facile perspexi ex tuis litteris, quod semper studui, et me a te plurimi fieri et te intellegere quam mihi carus esses. quod quoniam uterque nostrum consecutus est, reliquum est ut officiis certemus inter nos; quibus aequo animo vel vincam te vel vincar abs te. Acilio non fuisse necesse meas dari litteras facile patior;

facilis perspicio ex tuus littera qui semper studeo et ego ab tu plurimus fio et tu intellego quam ego carus sum qui quoniam uterque nos consequor sum reliquus sum ut officium certo inter nos qui aequus animus vel vinco tu vel vinco abs tu acilius non sum necesse meus do littera facilis patior


de me autem idem tecum his ago litteris quod superioribus egi, ut omnis tuos nervos in eo contendas ne quid mihi ad hanc provinciam, quam et senatus et populus annuam esse voluit, temporis prorogetur. hoc a te ita contendo ut in eo fortunas meas positas putem. habes Paullum nostrum nostri cupidissimum ; est Curio, est Furnius. sic velim enitare, quasi in eo sint mihi omnia.

de ego autem idem tu hic ago littera qui superus ago ut omnis tuus nervus in is contendo ne quis ego ad hic provincia quam et senatus et populus annuo sum volo tempus prorogo hic ab tu ita contendo ut in is fortuna meus pono puto habeo paulus nos noster cupidus sum curius sum furnius sic volo enitaris quasi in is sum ego omnis


Caninius tuus et idem noster cum ad me pervesperi venisset et se postridie mane ad te iturum esse dixisset, dixi ei me daturum litterarum aliquid; mane ut peteret rogavi. conscripsi epistulam noctu; nec ille ad me rediit; oblitum credidi. ac tamen eam ipsam tibi epistulam misissem per meos, nisi audissem ex eodem postridie te mane e Tusculano exiturum. at tibi repente paucis post diebus, cum minime exspectarem, venit ad me Caninius mane; proficisci ad te statim dixit. etsi erat e(/wlos illa epistula, praesertim tantis postea novis rebus adlatis, tamen perire lucubrationem meam nolui et eam ipsam Caninio dedi; sed cum eo ut cum homine docto et amantissimo tui locutus ea sum, quae pertulisse illum ad te existimo.

caninus tuus et idem noster cum ad ego pervesperi venio et sui postridie mane ad tu eo sum dico dico is ego do litteraris aliquis mane ut peto rogo conscribo epistula nox neque ille ad ego redeo obliuiscor credo atque tamen is ipse tu epistula mitto per meus nisi audio ex idem postridie tu mane e tusculanus exeo at tu repens paucus post dies cum paruus exspecto venio ad ego caninus mane proficisco ad tu statim dico etsi sum e wlos ille epistula praesertim tantus postea novus res affero tamen pereo lucubratio meus nolo et is ipse caninius do sed cum is ut cum homo doceo et amo tuus loquor is sum qui perfero ille ad tu existimo


quod tibi supra scripsi Curionem valde frigere, iam calet; nam ferventissime concerpitur. levissime enim, quia de intercalando non obtinuerat, transfugit ad populum et pro Caesare loqui coepit legemque viariam non dissimilem agrariae Rulli et alumentariam, quae iubet aedilis metiri, iactavit. hoc nondum fecerat, cum priorem partem epistulae scripsi. amabo te, si quid, quod opus fuerit Appio, facies, ponito me in gratia. de Dolabella integrum tibi reserves suadeo. et huic rei de qua loquor et dignitati tuae aequitatisque opinioni hoc ita facere expedit. turpe tibi erit pantheras Graecas me non habere.

qui tu supra scribo curio validus frigeo iam caleo nam ferveo concerpo levis enim quia de intercalo non obtineo transfugio ad populus et pro caesaris loquor coepio lego viarius non dissimilis agrarius rullus et alumentariam qui iubeo aedilis metior jacto hic nondum facio cum prior pars epistula scribo amo tu si quis qui opus sum appius facies pono ego in gratia de dolabella integer tu reservo suadeo et hic res de qui loquor et dignitas tuus aequitas opinio hic ita facio expedio turpis tu sum panthera graece ego non habeo


immortalis ago tibi gratias agamque, dum vivam nam relaturum me adfirmare non possum. tantis enim tuis officiis non videor mi respondere posse, nisi forte, ut tu gravissime disertissimeque scripsisti, ita sensurus es, ut me referre gratiam putes, cum memoria tenebo. si de fili tui dignitate esset actum, amabilius certe nihil facere potuisses. primae tuae sententiae infinitis cum muneribus, posteriores ad tempus arbitriumque amicorum meorum compositae, oratio adsidua et perpetua de me, iurgia cum obtrectatoribus propter me notissima mihi sunt. non mediocris adhibenda mihi est cura ut rei p. me civem dignum tuis laudibus praestem, in amicitia tua memorem atque gratum. quod reliquum est, tuum munus tuere et me, si quem esse voluisti eum exitu rebusque cognoscis, defende ac suscipe.

immortal ago tu gratia ago dum vivo nam refero ego adfirmaris non possum tantus enim tuus officium non video ego respondeo possum nisi fors ut tu gravis dissero scribo ita sentio sum ut ego refero gratia puto cum memoria teneo si de filis tuus dignitas sum ago amabilis certus nihil facio possum primus tuus sententia infinitus cum munus posterus ad tempus arbitrium amicus meus compono oratio assiduus et perpetuus de ego iurgium cum obtrectator propter ego nosco ego sum non mediocris adhibeo ego sum cura ut res p ego civis dignus tuus laus praesto in amicitia tuus memoro atque gratus qui reliquus sum tuus munus tueor et ego si qui sum volo is exeo res cognosco defendo atque suscipio


iam illud senatus consultum, quod eo die factum est, ea praescriptione est, ut, dum id exstabit, officium meum in te obscurum esse non possit. postea vero quam profectus es, velim recordere quae ego de te in senatu egerim, quae in contionibus dixerim, quas ad te litteras miserim. quae cum omnia conlegeris, tu ipse velim iudices, satisne videatur his omnibus rebus tuus adventus, cum proxime Romam venisti, mutue respondisse.

iam ille senatus consulo qui is dies facio sum is praescriptio sum ut dum is exsto officium meus in tu obscurus sum non possum postea verus quam proficiscor sum volo recordor qui ego de tu in senatus ago qui in contio dico qui ad tu littera mitto qui cum omnis conlegeris tu ipse volo iudex sero video hic omnis res tuus advenio cum propior roma venio mutuus respondeo


ego quid possim nescio vel potius me parum posse sentio; illud tamen tibi polliceor, me, quaecumque saluti dignitatique tuae conducere arbitrabor, tanto studio esse facturum, quanto semper tu et studio et officio in meis rebus fuisti. hanc meam voluntatem ad matrem tuam, optimam feminam tuique amantis simam, detuli. si quid ad me scripseris, ita faciam, ut te velle intellexero; sin autem tu minus scripseris, ego tamen omnia quae tibi utilia esse arbitrabor summo studio diligenterque curabo. vale.

ego quis possum nescio vel potis ego parum possum sentio ille tamen tu polliceor ego quicumque salus dignitas tuus conduco arbitror tantus studium sum facio quantus semper tu et studium et officium in meus res sum hic meus voluntas ad mater tuus bonus femina tu amo sima defero si quis ad ego scribo ita facio ut tu volo intellego sin autem tu paruus scribo ego tamen omnis qui tu utilis sum arbitror superus studium diligens curo val


praeterea cum sociis scripturae mihi summa necessitudo est non solum ob eam causam quod ea societas universa in mea fide est, sed etiam quod plerisque sociis utor familiarissime. ita et Hisponem meum per me ornaris et societatem mihi coniunctiorem feceris tuque ipse et ex huius observantia, gratissimi hominis, et ex sociorum gratia, hominum amplissimorum, maximum fructum capies et me summo beneficio adfeceris. sic enim velim existimes, ex tota tua provincia omnique isto imperio nihil esse quod mihi gratius facere possis.

praeterea cum socius scribo ego summus necessitudo sum non solus ob is causa qui is societas universus in meus fides sum sed etiam qui plerusque socius uto familiaris ita et hispo meus per ego ornaris et societas ego conjungo facio tu ipse et ex hic observo gratus homo et ex socius gratia homo amplus magnus fructus capio et ego superus beneficium afficio sic enim volo existimo ex totus tuus provincia omne iste imperium nihil sum qui ego gratus facio possum


ain tandem? insanire tibi videris, quod imitere verborum meorum, ut scribis, 'fulmina'? tum insanires, si consequi non posses ; cum vero etiam vincas; me prius inrideas quam te oportet. qua re nihil tibi opus est illud a Trabea, sed potius a)po/teugma meum. verum tamen quid tibi ego videor in epistulis? nonne plebeio sermone agere tecum? nec enim semper eodem modo. quid enim simile habet epistula aut iudicio aut contioni? quin ipsa iudicia non solemus omnia tractare uno modo. privatas causas et eas tenuis agimus subtilius, capitis aut famae scilicet ornatius ; epistulas vero cotidianis verbis texere solemus.

aio tandem insanio tu video qui imito verbum meus ut scribo fulmen tum insanio si consequor non possum cum verus etiam vinco ego prior irrideo quam tu oportet qui res nihil tu opus sum ille ab trabea sed potis ab other teugma meus verus tamen quis tu ego video in epistula nonne plebeius sermo ago tu neque enim semper idem modo quis enim similis habeo epistula aut iudicium aut contio quin ipse iudicium non solo omnis tractaris unus modo privo causa et is tenuis ago subtilis capio aut fama scilicet orno epistula verus cottidianus verbum tego solo


te et pietatis in tuos et animi in rem p. et clarissimi atque optimi consulatus C. Marcello consule facto fructum cepisse vehementer gaudeo. non dubito quid praesentes sentiant ; nos quidem longinqui et a te ipso missi in ultimas gentis ad caelum me hercule tollimus verissimis ac iustissimis laudibus. nam cum te a pueritia tua unice dilexerim tuque me in omni genere semper amplissimum esse et volueris et iudicaris, tum hoc vel tuo facto vel populi R. 4e te iudicio multo acrius vehementiusque diligo maximaque laetitia adficior cum ab hominibus prudentissimis virisque optimis omnibus dictis, factis, studiis, institutis vel me tui similem esse audio vel te mei.

tu et pietas in tuus et animus in res p et clarus atque bonus consulatus que marcellus consul facio fructus capio vehemens gaudeo non dubito quis praesens sentio nos quidem longinquus et ab tu ipse mitto in ulter gens ad caelum ego herculis tollo verus atque justus laus nam cum tu ab pueritia tuus unicus diligo tu ego in omnis genus semper amplus sum et volo et iudicaris tum hic vel tuus facio vel populus romanus e tu iudicium multus acer vehemens diligo magnus laetitia afficio cum ab homo prudens vis bonus omnis dictum facio studium institus vel ego tuus similis sum audio vel tu meus


etsi mihi numquam fuit dubium quin te populus R. pro tuis summis in rem p. meritis et pro amplissima familiae dignitate summo studio cunctis suffragiis consulem facturus esset, tamen incredibili laetitia sum adfectus, cum id mihi nuntiatum est, eumque honorem tibi deos fortunare volo a teque ex tua maiorumque tuorum dignitate administrari.

etsi ego numquam sum dubius quin tu populus romanus pro tuus summus in res p meritum et pro amplus familia dignitas superus studium cunctus suffragium consul facio sum tamen incredibilis laetitia sum affectus cum is ego nuntio sum is honor tu deus fortunaris volo ab tu ex tuus magnus tuus dignitas administraris


quod et res p. me et nostra amicitia hortatur, libenter facio ut tuam virtutem, innocentiam, diligentiam cognitam in maximis rebus domi togati, armati foris pari industria administrare gaudeam. itaque, quod pro meo iudicio facere potui, ut innocentia consilioque tuo defensam provinciam, servatum Ariobarzanis cum ipso rege regnum, sociorum revocatam ad studium imperi nostri voluntatem sententia mea et decreto laudarem, feci.

qui et res p ego et noster amicitia hortor libet facio ut tuus virtus innocentia diligentia cognosco in magnus res domus togatus armatus foris par industria administraris gaudeo itaque qui pro meus iudicium facio possum ut innocens consilior tuus defendo provincia servo ariobarzanes cum ipse rex regnum socius revoco ad studium imperium noster voluntas sententia meus et decretum laudaris facio


unum tibi si persuaseris, non hoc esse tui muneris, si quid rogatus fueris, ut facias (quamquam id magnum et amplum est), sed totum tuum esse onus, perficies; nisi forte aut in miseria nimis stulte aut in amicitia nimis impudenter tibi onus impono. sed utrique rei excusationem tuae vitae consuetudo dat. nam quod ita consuesti pro amicis laborare, non iam sic sperant abs te sed etiam sic imperant tibi familiares quod ad librum attinet quem tibi filius dabit, peto a te ne exeat, aut ita corrigas ne mihi noceat.

