Hac quoque detestabili deserta mansione, paganos in summo luctu relinquentes, rursum pergimus dieque tota campestres emensi vias civitatem quandam populosam et nobilem iam fessi pervenimus. Inibi Larem sedesque perpetuas pastores illi statuere decernunt, quod et longe a quaesituris firmae latebrae viderentur et annonae copiosae beata celebritas invitabat. Triduo denique iumentorum refectis corporibus, quo vendibiliores videremur, ad mercatum producimur magnaque voce praeconis pretia singulis nuntiantis equi atque alii asini opulentis emptoribus praestinantur; at me relictum solum ac subsecivum cum, fastidio plerique praeteribant. Iamque taedio contreetationis eorum, qui de dentibus meis aetatem computabant, manum cuiusdam faetore sordentem, qui gingivas identidem meas putidis scalpebat digitis, mordicus arreptam plenissime conterui: quae res circumstantium ab emptione mea utpote ferocissimi deterruit animos. Tunc praeco diruptis faucibus et rauca voce saucius in meas fortunas ridiculos construebat iocos: Quem ad finem cantherium istum venui frustra subiciemus, et vetulum et extritis ungulis debilem et dolore deformem et in hebeti pigritia ferocem nec quicquam amplius quam ruderarium cribrum? Atque ideo vel donemus eum cuipiam, si qui tamen faenum suum perdere non gravatur.

hic quoque detestabilis desero mansio paganus in superus luctus relinquo rursum pergo dius totus campester emetior via civitas quidam populosus et nobilis iam fatisco pervenio inibi laris sedeo perpetuus pastor ille statuo decerno qui et longus ab quaero firmus latebra video et annona copiosus beatus celebritas invito triduum denique iumentum reficio corpus quo vendibiliores video ad mercor produco magnus vox praeco pretium singuli nuntio equus atque alius asinus opulentus emptor praestino at ego relinquo solus atque subsecivum cum fastidium plerusque praetereo iam taedium contreetatio is qui de dens meus aetas computo manus quidam faetor sordeo qui gingiva identidem meus putidus scalpo digitus mordicus arrepo plenus conterui qui res circumsto ab emptio meus utpote ferox deterreo animus tunc praeco diruptis fauces et raucus vox saucius in meus fortuna ridiculus construo iocus qui ad finis cantherius iste venui frustra subicio et vetulis et extero ungulis debilis et dolor deformo et in hebeti pigritia ferox neque quisquam amplus quam ruderarius cribrum atque ideo vel dono is qui si qui tamen faenum suus perdo non gravo


Nec tamen fama volueris pigra pinnarum tarditate cessaverat, sed protinus in patria deae providentis adorabile beneficium meamque ipsius fortunam memorabilem narraverat passim. Confestim denique familiares ac vernulae, quique mihi proxumo nexu sanguinis cohaerebant, luctu deposito quem de meae mortis falso nuntio susceperant, repentino laetati gaudio varie quisque munerabundi ad meum festinant illico diurnum reducemque ab inferis conspectum. Quorum desperata ipse etiam facie recreatus oblationes honestas aequi bonique facio, quippe cum mihi familiares quod ad cultum sumptumque largiter succederet deferre prospicue curassent.

neque tamen fama volo piger pinnaris tarditas cesso sed protinus in patria dea provideo adorabilis beneficium meus ipse fortuna memorabilis narro passim confestim denique familiaris atque vernulae quisque ego proximus necto sanguis cohaereo luctus depono qui de meus mors fallo nuntio suscipio repentinus laetas gaudium varius quisque munerabundus ad meus festino ilico diurnus reducemque ab inferi conspectus qui despero ipse etiam facies recreo oblatio honestus aequum bonus facio quippe cum ego familiaris qui ad cultus sumo largiter succedo defero prospicuus curo


Exin me suum sospitatorem nuncupatum matrona prolixe curitabat, ipsoque nuptiarum die praesepium meum hordeo passim repleri iubet faenumque camelo Bactrinae sufficiens apponi. Sed quas ego condignas Fotidi diras devotiones imprecer, quae me formavit non canem sed asinum, quippe cum viderem largissimae cenae reliquiis rapinisque canes omnes inescatos atque distentos! Post noctem unicam et rudimenta Veneris recens nupta gratias summas apud suos parentes ac maritum mihi meminisse non destitit, quoad summos illi promitterent honores habituri mihi. Convocatis denique gravioribus amicis consilium datur, quo potissimum pacto digne remunerarer. Placuerat uni domi me conclusum et otiosum hordeo lecto fabaque et vicia saginari: sed obtinuit alius qui meae libertati prospexerat, suadens ut rurestribus potius campis in greges equinos lasciviens discurrerem, daturus dominis equarum inscensu generoso multas mulas alumnas.

exinde ego suus sospitator nuncupo matrona prolixus curito ipse nuptiae dies praesaepe meus hordeum passim repleo iubeo faenum camelus bactrinus sufficio appono sed qui ego condignus fotidi dirae devotio imprecor qui ego formo non canis sed asinus quippe cum video largus cena reliquiae rapina canis omnis inesco atque distendo post nox unicus et rudimentum venus recens nubo gratia superus apud suus parens atque maritus ego memini non desisto quoad summus ille promitto honor habeo ego convoco denique gravis amicus consilium do quo potis pacisco dignus remunero placeo unus domus ego concludo et otiosus hordeum lectus faba et vicia saginaris sed obtineo alius qui meus libertas prospicio suadeo ut rurestris potis campus in grex equinus lasciviens discurro do dominus equaris inscensus generosus multus mula alumno


et unus e numero sic appellat: Quorsum istam festinanti vestigio lucubratis viam nec noctis intempestae Manes Larvasque formidatis? An tu, probissima puella, parentes tuos intervisere properabas? Sed nos et solitudini tuae praesidium praestabimus et ad parentes tuos iter monstrabimus, et unus manu secutus prehenso loro retrorsum me circumtorquet, nec baculi nodosi quod gerebat suetis ictibus temperat. Tunc ingratis ad promptum recurrens exitium reminiscor doloris ungulae et occipio nutanti capite claudicare: sed Ecce inquit ille qui me retraxerat, Rursum titubas et vacillas et putres isti tui pedes fugere possunt, ambulare nesciunt! At paulo ante pinnatam Pegasi vincebas celeritatem. Dum sic mecum fustem quatiens benignus iocatur comes, iam domus eorum extremam loricam perveneramus, et ecce de quodam ramo procerae cupressus induta laqueum anus illa pendebat; quam quidem detractam protinus cum suo sibi funiculo devinctam dedere praecipitem puellaque statim distenta vinculis cenam, quam postuma diligentia praeparaverat infelix anicula, ferinis invadunt animis.

et unus e numerus sic appello quorsum iste festino vestigium lucubro via neque nox intempestus manes larvasque formido an tu probus puella parens tuus interviso propero sed nos et solitudo tuus praesidium praesto et ad parens tuus iter monstro et unus manus sequor prehendo lorus retrorsum ego circumtorqueo neque baculis nodosus qui gero suo ictus tempero tunc ingratus ad promptus recurro exitium reminisco dolor ungula et occipio nuto caput claudicaris sed ecce inquam ille qui ego retraho rursum titubo et vacillas et putreo iste tuus pes fugio possum ambulo nescio at paulus ante pinnatus pegasus vincebas celeritas dum sic ego fustis quatio benignus jocor comes iam domus is extremus lorica pervenio et ecce de quidam ramus procerus cupressus induo laqueus anus ille pendo quam quidem detraho protinus cum suus sui funiculus devincio do praecipito puella statim distendo vinculis cena quam postumus diligentia praeparo infelix anicula ferina invado animus


Haec quiritans properiter emergit e mari, suumque protinus aureum thalamum petit, et reperto, sicut audierat, aegroto puero iam inde a foribus quam maxine boans, Honesta inquit Haec et natalibus nostris bonaeque tuae frugi congruentia, ut primum quidem tuae parentis, immo dominae praecepta calcares, nec sordidis amoribus inimicam meam cruciares, verum etiam hoc aetatis puer tuis licentiosis et immaturis iungeres amplexibus, ut egi nurum scilicet tolerarem inimicam! Sed utique praesumis, nugo et corruptor et inamabilis, te solum generosum, nec me iam per aetatem posse concipere velim ergo scias multo te meliorem filium alium genituram; immo, ut contumeliam magis sentias, aliquem de meis adoptaturam vernulis eique donaturam istas pinnas et flammas et arcum et ipsas sagittas et omnem meam supellectilem, quam tibi non ad hos usus dederam: nec enim de patris tui bonis ad instructionem istam quicquam concessum est.

hic quirito properiter emergo e mare suum protinus aureus thalamus peto et reperio sicut audio aegroto puer iam inde ab foris quam maxine boans honestus inquam hic et natal noster bonus tuus frugi congruo ut primus quidem tuus parens immo domina praecipio calcaris neque sordidus amor inimica meus cruciaris verus etiam hic aetas puer tuus licentiosus et immaturus jungo amplexus ut ago nurum scilicet toleraris inimica sed utique praesumo nugo et corruptor et inamabilis tu solus generosus neque ego iam per aetas possum concipio volo ergo scio multus tu bonus filius alius gigno immo ut contumelia magis sentio aliquis de meus adopto vernulis is dono iste pinnas et flamma et arcus et ipse sagitto et omnis meus supellectilis quam tu non ad hic utor do neque enim de pater tuus bonus ad instructio iste quisquam concedo sum


Exhorruit Myrmex inauditum facinus et occlusis auribus effugit protinus: nee auri tamen splendor flammeus oculos ipsius exire potuit, sed quam procul semotus et domum celeri gradu pervectus videbat tamen decora illa monetae lumina et opulentam praedam iam tenebat animo, miroque mentis salo et cogitationum dissensione misellus in diversas sententias carpebatur ae distrahebatur: illic fides, hic lucrum; illic cruciatus, hic voluptas. Ad postremum tamen formidinem mortis vicit aurum: nec saltem spatio cupido formosae pecuniae leniebatur, sed nocturnas etiam curas invaserat pestilens avaritia, ut quamvis herilis eum commutatio domi cohiberet, aurum tamen foras evocaret. Tunc devorato pudore et dimota cunctatione, sic ad aures dominae mandatum perfert: nec a genuina levitate descivit mulier sed execrando metallo pudicitiam suam protinus auctorata est. Ita gaudio perfusus ad suae fidei praecipitium praecipitat Myrmex, non modo capere, verum saltem contingere, quam exitio suo viderat, pecuniam cupiens et magnis suis laboribus perfectum desiderium Philesithero laetitia percitus nuntiat, statimque destinatum praemium reposcit; et tenet nummos aureos manus Myrmecis quae nec aereos norat.

exhorresco myrmex inaudio facinus et occludo auris effugio protinus nee aurum tamen splendor flammeus oculus ipse exeo possum sed quam procul semoveo et domus celer gradus perveho video tamen decus ille monetae lumen et opulentus praeda iam teneo animus miro mens salum et cogitatio dissensio misellus in diverto sententia carpo ae distraho illic fides hic lucrum illic cruciatus hic voluptas ad posterus tamen formido mors vinco aurum neque saltem spatium cupido formosus pecunia lenio sed nocturnus etiam cura invado pestilens avaritia ut quivis herilis is commutatio domus cohibeo aurum tamen foras evoco tunc devoro pudor et dimoveo cunctatio sic ad auris domina mando perfero neque ab genuinus levitas descio mulier sed execrando metallum pudicitia suus protinus auctoro sum ita gaudium perfundo ad suus fides praecipitium praecipito myrmex non modo capio verus saltem contingo quam exitium suus video pecunia cupio et magnus suus labor perficio desiderium philesithero laetitia percio nuntio statim destino praemium reposco et teneo nummus aureus manus myrmecis qui neque aereus norat


Sed initio noctis e convivio nuptiali vino madens et fragrans balsama Venus remeat totumque revincta corpus rosis micantibus, visaque diligentia miri laboris, Non tuum inquit Nequissima, nec tuarum manuum istud opus sed illius, cui tuo, immo et ipsius malo placuisti; et frusto cibarii panis ei proiecto cubitum facessit. Interim Cupido solus interioris domus unici cubiculi custodia clausus coercebatur acriter, partim ne petulanti luxurie vulnus gravaret, partim ne cum sua cupita conveniret. Sic ergo distentis et sub uno tecto separatis amatoribus tetra nox exanclata. Sed Aurora commodum inequitante vocatae Psychae Venus infit talia: Videsne illud nemus quod fluvio praeterluenti ripisque longis attenditur, cuius imi frutices vicinum fontem despiciunt? Oves ibi nitentes aurique colore florentes incustodito pastu vagantur: inde dei coma pretiosi velleris floccum mihi confestim quoquo modo quaesitum afferas censeo.

