quoniam acta quae sint habes, de reliqua nostra cogitatione cognosce. ego me a Pompeio legari ita sum passus ut nulla re impedirer. quod nisi vellem mihi esset integrum ut, si comitia censorum proximi consules haberent, petere possem, votivam legationem sumpsissem prope omnium fanorum, lucorum; sic enim nostrae rationes utilitatis meae postulabant. sed volui meam potestatem esse vel petendi vel ineunte aestate exeundi et interea me esse in oculis civium de me optime meritorum non alienum putavi.

quoniam ago qui sum habeo de reliquus noster cogitatio cognosco ego ego ab pompejus legaris ita sum patior ut nullus res impedio qui nisi volo ego sum integer ut si comitium censor propior consul habeo peto possum votivus legatio sumo prope omnis fanum lucus sic enim noster ratio utilitas meus postulo sed volo meus potestas sum vel peto vel ineo aestas exeo et interea ego sum in oculus civis de ego optume meritor non alienus puto


nos autem (nam id te scire cupere certo scio) publicis consiliis nullis intersumus totosque nos ad forensem operam laboremque contulimus. ex quo, quod facile intellegi possit, in multa commemoratione earum rerum quas gessimus desiderioque versamur. sed βοῶπιδοσ nostrae consanguineus non mediocris terrores iacit atque denuntiat et Sampsiceramo negat, ceteris prae se fert et ostentat. quam ob rem si me amas tantum quantum profecto amas, si dormis expergiscere, si stas ingredere, si ingrederis curre, si curris advola. credibile non est quantum ego in consiliis et prudentia tua, quodque maximum est, quantum in amore et fide ponam. magnitudo rei longam orationem fortasse desiderat, coniunctio vero nostrorum animorum brevitate contenta est. permagni nostra interest te, si comitiis non potueris, at declarato illo esse Romae. cura ut valeas.

nos autem nam is tu scio cupio certus scio publicus consilium nullus intersum totus nos ad forensis opera laboro confero ex quo qui facilis intellego possum in multus commemoratio is res qui gero desiderium verso sed noster consanguineus non mediocris terror jacio atque denuntio et sampsiceramus nego ceterus prae sui fero et ostento quam ob res si ego amo tantus quantus profecto amo si dormio expergiscor si sto ingredior si ingredior curro si curro advolo credibilis non sum quantus ego in consilium et prudentia tuus quisque magnus sum quantus in amor et fides pono magnitudo res longus oratio fortasse desidero conjunctio verus noster animus brevitas contineo sum permagnus noster intersum tu si comitium non possum at declaro ille sum roma cura ut valeo


nunc venio ad eam epistulam quam accepi a Tullio. de Marcello fecisti diligenter. igitur senatus consultum si erit factum, scribes ad me; si minus, rem tamen conficies; mihi enim attribui oportebit, item Bibulo. sed non dubito quin senatus consultum expeditum sit in quo praesertim sit compendium populi. de Torquato probe. de Masone et Ligure, cum venerint. de illo quod Chaerippus (quoniam hic quoque πρόσνευσιν sustulisti), o provincia! etiamne hic mihi curandus est? curandus autem hactenus ne quid ad senatum consule! aut numera! nam de ceteris — sed tamen commode, quod cum Scrofa. de Pomptino recte scribis. est enim ita ut, si ante Kal. Iunias Brundisi futurus sit, minus urgendi fuerint M'. Anneius et L. Tullius.

nunc venio ad is epistula quam accipio ab tullius de marcellus facio diligenter igitur senatus consulo si sum facio scribo ad ego si paruus res tamen confacio ego enim attribuo oportet item bibulus sed non dubito quin senatus consulo expedio sum in quo praesertim sum compendium populus de torquatus probus de maso et ligur cum venio de ille qui chaerippus quoniam hic quoque tollo o provincia etiam hic ego curo sum curo autem hactenus ne quis ad senatus consul aut numero nam de ceterus sed tamen commodus qui cum scrofa de pomptinus rectus scribo sum enim ita ut si ante kal junius brundisium sum sum paruus urgeo sum m anneius et l tullius


ad meas incredibilis aegritudines aliquid novi accedit ex iis quae de Q. Q. ad me adferuntur. P. Terentius meus necessarius operas in portu et scriptura Asiae pro magistro dedit. is Quintum filium Ephesi vidit vi Idus Decembr. eumque studiose propter amicitiam nostram invitavit; cumque ex eo de me percontaretur, eum sibi ita dixisse narrabat, se mihi esse inimicissimum, volumenque sibi ostendisse orationis quam apud Caesarem contra me esset habiturus. multa a se dicta contra eius amentiam. multa postea Patris simili scelere secum Quintum patrem locutum; cuius furorem ex iis epistulis quas ad te misi perspicere potuisti. haec tibi dolori esse certo scio; me quidem excruciant et eo magis quod mihi cum illis ne querendi quidem locum futurum puto.

ad meus incredibilis aegritudo aliquis nosco accedo ex is qui de q q ad ego affero p tero meus necessarius opera in portus et scribo asia pro magister do is quintus filius ephesus video vis idus decembr is studiosus propter amicitia noster invito cum ex is de ego perconto is sui ita dico narro sui ego sum inimicus volumen sui ostendo oratio quam apud caesaris contra ego sum habeo multus ab sui dictum contra is amentia multus postea patrae similis scelus sui quintus pater loquor qui furor ex is epistula qui ad tu mitto perspicio possum hic tu dolor sum certus scio ego quidem excrucio et is magis qui ego cum ille ne queror quidem locus sum puto


obsecro te, Cicero, suscipe curam et cogitationem dignissimam tuae virtutis ut Caesarem et Pompeium perfidia hominum distractos rursus in pristinam concordiam reducas. crede mihi Caesarem non solum fore in tua potestate sed etiam maximum beneficium te sibi dedisse iudicaturum, si hoc te reicis. velim idem Pompeius faciat. qui ut adduci tali tempore ad ullam condicionem possit magis opto quam spero. sed cum constiterit et timere desierit, tum incipiam non desperare tuam auctoritatem plurimum apud eum valituram.

obsecro tu cicero suscipio cura et cogitatio dignus tuus virtus ut caesaris et pompejus perfidia homo distraho rursus in pristinus concordia reduco credo ego caesaris non solus sum in tuus potestas sed etiam magnus beneficium tu sui do judico si hic tu reicio volo idem pompejus facio qui ut adduco talis tempus ad ullus condicio possum magis opto quam spero sed cum consto et timeo desino tum incipio non desperaris tuus auctoritas multus apud is valeo


de tota mea cogitatione scripsi ad te antea satis, ut mihi visus sum, diligenter. de die nihil sane potest scribi certi praeter hoc, non ante lunam novam.

de totus meus cogitatio scribo ad tu antea satis ut ego video sum diligenter de dies nihil sanus possum scribo certus praeter hic non ante luna novus


certior a Pilia factus mitti ad te Idibus tabellarios statim hoc nescio quid exaravi. primum igitur scire te volui me hinc Arpinum xvi Kalend. Iun. eo igitur mittes si quid erit posthac; quamquam ipse iam iamque adero. cupio enim ante quam Romam venio odorari diligentius quid futurum sit. quamquam vereor ne nihil coniectura aberrem. minime enim obscurum est quid isti moliantur; meus vero discipulus qui hodie apud me cenat valde amat illum quem Brutus noster sauciavit. et si quaeris (perspexi enim plane), timent otium; ὑπόθεσιν autem hanc habent eamque prae se ferunt, clarissimum virum interfectum, totam rem publicam illius interitu perturbatam, inrita fore quae ille egisset simul ac desisteremus timere, clementiam illi malo fuisse, qua si usus non esset, nihil ei tale accidere potuisse.

certus ab pilia facio mitto ad tu idus tabellarius statim hic nescio quis exaro primus igitur scio tu volo ego hinc arpinus xvi kalend jus is igitur mitto si quis sum posthac quamquam ipse iam iam adsum cupio enim ante quam roma venio odoraris diligo quis sum sum quamquam vereor ne nihil conicio aberro paruus enim obscurus sum quis iste molio meus verus discipulus qui hodie apud ego ceno validus amo ille qui brutus noster saucio et si quaero perspicio enim planus timeo otium autem hic habeo eo prae sui fero clarus vir interficio totus res publicus ille interitus perturbo irrito sum qui ille ago simul atque desisteremus timeo clementia ille malus sum qui si utor non sum nihil is talis accido possum


signa Megarica et Hermas, de quibus ad me scripsisti, vehementer exspecto. quicquid eiusdem generis habebis dignum Academia tibi quod videbitur ne dubitaris mittere et arcae nostrae confidito. genus hoc est voluptatis meae; quae γυμνασιώδη maxime sunt, ea quaero. Lentulus navis suas pollicetur. peto abs te ut haec diligenter cures. Thyillus te rogat et ego eius rogatu Εὐμολπιδῶν πάτρια.

signum megaricus et hermes de qui ad ego scribo vehemens exspecto quisquis idem genus habeo dignus academia tu qui video ne dubitaris mitto et arca noster confido genus hic sum voluptas meus qui magnus sum is quaero lentulus navus suus polliceor peto abs tu ut hic diligenter curo thyillus tu rogo et ego is rogo


quod autem suades ut ab eo petam ut mihi concedat ut idem tribuam Pompeio quod ipsi tribuerim, id me iam pridem agere intelleges ex litteris Balbi et Oppi quarum exempla tibi misi. misi etiam Caesaris ad eos sana mente scriptas quo modo in tanta insania. sin mihi Caesar hoc non concedat, video tibi placere illud, me πολίτευμα de pace suscipere; in quo non extimesco periculum (cum enim tot impendeant, cur non honestissimo depecisci velim?) sed vereor ne Pompeio quid oneris imponam, μή μοι intorqueat. mirandum enim in modum Gnaeus noster Sullani regni similitudinem concupivit. εἰδώσ σοι λέγω. nihil ille umquam minus obscure tulit. cum hocne igitur inquies esse vis? beneficium sequor, mihi crede, non causam, ut in Milone, ut in . . . sed hactenus. causa igitur non bona est?

qui autem suadeo ut ab is peto ut ego concedo ut idem tribuo pompejus qui ipse tribuo is ego iam pridem ago intellego ex littera balbus et oppius qui exemplum tu mitto mitto etiam caesar ad is sano mens scribo quo modo in tantus insania sin ego caesar hic non concedo video tu placeo ille ego de pax suscipio in quo non extimesco periculum cum enim tot impendeo cur non honestus depeciscor volo sed vereor ne pompejus quis onus impono intorqueo miror enim in modus gnaeus noster sullanus regnum similitudo concupio nihil ille umquam paruus obscurus fero cum hic igitur inquam sum volo beneficium sequor ego credo non causa ut in milo ut in sed hactenus causa igitur non bonus sum


venio ad recentiores litteras; quamquam de Servio iam rescripsi. me facere magnam πρᾶξιν Dolabellae. mihi me hercule ita videtur, non potuisse maior tali re talique tempore. sed tamen quicquid ei tribuo, tribuo ex tuis litteris. tibi vero adsentior maiorem πρᾶξιν eius fore si mihi quod debuit dissolverit. Brutus velim sit Asturae.

venio ad recens littera quamquam de servius iam rescribo ego facio magnus dolabella ego ego herculis ita video non possum magnus talis res talis tempus sed tamen quisquis is tribuo tribuo ex tuus littera tu verus adsentio magnus is sum si ego qui debeo dissolvo brutus volo sum astura


Ocellam vellem haberemus; videntur enim esse haec paulo faciliora futura. nunc quidem aequinoctium nos moratur quod valde perturbatum erat. †id si cras† erit, utinam idem maneat Hortensius! si quidem, ut adhuc erat, liberalius esse nihil potest.

ocella volo habeo video enim sum hic paulus facilis sum nunc quidem aequinoctium nos moror qui validus perturbo sum is si creo sum utinam idem maneo hortensius si quidem ut adhuc sum liberalis sum nihil possum


quaero quod ad te scribam, sed nihil est: eadem cotidie. quod Lentulum invisis valde gratum. pueros attribue ei quot et quos videbitur. de Sili voluntate vendendi et de eo, quanti, tu vereri videris primum ne nolit, deinde ne tanti. Sicca aliter; sed tibi adsentior. qua re, ut ei placuit, scripsi ad Egnatium. quod Silius te cum Clodio loqui vult, potes id mea voluntate facere commodiusque est quam quod ille a me petit, me ipsum scribere ad Clodium.

quaero qui ad tu scribo sed nihil sum idem cottidie qui lentulis invideo validus gratus puer attribuo is quot et qui video de silis voluntas vendo et de is quantus tu vereor video primus ne nolo deinde ne tantus sicco aliter sed tu adsentio qui res ut is placeo scribo ad egnatius qui silus tu cum claudius loquor volo possum is meus voluntas facio commodus sum quam qui ille ab ego peto ego ipse scribo ad claudius


ego autem, ut semel Nonarum illarum Decembrium iunctam invidia ac multorum inimicitiis eximiam quandam atque immortalem gloriam consecutus sum, non destiti eadem animi magnitudine in re publica versari et illam institutam ac susceptam dignitatem tueri, sed postea quam primum Clodi absolutione levitatem infirmitatemque iudiciorum perspexi, deinde vidi nostros publicanos facile a senatu diiungi, quamquam a me ipso non divellerentur, tum autem beatos homines, hos piscinarios dico amicos tuos, non obscure nobis invidere, putavi mihi maiores quasdam opes et firmiora praesidia esse quaerenda.