unus tu si persuadeo non hic sum tuus munus si quis rogo sum ut facio quamquam is magnus et amplus sum sed totus tuus sum onus perficio nisi fors aut in miseria nimis stultus aut in amicitia nimis impudens tu onus impono sed uterque res excusatio tuus vita consuetudo do nam qui ita consuesti pro amicus laboro non iam sic spero abs tu sed etiam sic impero tu familiaris qui ad liber attineo qui tu filius do peto ab tu ne exeo aut ita corrigo ne ego noceo


Cum familia Titurnia necessitudo mihi intercedit vetus ; ex qua reliquus est M. Titurnius Rufus, qui mihi omni diligentia atque officio est tuendus. est igitur in tua potestate ut ille in me satis sibi praesidi putet esse. quapropter eum tibi commendo in maiorem modum et abs te peto efficias ut is commendationem hanc intellegat sibi magno adiumento fuisse. erit id mihi vehementer gratum.

cos familia titurnia necessitudo ego intercedo vetus ex qui reliquus sum m titurnius rufus qui ego omnis diligentia atque officium sum tueor sum igitur in tuus potestas ut ille in ego satis sui praesidium puto sum quapropter is tu commendo in magnus modus et abs tu peto efficio ut is commendatio hic intellego sui magnus adjumentum sum sum is ego vehemens gratus


quam ob rem tu, quantum tuo indicio tribuendum esse nobis putes, statues ipse et, ut spero, statues ex nostra dignitate; ego vero tibi profiteor atque polliceor eximium et singulare meum studium in omni genere offici, quod ad honestatem et gloriam tuam spectet. in quo etiam si multi mecum contendent, tamen cum reliquis omnibus tum Crassis tuis iudicibus omnis facile superabo; quos quidem ego ambo unice diligo, sed in Marcum benevolentia pari hoc magis sum Publio deditus, quod me, quamquam a pueritia sua semper, tamen hoc tempore maxime sicut alterum parentem et observat et diligit.

quam ob res tu quantus tuus indicium tribuo sum nos puto statuo ipse et ut spero statuo ex noster dignitas ego verus tu profiteor atque polliceor eximius et singularis meus studium in omnis genus officio qui ad honestas et gloria tuus specto in quo etiam si multus ego contendo tamen cum reliquus omnis tum crassus tuus judex omnis facilis supero qui quidem ego ambo unicus diligo sed in marcus benevolens par hic magis sum publius dedo qui ego quamquam ab pueritia suus semper tamen hic tempus magnus sicut alter parens et observo et diligo


Antonius id. Mai. ad forum Iuli cum primis copiis venit. Ventidius bidui spatio abest ab eo. Lepidus ad forum Voconi castra habet, qui locus a foro Iuli quattuor et viginti millia passus abest, ibique me exspectare constituit, quem ad modum ipse mihi scripsit. quod si omnia mihi integra et ipse et fortuna servarit, recipio vobis celeriter me negotium ex sententia confecturum.

antonius is maius ad forum iulis cum primus copia venio ventidius biduus spatium absum ab is lepidus ad forum voconius castrum habeo qui locus ab forum iulis quattuor et viginti mille patior absum ibi ego exspectaris constituo qui ad modus ipse ego scribo qui si omnis ego integer et ipse et fortuna servo recipio tu celer ego negotium ex sententia confacio


Iis autem de rebus, quas coniectura consequi possumus, non mihi sumo ut plus ipse prospiciam quam te videre atque intellegere mihi persuaserim; sed tamen, quia fieri potest ut tu ea perturbatiore animo cogites, puto esse meum, quid sentiam, exponere. ea natura rerum est et is temporum cursus, ut non possit ista aut tibi aut ceteris fortuna esse diuturna neque haerere in tam bona causa et in tam bonis civibus tam acerba iniuria.

ios autem de res qui conicio consequor possum non ego sumo ut multus ipse prospicio quam tu video atque intellego ego persuadeo sed tamen quia fio possum ut tu is perturbo animus cogito puto sum meus quis sentio expono is natura res sum et is tempus curro ut non possum iste aut tu aut ceterus fortuna sum diuturnus neque haereo in tam bonus causa et in tam bonus civis tam acerbus iniuria


item senatui placere de militibus, qui in exercitu C. Caesaris sunt, qui eorum stipendia emerita aut causas, quibus de causis missi fieri debeant, habeant, ad hunc ordinem referri, ut eorum ratio habeatur causaeque cognoscantur. si quis huic s. c. intercessisset, senatui placere auctoritatem perscribi et de ea re p. q. t. adhunc ordinem referri. huic s. c. intercessit C. Caelius, C. Pansa, tr. pl.

item senatus placeo de miles qui in exercitus que caesar sum qui is stipendium emereo aut causa qui de causa mitto fio debeo habeo ad hic ordo refero ut is ratio habeo causa cognosco si quis hic senatus que intercedo senatus placeo auctoritas perscribo et de is res p q t adhunc ordo refero hic senatus que intercedo que caelius que pansa tr pl


quae cum essem in consilio meo cum rege locutus, initio ille orationis suae vobis maximas, ut debuit, deinde etiam mihi gratias egit, quod ei permagnum et perhonorificum videbatur senatui p. q. R. tantae curae esse salutem suam meque tantam diligentiam adhibere ut et mea fides et commendationis vestrae auctoritas perspici posset. atque ille primo, quod mihi maximae laetitiae fuit, ita mecum locutus est, ut nullas insidias neque vitae suae neque regno diceret se aut intellegere fieri aut etiam suspicari. Cum ego ei gratulatus essem idque me gaudere dixissem et tamen adulescentem essem cohortatus ut recordaretur casum illum interitus paterni et vigilanter se tueretur atque admonitu senatus consuleret saluti suae, tum a me discessit in oppidum Cybistra.

qui cum sum in consilium meus cum rex loquor initium ille oratio suus tu magnus ut debeo deinde etiam ego gratia ago qui is permagnus et perhonorificus video senatus p q romanus tantus cura sum salus suus ego tantus diligentia adhibeo ut et meus fides et commendatio vester auctoritas perspicio possum atque ille primus qui ego magnus laetitia sum ita ego loquor sum ut nullus insidiae neque vita suus neque regnum dico sui aut intellego fio aut etiam suspicaris cos ego is gratulor sum is ego gaudeo dico et tamen adulescens sum cohortor ut recordor casus ille intereo paternus et vigilanter sui tueor atque admoneo senatus consulo salus suus tum ab ego discedo in oppidum cybistra


sed si quid apud vos auctoritas mea ponderis habet, in iis praesertim rebus, quas vos audistis, ego paene cerno, magno opere vos et hortor et moneo ut his provinciis serius vos quidem quam decuit, sed aliquando tamen consulatis. nos quem ad modum instructos et quibus praesidiis munitos ad tanti belli opinionem miseritis non estis ignari. quod ego negotium non stultitia occaecatus sed verecundia deterritus non recusavi ; neque enim umquam ullum periculum tantum putavi quod subterfugere mallem ' quam vestrae auctoritati obtemperare.

sed si quis apud tu auctoritas meus pondus habeo in is praesertim res qui tu audio ego paene cerno magnus opus tu et hortor et moneo ut hic provincia serus tu quidem quam decet sed aliquando tamen consulo nos qui ad modus instruo et qui praesidium munio ad tantus bellum opinio mitto non sum ignaris qui ego negotium non stultitia occaeco sed verecundia deterreo non recuso neque enim umquam ullus periculum tantus puto qui subterfugio malo quam vester auctoritas obtemperaris


te vero emoneo cum beneficiis tuis tum amore incitatus meo, ut omnem gloriam, ad quam a pueritia inflammatus fuisti, omni cura atque industria consequare magnitudinemque animi tui, quam ego semper sum admiratus semperque amavi, ne umquam inflectas cuiusquam iniuria. Magna est hominum opinio de te, magna commendatio liberalitatis, magna memoria consulatus tui. haec profecto vides quanto expressiora quantoque inlustriora futura sint, cum aliquantum ex provincia atque ex imperio laudis accesserit; quamquam te ita gerere volo quae per exercitum atque imperium gerenda sunt, ut haec multo ante meditere, huc te pares, haec cogites, ad haec te exerceas sentiasque (id quod quia semper sperasti, non dubito quin adeptus intellegas), te facillime posse obtinere summum atque altissimum gradum civitatis. quae quidem mea cohortatio ne tibi inanis aut sine causa suscepta videatur, illa me ratio movit, ut te ex nostris eventis communibus admonendum putarem, ut considerares, in omni reliqua vita quibus crederes, quos caveres.

tu verus emoneo cum beneficium tuus tum amor incito meus ut omnis gloria ad quam ab pueritia inflammo sum omnis cura atque industria consequaris magnitudo animus tuus quam ego semper sum admiror semper amo ne umquam inflecto quisquam iniuria magnus sum homo opinio de tu magnus commendatio liberalitas magnus memoria consulatus tuus hic profecto video quantus exprimo quantus illustris sum sum cum aliquantus ex provincia atque ex imperium laus accedo quamquam tu ita gero volo qui per exercitus atque imperium gero sum ut hic multus ante meditor huc tu par hic cogito ad hic tu exerceo sentio is qui quia semper spero non dubito quin adipiscor intellego tu facilis possum obtineo superus atque alo gradus civitas qui quidem meus cohortatio ne tu inanis aut sine causa suscipio video ille ego ratio moveo ut tu ex noster evenio communis admoneo puto ut consideraris in omnis reliquus vito qui credo qui caveo


Curio se contra eum totum parat. quid adsequi possit nescio ; illud video, bene sentientem, etsi nihil effecerit, cadere non posse. me tractat liberaliter Curio et mihi suo munere negotium imposuit ; nam si mihi non dedisset eas, quae ad ludos ei advectae erant Africanae, potuit supersederi ; nunc quoniam dari necesse est, velim tibi curae sit, quod a te semper petii, ut aliquid istinc bestiarum habeamus ; Sittianamque syngrapham tibi commendo. libertum Philonem istoc misi et Diogenem Graecum, quibus mandata et litteras ad te dedi. Eos tibi et rem, de qua misi, velim curae habeas ; nam quam vehementer ad me pertineat, in iis quas tibi illi reddent litteris perscripsi.

curius sui contra is totus paro quis assequor possum nescio ille video bene sentio etsi nihil efficio cado non possum ego tracto liberalis curius et ego suus munus negotium impono nam si ego non do is qui ad ludus is adveho sum africanus possum supersedeo nunc quoniam do necesse sum volo tu cura sum qui ab tu semper peto ut aliquis istinc bestia habeo sittianus syngrapha tu commendo libertus philo istoc mitto et diogenes graecus qui mandatum et littera ad tu do is tu et res de qui mitto volo cura habeo nam quam vehemens ad ego pertineo in is qui tu ille reddo littera perscribo


Cum essem otiosus in Tusculano, propterea quod discipulos obviam miseram ut eadem me quam maxime conciliarent familiari suo, accepi tuas litteras plenissimas suavitatis ; ex quibus intellexi probari tibi meum consilium, quod, ut Dionysius tyrannus, cum Syracusis pulsus esset, Corinthi dicitur ludum aperuisse, sic ego sublatis iudiciis, amisso regno forensi ludum quasi habere coeperim.

cos sum otiosus in tusculanus propterea qui discipulus obvius miser ut idem ego quam magnus concilio familiaris suus accipio tuus littera plenus suavitas ex qui intellego probaris tu meus consilium qui ut dionysius tyrannus cum syracusae pello sum corinthius dico ludus aperio sic ego tollo iudicium amitto regnum forensis ludus quasi habeo coepio


tu, si me diligis, fruere isto otio tibique persuade praeter culpam ac peccatum, qua semper caruisti et carebis, homini accidere nihil posse quod sit inhonorabile aut pertimescendum. ego, si videbitur recte fieri posse, ad te. veniam brevi; si quid acciderit, ut mutandum consilium sit, te certiorem faciam statim. tu ita fac cupidus mei videndi sis, ut istinc te ne moveas tam infirma valetudine, nisi ex me prius quaesieris per litteras quid te velim facere. me velim, ut facis, diligas valetudinique tuae et tranquillitati animi servias.

tu si ego diligo fruor iste otium tu persuadeo praeter culpa atque peccatum qui semper careo et careo homo accido nihil possum qui sum inhonorabilis aut pertimesco ego si video rectus fio possum ad tu venio brevis si quis accido ut muto consilium sum tu certus facio statim tu ita facio cupidus meus video sum ut istinc tu ne moveo tam infirmo valetudo nisi ex ego prior quaero per littera quis tu volo facio ego volo ut facio diligo valetudo tuus et tranquillitas animus servio


quid multa? loco opportuniore in his malis nullo esse potuisti, ex quo te quocumque opus erit facillime et expeditissime conferas. quod si recipiet ille se ad tempus, aderis; sin (quoniam multa accidere possunt) aliqua res cum vel impediet vel morabitur, tu ibi eris ubi omnia scire possis. hoc mihi prorsus valde placet.

