haec enim cogitabamus, nec mihi coniuncto cum Pompeio fore necesse peccare in re publica aliquando nec cum Caesare sentienti pugnandum esse cum Pompeio. tanta erat illorum coniunctio. nunc impendet, ut et tu ostendis et ego video, summa inter eos contentio. me autem uterque numerat suum, nisi forte simulat alter. nam Pompeius non dubitat; vere enim iudicat ea quae de re publica nunc sentiat mihi valde probari. utriusque autem accepi eius modi litteras eodem tempore quo tuas, ut neuter quemquam omnium pluris facere quam me videretur.

hic enim cogito neque ego conjungo cum pompejus sum necesse peccaris in res publicus aliquando neque cum caesaris sentio pugno sum cum pompejus tantus sum ille conjunctio nunc impendo ut et tu ostendo et ego video summus inter is contentio ego autem uterque numero suus nisi fors simulo alter nam pompejus non dubito verus enim iudico is qui de res publicus nunc sentio ego validus probaris uterque autem accipio is modus littera idem tempus quo tuus ut neuter quisquam omnis multus facio quam ego video


de Vennonianis rebus tibi adsentior. Labienum ἥρωα iudico. facinus iam diu nullum civile praeclarius, qui, ut aliud nihil, hoc tamen profecit, dedit illi dolorem. sed etiam ad summam profectum aliquid puto. amo etiam Pisonem. cuius iudicium de genero suspicor visum iri grave. quamquam genus belli quod sit vides. ita civile est ut non ex civium dissensione sed ex unius perditi civis audacia natum sit. is autem valet exercitu, tenet multos spe et promissis, omnia omnium concupivit. huic tradita urbs est nuda praesidio, referta copiis. quid est quod ab eo non metuas qui illa templa et tecta non patriam sed praedam putet? quid autem sit acturus aut quo modo nescio, sine senatu, sine magistratibus. ne simulare quidem poterit quicquam πολιτικῶσ. nos autem ubi exsurgere poterimus aut quando? quorum dux quam ἀστρατήγητοσ tu quoque animadvertis quoi ne Picena quidem nota fuerint; quam autem sine consilio res testis. ut enim alia omittam decem annorum peccata, quae condicio non huic fugae praestitit?

de vennonianis res tu adsentio labienus judico facinus iam diu nullus civilis praeclarus qui ut alius nihil hic tamen proficio do ille dolor sed etiam ad summa proficiscor aliquis puto amo etiam piso qui iudicium de gener suspicor video eo gravis quamquam genus bellum qui sum video ita civilis sum ut non ex civis dissensio sed ex unus perdo civis audacia natus sum is autem valeo exercitus teneo multus spes et promitto omnis omnis concupio hic trado urbs sum nudo praesidium refercio copia quis sum qui ab is non metuo qui ille templum et tectum non patria sed praeda puto quis autem sum ago aut quo modo nescio sine senatus sine magistratus ne simularis quidem possum quisquam nos autem ubi exsurgo possum aut quando qui dux quam tu quoque animadverto qui ne picenus quidem nosco sum quam autem sine consilium res testis ut enim alius omitto decem annus pecco qui condicio non hic fuga praesto


quam brevem illius temporis, dum in spe pax fuit, rationem nostram vides, reliqui facultatem res ademit. iis autem quibus non satis facio facile respondeo. neque enim ego amicior C. Caesari umquam fui quam illi neque illi amiciores rei publicae quam ego. hoc inter me et illos interest quod, cum et illi cives optimi sint et ego ab ista laude non absim, ego condicionibus, quod idem te intellexeram velle, illi armis disceptari maluerunt. quae quoniam ratio vicit, perficiam profecto ut neque res publica civis a me animum neque tu amici desideres.

quam brevis ille tempus dum in spes pax sum ratio noster video reliquus facultas res adimo is autem qui non satis facio facilis respondeo neque enim ego amicus que caesaris umquam sum quam ille neque ille amicus res publicus quam ego hic inter ego et ille intersum qui cum et ille civis bonus sum et ego ab iste laus non absum ego condicio qui idem tu intellego volo ille arma disceptaris malo qui quoniam ratio vinco perficio profecto ut neque res publicus civis ab ego animus neque tu amicus desidero


de geographia dabo operam ut tibi satis faciam; sed nihil certi polliceor. magnum opus est, sed tamen, ut iubes, curabo ut huius peregrinationis aliquod tibi opus exstet.

de geographia do opera ut tu satis facio sed nihil certus polliceor magnus opus sum sed tamen ut iubeo curo ut hic peregrinatio aliqui tu opus exsto


de Buthrotio negotio utinam quidem Antonium conveniam! multum profecto proficiam. sed non arbitrantur eum a Capua declinaturum; quo quidem metuo ne magno rei publicae malo venerit. quod idem L. Caesari videbatur quem pridie Neapoli adfectum graviter videram. quam ob rem ista nobis ad Kal. Iunias tractanda et perficienda sunt. sed hactenus.

de buthrotius negotium utinam quidem antonius convenio multus profecto proficio sed non arbitror is ab capua declino quo quidem metuo ne magnus res publicus malus venio qui idem l caesaris video qui pridie neapolis afficio gravis video quam ob res iste nos ad kal junius tracto et perficio sum sed hactenus


sed tu de me ipso aliquid scire fortasse mavis. haec sunt. adhuc sumptus nec in me aut publice aut privatim nec in quemquam comitum. nihil accipitur lege Iulia, nihil ab hospite. persuasum est omnibus meis serviendum esse famae meae. belle adhuc. hoc animadversum Graecorum laude et multo sermone celebratur. quod superest, elaboratur in hoc a me, sicut tibi sensi placere. sed haec tum laudemus cum erunt perorata.

sed tu de ego ipse aliquis scio fortasse malo hic sum adhuc sumptus neque in ego aut publicus aut privatim neque in quisquam comes nihil accipio lex julius nihil ab hospes persuadeo sum omnis meus servio sum fama meus bellus adhuc hic animadverto graecum laus et multus sermo celebro qui supersum elaboro in hic ab ego sicut tu sentio placeo sed hic tum laudo cum sum peroro


ego hic duo magna συντάγματα absolvi; nullo enim alio modo a miseria quasi aberrare possum. tu mihi, etiam si nihil erit quod scribas, quod fore ita video, tamen id ipsum scribas velim te nihil habuisse quod scriberes, dum modo ne his verbis.

ego hic duo magnus absolvo nullus enim alius modo ab miseria quasi aberraris possum tu ego etiam si nihil sum qui scribo qui sum ita video tamen is ipse scribo volo tu nihil habeo qui scribo dum modo ne hic verbum


a te autem peto ut me hanc quasi falsam hereditatem alienae gloriae sinas cernere meque aliqua ex parte in societatem tuarum laudum venire patiare. quamquam, mi Dolabella (haec enim iocatus sum), libentius omnis meas, si modo sunt aliquae meae laudes ad te transfuderim quam aliquam partem exhauserim ex tuis. nam cum te semper tantum dilexerim quantum tu intellegere potuisti, tum his tuis factis sic incensus sum ut nihil umquam in amore fuerit ardentius. nihil est enim, mihi crede, virtute formosius, nihil pulchrius, nihil amabilius.

ab tu autem peto ut ego hic quasi falsus hereditas alienus gloria sino cerno ego aliqui ex pars in societas tuus laus venio patior quamquam ego dolabella hic enim jocor sum libet omnis meus si modo sum aliqui meus laus ad tu transfundo quam aliqui pars exhaurio ex tuus nam cum tu semper tantus diligo quantus tu intellego possum tum hic tuus facio sic incendo sum ut nihil umquam in amor sum ardeo nihil sum enim ego credo virtus formosus nihil pulcher nihil amabilis


ego vero Apuliam et Sipontum et tergiversationem istam probo nec tuam rationem eandem esse duco quam meam, non quin in re publica rectum idem sit utrique nostrum, sed ea non agitur. regnandi contentio est, in qua pulsus est modestior rex et probior et integrior et is, qui nisi vincit, nomen populi Romani deleatur necesse est, sin autem vincit, Sullano more exemploque vincet. ergo hac in contentione neutrum tibi palam sentiendum et tempori serviendum est. mea causa autem alia est, quod beneficio vinctus ingratus esse non possum, nec tamen in acie me sed Melitae aut alio in loco simili futurum puto. nihil inquies iuvas eum in quem ingratus esse non vis? immo minus fortasse voluisset. sed de hoc videbimus; exeamus modo. quod ut meliore tempore possimus facit Adriano mari Dolabella, Fretensi Curio.

ego verus appulia et sipontum et tergiversatio iste probo neque tuus ratio idem sum duco quam meus non quin in res publicus recingo idem sum uterque nos sed is non ago regno contentio sum in qui pello sum modestus rex et probus et integer et is qui nisi vincio nomen populus romanus deleo necesse sum sin autem vincio sullanus mos exemplum vinco ergo hic in contentio neuter tu palam sentio et tempus servio sum meus causa autem alius sum qui beneficium vincio ingratus sum non possum neque tamen in acies ego sed melita aut alius in locus similis sum puto nihil inquam juvo is in qui ingratus sum non volo immo paruus fortasse volo sed de hic video exeo modo qui ut bonus tempus possum facio hadrianus mare dolabella fretensis curius


Metellus tuus est egregius consul; unum reprehendo quod otium nuntiari e Gallia non magno opere gaudet. cupit, credo, triumphare. hoc vellem mediocrius; cetera egregia. Auli filius vero ita se gerit ut eius consulatus non consulatus sit sed Magni nostri ὑπώπιον.

metellus tuus sum egregius consul unus reprehendo qui otium nuntiaris e gallia non magnus opus gaudeo cupio credo triumpharis hic volo mediocris ceterus egregius aulis filius verus ita sui gero ut is consulatus non consulatus sum sed magnus noster


Brutus noster, singularis vir, si in senatum non est Kal. Iuniis venturus, quid facturus sit in foro nescio. sed hoc ipse melius. ego ex iis quae parari video non multum Idibus Martiis profectum iudico. itaque de Graecia cotidie magis et magis cogito. nec enim Bruto meo exsilium, ut scribit ipse, meditanti video quid prodesse possim. Leonidae me litterae non satis delectarunt. de Herode tibi adsentior. Saufei legisse vellem. ego ex Pompeiano vi Idus Mai. cogitabam.

brutus noster singularis vir si in senatus non sum kal junius venio quis facio sum in forum nescio sed hic ipse bonus ego ex is qui paro video non multus idus martius proficiscor judico itaque de graecia cottidie magis et magis cogo neque enim brutus meus exsilium ut scribo ipse meditor video quis prosum possum leonidas ego littera non satis delecto de herodes tu adsentio saufeius lego volo ego ex pompejanus vis idus maius cogito


semper amavi, ut scis, M. Brutum propter eius summum ingenium, suavissimos mores, singularem probitatem atque constantiam; tamen Idibus Martiis tantum accessit ad amorem ut mirarer locum fuisse augendi in eo quod mihi iam pridem cumulatum etiam videbatur. quis erat qui putaret ad eum amorem quem erga te habebam posse aliquid accedere? tantum accessit ut mihi nunc denique amare videar, antea dilexisse.

semper amo ut scio m brutus propter is superus ingenium suavis mos singularis probitas atque constantia tamen idus martius tantus accedo ad amor ut miro locus sum augeo in is qui ego iam pridem cumulo etiam video quis sum qui puto ad is amor qui erga tu habeo possum aliquis accedo tantus accedo ut ego nunc denique amo video antea diligo


ut in his (quoniam intellego te distentissimum esse qua de Buthrotiis qua de Bruto, cuius etiam ludorum sumptuosorum curam et administrationem suspicor ex magna parte ad te pertinere) ut ergo in eius modi re tribues nobis paulum operae; nec enim multum opus est. mihi res ad caedem et eam quidem propinquam spectare videtur. vides homines, vides arma. prorsus non mihi videor esse tutus. sin tu aliter sentis, velim ad me scribas. domi enim manere, si recte possum, multo malo.

ut in hic quoniam intellego tu distendo sum qui de buthrotius qui de brutus qui etiam ludus sumptuosor cura et administratio suspicor ex magnus pars ad tu pertineo ut ergo in is modus res tribuo nos paulus opera neque enim multus opus sum ego res ad caedes et is quidem propinqua specto video video homo video arma prorsus non ego video sum tueor sin tu aliter sentio volo ad ego scribo domus enim maneo si rectus possum multus malus


de gladiatoribus, de ceteris quae scribis ἀνεμοφόρητα, facies me cotidie certiorem. velim, si tibi videtur, appelles Balbum et Offilium. de auctione proscribenda equidem locutus sum cum Balbo. placebat (puto conscripta habere Offilium omnia; habet et Balbus) sed Balbo placebat propinquum diem et Romae; si Caesar moraretur, posse diem differri. sed is quidem adesse videtur. totum igitur considera; placet enim Vestorio.

