etsi munus flagitare, quamvis quis ostenderit, ne populus quidem solet nisi concitatus, tamen ego exspectatione promissi tui moveor ut admoneam te, non ut flagitem. misi autem ad te quattuor admonitores non nimis verecundos ; nosti enim profecto os illius adulescentioris Academiae. ex ea igitur media excitatos misi ; qui metuo ne te forte flagitent ; ego autem mandavi ut rogarent. exspectabam omnino iam diu meque sustinebam, ne ad te prius ipse quid scriberem quam aliquid accepissem, ut possem te remunerari quam simillimo munere ; sed cum tu tardius faceres, id est, ut ego interpretor, diligentius, teneri non potui quin coniunctionem studiorum amorisque nostri quo possem litterarum genere declararem. feci igitur sermonem inter nos habitum in Cumano, cum esset una Pomponius ; tibi dedi partis Antiochinas, quas a te probari intellexisse mihi videbar ; mihi sumpsi Philonis. puto fore ut, cum legeris, mirere nos id locutos esse inter nos, quod numquam locuti sumus ; sed nosti morem dialogorum.

etsi munus flagito quivis quis ostendo ne populus quidem soleo nisi concito tamen ego exspectatio promitto tuus moveo ut admoneo tu non ut flagito mitto autem ad tu quattuor admonitor non nimis verecundus nosco enim profecto os ille adulescentioris academia ex is igitur medius excito mitto qui metuo ne tu fors flagito ego autem mando ut rogo exspecto omnino iam diu ego sustineo ne ad tu prior ipse quis scribo quam aliquis accipio ut possum tu remuneraris quam similis munus sed cum tu tardus facio is sum ut ego interpretor diligo teneo non possum quin coniunctio studium amor noster quo possum litteraris genus declararis facio igitur sermo inter nos habitus in cumanum cum sum unus pomponius tu do pars antiochinus qui ab tu probaris intellego ego video ego sumo philo puto sum ut cum lego miro nos is loquor sum inter nos qui numquam loquor sum sed nosco mos dialogus


scribam ad te plura alias; paucis enim diebus eram missurus domesticos tabellarios, ut, quoniam sane feliciter et ex mea sententia rem publicam gessimus, unis litteris totius aestatis res gestas ad senatum perscriberem. de sacerdotio tuo quantam curam adhibuerim quamque difficili in re atque causa, cognosces ex iis litteris, quas Thrasoni, liberto tuo, dedi.

scribo ad tu multus alius paucus enim dies sum mitto domesticus tabellarius ut quoniam sanus feliciter et ex meus sententia res publicus gero unus littera totus aestas res gero ad senatus perscribo de sacerdotium tuus quantus cura adhibeo quisque difficilis in res atque causa cognosco ex is littera qui thraso libertus tuus do


non concedam ut Attico nostro, quem elatum laetitia vidi, iucundiores tuae suavissime ad eum et humanissime scriptae litterae fuerint quam mihi. nam etsi utrique nostrum prope aeque gratae erant, tamen ego admirabar magis te, qui, si rogatus aut certe admonitus liberaliter Attico respondisses †(quod tamen dubium nobis quin ita futurum fuerit non erat), ultro ad eum scripsisse eique nec opinanti voluntatem tuam tantam per litteras detulisse. de quo non modo rogare te ut eo studiosius mea quoque causa facias non debeo (nihil enim cumulatius fieri potest quam polliceris), sed ne gratias quidem agere, quod tu et ipsius causa et tua sponte feceris ;

non concedo ut atticus noster qui effero laetitia video jucundus tuus suavis ad is et humanus scribo littera sum quam ego nam etsi uterque nos prope aequus gratus sum tamen ego admiror magis tu qui si rogo aut certus admonitus liberalis atticus respondeo qui tamen dubius nos quin ita sum sum non sum ultro ad is scribo is neque opinor voluntas tuus tantus per littera defero de quo non modo rogo tu ut is studiosus meus quoque causa facio non debeo nihil enim cumulo fio possum quam polliceo sed ne gratia quidem ago qui tu et ipse causa et tuus sponte facio


vide quanti apud me sis; etsi iure id quidem; non enim te amore vinco. verum tamen quod praesenti tibi prope subnegaram, non tribueram certe id absenti debere non potui. itaque ut primum Velia navigare coepi, institui Topica Aristotelea conscribere ab ipsa urbe commonitus amantissima tui. Eum librum tibi misi Regio, scriptum quam planissime res illa scribi potuit. sin tibi quaedam videbuntur obscuriora, cogitare debebis nullam artem litteris sine interprete et sine aliqua exercitatione percipi posse. non longe abieris; num ius civile vestrum ex libris cognosci potest? qui quamquam plurimi sunt, doctorem tamen usumque desiderant. quamquam, tu, si attente leges, si saepius, per te omnia consequere ut certe intellegas; ut vero etiam ipsi tibi loci proposita quaestione occurrant exercitatione consequere; in qua quidem nos te continebimus, si et salvi redierimus et salva ista offenderimus. v K. Sextil. Regio.

video quantus apud ego sum etsi ius is quidem non enim tu amor vinco verus tamen qui praesens tu prope subnego non tribuo certus is absum debeo non possum itaque ut primus velia navigaris coepio instituo topice aristoteleus conscribo ab ipse urbs commoneo amo tuus eos liber tu mitto regium scribo quam planus res ille scribo possum sin tu quidam video obscurus cogito debeo nullus ars littera sine interpres et sine aliqui exercitatio percipio possum non longus abeo num ius civilis vester ex liber cognosco possum qui quamquam plurimus sum doctor tamen utor desidero quamquam tu si attendo lex si saepis per tu omnis consequor ut certus intellego ut verus etiam ipse tu locus propono quaestio occurro exercitatio consequor in qui quidem nos tu contineo si et salvus redeo et salvo iste offendo v k sextil regium


sed de Parthici belli suspicione quod scribis, sane me commovit. quid enim copiarum haberes cum ipse coniectura consequi poteram tum ex tuis litteris cognovi. itaque opto ne se illa gens moveat hoc tempore, dum ad te legiones eae perducantur quas audio duci. quod si paris copias ad confligendum non habebis, non te fugiet uti consilio M. Bibuli, qui se oppido munitissimo et copiosissimo tam diu tenuit quam diu in provincia Parthi fuerunt. sed haec melius ex re et ex tempore constitues ; mihi quidem usque curae erit quid agas, dum quid egeris sciero. Litteras ad te numquam habui cui darem, quin dederim ; a te ut idem facias peto, in primisque ut ita ad tuos scribas, ut me tuum sciant esse.

sed de parthicus bellum suspicio qui scribo sanus ego commoveo quis enim copia habeo cum ipse conicio consequor possum tum ex tuus littera cognosco itaque opto ne sui ille gens moveo hic tempus dum ad tu legio is perduco qui audio duco qui si paris copia ad confligo non habeo non tu fugio uti consilium m bibulis qui sui oppidum munio et copiosus tam diu teneo quam diu in provincia parthus sum sed hic bonus ex res et ex tempus constituo ego quidem usque cura sum quis ago dum quis ago scio litterae ad tu numquam habeo qui do quin do ab tu ut idem facio peto in primus ut ita ad tuus scribo ut ego tuus scio sum


quid fieri placeret scripsi ad Pomponium serius quam oportuit. Cum eo si locuta eris, intelleges quid fieri velim ; apertius scribi, quoniam ad illum scripseram, necesse non fuit. de ea re et de ceteris rebus quam primum velim nobis litteras mittas. valetudinem tuam cura diligenter. vale. vii Idus Quintilis.

quis fio placeo scribo ad pomponius serus quam oportet cos is si loquor sum intellego quis fio volo aperio scribo quoniam ad ille scribo necesse non sum de is res et de ceterus res quam primus volo nos littera mitto valetudo tuus cura diligenter val vii idus quintilis


ego te, P. Sitti, et primis temporibus illis, quibus in invidiam absens et in crimen vocabare, defendi et, cum in tui familiarissimi iudicio ac periculo tuum crimen coniungeretur, ut potui accuratissime te tuamque causam tutatus sum et proxime recenti adventu meo, cum rem aliter institutam offendissem ac mihi placuisset, si adfuissem, tamen nulla re saluti tuae defui; cumque eo tempore invidia annonae, inimici non solum tui, verum etiam amicorum tuorum, iniquitas totius iudici multaque alia rei p. vitia plus quam causa ipsa veritasque valuissent, Publio tuo neque opera neque consilio neque labore neque gratia neque testimonio defui.

ego tu p sittius et primus tempus ille qui in invidia absum et in crimen vocabaris defendo et cum in tuus familiaris iudicium atque periculum tuus crimen conjungo ut possum accuro tu tuus causa tuto sum et propior recens advenio meus cum res aliter instituo offendo atque ego placeo si adsum tamen nullus res salus tuus desum cum is tempus invidia annona inimicus non solus tuus verus etiam amicus tuus iniquitas totus judicium multo alius res p vitio multus quam causa ipse vereor valeo publius tuus neque opus neque consilium neque labor neque gratia neque testimonium desum


nam L. Cotta familiaris meus fatali quadam desperatione, ut ait, minus in senatum venit ; L. Caesar, optimus et fortissimus civis, valetudine impeditur ; Ser. Sulpicius et summa auctoritate et optime sentiens non adest ; reliquos exceptis designatis ignosce mihi si non numero consularis. habes auctores consili publici. qui numerus etiam bonis rebus exiguus esset, quid censes perditis? qua re spes est omnis in vobis ; qui si idcirco abestis ut sitis in tuto, ne in vobis quidem ; sin aliquid dignum vestra gloria cogitatis, velim salvis nobis ; sin id minus, res tamen publica per vos brevi tempore ius suum reciperabit. ego tuis neque desum neque dero. qui si quae ad me referent, mea tibi benevolentia fidesque praestabitur. vale.

nam l cotta familiaris meus fatal quidam desperatio ut aio paruus in senatus venio l caesar bonus et fortis civis valetudo impedio seruius sulpicius et summus auctoritas et optume sentio non adsum reliquus excipio designo ignosco ego si non numerus consularis habeo auctor consilium publicus qui numerus etiam bonus res exiguus sum quis censeo perdo qui res spes sum omnis in tu qui si idcirco absum ut sum in tueor ne in tu quidem sin aliquis dignus vester gloria cogitas volo salvus nos sin is paruus res tamen publicus per tu brevis tempus ius suus recipero ego tuus neque desum neque desum qui si qui ad ego refero meus tu benevolens fido praesto val


Cum enim vestra auctoritas intercessisset ut ego regem Ariobarzanem Eusebem et Philorhomaeum tuerer eiusque regis salutem et incolumitatem regnumque defenderem, regi regnoque praesidio essem, adiunxissetisque saltitem eius regis populo senatuique magnae curae esse, quod nullo umquam de rege decretum esset a nostro ordine, existimavi me iudicium vestrum ad regem deferre debere eique praesidium meum et fidem et diligentiam polliceri, ut, quoniam salus ipsius, incolumitas regni mihi commendata esset a vobis, diceret si quid vellet.

cos enim vester auctoritas intercedo ut ego rex ariobarzanes eusebes et philorhomaeus tueor is rex salus et incolumitas regnum defendo rex regno praesidium sum adjungo saltitem is rex populus senatus magnus cura sum qui nullus umquam de rex decretum sum ab noster ordo existimo ego iudicium vester ad rex defero debeo is praesidium meus et fides et diligentia polliceor ut quoniam salus ipse incolumitas regnum ego commendo sum ab tu dico si quis volo


quapropter in privatis rebus nullum neque officium neque studium meum desiderabis ; ne in publicis quidem, si quid erit in quo me interesse necesse sit, umquam deero ne cum periculo quidem meo dignitati tuae; in iis autem rebus, quae nihilo minus, ut ego absim, confici poterunt, peto a te ut me rationem habere velis et salutis et dignitatis meae.

quapropter in privo res nullus neque officium neque studium meus desidero ne in publicus quidem si quis sum in quo ego intersum necesse sum umquam desum ne cum periculum quidem meus dignitas tuus in is autem res qui nihilum paruus ut ego absum conficio possum peto ab tu ut ego ratio habeo velis et salus et dignitas meus


quae ne spes eum fallat, vehementer rogo te commendoque tibi eius omnia negotia, libertos, procuratores, familiam, in primisque ut, quae T. Ampius de eius re decrevit, ea comprobes omnibusque rebus eum ita tractes, ut intellegat meam commendationem non vulgarem fuisse.