quis multus locus opportunus in hic malus nullus sum possum ex quo tu quicumque opus sum facilis et expedio confero qui si recipio ille sui ad tempus adsum sin quoniam multus accido possum aliqui res cum vel impedio vel moror tu ibi sum ubi omnis scio possum hic ego prorsus validus placeo


consilium tuum, quo te usum scribis hoc Achaicum negotium non recusavisse, cum semper probavissem, tum multo magis probavi lectis tuis proximis litteris; omnes enim causae, quas commemoras, iustissimae sunt tuaque et auctoritate et prudentia dignissimae. quod aliter cecidisse rem existimas atque opinatus sis, id tibi nullo modo adsentior; sed quia tanta perturbatio et confusio est rerum ita perculsa et prostrata foedissimo bello iacent omnia ut is cuique locus, ubi ipse sit, et sibi quisque miserrimus esse videatur, propterea et tui consili paenitet te, et nos, qui domi sumus, tibi beati videmur, at contra nobis non tu quidem vacuus molestiis, sed prae nobis beatus. atque hoc ipso melior est tua quam nostra condicio, quod tu, quid doleat, scribere audes, nos ne id quidem tuto possumus, nec id victoris vitio, quo nihil moderatius, sed ipsius victoriae, quae civilibus bellis semper est insolens.

consilium tuus quo tu usus scribo hic achaicus negotium non recuso cum semper probo tum multus magis probo lectus tuus propior littera omnis enim causa qui commemoro justus sum tuus et auctoritas et prudentia dignus qui aliter cado res existimo atque opinor sum is tu nullus modo adsentio sed quia tantus perturbatio et confusio sum res ita percello et prosterno foedus bellum iaceo omnis ut is quisque locus ubi ipse sum et sui quisque miser sum video propterea et tuus consilium paeniteo tu et nos qui domus sum tu beati video at contra nos non tu quidem vacuus molestia sed prae nos beatus atque hic ipse bonus sum tuus quam noster condicio qui tu quis doleo scribo audeo nos ne is quidem tueor possum neque is victor vitio quo nihil moderatus sed ipse victoria qui civilis bellum semper sum insoleo


sed attende, quaeso, quae sint consecuta. primum illa furia muliebrium religionum, qui non pluris fecerat bonam deam quam tris sorores, impunitatem est illorum sententiis adsecutus, qui, cum tr. pl. poenas a seditioso civi per bonos viros iudicio persequi vellet, exemplum praeclarissimum in posterum vindicandae seditionis de re publica sustulerunt, idemque postea non meum monumentum (non enim illae manubiae meae, sed operis locatio mea fuerat), monumentum vero senatus hostili nomine et cruentis inustum litteris esse passi sunt. qui me homines quod salvum esse voluerunt, est mihi gratissimum; sed vellem non solum salutis meae quem ad modum medici, sed ut aliptae etiam virium et coloris rationem habere voluissent. nunc, ut Apelles Veneris caput et summa pectoris politissima arte perfecit, reliquam partem corporis incohatam reliquit, sic quidam homines in capite meo solum elaborarunt, reliquum corpus imperfectum ac rude reliquerunt.

sed attendo quaeso qui sum consequor primus ille furio muliebris religio qui non multus facio bonus dea quam tres soror impunitas sum ille sententia assequor qui cum tr pl poena ab seditiosus cieo per bonus vir iudicium persequor volo exemplum praeclarus in posterus vindico seditio de res publicus tollo idem postea non meus monumentum non enim ille manubiae meus sed opus locatio meus sum monumentum verus senatus hostilis nomen et cruentus inuro littera sum patior sum qui ego homo qui salvus sum volo sum ego gratus sed volo non solus salus meus qui ad modus medicus sed ut aliptes etiam vis et color ratio habeo volo nunc ut apello venus caput et summus pectus polio ars perficio reliquus pars corpus incoho relinquo sic quidam homo in caput meus solus elaboro reliquus corpus imperfectus atque rudo relinquo


sed quonam modo ius civile defendes, cum omnia tua causa facias, non civium ? Ubi porro illa erit formula fiduciae: 'VT INTER BONOS BENE AGIER OPORTET ? †quis enim est, qui facit nihil nisi sua causa? quod ius statues 'COMMVNI DIVIDVNDO,' quom commune nihil possit esse apud eos, qui omnia voluptate sua metiuntur? quo modo autem tibi placebit 'IOVEM LAPIDEM IVRARE,' cum scias Iovem iratum esse nemini posse? quid fiet porro populo Ulubrano, si tu statueris politeu/esqai non oportere? qua re si plane a nobis deficis, moleste fero, sin Pansae adsentari commodumst, ignosco; modo scribe aliquando ad nos quid agas et a nobis quid fieri aut curari velis.

sed quonam modo ius civilis defendo cum omnis tuus causa facio non civis ubius porro ille sum formula fiducia vt inter bonus bene ago oportet quis enim sum qui facio nihil nisi suus causa qui ius statuo commvni dividvndo cum communis nihil possum sum apud is qui omnis voluptas suus metior quo modo autem tu placeo iovem lapis ivraris cum scio iuppiter irascor sum nemo possum quis fio porro populus ulubranus si tu statuo politeu esqai non oportet qui res si planus ab nos deficio molestus fero sin pansa adsentaris commodus ignosco modo scribo aliquando ad nos quis ago et ab nos quis fio aut curaris velis


narro tibi : antea subirascebar brevitati tuarum litterarum, nunc mihi loquax esse videor ; te igitur imitabor. quam multa quam paucis! te recte valere operamque dare ut cotidie melius, Lepidum commode sentire, tribus exercitibus quidvis nos oportere confidere. si timidus essem, tamen ista epistula mi omnem metum abstersisses ; sed, ut mones, 'frenum momordi' ; etenim qui te incluso omnem spem habuerim in te, quid nunc putas? cupio iam vigiliam meam, Brute, tibi tradere, sed ita ut ne desim constantiae meae.

narro tu antea subirascor brevitas tuus litteraris nunc ego loquax sum video tu igitur imitor quam multus quam paucus tu rectus valeo opera do ut cottidie bonus lepidus commodus sentio tres exercitus quivis nos oportet confido si timidus sum tamen iste epistula ego omnis metus abstergeo sed ut moneo frenum mordeo etenim qui tu includo omnis spes habeo in tu quis nunc puto cupio iam vigilia meus brutus tu trado sed ita ut ne desum constantia meus


in omnibus meis epistulis, quas ad Caesarem aut ad Balbum mitto, legitima quaedam est accessio commendationis tuae, nec ea vulgaris sed cum aliquo insigni indicio meae erga te benevolentiae. tu modo ineptias istas et desideria urbis et urbanitatis depone et, quo consilio profectus es, id adsiduitate et virtute consequere. hoc tibi tam ignoscemus nos amici, quam ignoverunt Medeae, quaé Corinthum arcem áltam habebant mátronae opulentae, óptimates, quibus illa manibus gypsatissimis persuasit ne sibi vitio illae verterent, quod abesset a patria; nam Múlti suam rem béne gessere et públicam patriá procul; Múlti, qui domi aétatem agerent, própterea sunt ímprobati. quo in numero tu certe fuisses, nisi te extrusissemus.

in omnis meus epistula qui ad caesaris aut ad balbus mitto legitimus quidam sum accessio commendatio tuus neque is vulgaris sed cum aliquis insignio indicium meus erga tu benevolentia tu modo ineptia iste et desiderium urbs et urbanitas depono et quo consilium proficiscor sum is adsiduitas et virtus consequor hic tu tam ignosco nos amicus quam ignosco medea quae corinthus arx altam habeo matronae opulentus optimates qui ille manus gypso persuadeo ne sui vitio ille verto qui absum ab patria nam multi suus res bene gero et publicam patria procul multi qui domus aetas ago propterea sum improbati quo in numerus tu certus sum nisi tu extrudo


inluseras heri inter scyphos, quod dixeram controversiam esse, possetne heres, quod furtum antea factum esset, furti recte agere. itaque etsi domum bene potus seroque redieram, tamen id caput, ubi haec controversia est, notavi et descriptum tibi misi, ut scires id, quod tu neminem sensisse dicebas, Sex. Aelium, M'. Manilium, M. Brutum sensisse. ego tamen Scaevolae et Testae adsentior.

inluseras heri inter scyphus qui dico controversia sum possum heres qui furtum antea facio sum furtum rectus ago itaque etsi domus bene potus sero redeo tamen is caput ubi hic controversia sum noto et describo tu mitto ut scio is qui tu nemo sentio dico sex aelius m manilius m brutus sentio ego tamen scaevola et testa adsentio


tibi autem idem consili do quod mihimet ipsi, ut vitemus oculos hominum, si linguas minus facile possimus; qui enim victoria se efferunt, quasi victos nos intuentur, qui autem victos nostros moleste ferunt, nos dolent vivere. quaeres fortasse cur, cum haec in urbe sint, non absim quem ad modum tu. tu enim ipse, qui et me et alios prudentia vincis, omnia, credo, vidisti, nihil te omnino fefellit. quis est tam Lynceus qui in tantis tenebris nihil offendat, nusquam incurrat?

tu autem idem consilium do qui nos ipse ut vito oculus homo si lingua paruus facilis possum qui enim victoria sui effero quasi vinco nos intueor qui autem vinco noster molestus fero nos doleo vivo quaero fortasse cur cum hic in urbs sum non absum qui ad modus tu tu enim ipse qui et ego et alius prudentia vincio omnis credo video nihil tu omnino fallo quis sum tam lynceus qui in tantus tenebrae nihil offendo nusquam incurro


quod ad rem publicam attinet, in unam causam omnis contentio conlecta est de provinciis; in quam adhuc incubuisse cum senatu Pompeius videtur ut Caesar Id. Nov. decedat; Curio omnia potius subire constituit quam id pati, ceteras suas abiecit actiones. nostri porro, quos tu bene nosti, ad extremum certamen rem deducere non audebant. scaena rei totius haec: Pompeius, tamquam Caesarem non impugnet sed quod illi aequum putet constituat, ait Curionem quaerere discordias, valde autem non vult et plane timet Caesarem cos. desig. prius, quam exercitum et provinciam tradiderit. accipitur satis male a Curione et totus eius secundus consulatus exagitatur. hoc tibi dico: si omnibus rebus prement Curionem, Caesar defendet intercessorem; si, quod videntur, reformidarint, Caesar quoad volet manebit.

qui ad res publicus attineo in unus causa omnis contentio collecta sum de provincia in quam adhuc incubo cum senatus pompejus video ut caesar is nov decedo curius omnis potis subeo constituo quam is patior ceterus suus abicio actio noster porro qui tu bene nosco ad exter certamen res deduco non audeo scaena res totus hic pompejus tamquam caesaris non impugno sed qui ille aequus puto constituo aio curio quaero discordia validus autem non volo et planus timeo caesaris cos desig prior quam exercitus et provincia trado accipio satis malus ab curio et totus is secundus consulatus exagito hic tu dico si omnis res premo curio caesar defendo intercessor si qui video reformido caesar quoad volo maneo


sed tamen ipse Caesar habet peracre iudicium, et, ut Servius, frater tuus, quem litteratissimum fuisse iudico, facile diceret: 'hic versus Plauti non est, hic est,' quod tritas auris haberet notandis generibus poetarum et consuetudine legendi, sic audio Caesarem, cum volumina iam confecerit a)pofqegma/twn, si quod adferatur ad eum pro meo quod meum non sit reicere solere ; quod eo nunc magis facit, quia vivunt mecum fere cotidie illius familiares. incidunt autem in sermone vario multa, quae fortasse illis, cum dixi, nec inlitterata nec insulsa esse videantur ; haec ad illum cum reliquis actis perferuntur ; ita enim ipse mandavit. sic fit ut, si quid praeterea de me audiat, non audiendum putet. quam ob rem Oenomao tuo nihil utor ; etsi posuisti loco versus Accianos.

sed tamen ipse caesar habeo peracre iudicium et ut servus frater tuus qui litteratus sum judico facilis dico hic verro plautius non sum hic sum qui tero auris habeo noto genus poetaris et consuetudo lego sic audio caesaris cum volumen iam confacio ab pofqegma twn si qui affero ad is pro meus qui meus non sum reicio soleo qui is nunc magis facio quia vivo ego fere cottidie ille familiaris incido autem in sermo vario multus qui fortasse ille cum dico neque inlitterata neque insulsus sum video hic ad ille cum reliquus ago perfero ita enim ipse mando sic fio ut si quis praeterea de ego audio non audio puto quam ob res oenomaus tuus nihil uto etsi pono locus verro accianos


ego si ab improbis et perditis civibus rem publicam teneri viderem, sicut et Cinneis temporibus scimus et non nullis aliis accidisse, non modo praemiis, quae apud me minimum valent, sed ne periculis quidem compulsus ullis, quibus tamen moventur etiam fortissimi viri, ad eorum causam me adiungerem, ne si summa quidem eorum in me merita constarent. Cum autem in re publica Cn. Pompeius princeps esset vir, is qui hanc potentiam et gloriam maximis in rem publicam meritis praestantissimisque rebus gestis esset consecutus, cuiusque ego dignitatis ab adulescentia fautor, in praetura autem et in consulatu adiutor etiam exstitissem, cumque idem auctoritate et sententia per se, consiliis et studiis tecum me adiuvisset meumque inimicum unum in civitate haberet inimicum, non putavi famam inconstantiae mihi pertimescendam, si quibusdam in sententiis paulum me inmutassem meamque voluntatem ad summi viri de meque optime meriti dignitatem adgregassem.

