis aerumnis subsiste, tu fortunam collapsam affirma, tu saevis exanclatis casibus pausam pacemque tribue; sit satis laborum, sit satis periculorum. Depelle quadripedis diram faciem, redde me conspectui meorum, redde me meo Lucio: ae si quod offensum numen inexorabili me saevitia premit, mori saltem liceat, si non licet vivere.

reginus caelum sive tu cero almus frugum parens original qui reperio laeto filia vetustus glandis ferinus removeo pabulum mitis commonstro cibus nunc eleusinius glaeba percolo seu tu caelestis venus qui primus res exordium sexuum diversitas genero amor socio et aeternus suboles humanus genus propago nunc circumfluo paphos sacrarium colo seu phoebus soror qui partus fetaris medelis lenio recreo populus tantus educo praeclarus nunc veneraris delubrum ephesus seu nocturnus ululatus horreo proserpina triformis facies larval impetus comprimo terra claustra cohibeo lucus diverto inerro vario cultus propitiaris iste lux femineus collustrans cunctus moenia et udus ignis nutrio laetus semen et sol ambages dispenso incertus lumen quisquis nomen quisquis ritus quisquis facies tu fas sum invocaris tu meus iam nunc exter aerumna subsisto tu fortuna collapsam affirmo tu saevus exanclo casus pausa pax tribuo sum satis labor sum satis periculum depello quadrupedus dirus facies reddo ego conspectus meus reddo ego meus lucius ae si qui offendo numen inexorabilis ego saevitia premo morior saltem licet si non licet vivo


Et alacri statim nisu lorum, quo fueram destinatus abrumpo, meque quadripedi cursu proripio, nec tamen acutulae anus milvinos oculos effugere potui: nam ubi me conspexit absolutum, capta super sexum et aetatem audacia lorum prehendit ac me deducere ac revocare contendit. Nec tamen ego, memor exitiabilis propositi latronum, pietate ulla commoveor, sed incussis in eam posteriorum pedum calcibus protinus applodo terrae. At illa, quamvis humi prostrata, loro tamen tenaciter inhaerebat, ut me procurrentem aliquantisper tractu sui sequeretur, et occipit statim clamosis ululatibus auxilium validioris manus implorare. Sed frustra fletibus cassum tumultum commovebat, quippe cum nullus adforet qui suppetias ei ferre posset, nisi sola illa virgo captiva. Quae vocis excitu procurrens videt Hercule memorandi spectaculi scaenam, non tauro sed asino dependentem Dircen aniculam, sumptaque constantia virili facinus audet pulcherrimum. Extorto etenim loro manibus eius me placidis gannitibus ab impetu revocatum naviter inscendit et sic ad cursum rursum incitat.

et alacer statim nisus lorus quo sum destino abrumpo ego quadrupedus cursus proripio neque tamen acutulae anus milvinos oculus effugio possum nam ubi ego conspicio absolvo capio super sexus et aetas audacia lorus prehendo atque ego deduco atque revocaris contendo neque tamen ego memor exitiabilis propono latro pietas ullus commoveo sed incutio in is posterus pes calx protinus applodo terra at ille quivis humus prosterno lorus tamen tenax inhaereo ut ego procurro aliquantisper traho suus sequor et obcapio statim clamosus ululatus auxilium validus manus imploraris sed frustra fletus cassus tumultus commoveo quippe cum nullus adsum qui suppetiae is fero possum nisi solus ille virgo captivus qui vox excio procurro video herculis memoro spectaculum scaena non taurus sed asinus dependeo dirce anicula sumo constantia virilis facinus audeo pulcher extorqueo etenim lorus manus is ego placidus gannitus ab impetus revoco naviter inscendo et sic ad cursus rursum incito


Tunc uxor egregia capit praesentem audaciam et mente sacrilega coarguenti marito resistens altercat Populus aestuat diversa tendentes: hi pessimam feminam viventem statim cum corpore mariti sepeliendam, alii mendacio cadaveris fidem non habendam.

tunc uxor egregius capio praesens audacia et mens sacrilegus coarguo marito resisto alterco populus aestuo diverto tendo hic malus femina vivo statim cum corpus maritus sepelio alius mendacium cadaver fides non habeo


Suscipit Ceres: Tuis quidem lacrimosis precibus et commoveor et opitulari cupio; sed cognatae meae, cum qua etiam foedus antiquum amicitiae colo, bonae praeterea feminae, malam gratiam subire nequeo. Decede itaque de istis aedibus protinus, et quod a me retenta custoditaque non fueris, optimi consule.

suscipio cero tuus quidem lacrimosus prex et commoveo et opitularis cupio sed cognata meus cum qui etiam foedus antiquus amicitia colo bonus praeterea femina malus gratia subeo nequeo decedo itaque de iste aedes protinus et qui ab ego retineo custodio non sum bonus consul


At ille, ut erat, capite velato Sine, sine inquit Fruatur diutius trophaeo Fortuna quod fixit ipsa.

at ille ut sum caput velo sinis sine inquam fruor diu tropaeum fortuna qui figo ipse


