Marcellum tuum cos. factum teque ea laetitia adfectum esse, quam maxime optasti, mirandum in modum gaudeo, idque cum ipsius causa, tum quod te omnibus secundissimis rebus dignissimum iudico, cuius erga me singularem benevolentiam vel in labore meo vel in honore perspexi, totam denique domum vestram vel salutis vel dignitatis meae studiosissimam cupidissimamque cognovi. qua re gratum mihi feceris, si uxori tuae Iuniae, gravissimae atque optimae feminae, meis verbis eris gratulatus. A te, id quod consuesti, peto me absentem diligas atque defendas.

marcellus tuus cos facio tu is laetitia afficio sum quam magnus opto miror in modus gaudeo is cum ipse causa tum qui tu omnis secundus res dignus judico qui erga ego singularis benevolentia vel in labor meus vel in honor perspicio totus denique domus vester vel salus vel dignitas meus studiosus cupidus cognosco qui res gratus ego facio si uxor tuus junius gravis atque bonus femina meus verbum sum gratulor ab tu is qui consuesti peto ego absum diligo atque defendo


M'. Curius, qui Patris negotiatur, multis et magnis de causis a me diligitur ; nam et amicitia pervetus mihi cum eo est ut primum in forum venit instituta, et Patris cum aliquotiens antea tum proxime hoc miserrimo bello domus eius tota mihi patuit; qua si opus fuisset tam essem usus quam mea. maximum autem mihi vinculum cum eo est quasi sanctioris cuiusdam necessitudinis, quod est Attici nostri familiarissimus eumque unum praeter ceteros observat ac diligit.

m curius qui patrae negotior multus et magnus de causa ab ego diligo nam et amicitia pervetus ego cum is sum ut primus in forum venio institutum et patrae cum aliquoties antea tum propior hic miser bellum domus is totus ego pateo qui si opus sum tam sum utor quam meus magnus autem ego vinculis cum is sum quasi sancio quidam necessitudo qui sum atticus noster familiaris is unus praeter ceterus observo atque diligo


illud vero quem ad modum ferendum sit tute cogita, non licere praetoribus concordiae ac libertatis causa per edictum de suo iure decedere quin consul arma minetur. quorum fiducia nihil est quod nos terreas ; neque enim decet aut convenit nobis periculo ulli submittere animum nostrum neque est Antonio postulandum ut iis imperet quorum opera liber est. nos si alia hortarentur ut bellum civile suscitare vellemus, litterae tuae nihil proficerent; nulla enim minantis auctoritas apud liberos est ; sed pulchre intellegis non posse nos quoquam impelli et fortassis ea re minaciter agis ut iudicium nostrum metus videatur.

ille verus qui ad modus fero sum tueor cogito non licet praetor concordia atque libertas causa per edictum de suus ius decedo quin consul arma mino qui fiducia nihil sum qui nos terreo neque enim decet aut convenio nos periculum ullus summitto animus nos neque sum antonius postulo ut is impero qui opus liber sum nos si alius horto ut bellum civilis suscitaris volo littera tuus nihil proficio nullus enim mino auctoritas apud liber sum sed pulcher intellego non possum nos quoquam impello et fortassis is res minax ago ut iudicium nos metus video


ego idem tamen cum a. d. v K. intercalaris priores rogatu fratrum tuorum venissem mane ad Caesarem atque omnem adeundi et conveniendi illius indignitatem et molestiam pertulissem, cum fratres et propinqui tui iacerent ad pedes et ego essem locutus quae causa, quae tuum tempus postulabat, non solum ex oratione Caesaris, quae sane mollis et liberalis fuit, sed etiam ex oculis et vultu, ex multis praeterea signis, quae facilius perspicere potui quam scribere, hac opinione discessi ut mihi tua salus dubia non esset.

ego idem tamen cum ab d v k intercalaris prior rogo frater tuus venio mane ad caesaris atque omnis adeo et convenio ille indignitas et molestia perfero cum frater et propinquus tuus iacio ad pes et ego sum loquor qui causa qui tuus tempus postulo non solus ex oratio caesar qui sanus mollio et liberalis sum sed etiam ex oculus et vultus ex multus praeterea signum qui facilis perspicio possum quam scribo hic opinio discedo ut ego tuus salus dubius non sum


et litteris multorum et sermone omnium perfertur ad me incredibilem tuam virtutem et fortitudinem esse teque nec animi neque corporis laboribus defetigari. me miserum! te ista virtute, fide, probitate, humanitate in tantas aerumnas propter me incidisse, Tulliolamque nostram, ex quo patre tantas voluptates capiebat, ex eo tantos percipere luctus! nam quid ego de Cicerone dicam? qui cum primum sapere coepit, acerbissimos dolores miseriasque percepit. quae si, tu ut scribis, 'fato facta' putarem, ferrem paulo facilius ; sed omnia sunt mea culpa commissa, qui ab iis me amari putabam qui invidebant, eos non sequebar qui petebant.

et littera multus et sermo omnis perfero ad ego incredibilis tuus virtus et fortitudo sum tu neque animus neque corpus labor defetigaris ego miser tu iste virtus fides probitas humanitas in tantus aerumna propter ego incido tulliola noster ex quo pater tantus voluptas capio ex is tantus percipio luctus nam quis ego de cicero dico qui cum primus sapio coepio acerbus dolor miseria percipio qui si tu ut scribo fatum facio puto fero paulus facilis sed omnis sum meus culpa committo qui ab is ego amo puto qui invideo is non sequor qui peto


putaresne umquam accidere posse, ut mihi verba dessent, neque solum ista vestra oratoria, sed haec etiam levia nostratia? desunt autem propter hanc causam, quod mirifice sum sollicitus, quidnam de provinciis decernatur. mirum me desiderium tenet urbis, incredibile meorum atque in primis tui, satietas autem provinciae, vel quia videmur eam famam consecuti ut non tam accessio quaerenda quam fortuna metuenda sit, vel quia totum negotium non est dignum viribus nostris, qui maiora onera in re publica sustinere et possim et soleam, vel quia belli magni timor impendet, quod videmur effugere, si ad constitutam diem decedemus.

puto umquam accido possum ut ego verbum dessent neque solus iste vester oratorium sed hic etiam levis nostras desum autem propter hic causa qui mirificus sum sollicitus quisnam de provincia decerno mirus ego desiderium teneo urbs incredibilis meus atque in primus tuus satietas autem provincia vel quia video is fama consequor ut non tam accessio quaero quam fortuna metuo sum vel quia totus negotium non sum dignus vis noster qui magnus onus in res publicus sustineo et possum et soleo vel quia bellum magnus timor impendo qui video effugio si ad constituo dies decedo


S. v. v. b. e. e. q. v. Cum pr. K. Sext. in provinciam venissem neque maturius propter itinerum et navigationum difficultatem venire potuissem, maxime convenire officio meo reique p. conducere putavi parare ea quae ad exercitum quaeque ad rem militarem pertinerent. quae cum essent a me cura magis et diligentia quam facultate et copia constituta, nuntiique et litterae de bello a Parthis in provinciam Syriam inlato cotidie fere adferrentur, iter mihi faciendum per Lycaoniam et per Isauros et per Cappadociam arbitratus sum. erat enim magna suspicio Parthos, si ex Syria egredi atque inrumpere in meam provinciam conarentur, iter eos per Cappadociam, quod ea maxime pateret, esse facturos.

senatus v v b e e q v cos pr k sext in provincia venio neque maturus propter iter et navigatio difficultas venio possum magnus convenio officium meus redeo p conduco puto paro is qui ad exercitus quisque ad res militaris pertineo qui cum sum ab ego cura magis et diligentia quam facultas et copia constituo nuntius et littera de bellum ab parthus in provincia syria infero cottidie fere affero iter ego facio per lycaonia et per isauri et per cappadocia arbitror sum sum enim magnus suspicio parthus si ex syria egredior atque irrumpo in meus provincia conor iter is per cappadocia qui is magnus pateo sum facio


qua re maiorem in modum te rogo ut rem potiorem oratione ducas mihique, si sentis expedire recte fieri, credas nullam communionem cum improbis esse posse. an quod adulescens praestiti, cum etiam errare cum excusatione possem, id nunc aetate praecipitata commutem ac me ipse retexam? non faciam neque quod displiceat committam, praeterquam quod hominis mihi coniunctissimi ac viri amplissimi doleo gravem casum. quod si aliter essem animatus, numquam quod facerem negarem, ne et in peccando improbus et in dissimulando timidus ac vanus existimarer.

qui res magnus in modus tu rogo ut res potis oratio duco ego si sentio expedio rectus fio credo nullus communio cum improbus sum possum an qui adulescens praesto cum etiam erro cum excusatio possum is nunc aetas praecipito commuto atque ego ipse retexam non facio neque qui displiceo committo praeterquam qui homo ego conjungo atque vir amplus doleo gravis casus qui si aliter sum animo numquam qui facio negaris ne et in pecco improbus et in dissimulo timidus atque vanus existimo


sed in primis opportunum videtur, his praesertim temporibus, habere perfugium primum eorum urbem quibus carus sis, deinde tuam domum tuosque agros, eaque remoto, salubri, amoeno loco; idque etiam mea interesse, mi Trebati, arbitror. sed valebis meaque negotia videbis meque dis iuvantibus ante brumam exspectabis.

sed in primus opportunus video hic praesertim tempus habeo perfugium primus is urbs qui carus sum deinde tuus domus tuus ager is removeo salubris amoenus locus is etiam meus intersum ego trebatius arbitror sed valeo meo negotium video ego deus juvo ante bruma exspecto


sed quid haec loquimur? liceat modo isto venire. tu vero (volo enim abstergere animi tui metum) ad tyrotarichum antiquum redi. ego tibi unum sumptum adferam, quod balneum calfacias oportebit ; cetera more nostro. superiora illa lusimus.

sed quis hic loquor licet modo iste venio tu verus volo enim abstergeo animus tuus metus ad tyrotarichos antiquus redeo ego tu unus sumo affero qui balneum calfacias oportet ceterus mos noster superus ille ludo


peto igitur abs te ut omnibus rebus, quod sine molestia tua facere possis, ei commodes habeasque in numero tuorum perficiasque ut intellegat has litteras meas magno sibi usui fuisse. erit id mihi maiorem in modum gratum.

peto igitur abs tu ut omnis res qui sine molestia tuus facio possum is commodo habeo in numerus tuus perficio ut intellego hic littera meus magnus sui usus sum sum is ego magnus in modus gratus


proinde te para; cum homine et edaci tibi res est et qui iam aliquid intellegat (o)yimaqei=s autem homines scis quam insolentes sint) ; dediscendae tibi sunt sportellae et artologam tui. nos iam †ex artis tantum habemus, ut Verrium tuum et Camillum (qua munditia homines, qua elegantia!) vocare saepius audeamus. sed vide audaciam ; etiam Hirtio cenam dedi, sine pavone tamen. in ea cena cocus meus praeter ius fervens nihil non potuit imitari.

proinde tu paro cum homo et edax tu res sum et qui iam aliquis intellego o yimaqei senatus autem homo scio quam insolens sum dedisco tu sum sportella et artologam tuus nos iam ex ars tantus habeo ut verrius tuus et camillus qui munditia homo qui elegantia vocaris saepis audeo sed video audacia etiam hirtius cena do sine pavus tamen in is cena coquus meus praeter ius ferveo nihil non possum imitor


sed quid ago? cum mihi sit incertum tranquillone sis animo an ut in bello in aliqua maiuscula cura negotiove versere, labor longius. Cum igitur mihi erit exploratum te libenter esse risurum, scribam ad te pluribus. te tamen hoc scire volo, vehementer populum sollicitum fuisse de P. Sullae morte ante quam certum scierit. nunc quaerere desierunt quo modo perierit ; satis putant se scire quod sciunt. ego ceteroqui animo aequo fero ; unum vereor, ne hasta Caesaris refrixerit.

sed quis ago cum ego sum incertus tranquillus sum animus an ut in bellum in aliqui majusculus cura negotior verso labor longus cos igitur ego sum exploro tu libet sum rideo scribo ad tu multus tu tamen hic scio volo vehemens populus sollicitus sum de p sulla mors ante quam certus scio nunc quaero desino quo modo pereo satis puto sui scio qui scio ego ceteroqui animus aequus fero unus vereor ne hasta caesar refrigesco


itaque sapientius meo quidem iudicio facies, si te in istam pacificationem non interpones, quae neque senatui neque populo nec cuiquam bono probatur. sed haec audies ex aliis aut certior fies litteris ; tu pro tua prudentia quid optimum factu sit videbis.

itaque sapio meus quidem iudicium facies si tu in iste pacificatio non interpono qui neque senatus neque populus neque quisquam bonus probo sed hic audio ex alius aut certus fio littera tu pro tuus prudentia quis bonus factus sum video


ea re ad te statim Aristocritum misi ut ad me continuo initia rerum et rationem totius negoti posses scribere ; etsi Dexippo quoque ita imperavi, statim ut recurreret, et ad fratrem misi ut crebro tabellarios mitteret. nam ego eo nomine sum Dyrrhachi hoc tempore, ut quam celerrime quid agatur audiam, et sum tuto ; civitas enim haec semper a me defensa est. Cum inimici nostri venire dicentur, tum in Epirum ibo.