de gladiator de ceterus qui scribo facies ego cottidie certus volo si tu video appello balbus et offilius de auctio proscribo equidem loquor sum cum balbus placeo puto conscribo habeo offilius omnis habeo et balbus sed balbus placeo propinquus dies et roma si caesar moror possum dies differo sed is quidem adsum video totus igitur considero placeo enim vestorius


quod ad me de re publica scribis, disputas tu quidem et amanter et prudenter, et a meis consiliis ratio tua non abhorret; nam neque de statu nobis nostrae dignitatis est recedendum neque sine nostris copiis intra alterius praesidia veniendum, et is de quo scribis nihil habet amplum, nihil excelsum, nihil non summissum atque populare. verum tamen fuit ratio mihi fortasse ad tranquillitatem meorum temporum non inutilis, sed me hercule rei publicae multo etiam utilior quam mihi civium improborum impetus in me reprimi, cum hominis amplissima fortuna, auctoritate, gratia fluctuantem sententiam confirmassem et a spe malorum ad mearum rerum laudem convertissem. quod si cum aliqua levitate mihi faciendum fuisset, nullam rem tanti existimassem; sed tamen a me ita sunt acta omnia non ut ego illi adsentiens levior sed ut ille me probans gravior videretur.

qui ad ego de res publicus scribo disputo tu quidem et amanter et prudens et ab meus consilium ratio tuus non abhorreo nam neque de status nos noster dignitas sum recedo neque sine noster copia intra alter praesidium venio et is de quo scribo nihil habeo amplus nihil excello nihil non summitto atque popularis verus tamen sum ratio ego fortasse ad tranquillitas meus tempus non inutilis sed ego herculis res publicus multus etiam utilis quam ego civis improbus impetus in ego reprimo cum homo amplus fortuna auctoritas gratia fluctuo sententia confirmo et ab spes malus ad meus res laus converto qui si cum aliqui levitas ego facio sum nullus res tantus existimo sed tamen ab ego ita sum ago omnis non ut ego ille adsentio levis sed ut ille ego probo gravis video


tu, quaeso, cogita quid deinde. nam me hebetem molestiae reddiderunt. a Curio velim scire ecquid ad te scriptum sit de Tirone. ad me enim ipse Tiro ita scripsit ut verear quid agat. qui autem veniunt inde, κινδυνώδη nuntiant. sane in magnis curis etiam haec me sollicitant. in hac enim fortuna perutilis eius et opera et fidelitas esset.

tu quaeso cogito quis deinde nam ego hebeto molestia reddo ab curius volo scio ecquis ad tu scribo sum de tiro ad ego enim ipse tiro ita scribo ut vereor quis ago qui autem venio inde nuntio sanus in magnus cura etiam hic ego sollicito in hic enim fortuna perutilis is et opus et fidelitas sum


non venit idem usu mihi quod tu tibi scribis, quotiens exorior. ego enim nunc primum paulum exorior et maxime quidem iis litteris quae Roma adferuntur de Domitio, de Picentium cohortibus. omnia erant facta hoc biduo laetiora. itaque fuga quae parabatur repressa est; Caesaris interdicta, si te/ secundo lúmine hic offéndero— respuuntur; bona de Domitio, praeclara de Afranio fama est.

non venio idem usus ego qui tu tu scribo quotiens exorior ego enim nunc primus paulus exorior et magnus quidem is littera qui roma affero de domitius de picens cohors omnis sum facio hic biduus laetus itaque fuga qui paro reprimo sum caesar interdico si tu secundus lumine hic offendero respuo bonus de domitius praeclarus de afranius fama sum


Labienus, vir mea sententia magnus, Teanum venit a. d. viiii Kal. Ibi Pompeium consulesque convenit. qui sermo fuerit et quid actum sit scribam ad te cum certum sciam. Pompeius a Teano Larinum versus profectus est a. d. viii Kal. Eo die mansit Venafri. iam aliquantum animi videtur nobis adtulisse Labienus. sed ego nondum habeo quod ad te ex his locis scribam; ista magis exspecto, quid illim adferatur, quo pacto de Labieno ferat, quid agat Domitius in Marsis, Iguvi Thermus, P. Attius Cinguli, quae sit populi urbani voluntas, quae tua coniectura de rebus futuris. haec velim crebro et quid tibi de mulieribus nostris placeat et quid acturus ipse sis scribas. si scriberem ipse, longior epistula fuisset, sed dictavi propter lippitudinem.

labienus vir meus sententia magnus teanum venio ab d viiii kal ibi pompejus consulo convenio qui sermo sum et quis ago sum scribo ad tu cum certus scio pompejus ab teanum larinum verro proficiscor sum ab d viii kal eos dies maneo venafrum iam aliquantus animus video nos affero labienus sed ego nondum habeo qui ad tu ex hic locus scribo iste magis exspecto quis illim affero quo pacisco de labienus fero quis ago domitius in marsus iguvium thermus p attius cingulis qui sum populus urbanus voluntas qui tuus conicio de res sum hic volo creber et quis tu de mulier noster placeo et quis ago ipse sum scribo si scribo ipse longus epistula sum sed dicto propter lippitudo


unus Pompeius me movet beneficio, non auctoritate. quam enim ille habeat auctoritatem in hac causa? qui, cum omnes Caesarem metuebamus, ipse eum diligebat, postquam ipse metuere coepit, putat omnis hostis illi esse oportere. ibimus tamen Luceriam. nec eum fortasse delectabit noster adventus; dissimulare enim non potero mihi quae adhuc acta sint displicere. ego si somnum capere possem, tam longis te epistulis non obtunderem. tu, si tibi eadem causa est, me remunerere sane velim.

unus pompejus ego moveo beneficium non auctoritas quam enim ille habeo auctoritas in hic causa qui cum omnis caesaris metuo ipse is diligo postquam ipse metuo coepio puto omnis hostis ille sum oportet eo tamen luceria neque is fortasse delecto noster advenio dissimulo enim non possum ego qui adhuc ago sum displiceo ego si somnus capio possum tam longus tu epistula non obtundo tu si tu idem causa sum ego remunero sanus volo


S. V. B. E. postea quam litteras communis cum Oppio ad te dedi, ab Caesare epistulam accepi cuius exemplum tibi misi; ex qua perspicere poteris quam cupiat concordiam suam et Pompei reconciliare et quam remotus sit ab omni crudelitate; quod eum sentire, ut debeo, valde gaudeo. de te et tua fide et pietate idem me hercule, mi Cicero, sentio quod tu, non posse tuam famam et officium sustinere ut contra eum arma feras a quo tantum beneficium te accepisse praedices.

senatus v b e postea quam littera communis cum oppius ad tu do ab caesaris epistula accipio qui exemplum tu mitto ex qui perspicio possum quam cupio concordia suus et pompejus reconciliaris et quam removeo sum ab omnis crudelitas qui is sentio ut debeo validus gaudeo de tu et tuus fides et pietas idem ego herculis ego cicero sentio qui tu non possum tuus fama et officium sustineo ut contra is arma ferus ab quo tantus beneficium tu accipio praedico


sed illud quid sit scire cupio, quod iacis obscure iam etiam ex ipsis quinque viris loqui quosdam. quidnam id est? si est enim aliquid, plus est boni quam putaram. atque haec sic velim existimes non me abs te κατὰ τὸ πρακτικὸν quaerere, quod gestiat animus aliquid agere in re publica. iam pridem gubernare me taedebat, etiam cum licebat; nunc vero cum cogar exire de navi non abiectis sed ereptis gubernaculis, cupio istorum naufragia ex terra intueri, cupio, ut ait tuus amicus Sophocles, κἂν ὑπὸ στέγῃ πυκνῆσ ἀκούειν ψακάδοσ εὑδούσῃ φρενί.

sed ille quis sum scio cupio qui jacio obscurus iam etiam ex ipse quinque vis loquor quidam quisnam is sum si sum enim aliquis multus sum bonus quam puto atque hic sic volo existimo non ego abs tu quaero qui gestio animus aliquis ago in res publicus iam pridem gubernaris ego taedet etiam cum licet nunc verus cum cogo exeo de no non abicio sed eripio gubernaculis cupio iste naufragium ex terra intueor cupio ut aio tuus amicus sophocles


et mea sponte faciebam antea et post duabus epistulis tuis perdiligenter in eandem rationem scriptis magno opere sum commotus. eo accedebat hortator adsiduus Sallustius ut agerem quam diligentissime cum Lucceio de vestra vetere gratia reconcilianda. sed cum omnia fecissem, non modo eam voluntatem eius quae fuerat erga te reciperare non potui, verum ne causam quidem elicere immutatae voluntatis. tametsi iactat ille quidem illud suum arbitrium et ea quae iam tum cum aderas offendere eius animum intellegebam, tamen habet quiddam profecto quod magis in animo eius insederit, quod neque epistulae tuae neque nostra adlegatio tam potest facile delere. quam tu praesens non modo oratione sed tuo vultu illo familiari tolles, si modo tanti putaris, id quod, si me audies et si humanitati tuae constare voles, certe putabis. ac ne illud mirere cur, cum ego antea significarim tibi per litteras me sperare illum in nostra potestate fore, nunc idem videar diffidere, incredibile est quanto mihi videatur illius voluntas obstinatior et in hac iracundia offirmatior. sed haec aut sanabuntur cum veneris aut ei molesta erunt in utro culpa erit.

et meus sponte facio antea et post duo epistula tuus perdiligens in idem ratio scribo magnus opus sum commoueo is accedo hortator assiduus sallustius ut ago quam diligens cum lucceius de vester veto gratia reconcilio sed cum omnis facio non modo is voluntas is qui sum erga tu reciperaris non possum verus ne causa quidem elices immuto voluntas tametsi iacto ille quidem ille suus arbitrium et is qui iam tum cum adsum offendo is animus intellego tamen habeo quidam profecto qui magis in animus is insedeo qui neque epistula tuus neque noster adlegatio tam possum facilis deleo quam tu praesens non modo oratio sed tuus vultus ille familiaris tollo si modo tantus putaris is qui si ego audio et si humanitas tuus constaris volo certus puto atque ne ille miro cur cum ego antea significo tu per littera ego spero ille in noster potestas sum nunc idem video diffido incredibilis sum quantus ego video ille voluntas obstinatus et in hic iracundia offirmatior sed hic aut sano cum venio aut is molestus sum in uter culpa sum


nos hic φιλοσοφοῦμεν (quid enim aliud?) et τὰ περὶ τοῦ καθήκοντοσ magnifice explicamus προσφωνοῦμενque Ciceroni; qua de re enim potius pater filio? deinde alia. quid quaeris? exstabit opera peregrinationis huius. Varronem hodie aut cras venturum putabant; ego autem in Pompeianum properabam, non quo hoc loco quicquam pulchrius sed interpellatores illic minus molesti. sed perscribe, quaeso, quae causa sit Myrtili (poenas quidem illum pependisse audivi) et satisne pateat unde corruptus.

nos hic quis enim alius et magnificus explico que cicero qui de res enim potis pater filius deinde alius quis quaero exsto opus peregrinatio hic varro hodie aut creo venio puto ego autem in pompejanus propero non quo hic locus quisquam pulcher sed interpellator illic paruus molestus sed perscribo quaeso qui causa sum myrtilis poena quidem ille pendeo audio et sero pateo unde corrumpo


nunc scitote me esse in summa sollicitudine. nam et tot et talis viros periculo obsidionis liberare cupio neque subsidio ire possum, quod his duabus legionibus non puto esse committendum ut illuc ducantur, ex quibus tamen non amplius xiiii cohortis contrahere potui, quod duas Brundisium misi neque Canusium sine praesidio, dum abessem, putavi esse dimittendum.

nunc scio ego sum in summus sollicitudo nam et tot et talis vir periculum obsidio liberaris cupio neque subsidium eo possum qui hic duo legio non puto sum committo ut illic duco ex qui tamen non amplus xiiii cohors contraho possum qui duo brundisium mitto neque canusium sine praesidium dum absum puto sum dimitto


haec ego pridie scribebam quam comitia fore putabantur. sed ad te, quinto Kal. Sextil. si facta erunt et tabellarius non erit profectus, tota comitia perscribam. quae si, ut putantur, gratuita fuerint, plus unus Cato potuerit quam omnes leges omnesque iudices.

hic ego pridie scribo quam comitium sum puto sed ad tu quintus kal sextil si facio sum et tabellarius non sum proficiscor totus comitium perscribo qui si ut puto gratuitus sum multus unus cato possum quam omnis lex omnes iudex


Buthrotia tibi causa ignota non est. egi enim saepe de ea re tecum tibique totam rem demonstravi, quae est acta hoc modo. ut primum Buthrotium agrum proscriptum vidimus, commotus Atticus libellum composuit. eum mihi dedit ut darem Caesari; eram enim cenaturus apud eum illo die. eum libellum Caesari dedi. probavit causam, rescripsit Attico aequa eum postulare, admonuit tamen ut pecuniam reliquam Buthrotii ad diem solverent.

buthrotius tu causa ignotus non sum ago enim saepe de is res tu tu totus res demonstro qui sum ago hic modo ut primus buthrotius ager proscribo video commoueo atticus libellus compono is ego do ut do caesaris sum enim ceno apud is ille dies is libellus caesaris do probo causa rescribo atticus aequus is postulo admoneo tamen ut pecunia reliquus buthrotius ad dies solvo


Appius noster cum me adventare videret, profectus est Tarsum usque Laodicea. ibi forum agit, cum ego sim in provincia. quam eius iniuriam non insector. satis enim habeo negoti in sanandis vulneribus quae sunt imposita provinciae; quod do operam ut faciam quam minima cum illius contumelia. sed hoc Bruto nostro velim dicas, illum fecisse non belle qui adventu meo quam longissime potuerit discesserit.

