o mi Attice, vereor ne nobis Idus Martiae nihil dederint praeter laetitiam et odi poenam ac doloris. quae mihi istim adferuntur! quae hic video! ὢ. scis quam diligam Siculos et quam illam clientelam honestam iudicem. multa illis Caesar neque me invito, etsi Latinitas erat non ferenda. verum tamen—. ecce autem Antonius accepta grandi pecunia fixit legem a dictatore comitiis latam qua Siculi cives Romani; cuius rei vivo illo mentio nulla. quid? Deiotari nostri causa non similis? dignus ille quidem omni regno sed non per Fulviam. sescenta similia. verum illuc me refero. tam claram tamque testatam rem tamque iustam Buthrotiam non tenebimus aliqua ex parte? et eo quidem magis quo iste plura? nobiscum hic perhonorifice et peramice Octavius.

o ego atticus vereor ne nos idus martius nihil do praeter laetitia et odi poena atque dolor qui ego istim affero qui hic video scio quam diligo siculi et quam ille clientela honestus judico multus ille caesar neque ego invito etsi latinitas sum non fero verus tamen ecce autem antonius accipio grandis pecunia figo lex ab dictator comitium fero qui siculis civis romanus qui res vivo ille mentior nullus quis deiotaris noster causa non similis dignus ille quidem omnis regnum sed non per fulvius sescenti similis verus illic ego refero tam clarus tam testo res tam iustus buthrotius non teneo aliqui ex pars et is quidem magis quo iste multus nos hic perhonorificus et peramicus octavus


etsi nondum stipulationes legeram (nec enim Eros venerat), tamen rem pridie Idus velim conficias. epistulas Catinam, Tauromenium, Syracusas commodius mittere potero si Valerius interpres ad me nomina gratiosorum scripserit. alii enim sunt alias, nostrique familiares fere demortui. publice tamen scripsi, si uti vellet eis Valerius; aut mihi nomina mitteret.

etsi nondum stipulatio lego neque enim erus venio tamen res pridie idus volo confacio epistula catina tauromenium syracusae commodus mitto possum si valerius interpres ad ego nomen gratiosor scribo alius enim sum alius noster familiaris fere demorior publicus tamen scribo si uti volo is valerius aut ego nomen mitto


minime miror te et graviter ferre de Marcello et plura vereri periculi genera. quis enim hoc timeret quod neque acciderat antea nec videbatur natura ferre ut accidere posset? omnia igitur metuenda. sed illud παρὰ τὴν ἱστορίαν, tu praesertim, me reliquum consularem. quid? tibi Servius quid videtur? quamquam hoc nullam ad partem valet scilicet, mihi praesertim qui non minus bene actum cum illis putem. quid enim sumus aut quid esse possumus? domin an foris? quod nisi mihi hoc venisset in mentem scribere ista nescio quae, quo verterem me non haberem.

paruus miro tu et gravis fero de marcellus et multus vereor periculum genus quis enim hic timeo qui neque accido antea neque video natura fero ut accido possum omnis igitur metuo sed ille tu praesertim ego reliquus consularis quis tu servus quis video quamquam hic nullus ad pars valeo scilicet ego praesertim qui non paruus bene ago cum ille puto quis enim sum aut quis sum possum domus an foris qui nisi ego hic venio in mens scribo iste nescio qui quo verto ego non habeo


iii Nonas cum in Laterium fratris venissem, accepi litteras tuas et paulum respiravi, quod post has ruinas mihi non acciderat. per enim magni aestimo tibi firmitudinem animi nostri et factum nostrum probari. Sexto enim nostro quod scribis probari, ita laetor ut me quasi patris eius, cui semper uni plurimum tribui, iudicio comprobari putem. qui mihi, quod saepe soleo recordari, dixit olim Nonis illis Decembribus, cum ego Sexte, quidnam ergo? μὴ μάν , inquit ille ἀσπουδί γε καὶ ἀκλειῶς, ἀλλὰ μέγα ῤέξασ τι καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι. eius igitur mihi vivit auctoritas et simillimus eius filius eodem est apud me pondere quo fuit ille. quem salvere velim iubeas plurimum.

iii nona cum in laterium frater venio accipio littera tuus et paulus respiro qui post hic ruina ego non accido per enim magnus aestimo tu firmitudo animus noster et facio nos probaris sextus enim noster qui scribo probaris ita laeto ut ego quasi pater is qui semper unus multus tribuo iudicium comprobaris puto qui ego qui saepe soleo recordaris dico olim nona ille december cum ego sextus quisnam ergo inquam ille is igitur ego vivo auctoritas et similis is filius idem sum apud ego pondus quo sum ille qui salvo volo jubeo multus


quod domi te inclusisti ratione fecisti; sed, quaeso, confice et te vacuum redde nobis. ego hinc, ut scripsi antea, postridie Idus Lanuvi, deinde postridie in Tusculano. Contudi enim animum et fortasse vici, si modo permansero. scies igitur fortasse cras, summum perendie. sed quid est, quaeso? Philotimus nec Carteiae Pompeium teneri (qua de re litterarum ad Clodium Patavinum missarum exemplum mihi Oppius et Balbus miserant, se id factum arbitrari) bellumque narrat reliquum satis magnum. solet omnino esse Fulviniaster. sed tamen, si quid habes. volo etiam de naufragio Caniniano scire quid sit.

qui domus tu includo ratio facio sed quaeso confacio et tu vacuus reddo nos ego hinc ut scribo antea postridie idus lanuvium deinde postridie in tusculanus contundo enim animus et fortasse vinco si modo permaneo scio igitur fortasse creo superus perendie sed quis sum quaeso philotimus neque carteia pompejus teneo qui de res litteraris ad claudius patavinus missaris exemplum ego oppius et balbus mitto sui is facio arbitraris bellus narro reliquus satis magnus soleo omnino sum fulviniaster sed tamen si quis habeo volo etiam de naufragium caninianus scio quis sum


de re publica multa cognovi ex tuis litteris quas quidem multiiuges accepi uno tempore a Vestori liberto. ad ea autem quae requiris brevi respondebo. primum vehementer me Cluviana delectant. sed quod quaeris quid arcessierim Chrysippum, tabernae mihi duae corruerunt reliquaeque rimas agunt, itaque non solum inquilini sed mures etiam migraverunt. hanc ceteri calamitatem vocant, ego ne incommodum quidem. o Socrate et Socratici viri! numquam vobis gratiam referam. di immortales, quam mihi ista pro nihilo! sed tamen ea ratio aedificandi initur, consiliario quidem et auctore Vestorio, ut hoc damnum quaestuosum sit.

de res publicus multus cognosco ex tuus littera qui quidem multijugis accipio unus tempus ab vestor libertus ad is autem qui requiro brevis respondeo primus vehemens ego cluvianus delecto sed qui quaero quis arcessierim chrysippus taberna ego duo conruo reliquus rimo ago itaque non solus inquilinus sed mus etiam migro hic ceterus calamitas voco ego ne incommodus quidem o socrates et socraticus vir numquam tu gratia refero deus immortalis quam ego iste pro nihilum sed tamen is ratio aedifico ineo consiliarius quidem et auctor vestorius ut hic damnum quaestuosus sum


quid censes igitur? ecquidnam est tui consili †ad† finis huius miserrimae vitae? nunc doleo, nunc torqueor, cum quoidam aut sapiens videor quod una non ierim aut felix fuisse. mihi contra. numquam enim illius victoriae socius esse volui, calamitatis mallem fuisse. quid ego nunc tuas litteras, quid tuam prudentiam aut benevolentiam implorem? actum est; nulla re iam possum iuvari qui ne quod optem quidem iam habeo nisi ut aliqua inimici misericordia liberemur.

quis censeo igitur ecquidnam sum tuus consilium ad finis hic miser vita nunc doleo nunc torqueo cum quoidam aut sapio video qui unus non eo aut felix sum ego contra numquam enim ille victoria socius sum volo calamitas malo sum quis ego nunc tuus littera quis tuus prudentia aut benevolentia imploro ago sum nullus res iam possum iuvaris qui ne qui opto quidem iam habeo nisi ut aliqui inimicus misericordia libero


Marcianus ad me scripsit me excusatum esse apud Appuleium a Laterense, Nasone, Laenate, Torquato, Strabone. iis velim meo nomine reddendas litteras cures gratum mihi eos fecisse. quod pro Cornificio me abhinc amplius annis xxv spopondisse dicit Flavius, etsi reus locuples est et Appuleius praediator liberalis, tamen velim des operam ut investiges ex consponsorum tabulis sitne ita (mihi enim ante aedilitatem meam nihil erat cum Cornificio. potest tamen fieri; sed scire certum velim), et appelles procuratores si tibi videtur. quamquam quid ad me? verum tamen—Pansae profectionem scribes cum scies. Atticam salvere iube et eam cura, obsecro, diligenter. Piliae salutem.