qui ne spes is fallo vehemens rogo tu commendo tu is omnis negotium libertus procurator familia in primus ut qui t ampius de is res decerno is comprobo omne res is ita tracto ut intellego meus commendatio non vulgaris sum


res vides quo modo se habeat, orbem terrarum .imperiis distributis ardere bello, urbem sine legibus, sine iudiciis, sine iure, sine fide relictam direptioni et incendiis. itaque mihi venire in mentem nihil potest, non modo quod sperem, sed vix iam quod audeam optare. sin autem tibi, homini prudentissimo, videtur utile esse nos conloqui, quamquam longius etiam cogitabam ab urbe discedere, cuius iam etiam nomen invitus audio, tamen propius accedam, Trebatioque mandavi ut, si quid tu eum velles ad me mittere, ne recusaret, idque ut facias velim aut, si quem tuorum fidelium voles, ad me mittas, ne aut tibi exire ex urbe necesse sit aut mihi accedere. ego tantum tibi tribuo, quantum mihi fortasse adrogo, ut exploratum habeam, quicquid nos communi sententia statuerimus, id omnis homines probaturos. vale.

res video quo modo sui habeo orbis terra imperium distribuo ardeo bellum urbs sine lex sine iudicium sine ius sine fides relinquo direptio et incendium itaque ego venio in mens nihil possum non modo qui spero sed vix iam qui audeo optaris sin autem tu homo prudens video utilis sum nos colloquium quamquam longus etiam cogito ab urbs discedo qui iam etiam nomen invitus audio tamen propius accedo trebatius mando ut si quis tu is volo ad ego mitto ne recuso is ut facio volo aut si qui tuus fidelis volo ad ego mitto ne aut tu exeo ex urbs necesse sum aut ego accedo ego tantus tu tribuo quantus ego fortasse adrogo ut exploro habeo quisquis nos communis sententia statuo is omnis homo probo val


sed plura scribemus alias. tu, qui ceteris cavere didicisti, in Britannia ne ab essedariis decipiaris caveto et (quoniam Medeam coepi agere) illud semper memento: qui ípse sibi sapiéns prodesse nón quit, nequiquám sapit. cura ut valeas.

sed multus scribo alius tu qui ceterus caveo disco in britannia ne ab essedarius decipiaris caveto et quoniam medea coepio ago ille semper memento qui ipse sui sapiens prosum non queo nequiquam sapio cura ut valeo


sed ita fato nescio quo contigisse arbitror ut tibi ad me ornandum semper detur facultas, mihi ad remunerandum nihil suppetat praeter voluntatem. ornasti consulatum, ornasti reditum meum . incidit meum tempus rerum gerendarum in ipsum consulatum tuum. itaque cum et tua summa amplitudo et dignitas et meus magnus honos magnaque existimatio postulare videatur ut a te plurimis verbis contendam ac petam ut quam honorificentissimum senatus consultum de meis rebus gestis faciendum cures, non audeo vehementer a te contendere, ne aut ipse tuae perpetuae consuetudinis erga me oblitus esse videar aut te oblitum putem.

sed ita fatum nescio quo contingo arbitror ut tu ad ego orno semper do facultas ego ad remunero nihil suppeto praeter voluntas orno consulatus orno redeo meus incido meus tempus res gerendaris in ipse consulatus tuus itaque cum et tuus summus amplitudo et dignitas et meus magnus honor magnus existimatio postulo video ut ab tu multus verbum contendo atque peto ut quam honorificus senatus consulo de meus res gero facio curo non audeo vehemens ab tu contendo ne aut ipse tuus perpetuus consuetudo erga ego obliuiscor sum video aut tu obliuiscor puto


Cilix, libertus tuus, antea mihi minus fuit notus; sed, ut mihi reddidit a te litteras plenas et amoris et offici, mirifice ipse suo sermone subsecutus est humanitatem litterarum tuarum. iucunda mihi eius oratio fuit, cum de animo tuo, de sermonibus, quos de me haberes cotidie, mihi narraret; quid quaeris? biduo factus est mihi familiaris, ita tamen, ut Phaniam valde sim desideraturus. quem cum Romam remittes, quod, ut putabamus, celeriter eras facturus, omnibus ei de rebus, quas agi, quas curari a me voles, mandata des velim.

cilix libertus tuus antea ego paruus sum notus sed ut ego reddo ab tu littera plenus et amor et officio mirificus ipse suus sermo subsequor sum humanitas litteraris tuus iucundus ego is oratio sum cum de animus tuus de sermo qui de ego habeo cottidie ego narro quis quaero biduus facio sum ego familiaris ita tamen ut phania validus sum desidero qui cum roma remitto qui ut puto celer sum facio omnis is de res qui ago qui curaris ab ego volo mandatum do volo


Cum vehementer tabellarios exspectarem cotidie, aliquando venerunt post diem quadragesimum et sextum quam a vobis discesserant. quorum mihi fuit adventus exoptatissimus; nam cum maximam cepissem laetitiam ex humanissimi et carissimi patris epistula, tum vero iucundissimae tuae litterae cumulum mihi gaudi attulerunt. itaque me iam non paenitebat intercapedinem scribendi fecisse sed potius laetabar ; fructum enim magnum humanitatis tuae capiebam ex silentio mearum litterarum. vehementer igitur gaudeo te meam sine dubitatione accepisse excusationem.

cos vehemens tabellarius exspecto cottidie aliquando venio post dies quadragesimus et sextus quam ab tu discedo qui ego sum advenio exopto nam cum maximus capio laetitia ex humanus et carus pater epistula tum verus jucundus tuus littera cumulis ego gaudium affero itaque ego iam non paeniteo intercapedo scribo facio sed potis laeto fructus enim magnus humanitas tuus capio ex silentium meus litteraris vehemens igitur gaudeo tu meus sine dubitatio accipio excusatio


dedi operam deum benignitate ut et celeriter me reciperem et hic discessus nihil fugae simile haberet, non miles ullus, non eques, non quicquam impedimentorum amitteretur aut ab illis ferventibus latronibus interciperetur. itaque pridie Nonas Iunias omnis copias Isaram traieci pontisque quos feceram interrupi, ut spatium ad colligendum se homines haberent et ego me interea cum conlega coniungerem ; quem triduo, cum has dabam litteras, exspectabam.

do opera deus benignitas ut et celer ego recipio et hic discedo nihil fuga similis habeo non miles ullus non eques non quisquam impedimentor amitto aut ab ille ferveo latro intercipio itaque pridie nona junius omnis copia isara transjacio pontus qui facio interrumpo ut spatium ad colligo sui homo habeo et ego ego interea cum collega conjungo qui triduum cum hic do littera exspecto


haec tibi scripsi, ut isto ipso in genere, in quo aliquid posse vis, te nihil esse cognosceres. quod si humaniter mecum questus esses, libenter tibi me et facile purgassem; non enim ingrata mihi sunt quae fecisti, sed quae scripsisti, molesta. me autem, propter quem ceteri liberi sunt, tibi liberum non visum demiror. nam si falsa fuerunt quae tu ad me, ut ais, 'detulisti,' quod tibi ego debeo? si vera tu es optimus testis quid mihi p. R. debeat.

hic tu scribo ut iste ipse in genus in quo aliquis possum volo tu nihil sum cognosco qui si humaniter ego queror sum libet tu ego et facilis purgo non enim ingratus ego sum qui facio sed qui scribo molestus ego autem propter qui ceterus liber sum tu liber non video demiror nam si fallo sum qui tu ad ego ut aio defero qui tu ego debeo si verus tu sum bonus testis quis ego p romanus debeo


quod si ita est et si iam tua plane nihil interest, velim, si qua offensiuncula facta est animi tui perversitate aliquorum (novi enim gentem illam), des te ad lenitatem vel propter summam tuam humanitatem vel etiam honoris mei causa. equidem, si quid ipse sentiam quaeris, nec cur ille tanto opere contendat video, nec cur tu repugnes, nisi tamen multo minus tibi concedi potest quam illi laborare sine causa. quamquam Patronis et orationem et causam tibi cognitam esse certo scio ; honorem, officium, testamentorum ius, Epicuri auctoritatem, Phaedri obtestationem, sedem, domicilium, vestigia summorum hominum sibi tuenda esse dicit. totam hominis vitam rationemque quam sequitur in philosophia, derideamus licet, si hanc eius contentionem volumus reprehendere ; sed me hercules, quoniam illi ceterisque, quos illa delectant, non valde inimici sumus nescio an ignoscendum sit huic, si tanto opere laborat; in quo etiam si peccat, magis ineptiis quam improbitate peccat.

qui si ita sum et si iam tuus planus nihil intersum volo si qui offensiuncula facio sum animus tuus perversitas aliqui nosco enim gens ille do tu ad lenitas vel propter summa tuus humanitas vel etiam honor meus causa equidem si quis ipse sentio quaero neque cur ille tantus opus contendo video neque cur tu repugno nisi tamen multus paruus tu concedo possum quam ille laboro sine causa quamquam patro et oratio et causa tu cognosco sum certus scio honor officium testamentor ius epicurus auctoritas phaedrus obtestatio sedes domicilium vestigium summus homo sui tueor sum dico totus homo vita ratio quam sequor in philosophia derideo licet si hic is contentio volo reprehendo sed ego herculis quoniam ille ceter qui ille delecto non validus inimicus sum nescio an ignosco sum hic si tantus opus laboro in quo etiam si pecco magis ineptia quam improbitas pecco


sed aliter atque ostenderam facio, qui ingrediar ad explicandam rationem sententiae meae; qua re omnem hanc disputationem in adventum tuum differo. summa scito te in exspectatione esse eaque a te exspectari, quae a summa virtute summoque ingenio exspectanda sunt. ad quae si es, ut debes, paratus, quod ita esse confido, plurimis maximisque muneribus et nos amicos et civis tuos universos et rem publicam adficies. illud cognosces profecto, mihi te neque cariorem neque iucundiorem esse quemquam.

sed aliter atque ostendo facio qui ingredior ad explico ratio sententia meus qui res omnis hic disputatio in advenio tuus differo summus scio tu in exspectatio sum is ab tu exspecto qui ab summus virtus summus ingenium exspecto sum ad qui si sum ut debeo paro qui ita sum confido multus magnus munus et nos amicus et civis tuus universi et res publicus afficio ille cognosco profecto ego tu neque carus neque jucundus sum quisquam


nunc exitus est anni ; nam ego has litteras a. d. xiiii K. Decembris scripsi. plane nihil video ante K. Ianuarias agi posse. Nosti Marcellum, quam tardus et parum efficax sit, itemque Servius quam cunctator. cuius modi putas hos esse aut quam id quod nolint conficere posse, qui quae cupiunt tamen ita frigide agunt ut nolle existimentur? novis magistratibus autem, si Parthicum bellum erit, haec causa primos menses occupabit ; sin †aut sit aut non erit istic bellum aut tantum erit ut vos aut successores parvis additis copiis sustinere possint, Curionem video se dupliciter iactaturum, primum ut aliquid Caesari adimat, inde ut aliquid Pompeio tribuat, quodvis quamlibet tenue munusculum. Paulus porro non humane de provincia loquitur. huius cupiditati occursurus est Furnius noster ; pluris suspicari non possum.

nunc exitus sum annus nam ego hic littera ab d xiiii k december scribo planus nihil video ante k januarius ago possum nostius marcellus quam tardus et parum efficax sum ito servus quam cunctator qui modus puto hic sum aut quam is qui nolo confacio possum qui qui cupio tamen ita frigidus ago ut nolo existimo novus magistratus autem si parthicus bellum sum hic causa primus mensis occupo sin aut sum aut non sum istic bellum aut tantus sum ut tu aut successor parvus addo copia sustineo possum curio video sui dupliciter jacto primus ut aliquis caesaris adimo inde ut aliquis pompejus tribuo quivis quamlibet tenue munusculis paulus porro non humanus de provincia loquor hic cupiditas occurro sum furnius noster multus suspicaris non possum


Cum tribuni plebi legem iniquissimam de eorum agris promulgavissent, facile senatui populoque R. persuasi ut eos civis, quibus fortuna pepercisset, salvos esse vellent. hanc actionem meam C. Caesar primo suo consulatu lege agraria comprobavit agrumque Volaterranum et oppidum omni periculo in perpetuum liberavit, ut mihi dubium non sit quin is, qui novas necessitudines adiungat, vetera sua beneficia conservari velit. quam ob rem est tuae prudentiae aut sequi eius auctoritatem, cuius sectam atque imperium summa cum tua dignitate secutus es, aut certe illi integram omnem causam reservare ; illud vero dubitare non debes quin tam grave, tam firmum, tam honestum municipium tibi tuo summo beneficio in perpetuum obligari velis.

cos tribunus plebs lex iniquus de is ager promulgo facilis senatus populo romanus persuadeo ut is civis qui fortuna parco salvus sum volo hic actio meus que caesar primus suus consulatus lex agrarius comprobo ager volaterranus et oppidum omnis periculum in perpetuus libero ut ego dubius non sum quin is qui novo necessitudo adjungo vetero suus beneficium conservaris volo quam ob res sum tuus prudentia aut sequor is auctoritas qui seco atque imperium summus cum tuus dignitas sequor sum aut certus ille integer omnis causa reservaris ille verus dubitaris non debeo quin tam gravis tam firmum tam honestus municipium tu tuus superus beneficium in perpetuus obligaris velis


gratulor Baiis nostris, si quidem, ut scribis, salubres repente factae sunt ; nisi forte te amant et tibi adsentantur et tam diu, dum tu ades, sunt oblitae sui. quod quidem si ita est, minime miror caelum etiam et terras vim suam, si ita tibi conveniat, dimittere.