appius noster cum ego adventaris video proficiscor sum tarsus usque laodicea ibi forum ago cum ego sum in provincia quam is iniuria non insecto satis enim habeo negotium in sano vulnus qui sum impono provincia qui do opera ut facio quam minimus cum ille contumelia sed hic brutus noster volo dico ille facio non bellus qui advenio meus quam longus possum discedo


dices quid quaeso istuc erat? magnum; itaque me ipsum commoverat; sic absurde et aspere verbis vultuque responderat. dissimulavi dolens. discubuimus omnes praeter illam, cui tamen Quintus de mensa misit. illa reiecit. quid multa? nihil meo fratre lenius, nihil asperius tua sorore mihi visum est; et multa praetereo quae tum mihi maiori stomacho quam ipsi Quinto fuerunt. ego inde Aquinum. Quintus in Arcano remansit et Aquinum ad me postridie mane venit mihique narravit nec secum illam dormire voluisse et cum discessura esset fuisse eius modi qualem ego vidissem. quid quaeris? vel ipsi hoc dicas licet, humanitatem ei meo iudicio illo die defuisse. haec ad te scripsi fortasse pluribus quam necesse fuit, ut videres tuas quoque esse partis instituendi et monendi. reliquum est ut ante quam proficiscare mandata nostra exhaurias, scribas ad me omnia, Pomptinum extrudas, cum profectus eris cures ut sciam, sic habeas nihil me hercule te mihi nec carius esse nec suavius. A. Torquatum amantissime dimisi Menturnis, optimum virum; cui me ad te scripsisse aliquid in sermone significes velim.

dico quis quaeso iste sum magnus itaque ego ipse commoveo sic absurdus et asper verbum vultus respondeo dissimulo doleo discumbo omnis praeter ille qui tamen quintus de mensa mitto ille reicio quis multus nihil meus frater lenis nihil asper tuus soror ego video sum et multus praetereo qui tum ego magnus stomachus quam ipse quintus sum ego inde aquinum quintus in arcanum remaneo et aquinum ad ego postridie mane venio ego narro neque sui ille dormio volo et cum discedo sum sum is modus qual ego video quis quaero vel ipse hic dico licet humanitas is meus iudicium ille dies desum hic ad tu scribo fortasse multus quam necesse sum ut video tuus quoque sum pars instituo et moneo reliquus sum ut ante quam proficiscaris mandatum noster exhaurio scribo ad ego omnis pomptinus extrudo cum proficiscor sum curo ut scio sic habeo nihil ego herculis tu ego neque carus sum neque suavis ab torquatus amo dimitto minturnae bonus vir qui ego ad tu scribo aliquis in sermo significo volo


venio ad epistulas tuas; quas ego sescentas uno tempore accepi, aliam alia iucundiorem, quae quidem erant tua manu. nam Alexidis manum amabam quod tam prope accedebat ad similitudinem tuae, litteras non amabam quod indicabant te non valere. cuius quoniam mentio facta est, Tironem Patris aegrum reliqui, adulescentem, ut nosti (et adde, si quid vis), probum. nihil vidi melius. itaque careo aegre et, quamquam videbatur se non graviter habere, tamen sum sollicitus maximamque spem habeo in M'. Curi diligentia de qua ad me scripsit Tiro et multi nuntiarunt. Curius autem ipse sensit quam tu velles se a me diligi et eo sum admodum delectatus. et me hercule est quam facile diligas αὐτόχθων in homine urbanitas. eius testamentum deporto trium Ciceronum signis obsignatum cohortisque praetoriae. fecit palam te ex libella, me ex terruncio. in Actio Corcyrae Alexio me opipare muneratus est. Q. Ciceroni obsisti non potuit quo minus Thyamim videret.

venio ad epistula tuus qui ego sescenti unus tempus accipio alius alius jucundus qui quidem sum tuus manus nam alexis manus amo qui tam prope accedo ad similitudo tuus littera non amo qui indico tu non valeo qui quoniam mentior facio sum tiro patrae aeger reliquus adulescens ut nosco et addo si quis volo probus nihil video bonus itaque careo aeger et quamquam video sui non gravis habeo tamen sum sollicitus magnus spes habeo in m curius diligentia de qui ad ego scribo tiro et multus nuntio curius autem ipse sentio quam tu volo sui ab ego diligo et is sum admodum delector et ego herculis sum quam facilis diligo in homo urbanitas is testamentum deporto tres cicero signum obsigno cohors praetorius facio palam tu ex libella ego ex terruncio in actius corcyra alexio ego opiparis munero sum q cicero obsisto non possum quo paruus thyamis video


nunc redeo ad quae mihi mandas. †in praefectis excusatio iis†, quos voles deferto. non ero tam μετέωροσ quam in Appuleio fui. Xenonem tam diligo quam tu, quod ipsum sentire certo scio. apud Patronem et reliquos barones te in maxima gratia posui et hercule merito tuo feci. nam mihi Ister dixit te scripsisse ad se mihi ex illius litteris rem illam curae fuisse, quod ei pergratum erat. sed cum Patro mecum egisset ut peterem a vestro Ariopago ὑπομνηματισμὸν tollerent quem Polycharmo praetore fecerant, commodius visum est et Xenoni et post ipsi Patroni me ad Memmium scribere, qui pridie quam ego Athenas veni Mytilenas profectus erat, ut is ad suos scriberet posse id sua voluntate fieri. non enim dubitabat Xeno quin ab Ariopagitis invito Memmio impetrari non posset. Memmius autem aedificandi consilium abiecerat; sed erat Patroni iratus. itaque scripsi ad eum accurate; cuius epistulae misi ad te exemplum.

nunc redeo ad qui ego mando in praefectus excusatio is qui volo defero non sum tam quam in appuleius sum xeno tam diligo quam tu qui ipse sentio certus scio apud patro et reliquus barones tu in maximus gratia pono et herculis mereo tuus facio nam ego ister dico tu scribo ad sui ego ex ille littera res ille cura sum qui is pergratus sum sed cum patro ego ago ut peto ab vester ariopagus tollo qui polycharmo praetor facio commodus video sum et xeno et post ipse patro ego ad memmius scribo qui pridie quam ego athenae venio mytilenae proficiscor sum ut is ad suus scribo possum is suus voluntas fio non enim dubito xeno quin ab ariopagita invito memmius impetraris non possum memmius autem aedifico consilium abicio sed sum patro irascor itaque scribo ad is accuro qui epistula mitto ad tu exemplum


sunt autem post discessum a me tuum res dignae litteris nostris, sed non committendae eius modi periculo ut aut interire aut aperiri aut intercipi possint. primum igitur scito primum me non esse rogatum sententiam praepositumque esse nobis pacificatorem Allobrogum, idque admurmurante senatu neque me invito esse factum. sum enim et ab observando homine perverso liber et ad dignitatem in re publica retinendam contra illius voluntatem solutus, et ille secundus in dicendo locus habet auctoritatem paene principis et voluntatem non nimis devinctam beneficio consulis. Tertius est Catulus, quartus, si etiam hoc quaeris, Hortensius. consul autem ipse parvo animo et pravo tamen cavillator genere illo moroso quod etiam sine dicacitate ridetur, facie magis quam facetiis ridiculus, nihil agens cum re publica, seiunctus ab optimatibus, a quo nihil speres boni rei publicae quia non vult, nihil speres mali quia non audet. eius autem conlega et in me perhonorificus et partium studiosus ac defensor bonarum.

sum autem post discedo ab ego tuus res dignus littera noster sed non committo is modus periculum ut aut intereo aut aperio aut intercipio possum primus igitur scio primus ego non sum rogo sententia praepono sum nos pacificator allobroges is admurmuro senatus neque ego invito sum facio sum enim et ab observo homo perverto liber et ad dignitas in res publicus retineo contra ille voluntas soluo et ille secundus in dico locus habeo auctoritas paene princeps et voluntas non nimis devincio beneficium consul tertius sum catulus quartus si etiam hic quaero hortensius consul autem ipse parvus animus et pravus tamen cavillator genus ille morosus qui etiam sine dicacitas rideo facies magis quam facetia ridiculus nihil ago cum res publicus sejungo ab optimas ab quo nihil spero bonus res publicus quia non volo nihil spero malus quia non audeo is autem collega et in ego perhonorificus et pars studiosus atque defenso bonus


redeo ad urbana quae ego diu ignorans ex tuis iucundissimis litteris a. d. v Kal. Ianuarias denique cognovi. eas diligentissime Philogenes, libertus tuus, curavit perlonga et non satis tuta via perferendas. nam quas Laeni pueris scribis datas non acceperam. iucunda de Caesare et quae senatus decrevit et quae tu speras. quibus ille si cedit, salvi sumus. incendio Plaetoriano quod Seius ambustus es minus moleste fero. Lucceius de Q. Cassio cur tam vehemens fuerit et quid actum sit aveo scire.

redeo ad urbanus qui ego diu ignoro ex tuus jucundus littera ab d v kal januarius denique cognosco is diligens philogenes libertus tuus curo perlongus et non satis tueor via perfero nam qui laenius puer scribo do non accipio iucundus de caesaris et qui senatus decerno et qui tu spero qui ille si cedo salvus sum incendium plaetorianus qui sejus amburo sum paruus molestus fero lucceius de q casseius cur tam vehemens sum et quis ago sum aveo scio


Cicerones nostri sunt apud Deiotarum sed, si opus erit, deducentur Rhodum. tu si es Romae, ut soles, diligentissime, si in Epiro, mitte tamen ad nos de tuis aliquem tabellarium, ut et tu quid nos agamus et nos quid tu agas quidque acturus sis scire possimus. ego tui Bruti rem sic ago ut suam ipse non ageret. sed iam exhibeo pupillum neque defendo; sunt enim negotia et lenta et inania. faciam tamen satis tibi quidem cui difficilius est quam ipsi; sed certe satis faciam utrique.

cicero noster sum apud deiotaris sed si opus sum deduco rhodos tu si sum roma ut soleo diligens si in epirus mitto tamen ad nos de tuus aliquis tabellarius ut et tu quis nos ago et nos quis tu ago quisque ago sum scio possum ego tuus brutus res sic ago ut suus ipse non ago sed iam exhibeo pupillus neque defendo sum enim negotium et lentus et inanis facio tamen satis tu quidem qui difficilis sum quam ipse sed certus satis facio uterque


ille autem non simulat sed plane tribunus pl. fieri cupit. qua de re quom in senatu ageretur, fregi hominem et inconstantiam eius reprehendi qui Romae tribunatum pl. peteret cum in Sicilia hereditatem se petere dictitasset, neque magno opere dixi esse nobis laborandum, quod nihilo magis ei liciturum esset plebeio rem publicam perdere quam similibus eius me consule patriciis esset licitum. iam cum se ille septimo die venisse a freto neque sibi obviam quemquam prodire potuisse et noctu se introisse dixisset in eoque se in contione iactasset, nihil ei novi dixi accidisse. ex Sicilia septimo die Romam; ante tribus horis Roma Interamnam. noctu introisti; idem ante. non est itum obviam; ne tum quidem quom iri maxime debuit. quid quaeris? hominem petulantem modestum reddo non solum perpetua gravitate orationis sed etiam hoc genere dictorum. itaque iam familiariter cum ipso cavillor ac iocor; quin etiam cum candidatum deduceremus, quaerit ex me num consuessem Siculis locum gladiatoribus dare. negavi. at ego inquit novus patronus instituam; sed soror, quae tantum habeat consularis loci, unum mihi solum pedem dat noli, inquam de uno pede sororis queri; licet etiam alterum tollas. non consulare inquies dictum. fateor; sed ego illam odi male consularem. ea est enim seditiosa, ea cum viro bellum gerit neque solum cum Metello sed etiam cum Fabio, quod eos †esse in hoc esse† moleste fert.

ille autem non simulo sed planus tribunus pl fio cupio qui de res cum in senatus ago frango homo et inconstantia is reprehendo qui roma tribunatus pl peto cum in sicilia hereditas sui peto dictito neque magnus opus dico sum nos laboro qui nihilum magis is liceo sum plebeius res publicus perdo quam similis is ego consul patricius sum liceo iam cum sui ille septimus dies venio ab fretus neque sui obvius quisquam prodeo possum et nox sui introisse dico in eo sui in contio jacto nihil is nosco dico accido ex sicilia septimus dies roma ante tres hora roma interamna nox introisti idem ante non sum eo obvius ne tum quidem cum eo magnus debeo quis quaero homo petulans modestus reddo non solus perpetuus gravitas oratio sed etiam hic genus dico itaque iam familiaris cum ipse cavillor atque jocor quin etiam cum candido deduco quaero ex ego num consuessem siculis locus gladiator do nego at ego inquam novus patronus instituo sed soror qui tantus habeo consularis locus unus ego solus pedis do nolo inquam de unus pes soror queror licet etiam alter tollo non consularis inquam dico fateor sed ego ille odi malus consularis is sum enim seditiosus is cum vir bellum gero neque solus cum metellus sed etiam cum fabius qui is sum in hic sum molestus fero


atque harum rerum commemorationem verecundia saepe impedivit utriusque nostrum; nunc autem ea fuit necessaria propter eam partem epistulae tuae, per quam te ac mores tuos mihi purgatos ac probatos esse voluisti. atque in ista incommoditate alienati illius animi et offensi illud inest tamen commodi, quod et mihi et ceteris amicis tuis nota fuit et abs te aliquanto ante testificata tua voluntas omittendae provinciae, ut quod una non estis non dissensione ac discidio vestro sed voluntate ac iudicio tuo factum esse videatur. qua re et illa quae violata expiabuntur, et haec nostra quae sunt sanctissime conservata suam religionem obtinebunt.

