Quid loquar de insanis: qualis tandem fuit adfinis tuus Catule Tuditanus, quisquam sanislsimus tam certa putat quae videt quam is putabat quae videbantur? quid ille qui 'video video te; vive Ulixes dum licet' nonne etiam bis exclamavit se videre, cum omnino non videret; quid apud Euripidem Hercules, cum ut Eurysthei filios ita suos configebat sagittis, cum uxorem interemebat, cum conabatur etiam patrem, non perinde movebatur falsis ut veris moveretur; quid ipse Alcmeo tuus, qui negat cor sibi cum oculis consentire, nonne ibidem incitato furore 'unde haec flamma oritur' et illa deinceps 'incede incede, adsunt me expetunt'; quid cum virginis fidem implorat: 'fer mi auxilium, pestem abige a me, flammiferam hanc vim, quae me excruciat, caeruleae incinctae angui incedunt, circumstant cum ardentibus taedis', num dubitas quin sibi haec videre videatur? itemque cetera 'intendit crinitus Apollo arcum auratum, luna innixus, Diana facem iacit a laeva':

quis loquor de insanus qualis tandem sum affinis tuus catulis tuditanus quisquam sanislsimus tam certus puto qui video quam is puto qui video quis ille qui video video tu vivo ulixes dum licet nonne etiam bis exclamo sui video cum omnino non video quis apud euripides herculis cum ut eurystheus filius ita suus configo sagitta cum uxor interimo cum conor etiam pater non perinde moveo falsum ut verus moveo quis ipse alcmeo tuus qui nego cor sui cum oculus consentio nonne ibidem incito furor unde hic flamma orior et ille deinceps incedo incedo adsum ego expeto quis cum virgo fides imploro fero ego auxilium pestis abigo ab ego flammifer hic vis qui ego excrucio caeruleus incingo anguis incedo circumsto cum ardeo taeda num dubito quin sui hic video video ito ceterus intendo crinio apollo arcus auro luna innitor diana fax jacio ab laeva


Non ergo id agitur ut aliquid adsensu meo comprobem, sed ut eadem quae tu vide ne inpudenter etiam postules non solum adroganter, praesertim cum ista tua mihi ne probabilia quidem videantur. nec enim divinationem quam probatis ullam esse arbitror, fatumque illud esse quo omnia contineri dicitis contemno; ne exaedificatum quidem hunc mundum divino consilio existimo. Atque haud scio an ita sit; sed cur rapior in invidiam? licetne per vos nescire quod nescio, an Stoicis ipsis inter se disceptare, cum is non licebit? Zenoni et reliquis fere Stoicis aether videtur summus deus, mente praeditus qua omnia regantur; Cleanthes, qui quasi maiorum est gentium Stoicus, Zenonis auditor, solem dominari et rerum potiri putat: ita cogimur dissensione sapientium dominum nostrum ignorare, quippe qui nesciamus soli an aetheri serviamus. Solis autem magnitudinem (ipse enim hic radiatus me intueri videtur admonens ut crebro faciam mentionem sui) — vos ergo huius magnitudinem quasi decempeda permensi refertis; ego me, quasi malis architectis, mensurae vestrae nego credere: dubium est uter nostrum sit, leviter ut dicam, verecundior?

non ergo is ago ut aliquis assensus meus comprobo sed ut idem qui tu video ne impudens etiam postulo non solus arroganter praesertim cum iste tuus ego ne probabilis quidem video neque enim divinatio quam probo ullus sum arbitror for ille sum quo omnis contineo dico contemno ne exaedifico quidem hic mundus divino consilium existimo atque haud scio an ita sum sed cur rapio in invidia liceo per tu nescio qui nescio an stoicus ipse inter sui disceptaris cum is non liceo zeno et reliquus fere stoicus aether video summus deus mens praeditus qui omnis rego cleanthes qui quasi magnus sum gens stoicus zeno auditor sol dominaris et res potior puto ita cogo dissensio sapiens dominus nos ignoro quippe qui nescio solus an aetherius servio soli autem magnitudo ipse enim hic radio ego intueor video admoneo ut creber facio mentio suus tu ergo hic magnitudo quasi decempeda permetior refero ego ego quasi malus architectus metior vester nego credo dubius sum uter nos sum levis ut dico verecundus