marcianus ad ego scribo ego excuso sum apud appuleius ab laterensis naso laenate torquatus strabo is volo meus nomen reddo littera curo gratus ego is facio qui pro cornificius ego abhinc amplus annus xxv spopondisse dico flavus etsi reus locuples sum et appuleius praediator liberalis tamen volo do opera ut investigo ex consponsor tabula sum ita ego enim ante aedilitas meus nihil sum cum cornificius possum tamen fio sed scio certus volo et appello procurator si tu video quamquam quis ad ego verus tamen pansa profectio scribo cum scio attica salvo jubeo et is cura obsecro diligenter pilia salus


de Dionysio sum admiratus qui apud me honoratior fuit quam apud Scipionem Panaetius; a quo impurissime haec nostra fortuna despecta est. odi hominem et odero; utinam ulcisci possem! sed illum ulciscentur mores sui.

de dionysius sum admiror qui apud ego honoro sum quam apud scipio panaetius ab quo impurus hic noster fortuna despicio sum odi homo et odi utinam ulciscor possum sed ille ulciscor mos suus


de Fufidianis qua re nihil potuit confici? genus enim condicionis eius modi fuit in quo non solet esse controversia, cum ea pars quae videtur esse minor licitatione expleri posset. hoc ego non sine causa quaero. suspicor enim coheredes dubiam nostram causam putare et eo rem in integro esse malle. vale. Pr. Idus Maias.

de fufidianus qui res nihil possum conficio genus enim condicio is modus sum in quo non soleo sum controversia cum is pars qui video sum paruus licitatio expleo possum hic ego non sine causa quaero suspicor enim coheres dubius noster causa puto et is res in integer sum malo val pr idus maia


ego si me aliquando vestri et patriae compotem fortuna fecerit, certe efficiam ut maxime laetere unus ex omnibus amicis meaque officia et studia quae parum antea luxerunt (fatendum est enim) sic exsequar ut me aeque tibi ac fratri et liberis nostris restitutum putes. si quid in te peccavi ac potius quoniam peccavi ignosce; in me enim ipsum peccavi vehementius. neque haec eo scribo quo te non meo casu maximo dolore esse adfectum sciam, sed profecto, si quantum me amas et amasti tantum amare deberes ac debuisses, numquam esses passus me quo tu abundabas egere consilio nec esses passus mihi persuaderi utile nobis esse legem de collegiis perferri. sed tu tantum lacrimas praebuisti dolori meo, quod erat amoris, tam quam ipse ego; quod meritis meis perfectum potuit, ut dies et noctes quid mihi faciendum esset cogitares, id abs te meo non tuo scelere praetermissum est. quod si non modo tu sed quisquam fuisset qui me Pompei minus liberali responso perterritum a turpissimo consilio revocaret, quod unus tu facere maxime potuisti, aut occubuissem honeste aut victores hodie viveremus. hic mihi ignosces; me enim ipsum multo magis accuso, deinde te quasi me alterum et simul meae culpae socium quaero. ac si restituor, etiam minus videbimur deliquisse abs teque certe quoniam nullo nostro tuo ipsius beneficio diligemur.

ego si ego aliquando vester et patria compos fortuna facio certus efficio ut magnus laeto unus ex omnis amicus meo officium et studium qui parum antea luceo fateor sum enim sic exsequor ut ego aequus tu atque frater et liber noster restitus puto si quis in tu pecco atque potis quoniam pecco ignosco in ego enim ipse pecco vehemens neque hic is scribo quo tu non meus casus maximus dolor sum afficio scio sed profecto si quantus ego amo et amo tantus amo debeo atque debeo numquam sum patior ego quo tu abundo ago consilium neque sum patior ego persuadeo utilis nos sum lex de collegium perfero sed tu tantus lacrima praebeo dolor meus qui sum amor tam quam ipse ego qui meritum meus perficio possum ut dies et nox quis ego facio sum cogitaris is abs tu meus non tuus scelus praetermitto sum qui si non modo tu sed quisquam sum qui ego pompejus paruus liberal respondeo perterreo ab turpis consilium revoco qui unus tu facio magnus possum aut occubuissem honestus aut victor hodie vivo hic ego ignosco ego enim ipse multus magis accuso deinde tu quasi ego alter et simul meus culpa socius quaero atque si restituo etiam paruus video delinquo abs tu certus quoniam nullus noster tuus ipse beneficium diligo


id mihi sic erit gratum ut nulla res gratior esse possit. etsi iam sperabam, cum has litteras accepisses, fore ut ea quae superioribus litteris a te petissemus impetrata essent, tamen non faciam finem rogandi quoad nobis nuntiatum erit te id fecisse quod magna cum spe exspectamus. deinde enim confido fore ut alio genere litterarum utamur tibique pro tuo summo beneficio gratias agamus. quod si acciderit, velim sic existimes, non tibi tam Atticum cuius permagna res agitur quam me qui non minus laboro quam ille obligatum fore.

is ego sic sum gratus ut nullus res gratus sum possum etsi iam spero cum hic littera accipio sum ut is qui superus littera ab tu peto impetro sum tamen non facio finis rogo quoad nos nuntio sum tu is facio qui magnus cum spes exspecto deinde enim confido sum ut alius genus litteraris uto tu pro tuus superus beneficium gratia ago qui si accido volo sic existimo non tu tam atticus qui permagnus res ago quam ego qui non paruus laboro quam ille obligo sum


sed ad rem ut veniam, o Dolabellae nostri magnam ἀριστείαν! quanta est ἀναθεώρησισ! equidem laudare eum et hortari non desisto. recte tu omnibus epistulis significas quid de re, quid de viro sentias. mihi quidem videtur Brutus noster iam vel coronam auream per forum ferre posse. quis enim audeat laedere proposita cruce aut saxo, praesertim tantis plausibus, tanta approbatione infimorum?

sed ad res ut venio o dolabella noster magnus quantus sum equidem laudo is et hortor non desisto rectus tu omnis epistula significo quis de res quis de vir sentio ego quidem video brutus noster iam vel corona aureus per forum fero possum quis enim audeo laedo propono crux aut saxum praesertim tantus plausibus tantus approbatio infimus


ad quas litteras tibi rescribi velis nescio. nullas enim adhuc acceperam praeter quae mihi binae simul in Trebulano redditae sunt; quarum alterae edictum P. Licini habebant (erant autem Nonis Maiis datae), alterae rescriptae ad meas Menturnensis. quam vereor ne quid fuerit σπουδαιότερον in iis quas non accepi quibus rescribi vis! apud Lentulum ponam te in gratia.

ad qui littera tu rescribo velis nescio nullus enim adhuc accipio praeter qui ego bini simul in trebulanus reddo sum qui alter edictum p licinius habeo sum autem nona maia do alter rescribo ad meus menturnensis quam vereor ne quis sum in is qui non accipio qui rescribo volo apud lentulis pono tu in gratia


accepi ab Isidoro litteras et postea datas binas. ex proximis cognovi praedia non venisse. videbis ergo ut sustentetur per te. de Frusinati, si modo fruituri sumus, erit mihi res opportuna. meas litteras quod requiris, impedior inopia rerum quas nullas habeo litteris dignas, quippe cui nec quae accidunt nec quae aguntur ullo modo probentur. utinam coram tecum olim potius quam per epistulas! hic tua, ut possum, tueor apud hos. cetera Celer. ipse fugi adhuc omne munus eo magis quod ita nihil poterat agi ut mihi et meis rebus aptum esset.

accipio ab isidorus littera et postea do bini ex propior cognosco praedium non venio video ergo ut sustento per tu de frusinati si modo fruiturus sum sum ego res opportunus meus littera qui requiro impedio inopia res qui nullus habeo littera digno quippe qui neque qui accido neque qui ago ullus modo probo utinam coram tu olim potis quam per epistula hic tuus ut possum tueor apud hic ceterus celer ipse fugio adhuc omnis munus is magis qui ita nihil possum ago ut ego et meus res aptus sum


quoniam ad Bruti adventum fore te nobiscum polliceris, satis est, praesertim cum hi tibi dies in magno nostro negotio consumantur.