ego autem ut semel nonaris ille decembrium jungo invidia atque multus inimicitia eximius quidam atque immortal gloria consequor sum non desisto idem animus magnitudo in res publicus versaris et ille instituo atque suscipio dignitas tueor sed postea quam primus claudius absolutio levitas infirmitas iudicium perspicio deinde video noster publicanus facilis ab senatus diiungi quamquam ab ego ipse non divello tum autem beatus homo hic piscinarius dico amicus tuus non obscurus nos invideo puto ego magnus quidam ops et firmus praesidium sum quaero


tuae litterae mihi gratae iucundaeque sunt. de pueris in Graeciam transportandis tum cogitabam cum fuga ex Italia quaeri videbatur. nos enim Hispaniam peteremus; illis hoc aeque commodum non erat. tu ipse cum Sexto etiam nunc mihi videris Romae recte esse posse; etenim minime amici Pompeio nostro esse debetis. nemo enim umquam tantum de urbanis praediis detraxit. videsne me etiam iocari?

tuus littera ego gratus jucundus sum de puer in graecia transporto tum cogito cum fuga ex italia quaero video nos enim hispania peto ille hic aequus commodus non sum tu ipse cum sextus etiam nunc ego video roma rectus sum possum etenim paruus amicus pompejus noster sum debeo nemo enim umquam tantus de urbanus praedium detraho video ego etiam iocor


Natali die tuo scripsisti epistulam ad me plenam consili summaeque cum benevolentiae tum etiam prudentiae. eam mihi Philotimus postridie quam a te acceperat reddidit. sunt ista quidem quae disputas difficillima, iter ad superum, navigatio infero, discessus Arpinum ne hunc fugisse, mansio Formiis ne obtulisse nos gratulationi videamur, sed miserius nihil quam ea videre quae tamen iam, inquam, videnda erunt. fuit apud me Postumus, scripsi ad te quam gravis. venit ad me etiam Q. Fufius quo vultu, quo spiritu! properans Brundisium, scelus accusans Pompei, levitatem et stultitiam senatus. haec qui in mea villa non feram, Curtium in curia potero ferre?

natal dies tuus scribo epistula ad ego plenus consilium summa cum benevolentia tum etiam prudentia is ego philotimus postridie quam ab tu accipio reddo sum iste quidem qui disputo difficilis iter ad superi navigatio infero discedo arpinus ne hic fugio mansio formiae ne offertor nos gratulatio video sed miser nihil quam is video qui tamen iam inquam video sum sum apud ego postumus scribo ad tu quam gravis venio ad ego etiam q fufius quo vultus quo spiritus propero brundisium scelus accuso pompejus levitas et stultitia senatus hic qui in meus villa non fero curtius in curia possum fero


me et tuae litterae et quidam boni nuntii, non optimis tamen auctoribus, et exspectatio vestrarum litterarum et quod tibi ita placuerat adhuc Thessalonicae tenebat. si accepero litteras quas exspecto, si spes erit ea quae rumoribus adferebatur, ad te me conferam; si non erit, faciam te certiorem quid egerim.

ego et tuus littera et quidam bonus nuntius non bonus tamen auctor et exspectatio vestraris litteraris et qui tu ita placeo adhuc thessalonica teneo si accipio littera qui exspecto si spes sum is qui rumor affero ad tu ego confero si non sum facio tu certus quis ago


vidi enim, vidi penitusque perspexi in meis variis temporibus et sollicitudines et laetitias tuas. fuit mihi saepe et laudis nostrae gratulatio tua iucunda et timoris consolatio grata. quin mihi nunc te absente non solum consilium quo tu excellis, sed etiam sermonis communicatio quae mihi suavissima tecum solet esse, maxime deest—quid dicam? in publicane re, quo in genere mihi neglegenti esse non licet, an in forensi labore, quem antea propter ambitionem sustinebam, nunc ut dignitatem tueri gratia possim, an in ipsis domesticis negotiis, in quibus ego cum antea tum vero post discessum fratris te sermonesque nostros desidero? postremo non labor meus, non requies, non negotium, non otium, non forenses res, non domesticae, non publicae, non privatae carere diutius tuo suavissimo atque amantissimo consilio ac sermone possunt.

video enim video penitus perspicio in meus varius tempus et sollicitudo et laetitia tuus sum ego saepe et laus noster gratulatio tuus iucundus et timor consolatio gratus quin ego nunc tu absum non solus consilium quo tu excello sed etiam sermo communicatio qui ego suavis tu soleo sum magnus desum quis dico in publicanus res quo in genus ego neglego sum non licet an in forensis labor qui antea propter ambitio sustineo nunc ut dignitas tueor gratia possum an in ipse domesticus negotium in qui ego cum antea tum verus post discedo frater tu sermo noster desidero postremo non labor meus non requies non negotium non otium non forensis res non domesticus non publicus non privo careo diu tuus suavis atque amo consilium atque sermo possum


quod scribis placere ut propius accedam iterque per oppida noctu faciam, non sane video quem ad modum id fieri possit. neque enim ita apta habeo deversoria ut tota tempora diurna in iis possim consumere, neque ad id quod quaeris multum interest utrum me homines in oppido videant an in via. sed tamen hoc ipsum sicut alia considerabo quem ad modum commodissime fieri posse videatur.

qui scribo placeo ut propius accedo ito per oppidum nox facio non sanus video qui ad modus is fio possum neque enim ita apto habeo deversorium ut totus tempus diurnus in is possum consumo neque ad is qui quaero multus intersum utrum ego homo in oppidum video an in via sed tamen hic ipse sicut alius considero qui ad modus commodus fio possum video


quam ob rem a te peto vel potius omnibus te precibus oro et obtestor ut in tuis maximis curis aliquid impertias temporis huic quoque cogitationi ut tuo beneficio bonus vir, gratus, pius denique esse in maximi benefici memoria possim. quae si tantum ad me ipsum pertinerent, sperarem me a te tamen impetraturum, sed, ut arbitror, et ad tuam fidem et ad rem publicam pertinet me et pacis et utriusque vestrum et ad civium concordiam per te quam accommodatissimum conservari. ego cum antea tibi de Lentulo gratias egissem, cum ei saluti qui mihi fuerat fuisses, tamen lectis eius litteris quas ad me gratissimo animo de tua liberalitate beneficioque misit, †eandem me salutem a te accepisse† quam ille. in quem si me intellegis esse gratum, cura, obsecro, ut etiam in Pompeium esse possim.

quam ob res ab tu peto vel potis omnis tu prex oro et obtestor ut in tuus magnus cura aliquis impertio tempus hic quoque cogitatio ut tuus beneficium bonus vir gratus pius denique sum in magnus beneficus memoria possum qui si tantus ad ego ipse pertineo speraris ego ab tu tamen impetro sed ut arbitror et ad tuus fides et ad res publicus pertineo ego et pax et uterque vester et ad civis concordia per tu quam accommodo conservaris ego cum antea tu de lentulus gratia ago cum is salus qui ego sum sum tamen lectus is littera qui ad ego gratus animus de tuus liberalitas beneficium mitto idem ego salus ab tu accipio quam ille in qui si ego intellego sum gratus cura obsecro ut etiam in pompejus sum possum


Quintus mihi per litteras satis facit multo asperioribus verbis quam cum gravissime accusabat. ait enim se ex litteris tuis intellegere tibi non placere quod ad multos de me asperius scripserit, itaque se paenitere quod animum tuum offenderit; sed se iure fecisse. deinde perscribit spurcissime quas ob causas fecerit. sed neque hoc tempore nec antea patefecisset odium suum in me, nisi omnibus rebus me esse oppressum videret. atque utinam vel nocturnis, quem ad modum tu scripseras, itineribus propius te accessissem! nunc nec ubi nec quando te sim visurus possum suspicari.

quintus ego per littera satis facio multus asper verbum quam cum gravis accuso aio enim sui ex littera tuus intellego tu non placeo qui ad multus de ego asper scribo itaque sui paeniteo qui animus tuus offendo sed sui ius facio deinde perscribo spurcus qui ob causa facio sed neque hic tempus neque antea patefacio odium suus in ego nisi omnis res ego sum opprimo video atque utinam vel nocturnus qui ad modus tu scribo iter propius tu accedo nunc neque ubi neque quando tu sum video possum suspicaris


nam ea veterum tribunorum pl. rogatio tria capita habuit; unum de reditu meo scriptum incaute; nihil enim restituitur praeter civitatem et ordinem, quod mihi pro meo casu satis est; sed quae cavenda fuerint et quo modo te non fugit. alterum caput est tralaticium de impunitate, si quid contra alias leges eius legis ergo factum sit. tertium caput, mi Pomponi, quo consilio et a quo sit inculcatum vide. scis enim Clodium sanxisse ut vix aut ut omnino non posset nec per senatum nec per populum infirmari sua lex. sed vides numquam esse observatas sanctiones earum legum; quae abrogarentur. nam si id esset, nulla fere abrogari posset; neque enim ulla est quae non ipsa se saepiat difficultate abrogationis. sed cum lex abrogatur, illud ipsum abrogatur quo modo eam abrogari oporteat.

nam is vetus tribunus pl rogatio tres caput habeo unus de reditus meus scribo incautus nihil enim restituo praeter civitas et ordo qui ego pro meus casus satis sum sed qui caveo sum et quo modo tu non fugio alter caput sum translaticius de impunitas si quis contra alius lex is lex ergo facio sum tertius caput ego pomponius quo consilium et ab quo sum inculco video scio enim claudius sancio ut vix aut ut omnino non possum neque per senatus neque per populus infirmaris suus lex sed video numquam sum observo sanctio is lex qui abrogo nam si is sum nullus fere abrogaris possum neque enim ullus sum qui non ipse sui saepio difficultas abrogatio sed cum lex abrogo ille ipse abrogo quo modo is abrogaris oportet


ego meo Ciceroni, quoniam Roma caremus, Arpini potissimum togam puram dedi, idque municipibus nostris fuit gratum. etsi omnis et illos et qua iter feci maestos adflictosque vidi. tam tristis et tam atrox est ἀναθεώρησισ huius ingentis mali. dilectus habentur, in hiberna deducuntur. ea quae etiam cum a bonis viris, cum iusto in bello, cum modeste fiunt, tamen ipsa per se molesta sunt, quam censes acerba nunc esse, cum a perditis in civili nefario bello petulantissime fiant! cave autem putes quemquam hominem in Italia turpem esse qui hinc absit. vidi ipse Formiis universos neque me hercule umquam homines putavi, et noram omnis sed numquam uno loco videram.

ego meus cicero quoniam roma careo arpinus potis toga purus do is municipibus noster sum gratus etsi omnis et ille et qui iter facio maestus affligo video tam tristis et tam atrox sum hic ingens malus delectus habeo in hibernus deduco is qui etiam cum ab bonus vis cum justus in bellum cum modestus fio tamen ipse per sui molestus sum quam censeo acerbus nunc sum cum ab perdo in civilis nefarius bellum petulans fio caveo autem puto quisquam homo in italia turpis sum qui hinc absum video ipse formiae universi neque ego herculis umquam homo puto et noram omnis sed numquam unus locus video


tutius videbatur fore ibi ubi est quam apud publicanos. quod me hortaris ut firmo sim animo, vellem posses aliquid adferre quam ob rem id facere possem. sed si ad ceteras miserias accessit etiam id quod mihi Chrysippus dixit parari (tu nihil significasti) de domo, quis me miserior uno iam fuit? oro, obsecro, ignosce. non possum plura scribere. quanto maerore urgear profecto vides. quod si mihi commune cum ceteris esset qui videntur in eadem causa esse, minor mea culpa videretur et eo tolerabilior esset. nunc nihil est quod consoletur, nisi quid tu efficis, si modo etiam nunc effici potest ut ne qua singulari adficiar calamitate et iniuria.

tueor video sum ibi ubi sum quam apud publicanus qui ego hortaris ut firmus sum animus volo possum aliquis affero quam ob res is facio possum sed si ad ceterus miseria accedo etiam is qui ego chrysippus dico paro tu nihil significo de domus quis ego miser unus iam sum oro obsecro ignosco non possum multus scribo quantus maeror urgeo profecto video qui si ego communis cum ceterus sum qui video in idem causa sum paruus meus culpa video et is tolerabilis sum nunc nihil sum qui consolo nisi quis tu efficio si modo etiam nunc efficio possum ut ne qui singularis afficio calamitas et iniuria


nunc est exspectatio comitiorum; in quae omnibus invitis trudit noster Magnus Auli filium atque in eo neque auctoritate neque gratia pugnat sed quibus Philippus omnia castella expugnari posse dicebat, in quae modo asellus onustus auro posset ascendere. consul autem ille deterioris histrionis similis suscepisse negotium dicitur et domi divisores habere; quod ego non credo. sed senatus consulta duo iam facta sunt odiosa, quod in consulem facta putantur, Catone et Domitio postulante, unum, ut apud magistratus inquiri liceret, alterum, cuius domi divisores habitarent, adversus rem publicam.

