P. In veri similibus et in propriis rerum notis posita tota est. Sed appellemus docendi gratia veri simile quod plerumque ita fiat, ut adulescentiam procliviorem esse ad libidinem, proprie autem notatum argumentum quod numquam aliter sit certumque declaret, ut fumus ignem. Veri similia reperientur ex partibus et quasi membris narrationis. Ea sunt in personis, in locis, in temporibus, in factis, in eventis, in rerum ipsarum negotiorumque naturis.

p in verus similis et in proprius res nosco pono totus sum sed appello doceo gratia verus similis qui plerusque ita fio ut adulescentia proclivis sum ad libido proprius autem notas argumentum qui numquam aliter sum certus declaro ut fumus ignis verus similis reperio ex pars et quasi membrum narratio is sum in persona in locus in tempus in facio in evenio in res ipsaris negotium natura


et illud videndum est quanto magis homines mala fugiant quam sequantur bona. Nam neque honesta tam expetunt quam devitant turpia. Quis enim honorem, quis gloriam, quis laudem, quis ullum decus tam umquam expetivit, quam ignominiam infamiam contumeliam dedecus fugit? Quarum rerum dolor est gravis testis genus hominum ad honestatem natum malo cultu pravisque opinionibus esse corruptum. Qua re in cohortando atque suadendo propositum quidem nobis erit illud, ut doceamus qua re bona consequi malaque vitare possimus;

et ille video sum quantus magis homo malus fugio quam sequor bonus nam neque honestus tam expeto quam devito turpis quis enim honor quis gloria quis laus quis ullus decus tam umquam expeto quam ignominia infamia contumelia dedecus fugio quaris res dolor sum gravis testis genus homo ad honestas natus malus cultus pravus opinio sum corrumpo qui res in cohorto atque suadeo propono quidem nos sum ille ut doceo qui res bonus consequor malum vitaris possum


C. Quae sunt quae dicis insita? P. Quae infixa sunt rebus ipsis, ut definitio, ut contrarium, ut ea quae sunt aut ipsi aut contrario eius aut similia aut dissimilia aut consentanea aut dissentanea; ut ea quae sunt quasi coniuncta aut quae quasi pugnantia inter se; ut earum rerum de quibus agitur causae; ut causarum eventus, id est, quae sunt effecta de causis; ut distributiones, ut genera partium generumve partes; ut primordia rerum et quasi praecurrentia, in quibus inest aliquid argumenti; ut rerum contentiones, quid maius, quid par, quid minus sit, in quibus aut naturae rerum aut facultates comparantur.

que qui sum qui dico inquiro p qui infigo sum res ipse ut definitio ut contrarius ut is qui sum aut ipse aut contrarius is aut similis aut dissimilis aut consentaneus aut dissentaneus ut is qui sum quasi conjungo aut qui quasi pugno inter sui ut is res de qui ago causa ut causaris evenio is sum qui sum efficio de causa ut distributio ut genus pars gener pars ut primordius res et quasi praecurro in qui insum aliquis argumentum ut res contentio quis magnus quis par quis paruus sum in qui aut natura res aut facultas comparo


quarum causarum genus est positum in iure civili, quod est in privatarum et publicarum rerum lege aut more positum; cuius scientia neglecta ab oratoribus plerisque nobis ad dicendum necessaria videtur. Qua re de constituendis actionibus, de capiendis subeundisve iudiciis, de excipienda iniquitate actionis, de comparanda aequitate, quod ea fere generis eius sunt ut, quamquam in ipsum iudicium saepe delabuntur, tamen ante iudicium tractanda videantur, paulurn ea separo a iudiciis tempore magis agendi quam dissimilitudine generis. Nam omnia quae de iure civili aut de aequo et bono disceptantur cadunt in eam formam causarum, in qua quale quid sit ambigitur, de qua dicturi sumus, quae in aequitate et in iure maxime consistit.

qui causaris genus sum pono in ius civilis qui sum in privataris et publicaris res lex aut mos pono qui scientia neglego ab orator plerusque nos ad dico necessarius video qui res de constituo actio de capio subeundisve iudicium de excipio iniquitas actio de comparo aequitas qui is fere genus is sum ut quamquam in ipse iudicium saepe delabor tamen ante iudicium tracto video paulurn is separo ab iudicium tempus magis ago quam dissimilitudo genus nam omnis qui de ius civilis aut de aequus et bonus discepto cado in is forma causaris in qui qualis quis sum ambago de qui dico sum qui in aequitas et in ius magnus consisto


