Et diu quidem pulcherrime mihi furatrinae procedebat artificium, quippe adhuc timide et satis parce surripienti de tam multis pauciora, nec illis fraudes, ullas in asino suspicantibus. At ubi fiducia latendi pleniore capta partes opimas quasque devorabam et iucundiora eligens abligurribam dulcia, suspicio noni exilis fratrum pupugit animos et quamquam de me nihil etiam tum tale crederent, tamen cotidiani damni studiose vestigabant reum Illi vero postremo etiam mutuo sese rapinae turpissimae criminabantur, iamque curam diligentiorem et acriorem custodelam et dinumerationem adhibebant partium. Tandem denique rupta verecundia sic alter alterum compellat: At istud iam neque aequum ac ne humanum quidem, cotidie ac partes electiores surripere atque iis divenditis peculium latenter augere, de reliquis aequam vindicare divisionem. Si tibi denique societas ista displicet, possumus omnia quidem cetera fratres manere, ab isto tamen nexu communionis discedere: nam video in immensum damni procedentem querelam nutrire nobis immanem discordiam. Subicit alius: Laudo istam tuam mehercules et ipse constantiam, quod cotidie furatis clanculo partibus praevenisti querimoniam, quam diutissime sustinens tacitus ingemescebam, ne viderer rapinae sordidae meum fratrem arguere. Sed bene, quod utrimquesecus sermone prolato iacturae remedium quaeritur, ne silentio procedens simultas Eteocleas nobis contentiones pariat.

et diu quidem pulcher ego furatrina procedo artificium quippe adhuc timidus et satis parco surripienti de tam multus paucus neque ille fraudo ullus in asinus suspicor at ubi fiducia lateo plenus capio pars opimus quisque devorabam et jucundus eligo abligurrio dulcis suspicio nonus exilis frater pungo animus et quamquam de ego nihil etiam tum talis credo tamen cottidianus damnum studiosus vestigo reus ille verus postremo etiam mutuus sui rapina turpis crimino iam cura diligens et acer custodela et dinumeratio adhibeo pars tandem denique rumpo verecundia sic alter alter compello at iste iam neque aequus atque ne humanus quidem cottidie atque pars eligo surripio atque is divendo peculium latenter augeo de reliquus aequus vindicaris divisio si tu denique societas iste displiceo possum omnis quidem ceterus frater maneo ab iste tamen necto communio discedo nam video in immensus damnum procedo querela nutrio nos immanis discordia subicio alius laudo iste tuus hercules et ipse constantia qui cottidie furo clanculo pars praevenio querimonia quam diutissime sustineo taceo ingemescebam ne video rapina sordidus meus frater arguo sed bene qui utrimquesecus sermo profero jacio remedium quaero ne silentium procedo simultas eteocleus nos contentio pario


Sed ardentem Philesitheri vigilantiam matronae nobilis pulchritudo latere non potuit, atque hac ipsa potissimum famosa castitate et insignis tutelae nimietate instinctus atque inflammatus, quidvis facere, quidvis pati paratus, ad expugnandam tenacem domus disciplinam totis accingitur viribus; certusque fragilitatis humanae fidei et quod pecuniae cunctae sint difficultates perviae auroque soleant adamantinae etiam perfringi fores, opportune nanetus Myrmecis solitatem, ei amorem suum aperit et supplex eum medelam cruciatui deprecatur; nam sibi statutam decretamque mortem proximare ni maturius cupito potiatur: nee eum tamen quicquam, in re facili formidare debere, quippe cum vespera solus, fide tenebrarum contectus atque absconditus, introrepere et intra momentum temporis remeare posset. His et huiuscemodi suadelis validum addebat cuneum, qui rigentem prorsus servi tenacitatem violenter diffinderet; porrecta enim manu sua demonstrat ei novitate nimia candentes solidos aureos, quorum viginti quidem puellae destinasset, ipsi vero decem libenter offerret.

sed ardeo philesitheri vigilantia matrona nobilis pulchritudo lateo non possum atque hic ipse potis famosus castitas et insignis tutela nimietas instinguo atque inflammo quivis facio quivis patior paro ad expugno tenax domus disciplina totus accingo vis certus fragilitas humanus fides et qui pecunia cunctus sum difficultas pervius aurum soleo adamantinus etiam perfringo foris opportunus nanetus myrmecis solitas is amor suus aperio et supplex is medela cruciatus deprecor nam sui statuo decerno mors proximaris ni maturus cupio potio nee is tamen quisquam in res facilis formidaris debeo quippe cum vesperus solus fides tenebraris contego atque abscondio introrepo et intra momentum tempus remearis possum hic et huiuscemodi suadelis validus addo cuneus qui rigeo prorsus servio tenacitas violens diffindo porrigo enim manus suus demonstro is novitas nimius candeo solidus aureus qui viginti quidem puella destino ipse verus decem libet offertor


Transito fluvio modicum te progressam textrices orabunt anus telam struentes, manus paulisper accommodes. Nec id tamen tibi contingere fas est: nam haec omnia tibi et multa alia de Veneris insidiis orientur, ut vel unam de manibus omittas offulam: nec putes futile istud polentacium damnum leve; altera enim perdita, lux haec tibi prorsus denegabitur. Canis namque praegrandis, teriugo et satis amplo capite praeditus, immanis et formidabilis, tonantibus oblatrans faucibus mortuos, quibus iam nil mali potest facere, frustra territando ante ipsum limen et atra atria Proserpinae semper excubans servat vacuam Ditis domum: hunc offrenatum unius offulae praeda facile praeteribis, ad ipsamque protinus Proserpinam introibis, quae te comiter excipiet ac benigne, ut em molliter assidere et prandium opipare suadeat sumere. Sed tu et humi reside et panem sordidum petitum esto, deinde nuntiato quid adveneris, susceptoque quod offeretur, rursus remeans canis saevitiam offula reliqua redime, ac deinde, avaro navitae data quam reservaveras stipe transitoque eius fluvio, recolens priora vestigia ad istum caelestium siderum redies chorum. Sed inter omnia hoc observandum praecipue tibi censeo, ne velis aperire vel inspicere illam quam feres pyxidem vel omnino divinae formositati addictum curiosius thesaurum.

transeo fluvius modicus tu progredior textrix oro anus tela struo manus paulisper accommodo neque is tamen tu contingo fas sum nam hic omnis tu et multus alius de venus insidiae orior ut vel unus de manus omitto offula neque puto futilis iste polentacium damnum levis alter enim perdo lux hic tu prorsus denego canis namque praegrandis terjugus et satis amplus caput praeditus immanis et formidabilis tono oblatro fauces mortuus qui iam nihil malus possum facio frustra territo ante ipse limen et ater atrium proserpina semper excubo servo vacuus dis domus hic offrenatus unus offula praeda facilis praetereo ad ipse protinus proserpina introibis qui tu comis excipio atque benignus ut em mollis assideo et prandium opiparis suadeo sumo sed tu et humus resideo et panis sordidus peto sum deinde nuntio quis advenio suscipio qui offertor rursus remeo canis saevitia offula reliquus redimo atque deinde avarus nauta do quam reservaveras stipe transeo is fluvius recolo prior vestigium ad iste caelestis sidus redeo chorus sed inter omnis hic observo praecipuus tu censeo ne velis aperio vel inspicio ille quam fero pyxis vel omnino divina formositas addico curiosus thesaurus


Nec ille tam clarus tamque splendidus publicae voluptatis apparatus invidiae noxios effugit oculos: nam diutina captivitate fatigatae simul et aestiva flagrantia maceratae, pigra etiam sessione languidae, repentina correptae pestilentia paene ad nullum redivere numerum. Passim per plateas plurimas cerneres iacere semivivorum corporum ferina naufragia: tunc vulgus ignobile, quos inculta pauperies sine delectu ciborum tenuato ventri cogit sordentia supplementa et dapes gratuitas conquirere, passim iacentes epulas accurrunt.

neque ille tam clarus tam splendidus publicus voluptas apparatus invidia noxius effugio oculus nam diutinus captivitas fatigo simul et aestivus flagro macero piger etiam sessio languidus repentinus corripio pestilentia paene ad nullus redivere numerus passim per platalea multus cerno iacio semivivorum corpus ferina naufragium tunc vulgus ignobilis qui incultus pauperies sine deligo cibus tenuo venter cogo sordeo supplementum et daps gratuitus conquiro passim jaceo epulae accurro


Ad istum modum praeco ille cachinnos circumstantibus commovebat. Sed illa fortuna mea saevissima, quam per tot regiones iam fugiens effugere vel praecedentibus malis placare non potui, rursum in me caecos detorsit oculos et emptorem aptissimum duris meis casibus mire repertum obiecit. Scitote qualem: cinaedum et senem cinaedum, calvum quidem sed cincinnis semicanis et pendulis capillatum, unum de triviali popularium faece, qui per plateas et oppida cymbalis et crotalis personantes deamque Syriam circumferentes mendicare compellunt. Is nimio praestinandi studio praeconem rogat cuiatis essem: at ille Cappadocum me et satis forticulum denuntiat. Rursum requirit annos aetatis meae: sed praeco lasciviens: Mathematicus quidem, qui stellas eius disposuit, quintum ei numeravit annum; sed ipse scilicet melius istud de suis novit professionibus. Quanquam enim prudens crimen Corneliae legis incurram, si civem Romanum pro servo tibi vendidero, quin emis bonum et frugi mancipium, quod te et foris et domi poterit iuvare? Sed exinde odiosus emptor aliud de alio non desinit quaerere, denique de mansuetudine etiam mea percontatur anxie.

ad iste modus praeco ille cachinnus circumsto commoveo sed ille fortuna meus saevus quam per tot regio iam fugio effugio vel praecedo malus placo non possum rursum in ego caecus detorqueo oculus et emptor aptus durus meus casus mirus reperio obiacio scio qual cinaedus et senex cinaedus calvus quidem sed cincinnus semicanus et pendulis capillati unus de trivial popularis faex qui per platalea et oppidum cymbal et crotal persono dea syria circumfero mendicaris compello is nimius praestino studium praeco rogo cujatis sum at ille cappadocus ego et satis forticulis denuntio rursum requiro annus aetas meus sed praeco lasciviens mathematicus quidem qui stella is dispono quintus is numero annus sed ipse scilicet bonus iste de suus nosco professio quamquam enim prudens crimen cornelius lex incurro si civis romanus pro servo tu vendo quin emo bonus et frugi mancipium qui tu et foris et domus possum iuvaris sed exinde odiosus emptor alius de alius non desino quaero denique de mansuetudo etiam meus perconto anxius


Hactenus adhuc anicula garriente suscipit mulier: Beatam illam quae tam constantis sodalis libertate fruitur! At ego misella molae etiam sonum et ecce illius scabiosi asini faciem timentem familiarem incidi. Ad haec anus: Iam tibi ego probe suasum et confirmatum animi amatorem illum alacrem vadimonium sistam, et insuper condicta vespertina regressione cubiculo facessit. At pudica uxor statim cenas saliares comparat, vina pretiosa defaecat, pulmenta recentia tuccetis temperat mensa largiter instructa. Denique ut dei cuiusdam adventus, sic expectatur adulteri; nam et opportune maritus foris apud naccam proximum cenitabat. Ergo igitur metis die propinquante helcio tandem absolutus refectuique secure redditus non tam Hercule laboris libertatem, gratulabar, quam quod revelatis luminibus libere iam cunctas facinorosae mulieris artes prospectare poteram. Sol ipsum quidem delapsus Oceanum subterrenas orbis plagas illuminabat, et ecce nequissimae anus adhaerens lateri temerarius adulter adventat, puer admodum et adhuc lubrico genarum splendore conspicuus, adhuc adulteros ipse delectans: hunc multis admodum saviis exceptum mulier cenam iubet paratam accumbere.

hactenus adhuc anicula garrio suscipio mulier beatus ille qui tam consto sodalis libertas fruor at ego misellus mola etiam sonus et ecce ille scabiosus asinus facies timeo familiaris incido ad hic anus iam tu ego probus suadeo et confirmo animus amator ille alacer vadimonium sisto et insuper condico vespertinus regressio cubiculum facesso at pudicus uxor statim ceno saliaris comparo vinum pretiosus defaeco pulmentum recens tuccetum tempero mensa largiter instruo denique ut deus quidam advenio sic expecto adulter nam et opportunus maritus foris apud nacca propior cenito ergo igitur metior dies propinquo helcium tandem absolvo refectus securus reddo non tam herculis labor libertas gratulor quam qui revelatis lumen libo iam cunctus facinorosus mulier ars prospectaris possum sol ipse quidem delabor oceanus subterrenus orbis plaga illuminabat et ecce nequissimae anus adhaereo lateo temerarius adulter advento puer admodum et adhuc lubricus genaris splendor conspicuus adhuc adulter ipse delecto hic multus admodum saviis excipio mulier cena iubeo paro accumbo