nunc sum exspectatio comitium in qui omnis invitus trudo noster magnus aulis filius atque in is neque auctoritas neque gratia pugno sed qui philippus omnis castellum expugnaris possum dico in qui modo asellus onustus aurum possum ascendo consul autem ille deterior histrio similis suscipio negotium dico et domus divisor habeo qui ego non credo sed senatus consulo duo iam facio sum odiosus qui in consul facio puto cato et domitius postulo unus ut apud magistratus inquiro licet alter qui domus divisor habito adverro res publicus


de lolio sanus non es; de vino laudo. sed heus tu, ecquid vides Kalendas venire, Antonium non venire? iudices cogi? nam ita ad me mittunt, Nigidium minari in contione se iudicem qui non adfuerit compellaturum. velim tamen si quid est de Antoni adventu quod audieris scribas ad me et, quoniam huc non venis, cenes apud nos utique pridie Kal. cave aliter facias. cura ut valeas.

de lolium sanus non sum de vinum laudo sed heus tu ecquis video kalendae venio antonius non venio iudex cogo nam ita ad ego mitto nigidius mino in contio sui judico qui non adsum compello volo tamen si quis sum de antonius advenio qui audio scribo ad ego et quoniam huc non venio ceno apud nos utique pridie kal caveo aliter facio cura ut valeo


Dionysius nobis cordi est. Nicanor tuus operam mihi dat egregiam. iam deest quod scribam et lucet. Beneventi cogitabam hodie. nostra continentia et diligentia †esse satis faciemus satis. a Pontio ex Trebulano a. d. v Idus Maias.

dionysius nos chordus sum nicanor tuus opera ego do egregius iam desum qui scribo et luceo beneventum cogito hodie noster continentia et diligentia sum satis facio satis ab pontius ex trebulanus ab d v idus maia


sed ipse viderit. Cato me quidem delectat, sed etiam Bassum Lucilium sua.

sed ipse video cato ego quidem delecto sed etiam bassus lucilius suus


ac ne forte quaeras κατὰ λεπτὸν de singulis rebus, universa res eo est deducta spes ut nulla sit aliquando non modo privatos verum etiam magistratus liberos fore. hac tamen in oppressione sermo in circulis dumtaxat et in conviviis est liberior quam fuit. vincere incipit timorem dolor, sed ita ut omnia sint plenissima desperationis. habet etiam Campana lex exsecrationem in contione candidatorum, si mentionem fecerint quo aliter ager possideatur atque ut ex legibus Iuliis. non dubitant iurare ceteri; Laterensis existimatur laute fecisse quod tribunatum pl. petere destitit ne iuraret.

atque ne fors quaero de singuli res universus res is sum deduco spes ut nullus sum aliquando non modo privo verus etiam magistratus liber sum hic tamen in oppressio sermo in circulus dumtaxat et in convivium sum liber quam sum vinco incipio timor dolor sed ita ut omnis sum plenus desperatio habeo etiam campanus lex exsecratio in contio candidator si mentio facio quo aliter ager possideo atque ut ex lex julius non dubito iuro ceterus laterensis existimo lavo facio qui tribunatus pl peto desisto ne juro


quid multa? nihil me aliud consolatur nisi quod illum, quoi etiam inimici alterum consulatum, fortuna summam potentiam dederit, non arbitror fore tam amentem ut haec in discrimen adducat. quod si ruere coeperit, ne ego multa timeo, quae non audeo scribere. sed ut nunc est, a. d. iii Nonas Ian. ad urbem cogito.

quis multus nihil ego alius consolo nisi qui ille qui etiam inimicus alter consulatus fortuna summa potentia do non arbitror sum tam amens ut hic in discrimen adduco qui si ruo coepio ne ego multus timeo qui non audeo scribo sed ut nunc sum ab d iii nona ian ad urbs cogo


vehementer me sollicitat Atticae nostrae valetudo ut verear etiam ne quae culpa sit. sed et paedagogi probitas et medici adsiduitas et tota domus in omni genere diligens me rursus id suspicari vetat. cura igitur; plura enim non possum.

vehemens ego sollicito attica noster valetudo ut vereor etiam ne qui culpa sum sed et paedagogus probitas et medicus assiduitas et totus domus in omnis genus diligo ego rursus is suspicaris veto cura igitur multus enim non possum


haec quam prudenter tibi scribam nescio, sed illud certe scio, me ab singulari amore ac benevolentia quaecumque scribo tibi scribere, quod te (ita incolumi Caesare moriar!) tanti facio ut paucos aeque ac te caros habeam. de hac re cum aliquid constitueris, velim mihi scribas. nam non mediocriter laboro ut utrique, ut vis, tuam benevolentiam praestare possis quam me hercule te praestaturum confido. fac valeas.

hic quam prudens tu scribo nescio sed ille certus scio ego ab singularis amor atque benevolens quicumque scribo tu scribo qui tu ita incolumis caesaris morior tantus facio ut paucus aequus atque tu caros habeo de hic res cum aliquis constituo volo ego scribo nam non mediocris laboro ut uterque ut volo tuus benevolentia praesto possum quam ego herculis tu praesto confido facio valeo


Nepotis epistulam exspecto. cupidus ille meorum? qui ea quibus maxime γαυριῶ legenda non putet. et ais μετ' ἀμύμονα tu vero ἀμύμων, ille quidem ἄμβροτοσ. mearum epistularum nulla est συναγωγη; sed habet Tiro instar septuaginta, et quidem sunt a te quaedam sumendae. eas ego oportet perspiciam, corrigam; tum denique edentur.

nepos epistula exspecto cupidus ille meus qui is qui magnus lego non puto et aio tu verus ille quidem meus epistularis nullus sum sed habeo tiro instar septuaginta et quidem sum ab tu quidam sumo is ego oportet perspicio corrigo tum denique edo


pecunia apud Egnatium est. sit a me ut est. neque enim hoc quod agitur videtur diuturnum esse posse, ut scire iam possim quid maxime opus sit; etsi egeo rebus omnibus, quod is quoque in angustiis est quicum sumus; cui magnam dedimus pecuniam mutuam opinantes nobis constitutis rebus eam rem etiam honori fore. tu ut antea fecisti, velim si qui erunt ad quos aliquid scribendum a me existimes ipse conficias. tuis salutem dic. cura ut valeas. in primis id quod scribis omnibus rebus cura et provide ne quid ei desit de qua scis me miserrimum esse. Idibus Iuniis ex castris.

pecunia apud egnatius sum sum ab ego ut sum neque enim hic qui ago video diuturnus sum possum ut scio iam possum quis magnus opus sum etsi egeo res omnis qui is quoque in angustia sum qui sum qui magnus do pecunia mutuus opinor nos constitus res is res etiam honor sum tu ut antea facio volo si qui sum ad qui aliquis scribo ab ego existimo ipse confacio tuus salus dico cura ut valeo in primus is qui scribo omnis res cura et provideo ne quis is desum de qui scio ego miser sum idus junius ex castrum


de Cicerone multis res placet. comes est idoneus. sed de prima pensione ante videamus. adest enim dies et ille currit. scribe, quaeso, quid referat Celer egisse Caesarem cum candidatis, utrum ipse in fenicularium an in Martium campum cogitet. et scire sane velim numquid necesse sit comitiis esse Romae. nam et Piliae satis faciendum est et utique Atticae.

de cicero multus res placeo comes sum idoneus sed de primus pensio ante video adsum enim dies et ille curro scribo quaeso quis refero celer ago caesaris cum candido utrum ipse in fenicularium an in martius campus cogito et scio sanus volo numquid necesse sum comitium sum roma nam et pilia satis facio sum et utique attica


novi humanitatem tuam; scio quam sis amicis iucundus. nemo nos in hac causa plus iuvare potest quam tu. et res ita est firma ut debet esse, quam consules de consili sententia decreverunt cum et lege et senatus consulto cognoscerent. tamen omnia posita putamus in Planci tui liberalitate; quem quidem arbitramur cum offici sui et rei publicae causa decretum consulum comprobaturum tum libenter nostra causa esse facturum. adiuvabis igitur, mi Capito. quod ut facias te vehementer etiam atque etiam rogo.

nosco humanitas tuus scio quam sum amicus iucundus nemo nos in hic causa multus iuvaris possum quam tu et res ita sum firmo ut debeo sum quam consul de consilium sententia decerno cum et lex et senatus consultum cognosco tamen omnis pono puto in plancus tuus liberalitas qui quidem arbitror cum officio suus et res publicus causa decretum consul comprobo tum libet noster causa sum facio adiuvo igitur ego capito qui ut facio tu vehemens etiam atque etiam rogo


epigrammatis tuis quae in Amaltheo posuisti contenti erimus, praesertim cum et Thyillus nos reliquerit et Archias nihil de me scripserit. ac vereor ne, Lucullis quoniam Graecum poema condidit, nunc ad Caecilianam fabulam spectet.

epigramma tuus qui in amaltheum pono contendo sum praesertim cum et thyillus nos relinquo et archias nihil de ego scribo atque vereor ne lucullus quoniam graecus poema condo nunc ad caecilianus fabula specto


a Bruto tabellarius rediit; attulit et ab eo et Cassio. consilium meum magno opere exquirunt, Brutus quidem utrum de duobus. o rem miseram! plane non habeo quid scribam. itaque silentio puto me usurum, nisi quid aliud tibi videtur; sin tibi quid venit in mentem, scribe, quaeso. Cassius vero vehementer orat ac petit ut Hirtium quam optimum faciam. sanum putas? † ὁ θησαυρὸς ἄνθρακεσ. epistulam tibi misi.

ab brutus tabellarius redeo affero et ab is et casseius consilium meus magnus opus exquiro brutus quidem utrum de duo o res miser planus non habeo quis scribo itaque silentium puto ego utor nisi quis alius tu video sin tu quis venio in mens scribo quaeso casseius verus vehemens oro atque peto ut hirtius quam bonus facio sanus puto epistula tu mitto


quaeris quid hic agam. ita vivam ut maximos sumptus facio. mirifice delector hoc instituto. admirabilis abstinentia ex praeceptis tuis, ut verear ne illud quod tecum permutavi versura mihi solvendum sit. Appi vulnera non refrico, sed apparent nec occuli possunt. iter Laodicea faciebam a. d. iii Non. Sextilis, cum has litteras dabam, in castra in Lycaoniam. inde ad Taurum cogitabam, ut cum Moeragene signis collatis, si possem, de servo tuo deciderem. clítellae bovi súnt impositae; pláne non est nóstrum onus. sed feremus, modo, si me amas, sim annuus adsis tu ad tempus ut senatum totum excites. mirifice sollicitus sum quod iam diu mihi ignota sunt ista omnia. qua re ut ad te ante scripsi, cum cetera tum res publica cura ut mihi nota sit. plura scribam †tarde tibi redditu iri†, sed dabam familiari homini ac domestico, C. Andronico Puteolano. tu autem saepe dare tabellariis publicanorum poteris per magistros scripturae et portus nostrarum dioecesium.

quaero quis hic ago ita vivo ut magnus sumptus facio mirificus delecto hic instituo admirabilis abstinentia ex praecipio tuus ut vereor ne ille qui tu permuto verro ego solvo sum appius vulnero non refrico sed appareo neque occulis possum iter laodicea facio ab d iii non sextilis cum hic littera do in castrum in lycaonia inde ad taurus cogito ut cum moeragene signum confero si possum de servo tuus decido clitellae bos sunt impono plane non sum nostrum onus sed fero modo si ego amo sum annuus adsum tu ad tempus ut senatus totus excito mirificus sollicitus sum qui iam diu ego ignotus sum iste omnis qui res ut ad tu ante scribo cum ceterus tum res publicus cura ut ego nosco sum multus scribo tardus tu reddo eo sed do familiaris homo atque domesticus que andronicus puteolanus tu autem saepe do tabellarius publicanus possum per magister scribo et portus nostraris dioecesis


Pansa si hodie, ut putabas, profectus est, posthac iam incipito scribere ad me de Bruti adventu quid exspectes, id est quos ad dies. id, si scies ubi iam sit, facile coniectura adsequere.

pansa si hodie ut puto proficiscor sum posthac iam incipio scribo ad ego de brutus advenio quis exspecto is sum qui ad dies is si scio ubi iam sum facilis conicio assequor


Quintus frater purgat se mihi per litteras et adfirmat nihil a se cuiquam de te secus esse dictum. verum haec nobis coram summa cura et diligentia sunt agenda; tu modo nos revise aliquando. Cossinius hic, cui dedi litteras, valde mihi bonus homo et non levis et amans tui visus est et talis qualem esse eum tuae mihi litterae nuntiarant. Idibus Martiis.

