quid igitur? non sic oportet? equidem censeo si&, addendum etiam 'SVO.' sed, si placet, invidia vitetur, quam quidem ego saepe contempsi. tibi diafo/rhsin gaudeo profuisse ; si vero etiam Tusculanum, dei boni! quanto mihi illud erit amabilius! sed si me amas, quod quidem aut facis aut perbelle simulas, quod tamen in modum procedit, sed, ut ut est, indulge valetudini tuae ; cui quidem tu adhuc, dum mihi deservis, servisti non satis. ea quid postulet non ignoras, pe/yin, a)kopi/an, peri/paton su/mmetron, tri=yin, eu)lusi/an koili/as. fac bellus revertare ; non modo te sed etiam Tusculanum nostrum plus amem. Parhedrum excita ut hortum ipse conducat; sic holitorem ipsum commovebis.

quis igitur non sic oportet equidem censeo si addo etiam svo sed si placeo invidia vito quam quidem ego saepe contemno tu diafo rhsin gaudeo prosum si verus etiam tusculanus deus bonus quantus ego ille sum amabilis sed si ego amo qui quidem aut facio aut perbelle simulo qui tamen in modus procedo sed ut ut sum indulgeo valetudo tuus qui quidem tu adhuc dum ego deservio servio non satis is quis postulo non ignoro pe yin ab kopi an other paton su mmetron tri yin eu ludo an koilis as facio bellus revertaris non modo tu sed etiam tusculanus nos multus amo parhedrus excio ut hortus ipse conduco sic holitor ipse commoveo


haec propterea scripsi, ut et me non sine causa laborare intellegeres et tu ipse eum dignum hospitio tuo iudicares. feceris igitur mihi gratissimum, si ei declararis quanti me facias, id est si receperis eum in fidem tuam et quibuscumque rebus honeste ac sine molestia tua poteris adiuveris. hoc mihi erit vehementer gratum idque ut facias te etiam atque etiam rogo.

hic propterea scribo ut et ego non sine causa laboro intellego et tu ipse is dignus hospitium tuus iudicaris facio igitur ego gratus si is declararis quantus ego facio is sum si recipio is in fides tuus et quicumque res honestus atque sine molestia tuus possum adjuvo hic ego sum vehemens gratus is ut facio tu etiam atque etiam rogo


de Tirone, mi Marce, ita te meumque Ciceronem et meam Tulliolam tuumque filium videam, ut mihi gratissimum fecisti, quom eum indignum illa fortuna ac nobis amicum quam servum esse maluisti. mihi crede, tuis et illius litteris perlectis exsilui gaudio et tibi et ago gratias et gratulor.

de tiro ego marcus ita tu meus cicero et meus tulliola tuus filius video ut ego gratus facio cum is indignus ille fortuna atque nos amicus quam servus sum malo ego credo tuus et ille littera perlego exsilio gaudium et tu et ago gratia et gratulor


de familia quo modo placuisse scribis amicis faciemus. de loco nunc quidem iam abiit pestilentia, sed quam diu fuit me non attigit. Plancius, homo officiosissimus, me cupit esse secum et adhuc retinet. ego volebam loco magis deserto esse in Epiro, quo neque Piso veniret nec milites, sed adhuc Plancius me retinet ; sperat posse fieri ut mecum in Italiam decedat. quem ego diem si videro et si in vestrum complexum venero ac si et vos et me ipsum reciperaro, satis magnum mihi fructum videbor percepisse et vestrae pietatis et meae.

de familia quo modo placeo scribo amicus facio de locus nunc quidem iam abeo pestilentia sed quam diu sum ego non attigo plancius homo officiosus ego cupio sum sui et adhuc retineo ego volo locus magis desero sum in epirus quo neque piso venio neque miles sed adhuc plancius ego retineo spero possum fio ut ego in italia decedo qui ego dies si video et si in vester complector venio atque si et tu et ego ipse reciperaro satis magnus ego fructus video percipio et vester pietas et meus


haec cum ad me frater pertulisset et cum tamen Pompeius ad me cum mandatis Vibullium misisset, ut integrum mihi de causa Campana ad suum reditum reservarem, conlegi ipse me et cum ipsa quasi re publica conlocutus sum, ut mihi tam multa pro se perpesso atque perfuncto concederet, ut officium meum memoremque in bene meritos animum fidemque fratris mei praestarem, eumque, quem bonum civem semper habuisset, bonum virum esse pateretur. in illis autem meis actionibus sententiisque omnibus, quae Pompeium videbantur offendere, certorum hominum, quos iam debes suspicari, sermones referebantur ad me, qui cum illa sentirent in re publica, quae ego agebam, semperque sensissent, me tamen non satis facere Pompeio Caesaremque inimicissimum mihi futurum gaudere se aiebant. erat hoc mihi dolendum, sed multo illud magis, quod inimicum meum (meum autem? immo vero legum, iudiciorum, oti, patriae, bonorum omnium) sic amplexabantur, sic in manibus habebant, sic fovebant, sic me praesente osculabantur, non illi quidem ut mihi stomachum facerent, quem ego funditus perdidi, sed certe ut facere se arbitrarentur. hic ego, quantum humano consilio efficere potui, circumspectis rebus meis omnibus rationibusque subductis summam feci cogitationum mearum omnium; quam tibi, si potero, breviter exponam.

hic cum ad ego frater perfero et cum tamen pompejus ad ego cum mandatum vibullius mitto ut integer ego de causa campanus ad suus redeo reservaris collegium ipse ego et cum ipse quasi res publicus conloquor sum ut ego tam multus pro sui perpetior atque perfungor concedo ut officium meus memoro in bene mereo animus fides frater meus praestaris is qui bonus civis semper habeo bonus vir sum pateo in ille autem meus actio sententia omnis qui pompejus video offendo certor homo qui iam debeo suspicaris sermo refero ad ego qui cum ille sentio in res publicus qui ego ago semper sentio ego tamen non satis facio pompejus caesar inimicus ego sum gaudeo sui aio sum hic ego doleo sed multus ille magis qui inimicus meus meus autem immo verus lex iudicium otium patria bonus omnis sic amplexor sic in manus habeo sic foveo sic ego praesens osculo non ille quidem ut ego stomachus facio qui ego fundus perdo sed certus ut facio sui arbitror hic ego quantus humanus consilium efficio possum circumspicio res meus omnis ratio subduco summa facio cogitatio meus omnis quam tu si possum brevis expono


ut tuto sim, quod laboras, id mihi nunc facillimum est, a quem etiam inimici volunt vivere in tantis miseriis ; ego tamen faciam quae praecipis. amicis quibus voluisti egi gratias et eas litteras Dexippo dedi meque de eorum officio scripsi a te certiorem esse factum. Pisonem nostrum mirifico esse studio in nos et officio et ego perspicio et omnes praedicant. di faxint ut tali genero mihi praesenti tecum simul et cum liberis nostris frui liceat! nunc spes reliqua est in novis tr. pl. et in primis quidem diebus ; nam si inveterarit, actum est.

ut tueor sum qui laboro is ego nunc facilis sum ab qui etiam inimicus volo vivo in tantus miseria ego tamen facio qui praecipio amicus qui volo ago gratia et is littera dexippus do ego de is officium scribo ab tu certus sum facio piso nos mirificus sum studium in nos et officium et ego perspicio et omnis praedico deus facio ut talis gener ego praesens tu simul et cum liber noster fruor licet nunc spes reliquus sum in novus tr pl et in primus quidem dies nam si inveterasco ago sum


unum illud nescio, gratulerne tibi an timeam, quod mirabilis est exspectatio reditus tui, non quo verear ne tua virtus opinioni hominum non respondeat, sed me hercule ne, cum veneris, non habeas iam, quod cures; ita sunt omnia debilitata et iam prope exstincta. sed haec ipsa nescio rectene sint litteris commissa; qua re cetera cognosces ex aliis. tu tamen, sive habes aliquam spem de re publica sive desperas, ea para, meditare, cogita, quae esse in eo civi ac viro debent, qui sit rem publicam adflictam et oppressam miseris temporibus ac perditis moribus in veterem dignitatem et libertatem vindicaturus.

unus ille nescio gratulor tu an timeo qui mirabilis sum exspectatio redeo tuus non quo vereor ne tuus virtus opinio homo non respondeo sed ego herculis ne cum venio non habeo iam qui curo ita sum omnis debilito et iam prope exstinguo sed hic ipse nescio recingo sum littera committo qui res ceterus cognosco ex alius tu tamen sive habeo aliqui spes de res publicus sive despero is paro meditaris cogito qui sum in is cieo atque vir debeo qui sum res publicus affligo et opprimo miser tempus atque perdo mos in vetus dignitas et libertas vindico


rem te valde bene gessisse rumor erat; exspectabantur litterae tuae, de quibus eramus iam cum Pompeio locuti. quae si erunt allatae, nostrum studium exstabit in conveniendis magistratibus et senatoribus, ceteraque, quae ad te pertinebunt cum etiam plus contenderimus quam possumus, minus tamen faciemus quam debemus.

res tu validus bene gero rumor sum exspecto littera tuus de qui sum iam cum pompejus loquor qui si sum affero nos studium exsto in convenio magistratus et senator ceter qui ad tu pertineo cum etiam multus contendo quam possum paruus tamen facio quam debeo


quod igitur fecissem ad urbem, si consuetudo pristina maneret, id, quoniam lege Iulia relinquere rationes in provincia necesse erat easdemque totidem verbis referre ad aerarium, feci in provincia, neque ita feci ut te ad meum arbitrium adducerem, sed tribui tibi tantum, quantum me tribuisse numquam me paenitebit. totum enim scribam meum, quem tibi video nunc esse suspectum, tibi tradidi. tu ei M. Mindium, fratrem tuum, adiunxisti. rationes confectae me absente sunt tecum; ad quas ego nihil adhibui praeter lectionem. ita accepi librum a meo servo scriba, ut eundem acceperim a fratre tuo. si honos is fuit, maiorem tibi habere non potui, si fides, maiorem tibi habui quam paene ipsi mihi; si providendum fuit ne quid aliter ac tibi et honestum et utile esset referretur, non habui cui potius id negoti darem, quam cui dedi. illud quidem certe factum est, quod lex iubebat, ut apud duas civitates, Laudicensem et Apamensem, quae nobis maxime videbantur, quoniam ita necesse erat, rationes confectas conlatas deponeremus. itaque huic loco primum respondeo me, quamquam iustis de causis rationes deferre properarim, tamen te exspectaturum fuisse, nisi in provincia relictas rationes pro relatis haberem, quam ob rem

qui igitur facio ad urbs si consuetudo pristinus maneo is quoniam lex julius relinquo ratio in provincia necesse sum idem totidem verbum refero ad aerarius facio in provincia neque ita facio ut tu ad meus arbitrium adduco sed tribuo tu tantus quantus ego tribuo numquam ego paeniteo totus enim scribo meus qui tu video nunc sum suspicio tu trado tu is m mindius frater tuus adjungo ratio confacio ego absum sum tu ad qui ego nihil adhibeo praeter lectio ita accipio liber ab meus servo scriba ut idem accipio ab frater tuus si honor is sum magnus tu habeo non possum si fides magnus tu habeo quam paene ipse ego si provideo sum ne quis aliter atque tu et honestus et utilis sum refero non habeo qui potis is negotium do quam qui do ille quidem certus facio sum qui lex jubeo ut apud duo civitas laudicensem et apameensis qui nos magnus video quoniam ita necesse sum ratio confacio confero depono itaque hic locus primus respondeo ego quamquam iustus de causa ratio defero propero tamen tu exspecto sum nisi in provincia relinquo ratio pro refero habeo quam ob res


quo magis te exspecto teque videre quam primum cupio; maius mihi solacium adferre ratio nulla potest quam coniunctio consuetudinis sermonumque nostrorum; quamquam sperabam tuum adventum (sic enim audiebam) appropinquare. ego autem cum multis de causis te exopto quam primum videre, tum etiam ut ante commentemur inter nos, qua ratione nobis traducendum sit hoc tempus, quod est totum ad unius voluntatem accommodandum et prudentis et liberalis et, ut perspexisse videor, nec a me alieni et tibi amicissimi. quod cum ita sit, magnae tamen est deliberationis, quae ratio sit ineunda nobis non agendi aliquid, sed illius concessu et beneficio quiescendi. vale.

quo magis tu exspecto tu video quam primus cupio magnus ego solacium affero ratio nullus possum quam conjunctio consuetudo sermo noster quamquam spero tuus advenio sic enim audio appropinquo ego autem cum multus de causa tu exopto quam primus video tum etiam ut ante commento inter nos qui ratio nos traduco sum hic tempus qui sum totus ad unus voluntas accommodo et prudens et liberalis et ut perspicio video neque ab ego alienus et tu amicus qui cum ita sum magnus tamen sum deliberatio qui ratio sum ineo nos non ago aliquis sed ille concedo et beneficium quiesco val


sed sive in s. c. sive in ceteris rebus desideras aliquid, sic tibi persuade, tantam esse apud omnis bonos tui caritatem, ut nullum genus amplissimae dignitatis excogitari possit, quod tibi non paratum sit. Litteras tuas vehementer exspecto, et quidem talis qualis maxime opto. vale.

