En adsum tuis commota, Luci, precibus, rerum naturae parens, elementorum omnium domina, saeculorum progenies initialis, summa numinum, regina manium, prima caelitum, deorum dearumque facies uniformis, quae caeli luminosa culmina, maris salubria flamina, inferum deplorata silentia nutibus meis dispenso: cuius numen unicum multiformi specie, ritu vario, nomine multiiugo totus veneratur orbis. Inde primigenii Phryges Pessinuntiam deum Matrem, hinc autochthones Attici Cecropeiam Minervam, illinc fluctuantes Cyprii Paphiam Venerem, Cretes sagittiferi Dictynnam Dianam, Siculi trilingues Stygiam Proserpinam, Eleusini vetustam deam Cererem, Iunonem alii, Bellonam alii, Hecatam isti, Rhamnusiam illi, et qui nascentis dei solis inchoantibus illustrantur radiis Aethiopes utrique priscaque doctrina pollentes Aegyptii, caerimoniis me propriis percolentes, appellant vero nomine reginam Isidem. Adsum tuos miserata casus, adsum favens et propitia. Mitte iam fletus et lamentationes omitte, depelle maerorem: iam tibi providentia mea illucescit dies salutaris. Ergo igitur imperiis istis meis animum intende sollicitum. Diem, qui dies ex ista nocte nascetur, aeterna mihi nuncupavit religio, quo, sedatis hibernis tempestatibus et lenitis maris procellosis fluctibus, navigabili iam pelago rudem dedicantes carinam primitias commeatus libant» mei sacerdotes: id sacrum nec sollicita nec profana!

en adsum tuus commoveo lucius prex res natura parens elementor omnis domina saeculum progenies initial summus numen regina manium primus caelitum deus dea facies uniformis qui caelum luminosus culmen mare salubris flamen inferus deploro silentium nutus meus dispenso qui numen unicus multiformis species ritus vario nomen multijugus totus veneror orbis indus primigenius phryges pessinuntius deus mater hinc autochthones atticus cecropeiam minerva illinc fluctuo cyprium paphie venus cres sagittifer dictynna diana siculis trilinguis stygius proserpina eleusini vetustus dea ceres juno alius bellona alius hecate iste rhamnusia ille et qui nasco deus sol incoho illustrantur radius aethiops uterque priscus doctrina polleo aegyptius caerimonia ego proprius percolo appello verus nomen regina isis adsum tuus misero casus adsum faveo et propitio mitto iam fletus et lamentatio omitto depello maeror iam tu provideo meus illucescit dies salutaris ergo igitur imperium iste meus animus intendo sollicitus dies qui dies ex iste nox nasco aeternus ego nuncupo religio quo sedo hibernus tempestas et lenio mare procellosus fluctus navigabilis iam pelagus rudis dedico carina primitiae commeatus libo meus sacerdos is sacer neque sollicito neque profanus


Haec eam sollicite seduloque curantem Ceres alma deprehendit et longum exclamat protinus: Ain, Psyche miseranda? Totum per orbem Venus anxia disquisitione tuum vestigium furens animi requirit teque ad extremum supplicium expetit et totis numinis sui viribus ultionem flagitat. Tu vero rerum mearum tutelam nunc geris et aliud quicquam cogitas nisi de tua salute? Tunc Psyche pedes eius advoluta et uberi fletu rigans deae vestigia humumque verrens crinibus suis, multiiugis precibus editis, veniam postulabat: Per ego te frugiferam tuam dexteram istam deprecor, per laetificas messium caerimonias, per tacita secreta cistarum et per famulorum tuorum draconum pinnata curricula et glebae Siculae sulcamina et currum rapacem et terram tenacem et inluminarum Proserpinae nuptiarum demeacula et luminosarum filiae inventionum remeacula, et cetera quae silentio tegit Eleusinis Atticae sacrarium, miserandae Psyches animae,.supplicis tuae, subsiste. Inter istam spicarum congeriem patere vel pauculos dies delitescam, quoad deae tantae saeviens ira spatio temporis mitigetur vel certe meae vires diutino labore fessae quietis intervallo leniantur.

hic is sollicitus sedulus curo cero almus deprehendo et longus exclamo protinus aio psyche misero totus per orbis venus anxius disquisitio tuus vestigium furo animus requiro tu ad exter supplicium expeto et totus numen suus vis ultio flagito tu verus res meus tutela nunc gero et alius quisquam cogito nisi de tuus salus tunc psyche pes is advolvo et uber fleo rigo dea vestigium humus verro crinis suus multijugus prex edo venio postulo per ego tu frugifer tuus dexter iste deprecor per laetifico messis caerimonia per taceo secerno cistaris et per famulus tuus draco pinnatus curriculum et glaeba siculus sulcamen et currus rapax et terra tenax et inluminaris proserpina nuptiae demeaculum et luminosaris filia inventio remeaculum et ceterus qui silentium tego eleusinus attica sacrarium misero psyche anima supplex tuus subsisto inter iste spicaris congeriem pateo vel pauculus dies delitesco quoad dea tantus saevio ira spatium tempus mitigo vel certus meus vireo diutinus labor fatisco quiesco intervallum lenio


Tunc ego familiaris curiositatis admonitus factique causam delitescentem nudari gestiens suscipio: Omnium quidem nequissimus audacissimusque lorus iste, quem tibi verberandae destinasti, prius a me concisus atque laceratus interibit ipse quam tuam plumeam lacteamque contingat cutem. Sed mihi cum fide memora, quod tuum factum fatiscaevitas consecuta in meum convertit exitium. Adiuro enim tuum mihi carissimum caput, nulli me prorsus ac ne tibi quidem ipsi asseveranti posse credere; quod tu quicquam in meam cogitaveris perniciem: porro meditatus innoxios casus incertus vel etiam adversus culpae non potest addicere. Cum isto fine sermonis oculos Fotidis meae udos ac tremulos et prona libidine marcidos iam iamque semiadopertulos adnixis et sorbillantibus saviis sitienter hauriebam.

tunc ego familiaris curiositas admonitus facio causa delitesco nudaris gestio suscipio omnis quidem nequam audax lorus iste qui tu verberandae destino prior ab ego concaedes atque lacero intereo ipse quam tuus plumeus lacteo contingo cutis sed ego cum fides memoro qui tuus facio fatiscaevitas consequor in meus converto exitium adjuro enim tuus ego carus caput nullus ego prorsus atque ne tu quidem ipse asseveranti possum credo qui tu quisquam in meus cogito pernicies porro meditor innoxius casus incertus vel etiam adverro culpa non possum addico cos iste finis sermo oculus fotidis meus udus atque tremulus et pronus libido marcidus iam iam semiadopertulus annitor et sorbillo saviis sitienter haurio


In cubiculum itaque reversus de genere tumultuario mortis mecum deliberabam. Sed cum nullum aliud telum mortiferum Fortuna quam solum mihi grabatulum subministraret, Iam iam grabatule inquam Animo meo carissime, qui mecum tot aerumnas exanclasti, conscius et arbiter quae nocte gesta sunt, quem solum in meo reatu testem innocentiae citare possum, tu mihi ad inferos festinanti subministra telum salutare; et cum dicto restim, qua erat intextus, aggredior expedire ac tigillo, quod fenestrae subditum altrinsecus prominebat, iniecta atque obdita parte funiculi et altera firmiter in nodum coacta, ascenso grabatulo ad exitium sublimatus et immisso capite laqueum induo. Sed dum pede altera fulcimentum quo sustinebar repello, ut ponderis deductu restis ad ingluviem astricta spiritus officia discluderet, repente putris alioquin et vetus funis dirumpitur, atque ego de alto reddens Socratem—nam iuxta me iacebat— superruo cumque eo in terram devolvor.

in cubiculum itaque revorto de genus tumultuarius mors ego delibero sed cum nullus alius telis mortiferus fortuna quam solus ego grabatulis subministro iam iam grabatulis inquam animus meus carus qui ego tot aerumna exanclo conscius et arbiter qui nox gero sum qui solus in meus reatus testo innocentia citaris possum tu ego ad inferi festino subministro telis salutaris et cum dico restis qui sum intexo aggredio expedio atque tigillum qui fenestra subdo altrinsecus promineo inicio atque obdo pars funiculis et alter firmiter in nodus cogo ascenso grabatulus ad exitium sublimo et immitto caput laqueus induo sed dum pes alter fulcimentum quo sustineo repello ut pondus deduco repleo ad ingluvies astringo spiritus officium discludo repens putris alioqui et vetus funis dirumpo atque ego de altus reddo socrates nam iuxta ego iaceo superruo cum is in terra devolvor


Ego simul voluntariae fugae voto et liberandae virginis studio, sed et plagarum suasu, quae mel saepicule commonebant, equestri celeritate quadripedi cursu solum replaudens virgini delicatas voculas adhinnire temptabam. Sed et scabendi dorsi mei simulatione nonnunquam obliquata cervice pedes decoros puellae basiabam. Tunc illa suspirans altius, caelumque sollicito vultu petens Vos, inquit “Superi, tandem meis supremis periculis opem facite, et tu, Fortuna durior, iam saevire desiste: sat tibi miseris istis cruciatibus meis litatum est. Tuque, praesidium meae libertatis meaeque salutis, si me domum pervexeris incolumem parentibusque et formoso proco reddideris, quas tibi gratias perhibebo, quos honores habebo, quos cibos exhibebo? Iam primum iubam istam tuam probe pectinatam meis virginalibus monilibus adornabo, frontem vero crispatam prius decoriter discriminabo caudaeque setas incuria lavacri congestas et horridas, comptas diligenter mollibo,bullisque te multis aureis inoculatum, velut stellis sidereis relucentem, et gaudiis popularium pomparum ovantem, sinu serico progestans nucleos et edulia mitiora, te meum sospitatorem cotidie saginabo.

ego simul voluntarius fuga veto et libero virgo studium sed et plagaris suadeo qui mel saepiculis commoneo equester celeritas quadrupedus cursus solus replaudo virgo delicatus vocula adhinnio tento sed et scabo dorsum meus simulatio nonnunquam obliquo cervix pes decorus puella basio tunc ille suspiro altus caelum sollicito vultus peto tu inquam superi tandem meus superus periculum ops facio et tu fortuna durus iam saevio desisto satis tu miser iste cruciatus meus litas sum tu praesidium meus libertas meus salus si ego domus pervexeris incolumis pareo et formosus proco reddo qui tu gratia perhibeo qui honor habeo qui cibus exhibeo iam primus juba iste tuus probus pectino meus virginal monilis adorno frons verus crispo prior decoris discrimino cauda setas incuria lavacrum congero et horridus comptas diligenter mollibo bullio tu multus aureus inoculo velut stella sidereus reluceo et gaudium popularis pomparis ovo sinus sericum progesto nucleus et edulia mitis tu meus sospitator cottidie sagino


Ergo igitur cum in isto cogitationis salo fluctuarem, aliquanto longius video frondosi nemoris convallem umbrosam, cuius inter varias herbulas et laetissima virecta fulgentium rosarum mineus color renidebat: iamque apud mea non usquequaque ferina praecordia Veneris et Gratiarum lucum illum arbitrabar, cuius inter opaca secreta floris genialis regius nitor relucebat. Tunc invocato hilaro atque prospero Eventu cursu me concito proripio, ut Hercule ipse sentirem non asinum me, verum etiam equum currulem nimio velocitatis refectum. Sed agilis atque praeclarus ille conatus fortunae meae scaevitatem anteire non potuit; iam enim loco proximus non illas rosas teneras et amoenas, madidas divini roris et nectaris, quas rubi felices beatae spinae generant, at ne convallem quidem usquam, nisi tantum ripae fluvialis marginem densis arboribus saeptam video: hae arbores in lauri faciem prolixe foliatae pariunt in modum floris inodori porrectos caliculos modice punicantes, quos equidem fragrantes minime rurestri vocabulo vulgus indoctum rosas laureas appellant, quarumque cuncto pecori cibus letalis est.

ergo igitur cum in iste cogitatio salum fluctuaris aliquantus longus video frondosus nemus convallis umbrosus qui inter vario herbula et laetus virectum fulgeo rosaris mineus color renideo iam apud meus non usquequaque ferina praecordia venus et gratiaris lucus ille arbitror qui inter opacus secerno florus genial regius nitor reluceo tunc invoco hilaro atque prosper evenio cursus ego concieo proripio ut herculis ipse sentio non asinus ego verus etiam equus currulis nimius velocitas reficio sed agilis atque praeclarus ille conor fortuna meus scaevitas anteeo non possum iam enim locus proximus non ille rodo tener et amoenus madidus divinus roris et nectaris qui rubus felix beatus spina genero at ne convallis quidem usquam nisi tantus ripa fluvial margo densus arbor saepio video hic arbor in laurus facies prolixus foliatus pario in modus florus inodorus porrigo caliculus modicus punicantes qui equidem fragrantes paruus rurestris vocabulum vulgus indoctus rodo laurea appello quisque cuncto pecus cibus letal sum