is res ad tu statim aristocritus mitto ut ad ego continuo initium res et ratio totus negotium possum scribo etsi dexippus quoque ita impero statim ut recurro et ad frater mitto ut creber tabellarius mitto nam ego is nomen sum dyrrhachi hic tempus ut quam celer quis ago audio et sum tueor civitas enim hic semper ab ego defendo sum cos inimicus noster venio dico tum in epirus eo


sed ut ad rem redeam, te istic invitum non esse vehementer gaudeo et, ut illud erat molestum, sic hoc est iucundum. tantum metuo ne artificium tuum tibi parum prosit; nam, ut audio, istic non ex iure manum consertum, sed magis ferro rem repetunt, et tu soles ad vim faciundam adhiberi, neque est quod illam exceptionem in interdicto pertimescas: 'QVOD TV PRIOR vi HOMINIBVS ARMATIS NON VENERIS'; scio enim te non esse procacem in lacessendo. sed ut ego quoque te aliquid admoneam de vestris cautionibus, Treviros vites censeo. audio capitalis esse; mallem 'aere, argento, auro' essent. sed alias iocabimur. tu ad me de istis rebus omnibus scribas velim quam diligentissime. D. IIII non. Mart

sed ut ad res redeo tu istic invitus non sum vehemens gaudeo et ut ille sum molestus sic hic sum iucundus tantus metuo ne artificium tuus tu parum prosum nam ut audio istic non ex ius manus consero sed magis ferrum res repeto et tu soleo ad vis facio adhibeo neque sum qui ille exceptio in interdictum pertimesco qvod tv prior vis hominibvs armo non venio scio enim tu non sum procax in lacesso sed ut ego quoque tu aliquis admoneo de vester cautio treviros vito censeo audio capital sum malo aer argentum aurum sum sed alius jocor tu ad ego de iste res omnis scribo volo quam diligens d quattuor non mart


Balbus quaestor magna numerata pecunia, magno pondere auri, maiore argenti coacto de publicis exactionibus, ne stipendio quidem militibus reddito duxit se a Gadibus et triduum tempestate retentus ad Calpem K. Iun. traiecit sese m regnum Bogudis plane bene peculiatus. his rumoribus utrum Gadis referatur an Romam (ad singulos enim .nuntios turpissime consilia mutat) nondum scio.

balbus quaestor magnus numero pecunia magnus pondus aurum magnus argentum cogo de publicus exactio ne stipendium quidem miles reddo duco sui ab gades et triduum tempestas retendo ad calpem k jus transiacio sui m regnum bogudis planus bene peculio hic rumor utrum gades refero an roma ad singuli enim nuntius turpis consilium muto nondum scio


an minus multa s. c. futura putas, si ego sim Neapoli? Romae cum sum et urgeo forum, s. c. scribuntur apud amatorem tuum, familiarem meum ; et quidem, cum in mentem venit, ponor ad scribendum et ante audio s. c. in Armeniam et Syriam esse perlatum, quod in meam sententiam factum esse dicatur, quam omnino mentionem ullam de ea re esse factam. atque hoc nolim me iocari putes ; nam mihi scito iam a regibus ultimis adlatas esse litteras, quibus mihi gratias agant, quod se mea sententia reges appellaverim, quos ego non modo reges appellatos, sed omnino natos nesciebam.

an paruus multus senatus que sum puto si ego sum neapolis roma cum sum et urgeo forum senatus que scribo apud amator tuus familiaris meus et quidem cum in mens venio pono ad scribo et ante audio senatus que in armenia et syria sum perfero qui in meus sententia facio sum dico quam omnino mentio ullus de is res sum facio atque hic nolo ego iocor puto nam ego scio iam ab rex ulter affero sum littera qui ego gratia ago qui sui meus sententia rex appello qui ego non modo rex appello sed omnino nascor nescio


P. Crassum ex omni nobilitate adulescentem dilexi plurimum et ex eo cum ab ineunte eius aetate bene speravissem, tum perbone existimare coepi eximus iudiciis quae de eo feceras cognitis. eius libertum Apollonium iam tum equidem cum ille viveret et magni faciebam et probabam ; erat enim et studiosus Crassi et ad eius optima studia vehementer aptus ; itaque ab eo admodum diligebatur.

p crassus ex omnis nobilitas adulescens diligo multus et ex is cum ab ineo is aetas bene spero tum perbone existimaris coepio exeo iudicium qui de is facio cognosco is libertus apollonius iam tum equidem cum ille vivo et magnus facio et probo sum enim et studiosus crassus et ad is bonus studium vehemens aptus itaque ab is admodum diligo


hiemem credo adhuc prohibuisse quo minus de te certum haberemus quid ageres maximeque ubi esses ; loquebantur omnes tamen (credo, quod volebant) in Syria te esse, habere copias. id autem eo facilius credebatur, quia simile veri videbatur. Brutus quidem noster egregiam laudem est consecutus ; res enim tantas gessit tamque inopinatas ut eae cum per se gratae essent tum ornatiores propter celeritatem. quod si tu ea tenes quae putamus, magnis subsidiis fulta res p. est ; a prima enim ora Graeciae usque ad Aegyptum optimorum civium imperiis muniti erimus et copiis.

hiems credo adhuc prohibeo quo paruus de tu certus habeo quis ago magnus ubi sum loquor omnis tamen credo qui volo in syria tu sum habeo copia is autem is facilis credo quia similis verus video brutus quidem noster egregius laus sum consequor res enim tantus gero tam inopinor ut is cum per sui gratus sum tum orno propter celeritas qui si tu is teneo qui puto magnus subsidium fulcio res p sum ab primus enim os graecia usque ad aegyptus bonus civis imperium munio sum et copia


cur enim tibi hoc non gratificer nescio, praesertim cum his temporibus audacia pro sapientia liceat uti Lentulo nostro egi per litteras tuo nomine gratias diligenter. sed tu velim desinas iam nostris litteris uti et nos aliquando revisas et ibi malis esse, ubi aliquo numero sis, quam istic, ubi solus sapere videare. quamquam, qui istinc veniunt, partim te superbum esse dicunt, quod nihil respondeas, partim contumeliosum, quod male respondeas. sed iam cupio tecum coram iocari; qua re fac ut quam primum venias neque in Apuliam tuam accedas, ut possimus salvum venisse gaudere; nam illo si veneris, tu, ut Vlixes, cognosces tuorum neminem.

cur enim tu hic non gratificor nescio praesertim cum hic tempus audacia pro sapientia licet uti lentulus noster ago per littera tuus nomen gratia diligenter sed tu volo desino iam noster littera uti et nos aliquando reviso et ibi malus sum ubi aliquis numerus sum quam istic ubi solus sapio videaris quamquam qui istinc venio pars tu superbus sum dico qui nihil respondeo pars contumeliosus qui malus respondeo sed iam cupio tu coram iocor qui res facio ut quam primus venio neque in appulia tuus accedo ut possum salvus venio gaudeo nam ille si venio tu ut vlixes cognosco tuus nemo


ut discederem fortasse in aliquas solitudines. Nosti enim non modo stomachi mei, cuius tu similem quondam habebas, sed etiam oculorum in hominum insolentium indignitate fastidium. accedit etiam molesta haec pompa lictorum meorum nomenque imperi, quo appellor. eo si onere carerem, quamvis parvis Italiae latebris contentus essem; sed incurrit haec nostra laurus non solum in oculos, sed iam etiam in voculas malevolorum. quod cum ita esset, nil tamen umquam de profectione nisi vobis approbantibus cogitavi. sed mea praediola tibi nota sunt; in his mihi necesse est esse, ne amicis molestus sim. quod autem in maritimis facillime sum, moveo non nullis suspicionem velle me navigare; quod tamen fortasse non nollem, si possem ad otium; nam ad bellum quidem qui convenit? praesertim contra eum, cui spero me satis fecisse, ab eo, cui iam satis fieri nullo modo potest.

ut discedo fortasse in aliqui solitudo nostius enim non modo stomachus meus qui tu similis quondam habeo sed etiam oculus in homo insolens indignitas fastidium accedo etiam molestus hic pompa lictor meus nomen imperium quo appello is si onus careo quivis parvus italia latebra contineo sum sed incurro hic noster laurus non solus in oculus sed iam etiam in vocula malevolus qui cum ita sum nihil tamen umquam de profectio nisi tu approbo cogito sed meus praediolum tu nosco sum in hic ego necesse sum sum ne amicus molestus sum qui autem in maritimus facilis sum moveo non nullus suspicio volo ego navigaris qui tamen fortasse non nolo si possum ad otium nam ad bellum quidem qui convenio praesertim contra is qui spero ego satis facio ab is qui iam satis fio nullus modo possum


Cum vero ad ipsius Caesaris nomen veni, toto corpore contremesco non poenae metu, sed illius iudici. totum enim Caesarem non novi. quem putas animum esse, ubi secum loquitur? 'hoc probabit, hoc verbum suspiciosum est. quid, si hoc muto? at vereor ne peius sit. age vero, laudo aliquem; non offendo? Cum porro reprendo aliquem, quid, si non vult? armati stilum persequitur; victi et nondum restituti quid faciet?' auges etiam tu mihi timorem, qui in Oratore tuo caves tibi per Brutum et ad excusationem socium quaeris. Ubi hoc omnium patronus facit, quid me, veterem tuum, nunc omnium clientem, sentire oportet? in hac igitur calumnia timoris et caecae suspicionis tormento, cum plurima ad alieni sensus coniecturam, non ad suum iudicium scribantur, quam difficile sit evadere, si minus expertus es, quod te ad omnia summum atque excellens ingenium armavit, nos sentimus. sed tamen ego filio dixeram, librum tibi legeret et auferret aut ea condicione daret, si reciperes te correcturum, hoc est si totum alium faceres.

cos verus ad ipse caesar nomen venio totus corpus contremesco non poena metus sed ille judicium totus enim caesaris non nosco qui puto animus sum ubi sui loquor hic probo hic verbum suspiciosus sum quis si hic muto at vereor ne malus sum ago verus laudo aliquis non offendo cos porro reprehendo aliquis quis si non volo armatus stilis persequor vinco et nondum restitus quis facio augeo etiam tu ego timor qui in orator tuus caveo tu per brutus et ad excusatio socius quaero ubius hic omnis patronus facio quis ego vetus tuus nunc omnis cliens sentio oportet in hic igitur calumnia timor et caecus suspicio tormentum cum multus ad alienus sensus conicio non ad suus iudicium scribo quam difficilis sum evado si paruus experior sum qui tu ad omnis superus atque excello ingenium armo nos sentio sed tamen ego filius dico liber tu lego et aufero aut is condicio do si recipio tu corrigo hic sum si totus alius facio


rogo vos quam primum mihi rescribatis (nam non dubito quin de his rebus ante horam quartam Hirtius certiorem me sit facturus) ; quem in locum convenire possimus, quo me velitis venire rescribite.

rogo tu quam primus ego rescribo nam non dubito quin de hic res ante hora quartus hirtius certus ego sum facio qui in locus convenio possum quo ego volo venio rescribo


ita vir clarissimus ab homine deterrimo acerbissima morte est adfectus, et, cui inimici propter dignitatem pepercerant, inventus est amicus, qui ei mortem offerret. ego tamen ad tabernaculum eius perrexi. inveni duos libertos et pauculos servos; reliquos aiebant profugisse metu perterritos, quod dominus eorum ante tabernaculum interfectus esset. coactus sum in eadem illa lectica, qua ipse delatus eram, meisque lecticariis in urbem eum referre ibique pro ea copia, quae Athenis erat, funus ei satis amplum faciendum curavi. ab Atheniensibus, locum sepulturae intra urbem ut darent, impetrare non potui, quod religione se impediri dicerent, neque tamen id antea cuiquam concesserant. quod proximum fuit, uti in quo vellemus gymnasio eum sepeliremus, nobis permiserunt. nos in nobilissimo orbi terrarum gymnasio Academiae locum delegimus ibique eum combussimus posteaque curavimus, ut eidem Athenienses in eodem loco monumentum ei marmoreum faciendum locarent. ita, quae nostra officia fuerunt pro collegio et pro propinquitate, et vivo et mortuo omnia ei praestitimus. vale. D. pr. K. Iun. Athenis.