sed initium nox e convivium nuptial vinum madeo et fragro balsamum venus remeo totus revincio corpus rodo mico video diligentia mirus labor non tuus inquam nequissima neque tuus manus iste opus sed ille qui tuus immo et ipse malus placeo et frustum cibarius panis is projectum cubitum facesso interim cupido solus interior domus unicus cubiculum custodia claudo coerceo acer pars ne petulans luxuries vulnus gravo pars ne cum suus cupio convenio sic ergo distendo et sub unus tectum separo amator taeter nox exanclo sed aurora commodus inequito voco psyche venus infio talis video ille nemus qui fluvius praeterluo ripa longus attendo qui imus frutico vicinus fons despicio ovo ibi niteo aurum color floreo incustoditus pasco vago inde deus coma pretiosus vello floccus ego confestim quisquis modo quaero affero censeo


Nam quidam subito puer mobili ac trepida facie percitus, ut familiares inter se susurrabant, irrumpit triclinium suoque annuntiat domino de proxumo angiportu canem rabidam paulo ante per posticam impetu miro sese direxisse ardentique prorsus furore venaticos canes invasisse, ac dehinc proxumum petisse stabulum atque ibi pleraque iumenta incurrisse pari saevitia, nec postremum saltem ipsis hominibus pepercisse: nam Myrtilum mulionem et Hephaestionem cocum et Hypatarium cubicularium et Apollonium medicum, immo vero et plures alios ex familia abigere temptantes variis morsibus quemque lacerasse, certe venenatis morsibus contacta nonnulla iumenta efferari simili rabie. Quae res omnium statim percussit animos, ratique me etiam eadem peste infectum ferocire, arreptis cuiuscemodi telis mutuoque ut exitium commune protelarent cohortari, ipsi potius eodem vesaniae morbo laborantes persequuntur. Nec dubio me lanceis illis vel venabulis, immo vero et bipennibus, quae facile famuli subministraverant, membratim compilassent, ni respecto subiti periculi turbine cubiculum, in quoi mei domini devertebant, protinus irrupissem. Tunc clausis obseratisque super me foribus obsidebant locum, quoad sine ullo congressionis suae periculo pestilentiae letalis pervicaci rabie possessus ac peresus absumerer: quo facto tandem libertatem nanctus, solitariae fortunae munus amplexus, super constratum lectum abiectus post multum equidem temporis somnum humanum quievi.

nam quidam subeo puer mobilis atque trepido facies percio ut familiaris inter sui susurro irrumpo triclinium suo annuntio dominus de proximus angiportus canis rabidus paulus ante per postica impetus miro sui dirigo ardeo prorsus furor venaticus canis invado atque dehinc proximus peto stabulis atque ibi plerusque iumentum incurro par saevitia neque posterus saltem ipse homo parco nam myrtilis mulio et hephaestio coquus et hypatarium cubicularius et apollonius medicus immo verus et multus alius ex familia abigo tento varius morsus quisque lacero certus veneno morsus contingo nonnullus iumentum efferaris similis rabies qui res omnis statim percutio animus reor ego etiam idem pestis inficio ferocio arrepo cuiuscemodi telum mutuo ut exitium communis protelo cohortor ipse potis idem vesania morbus laboro persequor neque dubius ego lancea ille vel venabulis immo verus et bipennis qui facilis famulis subministraverant membratim compilo ni respicio subeo periculum turbo cubiculum in qui meus dominus devertebant protinus irrupissem tunc claudo obsero super ego foris obsido locus quoad sine ullus congressio suus periculum pestilentia letal pervicax rabies possessus atque peredo absumo quo facio tandem libertas nanciscor solitarius fortuna munus amplector super consterno lectus abicio post multus equidem tempus somnus humanus quiesco


Quo audito statim arrepta dextera postliminio me in forum cupidinis reducens Et a quo inquit Istorum nugamenta haec comparasti? Demonstro seniculum: in angulo sedebat. Quem confestim pro aedilitatis imperio voce asperrima increpans Iam iam inquit Nec amicis quidem nostris vel omnino ullis hospitibus parcitis, quod tam magnis pretiis pisces frivolos indicatis et florem Thessalicae regionis ad instar solitudinis et scopuli edulium caritate deducitis? Sed non impune: iam enim faxo scias quemadmodum sub meo magisterio mali debent coerceri, et profusa in medium sportula iubet officialem suum insuper pisces inscendere ac pedibus suis totos obterere. Qua contentus morum severitudine meus Pythias, ac mihi ut abirem suadens, Sufficit mihi, o Luci, inquit Seniculi tanta haec contumelia. His actis consternatus ac prorsus obstupidus ad balneas me refero, prudentis condiscipuli valido consilio et nummis simul privatus et cena, lautusque ad hospitium Milonis ac dehinc cubiculum me reporto.

quo audio statim arrepo dextera postliminium ego in forum cupido reduco et ab quo inquam istor nugamenta hic comparo demonstro seniculis in angulus sedeo qui confestim pro aedilitas imperium vox asper increpo iam iam inquam neque amicus quidem noster vel omnino ullus hospes parco qui tam magnus pretium piscis frivolos indico et flos thessalicus regio ad instar solitudo et scopulus edulis caritas deduco sed non impunis iam enim facio scio quemadmodum sub meus magisterius malus debeo coerceo et profundo in medius sportula iubeo official suus insuper piscis inscendo atque pes suus totus obtero qui contineo mos severitudo meus pythia atque ego ut abeo suadeo sufficio ego o lucius inquam seniculis tantus hic contumelia hic ago consterno atque prorsus obstupidus ad balneae ego refero prudens condiscipulis validus consilium et nummus simul privo et cena lavo ad hospitium milo atque dehinc cubiculum ego reporto


At ego, Iube inquam Domina, cuncta quae sunt usui necessaria nobis exhiberi. At quae inquit Ista sunt? Lucerna aio Praegrandis et oleum ad lucem luci sufficiens et calida cum oenophoris et calice cenarumque reliquiis discus ornatus. Tunc illa capite quassato Abi inquit Fatue, qui in domo funesta cenas et partes requiris, in qua totiugis iam diebus ne fumus quidem visus est ullus. An istic comissatum te venisse credis? Quin sumis potius loco congruentes luctus et lacrimas? Haec simul dicens respexit ancillulam, et Myrrhine inquit Lucernam et oleum trade confestim et incluso custode cubiculo protinus facesse.

at ego jubeo inquam domina cunctus qui sum usus necessarius nos exhibeo at qui inquam iste sum lucerna aio praegrandis et oleum ad lux lucius sufficio et calidum cum oenophorum et calix cena reliquiae discus orno tunc ille caput quasso abeo inquam fatuus qui in domus funestus ceno et pars requiro in qui totjugus iam dies ne fumus quidem video sum ullus an istic comissor tu venio credo quin sumo potis locus congruo luctus et lacrima hic simul dico respicio ancillula et myrrhine inquam lucerna et oleum trado confestim et includo custos cubiculum protinus facesso


Inter has oblectationes ludicras popularium, quae passim vagabantur, iam sospitatricis deae peculiaris pompa moliebatur. Mulieres candido splendentes amicimine, vario laetantes gestamine, verno florentes coronamine, quae de gremio per viam, qua sacer incedebat comitatus, solum sternebant flosculis; aliae quae nitentibus speculis pone tergum reversis venienti deae obvium commonstrarent obsequium, et quae pectines eburnos ferentes gestu brachiorum flexuque digitorum ornatum atque oppexum crinium regalium fingerent; illae etiam, quae ceteris unguentis et geniali balsamo guttatim excusso conspargebant plateas: magnus praeterea sexus utriusque numerus lucernis, taedis, cereis et alio genere facium, lumine siderum caelestium stirpem propitiantes. Symphoniae dehinc suaves, fistulae tibiaeque modulis dulcissimis personabant. Eas amoenus lectissimae iuventutis, veste nivea et cataclista praenitens, sequebatur chorus, carmen venustum iterantes, quod Camenarum favore sollers poeta modulatus edixerat, quod argumentum referebat interim maiorum antecantamenta votorum. Ibant et dicati magno Sarapi tibicines, qui per obliquum calamum, ad aurem porrectum dexteram, familiarem templi deique modulum frequentabant, et plerique qui facilem sacris viam dari praedicarent.

inter hic oblectatio ludicras popularis qui passim vago iam sospitatrix dea peculiaris pompa molio mulier candidus splendeo amicimen vario laeto gestamine vernus floreo coronamen qui de gremium per via qui sacer incedo comitor solus sterno flosculis alius qui niteo speculis pono tergum revorto venio dea obvius commonstro obsequium et qui pecten eburnus fero gestus bracchium flecto digitor orno atque oppexum crinis regales fingo ille etiam qui ceterus unguentum et genial balsamum guttatim excutio conspargo platalea magnus praeterea sexus uterque numerus lucerna taeda cereus et alius genus facium lumen sidus caelestis stirps propitio symphonia dehinc suavis fistula tibia modulis dulcis persono is amoenus lectus iuventus vestis niveus et cataclista praeniteo sequor chorus carmen venustus itero qui camenaris favor sollers poeta modulor edico qui argumentum refero interim magnus antecantamentum votor eo et dico magnus sarapi tibicino qui per obliquus calamus ad auris porrigo dexter familiaris templum deus modulis frequento et plerusque qui facilis sacrum via do praedico


Ad hunc modum prioribus inchoatis, sic ad reliqua fallaciae pergimus: sciscitati nomen cuiusdam Nicanoris qui genere Thracio proditus ius amicitiae summum cum illo Demochare colebat, litteras affingimus, ut venationis suae primitias bonus amicus videretur ornando muneri dedicasse. Iamque provecta vespera, abusi praesidio tenebrarum, Thrasyleonis caveam Demochari cum litteris illis adulterinis offerimus, qui miratus bestiae magnitudinem suique contubernalis opportuna liberalitate laetatus iubet nobis protinus gaudii sui gerulis decem aureos, ut ipse habebat, e suis loculis adnumerari. Tunc ut novitas consuevit ad repentinas visiones animos hominum pellere, multi numero mirabundi bestiam confluebant, quorum satis callenter curiosos aspectus Thrasyleon noster impetu minaci frequenter inhibebat; consonaque civium voce satis felix ac beatus Demochares ille saepe celebratus, quod post tantam cladem ferarum novo proventu quoquo modo fortunae resisteret, iubet novalibus suis confestim bestiam summa cum diligentia deportari;

ad hic modus prior incoho sic ad reliquus fallacia pergo sciscitas nomen quidam nicanor qui genus thracius prodeo ius amicitia superus cum ille democharis colo littera affingimus ut venatio suus primitiae bonus amicus video orno munus dedico iam proveho vesperus abutor praesidium tenebraris thrasyleonis cavea democharis cum littera ille adulterinus offertor qui miror bestia magnitudo suo contubernalis opportunus liberalitas laeto iubeo nos protinus gaudium suus gerulis decem aureus ut ipse habeo e suus loculis adnumeraris tunc ut novitas consuesco ad repentinus visio animus homo pello multus numerus mirabundus bestia confluo qui satis callenter curiosus aspicio thrasyleon noster impetus minax frequens inhibeo consono civis vox satis felix atque beatus democharis ille saepe celebro qui post tantus clades ferus novo provenio quisquis modo fortuna resisto iubeo noval suus confestim bestia summus cum diligentia deportaris


Sic effectum est ut in alterum diem clades differretur mea, at ego gratias agebam bono puero, quod saltem mortuus unam carnificinae meae dieculam donasset. Nec tamen tantillum saltem gratulationi meae quietive spatium datum: nam mater pueri mortem deplorans acerbam filii, fleta et lacrimosa fuscaque veste contecta, ambabus manibus trahens cinerosam canitiem, eiulans et exinde proclamans stabulum irrumpit meum, tunsisque ac diverberatis vehementer uberibus incipit: Et nunc iste securus incumbens praesepio voracitati suae deservit et insatiabilem profundumque ventrem semper esitando distendit, nec aerumnae meae miseretur vel detestabilem casum defuncti magistri recordatur, sed scilicet senectam infirmitatemque meam contemnit ae despicit et impune se laturum tantum scelus credit. At utcumque se praesumit innocentem; est enim congruens pessimis conatibus contra noxiam conscientiam sperare securitatem. Nam pro deum fidem, quadrupes nequissime, licet precariam vocis usuram sumeres, cui tandem vel ineptissimo persuadere possis atrocitatem istam culpa carere, eum propugnare pedibus et arcere morsibus misello puero potueris? An ipsum quidem saepius incursare calcibus potuisti, moriturum vero defendere alacritate simili nequisti? Certe dorso receptum auferres protinus et infesti latronis cruentis manibus eriperes, postiemum deserto deiectoque illo conservo magistro comite pastore non solus aufugeres. An ignoras eos etiam, qui morituris auxilium salutare denegarint, quod contra bonos mores id ipsum fecerint, solere puniri? Sed non diutius meis cladibus laetaberis, homicida: senties, efficiam, misero dolori naturales vires adesse.

