Commemoratio professorum Burdigalensium

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


unde insecuto criminum motu gravi


qui primaevos fandique rudes


Vos etiam, quos nulla mihi cognatio iunxit,


DOCTRINAE vitaeque pari brevitate caducum,


Iucunde, hoc ipso care magis studio:


commemorat maestis te pia cura elegis.


Et tibi Latiis posthabite orsis,


prosa solebas et versa loqui


anne Sperchei pariterque nati


sive panegyricis placeat contendere libris,


nomen grammatici nec meruisse putant,


cives, sive domi seu docuere foris,


sub Iove quae Minos, quae Themis ante Iovem,

sub iuppiter qui minos qui themis ante iuppiter


condit sescentis Varro voluminibus.


parvula quem latebris fovit Hilerda suis,


utilis ingeniis,


domi forisque claruit:


aut liberalis indigis,


matris origo fuit: ambo genus procerum,


et libertina


tertius horum mihi non magister,


Agrici, positus posteriore loco:


accipe iam serum morte obita, Dynami.


externum sed fas coniungere civibus unum


mox schola et auditor multus praetextaque pubes

mox schola et auditor multus praetexo pubes


nomina, tum pueros, grandi mercede docendi


verum oneranda mihi non sunt, memoranda recepi


RELLIGIO est, tacitum si te, Sedate, relinquam,


auribus et libris esset ut una fides?


quas aut Athenis docta coluit Graecia,


liquit canentes qui melodas virgines:


ELOQUII merito primis aequande, fuisti,


sanxerit et Locris dederit quae iura Zaleucus,


quam consulatus addidit,


exemplar unum in litteris,


fama, velit nolit, Burdigalam referet.


maior utroque


et praeceptor.


dolore multo tam tuorum quam meo.


sed numquam iugem cursum fortuna secundat,


errore quod non deviantis filiae


te nemo gravior vel fuit comis magis


morum tuorum, decoris et facundiae


praesertim pravi nancta virum ingenii.

praesertim pravus nanciscor vir ingenium


qui Beleni aedituus


et tu CONCORDI,


quiesce placidus et caduci corporis


commemorare meae


sedulum cunctis studium docendi,


nec nolit Frugi Piso vocare suam:


nunc quoque in nostris recales medullis,


litteris tantum titulum adsecutus,


pluribus quamvis cumulatus annis,


nobilis et dotata uxor, domus et schola, cultae

nobilis et doto uxor domus et schola colo


mox inde rhetor, nec docendi pertinax,


parvulus audivi, vix etiam memini,


iste, Lascivus patiens vocari,


unus honos tumuli, serus et ante datus.


memor, disertus, lucida facundia,


libato tenuis nomine grammatici:


urbe satus Sicula nostram peregrinus adisti,

urbs sero siculus noster peregrinus adeo


urbe alia cathedram.


et cape ab Ausonio munus, amice, vale.


Caesareum qui mox indepti nomen honorem

caesareus qui mox indipiscor nomen honor


danda salute, si forum res posceret;


munus ingratum tibi debitumque


et torrentis ceu Dulichii


alter ut Ausonius, alter ut Arborius.


flebile, Musa, melum


omnes, qui fuerant, te numerasse bolos,


seu libeat fictas ludorum evolvere lites,


doctores patriae scito fuisse meae,


non sit Burdigalae dum cathedra inferior,


iungeris antiqua tu mihi amicitia,


utriusque sine


TU quoque in aevum, Crispe, futurum


PRIMUS Burdigalae columen dicere, Minervi,


opponit unum quem viris prioribus


ille superbae


EXUPERI, memorande mihi, facunde sine arte,


omnia praecox


memoria vivat nominum,


armaret ultor impetus


facundum doctumque virum, seu lege metrorum


nati opera obtinuit:


rudibus pueris


comis convivis, numquam inclamare clientes,


qua forma aut merito fueris, qua stirpe parentum,

qui forma aut mereo sum qui stirps parens


in te sic viguit, cedat ut ipse tibi.


vivent per omnem posterorum memoriam,


formasti rhetor metam prope puberis aevi.


aetas recentis temporis,


occumbis patribus, Magne, superstitibus.


carmine nostro.