sed sive in senatus que sive in ceterus res desidero aliquis sic tu persuadeo tantus sum apud omnis bonus tuus caritas ut nullus genus amplus dignitas excogitaris possum qui tu non paro sum litterae tuus vehemens exspecto et quidem talis qualis magnus opto val


tu si Pompeium, ut volebas, offendisti, qui tibi visus sit et quam orationem habuerit tecum quamque ostenderit voluntatem (solet enim aliud sentire et loqui neque tantum valere ingenio, ut non appareat quid cupiat), fac mihi perscribas.

tu si pompejus ut volo offendo qui tu video sum et quam oratio habeo tu quisque ostendo voluntas soleo enim alius sentio et loquor neque tantus valeo ingenium ut non appareo quis cupio facio ego perscribo


P. Messienum, equitem R. omnibus rebus ornatum meumque perfamiliarem, tibi commendo ea commendatione quae potest esse diligentissima. peto a te et pro nostra et pro paterna amicitia ut eum in tuam fidem recipias eiusque rem famamque tueare. virum bonum tuaque amicitia dignum tibi adiunxeris mihique gratissimum feceris.

p messienum eques romanus omnis res orno meus perfamiliaris tu commendo is commendatio qui possum sum diligens peto ab tu et pro noster et pro paternus amicitia ut is in tuus fides recipio is res fama tuearis vir bonus tuus amicitia dignus tu adjungo ego gratus facio


gratae mihi vehementer tuae litterae fuerunt, ex quibus cognovi cursus navigationum tuarum significabas enim memoriam tuam nostrae necessitudinis, qua mihi nihil poterat esse iucundius. quod reliquum est, multo etiam erit gratius, si ad me de re p., id est de statu provinciae, -de institutis tuis familiariter scribes. quae quamquam ex multis pro tua claritate audiam, tamen libentissime ex tuis litteris cognoscam.

gratus ego vehemens tuus littera sum ex qui cognosco curro navigatio tuus significo enim memoria tuus noster necessitudo qui ego nihil possum sum jucundus qui reliquus sum multus etiam sum gratus si ad ego de res p is sum de status provincia de institus tuus familiaris scribo qui quamquam ex multus pro tuus claritas audio tamen libet ex tuus littera cognosco


Dolabellam ut Tarsenses, pessimi socii, ita Laudiceni multo amentiores ultro arcessierunt; ex quibus utrisque civitatibus Graecorum militum numero speciem exercitus effecit. castra habet ante oppidum Laudiceam posita et partem muri demolitus est et castra oppido coniunxit. Cassius noster cum decem legionibus et cohortibus xx auxiliariis et quattuor milium equitatu a milibus passuum xx castra habet posita *pa/ltw| et existimat se sine proelio posse vincere ; nam iam ternis tetrachmis triticum apud Dolabellam est. Nisi quid navibus Laudicenorum supportarit, cito fame pereat necesse est ; ne supportare possit et Cassi classis bene magna cui praeest Sextilius Rufus et tres quas nos adduximus, ego, Turullius, Patiscus, facile praestabunt. te volo bene sperare et rem p., ut vos istic expedistis, ita pro nostra parte celeriter nobis expediri posse confidere. vale. D. Idib. Iun. Cypro a Crommyuacride.

dolabella ut tarsensis malus socius ita laodiceni multus amens ultro arcessierunt ex qui uterque civitas graecum miles numerus species exercitus efficio castrum habeo ante oppidum laudiceam pono et pars murus demolio sum et castrum oppidum conjungo casseius noster cum decem legio et cohors xx auxiliarius et quattuor mille equitatus ab mille passus xx castrum habeo pono pa ltw et existimo sui sine proelium possum vinco nam iam terni tetradrachmum triticum apud dolabella sum nisus quis navis laudicenorum supporto cito fames pereo necesse sum ne supportaris possum et casseius classis bene magnus qui praesum sextilis rufus et tres qui nos adduco ego turullius patiscus facilis praesto tu volo bene spero et res p ut tu istic expedio ita pro noster pars celer nos expedio possum confido val d idib jus cyprus ab crommyuacride


quid faciam? tempori serviendum est. sed ridicula missa, praesertim cum sit nihil quod rideamus: Africa terribili tremit horrida terra tumultu. itaque nullum est a)poprohgme/non quod non verear. sed quod quaeris, quando, qua, quo, nihil adhuc scimus. istuc ipsum de Baiis, non nulli dubitant an per Sardiniam veniat ; illud enim adhuc praedium suum non inspexit nec ullum habet deterius, sed tamen non contemnit. ego omnino magis arbitror per Siciliam Veliam, sed iam sciemus ; adventat enim Dolabella. Eum puto magistrum fore. polloi\ maqhtai\ krei/ssones didaska/lwn. sed tamen, si sciam quid tu constitueris', meum consilium accommodabo potissimum ad tuum ; qua re exspecto tuas litteras.

quis facio tempus servio sum sed ridicula mitto praesertim cum sum nihil qui rideo africanus terribilis tremo horridus terra tumultus itaque nullus sum ab poprohgme non qui non vereor sed qui quaero quando qui quo nihil adhuc scio iste ipse de baiae non nullus dubito an per sardinia venio ille enim adhuc praedium suus non inspicio neque ullus habeo deterior sed tamen non contemno ego omnino magis arbitror per sicilia velia sed iam scio advento enim dolabella eos puto magister sum polloi maqhtai krei ssones didaska lwn sed tamen si scio quis tu constituo meus consilium accommodo potis ad tuus qui res exspecto tuus littera


quam ob rem, si quid operis tibi etiam nunc restat, id maximo opere censeo persequendum ; quid enim honestius, aut quid honesto anteponendum? sin autem satis factum rei p. putas, celeriter ad comitia, quoniam mature futura sunt, veniendum censeo, dum modo ne haec ambitiosa festinatio aliquid imminuat eius gloriae, quam consecuti sumus. multi clarissimi viri, cum rei p. darent operam, annum petitionis suae non obierunt. quod eo facilius nobis est, quod non est annus hic tibi destinatus, ut, si aedilis fuisses, post biennium tuus annus esset. nunc nihil praetermittere videbere usitati et quasi legitimi temporis ad petendum. video autem Planco cos., etsi etiam sine eo rationes expeditas haberes, tamen splendidiorem petitionem tuam, si modo ista ex sententia confecta essent.

quam ob res si quis opus tu etiam nunc resto is maximus opus censeo persequor quis enim honestus aut quis honestus antepono sin autem satis facio res p puto celer ad comitium quoniam maturus sum sum venio censeo dum modo ne hic ambitiosus festinatio aliquis imminuo is gloria quam consequor sum multus clarus vir cum res p do opera annus petitio suus non obeo qui is facilis nos sum qui non sum annus hic tu destino ut si aedilis sum post biennium tuus annus sum nunc nihil praetermitto video usitas et quasi legitimus tempus ad peto video autem plancus cos etsi etiam sine is ratio expedio habeo tamen splendidus petitio tuus si modo iste ex sententia conficio sum


Ecquando tu hominem ineptiorem quam tuum Cn. Pompeium vidisti, qui tantas turbas, qui tam nugax esset, commorit? ecquem autem Caesare nostro acriorem in rebus gerendis, eodem in victoria temperatiorem aut legisti aut audisti? quid est? num tibi nostri milites, qui durissimis et frigidissimis locis, taeterrima hieme bellum ambulando confecerunt, malis orbiculatis esse pasti videntur? 'quid iam?' inquis. gloriose omnia. si scias quam sollicitus sim, tum hanc meam gloriam quae ad me nihil pertinet derideas ; quae tibi exponere nisi coram non possum, idque celeriter fore spero ; nam me, cum expulisset ex Italia Pompeium, constituit ad urbem vocare, id quod iam existimo confectum, nisi si maluit Pompeius Brundisi circumsederi.

ecquando tu homo ineptus quam tuus cn pompejus video qui tantus turbo qui tam nugax sum commorior ecqui autem caesaris noster acer in res gero idem in victoria tempero aut lego aut audio quis sum num tu noster miles qui durus et frigidus locus taeter hiems bellum ambulo confacio malus orbiculor sum pasco video quis iam inquam gloriosus omnis si scio quam sollicitus sum tum hic meus gloria qui ad ego nihil pertineo derideo qui tu expono nisi coram non possum is celer sum spero nam ego cum expello ex italia pompejus constituo ad urbs vocaris is qui iam existimo conficio nisi si malo pompejus brundisium circumsedeo


scis tu, mi Cicero, quod ad Caesaris amorem attinet, societatem mihi esse tecum, vel quod in familiaritate Caesaris vivo illo iam tueri eum et diligere fuit mihi necesse, vel quod ipse, quoad ego nosse potui, moderatissimi atque humanissimi fuit sensus, vel quod ex tam insigni amicitia mea atque Caesaris hunc filii loco et illius et vestro iudicio substitutum non proinde habere turpe mihi videtur.

scio tu ego cicero qui ad caesar amor attineo societas ego sum tu vel qui in familiaritas caesar vivo ille iam tueor is et diligo sum ego necesse vel qui ipse quoad ego nosco possum moderatus atque humanus sum sensus vel qui ex tam insignio amicitia meus atque caesar hic filius locus et ille et vester iudicium substitus non proinde habeo turpis ego video


T. Manlium, qui negotiatur Thespiis, vehementer diligo ; nam et semper me coluit diligentissimeque observavit et a studiis nostris non abhorret. accedit eo quod Varro Murena magno opere eius causa vult omnia ; qui tamen existimavit, etsi suis litteris, quibus tibi Manlium commendabat, valde confideret, tamen mea commendatione aliquid accessionis fore. me quidem cum Manli familiaritas tum Varronis studium commovit ut ad te quam accuratissime scriberem.

t manlius qui negotior thespius vehemens diligo nam et semper ego colo diligens observo et ab studium noster non abhorreo accedo is qui varro murena magnus opus is causa volo omnis qui tamen existimo etsi suus littera qui tu manlius commendo validus confido tamen meus commendatio aliquis accessio sum ego quidem cum manlius familiaritas tum varro studium commoveo ut ad tu quam accuro scribo


sed ut redeam ad id unde coepi, vehementer mihi gratum feceris, si hunc adulescentem humanitate tua, quae est singularis, comprehenderis et ad id, quod ipsorum Preciliorum causa te velle arbitror, addideris cumulum commendationis meae. genere novo sum litterarum ad te usus, ut intellegeres non vulgarem esse commendationem.

sed ut redeo ad is unde coepio vehemens ego gratus facio si hic adulescens humanitas tuus qui sum singularis comprehendo et ad is qui ipse precilius causa tu volo arbitror addo cumulis commendatio meus genus novo sum litteraris ad tu utor ut intellego non vulgaris sum commendatio


quid in animo habuerim, cum Laevus Nervaque discesserunt a me, et ex litteris, quas eis dedi, et ex ipsis cognoscere potuisti, qui omnibus rebus consiliisque meis interfuerunt. accidit mihi, quod homini pudenti et cupido satis faciendi rei p. bonisque omnibus accidere solet, ut consilium sequerer periculosum magis, dum me probarem, quam tutum, quod habere posset obtrectationem.

quis in animus habeo cum laevus nerva discedo ab ego et ex littera qui is do et ex ipse cognosco possum qui omnis res consilium meus intersum accido ego qui homo pudeo et cupido satis facio res p bonus omnis accido soleo ut consilium sequor periculosus magis dum ego probaris quam tueor qui habeo possum obtrectatio


invideo tibi; tam multa cotidie quae mirere istoc perferuntur, primum illud, absolutum Messalam, deinde eundem condemnatum, C. Marcellum cos. factum, M. Calidium ab repulsa postulatum a Galliis duobus, P. Dolabellam xv virum factum. hoc tibi non invideo, caruisse te pulcherrimo spectaculo et Lentuli cruris repulsi vultum non vidisse. at qua spe, quam certa opinione descenderat, quam ipso diffidente Dolabella! et hercules, nisi nostri equites acutius vidissent, paene concedente adversario superasset.

invideo tu tam multus cottidie qui miro istoc perfero primus ille absolvo messalla deinde idem condemno que marcellus cos facio m calidius ab repello postulo ab gallia duo p dolabella xv vir facio hic tu non invideo careo tu pulcher spectaculum et lentulis crus repello vultus non video at qui spes quam certus opinio descendo quam ipse diffido dolabella et herculis nisi noster eques acuo video paene concedo adversarius supero


de omnibus rebus, quae ad te pertinent, quid actum , quid constitutum sit, quid Pompeius susceperit, optime ex M. Plaetorio cognosces, qui non solum interfuit iis rebus, sed etiam praefuit neque ullum officium erga te hominis amantissimi, prudentissimi, diligentissimi praetermisit. ex eodem de toto statu rerum communium cognosces. quae quales sint, non facile est scribere. sunt quidem certe in amicorum nostrorum potestate, atque ita, ut nullam mutationem umquam hac hominum aetate habitura res esse videatur.