C. Quid faciendum est contra reo? P. Omnia longe secus. Principia sumenda ad benevolentiam conciliandam; narrationes aut amputandae, quae laedunt, aut relinquendae, si totae sunt molestae; firmamenta ad fidem posita aut per se diluenda aut obscuranda aut digressionibus obruenda; perorationes autem ad miscricordiam conferendae. C. Semperne igitur ordinem conlocandi quem volumus tenere possumus? P. Non sane; nam auditoris aures moderantur oratori prudenti et provido: eae quod respuunt immutandum est.

que quis facio sum contra reor p omnis longus secus principia sumo ad benevolentia concilio narratio aut amputo qui laedo aut relinquo si totus sum molestus firmamentum ad fides pono aut per sui diluo aut obscuro aut digressio obruo peroratio autem ad miscricordiam confero que semper igitur ordo conloco qui volo teneo possum p non sanus nam auditor auris modero orator prudens et providus is qui respuo immuto sum


inlustris est autem oratio, si et verba gravitate delecta ponuntur et translata et supralata et ad nomen adiuncta et duplicata et idem significantia atque ab ipsa actione atque imitatione rerum non abhorrentia. Est enim haec pars orationis, quae rem constituat paene ante oculos; is enim maxime sensus attingitur, sed et ceteri tamen et maxime mens ipsa moveri potest. Sed quae dicta sunt de oratione dilucida, cadunt in hanc inlustrem omnia. Est enim plus aliquanto inlustre quam illud dilucidum. Altero fit ut intellegamus, altero ut videre videamur.

illustris sum autem oratio si et verbum gravitas delecto pono et transfero et supralata et ad nomen adjungo et duplico et idem significo atque ab ipse actio atque imitatio res non abhorreo sum enim hic pars oratio qui res constituo paene ante oculus is enim magnus sensus attingo sed et ceterus tamen et magnus mens ipse moveo possum sed qui dictum sum de oratio dilucidus cado in hic illustris omnis sum enim multus aliquantus illustris quam ille dilucidus alter fio ut intellego alter ut video video


C. Quoniam et de ipso oratore et de oratione dixisti, expone eum mihi nunc quem ex tribus extremum proposuisti quaestionis locum. P. Duo sunt ut in initio dixi quaestionum genera, quorum alterum finitum temporibus et personis causam appello, alterum infinitum nullis neque personis neque temporibus notatum propositum voco. Sed propositum quasi pars causae ; inest enim infinitum in definito et ad illud tamen referuntur omnia.

que quoniam et de ipse orator et de oratio dico expono is ego nunc qui ex tres exter propono quaestio locus p duo sum ut in initium dico quaestio genus qui alter finio tempus et persona causa appello alter infinitus nullus neque persona neque tempus notas propono voco sed propono quasi pars causa insum enim infinitus in definio et ad ille tamen refero omnis


C. Quid, in narratione quae tandem observanda sunt? P. Quoniam narratio est rerum explicatio et quaedam quasi sedes et fundamentum constituendae fidei, ea sunt in ea servanda maxime, quae etiam in reliquis fere dicendi partibus; quae partim sunt necessaria, partim adsumpta ad ornandum. Nam ut dilucide probabiliterque narremus necessarium est, sed adsumimus etiam suavitatem.

que quis in narratio qui tandem observo sum p quoniam narratio sum res explicatio et quidam quasi sedes et fundamentum constituo fides is sum in is servo magnus qui etiam in reliquus fere dico pars qui pars sum necessarius pars adsumo ad orno nam ut dilucidus probabilis narro necessarius sum sed adsumo etiam suavitas


his enim fere rebus facti suspicio confirmatur, cum et voluntatis in reo causae reperiuntur et facultates. In voluntate autem utilitas ex adeptione alicuius commodi vitationeque incommodi quaeritur, ut aut spes aut metus impulisse videatur aut aliquis repentinus animi motus, qui etiam citius in fraudem quam ratio utilitatis impellit. Quam ob rem haec sint dicta de causa.

hic enim fere res facio suspicio confirmo cum et voluntas in reor causa reperio et facultas in voluntas autem utilitas ex adeptio aliquis commodus vitatio incommodus quaero ut aut spes aut metus impello video aut aliquis repentinus animus moueo qui etiam cieo in fraudo quam ratio utilitas impello quam ob res hic sum dictum de causa


in illis autem, ubi ita dicitur: Non minuit maiestatem quod egit de Caepione turbulentius; populi enim dolor iustus , non tribuni actio; maiestas autem, quoniam est magnitude quaedam populi Romani in eius potestate ac iure retinendo, aucta potius est quam deminuta; et ubi ita refertur: Maiestas est in imperi atque in nominis populi Romani dignitate, quam minuit is qui per vim multitudinis rem ad seditionem vocavit; exsistet illa disceptatio: Minueritne maiestatem, qui voluntate populi Romani rem gratam et aequam per vim egerit.

