sed heus tu! quid agis? ecquid fit? video enim te iam iocari per litteras haec signa meliora sunt quam in meo Tusculano. sed quid sit scire cupio. consuli quidem te a Caesare scribis; sed ego tibi ab illo consuli mallem. quod si aut fit aut futurum putas, perfer istam militiam et permane; ego enim desiderium tui spe tuorum commodorum consolabor; sin autem ista sunt inaniora, recipe te ad nos. nam aut erit hic aliquid aliquando aut, si minus, una me hercule conlocutio nostra pluris erit quam omnes Samarobrivae. denique, si cito te rettuleris, sermo nullus erit; si diutius frustra afueris, non modo Laberium sed etiam sodalem nostrum Valerium pertimesco; mira enim persona induci potest Britannici iure consulti.

sed heus tu quis ago ecquis fio video enim tu iam iocor per littera hic signum bonus sum quam in meus tusculanus sed quis sum scio cupio consul quidem tu ab caesaris scribo sed ego tu ab ille consul malo qui si aut fio aut sum puto perfero iste militia et permaneo ego enim desiderium tuus spes tuus commodus consolo sin autem iste sum inanis recipio tu ad nos nam aut sum hic aliquis aliquando aut si paruus unus ego herculis collocutio noster multus sum quam omnis samarobriva denique si cito tu refero sermo nullus sum si diu frustra asum non modo laberius sed etiam sodalis nos valerius pertimesco mirus enim persono induco possum britannicus ius consulo


nihil attinet me plura scribere; quam mihi necesse sit eius salutem et fortunas quibuscumque rebus possim tueri, vides. reliquum est ut, cum cognorim pluribus rebus quid tu et de bonorum fortuna et de rei p. calamitatibus sentires, nihil a te petam nisi ut ad eam voluntatem, quam tua sponte erga Caecinam habiturus es, tantus cumulus accedat commendatione mea, quanti me a te fieri intellego. hoc mihi gratius facere nihil potes. vale.

nihil attineo ego multus scribo quam ego necesse sum is salus et fortuna quicumque res possum tueor video reliquus sum ut cum cogo multus res quis tu et de bonus fortuna et de res p calamitas sentio nihil ab tu peto nisi ut ad is voluntas quam tuus sponte erga caecina habeo sum tantus cumulus accedo commendatio meus quantus ego ab tu fio intellego hic ego gratus facio nihil possum val


si vales, bene est, ego valeo. valetudinem tuam velim cures diligentissime. nam mihi et scriptum et nuntiatum est te in febrim subito incidisse. quod celeriter me fecisti is de Caesaris litteris certiorem, fecisti mihi gratum. item posthac, si quid opus erit, si quid acciderit novi, facies ut sciam. cura ut valeas. vale. D. iiii Non. Iun.

si val bene sum ego valeo valetudo tuus volo curo diligens nam ego et scribo et nuntio sum tu in febris subeo incido qui celer ego facio is de caesar littera certus facio ego gratus item posthac si quis opus sum si quis accido nosco facies ut scio cura ut valeo val d quattuor non jus


Cum municipibus Volaterranis mihi summa necessitudo est ; magno enim meo beneficio adfecti cumulatissime mihi gratiam rettulerunt nam nec in honoribus meis nec in laboribus umquam defuerunt Cum quibus si mihi nulla causa intercederet, tamen, quod te vehementissime diligo quodque me a te plurimi fieri sentio, et monerem te et hortarer ut eorum fortunis consuleres, praesertim cum prope praecipuam causam haberent ad ius obtinendum, primum quod Sullani temporis acerbitatem deorum immortalium benignitate subterfugerunt, deinde quod summo studio p. R. a me in consulatu meo defensi sunt

cos municipibus volaterranus ego summus necessitudo sum magnus enim meus beneficium afficio cumulo ego gratia refero nam neque in honor meus neque in labor umquam desum cos qui si ego nullus causa intercedo tamen qui tu vehemens diligo quisque ego ab tu plurimus fio sentio et moneo tu et horto ut is fortuna consulo praesertim cum prope praecipuus causa habeo ad ius obtineo primus qui sullanus tempus acerbitas deus immortalis benignitas subterfugio deinde qui superus studium p romanus ab ego in consulatus meus defendo sum


Pansam nostrum secunda voluntate hominum paludatum ex urbe exisse cum ipsius causa gaudeo tum me hercule etiam omnium nostrorum ; spero enim homines intellecturos quanto sit omnibus odio crudelitas et quanto amori probitas et clementia, atque ea, quae maxime mali petant et concupiscant, ad bonos pervenire. difficile est enim persuadere hominibus to\ kalo\n di' au(to\ ai(reto\n? esse ; h(donh\n vero et a)taraci/an virtute, iustitia, tw=| kalw=| parari et verum et probabile est ; ipse enim Epicurus, a quo omnes Catii et Amafinii, mali verborum interpretes, proficiscuntur, dicit : ou)k e)/stin h(de/ws a)/neu tou= kalw=s kai\ dikai/ws zh=n.

pansa nos secundus voluntas homo paludatus ex urbs exeo cum ipse causa gaudeo tum ego herculis etiam omnis noster spero enim homo intellego quantus sum omnis odium crudelitas et quantus amor probitas et clemens atque is qui magnus malus peto et concupisco ad bonus pervenio difficilis sum enim persuadeo homo to kalo n deus au to ai reor n sum h donh n verus et ab taraci an virtus iustitia tw kalw paro et verus et probabilis sum ipse enim epicurus ab quo omnis catius et amafinius malus verbum interpres proficisco dico ou k e stin h de ws ab neu tou kalw senatus kai dikai ws zh n


iam non ago tibi gratias ; cui enim re vix referre possum, huic verbis non patitur res satis fieri. attendere te volo quae in manibus sunt ; qua enim prudentia es, nihil te fugiet, si meas litteras diligenter legeris. sequi confestim Antonium his de causis, Cicero, non potui : eram sine equitibus, sine iumentis ; Hirtium perisse nesciebam, Aquilam perisse nesciebam ; Caesari non credebam prius quam convenissem et conlocutus essem. hic dies hoc modo abiit.

iam non ago tu gratia qui enim res vix refero possum hic verbum non patior res satis fio attendo tu volo qui in manus sum qui enim prudentia sum nihil tu fugio si meus littera diligenter lego sequor confestim antonius hic de causa cicero non possum sum sine eques sine jumentum hirtius pereo nescio aquila pereo nescio caesaris non credo prior quam convenio et conloquor sum hic dies hic modo abeo


Magno dolore me adfecissent tuae litterae, nisi iam et ratio ipsa depulisset omnis molestias et diuturna desperatione rerum obduruisset animus ad dolorem novum. sed tamen, qua re acciderit ut ex meis superioribus litteris id suspicarere, quod scribis, nescio; quid enim in illis fuit praeter querelam temporum? quae non meum animum magis sollicitum habent quam tuum. nam non eam cognovi aciem ingeni tui, quod ipse videam, te id ut non putem videre; illud miror, adduci potuisse te, qui me penitus nosse deberes, ut existimares aut me tam improvidum, qui ab excitata fortuna ad inclinatam et prope iacentem desciscerem, aut tam inconstantem, ut conlectam gratiam florentissimi hominis effunderem a meque ipse deficerem et, quod initio semperque fugi, civili bello interessem. quod est igitur meum 'triste consilium'?

magnus dolor ego afficio tuus littera nisi iam et ratio ipse depello omnis molestia et diuturnus desperatio res obduresco animus ad dolor novus sed tamen qui res accido ut ex meus superus littera is suspicor qui scribo nescio quis enim in ille sum praeter querela tempus qui non meus animus magis sollicitus habeo quam tuus nam non is cognosco acies ingenium tuus qui ipse video tu is ut non puto video ille miro adduco possum tu qui ego penitus nosco debeo ut existimaris aut ego tam improvidus qui ab excito fortuna ad inclino et prope iaceo descisco aut tam inconsto ut collecta gratia floreo homo effundo ab ego ipse deficio et qui initium semper fugio civilis bellum intersum qui sum igitur meus tristis consilium


sed et te aliquanto ante, ut spero, habebimus et, praeterquam quod rei p. consulere debemus, tamen tuae dignitati ita favemus, ut omne nostrum consilium, studium, officium, operam, laborem, diligentiam ad amplitudinem tuam conferamus. ita facillime et rei p., quae mihi carissima est, et amicitiae nostrae, quam sanctissime nobis colendam puto, me intellego satis facturum.

sed et tu aliquantus ante ut spero habeo et praeterquam qui res p consulo debeo tamen tuus dignitas ita faveo ut omnis nos consilium studium officium opera labor diligentia ad amplitudo tuus confero ita facilis et res p qui ego carus sum et amicitia noster quam sancio nos colo puto ego intellego satis facio


sed dici non potest quo modo hic omnia iaceant. Nisi ego cum tabernariis et aquariis pugnarem, veternus civitatem occupasset. si Parthi vos nihil calficiunt, nos frigore frigescimus. tamen, quoquo modo potuit, sine Parthis Bibulus in Amano nescio quid cohorticularum amisit. hoc sic nuntiatum est.

sed dico non possum quo modo hic omnis jaceo nisus ego cum tabernarius et aquarius pugnaris veternus civitas occupo si parthus tu nihil calficiunt nos frigor frigescimus tamen quisquis modo possum sine parthus bibulus in amanus nescio quis cohorticularis amitto hic sic nuntio sum


quod si non possimus aliquid proficere suadendo, gratia contendimus et rogando, si quid nostra causa vis, ut istis te molestiis laxes et ad convictum nostrum redeas atque ad consuetudinem vel nostram communem vel tuam solius ac propriam. cupio non obtundere te, si non delectare nostro studio, cupio deterrere ne permaneas in incepto. nunc duae res istae contrariae me conturbant, ex quibus aut in altera mihi velim, si potes, obtemperes aut in altera non offendas. vale.

qui si non possum aliquis proficio suadeo gratia contendo et rogo si quis noster causa volo ut iste tu molestia laxo et ad convinco nos redeo atque ad consuetudo vel noster communis vel tuus solus atque proprius cupio non obtundo tu si non delecto noster studium cupio deterreo ne permaneo in inceptum nunc duo res iste contrarius ego conturbo ex qui aut in alter ego volo si possum obtempero aut in alter non offendo val


binas a te accepi litteras Corcyrae datas; quarum alteris mihi gratulabare, quod audisses me meam pristinam dignitatem obtinere, alteris dicebas te velle, quae egissem, bene et feliciter evenire. ego autem, si dignitas est bene de re publica sentire et bonis viris probare quod sentias, obtineo dignitatem meam; sin autem in eo dignitas est, si, quod sentias, aut re efficere possis aut denique libera oratione defendere, ne vestigium quidem ullum est reliquum nobis dignitatis, agiturque praeclare, si nosmet ipsos regere possumus, ut ea, quae partim iam adsunt, partim impendent, moderate feramus; quod est difficile in eius modi bello, cuius exitus ex altera parte caedem ostentet, ex altera servitutem.

bini ab tu accipio littera corcyra do qui alter ego gratulabaris qui audio ego meus pristinus dignitas obtineo alter dico tu volo qui ago bene et feliciter evenio ego autem si dignitas sum bene de res publicus sentio et bonus vis probaris qui sentio obtineo dignitas meus sin autem in is dignitas sum si qui sentio aut res efficio possum aut denique liber oratio defendo ne vestigium quidem ullus sum reliquus nos dignitas ago praeclaris si nos ipse rego possum ut is qui pars iam adsum pars impendo modero fero qui sum difficilis in is modus bellum qui exitus ex alter pars caedes ostento ex alter servitus


quapropter a te etiam atque etiam pro nostra summa coniunctione proque tua in me perpetua et maxima benevolentia maiorem in modum peto atque contendo ut, cum fortunas agi eius municipi intellegas, quod sit mihi necessitudine, officiis, benevolentia coniunctissimum, id mihi des ; quod erit huius modi ut, si a Caesare quod speramus impetrarimus, tuo beneficio nos id consecutos esse iudicemus, sin minus, pro eo tamen id habeamus, quoniam a te data sit opera ut impetraremus. hoc cum mihi gratissimum feceris tum viros optimos homines honestissimos eosdemque gratissimos et tua necessitudine dignissimos summo beneficio in perpetuum tibi tuisque devinxeris.

quapropter ab tu etiam atque etiam pro noster summus coniunctio pro tuus in ego perpetuus et maximus benevolens magnus in modus peto atque contendo ut cum fortuna ago is municipium intellego qui sum ego necessitudo officium benevolens conjungo is ego do qui sum hic modus ut si ab caesaris qui spero impetro tuus beneficium nos is consequor sum judico sin paruus pro is tamen is habeo quoniam ab tu do sum opus ut impetro hic cum ego gratus facio tum vir bonus homo honestus idem gratus et tuus necessitudo dignus superus beneficium in perpetuus tu tuus devincio


id si ita est, essedum aliquod capias suadeo et ad nos quam primum recurras. sin autem sine Britannia tamen adsequi quod volumus possumus, perfice ut sis in familiaribus Caesaris. multum te in eo frater adiuvabit meus, multum Balbus, sed, mihi crede, tuus pudor et labor plurimum. †imperatorem liberalissimum, aetatem opportunissimam, commendationem certe singularem, ut tibi unum timendum sit ne ipse tibi defuisse videare.