num minus haec invidiose dicuntur? nec tamen nimis eleganter; illa subtilius. Sed quo modo tu si conprendi nihil posset artificia concidere dicebas nec mihi dabas id quod probabile esset satis magnam vim habere ad artes, sic ego nunc tibi refero artem sine scientia esse non posse. an pateretur hoc Zeuxis aut Phidias aut Polyclitus, nihil se scire, cum in iis esset tanta sollertia? quod si eos docuisset aliquis quam vim habere diceretur scientia, desinerent irasci; ne nobis quidem suscenserent, cum didicissent id tollere nos quod nusquam esset, quod autem satis esset ipsis relinquere. Quam rationem maiorum etiam conprobat diligentia, qui primum iurare ex sui animi sententia quemque voluerunt, deinde ita teneri si sciens falleret, quod inscientia multa versaretur in vita; tum qui testimonium diceret ut arbitrari se diceret etiam quod ipse vidisset, quaeque iurati iudices cognovissent ut ea non aut esse aut non esse facta sed ut videri pronuntiarentur.

num paruus hic invidiosus dico neque tamen nimis eleganter ille subtilis sed quo modo tu si comprehendo nihil possum artificium concaedes dico neque ego do is qui probabilis sum satis magnus vis habeo ad ars sic ego nunc tu refero ars sine scientia sum non possum an pateo hic zeuxis aut phidias aut polyclitus nihil sui scio cum in is sum tantus sollertia qui si is doceo aliquis quam vis habeo dico scientia desino irascor ne nos quidem suscenseo cum disco is tollo nos qui nusquam sum qui autem satis sum ipse relinquo quam ratio magnus etiam conprobo diligentia qui primus iuro ex suus animus sententia quisque volo deinde ita teneo si scio fallo qui insciens multus verso in vito tum qui testimonium dico ut arbitraris sui dico etiam qui ipse video quisque juro iudex cognosco ut is non aut sum aut non sum facio sed ut video pronuntio


Tum Catulus 'Egone' inquit, 'ad patris revolvor sententiam, quam quidem ille Carneadeam esse dicebat, ut percipi nihil putem posse, adsensurum autem non percepto id est opinaturum sapientem existumem, sed ita ut intellegat se opinari sciatque nihil esse quod conprehendi et percipi possit. †per epochen illam omnium rerum conprobans† illi alteri sententiae, nihil esse quod percipi possit, vehementer adsentior.'

tum catulus ego inquam ad pater revolvo sententia quam quidem ille carneadeus sum dico ut percipio nihil puto possum adsentio autem non percipio is sum opinor sapio existimo sed ita ut intellego sui opinor scio nihil sum qui comprehendo et percipio possum per epochen ille omnis res conprobo ille alter sententia nihil sum qui percipio possum vehemens adsentio


potestne igitur quisquam dicere inter eum qui doleat et inter eum qui in voluptate sit nihil interesse, aut ita qui sentiet non apertissime insaniat?

possum igitur quisquam dico inter is qui doleo et inter is qui in voluptas sum nihil intersum aut ita qui sentio non aperio insanio


Haec est una contentio quae adhuc permanserit. nam illud, nulli rei adsensurum esse sapientem, nihil ad hanc controversiam pertinebat. licebat enim 'nihil percipere et tamen opinari'; quod a Carneade dicitur probatum: equidem Clitomacho plus quam Philoni aut Metrodoro credens hoc magis ab eo disputatum quam probatum puto.

hic sum unus contentio qui adhuc permaneo nam ille nullus res adsentio sum sapio nihil ad hic controversia pertineo licet enim nihil percipio et tamen opinor qui ab carneades dico probo equidem clitomachus multus quam philo aut metrodorus credo hic magis ab is disputas quam probo puto