me quoque: set quoniam multa est praetexta, silebo

ego quoque sed quoniam multus sum praetexo sileo


laetus, pudicus, pulcher, in senio quoque


commode, laete, benigne, abstemie, tam bone dandis

commodus laetus benignus abstemie tam bonus do


fruge carentem,


tardior sensus neque disciplinis


fati Tolosam nanctus es sedem scholae.


pauper ibi et tenuem


gentis Aremoricae,


impete eodem,


proinde, ut erat meritum,


principum amicitiae contigerunt iuveni,


flebilis officii


medicae vel artis dogma vel Platonicum


Palladiae primum toga te venerata Tolosae


grammatice ad Scaurum atque Probum, promptissime rhetor,

grammaticus ad scaurus atque probus promptus rhetor


invidia fati non genitor moreris.


te patria et civem morte obita repetit,


clara cohortis


et divitias


puer celebrasti Iovem:


qui dies festos, ioca, vota, ludum,


fratri patrique nomen a Phoebo datum


facunde, nulli rhetorum cedens stilo


reddiderat quamvis patriae te sera voluntas,


quamquam heredis egens, bis sex quinquennia functus,

quamquam heres egeo bis sex quinquennia fungor


esset amicas.


natoque de Delphis tuo.


Ambo loqui faciles, ambo omnia carmina docti,

ambo loquor facilis ambo omnis carmen doceo


discussam scires solidi nihil edere sensus.


transtulit ambitio


eloquium ne tu quaere, set officium,


palmae forensis et camenarum decus,


ut Vergilii Flaccique locis 1


maior quam promptis cura tibi in studiis,


ne forem vocum rudis aut loquendi


et rhetoricam


aquilae ut senectus aut equi.


mox pepulit levitate pari. Narbso inde recepit,

mox pello levitas par narbso inde recipio


meque dehinc facto rhetore grammaticus,


conlatus eras


Vos levis caespes tegat et sepulcri


exili nostrae fucatus honore cathedrae,


dum spem remotam semper arcessis tibi,


medella nostri, Nepotiane, pectoris,


namque ibi mutato nomine rhetor eras,


sobrius et puerorum


credita puerities;


grammaticum patrie — qui


Apollinares mystici.


stemmate nobilium deductum nomen avorum,


accipite maestum carminis cultum mei


anne et divini bona naturalia doni


ne posset profugum prodere culpa suum.


taciturne, Amyclas qui silendo viceris:


hinc renovat causam lacrimis et flebile munus

hinc renovo causa lacrima et flebilis munus


mox inde cursim more torrentis freti


dedit perenni gloriae:


inlustres quondam quo praeceptore fuerunt


et placidae vitae congrua meta fuit.


quos tu sacrae famae dabas


et memora tenuem


es meritos inter commemorande viros.


quem locupletavit coniunx Hispana latentem;


callentes mython plasmata et historiam,


dum remeat illud, iudicis dono dei,


praetextate,


et conubium


aut Roma per Latium colit.


Et nunc, sive aliquid post fata extrema superfit,

et nunc sive aliquis post fatum exter superfio


felix, quietis si maneres litteris


carmine Homeri commemoratos


quamvis docendi munus indepte es foris,


flete diu nobis, numquam satis, accipe acerbum,

fleo diu nos numquam satis accipio acerbus


aevo qui quoniam genitus functusque recenti,


moenia Romae


alter rhetoricae Quintiliane togae.


non sine morsu


funere praereptus, Glabrio, destituis:


exemplo cupiet qui pius esse meo.


narrantem fido per singula puncta recursu,


Glabrio, te maestis commemorabo elegis,


non turpe foret,


Sit MACRINUS in his:


set quicumque tamen, nostro quia doctor in aevo

sed quicumque tamen noster quia doctor in aevum


quam sceptra, quae tenuit brevi.


crimine adulterii quem saucia fama fugavit,


historia si quos vel poeticus stilus


reddat honorem.