de omnis res qui ad tu pertineo quis ago quis constituo sum quis pompejus suscipio optume ex m plaetorius cognosco qui non solus intersum is res sed etiam praesum neque ullus officium erga tu homo amo prudens diligens praetermitto ex idem de totus status res communis cognosco qui qualis sum non facilis sum scribo sum quidem certus in amicus noster potestas atque ita ut nullus mutatio umquam hic homo aetas habeo res sum video


ex tuis litteris et Quinto fratri gratias egi et te aliquando conlaudare possum, quod iam videris certa aliqua in sententia constitisse. nam primorum mensum litteris tuis vehementer commovebar, quod mihi interdum (pace tua dixerim) levis in urbis urbanitatisque desiderio, interdum piger, interdum timidus in labore militari, saepe autem etiam, quod a te alienissimum est, subimpudens videbare. tamquam enim syngrapham ad imperatorem non epistulam attulisses, sic pecunia ablata domum redire properabas, nec tibi in mentem veniebat eos ipsos qui cum syngraphis venissent Alexandream nummum adhuc nullum auferre potuisse.

ex tuus littera et quintus frater gratia ago et tu aliquando conlaudaris possum qui iam video certus aliqui in sententia consto nam prima metior littera tuus vehemens commoveo qui ego interdum pax tuus dico levis in urbs urbanitas desiderium interdum piger interdum timidus in labor militaris saepe autem etiam qui ab tu alienus sum subimpudens videbaris tamquam enim syngrapha ad imperator non epistula affero sic pecunia aufero domus redeo propero neque tu in mens venio is ipse qui cum syngrapha venio alexandrea nummus adhuc nullus aufero possum


cenabam apud Seium, cum utrique nostrum redditae sunt a te litterae. mihi vero iam maturum videtur ; nam quod ante calumniatus sum, indicabo malitiam meam ; volebam prope alicubi esse, si quid bonae salutis, su/n te du/' e)rxome/nw ; nunc quoniam confecta sunt omnia, dubitandum non est quin equis viris. nam ut audivi de L. Caesare filio, mecum ipse: quíd hic mihi faciét patri? itaque non desino apud istos, qui nunc dominantur, cenitare.

ceno apud sejus cum uterque nos reddo sum ab tu littera ego verus iam maturus video nam qui ante calumnior sum indico malitia meus volo prope alicubi sum si quis bonus salus su n tu du e rxome nw nunc quoniam conficio sum omnis dubito non sum quin equus vis nam ut audio de l caesaris filius ego ipse quid hic ego faciet pater itaque non desino apud iste qui nunc dominor cenitaris


nos hic, ut tamen ad te scribam aliquid, P. Sullam patrem mortuum habebamus ; alii a latronibus, alii cruditate dicebant ; populus non curabat, combustum enim esse constabat. hoc tu pro tua sapientia feres aequo animo ; quamquam pro/swpon po/lews amisimus. Caesarem putabant moleste laturum verentem ne hasta refrixisset ; Mindius macellarius et Attius pigmentarius valde gaudebant se adversarium perdidisse.

nos hic ut tamen ad tu scribo aliquis p sulla pater mortuus habeo alius ab latro alius cruditas dico populus non curo comburo enim sum consto hic tu pro tuus sapientia fero aequus animus quamquam pro swpon other lews amitto caesaris puto molestus fero vereor ne hasta refrigesco mindius macellarius et attius pigmentarius validus gaudeo sui adversarius perdo


accubueram hora nona, cum ad te harum exemplum in codicillis exaravi. dices: 'ubi?' apud Volumnium Eutrapelum, et quidem supra me Atticus, infra Verrius, familiares tui. miraris tam exhilaratam esse servitutem nostram? quid ergo faciam? (te consulo, qui philosophum audis) angar, excruciem me? quid adsequar? deinde quem ad finem? 'vivas,' inquis 'in litteris.' .an quicquam me aliud agere censes aut posse vivere, nisi in litteris viverem? sed est earum etiam 'non satietas sed quidam modus ; a quibus cum discessi, etsi minimum mihi est in cena (quod tu unum zh/thma Dioni philosopho posuisti), tamen quid potius faciam, prius quam me dormitum conferam, non reperio. audi reliqua: infra Eutrapelum Cytheris accubuit.

accumbo hora nonus cum ad tu haris exemplum in codicilli exaro dico ubi apud volumnius eutrapelis et quidem supra ego atticus infra verrius familiaris tuus miror tam exhilaro sum servitus noster quis ergo facio tu consulo qui philosophus audio ango excrucio ego quis assequor deinde qui ad finis vivo inquam in littera an quisquam ego alius ago censeo aut possum vivo nisi in littera vivo sed sum is etiam non satietas sed quidam modus ab qui cum discedo etsi paruus ego sum in cena qui tu unus zh thma dio philosophus pono tamen quis potis facio prior quam ego dormio confero non reperio audio reliquus infra eutrapelis cytheris accumbo


habes scholam Stoicam: o( sofo\s eu)qurrhmonh/sei. quam multa ex uno verbo tuo! te adversus me omnia audere gratum est ; ego servo et servabo (sic enim adsuevi) Platonis verecundiam. itaque tectis verbis ea ad te scripsi, quae apertissimis agunt Stoici ; sed illi etiam crepitus aiunt aeque liberos ac ructus esse oportere. honorem igitur K. Martiis. tu me diliges et valebis.

habeo schola stoicus o sofo senatus eu qurrhmonh seeo quam multus ex unus verbum tuus tu adverro ego omnis audeo gratus sum ego servo et servo sic enim assuesco plato verecundia itaque tectum verbum is ad tu scribo qui aperio ago stoicus sed ille etiam crepo aio aequus liber atque ructus sum oportet honor igitur k martius tu ego diligo et valeo


sic sum in Antonium invectus ut ille non ferret omnemque suum vinulentum furorem in me unum effunderet meque tum elicere vellet ad caedis causam tum temptaret insidiis. quem ego ructantem et nauseantem conieci in Caesaris Octaviani plagas. puer enim egregius praesidium sibi primum et nobis, deinde summae rei p. comparavit. qui nisi fuisset, Antoni reditus a Brundisio pestis patriae fuisset. quae deinceps acta sint scire te arbitror. sed redeamus illuc unde devertimus. accipio excusationem tuam de Sempronio ; neque enim statuti quid in tanta perturbatione habere potuisti. nunc hic dies aliam vitam defert, alios mores postulat, ut ait Terentius. quam ob rem, mi Quinte, conscende nobiscum et quidem ad puppim. una navis est iam bonorum omnium, quam quidem nos damus operam ut rectam teneamus, utinam prospero cursu! sed, quicumque venti erunt, ars nostra certe non aberit. quid enim prae stare aliud virtus potest? tu fac ut magno animo sis et excelso cogitesque omnem dignitatem tuam cum re p. coniunctam esse debere.

sic sum in antonius inveho ut ille non fero omnis suus vinulentum furor in ego unus effundo ego tum elices volo ad caedes causa tum tento insidiae qui ego ructo et nauseo conicio in caesar octavianus plaga puer enim egregius praesidium sui primus et nos deinde summa res p comparo qui nisi sum antonius redeo ab brundisium pestis patria sum qui deinceps ago sum scio tu arbitror sed redeo illic unde deverto accipio excusatio tuus de sempronius neque enim status quis in tantus perturbatio habeo possum nunc hic dies alius vita defero alius mos postulo ut aio tero quam ob res ego quintus conscendo nos et quidem ad puppis unus navus sum iam bonus omnis quam quidem nos do opera ut recingo teneo utinam prosper cursus sed quicumque venio sum ars noster certus non absum quis enim prae sto alius virtus possum tu facio ut magnus animus sum et excelsum cogito omnis dignitas tuus cum res p conjungo sum debeo


in hoc autem mihi illud occurrit: 'quid tu igitur, si adfuisses?' rem probassem, de tempore nihil te invito, nihil sine consilio egissem tuo. vides sudare me iam dudum laborantem, quo modo ea tuear, quae mihi tuenda sunt, et te non offendam. leva me igitur hoc onere; numquam enim mihi videor tractasse causam difficiliorem. sic habeto tamen: Nisi iam tunc omnia negotia cum summa tua dignitate diligentissime confecissem, tametsi nihil videbatur ad meum erga te pristinum studium addi posse, tamen hac mihi adfinitate nuntiata non maiore equidem studio, sed acrius, apertius, significantius dignitatem tuam defendissem.

in hic autem ego ille occurro quis tu igitur si adsum res probo de tempus nihil tu invito nihil sine consilium ago tuus video sudaris ego iam dudum laboro quo modo is tueor qui ego tueor sum et tu non offendo levo ego igitur hic onus numquam enim ego video tracto causa difficilis sic habeo tamen nisus iam tunc omnis negotium cum summus tuus dignitas diligens confacio tametsi nihil video ad meus erga tu pristinus studium addo possum tamen hic ego adfinitas nuntio non magnus equidem studium sed acer aperio significo dignitas tuus defendo


Cum esset mecum Largus, homo tui studiosus, locutus K. Ianuarias tibi praefinitas esse, quod omnibus rebus perspexeram, quae Balbus et Oppius absente Caesare egissent, ea solere illi rata esse, egi vehementer cum iis ut hoc mihi darent, tibi in Sicilia, quoad vellemus, esse uti liceret. qui mihi consuessent aut libenter polliceri si quid esset eius modi quod eorum animos non offenderet, aut etiam negare et adferre rationem cur negarent, huic meae rogationi potius non continuo responderunt; eodem die tamen ad me reverterunt; mihi hoc dederunt ut esses in Sicilia, quoad velles; se praestaturos nihil ex eo te offensionis habiturum. quoniam quid tibi permittatur cognosti, quid mihi placeat puto te scire oportere.

cos sum ego largus homo tuus studiosus loquor k januarius tu praefinio sum qui omnis res perspicio qui balbus et oppius absum caesaris ago is soleo ille reor sum ago vehemens cum is ut hic ego do tu in sicilia quoad volo sum uti licet qui ego consuesco aut libet polliceor si quis sum is modus qui is animus non offendo aut etiam nego et affero ratio cur nego hic meus rogatio potis non continuo respondeo idem dies tamen ad ego revorto ego hic do ut sum in sicilia quoad volo sui praesto nihil ex is tu offensio habeo quoniam quis tu permitto cogo quis ego placeo puto tu scio oportet


antea misissem ad te litteras si genus scribendi invenirem; tali enim tempore aut consolari amicorum est aut polliceri. consolatione non utebar, quod ex multis audiebam quam fortiter sapienterque ferres iniuriam temporum quamque te vehementer consolaretur conscientia factorum et consiliorum tuorum. quod quidem si facis, magnum fructum studiorum optimorum capis, in quibus te semper scio esse versatum, idque ut facias etiam atque etiam te hortor.

antea mitto ad tu littera si genus scribo invenio talis enim tempus aut consolaris amicus sum aut polliceor consolatio non uto qui ex multus audio quam fortis sapienter fero iniuria tempus quisque tu vehemens consolo conscientia factor et consilium tuus qui quidem si facio magnus fructus studium bonus capio in qui tu semper scio sum verso is ut facio etiam atque etiam tu hortor


spero me integritatis laudem consecutum; non erat minor ex contemnenda quam est ex conservata provincia. 'spem triumphi?' inquis. satis gloriose triumpharem; non essem quidem tam diu in desiderio rerum mihi carissimarum. sed, ut spero, propediem te videbo; tu mihi obviam mitte epistulas te dignas.

spero ego integritas laus consequor non sum paruus ex contemno quam sum ex conservo provincia spes triumphus inquam satis gloriosus triumpharis non sum quidem tam diu in desiderium res ego carissimaris sed ut spero propediem tu video tu ego obvius mitto epistula tu digno


quod si tuum te desiderium movet, aut si tuarum rerum cogitatione maeres, non facile exhauriri tibi istum dolorem posse universum puto; sin illa te res cruciat, quae magis amoris est, ut eorum, qui occiderunt, miserias lugeas, ut ea non dicam, quae saepissime et legi et audivi, nihil mali esse in morte, ex qua si resideat sensus, immortalitas illa potius quam mors ducenda sit, sin sit amissus, nulla videri miseria debeat quae non sentiatur, hoc tamen non dubitans confirmare possum, ea misceri, parari, impendere rei p., quae qui reliquerit nullo modo mihi quidem deceptus esse videatur. quid est enim iam non modo pudori, probitati, virtuti, rectis studiis, bonis artibus, sed omnino libertati ac saluti loci? non me hercule quemquam audivi hoc gravissimo et pestilentissimo anno adulescentulum aut puerum mortuum, qui mihi non a dis immortalibus ereptus ex his miseriis atque ex iniquissima condicione vitae videretur.