ego si ab improbus et perdo civis res publicus teneo video sicut et cinneis tempus scio et non nullus alius accido non modo praemium qui apud ego paruus valeo sed ne periculum quidem compello ullus qui tamen moveo etiam fortis vir ad is causa ego adjungo ne si summus quidem is in ego mereo consto cos autem in res publicus cn pompejus princeps sum vir is qui hic potentia et gloria magnus in res publicus meritum praesto res gero sum consequor quisque ego dignitas ab adulescentia fautor in praetura autem et in consulatus adjuto etiam exsisto cum idem auctoritas et sententia per sui consilium et studium tu ego adjuvo meus inimicus unus in civitas habeo inimicus non puto fama inconstantia ego pertimesco si quidam in sententia paulus ego inmutassem meus voluntas ad superus vir de ego optume mereo dignitas adgrego


reliquum est ut te angat, quod absis a tuis tam diu. res molesta, praesertim ab iis pueris, quibus nihil potest esse festivius; sed, ut ad te scripsi antea, tempus est huius modi ut suam quisque condicionem miserrimam putet et, ubi quisque sit, ibi esse minime velit. equidem nos, qui Romae sumus, miserrimos esse duco, non solum quod in malis omnibus acerbius est videre quam audire, sed etiam quod ad omnis casus subitorum periculorum magis obiecti sumus quam si abessemus. etsi me ipsum consolatorem tuum non tantum litterae, quibus semper studui, quantum longinquitas temporis mitigavit.

reliquus sum ut tu ango qui absum ab tuus tam diu res molestus praesertim ab is puer qui nihil possum sum festivus sed ut ad tu scribo antea tempus sum hic modus ut suus quisque condicio miser puto et ubi quisque sum ibi sum paruus volo equidem nos qui roma sum miser sum duco non solus qui in malus omnis acerbus sum video quam audio sed etiam qui ad omnis casus subitor periculum magis objacio sum quam si absum etsi ego ipse consolator tuus non tantus littera qui semper studeo quantus longinquitas tempus mitigo


sed, quia tua in me vel nota omnibus vel ipsa novitate meorum temporum clarissima et maxima beneficia exstiterunt, estque animi ingenui, cui multum debeas, eidem plurimum velle debere, non dubitavi id a te per litteras petere, quod mihi omnium esset maximum maximeque necessarium. neque enim sum veritus ne sustinere tua in me vel innumerabilia non possem, cum praesertim confiderem nullam esse gratiam tuam, quam non vel capere animus meus in accipiendo vel in remunerando cumulare atque inlustrare posset.

sed quia tuus in ego vel nosco omnis vel ipse novitas meus tempus clarus et maximus beneficium exsisto edo animus ingenuus qui multus debeo idem multus volo debeo non dubito is ab tu per littera peto qui ego omnis sum magnus magnus necessarius neque enim sum vereor ne sustineo tuus in ego vel innumerabilis non possum cum praesertim confido nullus sum gratia tuus quam non vel capio animus meus in accipio vel in remunero cumularis atque inlustraris possum


libentissime legi tuas litteras ; in quibus iucundissimum mihi fuit, quod cognovi meas tibi redditas esse ; non enim dubitabam quin eas libenter lecturus esses, verebar ut redderentur. bellum quod est in Syria Syriamque provinciam tibi tributam esse a Caesare ex tuis litteris cognovi. eam rem tibi volo bene et feliciter evenire ; quod ita fore confido fretus et industria et prudentia tua.

libet lego tuus littera in qui jucundus ego sum qui cognosco meus tu reddo sum non enim dubito quin is libet lego sum vereor ut reddo bellum qui sum in syria syria provincia tu tribuo sum ab caesaris ex tuus littera cognosco is res tu volo bene et feliciter evenio qui ita sum confido fretus et industria et prudentia tuus


Victa est auctoritas mea non tam a Pompeio (nam is movebatur) quam ab iis, qui duce Pompeio freti peropportunam et rebus domesticis et cupiditatibus suis illius belli victoriam fore putabant. susceptum bellum est quiescente me, depulsum ex Italia manente me, quoad potui; sed valuit apud me plus pudor meus quam timor; veritus sum deesse Pompei saluti, cum ille aliquando non defuisset meae. itaque vel officio vel fama bonorum vel pudore victus, ut in fabulis Amphiaraus, sic ego 'prudens et sciens ad pestem ante oculos positam' sum profectus. quo in bello nihil adversi accidit non praedicente me.

vinco sum auctoritas meus non tam ab pompejus nam is moveo quam ab is qui dux pompejus fretus peropportunus et res domesticus et cupiditas suus ille bellum victoria sum puto suscipio bellum sum quiesco ego depello ex italia maneo ego quoad possum sed valeo apud ego multus pudor meus quam timor vereor sum desum pompejus salus cum ille aliquando non desum meus itaque vel officium vel fama bonus vel pudor vinco ut in fabula amphiaraus sic ego prudens et scio ad pestis ante oculus pono sum proficiscor quo in bellum nihil adverro accido non praedico ego


qua re quid est quod ego te horter ut dignitati et gloriae servias? proponam tibi claros viros, quod facere solent qui hortantur? neminem habeo clariorem quam te ipsum ; te imitere oportet, tecum ipse certes ; ne licet quidem tibi iam tantis rebus gestis non tui similem esse.

qui res quis sum qui ego tu horto ut dignitas et gloria servio propono tu clarus vir qui facio soleo qui hortor nemo habeo clarus quam tu ipse tu imito oportet tu ipse certo ne licet quidem tu iam tantus res gero non tuus similis sum


Perge igitur, ut agis, nomenque tuum commenda immortalitati atque haec omnia, quae habent speciem gloriae conlectam inanissimis splendoris insignibus contemne, brevia, fucata, caduca existima. verum decus in virtute positum est, quae maxime inlustratur magnis in rem p. meritis. eam facultatem habes maximam. quam quoniam complexus es et tenes, perfice ut ne minus res p. tibi quam tu rei p. debeas. me tuae dignitatis non modo fautorem sed etiam amplificatorem cognosces. id cum rei p. quae mihi vita est mea carior, tum nostrae necessitudini debere me iudico. atque in his curis, quas contuli ad dignitatem tuam, cepi magnam voluptatem, quod bene cognitam mihi T. Munati prudentiam et fidem magis etiam perspexi in eius incredibili erga te benevolentia et diligentia. iii Idus Apr.

pergus igitur ut ago nomen tuus commendo immortalitas atque hic omnis qui habeo species gloria collecta inanis splendor insignis contemno brevio fuco caducus existimo verus decus in virtus pono sum qui magnus inlustro magnus in res p meritum is facultas habeo maximus quam quoniam complexus sum et teneo perficio ut ne paruus res p tu quam tu res p debeo ego tuus dignitas non modo fautor sed etiam amplificator cognosco is cum res p qui ego vito sum meus carus tum noster necessitudo debeo ego judico atque in hic cura qui contulis ad dignitas tuus capio magnus voluptas qui bene cognosco ego t munatius prudentia et fides magis etiam perspicio in is incredibilis erga tu benevolens et diligentia iii idus apr


illud quod tecum et coram et per litteras diligentissime egi, id et nunc etiam atque etiam rogo curae tibi sit, ut suum negotium, quod habet cum populo Sardiano, pro causae veritate et pro sua dignitate conficiat. intellexi ex tua oratione, cum tecum Ephesi locutus sum, te ipsius M. Annei causa omnia velle ; sed tamen sic velim existimes, te mihi nihil gratius facere posse quam si intellexero per te illum ipsum negotium ex sententia confecisse, idque quam primum ut efficias te etiam atque etiam rogo.

ille qui tu et coram et per littera diligens ago is et nunc etiam atque etiam rogo cura tu sum ut suus negotium qui habeo cum populus sardianus pro causa veritas et pro suus dignitas confacio intellego ex tuus oratio cum tu ephesus loquor sum tu ipse m anneius causa omnis volo sed tamen sic volo existimo tu ego nihil gratus facio possum quam si intellego per tu ille ipse negotium ex sententia confacio is quam primus ut efficio tu etiam atque etiam rogo


uni epistulae respondi; venio ad alteram. Petis a me, ut Bibulo te quam diligentissime commendem. in quo mihi voluntas non dest, sed locus esse videtur tecum expostulandi. solus enim tu ex omnibus, qui cum Bibulo sunt, certiorem me numquam fecisti, quam valde Bibuli voluntas a me sine causa abhorreret. permulti enim ad me detulerunt, quom magnus Antiochiae metus esset et magna spes in me atque in exercitu meo, solitum dicere quidvis se perpeti malle quam videri eguisse auxilio meo; quod ego officio quaestorio te adductum reticere de praetore tuo non moleste ferebam, quamquam, quem ad modum tractarere, audiebam. ille autem, cum ad Thermum de Parthico bello scriberet, ad me litteram numquam misit, ad quem intellegebat eius belli periculum pertinere; tantum de auguratu fili sui scripsit ad me; in quo ego misericordia commotus, et quod semper amicissimus Bibulo fui, dedi operam ut ei quam humanissime scriberem.

unus epistula respondeo venio ad alter peta ab ego ut bibulus tu quam diligens commendo in quo ego voluntas non de sed locus sum video tu expostulo solus enim tu ex omnis qui cum bibulus sum certus ego numquam facio quam validus bibulis voluntas ab ego sine causa abhorreo permultus enim ad ego defero cum magnus antiochea metus sum et magnus spes in ego atque in exercitus meus soleo dico quivis sui perpetior malo quam video egeo auxilium meus qui ego officium quaestorius tu adduco reticeo de praetor tuus non molestus fero quamquam qui ad modus tracto audio ille autem cum ad thermus de parthicus bellum scribo ad ego littera numquam mitto ad qui intellego is bellum periculum pertineo tantus de auguro filis suus scribo ad ego in quo ego misericordia commoueo et qui semper amicus bibulus sum do opera ut is quam humanus scribo


minime mirum tibi debet videri nihil me scripsisse de re p., postea quam itum est ad arma. nam saltus Castulonensis, qui semper tenuit nostros tabellarios, etsi nunc frequentioribus latrociniis infestior factus est, tamen nequaquam tanta in hora est, quanta qui locis omnibus dispositi ab utraque parte scrutantur tabellarios et retinent. itaque nisi nave perlatae litterae essent, omnino nescirem quid istic fieret. nunc vero nactus occasionem, postea quam navigari coeptum est, cupidissime et quam creberrime potero scribam ad te.

paruus mirus tu debeo video nihil ego scribo de res p postea quam eo sum ad arma nam saltus castulonensis qui semper teneo noster tabellarius etsi nunc frequens latrocinium infestus facio sum tamen nequaquam tantus in hora sum quantus qui locus omnis dispono ab uter pars scrutor tabellarius et retineo itaque nisi navus perfero littera sum omnino nescio quis istic fio nunc verus nanciscor occasio postea quam navigaris coepio sum cupidus et quam creber possum scribo ad tu


Oppium igitur praesentem ut diligas, Egnati absentis rem ut tueare aeque a te peto ac si mea negotia essent. velim memoriae tuae causa des litterarum aliquid, quae tibi in provincia reddantur, sed ita conscribas, ut tum, cum eas leges, facile recordari possis huius meae commendationis diligentiam. hoc te vehementer etiam atque etiam rogo.

oppius igitur praesens ut diligo egnatius absum res ut tuearis aequus ab tu peto atque si meus negotium sum volo memoria tuus causa do litteraris aliquis qui tu in provincia reddo sed ita conscribo ut tum cum is lex facilis recordaris possum hic meus commendatio diligentia hic tu vehemens etiam atque etiam rogo


quod tibi discedens pollicitus sum me omnis res urbanas diligentissime tibi perscripturum, data opera paravi qui sic omnia persequeretur, ut verear ne tibi nimium arguta haec sedulitas videatur; tametsi tu scio quam sis curiosus et quam omnibus peregrinantibus gratum sit minimarum quoque rerum, quae domi gerantur, fieri certiores. tamen in hoc te deprecor ne meum hoc officium adrogantiae condemnes, quod hunc laborem alteri delegavi, non quin mihi suavissimum sit et occupato et ad litteras scribendas, ut tu nosti, pigerrimo tuae memoriae dare operam, sed ipsum volumen, quod tibi misi, facile, ut ego arbitror, me excusat. nescio quoius oti esset non modo perscribere haec sed omnino animadvertere; omnia enim sunt ibi senatus consulta, edicta, fabulae, rumores. quod exemplum si forte minus te delectarit, ne molestiam tibi cum impensa mea exhibeam, fac me certiorem.