gratulor baiae noster si quidem ut scribo salubris repens facio sum nisi fors tu amo et tu assentor et tam diu dum tu adsum sum obliviscor suus qui quidem si ita sum paruus miro caelum etiam et terra vis suus si ita tu convenio dimitto


quod sine praenomine familiariter, ut debebas, ad me epistulam misisti, primum addubitavi an a Volumnio senatore esset, quocum mihi est magnus usus; deinde eu)trapeli/a litterarum fecit ut intellegerem tuas esse. quibus in litteris omnia mihi periucunda fuerunt praeter illud, quod parum diligenter possessio salinarum mearum a te procuratore defenditur. ais enim, ut ego discesserim, omnia omnium dicta, in his etiam Sestiana, in me conferri. quid? tu id pateris? non me defendis, non resistis? equidem sperabam ita notata me reliquisse genera dictorum meorum, ut cognosci sua sponte possent;

qui sine praenomen familiaris ut debeo ad ego epistula mitto primus addubito an ab volumnius senator sum qui ego sum magnus utor deinde eu trapelis ab litteraris facio ut intellego tuus sum qui in littera omnis ego perjucundus sum praeter ille qui parum diligenter possessio salinaris meus ab tu procurator defendo aio enim ut ego discedo omnis omnis dictum in hic etiam sestianus in ego confero quis tu is patera non ego defendo non requiro equidem spero ita noto ego relinquo genus dico meus ut cognosco suus sponte possum


tu tibi desse noli; serius potius ad nos, dum plenior. quod huc properes, nihil est, praesertim Battara mortuo. sed tibi consilium non dest. quid constitueris, cupio scire.

tu tu defleo nolo serus potis ad nos dum plenus qui huc propero nihil sum praesertim battara mortuus sed tu consilium non de quis constituo cupio scio


gratulabor tibi prius; ita enim rerum ordo postulat; deinde ad me convertar. ego vero vehementer gratulor de iudicio ambitus, neque id, quod nemini dubium fuit, absolutum esse te, sed illud, quod, quo melior civis, quo vir clarior, quo fortior amicus es, quoque plura virtutis, industriae ornamenta in te sunt, eo mirandum est magis nullam ne in tabellae quidem latebra fuisse absconditam malevolentiam, quae te impugnare auderet. non horum temporum, non horum hominum atque morum negotium! nihil iam sum pridem admiratus magis.

gratulor tu prior ita enim res ordo postulo deinde ad ego converto ego verus vehemens gratulor de iudicium ambitus neque is qui nemo dubius sum absolvo sum tu sed ille qui quo bonus civis quo vir clarus quo fortis amicus sum quoque multus virtus industria ornamentum in tu sum is miror sum magis nullus ne in tabella quidem latebra sum abscondio malevolentia qui tu impugnaris audeo non hic tempus non hic homo atque mos negotium nihil iam sum pridem admiror magis


periucundae mihi fuerunt litterae tuae, quibus intellexi te perspicere meam in te pietatem; quid enim dicam benevolentiam, cum illud ipsum gravissimum et sanctissimum nomen pietatis levius mihi meritis erga me tuis esse videatur? quod autem tibi grata mea erga te studia scribis esse, facis tu quidem abundantia quadam amoris, ut etiam grata sint ea, quae praetermitti sine nefario scelere non possunt. tibi autem multo notior atque inlustrior meus in te animus esset, si hoc tempore omni, quo diiuncti fuimus, et una et Romae fuissemus.

perjucundus ego sum littera tuus qui intellego tu perspicio meus in tu pietas quis enim dico benevolentia cum ille ipse gravis et sancio nomen pietas levis ego meritum erga ego tuus sum video qui autem tu gratus meus erga tu studium scribo sum facio tu quidem abundantia quidam amor ut etiam gratus sum is qui praetermitto sine nefarius scelus non possum tu autem multus nosco atque illustris meus in tu animus sum si hic tempus omnis quo diiuncti sum et unus et roma sum


Litteris scriptis audii Dolabellam in Ciliciam venisse cum suis copiis. proficiscar in Ciliciam. quid egerim celeriter ut scias dabo operam ; ac velim, ut meremur de re p., sic felices simus. fac valeas meque ames. Nonis Maiis ex castris.

litterae scribo audio dolabella in cilicia venio cum suus copia proficisco in cilicia quis ago celer ut scio do opera atque volo ut mereo de res p sic felix sum facio valeo ego amo nona maia ex castrum


certe, inquam, absolutus est (me †repraesentante pronuntiatum est), et quidem omnibus ordinibus et singulis in uno quoque ordine sententiis. 'ride modo,' inquis. non me hercules; nihil umquam enim tam praeter opinionem, tam quod videretur omnibus indignum, accidit. quin ego . cum pro amicitia validissime faverem ei et me iam ad dolendum praeparassem, postquam factum est, obstipui et mihi visus sum captus esse. quid alios putas? clamoribus scilicet maximis iudices corripuerunt et ostenderunt plane esse quod ferri non posset. itaque relictus legi Liciniae maiore esse periculo videtur. accessit huc quod postridie eius absolutionem in theatrum Curionis Hortensius introiit, puto, ut suum gaudium gauderemus. hic tibi strepitus, fremitus, clamor tonitruum et rudentum sibilus. hoc magis animadversum est, quod intactus ab sibilo pervenerat Hortensius ad senectutem; sed tum tam bene, ut in totam vitam quoivis satis esset et paeniteret eum iam vicisse.

certus inquam absolvo sum ego repraesentante pronuntio sum et quidem omnis ordo et singuli in unus quoque ordo sententia rideo modo inquam non ego herculis nihil umquam enim tam praeter opinio tam qui video omnis indignus accido quin ego cum pro amicitia validus faveo is et ego iam ad doleo praeparo postquam facio sum obstipesco et ego video sum capio sum quis alius puto clamor scilicet magnus iudex corripio et ostendo planus sum qui fero non possum itaque relinquo lego licinia magnus sum periculum video accedo huc qui postridie is absolutio in theatrum curio hortensius introeo puto ut suus gaudium gaudeo hic tu strepitus fremo clamor tonitrus et rudens sibilus hic magis animadverto sum qui intactus ab sibilo pervenio hortensius ad senectus sed tum tam bene ut in totus vita qui satis sum et paeniteo is iam vinco


sed non vereor ne aut meae vitae modestia parum valitura sit in posterum contra falsos rumores aut ne etiam ii, qui me non amant propter meam in Caesarem constantiam, non malint mei quam.sui similis amicos habere. mihi quidem si optata contingent, quod reliquum est vitae in otio Rhodi degam ; sin casus aliquis interpellarit, ita ero Romae ut recte fieri semper cupiam. Trebatio nostro magnas ago gratias, quod tuum erga me animum simplicem atque amicum aperuit et quod eum, quem semper libenter dilexi, quo magis iure colere atque observare deberem fecit. bene vale et me dilige.

sed non vereor ne aut meus vita modestia parum valeo sum in posterus contra falsus rumor aut ne etiam is qui ego non amo propter meus in caesaris constantia non malo meus quam suus similis amicus habeo ego quidem si opto contingo qui reliquus sum vita in otium rhodius dego sin casus aliquis interpello ita sum roma ut rectus fio semper cupio trebatius noster magnus ago gratia qui tuus erga ego animus simplex atque amicus aperio et qui is qui semper libet diligo quo magis ius colo atque observaris debeo facio bene val et ego diligo


quod mihi feminam primariam, Pompeiam, uxorem tuam, commendas, cum Sura nostro statim tuis litteris lectis locutus sum, ut ei meis verbis diceret, ut, quicquid opus esset, mihi denuntiaret; me omnia quae ea vellet, summo studio curaque facturum. itaque faciam eamque, si opus esse videbitur, ipse conveniam. tu tamen ei velim scribas, ut nullam rem neque tam magnam neque tam parvam putet quae mihi aut difficilis aut parum me digna videatur. omnia, quae in tuis rebus agam, et non laboriosa mihi et honesta videbuntur.

qui ego femina primarius pompeja uxor tuus commendo cum syrus noster statim tuus littera lectus loquor sum ut is meus verbum dico ut quisquis opus sum ego denuntio ego omnis qui is volo superus studium curo facio itaque facio eo si opus sum video ipse convenio tu tamen is volo scribo ut nullus res neque tam magnus neque tam parvus puto qui ego aut difficilis aut parum ego dignus video omnis qui in tuus res ago et non laboriosus ego et honestus video


quapropter primum fac animo forti atque magno sis (ita enim natus, ita educatus, ita doctus es, ita etiam cognitus, ut tibi id faciendum sit), deinde spem quoque habeas firmissimam propter eas causas, quas scripsi. A me vero tibi omnia liberisque tuis paratissima esse confidas velim; id enim et vetustas nostri amoris et mea consuetudo in meos et tua multa erga me officia postulant.

quapropter primus facio animus fortis atque magnus sum ita enim nascor ita educo ita doceo sum ita etiam cognosco ut tu is facio sum deinde spes quoque habeo firmus propter is causa qui scribo ab ego verus tu omnis libo tuus paro sum confido volo is enim et vetustus noster amor et meus consuetudo in meus et tuus multus erga ego officium postulo


plurimum valuisse apud me tuam semper auctoritatem cum in omni re tum in hoc maxime negotio potes existimare. cum mihi C. Marcellus, frater amantissimus mei, non solum consilium daret, sed precibus quoque me obsecraret, non prius mihi persuadere potuit, quam tuis est effectum litteris ut uterer vestro potissimum consilio. res quem ad modum sit acta, vestrae litterae mihi declarant. gratulatio tua etsi est mihi probatissima, quod ab optimo fit animo, tamen hoc mihi multo iucundius est et gratius, quod in summa paucitate amicorum, propinquorum ac necessariorum, qui vere meae saluti faverent, te cupidissimum mei singularemque mihi benevolentiam praestitisse cognovi.

multus valeo apud ego tuus semper auctoritas cum in omnis res tum in hic magnus negotium possum existimaris cum ego que marcellus frater amo meus non solus consilium do sed prex quoque ego obsecro non prior ego persuadeo possum quam tuus sum efficio littera ut uto vester potis consilium res qui ad modus sum ago vester littera ego declaro gratulatio tuus etsi sum ego probo qui ab bonus fio animus tamen hic ego multus jucundus sum et gratus qui in summus paucitas amicus propinquus atque necessarius qui verus meus salus faveo tu cupidus meus singularis ego benevolentia praesto cognosco


M. Bolanum, virum bonum et fortem et omnibus rebus ornatum meumque veterem amicum, tibi magno opere commendo. pergratum mihi feceris, si curaris ut is intellegat hanc commendationem sibi magno adiumento fuisse ; ipsumque virum optimum gratissimumque cognosces. promitto tibi te ex eius amicitia magnam voluptatem esse capturum.

m bolanus vir bonus et fortis et omnis res orno meus vetus amicus tu magnus opus commendo pergratus ego facio si curaris ut is intellego hic commendatio sui magnus adjumentum sum ipse vir bonus gratus cognosco promitto tu tu ex is amicitia magnus voluptas sum capio


Eum, ut potui, per litteras cohortatus sum gratiasque egi, ut debui. in novis tr. pl. intellego spem te habere. id erit firmum, si Pompei voluntas erit ; sed Crassum tamen metuo. A te quidem omnia fieri fortissime et amantissime video nec miror, sed maereo casum eius modi ut tantis tuis miseriis meae miseriae subleventur. nam ad me P. Valerius, homo officiosus, scripsit, id quod ego maximo cum fletu legi, quem ad modum a Vestae ad tabulam Valeriam ducta esses. hem, mea lux, meum desiderium, unde omnes opem petere solebant! te nunc, mea Terentia, sic vexari, sic iacere in lacrimis et sordibus, idque fieri mea culpa, qui ceteros servavi, ut nos periremus!

eos ut possum per littera cohortor sum gratia ago ut debeo in novus tr pl intellego spes tu habeo is sum firmum si pompejus voluntas sum sed crassus tamen metuo ab tu quidem omnis fio fortis et amo video neque miro sed maereo casus is modus ut tantus tuus miseria meus miseria sublevo nam ad ego p valerius homo officiosus scribo is qui ego maximus cum fleo lego qui ad modus ab vesta ad tabula valeria duco sum hem meus lux meus desiderium unde omnis ops peto soleo tu nunc meus terentius sic vexaris sic iacio in lacrima et sordes is fio meus culpa qui ceterus servo ut nos pereo


quaeres fortasse quid sit quod ego hoc nescio quid gratulationis et honoris a senatu tanti aestimem. agam iam tecum familiariter, ut est et studiis et officiis nostris mutuis et summa amicitia dignum et necessitudine etiam paterna. si quisquam fuit umquam remotus et natura et magis etiam, ut mihi quidem sentire videor, ratione atque doctrina ab inani laude et sermonibus vulgi, ego profecto is sum. Testis est consulatus meus, in quo sicut in reliqua vita fateor ea me studiose secutum ex quibus vera gloria is nasci posset, ipsam quidem gloriam per se numquam putavi expetendam. itaque et provinciam ornatam et spem non dubiam triumphi neglexi, sacerdotium denique, cum, quem ad modum te existimare arbitror, non difficillime consequi possem, non appetivi ; idem post iniuriam acceptam, quam tu rei p. calamitatem semper appellas, meam non modo non calamitatem sed etiam gloriam, studui quam ornatissima senatus populique R de me iudicia intercedere. itaque et augur postea fieri volui, quod antea neglexeram, et eum honorem, qui a senatu tribui rebus bellicis solet, neglectum a me olim nunc mihi expetendum puto.