Ac dum de oblationis opportunitate secum noxii deliberant homines, forte fortuna puer ille iunior, proprius pessimae feminae filius, post matutinum laborem studiorum domum se recipiens, prandio iam capto sitiens repertum vini poculum, in quo venenum latebat inclusum, nescius fraudis occultae continua perduxit haustu, atque, ubi fratri suo paratam mortem ebibit, exanimis terrae procumbit. Illicoque repentina pueri pernicie paedagogus commotus ululabili clamore matrem totamque ciet familiam, iamque cognito casu noxiae potionis varie quisque praesentium auctores insimulabant extremi facinoris. Sed dira illa femina et malitiae novercalis exemplar unicum, non acerba filii morte, non parricidii conscientia, non infortunio domus, non luctu mariti vel aerumna funeris commota cladem familiae in vindictae compendium traxit, missoque protinus cursore, qui vianti marita domus expugnationem nuntiaret, ac mox eodem ocius ab itinere regresso, personata nimia temeritate insimulat privigni veneno filium suum interceptum. Et hoc quidem non adeo mentiebatur, quod iam destinatam iuveni mortem praevenisset puer; sedi fratrem iuniorem Angebat ideo privigni scelere peremptum, quod eius probrosae libidini, qua se comprimere temptaverat, noluisset succumbere. Neci tam immanibus contenta mendaciis addebat sibi quoque ob detectum flagitium eundem illum gladium comminari. Tunc infelix duplici filiorum morte percussus magnis aerumnarum procellis aestuat: nam et iuniorem incoram sui funerari videbat, et alterum ob incestum parricidiumque capitis scilicet damnatum iri certo sciebat. Ad hoc uxoris dilectae nimium mentitis lamentationibus ad extremum subolis impellebatur odium.

atque dum de oblatio opportunitas sui noxius delibero homo fors fortuna puer ille iunior proprius malus femina filius post matutinus labor studium domus sui recipio prandium iam capio sitio reperio vinum poculum in quo venenum lateo includo nescius fraus occulo continuo perduco haurio atque ubi frater suus paro mors ebibo exanimus terra procumbo illicoque repentinus puer pernicies paedagogus commoueo ululabilis clamor mater totus cieo familia iam cognosco casus noxia potio varius quisque praesens auctor insimulo extremus facinus sed dirus ille femina et malitia novercal exemplar unicus non acerbus filius mors non parricidium conscientia non infortunium domus non luctus maritus vel aerumna funus commoveo clades familia in vindicta compendium traho mitto protinus cursor qui vio marito domus expugnatio nuntio atque mox idem ocior ab iter regredior personatus nimius temeritas insimulo privignus veneno filius suus intercipio et hic quidem non adeo mentior qui iam destino juvenis mors praevenio puer sedeo frater iuniorem ango ideo privignus scelus peremo qui is probrosus libido qui sui comprimo tento nolo succumbo nex tam immanis contineo mendacium addo sui quoque ob detego flagitium idem ille gladius comminaris tunc infelix duplex filius mors percutio magnus aerumna procella aestuo nam et iuniorem incoram suus funeraris video et alter ob incestus parricidium capio scilicet damno eo certus scio ad hic uxor diligo nimium mentior lamentatio ad exter suboles impello odium


Nec tamen ille vesanus tantillum praesentia multorum civium territus vel etiam confusus, licet non rapinis, saltem verbis temperare voluit sed, illis clementer expostulantibus fervidosque eius mores blanditiis permulcentibus, repente suam suorumque carorum salutem quam sanctissime adiurans asseverat parvi se pendere tot mediatorum praesentiam; denique vicinum illum auriculis per suos servulos sublatum de casula longissime statimque proiectum iri: quo dicto insignis indignatio totos audientium pertemptavit animos. Tunc unus e tribus fratribus incunctanter et paulo liberius respondit, frustra eum suis opibus confisum tyrannica superbia comminari, cum alioquin pauperes etiam liberali legum praesidio de insolentia locupletium consueverint vindicari. Quod oleum flammae, quod sulphur incendio, quod flagellum Furiae, hoc et iste sermo truculentiae hominis nutrimento fuit. Iamque ad extremam insaniam vecors suspendium sese et totis illis et ipsis legibus mandare proclamans, canes pastoricios villaticos, feros atque immanes, assuetos abiecta per agros, essitare cadavera, praeterea etiam transeuntium viatorum passivis morsibus alumnatos, laxari atque in eorum exitium inhortatos immitti praecipit. Qui simul signo solito pastorum incensi atque inflammati sunt, furiosa rabie conciti et latratibus etiam absonis horribiles, eunt in homines eosque variis aggressi vulneribus distrahunt ac lacerant, nec fugientibus saltem compescunt sed eo magis irritatiores sequuntur.

neque tamen ille vesanus tantillus praesens multus civis terreo vel etiam confundo licet non rapina saltem verbum temperaris volo sed ille clemens expostulo fervidosque is mos blanditia permulceo repens suus suum carus salus quam sancio adjuro asseverat parvus sui pendeo tot mediator praesentia denique vicinus ille auriculis per suus servulus tollo de casula longus statim projectum eo quo dico insignis indignatio totus audio pertemptavit animus tunc unus e tres frater incunctanter et paulus liber respondeo frustra is suus ops confido tyrannicus superbia comminaris cum alioqui pauper etiam liberal lex praesidium de insolentia locuples consuesco vindicaris qui oleum flamma qui sulphur incendium qui flagellum furius hic et iste sermo truculentia homo nutrimentum sum iam ad extremus insanio vecors suspendium sui et totus ille et ipse lex mando proclamo canis pastoricius villaticus ferus atque immanis assuesco abicio per ager essitaris cadaver praeterea etiam transeo viator passivus morsus alumno laxaris atque in is exitium inhortor immitto praecipio qui simul signum soleo pastor incendo atque inflammo sum furiosus rabies concieo et latratus etiam absonus horribilis eo in homo is varius aggredior vulnus distraho atque lacero neque fugio saltem compesco sed is magis irritatiores sequor


En rerum naturae prisca parens, en elementorum origo initialis, en orbis totius alma Venus, quae cum mortali puella partiario maiestatis honore tractor et nomen meum caelo conditum terrenis sordibus profanatur! Nimirum communi numinis piamento vicariae venerationis incertum sustinebo, et imaginem meam circumferet puella moritura. Frustra me pastor ille, cuius iustitiam fidemque magnus comprobavit Iupiter, ob eximiam speciem tantis praetulit deabus. Sed non adeo gaudens ista, quaecumque est, meos honores usurpaverit: iam faxo huius etiam ipsius illicitae formositatis paeniteat. Et vocat confestim puerum suum pinnatum illum et satis temerarium, qui malis suis moribus contempta disciplina publica, flammis et sagittis armatus per alienas domos nocte discurrens et omnium matrimonia corrumpens impune committit tanta flagitia, et nihil prorsus boni facit.

en res natura priscus parens en elementor origo initial en orbis totus almus venus qui cum mortal puella partiarius maiestas honor tracto et nomen meus caelum condio terrenus sordes profano nimirum communis numen piamentum vicaria veneratio incertus sustineo et imago meus circumfero puella morior frustra ego pastor ille qui iustitia fides magnus comprobo iupiter ob eximius species tantus praefero deabus sed non adeo gaudeo iste quicumque sum meus honor usurpo iam facio hic etiam ipse illicitus formositas paeniteo et voco confestim puer suus pinnatus ille et satis temerarius qui malus suus mos contemno disciplina publicus flamma et sagitta armo per alienus domus nox discurro et omnis matrimonium corrumpo impunis committo tantus flagitium et nihil prorsus bonus facio


Vix finieram, et illico me perducit ad domum quampiam, cuius ipsis foribus obsaeptis per quandam brevem posticulam intro vocat me et conclave quoddam obseratis luminibus umbrosum demonstrat matronamque flebilem fusca veste contectam, quam propter assistens Hic inquit Auctoratus ad custodiam mariti tui fideliter accessit. At illa crinibus antependulis hinc inde demotis etiam in maerore luculentam proferens faciem,meque respiciens Vide oro inquit Quam expergite munus obeas. Sine cura sis ; inquam Modo corollarium idoneum compara.

vix finio et ilico ego perduco ad domus qui qui ipse foris obsaepio per quidam brevis posticula intro voco ego et conclave quidam obsero lumen umbrosus demonstro matronamque flebilis fuscus vestis contego quam propter assisto hic inquam auctoro ad custodia maritus tuus fidelis accedo at ille crinis antependulis hinc inde demotis etiam in maeror luculentus profero facies ego respicio video oro inquam quam expergo munus obeo sinis cura sum inquam modo corollarium idoneus comparo


Ergo igitur impatientia furoris altius agitata diutinum rupit silentium et ad se vocari praecipit filium: quod nomen in eo, si posset, ne ruboris admoneretur, libente eraderet. Nec adulescens aegrae parentis moratus imperium, senili tristitie striatam gerens frontem cubiculum petit, uxori patris matrique fratris utcumque debitum sistens obsequium. Sed illa cruciabili silentio diutissime fatigata, et ut in quodam vado dubitationis haerens, omne verbum quod praesenti sermoni putabat aptissimum rursum improbans mi tante etiam nunc pudore, unde potissimum caperet exordium decunctatur. At iuvenis nihil etiam tunc sequius suspicatus, summisso vultu rogat ultro praesentes causas aegritudinis. Tunc illa nancta solii tudinis damnosam occasionem, prorumpit in audaciam, et ubertim allacrimans laciniaque contegens faciem voce trepida sic eum breviter affatur: Causa omnis et origo praesentis doloris et etiam medela ipsa et salus unica mihi tute ipse es: isti enim tui oculi per meos oculos ad intima delapsi praecordia meis medullis acerrimum commovent incendium. Ergo miserere tua causa pereuntis nec te religio patris omnino deterreat, cui morituram prorsus servabis uxorem: illius enim recognoscens imaginem in tua; facie merito te diligo. Habes solitudinis plenam fiduciam, habes capax necessarii facinoris otium: nam quod nemo novit, paene non fit.

ergo igitur impatiens furor altus agito diutinus rumpo silentium et ad sui vocaris praecipio filius qui nomen in is si possum ne rubor admoneo libet erado neque adulescens aeger parens moror imperium senilis tristitie strio gero frons cubiculum peto uxor pater mater frater utcumque debeo sisto obsequium sed ille cruciabilis silentium diutissime fatigo et ut in quidam vado dubitatio haereo omnis verbum qui praesens sermo puto aptus rursum improbo ego tantus etiam nunc pudor unde potis capio exordium decuncto at juvenis nihil etiam tunc sequius suspicor summitto vultus rogo ultro praesens causa aegritudo tunc ille nanciscor solium tudo damnosus occasio prorumpo in audacia et ubertim allacrimans lacinia contego facies vox trepido sic is brevis affor causa omnis et origo praesum dolor et etiam medela ipse et salus unicus ego tueor ipse sum iste enim tuus oculus per meus oculus ad intimo delabor praecordia meus medulla acer commoveo incendium ergo misereor tuus causa pereo neque tu religio pater omnino deterreo qui morior prorsus servo uxor ille enim recognosco imago in tuus facies mereo tu diligo habeo solitudo plenus fiducia habeo capax necessarius facinus otium nam qui nemo nosco paene non fio


Sed quidam dei coetu illo rusticorum Nefas ait Tam bellum asinum sic enecare et propter luxuriem lasciviamque, amatoria protinus opera, servitioque tam necessarii carere, cum alioquin exsectis genitalibus possit neque in Venerem ullo modo surgere vosque omni metu periculi liberare, insuper etiam longe crassior atque corpulentior effici. Multos ego scio non modo asinos inertes, verum etiam ferocissimos equos, nimio libidinis laborantes atque ob id truces vesanosque, adhibita tali detestatione mansuetos ac mansues exinde factos, et oneri ferundo non inhabiles et cetero ministerio patientes. Denique, nisi vobis suadeo nolentibus, possum spatio modico interiecto, quo mercatum proximum obire statui, petitis e domo ferramentis huic curae praeparatis, ad vos actutum redire trucemque amatorem istum atque insuavem dissitis femoribus emasculare et quovis vervece mitiorem efficere.