sic efficio sum ut in alter dies clades differo meus at ego gratia ago bonus puer qui saltem mortuus unus carnificina meus diecula dono neque tamen tantillus saltem gratulatio meus quietive spatium do nam mater puer mors deploro acerbus filius fleo et lacrimosus fuscus vestis contego ambabus manus traho cinerosus canities ejulo et exinde proclamo stabulis irrumpo meus tundo atque diverberatis vehemens uber incipio et nunc iste securus incumbo praesaepe voracitas suus deservio et insatiabilis profundus venter semper esito distendo neque aerumna meus misero vel detestabilis casus defungor magister recordor sed scilicet senecta infirmitas meus contemno ae despicio et impunis sui fero tantus scelus credo at utcumque sui praesumo innocens sum enim congruo malus conatus contra noxia conscientia spero securitas nam pro deus fides quadrupes nequissime licet precarius vox usura sumo qui tandem vel ineptus persuadeo possum atrocitas iste culpa careo is propugnaris pes et arceo morsus misellus puer possum an ipse quidem saepis incursaris calx possum morior verus defendo alacritas similis nequeo certus dorsum recipio aufero protinus et infestus latro cruentus manus eripio postiemum desero deicio ille conservo magister comes pastor non solus aufugio an ignoro is etiam qui morior auxilium salutaris denego qui contra bonus mos is ipse facio soleo punior sed non diu meus clades laeto homicida sentio efficio mitto dolor natural vireo adsum


Ac dum avida voracitate cuncta contruncant, iam incipiunt de nostra poena suaque vindicta secum considerare. Et utpote in coetu turbulento variae fuere sententiae, ut primus vivam cremari censeret puellam, secundus bestiis obici suaderet, tertius patibulo suffigi iuberet, quartus tormentis excarnificari praeciperet; certe calculo cunctorum utcumque mors ei fuerat destinata. Tunc unus omnium sedato tumultu, placido sermone sic orsus est: “Nec sectae collegii nec mansuetudini singulorum ac ne meae quidem modestiae congruit pati vos ultra modum delictique saevire terminum, nec feras nec cruces nec ignes nec tormenta ac ne mortis quidem maturatae festinas tenebras accersere. Meis itaque consiliis auscultantes vitam puellae, sed quam meretur, largimini. Nec vos memoria deseruit utique quid iamdudum decreveritis de isto asino semper pigro quidem sed manducone summo, nunc etiam mendaci fictae debilitatis et virginalis fugae sequestro ministroque. Hunc igitur iugulare crastino placeat, totisque vacuefacto praecordiis per mediam alvum nudam virginem, quam praetulit nobis, insuere, ut sola facie praeminente ceterum corpus puellae nexu ferino coerceat, tunc super aliquod saxum scruposum insiticium et fartilem asinum exponere et solis ardentis vaporibus tradere.

atque dum avidus voracitas cunctus contrunco iam incipio de noster poena suum vindicta sui considero et utpote in coitus turbulentus varia sum sententia ut primus vivo cremaris censeo puella secundus bestia obicio suadeo tertius patibulus suffigo iubeo quartus tormentum excarnificaris praecipio certus calculus cunctor utcumque mors is sum destino tunc unus omnis sedo tumultus placidus sermo sic ordior sum neque secta collegium neque mansuetudo singulus atque ne meus quidem modestia congruo patior tu ultra modus delinquo saevio terminus neque ferus neque crux neque ignis neque tormentum atque ne mors quidem maturo festino tenebrae arcesso meus itaque consilium ausculto vita puella sed quam mereo largior neque tu memoria desero utique quis jamdudum decreveritis de iste asinus semper piger quidem sed manduco superus nunc etiam mendacium fingo debilitas et virginal fuga sequestro ministro hic igitur iugulo crastinus placeo totus vacuefacto praecordia per medius alvus nudus virgo quam praefero nos insuo ut solus facies praeminente ceterum corpus puella necto ferinus coerceo tunc super aliqui saxum scruposus insiticium et fartilis asinus expono et sol ardeo vapor trado


Sed audax illa mulier, ut simul ei conscium sceleris amoliretur et quam desponderat pecuniam lucraretur, coram detento calice, Non prius, inquit Medicorum optime, non prius carissimo mihi marito trades istam potionem, quam de ea bonam partem hauseris ipse. Unde enim scio an noxium in ea lateat venenum? Quae res utique te, tam prudentem tamque doctum virum, nequaquam offendet, si religiosa uxor circa salutem mariti sollicita necessariam affero pietatem. Qua mira desperatione truculentae feminae repente perturbatus medicus, excussusque toto consilio et ob angustiam temporis spatio cogitandi privatus, antequam trepidatione aliqua vel cunctatione ipsa daret malae conscientiae suspicionem, indidem de potione gustavit ampliter: quam fidem secutus adolescens etiam, sumpto calice, quod offerebatur hausit. Ad istum modum praesenti transacto negotio medicus quam celerrime domum remeabat salutifera potione pestem praecedentis veneni festinans extinguere: nec eum obstinatione sacrilega, qua semel coeperat, truculenta mulier ungue latius a se discedere passa est, Priusquam inquit Digesta potione medicinae proventus appareat, sed aegre precibus et obtestationibus eius multum ac diu fatigata tandem abire concessit. Interdum perniciem caecam totis visceribus furentem medullae penitus attraxerant: multum denique saucius et gravedine somnulenta iam demersus domum pervadit aegerrime, vixque enarratis cunctis ad uxorem, mandato saltem promissam mercedem mortis geminatae deposceret, sic elisus violenter spectatissimus medicus effundit spiritum.

sed audax ille mulier ut simul is conscius scelus amolior et quam despondeo pecunia lucror coram detendo calix non prior inquam maedicus optume non prior carus ego marito trado iste potio quam de is bonus pars haurio ipse unde enim scio an noxius in is lateo venenum qui res utique tu tam prudens tam doceo vir nequaquam offendo si religiosus uxor circa salus maritus sollicito necessaria affero pietas qui mirus desperatio truculentus femina repens perturbo medicus excutio totus consilium et ob angustia tempus spatium cogito privo antequam trepidatio aliqui vel cunctatio ipse do malus conscientia suspicio indidem de potio gusto ampliter quam fides sequor adolesco etiam sumo calix qui offertor haurio ad iste modus praesens transigo negotium medicus quam celer domus remeo salutifer potio pestis praecedo venenum festino extinguere neque is obstinatio sacrilegus qui semel coepio truculentus mulier unguis fero ab sui discedo patior sum priusquam inquam digero potio medicina provenio appareo sed aeger prex et obtestatio is multus atque diu fatigo tandem abeo concedo interdum pernicies caecus totus viscera furo medulla penitus attraxerant multus denique saucius et gravedo somnulentus iam demergo domus pervado aeger vix enarro cunctus ad uxor mando saltem promitto merces mors gemino deposco sic elido violens specto medicus effundo spiritus


Ad istum modum palantes omnem illam depraedabantur regionem. Sed in quodam castello copia laetati largioris quaesticuli gaudiales instruunt dapes: a quodam colono fictae vaticinationis mendacio pinguissimum deposcunt arietem, qui deam Syriam esurientem suo satiaret sacrificio, probeque disposita cenula balneas obeunt ac dehinc lauti quendam fortissimum rusticanum, industria laterum atque imis ventris bene praeparatum, comitem cenae secum adducunt paucisque admodum praegustatis olusculis, ante ipsam mensam spurcissima illa propudia ad illicitae libidinis extrema flagitia infandis uriginibus offerantur, passimque circumfusi nudatum supinatumque iuvenem execrandis oribus flagitabant. Nec diu tale facinus meis oculis tolerantibus Porro Quirites proclamare gestivi, sed viduatum ceteris syllabis ac litteris processit O tantum, sane clarum ac validum et asino proprium sed inopportuno plane tempore: namque de pago proxumo complures iuvenes abactum sibi noctu perquirentes asellum, nimioque studio cuncta devorsoria scrutantes, intus aedium audito, ruditu meo, praedam absconditum latibulis aedium rati, coram rem invasuri suam improvisi conferto gradu se penetrant, palamque illos execrandas foeditates obeuntes deprehendunt: iam iamque vicinos undique percientes turpissimam scaenam patefaciunt, insuper ridicule sacerdotum purissimam laudantes castimoniam.

ad iste modus palo omnis ille depraedor regio sed in quidam castellum copia laetas largus quaesticulis gaudial instruo daps ab quidam colonus fingo vaticinatio mendacium pinguis deposco aries qui dea syria exsurio suus satio sacrificium probus dispono cenula balneae obeo atque dehinc lavo quidam fortis rusticanus industria latus atque imus venter bene praeparo comes cena sui adduco paucus admodum praegustas olusculis ante ipse mensa spurcus ille propudium ad illicitus libido exter flagitium infer urigo offertor passim circumfundo nudo supino juvenis execrandis os flagito neque diu talis facinus meus oculus tolero porro quiris proclamaris gestivi sed viduatum ceterus syllo atque littera procedo o tantus sanus clarus atque validus et asinus proprius sed inopportuno planus tempus namque de pagus proximus complures juvenis abigo sui nox perquiro asellus nimius studium cunctus deversorium scrutor intus aedes audio ruditus meus praeda abscondo latibulum aedes reor coram res invasuri suus improvide confero gradus sui penetro pala ille execrandas foeditas obeo deprehendo iam iam vicinus undique percieo turpis scaena patefacio insuper ridiculus sacerdos purus laudo castimonia


Sed hanc cunctationem sequens adulescentis sermo distinxit; nam rursus altius ingemescens Dabo, inquit Dabo vobis intemeratae veritatis documenta; perlucide quod prorsus alius nemo cognoverit indicabo. Tunc, digito me demonstrans: Nam cum corporis mei custos hic sagacissimus exertam mihi teneret vigiliam, cantatrices anus exuviisl meis imminentes atque ob id reformatae frustra saepius, cum industriam sedulam eius fallere nequivissent, postremum, iniecta somni nebula eoque in profundam quietem sepulto, me nomine ciere noni prius desierunt, quam dum hebetes artus et membra frigida pigris conatibus ad artis magicae nituntur obsequia. Hic utpote vivus quidem sed tum sopore mortuus, quod eodem mecum vocabulo nuncupatur ad suum nomen ignarus exsurgit et in exanimis umbrae modum ultroneus gradiens, quamquam foribus cubiculi diligenter occlusis, per quoddam foramen prosectis naso prius ac mox auribus vicariam pro me lanienam sustentavit: utque fallaciae reliqua convenissent ceram in modum prosectarum formatam aurium ei applicant examussim nasoque ipsius similem comparant. Et nunc assistit miser hic praemium nor industriae, sed debilitationis consecutus. His dictis perterritus tentare fortunam aggredior: iniecta manu nasum prehendo, sequitur; aures pertracto, deruunt. Ac dum directis digitis et detortis nutibus praesentium denotor, dum risus ebullit, inter pedes circumstantium frigido sudore defluens evado. Nec postea debilis ac sic ridiculus Lari me patrio reddere potui sed capillis hinc inde laterum deiectis aurium vulnera celavi, nasi vero dedecus linteolo isto pressim agglutinato decenter obtexi.

sed hic cunctatio sequor adulescens sermo distinguo nam rursus altus ingemescens do inquam do tu intemerandus veritas documentum perlucide qui prorsus alius nemo cognosco indico tunc digitus ego demonstro nam cum corpus meus custos hic sagax exertam ego teneo vigilia cantatrix anus exuviisl meus immineo atque ob is reformo frustra saepis cum industria sedulus is fallo nequivissent posterus inicio somnium nebula eo in profundo quies sepelio ego nomen cieo nonus prior desino quam dum hebeto artus et membrum frigidus piger conatus ad ars magice nitor obsequium hic utpote vivus quidem sed tum soporus mortuus qui idem ego vocabulum nuncupo ad suus nomen ignarus exsurgo et in exanimus umbra modus ultroneus gradior quamquam foris cubiculum diligenter occludo per quidam foramen proseco naso prior atque mox auris vicaria pro ego laniena sustento ut fallacia reliquus convenio cera in modus prosectaris formo auris is applico examussim nasus ipse similis comparo et nunc assisto miser hic praemium nor industria sed debilitatio consequor hic dictum perterreo tentaris fortuna aggredio inicio manus nasus prehendo sequor auris pertracto deruo atque dum dirigo digitus et detorqueo nutus praesens denoto dum rideo ebullio inter pes circumsto frigidus sudor defluo evado neque postea debilis atque sic ridiculus laris ego patrius reddo possum sed capillus hinc inde latus deicio auris vulnero celo nasus verus dedecus linteolum iste pressim agglutinato decenter obtego