Restat illud quod dicunt veri inveniundi causa contra omnia dici oportere et pro omnibus. volo igitur videre quid invenerint. 'Non solemus' inquit 'ostendere'. Quae sunt tandem ista mysteria, aut cur celatis quasi turpe aliquid sententiam vestram? 'Ut qui audient' inquit 'ratione potius quam auctoritate ducantur'. Quid si utrumque, num peius est? Unum tamen illud non celant, nihil esse quod percipi possit. an in eo auctoritas nihil obest? mihi quidem videtur vel plurimum. quis enim ista tam aperte perspicueque et perversa et falsa secutus esset, nisi tanta in Arcesila, multo etiam maior in Carneade et copia rerum et dicendi vis fuisset?

resto ille qui dico verus invenio causa contra omnis dico oportet et pro omnis volo igitur video quis invenio non solo inquam ostendo qui sum tandem iste mysterium aut cur celo quasi turpis aliquis sententia vester ut qui audio inquam ratio potis quam auctoritas duco quis si uterque num malus sum unus tamen ille non celo nihil sum qui percipio possum an in is auctoritas nihil obsum ego quidem video vel multus quis enim iste tam apertus perspicuus et perverto et fallo sequor sum nisi tantus in arcesila multus etiam magnus in carneades et copia res et dico volo sum


Ex hoc illud is usu venire solet, ut quicquid dixerint a quibusdam interrogentur 'ergo istuc quidem percipis?'. sed qui ita interrogant ab iis inridentur. non enim urguent ut coarguant neminem ulla de re posse contendere nec adseverare sine aliqua eius rei quam sibi quisque placere dicit certa et propria nota. Quod est igitur istuc vestrum probabile? nam si quod cuique occurrit et primo quasi aspectu probabile videtur id confirmatur, quid eo levius; sin ex circumspectione aliqua et accurata consideratione quod visum sit id se dicent sequi, tamen exitum non habebunt,

ex hic ille is usus venio soleo ut quisquis dico ab quidam interrogo ergo iste quidem percipio sed qui ita interrogo ab is irrideo non enim urgeo ut coarguo nemo ullus de res possum contendo neque adseveraris sine aliqui is res quam sui quisque placeo dico certus et proprius nosco qui sum igitur iste vester probabilis nam si qui quisque occurro et primus quasi aspectus probabilis video is confirmo quis is levis sin ex circumspectio aliqui et accuro consideratio qui video sum is sui dico sequor tamen exitus non habeo


Unde autem subito vetus Academia revocata est? nominis dignitatem videtur, cum a re ipsa descisceret, retinere voluisse. quod erant qui illum gloriae causa facere dicerent, sperare etiam fore ut i qui se sequerentur Antiochii vocarentur; mihi autem magis videtur non potuisse sustinere concursum omnium philosophorum. etenim de ceteris sunt inter illos non nulla communia; haec Academicorum est una sententia quam reliquorum philosophorum nemo probet. itaque cessit, et ut ii qui sub novis solem non ferunt item ille cum aestuaret veterum ut maenianorum sic Academicorum umbram secutus est.

unde autem subeo vetus academia revoco sum nomen dignitas video cum ab res ipse descisco retineo volo qui sum qui ille gloria causa facio dico spero etiam sum ut eo qui sui sequor antiochius voco ego autem magis video non possum sustineo concurro omnis philosophus etenim de ceterus sum inter ille non nullus commune hic academicus sum unus sententia quam reliquus philosophus nemo probo itaque cedo et ut is qui sub novus sol non fero item ille cum aestuo vetus ut maenianorum sic academicus umbra sequor sum


Quod si illi tum in novis rebus quasi modo nascentes haesitaverunt, nihilne tot saeculis summis ingeniis maxumis studiis explicatum putamus? nonne cum iam philosophorum disciplinae gravissimae constitissent turn exortus est ut in optuma re publica Tib. Gracchus qui otium perturbaret sic Arcesilas qui constitutam philosophiam everteret et in eorum auctoritate delitisceret qui negavissent quicquam sciri aut percipi posse. Quorum e numero tollendusest et Plato et Socrates, alter quia reliquit perfectissimam disciplinam, Peripateticos et Academicos nominibus differentes re congruentes, a quibus Stoici ipsi verbis magis quam sententiis dissenserunt, — Socrates autem de se ipse detrahens in disputatione plus tribuebat is quos volebat refellere; ita cum aliud diceret atque sentiret, libenter uti solitus est ea dissimulatione quam Graeci ei)rwnei/an vocant; quam ait etiam in Africano fuisse Fannius, idque propterea vitiosum in illo non putandum quod idem fuerit in Socrate.