atque haris res commemoratio verecundia saepe impedio uterque nos nunc autem is sum necessarius propter is pars epistula tuus per quam tu atque mos tuus ego purgo atque probo sum volo atque in iste incommoditas alieno ille animus et offendo ille insum tamen commodus qui et ego et ceterus amicus tuus nosco sum et abs tu aliquantus ante testificor tuus voluntas omitto provincia ut qui unus non sum non dissensio atque discidium vester sed voluntas atque iudicium tuus facio sum video qui res et ille qui violo expio et hic noster qui sum sancio conservo suus religio obtineo


laudationem Porciae gaudeo me ante dedisse Leptae tabellario quam tuas acceperim litteras. eam tu igitur, si me amas, curabis, si modo mittetur, isto modo mittendam Domitio et Bruto.

laudatio porcia gaudeo ego ante do lepta tabellarius quam tuus accipio littera is tu igitur si ego amo curo si modo mitto iste modo mitto domitius et brutus


equidem cum multa (quod necesse erat in tanta occupatione) non probentur quae Caesar statuerit, tamen oti pacisque causa acerrime illa soleo defendere. quod tibi idem magno opere faciendum censeo; quamquam haec epistula non suasoris est sed rogatoris. igitur, mi Plance, rogo te et etiam oro, sic medius fidius ut maiore studio magisque ex animo agere non possim, ut totum hoc negotium ita agas, ita tractes, ita conficias ut, quod sine ulla dubitatione apud consules obtinuimus propter summam bonitatem et aequitatem causae, id tu nos obtinuisse non modo facile patiare sed etiam gaudeas. qua quidem voluntate te esse erga Atticum saepe praesens et illi ostendisti et vero etiam mihi. quod si feceris, me quem voluntate et paterna necessitudine coniunctum semper habuisti maximo beneficio devinctum habebis idque ut facias te vehementer etiam atque etiam rogo.

equidem cum multus qui necesse sum in tantus occupatio non probo qui caesar statuo tamen otium pax causa acer ille soleo defendo qui tu idem magnus opus facio censeo quamquam hic epistula non suasor sum sed rogator igitur ego plancus rogo tu et etiam oro sic medius fidus ut magnus studium magus ex animus ago non possum ut totus hic negotium ita ago ita tracto ita confacio ut qui sine ullus dubitatio apud consul obtineo propter summa bonitas et aequitas causa is tu nos obtineo non modo facilis patior sed etiam gaudeo qui quidem voluntas tu sum erga atticus saepe praesens et ille ostendo et verus etiam ego qui si facio ego qui voluntas et paternus necessitudo conjungo semper habeo maximus beneficium devincio habeo is ut facio tu vehemens etiam atque etiam rogo


ante meridianis tuis litteris heri statim rescripsi; nunc respondeo vespertinis. Brutus mallem me arcesseret. et aequius erat, cum illi iter instaret et subitum et longum, et me hercule nunc, cum ita simus adfecti ut non possimus plane simul vivere (intellegis enim profecto in quo maxime posita sit συμβίωσισ), facile patiebar nos potius Romae una esse quam in Tusculano.

ante meridianus tuus littera heri statim rescribo nunc respondeo vespertinus brutus malo ego arcesso et aequus sum cum ille iter insto et subeo et longus et ego herculis nunc cum ita sum afficio ut non possum planus simul vivo intellego enim profecto in quo magnus pono sum facilis patior nos potis roma unus sum quam in tusculanus


Attica iure queritur. quod me de Bacchi, de statuarum coronis certiorem fecisti, valde gratum; nec quicquam posthac non modo tantum sed ne tantulum quidem praeterieris. et de Herode et Mettio meminero et de omnibus quae te velle suspicabor modo. o turpem sororis tuae filium! cum haec scriberem, adventabat αὐτῇ βουλύσει cenantibus nobis.

atticus ius queror qui ego de bacchus de statua corona certus facio validus gratus neque quisquam posthac non modo tantus sed ne tantulis quidem praetereo et de herodes et mettio memini et de omnis qui tu volo suspicor modo o turpis soror tuus filius cum hic scribo advento ceno nos


Messius defendebatur a nobis de legatione revocatus; nam eum Caesari legarat Appius. Servilius edixit ut adesset. tribus habet Pomptinam, Velinam, Maeciam. pugnatur acriter; agitur tamen satis. deinde me expedio ad Drusum, inde ad Scaurum. parantur orationibus indices gloriosi. fortasse accedent etiam consules designati. in quibus si Scaurus non fuerit, in hoc iudicio valde laborabit.

messus defendo ab nos de legatio revoco nam is caesaris lego appius servilis edico ut adsum tres habeo pomptinus velinus maecia pugno acer ago tamen satis deinde ego expedio ad drusus inde ad scaurus paro oratio indico gloriosus fortasse accedo etiam consul designo in qui si scaurus non sum in hic iudicium validus laboro


ab Axio accepi litteras. de Tirone gratum. Vettienum diligo. Vestorio reddidi. Servius pr. Nonas Maias Menturnis mansisse dicitur, hodie in Liternino mansurus apud C. Marcellum. cras igitur nos mature videbit mihique dabit argumentum ad te epistulae. iam enim non reperio quod tibi scribam. illud admiror quod Antonius ad me ne nuntium quidem, cum praesertim me valde observarit. videlicet aliquid atrocius de me imperatum est. coram negare mihi non vult, quod ego nec rogaturus eram nec, si impetrassem, crediturus. nos tamen aliquid excogitabimus.

ab axius accipio littera de tiro gratus vettienus diligo vestorius reddo servus pr nona maia minturnae maneo dico hodie in literninus mando apud que marcellus creo igitur nos maturus video ego do argumentum ad tu epistula iam enim non reperio qui tu scribo ille admiror qui antonius ad ego ne nuntius quidem cum praesertim ego validus observo videlicet aliquis atrox de ego impero sum coram nego ego non volo qui ego neque rogo sum neque si impetro credo nos tamen aliquis excogito


cotidiene inquis a te accipiendae litterae sunt? si habebo cui dem, cotidie. at iam ipse ades. tum igitur cum venero desinam. unas video mihi a te non esse redditas quas L. Quinctius familiaris meus cum ferret ad bustum Basili vulneratus et despoliatus est.

cotidiene inquam ab tu accipio littera sum si habeo qui do cottidie at iam ipse adsum tum igitur cum venio desino unus video ego ab tu non sum reddo qui l quintius familiaris meus cum fero ad bustum basilis vulnero et despolio sum


unum te puto minus blandum esse quam me et, si uterque nostrum est aliquando adversus aliquem, inter nos certe numquam sumus. audi igitur me hoc ἀγοητεύτωσ dicentem. ne vivam, mi Attice, si mihi non modo Tusculanum, ubi ceteroqui sum libenter, sed μακάρων νῆσοι tanti sunt ut sine te sim tot dies. qua re obduretur hoc triduum ut te quoque ponam in eodem πάθει; quod ita est profecto. sed velim scire hodiene statim de auctione et quo die venias. ego me interea cum libellis; ac moleste fero Vennoni me historiam non habere. sed tamen ne nihil de re, nomen illud, quod a Caesare, tris habet condiciones, aut emptionem ab hasta (perdere malo, etsi praeter ipsam turpitudinem hoc ipsum puto esse perdere) aut delegationem a mancipe annua die (quis erit cui credam, aut quando iste Metonis annus veniet?) aut Vettieni condicione semissem. σκέψαι igitur. ac vereor ne iste iam auctionem nullam faciat sed ludis factis Ἀτύπῳ subsidio currat, ne talis vir ἀλογηθῇ. sed μελήσει. tu Atticam, quaeso, cura et ei salutem et Piliae Tulliae quoque verbis plurimam.

unus tu puto paruus blandus sum quam ego et si uterque nos sum aliquando adverro aliquis inter nos certus numquam sum audio igitur ego hic dico ne vivo ego atticus si ego non modo tusculanus ubi ceteroqui sum libet sed tantus sum ut sine tu sum tot dies qui res obduro hic triduum ut tu quoque pono in idem qui ita sum profecto sed volo scio hodie statim de auctio et quo dies venio ego ego interea cum libellus atque molestus fero vennonius ego historia non habeo sed tamen ne nihil de res nomen ille qui ab caesaris tres habeo condicio aut emptio ab hasta perdo malus etsi praeter ipse turpitudo hic ipse puto sum perdo aut delegatio ab manceps annuus dies quis sum qui credo aut quando iste meton annus venio aut vettienus condicio semis igitur atque vereor ne iste iam auctio nullus facio sed ludus facio subsidium curro ne talis vir sed tu attica quaeso cura et is salus et pilia tullia quoque verbum multus


de epistula ad Caesarem nobis vero semper rectissime placuit ut isti ante legerent. aliter enim fuissemus et in hos inofficiosi et in nosmet ipsos, si illum offensuri fuimus, paene periculosi. isti autem ingenue; mihique gratum quod quid sentirent non reticuerunt, illud vero vel optime quod ita multa mutari volunt ut mihi de integro scribendi causa non sit. quamquam de Parthico bello quid spectare debui nisi quod illum velle arbitrabar? quod enim aliud argumentum epistulae nostrae nisi κολακεία fuit? an, si ea quae optima putarem suadere voluissem, oratio mihi defuisset? totis igitur litteris nihil opus est. ubi enim ἐπίτευγμα magnum nullum fieri possit, ἀπότευγμα vel non magnum molestum futurum sit, quid opus est παρακινδυνεύειν? praesertim cum illud occurrat, illum, cum antea nihil scripserim, existimaturum me nisi toto bello confecto nihil scripturum fuisse. atque etiam vereor ne putet me hoc quasi Catonis μείλιγμα esse voluisse. quid quaeris? valde me paenitebat nec mihi in hac quidem re quicquam magis ut vellem accidere potuit quam quod σπουδὴ nostra non est probata. incidissemus etiam in illos, in eis in cognatum tuum.

de epistula ad caesaris nos verus semper recingo placeo ut iste ante lego aliter enim sum et in hic inofficiosus et in nos ipse si ille offendo sum paene periculosus iste autem ingenuus ego gratus qui quis sentio non reticeo ille verus vel optume qui ita multus muto volo ut ego de integer scribo causa non sum quamquam de parthicus bellum quis specto debeo nisi qui ille volo arbitror qui enim alius argumentum epistula noster nisi sum an si is qui bonus puto suadeo volo oratio ego desum totus igitur littera nihil opus sum ubi enim magnus nullus fio possum vel non magnus molestus sum sum quis opus sum praesertim cum ille occurro ille cum antea nihil scribo existimo ego nisi totus bellum conficio nihil scribo sum atque etiam vereor ne puto ego hic quasi cato sum volo quis quaero validus ego paeniteo neque ego in hic quidem res quisquam magis ut volo accido possum quam qui noster non sum probo incido etiam in ille in is in cognatus tuus


narro tibi, haec loca venusta sunt, abdita certe et, si quid scribere velis, ab arbitris libera. sed nescio quo modo οἶκος φίλοσ. itaque me referunt pedes in Tusculanum. et tamen haec ῤωπογραφία ripulae videtur habitura celerem satietatem. equidem etiam pluvias metuo, si Prognostica nostra vera sunt; rarae enim ῤητορεύουσιν. tu, quaeso, fac sciam ubi Brutum nostrum et quo die videre possim.

narro tu hic locum venustus sum abdo certus et si quis scribo velis ab arbiter liber sed nescio quo modo itaque ego refero pes in tusculanus et tamen hic ripula video habeo celer satietas equidem etiam pluvia metuo si prognostica noster verus sum rarus enim tu quaeso facio scio ubi brutus nos et quo dies video possum


postridie in senatu qui fuit dies Nonarum Septembr. senatui gratias egimus. eo biduo cum esset annonae summa caritas et homines ad theatrum primo, deinde ad senatum concurrissent, impulsu Clodi mea opera frumenti inopiam esse clamarent, cum per eos dies senatus de annona haberetur et ad eius procurationem sermone non solum plebis verum etiam bonorum Pompeius vocaretur idque ipse cuperet multitudoque a me nominatim ut id decernerem postularet, feci et accurate sententiam dixi. cum abessent consulares, quod tuto se negarent posse sententiam dicere, praeter Messallam et Afranium, factum est senatus consultum in meam sententiam, ut cum Pompeio ageretur ut eam rem susciperet lexque ferretur. quo senatus consulto recitato cum populus more hoc insulso et novo plausum meo nomine recitando dedisset, habui contionem. omnes magistratus praesentes praeter unum praetorem et duos tribunos pl. dederunt. postridie senatus frequens et omnes consulares nihil Pompeio postulanti negarunt. ille legatos quindecim cum postularet, me principem nominavit et ad omnia me alterum se fore dixit. legem consules conscripserunt qua Pompeio per quinquennium omnis potestas rei frumentariae toto orbe terrarum daretur, alteram Messius qui omnis pecuniae dat potestatem et adiungit classem et exercitum et maius imperium in provinciis quam sit eorum qui eas obtineant. illa nostra lex consularis nunc modesta videtur, haec Messi non ferenda. Pompeius illam velle se dicit, familiares hanc. consulares duce Favonio fremunt; nos tacemus et eo magis quod de domo nostra nihil adhuc pontifices responderunt. qui si sustulerint religionem, aream praeclaram habebimus; superficiem consules ex senatus consulto aestimabunt; sin aliter, †demolientur, suo† nomine locabunt, rem totam aestimabunt.