Iugum sororium consponsae factionis, ne pallentibus quidem visis, recta de navibus scopulum petunt illum praecipiti cum velocitate, nec venti ferentis oppertae praesentiam, licentiosa cum temeritate prosiliunt in altum. Nec immemor Zephyrus regalis edicti, quamvis invitus, susceptas eas gremio spirantis aurae solo reddidit. At illae incunctatae statim conferto vestigio domum penetrant, complexaeque praedam suam sorores nomine mentientes thesaurumque penitus abditae fraudis vultu laeto tegentes sic adulant: Psyche, non ita ut pridem parvula, et ipsi iam mater es. Quantum, putas, boni nobis in ista geris perula, quantis gaudiis totam domum nostram hilarabis! O nos beatas quas infantis aurei nutrimenta laetabunt.! Qui si parentum, ut oportet! pulchritudini responderit, prorsus Cupido nascetur.

iugum sororius conspondeo factio ne palleo quidem video recta de navis scopulis peto ille praeceps cum velocitas neque venio fero oppertae praesentia licentiosus cum temeritas prosilio in altus neque immemor zephyrus regal edico quivis invitus suscipio is gremium spiro aura solum reddo at ille incunctatus statim confero vestigium domus penetro complector praeda suus soror nomen mentior thesaurumque penitus abdo fraus vultus laeto tego sic adulo psyche non ita ut pridem parvulus et ipse iam mater sum quantus puto bonus nos in iste gero perula quantus gaudium totus domus noster hilaro o nos beatus qui infer aureus nutrimenta laeto qui si parens ut oportet pulchritudo respondeo prorsus cupido nasco


At illa studiose gradum celerans montis extremum petit cumulum certe vel illic inventum vitae pessimae finem. Sed cum primum praedicti iugi conterminos locos appulit, videt rei vastae letalem difficultatem: namque saxum immani magnitudine procerum et inaccessa salebritate lubricum mediis e faucibus lapidis fontes horridos evomebat, qui statim proni foraminis lacunis editi perque proclive delapsi et angusti canalis exaratocontecti tramite proxumam convallem latenter incidebant. Dextra laevaque cautibus cavatis proserpunt et longa colla porrecti saevi dracones inconnivae vigiliae luminibus addictis et in perpetuam lucem pupulis excubantibus. Iamque et ipsae semet muniebant vocales aquae; nam et Discede, et Quid facis? Vide, et Quid agis? Cave, et Fuge, et Peribis subinde clamant. Sic impossibilitate ipsa mutata in lapidem Psyche quamvis praesenti corpore, sensibus tamen aberat, et inextricabilis periculi mole prorsus obruta lacrimarum etiam extremo solacio carebat.

at ille studiosus gradus celero mons exter peto cumulis certus vel illic invenio vita malus finis sed cum primus praedico jugo conterminus locus appello video res vastus letal difficultas namque saxum immanis magnitudo procerus et inaccessus salebritas lubricus medius e fauces lapis fons horridus evomo qui statim pronus foramen lacuna edo per proclivis delabor et angustus canal exaratocontecti trames proximus convallis latenter incido dextera laeva cautes caveo proserpo et longus collum porrigo saevus draco inconnivae vigilia lumen addico et in perpetuus lux pupulis excubo iam et ipse sui munio vocal aqua nam et discedo et quis facio video et quis ago caveo et fugio et pereo subinde clamo sic impossibilitas ipse muto in lapis psyche quivis praesens corpus sensus tamen absum et inextricabilis periculum moles prorsus obruo lacrimaris etiam exter solacium careo


Interim, dum Psyche quaestioni Cupidinis intenta populos circumibat, ille vulnere lucernae dolens in ipso thalamo matris iacens ingemebat. Tunc avis peralba illa gavia, quae super fluctus marinos pinnis natat, demergit sese propere ad Oceani profundum gremium. Ibi commodum Venerem lavantem natantemque propter assistens, indicat adustum filium eius, gravi vulneris dolore maerentem, dubium salutis iacere, iamque per cunctorum ora populorum rumoribus conviciisque variis omnem Veneris familiam male audire, quod ille quidem montano scortatu, tu vero marino natatu secesseritis ac per hoc non voluptas ulla, non gratia, non lepos, sed incompta et agrestia et horrida cuncta sint, non nuptiae coniugales, non amicitiae sociales, non liberum caritates, sed enormis eluvies et squalentium foederum insuave fastidium. Haec illa verbosa et satis coriosa avis in auribus Veneris, filii lacerans existimationem, ganniebat: at Venus irata solidum exclamat repente: Ergo iam ille bonus filius meus habet amicam aliquam! Prome agedum, quae sola mihi servis amanter, nomen eius quae puerum ingenuum et investem sollicitavit, sive illa de Nympharum populo seu de Horarum numero seu de Musarum choro vel de mearum Gratiarum ministerio. Nec loquax illa conticuit avis, sed; Nescio inquit, Domina; puto puellam illum —si probe memini, Psyches nomine dicitur—efflicte cupere. Tunc indignata Venus exclamavit vel maxime: Psychen ille meae formae succubam, mei nominis aemulam si vere diligit, nimirum illud incrementum lenam me putavit, cuius monstratu puellam illam cognosceret.