qui si tuus tu desiderium moveo aut si tuus res cogitatio maereo non facilis exhaurio tu iste dolor possum universus puto sin ille tu res crucio qui magis amor sum ut is qui occido miseria lugeo ut is non dico qui saepis et lego et audio nihil malus sum in mors ex qui si resideo sensus immortalitas ille potis quam mors duco sum sin sum amitto nullus video miseria debeo qui non sentio hic tamen non dubito confirmo possum is misceo paro impendeo res p qui qui relinquo nullus modo ego quidem decipio sum video quis sum enim iam non modo pudor probitas virtus rectus studium bonus ars sed omnino libertas atque salus locus non ego herculis quisquam audio hic gravis et pestilens annus adulescentulus aut puer mortuus qui ego non ab deus immortalis eripio ex hic miseria atque ex iniquus condicio vita video


illa vero iam ne Caesaris quidem exemplo, quod ludis praetextam de suo itinere ad L. Lentulum procos. sollicitandum posuit, et quidem cum ageretur, flevit memoria rerum gestarum commotus ; gladiatoribus autem Fadium quendam, militem Pompeianum, quia, cum depressus in ludum bis gratis depugnasset, auctorare sese nolebat et ad populum confugerat, primum Gallos equites immisit in populum (coniecti enim lapides sunt in eum, cum abriperetur Fadius), deinde abstractum defodit in ludo et vivum combussit, cum quidem pransus nudis pedibus, tunica soluta, manibus ad tergum reiectis inambularet et illi misero quiritanti : 'C. R. natus sum' responderet : 'abi nunc, populi fidem implora'; bestiis vero civis Romanos, in iis circulatorem quendam auctionum, notissimum hominem Hispali, quia deformis erat, obiecit. Cum huiusce modi portento res mihi fuit.

ille verus iam ne caesar quidem exemplum qui ludus praetexta de suus iter ad l lentulis procus sollicito pono et quidem cum ago fleo memoria res gero commoueo gladiator autem fadius quidam miles pompejanus quia cum deprimo in ludus bis gratus depugno auctoraris sui nolo et ad populus confugio primus galli eques immitto in populus conicio enim lapis sum in is cum abripio fadius deinde abstraho defodio in ludo et vivus comburo cum quidem prandeo nudus pes tunica solvo manus ad tergum rejacio inambulo et ille mitto quirito que romanus nascor sum respondeo abeo nunc populus fides imploro bestia verus civis romanus in is circulator quidam auctio nosco homo hispal quia deformis sum obiacio cos hic modus portendo res ego sum


etsi mihi tuae litterae iucundissimae sunt, tamen iucundius fuit, quod in summa occupatione tua Planco conlegae mandasti ut te mihi per litteras excusaret; quod fecit ille diligenter. mihi autem nihil amabilius officio tuo et diligentia. coniunctio tua cum conlega concordiaque vestra, quae litteris communibus declarata est, senatui populoque Romano gratissima accidit.

etsi ego tuus littera jucundus sum tamen jucundus sum qui in summus occupatio tuus plancus collega mando ut tu ego per littera excuso qui facio ille diligenter ego autem nihil amabilis officium tuus et diligentia conjunctio tuus cum collega concordia vester qui littera communis declaro sum senatus populo romanus gratus accido


Maculam officio functum esse gaudeo. eius Falernum mihi semper idoneum visum est devorsorio, si modo tecti satis est ad comitatum nostrum recipiendum. . ceteroqui mihi locus non displicet. nec ea re Petrinum tuum deseram nam et villa et amoenitas illa commorationis est, non devorsori.

macula officium fungor sum gaudeo is falernum ego semper idoneus video sum devorsorio si modo tectum satis sum ad comitas nos recipio ceteroqui ego locus non displiceo neque is res petrini tuus desero nam et villa et amoenitas ille commoratio sum non devorsor


res publica me valde sollicitat. faveo Curioni, Caesarem honestum esse cupio, pro Pompeio emori possum; sed tamen ipsa re publica nihil mihi est carius, in qua tu non valde te iactas; districtus enim mihi videris esse, quod et bonus civis et bonus amicus es.

res publicus ego validus sollicito faveo curio caesaris honestus sum cupio pro pompejus emorior possum sed tamen ipse res publicus nihil ego sum carus in qui tu non validus tu jacto distringo enim ego video sum qui et bonus civis et bonus amicus sum


quod cum ab illo diligenter esset factum, ego in castra a. d. vii K. Sept. veni, cum interea superioribus diebus ex. s. c. et evocatorum firmam manum et equitatum sane idoneum et populorum liberorum regumque sociorum auxilia voluntaria comparavissem. interim cum exercitu lustrato iter in Ciliciam facere coepissem iii K. Sept. legati a rege Commageno ad me missi pertumultuose neque tamen non vere Parthos in Syriam transisse nuntiaverunt ;

qui cum ab ille diligenter sum facio ego in castrum ab d vii k sept venio cum interea superus dies ex senatus que et evocator firmus manus et equitas sanus idoneus et populus liberi rex socius auxilium voluntarius comparo interim cum exercitus lustro iter in cilicia facio coepio iii k sept legatus ab rex commagenus ad ego mitto pertumultuose neque tamen non verus parthus in syria transeo nuntio


qua re petimus a te facias nos certiores tuae voluntatis in nos, putesne nos tutos fore in tanta frequentia militum veteranorum, quos etiam de reponenda ara cogitare audimus ; quod velle et probare vix quisquam posse videtur qui nos salvos et honestos velit. nos ab initio spectasse otium nec quicquam aliud libertate communi quaesisse exitus declarat. fallere nemo nos potest nisi tu, quod certe abest ab tua virtute et fide ; sed alius nemo facultatem habet decipiendi nos ; tibi enim uni credidimus et credituri sumus.

qui res peto ab tu facio nos certus tuus voluntas in nos puto nos tueor sum in tantus frequentia miles veteranus qui etiam de repono ara cogito audio qui volo et probaris vix quisquam possum video qui nos salvus et honestus volo nos ab initium specto otium neque quisquam alius libertas communis quaero exitus declaro fallo nemo nos possum nisi tu qui certus absum ab tuus virtus et fides sed alius nemo facultas habeo decipio nos tu enim unus credo et credo sum


O mi Furni, quam tu tuam causam non nosti, qui alienas tam facile discas! tu nunc candidatum te putas et id cogitas, ut aut ad comitia curras aut, si iam confecta, domi tuae sis, ne cum maximo periculo, ut scribis, stultissimus sis? non arbitror te ita sentire ; omnis enim tuos ad laudem impetus novi. quod si ut scribis ita sentis, non magis te quam de te iudicium reprehendo meum. te adipiscendi magistratus levissimi et divulgatissimi, si ita adipiscare ut plerique, praepropera festinatio abducet a tantis laudibus, quibus te omnes in caelum iure et vere ferunt? scilicet id agitur utrum hac petitione an proxima praetor fias, non ut ita de re p. mereare, omni honore ut dignissimus iudicere.

o ego furnius quam tu tuus causa non nosco qui alienus tam facilis disco tu nunc candido tu puto et is cogito ut aut ad comitium curro aut si iam conficio domus tuus sum ne cum maximus periculum ut scribo stultus sum non arbitror tu ita sentio omnis enim tuus ad laus impetus nosco qui si ut scribo ita sentio non magis tu quam de tu iudicium reprehendo meus tu adipiscendi magistratus levis et divulgo si ita adipiscaris ut plerusque praeproperus festinatio abduco ab tantus laus qui tu omnis in caelum ius et verus fero scilicet is ago utrum hic petitio an propior praetor fio non ut ita de res p merearis omnis honor ut dignus judico


scis me antea sic solitum esse scribere ad te, magis ut consolarer fortem virum atque sapientem quam ut exploratam spem salutis ostenderem nisi eam, quam ab ipsa re p., cum hic ardor restinctus esset, sperari oportere censerem. recordare tuas litteras, quibus et magnum animum mihi semper ostendisti et ad omnis casus ferendos constantem ac paratum. quod ego non mirabar, cum recordarer te et a primis temporibus. aetatis in re p. esse versatum et tuos magistratus in ipsa discrimina incidisse salutis fortunarumque communium et in hoc ipsum bellum esse ingressum, non solum ut victor beatus sed etiam ut, si ita accidisset, victus sapiens esses.

scio ego antea sic soleo sum scribo ad tu magis ut consolo fortis vir atque sapio quam ut exploro spes salus ostendo nisi is quam ab ipse res p cum hic ardor restinguo sum speraris oportet censeo recordaris tuus littera qui et magnus animus ego semper ostendo et ad omnis casus fero consto atque paro qui ego non miro cum recordor tu et ab primus tempus aetas in res p sum verso et tuus magistratus in ipse discrimino incido salus fortuna communis et in hic ipse bellum sum ingredior non solus ut victor beatus sed etiam ut si ita accido vinco sapio sum


de pantheris per eos, qui venari solent, agitur mandatu meo diligenter; sed mira paucitas est, et eas, quae sunt, valde aiunt queri, quod nihil cuiquam insidiarum in mea provincia nisi sibi fiat. itaque constituisse dicuntur in Cariam ex nostra provincia decedere. sed tamen sedulo fit et in primis a Patisco. quicquid erit, tibi erit, sed quid esset plane nesciebamus. mihi me hercule magnae curae est aedilitas tua; ipse dies me admonebat; scripsi enim haec ipsis Megalensibus. tu velim ad me de omni rei publicae statu quam diligentissime perscribas; ea enim certissima putabo, quae ex te cognoro.

de panthera per is qui venaris soleo ago mando meus diligenter sed mirus paucitas sum et is qui sum validus aio queror qui nihil quisquam insidiaris in meus provincia nisi sui fio itaque constituo dico in caria ex noster provincia decedo sed tamen sedulus fio et in primus ab patiscus quisquis sum tu sum sed quis sum planus nescio ego ego herculis magnus cura sum aedilitas tuus ipse dies ego admoneo scribo enim hic ipse megalensis tu volo ad ego de omnis res publicus status quam diligens perscribo is enim certus puto qui ex tu cognosco


maxima sum laetitia adfectus, cum audivi consulem te factum esse, eumque honorem tibi deos fortunare volo atque a te pro tua parentisque tui dignitate administrari. nam cum te semper amavi dilexique, tum mei amantissimum cognovi in omni varietate rerum mearum, tum patris tui pluribus beneficiis vel defensus tristibus temporibus vel ornatus secundis et sum totus vester et esse debeo, cum praesertim matris tuae, gravissimae atque optimae feminae, maiora erga salutem dignitatemque meam studia quam erant a muliere postulanda perspexerim. quapropter a te peto in maiorem modum ut me absentem diligas atque defendas.

maximus sum laetitia affectus cum audio consul tu facio sum is honor tu deus fortunaris volo atque ab tu pro tuus pareo tuus dignitas administraris nam cum tu semper amo diligo tum meus amo cognosco in omnis varietas res meus tum pater tuus multus beneficium vel defendo tristis tempus vel orno secundus et sum totus vester et sum debeo cum praesertim mater tuus gravis atque bonus femina magnus erga salus dignitas meus studium quam sum ab mulier postulo perspicio quapropter ab tu peto in magnus modus ut ego absum diligo atque defendo


M. Aemilius Avianius ab ineunte adulescentia me observavit semperque dilexit, vir cum bonus tum perhumanus et in omni genere offici diligendus. quem si arbitrarer esse Sicyone et nisi audirem ibi eum etiam nunc, ubi ego reliqui, Cibyrae commorari, nihil esset necesse plura me ad te de eo scribere ; perficeret enim ipse profecto suis moribus suaque humanitate ut sine cuiusquam commendatione diligeretur abs te non minus quam et a me et a ceteris suis familiaribus.

m aemilius avianius ab ineo adulescentia ego observo semper diligo vir cum bonus tum perhumanus et in omnis genus officio diligo qui si arbitror sum sicyon et nisi audio ibi is etiam nunc ubi ego reliquus cibyra commoraris nihil sum necesse multus ego ad tu de is scribo perficio enim ipse profecto suus mos suum humanitas ut sine quisquam commendatio diligo abs tu non paruus quam et ab ego et ab ceterus suus familiaris


scripsit ad me Caesar perhumaniter nondum te sibi satis esse familiarem propter occupationes suas, sed certe fore. cui quidem ego rescripsi, quam mihi gratum esset futurum, si quam plurimum in te studi, offici, liberalitatis suae contulisset. sed ex tuis litteris cognovi praeproperam quandam festinationem tuam et simul sum admiratus cur tribunatus commoda, dempto praesertim labore militiae, contempseris.