quoniam ad brutus advenio sum tu nos polliceo satis sum praesertim cum hic tu dies in magnus noster negotium consumo


itaque ille noster amicus insolens infamiae, semper in laude versatus, circumfluens gloria, deformatus corpore, fractus animo, quo se conferat nescit; progressum praecipitem, inconstantem reditum videt; bonos inimicos habet, improbos ipsos non amicos. ac vide mollitiem animi. non tenui lacrimas cum illum a. d. viii Kal. Sextilis vidi de edictis Bibuli contionantem. qui antea solitus esset iactare se magnificentissime illo in loco summo cum amore populi, cunctis faventibus, ut ille tum humilis, ut demissus erat, ut ipse etiam sibi, non iis solum qui aderant, displicebat!

itaque ille noster amicus insoleo infamia semper in laus verso circumfluo gloria deformo corpus frango animus quo sui confero nescio progredior praecipito inconsto redeo video bonus inimicus habeo improbus ipse non amicus atque video mollities animus non tenuis lacrima cum ille ab d viii kal sextilis video de edico bibulis contionor qui antea soleo sum iactaris sui magnificentissime ille in locus superus cum amor populus cunctus faveo ut ille tum humilis ut demitto sum ut ipse etiam sui non is solus qui adsum displiceo


Quintus pater quartum vel potius millesimum nihil sapit qui laetetur Luperco filio et Statio ut cernat duplici dedecore cumulatam domum. addo etiam Philotimum tertium. o stultitiam, nisi mea maior esset, singularem! quod autem os in hanc rem ἔρανον a te! fac non ad διψῶσαν κρήνην sed ad Πειρήνην eum venisse, ἄμπνευμα σεμνὸν Ἀλφειοῦ in te κρήνῃ, ut scribis, haurire in tantis suis praesertim angustiis, ποῖ ταῦτα ἄρα

quintus pater quartus vel potis millesimus nihil sapio qui laeto lupercus filius et statius ut cerno duplex dedecor cumulo domus addo etiam philotimus tertius o stultitia nisi meus magnus sum singularis qui autem os in hic res ab tu facio non ad sed ad is venio in tu ut scribo haurio in tantus suus praesertim angustia


retine, obsecro te, Cicero, illos et noli sinere haec omnia perire, quae funditus medius fidius rapinis, incendiis, caedibus pervertuntur. tantum si quid timent caveant, nihil praeterea moliantur. non medius fidius acerrimis consiliis plus quam etiam inertissimis, dum modo diligentibus, consequentur. haec enim quae fluunt per se diuturna non sunt; in contentione praesentis ad nocendum habent viris. quid speres de illis in Tusculanum ad me scribe.

retineo obsecro tu cicero ille et nolo sino hic omnis pereo qui fundus medius fidus rapina incendium caedes perverto tantus si quis timeo caveant nihil praeterea molio non medius fidus acer consilium multus quam etiam iners dum modo diligo consequor hic enim qui fluo per sui diuturnus non sum in contentio praesum ad noceo habeo vis quis spero de ille in tusculanus ad ego scribo


equidem sperabam, ut saepe etiam loqui tecum solebam, sic orbem rei publicae esse conversum ut vix sonitum audire, vix impressam orbitam videre possemus; et fuisset ita, si homines transitum tempestatis exspectare potuissent. sed cum diu occulte suspirassent, postea iam gemere, ad extremum vero loqui omnes et clamare coeperunt.

equidem spero ut saepe etiam loquor tu soleo sic orbis res publicus sum converro ut vix sonitus audio vix imprimo orbita video possum et sum ita si homo transeo tempestas exspectaris possum sed cum diu occulte suspiro postea iam gemo ad exter verus loquor omnis et clamo coepio


quid superest? etiam. gener est suavis mihi, Tulliae, Terentiae. quantumvis vel ingeni vel humanitatis, †satis†; reliqua, quae nosti, ferenda. scis enim quos †aperierimus†. qui omnes praeter eum de quo per te egimus, †reum† me facerent. ipsis enim expensum nemo feret. sed haec coram; nam multi sermonis sunt. Tironis reficiendi spes est in M'. Curio, cui ego scripsi tibi eum gratissimum facturum. data v Idus Decembr. a Pontio ex Trebulano.

quis supersum etiam gener sum suavis ego tullia terentia quantus vel ingenium vel humanitas satis reliquus qui nosco fero scio enim qui aperierimus qui omnis praeter is de quo per tu ago reus ego facio ipse enim expendo nemo fero sed hic coram nam multus sermo sum tiro reficio spes sum in m curius qui ego scribo tu is gratus facio do v idus decembr ab pontius ex trebulanus


te iusta causa impediri quo minus ad nos venias video, idque mihi valde molestum est. illum ab Alexandrea discessisse nemo nuntiat constatque ne profectum quidem illim quemquam post Idus Martias nec post Idus Decembr. ab illo datas ullas litteras. ex quo intellegis illud de litteris a. d. v Idus Febr. datis, quod inane esset etiam si verum esset, non verum esse. L. Terentium discessisse ex Africa scimus Paestumque venisse. quid is adferat aut quo modo exierit aut quid in Africa fiat scire velim. dicitur enim per Nasidium emissus esse. id quale sit velim, si inveneris, ad me scribas. de HS X_, ut scribis, faciam. vale. xvii Kal. Quintilis.

tu iustus causa impedio quo paruus ad nos venio video is ego validus molestus sum ille ab alexandrea discedo nemo nuntio consto ne proficiscor quidem illim quisquam post idus martius neque post idus decembr ab ille do ullus littera ex quo intellego ille de littera ab d v idus febr do qui inanis sum etiam si verus sum non verus sum l terentius discedo ex africanus scio paestum venio quis is affero aut quo modo exeo aut quis in africanus fio scio volo dico enim per nasidius emitto sum is qualis sum volo si invenio ad ego scribo de sestertius decem ut scribo facio val xvii kal quintilis


omnino si id consilium placeret, esset necesse; sed, ut scribis, ratio est habenda gravitatis, et utriusque nostrum idem consilium esse debet, etsi in me graviores iniuriae et certe notiores. si vero etiam Brutus aliquid adferet, nulla dubitatio est. sed coram. magna enim res et multae cautionis. cras igitur, nisi quid a te commeatus.

omnino si is consilium placeo sum necesse sed ut scribo ratio sum habeo gravitas et uterque nos idem consilium sum debeo etsi in ego gravis iniuria et certus nosco si verus etiam brutus aliquis affero nullus dubitatio sum sed coram magnus enim res et multus cautio creo igitur nisi quis ab tu commeatus


Commodius tecum Vettienus est locutus quam ad me scripserat. sed mirari satis hominis neglegentiam non queo. cum enim mihi Philotimus dixisset se HS L_ emere de Canuleio deversorium illud posse, minoris etiam empturum si Vettienum rogassem, rogavi ut, si quid posset, ex ea summa detraheret. promisit. ad me nuper se HS X_X_X_ emisse; ut scriberem cui vellem addici; diem pecuniae Idus Novembr. esse. rescripsi ei stomachosius cum ioco tamen familiari. nunc quoniam agit liberaliter, nihil accuso hominem scripsique ad eum me a te certiorem esse factum. tu de tuo itinere quid et quando cogites velim me certiorem facias. A. d. xv K. Maias.

commodus tu vettienus sum loquor quam ad ego scribo sed miror satis homo neglegentia non queo cum enim ego philotimus dico sui sestertius l emo de canuleius deversorium ille possum paruus etiam emo si vettienus rogo rogo ut si quis possum ex is summus detraho promitto ad ego nuper sui sestertius decem decem decem emo ut scribo qui volo addico dies pecunia idus novembr sum rescribo is stomachosus cum iocus tamen familiaris nunc quoniam ago liberalis nihil accuso homo scribo ad is ego ab tu certus sum facio tu de tuus iter quis et quando cogito volo ego certus facio ab d xv k maia


de retentione rescripsi ad tuas accurate scriptas litteras. conficies igitur et quidem sine ulla dubitatione aut retractatione. hoc fieri et oportet et opus est.

de retentio rescribo ad tuus accuro scribo littera confacio igitur et quidem sine ullus dubitatio aut retractatio hic fio et oportet et opus sum


nunc has exspectationes habemus duas, unam quid Caesar acturus sit cum acceperit ea quae referenda ad illum data sunt L. Caesari, alteram quid Pompeius agat. qui quidem ad me scribit paucis diebus se firmum exercitum habiturum spemque adfert, si in Picenum agrum ipse venerit, nos Romam redituros esse. Labienum secum habet non dubitantem de imbecillitate Caesaris copiarum; cuius adventu Gnaeus noster multo animi plus habet. nos a consulibus Capuam venire iussi sumus ad Nonas Febr. Capua profectus sum Formias a. d. iii Kal. eo die cum Calibus tuas litteras hora fere nona accepissem, has statim dedi. de Terentia et Tullia tibi adsentior.