sed quidam deus coitus ille rusticus nefas aio tam bellum asinus sic enecaris et propter luxurio lasciviamque amatorius protinus opus servitioque tam necessarius careo cum alioqui exseco genital possum neque in venus ullus modo surgo tu omnis metus periculum liberaris insuper etiam longus crassus atque corpulentus efficio multus ego scio non modo asinus iners verus etiam ferox equus nimius libido laboro atque ob is trux vesanosque adhibeo talis detestatio mansuetos atque mansues exinde facio et onus fero non inhabilis et ceterus ministerium patior denique nisi tu suadeo nolo possum spatium modicus interiacio quo mercor propior obeo statuo peto e domus ferramentum hic cura praeparo ad tu actus redeo trux amator iste atque insuavis dissero femoribus emascularis et quovis vervece mitis efficio


Ad istum modum vaticinatus sacerdos egregius fatigatos anhelitus trahens conticuit. Exin permixtus agmini religioso procedens comitabar sacrarium totae civitati notus ac conspicuus, digitis hominum nutibusque notabilis. Omnes in me populi fabulabantur: Hunc omnipotentis hodie deae numen augustum reformavit ad homines: felix Hercule et ter beatus qui vitae scilicet praecedentis innocentia fideque meruerit tam praeclarum de caelo patrocinium, ut renatus quodam modo statim sacrorum obsequio desponderetur. Inter haec et festorum votorum tumultum paulatim progressi iam ripam maris proximamus atque ad ipsum illum locum, quo pridie meus stabulaverat asinus, pervenimus. Ibidem simulacris rite dispositis navem faberrime factam, picturis miris Aegyptiorum circumsecus variegatam, summus sacerdos taeda lucida et ovo et sulphure sollemnissimas preces de casto praefatus ore, quam purissime purificatam deae nuncupavit dedicavitque. Huius felicis alvei nitens carbasus litteras voti intextas progerebat: eae litterae votum instaurabant de novi commeatus prospera navigatione. Iam malus insurgit, pinus rotunda splendore sublimis, insigni carchesio conspicua, et puppis intorta chenisco, bracteis aureis vestita fulgebat, omnisque prorsus carina citro limpido perpolita florebat. Tunc cuncti populi, tam religiosi quam profani, vannos onustas aromatis et huiuscemodi suppliciis certatim congerunt et insuper fluctus libant intritum lacte confectum, donec muneribus largis et devotionibus faustis completa navis, absoluta strophiis ancoralibus, peculiari serenoque flatu pelago redderetur: quae postquam cursu? spatio prospectum sui nobis incertat, sacrorum geruli, sumptis rursum quae quisque detulerant, alacres ad fanum reditum capessunt simili structu pompae decori.

ad iste modus vaticinor sacerdos egregius fatigo anhelitus traho conticesco exinde permisceo agmen religiosus procedo comito sacrarium totus civitas notus atque conspicuus digitus homo nutus notabilis omnis in ego populus fabulor hic omnipotens hodie dea numen augustus reformo ad homo felix herculis et ter beatus qui vita scilicet praecedo innocens fido mereo tam praeclaris de caelum patrocinium ut reno quidam modo statim sacer obsequium despondeo inter hic et festor votor tumultus paulatim progredior iam ripa mare proximo atque ad ipse ille locus quo pridie meus stabulaverat asinus pervenio ibidem simulacrum rite dispono navo faberrime facio pingo mirus aegyptius circumsecus variegatam summus sacerdos taeda lucidus et ovo et sulphur sollemnissimas prex de castus praefor os quam purus purifico dea nuncupo dedico hic felix alveus niteo carbasus littera voveo intexo progero is littera voveo instauro de nosco commeatus prosper navigatio iam malus insurgo pinus rotundus splendor sublimis insignio carchesium conspicuus et puppis intorqueo cheniscus bractea aureus vestio fulgeo omne prorsus carina citer limpidus perpolio floreo tunc cunctus populus tam religiosus quam profanus vannos onustus aroma et huiuscemodi supplicium certatim congero et insuper fluctus libo intero lac conficio donec munus largior et devotio faustus compleo navus absolvo strophium ancoral peculiaris serenus flo pelagus reddo qui postquam cursus spatium prospicio suus nos incerto sacer gerulis sumo rursum qui quisque defero alacer ad fanum redeo capesso similis struo pompa decorus


Perrexit Psyche volenter, non obsequium quidem illa functura, sed requiem malorum praecipitia fluvialis rupis habitura. Sed inde de fluvio musicae suavis nutricula leni crepitu dulcis aurae divinitus inspirata sic vaticinatur arundo viridis: Psyche, tantis aerumnis exercita, neque tua miserrima morte meas sanctas aquas polluas nec vero istud horae contra formidabiles oves feras aditum, quoad de solis flagrantia mutuatae calorem truci rabie solent efferri cornuque acuto et fronte saxea et nonnunquam venenatis morsibus in exitium saevire mortalium Sed dum meridies solis sedaverit vaporem et pecua spiritus fluvialis serenitate conquieverint, poteris sub illa procerissima platano, quae mecum simul unum fluentum bibit, latenter abscondere. Et cum primum mitigata furia laxaverint oves animum, percussis frondibus attigui nemoris lanosum aurum repperies, quod passim stirpibus convexis obhaerescit.

pergo psyche volenter non obsequium quidem ille fungor sed requies malus praecipitium fluvial rupes habeo sed inde de fluvius musica suavis nutricula lenis crepo dulcis aura divinitus inspiro sic vaticinor arundo viridis psyche tantus aerumna exerceo neque tuus miser mors meus sancio aqua polluo neque verus iste hora contra formidabilis ovo ferus aditus quoad de sol flagro mutuo calor trux rabies soleo effero cornus acuo et frons saxeus et nonnunquam veneno morsus in exitium saevio mortalis sed dum meridio sol sedo vaporo et pecua spiritus fluvial serenitas conquieverint possum sub ille procerus platanus qui ego simul unus fluentum bibo latenter abscondo et cum primus mitigo furio laxo ovo animus percutio frons attiguus nemus lanosus aurum repperies qui passim stirps convexus obhaeresco


Placet pro bono duabus malis malum consilium, totisque illis tam pretiosis muneribus absconditis, comam trahentes et proinde ut merebantur ora lacerantes simulatos redintegrant fletus. Ac sic parentes quoque redulcerato prorsum dolore raptim deterrentes, vesania turgidae domus suas contendunt dolum scelestum, immo vero parricidam struentes contra sororem insontem.

placeo pro bonus duo malus malus consilium totus ille tam pretiosus munus abscondo como traho et proinde ut mereo os lacero simulo redintegro fletus atque sic parens quoque redulcero prorsus dolor raptim deterreo vesania turgidus domus suus contendo dolus scelestus immo verus parricida struo contra soror insons


Quam vellem respondit illa, Praestare tibi, Luci, quod cupis, sed propter invidos mores in solitudinem semper abstrusa et omnium praesentia viduata solet huiusmodi secreta perficere. Sed tuum postulatum praeponam periculo meo idque observatis opportunis temporibus sedulo perficiam,modo, ut initio praefata sum, rei tantae fidem silentiumque tribue. Sic nobis garrientibus libido mutua et animos simul et membra suscitat: omnibus abiectis amiculis ac tandemdenique infecti atque nudati bacchamur in Venerem, cum quidem mihi iam fatigato de propria liberalitate Fotis puerile obtulit corollarium, iamque luminibus nostris vigilia marcidis infusus sopor etiam in altum diem nos attinuit.

quam volo respondeo ille praestaris tu lucius qui cupio sed propter invidus mos in solitudo semper abstrudo et omnis praesens viduo soleo huiusmodi secerno perficio sed tuus postulo praepono periculum meus is observo opportunus tempus sedulus perficio modo ut initium praefor sum res tantus fides sileo tribuo sic nos garrio libido mutuus et animus simul et membrum suscito omnis abicio amiculis atque tandemdenique inficio atque nudo bacchor in venus cum quidem ego iam fatigo de proprius liberalitas foveo puerilis offero corollarium iam lumen noster vigil marcidus infundo sopor etiam in altus dies nos attineo


Sed dum bono tanto percita saucia mente fluctuat, lucerna illa, sive perfidia pessima sive invidia noxia sive quod tale corpus contingere et quasi basiare et ipsa gestiebat, evomuit de summa luminis sui stillam ferventis olei super humerum dei dexterum: hem audax et temeraria lucerna et amoris vile ministerium, ipsum ignis totius deum aduris, cum te, scilicet amator aliquis, ut diutius cupitis etiam nocte potiretur primus invenerit! Sic inustus exiluit deus visaque detectae fidei colluvie prorsus ex osculis et manibus infelicissimae coniugis tacitus avolavit:

sed dum bonus tantus percio saucius mens fluctuo lucerna ille sive perfidia malus sive invidia noxius sive qui talis corpus contingo et quasi basiaris et ipse gestio evomo de summus lumen suus stilla ferveo oleum super umerus deus dexter hem audax et temerarius lucerna et amor vilis ministerium ipse ignis totus deus aduro cum tu scilicet amator aliquis ut diu cupio etiam nox potio primus invenio sic inuro exiluit deus video detego fides colluvie prorsus ex osculis et manus infelix coniunx taceo avolo


Haec mecum ipse disputans fores Milonis accedo et, quod aiunt, pedibus in sententiam meam vado. Nec tamen domi Milonem vel uxorem eius offendo, sed tantum caram meam Fotidem: suis parabat viscum fartim concisum et pulpam frustatim consectam et abacum pascuae iurulentae et quod naribus iam inde ariolabar, tuccetum perquam sapidissimum. Ipsa linea tunica mundule amicta et russea fasceola praenitente altiuscule sub ipsas papillas succinctula, illud cibarium vasculum floridis palmulis rotabat in circulum et in orbis flexibus crebra succutiens et simul membra sua leniter illubricans, lumbis sensim vibrantibus, spinam mobilem quatiens placide decenter undabat. Isto aspectu defixus obstupui et mirabundus steti, steterunt et membra quae iacebant ante. Et tandem ad illam Quam pulchre quamque festive inquam Fotis mea, ollulam istam cum natibus intorques! Quam mellitum pulmentum apparas! Felix et certius beatus cui permiseris illuc digitum intingere! Tunc illa lepida alioquin et dicacula puella Discede inquit Miselle, quam procul a meo foculo discede. Nam si te vel modice meus igniculus afflaverit, ureris intime nec ullus extinguet ardorem tuum nisi ego, quae dulce condiens et ollam et lectulum suave quatere novi,

hic ego ipse disputo foris milo accedo et qui aio pes in sententia meus vado neque tamen domus milo vel uxor is offendo sed tantus caveo meus fotidem suus paro viscum fartim concaedes et pulpa frustatim conseco et abax pascua iurulentae et qui naris iam inde hariolor tuccetum perquam sapidus ipse lineus tunica mundulis amicio et russeus fasceola praeniteo altiusculis sub ipse papilla succinctulus ille cibarius vasculis floridus palmula roto in circulis et in orbis flexus creber succutiens et simul membrum suus lenis illubricans lumbus sensim vibro spina mobilis quatio placidus decenter undo iste aspectus defigo obstipesco et mirabundus sto sto et membrum qui jaceo ante et tandem ad ille quam pulcher quisque festivus inquam foveo meus ollula iste cum natis intorqueo quam mellitus pulmentum appario felix et certus beatus qui permitto illic digitus intingo tunc ille lepidus alioqui et dicaculus puella discedo inquam misellus quam procul ab meus foculus discedo nam si tu vel modicus meus igniculus afflo uro intimus neque ullus extinguet ardor tuus nisi ego qui dulcis condio et ille et lectulis suavis quatio nosco


Tu quidem saneta et humani generis sospitatrix perpetua, semper fovendis mortalibus munifica, dulcem matris affectionem miserorum casibus tribuis. Nec dies nec quies ulla ac ne momentum quidem tenue tuis transcurrit beneficiis otiosum, quin mari terraque protegas homines et depulsis vitae procellis salutarem porrigas dexteram, qua fatorum etiam inextricabiliter contorta retractas licia, et Fortunae tempestates mitigas, et stellarum noxios meatus cohibes. Te superi colunt, observant inferi, tu rotas orbem, luminas solem, regis mundum, calcas Tartarum. Tibi respondent sidera, redeunt tempora, gaudent numina, serviunt elementa: tuo nutu spirant flamina, nutriunt nubila, germinant semina, crescunt germina. Tuam maiestatem perhorrescunt aves caelo meantes, ferae montibus errantes, serpentes solo latentes, beluae ponto natantes. At ego referendis laudibus tuis exilis ingenio et adhibendis sacrificiis tenuis patrimonio: nec mihi vocis ubertas ad dicenda quae de tua maiestate sentio sufficit, nec ora mille linguaeque totidem vel indefessi sermonis aeterna series. Ergo quod solum potest, religiosus quidem sed pauper alioquin, efficere curabo: divinos tuos vultus numenque sanctissimum intra pectoris mei secreta conditum perpetuo custodiens imaginabor. Ad istum modum deprecato summo numine, complexus Mithram sacerdotem et meum iam parentem, colloque eius multis osculis inhaerens veniam postulabam, quod eum condigne tantis beneficiis munerari nequirent.