FACETE, comis, animo iuvenali senex,


ornate bonis.


et iuvat tristi celebrare cura


nomine PHOEBICIUM,


probe et pudice, parce, frugi, abstemie,


liberti ambo genus, sed quos meruisse deceret


et tua nunc suboles morem sectata parentis


Constantinopolis, Roma, dehinc patria,


esset Aristarchi tibi gloria Zenodotique


viventum inlecebra est laudatio: nomina tantum

viventum illecebra sum laudatio nomen tantus


tu mihi, quod genitor, quod avunculus, unus utrumque,

tu ego qui genitor qui avunculus unus uterque


commemorabo viros morte obita celebres,


O FLOS iuvenum


mox residem rursum traxit Hilerda domus.


obscurus, quamvis nunc tua fama iuvet.


aurea mens, vox suada tibi, tum sermo quietus:

aureus mens vox suadus tu tum sermo quiesco


nobilis hic hospes Clarentius indole motus

nobilis hic hospes clarentius indoles moueo


historiam callens Livii et Herodoti.


fastidiosus obviae,


curam fefellisti patrum,


Stemma tibi patris Haeduici, Tarbellica Maurae

stemma tu pater haeduici tarbellica maurus


digne, diu partis qui fruerere bonis:


linquentem natos sexu in utroque duos:


sodalis et convictor, hospes iugiter:


carminibus, quae prima tuis sunt condita in annis,

carmen qui primus tuus sum condio in annus


ET, Citari dilecte, mihi memorabere, dignus


Ignosce nostri laesus obsequio stili:


nam tu Crispo coniuncte tuo


lingua dicax blandis et sine lite iocis,


et studium in libris et sedula cura docendi,

et studium in liber et sedulus cura doceo


sic 1 sine cultu:


aetas nil de te posterior celebrat.


dulcem in paucis ut Plistheniden,


pervenit ad manes si pia cura tuos.


nomina pro patriae relligione habeant,


illud opus pietas, istud reverenda virorum


illic coniugium natique opulensque senectus

illic conjugium nascor opulensque senectus


sed quid conquerimur? Longum post tempus et illos 1

sed quis conqueror longus post tempus et ille


nec odia magnis concitata litibus


consilia nullus mente tam pura dedit


Patera, fandi nobilis;


non etiam luteam volveret inluviem.


set fama et carae relligio patriae,


mutasti sterilem


famae et salutis sauciis,


VALETE, manes inclitorum rhetorum:


tu primaevis


vexilla regens,


exilii specie sepositos cohibet.


aevum per omne nil amarum miscuit,


non tamen et nomen, quo te non fraudo, receptum

non tamen et nomen quo tu non fraudo recipio


minus malorum munere expertus dei,


maesti venies commemoratus


discere adultum


teque canam de te, non ab honore meo.


NEC me nepotes impii silentii


sedem sepulcri servet immotus cinis,


inclitus auxit:


ut nullus aequa lege liber carminum


quod laude clarus, quod operatus litteris


doctrina exiguus,


ne pariter tumulus


qui profugus patria


illic dives opum doctoque ibi Caesare honorus

illic dives opos doceo ibi caesaris honorus


Burdigalae hunc genitum


grammaticos inter qui celebrere bonos,


HACTENUS observata mihi lex commemorandi


te, Staphyli, genitum stirpe Novem populis,


noxius error.


elementorum prima docebas


amoris hoc crimen tui est,


non mansuris


seu tu cohortis praesulem praetoriae


sed fortuna potens cito reddidit omnia et auxit:

sed fortuna possum cito reddo omnis et augeo


et Epirote Cinea memor magis:


ut placidos mores, tranquillos sic cole manes

ut placidus mos tranquillus sic colo manes


tecta defendant cineres opertos


“Nil est ab omni


pulchra senecta, nitens habitus, procul ira dolorque;

pulcher senecta niteo habitus procul ira dolo


vota tuorum,


dulcia fatu verba canentem


ceteri primis docuere in annis,


cui felle nullo, melle multo mens madens


incessu gravis et verbis ingentibus, ore


fletus es a nobis ut pater et iuvenis.


quo claris doctisque viris pia cura parentat,


vidimus et quondam tabulae certamine longo


inter rhetoricos nunc memorandus eris


nil opis inde tulit;


Pythagorei non tenentem tramitis rectam viam:

pythagoreus non teneo trames recingo via


quod, quamvis impar, nomen tam nobile amasti,


OFFICIUM nomenque tuum, primaeve Thalasse,


nenia, grammaticum.


relligiosus honor


ad usque vitae terminum?


commune cunctis saeculum.