nunc hic exspectatio habeo duo unus quis caesar ago sum cum accipio is qui refero ad ille do sum l caesaris alter quis pompejus ago qui quidem ad ego scribo paucus dies sui firmum exercitus habeo spes affero si in picenus ager ipse venio nos roma redeo sum labienus sui habeo non dubito de imbecillitas caesar copia qui advenio gnaeus noster multus animus multus habeo nos ab consul capua venio iubeo sum ad nona febr capua proficiscor sum formiae ab d iii kal is dies cum cal tuus littera hora fere nonus accipio hic statim do de terentius et tullia tu adsentio


postea vero quam Hortensius excogitavit ut legem de religione Fufius tribunus pl. ferret, in qua nihil aliud a consulari rogatione differebat nisi iudicum genus (in eo autem erant omnia), pugnavitque ut ita fieret, quod et sibi et aliis persuaserat nullis illum iudicibus effugere posse, contraxi vela perspiciens inopiam iudicum neque dixi quicquam pro testimonio nisi quod erat ita notum atque testatum ut non possem praeterire. itaque si causam quaeris absolutionis, ut iam πρὸσ τὸ πρότερον revertar, egestas iudicum fuit et turpitudo. id autem ut accideret commissum est Hortensi consilio, qui dum veritus est ne Fufius ei legi intercederet quae ex senatus consulto ferebatur, non vidit illud, satius esse illum in infamia relinqui ac sordibus quam infirmo iudicio committi, sed ductus odio properavit rem deducere in iudicium, cum illum plumbeo gladio iugulatum iri tamen diceret.

postea verus quam hortensius excogito ut lex de religio fufius tribunus pl fero in qui nihil alius ab consularis rogatio differo nisi iudex genus in is autem sum omnis pugno ut ita fio qui et sui et alius persuadeo nullus ille judex effugio possum contraho velo perspicio inopia iudex neque dico quisquam pro testimonium nisi qui sum ita notus atque testas ut non possum praetereo itaque si causa quaero absolutio ut iam revorto egestas iudex sum et turpitudo is autem ut accido committo sum hortensius consilium qui dum vereor sum ne fufius is lego intercedo qui ex senatus consultum fero non video ille sero sum ille in infamia relinquo atque sordes quam infirmo iudicium committo sed duco odium propero res deduco in iudicium cum ille plumbeus gladius jugulo eo tamen dico


quo minus mirere, si invitus in eam causam descendo in qua neque pacis neque victoriae ratio quaesita sit umquam sed semper flagitiosae et calamitosae fugae, eundum, ut quemcumque fors tulerit casum subeam potius cum iis qui dicuntur esse boni quam videar a bonis dissentire. etsi prope diem video bonorum, id est lautorum et locupletum, urbem refertam fore, municipiis vero his relictis refertissimam. quo ego in numero essem, si hos lictores molestissimos non haberem, nec me M'. Lepidi, L. Volcaci, Ser. Sulpici comitum paeniteret, quorum nemo nec stultior est quam L. Domitius nec inconstantior quam Ap. Claudius.

quo paruus miro si invitus in is causa descendo in qui neque pax neque victoria ratio quaero sum umquam sed semper flagitiosus et calamitosus fuga eo ut quicumque fors fero casus subeo potis cum is qui dico sum bonus quam video ab bonus dissentio etsi prope dies video bonus is sum lautor et locupletum urbs refercio sum municipium verus hic relinquo refercio quo ego in numerus sum si hic lictor molestus non habeo neque ego m lepidus l volcacius seruius sulpicius comes paeniteo qui nemo neque stultus sum quam l domitius neque inconsto quam ap claudus


atque in re publica nunc quidem maxime Gallici belli versatur metus. nam Haedui fratres nostri pugnam nuper malam pugnarunt et Helvetii sine dubio sunt in armis excursionesque in provinciam faciunt. senatus decrevit ut consules duas Gallias sortirentur, dilectus haberetur, vacationes ne valerent, legati cum auctoritate mitterentur qui adirent Galliae civitates darentque operam ne eae se cum Helvetiis coniungerent. legati sunt Q. Metellus Creticus et L. Flaccus et, τὸ, Lentulus Clodiani filius.

atque in res publicus nunc quidem magnus gallicus bellum verso metus nam aedui frater noster pugna nuper malus pugno et helvetius sine dubius sum in arma excursio in provincia facio senatus decerno ut consul duo gallia sortio delectus habeo vacatio ne valeo legatus cum auctoritas mitto qui adeo gallia civitas do opera ne is sui cum helvetius conjungo legatus sum q metellus creticus et l flaccus et lentulus clodianus filius


quod per Mustelam agis, habes hominem valde idoneum meique sane studiosum iam inde a Pontiano. perfice igitur aliquid. quid autem aliud nisi ut aditus sit emptori? quod per quemvis heredem potest effici. sed Mustelam id perfecturum, si rogaris, puto. mihi vero et locum quem opto ad id quod volumus dederis et praeterea ἐγγήραμα. nam illa Sili et Drusi non satis οἰκοδεσποτικὰ mihi videntur. quid enim? sedere totos dies in villa? ista igitur malim, primum Othonis, deinde Clodiae. si nihil fiet, aut Druso ludus est suggerendus aut utendum Tusculano.

qui per mustela ago habeo homo validus idoneus meus sanus studiosus iam inde ab pontiano perficio igitur aliquis quis autem alius nisi ut aditus sum emptor qui per quivis heres possum efficio sed mustela is perficio si rogaris puto ego verus et locus qui opto ad is qui volo do et praeterea nam ille silis et drusus non satis ego video quis enim sedeo totus dies in villa iste igitur malo primus otho deinde claudius si nihil fio aut drusus ludus sum suggero aut utor tusculanus


pridie Idus Fundis accepi tuas litteras cenans. primum igitur melius esse, deinde meliora te nuntiare. odiosa illa enim fuerant, legiones venire. nam de Octavio susque deque. exspecto quid de Mario; quem quidem ego sublatum rebar a Caesare. Antonio conloquium cum heroibus nostris pro re nata non incommodum. sed tamen adhuc me nihil delectat praeter Idus Martias. nam quoniam Fundis sum cum Ligure nostro, discrucior Sextili fundum a verberone Curtilio possideri.

pridie idus fundi accipio tuus littera ceno primus igitur bonus sum deinde bonus tu nuntiaris odiosus ille enim sum legio venio nam de octavius sus de exspecto quis de marius qui quidem ego tollo reor ab caesaris antonius colloquium cum heros noster pro res nata non incommodus sed tamen adhuc ego nihil delecto praeter idus martius nam quoniam fundi sum cum ligur noster discrucio sextilis fundus ab verbero curtilius possideo


Nonis Maiis cum essem in Pompeiano, accepi binas a te litteras, alteras sexto die, alteras quarto. ad superiores igitur prius. quam mihi iucundum opportune tibi Barnaeum litteras reddidisse! tu vero cum Cassio ut cetera. quam commode autem quod id ipsum quod me mones quadriduo ante ad eum scripseram exemplumque mearum litterarum ad te miseram! sed cum ex Dolabellae †aritia† (sic enim tu ad me scripseras) magna desperatione adfectus essem, ecce tibi et Bruti et tuae litterae! ille exsilium meditari. nos autem alium portum propiorem huic aetati videbamus; in quem mallem equidem pervehi florente Bruto nostro constitutaque re publica. sed nunc quidem, ut scribis, non utrumvis. adsentiris enim mihi nostram aetatem a castris, praesertim civilibus, abhorrere.

nona maia cum sum in pompejanus accipio bini ab tu littera alter sextus dies alter quartum ad superus igitur prior quam ego iucundus opportunus tu barnaeum littera reddo tu verus cum casseius ut ceterus quam commodus autem qui is ipse qui ego moneo quadriduum ante ad is scribo exemplum meus litteraris ad tu miser sed cum ex dolabella aritia sic enim tu ad ego scribo magnus desperatio affectus sum ecce tu et brutus et tuus littera ille exsilium meditaris nos autem alius portus propiorem hic aetas video in qui malo equidem perveho floreo brutus noster constituo res publicus sed nunc quidem ut scribo non utrum adsentio enim ego noster aetas ab castrum praesertim civilis abhorreo


ego has pr. Nonas Quintilis proficiscens Athenis dedi, cum ibi decem ipsos fuissem dies. venerat Pomptinus, una Cn. Volusius; aderat quaestor; tuus unus Tullius aberat. aphracta Rhodiorum et dicrota Mytilenaeorum habebam et aliquid ἐπικώπων. de Parthis erat silentium. quod superest, di iuvent!