interim dum psyche quaestio cupido intendo populus circumeo ille vulnus lucerna doleo in ipse thalamus mater jaceo ingemo tunc avus peralbus ille gavia qui super fluctus marinus pinna nato demergo sui properus ad oceanus profundum gremium ibi commodus venus lavo nato propter assisto indico aduro filius is gravis vulnus dolor maereo dubius salus iacio iam per cunctor os populus rumor convicium varius omnis venus familia malus audio qui ille quidem montanus scortor tu verus marinus nato secedo atque per hic non voluptas ullus non gratia non lepos sed incomis et agrestis et horridus cunctus sum non nuptiae coniugal non amicitia social non liber caritas sed enormis eluvies et squaleo foedus insuavis fastidium hic ille verbosus et satis coriosa avus in auris venus filius lacero existimatio gannio at venus irascor solidus exclamo repens ergo iam ille bonus filius meus habeo amica aliqui promo agedum qui solus ego servio amanter nomen is qui puer ingenuus et investem sollicito sive ille de nympharis populus seu de horaris numerus seu de musaris chorus vel de meus gratiaris ministerium neque loquax ille conticesco avus sed nescio inquam domina puto puella ille si probus memini psyche nomen dico effligo cupio tunc indignor venus exclamo vel magnus psyche ille meus forma succuba meus nomen aemulus si verus diligo nimirum ille incrementum lena ego puto qui monstro puella ille cognosco


Post dies plusculos ibidem dissignatum scelestum ac nefarium facinus memini, sed ut vos etiam legatis, ad librum profero. Dominus aedium habebat iuvenem filium probe litteratum atque ob id consequenter pietate, modestia praecipuum, quem tibi quoque provenisse cuperes vel talem. Huius matre multo ante defuncta, rursum matrimonium sibi reparat verat, ductaque alia filium procreaverat alium, qui adaequeiam duodecimum annum aetatis super cesserat. Sed noverca forma magis quam moribus in domo mariti praepollens, seu naturaliter impudica seu fato ad exi tremum impulsa flagitium, oculos ad privignum adiecit: iam ergo, lector optime, scito te tragoediam, non fabulam legere, et a socco ad cothurnum ascendere Sed mulier illa quamdiu primis elementis Cupido parvulus nutriebatur, imbecillis adhuc eius viribus facile ruborem tenuem deprimens silentio resistebat: at ubi, completis igne vesano totis praecordiis, immodice bacchatus Amor exaestuabat, saevienti deo iam succubuit, et languore simulato vulnus animi mentitur in corporis valetudine. Iam cetera salutis vultusque detrimenta et aegris ei amantibus examussim convenire nemo qui nesciat: pallor deformis, marcentes oculi, lassa genua, quies turbida et suspiritus cruciatus tarditate vehementior: crederes et illam fluctuare tantum vaporibus febrium, nisi quod et flebat. Heu medicorum ignarae mentes! Quid venae pulsus, quid caloris intemperantia, quia fatigatus anhelitus et utrimquesecus iactatae crebriter laterum mutuae vicissitudines? Dii boni! Quam facilis licet non artifici medico, cuivis tamen doctu Veneriae cupidinis comprehensio, cum videas aliquem sine corporis calore flagrantem.

post dies plusculus ibidem dissigno scelestus atque nefarius facinus memini sed ut tu etiam legatus ad liber profero dominus aedes habeo juvenis filius probus litteratus atque ob is consequenter pietas modestia praecipuus qui tu quoque provenio cupio vel talis hic mater multus ante defungor rursum matrimonium sui reparo verat duco alius filius procreaverat alius qui adaequeiam duodecimus annus aetas super cedo sed noverca forma magis quam mos in domus maritus praepolleo seu naturalis impudicus seu fatum ad exeo tremum impello flagitium oculus ad privignus adiicio iam ergo lector optume scio tu tragoedia non fabula lego et ab soccus ad cothurnus ascendo sed mulier ille quamdiu primus elementum cupido parvulus nutrio imbecillis adhuc is vis facilis rubor tenuis deprimo silentium resisto at ubi compleo ignis vesanus totus praecordia immodicus bacchor amor exaestuo saevio deus iam succumbo et languor simulo vulnus animus mentior in corpus valetudo iam ceterus salus vultus detrimentum et aeger is amo examussim convenio nemo qui nescio pallor deformis marceo oculus lasso genu quies turbidus et suspiritus cruciatus tarditas vehemens credo et ille fluctuaris tantus vapor febris nisi qui et fleo heu medicus ignarus mens quis vena pello quis calor intemperantia quia fatigo anhelitus et utrimquesecus jacto crebriter latus mutuus vicissitudo dius bonus quam facilis licet non artifex medico quivis tamen doceo venereus cupido comprehensio cum video aliquis sine corpus calor flagro


Nec multo post adveniunt illi vinarios utres ferentes et gregatim pecua comminantes: unde praelectum grandem hircum, annosum et horricomem, Marti secutori comitique victimant, et illico prandium fabricatur opipare. Tune hospes ille Non modo inquit Expeditionum praedarumque, verum etiam voluptatum vestrarum ducem me strenuum sentire debetis, et aggressus insigni facilitate naviter cuncta praeministrat. Verrit, sternit, coquit, tucceta concinnat, apponit scitule, sed praecipui poculis crebris grandibusque singulos ingurgitat. Interdum tamen insimulatione promendi quae poscebat usus, ad puellam commeabat assidue, partesque surreptas clanculo et praegustatas a se potiones offerebat hilaris: at illa sumebat appetenter, et noni nunquam basiare volenti promptis saviolis allubescebat. Quae res oppido mihi displicebat: Hem oblita es nuptiarum tuique mutui cupitoris, puella virgo? Et illi nesciocui recenti marito, quem tibi parentes iunxerunt, hunc advenam cruentumque percussorem praeponis? Nec te conscientia stimulat, sed affectione calcata inter lanceas et gladios istos scortari tibi libet? Quid, si quo modo latrones ceteri persenserint? Non rursum recurres ad asinum et rursum exitium mihi parabis? Re vera ludis dei alieno corio.