qui si ille tum in novus res quasi modo nasco haesito nihil tot saeculis summus ingenium magnus studium explicatus puto nonne cum iam philosophus disciplina gravis consto turn exorior sum ut in bonus res publicus tib gracchus qui otium perturbo sic arcesilas qui constituo philosophia everto et in is auctoritas delitisceret qui nego quisquam scio aut percipio possum qui e numerus tollendusest et plato et socrates alter quia relinquo perficio disciplina peripatetici et academicus nomen differo res congruo ab qui stoicus ipse verbum magis quam sententia dissentio socrates autem de sui ipse detraho in disputatio multus tribuo is qui volo refello ita cum alius dico atque sentio libet uti soleo sum is dissimulatio quam graecum is rwnei an voco quam aio etiam in africanus sum fannius is propterea vitiosus in ille non puto qui idem sum in socrates


Veniamus nunc ad bonorum malorumque notionem; et paulum ante dicendum est. Non mihi videntur considerare cum physici ista valde adfirmant earum etiam rerum auctoritatem si quae inlustriores videantur amittere. non enim magis adsentiuntur nec adprobant lucere nunc quam cum cornix cecinerit tum aliquid eam aut iubere aut vetare, nec magis adfirmabunt signum illud si erunt mensi sex pedum esse, quam solem, quem metiri non possunt, plus quam duodeviginti partibus maiorem esse quam terram. ex quo illa conclusio nascitur: 'si sol quantus sit percipi non potest; qui ceteras res eodem modo quo magnitudinem solis adprobat is eas res non percipit; magnitude autem solis percipi non potest; qui igitur id adprobat quasi percipiat, nullam rem percipit'. respondebunt posse percipi quantus sol sit: non repugnabo, dum modo eodem pacto cetera percipi conprehendique dicant. nec enim possunt dicere aliud alio magis minusve conprendi, quoniam omnium rerum una est definitio conprehendendi.

venio nunc ad bonus malus notio et paulus ante dico sum non ego video considero cum physicus iste validus adfirmo is etiam res auctoritas si qui illustris video amitto non enim magis adsentio neque adprobo luceo nunc quam cum cornix cano tum aliquis is aut iubeo aut vetaris neque magis adfirmo signum ille si sum metior sex pes sum quam sol qui metior non possum multus quam duodeviginti pars magnus sum quam terra ex quo ille conclusio nascor si sol quantus sum percipio non possum qui ceterus res idem modo quo magnitudo sol adprobo is is res non percipio magnitude autem sol percipio non possum qui igitur is adprobo quasi percipio nullus res percipio respondeo possum percipio quantus sol sum non repugno dum modo idem pacisco ceterus percipio comprehendo dico neque enim possum dico alius alius magis parvus comprehendo quoniam omnis res unus sum definitio comprehendo


quod si essent falsae notitiae (e)nnoi/as enim notitias appellare tu videbare) — si igitur essent eae falsae aut eius modi visis inpressae qualia visa a falsis discerni non possent, quo tandem his modo uteremur, quo modo autem quid cuique rei consentaneum esset quid repugnaret videremus? Memoriae quidem certe, quae non modo philosophiam sed omnis vitae usum omnesque artes una maxime continet, nihil omnino loci relinquitur. quae potest enim esse memoria falsorum, aut quid quisquam meminit quod non animo conprehendit et tenet? Ars vero quae potest esse nisi quae non ex una aut duabus sed ex multis animi perceptionibus constat? quam si subtraxeris, qui distingues artificem ab inscio: non enim fortuito hunc artificem dicemus esse illum negabimus, sed cum alterum percepta et conprehensatenere videmus alterum non item. cumque artium aliud eius modi genus sit ut tantum modo animo rem cernat, aliud ut moliatur aliquid et faciat, quo modo aut geometres cernere ea potest quae aut nulla sunt aut internosci a falsis non possunt, aut is qui fidibus utitur explere numeros et conficere versus; quod idem in similibus quoque artibus continget, quarum omne opus est in faciendo atque agendo. quid enim est quod arte effici possit nisi is qui artem tractabit multa perceperit?