tu quidem saneta et humanus genus sospitatrix perpetuus semper foveo mortalis munificus dulcis mater affectio miserum casus tribuo neque dies neque quies ullus atque ne momentum quidem tenue tuus transcurro beneficium otiosus quin mare terra protego homo et depello vita procella salutaris porrigo dexter qui fatum etiam inextricabilis contorqueo retraho licium et fortuna tempestas mitigo et stella noxius meo cohibeo tu superi colo observo inferus tu roto orbis lumino sol rex mundus calceo tartaris tu respondeo sidus redeo tempus gaudeo numen servio elementum tuus nutus spiro flamen nutrio nubila germino semen cresco germino tuus maiestas perhorresco aveo caelum meo fera mons erro serpo solum lateo belua pontus nato at ego refero laus tuus exilis ingenium et adhibeo sacrificium tenuis patrimonium neque ego vox ubertas ad dico qui de tuus maiestas sentio sufficio neque os mille lingua totidem vel indefessus sermo aeternus series ergo qui solus possum religiosus quidem sed pauper alioqui efficio curo divinus tuus vultus numen sancio intra pectus meus secerno condio perpetuus custodio imagino ad iste modus deprecor superus numen complexus mithras sacerdos et meus iam parens colloquor is multus osculis inhaereo venio postulo qui is condignus tantus beneficium muneraris nequeo


Nec mora, cum iam in meridiem prono iubare rursum nos ac praecipue me longe gravius onustum producunt illi latrones stabulo: iamque confecta bona parte itineris et viae spatio defectus et sarcinae pondere depressus ictibusque fustium fatigatus atque etiam ungulis extritis iam claudus et titubans, rivulum quendam serpentis leniter aquae propter insistent, subtilem occasionem feliciter nactus cogi tabam totum memet flexis scite cruribus pronum abicere, certus atque obstinatus nullis verberibus ad ingrediundum exsurgere, immo etiam paratus non fusti tantum sed machaera perfossus occumbere. Rebar enim iam me prorsus exanimatum ac debilem mereri causariam missionem, certe latrones partim impatientia morae, partim studio festinatae fugae, dorsi mei sarcinam duobus ceteris iumentis distributuros, meque in altioris vindictae vicem lupis et vulturiis praedam relicturos.

neque mora cum iam in meridio pronus iubaris rursum nos atque praecipuus ego longus gravis onustus produco ille latro stabulo iam conficio bonus pars iter et via spatium deficio et sarcina pondus deprimo ictus fustis fatigo atque etiam ungulis extero iam claudus et titubo rivulis quidam serpens lenis aqua propter insisto subtilis occasio feliciter nanciscor cogo tabam totus ego flecto scio crus pronus abicio certus atque obstinatus nullus verber ad ingredior exsurgo immo etiam paro non fustis tantus sed machaera perfodio occumbo reor enim iam ego prorsus exanimo atque debilis mereo causarius missio certus latro pars impatiens mora pars studium festino fuga dorsum meus sarcina duo ceterus jumentum distribuo ego in alo vindicta vicis lupus et vulturiis praeda relinquo


Multis et variis exanclatis laboribus magnisque Fortunae tempestatibus et maximis actus procellis ad portum quietis et aram misericordiae tandem. Luci, venisti: nec tibi natales ac ne dignitas quidem, vel ipsa qua flores usquam doctrina profuit, sed lubrico virentis aetatulae ad serviles delapsus voluptates, curiositatis improsperae sinistrum praemium reportasti. Sed utcumque Fortunae caecitas, dum te pessimis periculis discruciat, ad religiosam istam beatitudinem improvida produxit malitia. Eat nunc et summo furore saeviat, et crudelitati suae materiem quaerat aliam: nam in eos quorum sibi vitas in servitium deae nostrae maiestas vindicavit, non habet locum casus infestus. Quid latrones, quid ferae, quid servitium, quid asperrimorum itinerum ambages reciprocae, quid metus mortis cotidianae nefariae Fortunae profuit? In tutelam iam receptus es Fortunae, sed videntis, quae suae lucis splendore ceteros etiam deos illuminat. Sume iam vultum laetiorem candido isto habitu tuo congruentem, comitare pompam deae sospitatricis inovanti gradu, Videant irreligiosi, videant et errorem suum recognoscant: En ecce pristinis aerumnis absolutus Isidis magnae providentia gaudens Lucius de sua Fortuna triumphat. Quo tamen tutior sis atque munitior, da nomen sanctae huic militiae, cuius non olim sacramento etiam rogabaris, teque iam nunc obsequio religionis nostrae dedica et ministerii iugum subi voluntarium: nam cum coeperis deae servire, tunc magis senties fructum tuae libertatis.

multus et varius exanclo labor magnus fortuna tempestas et magnus ago procella ad portus quiesco et ara misericordia tandem lucius venio neque tu natalis atque ne dignitas quidem vel ipse qui floreo usquam doctrina prosum sed lubricus vireo aetatula ad servilis delabor voluptas curiositas improsperae sinister praemium reporto sed utcumque fortuna caecitas dum tu malus periculum discrucio ad religiosus iste beatitudo improvida produco malitia eo nunc et superus furor saevio et crudelitas suus materio quaero alius nam in is qui sui vito in servitium dea noster maiestas vindico non habeo locus casus infestus quis latro quis fera quis servitium quis asper iter ambages reciprocus quis metus mors cottidianus nefarius fortuna prosum in tutela iam recipio sum fortuna sed video qui suus lucus splendor ceterus etiam deus illumino sumo iam vultus laetus candidus iste habitus tuus congruo comitaris pompa dea sospitatrix inovanti gradus video irreligiosi video et error suus recognosco en ecce pristinus aerumna absolvo isidis magnus provideo gaudeo lucius de suus fortuna triumpho quo tamen tueor sum atque munio do nomen sancio hic militia qui non olim sacramentum etiam rogabaris tu iam nunc obsequium religio noster dedico et ministerium iugum subeo voluntarius nam cum coepio dea servio tunc magis sentio fructus tuus libertas


Sic illa maerebat, ego vero quamquam perfectus asinus et pro Lucio iumentum sensum tamen retinebam humanum. Diu denique ac multum mecum ipse deliberavi an nequissimam facinerosissimamque feminam illam spissis calcibus feriens et mordicus appetens necare deberem: sed ab incepto temerario melior me sententia revocavit, ne morte multata Fotide salutares mihi suppetias rursus extinguerem. Deiecto itaque et quassanti capite ac demussata temporali contumelia durissimo casui meo serviens ad equum illum vectorem meum probissimum in stabulum concedo, ubi alium etiam Milonis quondam hospitis mei asinum stabulantem inveni; atque ego rebar, si quod inesset mutis animalibus tacitum ac naturale sacramentum, agnitione ac miseratione quadam inductum equum illum meum hospitium ac loca lautia mihi praebiturum: sed pro Iupiter hospitalis et Fidei secreta numina! Praeclarus ille vector mens cum asino capita conferunt in meamque perniciem illico consentiunt et, verentes scilicet cibariis suis, vix me praesepio videre proximantem; deiectis auribus iam furentes infestis calcibus insequuntur, et abigor quam procul ab hordeo quod apposueram vesperi meis manibus illi gratissimo famulo.

sic ille maereo ego verus quamquam perficio asinus et pro lucius jumentum sensus tamen retineo humanus diu denique atque multus ego ipse delibero an nequissimam facinerosissimamque femina ille spissus calx ferio et mordicus appeto neco debeo sed ab inceptum temerarius bonus ego sententia revoco ne mors multo fotide salutaris ego suppetiae rursus extinguerem deicio itaque et quasso caput atque demussatus temporal contumelia durus casus meus servio ad equus ille vector meus probus in stabulis concedo ubi alius etiam milo quondam hospes meus asinus stabulo invenio atque ego reor si qui insum mutus animal taceo atque natural sacramentum agnitio atque miseratio quidam induco equus ille meus hospitium atque locum lautia ego praebeo sed pro iupiter hospital et fides secerno numen praeclarus ille vecto mens cum asinus caput confero in meus pernicies ilico consentio et vereor scilicet cibarius suus vix ego praesaepe video proximo deicio auris iam furo infestus calx insequor et abigo quam procul ab hordeum qui apposueram vesperus meus manus ille gratus famulo


Nec diutius quivi tantum cruciatum voluptatis eximiae sustinere, sed pronus in eam, qua fine summum cacumen capillus ascendit, mellitissimum illud savium impressi. Tum illa cervicem intorsit, et ad me conversa limis et morsicantibus oculis heus tu, scholastice, ait Dulce et amarum gustulum carpis. Cave ne nimia mellis dulcedine diutinam bilis amaritudinem contrahas. Quid istic inquam Est, mea festivitas, cum sim paratus vel uno saviolo interim recreatus super istum ignem porrectus assari? et cum dicto artius eam complexus coepi saviari. Iamque aemula libidine in amoris parilitatem congermanescenti mecum, iam patentis oris inhalatu cinnameo et occursantis linguae illisu nectarco prona cupidine adlibescenti, Pereo, inquam Immo iam dudum perii, nisi tu propitiaris. Ad haec illa rursum me deosculato Bono animo esto, inquit Nam ego tibi mutua voluntate mancipata sum, nec voluptas nostra differetur ulterius, sed prima face cubiculum tuum adero. Abi ergo ac te compara, tota enim nocte tecum fortiter et ex animo proeliabor.

neque diu queo tantus cruciatus voluptas eximius sustineo sed pronus in is qui finis superus cacumen capillus ascendo mellitus ille savium imprimo tum ille cervix intorqueo et ad ego converro limus et morsico oculus heus tu scholastice aio dulcis et amaris gustulis carpo caveo ne nimius mel dulcedo diutinus bilis amaritudo contraho quis istic inquam sum meus festivitas cum sum paro vel unus saviolo interim recreo super iste ignis porrigo assaris et cum dico artus is complexus coepio saviaris iam aemulo libido in amor parilitas congermanesco ego iam pateo ora inhalo cinnameus et occurso lingua illisu nectarco pronus cupido adlibescenti pereo inquam immo iam dudum pereo nisi tu propitiaris ad hic ille rursum ego deosculor bonus animus sum inquam nam ego tu mutuus voluntas mancipo sum neque voluptas noster differo ultra sed primus fax cubiculum tuus adsum abeo ergo atque tu comparo totus enim nox tu fortis et ex animus proelio


Illud horae memini me terra dehiscente ima Tartara inque his canem Cerberum prorsus esurientem mei prospexisse: ac recordabar profecto bonam Meroen non misericordia iugulo meo pepercisse sed saevitia cruci me reservasse.

ille hora memini ego terra dehisco imus tartara in hic canis cerberus prorsus exsurio meus prospicio atque recordor profecto bonus meroe non misericordia jugulo meus parco sed saevitia crux ego reservo


Res ipsa mihi poscere videtur ut huius quoque servitii mei disciplinam exponam. Matutino me multis holeribus onustum proxumam civitatem deducere consuerat dominus atque ibi venditoribus tradita merce dorsum insidens meum sic hortum redire. Ac dum fodiens, dum irrigans ceteraque incurvus labore deservit, ego tantisper otiosus placida quiete recreabar. Sed ecce siderum ordinatis ambagibus per numeros dierum ac mensuum remeans annus, post mustulentas autumni delicias ad hibernas Capricorni pruinas deflexerat et assiduis pluviis nocturnisque rorationibus sub dio et intecto conclusus stabulo continuo discruciabar frigore, quippe cum meus dominus prae nimia paupertate ne sibi quidem, nedum mihi posset stramen aliquod vel exiguum tegimen parare, sed frondoso casulae contentus umbraculo degeret. Ad hoc matutino lutum nimis frigidum gelusque praeacuta frusta nudis invadens pedibus enitebar, ac ne suetis saltem cibariis ventrem meum replere poteram; namque et mihi et ipsi domino cena par ac similis, oppido tamen tenuis aderat, lactucae veteres et insuaves illae, quae seminis enormi senecta ad instar scoparum in amaram caenosi succus cariem exolescunt.

