si quis forte in hoc pulcherrimo coetu ex illis inuisoribus meis malignus sedet, quoniam ut in magna ciuitate hoc quoque genus inuenitur, qui meliores obtrectare malint quam imitari et, quorum similitudinem desperent, eorundem adfectent simultatem, scilicet uti, qui suo nomine obscuri sunt, meo innotescant,—si qui igitur ex illis liuidis splendidissimo huic auditorio uelut quaedam macula se immiscuit, uelim paulisper suos oculos per hunc incredibilem consessum circumferat contemplatusque frequentiam tantam, quanta ante me in auditorio philosophi nunquam uisitata est, reputet cum animo suo, quantum periculum conseruandae existimationis hic adeat, qui contemni non consueuit, cum sit arduum et oppido difficile uel modicae paucorum expectationi satisfacere, praesertim mihi, cui et ante parta existimatio et uestra de me benigna praesumptio nihil quicquam sinit neglegenter ac de summo pectore hiscere. quis enim uestrum mihi unum soloecismum ignouerit? quis uel unam syllabam barbare pronuntiatam donauerit? quis incondita et uitiosa uerba temere quasi delirantibus oborientia permiserit blaterare? quae tamen aliis facile et sane meritissimo ignoscitis. meum uero unumquodque dictum acriter examinatis, sedulo pensiculatis, ad limam et lineam certam redigitis, cum torno et coturno uero comparatis. tantum habet uilitas excusationis, dignitas difficultatis. adgnosco igitur difficultatem meam nec deprecor, quin sic existimetis. nec tamen uos parua quaedam et praua similitudo falsos animi habeat, quoniam quaedam, ut saepe dixi, palliata mendicabula obambulant. praeco proconsul(is) et ipse tribunal ascendit, et ipse togatus illic uidetur, et quidem perdiu stat aut ambulat aut plerumque contentissime clamitat, enimuero proconsul ipse moderata uoce rarenter et sedens loquitur et plerumque de tabella legit, quippe praeconis uox garrula ministerium est, proconsulis autem tabella sententia est, quae semel lecta neque augeri littera una neque autem minui potest, sed utcumque recitata est, ita prouinciae instrumento refertur. patior et ipse in meis studiis aliquam pro meo captu similitudinem; nam quodcumque ad uos protuli, exceptum ilico et lectum est, nec reuocare illud nec autem mutare nec emendare mihi inde quidquam licet. quo maior religio dicendi habenda est, et quidem non in uno genere studiorum. plura enim mea extant in Camenis quam Hippiae in opificiis opera. quid istud sit, si animo attendatis, diligentius et accuratius disputabo.

si quis fors in hic pulcher coitus ex ille inuisor meus malignus sedeo quoniam ut in magnus ciuitas hic quoque genus invenio qui bonus obtrecto malo quam imitor et qui similitudo despero idem adfectent simultas scilicet uti qui suus nomen obscurus sum meus innotesco si qui igitur ex ille lividus splendidus hic auditorium uelut quidam macula sui immisceo uolo paulisper suus oculus per hic incredibilis consido circumfero contemplo frequentia tantus quantus ante ego in auditorium philosophus numquam visito sum reputo cum animus suus quantus periculum conseruo existimatio hic adeo qui contemno non consuesco cum sum arduus et oppidum difficilis uel modicus paucus expectatio satisfacere praesertim ego qui et ante pario existimatio et uester de ego benignus praesumptio nihil quisquam sino neglegenter atque de superus pectus hisco quis enim uester ego unus soloecismus ignosco quis uel unus syllaba barbaris pronuntio dono quis inconditus et vitiosus uerbum temere quasi deliro oborior permitto blateraris qui tamen alius facilis et sanus mereo ignosco meus uerus unumquodque dico acer examino sedulus pensiculo ad lima et linea certus redigo cum torno et coturno uerus comparo tantus habeo vilito excusatio dignitas difficultas agnosco igitur difficultas meus neque deprecor quin sic existimo neque tamen tu paruus quidam et prauus similitudo falsus animus habeo quoniam quidam ut saepe dico palliatus mendicabulum obambulo praeco proconsul is et ipse tribunal ascendo et ipse togatus illic uideo et quidem perdiu sto aut ambulo aut plerusque contendo clamito enimuero proconsul ipse modero uox rarenter et sedeo loquor et plerusque de tabella lego quippe praeco uox garrulus ministerium sum proconsulis autem tabella sententia sum qui semel lego neque augeo littera unus neque autem minuo possum sed utcumque recito sum ita prouincia instrumentum refero patior et ipse in meus studium aliqui pro meus capio similitudo nam quicumque ad tu profero excipio ilico et lectus sum neque reuoco ille neque autem muto neque emendo ego inde quisquam licet quo magnus religio dico habeo sum et quidem non in unus genus studium multus enim meus extant in camena quam hippias in opificium opus quis iste sum si animus attendo diligo et accuro disputo