qui tu discedo polliceor sum ego omnis res urbanus diligens tu perscribo do opus paro qui sic omnis persequor ut vereor ne tu nimium arguo hic sedulitas video tametsi tu scio quam sum curiosus et quam omnis peregrinor gratus sum minimaris quoque res qui domus gero fio certus tamen in hic tu deprecor ne meus hic officium arrogantia condemno qui hic labor alter delego non quin ego suavis sum et occupo et ad littera scribo ut tu nosco piger tuus memoria do opera sed ipse volumen qui tu mitto facilis ut ego arbitror ego excuso nescio qui otium sum non modo perscribo hic sed omnino animadverto omnis enim sum ibi senatus consulo edico fabula rumor qui exemplum si fors paruus tu delecto ne molestia tu cum impensa meus exhibeo facio ego certus


de Volusio quod scribis, non est id rationum; docuerunt enim me periti homines, in his cum omnium peritissimus tum mihi amicissimus, C. Camillus, ad Volusium traferri nomen a Valerio non potuisse, praedes Valerianos teneri. neque id erat HS x_x_x_, ut scribis, sed HS x_i_x_; erat enim curata nobis pecunia Valeri mancipis nomine; ex qua reliquum quod erat in rationibus rettuli.

de volusius qui scribo non sum is ratio doceo enim ego pereo homo in hic cum omnis pereo tum ego amicus que camillus ad volusius traferri nomen ab valerius non possum praedo valerianus teneo neque is sum sestertius decem decem decem ut scribo sed sestertius decem eo decem sum enim curo nos pecunia valerius manceps nomen ex qui reliquus qui sum in ratio rettulis


nunc ad epistulam venio, cui copiose et suaviter scriptae nihil est quod multa respondeam. primum enim ego illas Calvo litteras misi non plus quam has, quas nunc legis, existimans exituras ; aliter enim scribimus quod eos solos quibus mittimus, aliter quod multos lecturos putamus ; deinde ingenium eius melioribus extuli laudibus quam tu id vere potuisse fieri putas, primum quod ita iudicabam : acute movebatur, genus quoddam sequebatur, in quo iudicio lapsus, quo valebat, tamen adsequebatur quod probaret ; multae erant et reconditae litterae, vis non erat ; ad eam igitur adhortabar ; in excitando autem et in acuendo plurimum valet, si laudes eum quem cohortere. habes de Calvo iudicium et consilium meum, consilium, quod hortandi causa laudavi, iudicium, quod de ingenio eius valde existimavi bene.

nunc ad epistula venio qui copiosus et suavis scribo nihil sum qui multus respondeo primus enim ego ille calvus littera mitto non multus quam hic qui nunc lex existimo exeo aliter enim scribo qui is solus qui mitto aliter qui multus lego puto deinde ingenium is bonus extulis laus quam tu is verus possum fio puto primus qui ita judico acuo moveo genus quidam sequor in quo iudicium labor quo valeo tamen assequor qui probo multus sum et recondo littera volo non sum ad is igitur adhortor in excito autem et in acuo multus valeo si laus is qui cohorto habeo de calvus iudicium et consilium meus consilium qui horto causa laudo iudicium qui de ingenium is validus existimo bene


quae res mihi non mediocrem consolationem attulit, volo tibi commemorare, si forte eadem res tibi dolorem minuere possit. ex Asia rediens cum ab Aegina Megaram versus navigarem coepi regiones circumcirca prospicere. post me erat Aegina, ante me Megara, dextra Piraeus, sinistra Corinthus, quae oppida quodam tempore florentissima fuerunt, nunc prostrata et diruta ante oculos iacent. coepi egomet mecum sic cogitare: 'hem! nos homunculi indignamur, si quis nostrum interiit aut occisus est, quorum vita brevior esse debet, cum uno loco tot oppidum cadavera proiecta iacent? visne' tu te, Servi, cohibere et meminisse hominem te esse natum?' crede mihi cogitatione ea non mediocriter sum confirmatus. hoc idem, si tibi videtur, fac ante oculos tibi proponas. modo uno tempore tot viri clarissimi interierunt, de imperio populi Romani tanta deminutio facta est, omnes provinciae conquassatae sunt in unius mulierculae animula si iactura facta est, tanto opere commoveris? quae si hoc tempore non diei suum obisset, paucis post annis tamen ei moriendum fuit, quoniam homo nata fuerat.

qui res ego non mediocris consolatio affero volo tu commemoraris si fors idem res tu dolor minuo possum ex asia redeo cum ab aegina megara verro navigaris coepio regio circumcirca prospicio post ego sum aegina ante ego megara dextera piraceus sinistra corinthus qui oppidum quidam tempus floreo sum nunc prosterno et diruo ante oculus iaceo coepio nos ego sic cogito hem nos homunculis indignor si quis nos intereo aut occido sum qui vito brevis sum debeo cum unus locus tot oppidum cadaver projectum iaceo volo tu tu servius cohibeo et memini homo tu sum natus credo ego cogitatio is non mediocris sum confirmo hic idem si tu video facio ante oculus tu propono modo unus tempus tot vir clarus intereo de imperium populus romanus tantus deminutio facio sum omnis provincia conquasso sum in unus muliercula animula si iactura facio sum tantus opus commoveo qui si hic tempus non dies suus obeo paucus post annus tamen is morior sum quoniam homo nata sum


pridie Nonas Iunias, cum essem Brundisi, litteras tuas accepi, quibus erat scriptum te L. Clodio mandasse, quae illum mecum loqui velles. Eum sane exspectabam, ut ea, quae a te adferret, quam primum cognoscerem. meum studium erga te et officium tametsi multis iam rebus spero tibi esse cognitum, tamen in iis maxime declarabo, quibus plurimum significare potuero tuam mihi existimationem et dignitatem carissimam esse. mihi et Q. Fabius Vergilianus et C. Flaccus L. f. et diligentissime M. Octavius Cn. f. demonstravit me a te plurimi fieri; quod egomet multis argumentis iam antea iudicaram maximeque illo libro augurali, quem ad me amantissime scriptum suavissimum misisti. mea in te omnia summa necessitudinis officia constabunt.

pridie nona junius cum sum brundisium littera tuus accipio qui sum scribo tu l claudius mando qui ille ego loquor volo eos sanus exspecto ut is qui ab tu affero quam primus cognosco meus studium erga tu et officium tametsi multus iam res spero tu sum cognosco tamen in is magnus declaro qui multus significaris possum tuus ego existimatio et dignitas carus sum ego et q fabius vergilianus et que flaccus l f et diligens m octavus cn f demonstro ego ab tu plurimus fio qui nos multus argumentum iam antea judico magnus ille liber augural qui ad ego amo scribo suavis mitto meus in tu omnis summus necessitudo officium consto


ego omnia mea studia, omnem operam, curam, industriam, cogitationem, mentem denique omnem in Milonis consulatu fixi et locavi statuique in eo me non offici solum fructum sed etiam pietatis laudem debere quaerere; neque vero cuiquam salutem ac fortunas suas tantae curae fuisse umquam puto, quantae mihi sit honos eius, in quo omnia mea posita esse decrevi. huic te unum tanto adiumento esse, si volueris, posse intellego, ut nihil sit praeterea nobis requirendum. habemus haec omnia, bonorum studium conciliatum ex tribunatu propter nostram, ut spero te intellegere, causam, vulgi ac multitudinis propter magnificentiam munerum liberalitatemque naturae, iuventutis et gratiosorum in suffragiis studia propter ipsius excellentem in eo genere vel gratiam vel diligentiam, nostram suffragationem, si minus potentem, at probatam tamen et iustam et debitam et propterea fortasse etiam gratiosam.

ego omnis meus studium omnis opera cura industria cogitatio mens denique omnis in milo consulatus figo et loco statuo in is ego non officio solus fructus sed etiam pietas laus debeo quaero neque verus quisquam salus atque fortuna suus tantus cura sum umquam puto quantus ego sum honor is in quo omnis meus pono sum decerno hic tu unus tantus adjumentum sum si volo possum intellego ut nihil sum praeterea nos requiro habeo hic omnis bonus studium concilio ex tribunatus propter noster ut spero tu intellego causa vulgus atque multitudo propter magnificentia munus liberalitas natura iuventus et gratiosor in suffragium studium propter ipse excello in is genus vel gratia vel diligentia noster suffragatio si paruus potens at probo tamen et iustus et debeo et propterea fortasse etiam gratiosus


postea, cum tu Hispaniam citeriorem cum imperio obtineres neque res publica consules haberet, sed mercatores provinciarum et seditionum servos ac ministros, iecit quidam casus caput meum quasi certaminis causa in mediam contentionem dissensionemque civilem. quo in discrimine cum mirificus senatus, incredibilis Italiae totius, singularis omnium bonorum consensus in me tuendo exstitisset, non dicam, quid acciderit (multorum est enim et varia culpa), tantum dicam brevi, non mihi exercitum sed duces defuisse. in quo ut iam sit in iis culpa, qui me non defenderunt, non minor est in iis, qui reliquerunt, et, si accusandi sunt, si qui pertimuerunt, magis etiam reprehendendi, si qui se timere simularunt. illud quidem certe nostrum consilium iure laudandum est, qui meos civis et a me conservatos et me servare cupientis spoliatos ducibus ervis armatis obici noluerim declararique maluerim, quanta vis esse potuisset in consensu bonorum, si iis pro me stante pugnare licuisset, cum adflictum excitare potuissent; quorum quidem animum tu non perspexisti solum, cum de me ageres, sed etiam confirmasti atque tenuisti.

postea cum tu hispania citer cum imperium obtineo neque res publicus consul habeo sed mercator provinciaris et seditio servus atque minister jacio quidam casus caput meus quasi certamen causa in medius contentio dissensio civilis quo in discrimen cum mirificus senatus incredibilis italia totus singularis omnis bonus consentio in ego tueor exsisto non dico quis accido multus sum enim et vario culpa tantus dico brevis non ego exercitus sed dux desum in quo ut iam sum in is culpa qui ego non defendo non paruus sum in is qui relinquo et si accuso sum si qui pertimeo magis etiam reprehendo si qui sui timeo simulo ille quidem certus nos consilium ius laudo sum qui meus civis et ab ego conservo et ego servaris cupio spolio dux ervum armo obicio nolo declaro malo quantus volo sum possum in consensus bonus si is pro ego sto pugno licet cum affligo excitaris possum qui quidem animus tu non perspicio solus cum de ego ago sed etiam confirmo atque teneo


P. Lucceium mihi meum commendas ; quem quibuscumque rebus potero diligenter tuebor. Hirtium quidem et Pansam, conlegas nostros, homines in consulatu rei p. salutans, alieno sane tempore amisimus, re publica Antoniano quidem latrocinio liberata sed nondum omnino explicata. quam nos, si licebit, more nostro tuebimur, quamquam admodum sumus iam defetigati. sed nulla lassitudo impedire officium et fidem debet.

p lucceius ego meus commendo qui quicumque res possum diligenter tueor hirtius quidem et pansa collega noster homo in consulatus res p saluto alienus sanus tempus amitto res publicus antonianus quidem latrocinium libero sed nondum omnino explicata quam nos si liceo mos noster tueor quamquam admodum sum iam defatigo sed nullus lassitudo impedio officium et fides debeo


illud te non arbitror miratum, Servaeum, designatum tr. pl., condemnatum; cuius in locum C. Curio petiit. sane quam incutit multis, qui eum facilitatemque eius non norunt, magnum metum; sed ut spero et volo et ut se fert ipse, bonos et senatum malet; totus, ut nunc est, hoc scaturit. huius autem voluntatis initium et causa est quod eum non mediocriter Caesar, qui solet infimorum hominum amicitiam sibi qualibet impensa adiungere, valde contempsit. qua in re mihi videtur illud perquam venuste cecidisse, quod a reliquis quoque usque eo est animadversum ut Curio, qui nihil consilio facit, ratione et insidiis usus videretur in evitandis consiliis, qui se intenderant adversarios in eius tribunatum, Laelios et Antonios et id genus valentis dico.

ille tu non arbitror miro servaeum designo tr pl condemno qui in locus que curius peto sanus quam incutio multus qui is facilitas is non nosco magnus metus sed ut spero et volo et ut sui fero ipse bonus et senatus malo totus ut nunc sum hic scaturio hic autem voluntas initium et causa sum qui is non mediocris caesar qui soleo infimus homo amicitia sui qualibet impensa adiungo validus contemno qui in res ego video ille perquam venustus cado qui ab reliquus quoque usque is sum animadverto ut curius qui nihil consilium facio ratio et insidiae utor video in evito consilium qui sui intendo adversarius in is tribunatus laelius et antonius et is genus valeo dico


quod cum esset animadversum, frequentissimi senatores convenerunt. quae de te in senatu egerim, quae in contione maxima dixerim, aliorum te litteris malo cognoscere ; illud tibi persuadeas velim, me omnia quae ad tuam dignitatem augendam pertinebunt, quae est per se amplissima, summo semper studio suscepturum et defensurum. quod quamquam intellego me cum multis esse facturum, tamen appetam huius rei principatum.