Erat mons ligneus ad instar incliti montis illius quem vates Homerus Idaeum cecinit, sublimi instructus fabrica, consitus virectis et vivis arboribus, summo cacumine de manibus fabri fonte manante, fluviales aquas eliquans. Capellae pauculae tondebant herbulas, et in modum Paridis Phrygii pastoris barbaricis amiculis humeris defluentibus pulchre indusiatus adolescens, aurea tiara confecto capite, pecuarium simulabat magisterium. Adest luculentus puer nudus, nisi quod ephebica chlamida sinistrum tegebat numerum, flavis crinibus usquequaque conspicuus, et inter comas eius aureae pinnulae cognatione simili sociatae prominebant, quem caduceum et virgula Mercurium indicabant. Is saltatorie procurrens malumque bracteis inauratum dextra gerens, ei qui Paris videbatur porrigit, quid mandaret Iuppiter nutu significans, et protinus gradum scitule referens e conspectu facessit. Insequitur puella vultu honesta in deae Iunonis speciem similis; nam et caput stringebat diadema candida, ferebat et sceptrum Irrupit alia quam putares Minervam, caput confecta fulgenti galea (et oleaginea corona tegebatur ipsa galea) clypeum attollens et hastam quatiens et qualis illa cum pugnat.

sum mons ligneus ad instar inclutus mons ille qui vates homerus idaeus cano sublimis instruo fabrico consero virectis et vivo arbor superus cacumen de manus faber fons mano fluvial aqua eliquo capella pauculus tondeo herbula et in modus paris phrygius pastor barbaricus amiculis humo defluo pulcher indusiatus adolesco aureus tiaras conficio caput pecuarius simulo magisterius adsum luculentus puer nudus nisi qui ephebicus chlamida sinister tego numerus flavus crinis usquequaque conspicuus et inter como is aureus pinnula cognatio similis socio promineo qui caduceum et virgula mercurius indico is saltatorius procurro malus bractea inauro dextera gero is qui paris video porrigo quis mando iuppiter nutus significo et protinus gradus scitulis refero e conspectus facesso insequor puella vultus honestus in dea juno species similis nam et caput stringo diadema candidus fero et sceptrum irrumpo alius quam puto minerva caput conficio fulgeo galea et oleagineus corona tego ipse galea clipeus attollo et hasta quatio et qualis ille cum pugno


Humi sedebat scissili palliastro semiamictus, paene alius lurore, ad miseram maciem deformatus, qualia solent fortunae detriminastipes in triviis erogare. Hunc talem, quamquam necessarium et summe cognitum, tamen dubia mente propius accessi. Hem inquam Mi Socrates, quid istud? Quae facies? Quod flagitium? At vero domi tuae iam defletus et conclamatus es; liberis tuis tutores iuridici provincialis decreto dati; uxor persolutis inferialibus officiis, luctu et maerore diuturno deformata, diffletis paene ad extremam captivitatem oculis suis, domus infortunium novarum nuptiarum gaudiis a suis sibi parentibus hilarare compellitur. At tu hic larvale simulacrum cum summo dedecore nostro viseris. Aristomene, inquit Ne tu fortunarum lubricas ambages et instabiles incursiones et reciprocas vicissitudines ignoras! Et cum dicto sutili centunculo faciem suam iamdudum punicantem prae pudore obtexit, ita ut ab umbilico pube tenus cetera corporis renudaret. Nec denique perpessus ego tam miserum aerumnae spectaculum, iniecta manu ut assurgat enitor.

humus sedeo scissilis palliastrum semiamictus paene alius luror ad miser macies deformo qualis soleo fortuna detriminastipes in trivius erogaris hic talis quamquam necessarius et summus cognosco tamen dubius mens propius accedo hem inquam ego socrates quis iste qui facies qui flagitium at verus domus tuus iam defleo et conclamo sum liber tuus tutor juridicus provincial decretum do uxor persolvo inferial officium luctus et maeror diuturnus deformo difflo paene ad extremus captivitas oculus suus domus infortunium novaris nuptiae gaudium ab suus sui parens hilararis compello at tu hic larval simulacrum cum superus dedecor noster viso aristomene inquam ne tu fortuna lubricus ambages et instabilis incursio et reciproco vicissitudo ignoro et cum dico sutilis centunculus facies suus jamdudum punicantem prae pudor obtego ita ut ab umbilicus pubes tenus ceterus corpus renudo neque denique perpetior ego tam miser aerumna spectaculum inicio manus ut assurgat enitor


Ad istum modum fusis precibus et adstructis miseris lamentationibus, rursus mihi marcentem animum in eodem illo cubili sopor circumfusus oppressit. Necdum satis conniveram, et ecce pelago medio venerandos diis etiam vultus attollens emergit divina facies: ae dehinc paulatim toto corpore pellucidum simulacrum excusso pelago ante me constitisse visum est. Eius mirandam speciem ad vos etiam referre conitar, si tamen mihi disserendi tribuerit facultatem paupertas oris humani, vel ipsum numen eius dapsilem copiam elocutilis facundiae subministraverit. Iam primum crines uberrimi prolixique et sensim intorti per divina colla passive dispersi molliter defluebant. Corona multiformis variis floribus sublimem destrinxerat verticem, cuius media quidem super frontem plana rotunditas in modum speculi vel immo argumentum lunae candidum lumen emicabat, dextra laevaque sulcis insurgentium viperarum cohibita, spicis etiam Cerialibus desuper porrectis Vestis multicolor bysso tenui pertexta, nunc albo candore lucida, nune croceo flore lutea, nune roseo rubore flammida, et, quae longe longeque etiam meum confutabat obtutum, palla nigerrima splendescens atro nitore, quae circumcirca remeans et sub dexterum latus ad numerum laevum recurrens umbonis vicem deiecta parte laciniae multiplici contabulatione dependula ad ultimas oras nodulis fimbriarum decoriter confluctuabat.

ad iste modus fundo prex et adstruo miser lamentatio rursus ego marceo animus in idem ille cubile sopor circumfundo opprimo necdum satis conniveram et ecce pelagus medium veneror diuus etiam vultus attollo emergo divino facies ae dehinc paulatim totus corpus pellucidus simulacrum excutio pelagus ante ego consto video sum is miro species ad tu etiam refero conitor si tamen ego dissero tribuo facultas paupertas ora humanus vel ipse numen is dapsilis copia elocutilis facundia subministraverit iam primus crinis uber prolixus et sensim intorqueo per divino collum passivus dispermulceo mollis defluo corone multiformis varius flos sublimo destringo vertex qui medius quidem super frons planum rotunditas in modus speculis vel immo argumentum luna candidus lumen emico dextera laeva sulcus insurgo viperaris cohibeo spica etiam cerial desuper porrigo vesta multicolor byssus tenuis pertexta nunc album candor lucidus nunc croceus floreo luteus nunc roseus rubor flammidus et qui longus longus etiam meus confuto obtus palla niger splendescens ater nitor qui circumcirca remeo et sub dexter latus ad numerus laevus recurro umbo vicis deicio pars lacinia multiplex contabulatio dependulus ad ulter ora nodulis fimbriaris decoris confluctuo


Et ecce quidam intro currens famulus Rogat te ait Tua parens Byrrhaena et convivii, cui te sero desponderas, iam appropinquantis admonet. Ad haec ego formidans et procul perhorrescens etiam ipsam domum eius, Quam vellem inquam Parens, iussis tuis obsequium commodare, si per fidem liceret id facere: hospes enim meus Milo per hodierni diei praesentissimum numen adiurans effecit, ut eius hodiernae cenae pignerarer, nec ipse discedit nec me digredi patitur. prohinc epulare vadimonium differamus. Haec adhuc me loquente manu firmiter iniecta Milo iussis balnearibus assequi producit ad lavacrum proximum: at ego vitans oculos omnium et quem ipse fabricaveram risum obviorum declinans lateri eius adambulabam obtectus, nec qui laverim, qui terserim, qui domum rursum reverterim prae rubore memini, sic omnium oculis nutibus ac denique manibus denotatus impos animi stupebam.

et ecce quidam intro curro famulus rogo tu aio tuus parens byrrhaena et convivium qui tu serus despondeo iam appropinquo admoneo ad hic ego formido et procul perhorresco etiam ipse domus is quam volo inquam parens iussum tuus obsequium commodo si per fides licet is facio hospes enim meus milo per hodiernus dies praesens numen adjuro efficio ut is hodiernus cena pignero neque ipse discedo neque ego digredior patior prohinc epularis vadimonium differo hic adhuc ego loquor manus firmiter inicio milo iussum balnearis assequor produco ad lavacrum propior at ego vito oculus omnis et qui ipse fabricaveram risus obviorum declino lateo is adambulo obtego neque qui laverim qui terserim qui domus rursum reverterim prae rubor memini sic omnis oculus nutus atque denique manus denoto impos animus stupeo


Sed ut primum occursoriam potionem et inchoatum gustum extremis labiis contingebat adulescens, multo celerius opinione rediens maritus adventat. Tunc uxor egregia diras devotiones in eum deprecata et crurum ei fragium abominata, exsangui formidine trepidantem adulterum alveo ligneo, quo frumenta confusa purgari consuerant, temere propter iacenti suppositum abscondit, ingenitaque astutia dissimulato tanto flagitio, intrepidum mentita vultum, percontatur dei marito, cur utique contubernalis artissimi deserta cenula praematurus afforet. At ille dolenti prorsus animo suspirans assidue, Nefarium inquit Et extremum facinus perditae feminae tolerare nequiens fuga me proripui. Hem qualis, dii boni, matrona, quam fida quamque sobria turpissimo se dedecora foedavit! Iuro per istam ego sanctam Cererem, me nunc etiam meis oculis de tali muliere minus credere. His instincta verbis mariti audacissima uxor noscendae rei cupiens non cessat obtundere totam prorsus a principio fabulam promeret: nec destitit, donec eius voluntati succubuit maritus et sic, ignarus suorum, domus alienae percenset infortunium:

sed ut primus occursorius potio et incoho gustus exter labium contingo adulescens multus celer opinio redeo maritus advento tunc uxor egregius dirae devotio in is deprecor et crus is fragium abominor exsanguis formido trepido adulter alveus ligneus quo frumentum confundo purgaris consuesco temere propter jaceo suppono abscondo ingenitus astutia dissimulo tantus flagitium intrepidus mentior vultus perconto deus marito cur utique contubernalis artus desero cenula praematurus adsum at ille doleo prorsus animus suspiro assiduus nefarius inquam et exter facinus perdo femina tolero nequiens fuga ego proripio hem qualis dius bonus matrona quam fidus quisque sobrius turpis sui dedecus foedo iuro per iste ego sancio ceres ego nunc etiam meus oculus de talis mulier paruus credo hic instinguo verbum maritus audax uxor nosco res cupio non cesso obtundo totus prorsus ab principium fabula promo neque desisto donec is voluntas succumbo maritus et sic ignarus suus domus alienus percenseo infortunium


Ergo igitur senex ille: Veritatis arbitrium in divinam providentiam reponamus. Zatchlas adest Aegyptius, propheta primarius, qui mecum iamdudum grandi praemio pepigit reducere paulisper ab inferis spiritum corpusque istud postliminio mortis animare; et cum dicto iuvenem quempiam linteis amiculis iniectum pedesque palmeis baxeis inductum et adusque deraso capite producit in medium. Huius diu manus deosculatus, et ipsa genua contingens, Miserere ait Sacerdos, miserere, per caelestia, sidera, per inferna numina, per naturalia elementa, per nocturna silentia, et adyta Coptica, et per incrementa Nilotica, et arcana Memphitica, et sistra Phariaca, da brevem solis usuram et in aeternum conditis oculis modicam lucem infunde. Non obnitimur, nec terrae rem suam denegamus, sed ad ultionis solacium exiguum vitae spatium deprecamur.

ergo igitur senex ille veritas arbitrium in divina providentia repono zatchlas adsum aegyptius propheta primarius qui ego jamdudum grandis praemium pepigit reduco paulisper ab inferi spiritus corpus iste postliminium mors animaris et cum dico juvenis qui linteum amiculis injectus pedo palmeus baxea induco et adusque derado caput produco in medius hic diu manus deosculor et ipse genu contingo misereor aio sacerdos misereor per caelestis sidus per infernus numen per naturale elementum per nocturnus silentium et adytum coptica et per incrementum niloticus et arcanus memphiticus et sistrum phariacus do brevis sol usura et in aeternus condio oculus modicus lux infundo non obnitor neque terra res suus denego sed ad ultio solacium exiguus vita spatium deprecor