ego hic pr nona quintilis proficiscor athenae do cum ibi decem ipse sum dies venio pomptinus unus cn volusius adsum quaestor tuus unus tullius absum aphractum rhodius et dicrota mytilenaeus habeo et aliquis de parthus sum silentium qui supersum deus juvo


sed haec nostra erit cura et peritorum. tu tamen quod poteris, ut adhuc fecisti, nos consiliis iuvabis. res sunt inexplicabiles. fortunae sunt committenda omnia. sine spe conamur ulla. melius si quid acciderit, mirabimur. Dionysium nollem ad me profectum; de quo ad me Tullia mea scripsit. sed et tempus alienum est, et homini non amico nostra incommoda, tanta praesertim, spectaculo esse nollem; cui te meo nomine inimicum esse nolo.

sed hic noster sum cura et peritor tu tamen qui possum ut adhuc facio nos consilium iuvo res sum inexplicabilis fortuna sum committo omnis sine spes conor ullus bonus si quis accido miro dionysius nolo ad ego proficiscor de quo ad ego tullia meus scribo sed et tempus alienus sum et homo non amicus noster incommodus tantus praesertim spectaculum sum nolo qui tu meus nomen inimicus sum nolo


Sextum autem nuntiant cum una solum legione fuisse Karthagine eique eo ipso die quo oppidum Baream cepisset nuntiatum esse de Caesare, capto oppido miram laetitiam commutationemque animorum concursumque undique; sed illum ad sex legiones quas in ulteriore reliquisset revertisse. ad ipsum autem Libonem scripsit nihil esse nisi ad larem suum liceret. summa postulatorum ut omnes exercitus dimittantur qui ubique sint. haec fere de Sexto.

sextus autem nuntio cum unus solus legio sum karthago is is ipse dies quo oppidum barea capio nuntio sum de caesaris capio oppidum mirus laetitia commutatio animus concurro undique sed ille ad sex legio qui in ulterior relinquo revorto ad ipse autem libo scribo nihil sum nisi ad lar suus licet summus postulator ut omnis exercitus dimitto qui ubique sum hic fere de sextus


quod me hortaris ut eos dies consumam in philosophia explicanda, currentem tu quidem; sed cum Dolabella vivendum esse istis diebus vides. quod nisi me Torquati causa teneret satis erat dierum ut Puteolos excurrere possem et ad tempus redire.

qui ego hortaris ut is dies consumo in philosophia explico curro tu quidem sed cum dolabella vivo sum iste dies video qui nisi ego torquatus causa teneo satis sum dies ut puteoli excurro possum et ad tempus redeo


nihil novi sane nisi Hirtium cum Quinto acerrime pro me litigasse; omnibus eum locis furere maximeque in conviviis cum multa de me tum redire ad patrem; nihil autem ab eo tam ἀξιοπίστωσ dici quam alienissimos nos esse a Caesare; fidem nobis habendam non esse, me vero etiam cavendum (φοβερὸν ἂν ἦν nisi viderem scire regem me animi nihil habere), Ciceronem vero meum vexari; sed id quidem arbitratu suo.

nihil nosco sanus nisi hirtius cum quintus acer pro ego litigo omnis is locus furo magnus in convivium cum multus de ego tum redeo ad pater nihil autem ab is tam dico quam alienus nos sum ab caesaris fides nos habeo non sum ego verus etiam caveo nisi video scio rex ego animus nihil habeo cicero verus meus vexaris sed is quidem arbitratus suus


nunc venio ad Brutum quem ego omni studio te auctore sum complexus, quem etiam amare coeperam; sed ilico me revocavi, ne te offenderem. noli enim putare me quicquam maluisse quam ut mandatis satis facerem nec ulla de re plus laborasse. mandatorum autem mihi libellum dedit, isdemque de rebus tu mecum egeras. omnia sum diligentissime persecutus. primum ab Ariobarzane sic contendi ut talenta quae mihi pollicebatur illi daret. quoad mecum rex fuit, perbono loco res erat; post a Pompei procuratoribus sescentis premi coeptus est. Pompeius autem quom ob ceteras causas plus potest unus quam ceteri omnes, tum quod putatur ad bellum Parthicum esse venturus. ei tamen sic nunc solvitur, tricesimo quoque die talenta Attica xxxiii et hoc ex tributis. nec inde satis efficitur in usuram menstruam. sed Gnaeus noster clementer id fert; sorte caret, usura nec ea solida contentus est. alii neque solvit cuiquam nec potest solvere; nullum enim aerarium, nullum vectigal habet. Appi instituto tributa imperat. ea vix in faenus Pompei quod satis sit efficiunt. amici regis duo tresve perdivites sunt sed ii suum tam diligenter tenent quam ego aut tu. equidem non desino tamen per litteras rogare, suadere, accusare regem.

nunc venio ad brutus qui ego omnis studium tu auctor sum complexus qui etiam amo coepio sed ilico ego revoco ne tu offendo nolo enim puto ego quisquam malo quam ut mandatum satis facio neque ullus de res multus laboro mandator autem ego libellus do idem de res tu ego ago omnis sum diligens persequor primus ab ariobarzanes sic contendo ut talentum qui ego polliceo ille do quoad ego rex sum perbonus locus res sum post ab pompejus procurator sescenti premo coepio sum pompejus autem cum ob ceterus causa multus possum unus quam ceterus omnis tum qui puto ad bellum parthicus sum venio is tamen sic nunc solvo tricesimo quoque dies talentum atticus xxxiii et hic ex tribuo neque inde satis efficio in usura menstruus sed gnaeus noster clemens is fero sors careo utor neque is solidus contineo sum alius neque solvo quisquam neque possum solvo nullus enim aerarius nullus vectigal habeo appius instituo tribuo impero is vix in faenus pompejus qui satis sum efficio amicus rex duo tres perdivites sum sed is suus tam diligenter teneo quam ego aut tu equidem non desino tamen per littera rogo suadeo accuso rex


ad obsignandum tu adhibitus non sine causa videris. volunt enim nos ita putare; nescio cur non animo quoque sentiant. sed quid haec ad nos? odorare tamen Antoni διάθεσιν; quem quidem ego epularum magis arbitror rationem habere quam quicquam mali cogitare. tu si quid πραγματικὸν habes rescribe; sin minus, populi ἐπισημασίαν et mimorum dicta perscribito. Piliae et Atticae salutem.

ad obsigno tu adhibeo non sine causa video volo enim nos ita puto nescio cur non animus quoque sentio sed quis hic ad nos odoraris tamen antonius qui quidem ego epularis magis arbitror ratio habeo quam quisquam malus cogito tu si quis habeo rescribo sin paruus populus et mimus dictum perscribo pilia et attica salus


de Othone diffido, fortasse quia cupio. sed tamen maior etiam res est quam facultates nostrae, praesertim adversario et cupido et locuplete et herede. proximum est ut velim Clodiae. sed si ista minus confici possunt, effice quidvis. ego me maiore religione quam quisquam fuit ullius voti obstrictum puto. videbis etiam Trebonianos, etsi absunt domini. sed, ut ad te heri scripsi, considerabis etiam de Tusculano ne aestas effluat; quod certe non est committendum.

de otho diffido fortasse quia cupio sed tamen magnus etiam res sum quam facultas noster praesertim adversarius et cupido et locuples et heres propior sum ut volo claudius sed si iste paruus conficio possum efficio quivis ego ego magnus religio quam quisquam sum ullus voveo obstringo puto video etiam trebonianos etsi absum dominus sed ut ad tu heri scribo considero etiam de tusculanus ne aestas effluo qui certus non sum committo


de iis litteris quas ad te Thessalonica misit et de sermonibus quos ab illo et Romae apud amicos tuos et in itinere habitos putas, ecquid tantum causae sit ignoro, sed omnis in tua posita est humanitate mihi spes huius levandae molestiae. nam si ita statueris, et inritabilis animos esse optimorum saepe hominum et eosdem placabilis et esse hanc agilitatem, ut ita dicam, mollitiamque naturae plerumque bonitatis et, id quod caput est, nobis inter nos nostra sive incommoda sive vitia sive iniurias esse tolerandas, facile haec, quem ad modum spero, mitigabuntur; quod ego ut facias te oro. nam ad me qui te unice diligo maxime pertinet neminem esse meorum qui aut te non amet aut abs te non ametur.