neque multus post advenio ille vinarius utris fero et gregatim pecua commino unde praelego grandis hircum annosus et horricomis martius secutor comes victimant et ilico prandium fabrico opiparis tu hospes ille non modo inquam expeditio praeda verus etiam voluptas vestraris dux ego strenuus sentio debeo et aggredior insignio facilitas naviter cunctus praeministro verro sterno coquo tuccetum concinno appono scitulis sed praecipuus poculum creber grandis singuli ingurgito interdum tamen insimulatio promo qui posco utor ad puella conmeo assiduus pars surrepo clanculo et praegusto ab sui potio offero hilaris at ille sumo appetenter et nonus numquam basiaris volo promptus saviolis allubescebat qui res oppidum ego displiceo hem obliviscor sum nuptiae tu mutuus cupitor puella virgo et ille nesciocui recens marito qui tu parens iungo hic advena cruentus percussor praepono neque tu conscientia stimulo sed affectio calceo inter lancea et gladius iste scortaris tu libet quis si quo modo latro ceterus persentio non rursum recurro ad asinus et rursum exitium ego paro res verus ludus deus alienus corius


Haec dicens in me respexit et risit. Nec tamen ego prius inde discessi, quam diligenter omnem eius explorassem habitudinem. Vel quid ego de ceteris aio? Cum semper mihi unica cura fuerit caput capillumque sedulo et publice prius intueri et domi postea perfrui, sitque iudicii huius apud me certa et statuta ratio, vel quod praecipua pars ista corporis in aperto et perspicuo posita prima nostris luminibus occurrit, et quod in ceteris membris floridae vestis hilaris color, hoc in capite nitor nativus operatur: denique pleraeque indolem gratiamque suam probaturae lacinias omnes exuunt, amicula dimovent, nudam pulchritudinem suam praebere se gestiunt, magis de cutis roseo rubore quam de vestis aureo colore placiturae. At vero (quod nefas dicere, ne quid sit ullum huius rei tam dirum exemplum) si cuiuslibet eximiae pulcherrimaeque feminae caput capillo spoliaveris et faciem nativa specie nudaveris, licet illa caelo deiecta, mari edita, fluctibus educata—licet, inquam, Venus! ipsa fuerit, licet omni Gratiarum choro stipata et toto Cupidinum populo comitata et balteo suo cincta, cinnama fragrans et balsama rorans, calva processerit, I placere non poterit nec Vulcano suo.

hic dico in ego respicio et rideo neque tamen ego prior inde discedo quam diligenter omnis is exploro habitudo vel quis ego de ceterus aio cos semper ego unicus cura sum caput capillus sedulus et publicus prior intueor et domus postea perfruor sum iudicium hic apud ego certus et statuo ratio vel qui praecipuus pars iste corpus in aperio et perspicuus pono primus noster lumen occurro et qui in ceterus membrum floridus vestio hilaris color hic in caput nitor nativus opero denique plerus indoles gratia suus probo lacinia omnis exuo amiculum dimovent nudus pulchritudo suus praebeo sui gestio magis de cutis roseus rubor quam de vestio aureus color placeo at verus qui nefas dico ne quis sum ullus hic res tam dirus exemplum si qui eximius pulcher femina caput capillus spolio et facies nativus species nudo licet ille caelum deicio mare edo fluctus educo licet inquam venus ipse sum licet omnis gratiaris chorus stipo et totus cupido populus comito et balteus suus cingo cinnama fragro et balsamum roro calvus procedo eo placeo non possum neque volcanus suus


Sic oraculi venerabilis fine prolato numen invictum in se recessit. Nec mora, cum somno protinus absolutus pavore et gaudio ac dein sudore nimio permixtus exsurgo, summeque miratus deae potentis tam claram praesentiam, marino rore respersus magnisque imperiis eius intentus monitionis ordinem recolebam. Nec mora, cum noctis atrae fugato nubilo sol exsurgit aureus, et ecce discursu religioso ac prorsus triumphali turbulae complent totas plateas tantaque hilaritudine praeter peculiarem meam gestire mihi cuncta videbantur, ut pecua etiam cuiuscemodi et totas domos et ipsum diem serena facie gaudere sentirem. Nam et pruinam pridianam dies apricus ac placidus repente fuerat insecutus, ut canorae etiam aviculae prolectatae verno vapore concentus suaves assonarent matrem siderum, parentem temporum orbisque totius dominam blando mulcentes affaminc. Quid quod arbores etiam, quae pomifera subole fecundae quaeque earum tantum umbra contentae steriles, austrinis laxatae flatibus, germine foliorum renidentes, clementi motu brachiorum dulces strepitus obsibilabant, magnoque procellarum sedato fragore ac turbido fluctuum tumore posito mare quietas alluvies temperabat, caelum autem nubilosa caligine disiecta nudo sudoque luminis proprii splendore candebat.

sic oraculis venerabilis finis profero numen invictus in sui recedo neque mora cum somnus protinus absolvo pavor et gaudium atque deinde sudor nimius permisceo exsurgo summus miror dea possum tam clarus praesentia marinus ros respergo magnus imperium is intendo monitio ordo recolo neque mora cum nox ater fugo nubilus sol exsurgo aureus et ecce discursus religiosus atque prorsus triumphal turbula compleo totus platalea tantus hilaritudo praeter peculiaris meus gestio ego cunctus video ut pecua etiam cuiuscemodi et totus domus et ipse dies serenus facies gaudeo sentio nam et pruina pridianus dies apricus atque placidus repens sum insequor ut canorus etiam aviculae prolecto vernus vapor concentus suavis assonarent mater sidus parens tempus orbus totus domina blandus mulceo affaminc quis qui arbor etiam qui pomifer suboles fecundus quisque is tantus umbra contineo sterilis austrinus laxo flatus germen folium renideo clemens motus bracchium dulcis strepitus obsibilo magnus procellaris sedo fragor atque turbidus fluctus tumor pono mare quiesco alluvies tempero caelum autem nubilosus caligo disjecto nudus sudo lumen proprius splendor candeo