Sic allocuta summas opes domus aureae vocumque servientium populosam familiam demonstrat auribus earum, lavacroque pulcherrimo et inhumanae mensae lautitiis eas opipare reficit, ut illarum prorsus caelestium divitiarum copiis affluentibus satiatae iam praecordiis penitus nutrirent invidiam. Denique altera earum satis scrupulose curioseque percontari non desinit, quis illarum caelestium rerum dominus, quisve vel qualis ipsius sit maritus: nec tamen Psyche coniugale illud praeceptum ullo pacto temerat vel pectoris arcanis exigit, sed e re nata confingit esse iuvenem quendam et speciosum, commodum lanoso barbitio genas inumbrantem, plerumque rurestribus ac montanis venatibus occupatum, et ne qua sermonis procedentis labe consilium tacitum proderetur, auro facto gemmosisque monilibus onustas eas statim vocato Zephyro, tradit reportandas.

sic alloquor superus ops domus aureus vox servio populosus familia demonstro auris is lavacroque pulcher et inhumanus metior lautitia is opiparis reficio ut ille prorsus caelestis divitiaris copia affluo satio iam praecordia penitus nutrio invidia denique alter is satis scrupulosus curiosus percontaris non desino quis ille caelestis res dominus queo vel qualis ipse sum maritus neque tamen psyche coniugal ille praeceptum ullus pacisco temero vel pectus arcanus exigo sed e res nata confingo sum juvenis quidam et speciosus commodus lanosus barbitium gena inumbro plerusque rurestris atque montanus venatus occupo et ne qui sermo procedo labes consilium taceo prodo aurum facio gemmosus monilis onustus is statim voco zephyrus trado reporto


Verum Thrasyllus praeceps alioquin et de ipso nomine temerarius, priusquam dolorem lacrimae satiarent et percitae mentis resideret furor, et in sese nimietatis senio lassesceret luctus, adhuc flentem maritum, adhuc vestes lacerantem, adhuc capillos distrahentem non dubitavit de nuptiis convenire et imprudentiae labe tacita pectoris sui secreta fraudesque ineffabiles detegere. Sed Charite vocem nefandam et horruit et detestata est et, velut gravi tonitru procellaque sideris vel etiam ipso diali fulmine percussa, corruit corpus et obnubilavit animam. Sed intervallo revalescente paulatim spiritu, ferinos mugitus iterans et iam scaenam pessimi Thrasylli perspiciens, ad limam consilii desiderium petitoris distulit. Tunc inter moras umbra illa misere trucidati Tlepolemi sanie cruentam et pallore deformem attollens faciem quietem pudicam interpellat uxoris: Mi coniux (quod tibi prorsus ab alio dici non licebit) etsi pectori tuo iam perimitur nostri memoria, vel acerbae mortis meae casus foedus caritatis intercidit, quovis alio felicius maritare, modo ne in Thrasylli manum sacrilegam convenias, neve sermonem conferas nec mensam accumbas nec toro acquiescas. Fuge mei percussoris cruentam dexteram: noli parricidio nuptias auspicari. Vulnerat illa, quorum sanguinem tuae lacrimae proluerunt, non sunt tota dentium vulnera: lancea mali Thrasylli me tibi fecit alienum: et addidit cetera omnemque scaenam sceleris illuminavit.

verus thrasyllus praeceps alioqui et de ipse nomen temerarius priusquam dolor lacrima satio et percio mens resideo furor et in sui nimietas senium lassesco luctus adhuc fleo maritus adhuc vestis lacero adhuc capillus distraho non dubito de nuptiae convenio et imprudentia labes taceo pectus suus secerno fraudo ineffabilis detego sed charite voco nefandus et horreo et detesto sum et velut gravis tonitrus procella sido vel etiam ipse dial fulmen percutio corruo corpus et obnubilavit anima sed intervallum revalescente paulatim spiritus ferinus mugitus itero et iam scaena malus thrasyllus perspicio ad lima consilium desiderium petitor differo tunc inter mora umbra ille mitto trucido tlepolemus sanies cruentus et pallor deformo attollo facies quies pudicus interpello uxor ego conjunx qui tu prorsus ab alius dico non liceo etsi pector tuus iam perimo noster memoria vel acerbus mors meus casus foedus caritas intercisi quovis alius felix maritaris modo ne in thrasyllus manus sacrilega convenio neve sermo confero neque mensa accumbo neque torus acquiescas fugio meus percussor cruentus dexter nolo parricidium nuptiae auspicaris vulnero ille qui sanguis tuus lacrima proluerunt non sum totus dens vulnero lancea malus thrasyllus ego tu facio alienus et addo ceterus omnis scaena scelus illuminavit


Et sic lepido sermone Fotis, at invicem cavillatus ego Igitur iam et ipse possum inquam Mihi primam istam virtutis adoream ad exemplum duodeni laboris Herculei numerare, vel trigemino corpori Geryonis vel triplici formae Cerberi, totidem peremptos utres coaequando. Sed ut ex animo tibi volens omne delictum, quo me tantis angoribus implicasti, remittam, praesta quod summis votis expostulo et dominam tuam, cum aliquid huius divinae disciplinae molitur, ostende, cum deos invocat, certe cum reformatur, ut videam: sum namque coram magiae noscendae ardentissimus cupitor, quamquam mihi nec ipsa tu videare rerum rudis vel expers. Scio istud et plane sentio, cum semper alioquin spretorem matronalium amplexuum, sic tuis istis micantibus oculis et rubentibus bucculis et renidentibus crinibus et hiantibus osculis et fragrantibus papillis in servilem modum addictum atque mancipatum teneas volentem: iam denique nec Larem requiro nec domuitionem paro et nocte ista nihil antepono.

et sic lepidus sermo foveo at invicem cavillor ego igitur iam et ipse possum inquam ego primus iste virtus adoream ad exemplum duodeni labor herculeus numeraris vel trigeminus corpus geryones vel triplex forma cerberus totidem peremo utris coaequo sed ut ex animus tu volo omnis delinquo quo ego tantus angor implicasti remitto praesto qui summus voveo expostulo et domina tuus cum aliquis hic divina disciplina molio ostendo cum deus invoco certus cum reformo ut video sum namque coram magia nosco ardeo cupitor quamquam ego neque ipse tu videaris res rudis vel expers scio iste et planus sentio cum semper alioqui spretor matronalis amplexus sic tuus iste mico oculus et rubeo bucculis et renideo crinis et hio osculis et fragrantibus papilla in servilis modus addico atque mancipo teneo volo iam denique neque laris requiro neque domuitio paro et nox iste nihil antepono


Denique die quadam madidae illius aniculae, sermo talis meas affertur aures: “ De isto quidem, mi herilis, tecum ipsa videris, quem sine meo consilio pigrum et formidulosum familiarem istum sortita es, qui insuavis et odiosi mariti tui caperratum supercilium ignaviter perhorrescit ac per hoc amoris languidi desidia tuos volentes amplexus discruciat. Quanto melior Philesitherus adulescens et formosus, et liberalis et strenuus et contra maritorum inefficaces diligentias constantissimus, dignus Hercule solus omnium matronarum deliciis perfrui, dignus solus coronam auream capite gestare, vel ob unicum istud, quod nunc nuper in quendam zelotypum maritum eximio studio commentus est. Audi denique et amatorum diversum ingenium compara.

denique dies quidam madidus ille anicula sermo talis meus affero auris de iste quidem ego herilis tu ipse video qui sine meus consilium piger et formidulosus familiaris iste sortio sum qui insuavis et odiosus maritus tuus caperratum supercilium ignaviter perhorresco atque per hic amor languidus desidia tuus volo amplector discrucio quantus bonus philesitherus adulescens et formosus et liberalis et strenuus et contra maritus inefficax diligentia consto dignus herculis solus omnis matronaris deliciae perfruor dignus solus corona aureus caput gestaris vel ob unicus iste qui nunc nuper in quidam zelotypus maritus eximius studium comminiscor sum audio denique et amator diverto ingenium comparo


Quae cum subinde ac multis noceret, publicitus indignatio percrebruit, statutumque ut in eam dic altera severissime saxorum iaculationibus vindicaretur: quod consilium virtutibus cantionum antevortit et, ut illa Medea unius dieculae a Creone impetratis induciis totam eius domum filiamque cum ipso sene flammis coronalibus deusserat, sic haec devotionibus sepulchralibus in scrobem procuratis, ut mihi temulenta narravit proxime, cunctos in suis sibi domibus tacita numinum violentia clausit, ut toto biduo non claustra perfringi, non fores evelli, non denique parietes ipsi quiverint perforari, quoad mutua hortatione consone clamitarent, quam sanctissime deierantes sese neque ei manus admolituros, et si quis aliud cogitant, salutare laturos subsidium: et sic illa propitiata totam civitatem absoluit. At vero coetus illius auctorem nocte intempesta cum tota domo, id est parietibus et ipso solo et omni fundamento, ut erat, clausa ad centesimum lapidem in aliam civitatem summo vertice montis exasperati sitam, et ob id ad aquas sterilem, transtulit. Et quoniam densa inhabitantium aedificia locum novo hospiti non dabant, ante portam proiecta domo discessit.”

qui cum subinde atque multus noceo publicitus indignatio percrebresco statuo ut in is dico alter severus saxum iaculatio vindico qui consilium virtus cantio anteverto et ut ille medea unus diecula ab creo impetro induciis totus is domus filia cum ipse seni flamma coronal deuro sic hic devotio sepulchral in scrobis procuro ut ego temulentus narro propior cunctus in suus sui domus taceo numen violens claudo ut totus biduus non claustra perfringo non foris evello non denique paries ipse quiverint perforaris quoad mutuus hortatio consonus clamito quam sancio dejero sui neque is manus admolior et si quis alius cogito salutaris fero subsidium et sic ille propitio totus civitas absolvo at verus coitus ille auctor nox intempestus cum totus domus is sum paries et ipse solum et omnis fundamentum ut sum claudo ad centesimus lapis in alius civitas superus vertex mons exaspero sino et ob is ad aqua sterilis transfero et quoniam densus inhabito aedificium locus novo hospes non do ante porta projectum domus discedo


At ille deum fidem clamitans et cruorem uxoris abstergens altius quiritabat: Quid miseros homines et laboriosos viatores tam crudelibus animis invaditis atque obteritis? Quas praedas inhiatis? Quae damna vindicates? At non speluncas ferarum vel cautes incolitis barbarorum, ut humano sanguine profuso gaudeatis. Vix haec dicta, et statim lapidum congestus cessavit imber et infestorum canum revocata conquievit procella. Unus illinc denique de summo cupressus cacumine At nos inquit Nor vestrorum spoliorum cupidine latrocinamur, sed hanc ipsam cladem de vestris protelamus manibus: iam denique pace tranquilla securi potestis incedere. Sic ille, sed nos plurifariam vulnerati reliquam viam capessimus, alius lapidis, alius morsus vulnera referentes, universi tamen saucii. Aliquanto denique viae permenso spatio pervenimus ad nemus quoddam proceris arboribus consitum et pratentibus virectis amoenum, ubi placuit illis ductoribus nostris refectui paululum conquiescere corporaque sua diverse laniata sedulo recurare. Ergo passim prostrati solo primum fatigatos animos recuperare ac dehinc vulneribus medelas varias adhibere festinant: hic cruorem praeterfluentis aquae rore deluere, ille spongeis inacidatis tumores comprimere, alius fasciolis hiantes vincire plagas. Ad istum modum saluti suae quisque consulebat.

at ille deus fides clamito et cruor uxor abstergeo altus quirito quis miser homo et laboriosus viator tam crudelis animus invaditis atque obtero qui praeda inhio qui damno vindicates at non spelunca ferus vel cautes incolo barbarus ut humanus sanguis profundo gaudeo vix hic dictum et statim lapis congero cesso imber et infestor canis revoco conquiesco procella unus illinc denique de superus cupressus cacumen at nos inquam nor vester spolium cupido latrocinor sed hic ipse clades de vester protelo manus iam denique pax tranquillus securus possum incedo sic ille sed nos plurifariam vulnero reliquus via capesso alius lapis alius mordeo vulnero refero universus tamen saucius aliquantus denique via permetior spatium pervenio ad nemus quidam procerus arbor consero et pratens virectis amoenus ubi placeo ille ductor noster refectus paululum conquiesco corpus suus diverto lanio sedulus recuraris ergo passim prosterno solum primus fatigo animus recuperaris atque dehinc vulnus medela vario adhibeo festino hic cruor praeterfluo aqua ros deluo ille spongia inacidatis tumor comprimo alius fasciola hio vincio plaga ad iste modus salus suus quisque consulo