inter grammaticos praetenuis meriti.


fama et meritis


introtulere tamen


textum querella flebili.


alternis vicibus quot praecipitante rotatu


subtextus esto flebili threno patris,


fundunt excisi per cava buxa gradus:


set, quia nostro docuere in aevo,


praesidis Hispanumque tibi tribuere tribunal,

praesidero hispanumque tu tribuo tribunal


quod digna nequiens promere officium colo,


decedens placidos mores tranquillaque vitae


gloriolam exilem


pubere in aevo


dedit et rapuit:


amissam primum Narbo dedit patriam,


canore, cultu praeditus,


bis meritum duplici celebremus honore parentem


tu Baiocassi stirpe Druidarum satus,


stirpe, loco ac merito,


maiorum manes


iocis amoene, Delphidi,


prima elementa dabat,


et disputator ad Cleanthen Stoicum:


collegamque dehinc, nenia maesta refer,


Glabrio Acilini, 1 Dardana progenies.


principis Augusti restituit pietas,


ninguida dicta,


egregie multos excoluit iuvenes.


coniuge nunc natisque superstitibus generoque


omnem refugisti ambitum?


ergo, qui nostrae legis otia tristia chartae,

ergo qui noster lex otium tristis charta


fors istos etiam tibi lectio longa dedisset,


donatus aerumnis patris,


cumque vagantem operam divisae impenderis urbi,


creditus olim fervere mero,


cursusque tot fandi et rotae:


grammatici nomen divitiasque dedit,


Arborium, Arborio patre et avo Argicio.


vel altiore conditu texit data.


arbitrium de te sumit origo suum.


nate pius, genitor: paenitet, ut fueris.


iuvenisque te vidi senem,


dum decora egregiae commeminit patriae.


fructus exilis tenuisque sermo:


communis patria est tecum mihi: sorte potentis


versus Horati:


te fabulantem non Ulixes linqueret,


forumve fecit nobiles,


semper consiliis, quam taciturne datis,


stirpe satus Druidum


vixisti, hoc nostrum munus habeto, vale.


cuncta habuisti


inque foro tutela reis et cultor in agris,


Byzanti inde arcem Thressaeque Propontidis urbem

byzantius inde arx threissa propontis urbs


adserat usque licet Fabium Calagurris alumnum,

assero usque licet fabius calagurris alumnus


et Iulianum tu magis famae dabis


Atticas musas memorem Menesthei


data res patriae,


adpulit Graecis puerilis aevi


salibus modestus felle nullo perlitis,


eripuit patri Lachesis quem funere acerbo


Narbonem ac Romam nobilitat studiis;


vivis adhuc aevi, quod periit, meminens:


honore gesti praesidatus inclitus,


mensa nitens, quam non censoria regula culpet

mensa niteo quam non censorius regula culpo


flebilem cantum memoris querellae:


uxore et natis, genitore et matre relictis,

uxor et obstino genitor et mater relinquo


NUNC ut quemque mihi


tempora praedives finisti sede Cadurca.


posset insertus numero ut videri


abnuit numquam, quia gratum ad aures


Glabrio, in aeternum commemorate, vale.


quocumque in numero, tristi memorabere threno: 5

quicumque in numerus tristis memoro threno


RHETORA Luciolum, condiscipulum atque magistrum

rhetora luciolum condiscipulis atque magister


Mitis amice, bonus frater, fidissime coniunx,


provinciarum aut iudices


nobile soceris


QUI colis laetos hilarosque mores,


tu tibi vixisti: nos tua fama iuvat.


Tu meae semper socius iuventae,


postque Paterae


honore maestae non carebis neniae,


mille foro dedit hic iuvenes, bis mille senatus

mille forum do hic juvenis bis mille senatus


ET te, quem cathedram temere usurpasse locuntur

et tu qui cathedra temere usurpo locuntur


decies novenas functus annorum vices,


quid Castor cunctis de regibus ambiguis, quid

quis castor cunctus de rex ambiguus quis


lubricae nisi te iuventae praecipitem flexus daret,

lubricus nisi tu juventa praecipito flecto do


voce ciere suis sufficiet tumulis,


Burdigalae rudibus


supremum Lachesis ni celerasset iter.


quamvis externa tamen a regione reducit


auditu tenus acciperes, deflata placeret,


iam mihi cognata dudum inter memoratus nomina.

iam ego cognatus dudum inter memoro nomen


adiciam, memori quam fueris animo,


QUOS legis a prima deductos menide libri,


fata; sat est dictum cuncta perisse simul:

fatum satis sum dico cunctus pereo simul


qui, quamvis humili


et fama, magno qualis est par rhetori.


vini cibique abstemius,


herede domus.


signa novorum:


formam dedisti filiis.