scribo ad ego caesar perhumaniter nondum tu sui satis sum familiaris propter occupatio suus sed certus sum qui quidem ego rescribo quam ego gratus sum sum si quam multus in tu studium officio liberalitas suus confero sed ex tuus littera cognosco praeproperus quidam festinatio tuus et simul sum admiror cur tribunatus commodus dempto praesertim labor militia contemno


omnis molestias et sollicitudines quibus et te miserrimam habui, id quod mihi molestissimum est, et Tulliolam, quae nobis nostra vita dulcior est, deposui et eieci. quid causae autem fuerit postridie intellexi quam a vobis discessi. xolh\n a)/kraton noctu eieci ; statim ita sum levatus, ut mihi deus aliquis medicinam fecisse videatur ; cui quidem tu deo, quem ad modum soles, pie et caste satis facies .

omnis molestia et sollicitudo qui et tu miser habeo is qui ego molestus sum et tulliola qui nos noster vito dulcis sum depono et eicio quis causa autem sum postridie intellego quam ab tu discedo xolh n ab kraton nox eicio statim ita sum levo ut ego deus aliquis medicina facio video qui quidem tu deus qui ad modus soleo pius et castus satis facies


simul atque accepi a Seleuco tuo litteras, statim quaesivi e Balbo per codicillos quid esset in lege. rescripsit eos, qui facerent praeconium, vetari esse in decurionibus ; qui fecissent, non vetari. qua re bono animo sint et tui et mei familiares ; neque enim erat ferendum, cum qui hodie haruspicinam facerent in senatum Romae legerentur, eos qui aliquando praeconium fecissent in municipiis decuriones esse non licere

simul atque accipio ab seleucus tuus littera statim quaero e balbus per codicilli quis sum in lex rescribo is qui facio praeconium vetaris sum in decurio qui facio non vetaris qui res bonus animus sum et tuus et meus familiaris neque enim sum fero cum qui hodie haruspicina facio in senatus roma lego is qui aliquando praeconium facio in municipium decurio sum non licet


hoc in sermone cum a me exponeretur, quae mea exspectatio fuisset orationis tuae quantoque in errore versatus essem, visa est oratio non iniucunda, et mediocris quidam est risus consecutus non in te sed magis in errorem meum, et quod me abs te cupisse laudari aperte atque ingenue confitebar. iam hoc non potest in te non honorifice esse dictum, me in clarissimis meis atque amplissimis rebus tamen aliquod testimonium tuae vocis habere voluisse.

hic in sermo cum ab ego expono qui meus exspectatio sum oratio tuus quantus in error verso sum video sum oratio non injucundus et mediocris quidam sum rideo consequor non in tu sed magis in error meus et qui ego abs tu cupio laudo apertus atque ingenuus confiteor iam hic non possum in tu non honorificus sum dico ego in clarus meus atque amplus res tamen aliqui testimonium tuus vox habeo volo


qua re, si tibi tu, si filius unicus, si domus, si spes tuae reliquae tibi carae sunt, si aliquid apud te nos, si vir optimus, gener tuus, valemus, quorum fortunam non debes velle conturbare, ut eam causam in quoius victoria salus nostra est odisse aut relinquere cogamur aut impiam cupiditatem contra salutem tuam habeamus—denique illud cogita, quod offensae fuerit in ista cunctatione te subisse ; nunc te contra victorem Caesarem facere, quem dubiis rebus laedere noluisti, et ad eos fugatos accedere, quos resistentis sequi nolueris, summae stultitiae est. vide ne, dum pudet te parum optimatem esse, parum diligenter quid optimum sit eligas.

qui res si tu tu si filius unicus si domus si spes tuus reliquus tu carus sum si aliquis apud tu nos si vir bonus gener tuus valeo qui fortuna non debeo volo conturbo ut is causa in qui victoria salus noster sum odi aut relinquo cogo aut impius cupiditas contra salus tuus habeo denique ille cogito qui offendo sum in iste cunctatio tu subeo nunc tu contra victor caesaris facio qui dubius res laedo nolo et ad is fugo accedo qui resisto sequor nolo summa stultitia sum video ne dum pudeo tu parum optimas sum parum diligenter quis bonus sum eligo


Cum Isaram flumen uno die ponte effecto exercitum traduxissem pro magnitudine rei celeritatem adhibens, quod petierat per litteras ipse ut maturarem venire, praesto mihi fuit stator eius cum litteris, quibus ne venirem denuntiabat; se posse per se conficere negotium ; interea ad Isaram exspectarem. indicabo temerarium meum consilium tibi : nihilo minus ire decreram existimans eum socium gloriae vitare. putabam posse me nec de laude ieiuni hominis delibare quicquam et subesse tamen propinquis locis, ut, si durius aliquid esset, succurrere celeriter possem.

cos isara flumen unus dies pons efficio exercitus traduco pro magnitudo res celeritas adhibeo qui peto per littera ipse ut maturaris venio praesto ego sum stator is cum littera qui ne venio denuntio sui possum per sui confacio negotium interea ad isara exspecto indico temerarius meus consilium tu nihilum paruus eo decerno existimo is socius gloria vitaris puto possum ego neque de laus jejunus homo delibaris quisquam et subsum tamen propinquus locus ut si durus aliquis sum succurro celer possum


hoc ego meo facto valde delector; nihil enim potuit fieri amantius. considera nunc vicissim tuum. non modo ibi non fuisti, ubi me quam primum videre posses, sed eo discessisti, quo ego te ne persequi quidem possem triginta diebus, qui tibi ad decedendum lege, ut opinor, Cornelia constituti essent, ut tuum factum, qui quo animo inter nos simus ignorent, alieni hominis, ut levissime dicam, et fugientis congressum, meum vero coniunctissimi et amicissimi esse videatur.

hic ego meus facio validus delecto nihil enim possum fio amo considero nunc vicissim tuus non modo ibi non sum ubi ego quam primus video possum sed is discedo quo ego tu ne persequor quidem possum triginta dies qui tu ad decedo lex ut opinor cornelius constituo sum ut tuus facio qui quo animus inter nos sum ignoro alienus homo ut levis dico et fugio congredior meus verus conjungo et amicus sum video


quod scribis Apamea praesidium deduci non oportuisse, videbam item ceteros existimare molesteque ferebam de ea re minus commodos sermones malevolorum fuisse. Parthi transierint necne praeter te video dubitare neminem. itaque omnia praesidia, quae magna et firma paraveram, commotus hominum non dubio sermone dimisi.

qui scribo apamea praesidium deduco non oportet video item ceterus existimaris molestus fero de is res paruus commodus sermo malevolus sum parthus transeo necne praeter tu video dubitaris nemo itaque omnis praesidium qui magnus et firmo paro commoueo homo non dubius sermo dimitto


T. Pinnio familiarissime me usum esse scire te arbitror ; quod quidem ille testamento declaravit, qui me cum tutorem tum etiam secundum heredem instituerit. eius filio mire studioso et erudito et modesto pecuniam Nicaeenses grandem debent, ad sestertium octogies, et, ut audio, in primis ei volunt solvere. . pergratum igitur mihi feceris, quoniam non modo reliqui tutores qui sciunt quanti me facias sed etiam puer ipse sibi persuasit te omnia mea causa facturum esse, si dederis operam, quoad tua fides dignitasque patietuir, ut quam plurimum pecuniae Pinnio solvatur Nicaeensium nomine.

t pinnio familiaris ego usus sum scio tu arbitror qui quidem ille testamentum declaro qui ego cum tutor tum etiam secundus heres instituo is filius mirus studiosus et erudio et modestus pecunia nicaeenses grandis debeo ad sestertius octogies et ut audio in primus is volo solvo pergratus igitur ego facio quoniam non modo reliquus tutor qui scio quantus ego facio sed etiam puer ipse sui persuadeo tu omnis meus causa facio sum si do opera quoad tuus fides dignitas patietuir ut quam multus pecunia pinnio solvo nicaeensium nomen


vide quam mihi persuaserim te me esse alterum non modo in iis rebus, quae ad me ipsum, sed etiam in iis, quae ad meos pertinent. C. Trebatium cogitaram, quocumque exirem, mecum ducere, ut eum meis omnibus studiis, beneficus quam ornatissimum domum reducerem; sed, postea quam et Pompei commoratio diuturnior erat quam putaram, et mea quaedam tibi non ignota dubitatio aut impedire profectionem meam videbatur aut certe tardare (vide quid mihi sumpserim), coepi velle ea Trebatium exspectare a te, quae sperasset a me, neque me hercule minus ei prolixe de tua voluntate promisi quam eram solitus de mea polliceri.

video quam ego persuadeo tu ego sum alter non modo in is res qui ad ego ipse sed etiam in is qui ad meus pertineo que trebatius cogito quicumque exeo ego duco ut is meus omnis studium beneficus quam orno domus reduco sed postea quam et pompejus commoratio diuturnus sum quam puto et meus quidam tu non ignotus dubitatio aut impedio profectio meus video aut certus tardaris video quis ego sumo coepio volo is trebatius exspectaris ab tu qui spero ab ego neque ego herculis paruus is prolixus de tuus voluntas promitto quam sum soleo de meus polliceor


quo magis cotidie ex litteris nuntiisque bellum magnum esse in Syria cognosco, eo vehementius a te pro nostra necessitudine contendo ut mihi M. Anneium legatum primo quoque tempore remittas ; na m eius opera, consilio, scientia rei militaris vel maxime intellego me et rem p. adiuvari posse. quod nisi tanta res eius ageretur, nec ipse adduci potuisset ut a me discederet, neque ego ut eum a me dimitterem. ego in Ciliciam proficisci cogito circiter K. Mai. ante eam diem M. Anneius ad me redeat oportet.

quo magis cottidie ex littera nuntius bellum magnus sum in syria cognosco is vehemens ab tu pro noster necessitudo contendo ut ego m anneius legatus primus quoque tempus remitto no m is opus consilium scientia res militaris vel magnus intellego ego et res p adiuvaris possum qui nisi tantus res is ago neque ipse adduco possum ut ab ego discedo neque ego ut is ab ego dimitto ego in cilicia proficisco cogo circiter k maius ante is dies m anneius ad ego redeo oportet


nunc, ut spero, brevi gratulabimur; itaque in aliud tempus id argumentum epistulae differo. his autem litteris animum tuum, quem minime imbecillum esse et audio et spero, etsi non sapientissimi, at amicissimi hominis auctoritate confirmandum etiam atque etiam puto, nec iis quidem verbis, quibus te consoler ut adflictum et iam omni spe salutis orbatum, sed ut eum, de cuius incolumitate non plus dubitem quam te memini dubitare de mea. nam, cum me ex re p. expulissent ii qui illam cadere posse stante me non putarunt, memini me ex multis hospitibus, qui ad me ex Asia, in qua tu eras, venerant, audire te de glorioso et celeri reditu meo confirmare.

nunc ut spero brevis gratulor itaque in alius tempus is argumentum epistula differo hic autem littera animus tuus qui paruus imbecillus sum et audio et spero etsi non sapio at amicus homo auctoritas confirmo etiam atque etiam puto neque is quidem verbum qui tu consolo ut affligo et iam omnis spes salus orbo sed ut is de qui incolumitas non multus dubito quam tu memini dubitaris de meus nam cum ego ex res p expello is qui ille cado possum sto ego non puto memini ego ex multus hospes qui ad ego ex asia in qui tu sum venio audio tu de gloriosus et celer reditus meus confirmo


itaque optamus ut quam primum te in Italia videamus. rem p. nos habere arbitrabimur, si vos habebimus. praeclare viceramus, nisi spoliatum, inermem, fugientem Lepidus recepisset Antonium. itaque numquam tanto odio civitati Antonius fuit quanto est Lepidus ; ille enim ex turbulenta re p., hic ex pace et victoria bellum excitavit. huic oppositos consules designatos habemus, in quibus est magna illa quidem spes sed anceps cura propter incertos exitus proeliorum.

itaque opto ut quam primus tu in italia video res p nos habeo arbitror si tu habeo praeclaris vinco nisi spolio inermis fugio lepidus recipio antonius itaque numquam tantus odium civitas antonius sum quantus sum lepidus ille enim ex turbulentus res p hic ex pax et victoria bellum excito hic oppono consul designo habeo in qui sum magnus ille quidem spes sed anceps cura propter incertus exitus proelium


Here veni in Cumanum, cras ad te fortasse ; sed cum certum sciam, faciam te paulo ante certiorem ; etsi M. Caeparius, cum mihi in silva gallinaria obviam venisset quaesissemque quid ageres, dixit te in lecto esse, quod ex pedibus laborares. tuli scilicet moleste, ut debui, sed tamen constitui ad te venire, ut et viderem te et viserem et cenarem etiam ; non enim arbitror cocum etiam te arthriticum habere. exspecta igitur hospitem cum minime edacem tum inimicum cenis sumptuosis.

here venio in cumanum creo ad tu fortasse sed cum certus scio facio tu paulus ante certus etsi m caeparius cum ego in silva gallinarius obvius venio quaero quis ago dico tu in lectus sum qui ex pes laboraris fero scilicet molestus ut debeo sed tamen constituo ad tu venio ut et video tu et viso et cenaris etiam non enim arbitror coquus etiam tu arthriticus habeo exspecto igitur hospes cum paruus edax tum inimicus cena sumptuosus