qui si sum fallo notitia e nnoi as enim notitia appello tu videbaris si igitur sum is fallo aut is modus video impressus qualis video ab falsum discerno non possum quo tandem hic modo uto quo modo autem quis quisque res consentaneus sum quis repugno video memoria quidem certus qui non modo philosophia sed omnis vita usus omnes ars unus magnus contineo nihil omnino locus relinquo qui possum enim sum memoria falsor aut quis quisquam memini qui non animus comprehendo et teneo ars verus qui possum sum nisi qui non ex unus aut duo sed ex multus animus perceptio consto quam si subtraho qui distinguo artifex ab inscius non enim fortuitus hic artifex dico sum ille nego sed cum alter percipio et conprehensatenere video alter non item cum ars alius is modus genus sum ut tantus modo animus res cerno alius ut molio aliquis et facio quo modo aut geometres cerno is possum qui aut nullus sum aut internosco ab falsum non possum aut is qui fides uto expleo numerus et confacio verro qui idem in similis quoque ars contingo qui omnis opus sum in facio atque ago quis enim sum qui ars efficio possum nisi is qui ars tracto multus percipio


'Habeo' inquam 'sententiam tuam nec eam admodum aspernor. sed tibi quid tandem videtur Hortensi?'

habeo inquam sententia tuus neque is admodum aspernor sed tu quis tandem video hortensius


Quod si geometricis rationibus non est crediturus, quae vim adferunt in docendo vos ipsi ut dicitis, ne ille longe aberit ut argumentis credat philosophorum — aut si est crediturus, quorum potissimum? omnia enim physicorum licet explicare, sed longum est; quaero tamen quem sequatur. finge aliquem nunc fieri sapientem, nondum esse; quam potissimum sententiam eliget et disciplinam? etsi quamcumque eliget insipiens eliget; sed sit ingenio divino: quem unum e physicis potissimum probabit? nec plus uno poterit. Non persequor quaestiones infinitas; tantum de principiis rerum e quibus omnia constant videamus quem probet; est enim inter magnos homines summa dissensio.

qui si geometrix ratio non sum credo qui vis affero in doceo tu ipse ut dico ne ille longus absum ut argumentum credo philosophus aut si sum credo qui potis omnis enim physicus licet explicaris sed longus sum quaero tamen qui sequor fingo aliquis nunc fio sapio nondum sum quam potis sententia eligo et disciplina etsi quicumque eligo insipiens eligo sed sum ingenium divino qui unus e physicus potis probo neque multus unus possum non persequor quaestio infinitus tantus de principia res e qui omnis consto video qui probo sum enim inter magnus homo summus dissensio


age restitero Peripateticis, qui sibi cum oratoribus cognationem esse, qui claros viros a se instructos dicant rem publicam saepe rexisse, sustinuero Epicureos, tot meos familiares, tam bonos tam inter se amantes viros: Diodoto quid faciam Stoico, quem a puero audivi, qui mecum vivit tot annos, qui habitat apud me, quem et admiror et diligo, qui ista Antiochea contemnit. 'Nostra' inquies 'sola vera sunt'. Certe sola, si vera; plura enim vera discrepantia esse non possunt. utrum igitur nos inpudentes, qui labi nolumus, an illi adrogantes qui sibi persuaserint scire se solos omnia? 'Non me quidem' inquit 'sed sapientem dico scire.' Optime: nempe ista scire quae sunt in tua disciplina. hoc primum quale est, a non sapiente explicari sapientiam? Sed discedamus a nobismet ipsis, de sapiente loquamur, de quo ut saepe iam dixi omnis haec quaestio est.

ago resto peripateticus qui sui cum orator cognatio sum qui clarus vir ab sui instruo dico res publicus saepe rego sustineo epicurei tot meus familiaris tam bonus tam inter sui amo vir diodotus quis facio stoicus qui ab puer audio qui ego vivo tot annus qui habito apud ego qui et admiror et diligo qui iste antiochea contemno noster inquam solus verus sum certus solus si verus multus enim verus discrepo sum non possum utrum igitur nos impudens qui labor nolo an ille adrogo qui sui persuadeo scio sui solus omnis non ego quidem inquam sed sapio dico scio optume nempe iste scio qui sum in tuus disciplina hic primus qualis sum ab non sapio explicaris sapientia sed discedo ab nos ipse de sapio loquor de quo ut saepe iam dico omnis hic quaestio sum


Tum ille ridens 'Tollendum'.