Nec tamen nutum deae saevientis vel tunc expiare potuit: nam sic eam maiora atque peiora flagitia comminans appellat, renidens exitiabile: Iam tu quidem maga videris quaedam mihi et alta prorsus malefica, quae talibus praeceptis meis obtemperasti naviter; sed adhuc istud, mea pupula, ministrare debebis. Sume istam pyxidem (et dedit) Protinusque ad inferos et ipsius Orci ferales penates te derige. Tunc conferens pyxidem Proserpinae, Petit de te Venus, dicito, Modicum de tua mittas ei formositate, vel ad unam saltem dieculam sufficiens: nam quod habuit dum filium curat aegrotum consumpsit atque contrivit omne. Sed haud immaturius redito, quia me necesse est indidem delitam theatrum deorum frequentare.

neque tamen nutus dea saevio vel tunc expiaris possum nam sic is magnus atque malus flagitium commino appello renideo exitiabilis iam tu quidem magus video quidam ego et altus prorsus maleficus qui talis praecipio meus obtempero naviter sed adhuc iste meus pupula ministraris debeo sumo iste pyxis et do protinus ad inferi et ipse orcus feralis penates tu derigeo tunc confero pyxis proserpina peto de tu venus dico modicus de tuus mitto is formositas vel ad unus saltem diecula sufficio nam qui habeo dum filius curo aegrotus consumo atque contero omnis sed haud immaturus redeo quia ego necesse sum indidem delitus theatrum deus frequento


Invitata Psyche talium locorum oblectatione propius accessit et paulo fidentior intra limen sese facit, mox prolectante studio pulcherrimae visionis rimatur singula et altrinsecus aedium horrea sublimi fabrica perfecta magnisque congesta gazis conspicit; nec est quicquam quod ibi non est: sed praeter ceteram tantarum divitiarum admirationem hoc erat praecipue mirificum, quod nullo vinculo, nullo claustro nullo custode totius orbis thesaurus ille muniebatur Haec ei summa cum voluptate visenti offert sese vox quaedam corporis sui nuda, et Quid, inquit Domina, tantis obstupescis opibus? Tua sunt haec omnia. prohinc cubiculo te refer, et lectulo lassitudinem refove, et ex arbitrio lavacrum pete. Nos quarum voces accipis, tuae famulae; sedulo tibi praeministrabimus nec corporis curatae tibi regales epulae morabuntur.

invito psyche talis locus oblectatio propius accedo et paulus fido intra limen sui facio mox prolecto studium pulcher visio rimo singulus et altrinsecus aedes horreum sublimis fabrico perficio magnus congero gaza conspicio neque sum quisquam qui ibi non sum sed praeter ceter tantaris divitiaris admiratio hic sum praecipuus mirificus qui nullus vinculum nullus claustro nullus custos totus orbis thesaurus ille munio hic is summus cum voluptas visenti offero sui vox quidam corpus suus nudo et quis inquam domina tantus obstupesco ops tuus sum hic omnis prohinc cubiculum tu refero et lectulus lassitudo refoveo et ex arbitrium lavacrum peto nos qui voco accipio tuus famula sedulus tu praeministro neque corpus curo tu regalis epulae moror


Repentino malo perturbatus adulescens quamquam tale facinus protinus exhorruisset, non tamen negationis intempestiva severitate putavit exasperandum, sed cautae promissionis dilatione leniendum. Ergo prolixe pollicetur, et bonum caperet animum refectionique se ac saluti redderet impendio suadet, donec patris aliqua profectione liberum voluptati concederetur spatium, statimque se refert a noxio conspectu novercae, et tam magnam domus cladem ratus indigere consilio pleniore ad quendam compertae gravitatis educatorem senem protinus refert: nec quicquam diutina deliberatione tam salubre visum quam fuga celeri procellam fortunae saevientis evadere. Sed impatiens vel exiguae dilationis mulier ficta qualibet causa confestim marito miris persuadet artibus ad longissime dissitas festinare villulas. Quo facto maturatae spei vesania praeceps promissae libidinis flagitat vadimonium: sed iuvenis modo istud modo aliud causae faciens execrabilem frustratur eius conspectum, quoad illa nuntiorum varietate pollicitationem sibi denegatam manifesto perspiciens, mobilitate lubrica nefarium amorem ad longe deterius transtulisset odium, et assumpto statim nequissimo et ad omne facinus emancipato quodam dotali servulo perfidiae suae consilia communicat: nec quicquam melius videtur quam vita miserum privare iuvenem. Ergo missus continuo furcifer venenum praesentarium comparat, idque vino diligenter dilutum insontis privigni praeparat exitio.