postridie in senatus qui sum dies nonaris septembr senatus gratia ago is biduus cum sum annona summus careo et homo ad theatrum primus deinde ad senatus concurro impulsus claudius meus opus frumentum inopia sum clamo cum per is dies senatus de annona habeo et ad is procuratio sermo non solus plebs verus etiam bonus pompejus voco is ipse cupio multitudo ab ego nominatim ut is decerno postulo facio et accuro sententia dico cum absum consularis qui tueor sui nego possum sententia dico praeter messalla et afranius facio sum senatus consulo in meus sententia ut cum pompejus ago ut is res suscipio lex fero quo senatus consultum recito cum populus mos hic insulsus et novo plausus meus nomen recito do habeo contio omnis magistratus praesens praeter unus praetor et duo tribunus pl do postridie senatus frequens et omnis consularis nihil pompejus postulo nego ille legatus quindecim cum postulo ego princeps nomino et ad omnis ego alter sui sum dico lex consul conscribo qui pompejus per quinquennium omnis potestas res frumentarius totus orbis terra do alter messus qui omnis pecunia do potestas et adjungo classis et exercitus et magnus imperium in provincia quam sum is qui is obtineo ille noster lex consularis nunc modestus video hic meto non fero pompejus ille volo sui dico familiaris hic consularis dux favonius fremo nos taceo et is magis qui de domus noster nihil adhuc pontifex respondeo qui si tollo religio areo praeclarus habeo superficies consul ex senatus consultum aestimo sin aliter demolio suus nomen loco res totus aestimo


quod scribis, non quo alicunde audieris, sed te ipsum putare me attractum iri, si de pace agatur, mihi omnino non venit in mentem quae possit actio esse de pace, cum illi certissimum sit, si possit, exspoliare exercitu et provincia Pompeium; nisi forte iste nummarius ei potest persuadere ut, dum oratores eant redeant, quiescat. nihil video quod sperem aut quod iam putem fieri posse. sed tamen hominis hoc ipsum probi est †magnum sit† τῶν πολιτικωτάτων σκεμμάτων, veniendumne sit in consilium tyranni si is aliqua de re bona deliberaturus sit. qua re si quid eius modi evenerit ut arcessamur (quod equidem non credo. quid enim essem de pace dicturus? dixi, ipse valde repudiavit), sed tamen si quid acciderit, quid censeas mihi faciendum utique scribito. nihil enim mihi adhuc accidit quod maioris consili esset. Trebati, boni viri et civis, verbis te gaudeo delectatum, tuaque ista crebra ἐκφώνησισ ὑπέρευ me sola adhuc delectavit. litteras tuas vehementer exspecto; quas quidem credo iam datas esse.

qui scribo non quo alicunde audio sed tu ipse puto ego attraho eo si de pax ago ego omnino non venio in mens qui possum actium sum de pax cum ille certus sum si possum exspoliaris exercitus et provincia pompejus nisi fors iste nummarius is possum persuadeo ut dum orator eo redeo quiesco nihil video qui spero aut qui iam puto fio possum sed tamen homo hic ipse probus sum magnus sum venio sum in consilium tyrannus si is aliqui de res bonus delibero sum qui res si quis is modus evenio ut arcesso qui equidem non credo quis enim sum de pax dico dico ipse validus repudio sed tamen si quis accido quis censeo ego facio utique scribo nihil enim ego adhuc accido qui magnus consilium sum trebatius bonus vir et civis verbum tu gaudeo delectas tuus iste creber ego solus adhuc delecto littera tuus vehemens exspecto qui quidem credo iam do sum


L. Cincio HS CCIↃↃ CCIↃↃ CCCC pro signis Megaricis, ut tu ad me scripseras, curavi. Hermae tui Pentelici cum capitibus aeneis, de quibus ad me scripsisti iam nunc me admodum delectant. qua re velim et eos et signa et cetera quae tibi eius loci et nostri studi et tuae elegantiae esse videbuntur quam plurima quam primumque mittas et maxime quae tibi gymnasi xystique videbuntur esse. nam in eo genere sic studio efferimur ut abs te adiuvandi, ab aliis prope reprehendendi simus. si Lentuli navis non erit, quo tibi placebit imponito.

l cincius sestertius cci cci cccc pro signum megaricus ut tu ad ego scribo curo hermes tuus pentelicus cum caput aeneus de qui ad ego scribo iam nunc ego admodum delecto qui res volo et is et signum et ceterus qui tu is locus et noster studium et tuus elegantia sum video quam multus quam primus mitto et magnus qui tu gymnasium xystus video sum nam in is genus sic studium effero ut abs tu adjuvo ab alius prope reprehendo sum si lentulis navus non sum quo tu placeo impono


de Siliano negotio, etsi mihi non est ignota condicio, tamen hodie me ex Sicca arbitror omnia cogniturum. Cottae quod negas te nosse, ultra Silianam villam est, quam puto tibi notam esse, villula sordida et valde pusilla, nil agri, ad nullam rem loci satis nisi ad eam quam quaero. sequor celebritatem. sed si perficitur de hortis Sili, hoc est si perficis (est enim totum positum in te), nihil est scilicet quod de Cottae cogitemus.

de silianus negotium etsi ego non sum ignotus condicio tamen hodie ego ex sicco arbitror omnis cognosco cotta qui nego tu nosco ultra silianus villa sum quam puto tu nota sum villula sordidus et validus pusillus nihil ager ad nullus res locus satis nisi ad is quam quaero sequor celebritas sed si perficio de hortus silis hic sum si perficio sum enim totus pono in tu nihil sum scilicet qui de cotta cogito


οὐκ ἔστ' ἔτυμοσ λόγοσ, ut opinor, ille de ratibus. quid enim esset quod Dolabella iis litteris quas iii Idus Martias a Brundisio dedit hanc quasi εὐημερίαν Caesaris scriberet, Pompeium in fuga esse eumque primo vento navigaturum? quod valde discrepat ab iis epistulis quarum exempla antea ad te misi. hic quidem mera scelera loquuntur; sed non erat nec recentior auctor nec huius quidem rei melior Dolabella.

ut opinor ille de ratis quis enim sum qui dolabella is littera qui iii idus martius ab brundisium do hic quasi caesar scribo pompejus in fuga sum is primus venio navigo qui validus discrepo ab is epistula qui exemplum antea ad tu mitto hic quidem merus scelus loquor sed non sum neque recens auctor neque hic quidem res bonus dolabella


Pr. Idus Hortensius ad me venit scripta epistula. †vellem cetera eius†, quam in me incredibilem ἐκτένειαν! qua quidem cogito uti. deinde Serapion cum epistula tua. quam prius quam aperuissem, dixi ei te ad me de eo scripsisse antea, ut feceras. deinde epistula †scripta† cumulatissime cetera. et hercule hominem probo; nam et doctum et probum existimo; quin etiam navi eius me et ipso convectore usurum puto.

pr idus hortensius ad ego venio scribo epistula volo ceterus is quam in ego incredibilis qui quidem cogo uti deinde serapio cum epistula tuus quam prior quam aperio dico is tu ad ego de is scribo antea ut facio deinde epistula scribo cumulo ceterus et herculis homo probo nam et doceo et probus existimo quin etiam no is ego et ipse convector utor puto


puto te existimare me nunc oblitum consuetudinis et instituti mei rarius ad te scribere quam solebam; sed quoniam loca et itinera tua nihil habere certi video, neque in Epirum neque Athenas neque in Asiam cuiquam nisi ad te ipsum proficiscenti dedi litteras. neque enim eae sunt epistulae nostrae quae si perlatae non sint nihil ea res nos offensura sit; quae tantum habent mysteriorum ut eas ne librariis quidem fere committamus, †lepidum quo excidat†.

puto tu existimaris ego nunc obliuiscor consuetudo et institus meus rarus ad tu scribo quam soleo sed quoniam locum et iter tuus nihil habeo certus video neque in epirus neque athenae neque in asia quisquam nisi ad tu ipse proficisco do littera neque enim is sum epistula noster qui si perfero non sum nihil is res nos offendo sum qui tantus habeo mysterium ut is ne librarius quidem fere committo lepidus quo excido


sollicitum esse te cum de tuis communibusque fortunis tum maxime de me ac de dolore meo sentio. qui quidem meus dolor non modo non minuitur cum socium sibi adiungit dolorem tuum sed etiam augetur. omnino pro tua prudentia sentis qua consolatione levari maxime possim. probas enim meum consilium negasque mihi quicquam tali tempore potius faciendum fuisse. addis etiam (quod etsi mihi levius est quam tuum iudicium, tamen non est leve) ceteris quoque, id est qui pondus habeant, factum nostrum probari. id si ita putarem, levius dolerem.

sollicitus sum tu cum de tuus communis fortuna tum magnus de ego atque de dolor meus sentio qui quidem meus dolor non modo non minuo cum socius sui adjungo dolor tuus sed etiam augeo omnino pro tuus prudentia sentio qui consolatio levaris magnus possum probo enim meus consilium nego ego quisquam talis tempus potis facio sum addo etiam qui etsi ego levis sum quam tuus iudicium tamen non sum levis ceterus quoque is sum qui pondus habeo facio nos probaris is si ita puto levis doleo


Gnaeus quidem noster iam plane quid cogitet nescio. φυσᾷ γὰρ οὐ σμικροῖσιν αὐλίσκοισ ἔτι, ἀλλ' ἀγρίαισ φύσαισι φορβειᾶσ ἄτερ qui quidem etiam istuc adduci potuerit. nam adhuc haec ἐσοφίζετο, se leges Caesaris probare, actiones ipsum praestare debere; agrariam legem sibi placuisse, potuerit intercedi necne nihil ad se pertinere; de rege Alexandrino placuisse sibi aliquando confici; Bibulus de caelo tum servasset necne sibi quaerendum non fuisse; de publicanis voluisse illi ordini commodare; quid futurum fuerit si Bibulus tum in forum descendisset se divinare non potuisse. nunc vero, Sampsicerame, quid dices? vectigal te nobis in monte Antilibano constituisse, agri Campani abstulisse? quid? hoc quem ad modum obtinebis? oppressos vos inquit tenebo exercitu Caesaris. non me hercule me tu quidem tam isto exercitu quam ingratis animis eorum hominum qui appellantur boni, qui mihi non modo praemiorum sed ne sermonum quidem umquam fructum ullum aut gratiam rettulerunt.

gnaeus quidem noster iam planus quis cogito nescio qui quidem etiam iste adduco possum nam adhuc hic sui lex caesar probaris actio ipse praesto debeo agrarius lex sui placeo possum intercedo necne nihil ad sui pertineo de rex alexandrinus placeo sui aliquando conficio bibulus de caelum tum servo necne sui quaero non sum de publicanus volo ille ordo commodo quis sum sum si bibulus tum in forum descendo sui divinaris non possum nunc verus sampsiceramus quis dico vectigal tu nos in mons antilibanus constituo ager campanus aufero quis hic qui ad modus obtineo opprimo tu inquam teneo exercitus caesar non ego herculis ego tu quidem tam iste exercitus quam ingratus animus is homo qui appello bonus qui ego non modo praemium sed ne sermo quidem umquam fructus ullus aut gratia refero


iam antea petivi abs te per litteras ut, cum causa Buthrotiorum probata a consulibus esset quibus et lege et senatus consulto permissum erat ut de Caesaris actis cognoscerent, statuerent, iudicarent, eam rem tu adiuvares Atticumque nostrum cuius te studiosum cognovi et me qui non minus laboro molestia liberares. omnibus enim rebus magna cura, multa opera et labore confectis in te positum est ut nostrae sollicitudinis finem quam primum facere possimus. quamquam intellegimus ea te esse prudentia ut videas, si ea decreta consulum quae de Caesaris actis interposita sunt non serventur, magnam perturbationem rerum fore.

iam antea peto abs tu per littera ut cum causa buthrotius probo ab consul sum qui et lex et senatus consultum permitto sum ut de caesar ago cognosco statuo judico is res tu adiuvaris atticus nos qui tu studiosus cognosco et ego qui non paruus laboro molestia liberaris omnis enim res magnus cura multus opus et labor conficio in tu pono sum ut noster sollicitudo finis quam primus facio possum quamquam intellego is tu sum prudentia ut video si is decretum consul qui de caesar ago interpono sum non servo magnus perturbatio res sum