Tunc ipsa cuncto prorsus spoliata tegmine, taenia quoque qua decoras devinxerat papillas, lumen propter assistens de stagneo vasculo multo sese perungit oleo balsameo, meque indidem largissime perfricat, sed multo tanto impensius curans etiam nares perfundit meas.Tunc exosculata pressule, non qualia in lupanari solent basiola iactari vel meretricum poscinummia vel adventorum negantinummia, sedi pura atque sincera, instruit, et blandissimos affatus: Amo, et Cupio, et Te solum diligo, et Sine te iam vivere nequeo, et cetera quis mulieres et alios inducunt et suas testantur affectationes; capistroque me prehensum more quo didiceram reclinat facile, quippe cum nil novi nihilque difficile facturus mihi viderer, praesertim post tantum temporis tam formosae mulieris cupientis amplexus obiturus: nam et vino pulcherrimo atque copioso memet madefeceram et unguento fragrantissimo prolubium libidinis suscitaram.

tunc ipse cuncto prorsus spolio tegimen taenia quoque qui decoro devincio papilla lumen propter assisto de stagneo vasculum multus sui perungo oleum balsameo ego indidem largus perfrico sed multus tantus impendo curo etiam naris perfundo meus tunc exosculor pressulis non qualis in lupanaris soleo basiolum iactaris vel meretrix poscinummius vel adventor negantinummia sedeo purus atque sincerus instruo et blandus affor amo et cupio et tu solus diligo et sinis tu iam vivo nequeo et ceterus quis mulier et alius induco et suus testo affectatio capistro ego prehendo mos quo disco reclino facilis quippe cum nihil nosco nihil difficilis facio ego video praesertim post tantus tempus tam formosus mulier cupio amplector obeo nam et vinum pulcher atque copiosus ego madefacio et unguentum fragro prolubium libido suscito


Sic rursum praeconis amplo boatu citatus accusator quidam senior exsurgit, et ad dicendi spatium vasculo quodam in vicem coli graciliter fistulato ac per hoc guttatim defluo infusa aqua, populum sic adorat: Neque parva res ac praecipue pacem civitatis cunctae respiciens et exemplo serio profutura tractatur Quirites sanctissimi. Quare magis congruit sedulo singulos atque universos vos pro dignitate publica providere, ne nefarius homicida tot caedium lanienam, quam cruenter exercuit, impune commiserit. Nec me putetis privatis simultatibus instinctum odio proprio saevire: sum namque nocturnae custodiae praefectus, nec in hodiernum credo quemquam pervigilem diligentiam meam culpare posse. Rem denique ipsam et quae nocte gesta, sunt cum fide proferam: nam cum fere iam tertia vigilia scrupulosa diligentia cunctae civitatis ostiatim singula considerans circumirem, conspicio istum crudelissimum iuvenem mucrone destricto passim caedibus operantem, iamque tres numero saevitia eius interemptos ante pedes ipsius spirantibusadhuc corporibus in multo sanguine palpitantes. Et ipse quidem conscientia tanti facinoris merito permotus statim profugit et in domum quandam praesidio tenebrarum elapsus perpetem noctem delituit; sed providentia deum, quae nihil impunitum nocentibus permittit, priusquam iste clandestinis itineribus elaberetur, mane praestolatus ad gravissimum iudicii vestri sacramentum eum curavi perducere. Habetis itaque reum tot caedibus impiatum, reum coram deprensum, reum peregrinum: constanter itaque in hominem alienum ferte sententias de eo crimine, quodetiam in vestrum civem severiter vindicaretis.

sic rursum praeco amplus boatus cito accusator quidam senex exsurgo et ad dico spatium vasculum quidam in vicis colo gracilis fistulatus atque per hic guttatim defluo infundo aqua populus sic adoro neque parvus res atque praecipuus pax civitas cunctus respicio et exemplum serius possum tracto quiris sancio quaris magis congruo sedulus singuli atque universi tu pro dignitas publicus provideo ne nefarius homicida tot caedium laniena quam cruento exerceo impunis committo neque ego puteo privo simultas instinguo odium proprius saevio sum namque nocturnus custodia praefectus neque in hodiernus credo quisquam pervigilis diligentia meus culparis possum res denique ipse et qui nox gero sum cum fides profero nam cum fere iam tertius vigil scrupulosus diligentia cunctus civitas ostiatim singulus considero circumeo conspicio iste crudelis juvenis mucro destringo passim caedes opero iam tres numerus saevitia is interimo ante pes ipse spirantibusadhuc corpus in multus sanguis palpito et ipse quidem conscientia tantus facinus mereo permoueo statim profugio et in domus quidam praesidium tenebraris elabor perpes nox delitesco sed provideo deus qui nihil impunis noceo permitto priusquam iste clandestinus iter elabor mane praestolor ad gravis iudicium vester sacramentum is curo perduco habeo itaque reus tot caedes impio reus coram deprensum reus peregrinus consto itaque in homo alienus fero sententia de is crimen quodetiam in vester civis severiter vindicaretis


diem ferme circa medium, cum iam flagrantia solis caleretur, in pago quodam apud notos ac familiares latronibus senes devertimus; sic enim primus aditus et sermo prolixus et oscula mutua, quamvis asino, sentire praestabant: nam et rebus eos quibusdam dorso meo depromptis munerabantur, et secretis gannitibus, quod essent latrocinio partae, videbantur indicare. Iamque nos omni sarcina levigatos in pratum proximum passim libero pastui tradidere, nec me cum asino vel equo meo compascuus coetus attinere potuit adhuc insolitum alioquin prandere faenum; sed plane pone stabulum prospectum hortulum iam fame perditus fidenter invado et, quamvis crudis holeribus, affatim tamen ventrem sagino, deosque comprecatus omnes cuncta prospectabam loca, sicubi forte conterminis in hortulis candens repperirem rosarium. Nam et ipsa solitudo iam mihi bonam fiduciam tribuebat, si devius et frutectis absconditus sumpto remedio de iumenti quadripedis incurvo gradu rursum erectus in hominem, inspectante nullo, resurgerem.

dies ferme circa medius cum iam flagro sol caleo in pagus quidam apud nosco atque familiaris latro senex deverto sic enim primus aditus et sermo prolixus et osculum mutuus quivis asinus sentio praesto nam et res is quidam dorsum meus depromptis munero et secerno gannitus qui sum latrocinium pario video indico iam nos omnis sarcina levigatos in pratum propior passim liber pastus trado neque ego cum asinus vel equus meus compascuus coitus attineo possum adhuc insolitus alioqui prandeo faenum sed planus pono stabulis prospicio hortulis iam fames perdo fidenter invado et quivis crudus holeribus affatim tamen venter sagino deus comprecor omnis cunctus prospecto locum sicubi fors conterminus in hortulis candeo repperirem rosarium nam et ipse solitudo iam ego bonus fiducia tribuo si devius et frutectum abscondio sumo remedium de jumentum quadrupedus incurvo gradus rursum erigo in homo inspecto nullus resurgo


Nec mora, cum cena nuptialis affluens exhibetur: accumbebat summum torum maritus, Psychen gremia suo complexus; sic et cum sua Iunone Iuppiter ac deinde per ordinem toti dei. Tunc poculum nectaris, quod vinum deorum est, Iovi quidem suus pocillator, ille rusticus puer, ceteris vero Liber ministrabat, Vulcanus cenam coquebat, Horae rosis et ceteris floribus purpurabant omnia, Gratiae spargebant balsama, Musae quoque canora personabant, Apollo cantavit ad citharam, Venus suavi musicae superingressa formosa saltavit: scaena sibi sic concinnata, ut Musae quidem chorum canerent et tibias inflarent, Satyrus et Paniscus ad fistulam dicerent. Sic rite Psyche convenit in manum Cupidinis, et nascitur illis maturo partu filia, quam Voluptatem nominamus.”

neque mora cum cena nuptial affluo exhibeo accumbo superus torus maritus psyche gremium suus complexus sic et cum suus juno iuppiter atque deinde per ordo totus deus tunc poculum nectaris qui vinum deus sum iuppiter quidem suus pocillator ille rusticus puer ceterus verus liber ministro volcanus cena coquo hora rodo et ceterus flos purpuro omnis gratia spargo balsamum musa quoque canorus persono apollo canto ad cithara venus suavis musica superingressa formosus saltavit scaena sui sic concinno ut musa quidem chorus cano et tibia inflarent satyrus et paniscus ad fistula dico sic rite psyche convenio in manus cupido et nascor ille maturo partus filia quam voluptas nomino


quae dum insatiabili animo Psyche, satis et curiosa, rimatur atque pertrectat et mariti sui miratur arma, depromit unam de pharetra sagittam et puncto pollicis extremam aciem periclitabunda frementis etiam nunc articuli nisu fortiore pupugit altius, ut per summam cutem roraverint parvulae sanguinis rosei guttae: sic ignara Psyche sponte in Amoris incidit amorem. Tunc magis magisque cupidine flagrans Cupidinis, prona in eum efflictim inhians, patulis ac petulantibus saviis festinanter ingestis, de somni mensura metuebat.

qui dum insatiabilis animus psyche satis et curiosus rimo atque pertrectat et maritus suus miro arma depromo unus de pharetra sagitta et pungo pollex extremus acies periclitabundus fremo etiam nunc articulus nisus fortis pungo altus ut per summa cutis roraverint parvulus sanguis roseus gutta sic ignarus psyche sponte in amor incido amor tunc magis magus cupido flagro cupido pronus in is efflictim inhio patulis atque petulans saviis festinanter ingero de somnium mensura metuo


Haec identidem mecum replicans fortunas meas eiulabam: quati fores interdum et frequenti clamore ianuae nostrae perstrepi; nec mora, eum magna inruptione patefactis aedibus magistratibus eorumque ministris et turbae miscellaneae cuneta completa statimque lictores duo de iussu magistratuum immissa manu trahere me sane non renitentem occipiunt. Ac dum primum angiportum insistimus, statim civitas omnis in publicum effusa mira densitate nos insequitur, et quamquam capite in terram, immo ad ipsos inferos iam deiecto maestus incederem, obliquato tamen aspectu rem admirationis maximae conspicio; nam inter tot milia populi circumstrepentis nemo prorsum, qui non risu dirumperetur, aderat. Tandem pererratis plateis omnibus et in modum eorum, quibus lustralibus piamentis minas portentorum hostiis circumforaneis expiant, circumductus angulatim forum eiusque tribunal astituor: iamque sublimo suggestu magistratibus residentibus, iam praecone publico silentium clamante, repente cuncti consona voce flagitant, propter coetus multitudinem, quae pressurae nimia densitate periclitaretur, iudicium tantum theatro redderetur. Nec mora, cum passim populus procurrens caveae consaeptum mira celeritate complevit: aditus etiam et tectum omne fartim stipaverant; plerique columnis implexi, alii statuis dependuli, nonnulli per fenestras et lacunaria semiconspicui, miro tamen omnes studio visendi pericula salutis neglegebant. Tunc me per proscaenium medium velut quandam victimam publica ministeria producunt et orchestrae mediae sistunt.

hic identidem ego replico fortuna meus eiulabam quatio foris interdum et frequens clamor janua noster perstrepo neque mora is magnus inruptio patefacio aedes magistratus is minister et turba miscellaneus cuneta compleo statim lictor duo de iussus magistratus immitto manus traho ego sanus non reniteo occipio atque dum primus angiportum insisto statim civitas omnis in publicus effundo mirus densitas nos insequor et quamquam caput in terra immo ad ipse inferi iam deicio maestus incedo obliquo tamen aspectus res admiratio magnus conspicio nam inter tot mille populus circumstrepentis nemo prorsus qui non rideo dirumpo adsum tandem pererro platea omnis et in modus is qui lustral piamentum minae portentor hostia circumforaneus expio circumduco angulatim forum is tribunal astituor iam sublimo suggero magistratus resideo iam praeco publicus silentium clamo repens cunctus consono vox flagito propter coitus multitudo qui premo nimius densitas periclitor iudicium tantus theatrum reddo neque mora cum passim populus procurro cavea consaepio mirus celeritas compleo aditus etiam et tectum omnis fartim stipaverant plerusque columna implecto alius statuo dependulis nonnullus per fenestra et lacunaria semiconspicuus miro tamen omnis studium viso periculum salus neglegebant tunc ego per proscaenium medius velut quidam victima publicus ministerium produco et orchestra medius sisto