quintus frater purgo sui ego per littera et adfirmo nihil ab sui quisquam de tu secus sum dico verus hic nos coram summus cura et diligentia sum ago tu modo nos reviso aliquando cossinius hic qui do littera validus ego bonus homo et non levis et amo tuus video sum et talis qual sum is tuus ego littera nuntio idus martius


Sp. Mummium putaram in decem legatis fuisse sed videlicet (etenim εὔλογον) fratri fuisse. fuit enim ad Corinthum. misi tibi Torquatum. conloquere tu quidem cum Silio, ut scribis, et urge. illam diem negabat esse mense Maio, istam non negabat. sed tu ut omnia istuc quoque ages diligenter. de Crispo et Mustela scilicet quom quid egeris.

spurius mummius puto in decem legatus sum sed videlicet etenim frater sum sum enim ad corinthus mitto tu torquatus conloquor tu quidem cum silius ut scribo et urgeo ille dies nego sum mensis maius iste non nego sed tu ut omnis iste quoque ago diligenter de crispus et mustela scilicet cum quis ago


Egnatius Romae est. sed ego cum eo de re Halimeti vehementer Anti egi. graviter se acturum cum Aquilio confirmavit. videbis ergo hominem si voles. Macroni vix videor praesto esse posse; Idibus enim auctionem Larini video et biduum praeterea. id tu, quoniam Macronem tanti facis, ignoscas mihi velim. sed si me diligis, postridie Kal. cena apud me cum Pilia. prorsus id facies. Kalendis cogito in hortis Crassipedis quasi in deversorio cenare. facio fraudem senatus consulto. inde domum cenatus, ut sim mane praesto Miloni. ibi te igitur videbo et permanebo. domus te nostra tota salutat.

egnatius roma sum sed ego cum is de res halimeti vehemens antius ago gravis sui ago cum aquilius confirmo video ergo homo si volo macro vix video praesto sum possum idus enim auctio larinum video et biduus praeterea is tu quoniam macro tantus facio ignosco ego volo sed si ego diligo postridie kal cena apud ego cum pilia prorsus is facies kalendae cogo in hortus crassipedis quasi in deversorium ceno facio fraudo senatus consultum inde domus ceno ut sum mane praesto milo ibi tu igitur video et permaneo domus tu noster totus saluto


tu quidem sedulo argumentaris quid sit sperandum et maxime per senatum idemque caput rogationis proponi scribis qua re in senatu dici nihil liceat. itaque siletur. hic tu me accusas quod me adflictem, cum ita sim adflictus ut nemo umquam, quod tute intellegis. spem ostendis secundum comitia. quae ista est eodem tribuno pl. et inimico consule designato? percussisti autem me etiam de oratione prolata.

tu quidem sedulus argumentaris quis sum spero et magnus per senatus idem caput rogatio propono scribo qui res in senatus dico nihil licet itaque sileo hic tu ego accuso qui ego afflicto cum ita sum affligo ut nemo umquam qui tueor intellego spes ostendo secundus comitium qui iste sum idem tribunus pl et inimicus consul designo percutio autem ego etiam de oratio profero


in Tusculanum hodie, Lanuvi cras, inde Asturae cogitabam. Piliae paratum est hospitium, sed vellem Atticam. verum tibi ignosco. quarum utrique salutem.

in tusculanus hodie lanuvium creo inde astura cogito pilia paro sum hospitium sed volo attica verus tu ignosco qui uterque salus


video iam quo invidia transeat et ubi sit habitatura. nihil me existimaris neque usu neque a Theophrasto didicisse, nisi brevi tempore desiderari nostra illa tempora videris. etenim si fuit invidiosa senatus potentia, cum ea non ad populum sed ad tris homines immoderatos redacta sit, quid iam censes fore? proinde isti licet faciant quos volent consules, tribunos pl., denique etiam Vatini strumam sacerdoti διβάφῳ vestiant, videbis brevi tempore magnos non modo eos qui nihil titubarunt sed etiam illum ipsum qui peccavit Catonem.

video iam quo invidia transeo et ubi sum habito nihil ego existimaris neque usus neque ab theophrastus disco nisi brevis tempus desidero noster ille tempus video etenim si sum invidiosus senatus potentia cum is non ad populus sed ad tres homo immoderatus redigo sum quis iam censeo sum proinde iste licet facio qui volo consul tribunus pl denique etiam vatinius struma sacerdos vestio video brevis tempus magnus non modo is qui nihil titubo sed etiam ille ipse qui pecco cato


nihil εὐκαιρότερον epistula tua quae me sollicitum de Quinto nostro, puero optimo, valde levavit. venerat horis duabus ante Chaerippus, mera monstra nuntiarat. de Apollonio quod scribis, qui illi di irati! homini Graeco qui conturbat atque idem putat sibi licere quod equitibus Romanis. nam Terentius suo iure.

nihil epistula tuus qui ego sollicitus de quintus noster puer bonus validus levo venio hora duo ante chaerippus merus monstrum nuntio de apollonius qui scribo qui ille deus irascor homo graecum qui conturbo atque idem puto sui licet qui eques romanus nam tero suus ius


ego vero ista nomina sic probo ut nihil aliud me moveat nisi quod tu videris dubitare. illud enim non accipio in bonam partem, quod ad me refers; qui si ipse negotium meum gererem, nihil gererem nisi consilio tuo. sed tamen intellego magis te id facere diligentia qua semper uteris quam quod dubites de nominibus istis. etenim Caelium non probas, plura non vis. utrumque laudo. his igitur utendum †espraes† aliquando factus esset in his quidem tabulis. a me igitur omnia. quod dies longior est (teneamus modo quod volumus), puto fore istam etiam a praecone diem, certe ab heredibus.

ego verus iste nomen sic probo ut nihil alius ego moveo nisi qui tu video dubitaris ille enim non accipio in bonus pars qui ad ego refero qui si ipse negotium meus gero nihil gero nisi consilium tuus sed tamen intellego magis tu is facio diligentia qui semper uto quam qui dubito de nomen iste etenim caelius non probo multus non volo uterque laudo hic igitur utor espraes aliquando facio sum in hic quidem tabula ab ego igitur omnis qui dies longus sum teneo modo qui volo puto sum iste etiam ab praeco dies certus ab heres


accepi vi Kal. Sept. litteras a te datas xii Kal. doloremque quem ex Quinti scelere iam pridem acceptum iam abieceram, lecta eius epistula gravissimum cepi. tu etsi non potuisti ullo modo facere ut mihi illam epistulam non mitteres, tamen mallem non esse missam. ad ea autem quae scribis de testamento, videbis quid et quo modo. de nummis et illa sic scripsit ut ego ad te antea, et nos, si quid opus erit, utemur ex eo de quo scribis.

accipio vis kal sept littera ab tu do duodecim kal dolor qui ex quintius scelus iam pridem accipio iam abicio lego is epistula gravis capio tu etsi non possum ullus modo facio ut ego ille epistula non mitto tamen malo non sum mitto ad is autem qui scribo de testamentum video quis et quo modo de nummus et ille sic scribo ut ego ad tu antea et nos si quis opus sum uto ex is de quo scribo


cupio ad omnis tuas epistulas, sed nihil necesse est; iam enim te videbo. illud tamen de Chrysippo— nam de altero illo minus sum admiratus, operario homine; sed tamen ne illo quidem quicquam improbius. Chrysippum vero quem ego propter litterularum nescio quid libenter vidi, in honore habui discedere a puero insciente me! mitto alia quae audio multa, mitto furta; fugam non fero qua mihi nihil visum est sceleratius. itaque usurpavi vetus illud Drusi, ut ferunt, praetoris in eo qui eadem liber non iuraret, me istos liberos non addixisse, praesertim cum adesset nemo a quo recte vindicarentur. id tu, ut videbitur, ita accipies; ego tibi adsentiar. uni tuae disertissimae epistulae non rescripsi in qua est de periculis rei publicae. quid rescriberem? valde eram perturbatus. sed ut nihil magno opere metuam Parthi faciunt qui repente Bibulum semivivum reliquerunt.

cupio ad omnis tuus epistula sed nihil necesse sum iam enim tu video ille tamen de chrysippus nam de alter ille paruus sum admiror operarius homo sed tamen ne ille quidem quisquam improbus chrysippus verus qui ego propter litterularis nescio quis libet video in honor habeo discedo ab puer insciens ego mitto alius qui audio multus mitto furtum fuga non fero qui ego nihil video sum scelero itaque usurpo vetus ille drusus ut fero praetor in is qui idem liber non juro ego iste liber non addico praesertim cum adsum nemo ab quo rectus vindico is tu ut video ita accipio ego tu adsentio unus tuus dissero epistula non rescribo in qui sum de periculum res publicus quis rescribo validus sum perturbo sed ut nihil magnus opus metuo parthus facio qui repens bibulis semivivus relinquo


tu nunc omni amore enitere ut nos cura tua et prudentia iuves. ita subito accurrit ut ne T. Rebilum quidem, ut constitueram, possim videre; omnia nobis imparatis agenda. sed tamen ἄλλα μὲν αὐτόσ, ut ait ille, ἄλλα δὲ καὶ δαίμων ὑποθήσεται. quicquid egero continuo scies. mandata Caesaris ad consules et ad Pompeium quae rogas, nulla habeo †et descripta attulit illa e via†misi ad te ante; e quibus mandata intellegi posse. Philippus Neapoli est, Lentulus Puteolis. de Domitio, ut facis, sciscitare ubi sit, quid cogitet.

tu nunc omnis amor enitor ut nos cura tuus et prudentia juvo ita subeo accurro ut ne t rebilis quidem ut constituo possum video omnis nos imparatus ago sed tamen ut aio ille quisquis ago continuo scio mandatum caesar ad consul et ad pompejus qui rogo nullus habeo et describo affero ille e via mitto ad tu ante e qui mandatum intellego possum philippus neapolis sum lentulus puteoli de domitius ut facio sciscitaris ubi sum quis cogito


Ciceroni meo, mi Attice, suppeditabis quantum videbitur meque hoc tibi onus imponere patiere. quae adhuc fecisti mihi sunt gratissima.

cicero meus ego atticus suppedito quantus video ego hic tu onus impono patior qui adhuc facio ego sum gratus


omne meum obsequium in illum fuit cum multa severitate, neque unum eius nec parvum sed multa magna delicta compressi. Patris autem lenitas amanda potius ab illo quam tam crudeliter neglegenda. nam litteras eius ad Caesarem missas ita graviter tulimus ut te quidem celaremus sed ipsius videremur vitam insuavem reddidisse. hoc vero eius iter simulatioque pietatis qualis fuerit non audeo dicere; tantum scio post Hirtium conventum arcessitum a Caesare, cum eo de meo animo a suis rationibus alienissimo et consilio relinquendi Italiam; et haec ipsa timide. sed nulla nostra culpa est natura metuenda est. haec Curionem, haec Hortensi filium, non patrum culpa corrupit. iacet in maerore meus frater neque tam de sua vita quam de mea metuit. huic tu malo adfer consolationes, si ullas potes; maxime quidem illam velim, ea quae ad nos delata sint aut falsa esse aut minora. quae si vera sint, quid futurum sit in hac vita et fuga nescio. nam si haberemus rem publicam, consilium mihi non deesset nec ad severitatem nec ad indulgentiam. nunc haec sive iracundia sive dolore sive metu permotus gravius scripsi quam aut tuus in illum amor aut meus postulabat; si vera sunt, ignosces, sin falsa, me libente eripies mihi hunc errorem. quoquo modo vero se res habebit, nihil adsignabis nec patruo nec patri.

omnis meus obsequium in ille sum cum multus severitas neque unus is neque parvus sed multus magnus delictum comprimo patrae autem lenio amo potis ab ille quam tam crudeliter neglego nam littera is ad caesaris mitto ita gravis fero ut tu quidem celo sed ipse video vita insuavis reddo hic verus is iter simulatio pietas qualis sum non audeo dico tantus scio post hirtius convenio arcesso ab caesaris cum is de meus animus ab suus ratio alienus et consilium relinquo italia et hic ipse timidus sed nullus noster culpa sum natura metuo sum hic curio hic hortensius filius non pater culpa conrumpo iaceo in maeror meus frater neque tam de suus vito quam de meus metuo hic tu malus affero consolatio si ullus possum magnus quidem ille volo is qui ad nos defero sum aut fallo sum aut parvus qui si verus sum quis sum sum in hic vito et fuga nescio nam si habeo res publicus consilium ego non desum neque ad severitas neque ad indulgentia nunc hic sive iracundia sive dolor sive metus permoueo gravis scribo quam aut tuus in ille amor aut meus postulo si verus sum ignosco sin fallo ego libet eripio ego hic error quisquis modo verus sui res habeo nihil adsigno neque patruus neque pater


epistulam meam quod pervulgatam scribis esse non fero moleste, quin etiam ipse multis dedi describendam. ea enim et acciderunt iam et impendent, ut testatum esse velim de pace quid senserim. cum autem ad eam hortarer eum praesertim hominem, non videbar ullo modo facilius moturus quam si id quod eum hortarer convenire eius sapientiae dicerem. eam si admirabilem dixi quom eum ad salutem patriae hortabar, non sum veritus ne viderer adsentari quoi tali in re libenter me ad pedes abiecissem. qua autem est aliquid impertias temporis, non est de pace sed de me ipso et de meo officio ut aliquid cogitet. nam quod testificor me expertem belli fuisse, etsi id re perspectum est, tamen eo scripsi quo in suadendo plus auctoritatis haberem; eodemque pertinet quod causam eius probo.