in ille autem ubi ita dico non minuo maiestas qui ago de caepio turbulentus populus enim dolor iustus non tribunus actium maiestas autem quoniam sum magnitude quidam populus romanus in is potestas atque ius retineo augeo potis sum quam deminuo et ubi ita refero majesta sum in imperium atque in nomen populus romanus dignitas quam minuo is qui per vis multitudo res ad seditio voco exsisto ille disceptatio minuo maiestas qui voluntas populus romanus res gratus et aequus per vis ago


defensor autem testatur consuetudinem sermonis verbique vim ex contrario repetit quasi converso accusatore, cui contrarium est nomen praevaricatoris, et ex consequentibus, quod ea littera de accusatore soleat dari iudici, et ex nomine ipso, quod significat eum qui in contrariis causis quasi vare positus esse videatur. Sed huic tamen ipsi confugiendum est ad aequitatis locos, ad rerum iudicatarum auctoritatem, ad finem aliquem periculi; communeque sit hoc praeceptum, ut cum uterque definierit quam maxime potuerit ad communem sensum vimque verbi, tum similibus exemplisque eorum qui ita locuti sint suam definitionem sententiamque confirmet.

defenso autem testor consuetudo sermo verbum vis ex contrarius repeto quasi converro accusator qui contrarius sum nomen praevaricator et ex consequor qui is littera de accusator soleo do judicium et ex nomen ipse qui significo is qui in contrarius causa quasi varis pono sum video sed hic tamen ipse confugio sum ad aequitas locus ad res iudicataris auctoritas ad finis aliquis periculum commune sum hic praeceptum ut cum uterque definio quam magnus possum ad communis sensus vis verbum tum similis exemplum is qui ita loquor sum suus definitio sententia confirmo


C. Num quidnam tibi de oratore ipso restat aliud? P. Nihil sane praeter memoriam, quae est gemina litteraturae quodam modo et in dissimili genere persimilis. Nam ut illa constat ex notis litterarum et ex eo in quo imprimuntur ipsae notae, sic confectio memoriae tamquam cera locis utitur et in his imagines ut litteras conlocat.

que num quisnam tu de orator ipse resto alius p nihil sanus praeter memoria qui sum gemino litteratura quidam modo et in dissimilis genus persimilis nam ut ille consto ex nosco litteraris et ex is in quo imprimo ipse nosco sic confectio memoria tamquam cero locus uto et in hic imago ut littera conloco


tertio autem in genere, in quo quale sit quaeritur, aut de honestate aut de utilitate aut de aequitate dicendum est. De honestate sic, ut honestumne sit pro amico periculum aut invidiam subire. De utilitate autem sic, ut sitne utile in re publica administranda versari. De aequitate autem sic, ut sitne aequum amicos cognatis anteferre. Atque in hoc eodem genere, in quo quale sit quaeritur, exoritur aliud quoddam disputandi genus. Non enim simpliciter solum quaeritur quid honestum sit, quid utile, quid aequum, sed etiam ex comparatione quid honestius, quid utilius, quid aequius, atque etiam quid honestissimum, quid utilissimum, quid aequissimum; cuius generis illa sunt, quae praestantissima sit dignitas vitae. Atque ea quidem quae dixi cognitionis sunt omnia.

tertius autem in genus in quo qualis sum quaero aut de honestas aut de utilitas aut de aequitas dico sum de honestas sic ut honestus sum pro amicus periculum aut invidia subeo de utilitas autem sic ut sum utilis in res publicus administro versaris de aequitas autem sic ut sum aequus amicus cognatus antefero atque in hic idem genus in quo qualis sum quaero exorior alius quidam disputo genus non enim simplex solus quaero quis honestus sum quis utilis quis aequus sed etiam ex comparatio quis honestus quis utilis quis aequus atque etiam quis honestus quis utilis quis aequus qui genus ille sum qui praesto sum dignitas vita atque is quidem qui dico cognitio sum omnis


quod si semper optima tenere possemus, haud sane, quoniam quidem ea perspicua sunt, consilio multum egeremus. Sed quia temporibus, quae vim habent maximam, persaepe evenit, ut utilitas cum honestate certet, earumque rerum contentio plerumque deliberationes efficit, ne aut opportuna propter dignitatem aut honesta propter utilitatem relinquantur, ad hanc difficultatem explicandam praecepta referamus.