quaero fortasse quis sum qui ego hic nescio quis gratulatio et honor ab senatus tantus aestimo ago iam tu familiaris ut sum et studium et officium noster mutuus et summus amicitia dignus et necessitudo etiam paternus si quisquam sum umquam removeo et natura et magis etiam ut ego quidem sentio video ratio atque doctrina ab inanis laus et sermo vulgus ego profecto is sum testa sum consulatus meus in quo sicut in reliquus vito fateor is ego studiosus sequor ex qui verus gloria is nascor possum ipse quidem gloria per sui numquam puto expeto itaque et provincia orno et spes non dubius triumphus neglego sacerdotium denique cum qui ad modus tu existimaris arbitror non difficilis consequor possum non appeto idem post iniuria accipio quam tu res p calamitas semper appello meus non modo non calamitas sed etiam gloria studeo quam orno senatus populus romanus de ego iudicium intercedo itaque et augur postea fio volo qui antea neglego et is honor qui ab senatus tribuo res bellicus soleo neglego ab ego olim nunc ego expeto puto


ille si in omnis est malevolus, quod numquam existimavi, minus offendor in me; sin autem a me est alienior, nihil tibi meae litterae proderunt; nam, ad senatum quas Bibulus litteras misit, in iis, quod mihi cum illo erat commune, sibi soli attribuit: se ait curasse ut cum quaestu populi pecunia permutaretur; quod autem meum erat proprium, ut alariis Transpadanis uti negarem, id etiam populo se remisisse scribit; quod vero illius erat solius, id mecum communicat: 'equitibus auxiliariis,' inquit, 'cum amplius frumenti postularemus.' illud vero pusilli animi et ipsa malevolentia ieiuni atque inanis, quod Ariobarzanem, quia senatus per me regem appellavit mihique commendavit, iste in litteris non regem, sed regis Ariobarzanis filium appellat. hoc animo qui sunt, deteriores fiunt rogati. sed tibi morem gessi; litteras ad eum scripsi, quas cum acceperis, facies quod voles.

ille si in omnis sum malevolus qui numquam existimo paruus offendo in ego sin autem ab ego sum alienus nihil tu meus littera prosum nam ad senatus qui bibulus littera mitto in is qui ego cum ille sum communis sui solus attribuo sui aio curo ut cum quaestus populus pecunia permuto qui autem meus sum proprius ut alarius transpadanus uti negaris is etiam populus sui remitto scribo qui verus ille sum solus is ego communico eques auxiliarius inquam cum amplus frumentum postulo ille verus pusillus animus et ipse malevolentia jejunus atque inanis qui ariobarzanes quia senatus per ego rex appello ego commendo iste in littera non rex sed rex ariobarzanes filius appello hic animus qui sum deterior fio rogo sed tu mos gero littera ad is scribo qui cum accipio facies qui volo


Hagesaretus Larisaeus magnis meis beneficiis ornatus in consulatu meo memor et gratus fuit meque postea diligentissime coluit. Eum tibi magno opere commendo ut et hospitem meum et familiarem et gratum hominem et virum bonum et principem civitatis suae et tua necessitudine dignissimum. pergratum mihi feceris, si dederis operam ut is intellegat hanc meam commendationem magnum apud te pondus habuisse.

hagesaretus larisaeus magnus meus beneficium orno in consulatus meus memor et gratus sum ego postea diligens colo eos tu magnus opus commendo ut et hospes meus et familiaris et gratus homo et vir bonus et princeps civitas suus et tuus necessitudo dignus pergratus ego facio si do opera ut is intellego hic meus commendatio magnus apud tu pondus habeo


Brundisio profecti sumus a. d. ii K. Mai. ; per Macedoniam Cyzicum petebamus. O me perditum, o adflictum! quid nunc rogem te ut venias, mulierem aegram et corpore et animo confectam? non rogem? sine te igitur sim? opinor, sic agam : si est spes nostri reditus, eam confirmes et rem adiuves ; sin, ut ego metuo, transactum est, quoquo modo potes ad me fac venias. unum hoc scito : si te habebo, non mihi videbor plane perisse. sed quid Tulliola mea fiet? iam id vos videte ; mihi deest consilium. sed certe, quoquo modo se res habebit, illius misellae et matrimonio et famae serviendum est. quid? Cicero meus quid aget? iste vero sit in sinu semper et complexu meo. non queo plura iam scribere ; impedit maeror. tu quid egeris nescio ; utrum aliquid teneas an, quod metuo, plane sis spoliata. Pisonem,

brundisium proficiscor sum ab d is k maius per macedonia cyzicus peto o ego perdo o affligo quis nunc rogo tu ut venio mulier aeger et corpus et animus confacio non rogo sine tu igitur sum opinor sic ago si sum spes noster redeo is confirmo et res adjuvo sin ut ego metuo transigo sum quisquis modo possum ad ego facio venio unus hic scio si tu habeo non ego video planus pereo sed quis tulliola meus fio iam is tu video ego desum consilium sed certus quisquis modo sui res habeo ille misellus et matrimonium et fama servio sum quis cicero meus quis ago iste verus sum in sinus semper et complexus meus non queo multus iam scribo impedio maeror tu quis ago nescio utrum aliquis teneo an qui metuo planus sum spolio piso


S. v. b. e. e. v. Cum audissem M. Antonium cum suis copiis praemisso L. Antonio cum parte equitatus in provinciam meam venire, cum exercitu meo ab confluente Rhodam castra movi ac contra eos venire institui. itaque continuis itineribus ad forum Voconi veni et ultra castra ad flumen Argenteum contra Antonios feci. P. Ventidius suas legiones 4ris coniunxit cum eo et ultra me castra posuit. habebat antea legionem v et ex reliquis legionibus magnam multitudinem sed inermorum. equitatum habet magnum ; nam omnis ex proelio integer discessit ita ut sint amplius equitum milia quinque. ad me complures milites et equites ab eo transierunt et in dies singulos eius copiae minuuntur.

senatus v b e e v cos audio m antonius cum suus copia praemitto l antonius cum pars equito in provincia meus venio cum exercitus meus ab confluo rhoda castrum moveo atque contra is venio instituo itaque continuus iter ad forum voconius venio et ultra castrum ad flumen argenteus contra antonius facio p ventidius suus legio rus conjungo cum is et ultra ego castrum pono habeo antea legio v et ex reliquus legio magnus multitudo sed inermus equitas habeo magnus nam omnis ex proelium integer discedo ita ut sum amplus eques mille quinque ad ego complures miles et eques ab is transeo et in dies singuli is copia minuo


concupisco autem nihil mihi (contra quod ipse pugno) ; et temporis et rei te moderatorem facile patior esse. nihil aut sero aut exigue a patria civi tributum potest videri. exercitum a. d. vi K. Maias Rhodanum traieci magnis itineribus, Vienna equites mille via breviore praemisi. ipse si ab Lepido non impediar, celeritate satis faciam ; si autem itineri meo se opposierit, ad tempus consilium capiam. copias adduco et numero et genere et fidelitate firmissimas. te ut diligas me, si mutuo te facturum scis, rogo. vale.

concupisco autem nihil ego contra qui ipse pugno et tempus et res tu moderator facilis patior sum nihil aut serus aut exiguus ab patria cieo tribuo possum video exercitus ab d vis k maia rhodanus transjacio magnus iter vienna eques mille via brevis praemitto ipse si ab lepidus non impedio celeritas satis facio si autem iter meus sui opposierit ad tempus consilium capio copia adduco et numerus et genus et fidelitas firmus tu ut diligo ego si mutuus tu facio scio rogo val


tuum est hoc munus, tuae partes, a te hoc civitas vel omnes potius gentes non exspectant solum sed etiam postulant. quamquam, cum hortatione non egeas, ut supra scripsi, non utar ea pluribus verbis, faciam illud, quod meum est, ut tibi omnia mea officia, studia, curas, cogitationes pollicear, quae ad tuam laudem et gloriam pertinebunt. quam ob rem velim tibi ita persuadeas, me cum rei p. causa, quae mihi vita mea est carior, tum quod tibi ipsi faveam tuamque dignitatem amplificari velim, tuis optimis consiliis amplitudini, gloriae nullo loco defuturum.

tuus sum hic munus tuus pars ab tu hic civitas vel omnis potis gens non exspecto solus sed etiam postulo quamquam cum hortatio non egeo ut supra scribo non uto is multus verbum facio ille qui meus sum ut tu omnis meus officium studium cura cogitatio polliceo qui ad tuus laus et gloria pertineo quam ob res volo tu ita persuadeo ego cum res p causa qui ego vito meus sum carus tum qui tu ipse faveo tuus dignitas amplificaris volo tuus bonus consilium amplitudo gloria nullus locus desum


grata tibi mea esse officia non miror; cognovi enim te gratissimum omnium, idque numquam destiti praedicare. nec enim tu mihi habuisti modo gratiam, verum etiam cumulatissime rettulisti. quam ob rem in reliquis tuis rebus omnibus pari me studio erga te et eadem voluntate cognosces.

gratus tu meus sum officium non miro cognosco enim tu gratus omnis is numquam desisto praedico neque enim tu ego habeo modo gratia verus etiam cumulo refero quam ob res in reliquus tuus res omnis par ego studium erga tu et idem voluntas cognosco


Dolabellam antea tantum modo diligebam, obligatus ei nihil eram (nec enim acciderat mihi †opus esse, et ille mihi debebat, quod non defueram eius periculis); nunc tanto sum devinctus eius beneficio, quod et antea in re et hoc tempore in salute tua cumulatissime mihi satis fecit, ut nemini plus debeam. qua in re tibi gratulor ita vehementer ut te quoque mihi gratulari quam gratias agere malim; alterum omnino non desidero, alterum vere facere poteris.

dolabella antea tantus modo diligo obligo is nihil sum neque enim accido ego opus sum et ille ego debeo qui non desum is periculum nunc tantus sum devincio is beneficium qui et antea in res et hic tempus in salus tuus cumulo ego satis facio ut nemo multus debeo qui in res tu gratulor ita vehemens ut tu quoque ego gratularis quam gratia ago malo alter omnino non desidero alter verus facio possum


equidem exspectabam iam tuas litteras, idque cum multis, sperabamque etiam Lepidum rei p. temporibus admonitum tecum et cum re p. esse facturum. in illam igitur curam incumbe, mi Plance, ut ne quae scintilla teterrimi belli relinquatur. quod si erit factum, et rem publicam divino beneficio adfeceris et ipse aeternam gloriam consequere. D. iii Non. Mai.

equidem exspecto iam tuus littera is cum multus spero etiam lepidus res p tempus admoneo tu et cum res p sum facio in ille igitur cura incumbo ego plancus ut ne qui scintilla teterrimi bellum relinquo qui si sum facio et res publicus divino beneficium afficio et ipse aeternus gloria consequor d iii non maius


quid quaeris? dum illum rideo, paene sum factus ille. sed haec pluribus multaque alia et de te et ad te, quom primum ero aliquid nactus oti. te vero, mi Rufe, diligo, quem mihi fortuna dedit amplificatorem dignitatis meae, ultorem non modo inimicorum sed etiam invidorum meorum, ut eos partim scelerum suorum, partim etiam ineptiarum paeniteret.

quis quaero dum ille rideo paene sum facio ille sed hic multus multo alius et de tu et ad tu cum primus sum aliquis nanciscor otium tu verus ego rufus diligo qui ego fortuna do amplificator dignitas meus ultor non modo inimicus sed etiam invidus meus ut is pars scelus suus pars etiam ineptiaris paeniteo


miror cur me accuses, cum tibi id facere non liceat. quod si liceret, tamen non debebas. 'ego enim te in consulatu observaram,' et ais fore ut te Caesar restituat. multa tu quidem dicis, sed tibi nemo credit. tribunatum plebei dicis te mea causa petisse. utinam semper esses tribunus! intercessorem non quaereres. negas me audere quod sentiam dicere: quasi tibi, cum impudenter me rogares, parum fortiter responderim.

miro cur ego accuso cum tu is facio non licet qui si licet tamen non debeo ego enim tu in consulatus observo et aio sum ut tu caesar restituo multus tu quidem dico sed tu nemo credo tribunatus plebes dico tu meus causa peto utinam semper sum tribunus intercessor non quaero nego ego audeo qui sentio dico quasi tu cum impudens ego rogaris parum fortis respondeo


qua re velim pro tua perpetua erga me benevolentia scribas ad me quid videas, quid sentias, quid exspectandum, quid agendum nobis existimes. Magni erunt mihi tuae litterae atque utinam primis illis quas Luceria miseras paruissem! sine ulla enim molestia dignitatem meam retinuissem.