Contra ego Et quae, tu inquam Dic sodes, custodela illa feralis? Iam primum respondit ille Perpetem noctem eximie vigilandum est exertis et inconnivis oculis semper in cadaver intentis, nec acies usquam devertenda, immo ne obliquanda quidem, quippe cum deterrimae versipelles in quodvis animal ore converso latenter arrepant, ut ipsos etiam oculos solis et Iustitiae facile frustrentur; nam et aves et rursum canes et mures, immo vero etiam muscas induunt. Tunc diris cantaminibus somno custodes obruunt: nec satis quisquam definire poterit quantas latebras nequissimae mulieres pro libidine sua comminiscuntur. Nee tamen huius tam exitiabilis operae merces amplior quam quaterni vel seni ferme offeruntur aurei. Ehem, et quod paene praeterieram, si qui non integrum corpus mane restituerit, quicquid inde decerptum deminutumque fuerit, id omne de facie sua desecto sarcire compellitur.

contra ego et qui tu inquam dico sodes custodela ille feral iam primus respondeo ille perpes nox eximius vigilo sum exertis et inconnivis oculus semper in cadaver intendo neque acies usquam devertenda immo ne obliquo quidem quippe cum deterior versipellis in quivis animal os converro latenter arrepant ut ipse etiam oculus sol et justitia facilis frustro nam et aveo et rursum canis et mus immo verus etiam musca induo tunc dirus cantamen somnus custos obruo neque satis quisquam definio possum quantus latebra nequissimae mulier pro libido suus comminiscuntur nee tamen hic tam exitiabilis opera merces amplus quam quaterni vel senex ferme offertor aureus ehem et qui paene praetereo si qui non integer corpus mane restituo quisquis inde decerpo deminuo sum is omnis de facies suus deseco sarcio compello


Thessaliam, nam et illic originis maternae nostrae fundamenta a Plutarcho illo inclito ac mox Sexto philosopho nepote eius prodita gloriam nobis faciunt, eam Thessaliam ex negotio petebam. Postquam ardua montium et lubrica vallium et roscida caespitum et glebosa camporum emensi, me equo indigena peralbo vehens eo quoque admodum fesso, ut ipse etiam fatigationem sedentariam incessus vegetatione discuterem, in pedes desilio, equi sudorem a fronte curiose exfrico, aures remulceo, frenos detraho, in gradum lenem sensim proveho, quoad lassitudinis incommodum alui solitum ac naturale praesidium eliquaret. Ac dum is, ientaculum ambulatorium, prata quae praeterit ore in latus detorto pronus affectat, duobus comitum, qui forte paululum processerant, tertium me facio. Ac dum ausculto quid sermonis agitarent, alter exerto cachinno Parce inquit In verba ista haec tam absurda tamque immania mentiendo. Isto accepto sititor alioquin novitatis Immo vero inquam Impertite sermonis non quidem curiosum, sed qui velim scire vel cuncta vel certe plurima: simul iugi quod insurgimus aspritudinem fabularum lepida incunditas levigabit.

thessalia nam et illic origo maternus noster fundamentum ab plutarcho ille inclutus atque mox sextus philosophus nepos is prodeo gloria nos facio is thessalia ex negotium peto postquam arduus mons et lubricus valles et roscidus caespes et glaebosus campus emetior ego equus indigena peralbus veho is quoque admodum fatisco ut ipse etiam fatigatio sedentarius incessus vegetatio discutio in pes desilio equus sudor ab frons curiosus exfrico auris remulceo freni detraho in gradus lenis sensim proveho quoad lassitudo incommodus alo soleo atque natural praesidium eliquo atque dum is ientaculis ambulatorius pratum qui praetereo os in latus detorqueo pronus affecto duo comes qui fors paululum procedo tertius ego facio atque dum ausculto quis sermo agito alter exerto cachinnus parco inquam in verbum iste hic tam absurdus tam immanis mentior iste accipio sititor alioqui novitas immo verus inquam impertio sermo non quidem curiosus sed qui volo scio vel cunctus vel certus multus simul jugo qui insurgo aspritudo fabula lepidus incunditas levigo


Cum primum Thelyphron hanc fabulam posuit compotores vino madidi rursum cachinnum integrant. Dumque bibere solita Risui postulant, sic ad me Byrrhaena: Solemnis inquit Dies a primis cunabulis huius urbis conditus crastinus advenit, quo die sol mortalium sanctissimum deum Risum hilaro atque gaudiali ritu propitiamus. Hunc tua praesentia nobis efficies gratiorem; atque utinam aliquid de proprio lepore laetificum honorando deo comminiscaris,quo magis pleniusque tanto numini litemus. Bene inquam Et fiet ut iubes. Et vellem Hercule materiam repperire aliquam, quam deus tantus affluenter indueret. Post haec monitu famuli mei, qui noctis admonebat, iam et ipse crapula distentus, protinus exsurgo et appellata prospere Byrrhaena titubante vestigio domuitionem capesso.

cos primus thelyphron hic fabula pono compotor vinum madidus rursum cachinnus integro dum bibo soleo risus postulo sic ad ego byrrhaena solemnis inquam dies ab primus cunabulis hic urbs condio crastinus advenio quo dies sol mortalis sancio deus risus hilaro atque gaudial ritus propitio hic tuus praesens nos efficio gratus atque utinam aliquis de proprius lepor laetificus honoro deus comminiscaris quo magis plenus tantus numen lito bene inquam et fio ut iubeo et volo herculis materia repperire aliqui quam deus tantus affluenter induo post hic moneo famulis meus qui nox admoneo iam et ipse crapula distendo protinus exsurgo et appello prosperus byrrhaena titubo vestigium domuitio capesso


Et ecce post pauculum tempus inopinatis et usquequaque mirificis imperiis deum rursus interpellor, et cogor tertiam quoque teletam susceptare. Nec levi cura sollicitus sed oppido suspensus animi mecum ipse cogitationes exercitius agitabam, quorsus nova haec et inaudita se caelestium porrigeret intentio, quid subsecivum quamvis iteratae iam traditioni remansisset: nimirum perperam vel minus plene consuluerunt in me sacerdos uterque 1: et Hercule iam de fide quoque eorum opinari coeptabam sequius. Quo me cogitationis aestu fluctuantem ad instar insaniae percitum sic instruxit nocturna divinatione demens imago: Nihil est inquit Quod numerosa serie religionis, quasi quicquam sit prius omissum, terreare. Quin assidua ista numinum dignatione laetum capesse gaudium, et potius exulta ter futurus quod alii vel semel vix conceditur, teque de isto numero merito praesume semper beatum. Ceterum futura tibi sacrorum traditio pernecessaria est, si tecum nunc saltem reputaveris exuvias deae, quas in provincia sumpsisti, in eodem fano depositas perseverat, nec te Romae diebus sollemnibus vel supplicare iis vel, cum praeceptum fuerit, felici illo amictu illustrari posse. Quod felix itaque ac faustum salutareque tibi sit, animo gaudiali rursum sacris initiare diis magnis auctoribus.

et ecce post pauculis tempus inopinor et usquequaque mirificus imperium deus rursus interpello et cogo tertius quoque teleta susceptaris neque levis cura sollicitus sed oppidum suspendo animus ego ipse cogitatio exerceo agito quorsus novo hic et inaudio sui caelestis porrigo intentio quis subsecivum quivis itero iam traditio remaneo nimirum perperam vel paruus plenus consulo in ego sacerdos uterque et herculis iam de fides quoque is opinor coepto sequius quo ego cogitatio aestus fluctuo ad instar insania percio sic instruo nocturnus divinatio demens imago nihil sum inquam qui numerosus series religio quasi quisquam sum prior omitto terrearis quin assiduus iste numen dignatio laetus capesso gaudium et potis exulto ter sum qui alius vel semel vix concedo tu de iste numerus mereo praesumo semper beatus ceterum sum tu sacer traditio pernecessarius sum si tu nunc saltem reputo exuviae dea qui in provincia sumo in idem fanum depono persevero neque tu roma dies sollemne vel supplicaris is vel cum praeceptum sum felix ille amictus illustraris possum qui felix itaque atque faustus saluto tu sum animus gaudial rursum sacrum initiaris diuus magnus auctor


Haec Milone diutine sermocinante tacitus ingemescebam, mihique non mediocriter suscensebam quod ultro inducta serie inopportunarum fabularum partem bonam vesperae eiusque gratissimum fructum amitterem; et tandem denique devorato pudore ad Milonem aio Ferat suam Diophanes ille fortunam et spolia populorum rursum conferat mari pariter ac terrae, mihi vero fatigationis hesternae etiamnunc saucio da veniam maturius concedam cubitum, et cum dicto facesso, et cubiculum meum contendo, atque illic deprehendo epularum dispositiones satis concinnas. Nam et pueris extra limen, credo ut arbitrio nocturni gannitus ablegarentur, humi quam procul distratum fuerat, et grabatulum meum astitit mensula cenae totius honestas reliquias tolerans, et calices boni, iam infuso latice semipleni, solam temperiem sustinentes, et lagoena iuxta orificio caesim dehiscente patescens facilis hauritu, prorsus gladiatoriae Veneris antecenia.

hic milo diutinus sermocino taceo ingemescebam ego non mediocris suscenseo qui ultro induco series inopportunaris fabula pars bonus vespera is gratus fructus amitto et tandem denique devoro pudor ad milo aio fero suus diophanes ille fortuna et spolium populus rursum confero mare pariter atque terra ego verus fatigatio hesternus etiamnum saucius do venio maturus concedo cubitum et cum dico facesso et cubiculum meus contendo atque illic deprehendo epularis dispositio satis concinno nam et puer extra limen credo ut arbitrium nocturnus gannio ablego humus quam procul distratum sum et grabatulis meus asto mensula cena totus honestus reliquiae tolero et calix bonus iam infundo latex semiplenus solus temperies sustineo et lagoena iuxta orificium caesim dehisco patesco facilis hauritu prorsus gladiatorius venus antecenium


“Psyche teneris et herbosis locis in ipso toro roscidi graminis suave recubans, tanta mentis perturbatione sedata, dulce conquievit. Iamque sufficienti recreata somno placido resurgit animo: videt lucum proceris et vastis arboribus consitum, videt fontem vitreo latice perlucidum medio luci meditullio. Prope fontis allapsum domus regia est, aedificata non humanis manibus sed divinis artibus: iam scies ab introitu primo dei cuiuspiam luculentum et amoenum videre te diversorium. Nam summa laquearia, citro et ebore curiose cavata, subeunt aureae columnae, parietes omnes argenteo caelamine conteguntur, bestiis et id genus pecudibus occurrentibus ob os introeuntium. Mirus prorsum homo, immo semideus vel certe deus, qui magnae artis subtilitate tantum efferavit argentum: enimvero pavimenta ipsa lapide pretioso caesim deminuto in varia picturae genera discriminantur: vehementer iterum ac saepius beatos illos qui super gemmas et monilia calcant! Iam ceterae partes longe lateque dispositae domus sine pretio pretiosae totique parietes solidati massis aureis splendore proprio coruscant, ut diem suum sibi domus faciat licet sole nolente; sic cubicula, sic porticus, sic ipsae valvae fulgurant. Nec setius opes ceterae maiestati domui respondent, ut equidem illud recte videatur ad conversationem humanam magno Iovi fabricatum caeleste palatium.

psyche teneo et herbosus locus in ipse torus roscidus gramen suavis recubo tantus mens perturbatio sedo dulcis conquiesco iam sufficio recreo somnus placidus resurgo animus video lucus procerus et vastus arbor consero video fons vitreus latex perlucidus medium lucius meditullium prope fons allapsum domus regius sum aedifico non humanus manus sed divinus ars iam scio ab introeo primus deus quispiam luculentus et amoenus video tu diversorium nam summus laquearia citer et ebur curiosus cavo subeo aureus columna paries omnis argenteus caelamen contego bestia et is genus pecus occurro ob os introeuntium mirus prorsus homo immo semideus vel certus deus qui magnus ars subtilitas tantus effero argentum enimvero pavimentum ipse lapis pretiosus caesim deminuo in vario pingo genus discrimino vehemens iterum atque saepis beatus ille qui super gemma et monile calceo iam ceterus pars longus fero dispono domus sine pretium pretiosus totus paries solido massa aureus splendor proprius corusco ut dies suus sui domus facio licet sol nolo sic cubiculum sic porticus sic ipse valva fulguro neque setius ops ceterus maiestas domo respondeo ut equidem ille rectus video ad conversatio humanus magnus iuppiter fabrico caelestis palatium