Annuit et ex arbitrio mariti se facturam spopondit, sed eo simul cum nocte dilapso diem totum lacrimis ac plangoribus misella consumit, se nunc maxime prorsus perisse iterans, quae beati carceris custodia saepta et humanae conversationis colloquio viduata nec sororibus quidem suis de se maerentibus opem salutarem ferre ac ne videre eas quidem omnino posset; nec lavacro nec cibo nec ulla denique refectione recreata flens ubertim decessit ad somnum.

annuo et ex arbitrium maritus sui factura spopondit sed is simul cum nox dilabor dies totus lacrima atque plangor misellus consumo sui nunc magnus prorsus pereo itero qui beati carcer custodia saeptum et humanus conversatio colloquium viduo neque soror quidem suus de sui maereo ops salutaris fero atque ne video is quidem omnino possum neque lavacrum neque cibus neque ullus denique refectio recreo fleo ubertim decedo ad somnus


Sed in rebus scaevis affulsit Fortunae nutus hilarior, nescio an futuris periculis me reservans, certe praesente statutaque morte liberans: nam forte pluviae pridianae recens conceptaculum aquae lutulentae proximum conspicatus, ibi memet improvido saltu totum abicio, flammaque prorsus extincta, tandem et pondere levatus et exitio liberatus evado. Sed ille deterrimus ac temerarius puer hoc quoque suum nequissimum factum in me retorsit, gregariisque omnibus affirmavit me sponte vicinorum foculos transeuntem, titubanti gradu prolapsum, ignem ultroneum accersisse mihi, et arridens addidit: Quousque ergo frustra pascemus igninum istum? Nec multis interiectis diebus longe peioribus me dolis petivit. Ligno enim quod gerebam in proximam casulam vendito vacuum me ducens, iam se nequitiae meae proclamans imparem miserrimumque istud magisterium renuens, querelas huiusmodi concinnat:

sed in res scaevus affulgeo fortuna nutus hilaris nescio an sum periculum ego reservo certus praesens statuo mors libero nam fors pluvia pridianus recens conceptaculis aqua lutulentus propior conspicor ibi ego improvido saltus totus abicio flammo prorsus extingo tandem et pondus levo et exitium libero evado sed ille deterior atque temerarius puer hic quoque suus nequissimum facio in ego retorqueo gregarius omnis affirmo ego sponte vicinus foculus transeo titubo gradus prolabor ignis ultroneus arcesso ego et arrideo addo quousque ergo frustra pasco igninum iste neque multus interjacio dies longus malus ego dolus peto lignum enim qui gero in propior casula vendo vacuus ego duco iam sui nequitia meus proclamo imparis miser iste magisterius renuo querela huiusmodi concinno


At illa, ut primum maesta quieverat toro faciem impressa, etiam nunc dormiens lacrimis emanantibus genas cohumidat et velut quodam tormento inquieta quieti excussa, luctu redintegrato prolixum eiulat,discissaque interula decora brachia saevientibus palmulis converberat. Nec tamen cum quoquam participatis nocturnis imaginibus, sed indicio facinoris prorsus dissimulatio, et nequissimum percussorem punire et aerumnabili vitae sese subtrahere tacita decernit. Ecce rursus improvidae voluptatis detestabilis petitor aures obseratas de nuptiis obtundens aderat: sed illa clementer aspernata sermonem Thrasylli astuque miro personata instanter garrienti summisseque deprecanti Adhuc inquit Tui fratris meique carissimi mariti facies pulchra illa in meis deversatur oculis, adhuc odor cinnameus ambrosei corporis per nares meas percurrit, adhuc formosus Tlepolemus in meo vivit pectore. Boni ergo et optimi consules, si luctui legitimo miserrimae feminae necessarium concesseris tempus, quoad residuis mensibus spatium reliquum compleatur anni, quae res cum meum pudorem, tum etiam tuum salutare commodum respicit, ne forte immaturitate nuptiarum indignatione iusta manes acerbos mariti ad exitium salutis tuae suscitemus.

at ille ut primus maestus quieverat torus facies imprimo etiam nunc dormio lacrima emano gena cohumido et velut quidam tormentum inquietus quiesco excutio luctus redintegro prolixus eiulat discindo interula decus bracchium saevio palmula converberat neque tamen cum quoquam participo nocturnus imago sed indicium facinus prorsus dissimulatio et nequissimum percussor punio et aerumnabilis vita sui subtraho taceo decerno ecce rursus improvidae voluptas detestabilis petitor auris obsero de nuptiae obtundo adsum sed ille clemens aspernor sermo thrasyllus astus miro personatus instanter garrio summitto deprecor adhuc inquam tuus frater meus carus maritus facies pulcher ille in meus deversatur oculus adhuc odor cinnameus ambrosei corpus per naris meus percurro adhuc formosus tlepolemus in meus vivo pectus bonus ergo et bonus consul si luctus legitimus miser femina necessarius concedo tempus quoad residuus mensis spatium reliquus compleo annus qui res cum meus pudor tum etiam tuus salutaris commodus respicio ne fors immaturitas nuptiae indignatio iustus manes acerbus maritus ad exitium salus tuus suscito


Interea Psyche cum sua sibi perspicua pulchritudine nullum decoris sui fructum percipit. Spectatur ab omnibus, laudatur ab omnibus, nec quisquam, non rex, non regius, nec de plebe saltem cupiens eius nuptiarum petitor accedit: mirantur quidem divinam speciem, sed ut simulacrum fabre politum mirantur omnes. Olim duae maiores sorores, quarum temperatam formositatem nulli diffamarant populi, procis regibus desponsae iam beatas nuptias adeptae sed Psyche virgo vidua domi residens deflet desertam suam solitudinem, aegra corporis, animi saucia, et quamvis gentibus totis complacitam odit in se suam formositatem.

interea psyche cum suus sui perspicuus pulchritudo nullus decor suus fructus percipio specto ab omnis laudo ab omnis neque quisquam non rex non regius neque de plebs saltem cupio is nuptiae petitor accedo miror quidem divina species sed ut simulacrum faber polio miror omnis olim duo magnus soror qui tempero formositas nullus diffamo populus procus rex despondeo iam beatus nuptiae adeptae sed psyche virgo viduo domus resideo defleo desero suus solitudo aeger corpus animus saucius et quivis gens totus conplaceo odi in sui suus formositas


Mane factum est, et perfectis sollemnibus processi duodecim sacratus stolis, habitu quidem religioso satis, sed effari de eo nullo vinculo prohibeor, quippe quod tunc temporis videre praesentes plurimi. Namque in ipso aedis sacrae meditullio ante deae simulacrum constitutum tribunal ligneum iussus superstiti, byssina quidem sed floride depicta veste conspicuus, et humeris dependebat pone tergum talorum tenus pretiosa chlamida: quaqua tamen viseres, colore vario circumnotatis insignibar animalibus; hinc dracones Indici, inde grypes Hyperborei quos in speciem pinnatae alitis generat mundus alter: hanc Olympiacam stolam sacrati nuncupant. At manu dextera gerebam flammis adultam facem, et caput decore corona cinxerat, palmae candidae foliis in modum radiorum prosistentibus: sic ad instar solis exornato me et in vicem simulacri constituto, repente velis reductis, in aspectum populus errabat. Exhinc festissimum celebravi natalem sacrorum et suaves epulae et faceta convivia; dies etiam tertius pari caerimoniarum ritu celebratus, et ientaculum religiosum et teletae legitima consummatio. Paucis deliine ibidem commoratus diebus inexplicabili voluptate simulacri divini perfruebar, irremunerabili quippe beneficio pigneratus. Sed tandem deae monitu, licet non plene, tamen pro meo modulo supplicii e gratiis persolutis, tardam satis domuitionem comparo, vix equidem abruptis ardentissimi desiderii retinaculis. Provolutus denique ante conspectum deae et facie mea diu detersis vestigiis eius, lacrimis obortis, singultu crebro sermonem interficiens et verba devorans, aio:

mane facio sum et perficio sollemne procedo duodecim sacro stola habitus quidem religiosus satis sed effaris de is nullus vinculum prohibeo quippe qui tunc tempus video praesens plurimus namque in ipse aedes sacer meditullium ante dea simulacrum constituo tribunal ligneus iubeo supersto byssinus quidem sed floridus depingo vestis conspicuus et humo dependeo pono tergum talus tenus pretiosus chlamida quisquis tamen viseres color vario circumnotas insignibar animal hinc draco indicus inde grypes hyperboreus qui in species pinnatus alo genero mundus alter hic olympiacus stola sacro nuncupo at manus dextera gero flamma adolesco fax et caput decus corona cingo palma candida folium in modus radius prosisto sic ad instar sol exorno ego et in vicis simulacrum constituo repens velis reduco in aspectus populus erro exhinc festus celebravi natal sacer et suavis epulae et facetus convivium dies etiam tertius par caerimoniaris ritus celebro et ientaculis religiosus et teleta legitimus consummatio paucus deliine ibidem commoro dies inexplicabilis voluptas simulacrum divinus perfruor irremunerabilis quippe beneficium pignero sed tandem dea moneo licet non plenus tamen pro meus modulus supplicium e gratia persolvo tardus satis domuitio comparo vix equidem abrumpo ardeo desiderium retinaculis provolvo denique ante conspectus dea et facies meus diu detergeo vestigium is lacrima oborior singultus creber sermo interfacio et verbum devoro aio


Ad hunc modum transactis voluptarie paucis noctibus, quadam die percita Fotis ac satis trepida me accurrit indicatque dominam suam, quod nihil etiam tunc in suos amores ceteris artibus promoveret nocte proxima in avem sese plumaturam atque ad suum cupitum sic devolaturam; proin memet ad rei tantae speculam caute praepararem. Iamque circa primam noctis vigiliam ad illud superius cubiculum suspenso et insono vestigio me perducit ipsa, perque rimam ostiorum quampiam iubet arbitrari quae sic gesta sunt. Iam primum omnibus laciniis se devestit Pamphile et arcula quadam reclusa pyxides plusculas inde depromit, de quis unius operculo remoto atque indidem egesta unguedine diuque palmulis sui affricta ab imis unguibus sese totam adusque summos capillos perlinit, multumque cum lucerna secreto collocuta membra tremulo succussu quatit: quis leniter fluctuantibus promicant molles plumulae crescunt et fortes pinnulae, duratur nasus incurvus coguntur ungues adunci, fit bubo Pamphile. Sic edito stridore querulo, iam sui periclitabunda paulatini terra resultat, mox in altum sublimata forinsecus totis alis evolat.

ad hic modus transigo voluptarie paucus nox quidam dies percio foveo atque satis trepido ego accurro indico domina suus qui nihil etiam tunc in suus amor ceterus ars promoveret nox propior in avis sui plumo atque ad suus cupio sic devolaturam proinde ego ad res tantus specula caveo praepararis iam circa primus nox vigilia ad ille superus cubiculum suspendo et insono vestigium ego perduco ipse per rima ostium qui iubeo arbitraris qui sic gero sum iam primus omnis lacinia sui devestit pamphilis et arcula quidam recludo pyxis plusculus inde depromo de quis unus operculo removeo atque indidem egero unguedo diu palmula suus affricta ab imus unguis sui totus adusque summus capillus perlino multus cum lucerna secretum colloquor membrum tremulus succussus quatio quis lenis fluctuo promico mollis plumula cresco et fortis pinnula duro nasus incurvus cogo unguis aduncus fio bubo pamphilis sic edo stridor querulus iam suus periclitabundus paulatini terra resultat mox in altus sublimo forinsecus totus ala evolo


Die sequenti filia eius accurrit e proxumo castello, in quod pridem denupserat, maesta atque crines pendulos quatiens et interdum pugnis obtundens ubera; quae nullo quidem domus infortunium nuntiante cuncta cognorat, sed ei per quietem obtulit sese flebilis patris sui facies, adhuc nodo revincta cervice, eique totum novercae scelus aperuit, de adulterio, de maleficio, et quemadmodum larvatus ad inferos demeasset. Ea cum se diutino plangore cruciasset, concursu familiarium cohibita tandem pausam luctui fecit: iamque nono die rite completis apud tumulum sollemnibus familiam supellectilemque et omnia iumenta ad hereditariam deducit auctionem: tunc unum Larem varie dispergit venditionis incertae licentiosa fortuna. Me denique ipsum pauperculus quidam hortulanus comparat quinquaginta nummis, magno, ut aiebat, sed ut communi labore victum sibi quaereret.