epistula meus qui pervulgo scribo sum non fero molestus quin etiam ipse multus do describo is enim et accido iam et impendo ut testas sum volo de pax quis sentio cum autem ad is horto is praesertim homo non video ullus modo facilis moveo quam si is qui is horto convenio is sapientia dico is si admirabilis dico cum is ad salus patria horto non sum vereor ne video adsentaris qui talis in res libet ego ad pes abicio qui autem sum aliquis impertio tempus non sum de pax sed de ego ipse et de meus officium ut aliquis cogito nam qui testificor ego expers bellum sum etsi is res perspicio sum tamen is scribo quo in suadeo multus auctoritas habeo idem pertineo qui causa is probo


de Buthrotiis undique quaerens nihil reperiebam. alii concisos agripetas, alii Plancum acceptis nummis relictis illis aufugisse. itaque non video sciturum me quid eius sit ni statim aliquid litterarum.

de buthrotius undique quaero nihil reperio alius concaedes agripeta alius plancus accipio nummus relinquo ille aufugio itaque non video scio ego quis is sum ni statim aliquis litteraris


me Pompeius Capuam venire voluit et adiuvare dilectum; in quo parum prolixe respectent Campani coloni. gladiatores Caesaris qui Capuae sunt, de quibus ante ad te falsum ex A. Torquati litteris scripseram, sane commode Pompeius distribuit binos singulis patribus familiarum. scutorum in ludo IↃↃ fuerunt. eruptionem facturi fuisse dicebantur. sane multum in eo rei publicae provisum est.

ego pompejus capua venio volo et adiuvaris dilectus in quo parum prolixus respecto campanus colonus gladiator caesar qui capua sum de qui ante ad tu falsus ex ab torquatus littera scribo sanus commodus pompejus distribuo bini singuli pater familia scutor in ludo eo sum eruptio facio sum dico sanus multus in is res publicus provideo sum


quaeris a me quod summum pretium constituam et quantum anteire istos hortos Drusi. accessi numquam; Coponianam villam et veterem et non magnam novi, silvam nobilem, fructum autem neutrius, quod tamen puto nos scire oportere. sed mihi utrivis istorum tempore magis meo quam ratione aestimandi sunt. possim autem adsequi necne tu velim cogites. si enim Faberianum venderem, explicare vel repraesentatione non dubitarem de Silianis, si modo adduceretur ut venderet. si venalis non haberet, transirem ad Drusum vel tanti quanti Egnatius illum velle tibi dixit. magno etiam adiumento nobis Hermogenes potest esse in repraesentando. at tu concede mihi, quaeso, ut eo animo sim quo is debeat esse qui emere cupiat, et tamen ita servio cupiditati et dolori meo ut a te regi velim.

quaero ab ego qui superus pretium constituo et quantus anteeo iste hortus drusus accedo numquam coponianus villa et vetus et non magnus nosco silva nobilis fructus autem neuter qui tamen puto nos scio oportet sed ego uter iste tempus magis meus quam ratio aestimo sum possum autem assequor necne tu volo cogito si enim faberianus vendo explicaris vel repraesentatio non dubitaris de silianus si modo adduco ut vendo si venal non habeo transeo ad drusus vel tantus quantus egnatius ille volo tu dico magnus etiam adjumentum nos hermogenes possum sum in repraesento at tu concedo ego quaeso ut is animus sum quo is debeo sum qui emo cupio et tamen ita servio cupiditas et dolor meus ut ab tu rex volo


Paccianae epistulae respondi. nunc te obiurgari patere, si iure. scribis enim in ea epistula quam C. Decimius mihi reddidit Buthroto datam in Asiam tibi eundum esse te arbitrari. mihi me hercule nihil videbatur esse in quo tantulum interesset utrum per procuratores ageres an per te ipsum, ut a tuis totiens et tam longe abesses. sed haec mallem integra re tecum egissem, profecto enim aliquid egissem. nunc reprimam susceptam obiurgationem. utinam valeat ad celeritatem reditus tui! ego ad te propterea minus saepe scribo quod certum non habeo ubi sis aut ubi futurus sis; huic tamen nescio cui, quod videbatur isti te visurus esse, putavi dandas esse litteras. tu quoniam iturum te in Asiam esse putas, ad quae tempora te exspectemus facias me certiorem velim et de Eutychide quid egeris.

paccianae epistula respondeo nunc tu obiurgo pateo si ius scribo enim in is epistula quam que decimus ego reddo buthrotos do in asia tu eo sum tu arbitraris ego ego herculis nihil video sum in quo tantulis intersum utrum per procurator ago an per tu ipse ut ab tuus totiens et tam longus absum sed hic malo integer res tu ago profecto enim aliquis ago nunc reprimo suscipio obiurgatio utinam valeo ad celeritas redeo tuus ego ad tu propterea paruus saepe scribo qui certus non habeo ubi sum aut ubi sum sum hic tamen nescio qui qui video iste tu video sum puto do sum littera tu quoniam eo tu in asia sum puto ad qui tempus tu exspecto facio ego certus volo et de eutychide quis ago


ad Hirtium dederam epistulam sane grandem quam scripseram proxime in Tusculano. huic quam tu mihi misisti rescribam alias.

ad hirtius do epistula sanus grandis quam scribo propior in tusculanus hic quam tu ego mitto rescribo alius


venio ad alteram nunc epistulam. recte non credis de numero militum; ipso dimidio plus scripsit Clodia. falsum etiam de corruptis navibus. quod consulem laudas, ego quoque animum laudo sed consilium reprehendo; dispersu enim illorum actio de pace sublata est quam quidem ego meditabar. itaque postea Demetri librum de concordia tibi remisi et Philotimo dedi. nec vero dubito quin exitiosum bellum impendeat cuius initium ducetur a fame. et me tamen doleo non interesse huic bello! in quo tanta vis sceleris futura est ut, cum parentis non alere nefarium sit, nostri principes antiquissimam et sanctissimam parentem, patriam, fame necandam putent. atque hoc non opinione timeo sed interfui sermonibus. omnis haec classis Alexandrea, Colchis, Tyro, Sidone, Arado, Cypro, Pamphylia, Lycia, Rhodo, Chio, Byzantio, Lesbo, Zmyrna, Mileto, Coo ad intercludendos commeatus Italiae et ad occupandas frumentarias provincias comparatur. at quam veniet iratus! et iis quidem maxime qui eum maxime salvum volebant, quasi relictus ab iis quos reliquit. itaque mihi dubitanti quid me facere par sit, permagnum pondus adfert benevolentia erga illum; qua dempta perire melius esset in patria quam patriam servando evertere. de septemtrione plane ita est. metuo ne vexetur Epirus; sed quem tu locum Graeciae non direptum iri putas? praedicat enim palam et militibus ostendit se largitione ipsa superiorem quam hunc fore. illud me praeclare admones, cum illum videro, ne nimis indigenter et ut cum gravitate potius loquar. plane sic faciendum. Arpinum, cum eum convenero, cogito, ne forte aut absim cum veniet aut cursem huc illuc via deterrima. Bibulum, ut scribis, audio venisse et redisse pridie Idus.

venio ad alter nunc epistula rectus non credo de numerus miles ipse dimidio multus scribo claudius falsus etiam de corruptus navis qui consul laudo ego quoque animus laudo sed consilium reprehendo dispersu enim ille actium de pax tollo sum quam quidem ego meditor itaque postea demetrius liber de concordia tu remitto et philotimus do neque verus dubito quin exitiosus bellum impendeo qui initium duco ab fames et ego tamen doleo non intersum hic bellum in quo tantus volo scelus sum sum ut cum parens non alo nefarius sum noster princeps antiquus et sancio parens patria fames neco puto atque hic non opinio timeo sed intersum sermo omnis hic classis alexandrea colchus tyro sido arado cyprus pamphylius lycia rhodos chius byzantius lesbos smyrna miletus cos ad intercludo commeatus italia et ad occupo frumentarius provincia comparo at quam venio irascor et is quidem magnus qui is magnus salvus volo quasi relinquo ab is qui relinquo itaque ego dubito quis ego facio par sum permagnus pondus affero benevolens erga ille qui dempta pereo bonus sum in patria quam patria servo everto de septemtrio planus ita sum metuo ne vexo epirus sed qui tu locus graecia non disrepo eo puto praedico enim palam et miles ostendo sui largitio ipse superus quam hic sum ille ego praeclaris admoneo cum ille video ne nimis indigenter et ut cum gravitas potis loquor planus sic facio arpinus cum is convenio cogo ne fors aut absum cum venio aut curso huc illic via deterior bibulis ut scribo audio venio et redeo pridie idus


litteras abs te M. Calenius ad me attulit a. d. xiiii Kal. Martias; in quibus litteris scribis tibi in animo esse observare Caesarem et, si secundum mare ad me ire coepisset, confestim in Samnium ad me venturum, sin autem ille circum istaec loca commoraretur, te ei, si propius accessisset resistere velle. te animo magno et forti istam rem agere existimo, sed diligentius nobis est videndum ne distracti pares esse adversario non possimus, cum ille magnas copias habeat et maiores brevi habiturus sit. non enim pro tua prudentia debes illud solum animadvertere quot in praesentia cohortis contra te habeat Caesar sed quantas brevi tempore equitum et peditum copias contracturus sit. cui rei testimonio sunt litterae quas Bussenius ad me misit; in quibus scribit, id quod ab aliis quoque mihi scribitur, praesidia Curionem quae in Umbria et Tuscis erant contrahere et ad Caesarem iter facere. quae si copiae in unum locum fuerint coactae, ut pars exercitus ad Albam mittatur, pars ad te accedat, ut non pugnet sed locis suis repugnet, haerebis neque solus cum ista copia tantam multitudinem sustinere poteris ut frumentatum eas.

littera abs tu m calenus ad ego affero ab d xiiii kal martius in qui littera scribo tu in animus sum observaris caesaris et si secundus mare ad ego eo coepio confestim in samnium ad ego venio sin autem ille circum iste locum commoro tu is si propius accedo resisto volo tu animus magnus et fortis iste res ago existimo sed diligo nos sum video ne distraho par sum adversarius non possum cum ille magnus copia habeo et magnus brevis habeo sum non enim pro tuus prudentia debeo ille solus animadverto quot in praesens cohors contra tu habeo caesar sed quantus brevis tempus eques et pedes copia contraho sum qui res testimonium sum littera qui bussenius ad ego mitto in qui scribo is qui ab alius quoque ego scribo praesidium curio qui in umbria et tuscus sum contraho et ad caesaris iter facio qui si copia in unus locus sum cogo ut pars exercitus ad alba mitto pars ad tu accedo ut non pugno sed locus suus repugno haereo neque solus cum iste copia tantus multitudo sustineo possum ut frumentas is


de fratre autem primum illud est: persuaderi ei non posse arbitror; odit enim provinciam, et hercule nihil odiosius, nihil molestius. deinde ut mihi nolit negare, quidnam mei sit offici? cum bellum esse in Syria magnum putetur, id videatur in hanc provinciam erupturum, hic praesidi nihil sit, sumptus annuus decretus sit, videaturne aut pietatis esse meae fratrem relinquere aut diligentiae nugarum aliquid relinquere? magna igitur, ut vides, sollicitudine adficior, magna inopia consili. quid quaeris? toto negotio nobis opus non fuit. quanto tua provincia melior! decedes cum voles, nisi forte iam decessisti; quem videbitur praeficies Thesprotiae et Chaoniae. necdum tamen ego Quintum conveneram, ut iam, si id placeret, scirem possetne ab eo impetrari; nec tamen, si posset, quid vellem habebam.

de frater autem primus ille sum persuadeo is non possum arbitror odi enim provincia et herculis nihil odiosus nihil molestus deinde ut ego nolo nego quisnam meus sum officio cum bellum sum in syria magnus puto is video in hic provincia erumpo hic praesidium nihil sum sumptus annuus decerno sum video aut pietas sum meus frater relinquo aut diligentia nugae aliquis relinquo magnus igitur ut video sollicitudo afficio magnus inopia consilium quis quaero totus negotium nos opus non sum quantus tuus provincia bonus decedo cum volo nisi fors iam decedo qui video praeficio thesprotia et chaonia necdum tamen ego quintus convenio ut iam si is placeo scio possum ab is impetraris neque tamen si possum quis volo habeo


de me autem non dubito quin ad Balbum et ad Oppium scripserit; a quibus, si quid esset laetius, certior factus essem, tecum etiam essent locuti. quibuscum tu de hoc ipso conloquare velim et ad me quid tibi responderint scribas, non quod ab isto salus data quicquam habitura sit firmitudinis, sed tamen aliquid consuli et prospici poterit. etsi omnium conspectum horreo, praesertim hoc genero, tamen in tantis malis quid aliud velim non reperio.