de is littera qui ad tu thessalonica mitto et de sermo qui ab ille et roma apud amicus tuus et in iter habeo puto ecquis tantus causa sum ignoro sed omnis in tuus pono sum humanitas ego spes hic levo molestia nam si ita statuo et inritabilis animus sum bonus saepe homo et idem placabilis et sum hic agilitas ut ita dico mollitia natura plerusque bonitas et is qui caput sum nos inter nos noster sive incommodus sive vitio sive injuria sum tolero facilis hic qui ad modus spero mitigo qui ego ut facio tu oro nam ad ego qui tu unicus diligo magnus pertineo nemo sum meus qui aut tu non amo aut abs tu non amo


de Pompei exitu mihi dubium numquam fuit. tanta enim desperatio rerum eius omnium regum et populorum animos occuparat ut quocumque venisset hoc putarem futurum. non possum eius casum non dolere; hominem enim integrum et castum et gravem cognovi.

de pompejus exeo ego dubius numquam sum tantus enim desperatio res is omnis rex et populus animus occupo ut quicumque venio hic puto sum non possum is casus non doleo homo enim integer et castus et gravis cognosco


eae litterae cetera vetera habebant, unum hoc novum de Cibyratis pantheris. multum te amo quod respondisti M. Octavio te non putare. sed posthac omnia quae recta non erunt pro certo negato. nos enim et nostra sponte bene firmi et me hercule auctoritate tua inflammati vicimus omnis (hoc tu ita reperies) cum abstinentia tum iustitia, facilitate, clementia. cave putes quicquam homines magis umquam esse miratos quam nullum terruncium me obtinente provinciam sumptus factum esse nec in rem publicam nec in quemquam meorum praeter quam in L. Tullium legatum. is ceteroqui abstinens sed Iulia lege transitans, semel tamen in diem, non ut alii solebant omnibus vicis (praeter eum semel nemo accepit), facit ut mihi excipiendus sit, cum terruncium nego sumptus factum. praeter eum accepit nemo. has a nostro Q. Titinio sordis accepimus.

is littera ceterus vetero habeo unus hic novus de cibyrata panthera multus tu amo qui respondeo m octavius tu non puto sed posthac omnis qui recta non sum pro certus nego nos enim et noster sponte bene firmus et ego herculis auctoritas tuus inflammo vinco omnis hic tu ita reperio cum abstinentia tum iustitia facilitas clemens caveo puto quisquam homo magis umquam sum miro quam nullus terruncium ego obtineo provincia sumptus facio sum neque in res publicus neque in quisquam meus praeter quam in l tullius legatus is ceteroqui abstineo sed julius lex transitans semel tamen in dies non ut alius soleo omnis vicus praeter is semel nemo accipio facio ut ego excipio sum cum terruncium nego sumptus facio praeter is accipio nemo hic ab noster q titinius sordes accipio


vi Idus duas epistulas accepi, unam a meo tabellario, alteram a Bruti. de Buthrotiis longe alia fama in his locis fuerat, sed cum aliis multis hoc ferendum. Erotem remisi citius quam constitueram, ut esset qui Hortensio et †quia et quibus quidem ait se Idibus constituisse. Hortensius vero impudenter. nihil enim debetur ei nisi ex tertia pensione quae est Kal. Sext.; ex qua pensione ipsa maior pars est ei soluta aliquanto ante diem. sed haec Eros videbit Idibus. de Publilio autem, quod perscribi oportet, moram non puto esse faciendam. sed cum videas quantum de iure nostro decesserimus qui de residuis C_C_C_C_ HS C_C_ praesentia solverimus, reliqua rescribamus, loqui cum eo, si tibi videbitur, poteris eum commodum nostrum exspectare debere, cum tanta sit a nobis iactura facta iuris.

vis idus duo epistula accipio unus ab meus tabellarius alter ab brutus de buthrotius longus alius fama in hic locus sum sed cum alius multus hic fero eros remitto cieo quam constituo ut sum qui hortensius et quia et qui quidem aio sui idus constituo hortensius verus impudens nihil enim debeo is nisi ex tertius pensio qui sum kal sext ex qui pensio ipse magnus pars sum is solvo aliquantus ante dies sed hic erus video idus de publilius autem qui perscribo oportet mora non puto sum facio sed cum video quantus de ius noster decedo qui de residuus que que que que sestertius que que praesens solvo reliquus rescribo loquor cum is si tu video possum is commodus nos exspectaris debeo cum tantus sum ab nos iactura facio ius


tu autem de nostro statu cogitabis primum quo artificio tueamur benevolentiam Caesaris, deinde de ipso triumpho; quem video, nisi rei publicae tempora impedient, εὐπόριστον. iudico autem cum ex litteris amicorum tum ex supplicatione. quam qui non decrevit, plus decrevit quam si omnis decresset triumphos. ei porro adsensus est unus familiaris meus, Favonius, alter iratus, Hirrus. Cato autem et scribendo adfuit et ad me de sententia sua iucundissimas litteras misit. sed tamen gratulans mihi Caesar de supplicatione triumphat de sententia Catonis nec scribit quid ille sententiae dixerit sed tantum supplicationem eum mihi non decrevisse.

tu autem de noster status cogito primus quo artificium tueor benevolentia caesar deinde de ipse triumphus qui video nisi res publicus tempus impedio judico autem cum ex littera amicus tum ex supplicatio quam qui non decerno multus decerno quam si omnis decerno triumphus is porro assensus sum unus familiaris meus favonius alter irascor hirrus cato autem et scribo adsum et ad ego de sententia suus jucundus littera mitto sed tamen gratulor ego caesar de supplicatio triumpho de sententia cato neque scribo quis ille sententia dico sed tantus supplicatio is ego non decerno


de Quinto filio fit a me quidem sedulo; sed nosti reliqua. quod dein me mones, et amice et prudenter me mones, sed erunt omnia facilia si ab uno illo cavero. magnum opus est, mirabilia multa, nihil simplex, nihil sincerum. vellem suscepisses iuvenem regendum; pater enim nimis indulgens, quicquid ego adstrinxi relaxat. si sine illo possem, regerem; quod tu potes. sed ignosco; magnum, inquam, opus est.

de quintus filius fio ab ego quidem sedulus sed nosco reliquus qui deinde ego moneo et amicus et prudens ego moneo sed sum omnis facilis si ab unus ille caveo magnus opus sum mirabile multus nihil simplex nihil sincerus volo suscipio juvenis rego pater enim nimis indulgeo quisquis ego adstringo relaxo si sine ille possum rego qui tu possum sed ignosco magnus inquam opus sum


Oviae C. Lolli curanda sunt HS C. negat Eros posse sine me, credo, quod accipienda aliqua sit et danda aestimatio. vellem tibi dixisset. si enim res est ut mihi scripsit parata nec in eo ipso mentitur, per te confici potuit. id cognoscas et conficias velim.

ovius que lollius curo sum sestertius que nego erus possum sine ego credo qui accipio aliqui sum et do aestimatio volo tu dico si enim res sum ut ego scribo paro neque in is ipse mentior per tu conficio possum is cognosco et confacio volo


IIII Non. Febr. mulieres nostrae Formias venerunt tuaque erga se officia plena tui suavissimi studi ad me pertulerunt. eas ego, quoad sciremus utrum turpi pace nobis an misero bello esset utendum, in Formiano esse volui et una Cicerones. ipse cum fratre Capuam ad consules (Nonis enim adesse iussi sumus) iii Nonas profectus sum, cum has litteras dedi. responsa Pompei grata populo et probata contioni esse dicuntur. ita putaram. quae quidem ille si repudiarit, iacebit; si acceperit—. utrum igitur inquies mavis? responderem, si quem ad modum parati essemus scirem.

quattuor non febr mulier noster formiae venio tuus erga sui officium plenus tuus suavis studium ad ego perfero is ego quoad scio utrum turpis pax nos an mitto bellum sum utor in formianus sum volo et unus cicero ipse cum frater capua ad consul nona enim adsum iubeo sum iii nona proficiscor sum cum hic littera do respondeo pompejus gratus populus et probo contio sum dico ita puto qui quidem ille si repudio jaceo si accipio utrum igitur inquam malo respondeo si qui ad modus paro sum scio


quod autem laudas me quod nihil ante de profectione constituam quam ista quo evasura sint videro, muto sententiam. neque quicquam tamen ante quam te videro. Atticam meam gratias mihi agere de matre gaudeo; cui quidem ego totam villam cellamque tradidi eamque cogitabam v Idus videre. tu Atticae salutem dices. nos Piliam diligenter tuebimur.