repentinus malus perturbo adulescens quamquam talis facinus protinus exhorresco non tamen negatio intempestivus severitas puto exaspero sed caveo promissio dilatio lenio ergo prolixus polliceor et bonus capio animus refectio sui atque salus reddo impendium suadeo donec pater aliqui profectio liber voluptas concedo spatium statim sui refero ab noxius conspectus noverca et tam magnus domus clades reor indigeo consilium plenus ad quidam comperio gravitas educator senex protinus refero neque quisquam diutinus deliberatio tam salubris video quam fuga celer procella fortuna saevio evado sed impatiens vel exiguus dilatio mulier fictum qualibet causa confestim marito mirus persuadeo ars ad longus dissero festino villula quo facio maturo spes vesania praeceps promitto libido flagito vadimonium sed juvenis modo iste modo alius causa facio execrabilis frustro is conspectus quoad ille nuntius varietas pollicitatio sui denego manifesto perspicio mobilitas lubricus nefarius amor ad longus deterior transfero odium et assumo statim nequissimo et ad omnis facinus emancipo quidam dotal servulus perfidia suus consilium communico neque quisquam bonus video quam vito miser privaris juvenis ergo mitto continuo furcifer venenum praesentarius comparo is vinum diligenter diluo insons privignus praeparo exitium


Sic confutatus maritus Et quid istic est? ait Nam licet forensi negotio officinator noster attentus ferias nobis fecerit, tamen hodiernae cenulae nostrae prospexi. Vides istud dolium, quod semper vacuum frustra locum detinet tantum et revera praeter impedimentum conversationis nostrae nihil praestat amplius? Istud ego quinque denariis cuidam venditavi; et adest, ut dato pretio secum rem suam ferat. Quin itaque praecingeris mihique manum tantisper accommodas, ut exobrutum protinus tradatur emptori. E re nata fallacia, mulier temerarium tollens cachinnum Magnum inquit Istum virum ac strenuum negotiatorem nacta sum, qui rem, quam ego mulier et intra hospitium contenta iamdudum septem denariis vendidi, minoris distraxit. Additamento pretii laetus maritus Et quis est ille, ait Qui tanto praestinavit? At illa Olim, inepte, inquit Descendit in dolium sedulo soliditatem eius probaturus.

sic confuto maritus et quis istic sum aio nam licet forensis negotium officinator noster attendo ferio nos facio tamen hodiernus cenula noster prospicio video iste dolium qui semper vacuus frustra locus detineo tantus et revero praeter impedimentum conversatio noster nihil praesto amplus iste ego quinque denarius quidam vendito et adsum ut do pretium sui res suus fero quin itaque praecingo ego manus tantisper accommodo ut exobrutus protinus trado emptor e res nata fallacia mulier temerarius tollo cachinnus magnus inquam iste vir atque strenuus negotiator nanciscor sum qui res quam ego mulier et intra hospitium contineo jamdudum septem denarius vendo paruus distraho additamentum pretium laetus maritus et quis sum ille aio qui tantus praestinavit at ille olim ineptus inquam deescendo in dolium sedulus soliditas is probo


Nec gravate magister meus voluptates ex eius arbitrio largiebatur, partim mercedes amplissimas acceptando, partim novum spectaculum domino praeparando: incunctanter ei denique libidinis nostrae totam detegit scaenam. At ille liberto magnifice munerato destinat me spectaculo publico: et quoniam neque egregia illa uxor mea propter dignitatem neque prorsus ulla alia inveniri potuerat grandi praemio, vilis anquiritur aliqua sententia praesidis bestiis addicta, quae mecum incoram publicam populi caveam frequentaret. Eius poenae talem cognoveram fabulam: Maritum habuit, cuius pater peregre proficiscens mandavit uxori suae, matri eiusdem iuvenis (quod enim sarcina praegnationis oneratam eam relinquebat) ut si sexus sequioris edidisset fetum, protinus quod esset editum necaretur. At illa, per absentiam mariti nata puella, insita matribus pietate praeventa, descivit ab obsequio mariti, eamque prodidit vicinis alumnandam, regressoque iam marito natam necatamque nuntiavit. Sed ubi flos aetatis nuptialem virgini diem flagitabat, nec ignaro marito dotare filiam pro natalibus quibat, quod solum potuit, filio suo tacitum secretum aperuit: nam et oppido verebatur ne quo casu caloris iuvenalis impetu lapsus nescius nesciam sororem incurreret. Sed pietatis spectatae iuvenis et matris obsequium et sororis officium religiose dispensat et, arcanis domus venerabilis silentii custodiat traditis, plebeiam facie tenus praetendens humanitatem, sic necessarium sanguinis sui munus aggreditur ut desolatam vicinam puellam parentumque praesidio viduatam domus suae tutela receptaret, ac mox artissimo multumque sibi dilecto contubernali, largitus de proprio dotem liberalissime traderet.

neque gravo magister meus voluptas ex is arbitrium largior pars merces amplus accepto pars novus spectaculum dominus praeparo incunctanter is denique libido noster totus detego scaena at ille libertus magnificus munero destino ego spectaculum publicus et quoniam neque egregius ille uxor meus propter dignitas neque prorsus ullus alius invenio possum grandis praemium vilis anquiro aliqui sententia praesidero bestia addico qui ego incoram publicus populus cavea frequento is poena talis cognosco fabula maritus habeo qui pater peregre proficiscor mando uxor suus mater idem juvenis qui enim sarcina praegnatio onero is relinquo ut si sexus sequioris edo fetus protinus qui sum edo neco at ille per absentia maritus nata puella inquiro mater pietas praevenio descio ab obsequium maritus eo prodo vicinus alumno regredior iam marito nata neco nuntio sed ubi flos aetas nuptial virgo dies flagito neque ignarus marito dotaris filia pro natal queo qui solus possum filius suus taceo secerno aperio nam et oppidum vereor ne quo casus calor iuvenal impetus labor nescius nescio soror incurro sed pietas specto juvenis et mater obsequium et soror officium religiosus dispenso et arcanus domus venerabilis silentium custodio trado plebeius facies tenus praetendo humanitas sic necessarius sanguis suus munus aggredior ut desolo vicina puella parens praesidium viduo domus suus tutela recepto atque mox artus multus sui diligo contubernalis largior de proprius doto liberalis trado