Asclepiades ille, inter praecipuos medicorum, si unum Hippocratem excipias, ceteris princeps, primus etiam uino repperit aegris opitulari, sed dando scilicet in tempore: cuius rei obseruationem probe callebat, ut qui diligentissime animaduerteret uenarum pulsus inconditos uel praeuaros. is igitur cum forte in ciuitatem sese reciperet et rure suo suburbano rediret, aspexit in pomoeriis ciuitatis funus ingens locatum plurimos homines ingenti multitudine, qui exequias uenerant, circumstare, omnis tristissimos et obsoletissimos uestitu. propius accessit, utine cognosceret more ingenii humani, quisnam esset, quoniam percontanti nemo responderat, an uero ut ipse aliquid in illo ex arte deprehenderet. certe quidem iacenti homini ac prope deposito fatum attulit. iam miseri illius membra omnia aromatis perspersa, iam os ipsius unguine odoro delibutum, iam eum pollinctum, iam paene rogum paratum contemplatus enim, diligentissime quibusdam signis animaduersis, etiam atque etiam pertrectauit corpus hominis et inuenit in illo uitam latentem. confestim exclamauit uiuere hominem: procul igitur faces abicerent, procul ignes amolirentur, rogum demolirentur, cenam feralem a tumulo ad mensam referrent. murmur interea exortum; partim medico credendum dicere, partim etiam inridere medicinam. postremo propinquis etiam hominibus inuitis, quodne iam ipsi hereditatem habebant, an quod adhuc illi fidem non habebant, aegre tamen ac difficulter Asclepiades impetrauit breuem mortuo dilationem atque ita uispillonum manibus extortum uelut ab inferis postliminio domum rettulit confestimque spiritum recreauit, confestim animam in corporis latibulis delitiscentem quibusdam medicamentis prouocauit.

asclepias ille inter praecipuus medicus si unus hippocrates excipio ceterus princeps primus etiam uinum reperio aeger opitularis sed do scilicet in tempus qui res obseruatio probus calleo ut qui diligens animaduerteret uenaris pello inconditus uel praevarus is igitur cum fors in ciuitas sui recipio et rus suus suburbanum redeo aspicio in pomoeriis ciuitas funus ingens loco multus homo ingens multitudo qui exsequiae uenio circumsto omnis tristis et obsolesco vestio propius accedo uto cognosco mos ingenium humanus quisnam sum quoniam perconto nemo respondeo an uerus ut ipse aliquis in ille ex ars deprehendo certus quidem jaceo homo atque prope depono fatum affero iam miser ille membrum omnis aroma perspersa iam os ipse unguis odoro delibuo iam is pollingo iam paene rogus paro contemplo enim diligens quidam signum animaduersis etiam atque etiam pertrectauit corpus homo et inuenio in ille uita lateo confestim exclamo uiuo homo procul igitur fax abicio procul ignis amolior rogus demolio cena feral ab tumulus ad mensa refero murmur interea exortus pars medico credo dico pars etiam irrideo medicina postremo propinquus etiam homo inuitus qui iam ipse hereditas habeo an qui adhuc ille fides non habeo aeger tamen atque difficilis asclepias impetro brevis mortuus dilatio atque ita uispillonum manus extorqueo uelut ab inferi postliminium domus refero confestim spiritus recreo confestim anima in corpus latibulum delitiscentem quidam medicamentum provoco


tibicen quidam fuit Antigenidas, omnis uoculae melleus modulator et idem omnimodis peritus modificator, seu tu uelles Aeolion simplex siue Iastium uarium seu Lydium querulum seu Phrygium religiosum seu Dorium bellicosum. is igitur cum esset in tibicinio adprime nobilis, nihil aeque se laborare et animo angi et mente dicebat, quam quod monumentarii ceraulae tibicines dicerentur. sed ferret aequo animo hanc nominum communionem, si mimos spectauisset: animaduerteret illic paene simili purpura alios praesidere, alios uapulare; itidem si munera nostra spectaret: nam illic quoque uideret hominem praesidere, hominem depugnare: togam quoque parari et uoto et funeri, item pallio cadauera operiri et philosophos amiciri.

tibicen quidam sum antigenidas omnis vocula melleus modulator et idem omnimodus pereo modificator seu tu volo aeolius simplex siue iastium uarius seu lydius querulis seu phrygius religiosus seu dorius bellicosus is igitur cum sum in tibicinium apprimus nobilis nihil aequus sui laboro et animus ango et mens dico quam qui monumentarius ceraula tibicino dico sed fero aequus animus hic nomen communio si mimus specto animaduerteret illic paene similis purpura alius praesideo alius uapularis itidem si munus noster specto nam illic quoque video homo praesideo homo depugnaris toga quoque paro et uotum et funus item pallium cadauer operio et philosophus amiciri