res ipse ego posco video ut hic quoque servitium meus disciplina expono matutinus ego multus holeribus onustus proximus civitas deduco consuo dominus atque ibi venditor trado merce dorsum insideo meus sic hortus redeo atque dum fodio dum irrigo ceter incurvus labor deservio ego tantisper otiosus placidus quiesco recreo sed ecce sidus ordino ambages per numerus dies atque mensis remeo annus post mustulentus auctumnus deliquia ad hiberno capricornus pruina deflecto et assiduus pluvia nocturnus roratio sub dius et intego concludo stabulo continuo discrucio frigor quippe cum meus dominus prae nimius paupertas ne sui quidem nedum ego possum stramen aliqui vel exiguus tegimen paro sed frondosus casula contineo umbraculum dego ad hic matutinus lutum nimis frigidus gelus praeacuo frustum nudus invadens pes enitebar atque ne suo saltem cibarius venter meus repleo possum namque et ego et ipse dominus cena par atque similis oppidum tamen tenuis adsum lactuca vetus et insuavis ille qui semen enormis senecta ad instar scoparis in amo caenosus succus cariem exolescunt


Ac dum in proxima platea refovens animum infausti atque improvidi sermonis mei sero reminiscor, dignumque me pluribus etiam verberibus fuisse merito consentio, ecce iam ultimum defletus atque, conclamatus processerat mortuus, rituque patrio,, utpote unus de optimatibus, pompa funeris publici ductabatur per forum. Occurrit atratus quidam maestus in lacrimis genialem canitiem revellens, senex, et manibus ambabus invadens torum, voce contenta quidem sed assiduis singultibus impedita, Per fidem vestram inquit Quirites, per pietatem, publicam perempto civi subsistite, et extremum facinus in nefariam scelestamque istam feminam severiter vindicate. Haec enim, nec ullus alius, miserum adulescentem, sororis meae filium,in adulteri gratiam et ob praedam hereditariam extinxit veneno. Sic ille senior lamentabiles questus singulis instrepebat. Saevire vulgus interdum et facti verisimilitudine ad criminis credulitatem impelli: conclamant ignem, requirunt saxa, parvulos ad exitium mulieris hortantur. Emeditatis ad haec illa fletibus, quamque sanctissime poterat adiurans cuncta numina, tantum scelus abnuebat.

atque dum in propior platea refoveo animus infaustus atque improvide sermo meus serus reminisco dignus ego multus etiam verber sum mereo consentio ecce iam ulter defleo atque conclamo procedo mortuus ritus patrius utpote unus de optimas pompa funus publicus ducto per forum occurro atratus quidam maestus in lacrima genial canities revellens senex et manus ambabus invadens torus vox contineo quidem sed assiduus singultus impedio per fides vester inquam quiris per pietas publicus peremo cieo subsisto et exter facinus in nefarius scelestus iste femina severiter vindico hic enim neque ullus alius miser adulescens soror meus filius in adulter gratia et ob praeda hereditarius extingo veneno sic ille senex lamentabilis queror singuli instrepo saevio vulgus interdum et facio verisimilitudo ad crimen credulitas impello conclamo ignis requiro saxum parvulus ad exitium mulier hortor emeditas ad hic ille fletus quisque sancio possum adjuro cunctus numen tantus scelus abnuo


Quid ergo miramini si vilissima capita, immo forensia pecora, immo vero togati vulturii, si toti nunc iudices sententias suas pretionundinantur, cumrerum exordio inter deos et homines agitatum iudicium corruperit gratia, et originalem sententiam magni Iovis consiliis electus iudex rusticanus et opilio lucro libidinis vendiderit cum totius etiam suae stirpis exitio? Sic Hercule et aliud sequens iudicium inter inclitos Achivorum duces celebratum, vel cum falsis insimulationibus eruditione doctrinaque praepollens Palamedes proditionis damnatur, vel cum virtute Martia praepotenti praefertur Ulixes modicus Aiaci maximo. Quale autem et illud iudicium apud legiferos Athenienses catos illos et omnis scientiae magistros? Nonne divinae prudentiae senex, quem sapientia praetulit cunctis mortalibus deus Delphicus, fraude et invidia nequissimae factionis circumventus velut corruptor adulescentiae, quam frenis cohercebat, herbae pestilentis succo noxio peremptus est, relinquens civibus ignominiae perpetuae maculam, cum nunc etiam egregii philosophi sectam eius sanctissimam praeoptent et summo beatitudinis studio iurent in ipsius nomen? Sed ne quis indignationis meae reprehendat impetum, secum sic reputans: Ecce nunc patiemur philosophantem nobis asinum, rursus unde decessi revertar ad fabulam.

quis ergo miro si vilis caput immo forensis pecus immo verus togatus vulturius si totus nunc iudex sententia suus pretionundinantur cumrerum exordior inter deus et homo agito iudicium conrumpo gratia et original sententia magnus iuppiter consilium eligo iudex rusticanus et opilio lucrum libido vendo cum totus etiam suus stirps exitium sic herculis et alius sequor iudicium inter inclutus achivus dux celebro vel cum falsum insimulatio eruditio doctrina praepolleo palamedes proditio damno vel cum virtus martius praepossum praefero ulixes modicus ajax maximus qual autem et ille iudicium apud legifer atheniensis catus ille et omnis scientia magister nonne divina prudentia senex qui sapientia praefero cunctus mortalis deus delphicus fraus et invidia nequissimae factio circumvenio velut corruptor adulescentia quam frenum cohercebat herba pestilens succo noxius peremo sum relinquo civis ignominia perpetuus macula cum nunc etiam egregius philosophus seco is sancio praeopto et superus beatitudo studium juro in ipse nomen sed ne quis indignatio meus reprehendo impetus sui sic reputo ecce nunc patior philosophor nos asinus rursus unde decedo revorto ad fabula


Ergo igitur evocato statim armentario equisone magna cum praefatione deducendus assignor: et sane gaudens laetusque praecurrebam, sarcinis et ceteris oneribus iam nunc renuntiaturus, nanctaque libertate veris initio pratis herbantibus rosas utique reperturus aliquas. Subibat me tamen illa etiam sequens cogitatio, quod tantis actis gratiis honoribusque plurimis asino meo tributis humana facie recepta, multo tanto pluribus beneficiis honestarer. Sed ubi me procul a civitate gregarius ille perduxerat, nullae deliciae ac ne ulla quidem libertas excipit. Nam protinus uxor eius avara equidem nequissimaque illa mulier molae machinariae subiugum me dedit, frondosoque baculo subinde castigans, panem sibi suisque de meo parabat corio. Nec tantum sui cibi gratia me fatigare contenta, vicinorum etiam frumenta mercenariis discursibus meis conterebat. Nec mihi misero statuta saltem cibaria pro tantis praestabantur laboribus: namque hordeum meum frictum et sub eadem mola meis quasi satum ambagibus colonis proximis venditabat, mihi vero per diem laboriosae machinae attento sub ipsa vespera furfures apponebat incretos ac sordidos, multoque lapide salebrosos.

ergo igitur evoco statim armentarius equiso magnus cum praefatio deduco assignor et sanus gaudeo laetus praecurro sarcina et ceterus onus iam nunc renuntio nanciscor libertas verus initium pratum herbantibus rodo utique reperio aliqui subeo ego tamen ille etiam sequor cogitatio qui tantus ago gratia honor multus asinus meus tribuo humanus facies recipio multus tantus multus beneficium honesto sed ubi ego procul ab civitas gregarius ille perduco nullus deliciae atque ne ullus quidem libertas excipio nam protinus uxor is avarus equidem nequissimaque ille mulier mola machinarius subjugus ego do frondosus baculus subinde castigo panis sui suo de meus paro corius neque tantus suus cibus gratia ego fatigaris contineo vicinus etiam frumentum mercenariis discursus meus contero neque ego mitto statuo saltem cibaria pro tantus praesto labor namque hordeum meus frico et sub idem mola meus quasi sero ambages colonia propior vendito ego verus per dies laboriosus machina attendo sub ipse vesperus furfur appono incretus atque sordidus multus lapis salebrosus


Fuit quidam multis officiis in aula Caesaris clarus atque conspicuus, ipsi etiam probe spectatus. Hunc insimulatum quorundam astu proiecit extorrem saeviens invidia: sed uxor eius Plotina, quaedam rarae fidei atque singularis pudicitiae femina, quae decimo partus stipendio viri familiam fundaverat, spretis atque contemptis urbicae luxuriae deliciis, fugientis comes et infortunii socia, tonso capillo in masculinam faciem reformato habitu, pretiosissimis monilium et auro monetali zonis refertis incincta, inter ipsas custodientium militum manus et gladios nudos intrepida, cunctorum periculorum particeps et pro mariti salute pervigilem curam suscipiens, aerumnas assiduas ingenio masculo sustinebat. Iamque plurimis itineris difficultatibus marisque terroribus exanclatis Zacynthum petebat, quam sors ei fatalis decreverat temporariam sedem.

sum quidam multus officium in aula caesar clarus atque conspicuus ipse etiam probus specto hic insimulo quidam astus proicio extorris saevio invidia sed uxor is plotina quidam rarus fides atque singularis pudicitia femina qui decimus pario stipendium vir familia fundo sperno atque contemno urbicus luxuria deliciae fugio comes et infortunium socio tondeo capillus in masculinus facies reformo habitus pretiosus monile et aurum monetal zona refero incingo inter ipse custodio miles manus et gladius nudus intrepidus cunctor periculum particeps et pro maritus salus pervigilis cura suscipio aerumna assiduus ingenium masculus sustineo iam multus iter difficultas mare terror exanclo zacynthus peto quam sors is fatal decerno temporarius sedes


Res ac tempus ipsum locorum speluncaeque illius quam latrones inhabitabant,descriptionem exponere flagitat: nam et meum simul periclitabor ingenium, et faxo vos quoque an mente etiam sensuque fuerim asinus sedulo sentiatis. Mons horridus silvestribusque frondibus umbrosus et in primis altus fuit; huius per obliqua devexa, qua saxis asperrimis et ob id inaccessis cingitur, convalles lacunosae cavaeque nimium spinetis aggeratae et quaquaversus repositae naturalem tutelam praebentes ambiebant. De summo vertice fons afluens bullis ingentibus scaturribat, perque prona delapsus evomebat undas argenteas, iamque rivulis pluribus dispersus ac valles illas agminibus stagnantibus irrigans in modum stipati maris vel ignavi fluminis cuncta cohibebat. Insurgit speluncae, qua margines montanae desinunt, turris ardua caulae firma solidis cratibus, ovili stabulationi commoda, porrectis undique lateribus; ante fores exigui tramites vice structi parietis attenduntur: ea tu bono, certe meo periculo, latronum dixeris atria. Nec iuxta quicquam quam parva casula cannulis temere contecta, quo speculatores e numero latronum, ut postea comperi, sorte ducti noctibus excubabant.

res atque tempus ipse locus spelunca ille quam latro inhabito descriptio expono flagito nam et meus simul periclitor ingenium et facio tu quoque an mens etiam sentio sum asinus sedulus sentio mons horridus silvestribusque frons umbrosus et in primus altus sum hic per obliquus devexus qui saxum asper et ob is inaccessus cingo convallis lacunosus cavaeque nimium spinetum aggero et quaquaversus repono natural tutela praebeo ambiebant de superus vertex fons afluo bullio ingens scaturribat per pronus delabor evomo unda argenteus iam rivulis multus dispermulceo atque vallo ille agmen stagno irrigo in modus stipo mare vel ignavus flumen cunctus cohibeo insurgo spelunca qui margo montanus desino turris arduus caulae firmo solidus cratis ovilis stabulatio commodus porrigo undique later ante foris exiguus trames vicus struo pario attendo is tu bonus certus meus periculum latro dico atrium neque iuxta quisquam quam parvus casula cannulis temere contego quo speculator e numerus latro ut postea comperio sors duco nox excubo


“Erant in quadam civitate rex et regina: hi tres numero filias forma conspicuas habuere, sed maiores quidem natu, quamvis gratissima specie, idonee tamen celebrari posse laudibus humanis credebantur, at vero puellae iunioris tam praecipua, tam praeclara pulchritudo nec exprimi ac ne sufficienter quidem laudari sermonis humani penuria poterat. Multi denique civium et advenae copiosi, quos eximii spectacula rumor studiosa celebritate congregabat, inaccessae formositatis admiratione stupidi et admoventes oribus suis dexteram primore digito in erectum pollicem residente ut ipsam prorsus deam Venerem venerabantur religiosis adoptionibus. Iamque proximas civitates et attiguas regiones fama pervaserat deam, quam caerulum profundum pelagi peperit et ros spumantem fluctuum educavit, iam numinis sui passuri tributa venia in mediis conversari populi coetibus, vel certe rursum novo caelestium stillarum germine noni maria, sed terras Venerem aliam, virginali flore praeditam, pullulasse.