Affatis itaque ex officio singulis, narratisque meis probe et pristinis aerumnis et praesentibus gaudiis, me rursum ad deae gratissimum mihi refero conspectum, aedibusque conductis intra consaeptum templi Larem temporarium mihi constituo, deae ministeriis adhuc privatis appositus contuberniisque sacerdotum individuus et numinis magni cultor inseparabilis. Nec fuit nox una vel quies aliqua visu deae monituque ieiuna, sed crebris imperiis sacris suis me iamdudum destinatum nunc saltem censebat initiari. At ego,quamquam cupienti voluntate praeditus,tamen religiosa formidine retardabar, quod enim sedulo percontaveram difficile religionis obsequium et castimoniorum abstinentiam satis arduam cautoque circumspectu vitam, quae multis casibus subiacet, esse muniendam. Haec identidem mecum reputans nescioquo modo, quamquam festinans, differebam.

affatis itaque ex officium singuli narro meus probus et pristinus aerumna et praesens gaudium ego rursum ad dea gratus ego refero conspectus aedes conduco intra consaepio templum laris temporarius ego constituo dea ministerium adhuc privo applumbo contubernium sacerdos individuus et numen magnus cultor inseparabilis neque sum nox unus vel quies aliqui video dea moneo jejuno sed creber imperium sacrum suus ego jamdudum destino nunc saltem censeo initiaris at ego quamquam cupio voluntas praeditus tamen religiosus formido retardo qui enim sedulus percontaveram difficilis religio obsequium et castimoniorum abstinentia satis arduus caveo circumspicio vita qui multus casus subjaceo sum munio hic identidem ego reputo nescioquo modo quamquam festino differo


At Venus terrenis remediis inquisitionis abnuens caelum petit. Iubet instrui currum, quem ei Vulcanus aurifex subtili fabrica studiose poliverat et ante thalami rudimentum nuptiale munus obtulerat, limae tenuantis detrimento conspicuum et ipsius auri damno pretiosum. De multis quae circa cubiculum dominae stabulant, procedunt quatuor candidae columbae, et hilaris incessibus picta colla torquentes iugum gemmeum subeunt susceptaque domina laetae subvolant. Currum deae prosequentes gannitu constrepenti lasciviunt passeres et ceterae quae dulce cantitant aves melleis modulis suave resonantes adventum deae pronuntiant. Cedunt nubes et caelum filiae panditur et summus aether cum gaudio suscipit deam, nec obvias aquilas vel accipitres rapaces pertimescit magnae Veneris canora familia.

at venus terrenus remedium inquisitio abnuo caelum peto iubeo instruo currus qui is volcanus aurifex subtilis fabrico studiosus poliverat et ante thalamus rudimentum nuptial munus offero lima tenuo detrimentum conspicuus et ipse aurum damnum pretiosus de multus qui circa cubiculum domina stabulo procedo quattuor candida columba et hilaris incessus pingo collum torqueo iugum gemmeus subeo suscipio domina laetus subvolo currus dea prosequor gannio constrepo lasciviunt passer et ceterus qui dulcis cantito aveo melleus modulis suavis resono advenio dea pronuntio cedo nubes et caelum filia pando et summus aether cum gaudium suscipio dea neque obvius aquila vel accipitro rapax pertimesco magnus venus canorus familia


Ad istum modum puncto brevissimo dilapsae'! domus fortunam hortulanus ille miseratus suosque casus graviter ingemescens, deprensis pro prandio lacrimis vacuasque manus complodens saepicule, protinus inscenso me retro, quam veneramus, viam capessit. Nec innoxius ei saltem regressus evenit: nam i quidam procerus et, ut indicabat habitus atque habitudo, miles e legione, factus nobis obvius, superbo atque arroganti sermone percontatur quorsum vacuum duceret asinum: at meus adhuc maerore permixtus et alias Latini sermonis ignarus, tacitus praeteribat. Nec miles ille familiarem cohibere quivit insolentiam sed indignatus silentio eius ut convicio, viti quam tenebat obtundens eum dorso meo proturbat. Tunc, hortulanus supplicue respondit sermonis ignorantia se quid ille diceret scire non posse: ergo igitur Graece subiciens miles Ubi inquit Ducis asinum istum? Respondit hortulanus petere se civitatem proxumam. Sed mihi inquit Operae eius opus est; nam de proxumo castello sarcinas praesidis nostri cum ceteris iumentis debet advenere, et iniecta statim manu loro me, quo ducebar, arreptum incipit trahere. Sed hortulanus prioris plagae vulnere prolapsum capite sanguinem detergens rursus deprecatur civibus atque mansuetius versari commilitonem, idque per spes prosperas eius orabat adiurans. Nam et hic ipse aiebat Iners: asellus et nihilo minus morbo detestabili caducus vix etiam paucos holerum manipulos de proxumo hortulo solet anhelitu languido fatigatus subvehere, nedum ut rebus amplioribus idoneus videatur gerulus.