S. V. B. E. E. Q. V. de Dionysio tuo adhuc nihil extrico, et eo minus, quod me frigus Dalmaticum, quod illinc eiecit, etiam hic refrigeravit; sed tamen non desistam, quin illum aliquando eruam. sed tamen omnia mi dura imperas. de Catilio nescio quid ad me scripsisti deprecationis diligentissimae. apage te cum nostro Sex. Servilio; nam me hercule ego quoque illum amo; sed huiusce modi vos clientis, huius modi causas recipitis? hominem unum omnium crudelissimum, qui tot ingenuos, matresfamilias, . civis Romanos occidit, abripuit, disperdidit, regiones vastavit? simius, non semissis homo, contra me arma tulit, et eum bello cepi.

senatus v b e e q v de dionysius tuus adhuc nihil extrico et is paruus qui ego frigus dalmaticus qui illinc eicio etiam hic refrigero sed tamen non desisto quin ille aliquando eruo sed tamen omnis ego durus impero de catilius nescio quis ad ego scribo deprecatio diligens apage tu cum noster sex servilius nam ego herculis ego quoque ille amo sed hic modus tu cliens hic modus causa recipio homo unus omnis crudelis qui tot ingenuus matresfamilias civis romanus occido abripio disperdo regio vasto simius non semis homo contra ego arma fero et is bellum capio


A. Fufium, unum ex meis intimis observantissimum studiosissimumque nostri, eruditum hominem et summa humanitate tuaque amicitia dignissimum, velim ita tractes ut mihi coram recepisti. tam gratum mihi id erit quam quod gratissimum ; ipsum praeterea summo officio et summa observantia tibi in perpetuum devinxeris.

ab fufius unus ex meus intimus observo studiosus noster erudio homo et summus humanitas tuus amicitia dignus volo ita tracto ut ego coram recipio tam gratus ego is sum quam qui gratus ipse praeterea superus officium et summus observo tu in perpetuus devincio


quod autem scribis te, quod pro te ipso non facias, id pro me, ut de me timeas aliquid, omni te, vir optime mihique carissime, Brute, de me metu libero ; ego enim quae provideri poterunt non fallar in iis, quae cautionem non habebunt de iis non ita valde laboro. sim enim impudens, si plus postulem quam homini a rerum natura tribui potest.

qui autem scribo tu qui pro tu ipse non facio is pro ego ut de ego timeo aliquis omnis tu vir optume ego carus brutus de ego metus liber ego enim qui provideo possum non fallo in is qui cautio non habeo de is non ita validus laboro sum enim impudens si multus postulis quam homo ab res natura tribuo possum


videor mihi perspicere primum ipsius animum, qui plurimum potest, propensum ad salutem tuam. non scribo hoc temere; quo minus familiaris sum, hoc sum ad investigandum curiosior. quo facilius, quibus est iratior, respondere tristius possit, hoc est adhuc tardior ad te molestia liberandum; familiares vero eius, et ii quidem, qui illi iucundissimi sunt mirabiliter de te et loquuntur et sentiunt. accedit eodem vulgi voluntas vel potius consensus omnium. etiam illa, quae minimum nunc quidem potest, sed possit necessest, res publica, quascumque viris habebit, ab iis ipsis, a quibus tenetur, de te propediem, mihi crede, impetrabit.

video ego perspicio primus ipse animus qui multus possum propendeo ad salus tuus non scribo hic temere quo paruus familiaris sum hic sum ad investigo curiosus quo facilis qui sum irascor respondeo tristis possum hic sum adhuc tardus ad tu molestia libero familiaris verus is et is quidem qui ille jucundus sum mirabilis de tu et loquor et sentio accedo idem vulgus voluntas vel potis consentio omnis etiam ille qui paruus nunc quidem possum sed possum necesse res publicus quicumque vis habeo ab is ipse ab qui teneo de tu propediem ego credo impetro


sed cum illum abesse putem, commendo tibi in maiorem modum domum eius quae est Sicyone remque familiarem, maxime C. Avianium Hammonium, libertum eius, quem quidem tibi etiam suo nomine commendo. nam cum propterea mihi est probatus, quod est in patronum suum officio et fide singulari, tum etiam in me ipsum magna officia contulit mihique molestissimis temporibus ita fideliter benevoleque praesto fuit, ut si a me manumissus esset. itaque peto a te ut eum Hammonium et in patroni eius negotio sic tueare ut eius procuratorem, quem tibi commendo, et ipsum suo nomine diligas habeasque in numero tuorum. hominem pudentem et officiosum cognosces et dignum qui a te diligatur. vale.

sed cum ille absum puto commendo tu in magnus modus domus is qui sum sicyon res familiaris magnus que avianius hammonius libertus is qui quidem tu etiam suus nomen commendo nam cum propterea ego sum probo qui sum in patronus suus officium et fides singularis tum etiam in ego ipse magnus officium confero ego molestus tempus ita fidelis benevolus praesto sum ut si ab ego manumitto sum itaque peto ab tu ut is hammonius et in patronus is negotium sic tuearis ut is procurator qui tu commendo et ipse suus nomen diligo habeo in numerus tuus homo pudeo et officiosus cognosco et dignus qui ab tu diligo val


quid? tu me hoc tibi mandasse existimas, ut mihi gladiatorum compositiones, ut vadimonia dilata et Chresti compilationem mitteres et ea, quae nobis, cum Romae sumus, narrare nemo audeat? vide, quantum tibi meo iudicio tribuam (nec me hercule iniuria;politikw/teron enim te adhuc neminem cognovi). ne illa quidem curo mihi scribas, quae maximis in rebus rei publicae geruntur cotidie, nisi quid ad me ipsum pertinebit; scribent alii, multi nuntiabunt, perferet multa etiam ipse rumor. qua re ego nec praeterita nec praesentia abs te, sed ut ab homine longe in posterum prospiciente futura exspecto, ut, ex tuis litteris cum formam rei publicae viderim, quale aedificium futurum sit scire possim.

quis tu ego hic tu mando existimo ut ego gladiator compositio ut vadimonium differo et chrestus compilatio mitto et is qui nos cum roma sum narro nemo audeo video quantus tu meus iudicium tribuo neque ego herculis iniuria politikw tero enim tu adhuc nemo cognosco ne ille quidem curo ego scribo qui magnus in res res publicus gero cottidie nisi quis ad ego ipse pertineo scribo alius multus nuntio perfero multus etiam ipse rumor qui res ego neque praetereo neque praesens abs tu sed ut ab homo longus in posterus prospicio sum exspecto ut ex tuus littera cum forma res publicus video qualis aedificium sum sum scio possum


tu sicut mihi pollicitus es, adiunges me quam primum ad tuos sermones ; namque illud non dubito quin, si quid de interitu Caesaris scribas, non patiaris me minimam partem et rei et amoris tui ferre. vale et matrem meosque tibi commendatos habe. D. viii K. Iun. Athenis.

tu sicut ego polliceor sum adjungo ego quam primus ad tuus sermo namque ille non dubito quin si quis de interitus caesar scribo non patior ego minimus pars et res et amor tuus fero val et mater mei tu commendo habeo d viii k jus athenae


sicut scribis tibi id esse referendum, idem ipse sentio, neque in eo quicquam a meis rationibus discrepabunt tuae; addes enim tu, meo iussu, quod ego, qui non addidi, nec causa est cur negem nec, si causa esset et tu nolles, negarem. nam de sestertiis nongentis milibus certe ita relatum est, ut tu sive frater tuus referri voluit. sed, si quid est, quoniam de Lucceio parum provisum est, quod ego in rationibus referendis etiam nunc corrigere possim, de eo mihi, quoniam senatus consulto non sum usus, quid per leges liceat, considerandum est. te certe in pecuniam exactam ista referre ex meis rationibus relatis non oportuit, nisi quid me fallit; sunt enim alii peritiores. illud cave dubites, quin ego omnia faciam, quae interesse tua aut etiam velle te existimem, si ullo modo facere possim.

sicut scribo tu is sum refero idem ipse sentio neque in is quisquam ab meus ratio discrepo tuus addo enim tu meus iussus qui ego qui non addo neque causa sum cur nego neque si causa sum et tu nolo negaris nam de sestertius nongenti mille certus ita refero sum ut tu sive frater tuus refero volo sed si quis sum quoniam de lucceius parum provideo sum qui ego in ratio refero etiam nunc corrigo possum de is ego quoniam senatus consultum non sum utor quis per lex licet considero sum tu certus in pecunia exigo iste refero ex meus ratio refero non oportet nisi quis ego fallo sum enim alius pereo ille caveo dubito quin ego omnis facio qui intersum tuus aut etiam volo tu existimo si ullus modo facio possum


L. Castronius Paetus, longe princeps municipi Lucensis, est honestus, gravis, plenus offici, bonus plane vir et cum virtutibus tum etiam fortuna, si quid hoc ad rem pertinet, ornatus ; meus autem est familiarissimus, sic prosus ut nostri ordinis observet neminem diligentius. qua re ut et meum amicum et tua dignum amicitia tibi commendo. cui quibuscumque rebus commodaveris, tibi profecto iucundum, mihi certe erit gratum. vale.

l castronius paetus longus princeps municipium lucensis sum honestus gravis plenus officio bonus planus vir et cum virtus tum etiam fortuna si quis hic ad res pertineo orno meus autem sum familiaris sic prorsus ut noster ordo observo nemo diligo qui res ut et meus amicus et tuus dignus amicitia tu commendo qui quicumque res commodo tu profecto iucundus ego certus sum gratus val


tu quod adhuc Brundisi moratus es valde probo et gaudeo et me hercule puto te sapienter facturum, si a)keno/spoudos fueris ; nobis quidem qui te amamus erit gratum. et amabo te, cum dabis posthac aliquid domum litterarum, mei memineris. ego numquam quemquam ad te, cum sciam, sine meis litteris ire patiar. vale.

tu qui adhuc brundisium moror sum validus probo et gaudeo et ego herculis puto tu sapienter facio si ab keno spoudos sum nos quidem qui tu amo sum gratus et amo tu cum do posthac aliquis domus litteraris meus memini ego numquam quisquam ad tu cum scio sine meus littera eo patior val


verum haec videbimus. illud, quod polliceris, velim pro tua fide diligentiaque et pro nostra non instituta, sed iam inveterata amicitia cures, enitare, ut supplicatio nobis quam honorificentissime quam primumque decernatur. omnino serius misi litteras quam vellem (in quo cum difficultas navigandi fuit odiosa, tum in ipsum discessum senatus incidisse credo meas litteras), sed id feci adductus auctoritate et consilio tuo idque a me recte factum puto, quod non statim, ut appellatus imperator sim, sed aliis rebus additis aestivisque confectis litteras miserim. haec igitur tibi erunt curae, quem ad modum ostendis, meque totum et mea et meos commendatos habebis.

verus hic video ille qui polliceo volo pro tuus fides diligo et pro noster non institutum sed iam invetero amicitia curo enitaris ut supplicatio nos quam honorificus quam primus decerno omnino serus mitto littera quam volo in quo cum difficultas navigo sum odiosus tum in ipse discedo senatus incido credo meus littera sed is facio adduco auctoritas et consilium tuus is ab ego rectus facio puto qui non statim ut appello imperator sum sed alius res addo aestivus conficio littera mitto hic igitur tu sum cura qui ad modus ostendo ego totus et meus et meus commendo habeo


nec tamen eas cenas quaero, ut magnae reliquiae fiant ; quod erit, magnificum sit et lautum. memini te mihi Phameae cenam narrare. Temperius' fiat, cetera eodem modo. quod si perseveras me ad matris tuae cenam revocare, feram id quoque ; volo enim videre animum qui mihi audeat ista, quae scribis, apponere aut etiam polypum miniati Iovis similem. mihi crede, non audebis ; ante meum adventum fama ad te de mea nova lautitia veniet ; eam tu extimesces. neque est quod in promulside spei ponas aliquid ; quam totam sustuli ; solebam enim antea debilitari oleis et lucanicis tuis.

neque tamen is ceno quaero ut magnus reliquiae fio qui sum magnificus sum et lautus memini tu ego phamea cena narro temperius fio ceterus idem modo qui si persevero ego ad mater tuus cena revocaris fero is quoque volo enim video animus qui ego audeo iste qui scribo appono aut etiam polypus minio iuppiter similis ego credo non audeo ante meus advenio fama ad tu de meus novo lautitia venio is tu extimesco neque sum qui in promulsis spes pono aliquis quam totus tollo soleo enim antea debilitaris olea et lucanica tuus


ego quae ad tuam dignitatem pertinere arbitrabor summo studio diligentiaque curabo in primisque tuebor omni observantia clarissimum virum, patrem tuum, quod et pro vetustate necessitudinis et pro beneficiis vestris et pro dignitate ipsius facere debeo.