Asinius Pollio ad me scripsit de impuro nostro cognato. quod Balbus minor nuper satis plane, Dolabella obscure, hic apertissime. ferrem graviter si novae aegrimoniae locus esset. sed tamen ecquid impurius? o hominem cavendum! quamquam mihi quidem—sed tenendus dolor est. tu, quoniam necesse nihil est, sic scribes aliquid si vacabis.

asinius pollio ad ego scribo de impurus noster cognatus qui balbus paruus nuper satis planus dolabella obscurus hic aperio fero gravis si novus aegrimonia locus sum sed tamen ecquis impurus o homo caveo quamquam ego quidem sed teneo dolor sum tu quoniam necesse nihil sum sic scribo aliquis si vaco


reversionis has speciosas causas habes iustas illas qui dem et magnas; sed nulla iustior quam quod tu idem aliis litteris, provide, si cui quid debetur, ut sit unde par pari respondeatur. mirifica enim δυσχρηστία est propter metum armorum. in freto medio hanc epistulam legi, ut quid possem providere in mentem mihi non veniret nisi ut praesens me ipse defenderem. sed haec hactenus; reliqua coram.

reversio hic speciosus causa habeo iustus ille qui do et magnus sed nullus justus quam qui tu idem alius littera provideo si qui quis debeo ut sum unde par par respondeo mirificus enim sum propter metus armus in fretus medium hic epistula lego ut quis possum provideo in mens ego non venio nisi ut praesens ego ipse defendo sed hic hactenus reliquus coram


cognosces igitur ex ipso. Balbum conveni—Lepta enim de sua munerum curatione laborans me ad eum perduxerat—in eo autem Lanuvino quod Lepido tradidit. ex eo hoc primum, Paulo ante acceperam eas litteras in quibus magno opere confirmat ante ludos Romanos. legi epistulam. multa de meo Catone, quo saepissime legendo se dicit copiosiorem factum, Bruti Catone lecto se sibi visum disertum.

cognosco igitur ex ipse balbus convenio lepta enim de suus munus curatio laboro ego ad is perduco in is autem lanuvinus qui lepidus trado ex is hic primus paulus ante accipio is littera in qui magnus opus confirmo ante ludus romanus lego epistula multus de meus cato quo saepis lego sui dico copiosus facio brutus cato lectus sui sui video dissero


venio ad Brutum tuum, immo nostrum, sic enim mavis. equidem omnia feci quae potui aut in mea provincia perficere aut in regno experiri. omni igitur modo egi cum rege et ago cotidie per litteras scilicet. ipsum enim triduum quadriduumve mecum habui turbulentis in rebus quibus eum liberavi. sed et tum praesens et postea creberrimis litteris non destiti rogare et petere mea causa; suadere et hortari sua. multum profeci sed quantum non plane, quia longe absum, scio. Salaminios autem (hos enim poteram coercere) adduxi ut totum nomen Scaptio vellent solvere sed centesimis ductis a proxima quidem syngrapha nec perpetuis sed renovatis quotannis. numerabantur nummi; noluit Scaptius. tu qui ais Brutum cupere aliquid perdere? quaternas habebat in syngrapha. fieri non poterat nec, si posset, ego pati possem. audio omnino Scaptium paenitere. nam quod senatus consultum esse dicebat ut ius ex syngrapha diceretur, eo consilio factum est quod pecuniam Salaminii contra legem Gabiniam sumpserant. vetabat autem Auli lex ius dici de ita sumpta pecunia. decrevit igitur senatus ut ius diceretur ex ista syngrapha. nunc ista habet iuris idem quod ceterae, nihil praecipui.

venio ad brutus tuus immo nos sic enim malo equidem omnis facio qui possum aut in meus provincia perficio aut in regnum experior omnis igitur modo ago cum rex et ago cottidie per littera scilicet ipse enim triduum quadriduum ego habeo turbulentus in res qui is libero sed et tum praesens et postea creber littera non desisto rogo et peto meus causa suadeo et hortor suus multus proficio sed quantus non planus quia longus absum scio salaminii autem hic enim possum coerceo adduco ut totus nomen scaptius volo solvo sed centesimus duco ab propior quidem syngrapha neque perpetuus sed renovo quot numero nummus nolo scaptius tu qui aio brutus cupio aliquis perdo quaterni habeo in syngrapha fio non possum neque si possum ego patior possum audio omnino scaptius paeniteo nam qui senatus consulo sum dico ut ius ex syngrapha dico is consilium facio sum qui pecunia salaminius contra lex gabinius sumo veto autem aulis lex ius dico de ita sumo pecunia decerno igitur senatus ut ius dico ex iste syngrapha nunc iste habeo ius idem qui ceterus nihil praecipuus


fenestrarum angustias quod reprehendis, scito te Κύρου παιδείαν reprehendere. nam cum ego idem istuc dicerem, Cyrus aiebat viridariorum διαφάσεισ latis luminibus non tam esse suavis; etenim ἔστω ὄψισ μὲν ἡα, to\ de\ o(rw/menon β, γ, a)kti=nes de\ δ kai\ ε. vides enim cetera. nam si κατ' εἰδώλων videremus, valde laborarent εἴδωλα in angustiis. nunc fit lepide illa ἔκχυσισ radiorum. cetera si reprehenderis, non feres tacitum, nisi si quid erit eius modi quod sine sumptu corrigi possit.

fenestraris angustiae qui reprehendo scio tu reprehendo nam cum ego idem iste dico cyrus aio viridariorum fero lumen non tam sum suavis etenim to de o rw menon ab kti no de kai video enim ceterus nam si video validus laboro in angustia nunc fio lepidus ille radius ceterus si reprehendo non fero taceo nisi si quis sum is modus qui sine sumo corrigo possum


etsi te nihil temere, nihil imprudenter facturum iudicaram, tamen permotus hominum fama scribendum ad te existimavi et pro nostra benevolentia petendum ne quo progredereris proclinata iam re quo integra etiam progrediendum tibi non existimasses. namque et amicitiae graviorem iniuriam feceris et tibi minus commode consulueris, si non fortunae obsecutus videberis (omnia enim secundissima nobis, adversissima illis accidisse videntur), nec causam secutus (eadem enim tum fuit cum ab eorum consiliis abesse iudicasti), sed meum aliquod factum condemnavisse; quo mihi gravius abs te nil accidere potest.

etsi tu nihil temere nihil imprudens facio judico tamen permoueo homo fama scribo ad tu existimo et pro noster benevolens peto ne quo progredior proclino iam res quo integer etiam progredio tu non existimo namque et amicitia gravis iniuria facio et tu paruus commodus consulo si non fortuna obsequor video omnis enim secundus nos adverro ille accido video neque causa sequor idem enim tum sum cum ab is consilium absum iudico sed meus aliqui facio condemno quo ego gravis abs tu nihil accido possum


sed tamen velim scribas ad me, primum placeatne tibi aliquid ad illum, deinde, si placebit, hocne potissimum. quid? Servilia iamne venit? Brutus ecquid agit et quando? de Caesare quid auditur? ego ad Nonas, quem ad modum dixi. tu cum Pisone, si quid poteris.

sed tamen volo scribo ad ego primus placeo tu aliquis ad ille deinde si placeo hic potis quis servilius jam venio brutus ecquis ago et quando de caesaris quis audio ego ad nona qui ad modus dico tu cum piso si quis possum


quod de Vatinio quaeris, neque illius neque cuiusquam mihi praeterea officium desset, si reperire possent qua in re me iuvarent. Quintus aversissimo a me animo Patris fuit. eodem Corcyra filius venit. inde profectos eos una cum ceteris arbitror.

qui de vatinius quaero neque ille neque quisquam ego praeterea officium defleo si reperio possum qui in res ego juvo quintus averto ab ego animus patrae sum idem corcyra filius venio inde proficio is unus cum ceterus arbitror


ad Caesarem quam misi epistulam eius exemplum fugit me tum tibi mittere. nec id fuit quod suspicaris, ut me puderet tui ne ridicule †micillus†, nec me hercule scripsi aliter ac si πρὸσ ἴσον ὅμοιόνque scriberem. bene enim existimo de illis libris, ut tibi coram. itaque scripsi et ἀκολακεύτωσ et tamen sic ut nihil eum existimem lecturum libentius.

ad caesaris quam mitto epistula is exemplum fugio ego tum tu mitto neque is sum qui suspicaris ut ego pudeo tuus ne ridiculus micillus neque ego herculis scribo aliter atque si que scribo bene enim existimo de ille liber ut tu coram itaque scribo et et tamen sic ut nihil is existimo lego libet


date igitur operam ut valeatis. de Tirone video tibi curae esse. quem quidem ego, etsi mirabilis utilitates mihi praebet, cum valet, in omni genere vel negotiorum vel studiorum meorum, tamen propter humanitatem et modestiam malo salvum quam propter usum meum.

do igitur opera ut valeo de tiro video tu cura sum qui quidem ego etsi mirabilis utilitas ego praebeo cum valeo in omnis genus vel negotium vel studium meus tamen propter humanitas et modestia malus salvus quam propter usus meus


legeram tuas litteras xiii K., cum mihi epistula adfertur a Lepta circumvallatum esse Pompeium, ratibus etiam exitus portus teneri. non medius fidius prae lacrimis possum reliqua nec cogitare nec scribere. misi ad te exemplum. miseros nos! cur non omnes fatum illius una exsecuti sumus? ecce autem a Matio et Trebatio eadem, quibus Menturnis obvii Caesaris tabellarii. torqueor infelix, ut iam illum Mucianum exitum exoptem. at quam honesta, at quam expedita tua consilia, quam evigilata tuis cogitationibus, qua itineris, qua navigationis, qua congressus sermonisque cum Caesare! omnia cum honesta tum cauta. in Epirum vero invitatio quam suavis, quam liberalis, quam fraterna!

lego tuus littera xiii k cum ego epistula affero ab lepta circumvallo sum pompejus ratis etiam exitus portus teneo non medius fidus prae lacrima possum reliquus neque cogito neque scribo mitto ad tu exemplum miser nos cur non omnis fatum ille unus exsequor sum ecce autem ab matius et trebatius idem qui minturnae obvius caesar tabellarius torqueo infelix ut iam ille mucianus exitus exopto at quam honestus at quam expedio tuus consilium quam evigilo tuus cogitatio qui iter qui navigatio qui congredior sermo cum caesaris omnis cum honestus tum caveo in epirus verus invitatio quam suavis quam liberalis quam fraternus


honestior declinatio haec periculi; sed ego hoc non repudio. quid ergo est? pugnare malo. nihil tamen certi. iterum dico utinam adesses! sed tamen si erit necesse, arcessemus. quid aliud? quid? hoc opinor. certi sumus perisse omnia; quid enim ἀκκιζόμεθα tam diu? sed haec scripsi properans et me hercule timide. posthac ad te aut, si perfidelem habebo cui dem, scribam plane omnia aut, si obscure scribam, tu tamen intelleges. in iis epistulis me Laelium, te Furium faciam; cetera erunt ἐν αἰνιγμοῖσ. hic Caecilium colimus et observamus diligenter. edicta Bibuli audio ad te missa. iis ardet dolore et ira noster Pompeius.

honestus declinatio hic periculum sed ego hic non repudio quis ergo sum pugno malus nihil tamen certus iterum dico utinam adsum sed tamen si sum necesse arcesso quis alius quis hic opinor certus sum pereo omnis quis enim tam diu sed hic scribo propero et ego herculis timidus posthac ad tu aut si perfidelis habeo qui do scribo planus omnis aut si obscurus scribo tu tamen intellego in is epistula ego laelius tu furius facio ceterus sum hic caecilius colo et observo diligenter edico bibulis audio ad tu mitto is ardeo dolor et ira noster pompejus


hoc est igitur eius modi. reliqua plena adhuc et laudis et gratiae, digna iis libris quos dilaudas, conservatae civitates, cumulate publicanis satis factum, offensus contumelia nemo, decreto iusto et severo perpauci nec tamen quisquam ut queri audeat, res gestae dignae triumpho; de quo ipso nihil cupide agemus, sine tuo quidem consilio certe nihil. clausula est difficilis in tradenda provincia. sed haec deus aliquis gubernabit.

hic sum igitur is modus reliquus plenus adhuc et laus et gratia dignus is liber qui dilaudo conservo civitas cumulo publicanus satis facio offendo contumelia nemo decretum justus et sero perpaucus neque tamen quisquam ut queror audeo res gero dignus triumphus de quo ipse nihil cupidus ago sine tuus quidem consilium certus nihil clausula sum difficilis in trado provincia sed hic deus aliquis guberno


a Murenae liberto nihil adhuc acceperam litterarum. P. Siser reddiderat eas quibus rescribo. de Servi patris litteris quod scribis, item Quintum in Syriam venisse quod ais esse qui nuntient, ne id quidem verum est. quod certiorem te vis fieri quo quisque in me animo sit aut fuerit eorum qui huc venerunt, neminem alieno intellexi. sed quantum id mea intersit existimare te posse certo scio. mihi cum omnia sint intolerabilia ad dolorem, tum maxime quod in eam causam venisse me video ut sola utilia mihi esse videantur quae semper nolui. P. Lentulum patrem Rhodi esse aiunt, Alexandreae filium, Rhodoque Alexandream C. Cassium profectum esse constat.