ita vir clarus ab homo deterior acerbus mors sum affectus et qui inimicus propter dignitas parco invenio sum amicus qui is mors offertor ego tamen ad tabernaculum is pergo invenio duo libertus et pauculus servus reliquus aio profugio metus perterreo qui dominus is ante tabernaculum interficio sum cogo sum in idem ille lectica qui ipse defero sum meus lecticarius in urbs is refero ibi pro is copia qui athenae sum funus is satis amplus facio curo ab atheniensis locus sepultura intra urbs ut do impetro non possum qui religio sui impedio dico neque tamen is antea quisquam concedo qui propior sum uti in quo volo gymnasium is sepelio nos permitto nos in nobilis orbus terra gymnasium academia locus deligo ibi is comburo postea curo ut idem atheniensis in idem locus monumentum is marmoreus facio loco ita qui noster officium sum pro collegium et pro propinquitas et vivo et mortuus omnis is praesto val d pr k jus athenae


quod familiarem meum tuorum numero habes, opinione tua mihi gratius est ; invideo illi tamen, quod ambulat et iocatur tecum. quaeres quanti aestimem. si umquam licuerit vivere in otio, experieris ; nullum enim vestigium abs te discessurus sum. illud vehementer admiror, non scripsisse te mihi manendo in provincia an ducendo exercitum in Italiam rei p. magis satis facere possim. ego quidem, etsi mihi tutius ac minus laboriosum est manere, tamen, quia video tali tempore multo magis legionibus opus esse quam provinciis, quae praesertim reciperari nullo negotio possunt, constitui, ut nunc est, cum exercitu proficisci. deinde ex litteris, quas ' Pansae misi, cognosces omnia ; nam tibi earum exemplar misi. xvii K. Apr. Corduba.

qui familiaris meus tuus numerus habeo opinio tuus ego gratus sum invideo ille tamen qui ambulo et jocor tu quaero quantus aestimo si umquam liceo vivo in otium experior nullus enim vestigium abs tu discedo sum ille vehemens admiror non scribo tu ego maneo in provincia an duco exercitus in italia res p magis satis facio possum ego quidem etsi ego tueor atque paruus laboriosus sum maneo tamen quia video talis tempus multus magis legio opus sum quam provincia qui praesertim reciperaris nullus negotium possum constituo ut nunc sum cum exercitus proficisco deinde ex littera qui pansa mitto cognosco omnis nam tu is exemplar mitto xvii k apr corduba


de quo etsi pro tua facilitate et humanitate purgatum se tibi scribit esse, tamen primum, ut debeo, tibi maximas gratias ago, cum tantum litterae meae potuerunt, ut iis lectis omnem offensionem suspicionis, quam habueras de Lysone, deponeres, deinde credas mihi adfirmanti velim me hoc non pro Lysone magis quam pro omnibus scribere, hominem esse neminem, qui umquam mentionem tui sine tua summa laude fecerit ; Lyso vero cum mecum prope cotidie esset unaque viveret, non solum quia libenter me audire arbitrabatur, sed quia libentius ipse loquebatur, omnia mihi tua et facta et dicta laudabat.

de quo etsi pro tuus facilitas et humanitas purgo sui tu scribo sum tamen primus ut debeo tu magnus gratia ago cum tantus littera meus possum ut is lectus omnis offensio suspicio quam habeo de lyso depono deinde credo ego adfirmo volo ego hic non pro lyso magis quam pro omnis scribo homo sum nemo qui umquam mentio tuus sine tuus summus laus facio lyso verus cum ego prope cottidie sum unus vivo non solus quia libet ego audio arbitror sed quia libet ipse loquor omnis ego tuus et facio et dictum laudo


quod scire vis, qua quisque in te fide sit et voluntate, difficile dictu est de singulis; unum illud audeo, quod antea tibi saepe significavi, nunc quoque re perspecta et cognita scribere, vehementer quosdam homines et eos maxime, quite et maxime debuerunt et plurimum iuvare potuerunt, invidisse dignitati tuae, simillimamque in re dissimili tui temporis nunc et nostri quondam fuisse rationem, ut, quos tu rei publicae causa laeseras, palam te oppugnarent, quorum auctoritatem, dignitatem voluntatemque defenderas, non tam memores essent virtutis tuae quam laudis inimici. quo quidem tempore, ut perscripsi ad te antea, cognovi Hortensium percupidum tui studiosum Lucullum, ex magistratibus antem L. Racilium et fide et animo singulari; nam nostra propugnatio ac defensio dignitatis tuae propter magnitudinem benefici tui fortasse plerisque offici maiorem auctoritatem habere videatur quam sententiae.

qui scio volo qui quisque in tu fides sum et voluntas difficilis dico sum de singuli unus ille audeo qui antea tu saepe significo nunc quoque res perspicio et cognosco scribo vehemens quidam homo et is magnus quite et magnus debeo et multus iuvaris possum invideo dignitas tuus similis in res dissimilis tuus tempus nunc et noster quondam sum ratio ut qui tu res publicus causa laedo palam tu oppugno qui auctoritas dignitas voluntas defendo non tam memor sum virtus tuus quam laus inimicus quo quidem tempus ut perscribo ad tu antea cognosco hortensius percupidus tuus studiosus lucullus ex magistratus antem l racilius et fides et animus singularis nam noster propugnatio atque defensio dignitas tuus propter magnitudo beneficus tuus fortasse plerusque officio magnus auctoritas habeo video quam sententia


L. Egnatio uno equite R. vel familiarissime utor. eius Anchialum servum negotiaque quae habet in Asia tibi commendo non minore studio quam si rem meam commendarem. sic enim existimes velim, mihi cum eo non modo cotidianam consuetudinem summam intercedere, sed etiam officia magna et mutua nostra inter nos esse. quam ob rem etiam atque etiam a te peto ut cures ut intellegat me ad te satis diligenter scripsisse ; nam de tua erga me voluntate non dubitabat. id ut facias te etiam atque etiam rogo. vale.

l egnatius unus eques romanus vel familiaris uto is anchial servus negotior qui habeo in asia tu commendo non paruus studium quam si res meus commendaris sic enim existimo volo ego cum is non modo cottidianus consuetudo summa intercedo sed etiam officium magnus et mutuus noster inter nos sum quam ob res etiam atque etiam ab tu peto ut curo ut intellego ego ad tu satis diligenter scribo nam de tuus erga ego voluntas non dubito is ut facio tu etiam atque etiam rogo val


quoquo modo potuissem, te convenissem, si eo, quo constitueras, venire voluisses. qua re, etsi mei commodi causa commovere me noluisti, tamen ita existimes velim, me antelaturum fuisse, si ad me misisses, voluntatem tuam commodo meo. ad ea, quae scripsisti, commodius equidem possem de singulis ad te rebus scribere, si M. Tullius, scriba meus, adesset. A quo mihi exploratum est in rationibus dumtaxat referendis (de ceteris rebus adfirmare non possum) nihil eum fecisse scientem, quod esset contra aut rem aut existimationem tuam; dein, si rationum referendarum ius vetas et mos antiquus maneret, me relaturum rationes, nisi tecum pro coniunctione nostrae necessitudinis contulissem confecissemque, non fuisse.

quisquis modo possum tu convenio si is quo constituo venio volo qui res etsi meus commodus causa commoveo ego nolo tamen ita existimo volo ego antefero sum si ad ego mitto voluntas tuus commodum meus ad is qui scribo commodus equidem possum de singuli ad tu res scribo si m tullius scriba meus adsum ab quo ego exploro sum in ratio dumtaxat refero de ceterus res adfirmaris non possum nihil is facio scio qui sum contra aut res aut existimatio tuus deinde si ratio referendaris ius veto et mos antiquus maneo ego refero ratio nisi tu pro coniunctio noster necessitudo confero confacio non sum


non queo ad te nec libet scribere quo animo sim adfectus ; tantum scribo et tibi et mihi maximae voluptati fore, si te firmum quam primum videro. Tertio die abs te ad Alyziam accesseramus (is locus est citra Leucadem stadia cxx); Leucade aut te ipsum aut tuas litteras a Marione putabam me accepturum. quantum me diligis, is tantum fac ut valeas, vel quantum te a me scis diligi. non. Nov. Alyzia.

non queo ad tu neque libet scribo quo animus sum affectus tantus scribo et tu et ego magnus voluptas sum si tu firmum quam primus video tertius dies abs tu ad alyzia accedo is locus sum citer leucas stadium cxx leucas aut tu ipse aut tuus littera ab mario puto ego accipio quantus ego diligo is tantus facio ut valeo vel quantus tu ab ego scio diligo non nov alyzia


vos magnum animum optimamque spem de summa re p. habere volumus, Cum et nos et exercitus nostros singulari concordia coniunctus ad omnia pro vobis videatis paratos. sed tamen nihil de diligentia remittere debetis dareque operam ut quam paratissimi et ab exercitu reliquisque rebus pro vestra salute contra sceleratissimam conspirationem hostium confligamus ; qui quidem eas copias, quas diu simulatione rei publicae comparabant, subito ad patriae periculum converterunt.

tu magnus animus bonus spes de summus res p habeo volo cos et nos et exercitus noster singularis concordia conjungo ad omnis pro tu video paro sed tamen nihil de diligentia remitto debeo do opera ut quam paro et ab exercitus reliquus res pro vester salus contra scelero conspiratio hostis confligo qui quidem is copia qui diu simulatio res publicus comparo subeo ad patria periculum converto


nunc quid ego te horter ut omnem diligentiam adhibeas ad convalescendum? tuam prudentiam, temperantiam, amorem erga me novi ; scio te omnia facturum ut nobiscum quam primum sis, sed tamen ita velim, ut ne quid properes. symphoniam Lysonis vellem vitasses, ne in quartam hebdomada incideres ; sed quoniam pudori tuo maluisti obsequi quam valetudini, reliqua cura. Curio misi ut medico honos haberetur et tibi daret quod opus esset me cui iussisset curaturum. Ecum et mulum Brundisi tibi reliqui. Romae vereor ne ex K. Ian. magni tumultus sint. nos agemus omnia modice.

nunc quis ego tu horto ut omnis diligentia adhibeo ad convalesco tuus prudentia temperantia amor erga ego nosco scio tu omnis facio ut nos quam primus sum sed tamen ita volo ut ne quis propero symphonia lyso volo vito ne in quartus hebdomada incido sed quoniam pudor tuus malo obsequor quam valetudo reliquus cura curius mitto ut medico honor habeo et tu do qui opus sum ego qui iubeo curo ecum et mulus brundisium tu reliquus roma vereor ne ex k ian magnus tumultus sum nos ago omnis modicus


nam quod idem Segulius, veteranos queri, quod tu et Caesar in decem viris non essetis, utinam ne ego quidem essem! quid enim molestius? sed tamen, cum ego sensissem de iis qui exercitus haberent sententiam ferri oportere, idem illi qui solent reclamarunt ; itaque excepti etiam estis me vehementer repugnante. Quocirca Segulium neglegamus qui res novas quaerit, non quo veterem comederit (nullam enim habuit) sed hanc ipsam recentem novam devoravit.

nam qui idem segulius veteranus queror qui tu et caesar in decem vis non edo utinam ne ego quidem sum quis enim molestus sed tamen cum ego sentio de is qui exercitus habeo sententia fero oportet idem ille qui soleo reclamo itaque excipio etiam sum ego vehemens repugno quocirca segulius neglego qui res novo quaero non quo vetus comedo nullus enim habeo sed hic ipse recens novus devoro


an tu id melius, qui etiam philosophum inriseris, qui cum ille, 'si quis quid quaereret,' dixisset, cenam te quaerere a mane dixeris? ille baro te putabat quaesiturum, unum caelum esset an innumerabilia. quid ad te? at hercule †cena non quid ad te tibi praesertim. sic igitur vivitur: cotidie aliquid legitur aut scribitur ; dein ne amicis nihil tribuamus, epulamur una non modo non contra legem, si ulla nunc lex est, sed etiam intra legem et quidem aliquanto. qua re nihil est quod adventum nostrum extimescas ; non multi cibi hospitem accipies, multi ioci.

an tu is bonus qui etiam philosophus irrideo qui cum ille si quis quis quaero dico cena tu quaero ab mane dico ille baro tu puto quaero unus caelum sum an innumerabilis quis ad tu at herculis cena non quis ad tu tu praesertim sic igitur vivo cottidie aliquis lego aut scribo deinde ne amicus nihil tribuo epulor unus non modo non contra lex si ullus nunc lex sum sed etiam intra lex et quidem aliquantus qui res nihil sum qui advenio nos extimesco non multus cibus hospes accipio multus jocus


tuae sapientiae magnitudinisque animi est omnem amplitudinem et dignitatem tuam in virtute atque in rebus gestis tuis atque in tua gravitate positam existimare; si quid ex iis rebus, quas tibi fortuna largita est, non nullorum hominum perfidia detraxerit, id maiori illis fraudi quam tibi futurum. A me nullum tempus praetermittitur de tuis rebus et agendi et cogitandi; utor ad omnia Q. Selicio, neque enim prudentiorem quemquam ex tuis neque fide maiore esse iudico neque amantiorem tui

tuus sapientia magnitudo animus sum omnis amplitudo et dignitas tuus in virtus atque in res gero tuus atque in tuus gravitas pono existimaris si quis ex is res qui tu fortuna largior sum non nullus homo perfidia detraho is magnus ille fraus quam tu sum ab ego nullus tempus praetermitto de tuus res et ago et cogito uto ad omnis q selicio neque enim prudens quisquam ex tuus neque fides magnus sum judico neque amo tuus


quem si tu iam forte cognosti, puto me hoc quod facio facere serius ; ea est enim humanitate et observantia, ut eum tibi iam ipsum per se commendatum putem. quod tamen si ita est, magno opere a te quaeso ut ad eam voluntatem, si quam in illum ante bas meas litteras contulisti, quam maximus potest mea commendatione cumulus accedat ;

qui si tu iam fors cogo puto ego hic qui facio facio serus is sum enim humanitas et observo ut is tu iam ipse per sui commendo puto qui tamen si ita sum magnus opus ab tu quaeso ut ad is voluntas si quam in ille ante bas meus littera confero quam magnus possum meus commendatio cumulus accedo