qui si semper bonus teneo possum haud sanus quoniam quidem is perspicuus sum consilium multus egeo sed quia tempus qui vis habeo maximus persaepe evenio ut utilitas cum honestas certo is res contentio plerusque deliberatio efficio ne aut opportunus propter dignitas aut honestus propter utilitas relinquo ad hic difficultas explico praecipio refero


est igitur amplificatio gravior quaedam adfirmatio, quae motu animorum conciliet in dicendo fidem. Ea et verborum genere conficitur et rerum. Verba ponenda sunt, quae vim habeant inlustrandi nec ab usu sint abhorrentia, gravia plena sonantia, iuncta facta cognominata, non vulgaria supralata in primisque translata. Haec in singulis verbis; sed in continentibus soluta, quae dicuntur sine coniunctione, ut plura videantur.

sum igitur amplificatio gravis quidam affirmatio qui motus animus concilio in dico fides is et verbum genus confacio et res verbum pono sum qui vis habeo inlustrandi neque ab usus sum abhorreo gravis plenus sono iungo facio cognomino non vulgaris supralata in primus transfero hic in singuli verbum sed in contineo solvo qui dico sine coniunctio ut multus video


C. Omnibusne igitur ex istis locis argumenta sumemus? P. Immo vero scrutabimur et quaeremus ex omnibus, sed adhibebimus iudicium, ut levia semper eiciamus, non numquam etiam communia praetermittamus et non necessaria. C. Quoniam de fide respondisti, volo audire de motu. P. Tu loco quidem quaeris, sed plenius quod vis explicabitur, cum ad orationis ipsius quaestionumque rationem venero.

que omne igitur ex iste locus argumentum sumo p immo verus scrutor et quaero ex omnis sed adhibeo iudicium ut levis semper eicio non numquam etiam commune praetermitto et non necessarius que quoniam de fides respondeo volo audio de motus p tu locus quidem quaero sed plenus qui volo explico cum ad oratio ipse quaestio ratio venio


intellegenter autem ut audiamur et item attente, ab ipsis rebus ordiendum est. Sed facillime discit auditor et quid agatur intellegit, si complectare in principio genus naturamque causae, si definias, si dividas, si neque prudentiam eius impedias confusione partium nec memoriam multitudine; quaeque mox de narratione dilucida dicentur, eadem etiam huc poterunt recte transferri.

intellegenter autem ut audio et item attendo ab ipse res ordior sum sed facilis disco auditor et quis ago intellego si complectaris in principium genus natura causa si definio si divido si neque prudentia is impedio confusio pars neque memoria multitudo quisque mox de narratio dilucidus dico idem etiam huc possum rectus transfero


C. Reliquum est igitur ut dicas de conversa oratione atque mutata. P. Est quidem id genus totum in commutatione verborum, quae simplicibus in verbis ita tractatur, ut aut ex verbo dilatetur aut in verbum contrahatur oratio; ex verbo, cum aut proprium aut idem significans aut factum verbum in plura verba diducitur; ex oratione, cum aut definitio ad unum verbum revocatur aut adsumpta verba removentur aut circuitus diriguntur aut coniunctione fit unum verbum ex duobus.

que reliquus sum igitur ut dico de converro oratio atque muto p sum quidem is genus totus in commutatio verbum qui simplex in verbum ita tracto ut aut ex verbum dilato aut in verbum contraho oratio ex verbum cum aut proprius aut idem significo aut facio verbum in multus verbum diduco ex oratio cum aut definitio ad unus verbum revoco aut adsumo verbum removeo aut circumeo dirigo aut coniunctio fio unus verbum ex duo


temperantia autem in suas itidem res et in communes distributa est duobusque modis in rebus commodis cernitur, et ea quae absunt non expetendo et ab eis quae in potestate sunt abstinendo. In rebus incommodis est itidem duplex: nam quae venientibus malis obstat, fortitudo, quae quod iam adest tolerat et perfert, patientia nominatur. Quae autem haec uno genere complectitur, magnitude animi dicitur; cuius est liberalitas in usu pecuniae simulque altitudo animi in capiendis incommodis et maxime iniuriis et omne quod est eius generis .