is si ita sum esseda aliqui capio suadeo et ad nos quam primus recurro sin autem sine britannia tamen assequor qui volo possum perficio ut sum in familiaris caesar multus tu in is frater adiuvo meus multus balbus sed ego credo tuus pudor et labor multus imperator liberalis aetas opportunus commendatio certus singularis ut tu unus timeo sum ne ipse tu desum videaris


de sumptu, quem te in rem militarem facere et fecisse dicis, nihil sane possum tibi opitulari, propterea quod et orbus senatus consulibus amissis et incredibiles angustiae pecuniae publicae ; quae conquiritur undique, ut optime meritis militibus promissa solvantur ; quod quidem fieri sine tributo posse non arbitror.

de sumo qui tu in res militaris facio et facio dico nihil sanus possum tu opitularis propterea qui et orbus senatus consul amitto et incredibilis angustia pecunia publicus qui conquaero undique ut optume meritum miles promitto solvo qui quidem fio sine tribuo possum non arbitror


qua re, si tibi unum hoc detrahi potest, ne quid iis, quos amasti, mali putes contigisse, permultum erit ex maerore tuo deminutum. relinquetur enim simplex illa iam cura doloris tui, quae non cum illis communicabitur sed ad te ipsum proprie referetur; in qua non est iam gravitatis et sapientiae tuae, quam tu a puero praestitisti, ferre immoderatius casum incommodorum tuorum, qui sit ab eorum, quos dilexeris, miseria maloque seiunctus. etenim eum semper te et privatis in rebus et publicis praestitisti, tuenda tibi ut sit gravitas et constantiae serviendum. nam, quod adlatura est ipsa diuturnitas, quae maximos luctus vetustate tollit, id nos praecipere consilio prudentiaque debemus.

qui res si tu unus hic detraho possum ne quis is qui amo malus puto contingo permultus sum ex maeror tuus deminuo relinquo enim simplex ille iam cura dolor tuus qui non cum ille communico sed ad tu ipse proprius refero in qui non sum iam gravitas et sapientia tuus quam tu ab puer praesto fero immoderatus casus incommodus tuus qui sum ab is qui diligo miseria malo sejungo etenim is semper tu et privo in res et publicus praesto tueor tu ut sum gravitas et constantia servio nam qui affero sum ipse diuturnitas qui magnus luctus vetustas tollo is nos praecipio consilium prudens debeo


puto te iam suppudere, quem haec tertia iam epistula ante oppressit quam tu scidam aut litteram. sed non urgeo ; longiores enim exspectabo vel potius exigam. ego si semper haberem cui darem, vel ternas in hora darem ; is fit enim nescio qui ut quasi coram adesse videare cum scribo aliquid ad te, neque id kat' ei)dw/lwn fantasi/as, ut dicunt tui amici novi, qui putant etiam dianohtika\s fantasi/as spectris Catianis excitari ; nam ne te fugiat, Catius Insuber, *)epikou/reios, qui nuper est mortuus, quae ille Gargettius et iam ante Democritus ei)/dwla, hic 'spectra' nominat.

puto tu iam suppudet qui hic tertius iam epistula ante opprimo quam tu scida aut littera sed non urgeo longus enim exspecto vel potis exigo ego si semper habeo qui do vel terni in hora do is fio enim nescio qui ut quasi coram adsum videaris cum scribo aliquis ad tu neque is kat is dw lwn fantasi as ut dico tuus amicus nosco qui puto etiam dianohtika senatus fantasi as spectrum catianus excito nam ne tu fugio catus insubo epikou reios qui nuper sum mortuus qui ille gargettius et iam ante democritus is dwla hic spectrum nomino


illud tamen vel tu me monuisse vel censuisse puta vel propter benevolentiam tacere non potuisse, ut, quod ego facio, tu quoque animum inducas, si sit aliqua res publica, in ea te esse oportere iudicio hominum reque principem, necessitate cedentem tempori; sin autem nulla sit, hunc tamen aptissimum esse etiam ad exsulandum locum. si enim libertatem sequimur, qui locus hoc dominatu vacat? sin qualemcumque locum, quae est domestica sede iucundior? sed, mihi crede, etiam is, qui omnia tenet, favet ingeniis, nobilitatem vero et dignitates hominum, quantum ei res et ipsius causa concedit, amplectitur. sed plura quam statueram. redeo ergo ad unum illud, me tuum esse; fore cum tuis, si modo erunt tui, si minus, me certe in omnibus rebus satis nostrae coniunctioni amorique facturum. vale.

ille tamen vel tu ego moneo vel censeo puto vel propter benevolentia taceo non possum ut qui ego facio tu quoque animus induco si sum aliqui res publicus in is tu sum oportet iudicium homo reor princeps necessitas cedo tempus sin autem nullus sum hic tamen aptus sum etiam ad exsulo locus si enim libertas sequor qui locus hic dominor vaco sin qualiscumque locus qui sum domesticus sedes jucundus sed ego credo etiam is qui omnis teneo faveo ingenium nobilitas verus et dignitas homo quantus is res et ipse causa concedo amplector sed multus quam statuo redeo ergo ad unus ille ego tuus sum sum cum tuus si modo sum tuus si paruus ego certus in omnis res satis noster coniunctio amor facio val


S. v. b. Litteras tuas legimus simillimas edicti tui, contumeliosas, minacis, minime dignas quae a te nobis mitterentur. nos, Antoni, te nulla lacessiimus iniuria neque miraturum credidimus, si praetores et ea dignitate homines aliquid edicto postulassemus a consule. quod si indignaris ausos esse id facere, concede nobis ut doleamus ne hoc quidem abs te Bruto et Cassio tribui.

senatus v b litterae tuus lego similis edico tuus contumeliosus minax paruus digno qui ab tu nos mitto nos antonius tu nullus lacesso iniuria neque miro credo si praetor et is dignitas homo aliquis edictum postulo ab consul qui si indignaris audeo sum is facio concedo nos ut doleo ne hic quidem abs tu brutus et casseius tribuo


Cum ad me Decius librarius venisset egissetque mecum, ut operam darem ne tibi hoc tempore succederetur, quamquam illum hominem frugi et tibi amicum existimabam, tamen, quod memoria tenebam, cuius modi ad me litteras antea misisses, non satis credidi homini prudenti tam valde esse mutatam voluntatem tuam. sed, postea quam et Cornelia tua Terentiam convenit, et ego cum Q. Cornelio locutus sum, adhibui diligentiam, quotienscumque senatus fuit, ut adessem, plurimumque in eo negoti habui ut Q. Fufium, tr. pl., et ceteros, ad quos tu scripseras, cogerem is mihi potius credere quam tuis litteris. omnino res tota in mensem Ianuarium reiecta erat, sed facile obtinebatur.

cos ad ego decius librarius venio ago ego ut opera do ne tu hic tempus succedo quamquam ille homo frugi et tu amicus existimo tamen qui memoria teneo qui modus ad ego littera antea mitto non satis credo homo prudens tam validus sum muto voluntas tuus sed postea quam et cornelius tuus terentia convenio et ego cum q cornelius loquor sum adhibeo diligentia quotienscumque senatus sum ut adsum multus in is negotium habeo ut q fufius tr pl et ceterus ad qui tu scribo cogo is ego potis credo quam tuus littera omnino res totus in mensis januarius rejecto sum sed facilis obtineo


vides ex senatus consulto provinciam esse habendam. si eam, quod eius facere potueris, quam expeditissimam mihi tradideris, facilior erit mihi quasi decursus mei temporis. quid in eo genere efficere possis, tui consili est; ego te, quod tibi veniet in mentem mea interesse, valde rogo. pluribus verbis ad te scriberem, si aut tua humanitas longiorem orationem exspectaret aut id fieri nostra amicitia pateretur aut res verba desideraret ac non pro se ipsa loqueretur. hoc velim tibi persuadeas, si rationibus meis provisum a te esse intellexero, magnam te ex eo et perpetuam voluptatem esse capturum. vale.

video ex senatus consultum provincia sum habeo si is qui is facio possum quam expedio ego trado facilis sum ego quasi decurro meus tempus quis in is genus efficio possum tuus consilium sum ego tu qui tu venio in mens meus intersum validus rogo multus verbum ad tu scribo si aut tuus humanitas longus oratio exspecto aut is fio noster amicitia pateo aut res verbum desidero atque non pro sui ipse loquor hic volo tu persuadeo si ratio meus provideo ab tu sum intellego magnus tu ex is et perpetuus voluptas sum capio val


quod de domo scribis, hoc est de area, ego vero tum denique mihi videbor restitutus, si illa nobis erit restituta. verum haec non sunt in nostra manu ; illud doleo, quae impensa facienda est, in eius partem te miseram et despoliatam venire. quod si conficitur negotium, omnia consequemur ; sin eadem nos fortuna premet, etiamne reliquias tuas misera proicies? obsecro te, mea vita, quod ad sumptum attinet, sine alios, qui possunt si modo volunt, sustinere et valetudinem istam infirmam, si me amas, noli vexare. nam mihi ante oculos dies noctesque versaris ; omnis labores te excipere video ; timeo ut sustineas. sed video in te esse omnia. qua re, ut id quod speras et quod agis consequamur, servi valetudini.

qui de domus scribo hic sum de area ego verus tum denique ego video restituo si ille nos sum restituo verus hic non sum in noster manus ille doleo qui impensa facio sum in is pars tu miser et despolio venio qui si confacio negotium omnis consequor sin idem nos fortuna premo etiam reliquiae tuus misero proicio obsecro tu meus vito qui ad sumo attineo sine alius qui possum si modo volo sustineo et valetudo iste infirmus si ego amo nolo vexaris nam ego ante oculus dies nox versaris omnis labor tu excipio video timeo ut sustineo sed video in tu sum omnis qui res ut is qui spero et qui ago consequor servio valetudo


sed ut ad rem redeam, legionem Martiam et quartam negant qui illas norunt ulla condicione ad te posse perduci ; pecuniae, quam desideras, ratio potest haberi, eaque habebitur. de Bruto arcessendo Caesareque ad Italiae praesidium tenendo valde tibi adsentior ; sed, ut scribis, habes obtrectatores ; quos equidem facillime sustineo, sed a impediunt tamen.

sed ut ad res redeo legio martius et quartus nego qui ille nosco ullus condicio ad tu possum perduco pecunia quam desidero ratio possum habeo is habeo de brutus arcesso caesar ad italia praesidium teneo validus tu adsentio sed ut scribo habeo obtrectator qui equidem facilis sustineo sed ab impedio tamen


de tuis rebus nihil esse quod timeas praeter universae rei p. interitum tibi confirmo; de me autem sic velim iudices, quantum ego possim, me tibi, saluti tuae liberisque tuis summo cum studio praesto semper futurum. vale.

de tuus res nihil sum qui timeo praeter universus res p interitus tu confirmo de ego autem sic volo iudex quantus ego possum ego tu salus tuus libo tuus superus cum studium praesto semper sum val


hunc ego mihi belli finem feci nec putavi, cum integri pares non fuissemus, fractos superiores fore; discessi ab eo bello, in quo aut in acie cadendum fuit aut in aliquas insidias incidendum aut deveniendum in victoris manus aut ad Iubam confugiendum aut capiendus tamquam exsilio locus aut consciscenda mors voluntaria. certe nihil fuit praeterea, si te victori nolles aut non auderes committere. ex omnibus autem iis quae dixi incommodis nihil tolerabilius exsilio, praesertim innocenti ubi nulla adiuncta est turpitudo; addo etiam, cum ea urbe careas in qua nihil sit quod videre possis sine dolore. ego cum meis, si quicquam nunc cuiusquam est, etiam in meis esse malui. quae acciderunt,omnia dixi futura.

hic ego ego bellum finis facio neque puto cum integer par non sum frango superus sum discedo ab is bellum in quo aut in acies cado sum aut in aliqui insidiae incido aut devenio in victor manus aut ad juba confugio aut capio tamquam exsilium locus aut conscisco mors voluntarius certus nihil sum praeterea si tu victor nolo aut non audeo committo ex omnis autem is qui dico incommodus nihil tolerabilis exsilium praesertim innocens ubi nullus adjungo sum turpitudo addo etiam cum is urbs careo in qui nihil sum qui video possum sine dolor ego cum meus si quisquam nunc quisquam sum etiam in meus sum malo qui accido omnis dico sum


sed accepi litteras a conlega tuo datas Idibus Maiis, in quibus erat te ad se scripsisse a Lepido non recipi Antonium ; quod erit certius, si tu ad nos idem scripseris. sed minus audes fortasse propter inanem laetitiam litterarum superiorum. verum, ut errare, mi Plance, potuisti (quis enim id effugerit?), sic decipi te non potuisse quis non videt? nunc vero etiam erroris causa sublata est ; culpa enim illa 'his ad eundem' vulgari reprehensa proverbio est. sin ut scripsisti ad conlegam, ita se res habet, omni cura liberati sumus nec tamen erimus prius quam ita esse tu nos feceris certiores.