ego qui ad tuus dignitas pertineo arbitror superus studium diligo curo in primus tueor omnis observo clarus vir pater tuus qui et pro vetustas necessitudo et pro beneficium vester et pro dignitas ipse facio debeo


quod si a te non impetro, hoc est, si quae te res impedierit (neque enim fas esse arbitror quicquam me rogantem abs te non impetrare), cogar fortasse facere, quod non nulli saepe reprehendunt, scribam ipse de me, multorum tamen exemplo et clarorum virorum. sed, quod te non fugit, haec sunt in hoc genere vitia: et verecundius ipsi de sese scribant necesse est, si quid est laudandum, et praetereant, si quid reprehendendum est. accedit etiam ut minor sit fides, minor auctoritas, multi denique reprehendant et dicant verecundiores esse praecones ludorum gymnicorum, qui cum ceteris coronas imposuerint victoribus eorumque nomina magna voce pronuntiarint, cum ipsi ante ludorum missionem corona donentur, alium praeconem adhibeant, ne sua voce se ipsi victores esse praedicent.

qui si ab tu non impetro hic sum si qui tu res impedio neque enim fas sum arbitror quisquam ego rogo abs tu non impetro cogo fortasse facio qui non nullus saepe reprehendo scribo ipse de ego multus tamen exemplum et clarus vir sed qui tu non fugio hic sum in hic genus vitio et verecundus ipse de sui scribo necesse sum si quis sum laudo et praetereo si quis reprehendo sum accedo etiam ut paruus sum fides paruus auctoritas multus denique reprehendo et dico verecundus sum praeco ludus gymnicus qui cum ceterus corona impono victor is nomen magnus vox pronuntio cum ipse ante ludus missio corona dono alius praeco adhibeo ne suus vox sui ipse victor sum praedico


mittit in consilium eosdem illos qui litis aestimarant iudices. Cum aequo numero sententiae fuissent, Laterensis leges ignorans pronuntiavit quid singuli ordines iudicassent, et ad extremum, ut solent, 'NON REDIGAM. Postquam discessit et pro absoluto Servilius haberi coeptus legisque unum et centesimum caput legit, in quo ita erat: QVOD EORVM IVDICVM MAIOR PARS IVDICARIT, ID IVS RATVMQVE ESTO, in tabulas absolutum non rettulit, ordinum iudicia perscripsit; postulante rusus Appio cum L. Lollio transegit et se relaturum dixit. sic nunc neque absolutus neque damnatus Servilius de repetundis saucius Pilio tradetur. nam de divinatione Appius, cum calumniam iurasset, contendere ausus non est Pilioque cessit et ipse de pecuniis repetundis a Serviliis est postulatus et praeterea de vi reus a quodam suo emissario, S. Tettio, factus. recte hoc par habet.

mitto in consilium idem ille qui lis aestimo iudex cos aequus numerus sententia sum laterensis lex ignoro pronuntio quis singuli ordo judico et ad exter ut soleo non redigo postquam discedo et pro absolvo servilis habeo coepio lego unus et centesimus caput lego in quo ita sum qvod eorvm ivdicvm magnus pars ivdicarit is ivs ratvmqve sum in tabula absolvo non refero ordo iudicium perscribo postulo rusus appius cum l lollius transigo et sui refero dico sic nunc neque absolvo neque damno servilis de repeto saucius pilius trado nam de divinatio appius cum calumnia juro contendo audeo non sum pilius cedo et ipse de pecunia repeto ab servilius sum postulo et praeterea de vis reus ab quidam suus emissarius senatus tettius facio rectus hic par habeo


sed ut ad epistulas tuas redeam, cetera belle; illud miror: quis solet eodem exemplo pluris dare, qui sua manu scribit? nam quod in palimpsesto, laudo equidem parsimoniam; sed miror quid in illa chartula fuerit quod delere malueris quam non haec scribere nisi forte tuas formulas; non enim puto te meas epistulas delere ut reponas tuas. an hoc significas, nihil fieri, frigere te, ne chartam quidem tibi suppeditare? iam ista tua culpa est, qui verecundiam tecum extuleris et non hic nobiscum reliqueris.

sed ut ad epistula tuus redeo ceterus bellus ille miro quis soleo idem exemplum multus do qui suus manus scribo nam qui in palimpsestus laudo equidem parsimonia sed miro quis in ille chartula sum qui deleo malo quam non hic scribo nisi fors tuus formula non enim puto tu meus epistula deleo ut repono tuus an hic significo nihil fio frigeo tu ne charta quidem tu suppeditaris iam iste tuus culpa sum qui verecundia tu effero et non hic nos relinquo


nisi forte postea coeperunt legare quam ego Taurum transgressus sum; quod certe non ita est. Cum enim Laudiceae, cum Apameae, cum Synnadis, cum Philomeli, cum Iconi essem, quibus in oppidis omnibus commoratus sum, omnes iam istius generis legationes crant constitutae. atque hoc tamen te scire volo, me de isto sumptu legationum aut minuendo aut remittendo decrevisse nil nisi quod principes civitatum a me postulassent, ne in venditionem tributorum et illam acerbissimam exactionem, quam tu non ignoras, capitum atque ostiorum inducerentur sumptus minime necessarii. ego autem, cum hoc suscepissem non solum iustitia, sed etiam misericordia adductus, ut levarem miseriis perditas civitates et perditas maxime per magistratus suos, non potui in illo sumptu non necessario neglegens esse. tu, si istius modi sermones ad te delati de me sunt, non debuisti credere; si autem hoc genere delectaris, ut, quae tibi in mentem veniant, aliis attribuas, genus sermonis inducis in amicitiam minime liberale. ego, si in provincia de tua fama detrahere umquam cogitassem, non tuum libertum Brundisi neque ad praefectum fabrum Corcyrae, quem in locum me venire velles, rettulissem. qua re potes doctissimis hominibus auctoribus, quorum sunt de amicitia gerenda praeclarissime scripti libri, genus hoc totum orationis tollere: 'disputabant, ego contra disserebam; dicebant, ego negabam.'

nisi fors postea coepio legaris quam ego taurus transgredior sum qui certus non ita sum cos enim laodicea cum apamea cum synnas cum philomelis cum iconium sum qui in oppidum omnis commoro sum omnis iam iste genus legatio crant constituo atque hic tamen tu scio volo ego de iste sumo legatio aut minuo aut remitto decerno nihil nisi qui princeps civitas ab ego postulo ne in venditio tributor et ille acerbus exactio quam tu non ignoro caput atque ostium induco sumptus paruus necessarius ego autem cum hic suscipio non solus iustitia sed etiam misericordia adduco ut levaris miseria perdo civitas et perdo magnus per magistratus suus non possum in ille sumo non necessarius neglego sum tu si iste modus sermo ad tu defero de ego sum non debeo credo si autem hic genus delector ut qui tu in mens venio alius attribuo genus sermo induco in amicitia paruus liberal ego si in provincia de tuus fama detraho umquam cogito non tuus libertus brundisium neque ad praeficio faber corcyra qui in locus ego venio volo refero qui res possum doceo homo auctor qui sum de amicitia gero praeclarus scribo liber genus hic totus oratio tollo disputo ego contra dissero dico ego nego


audebo tamen ; scio enim quantum ponderis mea commendatio sit habitura. qua re a te peto ut ad eam liberalitatem qua sine meis litteris usus es quam maximus his litteris cumulus accedat. caput autem est meae commendationis ne patiare Erotem Turium, Q. Turi libertum, ut adhuc fecit, hereditatem Turianam avertere ceterisque omnibus rebus habeas eos a me commendatissimos. magnam ex eorum splendore et observantia capies voluptatem. quod ut velis te vehementer etiam atque etiam rogo.

audeo tamen scio enim quantus pondus meus commendatio sum habeo qui res ab tu peto ut ad is liberalitas qui sine meus littera utor sum quam magnus hic littera cumulus accedo caput autem sum meus commendatio ne patior eros turius q turius libertus ut adhuc facio hereditas turianus averto ceter omnis res habeo is ab ego commendo magnus ex is splendor et observo capio voluptas qui ut velis tu vehemens etiam atque etiam rogo


Cum equites Antoni apparuissent, contineri neque legio Martia neque cohortes praetoriae potuerunt ; quas sequi coepimus coacti, quoniam retinere eas non potueramus. Antonius ad forum Gallorum suas copias continebat neque sciri volebat se legiones habere ; tantum equitatum et levem armaturam ostendebat. postea quam vidit se invito legionem ire Pansa, sequi se duas legiones iussit tironum. postea quam angustias paludis et silvarum transiimus, acies est instructa a nobis xii cohortium ; nondum venerant legiones duae :

cos eques antonius appareo contineo neque legio martius neque cohors praetorius possum qui sequor coepio cogo quoniam retineo is non possum antonius ad forum gallus suus copia contineo neque scio volo sui legio habeo tantus equitas et levo armo ostendo postea quam video sui invito legio eo pansa sequor sui duo legio iubeo tiro postea quam angustiae palus et silvaris transeo acies sum instruo ab nos duodecim cohors nondum venio legio duo


sumpsi hoc mihi pro tua in me observantia, quam penitus perspexi quam diu Brundisi fuimus, ut ad te familiariter et quasi pro meo iure scriberem, si quae res esset de qua valde laborarem. M'. Curius, qui Patris negotiatur, ita mihi familiaris est, ut nihil possit esse coniunctius. multa illius in me officia, multa in illum mea, quodque maximum est, summus inter nos amor et mutuus.

sumo hic ego pro tuus in ego observo quam penitus perspicio quam diu brundisium sum ut ad tu familiaris et quasi pro meus ius scribo si qui res sum de qui validus laboraris m curius qui patrae negotior ita ego familiaris sum ut nihil possum sum conjungo multus ille in ego officium multus in ille meus quisque magnus sum summus inter nos amor et mutuus


etsi satis ex Furnio nostro cognoram quae tua voluntas, quod consilium de re p. esset, tamen tuis litteris lectis liquidius de toto sensu tuo iudicavi. quam ob rem, quamquam in uno proelio omnis fortuna rei p. disceptatur (quod quidem, cum haec legeres, iam decretum arbitrabar fore), tamen ipsa fama, quae de tua voluntate percrebruit, magnam es laudem consecutus. itaque si consulem Romae habuissemus, declaratum esset ab senatu cum tuis magnis honoribus quam gratus esset conatus et apparatus tuus. cuius rei non modo non praeteriit tempus sed ne maturum quidem etiam nunc meo quidem iudicio fuit. is enim denique honos mihi videri solet, qui non propter spem futuri benefici sed propter magna merita claris viris de fertur et datur.

etsi satis ex furnius noster cognosco qui tuus voluntas qui consilium de res p sum tamen tuus littera lectus liquidus de totus sentio tuus judico quam ob res quamquam in unus proelium omnis fortuna res p discepto qui quidem cum hic lego iam decretum arbitror sum tamen ipse fama qui de tuus voluntas percrebresco magnus sum laus consequor itaque si consul roma habeo declaro sum ab senatus cum tuus magnus honor quam gratus sum conor et apparatus tuus qui res non modo non praetereo tempus sed ne maturus quidem etiam nunc meus quidem iudicium sum is enim denique honor ego video soleo qui non propter spes sum beneficus sed propter magnus mereo claris vis de fero et do


dupliciter delectatus sum tuis litteris, et quod ipse risi et quod te intellexi iam posse ridere ; me autem a te ut scurram velitem malis oneratum esse non moleste tuli ; illud doleo, in ista loca venire me, ut constitueram, non potuisse ; habuisses enim non hospitem sed contubernalem. at quem virum! non eum, quem tu es solitus promulside conficere ; integram famem ad ovum adfero, itaque usque ad assum vitulinum opera perducitur. illa mea, quae solebas antea laudare, 'O hominem facilem! O hospitem non gravem!' abierunt ; nam omnem nostram de re p. curam, cogitationem de dicenda in senatu sententia, commentationem causarum abiecimus, in Epicuri nos, adversari nostri, castra coniecimus, nec tamen ad hanc insolentiam, sed ad illam tuam lautitiam, veterem dico, cum in sumptum habebas ; etsi numquam plura praedia habuisti.

dupliciter delector sum tuus littera et qui ipse rideo et qui tu intellego iam possum rideo ego autem ab tu ut scurra veles malus onero sum non molestus fero ille doleo in iste locum venio ego ut constituo non possum habeo enim non hospes sed contubernalis at qui vir non is qui tu sum soleo promulsis confacio integer fames ad ovum affero itaque usque ad adsum vitulinus opus perduco ille meus qui soleo antea laudo o homo facilis o hospes non gravis abeo nam omnis noster de res p cura cogitatio de dico in senatus sententia commentatio causaris abicio in epicurus nos adversaris noster castrum conicio neque tamen ad hic insolentia sed ad ille tuus lautitia vetus dico cum in sumo habeo etsi numquam multus praedium habeo


huic meae voluntati, in qua inest aliqua vis desideri ad sanandum vulnus iniuriae, ut faveas adiutorque sis, quod paulo ante me negaram rogaturum, vehementer te rogo, sed ita, si non ieiunum hoc nescio quid, quod ego gessi, et contemnendum videbitur sed tale atque tantum, ut multi nequaquam paribus rebus honores summos a senatu consecuti sint. equidem etiam illud mihi animum advertisse videor (scis enim quam attente te audire soleam), te non tam res gestas quam mores instituta atque vitam imperatorum spectare solere in habendis aut non habendis honoribus. quod si in mea causa considerabis, reperies me exercitu imbecillo contra metum maximi belli firmissimum praesidium habuisse aequitatem et continentiam. his ego subsidiis ea sum consecutus, quae nullis legionibus consequi potuissem, ut ex alienissimis sociis amicissimos, ex infidelissimis firmissimos redderem animosque novarum rerum exspectatione suspensos ad veteris imperi benevolentiam traducerem.