tempero autem in suus itidem res et in communis distribuo sum duo modus in res commodus cerno et is qui absum non expeto et ab is qui in potestas sum abstineo in res incommodus sum itidem duplex nam qui venio malus obsto fortitudo qui qui iam adsum tolero et perfero patientia nomino qui autem hic unus genus complector magnitude animus dico qui sum liberalitas in usus pecunia simul altitudo animus in capio incommodus et magnus iniuria et omnis qui sum is genus


illud iam sit iudici, quo quaque in causa genere utamur augendi. In illis enim causis quae ad delectationem exornantur ei loci tractandi sunt qui movere possunt exspectationem admirationem voluptatem; in cohortationibus autem bonorum et malorum enumerationes et exempla valent plurimum. In iudiciis accusatori fere quae ad iracundiam, reo plerumque quae ad misericordiam pertinent: non numquam tamen et accusator misericordiam movere debet et defensor iracundiam.

ille iam sum judicium quo quisque in causa genus uto augeo in ille enim causa qui ad delectatio exorno is locus tracto sum qui moveo possum exspectatio admiratio voluptas in cohortatio autem bonus et malus enumeratio et exemplum valeo multus in iudicium accusator fere qui ad iracundia reor plerusque qui ad misericordia pertineo non numquam tamen et accusator misericordia moveo debeo et defenso iracundia


in locis autem et illa naturalia, maritimi an remoti a mari, plani an montuosi, leves an asperi, salubres an pestilentes, opaci an aprici, et illa fortuita, culti an inculti, celebres an deserti, coaedificati an vasti, obscuri an rerum gestarum vestigiis nobilitati, consecrati an profani.

in locus autem et ille naturale maritimus an removeo ab mare planus an montuosus levo an asper salubris an pestilens opacus an apricus et ille fortuitus colo an incultus celeber an desero coaedifico an vastus obscurus an res gero vestigium nobilitas consecro an profanus


neque est obscurum quin, quoniam in utramque partem sunt exempla et item ad coniecturam faciendam loci, in contrariis contraria sumenda sint. Atque etiam incurrit alia quaedam in testibus et in quaestionibus ratio. Saepe enim ea quae dicta sunt, si aut ambigue aut inconstanter aut incredibiliter dicta sunt aut etiam aliter ab alio dicta, subtiliter reprehenduntur.

neque sum obscurus quin quoniam in uter pars sum exemplum et item ad conicio facio locus in contrarius contrarius sumo sum atque etiam incurro alius quidam in testis et in quaestio ratio saepe enim is qui dictum sum si aut ambiguus aut inconstanter aut incredibilis dictum sum aut etiam aliter ab alius dictum subtilis reprehendo


in temporibus autem praesentia praeterita futura cernuntur; in his ipsis vetusta recentia instantia paulo post aut aliquando futura. Insunt etiam in temporibus illa quae temporis quasi naturam notant, ut hiemps, ut aestas, aut anni tempora, ut mensis, ut dies, ut nox hora tempestas, quae sunt naturalia; fortuita autem sacrificia, festi dies, nuptiae.

in tempus autem praesens praetereo sum cerno in hic ipse vetustus recens insto paulus post aut aliquando sum insum etiam in tempus ille qui tempus quasi natura noto ut hiems ut aestas aut annus tempus ut mensis ut dies ut nox hora tempestas qui sum naturale fortuitus autem sacrificium festus dies nuptiae


actionis autem duo sunt genera: unum ad persequendum aliquid aut declinandum, ut quibus rebus adipisci gloriam possis aut quo modo invidia vitetur; alterum, quod ad aliquam commoditatem usumque referatur, ut quem ad modum sit res publica administranda aut quem ad modum in paupertate vivendum.

actio autem duo sum genus unus ad persequor aliquis aut declino ut qui res adipisci gloria possum aut quo modo invidia vito alter qui ad aliqui commoditas utor refero ut qui ad modus sum res publicus administro aut qui ad modus in paupertas vivo


P. Ac laudandi vituperandique rationes, quae non ad bene dicendum solum sed etiam ad honeste vivendum valent, exponam breviter atque a principiis exordiar et laudandi et vituperandi.

p atque laudo vitupero ratio qui non ad bene dico solus sed etiam ad honestus vivo valeo expono brevis atque ab principia exordior et laudo et vitupero


in confirmandis autem nostris argumentationibus infirmandisque contrariis saepe erunt accusatori motus animorum incitandi, reo mitigandi. Atque hoc quidem utrique maxime in peroratione faciendum; alteri frequentatione argumentorum et coacervatione universa; alteri, si plane causam redarguendo explicarit, enumeratione, ut quidque diluerit, et miseratione ad extremum.