AMMONIUM et recinam 2 —


ac meae vocis titulus supremum


ROMULUM post hos prius an Corinthi,


audita ut vel lecta semel ceu fixa teneres,


spes laeta patris


minusque dignum, non et oblitum ferent


quae consulta patrum, quid Draco quidve Solon


coleres, tuendis additus clientibus


egregia natam coniugio adtribuit.


nonnumquam pollens natalibus et dape festa,


exesas tineis opicasque evolvere chartas


tempore, quo te


ad quas de Siculo litore transieras.


quae data, per longas quae revocata moras.


obstitit nostrae quia, credo, mentis


non tamen angustas ut tenuaret opes.


et quidquid Latia conditur historia,


solo set potior nomine, quod patria:


studio docendi, si scholam.


lactus patriae


coniugium nanctus cito nobilis et locupletis,

conjugium nanciscor cito nobilis et locupletis


iuvatque honor superstitum:


set tamen, ut placitum,


Beleni sacratum ducis e templo genus,


moresne fabor et tenorem regulae


tuumque mavis esse quam fati bonum,


Scaurum Probumque corde callens intimo


spem magis, quam rem fruendam praebuisti avunculo,

spes magis quam res fruor praebeo avunculus


sed modo nobilium memoratus in agmine gaude,


Constantinopolim fama tui pepulit,


grammaticum iuvenem tantum te fama ferebat,


perdidit in senio,


et patriae et cathedrae


Graiorum, antiquus si sequeretur honos,


dum Constantini fratres opulenta Tolosa


velut herba solet


diversis quamvis iaceas defunctus in oris,


rhetor Flavini cognomine dissimulatus,


Pange et ANASTASIO


voce ciebo tamen, simplex, bone, amice, sodalis,

vox cieo tamen simplex bonus amicus sodalis


tam seriorum quam iocorum particeps,


quantus exili satis est cathedrae,


tam decus omne tuis quam mox dolor, omnia acerbo

tam decus omnis tuus quam mox dolor omnis acerbus


nequaquam meritis cuius responderit heres


sertum coronae praeferens Olympiae,


NEC te Marcello genitum, Marcelle, silebo,

neque tu marcellus gigno marcellus sileo


relligiosum etenim


Horis adulti


tibi Paterae: sic ministros nuncupant


huic mea principio


vagus per omnes dignitatum formulas


sed patriae te iura vocant et origo parentum.


sic ἐλελείσω.


longinquis posthac Cumae defunctus in oris,

longinquus posthac cumae defungor in ora


illic Dalmatio genitos, fatalia regum


si fama non fallit fidem,


damnum repende gloria.


ostentatus


fors erit, ut nostros manes sic adserat olim,

fors sum ut noster manes sic assero olim


parte beatum.”


VICTORI studiose, memor, celer, ignoratis


commoda fati,


fortuna tibi


fando referres:


medio quod aevi raptus es,


quos memorasse mihi morte obita satis est.


munere threni.


duos relinquens liberos morte oppetis,


tu Burdigalae


eheu quam multis perdite nominibus!


grammatici in studio vel rhetoris aut in utroque,

grammaticus in studium vel rhetor aut in uterque


tuae ministrum memoriae,


tam generis tibi celsus apex, quam gloria fandi,

tam genus tu celsus apex quam gloria for


tu paene ab ipsis orsus incunabulis


epos ligasti metricum,


valete, doctores probi,


in patriam sed te sedem ac monumenta tuorum

in patria sed tu sedes atque monumentum tuus


palatio te adtolleres.


fovimus ut vivum munere amicitiae.


concedit Cei musa Simonidei.


quod ius pontificum, veterum quae scita Quintum


orationem texeret.


grammaticorum.


commemorandi.


dicte profatu


parum quod hospes, mentis agitator meae.