qui autem laudo ego qui nihil ante de profectio constituo quam iste quo evado sum video muto sententia neque quisquam tamen ante quam tu video attica meus gratia ego ago de mater gaudeo qui quidem ego totus villa cella trado eo cogito v idus video tu attica salus dico nos pilia diligenter tueor


nullum a te desideravi diem litterarum; videbam enim quae scribis, et tamen suspicabar vel potius intellegebam nihil fuisse quod scriberes; a. d. vi Idus vero et abesse te putabam et plane videbam nihil te habere. ego tamen ad te fere cotidie mittam; malo enim frustra quam te non habere cui des, si quid forte sit quod putes me scire oportere. itaque accepi vi Idus litteras tuas inanis. quid enim habebas quod scriberes? mi tamen illud quicquid erat non molestum fuit, ut nihil aliud, scire me novi te nihil habere. scripsisti tamen nescio quid de Clodia. ubi ergo ea est aut quando ventura? placet mihi res sic ut secundum

nullus ab tu desidero dies litteraris video enim qui scribo et tamen suspicor vel potis intellego nihil sum qui scribo ab d vis idus verus et absum tu puto et planus video nihil tu habeo ego tamen ad tu fere cottidie mitto malus enim frustra quam tu non habeo qui do si quis fors sum qui puto ego scio oportet itaque accipio vis idus littera tuus inanis quis enim habeo qui scribo ego tamen ille quisquis sum non molestus sum ut nihil alius scio ego nosco tu nihil habeo scribo tamen nescio quis de claudius ubi ergo is sum aut quando venio placeo ego res sic ut secundus


si quis requirit cur Romae non sim: quia discessus est; cur non sim in iis meis praediolis quae sunt huius temporis: quia frequentiam illam non facile ferrem. ibi sum igitur ubi is qui optimas Baias habebat quotannis hoc tempus consumere solebat. cum Romam venero, nec vultu nec oratione reprehendar. hilaritatem illam qua hanc tristitiam temporum condiebam in perpetuum amisi, constantia et firmitas nec animi nec orationis requiretur.

si quis requiro cur roma non sum quia discedo sum cur non sum in is meus praediolum qui sum hic tempus quia frequentia ille non facilis fero ibi sum igitur ubi is qui bonus baiae habeo quot hic tempus consumo soleo cum roma venio neque vultus neque oratio reprehendo hilaritas ille qui hic tristitia tempus condiebam in perpetuus amitto constantia et firmitas neque animus neque oratio requiro


de te, quaeso, etiam atque etiam vide. velim possis coram; si minus , litteris idem consequemur. Graeceius ad me scripsit C. Cassium sibi scripsisse homines comparari qui armati in Tusculanum mitterentur. †id quidem mihi videbatur†; sed cavendum tamen †ut ille que† plures videndae. sed aliquid crastinus dies ad cogitandum nobis †dare†.

de tu quaeso etiam atque etiam video volo possum coram si paruus littera idem consequor graeceius ad ego scribo que casseius sui scribo homo compararis qui armatus in tusculanus mitto is quidem ego video sed caveo tamen ut ille que multus video sed aliquis crastinus dies ad cogito nos do


ego in cistophoro in Asia habeo ad sestertium bis et viciens. huius pecuniae permutatione fidem nostram facile tuebere; quam quidem ego nisi expeditam relinquere me putassem credens ei cui tu scis iam pridem minime credere me debere, commoratus essem paulisper nec domesticas res impeditas reliquissem. ob eamque causam serius ad te scribo quod sero intellexi quid timendum esset. te etiam atque etiam oro ut me totum tuendum suscipias, ut, si ii salvi erunt quibuscum sum, una cum iis possim incolumis esse salutemque meam benevolentiae tuae acceptam referre.

ego in cistophorus in asia habeo ad sestertius bis et viciens hic pecunia permutatio fides noster facilis tueor quam quidem ego nisi expedio relinquo ego puto credo is qui tu scio iam pridem paruus credo ego debeo commoro sum paulisper neque domesticus res impedio relinquo ob eo causa serus ad tu scribo qui serus intellego quis timeo sum tu etiam atque etiam oro ut ego totus tueor suscipio ut si is salvus sum qui sum unus cum is possum incolumis sum saluto meus benevolentia tuus accipio refero


sed hac super re ne nimis, ne meam ipse συμπάθειαν iam evocem. tu si quid de Hispaniis certius et si quid aliud, dum adsumus, scribes, et ego fortasse discedens dabo ad te aliquid eo etiam magis quod Tullia te non putabat hoc tempore ex Italia. cum Antonio item est agendum ut cum Curione Melitae me velle esse, huic civili bello nolle interesse. eo velim tam facili uti posse et tam bono in me quam Curione. is ad Misenum vi Nonas venturus aicebatur, id est hodie. sed praemisit mihi odiosas litteras hoc exemplo:

sed hic super res ne nimis ne meus ipse iam evoco tu si quis de hispania certus et si quis alius dum adsum scribo et ego fortasse discedo do ad tu aliquis is etiam magis qui tullia tu non puto hic tempus ex italia cum antonius item sum ago ut cum curio melita ego volo sum hic civilis bellum nolo intersum is volo tam facilis uti possum et tam bonus in ego quam curio is ad misenus vis nona venio aicebatur is sum hodie sed praemitto ego odiosus littera hic exemplum


de Myrtilo dilucide. o qualis tu semper istos! itane? in D. Brutum? di istis!

de myrtilus dilucidus o qualis tu semper iste ito in d brutus deus iste


quae de Sicinio audisti ea mihi probantur, modo ne illa exceptio in aliquem incurrat bene de nobis meritum. sed considerabimus, rem enim probo. de nostro itinere quod statuero, de quinque praefectis quid Pompeius facturus sit cum ex ipso cognoro faciam ut scias. de Oppio bene curasti quod ei de d_c_c_c_ exposuisti idque, quoniam Philotimum habes, perfice et cognosce rationem et ut agam planius, si me amas, prius quam proficiscaris effice. Magna me cura levaris.

qui de sicinius audio is ego probo modo ne ille exceptio in aliquis incurro bene de nos mereo sed considero res enim probo de noster iter qui statuo de quinque praefectus quis pompejus facio sum cum ex ipse cognosco facio ut scio de oppius bene curo qui is de d que que que expono is quoniam philotimus habeo perficio et cognosco ratio et ut ago planus si ego amo prior quam proficiscaris efficio magnus ego cura levaris


de re publica valde timeo nec adhuc fere inveni qui non concedendum putaret Caesari quod postularet potius quam depugnandum. est illa quidem impudens postulatio, opinione valentior. cur autem nunc primum ei resistamus? οὐ γὰρ δὴ τόδε μεῖζον ἔπι κακόν quam cum quinquennium prorogabamus aut cum ut absentis ratio haberetur ferebamus, nisi forte haec illi tum arma dedimus ut nunc cum bene parato pugnaremus. dices, quid tu igitur sensurus es? non idem quod dicturus; sentiam enim omnia facienda ne armis decertetur dicam idem quod Pompeius neque id faciam humili animo. sed rursus hoc permagnum rei publicae malum est et quodam modo mihi praeter ceteros non rectum me in tantis rebus a Pompeio dissidere.

de res publicus validus timeo neque adhuc fere invenio qui non concedo puto caesaris qui postulo potis quam depugno sum ille quidem impudens postulatio opinio valeo cur autem nunc primus is resisto quam cum quinquennium prorogo aut cum ut absum ratio habeo fero nisi fors hic ille tum arma do ut nunc cum bene paro pugno dico quis tu igitur sentio sum non idem qui dico sentio enim omnis facio ne arma decerto dico idem qui pompejus neque is facio humilis animus sed rursus hic permagnus res publicus malus sum et quidam modo ego praeter ceterus non recingo ego in tantus res ab pompejus dissido


perbelle feceris si ad nos veneris. offendes designationem Tyrannionis mirificam in librorum meorum bibliotheca, quorum reliquiae multo meliores sunt quam putaram. et velim mihi mittas de tuis librariolis duos aliquos quibus Tyrannio utatur glutinatoribus, ad cetera administris, iisque imperes ut sumant membranulam ex qua indices fiant, quos vos Graeci, ut opinor, σιλλύβουσ appellatis.

perbelle facio si ad nos venio offendo designatio tyrannio mirificus in liber meus bibliotheca qui reliquiae multus bonus sum quam puto et volo ego mitto de tuus librariolus duo aliquis qui tyrannio uto glutinator ad ceterus administer is impero ut sumo membranula ex qui indico fio qui tu graecum ut opinor appello


de me excusando apud Appuleium dederam ad te pridie litteras. nihil esse negoti arbitror. quemcumque appellaris nemo negabit. sed Septimium vide et Laenatem et Statilium; tribus enim opus est. sed mihi Laenas totum receperat.