qui cum sum animadverto frequens senator convenio qui de tu in senatus ago qui in contio maximus dico alius tu littera malus cognosco ille tu persuadeo volo ego omnis qui ad tuus dignitas augeo pertineo qui sum per sui amplus superus semper studium suscipio et defendo qui quamquam intellego ego cum multus sum facio tamen appeto hic res principatus


hoc tibi spondeo, mi Cicero, neque animum nec diligentiam mihi defuturam. cupio me hercules nullam residuam sollicitudinem esse ; sed si fuerit, nec animo nec benevolentiae nec patientiae cuiusquam pro vobis cedam. . do quidem ego operam ut etiam Lepidum ad huius rei societatem incitem, omniaque ei obsequia polliceor, si modo rem p. respicere volet. utor in hac re adiutoribus interpretibusque fratre meo et Laterense et Furnio nostro. non me impedient privatae offensiones quo minus pro rei p. salute etiam cum inimicissimo consentiam: quod si nihil profecero, nihilo minus maximo cum animo et maiore fortasse cum mea gloria vobis satis faciam. fac valeas meque mutuo diligas.

hic tu spondeo ego cicero neque animus neque diligentia ego desum cupio ego herculis nullus residuus sollicitudo sum sed si sum neque animus neque benevolentia neque patientia quisquam pro tu cedo do quidem ego opera ut etiam lepidus ad hic res societas incito omne is obsequium polliceor si modo res p respicio volo uto in hic res adiutor interpres frater meus et laterensis et furnius noster non ego impedio privo offensio quo paruus pro res p salus etiam cum inimicus consentio qui si nihil proficio nihilum paruus maximus cum animus et magnus fortasse cum meus gloria tu satis facio facio valeo ego mutuus diligo


Sive enim nihil tum opus fuit tam multis verbis, nihilo magis nunc opus est, sive tum opus fuit, illud satis est, praesertim cum accesserit nihil novi. nam, etsi cotidie aliquid audimus earum rerum, quas ad te perferri existimo, summa tamen eadem est et idem exitus; quem ego tam video animo quam ea, quae oculis cernimus, nec vero quicquam video, quod non idem te videre certo sciam. nam, etsi quem exitum acies habitura sit divinare nemo potest, tamen et belli exitum video et, si id minus, hoc quidem certe, cum sit necesse alterum utrum vincere, qualis futura sit vel haec vel illa victoria.

sive enim nihil tum opus sum tam multus verbum nihilum magis nunc opus sum sive tum opus sum ille satis sum praesertim cum accedo nihil nosco nam etsi cottidie aliquis audio is res qui ad tu perfero existimo summus tamen idem sum et idem exitus qui ego tam video animus quam is qui oculus cerno neque verus quisquam video qui non idem tu video certus scio nam etsi qui exitus acies habeo sum divinaris nemo possum tamen et bellum exitus video et si is paruus hic quidem certus cum sum necesse alter utrum vinco qualis sum sum vel hic vel ille victoria


adeone me iniustum esse existimasti ut tibi irascerer, quod parum mihi constans et nimium cupidus decedendi viderere, ob eamque causam me arbitrarere litteras ad te iam diu non misisse? mihi perturbatio animi tui, quam primis litteris perspiciebam, molestiam attulit; neque alia ulla fuit causa intermissionis epistularum, nisi quod ubi esses plane nesciebam. hic tu me etiam insimulas nec satisfactionem meam accipis ? audi, Testa mi: utrum superbiorem te pecunia facit, an quod te imperator consulit? moriar ni, quae tua gloria est, puto te malle a Caesare consuli quam inaurari. si vero utrumque est, quis te feret praeter me, qui omnia ferre possum?

adeo ego iniustus sum existimo ut tu irasco qui parum ego consto et nimium cupidus decedo video ob eo causa ego arbitror littera ad tu iam diu non mitto ego perturbatio animus tuus quam primus littera perspicio molestia affero neque alius ullus sum causa intermissio epistularis nisi qui ubi sum planus nescio hic tu ego etiam insimulo neque satisfactio meus accipio audio testa ego utrum superbus tu pecunia facio an qui tu imperator consulo morior ni qui tuus gloria sum puto tu malo ab caesaris consul quam inauraris si verus uterque sum quis tu fero praeter ego qui omnis fero possum


Cum decimum iam diem graviter ex intestinis laborarem neque iis qui mea opera uti volebant me probarem non valere, quia febrim non haberem, fligi in Tusculanum, cum quidem biduum ita ieiunus fuissem ut ne aquam quidem gustarem. itaque confectus languore et fame magis tuum officium desideravi quam a te requiri putavi meum. ego autem quom omnis morbos reformido tum in quo Epicurum tuum Stoici male accipiunt, quia dicat 'straggourika\ kai\ dusenterika\ pa/qh' sibi molesta esse; quorum alterum morbum edacitatis esse putant, alterum etiam turpioris intemperantiae. sane dusenteri/an pertimueram; sed visa est mihi vel loci mutatio vel animi etiam relaxatio vel ipsa

cos decimus iam dies gravis ex intestinum laboraris neque is qui meus opus uti volo ego probaris non valeo quia febris non habeo fligo in tusculanus cum quidem biduus ita jejunus sum ut ne aqua quidem gustaris itaque conficio languor et fames magis tuus officium desidero quam ab tu requiro puto meus ego autem cum omnis morbus reformido tum in quo epicurus tuus stoicus malus accipio quia dico straggourika kai dusenterika pa qh sui molestus sum qui alter morbus edacitas sum puto alter etiam turpis intemperantia sanus dusenteri an pertimeo sed video sum ego vel locus mutatio vel animus etiam relaxatio vel ipse


Liberalibus litteras accepi tuas quas mihi Cornificius altero vicesimo die, ut dicebat, reddidit. eo die non fuit senatus neque postero. Quinquatribus frequenti senatu causam tuam egi non invita Minerva ; etenim eo ipso die senatus decrevit ut Minerva nostra, custos urbis, quam turbo deiecerat, restitueretur. Pansa tuas litteras recitavit. Magna senatus approbatio consecuta est cum summo gaudio et offensione Minotauri, id est Calvisi et Tauri ; factum de te s. c. honorificum. postulabatur ut etiam illi notarentur ; sed Pansa clementior.

liberal littera accipio tuus qui ego cornificius alter vicesimus dies ut dico reddo is dies non sum senatus neque posterus quinquatribus frequens senatus causa tuus ago non invito minerva etenim is ipse dies senatus decerno ut minerva noster custos urbs quam turbo deicio restituo pansa tuus littera recito magnus senatus approbatio consequor sum cum superus gaudium et offensio minotaurus is sum calvisius et taurus facio de tu senatus que honorificus postulo ut etiam ille noto sed pansa clemens


peto igitur ut memineris te omnia, quae tua fides pateretur, mihi cumulate recepisse. equidem existimo habere te magnam facultatem (sed hoc tui est consili et iudici) ex eo s. c., quod in heredes C. Vennoni factum est, Caerelliae commodandi. id senatus consultum tu interpretabere pro tua sapientia ; scio enim eius ordinis auctoritatem semper apud te magni fuisse. quod reliquum est, sic velim existimes quibuscumque rebus Caerelliae benigne feceris mihi te gratissimum esse facturum.

peto igitur ut memini tu omnis qui tuus fides pateo ego cumulo recipio equidem existimo habeo tu magnus facultas sed hic tuus sum consilium et judicium ex is senatus que qui in heres que vennonius facio sum cerellia commodo is senatus consulo tu interpretor pro tuus sapientia scio enim is ordo auctoritas semper apud tu magnus sum qui reliquus sum sic volo existimo quicumque res cerellia benignus facio ego tu gratus sum facio


Tertiam ad te hanc epistulam scripsi eodem die magis instituti mei tenendi causa, quia nactus eram cui darem, quam quo haberem quid scriberem. igitur illa : quantum me diligis, tantum adhibe in te diligentiae ; ad tua innumerabilia in me officia adde hoc, quod mihi erit gratissimum omnium cum valetudinis rationem, ut spero, habueris, habeto etiam navigationis ;

tertia ad tu hic epistula scribo idem dies magis institus meus teneo causa quia nanciscor sum qui do quam quo habeo quis scribo igitur ille quantus ego diligo tantus adhibeo in tu diligentia ad tuus innumerabilis in ego officium addo hic qui ego sum gratus omnis cum valetudo ratio ut spero habeo habeo etiam navigatio


nemo nostrum est, ut opinor, quin vota victoriae suae fecerit, nemo, quin, etiam cum de alia re immolaret, tamen eo quidem ipso tempore, ut quam primum Caesar superaretur, optarit. hoc si non cogitat, omnibus rebus felix est; si scit et persuasus est, quid irascitur ei qui aliquid scripsit contra suam voluntatem, cum ignorit omnibus qui multa deos venerati sint contra eius salutem?

nemo nos sum ut opinor quin veto victoria suus facio nemo quin etiam cum de alius res immolo tamen is quidem ipse tempus ut quam primus caesar supero opto hic si non cogito omnis res felix sum si scio et persuadeo sum quis irascor is qui aliquis scribo contra suus voluntas cum ignosco omnis qui multus deus veneror sum contra is salus


quod scribis de beneficiis scito a me et tribunos militaris et praefectos et contubernalis dumtaxat meos delatos esse. in quo quidem me ratio fefellit; liberum enim mihi tempus ad eos deferendos existimabam dari, postea certior sum factus triginta diebus deferri necesse esse, quibus rationes rettulissem. sane moleste tuli non illa beneficia tuae potius ambitioni reservata esse quam meae, qui ambitione nihil uterer. de centurionibus tamen et de tribunorum militarium contubernalibus res est in integro; genus enim horum beneficiorum definitum lege non erat.

qui scribo de beneficium scio ab ego et tribunus militaris et praeficio et contubernalis dumtaxat meus defero sum in quo quidem ego ratio fallo liber enim ego tempus ad is defero existimo do postea certus sum facio triginta dies defero necesse sum qui ratio refero sanus molestus fero non ille beneficium tuus potis ambitio reservo sum quam meus qui ambitio nihil uto de centurio tamen et de tribunus militaris contubernal res sum in integer genus enim hic beneficus definio lex non sum


togam praetextam texi Oppio puto te audisse; nam Curtius noster dibaphum cogitat, sed eum infector moratur. hoc aspersi, ut scires me tamen in stomacho solere ridere. de re Dolabellae quod scripsi, suadeo videas, tamquam si tua res agatur. extremum illud erit: nos nihil turbulenter, nihil temere faciemus; te tamen oramus, quibuscumque erimus in terris, ut nos liberosque nostros ita tueare, ut amicitia nostra et tua fides postulabit.

toga praetexta tego oppius puto tu audio nam curtus noster dibaphus cogito sed is infector moror hic aspersi ut scio ego tamen in stomachus soleo rideo de res dolabella qui scribo suadeo video tamquam si tuus res ago exter ille sum nos nihil turbulento nihil temere facio tu tamen oro quicumque sum in terra ut nos liber noster ita tuearis ut amicitia noster et tuus fides postulo


amabilior mihi Velia fuit, quod te ab ea sensi amari. sed quid ego dicam 'te,' quem quis non amat? rufio medius fidius tuus ita desiderabatur ut si esset unus e nobis. sed te ego non reprehendo qui illum ad aedificationem tuam traduxeris. quamquam enim Velia non est vilior quam Lupercal, tamen istuc malo quam haec omnia. tu si me audies, quem soles, has paternas possessiones tenebis (nescio quid enim Velienses verebantur) neque Haletem, nobilem amnem, relinques nec Papirianam domum deseres; quamquam illa quidem habet lotum, a quo etiam advenae teneri solent; quem tamen si excideris, multum prospexeris.

amabilis ego velia sum qui tu ab is sentio amo sed quis ego dico tu qui quis non amo rufius medius fidus tuus ita desidero ut si sum unus e nos sed tu ego non reprehendo qui ille ad aedificatio tuus traduco quamquam enim velia non sum vilis quam lupercal tamen iste malus quam hic omnis tu si ego audio qui soleo hic paternus possessio teneo nescio quis enim veliensis vereor neque hales nobilis amnis relinquo neque papirianus domus desero quamquam ille quidem habeo lotos ab quo etiam advena teneo soleo qui tamen si excido multus prospicio


hunc, mi Caesar, sic velim omni tua comitate complectare, ut omnia, quae per me possis adduci ut in meos conferre velis, in unum hunc conferas. de quo tibi homine haec spondeo non illo vetere verbo meo, quod cum ad te de Milone scripsissem, iure lusisti, sed more Romano, quo modo homines non inepti loquuntur, probiorem hominem, meliorem virum, pudentiorem esse neminem; accedit etiam, quod familiam ducit in iure civili singulari memoria, summa scientia. huic ego neque tribunatum neque praefecturam neque ullius benefici certum nomen peto, benevolentiam tuam et liberalitatem peto neque impedio quo minus, si tibi ita placuerit, etiam hisce eum ornes gloriolae insignibus; totum denique hominem tibi ita trado, 'de manu,' ut aiunt, 'in manum' tuam istam et victoria et fide praestantem. simus enim putidiusculi, quamquam per te vix licet; verum, ut video, licebit. cura ut valeas, et me, ut amas, ama.