ad iste modus pungo brevis dilabor domus fortuna hortulanus ille miseror suus casus gravis ingemescens deprendo pro prandium lacrima vacuasque manus complodo saepiculis protinus inscensus ego retro quam venio via capesso neque innoxius is saltem regredior evenio nam eo quidam procerus et ut indico habitus atque habitudo miles e legio facio nos obvius superbus atque arroganti sermo perconto quorsum vacuus duco asinus at meus adhuc maeror permisceo et alius latinum sermo ignarus taceo praetereo neque miles ille familiaris cohibeo queo insolentia sed indignor silentium is ut convicior vitium quam teneo obtundo is dorsum meus proturbo tunc hortulanus supplicue respondeo sermo ignoro sui quis ille dico scio non possum ergo igitur graecum subicio miles ubius inquam dux asinus iste respondeo hortulanus peto sui civitas proximus sed ego inquam opera is opus sum nam de proximus castellum sarcina praesidero noster cum ceterus jumentum debeo advenio et inicio statim manus lorus ego quo duco arrepo incipio traho sed hortulanus prior plaga vulnus prolabor caput sanguis detergeo rursus deprecor civis atque mansuetius versaris commilito is per spes prosper is oro adjuro nam et hic ipse aio iners asellus et nihilum paruus morbus detestabilis caducus vix etiam paucus holerum manipulus de proximus hortulus soleo anhelitus languidus fatigo subveho nedum ut res amplus idoneus video gerulus


At sacerdos ut reapse cognoscere potui, nocturni commonefactus oraculi miratusque congruentiam mandati muneris, confestim restitit, et ultro porrecta dextera ob os ipsum meum coronam exhibuit. Tunc ego trepidans, assiduo pulsu micanti corde, coronam, quae rosis amoenis intexta fulgurabat, avido ore susceptam cupidus promissi devoravi. Nec me fefellit caeleste promissum: protinus mihi delabitur deformis et ferina facies. Ac primo quidem squalens pilus defluit, ac dehinc cutis crassa tenuatur, venter obesus residet, pedum plantae per ungulas in digitos exeunt, manus non iam pedes sunt sed in erecta porriguntur officia, cervix procera cohibetur, os et caput rotundatur, aures enormes repetunt pristinam parvitatem, dentes saxei redeunt ad humanam minutiem, et, quae me potissimum cruciabat ante, cauda nusquam. Populi mirantur, religiosi venerantur tam evidentem maximi numinis potentiam et consimilem nocturnis imaginibus magnificentiam et facilitatem reformationis, claraque et consona voce, caelo manus attendentes, testantur tam illustre deae beneficium.

at sacerdos ut reapse cognosco possum nocturnus commonefacio oraculis miro congruentia mando munus confestim resto et ultro porrigo dextera ob os ipse meus corona exhibeo tunc ego trepido assiduus pello mico cor corona qui rodo amoenus intexo fulguro avidus os suscipio cupidus promitto devoro neque ego fallo caelestis promitto protinus ego delabor deformis et ferina facies atque primus quidem squaleo pilus defluo atque dehinc cutis crassus tenuo venter obesus resideo pes planta per ungula in digitus exeo manus non iam pes sum sed in erigo porrigo officium cervix procerus cohibeo os et caput rotundo auris enormis repeto pristinus parvitas dens saxeus redeo ad humanus minuties et qui ego potis crucio ante cauda nusquam populis miror religiosus veneror tam evidens magnus numen potentia et consimilis nocturnus imago magnificentia et facilitas reformatio clarus et consono vox caelum manus attendentes testo tam illustris dea beneficium


Necdum sermonem Psyche finierat; illa vesanae libidinis et invidiae noxiae stimulis agitata, e re concinnato mendacio fallens maritum, quasi de morti parentum aliquid comperisset, statim navem ascendi! et ad illum scopulum protinus pergit, et quamvis alio flante vento, caeca spe tamen inhians, Accipe me dicens Cupido, dignam te coniugem et tu, Zephyre, suscipe dominam! saltu se maximo praecipitem dedit Nec tamen ad illum locum vel saltem mortua pervenire potuit: nam per saxa cautium membris iactatis atque dissipatis et proinde ut merebatur lacerata visceribus suis alitibus bestiisque obvium ferens pabulum interiit. Nec vindictae sequentis poena tardavit nam Psyche rursus errabundo gradu pervenit ad civitatem aliam, in qua pari modo soror morabatur alia. Nec setius et ipsa fallacie germanitatis inducta, et in sororis sceleratas nuptias aemula, festinavit ad scopulum inque simile mortis exitium cecidit.

necdum sermo psyche finio ille vesanae libido et invidia noxia stimulus agito e res concinno mendacium fallo maritus quasi de mors parens aliquis comperio statim navo ascendo et ad ille scopulis protinus pergo et quivis alius flo venio caecus spes tamen inhio accipio ego dico cupido dignus tu coniunx et tu zephyrus suscipio domina saltus sui maximus praecipito do neque tamen ad ille locus vel saltem morior pervenio possum nam per saxum cautium membrum iacto atque dissipatis et proinde ut mereo lacero viscera suus alitibus bestia obvius fero pabulis intereo neque vindicta sequor poena tardo nam psyche rursus errabundus gradus pervenio ad civitas alius in qui par modo soror moror alius neque setius et ipse fallacie germanitas induco et in soror scelero nuptiae aemulo festino ad scopulis in similis mors exitium cado