hic meus voluntas in qui insum aliqui volo desideo ad sano vulnus iniuria ut faveo adjuto sum qui paulus ante ego nego rogo vehemens tu rogo sed ita si non jejunus hic nescio quis qui ego gero et contemno video sed talis atque tantus ut multus nequaquam par res honor summus ab senatus consequor sum equidem etiam ille ego animus adverto video scio enim quam attendo tu audio soleo tu non tam res gero quam mos institutum atque vita imperator specto soleo in habeo aut non habeo honor qui si in meus causa considero reperio ego exercitus imbecillus contra metus magnus bellum firmus praesidium habeo aequitas et continentia hic ego subsidium is sum consequor qui nullus legio consequor possum ut ex alienus socius amicus ex infidelis firmus reddo animus novaris res exspectatio suspendo ad veto imperium benevolentia traduco


sed vehementer opus est nobis et voluntatem et auctoritatem et imperium tuum accedere ; quod ut facias te etiam atque etiam rogo. illudque mihi gratissimum est, quod ita sciunt Luccei procuratores et ita Lucceius ipse ex litteris tuis, quas ad eum misisti, intellexit, hominis nullius apud te auctoritatem aut gratiam,valere plus quam meam. id ut re experiatur iterum et saepius te rogo.

sed vehemens opus sum nos et voluntas et auctoritas et imperium tuus accedo qui ut facio tu etiam atque etiam rogo ille ego gratus sum qui ita scio lucceius procurator et ita lucceius ipse ex littera tuus qui ad is mitto intellego homo nullus apud tu auctoritas aut gratia valeo multus quam meus is ut res experior iterum et saepis tu rogo


pluribus verbis ad te scribam, cum plus oti nactus ero; haec scripsi subito, cum Bruti pueri Laudiceae me convenissent et se Romam properare dixissent. itaque nullas iis praeterquam ad te et ad Brutum dedi litteras

multus verbum ad tu scribo cum multus otium nanciscor sum hic scribo subeo cum brutus puer laodicea ego convenio et sui roma properaris dico itaque nullus is praeterquam ad tu et ad brutus do littera


quantum †ad meum studium exstiterit dignitatis tuae vel tuendae vel etiam augendae, non dubito quin ad te omnes tui scripserint; non enim fuit aut mediocre aut obscurum aut eius modi, quod silentio posset praeteriri. nam et cum consulibus et cum multis consularibus tanta contentione decertavi quanta numquam antea ulla in causa suscepique mihi perpetuam propugnationem pro omnibus ornamentis tuis veterique nostrae necessitudini iam diu debitum, sed multa varietate temporum interruptum officium cumulate reddidi.

quantus ad meus studium exsisto dignitas tuus vel tueor vel etiam augeo non dubito quin ad tu omnis tuus scribo non enim sum aut mediocris aut obscurus aut is modus qui silentium possum praetereo nam et cum consul et cum multus consularis tantus contentio decerto quantus numquam antea ullus in causa suscipio ego perpetuus propugnatio pro omnis ornamentum tuus vetus noster necessitudo iam diu debeo sed multus varietas tempus interrumpo officium cumulo reddo


de militum commodis fuit tibi curae ; quos ego non potentiae meae causa (nihil enim me non salutariter cogitare scio; ornari volui a senatu, sed primum quod ita meritos iudicabam, deinde quod ad omnis casus coniunctiores rei p. esse volebam, novissime ut ab omni omnium sollicitatione aversos eos talis vobis praestare possem, quales adhuc fuerunt.

de miles commodus sum tu cura qui ego non potentia meus causa nihil enim ego non salutaris cogito scio ornaris volo ab senatus sed primus qui ita mereo judico deinde qui ad omnis casus conjungo res p sum volo novus ut ab omnis omnis sollicitatio averto is talis tu praesto possum qualis adhuc sum


sed haec longiora fortasse fuerunt quam necesse fuit; illa, quae maiora sunt, brevius exponam. ego habeo, cui quam tibi debeam, neminem; quibus tantum debebam, quantum tu intellegis, eos huius mihi belli casus eripuit; qui sim autem hoc tempore intellego; sed, quia nemo est tam adflictus quin, si nihil aliud studeat nisi id, quod agit, possit navare aliquid et efficere, omne meum consilium, operam, studium certe velim existimes tibi tuisque liberis esse debitum.

sed hic longus fortasse sum quam necesse sum ille qui magnus sum brevis expono ego habeo qui quam tu debeo nemo qui tantus debeo quantus tu intellego is hic ego bellum casus eripio qui sum autem hic tempus intellego sed quia nemo sum tam affligo quin si nihil alius studeo nisi is qui ago possum navaris aliquis et efficio omnis meus consilium opera studium certus volo existimo tu tuus liber sum debeo


Servium discessisse Athenis moleste tuli; non enim dubito quin magnae tibi levationi solitus sit esse cotidianus congressus et sermo cum familiarissimi hominis tum optimi et prudentissimi viri. tu velim te, ut debes et soles, tua virtute sustentes. ego, quae te velle quaeque ad te et ad tuos pertinere arbitrabor, omnia studiose diligenterque curabo. quae cum faciam, benevolentiam tuam erga me imitabor, merita non adsequar. vale.

servius discedo athenae molestus fero non enim dubito quin magnus tu levatio soleo sum sum cottidianus congredior et sermo cum familiaris homo tum bonus et prudens vir tu volo tu ut debeo et soleo tuus virtus sustento ego qui tu volo quisque ad tu et ad tuus pertineo arbitror omnis studiosus diligens curo qui cum facio benevolentia tuus erga ego imitor mereo non assequor val


etsi non dubito pro tua in me observantia proque nostra necessitudine quin commendationem meam memoria teneas, tamen etiam atque etiam eundem tibi L. Oppium, familiarem meum, praesentem et L. Egnati, familiarissimi mei, absentis negotia commendo. tanta mihi cum eo necessitudo est familiaritasque, ut si mea res esset non magis laborarem. quapropter gratissimum mihi feceris, si curaris ut is intellegat me a te tantum amari quantum ipse existimo. hoc mihi gratius facere nihil potes, idque ut facias te vehementer rogo.

etsi non dubito pro tuus in ego observo pro noster necessitudo quin commendatio meus memoria teneo tamen etiam atque etiam idem tu l oppius familiaris meus praesens et l egnatius familiaris meus absum negotium commendo tantus ego cum is necessitudo sum familiaritas ut si meus res sum non magis laboraris quapropter gratus ego facio si curaris ut is intellego ego ab tu tantus amo quantus ipse existimo hic ego gratus facio nihil possum is ut facio tu vehemens rogo


L. et C. Aurelios L. filios, quibus et ipsis et patre eorum, viro optimo, familiarissime utor, commendo tibi maiorem in modum, adulescentis omnibus optimis artibus ornatos, meos pernecessarios, tua amicitia dignissimos. si ulla mea apud te commendatio valuit (quod scio multas plurimum valuisse), haec ut valeat rogo. quod si eos honorifice liberaliterque tractaris, et tibi gratissimos optimosque adulescentis adiunxeris et mihi gratissimum feceris.

l et que aurelius l filius qui et ipse et pater is vir bonus familiaris uto commendo tu magnus in modus adulescens omnis bonus ars orno meus pernecessarius tuus amicitia dignus si ullus meus apud tu commendatio valeo qui scio multus multus valeo hic ut valeo rogo qui si is honorificus liberalis tractaris et tu gratus bonus adulescens adjungo et ego gratus facio


neque haec idcirco tibi scribo, quod te non eadem animadvertere sciam, sed quod mihi persuasissimum est Lepidum recte facturum numquam, si forte vobis id de hoc dubium est. Plancum quoque confirmetis oro ; quem spero pulso Antonio rei p. non defuturum. si se Alpis Antonius traiecerit, constitui praesidium in Alpibus conlocare et te de omni re facere certiorem. iii K. Mai. ex castris Regio.

neque hic idcirco tu scribo qui tu non idem animadverto scio sed qui ego persuadeo sum lepidus rectus facio numquam si fors tu is de hic dubius sum plancus quoque confirmo oro qui spero pulso antonius res p non desum si sui alpis antonius transjacio constituo praesidium in alpis conlocaris et tu de omnis res facio certus iii k maius ex castrum regium


quare non ego 'oppugnavi' fratrem tuum, sed fratri tuo repugnavi nec in te, ut scribis, 'animo fui mobili,' sed ita stabili, ut in mea erga te voluntate etiam desertus ab officiis tuis permanerem. atque hoc ipso tempore tibi paene minitanti nobis per litteras hoc rescribo atque respondeo: ego dolori tuo non solum ignosco, sed summam etiam laudem tribuo (meus enim me sensus, quanta vis fraterni sit amoris, admonet); a te peto ut tu quoque aequum te iudicem dolori meo praebeas; si acerbe, si crudeliter, si sine causa sum a tuis oppugnatus, ut statuas mihi non modo non cedendum sed etiam tuo atque exercitus tui auxilio in eius modi causa utendum fuisse. ego te mihi semper amicum esse volui, me ut tibi amicissimum esse intellegeres laboravi. maneo in voluntate et, quoad voles tu, permanebo citiusque amore tui fratrem tuum odisse desinam quam illius odio quicquam de nostra benevolentia detraham.

quare non ego oppugno frater tuus sed frater tuus repugno neque in tu ut scribo animus sum mobilis sed ita stabilis ut in meus erga tu voluntas etiam desero ab officium tuus permaneo atque hic ipse tempus tu paene minito nos per littera hic rescribo atque respondeo ego dolor tuus non solus ignosco sed summa etiam laus tribuo meus enim ego sensus quantus volo fraternus sum amor admoneo ab tu peto ut tu quoque aequus tu judico dolor meus praebeo si acerbus si crudeliter si sine causa sum ab tuus oppugno ut statua ego non modo non cedo sed etiam tuus atque exercitus tuus auxilium in is modus causa utor sum ego tu ego semper amicus sum volo ego ut tu amicus sum intellego laboro maneo in voluntas et quoad volo tu permaneo cieo amor tuus frater tuus odi desino quam ille odium quisquam de noster benevolens detraho


tris uno die a te accepi epistulas, unam brevem quam Flacco Volumnio dederas, duas pleniores, quarum alteram tabellarius T. Vibi attulit, alteram ad me misit Lupus. ex tuis litteris et ex Graecei oratione non modo non restinctum bellum sed etiam inflammatum videtur. non dubito autem pro tua ,singulari prudentia quin perspicias, si aliquid firmitatis nactus sit Antonius, omnia tua illa praeclara in rem p. merita ad nihilum esse ventura. ita enim Romam erat nuntiatum, ita persuasum omnibus, cum paucis inermis, perterritis metu, fracto animo fugisse Antonium.

tres unus dies ab tu accipio epistula unus brevis quam flaccus volumnius do duo plenus qui alter tabellarius t vibius affero alter ad ego mitto lupus ex tuus littera et ex graeceius oratio non modo non restinguo bellum sed etiam inflammo video non dubito autem pro tuus singularis prudentia quin perspicio si aliquis firmitas nanciscor sum antonius omnis tuus ille praeclarus in res p mereo ad nihilis sum venio ita enim roma sum nuntio ita persuadeo omnis cum paucus inermis perterreo metus frango animus fugio antonius


esset victoria. qua re, si id evenit, quod ingredientibus nobis in causam propositum fuit accidere posse, non debemus ita cadere animis, quasi aliquid evenerit, quod fieri posse numquam putarimus. simus igitur ea mente, quam ratio et veritas praescribit, ut nihil in vita nobis praestandum praeter culpam putemus, eaque cum careamus, omnia humana placate et moderate feramus. atque haec eo pertinet oratio, ut perditis rebus omnibus tamen ipsa virtus se sustentare posse videatur. sed, si est spes aliqua rebus communibus, ea tu, quicumque status est futurus, carere non debes.

sum victoria qui res si is evenio qui ingredior nos in causa propono sum accido possum non debeo ita cado animus quasi aliquis evenio qui fio possum numquam puto sum igitur is mens quam ratio et vereor praescribo ut nihil in vito nos praesto praeter culpa puto is cum careo omnis humanus placo et modero fero atque hic is pertineo oratio ut perdo res omnis tamen ipse virtus sui sustentaris possum video sed si sum spes aliqui res communis is tu quicumque status sum sum careo non debeo