Nero meus mirificas apud me tibi gratias egit, prorsus incredibilis, ut nullum honorem sibi haberi potuisse diceret qui a te praetermissus esset. Magnum fructum ex ipso capies ; nihil est enim illo adulescente gratius ; sed me hercule mihi quoque gratissimum fecisti ; pluris enim ex omni nobilitate neminem facio. itaque si ea feceris quae ille per me tecum agi voluit, gratissimum mihi feceris, primum de Pausania Alabandensi sustentes rem, dum Nero veniat (vehementer eius causa cupere eum intellexi ; itaque hoc valde te rogo); deinde Nysaeos, quos Nero in primis habet necessarios diligentissimeque tuetur ac defendit, habeas tibi commendatissimos, ut intellegat illa civitas sibi in Neronis patrocinio summum esse praesidium. Strabonem Servilium tibi saepe commendavi ; nunc eo facio id impensius, quod eius causam Nero suscepit. tantum a te petimus ut agas eam rem ne relinquas hominem innocentem ad alicuius tui dissimilis quaestum. id cum gratum mihi erit tum etiam existimabo te humanitate tua esse usum.

nero meus mirificus apud ego tu gratia ago prorsus incredibilis ut nullus honor sui habeo possum dico qui ab tu praetermitto sum magnus fructus ex ipse capio nihil sum enim ille adulescens gratus sed ego herculis ego quoque gratus facio multus enim ex omnis nobilitas nemo facio itaque si is facio qui ille per ego tu ago volo gratus ego facio primus de pausanias alabandensis sustento res dum nero venio vehemens is causa cupio is intellego itaque hic validus tu rogo deinde nysaei qui nero in primus habeo necessarius diligens tueor atque defendo habeo tu commendo ut intellego ille civitas sui in nero patrocinium superus sum praesidium strabo servilius tu saepe commendo nunc is facio is impendo qui is causa nero suscipio tantus ab tu peto ut ago is res ne relinquo homo innocens ad aliquis tuus dissimilis quaestus is cum gratus ego sum tum etiam existimo tu humanitas tuus sum usus


Cum a in his angustiis versarer, placitum est mihi ut postularem legationem liberam mihi reliquisque nostris, ut aliqua causa proficiscendi honesta quaereretur. haec se impetraturum pollicitus est, nec tamen impetraturum confido ; tanta est hominum insolentia et nostri insectatio. ac si dederint quod petimus, tamen paulo post futurum puto ut hostes iudicemur aut aqua et igni nobis interdicatur.

cos ab in hic angustia verso placeo sum ego ut postularis legatio liber ego reliquus noster ut aliqui causa proficisco honestus quaero hic sui impetro polliceor sum neque tamen impetro confido tantus sum homo insolentia et noster insectatio atque si do qui peto tamen paulus post sum puto ut hostis judico aut aqua et ignis nos interdico


ibi cognovi partem navium Dolabellae diffugisse, reliquas Syriam Cyprumque petisse. quibus disiectis, cum scirem C. Cassi, singularis civis et ducis, classem maximam fore praesto in Syria, ad meum officium reverti daboque operam ut meum studium, diligentiam vobis, p. c., reique p. praestem pecuniamque quam maximam potero et quam celerrime cogam omnibusque rationibus ad vos mittam. si percurrero provinciam et cognovero qui nobis et rei p. fidem praestiterunt in conservanda pecunia a me deposita quique scelere ultro deferentes pecuniam publicam hoc munere societatem facinorum cum Dolabella inierunt, faciam vos certiores. de quibus, si vobis videbitur, si, ut meriti sunt, graviter constitueritis nosque vestra auctoritate firmaveritis, facilius et reliqua exigere vectigalia et exacta servare poterimus. interea quo commodius vectigalia tueri provinciamque ab iniuria defendere possim, praesidium voluntarium necessariumque comparavi.

ibi cognosco pars navis dolabella diffugio reliquus syria cyprus peto qui disjacio cum scio que casseius singularis civis et dux classis maximus sum praesto in syria ad meus officium revorto do opera ut meus studium diligentia tu p que redeo p praesto pecunia quam maximus possum et quam celer cogo omne ratio ad tu mitto si percurro provincia et cognosco qui nos et res p fides praesto in conservo pecunia ab ego depono quisque scelus ultro defero pecunia publicus hic munus societas facinus cum dolabella ineo facio tu certus de qui si tu video si ut mereo sum gravis constituo nos vester auctoritas firmo facilis et reliquus exigo vectigalis et exigo servaris possum interea quo commodus vectigalis tueor provincia ab iniuria defendo possum praesidium voluntarius necessarius comparo


omnia sunt misera in bellis civilibus, quae maiores nostri ne semel quidem, nostra aetas saepe iam sensit, sed miserius nihil quam ipsa victoria; quae, etiam si ad meliores venit, tamen eos ipsos ferociores impotentioresque reddit, ut etiam si natura tales non sint, necessitate esse cogantur; multa enim victori eorum arbitrio, per quos vicit, etiam invito facienda sunt. an tu non videbas mecum simul, quam illa crudelis esset futura victoria? igitur tunc quoque careres patria, ne quae nolles videres? 'non,' inquies; 'ego enim ipse tenerem opes et dignitatem meam. at erat tuae virtutis in minimis tuas res ponere, de re publica vehementius laborare. deinde qui finis istius consili est? nam adhuc et factum tuum probatur, et ut in tali re etiam fortuna laudatur, factum, quod et initium belli necessario secutus sis et extrema sapienter persequi nolueris, fortuna, quod honesto otio tenueris et statum et famam dignitatis tuae. nunc vero nec locus tibi ullus dulcior esse debet patria, nec eam diligere minus debes, quod deformior est, sed misereri potius nec eam multis claris viris orbatam privare etiam aspectu tuo.

omnis sum misero in bellum civilis qui magnus noster ne semel quidem noster aetas saepe iam sentio sed miser nihil quam ipse victoria qui etiam si ad bonus venio tamen is ipse ferox impotens reddo ut etiam si natura talis non sum necessitas sum cogo multus enim victor is arbitrium per qui vinco etiam invito facio sum an tu non video ego simul quam ille crudelis sum sum victoria igitur tunc quoque careo patria ne qui nolo video non inquam ego enim ipse teneo ops et dignitas meus at sum tuus virtus in paruus tuus res pono de res publicus vehemens laboro deinde qui finis iste consilium sum nam adhuc et facio tuus probo et ut in talis res etiam fortuna laudo facio qui et initium bellum necessarius sequor sum et exter sapienter persequor nolo fortuna qui honestus otium teneo et status et fama dignitas tuus nunc verus neque locus tu ullus dulcis sum debeo patria neque is diligo paruus debeo qui deformis sum sed misereo potis neque is multus claris vis orbo privaris etiam aspectus tuus


Cum essem in castris ad fluvium Pyramum, redditae mihi sunt uno tempore a te epistulae duae, quas ad me Q. Servilius Tarso miserat. earum in altera dies erat ascripta Nonarum Aprilium, in altera, quae mihi recentior videbatur, dies non erat. respondebo igitur superiori prius, in qua scribis ad me de absolutione maiestatis. de qua etsi permulto ante certior factus eram litteris, nuntiis, fama denique ipsa (nihil enim fuit clarius; non quo quisquam aliter putasset, sed nihil de insignibus ad laudem viris obscure nuntiari solet), tamen eadem illa laetiora fecerunt mihi tuae litterae, non solum quia planius loquebantur et uberius quam vulgi sermo, sed etiam quia magis videbar tibi gratulari, cum de te ex te ipso audiebam.

cos sum in castrum ad fluvius pyramus reddo ego sum unus tempus ab tu epistula duo qui ad ego q servilis tarsus mitto is in alter dies sum ascripta nonaris aprilium in alter qui ego recens video dies non sum respondeo igitur superus prior in qui scribo ad ego de absolutio maiestas de qui etsi permultus ante certus facio sum littera nuntius fama denique ipse nihil enim sum clarus non quo quisquam aliter puto sed nihil de insignis ad laus vis obscurus nuntiaris soleo tamen idem ille laetus facio ego tuus littera non solus quia planus loquor et uber quam vulgus sermo sed etiam quia magis video tu gratularis cum de tu ex tu ipse audio


diploma statim non est datum, quod mirifica est improbitas in quibusdam qui tulissent acerbius veniam tibi dari, quem illi appellant 'tubam belli civilis,' multaque ita dicunt quasi non gaudeant id bellum incidisse. qua re visum est occultius agendum neque ullo modo divulgandum de te iam esse perfectum; sed id erit perbrevi, nec dubito quin legente te has litteras confecta iam res futura sit. Pansa quidem mihi, gravis homo et certus, non solum confirmavit verum etiam recepit perceleriter se ablaturum diploma. mihi tamen placuit haec ad te perscribi; minus enim te firmum sermo Eppuleiae tuae lacrimaeque Ampiae declarabant quam significant tuae litterae, atque illae arbitrabantur, quoniam a te abessent ipsae, multo in graviore te cura futurum. qua re magno opere e re putavi angoris et doloris tui levandi causa pro certis ad te ea, quae essent certa, perscribi.

diploma statim non sum do qui mirificus sum improbitas in quidam qui fero acerbus venio tu do qui ille appello tuba bellum civilis multo ita dico quasi non gaudeo is bellum incido qui res video sum occulo ago neque ullus modo divulgo de tu iam sum perficio sed is sum perbrevis neque dubito quin lego tu hic littera conficio iam res sum sum pansa quidem ego gravis homo et certus non solus confirmo verus etiam recipio perceleriter sui aufero diploma ego tamen placeo hic ad tu perscribo paruus enim tu firmum sermo eppuleiae tuus lacrima ampia declaro quam significo tuus littera atque ille arbitror quoniam ab tu absum ipse multus in gravis tu cura sum qui res magnus opus e res puto angor et dolor tuus levo causa pro certus ad tu is qui sum certus perscribo


non me praeteribat in tanta sollicitudine hominum et tam perturbato statu civitatis fructuosissimam esse professionem bonae voluntatis, magnosque honores ex ea re ; compluris consecutos videbam ; sed cum in eum casum me fortuna demisisset, ut aut celeriter pollicendo magna mihi ipse ad proficiendum impedimenta opponerem aut, si in eo mihi temperavissem, maiores occasiones ad opitulandum haberem, expeditius iter communis salutis quam meae laudis esse volui. nam quis in ea fortuna quae mea est, et ab ea vita quam in me cognitam hominibus arbitror et cum ea spe quam in manibus habeo, aut sordidum quicquam pati aut perniciosum concupiscere potest ?

non ego praetereo in tantus sollicitudo homo et tam perturbo status civitas fructuosus sum professio bonus voluntas magnus honor ex is res complures consequor video sed cum in is casus ego fortuna demitto ut aut celer polliceor magnus ego ipse ad proficio impedimentum oppono aut si in is ego tempero magnus occasio ad opitulo habeo expedio iter communis salus quam meus laus sum volo nam quis in is fortuna qui meus sum et ab is vito quam in ego cognosco homo arbitror et cum is spes quam in manus habeo aut sordidus quisquam patior aut perniciosus concupisco possum


quod si nostris consiliis usi essemus neque apud nos, tantum valuisset sermo aut stultorum amicorum aut improborum, beatissimi viveremus. nunc quoniam sperare nos amici iubent, dabo operam ne mea valetudo tuo labori desit. res quanta sit intellego quantoque fuerit facilius manere domi quam redire ; sed tamen si omnis tr. pl. habemus, si Lentulum tam studiosum quam videtur, si vero etiam Pompeium et Caesarem, non est desperandum.

qui si noster consilium utor sum neque apud nos tantus valeo sermo aut stultor amicus aut improbus beatus vivo nunc quoniam spero nos amicus iubeo do opera ne meus valetudo tuus labor desum res quantus sum intellego quantus sum facilis maneo domus quam redeo sed tamen si omnis tr pl habeo si lentulis tam studiosus quam video si verus etiam pompejus et caesaris non sum despero


etsi egomet, qui te consolari cupio, consolandus ipse sum, propterea quod nullam rem gravius iam diu tuli quam incommodum tuum, tamen te magno opere non hortor solum, sed etiam pro amore nostro rogo atque oro, te conligas virumque te praebeas et, qua condicione omnes homines et quibus temporibus nos nati simus, cogites. plus tibi virtus tua dedit quam fortuna abstulit, propterea quod adeptus es quod non multi homines novi, amisisti quae plurimi homines nobilissimi. ea denique videtur condicio impendere legum, iudiciorum, temporum, ut optime actum cum eo videatur esse, qui quam levissima poena ab hac re p. discesserit.