Nec mora, cum ritu Graeciensi ignis et rota, tum omne flagrorum genus inferuntur Augetur oppido, immo duplicatur mihi maestitia quod integro saltem mori non licuerit. Sed anus illa, quae fletibus cuncta turbaverat, Prius inquit Optimi cives, quam latronem, istum miserorum pignorum meorum peremptorem cruci affigatis, permittite corpora necatorum revelari, ut et formae! simul et aetatis contemplatione magis magisque ad iustam indignationem arrecti pro modo facinoris saeviatis. His dictis applauditur, et illico me magistratus ipsum iubet corpora, quae lectulo fuerant posita, mea manu detegere. Luctantem me ac diu renuentem praecedens facinus instaurare nova ostensione lictores iussu magistratuum quam instantissime compellunt manum denique ipsam e regione lateris fundentes in exitium suum super ipsa cadavera porrigunt. Evictus tandem necessitate succumbo, et ingratis licet arrepta pallio retexi corpora. Di boni, quae facies rei! Quod monstrum! Quae fortunarum mearum repentina! mutatio! Quamquam enim iam in peculio Proserpinae et Orci familia numeratus, subito in contrariam faciem obstupefactus haesi nec possum novae illius imaginis rationem idoneis verbis expedire: nam cadavera illa iugulatorum hominum erant tres utres inflati variisque secti foraminibus et, ut vespertinum proelium meum recordabar, his locis hiantes, quibus latrones illos vulneraveram.

neque mora cum ritus graeciensis ignis et rota tum omnis flagrum genus infero augeo oppidum immo duplico ego maestitia qui integer saltem morior non liceo sed anus ille qui fletus cunctus turbo prior inquam bonus civis quam latro iste miserum pignus meus peremptor crux affigo permitto corpus necator revelaris ut et forma simul et aetas contemplatio magis magus ad iustus indignatio arrideo pro modo facinus saeviatis hic dictum applauditur et ilico ego magistratus ipse iubeo corpus qui lectulus sum pono meus manus detego luctor ego atque diu renuentem praecedo facinus instauraris novo ostensio lictor iussus magistratus quam insto compello manus denique ipse e regio lateo fundo in exitium suus super ipse cadaver porrigo evinco tandem necessitas succumbo et ingratus licet arrepo pallium retego corpus deus bonus qui facies res qui monstrum qui fortuna meus repentinus mutatio quamquam enim iam in peculio proserpina et orcus familia numero subeo in contrarius facies obstupefacio haereo neque possum novus ille imago ratio idoneus verbum expedio nam cadaver ille iugulator homo sum tres utris inflo varius seco foramen et ut vespertinus proelium meus recordor hic locus hio qui latro ille vulneraveram


Atque ut primum e regione mulieris pone tergum eius maritus acceperat sonum sternutationis—quod enim putaret ab ea profectum—solito sermone salutem ei fuerat imprecatus, et iterato rursum et frequentate saepius, donec rei nimietate commotus quod res erat tandem suspicatus et impulsa mensa protenus remotaque cavea producit hominem crebros anhelitus aegre reflantem; inflammatusque indignatione contumeliae gladium flagitans iugulare moriturum gestiebat, ni respecto communi periculo vix eum ab impetu furioso cohibuissem, asseverans brevi absque noxa nostri suapte inimicum eius violentia sulphuris periturum: nec suadela mea sed ipsius rei necessitate lenitus, quippe iam semivivum illum in proxumum deportat angiportum. Tum uxorem eius tacite suasi ac denique persuasi secederet paululum atque ultra limen tabernae ad quampiam tantisper familiarem sibi mulierem migraret,quoad spatio fervens mariti sedaretur animus qui tanto calore tantaque rabie perculsus non erat dubius aliquid etiam de se suaque coniuge tristius profecto cogitare. Talium contubernalis epularum taedio fugatus Larem reveni meum.

atque ut primus e regio mulier pono tergum is maritus accipio sonus sternutatio qui enim puto ab is proficiscor soleo sermo salus is sum imprecor et itero rursum et frequentas saepis donec res nimietas commoueo qui res sum tandem suspicor et impello mensa protinus removeo cavea produco homo creber anhelitus aeger reflo inflammo indignatio contumelia gladius flagito iugulo morior gestio ni respicio communis periculum vix is ab impetus furiosus cohibeo asseverans brevis absque noxa noster suapte inimicus is violens sulphuris pereo neque suadela meus sed ipse res necessitas lenio quippe iam semivivus ille in proximus deporto angiportum tum uxor is taceo suadeo atque denique persuadeo secedo paululum atque ultra limen taberna ad qui tantisper familiaris sui mulier migro quoad spatium ferveo maritus sedo animus qui tantus calor tantus rabies percello non sum dubius aliquis etiam de sui suum coniunx tristis profecto cogito talis contubernalis epularis taedium fugo laris revenio meus


Venus ecce cum magno favore caveae in ipso meditullio scaenae, circumfuso populo laetissimorum parvulorum, dulce surridens constitit amoene: illos teretes et lacteos puellos diceres tu Cupidines veros de caelo vel mari commodum involasse; nam et pinnulis en sagittulis et habitu cetero formae praeclare congruebant, et velut nuptiales epulas obiturae dominae coruscis praelucebant facibus. Et influunt innuptarum puellarum decorae suboles: hinc Gratiae gratissimae, inde Horae pulcherrimae, quae iaculis floris serti et soluti deam suam propitiantes scitissimum construxerant chorum, dominae voluptatum veris coma blandientes. Iam tibiae multiforabiles cantus Lydios dulciter consonant: quibus spectatorum pectora suave mulcentibus, longe suavior Venus placide commoveri cunctantique lente vestigio et leniter fluctuante spinula et sensim annutante capite coepit incedere, mollique tibiarum sono debeatis respondere gestibus et nunc mite conniventibus, nunc acre comminantibus gestire pupillis et nonnunquam saltare solis oculis. Haec ut primum ante iudicis conspectum facta est, nisu brachiorum polliceri videbatur, si fuisset deabus ceteris antelata, daturam se nuptam Paridi forma praecipuam suique similem: tunc animo volenti Phrygius iuvenis malum quod tenebat aureum, velut victoriae calculum, puellae tradidit.

venus ecce cum magnus favor cavea in ipse meditullium scaena circumfundo populus laetus parvulus dulcis surridens consto amoenus ille teres et lacteus puellus dico tu cupido verus de caelum vel mare commodus involasse nam et pinnulis en sagittulis et habitus ceterus forma praeclaris congruo et velut nuptial epulae obeo domina coruscus praeluceo fax et influo innuptaris puellaris decorus suboles hinc gratia gratus inde hora pulcher qui iaculis florus sero et soluo dea suus propitio scio construo chorus domina voluptas verus coma blandio iam tibia multiforabilis cantus lydius dulcis consono qui spectator pectus suavis mulceo longus suavis venus placidus commoveo cuncto lentus vestigium et lenis fluctuo spinula et sensim annutante caput coepio incedo mollio tibiaris sonus debeo respondeo gestus et nunc mitis conniventibus nunc acer commino gestio pupillus et nonnunquam salto sol oculus hic ut primus ante judex conspectus facio sum nisus bracchium polliceor video si sum deabus ceterus antefero do sui nupta paris forma praecipuus suo similis tunc animus volo phrygius juvenis malus qui teneo aureus velut victoria calculus puella trado


Dum ista sycophanta ego mecum maxima cum indignatione disputo, de verbis eorum quibusdam dubiis, sed non obscuris prudenti asino, cognosco non Haemum illum praedonem famosum sed Tlepolemum sponsum puellae ipsius. Nam procedente sermone paulo iam clarius, contempta mea praesentia! quasi vere mortui, Bono animo es inquit Charite dulcissima, nam totos istos hostes tuos statim captivos habebis, et instantia validiore vinum iam inmixtum, sed modico tepefactum vapore, sauciis illis et crapula vinolentiaque madidis ipse abstemius non cessat impingere. Et Hercule suspicionem mihi fecit, quasi soporiferum quoddam venenum cantharis immisceret illis. Cuncti denique sed prorsus omnes vino sepulti iacebant, omnes pares mortuis. Tunc nullo negotio artissimis vinculis impeditis ac pro arbitrio suo constrictis illis, imposita dorso meo puella, dirigit gressum ad suam patriam.

dum iste sycophanta ego ego maximus cum indignatio disputo de verbum is quidam dubius sed non obscurus prudens asinus cognosco non haemus ille praedo famosus sed tlepolemus sponsum puella ipse nam procedo sermo paulus iam clarus contemno meus praesens quasi verus mortuus bonus animus sum inquam charite dulcis nam totus iste hostis tuus statim captivus habeo et insto validus vinum iam immixtus sed modicus tepefacio vapor saucius ille et crapula vinolentiaque madidus ipse abstemius non cesso impingo et herculis suspicio ego facio quasi soporifer quidam venenum cantharis immisceo ille cunctus denique sed prorsus omnis vinum sepelio jaceo omnis par morior tunc nullus negotium artus vinculis impedio atque pro arbitrium suus constringo ille impono dorsum meus puella dirigo gradior ad suus patria


Interea Psychen maritus ille quem nescit rursum suis illis nocturnis sermonibus sic commonet: Videsne quantum tibi periculum? Velitatur Fortuna eminus ac, nisi longe firmiter praecaves, mox comminus congredietur. Perfidae lupulae magnis conatibus nefarias insidias tibi comparant, quarum summa est, ut te suadeant meos explorare vultus, quos, ut tibi saepe praedixi, non videbis si videris. Ergo igitur si posthac pessimae illae lamiae noxiis animis armatae venerint—venient autem, scio—neque omnino sermonem conteras et, si id tolerare pro genuina simplicitate proque animi tui teneritudine non potueris, certe de marito nil quicquam vel audias vel respondeas: nam et familiam nostram iam propagabimus et hic adhuc infantilis uterus gestat nobis infantem alium, si texeris nostra secreta silentio, divinum, si profanaveris, mortalem.

interea psyche maritus ille qui nescio rursum suus ille nocturnus sermo sic commoneo video quantus tu periculum velitor fortuna eminus atque nisi longus firmiter praecaves mox comminus congredior perfidus lupula magnus conatus nefarius insidiae tu comparo qui summus sum ut tu suadeo meus exploraris vultus qui ut tu saepe praedico non video si video ergo igitur si posthac malus ille lamia noxius animus armo venio venio autem scio neque omnino sermo contero et si is tolero pro genuinus simplicitas pro animus tuus teneritudo non possum certus de marito nihil quisquam vel audio vel respondeo nam et familia noster iam propago et hic adhuc infantilis uterus gesto nos infer alius si tego noster secerno silentium divinus si profanaveris mortal


Ego denique quem saevissimus eius impetus in bestiam et extremae sortis quadripedem deduxerat, cuiusque casus etiam quovis nequissimo dolendus atque miserandus merito videretur, crimine latrocinii in hospitem mihi carissimum postulabar. Quod crimen non modo latrocinium, verum etiam parricidium quisque rectius nominarit, nec mihi tamen licebat causam meam defendere vel unico verbo saltem denegare. Denique ne mala conscientia tam scelesto crimini praesens viderer silentio consentire, hoc tantum impatientia perductus volui dicere Non feci. Et verbum quidem praecedens semel ac saepius immodice clamitavi, sequens vero nullo pacto disserere potui, sed in prima remansi voce, et identidem boavi Non, non, quamquam nimia rotunditate pendulas vibrassem labias. Sed quid ego pluribus de Fortunae scacvitate conqueror? Quam nec istud puduit, me cum meo famulo meoque vectore illo equo factum conservum atque coniugem.

ego denique qui saevus is impetus in bestia et exter sors quadripedem deduco quisque casus etiam quovis nequissimo doleo atque misero mereo video crimen latrocinium in hospes ego carus postulo qui crimen non modo latrocinium verus etiam parricidium quisque rectus nomino neque ego tamen licet causa meus defendo vel unicus verbum saltem denego denique ne malus conscientia tam scelestus crimen praesens video silentium consentio hic tantus impatiens perduco volo dico non facio et verbum quidem praecedo semel atque saepis immodicus clamitavi sequor verus nullus pacisco dissero possum sed in primus remaneo vox et identidem boavi non non quamquam nimius rotunditas pendulus vibrassem labia sed quis ego multus de fortuna scacvitas conqueror quam neque iste pudeo ego cum meus famulo meo vector ille equus facio conservus atque coniunx