Quae cum dixisset ille, finem fecit. Hortensius autem vehementer admirans (quod quidem perpetuo Lucullo loquente fecerat, ut etiam manus saepe tolleret: nec mirum; nam numquam arbitror contra Academiam dictum esse subtilius) me quoque, iocansne an ita sentiens (non enim satis intellegebam), coepit hortari ut sententia desisterem.

qui cum dico ille finis facio hortensius autem vehemens admiror qui quidem perpetuus lucullus loquor facio ut etiam manus saepe tollo neque mirus nam numquam arbitror contra academia dico sum subtilis ego quoque jocor an ita sentio non enim satis intellego coepio hortor ut sententia desisto


Hic Catulus 'Etsi heri' inquit 'id quod quaerebatur paene explicatum est, ut tota fere quaestio tractata videatur, tamen expecto ea quae te pollicitus es Luculle ab Antiocho audita dicturum.'

hic catulus etsi heri inquam is qui quaero paene explicatus sum ut totus fere quaestio tracto video tamen expecto is qui tu polliceor sum lucullus ab antiochus audio dico


'Hoc' inquit 'ipsum inpediet, quod statuet ne id quidem quod probet posse percipi'. lam istuc te quoque impediet in navigando et in conserendo, in uxore ducenda in liberis procreandis, plurumisque in rebus, in quibus nihil sequere praeter probabile. Et tamen illud usitatum et saepe repudiatum refers, non ut Antipater, sed ut ais pressius; nam Antipatrum reprensum quod diceret consentaneum esse ei qui adfirmaret nihil posse conprendi id ipsum saltem dicere posse conprendi. quod ipsi Antiocho pingue videbatur et sibi ipsum contrarium; non enim potest convenienter dici nihil conprendi posse, si quicquam conprendi posse dicatur. illo modo potius putat urguendum fuisse Carneadem, cum sapientis nullum decretum esse possit nisi conprehensum perceptum cognitum, ut hoc ipsum decre- tum qui sapientis esse diceret, nihil posse percipi, fateretur esse perceptum. proinde quasi sapiens nullum aliud decretum habeat et sine decretis vitam agere possit.

hic inquam ipse inpediet qui statuo ne is quidem qui probo possum percipio lam iste tu quoque impedio in navigo et in consero in uxor duco in liber procreo plurumisque in res in qui nihil sequor praeter probabilis et tamen ille usitas et saepe repudio refero non ut antipater sed ut aio premo nam antipater reprensum qui dico consentaneus sum is qui adfirmo nihil possum comprehendo is ipse saltem dico possum comprehendo qui ipse antiochus pinguis video et sui ipse contrarius non enim possum convenienter dico nihil comprehendo possum si quisquam comprehendo possum dico ille modo potis puto urgeo sum carneades cum sapio nullus decretum sum possum nisi comprehendo percipio cognosco ut hic ipse decre tum qui sapio sum dico nihil possum percipio fateor sum percipio proinde quasi sapio nullus alius decretum habeo et sine decretum vita ago possum


Nec tamen istas quaestiones physicorum exterminandas puto. est enim animorum ingeniorumque naturale quoddam quasi pabulum consideratio contemplatioque naturae: erigimur, altiores fieri videmur, humana despicimus cogitantesque supera atque caelestia haec nostra ut exigua et minima contemnimus. indagatio ipsa rerum cum maximarum tum etiam occultissimarum habet oblectationem; si vero aliquid occurrit quod veri simile vi- deatur, humanissima conpletur animus voluptate. quaeret igitur haec et vester sapiens et hic noster.

neque tamen iste quaestio physicus extermino puto sum enim animus ingeniosus natural quidam quasi pabulis consideratio contemplatio natura erigo alo fio video humanus despicio cogito supra atque caelestis hic noster ut exiguus et minimus contemno indagatio ipse res cum maximaris tum etiam occultissimaris habeo oblectatio si verus aliquis occurro qui verus similis vis deatur humanus conpleo animus voluptas quaero igitur hic et vester sapio et hic noster