sed accipio littera ab collega tuus do idus maia in qui sum tu ad sui scribo ab lepidus non recipio antonius qui sum certus si tu ad nos idem scribo sed paruus audeo fortasse propter inanis laetitia litteraris superus verus ut erro ego plancus possum quis enim is effugio sic decipio tu non possum quis non video nunc verus etiam error causa tollo sum culpa enim ille hic ad idem vulgaris reprehendo proverbium sum sin ut scribo ad collega ita sui res habeo omnis cura libero sum neque tamen sum prior quam ita sum tu nos facio certus


etsi rei p. causa maxime gaudere debeo tantum ei te praesidi, tantum opis attulisse extremis paene temporibus, tamen ita te victorem complectar re p. reciperata, ut magnam partem mihi laetitiae tua dignitas adfert, quam et esse iam et futuram amplissimam intellego. cave enim putes ullis umquam litteras gratiores quam tuas in senatu esse recitatas ; idque contigit cum meritorum tuorum in rem p. eximia quadam magnitudine tum verborum sententiarumque gravitate. quod mihi quidem minime novum, qui et te nossem et tuarum litterarum ad me missarum promissa meminissem et haberem a Furnio nostro tua penitus consilia cognita, sed senatui maiora visa sunt quam erant exspectata, non quo umquam de tua voluntate dubitasset, sed nec quantum facere posses nec quo progredi velles exploratum satis habebat.

etsi res p causa magnus gaudeo debeo tantus is tu praesidium tantus ops affero exter paene tempus tamen ita tu victor complector res p recipero ut magnus pars ego laetitia tuus dignitas affero quam et sum iam et sum amplus intellego caveo enim puto ullus umquam littera gratus quam tuus in senatus sum recito is contingo cum meritor tuus in res p eximius quidam magnitudo tum verbum sententia gravitas qui ego quidem paruus novus qui et tu nosco et tuus litteraris ad ego missaris promitto memini et habeo ab furnius noster tuus penitus consilium cognosco sed senatus magnus video sum quam sum exspecto non quo umquam de tuus voluntas dubito sed neque quantus facio possum neque quo progredior volo exploro satis habeo


nos tamen in consilio pari casu dissimili usi sumus. tu enim eam partem petisti, ut et consiliis interesses et, quod maxime curam levat, futura animo prospicere posses ; ego qui festinavi ut Caesarem in Italia viderem (sic enim arbitrabamur) eumque multis honestissimis viris conservatis redeuntem ad pacem 'currentem,' ut aiunt, 'incitarem,' ab illo longissime et absum et afui. versor autem in gemitu Italiae et in urbis miserrimis querelis ; quibus aliquid opis fortasse ego pro mea, tu pro tua, pro sua quisque parte ferre potuisset, si auctor adfuisset.

nos tamen in consilium par casus dissimilis utor sum tu enim is pars peto ut et consilium intersum et qui magnus cura levo sum animus prospicio possum ego qui festino ut caesaris in italia video sic enim arbitror is multus honestus vis conservo redeo ad pax curro ut aio incitaris ab ille longus et absum et asum verso autem in gemitus italia et in urbs miser querela qui aliquis ops fortasse ego pro meus tu pro tuus pro suus quisque pars fero possum si auctor adsum


summum me ducem litterae tuae reddiderunt. plane nesciebam te tam peritum esse rei militaris ; Pyrrhi te libros et Cineae video lectitasse. itaque obtemperare cogito praeceptis tuis, hoc amplius, navicularum habere aliquid in ora maritima. contra equitem Parthum negant ullam armaturam meliorem inveniri posse. sed quid ludimus? nescis quo cum imperatore tibi.negotium sit. *paidei/an *ku/rou quam contrieram legendo, totam in hoc imperio explicavi.

superus ego dux littera tuus reddo planus nescio tu tam peritus sum res militaris pyrrhus tu liber et cineas video lectito itaque obtemperaris cogo praecipio tuus hic amplus navicularis habeo aliquis in os maritimus contra eques parthus nego ullus armo bonus invenio possum sed quis ludo nescio quo cum imperator tu negotium sum paidei an ku rou quam contrieram lego totus in hic imperium explicavi


exspectare te arbitror haec tam longe repetita principia quo spectent. id primum ergo habeto, non sine magna iustaque causa hanc a me commemorationem esse factam. C. Ateio Capitone utor familiarissime. notae tibi sunt varietates meorum temporum. in omni genere et honorum et laborum meorum et animus et opera et auctoritas et gratia, etiam res familiaris C. Capitonis praesto fuit et paruit et temporibus et fortunae meae.

exspectaris tu arbitror hic tam longus repeto principia quo specto is primus ergo habeo non sine magnus justus causa hic ab ego commemoratio sum facio que atteius capito uto familiaris nosco tu sum varietas meus tempus in omnis genus et honor et labor meus et animus et opus et auctoritas et gratia etiam res familiaris que capito praesto sum et pareo et tempus et fortuna meus


nunc ad alteram epistulam venio. quod ad me quasi formam communium temporum et totius rei publicae misisti expressam, prudentia litterarum tuarum valde mihi est grata; video enim et pericula leviora, quam timebam, et maiora praesidia, siquidem, ut scribis, omnes vires civitatis se ad Pompei ductum applicaverunt; tuumque simul promptum animum et alacrem perspexi ad defendendam rem publicam mirificamque cepi voluptatem ex hac tua diligentia, quod in summis tuis occupationibus mihi tamen rei publicae statum per te notum esse voluisti. nam auguralis libros ad commune utriusque nostrum otium serva. ego enim, a te cum tua promissa per litteras flagitabam, ad urbem te otiosissimum esse arbitrabar; nunc tamen, ut ipse polliceris, pro auguralibus libris orationes tuas confectas omnis exspectabo.

nunc ad alter epistula venio qui ad ego quasi forma communis tempus et totus res publicus mitto exprimo prudentia litteraris tuus validus ego sum gratus video enim et periculum levis quam timeo et magnus praesidium siquidem ut scribo omnis vireo civitas sui ad pompejus duco applicaverunt tuus simul promptus animus et alacer perspicio ad defendo res publicus mirificus capio voluptas ex hic tuus diligentia qui in summus tuus occupatio ego tamen res publicus status per tu notus sum volo nam augural liber ad communis uterque nos otium servo ego enim ab tu cum tuus promitto per littera flagito ad urbs tu otiosus sum arbitror nunc tamen ut ipse polliceo pro augural liber oratio tuus confacio omnis exspecto


de mandatis quod tibi curae fuit est mihi gratum ; sed peto a te ut quam celerrime mihi librarius mittatur, maxime quidem Graecus ; multum enim mihi eripitur operae in exscribendis hypomnematis. tu velim in primis cures ut valeas, ut una sumfilologei=n possimus. Anterum tibi commendo.

de mandatum qui tu cura sum sum ego gratus sed peto ab tu ut quam celer ego librarius mitto magnus quidem graecus multus enim ego eripio opera in exscribo hypomnema tu volo in primus curo ut valeo ut unus sumfilologei n possum anterus tu commendo


Pomptinus, qui a te tractatus est praestanti ac singulari fide, cuius tui benefici sum ego testis, praestat tibi memoriam benevolentiamque, quam debet. qui cum maximis suis rebus coactus a me invitissimo decessisset, tamen, ut vidit interesse tua, conscendens iam navem Epheso Laudiceam revertit. talia te cum studia videam habiturum esse innumerabilia, plane dubitare non possum quin tibi amplitudo ista sollicitudo futura sit; si vero efficis ut censores creentur, et si ita gesseris censuram, ut et debes et potes, non tibi solum, sed tuis omnibus video in perpetuum summo te praesidio futurum. illud pugna et enitere, ne quid nobis temporis prorogetur, ut, cum hic tibi satis fecerimus, istic quoque nostram in te benevolentiam navare possimus.

pomptinus qui ab tu tracto sum praesto atque singularis fides qui tuus beneficus sum ego testis praesto tu memoria benevolentia quam debeo qui cum magnus suus res cogo ab ego invitus decedo tamen ut video intersum tuus conscendo iam navo ephesus laudiceam revorto talis tu cum studium video habeo sum innumerabilis planus dubitaris non possum quin tu amplitudo iste sollicitudo sum sum si verus efficio ut censor creo et si ita gero censeo ut et debeo et possum non tu solus sed tuus omnis video in perpetuus superus tu praesidium sum ille pugno et enitor ne quis nos tempus prorogo ut cum hic tu satis facio istic quoque noster in tu benevolentia navaris possum


Cum in Galliam proficiscens pro nostra necessitudine tuaque summa in me observantia ad me domum venisses, locutus sum tecum de agro vectigali municipi Atellani qui esset in Gallia, quantoque opere eius municipi causa laborarem tibi ostendi. post tuam autem profectionem is cum et maxima res municipi honestissimi mihique coniunctissimi et summum meum officium ageretur, pro tuo animo in me singulari existimavi me oportere ad te accuratius scribere, etsi non sum nescius et quae temporum ratio et quae tua potestas sit, tibique negotium datum esse a C. Caesare, non iudicium, praeclare intellego. qua re a te tantum peto, quantum et te facere posse et libenter mea causa facturum esse arbitror.

cos in gallia proficiscor pro noster necessitudo tuus summus in ego observo ad ego domus venio loquor sum tu de ager vectigal municipium atellanus qui sum in gallia quantus opus is municipium causa laboraris tu ostendo post tuus autem profectio is cum et maximus res municipium honestus ego conjungo et superus meus officium ago pro tuus animus in ego singularis existimo ego oportet ad tu accuro scribo etsi non sum nescius et qui tempus ratio et qui tuus potestas sum tu negotium do sum ab que caesaris non iudicium praeclaris intellego qui res ab tu tantus peto quantus et tu facio possum et libet meus causa facio sum arbitror


non modo tibi cui nostra omnia notissima sunt, sed neminem in populo R. arbitror esse cui sit ignota ea familiaritas quae mihi cum L. Lamia est. etenim magno theatro spectata est tum cum est ab A. Gabinio consule relegatus quod libere et fortiter salutem meam defendisset. nec ex eo amor inter nos natus est sed, quod erat vetus et magnus, propterea nullum periculum pro me adire dubitavit. ad haec officia vel merita potius iucundissima consuetudo accedit, ut nullo prorsus plus homine delecter. non puto te iam exspectare quibus eum tibi verbis commendem ; causa enim tanti amoris intellegis quae verba desideret.

non modo tu qui noster omnis nosco sum sed nemo in populus romanus arbitror sum qui sum ignotus is familiaritas qui ego cum l lamia sum etenim magnus theatrum specto sum tum cum sum ab ab gabinius consul relego qui libo et fortis salus meus defendo neque ex is amor inter nos nascor sum sed qui sum vetus et magnus propterea nullus periculum pro ego adeo dubito ad hic officium vel mereo potis jucundus consuetudo accedo ut nullus prorsus multus homo delecto non puto tu iam exspectaris qui is tu verbum commendo causa enim tantus amor intellego qui verbum desidero


praeterea a te peto in maiorem modum pro nostra amicitia et pro tuo perpetuo in me studio ut in hac re etiam elabores : Dionysius, servus meus, qui meam bibliothecen multorum nummorum tractavit, cum multos libros surripuisset nec se impune laturum putaret, aufugit. is est in provincia tua. Eum et M. Bolanus, meus familiaris, et multi alii Naronae viderunt, sed, cum se a me manu missum esse diceret, crediderunt. hunc tu si mihi restituendum curaris, non possum dicere quam mihi gratum futurum sit. res ipsa parva, sed animi mei dolor magnus est. Ubi sit et quid fieri possit Bolanus te docebit. ego si hominem per te reciperaro, summo me a te beneficio adfectum arbitrabor.

praeterea ab tu peto in magnus modus pro noster amicitia et pro tuus perpetuus in ego studium ut in hic res etiam elaboro dionysius servus meus qui meus bibliothecen multus nummus tracto cum multus liber surripio neque sui impunis fero puto aufugio is sum in provincia tuus eos et m bolanus meus familiaris et multus alius narona video sed cum sui ab ego manus mitto sum dico credo hic tu si ego restituo curaris non possum dico quam ego gratus sum sum res ipse parvus sed animus meus dolor magnus sum ubius sum et quis fio possum bolanus tu doceo ego si homo per tu reciperaro superus ego ab tu beneficium afficio arbitror


nos cum maxime consilio, studio, labore, gratia de causa regia niteremur, subito exorta est nefaria Catonis promulgatio, quae nostra studia impediret et animos a minore cura ad summum timorem traduceret; sed tamen, in eius modi perturbatione rerum quamquam omnia sunt metuenda, nihil magis quam perfidiam timemus et Catoni quidem, quoquo modo se res habet, profecto resistemus.