dies sequor filia is accurro e proximus castellum in qui pridem denubo maestus atque crinis pendulus quatio et interdum pugna obtundo uber qui nullus quidem domus infortunium nuntio cunctus cognosco sed is per quies offero sui flebilis pater suus facies adhuc nodus revincio cervix is totus noverca scelus aperio de adulterium de maleficium et quemadmodum larvatus ad inferi demeo is cum sui diutinus plangor crucio concursus familiaris cohibeo tandem pausa luctus facio iam nonus dies rite compleo apud tumulus sollemne familia supellectilemque et omnis iumentum ad hereditarius deduco auctio tunc unus laris varius dispergo venditio incertus licentiosus fortuna ego denique ipse pauperculus quidam hortulanus comparo quinquaginta nummus magnus ut aio sed ut communis labor vinco sui quaero


Sic herili contumelia me cruciatum tandem caelestis respexit providentia: nam senex claudus, cui nostra tutela permissa fuerat, universa nos iumenta, id hora iam postulante, ad lacum proxumum bibendi causa gregatim prominabat. Quae res optatissimam mihi vindictae subministravit occasionem: namque praetergrediens observatos extremus adulteri digitos, qui per angustias cavi tegminis prominebant, obliquata atque infesta ungula compressos usque ad summam minutiem confero, donec intolerabili dolore commotus, sublato flebili clamore, repulsoque et abiecto alveo, conspectui profano redditus scaenam propudiosae mulieris patefecit. Nec tamen pistor damno pudicitiae magnopere commotus exsangui pallore trepidantem puerum serena fronte et propitiata facie commulcens incipit: Nihil triste de me tibi, fili, metuas. Non sum barbarus nec agresti morum squalore praeditus, nec ad exemplum naccinae truculentiae sulphuris te letali fumo necabo, ac ne iuris quidem severitate lege de adulteriis ad discrimen vocabo capitis tam venustum tamque pulchellum puellum, sed plane cum uxore mea partiario tractabo; nec herciscundae familiae sed communi dividundo formula dimicabo, ut sine ulla controversia vel dissensione tribus nobis in uno conveniat lectulo. Nam et ipse semper cum mea coniuge tam concorditer vixi, ut ex secta prudentium eadem nobis ambobus placerent. Sed nec aequitas ipsa patitur habere plus auctoritatis uxorem quam maritum.

sic herilis contumelia ego cruciatus tandem caelestis respicio provideo nam senex claudus qui noster tutela permitto sum universus nos iumentum is hora iam postulo ad lacus proximus bibo causa gregatim promino qui res opto ego vindicta subministro occasio namque praetergredior observatos extremus adulter digitus qui per angustiae caveo tegimen promineo obliquo atque infestus ungula comprimo usque ad summa minuties confero donec intolerabilis dolor commoueo tollo flebilis clamor repello et abicio alveus conspectus profano reddo scaena propudiosus mulier patefacio neque tamen pistor damnum pudicitia magnopere commoueo exsanguis pallor trepido puer serenus frons et propitio facies commulceo incipio nihil tristis de ego tu filis metuo non sum barbarus neque agrestis mos squalor praeditus neque ad exemplum naccinus truculentia sulphuris tu letal fumus neco atque ne ius quidem severitas lex de adulterium ad discrimen voco capio tam venustus tam pulchellus puellus sed planus cum uxor meus partiarius tracto neque hercisco familia sed communis divido formula dimico ut sine ullus controversia vel dissensio tres nos in unus convenio lectulus nam et ipse semper cum meus coniunx tam concorditer vivo ut ex seco prudens idem nos ambo placeo sed neque aequitas ipse patior habeo multus auctoritas uxor quam maritus


At ego stupore nimio defixus tacitus haerebam, mimo meo tam repentinum tamque magnum non capiente gaudium, quid potissimum praefarer primarium, unde novae vocis exordium caperem, quo sermone nunc renata lingua felicius auspicarer, quibus quantisque verbis tantae deae gratias agerem. Sed sacerdos, utcumque divino monitu cogniti ab origine cunctis cladibus meis, quamquam et ipse i insigni permotus miraculo, nutu significato prius praecipit tegendo mihi linteam dari laciniam: nam me cum primum nefasto tegmine despoliaverat asinus, compressis in artum femiuibus et superstrictis accurate manibus, quantum nudo licebat, velamento me naturali probe muniveram. Tunc e cohorte religionis unus impigre superiorem exutus tunicam supertexit me celerrime: quo facto, sacerdos vultu geniali et Hercule perhumano in aspectum meum attonitus sic effatur:

at ego stupor nimius defigo taceo haereo mimus meus tam repentinus tam magnus non capio gaudium quis potis praefor primarius unde novus vox exordium capio quo sermo nunc reno lingua felix auspico qui quantus verbum tantus dea gratia ago sed sacerdos utcumque divino moneo cognosco ab origo cunctus clades meus quamquam et ipse eo insignio permoueo miraculum nutus significo prior praecipio tego ego linteus do lacinia nam ego cum primus nefastus tegimen despolio asinus comprimo in artus femiuibus et superstringo accuro manus quantus nudus licet velamentum ego natural probus muniveram tunc e cohors religio unus impiger superus exuo tunica supertego ego celer quo facio sacerdos vultus genial et herculis perhumano in aspectus meus attono sic effor


Talibus dictis universi omnes assensere, et illum qui iam comprobatus videretur adscisci et alios ad supplendum numerum vestigari statuunt. Tunc profectus et paululum commoratus ille perducit immanem quendam iuvenem, uti fuerat pollicitus, nescio an ulli praesentium comparandum (nam praeter ceteram corporis molem toto vertice cunctos antepollebat et ei commodum lanugo malis inserpebat) sed plane centunculis disparibus et male consarcinatis semiamictum, inter quos pectus et venter crustata crassitie reluctabant. Sic introgressus Havete inquit “Fortissimo deo Marti clientes, mihique iam fidi commilitones, et virum magnanimae vivacitatis volentem volentes accipite, libentius vulnera corpore excipientem quam aurum manu suscipientem, ipsaque morte, quam formidant alii, meliorem. Nec me putetis egenum vel abiectum, neve de pannulis istis virtutes meas aestimetis: nam praefui validissimae manui totamque prorsus devastavi Macedoniam. Ego sum praedo famosus, Haemus ille Thracius, cuius totae provinciae nomen horrescunt, patre Therone aeque latrone inclito prognatus, humano sanguine nutritus interque ipsos manipulos factionis educatus, heres et aemulus virtutis paternae.

tal dictum universus omnis adsentio et ille qui iam comprobo video adscisco et alius ad suppleo numerus vestigaris statuo tunc proficiscor et paululum commoro ille perduco immanis quidam juvenis uti sum polliceor nescio an ullus praesens comparo nam praeter ceter corpus moles totus vertex cunctus antepolleo et is commodus lanugo malus inserpo sed planus centunculis dispar et malus consarcinatis semiamictus inter qui pectus et venter crusto crassities reluctabant sic introgressus havete inquam fortis deus martius cliens ego iam fidus commilito et vir magnanimus vivacitas volo volo accipio libet vulnero corpus excipio quam aurum manus suscipio ipse mors quam formido alius bonus neque ego puteo egenus vel abicio neve de pannulis iste virtus meus aestimo nam praesum validus manus totus prorsus devastavi macedonia ego sum praedo famosus haemus ille thracus qui totus provincia nomen horresco pater therone aequus latro inclutus prognatus humanus sanguis nutrio inter ipse manipulus factio educo heres et aemulus virtus paternus


Ac dum salutis inopia cuncta corporis mei considera, non avem mel sed asinum video, querens de facto Fotidis, sed iam humano gestu simul et voce privatus, quod solum poteram, postrema deiecta labia humidis tamen oculis obliquum respiciens ad illam tacitus expostulabam. Quae ubi primum me talem aspexit, percussit faciem suam manibus infestis, et Occisa sum misera clamavit: Me trepidatio simul et festinatio fefellit et pyxidum similitudo decepit. Sed bene, quod facilior reformationis huius medela suppeditat; nam rosis tantum demorsitatis exibis asinum statimque in meum Lucium postliminio redibis. Atque utinam vesperi de more nobis parassem corollas aliquas, ne moram talem patereris vel noctis unius: sed primo diluculo remedium festinabitur tibi.

atque dum salus inopia cunctus corpus meus considero non avis mel sed asinus video queror de facio fotidis sed iam humanus gestus simul et vox privo qui solus possum postremo deicio labium umidus tamen oculus obliquus respicio ad ille taceo expostulo qui ubi primus ego talis aspicio percutio facies suus manus infestus et occaedes sum misero clamo ego trepidatio simul et festinatio fallo et pyxis similitudo decipio sed bene qui facilis reformatio hic medela suppedito nam rodo tantus demorsitas exeo asinus statim in meus lucius postliminium redeo atque utinam vesperus de mos nos paro corolla aliqui ne mora talis pateo vel nox unus sed primus diluculum remedium festino tu


Nec ille sermoni mulieris defuit sed exsurgens alacriter Vis inquit Verum scire, materfamilias? Hoc tibi dolium nimis vetustum est et multifariam rimis hiantibus quassum ; ad maritumque eius dissimulanter conversus Quin tu, quicunque es homuncio, lucernam ait Actutum mihi expedis, ut erasis intrinsecus sordibus diligenter an aptum usui possim dinoscere, nisi nos putas aes de malo habere? Nec quicquam moratus ac suspicatus acer et egregius ille maritus, accensa lucerna, Discede, inquit Frater, et otiosus assiste, donec probe procuratum istud tibi repraesentem, et cum dicto nudatus ipse, delato lumine, scabiem vetustam cariosae testae occipit exculpere. At vero adulter, I bellissimus ille pusio, inclinatam dolio pronam uxorem fabri superincurvatus secure dedolabat. Ast illa capite in dolium demisso maritum suum astu meretricio tractabat ludicre: hoc et illud et aliud et rursus aliud purgandum demonstrat digito suo, donec utroque opere perfecto, acceptis septem denariis, calamitosus faber collo suo gerens dolium coactus est ad hospitium adulteri perferre.

neque ille sermo mulier desum sed exsurgo alacriter volo inquam verus scio materfamilias hic tu dolium nimis vetustus sum et multifarius rima hio quatio ad maritus is dissimulanter converro quin tu quicumque sum homuncio lucerna aio actus ego expedio ut erado intrinsecus sordes diligenter an aptus usus possum dignosco nisi nos puto aes de malus habeo neque quisquam moror atque suspicor acer et egregius ille maritus accendo lucerna discedo inquam frater et otiosus assisto donec probus procuro iste tu repraesento et cum dico nudo ipse defero lumen scabiem vetustus cariosus testa obcapio exculpo at verus adulter eo bellus ille pusio inclino dolium pronus uxor faber superincurvatus securus dedolo at ille caput in dolium demitto maritus suus astus meretricius tracto ludicrum hic et ille et alius et rursus alius purgo demonstro digitus suus donec uterque opus perficio accipio septem denarius calamitosus faber collum suus gero dolium cogo sum ad hospitium adulter perfero


Die quadam venatum Tlepolemus assumpto Thrasyllo petebat indagaturus feras, si quid tamen in capreis feritatis est; nec enim Charite maritum suum quaerere patiebatur bestias armatas dente vel cornu. Iamque apud frondosum tumulum ramorumque densis tegminibus umbrosum, prospectu vestigatorum obsaeptis capreis, canes venationis indagini generosae, mandato cubili residentes invaderent bestias, immittuntur; statimque sollertis disciplinae memores, partitae totos praecingunt aditus tacitaque prius servata mussitatione, signo sibi repentino reddito, latratibus fervidis dissonisque miscent omnia. Nec ulla caprea nec pavens damula nec prae ceteris feris mitior cerva, sed aper immanis atque invisitatus exsurgit toris callosae cutis obesus, pilis inhorrentibus corio squalidus, setis insurgentibus spinae hispidus dentibus attritu sonaci spumeus, oculis aspectu minaci flammeus, impetu saevo frementis oris totus fulmineus; et primum quidem canum procaciores quae comminus contulerant vestigium, genis hac illac iactatis consectas interficit, dein calcata retiola,

dies quidam venor tlepolemus assumo thrasyllus peto indago ferus si quis tamen in caprea feritas sum neque enim charite maritus suus quaero patior bestia armo dens vel cornu iam apud frondosus tumulus ramus densus tegimen umbrosus prospectus vestigator obsaepio caprea canis venatio indago generosus mando cubile resideo invado bestia immitto statim sollertis disciplina memor partio totus praecingo aditus taceo prior servo mussitatio signum sui repentinus reddo latratus fervidus dissonus misceo omnis neque ullus caprea neque paveo damula neque prae ceterus fera mitis cerva sed aper immanis atque invisitatus exsurgo torus callosus cutis obesus pila inhorreo corius squalidus setis insurgo spina hispidus dens attero sonax spumeus oculus aspectus minax flammeus impetus saevus fremo ora totus fulmineus et primus quidem canis procax qui comminus confero vestigium gena hic illac iacto conseco interficio deinde calceo retiolum