Restat ut iis respondeam qui sermonibus eius modi nolint personas tam graves inligari. quasi vero clarorum virorum aut tacitos congressus esse oporteat aut ludicros sermones aut rerum conloquia leviorum. etenim si quodam in libro vere est a nobis philosophia laudata, profecto eius tractatio optimo atque amplissimo quoque dignissima est, nec quic- quam aliud videndum est nobis, quos populus Romanus hoc in gradu conlocavit, nisi ne quid privatis studiis de opera publica detrahamus. quod si cum fungi munere debebamus non modo operam nostram umquam a populari coetu removimus sed ne litteram quidem ullam fecimus nisi forensem, quis reprendet otium nostrum, qui in eo non modo nosmet ipsos hebescere et languere nolumus sed etiam ut plurimis prosimus enitimur. Gloriam vero non modo non minui sed etiam augeri arbitramur eorum quorum ad populares inlustrisque laudes has etiam minus notas minusque pervolgatas adiungimus.

resto ut is respondeo qui sermo is modus nolo persono tam gravis inligaris quasi verus clarus vir aut taceo congredior sum oportet aut ludicros sermo aut res colloquium levis etenim si quidam in liber verus sum ab nos philosophia laudo profecto is tractatio bonus atque amplus quoque dignus sum neque quic quam alius video sum nos qui populus romanus hic in gradus conloco nisi ne quis privo studium de opus publicus detraho qui si cum fungor munus debeo non modo opera noster umquam ab populor coitus removeo sed ne littera quidem ullus facio nisi forensis quis reprehendo otium nos qui in is non modo nos ipse hebesco et langueo nolo sed etiam ut multus prosum enitor gloria verus non modo non minuo sed etiam augeo arbitror is qui ad popularis illustris laus hic etiam paruus nosco parvus pervulgo adjungo


quando igitur potest tibi P. Geminus Quintus videri, quid habes explorati cur non possit tibi Cotta videri qui non sit, quoniam aliquid videtur esse quod non est? Omnia dicis sui generis esse, nihil esse idem quod sit aliud. Stoicumst id quidem nec admodum credibile, nullum esse pilum omnibus rebus talem qualis sit pilus alius, nullum granum. haec refelli possunt, sed pugnare nolo; ad id enim quod agitur nihil interest omnibusne partibus visa re nihil differat an internosci non possit etiam si differat. Sed si hominum similitudo tanta esse non potest, ne signorum quidem? dic mihi: Lysippus eodem aere eadem temperatione, eodem caelo aqua ceteris omnibus centum Alexandrus eiusdem modi facere non posset? qua igitur notione discereres?

quando igitur possum tu p geminus quintus video quis habeo exploro cur non possum tu cotta video qui non sum quoniam aliquis video sum qui non sum omnis dico suus genus sum nihil sum idem qui sum alius stoicus is quidem neque admodum credibilis nullus sum pilis omnis res talis qualis sum pilus alius nullus granum hic refello possum sed pugno nolo ad is enim qui ago nihil intersum omne pars video res nihil differo an internosco non possum etiam si differo sed si homo similitudo tantus sum non possum ne signum quidem dico ego lysippus idem aer idem temperatio idem caelum aqua ceterus omnis centum alexandrus idem modus facio non possum qui igitur notio discereres


Satis multa de auctoribus. quamquam ex me quaesieras, nonne putarem post illos veteres tot saeculis inveniri verum potuisse tot ingeniis tantisque studiis quaerentibus. quid inventum sit paulo post videro, te ipso quidem iudice. Arcesilan vero non obtrectandi causa cum Zenone pugnavisse sed verum invenire voluisse sic intellegitur.

satis multus de auctor quamquam ex ego quaero nonne puto post ille vetus tot saeculis invenio verus possum tot ingenium tantus studium quaero quis invenio sum paulus post video tu ipse quidem iudex arcesilan verus non obtrecto causa cum zeno pugno sed verus invenio volo sic intellego