qui res volo pro tuus perpetuus erga ego benevolens scribo ad ego quis video quis sentio quis exspecto quis ago nos existimo magnus sum ego tuus littera atque utinam primus ille qui luceria miser pareo sine ullus enim molestia dignitas meus retineo


exspecto tuas litteras de multis rebus, te ipsum multo magis. Demetrium redde nostrum et aliud, si quid potest boni. de Aufidiano nomine nihil te hortor ; scio tibi curae esse ; sed confice. et, si ob eam rem moraris, accipio causam ; si id te non tenet, advola. Litteras tuas valde exspecto. vale.

exspecto tuus littera de multus res tu ipse multus magis demetrius reddo nos et alius si quis possum bonus de aufidianus nomen nihil tu hortor scio tu cura sum sed confacio et si ob is res moraris accipio causa si is tu non teneo advolo litterae tuus validus exspecto val


ego cum tuo Servio iucundissime et coniunctissime vivo magnamque cum ex ingenio eius singularique studio tum ex virtute et probitate voluptatem capio.

ego cum tuus servius jucundus et conjungo vivo magnus cum ex ingenium is singularis studium tum ex virtus et probitas voluptas capio


accedunt non Attici, sed salsiores quam illi Atticorum Romani veteres atque urbani sales. ego autem (existimes licet quidlibet) mirifice capior facetiis maxime nostratibus, praesertim cum eas videam primum oblitas Latio tum, cum in urbem nostram est infusa peregrinitas, nunc vero etiam bracatis et Transalpinis nationibus, ut nullum veteris leporis vestigium appareat. itaque te cum video, omnis mihi Granios, omnis Lucilios, vere ut dicam, Crassos quoque et Laelios videre videor. moriar, si praeter te quemquam reliquum habeo, in quo possim imaginem antiquae et vernaculae festivitatis agnoscere. ad hos lepores cum amor erga me tantus accedat, miraris me tanta perturbatione valetudinis tuae tam graviter exanimatum fuisse?

accedo non atticus sed salio quam ille atticus romanus vetus atque urbanus sal ego autem existimo licet quis mirificus capio facetia magnus nostras praesertim cum is video primus obliviscor latius tum cum in urbs noster sum infundo peregrinitas nunc verus etiam bracatus et transalpinus natio ut nullus veto lepor vestigium appareo itaque tu cum video omnis ego granius omnis lucilius verus ut dico crassus quoque et laelius video video morior si praeter tu quisquam reliquus habeo in quo possum imago antiquus et vernacula festivitas agnosco ad hic lepor cum amor erga ego tantus accedo miror ego tantus perturbatio valetudo tuus tam gravis exanimo sum


C. Avianius igitur Hammonius incredibilis mihi gratias per litteras egit et suo et Aemili Aviani, patroni sui, nomine ; nec liberalius nec honorificentius potuisse tractari nec se praesentem nec rem familiarem absentis patroni sui. id mihi cum iucundum est eorum causa, quos tibi ego summa necessitudine et summa coniunctione adductus commendaveram, quod M. Aemilius unus est ex meis familiarissimis atque intimis maxime necessarius, homo et magnis meis beneficiis devinctus et prope omnium, qui mihi debere aliquid videntur, gratissimus, tum multo iucundius te esse in me tali voluntate, ut plus prosis amicis meis quam ego praesens fortasse prodessem, credo, quod magis ego dubitarem quid illorum causa facerem, quam tu quid mea.

que avianius igitur hammonius incredibilis ego gratia per littera ago et suus et aemilis avianius patronus suus nomen neque liberalis neque honorificus possum tractaris neque sui praesens neque res familiaris absum patronus suus is ego cum iucundus sum is causa qui tu ego summus necessitudo et summus coniunctio adduco commendo qui m aemilius unus sum ex meus familiaris atque intimus magnus necessarius homo et magnus meus beneficium devincio et prope omnis qui ego debeo aliquis video gratus tum multus jucundus tu sum in ego talis voluntas ut multus prosum amicus meus quam ego praesens fortasse prosum credo qui magis ego dubitaris quis ille causa facio quam tu quis meus


Sulpici tibi operam intellego ex tuis litteris non multum opus fuisse propter tuas res ita contractas ut quem ad modum scribis, 'nec caput nec pedes.' equidem vellem uti pedes haberent, ut aliquando redires. vides enim exaruisse iam veterem urbanitatem, ut Pomponius noster suo iure possit dicere: Nisi nos pauci retineamus gloriam antiquam Atticam. ergo is tibi, nos ei succedimus. veni igitur, quaeso, ne tamen semen urbanitatis una cum re p. intereat.

sulpicius tu opera intellego ex tuus littera non multus opus sum propter tuus res ita contraho ut qui ad modus scribo neque caput neque pes equidem volo uti pes habeo ut aliquando redeo video enim exaresco iam vetus urbanitas ut pomponius noster suus ius possum dico nisus nos paucus retineo gloria antiquus attica ergo is tu nos is succedo venio igitur quaeso ne tamen semen urbanitas unus cum res p intereo


Cluvius Puteolanus valde me observat valdeque est mihi familiaris. is ita sibi persuadet, quod in tua provincia negoti habeat nisi te provinciam obtinente meis commendationibus confecerit, id se in perditis et desperatis habiturum. nunc quoniam mihi ab amico officiosissimo tantum oneris imponitur, ego quoque tibi imponam pro tuis in me summis officiis, ita tamen ut tibi nolim molestus esse. *mulasei=s et *)alabandei=s pecuniam Cluvio debent. dixerat mihi Euthydemus, cum Ephesi essem, se curaturum ut ecdici a Mylasinis Romam mitterentur. id factum non est. legatos audio missos esse, sed malo ecdicos, ut aliquid confici possit. qua re peto a te ut et eos et *)alabandei=s iubeas ecdicos Romam mittere.

cluvius puteolanus validus ego observo validus sum ego familiaris is ita sui persuadeo qui in tuus provincia negotium habeo nisi tu provincia obtineo meus commendatio confacio is sui in perdo et despero habeo nunc quoniam ego ab amicus officiosus tantus onus impono ego quoque tu impono pro tuus in ego summus officium ita tamen ut tu nolo molestus sum mulasei senatus et alabandei senatus pecunia cluvius debeo dico ego euthydemus cum ephesus sum sui curo ut ecdicus ab mylasinis roma mitto is facio non sum legatus audio mitto sum sed malus ecdicus ut aliquis conficio possum qui res peto ab tu ut et is et alabandei senatus jubeo ecdicus roma mitto


quod autem mihi de eo, quod egerim, gratularis, te ita velle certo scio; sed ego tam misero tempore nihil novi consili cepissem, nisi in reditu meo nihilo meliores res domesticas quam rem publicani offendissem. quibus enim pro meis immortalibus beneficiis carissima mea salus et meae fortunae esse debebant, cum propter eorum scelus nihil mihi intra meos parietes tutum, nihil insidiis vacuum viderem, novarum me necessitudinum fidelitate contra veterum perfidiam muniendum putavi. sed de nostris rebus satis vel etiam nimium multa.

qui autem ego de is qui ago gratularis tu ita volo certus scio sed ego tam mitto tempus nihil nosco consilium capio nisi in reditus meus nihilum bonus res domesticus quam res publicanus offendo qui enim pro meus immortalis beneficium carus meus salus et meus fortuna sum debeo cum propter is scelus nihil ego intra meus paries tueor nihil insidiae vacuus video novaris ego necessitudo fidelitas contra vetus perfidia munio puto sed de noster res satis vel etiam nimium multus


ut scribis, spero fore semper nostrum. de familia liberata nihil est quod te moveat. primum tuis ita promissum est, . te facturam esse, ut quisque esset meritus ; est autem in 10 officio adhuc Orpheus, praeterea magno opere nemo ; ceterorum servorum ea causa est ut, si res a nobis abisset, liberti nostri essent, si obtinere potuissent; sin ad nos pertinerent, servirent praeterquam oppido pauci. sed haec minora sunt.

ut scribo spero sum semper nos de familia libero nihil sum qui tu moveo primus tuus ita promitto sum tu factura sum ut quisque sum mereor sum autem in officium adhuc orpheus praeterea magnus opus nemo ceterus servus is causa sum ut si res ab nos abeo libertus noster sum si obtineo possum sin ad nos pertineo servio praeterquam oppidum paucus sed hic parvus sum


Cum Antipatro Derbete mihi non solum hospitium verum etiam summa familiaritas intercedit. ei te vehementer suscensuisse audivi et moleste tuli. de re nihil possum iudicare, nisi illud mihi persuadeo, te, talem virum, nihil temere so fecisse. A te autem pro vetere nostra necessitudine etiam atque etiam peto ut eius filios, qui in tua potestate sunt, mihi potissimum condones, nisi quid existimas in ea re violari existimationem tuam. quod ego si arbitrarer, num quam te rogarem mihique tua fama multo antiquior esset quam illa necessitudo est ; sed mihi ita persuadeo (potest fieri ut fallar) eam rem laudi tibi potius quam vituperationi fore. quid fieri possit et quid mea causa facere possis (nam quin velis non dubito) velim, si tibi grave non erit, . certiorem me facias.

cos antipater derbetes ego non solus hospitium verus etiam summus familiaritas intercedo is tu vehemens suscenseo audio et molestus fero de res nihil possum iudicaris nisi ille ego persuadeo tu talis vir nihil temere so facio ab tu autem pro veto noster necessitudo etiam atque etiam peto ut is filius qui in tuus potestas sum ego potis condono nisi quis existimo in is res violaris existimatio tuus qui ego si arbitror num quam tu rogaris ego tuus fama multus antiquus sum quam ille necessitudo sum sed ego ita persuadeo possum fio ut fallo is res laus tu potis quam vituperatio sum quis fio possum et quis meus causa facio possum nam quin velis non dubito volo si tu gravis non sum certus ego facio


quod maiore in varietate versata est adhuc tua causa quam homines aut volebant aut opinabantur, mihi crede, non est pro malis temporum quod moleste feras; necesse est enim aut armis urgeri rem p. sempiternis aut iis positis recreari aliquando aut funditus interire. si arma valebunt, nec eos, a quibus reciperis, vereri debes nec eos, quos adiuvisti; si armis aut condicione positis aut defetigatione abiectis aut victoria detractis civitas respiraverit, et dignitate tua frui tibi et fortunis licebit; sin omnino interierint omnia fueritque is exitus, quem vir prudentissimus, M. Antonius, iam tum timebat, cum tantum instare malorum suspicabatur, misera est illa quidem consolatio, tali praesertim civi et viro, sed tamen necessaria, nihil esse praecipue cuiquam dolendum in eo quod accidat universis.

qui magnus in varietas verso sum adhuc tuus causa quam homo aut volo aut opinor ego credo non sum pro malus tempus qui molestus ferus necesse sum enim aut arma urgeo res p sempiternus aut is pono recrearis aliquando aut fundus intereo si arma valeo neque is ab qui recipio vereor debeo neque is qui adjuvo si arma aut condicio pono aut defetigatio abicio aut victoria detraho civitas respiro et dignitas tuus fruor tu et fortuna liceo sin omnino intereo omnis sum is exitus qui vir prudens m antonius iam tum timeo cum tantus insto malus suspicor misero sum ille quidem consolatio talis praesertim cieo et vir sed tamen necessarius nihil sum praecipuus quisquam doleo in is qui accido universus


longior epistula fuisset, nisi eo ipso tempore petita esset a me, cum iam iretur ad te ; longior autem flu/aron aliquem habuisset nam spouda/zein sine periculo vix possumus. 'ridere igitur,' inquies 'possumus?' non me hercule facillime ; verum tamen aliam aberrationem a molestiis nullam habemus. 'Ubi igitur,' inquies, 'philosophia?' tua quidem in culina, mea molesta est ; pudet enim servire ; itaque facio me alias res agere, ne convicium Platonis audiam.

longus epistula sum nisi is ipse tempus peto sum ab ego cum iam iretur ad tu longus autem flu aro aliquis habeo nam spouda zein sine periculum vix possum rideo igitur inquam possum non ego herculis facilis verus tamen alius aberratio ab molestia nullus habeo ubius igitur inquam philosophia tuus quidem in culina meus molestus sum pudeo enim servio itaque facio ego alius res ago ne convicium plato audio


mihi plane non satis constat adhuc utrum sit melius. vos videte quid aliae faciant isto loco feminae et ne, cum velitis, exire non liceat. id velim, diligenter etiam atque etiam vobiscum et cum amicis consideretis. domus ut propugnacula et praesidium habeat Philotimo dicetis ; et velim tabellarios instituatis certos, ut cotidie aliquas a vobis litteras accipiam ; maxime autem date operam ut valeatis, si nos vultis valere. viiii K. Formiis.