de ego autem non dubito quin ad balbus et ad oppius scribo ab qui si quis sum laetus certus facio sum tu etiam sum loquor qui tu de hic ipse conloquaris volo et ad ego quis tu respondeo scribo non qui ab iste salus do quisquam habeo sum firmitudo sed tamen aliquis consul et prospicio possum etsi omnis conspectus horreum praesertim hic gener tamen in tantus malus quis alius volo non reperio


Tuditanum istum proavum Hortensi plane non noram et filium qui tum non potuerat esse legatus fuisse putaram. Mummium fuisse ad Corinthum pro certo habeo. saepe enim hic Spurius, qui nuper †est†, epistulas mihi pronuntiabat versiculis facetis ad familiaris missas a Corintho. sed non dubito quin fratri fuerit legatus non in decem. atque hoc etiam accepi, non solitos maiores nostros eos legare in decem qui essent imperatorum necessarii, ut nos ignari pulcherrimorum institutorum aut neglegentes potius M. Lucullum et L. Murenam et ceteros coniunctissimos ad L. Lucullum misimus. illudque εὐλογώτατον, illum fratri in primis eius legatis fuisse. o operam tuam multam qui et haec cures et mea expedias et sis in tuis non multo minus diligens quam in meis!

tuditanus iste proavus hortensius planus non noram et filius qui tum non possum sum legatus sum puto mummius sum ad corinthus pro certus habeo saepe enim hic spurius qui nuper sum epistula ego pronuntio versiculis facetus ad familiaris mitto ab corinthus sed non dubito quin frater sum legatus non in decem atque hic etiam accipio non soleo magnus noster is legaris in decem qui sum imperator necessarius ut nos ignaris pulcher institutor aut neglego potis m lucullus et l murena et ceterus conjungo ad l lucullus mitto ille ille frater in primus is legatus sum o opera tuus multa qui et hic curo et meus expedio et sum in tuus non multus paruus diligo quam in meus


Lentulum nostrum scis Puteolis esse? quod cum e viatore quodam esset auditum qui se diceret eum in Appia, cum is paulum lecticam aperuisset, cognosse, etsi vix veri simile est, misi tamen Puteolos pueros qui pervestigarent et ad eum litteras. inventus est vix in hortis suis se occultans litterasque mihi remisit mirifice gratias agens Caesari; de suo autem consilio C. Caesio mandata ad me dedisse. eum ego hodie exspectabam, id est xiii K. Aprilis.

lentulis nos scio puteoli sum qui cum e viator quidam sum audio qui sui dico is in appius cum is paulus lectica aperio cogo etsi vix verus similis sum mitto tamen puteoli puer qui pervestigo et ad is littera invenio sum vix in hortus suus sui occulto littera ego remitto mirificus gratia ago caesaris de suus autem consilium que caesius mandatum ad ego do is ego hodie exspecto is sum xiii k aprilis


ita ut heri tibi narravi vel fortasse hodie (Quintus enim altero die se aiebat), in Nesida viii Idus. ibi Brutus. quam ille doluit de Nonis Ivliis! mirifice est conturbatus. itaque sese scripturum aiebat ut venationem eam quae postridie ludos Apollinaris futura est proscriberent in III Idvs Qvintilis. Libo intervenit. is Philonem Pompei libertum et Hilarum suum libertum venisse a Sexto cum litteris ad consules sive quo alio nomine sunt. earum exemplum nobis legit, si quid videretur. pauca παρὰ λέξιν, ceteroqui et satis graviter et non contumaciter. tantum addi placuit, quod erat coss. solum, ut esset Praett., TRIBB. PL., SENATVI, ne illi non proferrent eas quae ad ipsos missae essent.

ita ut heri tu narro vel fortasse hodie quintus enim alter dies sui aio in nesida viii idus ibi brutus quam ille doleo de nona ivliis mirificus sum conturbo itaque sui scribo aio ut venatio is qui postridie ludus apollinaris sum sum proscribo in iii idvs qvintilis libo intervenio is philo pompejus libertus et hilaris suus libertus venio ab sextus cum littera ad consul sive quo alius nomen sum is exemplum nos lego si quis video paucus ceteroqui et satis gravis et non contumax tantus addo placeo qui sum coss solus ut sum praett tribb pl senatvi ne ille non profero is qui ad ipse mitto sum


C. Cassius, frater Q. Cassi familiaris tui, pudentiores illas litteras miserat de quibus tu ex me requiris quid sibi voluerint quam eas quas postea misit, quibus per se scribit confectum esse Parthicum bellum. recesserant illi quidem ab Antiochia ante Bibuli adventum sed nullo nostro εὐημερήματι; hodie vero hiemant in Cyrrhestica, maximumque bellum impendet. nam et Orodi regis Parthorum filius in provincia nostra est, nec dubitat Deiotarus, cuius filio pacta est Artavasdis filia ex quo sciri potest, quin cum omnibus copiis ipse prima aestate Euphraten transiturus sit. quo autem die Cassi litterae victrices in senatu recitatae sunt, datae Nonis Octobribus, eodem meae tumultum nuntiantes. Axius noster ait nostras auctoritatis plenas fuisse, illis negat creditum. Bibuli nondum erant adlatae; quas certo scio plenas timoris fore.

que casseius frater q casseius familiaris tuus pudeo ille littera mitto de qui tu ex ego requiro quis sui volo quam is qui postea mitto qui per sui scribo conficio sum parthicus bellum recedo ille quidem ab antiochea ante bibulis advenio sed nullus noster hodie verus hiemo in cyrrhestica magnus bellum impendo nam et orodes rex parthus filius in provincia noster sum neque dubito deiotarus qui filius paciscor sum artavasdes filia ex quo scio possum quin cum omnis copia ipse primus aestas euphrates transeo sum quo autem dies casseius littera victrix in senatus recito sum do nona october idem meus tumultus nuntio axius noster aio noster auctoritas plenus sum ille nego credo bibulis nondum sum affero qui certus scio plenus timor sum


Puteolis magnus est rumor Ptolomaeum esse in regno. si quid habes certius velim scire. ego hic pascor bibliotheca Fausti. fortasse tu putabas his rebus Puteolanis et Lucrinensibus. ne ista quidem desunt. sed me hercule ut a ceteris oblectationibus deseror voluptatum propter rem publicam, sic litteris sustentor et recreor maloque in illa tua sedecula quam habes sub imagine Aristotelis sedere quam in istorum sella curuli tecumque apud te ambulare quam cum eo quocum video esse ambulandum. sed de illa ambulatione fors viderit aut si qui est qui curet deus;

puteoli magnus sum rumor ptolomaeus sum in regnum si quis habeo certus volo scio ego hic pasco bibliotheca faustus fortasse tu puto hic res puteolanus et lucrinensis ne iste quidem desum sed ego herculis ut ab ceterus oblectatio desero voluptas propter res publicus sic littera sustento et recreo malo in ille tuus sedecula quam habeo sub imago aristotelis sedeo quam in iste sella curulis tu apud tu ambulo quam cum is qui video sum ambulo sed de ille ambulatio fors video aut si qui sum qui curo deus


vereor ne putidum sit scribere ad te quam sim occupatus, sed tamen ita distinebar ut huic vix tantulae epistulae tempus habuerim atque id ereptum e summis occupationibus. prima contio Pompei qualis fuisset scripsi ad te antea, non iucunda miseris, inanis improbis, beatis non grata, bonis non gravis; itaque frigebat. tum Pisonis consulis impulsu levissimus tribunus pl. Fufius in contionem producit Pompeium. res agebatur in circo Flaminio et erat in eo ipso loco illo die nundinarum πανήγυρισ. quaesivit ex eo placeretne ei iudices a praetore legi, quo consilio idem praetor uteretur. id autem erat de Clodiana religione ab senatu constitutum.

vereor ne putidus sum scribo ad tu quam sum occupo sed tamen ita distineo ut hic vix tantulus epistula tempus habeo atque is eripio e summus occupatio primus contio pompejus qualis sum scribo ad tu antea non iucundus miser inanis improbus beatus non gratus bonus non gravis itaque frigeo tum piso consul impulsus levis tribunus pl fufius in contio produco pompejus res ago in circus flaminius et sum in is ipse locus ille dies nundinaris quaero ex is placeo is iudex ab praetor lego quo consilium idem praetor uto is autem sum de clodianus religio ab senatus constituo


Appius ut audivit nos venire, in ultimam provinciam se coniecit Tarsum usque. ibi forum agit. de Partho silentium est, sed tamen concisos equites nostros a barbaris nuntiabant ii qui veniebant. Bibulus ne cogitabat quidem etiam nunc in provinciam suam accedere; id autem facere ob eam causam dicebant quod tardius vellet decedere. nos in castra properabamus quae aberant tridui.

appius ut audio nos venio in ulter provincia sui conicio tarsus usque ibi forum ago de parthus silentium sum sed tamen concaedes eques noster ab barbaris nuntio is qui venio bibulus ne cogito quidem etiam nunc in provincia suus accedo is autem facio ob is causa dico qui tardus volo decedo nos in castrum propero qui absum triduum


iter Asiaticum tuum puto tibi suscipiendum fuisse; numquam enim tu sine iustissima causa tam longe a tot tuis et hominibus et rebus carissimis et suavissimis abesse voluisses. sed humanitatem tuam amoremque in tuos reditus celeritas declarabit. sed vereor ne lepore suo detineat diutius praetor Clodius et homo pereruditus, ut aiunt, et nunc quidem deditus Graecis litteris Pituanius. sed si vis homo esse, recipe te ad nos ad quod tempus confirmasti. cum illis tamen cum salvi venerint Romae vivere licebit. avere te scribis accipere aliquid a me litterarum.

iter asiaticus tuus puto tu suscipio sum numquam enim tu sine justus causa tam longus ab tot tuus et homo et res carus et suavis absum volo sed humanitas tuus amor in tuus redeo celeritas declaro sed vereor ne lepor suus detineo diu praetor claudius et homo pereruditus ut aio et nunc quidem dedo graecum littera pituanius sed si volo homo sum recipio tu ad nos ad qui tempus confirmo cum ille tamen cum salvus venio roma vivo liceo aveo tu scribo accipio aliquis ab ego litteraris


mihi autem haeserunt illa. male Tarquinius qui Porsenam, qui Octavium Mamilium contra patriam, impie Coriolanus qui auxilium petiit a Volscis, recte Themistocles qui mori maluit, nefarius Hippias Pisistrati filius qui in Marathonia pugna cecidit arma contra patriam ferens; at Sulla, at Marius, at Cinna recte, immo iure fortasse; sed quid eorum victoria crudelius, quid funestius? huius belli genus fugi et eo magis quod crudeliora etiam cogitari et parari videbam. me quem non nulli conservatorem istius urbis, quem parentem esse dixerunt Getarum et Armeniorum et Colchorum copias ad eam adducere? me meis civibus famem, vastitatem inferre Italiae? hunc primum mortalem esse, deinde etiam multis modis posse exstingui cogitabam, urbem autem et populum nostrum servandum ad immortalitatem, quantum in nobis esset, putabam, et tamen spes quaedam me sustentabat fore ut aliquid conveniret potius quam aut hic tantum sceleris aut ille tantum flagiti admitteret. alia res nunc tota est, alia mens mea. sol, ut est in tua quadam epistula, excidisse mihi e mundo videtur. ut aegroto, dum anima est, spes esse dicitur, sic ego, quoad Pompeius in Italia fuit, sperare non destiti. haec, haec me fefellerunt et, ut verum loquar, aetas iam a diuturnis laboribus devexa ad otium domesticarum me rerum delectatione mollivit. nunc si vel periculose experiundum erit, experiar certe ut hinc avolem. ante oportuit fortasse; sed ea quae scripsisti me tardarunt et auctoritas maxime tua.

ego autem haereo ille malus tarquinius qui porsenam qui octavius mamilius contra patria impius coriolanus qui auxilium peto ab volscus rectus themistocles qui morior malo nefarius hippias pisistratus filius qui in marathonius pugno cado arma contra patria fero at sulla at marius at cinna rectus immo ius fortasse sed quis is victoria crudelis quis funestus hic bellum genus fugio et is magis qui crudelis etiam cogito et paro video ego qui non nullus conservator iste urbs qui parens sum dico getaris et armenius et colchus copia ad is duco ego meus civis fames vastitas infero italia hic primus mortal sum deinde etiam multus modus possum exstinguo cogito urbs autem et populus nos servo ad immortalitas quantus in nos sum puto et tamen spes quidam ego sustento sum ut aliquis convenio potis quam aut hic tantus scelus aut ille tantus flagitium admitto alius res nunc totus sum alius mens meus sol ut sum in tuus quidam epistula excido ego e mundus video ut aegroto dum anima sum spes sum dico sic ego quoad pompejus in italia sum spero non desisto hic hic ego fallo et ut verus loquor aetas iam ab diuturnus labor devexus ad otium domesticaris ego res delectatio mollio nunc si vel periculosus experior sum experior certus ut hinc avolo ante oportet fortasse sed is qui scribo ego tardo et auctoritas magnus tuus


sed cum etiam nunc quid facturus Caesar sit magis opinari quam scire possimus, non possumus nisi hoc, non videri eam tuam esse dignitatem neque fidem omnibus cognitam ut contra alterutrum, cum utrique sis maxime necessarius, arma feras, et hoc non dubitamus quin Caesar pro sua humanitate maxime sit probaturus. nos tamen, si tibi videbitur, ad Caesarem scribemus ut nos certiores faciat quid de hac re acturus sit. a quo si erit nobis rescriptum, statim quae sentiemus ad te scribemus et tibi fidem faciemus nos ea suadere quae nobis videntur tuae dignitati, non Caesaris actioni esse utilissima, et hoc Caesarem pro indulgentia in suos probaturum putamus.