Montis in excelsi scopulo, rex, siste puellam Ornatam mundo funerei thalami: Nec speres generum mortali stirpe creatum, Sed saevum atque ferum vipereumque malum, Quod pinnis volitans super aethera cuncta fatigat Flammaque et ferro singula debilitat; Quod tremit ipse Iovis, quo numina terrificantur, Fluminaque horrescunt et Stygiae tenebrae. Rex, olim beatus, affatu sanctae vaticinationis accepto pigens tristisque retro domum pergit suaeque coniugi praecepta sortis enodat infaustae. Maeretur, fletur, lamentatur diebus plusculis: sed dirae sortis iam urget taeter effectus, iam feralium nuptiarum miserrimae virgini choragium struitur, iam taedae lumen atrae fuliginis cinere marcescit, et sonus tibiae zygiae mutatur in querulum Lydii modum, cantusque laetus hymenaei lugubri finitur ululatu, et puella nuptura deterget lacrimas ipso suo flammeo. Sic affectae domus triste fatum cuncta etiam civitas congemebat, luctuque publico confestim congruens edicitur iustitium.

mons in excello scopulus rex sisto puella orno mundus funereus thalamus neque spero gener mortal stirps creo sed saevus atque ferus vipereus malus qui pinna volito super aether cunctus fatigo flamma et ferrum singulus debilito qui tremo ipse iuppiter quo numen terrifico flumen horresco et stygius tenebra rex olim beatus affor sancio vaticinatio accipio pigeo tero retro domus pergo sua conjunx praecipio sors enodo infaustus maereo fleo lamento dies plusculis sed dirus sors iam urgeo taeter efficio iam feralis nuptiae miser virgo choragium struo iam taeda lumen ater fuligo cinis marcesco et sonus tibia zygia muto in querulis lydius modus cano laetus hymenaeus lugubris finio ululo et puella nubo detergeo lacrima ipse suus flammeus sic afficio domus tristis fatum cunctus etiam civitas congemo lugeo publicus confestim congruo edico justitium


Sed prius est ut vobis, quod initio facere debueram, vel nunc saltem referam, quis iste vel unde fuerit. Thiasus (hoc enim nomine meus nuncupabatur dominus) oriundus patria Corintho, quod caput est totius Achaiae provinciae, ut eius prosapia atque dignitas postulabat, gradatim permensis honoribus quinquennali magistratu fuerat destinatus, et ut splendori capessendorum responderet fascium, munus gladiatorium triduani spectaculi pollicitus latius munificentiam suam porrigebat. Denique gloriae publicae studio tunc Thessaliam etiam accesserat, nobilissimas feras et famosos inde gladiatores comparaturus, iamque ex arbitrio dispositis coemptisque omnibus domuitionem parabat. Spretis luculentis illis suis vehiculis ac posthabitis decoris raedarum carpentis, quae partim confecta, partim revelata, frustra novissimis trahebantur consequiis, equis etiam Thessalicis et aliis iumentis Gallicanis quibus generosa suboles perhibet pretiosam dignitatem, me phaleris aureis et fucatis ephippiis et purpureis tapetis et frenis argenteis et pictilibus balteis et tintinnabulis perargutis exornatum ipse residens amantissime nonnunquam comissimis affatur sermonibus, atque inter alia pleraque summe se delectari profitebatur quod haberet in mel simul et convivam et vectorem.

sed prior sum ut tu qui initium facio debeo vel nunc saltem refero quis iste vel unde sum thiasus hic enim nomen meus nuncupo dominus orior patria corinthus qui caput sum totus achaia provincia ut is prosapia atque dignitas postulo gradatim permetior honor quinquennal magistratus sum destino et ut splendor capesso respondeo fascis munus gladiatorius triduanus spectaculum polliceor fero munificentia suus porrigo denique gloria publicus studium tunc thessalia etiam accedo nobilis ferus et famosus inde gladiator comparo iam ex arbitrium dispono coemo omnis domuitio paro sperno luculentus ille suus vehiculis atque postho decor raeda carpo qui pars conficio pars revelo frustra novus traho consequia equus etiam thessalicus et alius jumentum gallicanus qui generosus suboles perhibeo pretiosus dignitas ego phalerae aureus et fuco ephippium et purpureus tapete et frenum argenteus et pictilis balteus et tintinnabulum perargutus exorno ipse resideo amo nonnunquam comis affor sermo atque inter alius plerusque summus sui delectaris profiteor qui habeo in mel simul et convivo et vector


Sed monitis caelestibus parendi necessitas misellam Psychen ad destinatam poenam efflagitabat: perfectis igitur feralis thalami cum summo maerore sollemnibus toto prosequente populo vivum producitur funus et lacrimosa Psyche comitatur non nuptias sed exequias suas. Ac dum maesti parentes et tanto malo perciti nefarium facinus perficere cunctantur, ipsa illa filia talibus eos adhortatur vocibus: Quid infelicem senectam fletu diutino cruciatis? Quid spiritum vestrum, qui magis meus est, crebris eiulatibus fatigatis? Quid lacrimis inefficacibus ora mihi veneranda foedatis? Quid laceratis in vestris oculis mea lumina? Quid canitiem scinditis? Quid pectora, quid ubera sancta tunditis? Haec erunt vobis egregiae formositatis meae praeclara praemia? Invidiae nefariae letali plaga percussi sero sentitis. Cum gentes et populi celebrarent nos divinis honoribus, cum novam me Venerem ore consono nuncuparent, tunc dolere, tunc flere, tunc me iam quasi peremptam lugere debuistis: iam sentio, iam video solo me nomine Veneris perisse. Ducite me, et cui sors addixit scopulo sistite: festino felices istas nuptias obire, festino generosum illum maritum meum videre. Quid differo? Quid detrecto venientem qui totius orbis exitio natus est?

sed moneo caelestis pareo necessitas misellus psyche ad destino poena efflagito perficio igitur feral thalamus cum superus maeror sollemne totus prosequor populus vivus produco funus et lacrimosus psyche comito non nuptiae sed exsequiae suus atque dum maestus parens et tantus malus percio nefarius facinus perficio cunctor ipse ille filia talis is adhortor vox quis infelix senecta fleo diutinus crucio quis spiritus vester qui magis meus sum creber ejulatus fatigo quis lacrima inefficax os ego veneror foedo quis lacero in vester oculus meus lumen quis canities scindo quis pectus quis uber sancio tundo hic sum tu egregius formositas meus praeclarus praemium invidia nefarius letal plaga percutio serus sentio cos gens et populus celebro nos divinus honor cum novus ego venus os consono nuncupo tunc doleo tunc fleo tunc ego iam quasi peremo lugeo debeo iam sentio iam video solum ego nomen venus pereo duco ego et qui sors addico scopulus sisto festino felix iste nuptiae obeo festino generosus ille maritus meus video quis differo quis detrecto venio qui totus orbis exitium nascor sum


et unus Quousque inquit Ruptum istum asellum, nunc etiam claudum, frustra pascemus?, et alius: Quid quod et pessimo pede domum nostram accessit, nec quicquam idonei lucri exinde cepimus sed vulnera et fortissimorum occisiones. Alius iterum: Certe ego cum primum sarcinas istas quamquam invitus pertulerit, protinus eum vulturiis gratissimum pabulum futurum praecipitabo. Dum secum mitissimi homines altercant de mea nece, iam et domum perveneramus, nam timor ungulas mihi alas fecerat. Tum quae ferebamus amoliti properiter, nulla salutis nostrae cura sed ne meae quidem necis habita, comitibus adscitis qui vulnerati remanserant, dudum recurrunt reliqua laturitaedio, ut aiebant, nostrae tarditatis. Nec me tamen mediocris carpebat scrupulus contemplatione comminatae mihi mortis, et ipse mecum: Quid stas, Luci, vel quid iam novissimum expectas? Mors, et haec acerbissima, decreto latronum tibi comparata est; Nec magno conatu res indiget; vides istas rupinas proximas et praeacutas in his prominentes silices, quae te penetrantes antequam decidens, membratim dissipabunt. Nam et illa ipsa praeclara magia tua vultum laboresque tibi tantum asini, verum corium non asini crassum sed hirudinis tenue membranulum circumdedit. Quin igitur masculum tandem sumis animum tuaeque saluti dum licet consulis? Habes summam opportunitatem fugae, dum latrones absunt An custodiam anus semimortuae formidabis, quam licet claudi pedis tui calce unica finire poteris? Sed quo gentium capessetur fuga vel hospitium quis dabit? Haec quidem inepta et prorsus asinina cogitatio: quis enim viantium vectorem suum non libenter auferat secum?

et unus quousque inquam rumpo iste asellus nunc etiam claudus frustra pasco et alius quis qui et malus pes domus noster accedo neque quisquam idoneus lucrum exinde capio sed vulnero et fortis occisio alius iterum certus ego cum primus sarcina iste quamquam invitus perfero protinus is vulturiis gratus pabulis sum praecipito dum sui mitis homo alterco de meus nex iam et domus pervenio nam timor ungula ego ala facio tum qui fero amolior properiter nullus salus noster cura sed ne meus quidem nex habeo comes adscio qui vulnero remaneo dudum recurro reliquus laturitaedio ut aio noster tarditas neque ego tamen mediocris carpo scrupulus contemplatio commino ego mors et ipse ego quis sto lucius vel quis iam novus expecto mors et hic acerbus decretum latro tu comparo sum neque magnus conatus res indigeo video iste rupina propior et praeacuo in hic promineo silex qui tu penetro antequam decido membratim dissipo nam et ille ipse praeclarus magia tuus vultus laboro tu tantus asinus verus corium non asinus crassus sed hirudo tenue membranulis circumdo quin igitur masculus tandem sumo animus tuus salus dum licet consul habeo summa opportunitas fuga dum latro absum an custodia anus semimortuus formido quam licet claudo pes tuus calx unicus finio possum sed quo gens capesso fuga vel hospitium quis do hic quidem ineptus et prorsus asininus cogitatio quis enim viantium vector suus non libet aufero sui


At ego tibi sermone isto Milesio varias fabulas conseram auresque tuas benivolas lepido susurro permulceam, modo si papyrum Aegyptiam argutia Nilotici calami inscriptam non spreveris inspicere, figuras fortunasque hominum in alias imagines conversas et in se rursum mutuo nexu refectas, ut mireris. Exordior. Quis ille? Paucis accipe. Hymettos Attica et Isthmos Ephyraea et Taenaros Spartiaca, glebae felices aeternum libris felicioribus conditae, mea vetus prosapia est: ibi linguam Attidem primis pueritiae stipendiis merui. Mox in urbe Latia advena studiorum, Quiritium indigenam sermonem aerumnabili labore, nullo magistro praeeunte, aggressus excolui. En ecce praefamur veniam, si quid exotici ac forensis sermonis rudis locutor offendero. Iam haec equidem ipsa vocis immutatio desultoriae scientiae stilo quem accessimus respondet. Fabulam Graecanicam incipimus: lector intende; laetaberis.

at ego tu sermo iste milesius vario fabula consero auro tuus benivolas lepidus susurro permulceo modo si papyrus aegyptius argutia niloticus calamus inscribo non sperno inspicio figura fortuno homo in alius imago converro et in sui rursum mutuus necto reficio ut miror exordior quis ille paucus accipio hymettus atticus et isthmus ephyraeus et taenarus spartiaca glaeba felix aeternus liber felix condio meus vetus prosapia sum ibi lingua attidem primus pueritia stipendium mereo mox in urbs latius advena studium quiris indigena sermo aerumnabilis labor nullus magister praeeo aggredior excolo en ecce praefor venio si quis exoticus atque forensis sermo rudis locutor offendo iam hic equidem ipse vox immutatio desultorius scientia stilus qui accedo respondeo fabula graecanicam incipio lector intendo laeto


Talis sermonis blanditie cavillatum deducebat ad torum nolentem puerum, sequentem tamen, et pudicissima illa uxore altrorsus disclusa solus ipse cum puero cubans gratissima corruptarum nuptiarum vindicta perfruebatur. Sed cum primum rota solis lucida diem peperit, vocatis duobus e familia validissimis, quam altissime sublato puero, ferula nates eius obvertit berans, Tu autem, inquit Tam mollis ac teneri et admodum puer, defraudatis amatoribus aetatis tuae flore, mulieres appetis atque eas liberas et connubia lege sociata corrumpis et intempestivum tibi nomen adulteri vindicas? His et pluribus verbis compellatum et insuper affatim plagis castigatum forinsecus abicit; at ille adulterarum omnium fortissimus insperata potitus salute, tamen nates candidas illas noctu diuque diruptus, maerens profugit: nec setius pistor ille nuntium remisit uxori eamque protinus de sua proturbavit domo.