ab murena libertus nihil adhuc accipio litteraris p siser reddo is qui rescribo de servius pater littera qui scribo item quintus in syria venio qui aio sum qui nuntio ne is quidem verus sum qui certus tu volo fio quo quisque in ego animus sum aut sum is qui huc venio nemo alienus intellego sed quantus is meus intersum existimaris tu possum certus scio ego cum omnis sum intolerabilis ad dolor tum magnus qui in is causa venio ego video ut solus utilis ego sum video qui semper nolo p lentulis pater rhodius sum aio alexandrea filius rhodos alexandrea que casseius proficiscor sum consto


Domitius, ut audio, in Cosano est et quidem, ut aiunt, paratus ad navigandum, si in Hispaniam, non probo, si ad Gnaeum, laudo; quovis potius certe quam ut Curtium videat quem ego patronus aspicere non possum. quid alios? sed, opinor, quiescamus, ne nostram culpam coarguamus qui, dum urbem, id est patriam, amamus dumque rem conventuram putamus, ita nos gessimus ut plane interclusi captique simus.

domitius ut audio in cosanum sum et quidem ut aio paro ad navigo si in hispania non probo si ad gnaeus laudo quovis potis certus quam ut curtius video qui ego patronus aspicio non possum quis alius sed opinor quiesco ne noster culpa coarguo qui dum urbs is sum patria amo dum res convenio puto ita nos gero ut planus intercludo capio sum


de pangendo quod me crebro adhortaris, fieri nihil potest. basilicam habeo non villam frequentia Formianorum †ad quam partem basilicae tribum Aemiliam†. sed omitto vulgus; post horam quartam molesti ceteri non sunt. C. Arrius proximus est vicinus, immo ille quidem iam contubernalis, qui etiam se idcirco Romam ire negat ut hic mecum totos dies philosophetur. ecce ex altera parte Sebosus, ille Catuli familiaris. quo me vertam? statim me hercule Arpinum irem, ni te in Formiano commodissime exspectari viderem dumtaxat ad pr. Nonas Maias; vides enim quibus hominibus aures sint deditae meae. O occasionem mirificam, si qui nunc dum hi apud me sunt emere de me fundum Formianum velit! et tamen illud probem: magnum quid adgrediamur et multae cogitationis atque oti? sed tamen satis fiet a nobis neque parcetur labori.

de pango qui ego creber adhortaris fio nihil possum basilica habeo non villa frequentia formiani ad quam pars basilica tribus aemilius sed omitto vulgus post hora quartus molestus ceterus non sum que arius proximus sum vicinus immo ille quidem iam contubernalis qui etiam sui idcirco roma eo nego ut hic ego totus dies philosophor ecce ex alter pars sebosus ille catulis familiaris quo ego verto statim ego herculis arpinus eo ni tu in formianus commodus exspecto video dumtaxat ad pr nona maia video enim qui homo auris sum dedo meus o occasio mirificus si qui nunc dum hic apud ego sum emo de ego fundus formiani volo et tamen ille probo magnus quis aggredior et multus cogitatio atque otium sed tamen satis fio ab nos neque parco labor


venio ad Tyrannionem. ain tu? verum hoc fuit? sine me? at ego quotiens, cum essem otiosus, sine te tamen nolui? quo modo hoc ergo lues? uno scilicet si mihi librum miseris; quod ut facias etiam atque etiam rogo. etsi me non magis liber ipse delectabit quam tua admiratio delectavit. amo enim πάντα φιληδείμονα teque istam tam tenuem θεωρίαν tam valde admiratum esse gaudeo. etsi tua quidem sunt eius modi omnia. scire enim vis; quo uno animus alitur. sed, quaeso, quid ex ista acuta et gravi refertur ad τέλοσ? sed longa oratio est, et tu occupatus es in meo quidem fortasse aliquo negotio. et pro isto asso sole quo tu abusus es in nostro pratulo a te nitidum solem unctumque repetemus. sed ad prima redeo. librum, si me amas, mitte. tuus est enim profecto, quoniam quidem est missus ad te. Chremés, tantumne ab ré tua est otí tibi, ut etiam Oratorem legas? macte virtute! mihi quidem gratum est et erit gratius si non modo in tuis libris sed etiam in aliorum per librarios tuos Aristophanem reposueris pro Eupoli.

venio ad tyrannio aio tu verus hic sum sine ego at ego quotiens cum sum otiosus sine tu tamen nolo quo modo hic ergo luo unus scilicet si ego liber miser qui ut facio etiam atque etiam rogo etsi ego non magis liber ipse delecto quam tuus admiratio delecto amo enim tu iste tam tenuis tam validus admiror sum gaudeo etsi tuus quidem sum is modus omnis scio enim volo quo unus animus alo sed quaeso quis ex iste acutus et gravis refero ad sed longus oratio sum et tu occupo sum in meus quidem fortasse aliquis negotium et pro iste asso sol quo tu abutor sum in noster pratulum ab tu nitidus sol ungo repeto sed ad primus redeo liber si ego amo mitto tuus sum enim profecto quoniam quidem sum mitto ad tu chremes tantus ab re tuus sum oti tu ut etiam orator lego mactus virtus ego quidem gratus sum et sum gratus si non modo in tuus liber sed etiam in alius per librarius tuus aristophanes repono pro eupoli


quod me mones de vultu et oratione ad tempus accommodanda, etsi difficile est, tamen imperarem mihi, si mea quicquam interesse putarem. quod scribis litteris putare Africanum negotium confici posse, vellem scriberes cur ita putares; mihi quidem nihil in mentem venit qua re id putem fieri posse. tu tamen velim, si quid erit quod consolationis aliquid habeat, scribas ad me; sin, ut perspicio, nihil erit, scribas id ipsum. ego ad te, si quid audiero citius, scribam. vale. viii Idus Sextil.

qui ego moneo de vultus et oratio ad tempus accommodo etsi difficilis sum tamen imperaris ego si meus quisquam intersum puto qui scribo littera puto africanus negotium conficio possum volo scribo cur ita puto ego quidem nihil in mens venio qui res is puto fio possum tu tamen volo si quis sum qui consolatio aliquis habeo scribo ad ego sin ut perspicio nihil sum scribo is ipse ego ad tu si quis audio cieo scribo val viii idus sextil


post tuum discessum binas a Balbo (nihil novi) itemque ab Hirtio, qui se scribit vehementer offensum esse veteranis. exspectat animus quidnam agam de K. . misi igitur Tironem et cum Tirone pluris quibus singulis, ut quidque accidisset, dares litteras, atque etiam scripsi ad Antonium de legatione, ne, si ad Dolabellam solum scripsissem, iracundus homo commoveretur. quod autem aditus ad eum difficilior esse dicitur, scripsi ad Eutrapelum ut is ei meas litteras redderet; legatione mihi opus esse. honestior est votiva, sed licet uti utraque.

post tuus discedo bini ab balbus nihil nosco ito ab hirtius qui sui scribo vehemens offendo sum veteranus exspecto animus quisnam ago de k mitto igitur tiro et cum tiro multus qui singuli ut quisque accido do littera atque etiam scribo ad antonius de legatio ne si ad dolabella solus scribo iracundus homo commoveo qui autem aditus ad is difficilis sum dico scribo ad eutrapelis ut is is meus littera reddo legatio ego opus sum honestus sum votivus sed licet uti uter


quid aliud novi? etiam. absoluto Gabinio stomachantes alii iudices hora post Antiochum Gabinium nescio quem e Sopolidis pictoribus libertum, accensum Gabini, lege Papia condemnarunt. itaque dixit statim †resp. lege maiestatis ουσοιμρισαμαφιηι†. Pomptinus vult a. d. iiii Non. Novembr. triumphare. huic obviam Cato et Servilius praetores ad portam et Q. Mucius tribunus. negant enim latum de imperio, et est latum hercule insulse. sed erit cum Pomptino Appius consul. Cato tamen adfirmat se vivo illum non triumphaturum. id ego puto ut multa eiusdem ad nihilum recasurum. Appius sine lege suo sumptu in Ciliciam cogitat.

quis alius nosco etiam absolvo gabinius stomachor alius iudex hora post antiochus gabinius nescio qui e sopolis pictor libertus accendo gabinus lex papius condemno itaque dico statim resp lex maiestas pomptinus volo ab d quattuor non novembr triumpharis hic obvius cato et servilis praetor ad porta et q mucius tribunus nego enim latus de imperium et sum latus herculis insulsus sed sum cum pomptinus appius consul cato tamen adfirmo sui vivo ille non triumpho is ego puto ut multus idem ad nihilis recido appius sine lex suus sumo in cilicia cogito


tu velim dum ero Laodiceae, id est ad Idus Maias, quam saepissime mecum per litteras colloquare et cum Athenas veneris (iam enim sciemus de rebus urbanis, de provinciis, quae omnia in mensem Martium sunt conlata), utique ad me tabellarios mittas.

tu volo dum sum laodicea is sum ad idus maia quam saepis ego per littera colloquaris et cum athenae venio iam enim scio de res urbanus de provincia qui omnis in mensis martius sum confero utique ad ego tabellarius mitto


video ut se huic dent, ut daturi sint. quicquam tu illa putas fuisse de valetudine decreta municipiorum prae his de victoria gratulationibus? timent inquies. at ipsi tum se timuisse dicunt. sed videamus quid actum sit Brundisi. ex eo fortasse νέα consilia nascentur aliaeque litterae.

video ut sui hic do ut do sum quisquam tu ille puto sum de valetudo decretum municipium prae hic de victoria gratulatio timeo inquam at ipse tum sui timeo dico sed video quis ago sum brundisium ex is fortasse consilium nasco alius littera


Minucium X_I_I_ sola curasse scripsi ad te antea. quod superest velim videas ut curetur. Quintus non modo non cum magna prece ad me sed acerbissime scripsit, filius vero mirifico odio. nihil fingi potest mali quo non urgear. omnia tamen sunt faciliora quam peccati dolor qui et maximus est et aeternus. cuius peccati si socios essem habiturus ego quos putavi, tamen esset ea consolatio tenuis. sed habet aliorum omnium ratio exitum, mea nullum. alii capti, alii interclusi non veniunt in dubium de voluntate, eo minus scilicet cum se expedierint et una esse coeperint. ii autem ipsi qui sua voluntate ad Fufium venerunt nihil possunt nisi timidi existimari. multi autem sunt qui, quocumque modo ad illos se recipere volent, recipientur. quo minus debes mirari non posse me tanto dolori resistere. solius enim meum peccatum corrigi non potest et fortasse Laeli. sed quid me id levat? nam C. quidem Cassium aiunt consilium Alexandream eundi mutavisse.

minucius decem eo eo solus curo scribo ad tu antea qui supersum volo video ut curo quintus non modo non cum magnus prex ad ego sed acerbus scribo filius verus mirificus odium nihil fingo possum malus quo non urgeo omnis tamen sum facilis quam pecco dolor qui et magnus sum et aeternus qui pecco si socius sum habeo ego qui puto tamen sum is consolatio tenuis sed habeo alius omnis ratio exitus meus nullus alius capio alius intercludo non venio in dubius de voluntas is paruus scilicet cum sui expedio et unus sum coepio is autem ipse qui suus voluntas ad fufius venio nihil possum nisi timidus existimo multus autem sum qui quicumque modo ad ille sui recipio volo recipio quo paruus debeo miror non possum ego tantus dolor resisto solus enim meus peccatum corrigo non possum et fortasse laelis sed quis ego is levo nam que quidem casseius aio consilium alexandrea eo muto


xv Kal. e Sinuessano proficiscens cum dedissem ad te litteras devertissemque †acutius† in Vescino accepi a tabellario tuas litteras; in quibus nimis multa de Buthroto. non enim tibi ea res maiori curae aut est aut erit quam mihi. sic enim decet te mea curare, tua me. quam ob rem id quidem sic susceptum est mihi ut nihil sim habiturus antiquius.

xv kal e sinuessanus proficiscor cum do ad tu littera deverto acuo in vescinus accipio ab tabellarius tuus littera in qui nimis multus de buthrotos non enim tu is res magnus cura aut sum aut sum quam ego sic enim decet tu meus curo tuus ego quam ob res is quidem sic suscipio sum ego ut nihil sum habeo antiquus


ad Oppium et Balbum scripsi quonam iis placeret modo propius accedere ut hac de re considerarent. credo fore auctores. sic enim recipiunt, Caesari non modo de conservanda sed etiam de augenda mea dignitate curae fore, meque hortantur ut magno animo sim, ut omnia summa sperem. ea spondent, confirmant. quae quidem mihi exploratiora essent, si remansissem. sed ingero praeterita; vide, quaeso, igitur ea quae restant et explora cum istis et, si putabis opus esse et si istis placebit, quo magis factum nostrum Caesar probet quasi de suorum sententia factum, adhibeantur Trebonius, Pansa, si qui alii, scribantque ad Caesarem me quicquid fecerim de sua sententia fecisse.