hic ego caesar sic volo omnis tuus comitas complectaris ut omnis qui per ego possum adduco ut in meus confero velis in unus hic confero de quo tu homo hic spondeo non ille veto verbum meus qui cum ad tu de milo scribo ius ludo sed mos romanus quo modo homo non ineptus loquor probus homo bonus vir pudeo sum nemo accedo etiam qui familia duco in ius civilis singularis memoria summus scientia hic ego neque tribunatus neque praefectura neque ullus beneficus certus nomen peto benevolentia tuus et liberalitas peto neque impedio quo paruus si tu ita placeo etiam hic is orno gloriola insignis totus denique homo tu ita trado de manus ut aio in manus tuus iste et victoria et fides praesto sum enim putidiusculis quamquam per tu vix licet verus ut video liceo cura ut valeo et ego ut amo amo


quae cum ita sint, in maiorem modum a te peto Cn. a Pupium, qui est in operis eius societatis, omnibus tuis officiis atque omni liberalitate tueare curesque ut eius operae, quod tibi facile factu est, quam gratissimae sint sociis, remque et utilitatem sociorum (cuius rei quantam potestatem quaestor habeat non sum ignarus) per te quam maxime defensam et auctam velis. id cum mihi gratissimum feceris, tum illud tibi expertus promitto et spondeo, te socios Bithyniae, si iis commodaris, memores esse et gratos cogniturum.

qui cum ita sum in magnus modus ab tu peto cn ab pupius qui sum in opus is societas omnis tuus officium atque omnis liberalitas tuearis curo ut is opera qui tu facilis factus sum quam gratus sum socius res et utilitas socius qui res quantus potestas quaestor habeo non sum ignarus per tu quam magnus defendo et augeo velis is cum ego gratus facio tum ille tu experior promitto et spondeo tu socius bithynia si is commodaris memor sum et gratus cognosco


ego tibi hoc confirmo, etsi levis est consolatio ex miseriis aliorum, nihilo te nunc maiore in discrimine esse quam quemvis †aut eorum, qui discesserint; alteri dimicant, alteri victorem timent. sed haec consolatio levis est; illa gravior, qua te uti spero, ego certe utor; nec enim, dum ero, angar ulla re, cum omni vacem culpa, et, si non ero, sensu omnino carebo. sed rursus glau=k' ei)s *)aqh/nas, qui ad te haec. mihi tu, tui, tua omnia maximae curae sunt et, dum vivam, erunt. vale.

ego tu hic confirmo etsi levis sum consolatio ex miseria alius nihilum tu nunc magnus in discrimen sum quam quivis aut is qui discedo alter dimico alter victor timeo sed hic consolatio levis sum ille gravis qui tu uti spero ego certus uto neque enim dum sum ango ullus res cum omnis vaco culpa et si non sum sentio omnino careo sed rursus glau k is senatus aqh no qui ad tu hic ego tu tuus tuus omnis magnus cura sum et dum vivo sum val


reliquum est tuam profectionem amore prosequar, reditum spe exspectem, absentem memoria colam, omne desiderium litteris mittendis accipiendisque leniam. tu velim tua in me studia et officia multum tecum recordere. quae cum tibi liceat, mihi nefas sit oblivisci, non modo virum bonum me existimabis verum etiam te a me amari plurimum iudicabis. vale.

reliquus sum tuus profectio amor prosequor redeo spes exspecto absum memoria colo omnis desiderium littera mitto accipio lenio tu volo tuus in ego studium et officium multus tu recordor qui cum tu licet ego nefas sum obliviscor non modo vir bonus ego existimo verus etiam tu ab ego amo multus iudico val


tibi igitur hoc censeo, latendum tantisper ibidem, dum effervescit haec gratulatio et simul dum audiamus quem ad modum negotium confectum sit; confectum enim esse existimo. Magni autem intererit qui fuerit victoris animus, qui exitus rerum; quamquam quo me coniectura ducat habeo, sed exspecto tamen.

tu igitur hic censeo lateo tantisper ibidem dum effervesco hic gratulatio et simul dum audio qui ad modus negotium conficio sum conficio enim sum existimo magnus autem intersum qui sum victor animus qui exitus res quamquam quo ego conicio duco habeo sed exspecto tamen


me quidem etiam illa res consolatur, quod ego is sum, cui vel maxime concedant omnes, ut vel ea defendam, quae Pompeius velit, vel taceam vel etiam, id quod mihi maxime libet, ad nostra me studia referam litterarum; quod profecto faciam, si mihi per eiusdem amicitiam licebit. quae enim proposita fuerat nobis, cum et honoribus amplissimis et laboribus maximis perfuncti essemus, dignitas in sententiis dicendis, libertas in re publica capessenda, ea sublata totast, nec mihi magis quam omnibus; nam aut adsentiendum est nulla cum gravitate paucis aut frustra dissentiendum.

ego quidem etiam ille res consolo qui ego is sum qui vel magnus concedo omnis ut vel is defendo qui pompejus volo vel taceo vel etiam is qui ego magnus libet ad noster ego studium refero litteraris qui profecto facio si ego per idem amicitia liceo qui enim propono sum nos cum et honor amplus et labor magnus perfungor sum dignitas in sententia dico libertas in res publicus capesso is tollo totus neque ego magis quam omnis nam aut assentior sum nullus cum gravitas paucus aut frustra dissentio


uno te vicimus, quod de Marcelli, conlegae tui, salute paulo ante quam tu cognovimus, etiam me hercule quod, quem ad modum ea res ageretur, vidimus. nam sic fac existimes, post has miserias, id est postquam armis disceptari coeptum sit de iure publico, nihil esse actum aliud cum dignitate. nam et ipse Caesar accusata 'acerbitate' Maricelli (sic enim appellabat) laudataque honorificentissime et aequitate tua et prudentia repente praeter spem dixit se senatui roganti de Marcello ne ominis quidem causa negaturum. fecerat autem hoc senatus, ut, cum a L. Pisone mentio esset facta de M. Marcello et C. Marcellus se ad Caesaris pedes abiecisset, cunctus consurgeret et ad Caesarem supplex accederet. noli quaerere; ita mihi pulcher hic dies visus est, ut speciem aliquam viderer videre quasi reviviscentis rei publicae.

unus tu vinco qui de marcellus collega tuus salus paulus ante quam tu cognosco etiam ego herculis qui qui ad modus is res ago video nam sic facio existimo post hic miseria is sum postquam arma disceptaris coepio sum de ius publicus nihil sum ago alius cum dignitas nam et ipse caesar accuso acerbitas maricelli sic enim appello laudo honorificus et aequitas tuus et prudentia repens praeter spes dico sui senatus rogo de marcellus ne omen quidem causa nego facio autem hic senatus ut cum ab l piso mentior sum facio de m marcellus et que marcellus sui ad caesar pes abicio cunctus consurgo et ad caesaris supplex accedo nolo quaero ita ego pulcher hic dies video sum ut species aliqui video video quasi reviviscentis res publicus


tu vide, quam ad me litterae non perferantur; non enim possim adduci ut abs te, postea quam aedilis es factus, nullas putem datas, praesertim cum esset tanta res tantae gratulationis, de te, quia quod sperabam, de Hillo (balbus enim sum), quod non putaram. atqui sic habeto, nullam me epistulam accepisse tuam post comitia ista praeclara, quae me laetitia extulerunt; ex quo vereor ne idem eveniat in meas litteras. equidem numquam domum misi unam epistulam quin esset ad te altera, nec mihi est te iucundius quicquam nec carius. sed (balbi non sumus) ad rem redeamus.

tu video quam ad ego littera non perfero non enim possum adduco ut abs tu postea quam aedilis sum facio nullus puto do praesertim cum sum tantus res tantus gratulatio de tu quia qui spero de hillo balbus enim sum qui non puto atqui sic habeo nullus ego epistula accipio tuus post comitium iste praeclarus qui ego laetitia effero ex quo vereor ne idem evenio in meus littera equidem numquam domus mitto unus epistula quin sum ad tu alter neque ego sum tu jucundus quisquam neque carus sed balbus non sum ad res redeo


Actis his rebus litterae a te mihi redditae sunt, quibus a me consilium petis quid sim tibi auctor, in Siciliane subsidas an ut ad reliquias Asiaticae negotiationis proficiscare. haec tua deliberatio non mihi convenire visa est cum oratione Largi. ille enim mecum, quasi tibi non liceret in Sicilia diutius commorari, ita locutus erat, tu autem, quasi concessum sit, ita deliberas. sed ego, sive hoc sive illud est, in Sicilia censeo commorandum. propinquitas locorum vel ad impetrandum adiuvat crebris litteris et nuntiis vel ad reditus celeritatem re aut impetrata, quod spero, aut aliqua ratione confecta. quam ob rem censeo magno opere commorandum.

acte hic res littera ab tu ego reddo sum qui ab ego consilium peto quis sum tu auctor in sicilia subsido an ut ad reliquiae asiaticus negotiatio proficiscaris hic tuus deliberatio non ego convenio video sum cum oratio largus ille enim ego quasi tu non licet in sicilia diu commoraris ita loquor sum tu autem quasi concedo sum ita delibero sed ego sive hic sive ille sum in sicilia censeo commoro propinquitas locus vel ad impetro adjuvo creber littera et nuntius vel ad redeo celeritas res aut impetro qui spero aut aliqui ratio conficio quam ob res censeo magnus opus commoro


res 'autem est haec : A M. Laberio C. Albinius praedia in aestimationem accepit, quae praedia Laberius emerat a Caesare de bonis Plotianis. ea si dicam non esse e re p. dividi, docere te videar, non rogare. sed tamen cum Caesar Sullanas venditiones et adsignationes ratas esse velit, quo firmiores existimentur suae, si ea praedia dividentur quae ipse Caesar vendidit, quae tandem in eius venditionibus esse poterit auctoritas? sed hoc quale sit tu pro tua prudentia considerabis.

res autem sum hic ab m laberius que albinius praedium in aestimatio accipio qui praedium laberius emo ab caesaris de bonus plautianus is si dico non sum e res p divido doceo tu video non rogo sed tamen cum caesar sullanus venditio et adsignatio reor sum volo quo firmus existimo suus si is praedium divido qui ipse caesar vendo qui tandem in is venditio sum possum auctoritas sed hic qualis sum tu pro tuus prudentia considero


mihi vero ad Nonas bene maturum videtur fore, neque solum propter rei p. sed etiam propter anni tempus ; qua re istum diem probo, itaque eundem ipse sequar.

ego verus ad nona bene maturus video sum neque solus propter res p sed etiam propter annus tempus qui res iste dies probo itaque idem ipse sequor


itaque post discessum legatorum cum binis continuis litteris et Lepidus me ut venirem rogaret, et Laterensis multo etiam magis prope implorans obtestaretur non ullam rem aliam extimescens quam eandem, quae mihi quoque facit timorem, varietatem atque infidelitatem exercitus eius, non dubitandum putavi quin succurrerem meque communi periculo offerrem. sciebam enim, etsi cautius illud erat consilium exspectare me ad Isaram dum Brutus traiceret exercitum, et cum conlega consentiente, exercitu concordi ac bene de re p. sentiente, sicut milites faciunt, hostibus obviam ire, tamen, si quid Lepidus bene sentiens detrimenti cepisset, hoc omne adsignatum iri aut pertinaciae meae aut timori videbam, si aut hominem offensum mihi, coniunctum cum re p. non sublevassem aut ipse a certamine belli tam necessari me removissem.

itaque post discedo legatus cum bini continuus littera et lepidus ego ut venio rogo et laterensis multus etiam magis prope imploro obtestor non ullus res alius extimesco quam idem qui ego quoque facio timor varietas atque infidelitas exercitus is non dubito puto quin succurro ego communis periculum offertor scio enim etsi caveo ille sum consilium exspectaris ego ad isara dum brutus traicio exercitus et cum collega consentio exercitus concordi atque bene de res p sentio sicut miles facio hostis obvius eo tamen si quis lepidus bene sentio detrimentum capio hic omnis adsigno eo aut pertinacia meus aut timor video si aut homo offendo ego conjungo cum res p non sublevo aut ipse ab certamen bellum tam necessaris ego removeo


quibus cum parum procederet ut ulla lege mihi ponerent accusatorem, compellari ea lege me voluerunt qua dicere non poterant ; insolentissimi homines summis Circensibus ludis meis postulandum me lege Scantinia curarunt. vix hoc erat Pola elocutus, cum ego Appium censorem eadem lege postulavi. quod melius caderet nihil vidi ; nam sic est a populo et non infimo quoque approbatum, ut maiorem Appio dolorem fama quam postulatio attulerit. praeterea coepi sacellum, in domo quod est, ab eo petere.