sed cum etiam nunc quis facio caesar sum magis opinor quam scio possum non possum nisi hic non video is tuus sum dignitas neque fides omnis cognosco ut contra alteruter cum uterque sum magnus necessarius arma ferus et hic non dubito quin caesar pro suus humanitas magnus sum probo nos tamen si tu video ad caesaris scribo ut nos certus facio quis de hic res ago sum ab quo si sum nos rescribo statim qui sentio ad tu scribo et tu fides facio nos is suadeo qui nos video tuus dignitas non caesar actio sum utilis et hic caesaris pro indulgeo in suus probo puto


Lepta tua epistula gaudio exsultat; etenim scripta belle est meque apud eum magna in gratia posuit. filiola tua gratum mihi fecit quod tibi diligenter mandavit ut mihi salutem adscriberes, gratum etiam Pilia, sed illa officiosius quod mihi quem iam pridem numquam vidit. igitur tu quoque salutem utrique adscribito. litterarum datarum dies pr. Kal. Ianuar. suavem habuit recordationem clarissimi iuris iurandi quod ego non eram oblitus. Magnus enim praetextatus illo die fui. habes ad omnia. non, ut postulasti, χρύσεα χαλκείων sed paria paribus respondimus.

lepta tuus epistula gaudium exsulto etenim scribo bellus sum ego apud is magnus in gratia pono filiola tuus gratus ego facio qui tu diligenter mando ut ego salus adscribo gratus etiam pilia sed ille officiosus qui ego qui iam pridem numquam video igitur tu quoque salus uterque adscribo litteraris dataris dies pr kal ianuar suavis habeo recordatio clarus ius iuro qui ego non sum obliuiscor magnus enim praetextatus ille dies sum habeo ad omnis non ut postulo sed par par respondeo


Quintus pergit, ut ad me et Pansa scripsit et Hirtius, isque item Africam petere cum ceteris dicitur. ad Minucium Tarentum scribam et tuas litteras mittam; ad te scribam num quid egerim. HS x_x_x_ potuisse mirarer, nisi multa de Fufidianis praediis. † et advideo tamen exspecto†; quem videre, si ullo modo potest (poscit enim res), pervelim. iam extremum concluditur; †ibi facile est, quod quale sit hic gravius existimare†. vale.

quintus pergo ut ad ego et pansa scribo et hirtius eo item africa peto cum ceterus dico ad minucius tarentus scribo et tuus littera mitto ad tu scribo num quis ago sestertius decem decem decem possum miro nisi multus de fufidianus praedium et advideo tamen exspecto qui video si ullus modo possum posco enim res pervolo iam exter concludo ibi facilis sum qui qualis sum hic gravis existimaris val


intellexi ex tuis litteris te ex Turranio audisse a me provinciam fratri traditam. adeon ego non perspexeram prudentiam litterarum tuarum? ἐπέχειν te scribebas. quid erat dubitatione dignum, si esset quicquam cur placeret fratrem et talem fratrem relinqui? ἀθέτησισ ista mihi tua, non ἐποχὴ videbatur. monebas de Q. Cicerone puero ut eum quidem neutiquam relinquerem. τοὐμὸν ὄνειρον. eadem omnia quasi conlocuti essemus vidimus. non fuit faciendum aliter meque ἐπιχρονία tua dubitatione liberavit. sed puto te accepisse de hac re epistulam scriptam accuratius.

intellego ex tuus littera tu ex turranius audio ab ego provincia frater trado adeo ego non perspicio prudentia litteraris tuus tu scribo quis sum dubitatio dignus si sum quisquam cur placeo frater et talis frater relinquo iste ego tuus non video moneo de q cicero puer ut is quidem neutiquam relinquo idem omnis quasi conloquor sum video non sum facio aliter ego tuus dubitatio libero sed puto tu accipio de hic res epistula scribo accuro


inde ad Amanum contendi qui Syriam a Cilicia in aquarum divertio dividit; qui mons erat hostium plenus sempiternorum. hic a. d. iii Idus Octobr. magnum numerum hostium occidimus. castella munitissima nocturno Pomptini adventu, nostro matutino cepimus, incendimus. imperatores appellati sumus. castra paucos dies habuimus ea ipsa quae contra Darium habuerat apud Issum Alexander, imperator haud paulo melior quam aut tu aut ego. ibi dies quinque morati direpto et vastato Amano inde discessimus. interim (scis enim dici quaedam πανικά, dici item τὰ κενὰ τοῦ πολέμου) rumore adventus nostri et Cassio qui Antiochia tenebatur animus accessit et Parthis timor iniectus est. itaque eos cedentis ab oppido Cassius insecutus rem bene gessit. qua in fuga magna auctoritate Osaces dux Parthorum vulnus accepit eoque interiit paucis post diebus. erat in Syria nostrum nomen in gratia.

inde ad amanus contendo qui syria ab cilicium in aqua divertio divido qui mons sum hostis plenus sempiternus hic ab d iii idus octobr magnus numerus hostis occaedes castellum munio nocturnus pomptinus advenio noster matutinus capio incendo imperator appello sum castrum paucus dies habeo is ipse qui contra dareus habeo apud issus alexander imperator haud paulus bonus quam aut tu aut ego ibi dies quinque moror direptor et vasto amanus inde discedo interim scio enim dico quidam dico item rumor advenio noster et casseius qui antiochea teneo animus accedo et parthus timor injectus sum itaque is cedo ab oppidum casseius insequor res bene gero qui in fuga magnus auctoritas osaces dux parthus vulnus accipio eo intereo paucus post dies sum in syria nos nomen in gratia


tu tamen ausus es Varroni dare! exspecto quid iudicet. quando autem pelleget? de Attica probo. est quiddam etiam animum levari cum spectatione tum etiam religionis opinione et fama.

tu tamen audeo sum varro do exspecto quis iudico quando autem pelleget de atticus probo sum quidam etiam animus levaris cum spectatio tum etiam religio opinio et fama


redeo enim ad miseram seu nullam potius rem publicam. M. Antonius ad me scripsit de restitutione Sex. Clodi; quam honorifice, quod ad me attinet, ex ipsius litteris cognosces (misi enim tibi exemplum), quam dissolute, quam turpiter quamque ita perniciose ut non numquam Caesar desiderandus esse videatur facile existimabis. quae enim Caesar numquam neque fecisset neque passus esset, ea nunc ex falsis eius commentariis proferuntur. ego autem Antonio facillimum me praebui. etenim ille, quoniam semel induxit animum sibi licere quod vellet, fecisset nihilo minus me invito. itaque mearum quoque litterarum misi tibi exemplum.

redeo enim ad miser seu nullus potis res publicus m antonius ad ego scribo de restitutio sex claudius quam honorificus qui ad ego attineo ex ipse littera cognosco mitto enim tu exemplum quam dissolvo quam turpis quisque ita perniciosus ut non numquam caesar desidero sum video facilis existimo qui enim caesar numquam neque facio neque patior sum is nunc ex falsum is commentarius profero ego autem antonius facilis ego praebeo etenim ille quoniam semel induco animus sui licet qui volo facio nihilum paruus ego invito itaque meus quoque litteraris mitto tu exemplum


tuum consilium quam verum est. nam qui se medium esse vult in patria manet, qui proficiscitur aliquid de altera utra parte iudicare videtur. sed ego is non sum qui statuere debeam iure quis proficiscatur necne; partis mihi Caesar has imposuit ne quem omnino discedere ex Italia paterer. qua re parvi refert me probare cogitationem tuam si nihil tamen tibi remittere possum. ad Caesarem mittas censeo et ab eo hoc petas. non dubito quin impetraturus sis, cum praesertim te amicitiae nostrae rationem habiturum esse pollicearis.

tuus consilium quam verus sum nam qui sui medius sum volo in patria maneo qui proficisco aliquis de alter uter pars iudicaris video sed ego is non sum qui statuo debeo ius quis proficisco necne pars ego caesar hic impono ne qui omnino discedo ex italia pateo qui res parvus refero ego probaris cogitatio tuus si nihil tamen tu remitto possum ad caesaris mitto censeo et ab is hic peto non dubito quin impetro sum cum praesertim tu amicitia noster ratio habeo sum pollicearis


horum ego summorum imperatorum non modo res gestas non antepono meis sed ne fortunam quidem ipsam; qua illi florentissima, nos duriore conflictati videmur. quis enim potest aut deserta per se patria aut oppressa beatus esse? et si, ut nos a te admonemur, recte in illis libris diximus nihil esse bonum nisi quod honestum, nihil malum nisi quod turpe sit, certe uterque istorum est miserrimus quorum utrique semper patriae salus et dignitas posterior sua dominatione et domesticis commodis fuit.

hic ego summus imperator non modo res gero non antepono meus sed ne fortuna quidem ipse qui ille floreo nos durus conflictas video quis enim possum aut desero per sui patria aut opprimo beatus sum et si ut nos ab tu admoneo rectus in ille liber dico nihil sum bonus nisi qui honestus nihil malus nisi qui turpis sum certus uterque iste sum miser qui uterque semper patria salus et dignitas posterus suus dominatio et domesticus commodus sum


Piliae nostrae villam totam quaeque in villa sunt trado in Pompeianum ipse proficiscens K. Mai. quam velim Bruto persuadeas ut Asturae sit!

pilia noster villa totus quisque in villa sum trado in pompejanus ipse proficiscor k maius quam volo brutus persuadeo ut astura sum


ex his rebus hoc vereor ne cum Pompeius propter metum rerum novarum nusquam dimittatur, Caesari nullus honos a senatu habeatur, dum hic nodus expediatur, non putet senatus nos ante quam successum sit oportere decedere nec in tanto motu rerum tantis provinciis singulos legatos praeesse. hic ne quid mihi prorogetur, quod ne intercessor quidem sustinere possit, horreo atque eo magis quod tu abes qui consilio, gratia, studio multis rebus occurreres. sed dices me ipsum mihi sollicitudinem struere. cogor ut velim ita sit; sed omnia metuo. etsi bellum ἀκροτελεύτιον habet illa tua epistula quam dedisti nauseans Buthroto, tibi, ut video et spero, nulla ad decedendum erit mora. mallem ut video, nihil opus fuit ut spero.

ex hic res hic vereor ne cum pompejus propter metus res novaris nusquam dimitto caesaris nullus honor ab senatus habeo dum hic nodus expedio non puto senatus nos ante quam successus sum oportet decedo neque in tantus motus res tantus provincia singuli legatus praesum hic ne quis ego prorogo qui ne intercessor quidem sustineo possum horreum atque is magis qui tu absum qui consilium gratia studium multus res occurro sed dico ego ipse ego sollicitudo struo cogo ut volo ita sum sed omnis metuo etsi bellum habeo ille tuus epistula quam do nauseo buthrotos tu ut video et spero nullus ad decedo sum mora malo ut video nihil opus sum ut spero


ἐποχὴν vestram de re Cani probo. nihil eram suspicatus de tabulis, ἀκεραίωσ restitutam arbitrabar. quae differs ut mecum coram exspectabo. tabellarios quoad voles tenebis; es enim occupatus. quod ad Xenonem, probe. quod scribo, cum absolvero. Quinto scripsisti te ad eum litteras. nemo attulerat. Tiro negat iam tibi placere Brundisium et quidem dicere aliquid de militibus. at ego iam destinaram Hydruntem quidem. movebant me tuae quinque horae. hic autem quantus πλοῦσ! sed videbimus. nullas a te xi Kal. quippe`, quid enim iam novi? cum primum igitur poteris, venies. ego propero ne ante Sextus, quem adventare aiunt.

vester de res canis probo nihil sum suspicor de tabula restituo arbitror qui differo ut ego coram exspecto tabellarius quoad volo teneo sum enim occupo qui ad xeno probus qui scribo cum absolvo quintus scribo tu ad is littera nemo affero tiro nego iam tu placeo brundisium et quidem dico aliquis de miles at ego iam destino hydrus quidem moveo ego tuus quinque hora hic autem quantus sed video nullus ab tu xi kal quippe quis enim iam nosco cum primus igitur possum venio ego propero ne ante sextus qui adventaris aio


nunc prorsus adsentior tuis litteris speroque meliora. quamquam istos ferre non possum qui, dum se pacem velle simulant, acta nefaria defendunt. sed non possunt omnia simul. incipit res melius ire quam putaram. nec vero discedam nisi cum tu me id honeste putabis facere posse. Bruto certe meo nullo loco deero idque, etiam si mihi cum illo nihil fuisset, facerem propter eius singularem incredibilemque virtutem.