ego planus non satis consto adhuc utrum sum bonus tu video quis alius facio iste locus femina et ne cum volo exeo non licet is volo diligenter etiam atque etiam tu et cum amicus considero domus ut propugnaculum et praesidium habeo philotimus dico et volo tabellarius instituo certus ut cottidie aliqui ab tu littera accipio magnus autem do opera ut valeo si nos volo valeo viiii k formiae


sed tamen, si iam ita constituisses, ut abesse perpetuo malles quam ea, quae nolles, videre, tamen id cogitare deberes, ubicumque esses, te fore in eius ipsius, quem fugeres, potestate. qui si facile passurus esset te carentem patria et fortunis tuis quiete et libere vivere, cogitandum tibi tamen esset Romaene et domi tuae, cuicuimodi res esset, an Mitylenis aut Rhodi malles vivere. sed cum ita late pateat eius potestas, quem veremur, ut terrarum orbem complexa sit, nonne mavis sine periculo tuae domi esse quam cum periculo alienae? equidem, etiam si oppetenda mors esset, domi atque in patria mallem quam in externis atque alienis locis. hoc idem omnes, qui te diligunt, sentiunt ; quorum est magna pro tuis maximis clarissimisque virtutibus multitudo.

sed tamen si iam ita constituo ut absum perpetuus malo quam is qui nolo video tamen is cogito debeo ubicumque sum tu sum in is ipse qui fugio potestas qui si facilis patior sum tu careo patria et fortuna tuus quiesco et libo vivo cogito tu tamen sum roma et domus tuus cuicuimodi res sum an mitylenis aut rhodius malo vivo sed cum ita latus pateo is potestas qui vereor ut terra orbis complector sum nonne malo sine periculum tuus domus sum quam cum periculum alienus equidem etiam si oppeto mors sum domus atque in patria malo quam in externus atque alienus locus hic idem omnis qui tu diligo sentio qui sum magnus pro tuus magnus clarus virtus multitudo


illud quidem perlibenter audivi ex eodem Chrysippo, te esse Caesari familiarem; sed me hercule mallem, id quod erat aequius, de tuis rebus ex tuis litteris quam saepissime cognoscerem. quod certe ita fieret, si tu maluisses benevolentiae quam litium iura perdiscere. sed haec iocati sumus et tuo more et non nihil etiam nostro. te valde amamus nosque a te amari cum volumus tum etiam confidimus.

ille quidem perlibenter audio ex idem chrysippus tu sum caesaris familiaris sed ego herculis malo is qui sum aequus de tuus res ex tuus littera quam saepis cognosco qui certus ita fio si tu malo benevolentia quam lis ius perdisco sed hic jocor sum et tuus mos et non nihil etiam noster tu validus amo nos ab tu amo cum volo tum etiam confido


haec igitur est nunc vita nostra: mane salutamus domi et bonos viros multos, sed tristis, et hos laetos victores, qui me quidem perofficiose et peramanter observant. Ubi salutatio defluxit, litteris me involvo, aut scribo aut lego ; veniunt etiam qui me audiunt quasi doctum hominem, quia paulo sum quam ipsi doctior. Inde corpori omne tempus datur. patriam eluxi iam et gravius et diutius quam ulla mater unicum filium. sed cura, si me amas, ut valeas, ne ego te iacente bona tua comedim ; statui enim tibi ne aegroto quidem parcere.

hic igitur sum nunc vito noster mane saluto domus et bonus vir multus sed tristis et hic laetus victor qui ego quidem perofficiose et peramanter observo ubius salutatio defluo littera ego involvo aut scribo aut lego venio etiam qui ego audio quasi doceo homo quia paulus sum quam ipse doceo indus corpus omnis tempus do patria eluceo iam et gravis et diu quam ullus mater unicus filius sed cura si ego amo ut valeo ne ego tu jaceo bonus tuus comedim statuo enim tu ne aegroto quidem parco


quid quaeris? me quoque delectat consilium ; multa enim consequor. primum, id quod maxime nunc opus est, munio me ad haec tempora. id cuius modi sit nescio ; tantum video, nullius adhuc consilium me huic anteponere ; nisi forte mori melius fuit. in lectulo, fateor, sed non accidit ; in acie non fui ; ceteri quidem, Pompeius, Lentulus tuus, Scipio, Afranius foede perierunt. at Cato praeclare. iam istuc quidem, cum volemus, licebit ; demus modo operam ne tam necesse nobis sit, quam illi fuit, id quod agimus. ergo hoc primum.

quis quaero ego quoque delecto consilium multus enim consequor primus is qui magnus nunc opus sum munio ego ad hic tempus is qui modus sum nescio tantus video nullus adhuc consilium ego hic antepono nisi fors morior bonus sum in lectulus fateor sed non accido in acies non sum ceterus quidem pompejus lentulus tuus scipio afranius foedus pereo at cato praeclaris iam iste quidem cum volo liceo do modo opera ne tam necesse nos sum quam ille sum is qui ago ergo hic primus


ut primum potestas data est augendae dignitatis tuae, nihil praetermisi in te ornando, quod positum esset aut in praemio virtutis aut in honore verborum. id ex ipso s. c. poteris cognoscere ita enim est perscriptum, ut a me de scripto dicta sententia est ; quam senatus frequens secutus est summo studio magnoque consensu.

ut primus potestas do sum augeo dignitas tuus nihil praetermitto in tu orno qui pono sum aut in praemium virtus aut in honor verbum is ex ipse senatus que possum cognosco ita enim sum perscribo ut ab ego de scribo dictum sententia sum quam senatus frequens sequor sum superus studium magnus consensus


quod ad rem publicam pertinet, omnino multis diebus exspectatione Galliarum actum nihil est; aliquando tamen saepe re dilata et graviter acta et plane perspecta Cn. Pompei voluntate in eam partem ut eum decedere post K. Martias placeret, senatus consultum, quod tibi misi, factum est auctoritatesque perscriptae.

qui ad res publicus pertineo omnino multus dies exspectatio galliaris ago nihil sum aliquando tamen saepe res differo et gravis ago et planus perspicio cn pompejus voluntas in is pars ut is decedo post k martius placeo senatus consulo qui tu mitto facio sum auctoritas perscribo


etsi uterque nostrum spe pacis et odio civilis sanguinis abesse a belli pertinacia voluit, tamen quoniam eius consili princeps ego fuisse videor, plus fortasse tibi praestare ipse debeo quam a te exspectare ; etsi ut saepe soleo mecum recordari, sermo familiaris meus tecum et item mecum tuus adduxit utrumque nostrum ad id consilium, ut uno proelio putaremus, si non totam causam, at certe nostrum iudicium definiri convenire. neque quisquam hanc nostram sententiam vere umquam reprehendit praeter eos qui arbitrantur melius esse deleri omnino rem p. quam imminutam et debilitatam manere ; ego autem ex interitu eius nullam spem scilicet mihi proponebam, ex reliquus magnam.

etsi uterque nos spes pax et odium civilis sanguis absum ab bellum pertinacia volo tamen quoniam is consilium princeps ego sum video multus fortasse tu praesto ipse debeo quam ab tu exspectaris etsi ut saepe soleo ego recordaris sermo familiaris meus tu et item ego tuus adduco uterque nos ad is consilium ut unus proelium puto si non totus causa at certus nos iudicium definio convenio neque quisquam hic noster sententia verus umquam reprehendo praeter is qui arbitror bonus sum deleo omnino res p quam imminuo et debilito maneo ego autem ex interitus is nullus spes scilicet ego propono ex reliquus magnus


epistulam tuam, quam accepi ab L. Arruntio, conscidi innocentem; nihil enim habebat quod non vel in contione recte legi posset. sed et Arruntius ita te mandasse aiebat et tu adscripseras. verum illud esto; nihil te ad me postea scripsisse demiror, praesertim tam novis rebus.

epistula tuus quam accipio ab l arruntius conscidi innocens nihil enim habeo qui non vel in contio rectus lego possum sed et arruntius ita tu mando aio et tu adscribo verus ille sum nihil tu ad ego postea scribo demiror praesertim tam novus res


neque vero ego mihi postea quicquam adsumpsi neque hodie adsumo, quod quemquam malevolentissimum iure possit offendere; tantum enitor, ut neque amicis neque etiam alienioribus opera, consilio, labore desim. hic meae vitae cursus offendit eos fortasse, qui splendorem et speciem huius vitae intuentur, sollicitudinem autem et laborem perspicere non possunt; illud vero non obscure queruntur, in meis sententiis, quibus ornem Caesarem, quasi desciscere me a pristina causa. ego autem cum illa sequor, quae paulo ante proposui, tum hoc non in postremis, de quo coeperam exponere. non offendes eundem bonorum sensum, Lentule, quem reliquisti, qui confirmatus consulatu nostro, non numquam postea interruptus, adflictus ante te consulem, recreatus abs te totus est nunc ab iis, a quibus tuendus fuerat, derelictus; idque non solum fronte atque vultu, quibus simulatio facillime sustinetur, declarant ii, qui tum nostro illo statu optimates nominabantur, sed etiam sensu saepe iam tabellaque docuerunt.

neque verus ego ego postea quisquam adsumo neque hodie adsumo qui quisquam malevolens ius possum offendo tantus enitor ut neque amicus neque etiam alienus opus consilium labor desum hic meus vita curro offendo is fortasse qui splendor et species hic vita intueor sollicitudo autem et labor perspicio non possum ille verus non obscurus queror in meus sententia qui orno caesaris quasi descisco ego ab pristinus causa ego autem cum ille sequor qui paulus ante propono tum hic non in posterus de quo coepio expono non offendo idem bonus sensus lentulis qui relinquo qui confirmo consulatus noster non numquam postea interrumpo affligo ante tu consul recreo abs tu totus sum nunc ab is ab qui tueor sum derelinquo is non solus frons atque vultus qui simulatio facilis sustineo declaro is qui tum noster ille status optimas nomino sed etiam sentio saepe iam tabella doceo


persaepe mihi cogitanti de communibus miseriis, in quibus tot annos versamur et, ut video, versabimur, solet in mentem venire illius temporis, quo proxime fuimus una; quin etiam ipsum diem memoria teneo; nam a. d. iiii Id. Mai. Lentulo et Marcello coss., cum in Pompeianum vesperi venissem, tu mihi sollicito animo praesto fuisti. sollicitum autem te habebat cogitatio cum offici tum etiam periculi mei. si manerem in Italia, verebare ne officio dessem; si proficiscerer ad bellum, periculum te meum commovebat. quo tempore vidisti profecto me quoque ita conturbatum ut non is explicarem quid esset optimum factu. pudori tamen malui famaeque cedere quam salutis meae rationem ducere.

persaepe ego cogito de communis miseria in qui tot annus verso et ut video verso soleo in mens venio ille tempus quo propior sum unus quin etiam ipse dies memoria teneo nam ab d quattuor is maius lentulus et marcellus coss cum in pompejanus vesperus venio tu ego sollicito animus praesto sum sollicitus autem tu habeo cogitatio cum officio tum etiam periculum meus si maneo in italia verebaris ne officium defleo si proficisco ad bellum periculum tu meus commoveo quo tempus video profecto ego quoque ita conturbo ut non is explicaris quis sum bonus factus pudor tamen malo fama cedo quam salus meus ratio duco


confectis his rebus ad oppidum Eleutherocilicum Pindenissum exercitum adduxi. quod cum esset altissimo et munitissimo loco ab iisque incoleretur qui ne regibus quidem umquam paruissent, cum et fugitivos reciperent et Parthorum adventum acerrime exspectarent, ad existimationem imperi pertinere arbitratus sum comprimere eorum audaciam, quo facilius etiam ceterorum animi, qui alieni essent ab imperio nostro, frangerentur. vallo et fossa circumdedi, sex castellis castrisque maximis saepsi, aggere, vinus, turribus oppugnavi ususque tormentis multis, multis sagittarus magno labore meo sine ulla molestia sumptuve sociorum septimo quinquagesimo die rem confeci, ut omnibus partibus urbis disturbatis aut incensis compulsi in potestatem meam pervenirent. his erant finitimi pari scelere et audacia Tebarani. ab iis Pindenisso capto obsides accepi ; exercitum in hiberna dimisi ; Quintum fratrem negotio praeposui ut in vicis aut captis aut male pacatis exercitus conlocaretur.

conficio hic res ad oppidum eleutherocilices pindenissus exercitus adduco qui cum sum alo et munio locus ab is incolo qui ne rex quidem umquam pareo cum et fugitivus recipio et parthus advenio acer exspecto ad existimatio imperium pertineo arbitror sum comprimo is audacia quo facilis etiam ceterus animus qui alienus sum ab imperium noster frango vallo et fossa circumdo sex castellum castra magnus saepio aggero vinus turris oppugno utor tormentum multus multus sagittarus magnus labor meus sine ullus molestia sumo socius septimus quinquagesimus dies res confacio ut omnis pars urbs disturbo aut incendo compello in potestas meus pervenio hic sum finitimus par scelus et audacia tebarani ab is pindenissus capio obses accipio exercitus in hibernus dimitto quintus frater negotium praepono ut in vicus aut capio aut malus pacatum exercitus conloco


gratissimum igitur mihi feceris, si huic commendationi meae tantum tribueris quantum cui tribuisti plurimum, id est, si T. Manlium quam maxime, quibuscumque rebus honeste ac pro tua dignitate poteris, iuveris atque ornaveris ; ex ipsiusque praeterea gratissimis et humanissimis moribus confirmo tibi te eum, quem soles fructum a bonorum virorum officiis exspectare, esse capturum.