etsi nos qui tu consolaris cupio consolo ipse sum propterea qui nullus res gravis iam diu fero quam incommodus tuus tamen tu magnus opus non hortor solus sed etiam pro amor noster rogo atque oro tu conligas vir tu praebeo et qui condicio omnis homo et qui tempus nos nascor sum cogito multus tu virtus tuus do quam fortuna aufero propterea qui adipiscor sum qui non multus homo nosco amitto qui plurimus homo nobilis is denique video condicio impendeo lex iudicium tempus ut optume ago cum is video sum qui quam levis poena ab hic res p discedo


quo igitur haec spectant? rerum hoc natura et civilium temporum non patietur, nec manens nec mutata ratio feret, primum ut non in causa pari eadem sit et condicio et fortuna omnium, deinde ut in eam civitatem boni viri et boni cives nulla ignominia notati non revertantur, in quam tot nefariorum scelerum condemnati reverterunt.

quo igitur hic specto res hic natura et civilis tempus non patior neque maneo neque muto ratio fero primus ut non in causa par idem sum et condicio et fortuna omnis deinde ut in is civitas bonus vir et bonus civis nullus ignominia notas non revorto in quam tot nefarius scelus condemno revorto


Cum ceterarum rerum causa cupio esse aliquando rem p. constitutam tum velim mihi credas accedere, id etiam quo magis expetam, promissum tuum, quo in litteris uteris;

cos ceteraris res causa cupio sum aliquando res p constituo tum volo ego credo accedo is etiam quo magis expeto promitto tuus quo in littera uto


fac valeas et ad me tabellarios mittas, ut sciam quid agatur et vos quid agatis. mihi omnino iam brevis exspectatio est, Tulliolae et Ciceroni salutem dic. valete. D. a. d. vi K. Decembr. Dyrrhachi.

facio valeo et ad ego tabellarius mitto ut scio quis ago et tu quis ago ego omnino iam brevis exspectatio sum tulliola et cicero salus dico valeo d ab d vis k decembr dyrrhachi


A. d. xviii K. Mai., quo die Pansa in castris Hirti erat futurus, cum quo ego eram (nam ei obviam processeram millia passus centum, quo maturius veniret), Antonius legiones eduxit duas, secundam et quintam tricesimam, et cohortis praetorias duas, unam suam, alteram Silani, et evocatorum partem. ita obviam venit nobis, quod nos quattuor legiones tironum habere solum arbitrabatur. sed noctu, quo tutius venire in castra potuissemus, legionem Martiam, cui ego praeesse solebam, et duas cohortis praetorias miserat Hirtius nobis.

ab d xviii k maius quo dies pansa in castrum hirtius sum sum cum quo ego sum nam is obvius procedo mille patior centum quo maturus venio antonius legio educo duo secundus et quintus tricesimam et cohors praetorius duo unus suus alter silanus et evocator pars ita obvius venio nos qui nos quattuor legio tiro habeo solus arbitror sed nox quo tueor venio in castrum possum legio martius qui ego praesum soleo et duo cohors praetorius mitto hirtius nos


brevitas tuarum litterarum me quoque breviorem in scribendo facit et, vere ut dicam, non satis occurrit quid scribam nostras enim res in actis perferri ad te certo scio, tuas autem ignoramus. ' tamquam enim clausa sit Asia, sic nihil perfertur ad nos praeter rumores de oppresso Dolabella satis illos quidem constantis, sed adhuc sine auctore.

brevitas tuus litteraris ego quoque brevis in scribo facio et verus ut dico non satis occurro quis scribo noster enim res in ago perfero ad tu certus scio tuus autem ignoro tamquam enim claudo sum asia sic nihil perfero ad nos praeter rumor de opprimo dolabella satis ille quidem consto sed adhuc sine auctor


filio meo, quem tibi carum esse gaudeo, si erit ulla res publica, satis amplum patrimonium relinquam in memoria nominis mei; sin autem nulla erit, nihil accidet ei separatim a reliquis civibus. nam quod rogas ut respiciam generum meum, adulescentem optimum mihique carissimum, an dubitas, qui scias quanti cum illum tum vero Tulliam meam faciam, quin ea me cura vehementissime sollicitet, et eo magis, quod in communibus miseriis hac tamen oblectabar specula, Dolabellam meum vel potius nostrum fore ab iis molestiis, quas liberalitate sua contraxerat, liberum? velim quaeras, quos ille dies sustinuerit, in urbe dum fuit, quam acerbos sibi, quam mihimet ipse socero non honestos.

filius meus qui tu caris sum gaudeo si sum ullus res publicus satis amplus patrimonium relinquo in memoria nomen meus sin autem nullus sum nihil accido is separatim ab reliquus civis nam qui rogo ut respicio gener meus adulescens bonus ego carus an dubito qui scio quantus cum ille tum verus tullia meus facio quin is ego cura vehemens sollicito et is magis qui in communis miseria hic tamen oblecto speculum dolabella meus vel potis nos sum ab is molestia qui liberalitas suus contraho liber volo quaero qui ille dies sustineo in urbs dum sum quam acerbus sui quam nos ipse socer non honestus


illud, quod supra scripsi, id tibi confirmo in meque recipio, te ea quae fecisti Mescini causa quaeque feceris ita bene conlocaturum, ut ipse iudices homini te gratissimo, iucundissimo benigne fecisse. volo enim ad id quod mea causa fecisti hoc etiam accedere.

ille qui supra scribo is tu confirmo in ego recipio tu is qui facio mescinius causa quisque facio ita bene conlocaturum ut ipse iudex homo tu gratus jucundus benignus facio volo enim ad is qui meus causa facio hic etiam accedo


de summa re publica saepe tibi scripsi me in annum pacem non videre et, quo propius ea contentio quam fieri necesse est accedit, eo clarius id periculum apparet. propositum hoc est, de quo qui rerum potiuntur sunt dimicaturi, quod Cn. Pompeius constituit non pati C. Caesarem consulem aliter fieri nisi exercitum et provincias tradiderit, Caesari autem persuasum est se salvum esse non posse si ab exercitu recesserit ; fert illam tamen condicionem, ut ambo exercitus tradant. sic illi amores et invidiosa coniunctio non ad occultam recidit obtrectationem, sed ad bellum se erupit ; neque mearum rerum quid consili capiam reperio ; quod non dubito quin te quoque haec deliberatio sit perturbatura. nam mihi cum hominibus his et gratia et †necessitudinem cum causam illam unde homines odi.

de summus res publicus saepe tu scribo ego in annus pax non video et quo propius is contentio quam fio necesse sum accedo is clarus is periculum appareo propono hic sum de quo qui res potio sum dimico qui cn pompejus constituo non patior que caesaris consul aliter fio nisi exercitus et provincia trado caesaris autem persuadeo sum sui salvus sum non possum si ab exercitus recedo fero ille tamen condicio ut ambo exercitus trado sic ille amor et invidiosus conjunctio non ad occulo recido obtrectatio sed ad bellum sui erumpo neque meus res quis consilium capio reperio qui non dubito quin tu quoque hic deliberatio sum perturbatura nam ego cum homo hic et gratia et necessitudo cum causa ille unde homo odi


tametsi mihi nihil fuit optatius quam ut primum abs te ipso, deinde a ceteris omnibus quam gratissimus erga te esse cognoscerer tamen adficior summo dolore eius modi tempora post tuam profectionem consecuta esse, ut et meam et ceterorum erga te fidem et benevolentiam absens experirere; te videre et sentire eandem fidem esse hominum in tua dignitate, quam ego in mea salute sum expertus, ex tuis litteris intellexi.

tametsi ego nihil sum opto quam ut primus abs tu ipse deinde ab ceterus omnis quam gratus erga tu sum cognosco tamen afficio superus dolor is modus tempus post tuus profectio consequor sum ut et meus et ceterus erga tu fides et benevolentia absum experior tu video et sentio idem fides sum homo in tuus dignitas quam ego in meus salus sum experior ex tuus littera intellego


sed iocabimur alias coram, ut spero, brevi tempore ; nunc ades ad imperandum vel ad parendum potius ; sic enim antiqui loquebantur. Cum M. Fadio, quod scire te arbitror, mihi summus usus est valdeque eum diligo cum propter summam probitatem eius ac singularem modestiam, tum quod in iis controversiis, quas habeo cum tuis combibonibus Epicuriis, optima opera eius uti soleo.

sed jocor alius coram ut spero brevis tempus nunc adsum ad impero vel ad pareo potis sic enim antiquus loquor cos m fadius qui scio tu arbitror ego summus utor sum validus is diligo cum propter summa probitas is atque singularis modestia tum qui in is controversia qui habeo cum tuus combibo epicuriis bonus opus is uti soleo


neque haec dico quod diffidam huic causae, sed, crede mihi, perire satius est quam hos videre. quod si timor vestrae crudelitatis non esset, eiecti iam pridem hinc essemus ; nam hic nunc praeter faeneratores paucos nec homo nec ordo quisquam est nisi Pompeianus. equidem iam to effeci ut maxime plebs et, qui antea noster fuit, populus vester esset. 'cur hoc?' inquis. immo reliqua exspectate ; vos invitos vincere coegero. †Arruntanum me Catonem ; vos dormitis nec haec adhuc mihi videmini intellegere, qua nos pateamus et qua simus imbecilli. atque hoc nullius praemi spe faciam sed, quod apud me plurimum solet valere, doloris atque indignitatis causa. quid istic facitis? proelium exspectatis, quod firmissimum †haec? vestras copias non novi ; nostri valde depugnare et facile algere et esurire consuerunt.

neque hic dico qui diffido hic causa sed credo ego pereo sero sum quam hic video qui si timor vester crudelitas non sum eicio iam pridem hinc sum nam hic nunc praeter faenerator paucus neque homo neque ordo quisquam sum nisi pompejanus equidem iam to efficio ut magnus plebs et qui antea noster sum populus vester sum cur hic inquam immo reliquus exspectas tu invitus vinco cogo arruntanum ego cato tu dormio neque hic adhuc ego video intellego qui nos pateo et qui sum imbecillis atque hic nullus praemium spes facio sed qui apud ego multus soleo valeo dolor atque indignitas causa quis istic facio proelium exspectas qui firmus hic vester copia non nosco noster validus depugnaris et facilis algere et exsurio consuo


etsi contentus eram, mi Dolabella, tua gloria satisque ex ea magnam laetitiam voluptatemque capiebam, tamen non possum non confiteri cumulari me maximo gaudio, quod vulgo hominum opinio socium me adscribat tuis laudibus. neminem conveni (convenio autem cotidie plurimos ; sunt enim permulti optimi viri, qui valetudinis causa in haec loca veniant, praeterea ex municipiis frequentes necessarii mei), quin omnes, cum te summis laudibus ad caelum extulerunt, mihi continuo maximas gratias agant ; negant enim se dubitare quin tu meis praeceptis et consiliis obtemperans praestantissimum te civem et singularem consulem praebeas.

etsi contineo sum ego dolabella tuus gloria sero ex is magnus laetitia voluptas capio tamen non possum non confiteor cumularis ego maximus gaudium qui vulgo homo opinio socius ego adscribo tuus laus nemo convenio convenio autem cottidie multus sum enim permultus bonus vir qui valetudo causa in hic locum venio praeterea ex municipium frequens necessarius meus quin omnis cum tu summus laus ad caelum effero ego continuo magnus gratia ago nego enim sui dubitaris quin tu meus praecipio et consilium obtempero praesto tu civis et singularis consul praebeo


vides igitur, cum eadem res sit, quia verba non sint, nihil videri turpe. ergo, in re non est ; multo minus in verbis. si enim quod verbo significatur, id turpe non est, verbum, quod significat, turpe esse non potest. 'anum' appellas alieno nomine ; cur non suo potius? si turpe est, ne alieno quidem ; si non est, suo potius. caudam antiqui 'penem' vocabant, ex quo est propter similitudinem 'penicillus ; at hodie 'penis' est in obscenis. 'at vero Piso ille Frugi in Annalibus suis queritur adulescentis "peni deditos" esse.' quod tu in epistula appellas suo nomine, ille tectius 'penem ; sed, quia multi, factum est tam obscenum quam id verbum, quo tu usus es. quid, quod vulgo dicitur: 'cum nos te voluimus convenire,' num obscenum est? memini in senatu disertum consularem ita eloqui: 'hanc culpam maiorem an illam dicam?' potuit obscenius? 'non,' inquis ; 'non enim ita sensit.' non ergo in verbo est ; docui autem in re non esse ; nusquam igitur est.