nos cum magnus consilium studium labor gratia de causa regius niteo subeo exorior sum nefarius cato promulgatio qui noster studium impedio et animus ab paruus cura ad superus timor traduco sed tamen in is modus perturbatio res quamquam omnis sum metuo nihil magis quam perfidia timeo et cato quidem quisquis modo sui res habeo profecto resisto


A. d. xvi K. Febr. cum in senatu pulcherrime staremus, quod iam illam sententiam Bibuli de tribus legatis pridie eius diei fregeramus, unumque certamen esset relictum sententia Volcaci, res ab adversariis nostris extracta est variis calumniis; causam enim frequenti senatu non magna varietate magnaque invidia eorum, qui a te causam regiam alio traferebant, obtinebamus. eo die acerbum habuimus Curionem, Bibulum multo iustiorem, paene etiam amicum; Caninius et Cato negarunt se legem ullam ante comitia esse laturos. senatus haberi ante K. Februarias per legem Pupiam, id quod scis, non potest neque mense Febr. toto nisi perfectis aut reiectis legationibus.

ab d xvi k febr cum in senatus pulcher sto qui iam ille sententia bibulis de tres legatus pridie is dies frango unus certamen sum relinquo sententia volcacius res ab adversarius noster extraho sum varius calumnia causa enim frequens senatus non magnus varietas magnus invidia is qui ab tu causa regia alius traferebant obtineo is dies acerbus habeo curio bibulis multus justus paene etiam amicus caninus et cato nego sui lex ullus ante comitium sum fero senatus habeo ante k februarius per lex pupius is qui scio non possum neque mensis febr totus nisi perficio aut rejacio legatio


quod te a Scaevola petisse dicis, ut, dum tu abesses, ante adventum meum provinciae praeesset, eum ego Ephesi vidi fuitque mecum familiariter triduum illud, quod ego Ephesi commoratus sum, nec ex eo quicquam audivi, quod sibi a te mandatum diceret. ac sane vellem potuisset obsequi voluntati tuae; non enim arbitror noluisse.

qui tu ab scaevola peto dico ut dum tu absum ante advenio meus provincia praesum is ego ephesus video sum ego familiaris triduum ille qui ego ephesus commoro sum neque ex is quisquam audio qui sui ab tu mando dico atque sanus volo possum obsequor voluntas tuus non enim arbitror nolo


interim cum per insulas in Asiam naviganti mihi nuntiatum esset classem Dolabellae in Lycia esse Rhodiosque navis compluris instructas et paratas in aqua habere, cum Hs navibus quas aut mecum adduxeram aut comparaverat Patiscus proq., homo mihi cum familiaritate tum etiam sensibus in re p. coniunctissimus, Rhodum deverti confisus auctoritate vestra senatusque consulto quo hostem Dolabellam iudicaratis, foedere quoque quod cum iis M. Marcello, Ser. Sulpicio coss. renovatum erat, quo iuraverant Rhodii eosdem hostis se habituros quos senatus populusque R. quae res nos vehementer fefellit ; tantum enim afuit ut illorum praesidio nostram firmaremus classem, ut etiam a Rhodiis urbe, portu, statione quae extra urbem est, commeatu, aqua denique prohiberentur nostri milites, nos vix ipsi singulis cum navigiolis reciperemur. quam indignitatem deminutionemque t maiestatis non solum iuris nostri sed etiam imperi populique Romani idcirco tulimus quod interceptis litteris cognoramus Dolabellam, si desperasset de Syria Aegyptoque, quod necesse erat fieri, in navis cum omnibus suis latronibus atque omni pecunia conscendere esse paratum Italiamque petere ; idcirco etiam navis onerarias, quarum minor nulla erat duum milium amphorum, contractas in Lycia a classe eius obsideri.

interim cum per insula in asia navigo ego nuntio sum classis dolabella in lycia sum rhodii navus complures instruo et paro in aqua habeo cum sestertius navis qui aut ego adduco aut comparo patiscus proq homo ego cum familiaritas tum etiam sensus in res p conjungo rhodos deverto confido auctoritas vester senatus consultum quo hostis dolabella judico foedus quoque qui cum is m marcellus seruius sulpicius coss renovo sum quo juro rhodius idem hostis sui habeo qui senatus populus romanus qui res nos vehemens fallo tantus enim asum ut ille praesidium noster firmo classis ut etiam ab rhodius urbs portus statio qui extra urbs sum commeatus aqua denique prohibeo noster miles nos vix ipse singuli cum navigiolum recipio quam indignitas deminutio t maiestas non solus ius noster sed etiam imperium populus romanus idcirco fero qui intercipio littera cognosco dolabella si despero de syria aegyptus qui necesse sum fio in navus cum omnis suus latro atque omnis pecunia conscendo sum paro italia peto idcirco etiam navus oneraria qui paruus nullus sum duum mille amphorum contraho in lycia ab classis is obsideri


S. v. h. e. v. da operam ut convalescas, quod opus erit, ut res tempusque postulat, provideas atque administres et ad me de omnibus rebus quam saepissime litteras mittas . vale.

senatus v h e v do opera ut convalesco qui opus sum ut res tempus postulo provideo atque administro et ad ego de omnis res quam saepis littera mitto val


is cum ad me Laudiceam venisset mecumque ego eum esse vellem, repente percussus est atrocissimis litteris, in quibus scriptum erat fundum Herculanensem a Q. Fadio fratre proscriptum esse, qui fundus cum eo communis esset. id M. Fadius pergraviter tulit existimavitque fratrem suum, hominem non sapientem, is impulsu inimicorum suorum eo progressum esse. nunc si me amas, mi Paeto, negotium totum suscipe ; molestia Fadium libera. auctoritate tua nobis opus est et consilio et etiam gratia. noti pati litigare fratres et iudiciis turpibus conflictari. Matonem et Pollionem inimicos habet Fadius. quid multa? non me hercule tam perscribere possum quam mihi gratum feceris, si otiosum Fadium reddideris. id ille in te positum esse putat mihique persuadet.

is cum ad ego laudiceam venio ego ego is sum volo repens percutio sum atrox littera in qui scribo sum fundus herculanensis ab q fadius frater proscribo sum qui fundus cum is communis sum is m fadius pergravis fero existimo frater suus homo non sapio is impulsus inimicus suus is progredior sum nunc si ego amo ego paetus negotium totus suscipio molestia fadius liber auctoritas tuus nos opus sum et consilium et etiam gratia nosco patior litigaris frater et iudicium turpis conflictaris matonem et pollio inimicus habeo fadius quis multus non ego herculis tam perscribo possum quam ego gratus facio si otiosus fadius reddo is ille in tu pono sum puto ego persuadeo


nihil post hominum memoriam gloriosius, nihil gratius, ne tempore quidem ipso opportunius accidere vidi quam tuas, Plance, litteras. redditae sunt enim frequenti senatu Cornuto, cum is frigidas sane et inconstantis recitasset litteras Lepidi. sub eas statim recitatae sunt tuae non sine magnis quidem clamoribus. Cum rebus enim ipsis essent et studiis O beneficiisque in rem p. gratissimae, tum erant gravissimis verbis ac sententiis. flagitare senatus institit Cornutum ut referret statim de tuis litteris. ille se considerare velle. Cum ei magnum convicium fieret cuncto a senatu, quinque tribuni plebi rettulerunt. Servilius rogatus rem distulit ; ego eam sententiam dixi, cui sunt adsensi ad unum. ea quae fuerit ex s. c. cognosces.

nihil post homo memoria gloriosus nihil gratus ne tempus quidem ipse opportunus accido video quam tuus plancus littera reddo sum enim frequens senatus cornutus cum is frigida sanus et inconsto recito littera lepidus sub is statim recito sum tuus non sine magnus quidem clamor cos res enim ipse sum et studium o beneficium in res p gratus tum sum gravis verbum atque sententia flagito senatus insto cornutus ut refero statim de tuus littera ille sui considero volo cos is magnus convicium fio cuncto ab senatus quinque tribunus plebs refero servilis rogo res differo ego is sententia dico qui sum adsentio ad unus is qui sum ex senatus que cognosco


considerandum vobis etiam atque etiam, animae meae, diligenter puto quid faciatis, Romaene sitis an mecum an aliquo tuto loco ; id non solum meum consilium est sed etiam vestrum. mihi veniunt in mentem haec, Romae vos esse tuto posse per Dolabellam, eamque rem posse nobis adiumento esse, si quae vis aut si quae rapinae fieri coeperint. sed rursus illud me movet, quod video omnis bonos abesse Roma et eos mulieres suas secum habere. haec autem regio, in qua ego sum, nostrorum est cum oppidorum tum etiam praediorum, ut et multum esse mecum et, cum abieritis, commode et in nostris esse possitis.

considero tu etiam atque etiam anima meus diligenter puto quis facio roma sum an ego an aliquis tueor locus is non solus meus consilium sum sed etiam vester ego venio in mens hic roma tu sum tueor possum per dolabella eo res possum nos adjumentum sum si qui volo aut si qui rapina fio coepio sed rursus ille ego moveo qui video omnis bonus absum roma et is mulier suus sui habeo hic autem regius in qui ego sum noster sum cum oppidum tum etiam praedium ut et multus sum ego et cum abeo commodus et in noster sum possum


ut exercitum locis habeam opportunis, provinciam tuear, etiam si ille exercitus descierit, omniaque integra servem dabo operam, quoad exercitus hoc summittatis parique felicitate rem p. hic vindicetis. nec depugnare, si occasio tulerit, nec obsideri, si necesse fuerit, nec mori, si casus inciderit, pro vobis paratior fuit quisquam. qua re hortor te, mi Cicero, exercitum hoc traiciendum quam primum cures et matures, prius quam hostes magis conroborentur et nostri perturbentur. in quo si celeritas erit adhibita, res p. in possessione victoriae deletis sceleratis permanebit. fac valeas meque diligas.

ut exercitus locus habeo opportunus provincia tueor etiam si ille exercitus descio omne integer servo do opera quoad exercitus hic summittas pario felicitas res p hic vindico neque depugnaris si occasio fero neque obsideri si necesse sum neque morior si casus incido pro tu paro sum quisquam qui res hortor tu ego cicero exercitus hic traicio quam primus curo et maturo prior quam hostis magis conroboro et noster perturbo in quo si celeritas sum adhibeo res p in possessio victoria deleo scelero permaneo facio valeo ego diligo


quo audito vehementer sum commotus cum de Syria tum de mea provincia, de reliqua denique Asia. itaque exercitum mihi ducendum per Cappadociae regionem eam quae Ciliciam attingeret is putavi. nam si me in Ciliciam demisissem, Ciliciam quidem ipsam propter montis Amani naturam facile tenuissem (duo sunt enim aditus in Ciliciam ex Syria, quorum uterque parvis praesidiis propter angustias intercludi potest, nec est quicquam Cilicia contra Syriam munitius), sed me Cappadocia movebat, quae patet a Syria regesque habet finitimos, qui etiam si sunt clam amici nobis, tamen aperte Parthis inimici esse non audent. itaque in Cappadocia extrema non longe a Tauro apud oppidum Cybistra castra feci, ut et Ciliciam tuerer et Cappadociam tenens nova finitimorum consilia impedirem.

quo audio vehemens sum commoueo cum de syria tum de meus provincia de reliquus denique asia itaque exercitus ego duco per cappadocia regio is qui cilicia attingo is puto nam si ego in cilicia demitto cilicia quidem ipse propter mons amanus natura facilis teneo duo sum enim aditus in cilicia ex syria qui uterque parvus praesidium propter angustiae intercludo possum neque sum quisquam cilicium contra syria munio sed ego cappadocia moveo qui pateo ab syria rego habeo finitimi qui etiam si sum clam amicus nos tamen apertus parthus inimicus sum non audeo itaque in cappadocia exter non longus ab taurus apud oppidum cybistra castrum facio ut et cilicia tueor et cappadocia teneo novo finitimus consilium impedio


ad me autem litteras quas misisti, quamquam exiguam significationem tuae erga me voluntatis habebant, tamen mihi scito iucundas fuisse; nulla enim re tam laetari soleo quam meorum officiorum conscientia; quibus si quando non mutue respondetur, apud me plus offici residere facillime patior. illud non dubito quin, si te mea summa erga te studia parum mihi adiunxerint, res publica nos inter nos conciliatura coniuncturaque sit.