gratus igitur ego facio si hic commendatio meus tantus tribuo quantus qui tribuo multus is sum si t manlius quam magnus quicumque res honestus atque pro tuus dignitas possum juvo atque orno ex ipse praeterea gratus et humanus mos confirmo tu tu is qui soleo fructus ab bonus vir officium exspectaris sum capio


tu quae istic opus erunt administrari prospicies, ut ex tua voluntate reique publicae commodo fiant. malevolentiae hominum in me, si poteris, occurres ; si non potueris, hoc consolabere, quod me de statu meo nullis contumeliis deterrere possunt. Pr. non. Mai. ex castris finibus Statiellensium.

tu qui istic opus sum administraris prospicio ut ex tuus voluntas redeo publicus commodum fio malevolentia homo in ego si possum occurro si non possum hic consolo qui ego de status meus nullus contumelia deterreo possum pr non maius ex castrum finis statiellenses


de rationibus referendis non erat incommodum te nullas referre, quam tibi scribis a Bibulo fieri potestatem; sed id vix mihi videris per legem Iuliam facere posse, quam Bibulus certa quadam ratione non servat, tibi magno opere servandam censeo.

de ratio refero non sum incommodus tu nullus refero quam tu scribo ab bibulus fio potestas sed is vix ego video per lex julius facio possum quam bibulus certus quidam ratio non servo tu magnus opus servo censeo


ad senatum quas litteras misi velim prius perlegas et si qua tibi videbuntur commutes. necessario me scripsisse ipse animadvertes ; nam cum putarem quartam et Martiam legiones mecum futuras, ut Druso Paulloque placuerat vobis adsentientibus, minus de reliquis rebus laborandum existimavi ; nunc vero, cum sim cum tironibus egentissimis, valde et meam et vestram vicem timeam necesse est.

ad senatus qui littera mitto volo prior perlego et si qui tu video commuto necessarius ego scribo ipse animadverto nam cum puto quartus et martius legio ego sum ut drusus paulloque placeo tu adsentio paruus de reliquus res laboro existimo nunc verus cum sum cum tiro egeo validus et meus et vester vicis timeo necesse sum


tamen a malitia non discedis ; tenuiculo apparatu significas Balbum fuisse contentum. hoc videris dicere, cum reges tam sint continentes, multo magis consularis esse oportere. nescis me ab illo omnia expiscatum ; recta enim a porta domum meam venisse neque hoc admiror, quod non suam potius, sed illud, quod non ad suam. ego autem tribus primis verbis : ' quid noster Paetus?' at ille adiurans nusquam se umquam libentius.

tamen ab malitia non discedo tenuiculo apparatus significo balbus sum contineo hic video dico cum rex tam sum contineo multus magis consularis sum oportet nescio ego ab ille omnis expiscor recta enim ab porto domus meus venio neque hic admiror qui non suus potis sed ille qui non ad suus ego autem tres primus verbum quis noster paetus at ille adjuro nusquam sui umquam libet


Idibus Ianuariis in senatu nihil est confectum, propterea quod dies magna ex parte consumptus est altercatione Lentuli consulis et Canini tr. pl. eo die nos quoque multa verba fecimus maximeque visi sumus senatum commemoratione tuae voluntatis erga illum ordinem permovere. itaque postridie placuit ut breviter sententias diceremus; videbatur enim reconciliata nobis voluntas esse senatus, quod cum dicendo tum singulis appellandis rogandisque perspexeram. itaque, cum sententia prima Bibuli pronuntiata esset, ut tres legati regem reducerent, secunda Hortensi, ut tu sine exercitu reduceres, tertia Volcaci, ut Pompeius reduceret, postulatum est, ut Bibuli sententia divideretur. quatenus de religione dicebat, cui quidem rei iam obsisti non poterat, Bibulo adsensum est; de tribus legatis frequentes ierunt in alia omnia.

idus januarius in senatus nihil sum conficio propterea qui dies magnus ex pars consumo sum altercatio lentulis consul et caninius tr pl is dies nos quoque multus verbum facio magnus video sum senatus commemoratio tuus voluntas erga ille ordo permoveo itaque postridie placeo ut brevis sententia dico video enim reconcilio nos voluntas sum senatus qui cum dico tum singuli appello rogo perspicio itaque cum sententia primus bibulis pronuntio sum ut tres legatus rex reduco secundus hortensius ut tu sine exercitus reduco tertius volcacius ut pompejus reduco postulo sum ut bibulis sententia divido quatenus de religio dico qui quidem res iam obsisto non possum bibulus assensus sum de tres legatus frequens eo in alius omnis


quod rogas, ut mea tibi scripta mittam, quae post discessum tuum scripserim, sunt orationes quaedam, quas Menocrito dabo, neque ita multae, ne pertimescas. scripsi etiam (nam animum ab orationibus diiungo fere referoque ad mansuetiores Musas, quae me maxime sicut iam a prima adulescentia e delectarunt)—scripsi igitur Aristotelio more, quem ad modum quidem volui, tris libros in disputatione ac dialogo 'de oratore,' quos arbitror Lentulo tuo fore non inutilis; abhorrent enim a communibus praeceptis atque omnem antiquorum et Aristoteliam et Isocratiam rationem oratoriam complectuntur. scripsi etiam versibus tris libros 'de temporibus meis'; quos iam pridem ad te misissem, si esse edendos putassem; sunt enim testes et erunt sempiterni meritorum erga me tuorum meaeque pietatis, † sed, quia verebar non eos, qui se laesos arbitrarentur (etenim id feci parce et molliter), sed eos, quos erat infinitum bene de me meritos omnis nominare. quos tamen ipsos libros, si quem, cui recte committam, invenero, curabo ad te perferendos. atque istam quidem partem vitae consuetudinisque nostrae totam ad te defero; quantum litteris, quantum studiis, veteribus nostris delectationibus, consequi poterimus, id omne ad arbitrium tuum, qui haec semper amasti, libentissime conferemus.

qui rogo ut meus tu scribo mitto qui post discedo tuus scribo sum oratio quidam qui menocrito do neque ita multus ne pertimesco scribo etiam nam animus ab oratio diiungo fere refero ad mansuetiores musa qui ego magnus sicut iam ab primus adulescentia e delecto scribo igitur aristotelius mos qui ad modus quidem volo tres liber in disputatio atque dialogus de orator qui arbitror lentulus tuus sum non inutilis abhorreo enim ab communis praecipio atque omnis antiquus et aristotelius et isocratiam ratio oratoria complector scribo etiam versus tres liber de tempus meus qui iam pridem ad tu mitto si sum edo puto sum enim testis et sum sempiternus meritor erga ego tuus meus pietas sed quia vereor non is qui sui laedo arbitror etenim is facio parco et mollis sed is qui sum infinitus bene de ego mereo omnis nominaris qui tamen ipse liber si qui qui rectus committo invenio curo ad tu perfero atque iste quidem pars vita consuetudo noster totus ad tu defero quantus littera quantus studium vetus noster delectatio consequor possum is omnis ad arbitrium tuus qui hic semper amo libet confero


sunt tibi, M. Tulli, liberi propinquique digni quidem te et merito tibi carissimi ; esse etiam debent in re p. proxime hos can, qui studiorum tuorum sunt aemuli, quorum esse cupio tibi copiam ; sed tamen non maxima me turba puto excludi, quo minus tibi vacet me excipere et ad omnia quae velis et probes producere. animum tibi nostrum fortasse probavimus, ingenium diutina servitus certe, qualecumque est, minus tamen quam erat passa est videri.

sum tu m tullius liber propinquus dignus quidem tu et mereo tu carus sum etiam debeo in res p propior hic can qui studium tuus sum aemulis qui sum cupio tu copia sed tamen non maximus ego turba puto excludo quo paruus tu vaco ego excipio et ad omnis qui velis et probo produco animus tu nos fortasse probo ingenium diutinus servio certus qualis sum paruus tamen quam sum patior sum video


dederam triduo ante pueris Cn. Planci litteras ad te; eo nunc ero brevior teque, ut antea consolabar, hoc tempore monebo. nihil puto tibi esse utilius quam ibidem opperiri, quoad scire possis quid tibi agendum sit. nam praeter navigationis longae et hiemalis et minime portuosae periculum quod vitaveris, ne illud quidem non quantivis, subito, cum certi aliquid audieris, te istim posse proficisci. nihil est praeterea cur adventibus te offerre gestias. multa praeterea metuo, quae cum Cilone nostro communicavi.

do triduum ante puer cn plancus littera ad tu is nunc sum brevis tu ut antea consolo hic tempus moneo nihil puto tu sum utilis quam ibidem opperior quoad scio possum quis tu ago sum nam praeter navigatio longus et hiemal et paruus portuosus periculum qui vito ne ille quidem non quantus subeo cum certus aliquis audio tu istim possum proficisco nihil sum praeterea cur adventus tu offero gestio multus praeterea metuo qui cum cilo noster communico


revertor nunc ad Antonium. qui ex fuga cum parvulam manum peditum haberet inermium, ergastula solvendo omneque genus hominum abripiendo satis magnum numerum videtur effecisse. hoc accessit manus Ventidi, quae trans Appenninum itinere facto difficillimo ad Vada pervenit atque ibi se cum Antonio coniunxit. est numerus veteranorum et armatorum satis frequens cum Ventidio.

revorto nunc ad antonius qui ex fuga cum parvulus manus pedes habeo inermis ergastulum solvo omne genus homo abripio satis magnus numerus video efficio hic accedo manus ventidius qui trans apenninus iter facio difficilis ad vada pervenio atque ibi sui cum antonius conjungo sum numerus veteranus et armator satis frequens cum ventidius


hoc quod tu non dicendo mihi significasti Caesar audierat ac, simul atque 'have' mihi dixit, statim quid de te audisset exposuit. negavi me scire, sed tamen ab eo petii ut ad te litteras mitteret, quibus maxime ad remanendum commoveri posses. me secum in Hispaniam ducit ; nam nisi ita faceret, ego, prius quam ad urbem accederem, ubicumque esses, ad te percucurrissem et hoc a te praesens contendissem atque omni vi te retinuissem.

hic qui tu non dico ego significo caesar audio atque simul atque ha ego dico statim quis de tu audio expono nego ego scio sed tamen ab is peto ut ad tu littera mitto qui magnus ad remaneo commoveo possum ego sui in hispania duco nam nisi ita facio ego prior quam ad urbs accedo ubicumque sum ad tu percucurrissem et hic ab tu praesens contendo atque omnis vis tu retineo


reliquum est, ubi nunc est res p., ibi simus potius quam, dum illam veterem sequamur, simus in nulla. qua re velim, mi iucundissime Cicero, si forte Pompeius pulsus his quoque locis rursus alias regiones petere cogatur, ut tu te vel Athenas vel in quamvis quietam recipias civitatem. quod si eris facturus, velim mihi scribas, ut ego, si ullo modo potero, ad te advolem. quaecumque de tua dignitate ab imperatore erunt impetranda, qua est humanitate Caesar, facillimum erit ab eo tibi ipsi impetrare, et meas tamen preces apud eum non minimum auctoritatis habituras puto. erit tuae quoque fidei et humanitatis curare ut is tabellarius, quem ad te misi, reverti possit ad me et a te mihi litteras referat.

reliquus sum ubi nunc sum res p ibi sum potis quam dum ille vetus sequor sum in nullus qui res volo ego jucundus cicero si fors pompejus pello hic quoque locus rursus alius regio peto cogo ut tu tu vel athenae vel in quivis quiesco recipio civitas qui si sum facio volo ego scribo ut ego si ullus modo possum ad tu advolo quicumque de tuus dignitas ab imperator sum impetro qui sum humanitas caesar facilis sum ab is tu ipse impetro et meus tamen prex apud is non paruus auctoritas habeo puto sum tuus quoque fides et humanitas curo ut is tabellarius qui ad tu mitto revorto possum ad ego et ab tu ego littera refero


illud nunc a te peto, si eris, ut spero, otiosus, aliquod ad nos, ut intellegamus nos tibi curae esse, su/ntagma conscribas. 'qui tibi istuc,' inquis, 'in mentem venit, homini non inepto?' opto aliquod ex tam multis tuis monumentis exstare quod nostrae amicitiae memoriam posteris quoque prodat. cuius modi velim, puto, quaeris. tu citius, qui omnem nosti disciplinam, quod maxime convenit excogitabis, genere tamen quod et ad nos pertineat et didaskali/an quandam, ut versetur inter manus, habeat.