video igitur cum idem res sum quia verbum non sum nihil video turpis ergo in res non sum multus paruus in verbum si enim qui verbum significo is turpis non sum verbum qui significo turpis sum non possum anus appello alienus nomen cur non suus potis si turpis sum ne alienus quidem si non sum suus potis cauda antiquus penis voco ex quo sum propter similitudo penicillus at hodie penum sum in obscenus at verus piso ille frugi in annal suus queror adulescens penum dedo sum qui tu in epistula appello suus nomen ille tego penis sed quia multus facio sum tam obscenus quam is verbum quo tu utor sum quis qui vulgo dico cum nos tu volo convenio num obscenus sum memini in senatus dissero consularis ita eloquor hic culpa magnus an ille dico possum obscenus non inquam non enim ita sentio non ergo in verbum sum doceo autem in res non sum nusquam igitur sum


postremo suscepta tibi causa iam his est, ut non sit integrum, primum Idibus Martiis, deinde proxime exercitu novo et copiis comparatis. quam ob rem ad omnia ita paratus, ita animatus debes esse, non ut nihil facias nisi iussus, sed ut ea geras quae ab omnibus summa cum admiratione laudentur.

postremo suscipio tu causa iam hic sum ut non sum integer primus idus martius deinde propior exercitus novo et copia comparo quam ob res ad omnis ita paro ita animo debeo sum non ut nihil facio nisi iubeo sed ut is gero qui ab omnis summus cum admiratio laudo


me scito, dum tu absis, quasi occasionem quandam et licentiam nactum scribere audacius, et cetera quidem fortasse quae etiam tu concederes, sed proxime scripsi de optimo genere dicendi, in quo saepe suspicatus sum te . a iudicio nostro sic scilicet ut doctum hominem ab non indocto paulum dissidere. huic tu libro maxime velim ex animo, si minus, gratiae causa suffragere. dicam tuis ut eum, si velint, describant ad teque mittant ; puto enim, etiam si rem minus probabis, tamen in ista solitudine, quicquid a me profectum sit, iucundum tibi fore.

ego scio dum tu absum quasi occasio quidam et licentia nanciscor scribo audax et ceterus quidem fortasse qui etiam tu concedo sed propior scribo de bonus genus dico in quo saepe suspicor sum tu ab iudicium noster sic scilicet ut doceo homo ab non indoctus paulus dissido hic tu liber magnus volo ex animus si paruus gratia causa suffrago dico tuus ut is si volo describo ad tu mitto puto enim etiam si res paruus probo tamen in iste solitudo quisquis ab ego proficiscor sum iucundus tu sum


non oblivione amicitiae nostrae neque intermissione consuetudinis meae superioribus temporibus ad te nullas litteras misi, sed quod priora tempora in ruinis rei p. nostrisque iacuerunt, posteriora autem me a scribendo tuis iniustissimis atque acerbissimis incommodis retardarunt. Cum vero et intervallum iam satis longum fuisset et tuam virtutem animique magnitudinem diligentius essem mecum recordatus, non putavi esse alienum institutis meis haec ad te scribere.

non oblivio amicitia noster neque intermissio consuetudo meus superus tempus ad tu nullus littera mitto sed qui prior tempus in ruina res p noster jaceo posterus autem ego ab scribo tuus injustus atque acerbus incommodus retardo cos verus et intervallum iam satis longus sum et tuus virtus animus magnitudo diligo sum ego recordor non puto sum alienus institus meus hic ad tu scribo


etsi ea perturbatio est omnium rerum, ut suae quemque fortunae maxime paeniteat nemoque sit quin ubivis quam ibi, ubi sit, esse malit, tamen mihi dubium non est quin hoc tempore bono viro Romae esse miserrimum sit. nam, etsi, quocumque in loco quisque est, idem est ei sensus et eadem acerbitas ex interitu rerum et publicarum et suarum, tamen oculi augent dolorem, qui ea, quae ceteri audiunt, intueri cogunt nec avertere a miseriis cogitationem sinunt. qua re, etsi multarum rerum desiderio te angi necesse est, tamen illo dolore, quo maxime te confici audio, quod Romae non sis, animum tuum libera. etsi enim cum magna molestia tuos tuaque desideras, tamen illa quidem, quae requiris, suum statum tenent nec melius, si tu adesses, tenerent nec sunt ullo in proprio periculo; nec debes tu, cum de tuis cogitas, aut praecipuam aliquam fortunam postulare aut communem recusare.

etsi is perturbatio sum omnis res ut suus quisque fortuna magnus paeniteo nemo sum quin ubivis quam ibi ubi sum sum malo tamen ego dubius non sum quin hic tempus bonus vir roma sum miser sum nam etsi quicumque in locus quisque sum idem sum is sensus et idem acerbitas ex interitus res et publicaris et suus tamen oculus augeo dolor qui is qui ceterus audio intueor cogo neque averto ab miseria cogitatio sino qui res etsi multus res desiderium tu ango necesse sum tamen ille dolor quo magnus tu conficio audio qui roma non sum animus tuus liber etsi enim cum magnus molestia tuus tuus desidero tamen ille quidem qui requiro suus status teneo neque bonus si tu adsum teneo neque sum ullus in proprius periculum neque debeo tu cum de tuus cogito aut praecipuus aliqui fortuna postulo aut communis recusaris


quod scribis de 'reconciliata gratia' nostra, non intellego cur reconciliatam esse dicas, quae numquam imminutast.

qui scribo de reconcilio gratia noster non intellego cur reconcilio sum dico qui numquam imminutast


haec omnia vobis sunt expedienda, nec hoc cogitandum, satis iam habere rem p. a vobis. habet illa quidem tantum quantum numquam mihi in mentem venit optare, sed contenta non est et pro magnitudine et animi et benefici vestri a vobis magna desiderat. adhuc ulta suas iniurias est per vos interitu tyranni ; nihil amplius ; ornamenta vero sua quae reciperavit? an quod ei mortuo paret quem vivum ferre non poterat? cuius aera refigere debebamus, eius etiam chirographa defendimus? at enim ita decrevimus. fecimus id quidem temporibus cedentes, quae valent in re p. plurimum ; sed immoderate quidam et ingrate nostra facilitate abutuntur. verum haec propediem et multa alia coram ; interim velim sic tibi persuadeas, mihi cum rei p. quam semper habui carissimam, tum amoris nostri causa maximae curae esse tuam dignitatem. da operam ut valeas. vale.

hic omnis tu sum expedio neque hic cogito satis iam habeo res p ab tu habeo ille quidem tantus quantus numquam ego in mens venio optaris sed contineo non sum et pro magnitudo et animus et beneficus vester ab tu magnus desidero adhuc ulciscor suus injuria sum per tu interitus tyrannus nihil amplus ornamentum verus suus qui recipero an qui is mortuus pareo qui vivus fero non possum qui aes refigo debeo is etiam chirographon defendo at enim ita decerno facio is quidem tempus cedo qui valeo in res p multus sed immoderatus quidam et ingratus noster facilitas abutor verus hic propediem et multus alius coram interim volo sic tu persuadeo ego cum res p quam semper habeo carus tum amor noster causa magnus cura sum tuus dignitas do opera ut valeo val


Medico, mercedis quantum poscet, promitti iubeto. id scripsi ad Ummium. audio te animo angi et medicum dicere ex eo te laborare. si me diligis, excita ex somno tuas litteras humanitatemque, propter quam mihi es carissimus. nunc opus est te animo valere, ut corpore possis. id cum tua tum mea causa facias a te peto. Acastum retine, quo commodius tibi ministretur. conserva te mihi. dies promissorum adest, quem etiam repraesentabo, si adveneris. etiam atque etiam vale. iii Idus h. vi.

maedicus merces quantus posco promitto jubeo is scribo ad ummium audio tu animus ango et medicus dico ex is tu laboro si ego diligo excio ex somnus tuus littera humanitas propter quam ego sum carus nunc opus sum tu animus valeo ut corpus possum is cum tuus tum meus causa facio ab tu peto acastus retineo quo commodus tu ministro conservo tu ego dies promissor adsum qui etiam repraesento si advenio etiam atque etiam val iii idus h vis


simul et illud tibi, homini peritissimo rerum et exemplorum et omnis vetustatis, ne ipse quidem rudis, sed in studio minus fortasse quam vellem, in rebus atque usu plus etiam quam vellem versatus spondeo, tibi istam acerbitatem et iniuriam non diuturnam fore. nam et ipse, qui plurimum potest, cotidie mihi delabi ad aequitatem et ad rerum naturam videtur, et ipsa causa ea est, ut iam simul cum re p. quae in perpetuum iacere non potest, necessario revivescat atque recreetur cotidieque aliquid fit lenius et liberalius quam timebamus. quae quoniam in temporum inclinationibus saepe parvis posita sunt, omnia momenta observabimus neque ullum praetermittemus tui iuvandi et levandi locum.

simul et ille tu homo pereo res et exemplum et omnis vetustas ne ipse quidem rudis sed in studium paruus fortasse quam volo in res atque usus multus etiam quam volo verso spondeo tu iste acerbitas et iniuria non diuturnus sum nam et ipse qui multus possum cottidie ego delabor ad aequitas et ad res natura video et ipse causa is sum ut iam simul cum res p qui in perpetuus iacio non possum necessarius revivesco atque recreo cottidie aliquis fio lenis et liberalis quam timeo qui quoniam in tempus inclinatio saepe parvus pono sum omnis momentum observo neque ullus praetermitto tuus juvo et levo locus


Cum his temporibus non sane in senatum ventitarem, tamen, ut tuas litteras legi, non existimavi me salvo iure nostrae veteris amicitiae multorumque inter nos officiorum facere posse ut honori tuo deessem. itaque adfui supplicationemque tibi libenter decrevi nec reliquo tempore ullo aut rei aut existimationi aut dignitati tuae deero. atque hoc ut tui necessarii sciant, hoc me animo erga te esse, velim facias eos per litteras certiores, ut si quid tibi opus sit ne dubitent mihi iure suo denuntiare.

cos hic tempus non sanus in senatus ventitaris tamen ut tuus littera lego non existimo ego salvo ius noster veto amicitia multi inter nos officium facio possum ut honor tuus desum itaque adsum supplicatio tu libet decerno neque reliquus tempus ullus aut res aut existimatio aut dignitas tuus desum atque hic ut tuus necessarius scio hic ego animus erga tu sum volo facio is per littera certus ut si quis tu opus sum ne dubito ego ius suus denuntiaris


ego vero cupio te ad me venire, sed viam timeo. gravissime aegrotasti, inedia et purgationibus et vi ipsius morbi consumptus es ; graves solent offensiones esse ex gravibus morbis si quae culpa commissa est ; iam ad id biduum, quod fueris in via, dum in Cumanum venis, accedent continuo ad reditum dies quinque. ego in Formiano a. d. III K. esse volo. ibi te ut firmum offendam, mi Tiro, effice.

ego verus cupio tu ad ego venio sed via timeo gravis aegroto inedia et purgatio et vis ipse morbus consumo sum gravis soleo offensio sum ex gravis morbus si qui culpa committo sum iam ad is biduus qui sum in via dum in cumanum venio accedo continuo ad redeo dies quinque ego in formianus ab d iii k sum volo ibi tu ut firmum offendo ego tiro efficio


tu quamquam consilio non eges vel abundas potius, tamen hoc animo esse debes ut nihil huc reicias neve in rebus tam subitis tamque angustis a senatu consilium petendum putes, ipse tibi sis senatus, quocumque te ratio rei p. ducet sequare, cures ut ante factum aliquid a te egregium audiamus quam futurum putarimus. illud tibi promitto, quicquid erit a te factum, id senatum non modo ut fideliter sed etiam ut sapienter factum comprobaturum. .

tu quamquam consilium non egeo vel abundo potis tamen hic animus sum debeo ut nihil huc reicio neve in res tam subeo tam angustus ab senatus consilium peto puto ipse tu sum senatus quicumque tu ratio res p duco sequaris curo ut ante facio aliquis ab tu egregius audio quam sum puto ille tu promitto quisquis sum ab tu facio is senatus non modo ut fidelis sed etiam ut sapienter facio comprobo


haec ad te scripsi verbosius et tibi molestus fui, quod te cum mei tum rei p. cognovi amantissimum. notum tibi omne meum consilium esse volui, ut primum scires me numquam voluisse plus quemquam posse quam universam rem p., postea autem quam alicuius culpa tantum valeret unus ut obsisti non posset, me voluisse pacem; amisso exercitu et eo duce, in quo spes fuerat uno, me voluisse etiam reliquis omnibus, postquam non potuerim, mihi ipsi finem fecisse belli; nunc autem si haec civitas est, civem esse me, si non, exsulem esse non incommodiore loco quam si Rhodum aut Mytilenas me contulissem.