ad ego autem littera qui mitto quamquam exiguus significatio tuus erga ego voluntas habeo tamen ego scio jucundus sum nullus enim res tam laetor soleo quam meus officium conscientia qui si quando non mutuus respondeo apud ego multus officio resideo facilis patior ille non dubito quin si tu meus summus erga tu studium parum ego adjungo res publicus nos inter nos concilio conjungo sum


de Bruto autem nihil adhuc certi ; quem ego, quem ad modum praecipis, privatis litteris ad bellum commune vocare non desino. qui utinam iam adesset! intestinum urbis malum, quod est non mediocre, minus timeremus: sed quid ago'? non imitor lakwnismo\n tuum ; altera iam pagella procedit. vince et vale. xiiii K. Quintil.

de brutus autem nihil adhuc certus qui ego qui ad modus praecipio privo littera ad bellum communis vocaris non desino qui utinam iam adsum intestinus urbs malus qui sum non mediocris paruus timeo sed quis ago non imito lakwnismo n tuus alter iam pagella procedo vinco et val xiiii k quintil


dicitur mihi tuus servus anagnostes fugitivus cum Vardaeis esse. de quo tu mihi nihil mandasti, ego tamen, terra marique ut conquireretur, praemandavi et profecto tibi illum reperiam, nisi si in Dalmatiam aufugerit, et inde tamen aliquando eruam. tu nos fac ames. vale. A. d. v Id. Quintilis ex castris Narona.

dico ego tuus servus anagnostes fugitivus cum vardaei sum de quo tu ego nihil mando ego tamen terra mare ut conquaero praemando et profecto tu ille reperio nisi si in dalmatia aufugio et inde tamen aliquando eruo tu nos facio amo val ab d v is quintilis ex castrum narona


quo in discrimine versetur salus mea et honorum omnium atque universae rei p. ex eo scire potes quod domos nostras et patriam ipsam vel diripiendam vel inflammandam reliquimus. in eum locum res deducta est ut, nisi qui deus vel casus aliquis subvenerit, salvi esse nequeamus.

quo in discrimen verso salus meus et honor omnis atque universus res p ex is scio possum qui domus noster et patria ipse vel diripio vel inflammo relinquo in is locus res deduco sum ut nisi qui deus vel casus aliquis subvenio salvus sum nequeo


deinde, cum studium tuum consumas in virorum fortium factis memoriae prodendis, considerare debes nihil tibi esse committendum quam ob rem eorum, quos laudas, te non simillimum praebeas. sed haec oratio magis esset apta ad illa tempora quae iam effugisti; nunc vero tantum te para ad haec nobiscum ferenda, quibus ego si quam medicinam invenirem tibi quoque eandem traderem. sed est unum perfugium doctrina ac litterae, quibus semper usi sumus, quae secundis rebus delectationem modo habere videbantur, nunc vero etiam salutem. sed ut ad initium revertar, cave dubites quin omnia de salute ac reditu tuo perfecta sint.

deinde cum studium tuus consumo in vir fors facio memoria prodo considero debeo nihil tu sum committo quam ob res is qui laudo tu non similis praebeo sed hic oratio magis sum apto ad ille tempus qui iam effugio nunc verus tantus tu paro ad hic nos fero qui ego si quam medicina invenio tu quoque idem trado sed sum unus perfugium doctrina atque littera qui semper utor sum qui secundus res delectatio modo habeo video nunc verus etiam salus sed ut ad initium revorto caveo dubito quin omnis de salus atque reditus tuus perficio sum


primum igitur scribam, quod intellego et perspicio, non fore in te Caesarem duriorem; nam et res eum cotidie et dies et opinio hominum et ut mihi videtur, etiam sua natura mitiorem facit; idque cum de reliquis sentio tum de te etiam audio ex familiarissimis eius. quibus ego ex eo tempore, quo primum ex Africa nuntius venit, supplicare una cum fratribus tuis non destiti; quorum quidem et virtute et pietate et amor in te singularis et adsidua et perpetua cura salutis tuae tantum proficit, ut nihil sit, quod non ipsum Caesarem tributurum existimem.

primus igitur scribo qui intellego et perspicio non sum in tu caesaris durus nam et res is cottidie et dies et opinio homo et ut ego video etiam suus natura mitis facio is cum de reliquus sentio tum de tu etiam audio ex familiaris is qui ego ex is tempus quo primus ex africanus nuntius venio supplicaris unus cum frater tuus non desisto qui quidem et virtus et pietas et amor in tu singularis et assiduus et perpetuus cura salus tuus tantus proficio ut nihil sum qui non ipse caesaris tribuo existimo


nos in causa auctoritatem eo minorem habemus, quod tibi debemus, gratiam autem nostram exstinguit hominum suspicio, quod Pompeio se gratificari putant. ut in rebus multo ante, quam profectus es, ab ipso rege et ab intimis ac domesticis Pompei clam exulceratis, deinde palam a consularibus exagitatis et in summam invidiam adductis ita versamur. nostram fidem omnes, amorem tui absentis praesentes tui cognoscent. si esset in iis fides, in quibus summa esse debebat, non laboraremus.

nos in causa auctoritas is paruus habeo qui tu debeo gratia autem noster exstinguo homo suspicio qui pompejus sui gratificaris puto ut in res multus ante quam proficiscor sum ab ipse rex et ab intimus atque domesticus pompejus clam exulcero deinde palam ab consularis exagitas et in summa invidia adduco ita verso noster fides omnis amor tuus absum praesens tuus cognosco si sum in is fides in qui summus sum debeo non laboro


hic tu me abesse urbe miraris, in qua domus nihil delectare possit, summum sit odium temporum, hominum, fori, curiae? itaque sic litteris utor, in quibus consumo omne tempus, non ut ab iis medicinam perpetuam, sed ut exiguam oblivionem doloris petam.

hic tu ego absum urbs miror in qui domus nihil delecto possum superus sum odium tempus homo forum curia itaque sic littera uto in qui consumo omnis tempus non ut ab is medicina perpetuus sed ut exiguus oblivio dolor peto


quotienscumque filium tuum video (video autem fere cotidie), polliceor ei studium quidem meum et operam sine ulla exceptione aut laboris aut occupationis aut temporis, gratiam autem atque auctoritatem cum hac exceptione, quantum valeam quantumque possim. Liber tuus et lectus est et legitur a me diligenter et custoditur diligentissime. res et fortunae tuae mihi maximae curae sunt; quae quidem cotidie faciliores mihi et meliores videntur multisque video magnae esse curae; quorum de studio et de sua spe filium ad te perscripsisse certo scio.

quotienscumque filius tuus video video autem fere cottidie polliceor is studium quidem meus et opera sine ullus exceptio aut labor aut occupatio aut tempus gratia autem atque auctoritas cum hic exceptio quantus valeo quantus possum liber tuus et lego sum et lego ab ego diligenter et custodio diligens res et fortuna tuus ego magnus cura sum qui quidem cottidie facilis ego et bonus video multa video magnus sum cura qui de studium et de suus spes filius ad tu perscribo certus scio


sed tamen, mi Cicero, quid facere possum? omnia me hercule cupio, quae tu mi imperas. meam animadversionem et supplicium, quo usurus eram in eum, quem cepissem, remitto tibi et condono; quid illis respondere possum, qui ob sua bona direpta, navis expugnatas, fratres, liberos, parentis occisos actiones expostulant? si me hercules Appios haberem, in cuius locum suffectus sum, tamen hoc sustinere non possem. quid ergo est? faciam omnia sedulo, quae te sciam velle. defenditur a Q.Volusio, tuo discipulo, si forte ea res poterit adversarios fugare; in eo maxima spes est.

sed tamen ego cicero quis facio possum omnis ego herculis cupio qui tu ego impero meus animadversio et supplicium quo utor sum in is qui capio remitto tu et condono quis ille respondeo possum qui ob suus bonus direptor navus expugno frater liber parens occido actio expostulo si ego herculis appius habeo in qui locus sufficio sum tamen hic sustineo non possum quis ergo sum facio omnis sedulus qui tu scio volo defendo ab q volusius tuus discipulus si fors is res possum adversarius fugaris in is maximus spes sum


Furnium nostrum tanti a te fieri, quantum ipsius humanitas et dignitas postulat, nec miror et gaudeo teque hoc existimare volo, quicquid in eum iudici officique contuleris, id it a me accipere, ut in me ipsum te putem contulisse.

furnius nos tantus ab tu fio quantus ipse humanitas et dignitas postulo neque miro et gaudeo tu hic existimaris volo quisquis in is judicium officio confero is eo ab ego accipio ut in ego ipse tu puto confero


Andricus postridie ad me venit quam exspectaram ; itaque habui noctem plenam timoris ac miseriae. tuis litteris nihilo sum factus certior quo modo te haberes, sed tamen sum recreatus. ego omni delectatione litterisque omnibus careo, quas ante quam te videro attingere non possum.

andricus postridie ad ego venio quam exspecto itaque habeo nox plenus timor atque miseria tuus littera nihilum sum facio certus quo modo tu habeo sed tamen sum recreo ego omnis delectatio littera omnis careo qui ante quam tu video attingo non possum


mirificam mi verberationem cessationis epistula dedisti ; nam quae parcius frater perscripserat verecundia videlicet et properatione, ea tu sine adsentatione ut erant ad me scripsisti, et maxime de coss. designatis, quos ego penitus novi libidinum et languoris effeminatissimi animi plenos ; qui nisi a gubernaculis recesserint, maximum ab universo naufragio periculum est.

mirificus ego verberatio cessatio epistula do nam qui parcus frater perscribo verecundia videlicet et properatio is tu sine adsentatio ut sum ad ego scribo et magnus de coss designo qui ego penitus nosco libido et languor effemino animus plenus qui nisi ab gubernaculis recedo magnus ab universus naufragium periculum sum


sed haec quae supra scripta sunt eo spectant ut te horter et suadeam ; reliqua sunt, quae pertinent ad rogandum, ut non solum tua causa tibi consilium me dare putes sed etiam, quod mihi opus sit, me a te petere et rogare. gratissimum igitur mihi feceris, si Volaterranos omnibus rebus integros incolumisque esse volueris. Eorum ego domicilia, sedes, rem, fortunas, quae et a dis immortalibus et a praestantissimis in nostra re p. civibus summo senatus populique R. studio conservatae sunt, tuae fidei, iustitiae bonitatique commendo.

sed hic qui supra scribo sum is specto ut tu horto et suadeo reliquus sum qui pertineo ad rogo ut non solus tuus causa tu consilium ego do puto sed etiam qui ego opus sum ego ab tu peto et rogo gratus igitur ego facio si volaterrani omnis res integer incolumis sum volo eos ego domicilium sedes res fortuna qui et ab deus immortalis et ab praesto in noster res p civis superus senatus populus romanus studium conservo sum tuus fides justitia bonitas commendo


ego te plane rogo atque ita, ut maiore studio, iustiore de causa, magis ex animo rogare nihil possim, ut Albinio parcas, praedia Laberiana ne attingas. Magna me adfeceris non modo laetitia, sed etiam quodam modo gloria, si P. Sestius homini maxime necessario satis fecerit per me, ut ego illi uni plurimum debeo. quod ut facias te vehementer etiam atque etiam rogo. Maius mihi dare beneficium nullum potes ; id mihi intelleges esse gratissimum.

ego tu planus rogo atque ita ut magnus studium justus de causa magis ex animus rogo nihil possum ut albinio parco praedium laberianus ne attingo magnus ego afficio non modo laetitia sed etiam quidam modo gloria si p sestius homo magnus necessarius satis facio per ego ut ego ille unus multus debeo qui ut facio tu vehemens etiam atque etiam rogo magnus ego do beneficium nullus possum is ego intellego sum gratus


licet eodem exemplo saepius tibi huius generis litteras mittam, cum gratias agam, quod meas commendationes tam diligenter observes (quod feci in aliis et faciam, ut video, saepius), sed tamen non parcam operae et, ut vos soletis in formulis, sic ego in epistulis 'DE EADEM RE ALIO MODO

licet idem exemplum saepis tu hic genus littera mitto cum gratia ago qui meus commendatio tam diligenter observo qui facio in alius et facio ut video saepis sed tamen non parco opera et ut tu solo in formulis sic ego in epistula de idem res alius modo


illud me Cordubae pro contione dixisse nemo vocabit in dubium, provinciam me nulli, nisi qui ab senatu missus venisset, traditurum. nam de legione tricesima tradenda quantas contentiones habuerim quid ego scribam? qua tradita quanto pro re p. infirmior futurus fuerim quis ignorat? hac enim legione noli acrius aut pugnacius quicquam putare esse. qua re eum me existima esse, qui primum pacis cupidissimus sim (omnis enim civis plane studeo esse salvos), deinde qui et me et rem publicam vindicare in libertatem paratus sim.

ille ego corduba pro contio dico nemo voco in dubius provincia ego nullus nisi qui ab senatus mitto venio trado nam de legio tricesima trado quantus contentio habeo quis ego scribo qui trado quantus pro res p infirmus sum sum quis ignoro hic enim legio nolo acer aut pugnax quisquam puto sum qui res is ego existimo sum qui primus pax cupidus sum omnis enim civis planus studeo sum salvus deinde qui et ego et res publicus vindicaris in libertas paro sum