nunc prorsus adsentio tuus littera spero bonus quamquam iste fero non possum qui dum sui pax volo simulo ago nefarius defendo sed non possum omnis simul incipio res bonus eo quam puto neque verus discedo nisi cum tu ego is honestus puto facio possum brutus certus meus nullus locus desum is etiam si ego cum ille nihil sum facio propter is singularis incredibilis virtus


vii Idus Febr. Capuam C. Cassius tribunus pl. venit, adtulit mandata ad consules ut Romam venirent, pecuniam de sanctiore aerario auferrent, statim exirent. urbe relicta redeant; quo praesidio? deinde exeant; quis sinat? consul ei rescripsit ut prius ipse in Picenum. at illud totum erat amissum; sciebat nemo praeter me ex litteris Dolabellae. mihi dubium non erat quin ille iam iamque foret in Apulia, Gnaeus noster in navi.

vii idus febr capua que casseius tribunus pl venio affero mandatum ad consul ut roma venio pecunia de sancio aerarius aufero statim exeo urbs relinquo redeo quo praesidium deinde exeo quis sino consul is rescribo ut prior ipse in picenus at ille totus sum amitto scio nemo praeter ego ex littera dolabella ego dubius non sum quin ille iam iam sum in appulia gnaeus noster in no


ad quas scripseram ad te ut referrent. si nondum profectae sunt, nihil est quod se moveant, quoad perspiciamus quo loci sit res.

ad qui scribo ad tu ut refero si nondum proficio sum nihil sum qui sui moveo quoad perspicio quo locus sum res


his litteris scriptis me ad συντάξεισ dedi; quae quidem vereor ne miniata cerula tua pluribus locis notandae sint. ita sum μετέωροσ et magnis cogitationibus impeditus.

hic littera scribo ego ad do qui quidem vereor ne minio cerula tuus multus locus noto sum ita sum et magnus cogitatio impedio


itane vero? hoc meus et tuus Brutus egit ut Lanuvi esset, ut Trebonius itineribus deviis proficisceretur in provinciam, ut omnia facta, scripta, dicta, promissa, cogitata Caesaris plus valerent quam si ipse viveret? meministine me clamare illo ipso primo Capitolino die debere senatum in Capitolium a praetoribus vocari? di immortales, quae tum opera effici potuerunt laetantibus omnibus bonis, etiam sat bonis, fractis latronibus! Liberalia tu accusas. quid fieri tum potuit? iam pridem perieramus. meministine te clamare causam perisse si funere elatus esset? at ille etiam in foro combustus laudatusque miserabiliter servique et egentes in tecta nostra cum facibus immissi. quae deinde? ut audeant dicere, tune contra Caesaris nutum? haec et talia ferre non possum. itaque γῆν πρὸ γῆσ cogito; tua tamen ὑπηνέμιοσ.

ito verus hic meus et tuus brutus ago ut lanuvium sum ut trebonius iter devius proficiscor in provincia ut omnis facio scribo dictum promitto cogito caesar multus valeo quam si ipse vivo memini ego clamo ille ipse primus capitolinus dies debeo senatus in capitolium ab praetor vocaris deus immortalis qui tum opus efficio possum laeto omnis bonus etiam satis bonus frango latro liberalis tu accuso quis fio tum possum iam pridem pereo memini tu clamo causa pereo si funus effero sum at ille etiam in forum comburo laudo miserabilis servio et egeo in tectum noster cum fax immitto qui deinde ut audeo dico tu contra caesar nutus hic et talis fero non possum itaque cogo tuus tamen


Sestius ad me scripsit quae tecum esset de mea domestica et maxima cura locutus et quid tibi esset visum. amabo te, incumbe in eam rem et ad me scribe quid et possit et tu censeas.

sestius ad ego scribo qui tu sum de meus domesticus et maximus cura loquor et quis tu sum video amo tu incumbo in is res et ad ego scribo quis et possum et tu censeo


deinceps iii Idus Febr. iterum mihi respondes consulenti sic, quod quaeris a me fugamne defendam an moram utiliorem putem, ego vero in praesentia subitum discessum et praecipitem profectionem cum tibi tum ipsi Gnaeo inutilem et periculosam puto et satius esse existimo vos dispertitos et in speculis esse; sed medius fidius turpe nobis puto esse de fuga cogitare. hoc turpe Gnaeus noster biennio ante cogitavit. ita sullaturit animus eius et proscripturit iam diu. inde, ut opinor, cum tu ad me quaedam γενικώτερον scripsisses et ego mihi a te significari putassem ut Italia cederem, detestaris hoc diligenter xi K. Mart., ego vero nulla epistula significavi, si Gnaeus Italia cederet, ut tu una cederes, aut si significavi, non dico fui inconstans sed demens. in eadem epistula alio loco, nihil relinquitur nisi fuga, cui te socium neutiquam puto esse oportere nec umquam putavi.

deinceps iii idus febr iterum ego respondeo consulo sic qui quaero ab ego fuga defendo an mora utilis puto ego verus in praesens subeo discedo et praecipito profectio cum tu tum ipse gnaeus inutilis et periculosus puto et sero sum existimo tu dispertior et in speculis sum sed medius fidus turpis nos puto sum de fuga cogito hic turpis gnaeus noster biennium ante cogito ita sullaturio animus is et proscripturio iam diu inde ut opinor cum tu ad ego quidam scribo et ego ego ab tu significo puto ut italia cedo detestaris hic diligenter xi k mart ego verus nullus epistula significo si gnaeus italia cedo ut tu unus cedo aut si significo non dico sum inconsto sed demens in idem epistula alius locus nihil relinquo nisi fuga qui tu socius neutiquam puto sum oportet neque umquam puto


idem ego ille (non enim mihi videor insolenter gloriari cum de me apud te loquor, in ea praesertim epistula quam nolo aliis legi) idem inquam ego recreavi adflictos animos bonorum unum quemque confirmans, excitans; insectandis vero exagitandisque nummariis iudicibus omnem omnibus studiosis ac fautoribus illius victoriae παρρησίαν eripui, Pisonem consulem nulla in re consistere umquam sum passus, desponsam homini iam Syriam ademi, senatum ad pristinam suam severitatem revocavi atque abiectum excitavi, Clodium praesentem fregi in senatu cum oratione perpetua plenissima gravitatis tum altercatione huius modi; ex qua licet pauca degustes; nam cetera non possunt habere eandem neque vim neque venustatem remoto illo studio contentionis quem ἀγῶνα vos appellatis.

idem ego ille non enim ego video insolenter glorior cum de ego apud tu loquor in is praesertim epistula quam nolo alius lego idem inquam ego recreo affligo animus bonus unus quisque confirmo excito insecto verus exagito nummarius judex omnis omnis studiosus atque fautor ille victoria eripio piso consul nullus in res consisto umquam sum patior despondeo homo iam syria adimo senatus ad pristinus suus severitas revoco atque abicio excito claudius praesens frango in senatus cum oratio perpetuus plenus gravitas tum altercatio hic modus ex qui licet paucus degusto nam ceterus non possum habeo idem neque vis neque venustas removeo ille studium contentio qui tu appello


de Crispo et Mustela videbis, et velim scire quae sit pars duorum. de Bruti adventu eram factus certior. attulerat enim ab eo Aegypta libertus litteras. misi ad te epistulam, quia commode scripta erat.

de crispus et mustela video et volo scio qui sum pars duo de brutus advenio sum facio certus affero enim ab is aegypta libertus littera mitto ad tu epistula quia commodus scribo sum


de Dionysio fugit me ad te antea scribere; sed ita constitui, exspectare responsa Caesaris, ut, si ad urbem rediremus, ibi nos exspectaret, sin tardius id fieret, tum eum arcesseremus. omnino quid ille facere debuerit in nostra illa fuga, quid docto homine et amico dignum fuerit, cum praesertim rogatus esset, scio, sed haec non nimis exquiro a Graecis. tu tamen videbis, si erit, quod nolim, arcessendus, ne molesti simus invito.

de dionysius fugio ego ad tu antea scribo sed ita constituo exspectaris respondeo caesar ut si ad urbs redeo ibi nos exspecto sin tardus is fio tum is arcesso omnino quis ille facio debeo in noster ille fuga quis doceo homo et amicus dignus sum cum praesertim rogo sum scio sed hic non nimis exquiro ab graecum tu tamen video si sum qui nolo arcesso ne molestus sum invito


fac, si vides quantis in malis iaceam et si putas esse humanitatis tuae, me fac de tota causa nostra certiorem. nam Quintus frater, homo mirus, qui me tam valde amat, omnia mittit spei plena metuens, credo, defectionem animi mei; tuae autem litterae sunt variae; neque enim me desperare vis nec temere sperare. fac, obsecro te, ut omnia quae perspici a te possunt sciamus.

facio si video quantus in malus jaceo et si puto sum humanitas tuus ego facio de totus causa noster certus nam quintus frater homo mirus qui ego tam validus amo omnis mitto spes plenus metuo credo defectio animus meus tuus autem littera sum varia neque enim ego desperaris volo neque temere spero facio obsecro tu ut omnis qui perspicio ab tu possum scio


de Cicerone ut scribis ita faciam; ipsi permittam de tempore. nummorum quantum opus erit ut permutetur tu videbis. ex Aledio quod scribas si quid inveneris scribes. et ego ex tuis animadverto litteris et profecto tu ex meis nihil habere nos quod scribamus: eadem cotidie quae iam iamque ipsa contrita sunt. tamen facere non possum quin cotidie ad te mittam ut tuas accipiam.

de cicero ut scribo ita facio ipse permitto de tempus nummus quantus opus sum ut permuto tu video ex aledius qui scribo si quis invenio scribo et ego ex tuus animadverto littera et profecto tu ex meus nihil habeo nos qui scribo idem cottidie qui iam iam ipse contero sum tamen facio non possum quin cottidie ad tu mitto ut tuus accipio


nos iuveni, ut rogas, suppeditabimus et Peloponnesum ipsam sustinebimus. est enim indoles, modo aliquod †hoc sit ἦθοσ ακιμοαν†. quod si adhuc nullum est, esse tamen potest, aut ἀρετὴ non est διδακτόν, quod mihi persuaderi non potest.

nos juvenis ut rogo suppedito et peloponnesus ipse sustineo sum enim indoles modo aliqui hic sum qui si adhuc nullus sum sum tamen possum aut non sum qui ego persuadeo non possum


ac forensium quidem rerum haec nostra consilia sunt, domesticarum autem valde impedita. domus aedificatur, scis quo sumptu, qua molestia; reficitur Formianum, quod ego nec relinquere possum nec videre; Tusculanum proscripsi; suburbano facile careo. amicorum benignitas exhausta est in ea re quae nihil habuit praeter dedecus, quod sensisti tu absens nos praesentes; quorum studiis ego et copiis, si esset per meos defensores licitum, facile essem omnia consecutus. quo in genere nunc vehementer laboratur. cetera quae me sollicitant μυστικώτερα sunt. amamur a fratre et a filia. te exspectamus.

atque forensis quidem res hic noster consilium sum domesticaris autem validus impedio domus aedifico scio quo sumo qui molestia reficio formiani qui ego neque relinquo possum neque video tusculanus proscribo suburbanum facilis careo amicus benignitas exhaurio sum in is res qui nihil habeo praeter dedecus qui sentio tu absum nos praesens qui studium ego et copia si sum per meus defensor liceo facilis sum omnis consequor quo in genus nunc vehemens laboro ceterus qui ego sollicito sum amo ab frater et ab filia tu exspecto


signa nostra et Hermeraclas, ut scribis, cum commodissime poteris velim imponas, et si quod aliud οἰκεῖον eius loci quem non ignoras reperies et maxime quae tibi palaestrae gymnasique videbuntur esse. etenim ibi sedens haec ad te scribebam ut me locus ipse admoneret. praeterea typos tibi mando quos in tectorio atrioli possim includere et putealia sigillata duo.

signum noster et hermeraclas ut scribo cum commodus possum volo impono et si qui alius is locus qui non ignoro reperio et magnus qui tu palaestra gymnasium video sum etenim ibi sedeo hic ad tu scribo ut ego locus ipse admoneo praeterea typus tu mando qui in tectorium atriolum possum includo et putealis sigillatus duo


tu velim, si me nihilo minus nosti curiosum in re publica quam te, scribas ad me omnia quae sint, quae futura sint. nihil mihi gratius facere potes; nisi tamen id erit mihi gratissimum, si quae tibi mandavi confeceris imprimisque illud ἐνδόμυχον, quo mihi scis nihil esse carius. habes epistulam plenam festinationis et pulveris; reliquae subtiliores erunt.

tu volo si ego nihilum paruus nosco curiosus in res publicus quam tu scribo ad ego omnis qui sum qui sum sum nihil ego gratus facio possum nisi tamen is sum ego gratus si qui tu mando confacio imprimisque ille quo ego scio nihil sum carus habeo epistula plenus festinatio et pulvis reliquus subtilis sum