ad oppius et balbus scribo quonam is placeo modo propius accedo ut hic de res considero credo sum auctor sic enim recipio caesaris non modo de conservo sed etiam de augeo meus dignitas cura sum ego hortor ut magnus animus sum ut omnis summus spero is spondeo confirmo qui quidem ego exploro sum si remaneo sed ingero praetereo video quaeso igitur is qui resto et exploro cum iste et si puto opus sum et si iste placeo quo magis facio nos caesar probo quasi de suus sententia facio adhibeo trebonius pansa si qui alius scribo ad caesaris ego quisquis facio de suus sententia facio


hortos quoniam hodie eras inspecturus, quid visum tibi sit cras scilicet. de Faberio autem, cum venerit.

hortus quoniam hodie sum inspicio quis video tu sum creo scilicet de faberius autem cum venio


ego, ut heri ad te scripsi, si et Silius is fuerit quem tu putas nec Drusus facilem se praebuerit, Damasippum velim adgrediare. is, opinor, ita partis fecit in ripa nescio quotenorum iugerum ut certa pretia constitueret; quae mihi nota non sunt. scribes ad me igitur quicquid egeris.

ego ut heri ad tu scribo si et silus is sum qui tu puto neque drusus facilis sui praebeo damasippus volo adgrediaris is opinor ita pars facio in ripa nescio quotenorum jugerum ut certus pretium constituo qui ego nosco non sum scribo ad ego igitur quisquis ago


Caesar mihi ignoscit per litteras quod non venerim, seseque in optimam partem id accipere dicit. facile patior, quod scribit, secum Titinium et Servium questos esse quia non idem sibi quod mihi remisisset. homines ridiculos! qui cum filios misissent ad Cn. Pompeium circumsedendum, ipsi in senatum venire dubitarint. sed tamen exemplum misi ad te Caesaris litterarum.

caesar ego ignosco per littera qui non venio sesequor in bonus pars is accipio dico facilis patior qui scribo sui titinius et servius queror sum quia non idem sui qui ego remitto homo ridiculus qui cum filius mitto ad cn pompejus circumsedeo ipse in senatus venio dubito sed tamen exemplum mitto ad tu caesar litteraris


quantis curis conficiar etsi profecto vides, tamen cognosces ex Lepta et Trebatio. maximas poenas pendo temeritatis meae quam tu prudentiam mihi videri vis; neque te deterreo quo minus id disputes scribasque ad me quam saepissime. non nihil enim me levant tuae litterae hoc tempore. per eos qui nostra causa volunt valentque apud illum diligentissime contendas opus est, per Balbum et Oppium maxime, ut de me scribant quam diligentissime. oppugnamur enim, ut audio, et a praesentibus quibusdam et per litteras. iis ita est occurrendum ut rei magnitudo postulat.

quantus cura confacio etsi profecto video tamen cognosco ex lepta et trebatius magnus poena pendo temeritas meus quam tu prudentia ego video volo neque tu deterreo quo paruus is disputo scribo ad ego quam saepis non nihil enim ego levo tuus littera hic tempus per is qui noster causa volo valeo apud ille diligens contendo opus sum per balbus et oppius magnus ut de ego scribo quam diligens oppugno enim ut audio et ab praesens quidam et per littera is ita sum occurro ut res magnitudo postulo


quid est quod Hermogenes mihi Clodius Andromenem sibi dixisse se Ciceronem vidisse Corcyrae? ego enim audita tibi putaram. nil igitur ne ei quidem litterarum? an non vidit? facies ergo ut sciam. quid tibi ego de Varrone rescribam? quattuor διφθέραι sunt in tua potestate. quod egeris id probabo. nec tamen αἰδέομαι. quid enim? sed ipsi quam res illa probaretur magis verebar. sed quoniam tu suscipis, in alteram aurem.

quis sum qui hermogenes ego claudius andromenem sui dico sui cicero video corcyra ego enim audio tu puto nihil igitur ne is quidem litteraris an non video facies ergo ut scio quis tu ego de varro rescribo quattuor sum in tuus potestas qui ago is probo neque tamen quis enim sed ipse quam res ille probo magis vereor sed quoniam tu suscipio in alter auris


quod tibi superioribus litteris promiseram, fore ut opus exstaret huius peregrinationis, nihil iam magno opere confirmo; sic enim sum complexus otium ut ab eo divelli non queam. itaque aut libris me delecto, quorum habeo Anti festivam copiam, aut fluctus numero (nam ad lacertas captandas tempestates non sunt idoneae); a scribendo prorsus abhorret animus. etenim γεωγραφικὰ quae constitueram magnum opus est. ita valde Eratosthenes, quem mihi proposueram, a Serapione et ab Hipparcho reprehenditur. quid censes si Tyrannio accesserit? et hercule sunt res difficiles ad explicandum et ὁμοειδεῖσ nec tam possunt ἀνθηρογραφεῖσθαι quam videbantur et, quod caput est, mihi quaevis satis iusta causa cessandi est qui etiam dubitem an hic Anti considam et hoc tempus omne consumam, ubi quidem ego mallem duumvirum quam Romae fuisse.

qui tu superus littera promitto sum ut opus exsto hic peregrinatio nihil iam magnus opus confirmo sic enim sum complexus otium ut ab is divello non queo itaque aut liber ego delecto qui habeo antius festivus copia aut fluctus numerus nam ad lacerta capto tempestas non sum idoneus ab scribo prorsus abhorreo animus etenim qui constituo magnus opus sum ita validus eratosthenes qui ego propono ab serapio et ab hipparchus reprehendo quis censeo si tyrannio accedo et herculis sum res difficilis ad explico et neque tam possum quam video et qui caput sum ego quivis satis iustus causa cesso sum qui etiam dubito an hic antius consido et hic tempus omnis consumo ubi quidem ego malo duoviri quam roma sum


Torquatus Romae est. misi ut tibi daretur. Catulum et Lucullum, ut opinor, antea. his libris nova prohoemia sunt addita quibus eorum uterque laudatur. eas litteras volo habeas et sunt quaedam alia. et quod ad te de decem legatis scripsi parum intellexisti, credo, quia διὰ σημείων scripseram. de C. Tuditano enim quaerebam quem ex Hortensio audieram fuisse in decem. eum video in Libonis praetorem P. Popilio P. Rupilio coss. Annis xiiii ante quam praetor factus est legatus esse potuisset, nisi admodum sero quaestor est factus? quod non arbitror. video enim curulis magistratus eum legitimis annis perfacile cepisse. Postumium autem cuius statuam in Isthmo meminisse te dicis nesciebam fuisse. is autem est qui cos. cum L. Lucullo fuit; quem tu mihi addidisti sane ad illum σύλλογον personam idoneam. videbis igitur, si poteris, ceteros, ut possimus πομπεῦσαι καὶ τοῖσ προσώποισ.

torquatus roma sum mitto ut tu do catulis et lucullus ut opinor antea hic liber novo prohoemia sum addo qui is uterque laudo is littera volo habeo et sum quidam alius et qui ad tu de decem legatus scribo parum intellego credo quia scribo de que tuditanus enim quaero qui ex hortensius audio sum in decem is video in libo praetor p popilius p rupilius coss anna xiiii ante quam praetor facio sum legatus sum possum nisi admodum serus quaestor sum facio qui non arbitror video enim curulis magistratus is legitimus annus perfacilis capio postumius autem qui statua in isthmus memini tu dico nescio sum is autem sum qui cos cum l lucullus sum qui tu ego addo sanus ad ille persona idoneus video igitur si possum ceterus ut possum


sed acta ne agamus, reliqua paremus. me adhuc haec duo fefellerunt, initio spes compositionis, qua facta volebam uti populari vita, sollicitudine senectutem nostram liberare; deinde bellum crudele et exitiosum suscipi a Pompeio intellegebam. melioris medius fidius civis et viri putabam quovis supplicio adfici quam illi crudelitati non solum praeesse verum etiam interesse. videtur vel mori satius fuisse quam esse cum his. ad haec igitur cogita, mi Attice, vel potius excogita. quemvis eventum fortius feram quam hunc dolorem.

sed ago ne ago reliquus paro ego adhuc hic duo fallo initium spes compositio qui facio volo uti populor vito sollicitudo senectus noster liberaris deinde bellum crudelis et exitiosus suscipio ab pompejus intellego bonus medius fidus civis et vir puto quovis supplicium afficio quam ille crudelitas non solus praesum verus etiam intersum video vel morior sero sum quam sum cum hic ad hic igitur cogito ego atticus vel potis excogito quivis evenio fortis fero quam hic dolor


quod epistulam meam ad Brutum poscis, non habeo eius exemplum; sed tamen salvum est et ait Tiro te habere oportere et, ut recordor, una cum illius obiurgatoria tibi meam quoque quam ad eum rescripseram misi.

qui epistula meus ad brutus posco non habeo is exemplum sed tamen salvus sum et aio tiro tu habeo oportet et ut recordor unus cum ille objurgatorius tu meus quoque quam ad is rescribo mitto


levantur tamen miserae civitates quod nullus fit sumptus in nos neque in legatos neque in quaestorem neque in quemquam. scito non modo nos foenum aut quod e lege Iulia dari solet non accipere sed ne ligna quidem, nec praeter quattuor lectos et tectum quemquam accipere quicquam, multis locis ne tectum quidem et in tabernaculo manere plerumque. itaque incredibilem in modum concursus fiunt ex agris, ex vicis, ex domibus omnibus. me hercule etiam adventa nostro reviviscunt. iustitia, abstinentia, clementia tui Ciceronis opiniones omnium superavit.

levo tamen miser civitas qui nullus fio sumptus in nos neque in legatus neque in quaestor neque in quisquam scio non modo nos faenum aut qui e lex julius do soleo non accipio sed ne lignum quidem neque praeter quattuor lectus et tectum quisquam accipio quisquam multus locus ne tectum quidem et in tabernaculum maneo plerusque itaque incredibilis in modus concursus fio ex ager ex vicus ex domus omnis ego herculis etiam advenio noster reviviscunt iustitia abstinentia clemens tuus cicero opinio omnis supero


sed redeo ad illud. noli putare mihi aliam consolationem esse huius ingentis molestiae nisi quod spero non longiorem annua fore. hoc me ita velle multi non credunt ex consuetudine aliorum; tu qui scis omnem diligentiam adhibebis tum scilicet cum id agi debebit, cum ex Epiro redieris. de re publica scribas ad me velim si quid erit quod †operare†. nondum enim satis huc erat adlatum quo modo Caesar ferret de auctoritate perscripta, eratque rumor de Transpadanis eos iussos iiii viros creare. quod si ita est, magnos motus timeo. sed aliquid ex Pompeio sciam.

sed redeo ad ille nolo puto ego alius consolatio sum hic ingens molestia nisi qui spero non longus annuus sum hic ego ita volo multus non credo ex consuetudo alius tu qui scio omnis diligentia adhibeo tum scilicet cum is ago debeo cum ex epirus redeo de res publicus scribo ad ego volo si quis sum qui operaris nondum enim satis huc sum affero quo modo caesar fero de auctoritas perscribo sum rumor de transpadanus is iubeo quattuor vir crearis qui si ita sum magnus moueo timeo sed aliquis ex pompejus scio


Pisoni quid est quod honestius respondere possimus quam solitudinem Catonis? nec coheredibus solum Herennianis sed etiam, ut scis (tu enim mecum egisti), de puero Lucullo, quam pecuniam tutor (nam hoc quoque ad rem pertinet) in Achaia sumpserat. sed agit liberaliter, quoniam negat se quicquam facturum contra nostram voluntatem. coram igitur ut scribis, constituemus quem ad modum rem explicemus. quod reliquos coheredes convenisti, plane bene.

piso quis sum qui honestus respondeo possum quam solitudo cato neque coheres solus herennianus sed etiam ut scio tu enim ego ago de puer lucullus quam pecunia tuto nam hic quoque ad res pertineo in achaia sumo sed ago liberalis quoniam nego sui quisquam facio contra noster voluntas coram igitur ut scribo constituo qui ad modus res explico qui reliquus coheres convenio planus bene


hic tamen Cytherida secum lectica aperta portat, alteram uxorem. septem praeterea coniunctae lecticae amicarum sunt an amicorum. vide quam turpi leto pereamus et dubita, si potes, quin ille, seu victus seu victor redierit, caedem facturus sit. ego vero vel luntriculo, si navis non erit, eripiam me ex istorum parricidio. sed plura scribam cum illum convenero.

hic tamen cytherida sui lectica apertus porto alter uxor septem praeterea conjungo lectica amicaris sum an amicus video quam turpis letum pereo et dubito si possum quin ille seu vinco seu victor redeo caedes facio sum ego verus vel luntriculo si navus non sum eripio ego ex iste parricidium sed multus scribo cum ille convenio


Caesaris hic per Apuliam ad Brundisium cursus quid efficiat exspecto. utinam aliquid simile Parthicis rebus! simul aliquid audiero, scribam ad te. tu ad me velim bonorum sermones Romae frequentes esse dicuntur. scio equidem te in publicum non prodire, sed tamen audire te multa necesse est. memini librum tibi adferri a Demetrio Magnete ad te missum περὶ. eum mihi velim mittas. vides quam causam mediter.

caesar hic per appulia ad brundisium curro quis efficio exspecto utinam aliquis similis parthicus res simul aliquis audio scribo ad tu tu ad ego volo bonus sermo roma frequens sum dico scio equidem tu in publicus non prodeo sed tamen audio tu multus necesse sum memini liber tu affero ab demetrius magnes ad tu mitto is ego volo mitto video quam causa meditor