Romae composui edictum; nihil addidi, nisi quod publicani me rogarunt, cum Samum ad me venissent, ut de tuo edicto totidem verbis transferrem in meum. diligentissime scriptum caput est, quod pertinet ad minuendos sumptus civitatum. quo in capite sunt quaedam nova salutaria civitatibus, quibus ego magno opere delector; hoc vero, ex quo suspicio nata est me exquisisse aliquid in quo te offenderem, tralaticium est. neque enim eram tam desipiens, ut privatae rei causa legari putarem, qui et tibi non privato et pro re non privata sua, sed publica, non in privato, sed in publico orbis terrae consilio, id est in senatu, ut gratias agerent, mittebantur; neque, cum edixi ne quis iniussu meo proficisceretur, exclusi eos, qui me in castra et qui trans Taurum persequi non possent. nam id est maxime in tuis litteris inridendum. quid enim erat, quod me persequerentur in castra Taurumve transirent, cum ego Laudicea usque ad Iconium iter ita fecerim, ut me omnium illarum dioecesium, quae eis Taurum sunt, omniumque carum civitatum magistratus legationesque convenirent?

roma compono edictum nihil addo nisi qui publicanus ego rogo cum samos ad ego venio ut de tuus edictum totidem verbum transfero in meus diligens scribo caput sum qui pertineo ad minuo sumptus civitas quo in caput sum quidam novo salutare civitas qui ego magnus opus delecto hic verus ex quo suspicio nata sum ego exquaero aliquis in quo tu offendo translaticius sum neque enim sum tam desipio ut privo res causa legaris puto qui et tu non privo et pro res non privo suus sed publicus non in privo sed in publicus orbis terra consilium is sum in senatus ut gratia ago mitto neque cum edico ne quis injussus meus proficiscor excludo is qui ego in castrum et qui trans taurus persequor non possum nam is sum magnus in tuus littera irrideo quis enim sum qui ego persequor in castrum taurus transeo cum ego laodicea usque ad iconium iter ita facio ut ego omnis ille dioecesis qui is taurus sum omne caris civitas magistratus legatio convenio


A. d. xiii K. Ian. senatus frequens mihi est adsensus cum de ceteris rebus magnis et necessariis tum de provinciis ab iis qui obtinerent retinendis neque cuiquam tradendis, nisi qui ex s. c. successisset. hoc ego cum rei p. causa censui tum me hercule in primis retinendae dignitatis tuae. quam ob rem te amoris nostri causa rogo, rei p. causa hortor ut ne cui quicquam iuris in tua provincia esse patiare atque ut omnia referas ad dignitatem, qua nihil esse potest praestantius.

ab d xiii k ian senatus frequens ego sum assensus cum de ceterus res magnus et necessarius tum de provincia ab is qui obtineo retineo neque quisquam trado nisi qui ex senatus que succedo hic ego cum res p causa censeo tum ego herculis in primus retineo dignitas tuus quam ob res tu amor noster causa rogo res p causa hortor ut ne qui quisquam ius in tuus provincia sum patior atque ut omnis refero ad dignitas qui nihil sum possum praesto


Cum tribuni pl. edixissent senatus adesset a. d. xiii K. Ian., haberentque in animo de praesidio consulum designatorum referre, quamquam statueram in senatum ante K. Ian. non venire, tamen, cum eo die ipso edictum tuum propositum esset, nefas esse duxi aut ita haberi senatum ut de tuis divinis in rem p. meritis sileretur (quod factum esset, nisi ego venissem), aut etiam, si quid de te honorifice diceretur, me non adesse. itaque in senatum veni mane.

cos tribunus pl edico senatus adsum ab d xiii k ian habeo in animus de praesidium consul designator refero quamquam statuo in senatus ante k ian non venio tamen cum is dies ipse edictum tuus propono sum nefas sum duco aut ita habeo senatus ut de tuus divinus in res p meritum sileo qui facio sum nisi ego venio aut etiam si quis de tu honorificus dico ego non adsum itaque in senatus venio mane


de re p. quod tibi scribam nihil habeo. Marcelli impetus resederunt non inertia sed, ut mihi videbantur, consilio. de comitiis consularibus incertissima est existimatio. ego incidi in competitorem nobilem et nobilem agentem; nam M. Octavius Cn. f. et C. Hirrus mecum petit. hoc ideo scripsi, quod scio te acriter propter Hirrum nuntium nostrorum comitiorum exspectaturum. tu tamen simul ac me designatum audieris, ut tibi curae sit quod ad pantheras attinet rogo. syngrapham Sittianam tibi commendo. commentarium rerum urbanarum primum dedi L. Castrinio Paeto, secundum ei qui has litteras tibi dedit.

de res p qui tu scribo nihil habeo marcellus impetus resedeo non inertia sed ut ego video consilium de comitium consularis incertus sum existimatio ego incido in competitor nobilis et nobilis ago nam m octavus cn f et que hirrus ego peto hic ideo scribo qui scio tu acer propter hirrus nuntius noster comitium exspecto tu tamen simul atque ego designo audio ut tu cura sum qui ad panthera attineo rogo syngrapha sittianus tu commendo commentarius res urbanaris primus do l castrinio paetus secundus is qui hic littera tu do


ego, Plance, necessitudinem constitutam habui cum domo vestra ante aliquanto quam tu natus es, amorem autem erga te ab ineunte pueritia tua, confirmata iam aetate familiaritatem cum studio meo tum iudicio tuo constitutam. his de causis mirabiliter faveo dignitati tuae, quam mihi tecum statuo debere esse communem. omnia summa consecutus es vii%ute duce, comite fortuna eaque es adeptus adulescens multis invidentibus, quos ingenio industriaque fregisti ; nunc me amantissimum tui, nemini concedentem qui tibi vetustate necessitudinis potior possit esse, si audies, omnem tibi reliquae vitae dignitatem ex optimo rei p. statu adquires.

ego plancus necessitudo constituo habeo cum domus vester ante aliquantus quam tu nascor sum amor autem erga tu ab ineo pueritia tuus confirmo iam aetas familiaritas cum studium meus tum iudicium tuus constituo hic de causa mirabilis faveo dignitas tuus quam ego tu statuo debeo sum communis omnis summus consequor sum vii uto dux comes fortuna is sum adipiscor adulescens multus invideo qui ingenium industrius frango nunc ego amo tuus nemo concedo qui tu vetustas necessitudo potis possum sum si audio omnis tu reliquus vita dignitas ex bonus res p status acquiro


quod si Romae fuisses, etiam salutem A. Caecinae essemus, ut opinio mea fert, per te consecuti ; de qua tamen magnam spem habemus freti clementia conlegae tui. nunc quoniam tuam iustitiam secutus tutissimum sibi portum provinciam istam duxit esse, etiam atque etiam te rogo atque oro ut eum et in reliquus veteris negotiationis conligendis iuves et ceteris rebus tegas atque tueare. hoc mihi gratius facere nihil potes.

qui si roma sum etiam salus ab caecina sum ut opinio meus fero per tu consequor de qui tamen magnus spes habeo fretus clemens collega tuus nunc quoniam tuus iustitia sequor tueor sui portus provincia iste duco sum etiam atque etiam tu rogo atque oro ut is et in reliquus veto negotiatio conligendis juvo et ceterus res tego atque tuearis hic ego gratus facio nihil possum


'quid ergo a est' inquis 'tui consili?' dandus est locus fortunae, cedendum ex Italia, migrandum Rhodum aut aliquo terrarum arbitror. si melior casus fuerit, revertemur Romam ; si mediocris, in exsilio vivemus ; si pessimus, ad novissima auxilia descendemus.

quis ergo ab sum inquam tuus consilium do sum locus fortuna cedo ex italia migro rhodos aut aliquis terra arbitror si bonus casus sum revorto roma si mediocris in exsilium vivo si malus ad novus auxilium descendo


haec amore magis impulsus scribenda ad te putavi quam quo te arbitrarer monitis et praeceptis egere ; sciebam enim ex iisdem te haec haurire fontibus, ex quibus ipse hauseram. qua re modum faciam. nunc tantum significandum putavi, ut potius amorem tibi ostenderem meum quam ostentarem prudentiam. interea quae ad dignitatem tuam pertinere arbitrabor studiose diligenterque curabo.

hic amor magis impello scribo ad tu puto quam quo tu arbitror moneo et praecipio ago scio enim ex idem tu hic haurio fons ex qui ipse haurio qui res modus facio nunc tantus significo puto ut potis amor tu ostendo meus quam ostentaris prudentia interea qui ad dignitas tuus pertineo arbitror studiosus diligens curo


habes formam rei p., si in castris potest esse res p. ; in quo tuam vicem saepe doleo, quod nullam partem per aetatem sanae et salvae rei p. gustare potuisti. atque antehac quidem sperare saltem licebat, nunc etiam id ereptum est. quae enim est spes, cum in contione dicere ausus sit Antonius Cannutium apud eos locum sibi quaerere quibus se salvo locus in civitate esse non posset?

habeo forma res p si in castrum possum sum res p in quo tuus vicis saepe doleo qui nullus pars per aetas sanus et salvus res p gusto possum atque antehac quidem spero saltem licet nunc etiam is eripio sum qui enim sum spes cum in contio dico audeo sum antonius cannutius apud is locus sui quaero qui sui salvo locus in civitas sum non possum


ego, quod in me ipso experiri potui, ad te deferam ; in eo quantum sit ponderis tu videbis. quam partem in re p. causamque defenderim, per quos homines ordinesque steterim quibusque munitus fuerim non ignoras. hoc mihi velim credas, si quid fecerim hoc ipso in bello minus ex Caesaris voluntate (quod intellexi scire ipsum Caesarem me invitissimum fecisse), id fecisse aliorum consilio, hortatu, auctoritate ; quod fuerim moderatior temperatiorque quam in ea parte . quisquam, id me fecisse maxime auctoritate Capitonis ; cuius similis si reliquos necessarios habuissem, rei p. fortasse non nihil, mihi certe plurimum profuissem.

ego qui in ego ipse experior possum ad tu defero in is quantus sum pondus tu video quam pars in res p causa defendo per qui homo ordino sto quisque munio sum non ignoro hic ego volo credo si quis facio hic ipse in bellum paruus ex caesar voluntas qui intellego scio ipse caesaris ego invitus facio is facio alius consilium horto auctoritas qui sum moderatus tempero quam in is pars quisquam is ego facio magnus auctoritas capito qui similis si reliquus necessarius habeo res p fortasse non nihil ego certus multus prosum


O gratam famam biduo ante victoriam de subsidio tuo, de studio, de celeritate, de copiis ! atque etiam hostibus fusis spes omnis est in te ; fugisse enim ex proelio Mutinensi dicuntur notissimi latronum duces ; est autem non minus gratum extrema delere quam prima depellere.

o gratus fama biduus ante victoria de subsidium tuus de studium de celeritas de copia atque etiam hostis fundo spes omnis sum in tu fugio enim ex proelium mutinensis dico nosco latro dux sum autem non paruus gratus exter deleo quam primus depello


decedenti mihi et iam imperio annuo terminato ante 4 d. III Nonas Sext., cum ad Sidam navi accederem et mecum Q. Servilius esset, litterae a meis sunt redditae. dixi statim Servilio (etenim videbatur esse commotus), ut omnia a me maiora exspectaret. quid multa? benevolentior tibi quam fui nilo sum factus, diligentior ad declarandam benevolentiam multo. nam, ut vetus nostra simultas antea stimulabat me ut caverem ne cui suspicionem ficte reconciliatae gratiae darem, sic adfinitas nova curam mihi adfert cavendi ne quid de summo meo erga te amore detractum esse videatur.