in confirmo autem noster argumentatio infirmo contrarius saepe sum accusator moueo animus incito reor mitigo atque hic quidem uterque magnus in peroratio facio alter frequentatio argumentor et coacervatio universus alter si planus causa redarguo explicarit enumeratio ut quisque diluo et miseratio ad exter


si ira recens, si odium vetus, si ulciscendi studium, si iniuriae dolor, si honoris, si gloriae, si imperi, si pecuniae cupiditas, si periculi timor, si aes alienum, si angustiae rei familiaris, si audax, si levis, si crudelis, si impotens, si incautus, si insipiens, si amans, si commota mente, si vinolentus, si cum spe efficiendi, si cum opinione celandi aut, si patefactum esset, depellendi criminis vel perrumpendi periculi vel in longinquum tempus differendi; aut si iudici poena levior quam facti praemium; aut si facinoris voluptas maior quam damnationis dolor.

si ira recens si odium vetus si ulciscor studium si iniuria dolor si honor si gloria si imperium si pecunia cupiditas si periculum timor si aes alienus si angustia res familiaris si audax si levis si crudelis si impotens si incautus si insipiens si amo si commoveo mens si vinolentus si cum spes efficio si cum opinio celo aut si patefacio sum depello crimen vel perrumpo periculum vel in longinquus tempus differo aut si judicium poena levis quam facio praemium aut si facinus voluptas magnus quam damnatio dolor


atque accusatori sit in hoc genere causarum locus ille communis, minime esse concedendum, ut is qui de re confiteatur verbi se interpretatione defendat; defensor autem et ea quam proposui aequitate nitatur et ea cum secum faciat, non re sed depravatione verbi sese urgeri queratur. Quo in genere percensere poterit plerosque inveniendi locos; nam et similibus utetur et contrariis et consequentibus quamquam uterque, tamen reus, nisi plane erit absurda causa, frequentius.

atque accusator sum in hic genus causaris locus ille communis paruus sum concedo ut is qui de res confiteor verbum sui interpretatio defendo defenso autem et is quam propono aequitas nitor et is cum sui facio non res sed depravatio verbum sui urgeo queror quo in genus percenseo possum plerus invenio locus nam et similis uto et contrarius et consequor quamquam uterque tamen reus nisi planus sum absurdus causa frequens


P. Admodum. Et earum quidem forma duplex est: quarum altera delectationem sectatur aurium, altera, ius ut obtineat probet efficiat quod agit, unde omnis est suscepta contentio. Itaque illud superius exornatio dicitur: quod cum latum genus esse potest saneque varium, unum ex eo deligimus, quod ad laudandos claros viros suscipimus et ad improbos vituperandos. Genus enim nullum est orationis quod aut uberius ad dicendum aut utilius civitatibus esse possit aut in quo magis orator in cognitione virtutum vitiorumque versetur. Reliquum autem genus causarum aut in provisione posteri temporis aut in praeteriti disceptatione versatur; quorum alterum deliberationis est alterum iudici.

p admodum et is quidem forma duplex sum qui alter delectatio sector auris alter ius ut obtineo probo efficio qui ago unde omnis sum suscipio contentio itaque ille superus exornatio dico qui cum latus genus sum possum sanus varius unus ex is deligimus qui ad laudo clarus vir suscipio et ad improbus vitupero genus enim nullus sum oratio qui aut uber ad dico aut utilis civitas sum possum aut in quo magis orator in cognitio virtus vitium verso reliquus autem genus causaris aut in provisio posterus tempus aut in praetereo disceptatio verso qui alter deliberatio sum alter judicium


veri similia autem partim singula movent e suo pondere, partim, etiam si videntur esse exigua per se, multum tamen cum sunt coacervata proficiunt. Atque in his veri similibus insunt non numquam etiam certae rerum et propriae notae. Maximam autem fidem facit ad similitudinem veri primum exemplum, deinde introducta rei similitudo; fabula etiam non numquam, etsi sit incredibilis, tamen homines commovet.

verus similis autem pars singulus moveo e suus pondus pars etiam si video sum exiguus per sui multus tamen cum sum coacervo proficio atque in hic verus similis insum non numquam etiam certus res et proprius nosco maximus autem fides facio ad similitudo verus primus exemplum deinde introduco res similitudo fabula etiam non numquam etsi sum incredibilis tamen homo commoveo