ille nunc ab tu peto si sum ut spero otiosus aliqui ad nos ut intellego nos tu cura sum su ntagma conscribo qui tu iste inquam in mens venio homo non ineptus opto aliqui ex tam multus tuus monumentum exstaris qui noster amicitia memoria posterus quoque prodo qui modus volo puto quaero tu cieo qui omnis nosco disciplina qui magnus convenio excogito genus tamen qui et ad nos pertineo et didaskal an quidam ut verso inter manus habeo


qua re ea, quae suam, sic habeto, me cum illo re saepe communicata de illius ad te sententia atque auctoritate scribere: quoniam senatus consultum nullum exstat, quo reductio regis Alexandrini tibi adempta sit, eaque, quae de ea scripta est auctoritas, cui scis intercessum esse, ut ne quis omnino regem reduceret, tantam vim habet, ut magis iratorum hominum studium quam constantis senatus consilium esse videatur, te perspicere posse, qui Ciliciam Cyprumque teneas, quid efficere et quid consequi possis, et, si res facultatem habitura videatur, ut Alexandream atque Aegyptum tenere possis, esse et tuae et nostri imperi dignitatis Ptolomaide aut aliquo propinquo eloco rege conlocato te cum classe atque exercitu proficisci Alexandriam, ut, eam cum pace praesidiisque firmaris, Ptolomaeus redeat in regnum; ita fore ut et per te restituatur, quem ad modum senatus initio censuit, et sine multitudine reducatur, quem ad modum homines religiosi Sibyllae placere dixerunt.

qui res is qui suus sic habeo ego cum ille res saepe communico de ille ad tu sententia atque auctoritas scribo quoniam senatus consulo nullus exsto quo reductio rex alexandrinus tu adimo sum is qui de is scribo sum auctoritas qui scio intercedo sum ut ne quis omnino rex reduco tantus vis habeo ut magis irator homo studium quam consto senatus consilium sum video tu perspicio possum qui cilicia cyprus teneo quis efficio et quis consequor possum et si res facultas habeo video ut alexandrea atque aegyptus teneo possum sum et tuus et noster imperium dignitas ptolomaide aut aliquis propinquo eloco rex conloco tu cum classis atque exercitus proficisco alexandrea ut is cum pax praesidium firmaris ptolomaeus redeo in regnum ita sum ut et per tu restituo qui ad modus senatus initium censeo et sine multitudo reduco qui ad modus homo religiosus sibylla placeo dico


hoc tuum officium cum mihi gratissimum esse dicam, sequitur illud, ut te existimare velim mihi magnae curae fore atque esse iam, primum ut ipse tu tuique omnes, deinde ut etiam reliqui scire possint me tibi esse amicissimum. quod quibus adhuc non satis est perspectum, ii mihi nolle magis nos hoc animo esse quam non intellegere videntur; sed profecto intellegent, neque enim obscuris personis nec parvis in causis res agetur. sed haec fieri melius quam dici aut scribi volo.

hic tuus officium cum ego gratus sum dico sequor ille ut tu existimaris volo ego magnus cura sum atque sum iam primus ut ipse tu tu omnis deinde ut etiam reliquus scio possum ego tu sum amicus qui qui adhuc non satis sum perspicio is ego nolo magis nos hic animus sum quam non intellego video sed profecto intellego neque enim obscurus persona neque parvus in causa res ago sed hic fio bonus quam dico aut scribo volo


quae res, si a Rhodiis non essem interpellatus, fortasse tota sublata esset ; tamen magna ex parte profligata est, quoniam quidem classis dissipata est adventus nostri timore, milites ducesque effugerunt onerariae omnes ad unam a nobis sunt exceptae. certe quod maxime timui videor esse consecutus, ut non possit Dolabella in Italiam pervenire nec suis sociis firmatis durius vobis efficere negotium.

qui res si ab rhodius non sum interpello fortasse totus tollo sum tamen magnus ex pars profligo sum quoniam quidem classis dissipata sum advenio noster timor miles duco effugio oneraria omnis ad unus ab nos sum excipio certus qui magnus timeo video sum consequor ut non possum dolabella in italia pervenio neque suus socius firmo durus tu efficio negotium


ego ad te de re p. summa quid sentiam non saepe scribam propter periculum eius modi litterarum ; quid agatur autem scribam saepius. sperare tamen videor Caesari, conlegae nostro, fore curae et esse ut habeamus aliquam rem p. cuius consiliis magni referebat te interesse sed si tibi utilius est, id est gloriosius, Asiae praeesse et istam partem rei p. male adfectam tueri, mihi quoque idem quod tibi et laudi tuae profuturum est optatius debet esse.

ego ad tu de res p summus quis sentio non saepe scribo propter periculum is modus litteraris quis ago autem scribo saepis spero tamen video caesaris collega noster sum cura et sum ut habeo aliqui res p qui consilium magnus refero tu intersum sed si tu utilis sum is sum gloriosus asia praesum et iste pars res p malus afficio tueor ego quoque idem qui tu et laus tuus possum sum opto debeo sum


Cum rex a me equitatum cohortisque de exercitu meo postularet, etsi intellegebam vestro senatus consulto non modo posse me id facere sed etiam debere, tamen, cum res p. postularet propter cotidianos ex Syria nuntios ut quam primum, exercitum ad Ciliciae finis adducerem, cumque mihi rex patefactis iam insidiis non egere exercitu p. R. sed posse se suis opibus defendere videretur, illum cohortatus sum ut in sua vita conservanda primum regnare disceret; a quibus perspexisset sibi insidias paratas, in eos uteretur iure regio ; poena adficeret eos quos necesse esset, reliquos metu liberaret; praesidio exercitus mei ad eorum qui in culpa essent timorem potius quam ad contentionem uteretur ; fore autem ut omnes, quoniam senatus consultum nossent, intellegerent me regi, si opus esset, ex auctoritate vestra praesidio futurum.

cos rex ab ego equitas cohors de exercitus meus postulo etsi intellego vester senatus consultum non modo possum ego is facio sed etiam debeo tamen cum res p postulo propter cottidianus ex syria nuntius ut quam primus exercitus ad cilicia finis adduco cum ego rex patefacio iam insidiae non ago exercitus p romanus sed possum sui suus ops defendo video ille cohortor sum ut in suus vito conservo primus regno disco ab qui perspicio sui insidiae paro in is uto ius regius poena afficio is qui necesse sum reliquus metus libero praesidium exercitus meus ad is qui in culpa sum timor potis quam ad contentio uto sum autem ut omnis quoniam senatus consulo nosco intellego ego rex si opus sum ex auctoritas vester praesidium sum


ego me de re p. puto esse meritum, ut non provinciae istius beneficium exspectare debeam sed tantum quantum Cassius et Bruti non solum illius facti periculique societate sed etiam huius temporis studio et virtute. primus enim ego leges Antonias fregi, primus equitatum Dolabellae ad rem p. traduxi Cassioque tradidi, primus dilectus habui pro salute omnium contra coniurationem sceleratissimam, solus Cassio et rei p. Syriam exercitusque qui ibi erant coniunxi; nam nisi ego tantam pecuniam tantaque praesidia et tam celeriter Cassio dedissem, ne ausus quidem esset ire in Syriam et nunc non minora pericula rei p. a Dolabella instarent quam ab Antonio.

ego ego de res p puto sum mereo ut non provincia iste beneficium exspectaris debeo sed tantus quantus casseius et brutus non solus ille facio periculum societas sed etiam hic tempus studium et virtus primus enim ego lex antonia frango primus equitas dolabella ad res p traduco casseius trado primus delectus habeo pro salus omnis contra coniuratio scelero solus casseius et res p syria exerceo qui ibi sum conjungo nam nisi ego tantus pecunia tantus praesidium et tam celer casseius do ne audeo quidem sum eo in syria et nunc non parvus periculum res p ab dolabella insto quam ab antonius


vere tecum agam, ut necessitudo nostra postulat in Sempronio, si meis litteris obtemperasses, maximam ab omnibus laudem adeptus esses. sed illud et praeteriit et levius est, haec magna res est : fac ut provinciam retineas in potestate rei p. plura scripsissem, nisi tui festinarent. itaque Chaerippo nostro me velim excuses.

verus tu ago ut necessitudo noster postulo in sempronius si meus littera obtempero maximus ab omnis laus adipiscor sum sed ille et praetereo et levis sum hic magnus res sum facio ut provincia retineo in potestas res p multus scribo nisi tuus festino itaque chaerippus noster ego volo excuso


his de rebus velim cum Pomponio, cum Camillo, cum quibus vobis videbitur, consideretis, ad summam animo forti sitis. Labienus rem meliorem fecit ; adiuvat etiam Piso, quod ab urbe discedit et sceleris condemnat generum suum. vos, meae carissimae animae, quam saepissime ad me scribite et vos quid agatis et quid istic agatur. Quintus pater et filius et Rufus vobis s. d. valete. VIII K. Menturnis.

hic de res volo cum pomponius cum camillus cum qui tu video considero ad summa animus fortis sum labienus res bonus facio adjuvo etiam piso qui ab urbs discedo et scelus condemno gener suus tu meus carus anima quam saepis ad ego scribo et tu quis ago et quis istic ago quintus pater et filius et rufus tu senatus d valeo viii k minturnae


spero ex tuis litteris tibi melius esse, cupio certe. cui quidem rei omni ratione cura ut inservias et cave suspiceris contra meam voluntatem te facere quod non sis mecum. mecum es, si te curas. qua re malo te valetudini tuae servire quam meis oculis et auribus. etsi enim et audio te et video libenter, tamen hoc multo erit, si valebis, iucundius. ego hic cesso, quia ipse nihil scribo, lego autem libentissime. tu istic si quid librarii mea manu non intellegent monstrabis. una omnino interpositio difficilior est, quam ne ipse quidem facile legere soleo, de quadrimo Catone. de triclinio cura, ut facis. Tertia aderit, modo ne Publius rogatus sit.

spero ex tuus littera tu bonus sum cupio certus qui quidem res omnis ratio cura ut inservio et caveo suspicio contra meus voluntas tu facio qui non sum ego ego sum si tu cura qui res malus tu valetudo tuus servio quam meus oculus et auris etsi enim et audio tu et video libet tamen hic multus sum si valeo jucundus ego hic cedo quia ipse nihil scribo lego autem libet tu istic si quis librarius meus manus non intellego monstro unus omnino interpositio difficilis sum quam ne ipse quidem facilis lego soleo de quadrimus cato de triclinium cura ut facio tertius adsum modo ne publius rogo sum


Litteras a te mihi stator tuus reddidit Tarsi a. d. xvi K. Sextilis. his ego ordine, ut videris velle, respondebo. de successore meo nihil audivi neque quemquam fore arbitror. quin ad diem decedam, nulla causa est, praesertim sublato metu Parthico. commoraturum me nusquam sane arbitror; Rhodum Ciceronum causa puerorum accessurum puto, neque id tamen certum. ad urbem volo quam primum venire; sed tamen iter meum rei publicae et rerum urbanarum ratio gubernabit. successor tuus non potest ita maturare, ullo modo ut tu me in Asia possis convenire.

litterae ab tu ego stator tuus reddo tarsus ab d xvi k sextilis hic ego ordo ut video volo respondeo de successor meus nihil audio neque quisquam sum arbitror quin ad dies decedo nullus causa sum praesertim tollo metus parthicus commoro ego nusquam sanus arbitror rhodos cicero causa puer accedo puto neque is tamen certus ad urbs volo quam primus venio sed tamen iter meus res publicus et res urbanaris ratio guberno successor tuus non possum ita maturaris ullus modo ut tu ego in asia possum convenio


de Hispania novi nihil, sed exspectatio valde magna; rumores tristiores sed a)de/spotoi. Pansa noster paludatus a. d. iii K. Ian. profectus est, ut quivis intellegere posset, id quod tu nuper dubitare coepisti, to\ kalo\n di' au(to\ ai(reto\n esse ; nam quod multos miseriis levavit et quod se in his malis hominem praebuit, mirabilis eum virorum bonorum benevolentia prosecuta est.

de hispania nosco nihil sed exspectatio validus magnus rumor tristis sed ab de spotoi pansa noster paludatus ab d iii k ian proficiscor sum ut quivis intellego possum is qui tu nuper dubitaris coepio to kalo n deus au to ai reor n sum nam qui multus miseria levo et qui sui in hic malus homo praebeo mirabilis is vir bonus benevolens prosequor sum


Acilius, qui in Graeciam cum legionibus missus est, maximo meo beneficiost (bis enim est a me iudicio capitis rebus salvis defensus) et est homo non ingratus meque vehementer observat. ad eum de te diligentissime scripsi eamque epistulam cum hac epistula coniunxi. quam ille quo modo acceperit et quid tibi pollicitus sit velim ad me scribas.

acilius qui in graecia cum legio mitto sum maximus meus beneficiost bis enim sum ab ego iudicium capio res salvus defendo et sum homo non ingratus ego vehemens observo ad is de tu diligens scribo eo epistula cum hic epistula conjungo quam ille quo modo accipio et quis tu polliceor sum volo ad ego scribo