decedo ego et iam imperium annuo termino ante d iii nona sext cum ad sida no accedo et ego q servilis sum littera ab meus sum reddo dico statim servilius etenim video sum commoueo ut omnis ab ego magnus exspecto quis multus benevolens tu quam sum nilus sum facio diligens ad declaro benevolentia multus nam ut vetus noster simultas antea stimulo ego ut caveo ne qui suspicio fingo reconcilio gratia do sic affinitas novo cura ego affero caveo ne quis de superus meus erga tu amor detraho sum video


qua re, ut te velle arbitror, ita faciam atque ab eo, quem omnes gentes sciunt de me optime meritum, breviter petam. si alii consules essent, ad te potissimum, Paulle, mitterem ut eos mihi quam amicissimos redderes ; nunc cum tua summa potestas summaque auctoritas notaque omnibus nostra necessitudo sit, vehementer te rogo ut et quam honorificentissime cures decernendum de meis rebus gestis et quam celerrime. dignas res esse honore et gratulatione cognosces ex iis litteris, quas ad te et conlegam et senatum publice misi. omniumque mearum reliquarum rerum maximeque existimationis meae procurationem susceptam velim .habeas, in primisque tibi curae sit, quod abs te superioribus quoque litteris petivi, ne mihi tempus prorogetur. cupio te consulem videre omniaque quae spero cum absens tum etiam praesens te consule adsequi

qui res ut tu volo arbitror ita facio atque ab is qui omnis gens scio de ego optume mereo brevis peto si alius consul sum ad tu potis paulus mitto ut is ego quam amicus reddo nunc cum tuus summus potestas summum auctoritas nosco omnis noster necessitudo sum vehemens tu rogo ut et quam honorificus curo decerno de meus res gero et quam celer digno res sum honor et gratulatio cognosco ex is littera qui ad tu et collega et senatus publicus mitto omne meus reliquus res magnus existimatio meus procuratio suscipio volo habeo in primus tu cura sum qui abs tu superus quoque littera peto ne ego tempus prorogo cupio tu consul video omne qui spero cum absum tum etiam praesens tu consul assequor


sin autem me astutum et occultum libet fingere, quid est quod minus cadere in eius modi naturam possit quam aut florentissimi hominis aspernari benevolentiam aut eius existimationem oppugnare in provincia, cuius laudem domi defenderis, aut in ea re animum ostendere inimicum, in qua nihil obsis, aut id eligere ad perfidiam, quod ad indicandum odium apertissimum sit, ad nocendum levissimum? quid erat autem cur ego in te tam implacabilis essem, cum te ex fratre meo ne tunc quidem, cum tibi prope necesse esset eas agere partis, inimicum mihi fuisse cognossem? Cum vero reditum nostrum in gratiam uterque expetisset, quid in consulatu tuo frustra mecum egisti, quod me aut facere aut sentire voluisses? quid mihi mandasti, cum te Puteolos prosequerer, in quo non exspectationem tuam diligentia mea

sin autem ego astus et occulo libet fingo quis sum qui paruus cado in is modus natura possum quam aut floreo homo aspernaris benevolentia aut is existimatio oppugnaris in provincia qui laus domus defendo aut in is res animus ostendo inimicus in qui nihil obsum aut is eligo ad perfidia qui ad indico odium aperio sum ad noceo levis quis sum autem cur ego in tu tam implacabilis sum cum tu ex frater meus ne tunc quidem cum tu prope necesse sum is ago pars inimicus ego sum cognosco cos verus redeo nos in gratia uterque expeto quis in consulatus tuus frustra ego ago qui ego aut facio aut sentio volo quis ego mando cum tu puteoli prosequor in quo non exspectatio tuus diligentia meus


caput illud est ut Lysonem, quem ego virum optimum a gratissimumque cognovi, recipias in necessitudinem tuam. quod si feceris, non dubito quin in eo diligendo ceterisque postea commendando idem quod ego sis iudici et voluntatis habiturus. quod cum fieri vehementer studeo tum etiam illud vereor ne, si minus cumulate videbere fecisse aliquid eius causa, me ille neglegenter scripsisse putet, non te oblitum mei. quanti enim me faceres cum ex sermonibus cotidianis meis tum ex epistulis etiam tuis potuit cognoscere.

caput ille sum ut lyso qui ego vir bonus ab gratus cognosco recipio in necessitudo tuus qui si facio non dubito quin in is diligo ceter postea commendo idem qui ego sum judicium et voluntas habeo qui cum fio vehemens studeo tum etiam ille vereor ne si paruus cumulo video facio aliquis is causa ego ille neglegenter scribo puto non tu obliuiscor meus quantus enim ego facio cum ex sermo cottidianus meus tum ex epistula etiam tuus possum cognosco


qua tu cura sis, quod ad pacem provinciae tuae finitimarumque regionum attinet, nescio; ego quidem vehementer animi pendeo. nam si hoc modo rem moderari possemus, ut pro viribus copiarum tuarum belli quoque exsisteret magnitudo et quantum gloriae triumphoque opus esset adsequeremur, periculosam et gravem illam dimicationem evitaremus, nihil tam esset optandum; nunc si Parthus movet aliquid, scio non mediocrem fore contentionem; tuus porro exercitus vix unum saltum tueri potest. hanc autem nemo ducit rationem, sed omnia desiderantur ab eo, tamquam nihil denegatum sit ei quo minus quam paratissimus esset, qui publico negotio praepositus est.

qui tu cura sum qui ad pax provincia tuus finitimus regio attineo nescio ego quidem vehemens animus pendeo nam si hic modo res moderaris possum ut pro vis copia tuus bellum quoque exsisto magnitudo et quantus gloria triumpho opus sum assequor periculosus et gravis ille dimicatio evito nihil tam sum opto nunc si parthus moveo aliquis scio non mediocris sum contentio tuus porro exercitus vix unus saltus tueor possum hic autem nemo duco ratio sed omnis desidero ab is tamquam nihil denego sum is quo paruus quam paro sum qui publicus negotium praepono sum


nunc te cohortatione non puto indigere ut nos absentis remque p., quantum est in te, defendas. scire te volo firma praesidia vobis senatuique non deesse, ut optima spe et maximo animo rem p. defendas. reliqua tecum aget L. Carteius, familiaris meus. vale. D. Nonis Martiis ex castris taricheis.

nunc tu cohortatio non puto indigeo ut nos absum res p quantus sum in tu defendo scio tu volo firmo praesidium tu senatus non desum ut bonus spes et maximus animus res p defendo reliquus tu ago l carteius familiaris meus val d nona martius ex castrum taricheis


de Hispania nihil adhuc certi, nihil omnino novi. te abesse mea causa moleste fero, tua gaudeo. sed flagitat tabellarius. valebis igitur meque, ut a puero fecisti, amabis.

de hispania nihil adhuc certus nihil omnino nosco tu absum meus causa molestus fero tuus gaudeo sed flagito tabellarius valeo igitur ego ut ab puer facio amo


sed tu in ista epistula nihil mihi scripsisti de tuis rebus, quae me hercule mihi non minori curae sunt quam meae. valde metuo ne frigeas in hibernis. quam ob rem camino luculento utendum censeo (idem Mucio et Manilio placebat), praesertim qui sagis non abundares. quamquam vos nunc istic satis calere audio; quo quidem nuntio valde me hercule de te timueram. sed tu in re militari multo es cautior quam in advocationibus, qui neque in Oceano natare volueris studiosissimus homo natandi neque spectare essedarios, quem antea ne andabata quidem defraudare poteramus. sed iam satis iocati sumus.

sed tu in iste epistula nihil ego scribo de tuus res qui ego herculis ego non parvus cura sum quam meus validus metuo ne frigeo in hibernus quam ob res caminus luculentus utor censeo idem mucius et manilius placeo praesertim qui sagum non abundaris quamquam tu nunc istic satis caleo audio quo quidem nuntio validus ego herculis de tu timeo sed tu in res militaris multus sum caveo quam in advocatio qui neque in oceanus nato volo studiosus homo nato neque specto essedarius qui antea ne andabata quidem defraudaris possum sed iam satis jocor sum


et initio belli civilis cum Brundisium versus ires ad Caesarem, venisti ad me in Formianum. primum hoc ipsum quanti, praesertim temporibus illis! deinde oblitum me putas consili, sermonis, humanitatis tuae? quibus rebus interesse memini Trebatium. nec vero sum oblitus litterarum tuarum quas ad me misisti, cum Caesari obviam venisses in agro, ut arbitror, Trebulano.

et initium bellum civilis cum brundisium verro eo ad caesaris venio ad ego in formiani primus hic ipse quantus praesertim tempus ille deinde obliuiscor ego puto consilium sermo humanitas tuus qui res intersum memini trebatius neque verus sum obliuiscor litteraris tuus qui ad ego mitto cum caesaris obvius venio in ager ut arbitror trebulanus


etsi non satis mihi constiterat cum aliquane animi mei molestia an potius libenter te Athenis visurus essem, quod iniuria, quam accepisti, dolore me adficeret, sapientia tua, qua fers iniuriam, laetitia, tamen vidisse te mallem ; nam quod est molestiae non sane multo levius est, cum te non video, quod esse potuit voluptatis certe, si vidissem te, plus fuisset. itaque non dubitabo dare operam ut te videam, cum id satis commode facere potuero ; interea quod per litteras et agi tecum et, ut arbitror, confici potest agam.

etsi non satis ego consto cum aliqui animus meus molestia an potis libet tu athenae video sum qui iniuria quam accipio dolor ego afficio sapientia tuus qui fero iniuria laetitia tamen video tu malo nam qui sum molestia non sanus multus levis sum cum tu non video qui sum possum voluptas certus si video tu multus sum itaque non dubito do opera ut tu video cum is satis commodus facio possum interea qui per littera et ago tu et ut arbitror conficio possum ago


gratulor tibi, mi Balbe, vereque gratulor nec sum tam stultus ut te usura falsi gaudi frui velim, deinde frangi repente atque ita cadere ut nulla res te ad aequitatem animi possit postea extollere. egi tuam causam apertius quam mea tempora ferebant. vincebatur enim fortuna ipsa debilitatae gratiae nostrae tui cantate et meo perpetuo erga te amore culto a te diligentissime. omnia promissa confirmata certa et rata sunt, quae ad reditum et ad salutem tuam pertinent; vidi, cognovi, interfui.

gratulor tu ego balbus verus gratulor neque sum tam stultus ut tu utor fallo gaudium fruor volo deinde frango repens atque ita cado ut nullus res tu ad aequitas animus possum postea extollo ago tuus causa aperio quam meus tempus fero vinco enim fortuna ipse debilito gratia noster tuus cantas et meus perpetuus erga tu amor colo ab tu diligens omnis promitto confirmo certus et reor sum qui ad redeo et ad salus tuus pertineo video cognosco intersum


Lupus noster cum Romam sexto die Mutina venisset, postridie me mane convenit ; tua mihi mandata diligentissime exposuit et litteras reddidit. quod mihi tuam dignitatem commendas, eodem tempore existimo te mihi meam dignitatem commendare, quam me hercule non habeo tua cariorem. qua re mihi gratissimum facies, si exploratum habebis tuis laudibus nullo loco nec consilium nec studium meum defuturum.

lupus noster cum roma sextus dies mutina venio postridie ego mane convenio tuus ego mandatum diligens expono et littera reddo qui ego tuus dignitas commendo idem tempus existimo tu ego meus dignitas commendaris quam ego herculis non habeo tuus carus qui res ego gratus facies si exploro habeo tuus laus nullus locus neque consilium neque studium meus desum


grata mihi vehementer est memoria nostri tua quam significasti litteris ; quam ut conserves, non quo de tua con 'stantia dubitem sed quia mos est ita rogandi, rogo. ex Syria nobis tumultuosiora quaedam nuntiata sunt, quae quia tibi sunt propiora quam nobis, tua me causa magis movent quam mea. Romae summum otium est, sed ita ut malis salubre aliquod et honestum negotium ; quod spero fore. video id curae esse Caesari.

gratus ego vehemens sum memoria noster tuus quam significo littera quam ut conservo non quo de tuus continuo sto dubito sed quia mos sum ita rogo rogo ex syria nos tumultuosus quidam nuntio sum qui quia tu sum propiora quam nos tuus ego causa magis moveo quam meus roma superus otium sum sed ita ut malus salubris aliqui et honestus negotium qui spero sum video is cura sum caesaris


si mihi tecum minus esset quam est cum tuis omnibus, adlegarem ad te illos a quibus intellegis me praecipue diligi. Patris tui beneficia in me sunt amplissima ; neque enim saluti meae neque honori amicior quisquam dici potest ; frater tuus quanti me faciat semperque fecerit esse hominem qui ignoret arbitror neminem ; domus tua denique tota me semper omnibus summis officiis prosecuta est ; neque vero tu in me diligendo cuiquam concessisti tuorum. qua re a te peto in maiorem modum ut me per te quam ornatissimum velis esse meamque et in supplicatione decernenda et in ceteris rebus existimationem satis tibi esse commendatam putes.

si ego tu paruus sum quam sum cum tuus omnis adlegaris ad tu ille ab qui intellego ego praecipuus diligo patrae tuus beneficium in ego sum amplus neque enim salus meus neque honor amicus quisquam dico possum frater tuus quantus ego facio semper facio sum homo qui ignoro arbitror nemo domus tuus denique totus ego semper omnis summus officium prosequor sum neque verus tu in ego diligo quisquam concedo tuus qui res ab tu peto in magnus modus ut ego per tu quam orno velis sum meus et in supplicatio decerno et in ceterus res existimatio satis tu sum commendo puto


non medius fidius mediocri dolore adficiebar cum alii occupare possessionem laudis viderentur sed usque mihi temperavi dum perducerem eo rem, ut, dignum aliquid et, consulatu meo et vestra : exspectatione efficerem. quod spero, si me fortuna non fefellerit, me consecuturum ut, maximo praesidio rei p. nos fuisse et, nunc sentiant, homines et, in posterum memoria teneant. A te peto ut, dignitati meae suffrageris et, quarum rerum spe ad laudem me vocasti, harum fructu in reliquum facias alacriorem. non minus posse te quam velle exploratum mihi est. fac valeas meque mutuo diligas.