tal sermo blandities cavillatum deduco ad torus nolo puer sequor tamen et pudicus ille uxor altrorsus discludo solus ipse cum puer cubo gratus corruptaris nuptiae vindicta perfruor sed cum primus rota sol lucidus dies pario voco duo e familia validus quam alo tollo puer ferula nato is obverto berans tu autem inquam tam mollio atque teneo et admodum puer defraudo amator aetas tuus floreo mulier appeto atque is libero et connubia lex socio corrumpo et intempestivus tu nomen adulter vindico hic et multus verbum compello et insuper affatim plaga castigo forinsecus abicio at ille adulteraris omnis fortis insperatus potior salus tamen nato candidus ille nox diu dirumpo maereo profugio neque setius pistor ille nuntius remitto uxor eo protinus de suus proturbavit domus


Sic arundo simplex et humana Psychen aegerrimam salutem suam docebat: nec auscultatu impaenitendo diligenter instructa illa cessavit, sed observatis omnibus furatrina facili flaventis auri mollitie congestum gremium Veneri reportat. Nec tamen apud dominam saltem secundi laboris periculum secundum testimonium meruit, sed contortis superciliis surridens amarum sic inquit: Nec me praeterit huius quoque facti auctor adulterinus. Sed iam nunc ego sedulo periclitabor, an oppido forti animo singularique prudentia sis praedita. Videsne insistentem celsissimae illi rupi montis ardui verticem, de quo fontis atri fuscae defluunt undae proxumaeque conceptaculo vallis inclusae Stygias irrigant paludes et rauca Cocyti fluenta nutriunt? Indidem mihi de summi fontis penita scaturigine rorem rigentem hauritum ista confestim defer urnula. Sic aiens crystallo dedolatum vasculum, insuper ei graviora comminata, tradidit.

sic arundo simplex et humanus psyche aeger salus suus doceo neque ausculto impaenitendo diligenter instruo ille cesso sed observo omnis furatrina facilis flaveo aurum mollities congero gremium venus reporto neque tamen apud domina saltem secundus labor periculum secundus testimonium mereo sed contorqueo supercilium surridens amaris sic inquam neque ego praetereo hic quoque facio auctor adulterinus sed iam nunc ego sedulus periclitor an oppidum fortis animus singularis prudentia sum praeditus video insisto celsus ille rumpo mons arduus vertex de quo fons ater fuscus defluo unda proximus conceptaculum valles includo stygius irrigo palus et raucus cocytus fluentum nutrio indus ego de superus fons penitus scaturigo roro rigeo hauritum iste confestim defero urnula sic aeo crystallum dedolo vasculis insuper is gravis commino trado


Tunc inter confertam trepidae multitudinis stragem e tribus iunior offenso lapide atque obtunsis digitis terrae prosternitur, saevisque illis ac ferocissimis canibus instruit nefariam dapem: protenus enim nancti praedam iacentem miserum illum adulescentem frustatim discerpunt. Atque ut eius letalem ululatum cognovere ceteri fratres, accurrunt maesti suppetias, obvolutisque lacinia laevis manibus lapidum crebris iactibus propugnare fratri atque abigere canes aggrediuntur. Nec tamen eorum ferociam vel conterrere vel expugnare potuere, quippe cum miserrimus adulescens ultima voce prolata, vindicarent de pollutissimo divite mortem fratris iunioris, illico laniatus interisset. Tunc reliqui fratres non tam Hercule desperata quam ultro neglecta sua salute contendunt ad divitem atque ardentibus animis impetuque vesano lapidibus crebris in eum velitantur. At ille cruentus et multis ante flagitiis similibus exercitatus percussor iniecta lancea duorum alterum per pectus medium transadegit a nec tamen peremptus ac prorsum exanimatus adulescens ille terrae concidit; nam telum transvectum atque ex maxima parte pone tergum elapsum soloque nisus violentia defixum rigore librato suspenderat corpus. Sed et quidam de servulis procerus et validus sicario illi ferens auxilium lapide contorto tertii illius iuvenis dexterum brachium longo iacui petierat, sed impetu casso per extremos digitos transi currens lapis contra omnium opinionem deciderat innoxius.

tunc inter confercio trepidus multitudo strages e tres iunior offendo lapis atque obtundo digitus terra prosterno saevus ille atque ferox canis instruo nefarius daps protinus enim nanciscor praeda iaceo miser ille adulescens frustatim discerpo atque ut is letal ululo cognosco ceterus frater accurro maestus suppetiae obvolutisque lacinia laevus manus lapis creber jactus propugnaris frater atque abigo canis aggredio neque tamen is ferocio vel conterreo vel expugnaris possum quippe cum miser adulescens ulter vox profero vindico de polluo dives mors frater iunioris ilico lanio intereo tunc reliquus frater non tam herculis despero quam ultro neglego suus salus contendo ad dives atque ardeo animus impetus vesanus lapis creber in is velitantur at ille cruentus et multus ante flagitium similis exercito percussor inicio lancea duo alter per pectus medius transadigo ab neque tamen peremo atque prorsus exanimo adulescens ille terra concido nam telis transveho atque ex maximus pars pono tergum elabor solo nitor violens defigo rigor libro suspendo corpus sed et quidam de servulis procerus et validus sicarius ille fero auxilium lapis contorqueo tertius ille juvenis dexter bracchium longus jaceo peto sed impetus cassus per extremus digitus transeo curro lapis contra omnis opinio decido innoxius


Commodum cubueram, et ecce Fotis mea, iam domina cubitum reddita, laeta proximat rosa serta et rosa soluta in sinu tuberante: ac me pressim deosculato et corollis revincto ac flore persperso arripit poculum ac desuper aqua calida iniecta porrigit bibam, idque modico prius quam totum exsorberem clementer invadit ac relictum pullulatim labellis minuens meque respiciens sorbillat dulciter. Sequens et tertium inter nos vicissim et frequens alternat poculum, cum ego iam vino madens nec animo tantum verum etiam corpore ipso ad libidinem inquies, alioquin et petulans et iam saucius paulisper inguinum fine lacinia remota impatientiam Veneris I Fotidi meae monstrans, Miserere, inquam Et subveni maturius: nam, ut vides, proelio, quod nobis sine fetiali officio indixeras, iam proximante vehementer intentus, ubi primam sagittam saevi Cupidinis in ima praecordia mea delapsam excepi, arcum meum et ipse vigorate tetendiet oppido formido ne nervus I rigoris nimietate rumpatur. Sed ut mihi morem I plenius gesseris, in effusum laxa crinem et capillo fluente undanter ede complexus amabiles.

commodus cubo et ecce foveo meus iam domina cubitum reddo laetus proximo rodo sero et rodo solvo in sinus tuberante atque ego pressim deosculor et corolla revincto atque floreo persperso arripio poculum atque desuper aqua calidum inicio porrigo bibo is modicus prior quam totus exsorbeo clemens invado atque relinquo pullulatim labellum minuo ego respicio sorbillo dulcis sequor et tertius inter nos vicissim et frequens alterno poculum cum ego iam vinum madeo neque animus tantus verus etiam corpus ipse ad libido inquam alioqui et petulans et iam saucius paulisper inguinum finis lacinia remoueo impatientia venus eo fotidi meus monstro misereor inquam et subvenio maturus nam ut video proelium qui nos sine fetial officium indico iam proximo vehemens intendo ubi primus sagitta saevus cupido in imus praecordia meus delabor excipio arcus meus et ipse vigorate tetendiet oppidum formido ne nervus eo rigor nimietas rumpo sed ut ego mos eo plenus gero in effundo laxo crinis et capillus fluo undanter edo complexus amabilis


Haec recensente pistore iamdudum procax et temeraria mulier verbis execrantibus fullonis illius detestabatur uxorem, illam perfidam, illam impudicam, denique universi sexus grande dedecus, quae suo pudore postposito torique genialis calcato foedere Larem mariti lupanari maculasset infamia, iamque perdita nuptae dignitate prostitutae sibi nomen adsciverit: addebat et tales oportere vivas exuri feminas. Et tamen taciti vulneris et suae sordidae conscientiae commonita, quo maturius stupratorem suum tegminis cruciatu liberaret, identidem suadebat maritum temperius quieti decedere. At ille, utpote intercepta cena profugerat prorsus ieiunus, mensam potius comiter postulabat. Apponebat ei propere, quamvis invita mulier, quippini destinatam alii: sed mihi penita carpebantur praecordia et praecedens facinus et praesentem deterrimae feminae constantiam cogitanti mecumque sedulo deliberabam, si quo modo possem, detectis ac revelatis fraudibus, auxilium meo perhibere domino, illumque, qui ad instar testudinis alveum succubabat, depulso tegmine cunctis palam facere.

hic recenseo pistor jamdudum procax et temerarius mulier verbum execrantibus fullo ille detesto uxor ille perfidus ille impudicus denique universus sexus grandis dedecus qui suus pudor postpono torus genial calceo foedus laris maritus lupanaris maculo infamia iam perdo nubo dignitas prostituo sui nomen adscio addo et talis oportet vivo exuro femina et tamen taceo vulnus et suus sordidus conscientia commoneo quo maturus stuprator suus tegimen crucio libero identidem suadeo maritus temperius quiesco decedo at ille utpote intercipio cena profugio prorsus jejunus mensa potis comis postulo appono is properus quivis invito mulier quippini destino alius sed ego penitus carpo praecordia et praecedo facinus et praesens deterior femina constantia cogito ego sedulus delibero si quo modo possum detego atque revelatis fraus auxilium meus perhibeo dominus ille qui ad instar testudo alveus succubo depello tegimen cunctus palam facio


Nuntio Psyche laeta florebat et divinae subolis solacio plaudebat et futuri pignoris gloria gestiebat et materni nominis dignitate gaudebat: crescentes dies et menses exeuntes anxia numerat, et sarcinae nesciae rudimento miratur de brevi punctulo tantum incrementulum locupletis uteri.

nuntio psyche laetus floreo et divina suboles solacium plaudo et sum pignus gloria gestio et maternus nomen dignitas gaudeo cresco dies et mensis exeo anxius numero et sarcina nescius rudimentum miro de brevis punctulum tantus incrementulis locupletis uterus


Nec mora, cum paulo maturius lectum maritus accubans, eamque etiamnunc lacrimantem complexus, sic expostulat: Haecine mihi pollicebare, Psyche mea? Quid iam de te tuus maritus expecto, quid spero? Et perdia et pernox nec inter amplexus coniugales desinis cruciatum. Age iam nunc ut voles et animo tuo damnosa poscenti pareto: tantum memineris meae seriae monitionis cum coeperis sero paenitere.

neque mora cum paulus maturus lectus maritus accubo eo etiamnum lacrimo complexus sic expostulo hic ego pollicebaris psyche meus quis iam de tu tuus maritus expecto quis spero et perdius et pernox neque inter amplector coniugal desino cruciatus ago iam nunc ut volo et animus tuus damnosus posco pareo tantus memini meus seria monitio cum coepio serus paeniteo


Ad hunc modum vaticinata mulier acu crinali capite deprompta Thrasylli convulnerat tota lumina eumque prorsus exoculatum relinquens, dum dolore i nescio crapulam cum somno discutit, arrepto nudo I gladio quo se Tlepolemus solebat incingere, per mediam civitatem cursu furioso proripit se, procul dubio nescioquod scelus gestiens et recta monimentum mariti contendit. At nos et omnis populus nudatis totis aedibus studiose consequimur, hortati mutuo ferrum vesanis extorquere manibus. Sed Charite capulum Tlepolemi propter assistens gladioque fulgenti singulos abigens, ubi fletus uberes et lamentationes varias cunctorum intuetur, Abicite inquit, Importunas lacrimas, abicite luctum meis virtutibus alienum. Vindicavi in mei mariti cruentum peremptorem, punita sum funestum mearum nuptiarum praedonem. Iam tempus est ut isto gladio deorsus ad meum Tlepolemum viam quaeram.

ad hic modus vaticinor mulier acus crinal caput deprompto thrasyllus convulnerat totus lumen is prorsus exoculo relinquo dum dolor eo nescio crapula cum somnus discutio arrepo nudus eo gladius quo sui tlepolemus soleo incingo per medius civitas cursus furiosus proripio sui procul dubius nescioquis scelus gestio et recta monimentum maritus contendo at nos et omnis populus nudo totus aedes studiosus consequor hortas mutuus ferrum vesanus extorqueo manus sed charite capulus tlepolemus propter assisto gladius fulgeo singuli abigo ubi fletus uber et lamentatio vario cunctor intueor abicio inquam importunus lacrima abicio luctus meus virtus alienus vindico in meus maritus cruentus peremptor punior sum funestus meus nuptiae praedo iam tempus sum ut iste gladius deordior ad meus tlepolemus via quaero