Tunc illa precibus et dum se morituram comminatur extorquet a marito cupitis annuat, ut sorores videat, luctus mulceat, ora conferat: sic ille novae nuptae precibus veniam tribuit, et insuper quibuscumque vellet eas auri vel monilium donare concessit, sed identidem monuit ac saepe terruit, nequando sororum pernicioso consilio suasa de forma mariti quaerat, neve se sacrilega curiositate de tanto fortunarum suggestu pessum deiciat nec suum postea contingat amplexum. Gratias egit marito, iamque laetior Sed prius inquit Centies moriar quam tuo isto dulcissimo connubio caream: amo enim, et efflictim te, quicumque es, diligo aeque ut meum spiritum, nec ipsi Cupidini comparo. Sed istud etiam meis precibus, oro, largire et illi tuo famulo Zephyro praecipe simili vectura sorores hic mihi sistat: et imprimens oscula suasoria et ingerens verba mulcentia et iungeris membra cohibentia, haec etiam blanditiis astruit: Mi mellite, mi marite, tuae Psychae dulcis anima. Vi ac potestate Venerei susurrus invitus succubuit maritus et cuncta se facturum spopondit, atque iam luce proximante de manibus uxoria evanuit.

tunc ille prex et dum sui morior commino extorqueo ab marito cupio annuo ut soror video luctus mulceo os confero sic ille novus nubo prex venio tribuo et insuper quicumque volo is aurum vel monile donaris concedo sed identidem moneo atque saepe terreo nequando soror perniciosus consilium suadeo de forma maritus quaero neve sui sacrilegus curiositas de tantus fortuna suggero pessum deicio neque suus postea contingo amplector gratia ago marito iam laetus sed prior inquam centiens morior quam tuus iste dulcis connubio careo amo enim et efflictim tu quicumque sum diligo aequus ut meus spiritus neque ipse cupido comparo sed iste etiam meus prex oro largior et ille tuus famulo zephyrus praecipio similis veho soror hic ego sisto et imprimo osculum suasoria et ingero verbum mulceo et jungo membrum cohibeo hic etiam blanditia astruo ego mellitus ego maritus tuus psyche dulcis anima vis atque potestas venerei susurrus invitus succumbo maritus et cunctus sui facio spopondit atque iam lux proximo de manus uxorius evanesco


Interea quidam senex de summo colle prospectat, quem circum capellae pascentes opilionem esse profecto clamabant. Eum rogavit unus e nostris haberetne venui lactem vel adhuc liquidum vel in caseum recentem inchoatum. At ille diu capite quassanti Vos autem inquit De cibo vel poculo) vel omnino ulla refectione nunc cogitatis? An nulli scitis quo loco comederitis? Et cum dicto conductis oviculis conversus longe recessit. Quae vox eius et fuga pastoribus nostris non mediocrem pavorem incussit: ac dum perterriti de loci qualitate sciscitari gestiunt nec est qui doceat, senex alius, magnus ille quidem, gravatus annis, totus in baculum pronus et lassum trahens vestigium, ubertim lacrimans per viam proximat, visisque nobis cum fletu maximo singulorum iuvenum genua contingens sic adorabat:

interea quidam senex de superus collis prospecto qui circum capella pasco opilio sum profecto clamo eos rogo unus e noster habeo venui lac vel adhuc liquidus vel in caseus recens incoho at ille diu caput quasso tu autem inquam de cibus vel poculum vel omnino ullus refectio nunc cogitas an nullus scio quo locus comederitis et cum dico conduco oviculis converro longus recedo qui vox is et fuga pastor noster non mediocris pavor incutio atque dum perterreo de locus qualitas sciscitor gestio neque sum qui doceo senex alius magnus ille quidem gravo annus totus in baculis pronus et lassus traho vestigium ubertim lacrimo per via proximo video nos cum fleo maximus singulus juvenis genu contingo sic adoro


Haec Aristomenes. At ille comes eius, qui statim initio obstinata incredulitate sermonem eius respuebat, Nihil inquit Hac fabula fabulosius, nihil isto mendacio absurdius, et ad me conversus Tu autem inquit Vir, ut habitus et habitudo demonstrat, ornatus, accredishuic fabulae? Ego vero inquam Nihil impossibile arbitror, sed utcumque fata decreverint, ita cuncta mortalibus provenire: nam et mihi et tibi et cunctis hominibus multa usu venire mira et paene infecta, quae tamen ignaro relata fidem perdant. Sed ego huic et credo Hercule et gratas gratias memini, quod lepidae fabulae festivitate nos avocavit; asperam denique ac prolixam viam sine labore ae taedio evasi. Quod beneficium etiam illum vectorem meum credo laetari: sine fatigatione sui me usque ad istam civitatis portam non dorso illius sed meis auribus provecto.

hic aristomenes at ille comes is qui statim initium obstinatus incredulitas sermo is respuo nihil inquam hic fabula fabulosus nihil iste mendacium absurdus et ad ego converro tu autem inquam vir ut habitus et habitudo demonstro orno accredishuic fabula ego verus inquam nihil impossibilis arbitror sed utcumque fatum decerno ita cunctus mortalis provenio nam et ego et tu et cunctus homo multus usus venio mirus et paene inficio qui tamen ignarus refero fides perdo sed ego hic et credo herculis et gratus gratia memini qui lepidus fabula festivitas nos avoco asper denique atque prolixus via sine labor ae taedium evado qui beneficium etiam ille vector meus credo laetor sine fatigatio suus ego usque ad iste civitas porta non dorsum ille sed meus auris proveho


Emergo laetus atque alacer insperato gaudio perfusus, et Ecce, ianitor fidelissime, comes et pater meus et frater meus, quem nocte ebrius occisum a me calumniabaris, et cum dicto Socraten deosculabar amplexus: at ille odore alioquin spurcissimi humoris percussus, quo me Lamiae illae infecerant, vehementer aspernatur: Apage te inquit Fetorem extremae latrinae, et causas coepit huius odoris comiter inquirere. At ego miser afficto ex tempore absurdo ioco in alium sermonem intentionem eius denuo derivo et iniecta dextra Quin imus inquam Et itineris matutini gratiam capimus. Sumo sarcinulam et pretio mansionis stabulario persoluto capessi mus viam.

emergo laetus atque alacer insperatus gaudium perfundo et ecce janitor fidelis comes et pater meus et frater meus qui nox ebrius occido ab ego calumniabaris et cum dico socrates deosculor amplector at ille odor alioqui spurcus humoris percutio quo ego lamia ille inficio vehemens aspernor apage tu inquam fetor exter latrina et causa coepio hic odor comis inquiro at ego miser afficto ex tempus absurdus iocus in alius sermo intentio is denuo derivo et inicio dextera quin imus inquam et iter matutinus gratia capio sumo sarcinula et pretium mansio stabularius persolvo capessi mus via


Postquam finitum est illud Paridis iudicium, Iuno quidem cum Minerva tristes et iratis similes e scaena redeunt, indignationem repulsae gestibus professae; Venus vero gaudens et hilaris laetitiam suam saltando toto cum choro professa est. Tunc de summo montis cacumine per quandam latentem fistulam in excelsum prorumpit vino crocus diluta, sparsimque defluens pascentes circa capellas odoro perpluit imbre, donec in meliorem maculatae speciem canitiem propriam luteo colore mutarent: iamque tota suave fragrante cavea montem illum ligneum terrae vorago decepit. Ecce quidam miles per mediam plateam dirigit cursum petiturus, iam populo postulante, illam de publico carcere mulierem, quam dixi propter multiforme scelus bestiis esse damnatam meisque praeclaris nuptiis destinatam, et iam torus genialis scilicet noster futurus accuratissime disternebatur, lectus Indica testudine pellucidus, plumea congerie tumidus, veste serica floridus. At ego praeter pudorem obeundi publice concubitus, praeter contagium scelestae pollutaeque feminae, metu etiam mortis maxime cruciabar, sic ipse mecum reputans, quod in amplexu venerio scilicet nobis cohaerentibus quaecumque ad exitium mulieris bestia fuisset immissa, non adeo vel prudentia sollers vel artificio docta vel abstinentia frugi posset provenire, ut adiacentem lateri meo laceraret mulierem, mihi vero quasi indemnato et innoxio parceret.

postquam finio sum ille paris iudicium juno quidem cum minerva tristis et irascor similis e scaena redeo indignatio repello gestus profiteor venus verus gaudeo et hilaris laetitia suus saltando totus cum chorus profiteor sum tunc de superus mons cacumen per quidam lateo fistula in excello prorumpo vinum crocus diluo sparsim defluo pasco circa capella odoro perpluo imber donec in bonus maculo species canities proprius luteus color muto iam totus suavis fragrante cavea mons ille ligneus terra vorago decipio ecce quidam miles per medius platalea dirigo cursus peto iam populus postulo ille de publicus carcer mulier quam dico propter multiformis scelus bestia sum damno meus praeclaris nuptiae destino et iam torus genial scilicet noster sum accuro disterno lego indicus testudo pellucidus plumeus congerie tumidus vestis sericum floridus at ego praeter pudor obeo publicus concubo praeter contagium scelestus polluo femina metus etiam mors magnus crucio sic ipse ego reputo qui in amplexus venerio scilicet nos cohaereo quicumque ad exitium mulier bestia sum immitto non adeo vel prudentia sollers vel artificium doceo vel abstinentia frugi possum provenio ut adjaceo lateo meus lacero mulier ego verus quasi indemnatus et innoxius parco


et audaciter in capillos eius immissa manu trahebat eam nequaquam renitentem. Quam ubi primum inductam oblatamque sibi conspexit Venus, laetissimum cachinnum extollit, et qualem solent frequenter irati caputque quatiens et ascalpens aurem dexteram Tandem inquit Dignata es socrum tuam salutare? An potius maritum, qui tuo vulnere periclitatur, intervisere venisti? Sed esto secura; iam enim excipiam te ut bonam nurum condecet: et Ubi sunt inquit Sollicitudo atque Tristities ancillae meae?; quibus intro vocatis torquendam tradidit eam. At illae sequentes herile praeceptum, Psychen misellam flagellis afflictam et ceteris tormentis excruciatam iterum dominae conspectui reddunt. Tunc rursus sublato risu Venus Et ecce inquit Nobis turgidi ventris sui lenocinio commovet miserationem, unde me praeclara subole aviam beatam scilicet faciat. Felix vero ego, quae in ipso aetatis meae flore vocabor avia, et vilis ancillae filius nepos Veneris audiet. Quamquam inepta ego frustra filium dicam: impares enim nuptiae, et praetera in villa sine; testibus, et patre non consentiente factae legitimae non possunt videri, ac per hoc spurius iste nascetur, si tamen partum omnino perferre te patiemur.

et audax in capillus is immitto manus traho is nequaquam reniteo quam ubi primus induco offertor sui conspicio venus laetus cachinnus extollo et qual soleo frequens irascor caput quatio et ascalpo auris dexter tandem inquam digno sum socer tuus salutaris an potis maritus qui tuus vulnus periclitor interviso venio sed sum securus iam enim excipio tu ut bonus nurum condecet et ubius sum inquam sollicitudo atque tristities ancilla meus qui intro voco torqueo trado is at ille sequor herilis praeceptum psyche misellus flagellum affligo et ceterus tormentum excrucio iterum domina conspectus reddo tunc rursus tollo rideo venus et ecce inquam nos turgidus venter suus lenocinium commoveo miseratio unde ego praeclarus suboles avia beatus scilicet facio felix verus ego qui in ipse aetas meus floreo vocabor avia et vilis ancilla filius nepos venus audio quamquam ineptus ego frustra filius dico imparis enim nuptiae et praetera in villa sine testis et pater non consentio facio legitimus non possum video atque per hic spurius iste nasco si tamen pario omnino perfero tu patior