non medius fidus mediocris dolor afficio cum alius occuparis possessio laus video sed usque ego tempero dum perduco is res ut dignus aliquis et consulatus meus et vester exspectatio efficio qui spero si ego fortuna non fallo ego consequor ut maximus praesidium res p nos sum et nunc sentio homo et in posterus memoria teneo ab tu peto ut dignitas meus suffrago et qui res spes ad laus ego voco haris fructus in reliquus facio alacer non paruus possum tu quam volo exploro ego sum facio valeo ego mutuus diligo


sed velim maneat Damasippus in sententia; prorsus enim ex istis emptionibus nullam desidero. tu autem ignarus instituti mei, quanti ego genus omnino signorum omnium non aestimo, tanti ista quattuor aut quinque sumpsisti. Bacchas istas cum Musis Metelli comparas. quid simile? primum ipsas ego Musas numquam tanti putassem atque id fecissem Musis omnibus approbantibus, sed tamen erat aptum bybliothecae studiisque nostris congruens; Bacchis vero ubi est apud me locus? at pulchellae sunt. Novi optime et saepe vidi. nominatim tibi signa mihi nota mandassem, si probassem. ea enim signa ego emere soleo quae ad similitudinem gymnasiorum exornent mihi in palaestra locum. Martis vero signum quo mihi pacis auctori? gaudeo nullum Saturni signum fuisse; haec enim duo signa putarem mihi aes alienum attulisse. Mercuri mallem aliquod fuisset; felicius, puto, cum Avianio transigere possemus.

sed volo maneo damasippus in sententia prorsus enim ex iste emptio nullus desidero tu autem ignarus institus meus quantus ego genus omnino signum omnis non aestimo tantus iste quattuor aut quinque sumo baccha iste cum musa metellus comparo quis similis primus ipse ego musa numquam tantus puto atque is facio musa omnis approbo sed tamen sum aptus bybliothecae studium noster congruo bacchus verus ubi sum apud ego locus at pulchellus sum novius optume et saepe video nominatim tu signum ego nosco mando si probo is enim signum ego emo soleo qui ad similitudo gymnasium exorno ego in palaestra locus mars verus signum quo ego pax auctor gaudeo nullus saturnus signum sum hic enim duo signum puto ego aes alienus affero mercurius malo aliqui sum felix puto cum avianius transigo possum


persuade tibi igitur in te et in Bruto tuo esse omnia, vos exspectari, Brutum quidem iam iamque. quod si, ut spero, victis hostibus nostris veneritis, tamen auctoritate vestra res p. exsurget et in aliquo statu tolerabili consistet; sunt enim permulta quibus erit medendum, etiam si res p. satis esse videbitur sceleribus hostium liberata. vale.

persuadeo tu igitur in tu et in brutus tuus sum omnis tu exspecto brutus quidem iam iam qui si ut spero vinco hostis noster venio tamen auctoritas vester res p exsurgo et in aliquis status tolerabilis consisto sum enim permultus qui sum medeor etiam si res p satis sum video scelus hostis libero val


prius velim tibi persuadeas ut hoc mea causa libenter facias quam ut facias ; sic tamen habeto, si feceris quod rogo, fore mihi gratissimum. vale.

prior volo tu persuadeo ut hic meus causa libet facio quam ut facio sic tamen habeo si facio qui rogo sum ego gratus val


'oblitusne es igitur fungorum illorum, quos apud Niciam, et ingentium †cularum cum sophia septimae?' quid ergo? tu adeo mihi excussam severitatem veterem putas, ut ne in foro quidem reliquiae pristinae frontis appareant? sed tamen suavissimum sumbiwth\n nostrum praestabo integellum nec committam ut, si ego eum condemnaro, tu restituas, ne habeat Bursa Plancus apud quem litteras discat.

obliviscor sum igitur fungus ille qui apud nicias et ingens cularis cum sophia septimus quis ergo tu adeo ego excutio severitas vetus puto ut ne in forum quidem reliquiae pristinus frons appareo sed tamen suavis sumbiwth n nos praesto integellus neque committo ut si ego is condemnaro tu restituo ne habeo bursa plancus apud qui littera disco


quod itinerum meorum ratio te non nullam in dubitationem videtur adducere, visurusne me sis in provincia, ea res sic se habet: Brundisi cum loquerer cum Phania, liberto tuo, veni in eum sermonem, ut dicerem me libenter ad eam partem provinciae primum esse venturum, quo te maxime velle arbitrarer. tunc mihi ille dixit, quod classe tu velles decedere, per fore accommodatum tibi si ad illam maritimam partem provinciae navibus accessissem. dixi me esse facturum itaque fecissem, nisi mi L. Clodius noster Corcyrae dixisset minime id esse faciendum; te Laudiceae fore ad meum adventum. erat id mihi multo brevius multoque commodius, cum praesertim te ita malle arbitrarer. tua ratio postea est commutata.

qui iter meus ratio tu non nullus in dubitatio video duco video ego sum in provincia is res sic sui habeo brundisium cum loquor cum phania libertus tuus venio in is sermo ut dico ego libet ad is pars provincia primus sum venio quo tu magnus volo arbitror tunc ego ille dico qui classis tu volo decedo per sum accommodo tu si ad ille maritimus pars provincia navis accedo dico ego sum facio itaque facio nisi ego l claudius noster corcyra dico paruus is sum facio tu laodicea sum ad meus advenio sum is ego multus brevis multus commodus cum praesertim tu ita malo arbitror tuus ratio postea sum commuto


nec dubito quin tu plus provideas ; sed tamen tam recenti gratulatione quam tuo nomine ad omnia deorum templa fecimus, renovatio timoris magnam molestiam adferebat. qua re velim equidem, id quod spero, ut plane abiectus et fractus sit Antonius ; sin aliquid virium forte conlegerit, sentiet nec senatui consilium nec populo Romano virtutem deesse nec rei p. te vivo imperatorem. xiiii K. Iun.

neque dubito quin tu multus provideo sed tamen tam recens gratulatio quam tuus nomen ad omnis deus templum facio renovatio timor magnus molestia affero qui res volo equidem is qui spero ut planus abicio et frango sum antonius sin aliquis vis fors conlego sentio neque senatus consilium neque populus romanus virtus desum neque res p tu vivo imperator xiiii k jus


L. Cossinio, amico et tribuli tuo, valde familiariter utor ; nam et inter nosmet ipsos vetus usus intercedit et Atticus noster maiorem etiam mihi cum Cossinio consuetudinem fecit. itaque tota Cossini domus me diligit in primisque libertus eius, L. Cossinius Anchialus, homo et patrono et patroni necessariis, quo in numero ego sum, probatissimus.

l cossinius amicus et tribulis tuus validus familiaris uto nam et inter nos ipse vetus utor intercedo et atticus noster magnus etiam ego cum cossinius consuetudo facio itaque totus cossinius domus ego diligo in primus libertus is l cossinius anchialus homo et patronus et patronus necessarius quo in numerus ego sum probo


superioribus litteris benevolentia magis adductus, quam quo res ita postularet, fui longior. neque enim confirmatione nostra egebat virtus tua neque erat ea mea causa atque fortuna, ut, cui ipsi omnia deessent, alterum confirmarem. hoc item tempore brevior esse debeo.

superus littera benevolens magis adduco quam quo res ita postulo sum longus neque enim confirmatio noster egeo virtus tuus neque sum is meus causa atque fortuna ut qui ipse omnis desum alter confirmaris hic item tempus brevis sum debeo


nunc non modo non remittimus tibi aliquid ex nostra commendatione quasi adepti iam omnia, sed eo vehementius a te contendimus ut Lysonem in fidem necessitudinemque tuam recipias ; cuius dubia fortuna timidius tecum agebamus verentes ne quid accideret eius modi ut ne tu quidem mederi posses ; explorata vero eius incolumitate omnia a te summo studio et cura peto. quae ne singula enumerem, totam tibi domum commendo, in his adulescentem filium eius, quem C. Maenius Gemellus, cliens meus, cum in calamitate exsili sui Patrensis civis factus esset, Patrensium legibus adoptavit1 ut eius ipsius hereditatis ius causamque tueare.

nunc non modo non remitto tu aliquis ex noster commendatio quasi adipiscor iam omnis sed is vehemens ab tu contendo ut lyso in fides necessitudo tuus recipio qui dubius fortuna timidus tu ago vereor ne quis accido is modus ut ne tu quidem medeor possum exploro verus is incolumitas omnis ab tu superus studium et cura peto qui ne singulus enumero totus tu domus commendo in hic adulescens filius is qui que maenius gemellus cliens meus cum in calamitas exsilis suus patrensis civis facio sum patrensis lex adopto ut is ipse hereditas ius causa tuearis


nunc cum deum benignitate ab omni re sumus paratiores, non solum bene sperare de nobis homines sed explorate iudicare volumus. legiones habeo quinque sub signis et sua fide virtuteque rei p. coniunctissimas et nostra liberalitate nobis obsequentis, provinciam omnium civitatium consensu paratissimam et summa contentione ad officia certantem, equitatus auxiliorumque tantas copias quantas hae gentes ad defendendam suam salutem libertatemque conficere possunt ; ipse ita sum animo paratus, ut vel provinciam tueri vel ire quo res p. vocet vel tradere exercitum, auxilia provinciamque vel omnem impetum belli in me convertere non recusem, si modo meo casu aut confirmare patriae salutem aut periculum possim morari.

nunc cum deus benignitas ab omnis res sum paro non solus bene spero de nos homo sed exploro iudicaris volo legio habeo quinque sub signum et suus fides virtus res p conjungo et noster liberalitas nos obsequor provincia omnis civitas consensus paro et summus contentio ad officium certo equito auxilia tantus copia quantus hic gens ad defendo suus salus libertas confacio possum ipse ita sum animus paro ut vel provincia tueor vel eo quo res p voco vel trado exercitus auxilium provincia vel omnis impetus bellum in ego converto non recuso si modo meus casus aut confirmo patria salus aut periculum possum moraris


quam ob rem fac animo magno fortique sis et, si turbidissima sapienter ferebas, tranquilliora laete feras. ego tamen tuis rebus sic adero ut difficillimis neque Caesari solum sed etiam amicis eius omnibus, quos mihi amicissimos esse cognovi, pro te, sicut adhuc feci, libentissime,supplicabo. vale.

quam ob res facio animus magnus fortis sum et si turbidus sapienter fero tranquillus laetus ferus ego tamen tuus res sic adsum ut difficilis neque caesaris solus sed etiam amicus is omnis qui ego amicus sum cognosco pro tu sicut adhuc facio libet supplico val


neque enim Alexander ille gratiae causa ab Apelle potissimum pingi et a Lysippo fingi volebat, sed quod illorum artem cum ipsis tum etiam sibi gloriae fore putabat. atque illi artifices corporis simulacra ignotis nota faciebant; quae vel si nulla sint, nihilo sint tamen obscuriores clari viri. nec minus est Spartiates Agesilaus ille perhibendus, qui neque pictam neque fictam imaginem suam passus est esse, quam qui in eo genere laborarunt; unus enim Xenophontis libellus in eo rege laudando facile omnis imagines omnium statuasque superavit. atque hoc praestantius mihi fuerit et ad laetitiam animi et ad memoriae dignitatem, si in tua scripta pervenero quam si in ceterorum, quod non ingenium mihi solum suppeditatum fuerit tuum, sicut Timoleonti a Timaeo aut ab Herodoto Themistocli, sed etiam auctoritas clarissimi et spectatissimi viri et in rei p. maximis gravissimisque causis cogniti atque in primis probati, ut mihi non solum praeconium, quod, cum in Sigeum venisset, Alexander ab Homero Achilli tributum esse dixit, sed etiam grave testimonium impertitum clari hominis magnique videatur. placet enim Hector ille mihi Naevianus, qui non tantum 'laudari' se laetatur, sed addit etiam 'a laudato viro.'

neque enim alexander ille gratia causa ab apelles potis pingo et ab lysippus fingo volo sed qui ille ars cum ipse tum etiam sui gloria sum puto atque ille artifex corpus simulacrum ignosco nosco facio qui vel si nullus sum nihilum sum tamen obscurus clarus vir neque paruus sum spartiates agesilaus ille perhibeo qui neque pingo neque fingo imago suus patior sum sum quam qui in is genus laboro unus enim xenophon libellus in is rex laudo facilis omnis imago omnis statuo supero atque hic praesto ego sum et ad laetitia animus et ad memoria dignitas si in tuus scribo pervenio quam si in ceterus qui non ingenium ego solus suppeditas sum tuus sicut timoleon ab timaeus aut ab herodotus themistocles sed etiam auctoritas clarus et specto vir et in res p magnus gravis causa cognosco atque in primus probo ut ego non solus praeconium qui cum in sigeus venio alexander ab homerus achilles tribuo sum dico sed etiam gravis testimonium impertio clarus homo magnus video placeo enim hector ille ego naevianus qui non tantus laudo sui laeto sed addo etiam ab laudo vir