Magno denique delibutus gaudio dominus vocatis servis suis, emptoribus meis, iubet quadruplum restitui pretium meque cuidam acceptissimo liberto suo et satis peculiato, magnam praefatus diligentiam, tradidit; qui me satis humane satisque comiter nutriebat et, quo se patrono commendatiorem faceret, studiosissime voluptates eius per meas argutias instruebat. Et primum me quidem mensam accumbere suffixo cubito, dein alluctari et etiam saltare sublatis primoribus pedibus perdocuit, quodque esset apprime mirabile, verbis nutum commodare, ut quod nollem relato, quod vellem deiecto capite monstrarem, sitiensque pocillatore respecto, ciliis alterna connivens, bibere flagitarem Atque haec omnia perfacile oboediebam, quae nullo etiam monstrante scilicet facerem: sed verebar ne si forte sine magistro humano ritu ederem pleraque, rati scaevum praesagium portendere, velut monstrum ostentumque me obtruncatum vulturiis opimum pabulum redderent. Iamque rumor publice crebruerat, quo conspectum atque famigerabilem meis miris artibus effeceram dominum: hic est qui sodalem convivamque possidet asinum luctantem, asinum saltantem, asinum voces humanas intellegentem, sensum nutibus exprimentem.

magnus denique delibuo gaudium dominus voco servio suus emptor meus iubeo quadruplus restituo pretium ego quidam accipio libertus suus et satis peculio magnus praefor diligentia trado qui ego satis humanus sero comis nutrio et quo sui patronus commendo facio studiosus voluptas is per meus argutiae instruo et primus ego quidem mensa accumbo suffigo cubo deinde alluctaris et etiam salto tollo primoris pes perdoceo quisque sum apprimus mirabilis verbum nutus commodo ut qui nolo refero qui volo deicio caput monstraris sitio pocillator respicio cilium alternus connivens bibo flagitaris atque hic omnis perfacilis oboedio qui nullus etiam monstro scilicet facio sed vereor ne si fors sine magister humanus ritus edo plerusque reor scaevum praesagium portendo velut monstrum ostendo ego obtrunco vulturiis opimus pabulis reddo iam rumor publicus crebruerat quo conspectus atque famigerabilis meus mirus ars efficio dominus hic sum qui sodalis convivamque possideo asinus luctor asinus saltantem asinus voco humanus intellego sensus nutus exprimo


Sic illa laetitia recreata Patere inquit Oro, prius fores cubiculi diligenter occludam, ne sermonis elapsi profana petulantia committam grande flagitium; et cum dicto pessulis iniectis et uncino firmiter immisso, sic ad me reversa colloque meo manibus ambabus implexa voce tenui et admodum diminuta, Paveo inquit “Et formido solide domus huius operta detegere et arcana dominae meae revelare secreta: sed melius de te doctrinaque tua praesumo, qui praeter generosam natalium dignitatem, praeter sublime ingenium, sacris pluribus initiatus profecto nosti sanctam silentii fidem. Quaecumque itaque commisero huius religiosi pectoris tui penetralibus, semper haec intra consaeptum clausa custodias oro, et simplicitatem relationis meae tenacitate taciturnitatis tuae remunerare. Nam me, quae sola mortalium novi, amor is, quo tibi teneor, indicare compellit; iam scies omnem domus nostrae statum, iam scies herae meae miranda secreta, quibus obaudiunt manes, turbantur sidera, coguntur numina, serviunt elementa.

sic ille laetitia recreo pateo inquam oro prior foris cubiculum diligenter occludo ne sermo elabor profanus petulantia committo grandis flagitium et cum dico pessulis injacio et uncinus firmiter immitto sic ad ego revorto colloquor meus manus ambabus implecto vox tenuis et admodum disminuo paveo inquam et formido solidus domus hic operio detego et arcanus domina meus revelaris secerno sed bonus de tu doctrina tuus praesumo qui praeter generosus natalis dignitas praeter sublimis ingenium sacrum multus initio profecto nosco sancio silentium fides quicumque itaque committo hic religiosus pectus tuus penetral semper hic intra consaepio claudo custodio oro et simplicitas relatio meus tenacitas taciturnitas tuus remuneraris nam ego qui solus mortalis nosco amor is quo tu teneo indico compello iam scio omnis domus noster status iam scio era meus miro secerno qui obaudio manes turbo sidus cogo numen servio elementum


Et cum dicto subsertis manibus exsolvit suam sibi fasciam pedesque meos singillatim illigans indidem constringit artissime, scilicet ne quod vindictae meae superesset praesidium, et pertica, qua stabuli fores offirmari solebant, abrepta non prius me desiit obtundere quam victis fessisque viribus, suopte pondere degravatus manibus eius fustis esset elapsus. Tunc de brachiorum suorum cita fatigatione conquesta, procurrit ad focum, ardentemque titionem gerens mediis inguinibus obtrudit, donec, solo quod restabat nisus praesidio, liquida fimo strictim egesta faciem atque oculos eius confoedassem. Qua caecitate atque factore tandem fugata est a me pernicies: ceterum titione delirantis Altheae Meleager asinus interissem.

et cum dico subsero manus exsolvo suus sui fascia pedo meus singillatim illigans indidem constringo artus scilicet ne qui vindicta meus supersum praesidium et pertica qui stabulis foris offirmaris soleo arrepo non prior ego desino obtundo quam vinco fatisco vis suopte pondus degravatus manus is fustis sum elabor tunc de bracchium suus cieo fatigatio conqueror procurro ad focus ardeo titio gero medius inguinibus obtrudo donec solum qui resto nitor praesidium liquidus fimum strictim egero facies atque oculus is confoedo qui caecitas atque factor tandem fugo sum ab ego pernicies ceterum titio deliro altheae meleager asinus intereo


Quid cum capillis color gratus et nitor splendidus illucet et contra solis aciem vegetus fulgurat vel placidus renitet, aut in contrariam gratiam variat aspectum, et nunc aurum coruscans in lenem mellis deprimitur umbram, nunc corvina nigredine caeruleos columbarum collis flosculos aemulatur, vel cum guttis Arabicis obunctus et pectinis arguti dente tenui discriminatus et pone versum coactus amatoris oculis occurrens ad instar speculi reddit imaginem gratiorem? Quid cum frequenti subole spissus cumulat verticem vel prolixa serie porrectus dorsa permanat? Tanta denique est capillamenti dignitas, ut quamvis auro, veste, gemmis, omnique cetero mundo exornata mulier incedat, tamen, nisi capillum distinxerit, ornata non possit audire. Sed in mea Fotide non operosus sed inordinatus ornatus addebat gratiam. Uberes enim crines leniter remissos et cervice dependulos ac dein per colla dispositos sensimque sinuato patagio residentes paulisper ad finem conglobatos in summum verticem nodus astrinxerat.

quis cum capillus color gratus et nitor splendidus illucet et contra sol acies vegetus fulguro vel placidus reniteo aut in contrarius gratia vario aspectus et nunc aurum corusco in lenis mel deprimo umbra nunc corvina nigredo caeruleus columbaris collis flosculus aemulo vel cum gutta arabica obunctus et pectinis arguo dens tenuis discrimino et pono verro cogo amator oculus occurro ad instar speculis reddo imago gratus quis cum frequens suboles spissus cumulo vertex vel prolixus series porrigo dorsum permano tantus denique sum capillamentum dignitas ut quivis aurum vestis gemma omne ceterus mundus exorno mulier incedo tamen nisi capillus distinguo orno non possum audio sed in meus fotide non operosus sed inordinatus orno addo gratia uber enim crinis lenis remitto et cervix dependulus atque deinde per collum dispono sensim sinuo patagium resideo paulisper ad finis conglobo in superus vertex nodus astrinxerat


Nec tamen nostri sermonis artes infelicissimo profuerunt iuveni, quippe quidam procurrens e domo procerus et validus incunctanter lanceam mediis iniecit ursae praecordiis nec secus alius et ecce plurimi iam timore discusso certatim gladios etiam de proximo congerunt: enimvero Thrasyleon egregium decus nostrae factionis, tandem immortalitate digno illo spiritu expugnato, magis quam patientia neque clamore ac ne ululatu quidem fidem sacramenti prodidit, sed iam morsibus laceratus ferroque laniatus, obnixo mugitu et ferino fremitu praesentem casum generoso vigore tolerans gloriam sibi reservavit, vitam fato reddidit. Tanto tamen terrore tantaque formidine coetum illum turbaverat, ut usque diluculum, immo et in multum diem nemo quisquam fuerit ausus quamvis iacentem bestiam vel digito contingere, nisi tandem pigre ac timide quidam. lanius paulo fidentior, utero bestiae resecto, ursae magnificum despoliavit latronem. Sic etiam Thrasyleon nobis perivit sed a gloria non perivit. Confestim itaque constrictis sarcinis illis, quas nobis servaverant fideles mortui, Plataeae terminos concito gradu deserentes, istud apud nostros animos identidem reputabamus, merito nullam fidem in vita nostra repperiri, quod ad manes iam et mortuos odia perfidiae nostrae demigrarit. Sic onere vecturae simul et asperitateviae toti fatigati, tribus comitum desideratis, istas quas videtis praedas adveximus.”

neque tamen noster sermo ars infelix prosum juvenis quippe quidam procurro e domus procerus et validus incunctanter lancea medius injacio ursa praecordia neque secus alius et ecce plurimus iam timor discutio certatim gladius etiam de propior congero enimvero thrasyleon egregius decus noster factio tandem immortalitas digno ille spiritus expugno magis quam patientia neque clamor atque ne ululo quidem fides sacramentum prodo sed iam morsus lacero ferrum lanio obnitor mugitus et ferinus fremo praesens casus generosus vigor tolero gloria sui reservo vita fatum reddo tantus tamen terror tantus formido coitus ille turbo ut usque diluculis immo et in multus dies nemo quisquam sum audeo quivis iaceo bestia vel digitus contingo nisi tandem piger atque timidus quidam lanius paulus fido uterus bestia reseco ursa magnificus despoliavit latro sic etiam thrasyleon nos pereo sed ab gloria non pereo confestim itaque constringo sarcina ille qui nos servo fidelis mortuus plataeae terminus concieo gradus desero iste apud noster animus identidem reputo mereo nullus fides in vito noster repperiri qui ad manes iam et mortuus odium perfidia noster demigro sic onus veho simul et asperitateviae totus fatigo tres comes desidero iste qui video praeda adveximus


Sic captivae puellae delira et temulenta illa narrabat anicula; sed astans ego non procul dolebam mehercules quod pugillares et stilum non habebam, qui tam bellam fabellam praenotarem. Ecce confecto nescioquo gravi proelio latrones adveniunt onusti; nonnulli tamen, immo promptiores, vulneratis domi relictis et plagas recurantibus, ipsi ad reliquas occultatas in quadam spelunca sarcinas, ut aiebant, proficisci gestiunt; prandioque raptim tuburcinato, me et equum meum vectores rerum illarum futuros fustibus exinde fundentes producunt in viam, multisque clivis et anfractibus fatigatos prope ipsam vesperam perducunt ad quampiam speluncam, unde multis onustos rebus rursum, ne breviculo quidem tempore refectos ociter reducunt, tantaque trepidatione festinabant, ut me plagis multis obtundentes propellentesque super lapidem propter viam positum deicerent: unde crebris aeque ingestis ictibus crure dextero et ungula sinistra me debilitatum aegre ad exsurgendum compellunt,

sic captiva puella deliro et temulentus ille narro anicula sed asto ego non procul doleo hercules qui pugillaris et stilis non habeo qui tam bellus fabella praenotaris ecce conficio nescioquo gravis proelium latro advenio onustus nonnullus tamen immo promptus vulnero domus relinquo et plaga recuro ipse ad reliquus occulto in quidam spelunca sarcina ut aio proficisco gestio prandium raptim tuburcinor ego et equus meus vector res ille sum fustis exinde fundo produco in via multa clivus et anfractus fatigo prope ipse vespera perduco ad qui spelunca unde multus onustus res rursum ne breviculo quidem tempus reficio ociter reduco tantus trepidatio festino ut ego plaga multus obtundo propello super lapis propter via pono deicio unde creber aequus ingero ictus crus dexter et ungula sinistra ego debilito aeger ad exsurgo compello