Talis mulieris publicitus matrimonium confarreaturus ingentique angore oppido suspensus expectabant diem muneris, saepius quidem mortem mihimet volens consciscere, priusquam scelerosae mulieris contagio macularer vel infamia publici spectaculi depudescerem: sed privatus humana manu, privatus digitis, ungula rotunda atque mutila gladium stringere nequaquam poteram. Plane tenui specula solabar clades ultimas, quod ver in ipso ortu iam gemmulis floridis cuncta depingeret et iam purpureo nitore prata vestiret, et commodum dirupto spineo tegmine spirantes cinnameos odores promicarent rosae, quae me priori meo Lucio redderent. Dies ecce muneri destinatus aderat; ad consaeptum caveae prosequente populo pompatico favore deducor: ac dum ludicris scaenicorum choreis primitiae spectaculi dedicantur, tantisper ante portam constitutus pabulum laetissimi graminis, quod in ipso germinabat aditu, libens affectabam, subinde curiosos oculos patente porta spectaculi prospectu gratissimo reficiens. Nam puelli puellaeque virenti florentes aetatula, forma conspicui, veste nitidi, incessu gestuosi, Graecanicam saltaturi Pyrrhicam dispositis ordinationibus decoros ambitus inerrabant, nunc in orbem rotatum flexuosi, nunc in obliquam seriem connexi et in quadratum patorem cuneati et in catervae discidium separati. At ubi discursus reciproci multinodas ambages tubae terminalis cantus explicuit, aulaeo subducto et complicitis siparis scaena disponitur.

tal mulier publicitus matrimonium confarreaturus ingens angor oppidum suspendo exspecto dies munus saepis quidem mors nos volo conscisco priusquam scelerosus mulier contagio maculo vel infamia publicus spectaculum depudesco sed privo humanus manus privo digitus ungula rotundus atque mutilo gladius stringo nequaquam possum planus tenuis speculum solo clades ulter qui ver in ipse ortus iam gemmulis floridus cunctus depingo et iam purpureus nitor pratum vestio et commodus dirumpo spineus tegimen spiro cinnameus odoro promico rodo qui ego prior meus lucius reddo dies ecce munus destino adsum ad consaepio cavea prosequor populus pompaticus favor deduco atque dum ludicrum scaenicus chorea primitiae spectaculum dedico tantisper ante porta constituo pabulis laetus gramen qui in ipse germino aditus libet affectabam subinde curiosus oculus pateo porto spectaculum prospectus gratus reficio nam puellus puella vireo floreo aetatula forma conspicuus vestis nitidus incedo gestuosus graecanicam saltaturi pyrrhicam dispono ordinatio decorus ambitus inerro nunc in orbis rotas flexuosus nunc in obliquus series connexi et in quadro pator cuneati et in caterva discidium separo at ubi discursus reciprocus multinodus ambages tuba terminal cantus explico aulaeum subduco et conplico siparis scaena dispono


Hic cum primum Charite nubendo maturuisset, inter praecipuos procos summo studio petitionis eius munus obicrat, et quanquam ceteris omnibus id genus viris antistaret eximiisque muneribus parentum invitaret iudicium, morum tamen improbatus repulsae contumelia fuerat aspersus. Ac dum herilis puella in boni Tlepolemi manum venerat, firmiter deorsus delapsum nutriens amorem et denegati thalami permiscens indignationem, cruento facinori quaerebat accessum. Nanctus denique praesentiae suae tempestillam occasionem, sceleri quod diu cogitarat accingitur, ac die, quo praedonum infestis mucronibus puella fuerat astu virtutibusque sponsi sui liberata, turbae gratulantium exultans insigniter permiscuit sese salutique praesenti ac futurae suboli novorum maritorum gaudibundus, ad honorem splendidae prosapiae inter praecipuos hospites domum nostram receptus, occultato consilio sceleris, amici fidelissimi personam mentiebatur. Iamque sermonibus assiduis et conversatione frequenti, nonnunquam etiam cena poculoque communi carior cariorque factus, in profundam ruinam cupidinis sese paulatim nescius praecipitaverat. Quidni, cum flamma saevi amoris parva quidem primo vapore delectet, sed fomentis consuetudinis exaestuans immodicis ardoribus totos amburat homines?

hic cum primus charite nubo maturesco inter praecipuus procus superus studium petitio is munus obicrat et quamquam ceterus omnis is genus vis antistaret eximius munus parens invito iudicium mos tamen improbo repello contumelia sum aspersus atque dum herilis puella in bonus tlepolemus manus venio firmiter deordior delabor nutrio amor et denego thalamus permisceo indignatio cruento facinus quaero accedo nanciscor denique praesentia suus tempestillam occasio scelus qui diu cogito accingo atque dies quo praedo infestus mucro puella sum astus virtus sponsus suus libero turba gratulor exultans insignis permisceo sui salus praesens atque sum suboles novum maritus gaudibundus ad honor splendidus prosapia inter praecipuus hospes domus noster recipio occulto consilium scelus amicus fidelis persona mentior iam sermo assiduus et conversatio frequens nonnunquam etiam cena poculum communis carus carus facio in profundo ruina cupido sui paulatim nescius praecipito quis cum flamma saevus amor parvus quidem primus vapor delecto sed fomentum consuetudo exaestuo immodicus ardor totus amburo homo


Sed cum primam plateam invadimus, vento repentino lumen, quo nitebantur, exinguitur, ut vix improvidae noctis caligine liberati, digitis pedum detunsis ob lapides, hospitium defessi rediremus, dumque iam iunctim proximamus, ecce tres quidam vegetes et vastulis corporibus fores nostras ex summis viribus irruentes ac ne praesentia quidem nostra tantillum conterriti, sed magis cum aemulatione virium crebrius insultantes, ut nobis ac mihi potissimum non immerito latrones esse, et quidem saevissimi, viderentur. Statim denique gladium, quem veste mea contectum ad hos usus extuleram, sinu liberatum arripio, nee cunctatus medios latrones involo ac singulis, ut quemque colluctantenroffenderam, altissime demergo, quoad tandem ante, ipsa vestigia mea vastis et crebris perforati vulneribus spiritus efflaverint. Sic proeliatus, iam tumultu eo Fotide suscitata, patefactis aedibus anhelans et sudore perlutus irrepo, meque statim utpote pugna triumlatronum in vicem Geryoneae caedis fatigatum, lecto simul et somno tradidi.

sed cum primus platalea invadimus venio repentinus lumen quo niteo exinguitur ut vix improvidae nox caligo libero digitus pes detundo ob lapis hospitium defatiscor redeo dum iam iunctim proximo ecce tres quidam vegetes et vastulis corpus foris noster ex summus vis irruentes atque ne praesens quidem noster tantillus conterreo sed magis cum aemulatio vis creber insulto ut nos atque ego potis non immeritus latro sum et quidem saevus video statim denique gladius qui vestis meus contego ad hic utor effero sinus libero arripio nee cunctor medius latro involo atque singuli ut quisque colluctantenroffenderam alo demergo quoad tandem ante ipse vestigium meus vastus et creber perforo vulnus spiritus efflo sic proelio iam tumultus is fotide suscito patefacio aedes anhelo et sudor perluo irrepo ego statim utpote pugno triumlatronum in vicis geryoneus caedes fatigo lectus simul et somnus trado


Tunc ego, sensim gliscente adhuc illo tumultu, retrogradi fuga domo facesso sed plane Thrasyleonem mire canibus repugnantem, latens pone ianuam ipse, prospicio: quamquam enim vitae metas ultimas obiret, non tamen sui nostrique vel pristinae virtutis oblitus iam faucibus ipsis hiantis Cerberi reluctabat: scaenam denique quam sponte sumpserat cum anima retinens, nunc fugiens, nunc resistens, variis corporis sui schemis ac motibus tandem domo prolapsus est. Nec tamen, quamvis publica potitus libertate, salutem fuga quaerere potuit, quippe cuncti canes de proximo angiportu satis feri satisque copiosi venaticis illis, qui commodum domo similiter insequentes processerant, se obmiscent agminatim Miserum funestumque spectamen aspexi, Thrasyleonem nostrum catervis canum saevientium cinctum atque obsessum multisque numero morsibus laniatum. Denique tanti doloris impatiens populi circumfluentis turbelis immisceor, et in quo solo poteram celatum auxilium bono ferre commilitoni, sic indaginis principes dehortabar: O grande inquam Et extremum flagitium, magnam et vere pretiosam perdimus bestiam.

tunc ego sensim glisco adhuc ille tumultus retrogradus fuga domus facesso sed planus thrasyleonem mirus canis repugno lateo pono ianua ipse prospicio quamquam enim vita meto ulter obeo non tamen suus noster vel pristinus virtus obliuiscor iam fauces ipse hio cerberus reluctabat scaena denique quam sponte sumo cum anima retineo nunc fugio nunc resisto varius corpus suus schema atque motus tandem domus prolabor sum neque tamen quivis publicus potior libertas salus fuga quaero possum quippe cunctus canis de propior angiportus satis ferio sero copiosus venaticis ille qui commodus domus similis insequor procedo sui obmiscent agminatim miser funestus spectamen aspicio thrasyleonem nos caterva canis saevio cingo atque obsedeo multa numerus morsus lanio denique tantus dolor impatiens populus circumfluo turbelis immisceo et in quo solum possum celo auxilium bonus fero commilito sic indago princeps dehortor o grandis inquam et exter flagitium magnus et verus pretiosus perdo bestia


Tunc e re nata subtile consilium ego et iste Babulus tale comminiscimur: unam, quae ceteris sarcina corporis praevalebat, quasi cibo parandam portamus ad nostrum receptaculum eiusque probe nudatum carnibus corium, servatis sollerter totis unguibus, ipso etiam bestiae capite adusque confinium cervicis solido relicto, tergus omne rasura studiosa tenuamus et minuto cinere perspersum soli siccandum tradimus. Ac dum caelestis vaporis flammis examurgatur, nos interdum pulpis eius valenter saginantes, sic instanti militiae disponimus sacramentum, ut unus e numero nostro, non qui corporis adeo sed animi robore ceteris antistaret, atque is in primis voluntarius, pelle illa contectus ursae subiret effigiem, domumque Democharis illatus per opportuna noctis silentia nobis ianuae faciles praestaret aditus.

tunc e res nata subtilis consilium ego et iste babulus talis comminiscimur unus qui ceterus sarcina corpus praevaleo quasi cibus paro porto ad nos receptaculis is probus nudo caro corium servo sollerter totus unguis ipse etiam bestia caput adusque confinis cervix solidus relinquo tergus omnis rado studiosus tenuo et minuo cinis perspersum solus sicco trado atque dum caelestis vapor flamma examurgatur nos interdum pulpa is valenter sagino sic insto militia dispono sacramentum ut unus e numerus noster non qui corpus adeo sed animus robur ceterus antistaret atque is in primus voluntarius pello ille contego ursa subeo effigies domus democharis illatus per opportunus nox silentium nos janua facilis praesto aditus


Nunc etiam adolescentem quendam Boeotium summe decorum efflictim deperit totasque artis manus, machinas omnes ardenter exercet: audivi vesperi, meis his, inquam, auribus audivi, quod non celerius sol caelo ruisset noctique ad exercendas inlecebras magiae maturius cessisset, ipsi soli nubilam caliginem et perpetuas tenebras comminantem. Hunc iuvenem, cum e balneis rediret ipsa, tonstrinae residentem hesterna die forte conspexit, ac me capillos eius, qui iam caede cultrorum desecti humi iacebant, clanculo praecepitauferre: quos me sedulo furtimque colligentem tonsor invenit, et quod alioquin publicitus maleficae disciplinae perinfames sumus, arreptam inclementer increpat: Tune, ultima, non cessas subinde lectorum iuvenum capillamenta surripere? Quod scelus nisi tandem desines, magistratibus te constanter obiciam. Et verbum facto secutus immissa manu scrutatus e mediis papillis meis iam capillos absconditos iratus abripuit: quo gesto graviter affecta mecumque reputans dominae meae mores, quod huiusmodi repulsa satis acriter commoveri me que verberare saevissime consuevit, iam de fuga consilium tenebam, sed istud quidem tui contemplatione abieci statim.

nunc etiam adolesco quidam boeotius summus decorus efflictim depereo totus ars manus machina omnis ardenter exerceo audio vesperus meus hic inquam auris audio qui non celer sol caelum ruo nox ad exerceo illecebra magia maturus cedo ipse solus nubilus caligo et perpetuus tenebrae commino hic juvenis cum e balnea redeo ipse tonstrina resideo hesternus dies fors conspicio atque ego capillus is qui iam caedes culter deseco humus jaceo clanculo praecepitauferre qui ego sedulus furtim colligo tonsor invenio et qui alioqui publicitus maleficus disciplina perinfamis sum arrepo inclemens increpo tu ulter non cesso subinde lector juvenis capillamentum surripio qui scelus nisi tandem desino magistratus tu consto obicio et verbum facio sequor immitto manus scrutor e medius papilla meus iam capillus abscondio irascor abripio quo gero gravis afficio ego reputo domina meus mos qui huiusmodi repello satis acer commoveo ego que verberaris saevus consuesco iam de fuga consilium teneo sed iste quidem tuus contemplatio abicio statim