hic ad tu scribo verbosus et tu molestus sum qui tu cum meus tum res p cognosco amo notus tu omnis meus consilium sum volo ut primus scio ego numquam volo multus quisquam possum quam universus res p postea autem quam aliquis culpa tantus valeo unus ut obsisto non possum ego volo pax amitto exercitus et is dux in quo spes sum unus ego volo etiam reliquus omnis postquam non possum ego ipse finis facio bellum nunc autem si hic civitas sum civis sum ego si non exsul sum non incommodus locus quam si rhodos aut mytilenae ego confero


ego sedente Cn. Pompeio, cum, ut laudaret P. Sestium, introisset in urbem dixissetque testis Vatinius me fortuna et felicitate C. Caesaris commotum illi amicum esse coepisse, dixi me M. Bibuli fortunam, quam ille adflictam putaret, omnium triumphis victoriisque anteferre, dixique eodem teste alio loco eosdem esse, qui Bibulum exire domo prohibuissent et qui me coegissent; tota vero interrogatio mea nihil habuit nisi reprehensionem illius tribunatus. in quo omnia dicta sunt libertate animoque maximo de vi, de auspiciis, de donatione regnorum, neque vero hac in causa modo, sed constanter saepe in senatu.

ego sedeo cn pompejus cum ut laudo p sestius introisset in urbs dico testis vatinius ego fortuna et felicitas que caesar commoveo ille amicus sum coepio dico ego m bibulis fortuna quam ille affligo puto omnis triumphus victoria antefero dico idem testis alius locus idem sum qui bibulis exeo domus prohibeo et qui ego cogo totus verus interrogatio meus nihil habeo nisi reprehensio ille tribunatus in quo omnis dictum sum libertas animo maximus de vis de auspicium de donatio regnum neque verus hic in causa modo sed consto saepe in senatus


si tu exercitusque valetis, benest. scribis ad me 'te existimasse pro mutuo inter nos animo et pro reconciliata gratia numquam te a me ludibrio laesum in.' quod cuius modi sit, satis intellegere non possum, sed tamen suspicor ad te esse adlatum me in senatu, cum disputarem permultos esse qui rem p. a me conservatam dolerent, dixisse a te propinquos tuos, quibus negare non potuisses, impetrasse ut ea, quae statuisses tibi in senatu de mea laude esse dicenda, reticeres. quod cum dicerem, illud adiunxi mihi tecum ita dispertitum officium fuisse in rei p. salute retinenda, ut ego urbem a domesticis insidiis et ab intestino scelere, tu Italiam et ab armatis hostibus et ab occulta coniuratione defenderes, atque hanc nostram tanti et tam praeclari muneris societatem a tuis propinquis labefactatam, qui, cum tu a me rebus amplissimis atque honorificentissimis ornatus esses, timuissent ne quae mihi pars abs te voluntatis mutuae tribueretur.

si tu exerceo valeo benus scribo ad ego tu existimo pro mutuus inter nos animus et pro reconcilio gratia numquam tu ab ego ludibrium laedo in qui qui modus sum satis intellego non possum sed tamen suspicor ad tu sum affero ego in senatus cum disputaris permultus sum qui res p ab ego conservo doleo dico ab tu propinquus tuus qui nego non possum impetro ut is qui statuo tu in senatus de meus laus sum dico reticeo qui cum dico ille adjungo ego tu ita dispertior officium sum in res p salus retineo ut ego urbs ab domesticus insidiae et ab intestinus scelus tu italia et ab armo hostis et ab occulo coniuratio defendo atque hic noster tantus et tam praeclarus munus societas ab tuus propinquus labefacto qui cum tu ab ego res amplus atque honorificus orno sum timeo ne qui ego pars abs tu voluntas mutuus tribuo


quo cum in loco castra haberem equitatumque in Ciliciam misissem, ut et meus adventus iis civitatibus, quae in ea parte essent, nuntiatus firmiores animos omnium faceret et ego mature quid ageretur in Syria scire possem, tempus eius tridui, quod in iis castris morabar, in magno officio et necessario mihi ponendum putavi.

quo cum in locus castrum habeo equito in cilicia mitto ut et meus advenio is civitas qui in is pars sum nuntio firmus animus omnis facio et ego maturus quis ago in syria scio possum tempus is triduum qui in is castrum moror in magnus officium et necessarius ego pono puto


quae si vera sunt, nemini nostrum cessandum est nec exspectandum quid decernat senatus ; res enim cogit huic tanto incendio succurrere omnis, qui aut imperium aut nomen denique populi R. salvum volunt esse. Brutum enim cohortis xvii et duas non frequentis tironum legiones, quas conscripserat Antonius, habere audio. neque tamen dubito quin omnes qui supersint de Hirti exercitu confluant ad eum. nam in dilectu non multum spei puto esse, praesertim cum nihil sit periculosius quam spatium confirmandi sese Antonio dari. Anni autem tempus libertatem maiorem mihi dat, propterea quia frumenta aut in agris aut in villis sunt. itaque proximis litteris consilium meum expedietur ; nam neque desse neque superesse rei p. volo. maxime tamen doleo adeo et longo et infesto itinere ad me veniri, ut die quadragesimo post aut ultra etiam quam facta sunt omnia nuntientur.

qui si verus sum nemo nos cesso sum neque exspecto quis decerno senatus res enim cogo hic tantus incendium succurro omnis qui aut imperium aut nomen denique populus romanus salvus volo sum brutus enim cohors xvii et duo non frequens tiro legio qui conscribo antonius habeo audio neque tamen dubito quin omnis qui supersum de hirtius exercitus confluo ad is nam in delectus non multus spes puto sum praesertim cum nihil sum periculosus quam spatium confirmo sui antonius do annius autem tempus libertas magnus ego do propterea quia frumentum aut in ager aut in villa sum itaque propior littera consilium meus expedio nam neque defleo neque supersum res p volo magnus tamen doleo adeo et longus et infesto iter ad ego venio ut dies quadragesimus post aut ultra etiam quam facio sum omnis nuntio


bonos viros ad tuam necessitudinem adiunxeris municipiumque gratissimum beneficio tuo de. vinxeris, mihi vero etiam gratius feceris, quod cum semper tueri municipes meos consuevi, tum hic annus praecipue ad meam curam officiumque pertinet. nam constituendi municipi causa hoc anno aedilem filium meum fieri volui et fratris filium et M. Caesium, hominem mihi maxime necessarium ; is enim magistratus in nostro municipio nec alius ullus creari solet. quos cohonestaris in primisque me, si res p. municipi tuo studio, diligentia bene administrata erit. quod ut facias te vehementer etiam atque etiam rogo.

bonus vir ad tuus necessitudo adjungo municipium gratus beneficium tuus de vincio ego verus etiam gratus facio qui cum semper tueor municipes meus consuesco tum hic annus praecipuus ad meus cura officium pertineo nam constituo municipium causa hic annus aedilis filius meus fio volo et frater filius et m caesius homo ego magnus necessarius is enim magistratus in noster municipium neque alius ullus creo soleo qui cohonestaris in primus ego si res p municipium tuus studium diligentia bene administro sum qui ut facio tu vehemens etiam atque etiam rogo


L. Livineius Trypho est omnino L. Reguli, familiarissimi mei, libertus ; cuius calamitas etiam officiosiorem me facit in illum ; nam benevolentior quam semper fui esse non possum. sed ego libertum eius per se ipsum diligo ; summa enim eius erga me officia exstiterunt iis nostris temporibus, quibus facillime benevolentiam hominum et fidem perspicere potui. Eum tibi ita commendo, ut homines grati et memores bene meritos de se commendare debent. pergratum mihi feceris, si ille intellexerit se, quod pro salute mea multa pericula adierit, saepe hieme summa navigarit, pro tua erga me benevolentia gratum etiam tibi fecisse.

l livineius trypho sum omnino l regulis familiaris meus libertus qui calamitas etiam officiosus ego facio in ille nam benevolens quam semper sum sum non possum sed ego libertus is per sui ipse diligo summus enim is erga ego officium exsisto is noster tempus qui facilis benevolentia homo et fides perspicio possum eos tu ita commendo ut homo gratus et memor bene mereo de sui commendaris debeo pergratus ego facio si ille intellego sui qui pro salus meus multus periculum adeo saepe hiems summus navigo pro tuus erga ego benevolens gratus etiam tu facio


gratae mihi tuae litterae, nisi quod Sinuessanum deversoriolum contempsisti. quam quidem contumeliam villa pusilla iniquo animo feret, nisi in Cumano et Pompeiano reddideris u(pomnhmatismo\n. sic igitur facies meque amabis et scripto aliquo lacesses ; ego enim respondere facilius possum quam provocare. quod si, †ut es, cessabis, lacessam, nec tua ignavia etiam mihi inertiam adferet. plura otiosus ; haec cum essem in senatu exaravi.

gratus ego tuus littera nisi qui sinuessanus deversoriolum contemno quam quidem contumelia villa pusillus iniquus animus fero nisi in cumanum et pompejanus reddo quintus pomnhmatismo n sic igitur facies ego amo et scribo aliquis lacesso ego enim respondeo facilis possum quam provocaris qui si ut sum cesso lacesso neque tuus ignavia etiam ego inertia affero multus otiosus hic cum sum in senatus exaro


quo nomine etiam C. Furnio legato, viro forti atque strenuo, plura etiam verbo quam scriptura mandata dedimus, ut et tectius ad vos perferrentur et nos essemus tutiores, quibusque rebus et communem salutem muniri et nos armari conveniret praecepimus. ex quo intellegi potest curam rei p. summae defendendae iam pridem apud nos excubare.

quo nomen etiam que furnius legatus vir fortis atque strenuus multus etiam verbum quam scribo mandatum do ut et tego ad tu perfero et nos sum tueor quisque res et communis salus munio et nos armaris convenio praecipio ex quo intellego possum cura res p summa defendo iam pridem apud nos excubaris


Caunii praeterea debent, sed aiunt se depositam pecuniam habuisse. id velim cognoscis et, si intellexeris eos neque ex edicto neque ex decreto depositam habuisse, des operam ut usurae Cluvio instituto tuo conserventur. his de rebus eo magis laboro, quod agitur res Cn. Pompei etiam, nostri necessari, et quod is magis etiam mihi labo rare videtur quam ipse Cluvius ; cui satis factum esse a nobis valde volo. his de rebus te vehementer etiam atque etiam rogo.

caunii praeterea debeo sed aio sui depono pecunia habeo is volo cognosco et si intellego is neque ex edictum neque ex decretum depono habeo do opera ut utor cluvius instituo tuus conservo hic de res is magis laboro qui ago res cn pompejus etiam noster necessaris et qui is magis etiam ego lo raris video quam ipse cluvius qui satis facio sum ab nos validus volo hic de res tu vehemens etiam atque etiam rogo


dux nobis et auctor opus est et eorum ventorum, quos proposui, moderator quidam et quasi gubernator. qui si ex omnibus unus optandus esset, quem tecum conferre possemus non haberemus. quam ob rem, si me memorem, si gratum, si bonum virum vel ex hoc ipso, quod tam vehementer de Milone laborem, existimare potes, si dignum denique tuis beneficiis iudicas, hoc a te peto, ut subvenias huic meae sollicitudini et huic meae laudi vel, ut verius dicam, prope saluti tuum studium dices. de ipso T. Annio tantum tibi polliceor, te maioris animi, gravitatis, constantiae benevolentiaeque erga te, si complecti hominem volueris, habiturum esse neminem; mihi vero tantum decoris, tantum dignitatis adiunxeris ut eundem te facile adgnoscam fuisse in laude mea, qui fueris in salute. ego ni te videre scirem, qua mente haec scriberem, quantum offici sustinerem, quanto opere mihi esset in hac petitione Milonis omni non modo contentione, sed etiam dimicatione elaborandum, plura scriberem; nunc tibi omnem rem atque causam meque totum commendo atque trado. unum hoc sic habeto, si a te hanc rem impetraro, me paene plus tibi quam ipsi Miloni debiturum; non enim mihi tam mea salus cara fuit, in qua praecipue sum ab illo adiutus, quam pietas erit in referenda gratia iucunda; eam autem unius tuo studio me adsequi posse confido.

dux nos et auctor opus sum et is ventor qui propono moderator quidam et quasi gubernator qui si ex omnis unus opto sum qui tu confero possum non habeo quam ob res si ego memoro si gratus si bonus vir vel ex hic ipse qui tam vehemens de milo labor existimaris possum si dignus denique tuus beneficium iudico hic ab tu peto ut subvenio hic meus sollicitudo et hic meus laus vel ut verus dico prope salus tuus studium dico de ipse t annius tantus tu polliceor tu magnus animus gravitas constantia benevolentia erga tu si complector homo volo habeo sum nemo ego verus tantus decor tantus dignitas adjungo ut idem tu facilis agnosco sum in laus meus qui sum in salus ego ni tu video scio qui mens hic scribo quantus officio sustineo quantus opus ego sum in hic petitio milo omnis non modo contentio sed etiam dimicatio elaboro multus scribo nunc tu omnis res atque causa ego totus commendo atque trado unus hic sic habeo si ab tu hic res impetraro ego paene multus tu quam ipse milo debeo non enim ego tam meus salus carus sum in qui praecipuus sum ab ille adiutus quam pietas sum in refero gratia iucundus is autem unus tuus studium ego assequor possum confido