qui cum parum procedo ut ullus lex ego pono accusator compellaris is lex ego volo qui dico non possum insolens homo summus circenses ludus meus postulo ego lex scantinius curo vix hic sum pola exloquor cum ego appius censor idem lex postulo qui bonus cado nihil video nam sic sum ab populus et non infimus quoque approbo ut magnus appius dolor fama quam postulatio affero praeterea coepio sacellum in domus qui sum ab is peto


sic habeto, mi Tiro, neminem esse qui me amet quin idem te amet, et cum tua et mea maxime interest te valere, tum multis est curae. adhuc dum mihi nullo loco deesse vis, numquam te confirmare potuisti ; nunc te nihil impedit ; omnia depone, corpori servi. quantam diligentiam in valetudinem tuam contuleris, tanti me fieri a te iudicabo. vale, mi Tiro, vale, vale et salve. Lepta tibi salutem dicit et omnes. vale. VII id. Nov. Leucade.

sic habeo ego tiro nemo sum qui ego amo quin idem tu amo et cum tuus et meus magnus intersum tu valeo tum multus sum cura adhuc dum ego nullus locus desum volo numquam tu confirmo possum nunc tu nihil impedio omnis depono corpus servio quantus diligentia in valetudo tuus confero tantus ego fio ab tu iudico val ego tiro val val et salvus lepta tu salus dico et omnis val vii is nov leucas


sed haec hactenus; pluribus enim etiam fortasse verbis, quam necesse fuit, scripta sunt. nunc ea, quae a me profecta quaeque instituta sunt cognosce atque haec agimus et agemus magis pro dignitate quam pro periculo tuo. te enim, ut spero, propediem censorem audiemus, cuius magistratus officia, quae sunt maximi animi summique consili, tibi diligentius et accuratius quam haec, quae nos de te agimus, cogitanda esse censeo.

sed hic hactenus multus enim etiam fortasse verbum quam necesse sum scribo sum nunc is qui ab ego proficio quisque institutum sum cognosco atque hic ago et ago magis pro dignitas quam pro periculum tuus tu enim ut spero propediem censor audio qui magistratus officium qui sum magnus animus summus consilium tu diligo et accuro quam hic qui nos de tu ago cogito sum censeo


ego adhuc orae maritimae praesum a Formiis. nullum maius negotium suscipere volui, quo plus apud illum meae litterae cohortationesque ad pacem valerent. sin autem erit bellum, video me castris et certis legionibus praefuturum. habeo etiam illam molestiam, quod Dolabella noster apud Caesarem est. haec tibi nota esse volui ; quae cave ne te perturbent et impediant valetudinem tuam.

ego adhuc ora maritimus praesum ab formiae nullus magnus negotium suscipio volo quo multus apud ille meus littera cohortatio ad pax valeo sin autem sum bellum video ego castrum et certus legio praesum habeo etiam ille molestia qui dolabella noster apud caesaris sum hic tu nosco sum volo qui caveo ne tu perturbo et impedio valetudo tuus


vereor ne desideres officium meum, quod tibi pro nostra et meritorum multorum et studiorum parium coniunctione deesse non debet; sed tamen vereor ne litterarum a me officium requiras. quas tibi et iam pridem et saepe misissem, nisi cotidie melius exspectans gratulationem quam confirmationem animi tui complecti litteris maluissem.

vereor ne desidero officium meus qui tu pro noster et meritor multus et studium par coniunctio desum non debeo sed tamen vereor ne litteraris ab ego officium requiro qui tu et iam pridem et saepe mitto nisi cottidie bonus exspecto gratulatio quam confirmatio animus tuus complector littera malo


numquam me hercules, mi Cicero, me paenitebit maxima pericula pro patria subire, dum, si quid acciderit mihi a reprehensione temeritatis absim. confiterer imprudentia me lapsum, si umquam Lepido ex animo credidissem ; credulitas enim error est magis quam culpa, et quidem in optimi cuiusque mentem facillime inrepit ; sed ego non hoc vitio paene sum deceptus, Lepidum enim pulchre noram. quid ergo est? pudor me, qui in bello maxime est periculosus, hunc casum coegit subire ; nam si uno loco essem, verebar ne cui obtrectatorum viderer et nimium pertinaciter Lepido offensus et mea patientia etiam alere bellum.

numquam ego herculis ego cicero ego paeniteo maximus periculum pro patria subeo dum si quis accido ego ab reprehensio temeritas absum confiteor imprudens ego labor si umquam lepidus ex animus credo credulitas enim error sum magis quam culpa et quidem in bonus quisque mens facilis inrepo sed ego non hic vitio paene sum decipio lepidus enim pulcher noram quis ergo sum pudor ego qui in bellum magnus sum periculosus hic casus cogo subeo nam si unus locus sum vereor ne qui obtrectator video et nimium pertinax lepidus offendo et meus patientia etiam alo bellum


itaque quaero causas omnis aliquando vivendi arbitratu meo teque et istam rationem oti tui et laudo vehementer et probo, quodque nos minus intervisis, hoc fero animo aequiore, quod, si Romae esses, tamen neque nos lepore tuo neque te, si qui est in me, meo frui liceret propter molestissimas occupationes meas. quibus si me relaxaro (nam, ut plane exsolvam, non postulo), te ipsum, qui multos annos nihil aliud commentaris, docebo profecto quid sit humaniter vivere. tu modo istam imbecillitatem valetudinis tuae sustenta et tuere, ut facis ut nostras villas obire et mecum simul lecticula concursare possis.

itaque quaero causa omnis aliquando vivo arbitratus meus tu et iste ratio otium tuus et laudo vehemens et probo quisque nos paruus interviso hic fero animus aequus qui si roma sum tamen neque nos lepor tuus neque tu si qui sum in ego meus fruor licet propter molestus occupatio meus qui si ego relaxaro nam ut planus exsolvo non postulo tu ipse qui multus annus nihil alius commentaris doceo profecto quis sum humaniter vivo tu modo iste imbecillitas valetudo tuus sustineo et tueor ut facio ut noster villa obeo et ego simul lecticula concursaris possum


Veientem quidem agrum et Capenatem metiuntur ; hoc non longe abest a Tusculano ; nihil tamen timeo. fruor dum licet, opto ut semper liceat; si id minus contigerit, tamen quoniam ego vir fortis idemque philosophus vivere pulcherrimum duxi, non possum eum non diligere, cuius beneficio id consecutus sum. qui si cupiat esse rem p., qualem fortasse et ille vult et omnes optare debemus, quid faciat tamen non habet ; ita se cum multis conligavit.

veiens quidem ager et capenatem metior hic non longus absum ab tusculanus nihil tamen timeo fruor dum licet opto ut semper licet si is paruus contingo tamen quoniam ego vir fortis idem philosophus vivo pulcher duco non possum is non diligo qui beneficium is consequor sum qui si cupio sum res p qual fortasse et ille volo et omnis optaris debeo quis facio tamen non habeo ita sui cum multus conligo


nunc haec mihi scribuntur ex Gallia Lepidi et nuntiantur, Pansae exercitum concisum esse, Pansam ex vulneribus mortuum, eodem proelio Martiam legionem interisse et L. Fabatum et C. Peducaeum et D. Carfulenum ; † Hirtino is autem proelio et quartam legionem et omnis peraeque Antoni caesas, item Hirti, quartam vero, cum castra quoque Antoni cepisset, a quinta legione concisam esse ; ibi Hirtium quoque perisse et Pontium Aquilam ; dici etiam Octavianum cecidisse (quae si, quod di prohibeant! vera sunt, non mediocriter doleo); Antonium turpiter Mutinae obsessionem reliquisse sed habere equitum v legiones sub signis armatas tris et P. Bagienni unam, inermis bene multos ; Ventidium quoque se cum legione vii, viii, viiii coniunxisse ; si nihil in Lepido spei sit, descensurum ad extrema et non modo nationes sed etiam servitia concitaturum ; Parmam direptam ; L. Antonium Alpis occupasse.

nunc hic ego scribo ex gallia lepidus et nuntio pansa exercitus concaedes sum pansa ex vulnus mortuus idem proelium martius legio intereo et l fabatus et que peducaeus et d carfulenus hirtinus is autem proelium et quartus legio et omnis peraeque antonius caedo item hirtius quartus verus cum castrum quoque antonius capio ab quintus legio concaedes sum ibi hirtius quoque pereo et pontius aquila dico etiam octavianus cado qui si qui deus prohibeo verus sum non mediocris doleo antonius turpis mutina obsessio relinquo sed habeo eques v legio sub signum armo tres et p bagienni unus inermis bene multus ventidius quoque sui cum legio vii viii viiii coniungo si nihil in lepidus spes sum descendo ad exter et non modo natio sed etiam servitium concito parma disrepo l antonius alpis occupo


†qua re ad eam spem, quam extra ordinem de te ipso habemus non solum propter dignitatem et virtutem tuam (haec enim ornamenta sunt tibi etiam cum aliis communia), accedunt tua praecipua propter eximium ingenium summamque virtutem, cui mehercules hic, cuius in potestate sumus, multum tribuit. itaque ne punctum quidem temporis in ista fortuna fuisses, nisi eo ipso bono tuo, quo delectatur, se violatum putasset; quod ipsum lenitur cotidie significaturque nobis ab iis, qui simul cum eo vivunt, tibi hanc ipsam opinionem ingeni apud illum plurimum profuturam.

qui res ad is spes quam extra ordo de tu ipse habeo non solus propter dignitas et virtus tuus hic enim ornamentum sum tu etiam cum alius commune accedo tuus praecipuus propter eximius ingenium summa virtus qui hercules hic qui in potestas sum multus tribuo itaque ne pungo quidem tempus in iste fortuna sum nisi is ipse bonus tuus quo delecto sui violo puto qui ipse lenio cottidie significo nos ab is qui simul cum is vivo tu hic ipse opinio ingenium apud ille multus possum


praeterea quidem de consularibus nemini possum aut studi erga te aut offici aut amici animi esse testis; etenim Pompeium, qui mecum saepissime non solum a me provocatus, sed etiam sua sponte de te communicare solet, scis temporibus illis non saepe in senatu fuisse; cui quidem litterae tuae, quas proxime miseras, quod facile intellexerim, periucundae fuerunt. mihi quidem humanitas tua vel summa potius sapientia non incunda solum, sed etiam admirabilis visa est; virum enim excellentem et tibi tua praestanti in eum liberalitate devinctum non nihil suspicantem propter aliquorum opinionem suae cupiditatis te ab se abalienatum illa epistula retinuisti; qui mihi cum semper tuae laudi favere visus est, etiam ipso suspiciosissimo tempore Caniniano, tum vero lectis tuis litteris perspectus est a me toto animo de te ac de tuis ornamentis et commodis cogitare.

praeterea quidem de consularis nemo possum aut studium erga tu aut officio aut amicus animus sum testis etenim pompejus qui ego saepis non solus ab ego provoco sed etiam suus sponte de tu communicaris soleo scio tempus ille non saepe in senatus sum qui quidem littera tuus qui propior miser qui facilis intellego perjucundus sum ego quidem humanitas tuus vel summus potis sapientia non incunda solus sed etiam admirabilis video sum vir enim excello et tu tuus praesto in is liberalitas devincio non nihil suspicor propter aliqui opinio suus cupiditas tu ab sui abalieno ille epistula retineo qui ego cum semper tuus laus faveo video sum etiam ipse suspiciosus tempus caninianus tum verus lectus tuus littera perspicio sum ab ego totus animus de tu atque de tuus ornamentum et commodus cogito


S. v. h. e. e. q. v. quo tardius certior fierem de proeliis apud Mutinam factis Lepidus effecit, qui meos tabellarios novem dies retinuit ; tametsi tantam calamitatem rei p. quam tardissime audire optandum est, sed illis, qui prodesse nihil possunt neque mederi. atque utinam eodem s. c., quo Plancum et Lepidum in Italiam arcessistis me quoque iussissetis venire! profecto non accepisset res p. hoc vulnus. quo si qui laetantur in praesentia, quia videntur et duces et veterani Caesaris partium interisse, tamen postmodo necesse est doleant, cum vastitatem Italiae respexerint ; nam et robur et suboles militum interiit, si quidem quae nuntiantur ulla ex parte vera sunt.

senatus v h e e q v quo tardus certus fio de proelium apud mutina facio lepidus efficio qui meus tabellarius novo dies retineo tametsi tantus calamitas res p quam tardus audio opto sum sed ille qui prosum nihil possum neque medeor atque utinam idem senatus que quo plancus et lepidus in italia arcesso ego quoque jubeo venio profecto non accipio res p hic vulnus quo si qui laeto in praesens quia video et dux et veteranus caesar pars intereo tamen postmodo necesse sum doleo cum vastitas italia respicio nam et robur et suboles miles intereo si quidem qui nuntio ullus ex pars verus sum