sum in quidam civitas rex et regina hic tres numerus filia forma conspicuus habeo sed magnus quidem natus quivis gratus species idoneus tamen celebraris possum laus humanus credo at verus puella iunioris tam praecipuus tam praeclarus pulchritudo neque exprimo atque ne sufficienter quidem laudo sermo humanus penuria possum multus denique civis et advena copiosus qui eximius spectaculum rumor studiosus celebritas congrego inaccessus formositas admiratio stupidus et admoventes os suus dexter primoris digitus in erigo pollex resideo ut ipse prorsus dea venus veneror religiosus adoptio iam propior civitas et attiguus regio fama pervado dea quam caerulis profundum pelagus pario et rus spumo fluctus educo iam numen suus patior tribuo venia in medius conversaris populus coitus vel certus rursum novo caelestis stillaris germen nonus mare sed terra venus alius virginal floreo praeditus pullulo


Celerrime denique longo itinere confecto pagum quendam accedimus, ibique totam perquiescimus noctem; ubi coeptum facinus oppido memorabile narrare cupio. Servus quidam, cui cunctam familiae tutelam dominus permiserat suus, quique possessionem maximam illam, in quam deverteramus, villicabat, habens ex eodem famulitio conservam coniugam, liberae cuiusdam extrariaeque mulieris flagrabat cupidine. Quo dolore paclicatus uxor eius instricta cunctas mariti rationes et quicquid horreo reconditum continebatur admoto combussit igne. Nec tali damno tori sui contumeliam vindicasse contenta, iam contra sua saeviens viscera laqueum sibi nectit infantulumque, quem de eodem marito iamdudum susceperat, eodem funiculo nectit seque per altissimum puteum, appendicem parvulum trahens praecipitat. Quam mortem dominus eorum aegerrime sustinens arreptum servulum, qui causam tanti sceleris uxori suae praestiterat, nudum ac totum melle perlitum firmiter alligavit arbori ficulneae, cuius in ipso carioso stipite inhabitantium formicarum nidificia borribant et ultro citro commeabant multiiuga scaturigine. Quae simul dulcem ac mellitum corporis nidorem persentiscunt, parvis quidem sed numerosis et continuis morsiunculis penitus inhaerentes, per longi temporis cruciatum ita, carnibus atque ipsis visceribus adesis, homine consumpto membra nudarunt, ut ossa tantum viduata pulpis nitore nimio candentia funestae cohaererent arbori.

celer denique longus iter conficio pagus quidam accedo ibi totus perquiesco nox ubi coepio facinus oppidum memorabilis narro cupio servus quidam qui cunctus familia tutela dominus permitto suus quisque possessio maximus ille in quam deverteramus villicabat habeo ex idem famulitium conserva conjunx liber quidam extrarius mulier flagro cupido quo dolor paclicatus uxor is instringo cunctus maritus ratio et quisquis horreum recondo contineo admoueo comburo ignis neque talis damnum torus suus contumelia vindico contineo iam contra suus saevio viscera laqueus sui necto infantulus qui de idem marito jamdudum suscipio idem funiculus necto sequor per alo puteus appendicem parvulis traho praecipito quam mors dominus is aeger sustineo arrepo servulis qui causa tantus scelus uxor suus praesto nudus atque totus mel perlitum firmiter alligo arbor ficulnea qui in ipse cariosus stipes inhabito formicaris nidificium borribant et ultro citer conmeo multijugus scaturigo qui simul dulcis atque mellitus corpus nidor persentisco parvus quidem sed numerosus et continuus morsiunculis penitus inhaereo per longus tempus cruciatus ita caro atque ipse viscera adedo homo consumo membrum nudo ut os tantus viduo pulpa nitor nimius candeo funestus cohaereo arbor


Suscipit unus ex illo posteriore numero: “Tune solus ignoras longe faciliores ad expugnandum domui esse maiores? Quippe quod, licet numerosa familia latis deversetur aedibus, tamen quisque magis suae saluti quam domini consulat opibus: frugi autem et solitarii homines fortunam parvam, vel certe satis amplam, dissimulanter obtectam protegunt acrius et sanguinis sui periculo muniunt. Res ipsa denique fidem sermoni meo dabit: vix enim Thebas heptapylos accessimus, quod est huic disciplinae primarium studium, sedulo fortunas inquirebamus popularium. Nec nos denique latuit Chryseros quidam imminui larius, copiosae pecuniae dominus, qui metu officiorum ac munerum publicorum magnis artibus magnam dissimulabat opulentiam: denique solus ac solitarius parva sed satis munita domuncula contentus, pannosus alioquin ac sordidus aureos folles incubabat. Ergo placuit ad hunc primum ferremus aditum, ut contempta pugna manus unicae nullo negotio cunctis opibus otiose potiremur.

suscipio unus ex ille posterus numerus tu solus ignoro longus facilis ad expugno domo sum magnus quippe qui licet numerosus familia fero deversor aedes tamen quisque magis suus salus quam dominus consulo ops frugi autem et solitarius homo fortuna parvus vel certus satis amplus dissimulanter obtego protego acer et sanguis suus periculum munio res ipse denique fides sermo meus do vix enim thebae heptapylos accedo qui sum hic disciplina primarius studium sedulus fortuna inquiro popularis neque nos denique lateo chryseros quidam imminuo larius copiosus pecunia dominus qui metus officium atque munus publicus magnus ars magnus dissimulo opulentia denique solus atque solitarius parvus sed satis munio domuncula contineo pannosus alioqui atque sordidus aureus follis incubo ergo placeo ad hic primus fero aditus ut contemno pugno manus unicus nullus negotium cunctus ops otiosus potio


Sic infortunatissimae filiae miserrimus pater,suspectatis caelestibus odiis et irae superum metuens, dei Milesii vetustissimum percontatur oraculum et a tanto numine precibus et victimis ingratae virgini petit nuptias et maritum. Sed Apollo, quamquam Graecus et Ionicus, propter Milesiae conditorem sic Latina sorte respondit:

sic infortunatus filia miser pater suspectas caelestis odium et ira superi metuo deus milesius vetustus perconto oraculis et ab tantus numen prex et victima ingratus virgo peto nuptiae et maritus sed apollo quamquam graecus et ionicus propter milesia conditor sic latinum sors respondeo


Immitto me turbae socium et pone ipsum lectulum editiorem quendam lapidem insistens cuncta curiosis oculis arbitrabar: iam tumore pectus extolli, iam salubris vena pulsari, iam spiritu corpus impleri; et assurgit cadaver et profatur adolescens: Quid, oro, me post Lethaea pocula iam Stygiis paludibus innatantem ad momentariae vitae reducitis officia? Desine iam, precor, desine, ae me in meam quietem permitte. Haec audita vox de corpore; sed aliquanto propheta commotior Quin refers ait Populo singula, tuaeque mortis illuminas arcana? An noni putas devotionibus meis posse Diras invocari, posse! tibi membra lassa torqueri? Suscipit ille de lectulo et imo cum gemitu populum sic adorat: Malis novae nuptae peremptus artibus et addictus noxio poculo torum tepentem adultero mancipavi.

immitto ego turba socius et pono ipse lectulis edo quidam lapis insisto cunctus curiosus oculus arbitror iam tumor pectus extollo iam salubris vena pulsaris iam spiritus corpus impleo et assurgo cadaver et profor adolesco quis oro ego post lethaeus poculum iam stygius palus innato ad momentarius vita reduco officium desino iam precor desino ae ego in meus quies permitto hic audio vox de corpus sed aliquantus propheta commoveo quin refero aio populus singulus tuus mors illumino arcanus an nonus puto devotio meus possum dirae invocaris possum tu membrum lasso torqueo suscipio ille de lectulus et imus cum gemitus populus sic adoro mal novus nubo peremo ars et addico noxius poculum torus tepeo adultero mancipavi


Diu denique deliberaverat secum Thrasyllus, quod nec clandestinis colloquiis opportunum repperiret locum, et adulterinae Veneris magis magisque praeclusos aditus copia custodientium cerneret novaeque atque gliscentis affectionis firmissimum vinculum noni posse dissociari perspiceret, et puellae, si vellet, quanquam velle non posset, furatrinae coniugalis incommodaret rudimentum; et tamen ad hoc ipsum quod non potest, contentiosa pernicie, quasi posset, impellitur: quod nunc arduum factu putatur, amore per dies roborato facile videtur effectu. Spectata denique sed, oro, sollicitis animis intendite, quorsum furiosae libidinis proruperint impetus.

diu denique delibero sui thrasyllus qui neque clandestinus colloquium opportunus repperiret locus et adulterinus venus magis magus praecludo aditus copia custodio cerno novus atque glisco affectio firmus vinculis nonus possum dissociaris perspicio et puella si volo quamquam volo non possum furatrina coniugal incommodo rudimentum et tamen ad hic ipse qui non possum contentiosus pernicies quasi possum impello qui nunc arduus factus puto amor per dies roboro facilis video effectus specto denique sed oro sollicitus animus intendo quorsum furiosus libido prorumpo impetus


Sic pudenter allocutus et paulisper hilare vultu renidens, quantumque poteram laetiorem me refingens, comiter abeuntes magistratus appello.

sic pudenter alloquor et paulisper hilaris vultus renideo quantus possum laetus ego refingo comis abeo magistratus appello


Contubernalis mei fullonis uxor, alioquin servati pudoris, ut videbatur, femina, quae semper secundo rumore gloriosa Larem mariti pudice gubernabat, occulta libidine prorumpit in adulterum quempiam: cumque furtivos amplexus obiret assidue, ipso illo denique momento, quo nos lauti cenam petebamus, cum eodem illo iuvene miscebatur in Venerem. Ergo nostra repente turbata praesentia, subitario ducta consilio, eundem illum subiectum contegit viminea cavea, quae fustium flexu tereti in rectum aggerata cumulum lacinias circumdatas suffusa candido fumo sulphuris inalbabat, eoque iam, ut sibi videbatur, tutissime celata mensam nobiscum secura participat. Interdum acerrimo gravique odore sulphuris iuvenis inescatus atque obnubilatus intercluso spiritu diffluebat, utque est ingenium vivacis me falli, crebras ei sternutationes commovebat.

contubernal meus fullo uxor alioqui servo pudor ut video femina qui semper secundus rumor gloriosus laris maritus pudicus guberno occulo libido prorumpo in adulter qui cum furtivus amplector obeo assiduus ipse ille denique momentum quo nos lavo cena peto cum idem ille juvenis misceo in venus ergo noster repens turbo praesens subitarius duco consilium idem ille subicio contego vimineus cavea qui fustis flecto teres in recingo aggero cumulis lacinia circumdo suffundo candidus fumus sulphuris inalbo eo iam ut sui video tueor celo mensa nos securus participo interdum acer gravis odor sulphuris juvenis inesco atque obnubilo intercludo spiritus diffluo ut sum ingenium vivax ego fallo creber is sternutatio commoveo


Nec Mercurius omisit obsequium: nam per omnium ora populorum passim discurrens sic mandatae praedicationis munus exsequebatur: Si quis a fuga retrahere vel occultam demonstrare poterit fugitivam regis filiam, Veneris ancillam, nomine Psychen, conveniat retro metas Murtias Mercurium praedicatorem, accepturus indicivae nomine ab ipsa. Venere septem savia suavia et unum blandientis appulsu linguae longe mellitum. Ad hunc modum pronuntiante Mercurio tanti praemii cupido certatim omnium mortalium studium arrexerat: quae res nunc vel maxime sustulit Psyches omnem cunctationem. Iamque fores et ius dominae proximanti occurrit una de famulitione Veneris, nomine Consuetudo, statimque, quantum maxime potuit, exclamat: Tandem, ancilla nequissima, dominam habere te scire coepisti? An pro cetera morum tuorum temeritate istud quoque nescire te fingis, quantos labores circa tuas inquisitiones sustinuerimus? Sed bene, quod meas potissimum manus incidisti et inter Orci cancros iam ipsos haesisti, datura scilicet actutum tantae contumaciae poenas;

neque mercurius omitto obsequium nam per omnis os populus passim discurro sic mando praedicatio munus exsequor si quis ab fuga retraho vel occulo demonstro possum fugitivus rex filia venus ancilla nomen psyche convenio retro meto murtias mercurius praedicator accipio indicivae nomen ab ipse venus septem savia suavis et unus blandio appulsu lingua longus mellitus ad hic modus pronuntio mercurius tantus praemium cupido certatim omnis mortalis studium arrexerat qui res nunc vel magnus tollo psyche omnis cunctatio iam foris et ius domina proximo occurro unus de famulitio venus nomen consuetudo statim quantus magnus possum exclamo tandem ancilla nequissima domina habeo tu scio coepio an pro ceterus mos tuus temeritas iste quoque nescio tu fingo quantus labor circa tuus inquisitio sustineo sed bene qui meus potis manus incido et inter orcus cancer iam ipse haereo do scilicet actus tantus contumacia poena