S. v. l. v. v. b. e. v. scelere Dolabellae oppressa Asia in proximam provinciam Macedoniam praesidiaque rei p. quae M. Brutus, v. c., tenebat me contuli et id egi ut, per quos celerrime possent, Asia provincia vectigaliaque in vestram potestatem redigerentur. quod cum pertimuisset Dolabella vastata provincia, correptis vectigalibus, praecipue civibus Romanis omnibus crudelissime denudatis ac divenditis celeriusque Asia excessisset quam eo praesidium adduci potuisset, diutius morari aut exspectare praesidium non necesse habui et quam primum ad meum officium revertendum mihi esse existimavi, ut et reliqua vectigalia exigerem et quam deposui pecuniam conligerem, quicquid ex ea correptum esset aut quorum id culpa accidisset cognoscerem quam primum et vos de omni re facerem certiores.

senatus v l v v b e v scelus dolabella opprimo asia in propior provincia macedonia praesidium res p qui m brutus v que teneo ego contulis et is ago ut per qui celer possum asia provincia vectigalis in vester potestas redigo qui cum pertimeo dolabella vasto provincia corripio vectigal praecipuus civis romanus omnis crudelis denudo atque divendo celer asia excedo quam is praesidium adduco possum diu moraris aut exspectaris praesidium non necesse habeo et quam primus ad meus officium revorto ego sum existimo ut et reliquus vectigalis exigo et quam depono pecunia conligerem quisquis ex is corripio sum aut qui is culpa accido cognosco quam primus et tu de omnis res facio certus


neque tamen adhuc habeo quod te accusem; neque enim fuit quod tu plus providere posses quam quivis nostrum in primisque ego, qui cum Pompeio compluris dies nullis in aliis nisi de re publica sermonibus versatus sum; quae nec possunt scribi nec scribenda sunt; tantum habeto, civem egregium esse Pompeium et ad omnia, quae providenda sunt in re publica, et animo et consilio paratum. qua re da te homini; complectetur, mihi crede. iam idem illi et boni et mali cives videntur, qui nobis videri solent.

neque tamen adhuc habeo qui tu accuso neque enim sum qui tu multus provideo possum quam quivis nos in primus ego qui cum pompejus complures dies nullus in alius nisi de res publicus sermo verso sum qui neque possum scribo neque scribo sum tantus habeo civis egregius sum pompejus et ad omnis qui provideo sum in res publicus et animus et consilium paro qui res do tu homo complector ego credo iam idem ille et bonus et malus civis video qui nos video soleo


ego si foris cenitarem, Cn. Octavio, familiari tuo, non defuissem; cui tamen dixi, cum me aliquotiens invitaret: 'oro te, quis tu es?' sed me hercules extra iocum homo bellus est; vellem eum tecum abduxisses.

ego si foris cenitaris cn octavius familiaris tuus non desum qui tamen dico cum ego aliquoties invito oro tu quis tu sum sed ego herculis extra iocus homo bellus sum volo is tu abduco


si auctoritate et gratia tantum possem quantum in ea re p., de qua ita meritus sum, posse deberem, tu quoque is esses, qui fuisti, cum omni gradu amplissimo dignissimus tum certe ordinis tui facile princeps. sed quoniam eodem tempore eademque de causa nostrum uterque cecidit, tibi et illa polliceor quae supra scripsi, quae sunt adhuc mea, et ea quae praeterea videor mihi ex aliqua parte retinere tamquam ex reliquiis pristinae dignitatis. neque enim ipse Caesar, ut multis rebus intellegere potui, est alienus a nobis et omnes fere familiarissimi eius casu devincti magnis meis veteribus officiis me diligenter observant et colunt. itaque, si qui mihi erit aditus de tuis fortunis, id est de tua incolumitate, in qua sunt omnia, agendi, quod quidem cotidie magis ex eorum sermonibus adducor ut sperem, agam per me ipse et moliar.

si auctoritas et gratia tantus possum quantus in is res p de qui ita mereor sum possum debeo tu quoque is sum qui sum cum omnis gradus amplus dignus tum certus ordo tuus facilis princeps sed quoniam idem tempus idem de causa nos uterque cado tu et ille polliceor qui supra scribo qui sum adhuc meus et is qui praeterea video ego ex aliqui pars retineo tamquam ex reliquiae pristinus dignitas neque enim ipse caesar ut multus res intellego possum sum alienus ab nos et omnis fere familiaris is casus devincio magnus meus vetus officium ego diligenter observo et colo itaque si qui ego sum aditus de tuus fortuna is sum de tuus incolumitas in qui sum omnis ago qui quidem cottidie magis ex is sermo adduco ut spero ago per ego ipse et molio


nam cum te ipsum, ex quo tempore tu me diligere coepisti, cotidie pluris feci, tum accesserunt etiam coniunctiones necessariorum tuorum (duo enim duarum aetatum plurimi facio, Cn. Pompeium, filiae tuae socerum, et M. Brutum, generum tuum), conlegique coniunctio praesertim tam honorifice a te approbata non mediocre vinculum mihi quidem attulisse videtur ad voluntates nostras copulandas. sed et, si Clodium convenero, ex illius sermone ad te scribam plura et ipse operam dabo te ut quam primum videam. quod scribis tibi manendi causam eam fuisse, ut me convenires, id mihi, ne mentiar, est gratum.

nam cum tu ipse ex quo tempus tu ego diligo coepio cottidie multus facio tum accedo etiam coniunctio necessarius tuus duo enim duaris aetas plurimus facio cn pompejus filia tuus socer et m brutus gener tuus conlegique conjunctio praesertim tam honorificus ab tu approbo non mediocris vinculis ego quidem affero video ad voluntas noster copulo sed et si claudius convenio ex ille sermo ad tu scribo multus et ipse opera do tu ut quam primus video qui scribo tu maneo causa is sum ut ego convenio is ego ne mentior sum gratus


quod tibi non tam celeriter liber est redditus, ignosce timori nostro et miserere temporis. filius, ut audio, pertimuit, neque iniuria, si liber exisset (quoniam non tam interest quo animo scribatur quam quo accipiatur), ne ea res inepte mihi noceret, cum praesertim adhuc stili poenas dem. qua quidem in re singulari sum fato. nam cum mendum scripturae litura tollatur, stultitia fama multetur, meus error exsilio corrigitur, cuius summa criminis est quod armatus adversario male dixi.

qui tu non tam celer liber sum reddo ignosco timor noster et misereor tempus filius ut audio pertimesco neque iniuria si liber exeo quoniam non tam intersum quo animus scribo quam quo accipio ne is res ineptus ego noceo cum praesertim adhuc stilis poena do qui quidem in res singularis sum fatum nam cum mendum scribo litura tollo stultitia fama multo meus error exsilium corrigo qui summus crimen sum qui armo adversarius malus dico


ego de te ad Caesarem quam diligenter scripserim, tute scis, quam saepe, ego; sed me hercule iam intermiseram, ne viderer liberalissimi hominis meique amantissimi voluntati erga me diffidere. sed tamen iis litteris, quas proxime dedi, putavi esse hominem commonendum. id feci; quid profecerim, facias me velim certiorem et simul de toto statu tuo consiliisque omnibus; scire enim cupio quid agas, quid exspectes, quam longum istum tuum discessum a nobis futurum putes.

ego de tu ad caesaris quam diligenter scribo tueor scio quam saepe ego sed ego herculis iam intermitto ne video liberalis homo meus amo voluntas erga ego diffido sed tamen is littera qui propior do puto sum homo commoneo is facio quis proficio facio ego volo certus et simul de totus status tuus consilium omnis scio enim cupio quis ago quis exspecto quam longus iste tuus discedo ab nos sum puto


nos hic de Dolabella audiebamus quae vellemus, sed certos auctores non habebamus. te quidem magnum hominem et praesenti iudicio et reliqui temporis exspectatione scito esse. hoc tibi proposito fac ut ad summa contendas. nihil est tantum quod non p. R. a te perfici atque obtineri posse iudicet. vale.

nos hic de dolabella audio qui volo sed certus auctor non habeo tu quidem magnus homo et praesens iudicium et reliquus tempus exspectatio scio sum hic tu propono facio ut ad summus contendo nihil sum tantus qui non p romanus ab tu perficio atque obtineo possum iudico val


interea cognovi multorum litteris atque nuntiis Hagnas Parthorum copias et Arabum ad oppidum Antiocheam accessisse magnumque eorum equitatum, qui in Ciliciam transisset, ab equitum meorum turmis et a cohorte praetoria, quae erat Epiphaneae praesidi causa, occidione occisum. qua re cum viderem a Cappadocia Parthorum copias aversas non longe a finibus esse Ciliciae, quam potui maximis itineribus ad Amanum exercitum duxi. quo ut veni, hostem ab Antiochea recessisse, Bibulum Antiocheae esse cognovi. Deiotarum confestim iam ad me venientem cum magno et firmo equitatu et peditatu et cum omnibus suis copiis certiorem feci non videri esse causam cur abesset a regno meque ad eum, si quid novi forte accidisset, statim litteras nuntiosque missurum esse.

interea cognosco multus littera atque nuntius hagnas parthus copia et arabus ad oppidum antiochea accedo magnus is equitas qui in cilicia transeo ab eques meus turma et ab cohors praetorius qui sum epiphaneae praesidium causa occidio occido qui res cum video ab cappadocia parthus copia averto non longus ab finis sum cilicia quam possum magnus iter ad amanus exercitus duco quo ut venio hostis ab antiochea recedo bibulis antiochea sum cognosco deiotaris confestim iam ad ego venio cum magnus et firmus equitatus et pedito et cum omnis suus copia certus facio non video sum causa cur absum ab regnum ego ad is si quis nosco fors accido statim littera nuntius mitto sum


Licini Hipponacteo praeconio. at vide quid suscenseat. Phameae causam receperam ipsius quidem causa; erat enim mihi sane familiaris. is ad me venit dixitque iudicem sibi operam dare constituisse eo ipso die quo de P. Sestio in consilium iri necesse erat. respondi nullo modo me facere posse; quem vellet alium diem si sumpsisset, me ei non defuturum. ille autem, qui sciret se nepotem bellum tibicinem habere et sat bonum unctorem, discessit a me, ut mi videbatur, iratior. habes 'Sardos venalis alium alio nequiorem.' Cognosti meam causam et istius salaconis iniquitatem. 'Catonem' tuum mihi mitte; cupio enim legere. me adhuc non legisse turpe utrique nostrum est.

licinius hipponacteus praeconium at video quis suscenseo phamea causa recipio ipse quidem causa sum enim ego sanus familiaris is ad ego venio dico judico sui opera do constituo is ipse dies quo de p sestius in consilium eo necesse sum respondeo nullus modo ego facio possum qui volo alius dies si sumo ego is non desum ille autem qui scio sui nepos bellum tibicino habeo et satis bonus unctor discedo ab ego ut ego video irascor habeo sardi venal alius alius nequiorem cogo meus causa et iste salaco iniquitas cato tuus ego mitto cupio enim lego ego adhuc non lego turpis uterque nos sum


si interest, id quod homines arbitrantur, rei p. te, ut instituisti atque fecisti, navare operam rebusque maximis, quae ad exstinguendas reliquias belli pertinent, interesse, nihil videris melius neque laudabilius neque honestius facere posse, istamque operam tuam, navitatem, animum in rem p. celeritati praeturae anteponendam censeo. nolo enim te ignorare quantam laudem consecutus sis ; mihi crede, proximam Planco, idque ipsius Planci testimonio, praeterea fama scientiaque omnium.

si intersum is qui homo arbitror res p tu ut instituo atque facio navaris opera res magnus qui ad exstinguo reliquiae bellum pertineo intersum nihil video bonus neque laudabilis neque honestus facio possum iste opera tuus navitas animus in res p celeritas praetura antepono censeo nolo enim tu ignoro quantus laus consequor sum ego credo propior plancus is ipse plancus testimonium praeterea fama scio omnis


sed quod tu cui licebat, pedibus es consecutus ut ibi esses, 'ubi nec Pelopidarum' (nosti cetera), nos idem prope modum consequimur alia ratione. Cum enim salutationi nos dedimus amicorum, quae fit hoc etiam frequentius quam solebat, quod quasi avem albam videntur bene sentientem civem videre, abdo me in bibliothecam. itaque opera efficio tanta quanta fortasse tu senties; intellexi enim ex tuo sermone quodam, cum meam maestitiam et desperationem accusares domi tuae, discere te ex meis libris animum meum desiderare.

sed qui tu qui licet pes sum consequor ut ibi sum ubi neque pelopidaris nosco ceterus nos idem prope modus consequor alius ratio cos enim salutatio nos do amicus qui fio hic etiam frequens quam soleo qui quasi avis alba video bene sentio civis video abdo ego in bibliotheca itaque opus efficio tantus quantus fortasse tu sentio intellego enim ex tuus sermo quidam cum meus maestitia et desperatio accusaris domus tuus disco tu ex meus liber animus meus desideraris