reum ciebunt, Alcime,


aspera quem genetrix urbe, domo pepulit:


adsidue in libris nec nisi operta legens,

assiduus in liber neque nisi operio lego


nota tibi potius, quam Tullius et Maro nostri

nosco tu potis quam tullius et marus noster


SUCURO progenie,


quam fatiloquo


et si qua functis cura viventum placet


Qualiscumque tuae fuerit fuga famaque vitae,


nomine threnum.


officiumque meum, sensus si manibus ullus,


Pictonicaeque dedit,


quod ius 1 pontificum, quae foedera, stemma quod olim

qui ius pontifex qui foedero stemma qui olim


dicendi torrens tibi copia, quae tamen aurum,


nec reticebo senem


dei poeta nobilis,


suggeret, expediam,


doctor in annis:


Nestora regem.


Urbice, Grais celebris, carmen


coniugis e libris ediderit Rhodope:


set tamen hunc noster


nancisci, ut cluerent patribus ingenuis.


ante Numam fuerit sacrifici Curibus:


ad famulos numquam tristia verba loqui,

ad famulus numquam tristis verbum loquor


grammatices studium.


commemoravit honos,


iam genitori


priscos ut mox heroas olim


annuum functi memora Leonti


nec cunctator erat, nec properator erat.

neque cunctator sum neque properator sum


celebrata varie cuius eloquentia


tum quoque tam tenuis, quam modo nulla manet.

tum quoque tam tenuis quam modo nullus maneo


moribus inplacidis:


et inde vobis nomina:


gravis invidiae:


doctor potentum rhetorum.


meritusque plura quam gerens.


et monumenta foves.


esto placidus et quietis manibus sedem fove,

sum placidus et quiesco manus sedes foveo


nullo felle tibi mens livida, tum sale multo

nullus felle tu mens lividus tum sal multus


pulcher et ad summam motuque habituque venusto:

pulcher et ad summa moveo habeo venustus


opus Camenarum colens


deseruisti


sine pace patris,


iniuriose sedulus.


particeps scholae et cathedrae paene sucessor meae,

particeps schola et cathedra paene sucessor meus


omnis doctrinae ratio tibi cognita, quantam

omnis doctrina ratio tu cognosco quantus


Sallustio plus conferent libri tui,


et Demosthenicum, quod ter primum ille vocavit,

et demosthenicus qui ter primus ille voco


annuus ingrata relligione dies.


Nazario et claro quondam delata Paterae


doctrina nulli tanta in illo tempore


solstitialis


excultam studiis quam propere edideras.


SET neque te maesta, Dynami, fraudabo querella,

sed neque tu maestus dynami fraudo querela


blande Leonti!


victum habitumque colens,


FACUNDE, docte, lingua et ingenio celer,


permaneat series.


Burdigalae cathedram


aemula ferres.


adiecit numero purpureisque togis;


rhetor Alethi:


raptusque simul,


HERCULANE, qui, profectus gremio de nostro et schola,

herculane qui proficiscor gremium de noster et schola


gloria Athenaei cognita sede loci:


poenaque laesus coniugis.


nec inquieto temporis tyrannici


ingeniis hominum


famam habuit tenuem.


Burdigalae ut rursum nomen de rhetore reddas.

burdigalae ut rursum nomen de rhetor reddo


ancipitem palmam Quintilianus habet,


non equidem certans cum maiestate duarum,


copia cui fandi longe pulcherrima, quam si


INTER cognatos iam fletus, avuncule, manes

inter cognatus iam fletus avunculis manes


nomen et ossa tegat.


in Panathenaicis tu numerandus eris;


tu quondam puero conpar mihi, discipulus mox,

tu quondam puer conpar ego discipulus mox


nec certa tuae


desiderasti plurima,


municipem patriae causidicumque meae,


grammaticorum?


dilatus nobis, non et omissus eras.


condita seu prosis solveret orsa modis,


sive nihil superest nec habent longa otia sensus,

sive nihil supersum neque habeo longus otium sensus


nomen indignum probitate vitae


tamen, quod aevo floruisti proximo


laudi ut subibas aemulus,


at nos defunctum memori celebramus honore,


AETATE quamquam viceris dictos prius,


et mellitae nectare vocis