Et ecce Fotis ancilla Rogat te inquit Hospes. At ego iam inde Milonis abstinentiae cognitor excusavi comiter, quod viae vexationem non cibo sed somno censerem diluendam. Isto accepto pergit ipse et iniecta dextera clementer me trahere adoritur: ac dum cunctor, dum modeste renitor, Non prius inquit Discedam quam me sequaris, et dictum iureiurando secutus iam obstinationi suae me ingratis oboedientem perducit ad illum suum grabatulum, et residenti Quam salve agit inquit Demeas noster? Quid uxor? Quid liberi? Quid vernaculi? Narro singula. Percontatur accuratius causas etiam peregrinationis meae; quas ubi probe protuli, iam et de patria nostra et eius primoribus ac denique de ipso praeside scrupulosissime exploratis, ubi me post itineris tam saevi vexationem sensit fabularum quoque serie fatigatum in verba media somnolentum desinere ac nequicquam, defectum iam, incerta verborum salebra balbutire, tandem patitur cubitum concederem. Evasi aliquando rancidi senis loquax et famelicum convivium somno, non cibo, gravatus, cenatus solis fabulis et hi cubiculum reversus optatae me quieti reddidi.

et ecce foveo ancilla rogo tu inquam hospes at ego iam inde milo abstinentia cognitor excusavi comis qui via vexatio non cibus sed somnus censeo diluo iste accipio pergo ipse et inicio dextera clemens ego traho adorio atque dum cuncto dum modestus renitor non prior inquam discedo quam ego sequaris et dico jurejuro sequor iam obstinatio suus ego ingratus oboedio perduco ad ille suus grabatulis et resideo quam salvus ago inquam demea noster quis uxor quis liber quis vernaculis narro singulus perconto accuro causa etiam peregrinatio meus qui ubi probus profero iam et de patria noster et is primoris atque denique de ipse praeses scrupulosus exploro ubi ego post iter tam saevus vexatio sentio fabula quoque series fatigo in verbum medius somnulentus desino atque nequicquam deficio iam incertus verbum salebra balbutire tandem patior cubitum concedo evado aliquando rancidus senex loquax et famelicus convivium somnus non cibus gravo ceno sol fabula et hic cubiculum revorto opto ego quiesco reddo


Nec isto sermone Thrasyllus sobriefactus vel saltem tempestiva pollicitatione recreatus identidem pergit linguae sauciantis susurros improbos inurguere, quoad simulanter revicta Charite suscipit: Istud equidem certe magnopere deprecanti concedas necesse est mihi, mi Thrasylle, ut interdum taciti clandestinos coitus obeamus nec quisquam persentiscat familiarium, quoad dies reliquos metiatur annus. Promissioni fallaciosae mulieris oppressus succubuit Thrasyllus et prolixe consentit de furtivo concubitu, noctemque et operias exoptat ultro tenebras, uno potiundi studio postponens omnia. Sed heus tu, inquit Charite Quam probe veste contectus omnique comite viduatus prima vigilia tacitus fores meas accedas unoque sibilo contentus nutricem istam meam opperiare, quae claustris adhaerens excubabit adventui tuo: nec setius patefactis aedibus acceptum te nullo lumine conscio ad meum perducet cubiculum.

neque iste sermo thrasyllus sobriefactus vel saltem tempestivus pollicitatio recreo identidem pergo lingua sauciantis susurrus improbus inurgeo quoad simulanter revinco charite suscipio iste equidem certus magnopere deprecor concedo necesse sum ego ego thrasyllus ut interdum taceo clandestinus coeo obeo neque quisquam persentisco familiaris quoad dies reliquus metior annus promissio fallaciosus mulier opprimo succumbo thrasyllus et prolixus consentio de furtivus concubo nox et operio exopto ultro tenebrae unus potior studium postpono omnis sed heus tu inquam charite quam probus vestis contego omne comes viduo primus vigil taceo foris meus accedo unus sibilo contineo nutrix iste meus opperiaris qui claustra adhaereo excubo adventus tuus neque setius patefacio aedes accipio tu nullus lumen conscio ad meus perduco cubiculum


Ego igitur ancipiti malo laborabam: nam cum me cursu proripueram fugiens acerbissimos incursus, vehementiore nisu spinarum feriebar; si dolori parcens paululum restitissem, plagis compellebar ad cursum. Nec quicquam videbatur aliud excogitare puer ille nequissimus quam ut me quoquo modo perditum iret, idque iurans etiam nonnunquam comminabatur. Et plane fuit quod eius detestabilem malitiam ad peiores conatus stimularet: nam quadam die, nimia eius insolentia expugnata patientia mea, calces in eum validas extulerant. Denique tale facinus in me comminiscitur: stuppae sarincae me satis onustum probeque funiculis constrictum producit in viam deque proxima villula spirantem carbunculum furatus, oneris in ipso meditullio reponit. Iamque fomento tenui calescens et enutritus ignis surgebat in flammas et totum me funestus ardor invaserat, nec ullum pestis extremae suffugium nec salutis aliquod apparet solacium, et ustrina tales moras non sustinens et meliora consilia praevertitur.

ego igitur anceps malus laboro nam cum ego cursus proripio fugio acerbus incursus vehemens nisus spinaris ferio si dolor parco paululum resto plaga compello ad cursus neque quisquam video alius excogitaris puer ille nequam quam ut ego quisquis modo perdo eo is juro etiam nonnunquam commino et planus sum qui is detestabilis malitia ad malus conor stimulo nam quidam dies nimius is insolentia expugno patientia meus calceo in is validus effero denique talis facinus in ego comminiscitur stuppa sarincae ego satis onustus probus funiculis constringo produco in via de propior villula spiro carbunculis furor onus in ipse meditullium repono iam fomentum tenuis calesco et enutrio ignis surgo in flamma et totus ego funestus ardor invado neque ullus pestis exter suffugium neque salus aliqui appareo solacium et ustrina talis mora non sustineo et bonus consilium praeverto


Nec diu blandis alimoniarum obsequiis te saginaturum omnes affirmant, sed cum primum praegnationem tuam plenus maturaverit uterus, opimiore fructu praeditam devoraturum. Ad haec iam tua est existimatio, utrum sororibus pro tua cara salute sollicitis assentiri velis et declinata morte nobiscum secura periculi vivere, an saevissimac bestiae sepeliri visceribus: quod si te ruris huius vocalis solitudo vel clandestinae Veneris faetidi periculosique concubitus et venenati serpentis amplexus delectant, certe piae sorores nostrum fecerimus.

neque diu blandus alimoniaris obsequium tu sagino omnis affirmo sed cum primus praegnatio tuus plenus maturaverit uterus opimus fructus praeditus devoro ad hic iam tuus sum existimatio utrum soror pro tuus carus salus sollicitus assentior velis et declino mors nos securus periculum vivo an saevissimac bestia sepelio viscera qui si tu rus hic vocal solitudo vel clandestinus venus faetidi periculosus concubo et veneno serpens amplector delecto certus pius soror nos facio


Quam simul accessimus, tota civitas ad votivum conspectum effunditur. Procurrunt parentes, affines, clientes, alumni, famuli, laeti faciem, gaudio delibuti:( pompam cerneres omnis sexus et omnis aetatis novumque et Hercule memorandum spectamen, virginem asino triumphantem. Denique ipse etiam hilarior pro virili parte ne praesenti negotio ut alienus discreparem, porrectis auribus proflatisque naribus rudivi fortiter, immo tonanti clamore personui. Et illam thalamo receptam commode parentes sui fovebant, me vero cum ingenti iumentorum civiumque multitudine confestim retro Tlepolemus agebat non invitum, nam et alias curiosus et tunc latronum captivitatis spectator optabam fieri. Quos quidem colligatos adhuc vino magis quam vinculis deprehendimus: totis ergo prolatis erutisque rebus et nobis auro argentoque et ceteris onustis, ipsos partim constrictos, uti fuerant, provolutosque in proximas rupinas praecipites dedere, alios vero suis sibi gladiis obtruncatos reliquere. Tali vindicta laeti et gaudentes civitatem revenimus: et illas quidem divitias publicae custodelae commisere, Tlepolemo puellam repetitam lege tradidere.

quam simul accedo totus civitas ad votivus conspectus effundo procurro parens affinis cliens alumnus famulis laetus facies gaudium delibuo pompa cerno omnis sexus et omnis aetas novus et herculis memoro spectamen virgo asinus triumpho denique ipse etiam hilaris pro virilis pars ne praesens negotium ut alienus discreparis porrigo auris proflo naris rudivi fortis immo tono clamor persono et ille thalamus recipio commodus parens suus foveo ego verus cum ingens iumentum civis multitudo confestim retro tlepolemus ago non invitus nam et alius curiosus et tunc latro captivitas spectator opto fio qui quidem colligo adhuc vinum magis quam vinculis deprehendo totus ergo profero eruo res et nos aurum argentum et ceterus onustus ipse pars constringo uti sum provolutosque in propior rupina praeceps do alius verus suus sui gladius obtrunco relinquo tal vindicta laetus et gaudeo civitas revenimus et ille quidem divitiae publicus custodela committo tlepolemus puella repeto lex trado


Sic ille nequissimus carnifex contra me manus impias obarmabat, at ego, praecipitante consilium periculi tanti praesentia nec expectata diutina cogitatione, lanienam imminentem fuga vitare statui; protinusque vinculo, quo fueram deligatus, abrupto, cursu me proripio totis pedibus, ad tutelam salutis crebris calcibus velitatus; illicoque me, raptim transcursa proxima porticu, triclinio, in quo dominus aedium sacrificales epulas cum sacerdotibus deae cenitabat, incunctanter immitto nec pauca rerum apparatus cibarii, mensas etiam impetu meo collido atque disturbo. Qua rerum deformi strage pater familias commotus, ut importunum atque lascivum me cuidam famulo curiose traditum certo aliquo loco clausum iubet cohiberi, ne rursum convivium placidum simili petulantia dissiparem. Hoc astutulo commento scitule munitus et mediis lanii manibus ereptus custodela salutaris mihi gaudebam carceris, Sed nimirum nihil Fortuna renuente licet homini nato dexterum provenire, nec consilio prudenti vel! remedio sagaci divinae providentiae fatalis dispositio subverti vel reformari potest. Mihi denique id ipsum commentum, quod momentariam salutem repperisse videbatur, periculum grande, immo praesens exitium conflavit aliud.

sic ille nequam carnifex contra ego manus impius obarmo at ego praecipito consilium periculum tantus praesens neque expecto diutinus cogitatio laniena immineo fuga vitaris statuo protinus vinculum quo sum deligo abrumpo cursus ego proripio totus pes ad tutela salus creber calx velitatus illicoque ego raptim transcurro propior porticus triclinium in quo dominus aedes sacrifical epulae cum sacerdos dea cenito incunctanter immitto neque paucus res apparatus cibarius mensa etiam impetus meus collido atque disturbo qui res deformis strages pater familia commoueo ut importunus atque lascivus ego quidam famulo curiosus trado certus aliquis locus claudo iubeo cohibeo ne rursum convivium placidus similis petulantia dissiparis hic astutulus commento scitulis munio et medius lanipendius manus eripio custodela salutaris ego gaudeo carcer sed nimirum nihil fortuna renuo licet homo natus dexter provenio neque consilium prudens vel remedium sagax divina providentia fatal dispositio subverto vel reformaris possum ego denique is ipse commentus qui momentarius salus reperio video periculum grandis immo praesens exitium conflo alius


Et heus tu, ubi es? inquam: Valvas stabuli absolve, antelucio volo ire. Ianitor pone stabuli ostium humi cubitans, etiam nunc semisomnus Quid? Tu inquit Ignoras latronibus infestari vias, qui hoc noctis iter incipis? Nam etsi tu, alicuius facinoris tibi conscius scilicet, mori cupis, nos cucurbitae caput non habemus ut pro te moriamur. Non longe inquam Lux abest: et praeterea quid viatori de summa pauperie latrones auferre possunt? An ignoras, inepte, nudum nec a decem palaestritis despoliari posse? Ad haec ille marcidus et semisopitus in alterum latus evolutus Unde autem inquit Scio an convectore illo tuo, cum quo sero devorteras, iugulato fugae mandes praesidium?

et heus tu ubi sum inquam valva stabulis absolvo antelucio volo eo janitor pono stabulis ostium humus cubito etiam nunc semisomnus quis tu inquam ignosco latro infestaris via qui hic nox iter incipio nam etsi tu aliquis facinus tu conscius scilicet morior cupio nos cucurbita caput non habeo ut pro tu morior non longus inquam lux absum et praeterea quis viator de summus pauperies latro aufero possum an ignoro ineptus nudus neque ab decem palaestrita despoliaris possum ad hic ille marcidus et semisopitus in alter latus exvolvo unde autem inquam scio an convector ille tuus cum quo serus devorteras jugulo fuga mando praesidium


Et illa quidem magicis suis artibus volens reformatur, at ego, nullo decantatus carmine, praesentia tantum facti stupore defixus quidvis aliud magis videbar esse quam Lucius, sic exterminatus animi, attonitus in amentiam vigilans somniabar; defrictis adeo diu pupillis an vigilarem scire quaerebant. Tandem denique reversus ad sensum praesentium, arrepta manu Fotidis et admota meis luminibus, Patere, oro te, inquam Dum dictat occasio, magno et singulari me affectionis tuae fructu perfrui et impertire nobis unctulum indidem, per istas tuas papillas, mea mellitula, tuumque mancipium irremunerabili beneficio sic tibi perpetuo pignera, ac iam perfice ut meae Veneri Cupido pinnatus assistam tibi. Ain? inquit Vulpinaris amasio, meque sponte asceam cruribus meis illidere compellis? Sic inermem vix a lupulis conservo Thessalis; hunc alitem factum ubi quaeram, videbo quando?

et ille quidem magicus suus ars volo reformo at ego nullus decanto carmen praesens tantus facio stupor defigo quivis alius magis video sum quam lucius sic extermino animus attono in amentia vigilo somnio defrico adeo diu pupillus an vigilaris scio quaero tandem denique revorto ad sensus praesens arrepo manus fotidis et admoueo meus lumen pateo oro tu inquam dum dicto occasio magnus et singularis ego affectio tuus fructus perfruor et impertio nos unctulis indidem per iste tuus papilla meus mellitula tuus mancipium irremunerabilis beneficium sic tu perpetuus pignus atque iam perficio ut meus venus cupido pinnatus assistam tu aio inquam vulpinaris amasius ego sponte asceam crus meus illido compello sic inermis vix ab lupulis conservo thessal hic aliter facio ubi quaero video quando


Sed nequissimi fugitivi ductores illi nostri caecae festinationis temeritate ac metu incertae insecutionis spreta salubri monitione nec expectata luce proxuma! circa tertiam ferme vigiliam noctis onustos nos ad viam propellunt. Tunc ego metu praedicti periculi quantum pote turbae medius et inter conferta iumenta latenter absconditus clunibus meis ab ag gressionibus ferinis consulcbam, iamque me cursu celeri ceteros equos antecellentem mirabantur omnes! sed illa pernicitas non erat alacritatis meae sed fori midinis indicium. Denique mecum ipse reputabam! Pegasum indutum illum metu magis volaticum fuisse ac per hoc merito pinnatum proditum, dum in altum et adusque caelum sussilit ac resultat, formidans scilicet igniferae morsum Chimaerae. Nam et illi pastores qui nos agebant in speciem proelii manus obarmaverant: hic lanceam, ille venabulum, alius gerebat spicula, fustem alius, sed et saxa, quae I salebrosa semita largiter subministrabat; erant qui, sudes praeacutas attollerent, plerique tamen ardentibus facibus proterrebant feras: nec quicquam praeter I unicam tubam deerat quin acies esset proeliaris. Sed nequicquam frustra timorem illum satis inanem perfuncti longe peiores inhaesimus laqueos: nam lupi, forsitan confertae iuventutis strepitu vel certe nimia luce flammarum deterriti vel etiam aliorsum grassantes, nulli contra nos aditum tulerunt ae ne procul saltem ulli comparuerant.

sed nequissimus fugitivus ductor ille noster caecus festinatio temeritas atque metus incertus insecutio sperno salubris monitio neque expecto lux proximus circa tertius ferme vigilia nox onustus nos ad via propello tunc ego metus praedico periculum quantus potis turba medius et inter confercio iumentum latenter abscondio clunis meus ab ag gressio ferina consulcbam iam ego cursus celer ceterus equus antecello miro omnis sed ille pernicitas non sum alacritas meus sed forum mido indicium denique ego ipse reputo pegasus induo ille metus magis volaticus sum atque per hic mereo pinnatus prodeo dum in altus et adusque caelum sussilit atque resultat formido scilicet ignifer mordeo chimaera nam et ille pastor qui nos ago in species proelium manus obarmaverant hic lancea ille venabulis alius gero spiculum fustis alius sed et saxum qui eo salebrosus semita largiter subministro sum qui sudo praeacuo attollo plerusque tamen ardeo fax proterreo ferus neque quisquam praeter eo unicus tuba desum quin acies sum proeliaris sed nequicquam frustra timor ille satis inanis perfungor longus malus inhaereo laqueus nam lupus forsitan confercio iuventus strepitus vel certus nimius lux flammaris deterreo vel etiam aliorsum grassor nullus contra nos aditus fero ae ne procul saltem ullus compareo


Sic fatus iubet Mercurium deos omnes ad contionem protinus convocare ac si qui coetu caelestium I defuisset, in poenam decem milium nummum conventum iri pronuntiare. Quo metu statim completo caelesti theatro, pro sede sublimi sedens procerus Iuppiter sic enuntiat: Dei conscripti Musarum albo, adulescentem istum quod manibus meis alumnatus sim, profecto scitis omnes, cuius primae iuventutis caloratos impetus freno quodam coercendos existimavi. Sat est cotidianis eum fabulis ob adulteria cunctasque corruptelas infamatum: tollenda est omnis occasio et luxuria puerilis nuptialibus pedicis alliganda. Puellam elegit et virginitate privavit: teneat, possideat, amplexus Psychen semper suis amoribus perfruatur: et ad Venerem collata facie, Nec tu, inquit Filia, quicquam contristere nec prosapiae tantae tuae statuque de matrimonio mortali metuas. Iam faxo nuptias non impares sed legitimas et iure civili congruas, en illico per Mercurium arripi Psychen et in caelum perduci iubet. Porrecto ambrosiae poculo, Sume, inquit Psyche, et immortalis esto; nec unquam digredietur a tuo nexu Cupido sed istae vobis erunt perpetuae nuptiae.

sic fatus iubeo mercurius deus omnis ad contio protinus convocaris atque si qui coitus caelestis eo desum in poena decem mille nummus convenio eo pronuntiaris quo metus statim compleo caelestis theatrum pro sedes sublimis sedeo procerus iuppiter sic enuntio deus conscribo musaris album adulescens iste qui manus meus alumno sum profecto scio omnis qui primus iuventus caloratus impetus freno quidam coerceo existimo satis sum cottidianus is fabula ob adulterium cuncto corruptela infamo tollo sum omnis occasio et luxuria puerilis nuptial pedica alligo puella eligo et virginitas privo teneo possideo amplector psyche semper suus amor perfruor et ad venus confero facies neque tu inquam filia quisquam contristo neque prosapia tantus tuus sto de matrimonium mortal metuo iam facio nuptiae non imparis sed legitimus et ius civilis congruo en ilico per mercurius arripio psyche et in caelum perduco iubeo porrigo ambrosia poculum sumo inquam psyche et immortal sum neque umquam digredior ab tuus necto cupido sed iste tu sum perpetuus nuptiae


Per fortunas vestrosque genios, sic ad meae senectutis spatia validi laetique veniatis, decepto seni subsistite meumque parvulum ab inferis ereptum canis meis reddite. Nepos namque meus et itineris huius suavis comes dum forte passerem incantantem saepiculae consectatur arripere, delapsus in proxumam foveam, quae fruticibus imis subpatet, in extremo iam vitae consistit periculo, quippe cum de fletu ac voce ipsius avum sibi saepicule clamitantis vivere illum quidem sentiam, sed per corporis, ut videtis, mei defectam valitudinem opitulari nequeam. At vobis aetatis et roboris beneficio facile est suppetiari miserrimo seni puerumque illum novissimum successionis meae atque unicam stirpem sospitem mihi facere.

per fortuna vester genius sic ad meus senectus spatior validus laetus venio decipio senex subsisto meus parvulis ab inferi eripio canis meus reddo nepos namque meus et iter hic suavis comes dum fors passer incanto saepiculae consector arripio delabor in proximus foveo qui frutex imus subpateo in exter iam vita consisto periculum quippe cum de fleo atque vox ipse avus sui saepiculis clamito vivo ille quidem sentio sed per corpus ut video meus deficio valitudo opitularis nequeo at tu aetas et robur beneficium facilis sum suppetiaris miser senex puer ille novus successio meus atque unicus stirps sospes ego facio


Pol quidem tu dignus inquam Es extrema sustinere, si quid est tamen novissimo extremius, qui voluptatem veneriam et scortum scorteum Lari et liberis praetulisti. At ille, digitum a pollice proximum ori suo admovens et in stuporem attonitus, Tace, tace inquit, et circumspiciens tutamenta sermonis, Parce inquit (In feminam divinam, ne quam tibi lingua intemperante noxam contrahas Ain tandem? inquam Potens illa et regina caupona quid mulieris est? Saga inquit Et divina, potens caelum deponere, terram suspendere, fontes durare, montes diluere, manes sublimare, deos infimare, sidera extinguere, Tartarum ipsum illuminare. Oro te inquam Aulaeum tragicum dimoveto et siparium scaenicum complicato et cedo verbis communibus. Vis inquit “Unum vel alterum, immo plurima eius audire facta? Nam ut se ament efflictim non modo incolae, verum etiam Indi vel Aethiopes utrique, vel ipsi Antichthones, folia sunt artis et nugae merae. Sed quod in conspectum plurium perpetravit, audi.

pol quidem tu dignus inquam sum exter sustineo si quis sum tamen novus extremus qui voluptas veneriam et scortum scorteus laris et liber praefero at ille digitus ab polliceo propior aurum suus admoveo et in stupor attono taceo taceo inquam et circumspicio tutamentum sermo parco inquam in femina divina ne quam tu lingua intempero noxa contraho aio tandem inquam possum ille et regina caupona quis mulier sum sagum inquam et divino possum caelum depono terra suspendo fons duraris mons diluo manes sublimaris deus infimaris sidus extinguere tartaris ipse illuminaris oro tu inquam aulaeum tragicus dimoveto et siparium scaenicus complico et cedo verbum communis volo inquam unus vel alter immo multus is audio facio nam ut sui amo efflictim non modo incola verus etiam indus vel aethiops uterque vel ipse antichthones folium sum ars et nugae merus sed qui in conspectus multus perpetro audio


Hac infamia consternati, quae per ora populi facile dilapsa merito invisos ac detestabiles eos cunctis effecerat, noctem ferme circa mediam collectis omnibus furtim castello facessunt, bonaque itineris parte ante iubaris exortum transacta, iam die claro solitudines avias nacti, multa secum prius collocuti accingunt se meo funeri; deaque vehiculo meo sublata et humi reposita cunctis stramentis me renudatum ac de quadam quercu destinatum flagro illo pecuinis ossibus catenato verberantes paene ad extremam confecerant mortem. Fuit unus qui poplites meos enervare secure sua comminaretur, quod de pudore illo candido scilicet suo tam deformiter triumphassem: sed ceteri non meae salutis sed simulacri iacentis contemplatione in a ita me retinendum censuere. Rursum itaque me refertum sarcinis planis gladiis minantes perveniunt ad quandam nobilem civitatem. Inibi vir principalis et alias religiosus et eximie deam reverens, tinnitu cymbalorum et sonu tympanorum cantusque Phrygii mulcentibus modulis excitus, procurrit obviam, deamque votivo suscipiens hospitio nos omnes intra consaeptum domus amplissimae constituit, numenque summa veneratione atque hostiis opimis placare contendit.

hic infamia consterno qui per os populus facilis dilabor mereo invideo atque detestabilis is cunctus efficio nox ferme circa medius colligo omnis furtim castellum facesso bonus iter pars ante iubaris exortus transigo iam dies clarus solitudo avia nanciscor multus sui prior colloquor accingo sui meus funus dea vehiculum meus tollo et humus repono cunctus stramentum ego renudo atque de quidam quercus destino flagro ille pecuinus os cateno verbero paene ad extremus confacio mors sum unus qui poples meus enervaris securus suus commino qui de pudor ille candidus scilicet suus tam deformis triumpho sed ceterus non meus salus sed simulacrum iaceo contemplatio in ab ita ego retineo censeo rursum itaque ego refercio sarcina planus gladius mino pervenio ad quidam nobilis civitas inibi vir principal et alius religiosus et eximius dea reverendus tinnio cymbalum et sonus tympanum cano phrygius mulceo modulis excio procurro obvius dea votivus suscipio hospitium nos omnis intra consaepio domus amplus constituo numen summus veneratio atque hostia opimus placo contendo