de ego excuso apud appuleius do ad tu pridie littera nihil sum negotium arbitror quicumque appellaris nemo nego sed septimius video et laenatem et statilius tres enim opus sum sed ego laena totus recipio


maxima exspectatione in perditam et plane eversam in perpetuum provinciam nos venisse scito pridie Kal. Sextilis, moratos triduum Laodiceae, triduum Apameae, totidem dies Synnade. . audivimus nihil aliud nisi imperata ἐπικεφάλαια solvere non posse, ὠνὰσ omnium venditas, civitatum gemitus, ploratus, monstra quaedam non hominis sed ferae nescio cuius immanis. quid quaeris? taedet omnino eos vitae.

maximus exspectatio in perdo et planus everro in perpetuus provincia nos venio scio pridie kal sextilis moror triduum laodicea triduum apamea totidem dies synnas audio nihil alius nisi impero solvo non possum omnis vendo civitas gemitus ploro monstrum quidam non homo sed fera nescio qui immanis quis quaero taedet omnino is vita


sed est quod abs te mihi ignosci pervelim. Caecilius, avunculus tuus, a P. Vario cum magna pecunia fraudaretur, agere coepit cum eius fratre A. Caninio Satyro de iis rebus quas eum dolo malo mancipio accepisse de Vario diceret. una agebant ceteri creditores, in quibus erat L. Lucullus et P. Scipio et is quem putabant magistrum fore si bona venirent, L. Pontius. verum hoc ridiculum est de magistro. nunc cognosce rem. rogavit me Caecilius ut adessem contra Satyrum. dies fere nullus est quin hic Satyrus domum meam ventitet; observat L. Domitium maxime, me habet proximum; fuit et mihi et Quinto fratri magno usui in nostris petitionibus.

sed sum qui abs tu ego ignosco pervolo caecilius avunculus tuus ab p varius cum magnus pecunia fraudo ago coepio cum is frater ab caninius satyrus de is res qui is dolus malus mancipium accipio de varius dico unus ago ceterus creditor in qui sum l lucullus et p scipio et is qui puto magister sum si bonus venio l pontius verus hic ridiculus sum de magister nunc cognosco res rogo ego caecilius ut adsum contra satyrus dies fere nullus sum quin hic satyrus domus meus ventito observo l domitius magnus ego habeo propior sum et ego et quintus frater magnus usus in noster petitio


vixdum epistulam tuam legeram cum ad me currens ad illum Postumus Curtius venit nihil nisi classis loquens et exercitus. eripiebat Hispanias, tenebat Asiam, Siciliam, Africam, Sardiniam, confestim in Graeciam persequebatur. eundum igitur est, nec tam ut belli quam ut fugae socii simus. nec enim ferre potero sermones istorum quicumque sunt; non sunt enim certe, ut appellantur, boni. sed tamen id ipsum scire cupio quid loquantur idque ut exquiras meque certiorem facias te vehementer rogo. nos adhuc quid Brundisi actum esset plane nesciebamus. cum sciemus, tum ex re et ex tempore consilium capiemus sed utemur tuo.

vixdum epistula tuus lego cum ad ego curro ad ille postumus curtus venio nihil nisi classis loquor et exercitus eripio hispania teneo asia sicilia africa sardinia confestim in graecia persequor eo igitur sum neque tam ut bellum quam ut fuga socius sum neque enim fero possum sermo iste quicumque sum non sum enim certus ut appello bonus sed tamen is ipse scio cupio quis loquor is ut exquiro ego certus facio tu vehemens rogo nos adhuc quis brundisium ago sum planus nescio cum scio tum ex res et ex tempus consilium capio sed uto tuus


de statua Africani (ὢ πραγμάτων! sed me id ipsum delectavit in tuis litteris) ain tu? Scipio hic Metellus proavum suum nescit censorem non fuisse? atqui nihil habuit aliud inscriptum nisi cos ea statua quae ad Opis †per te† posita in excelso est. in illa autem quae est ad Πολυκλέουσ Herculem inscriptum est consul; quam esse eiusdem status, amictus, anulus, imago ipsa declarat. at me hercule ego, cum in turma inauratarum equestrium quas hic Metellus in Capitolio posuit animadvertissem in Serapionis subscriptione Africani imaginem, erratum fabrile putavi, nunc video Metelli.

de statua africanus sed ego is ipse delecto in tuus littera aio tu scipio hic metellus proavus suus nescio censor non sum atqui nihil habeo alius inscriptum nisi cos is statua qui ad opis per tu pono in excelsum sum in ille autem qui sum ad herculis inscriptum sum consul quam sum idem status amicio anulus imago ipse declaro at ego herculis ego cum in turma inaurataris equester qui hic metellus in capitolium pono animadverto in serapio subscriptio africanus imago erro fabrilis puto nunc video metellus


triginta dies erant ipsi cum has dabam litteras per quos nullas a vobis acceperam. mihi autem erat in animo iam, ut antea ad te scripsi, ire in Epirum et ibi omnem casum potissimum exspectare. te oro ut, si quid erit quod perspicias quamcumque in partem, quam planissime ad me scribas et meo nomine, ut scribis, litteras quibus putabis opus esse ut des. data v Kal. Novembris.

triginta dies sum ipse cum hic do littera per qui nullus ab tu accipio ego autem sum in animus iam ut antea ad tu scribo eo in epirus et ibi omnis casus potis exspectaris tu oro ut si quis sum qui perspicio quicumque in pars quam planus ad ego scribo et meus nomen ut scribo littera qui puto opus sum ut do do v kal november


utinam illum diem videam cum tibi agam gratias quod me vivere coegisti! adhuc quidem valde me paenitet. sed te oro ut ad me Vibonem statim venias quo ego multis de causis converti iter meum. sed eo si veneris, de tota itinere ac fuga mea consilium capere potero. si id non feceris, mirabor; sed confido te esse facturum.

utinam ille dies video cum tu ago gratia qui ego vivo cogo adhuc quidem validus ego paeniteo sed tu oro ut ad ego vibo statim venio quo ego multus de causa converto iter meus sed is si venio de totus iter atque fuga meus consilium capio possum si is non facio miror sed confido tu sum facio


A. d. viii Idus Decembr. Aeculanum veni et ibi tuas litteras legi quas Philotimus mihi reddidit. e quibus hanc primo aspectu voluptatem cepi quod erant a te ipso scriptae, deinde earum accuratissima diligentia sum mirum in modum delectatus. ac primum illud in quo te Dicaearcho adsentiri negas, etsi cupidissime expetitum a me est et te approbante ne diutius anno in provincia essem, tamen non est nostra contentione perfectum. sic enim scito, verbum in senatu factum esse numquam de ullo nostrum qui provincias obtinuimus quo in iis diutius quam ex senatus consulto maneremus, ut iam ne istius quidem rei culpam sustineam quod minus diu fuerim in provincia quam fortasse fuerit utile.

ab d viii idus decembr aeculani venio et ibi tuus littera lego qui philotimus ego reddo e qui hic primus aspectus voluptas capio qui sum ab tu ipse scribo deinde is accuro diligentia sum mirus in modus delector atque primus ille in quo tu dicaearchus adsentio nego etsi cupidus expeto ab ego sum et tu approbo ne diu annus in provincia sum tamen non sum noster contentio perficio sic enim scio verbum in senatus facio sum numquam de ullus nos qui provincia obtineo quo in is diu quam ex senatus consultum maneo ut iam ne iste quidem res culpa sustineo qui paruus diu sum in provincia quam fortasse sum utilis


de re publica cotidie magis timeo. non enim boni, ut putantur, consentiunt. quos ego equites Romanos, quos senatores vidi, qui acerrime cum cetera tum hoc iter Pompei vituperarent! pace opus est. ex victoria cum multa mala tum certe tyrannus exsistet. sed haec propediem coram. iam plane mihi deest quod ad te scribam; nec enim de re publica quod uterque nostrum scit eadem, et domestica nota sunt ambobus.

de res publicus cottidie magis timeo non enim bonus ut puto consentio qui ego eques romanus qui senator video qui acer cum ceterus tum hic iter pompejus vitupero pax opus sum ex victoria cum multus malus tum certus tyrannus exsisto sed hic propediem coram iam planus ego desum qui ad tu scribo neque enim de res publicus qui uterque nos scio idem et domesticus nosco sum ambo


quod ad te scripseram ut cum Camillo communicares, de eo Camillus mihi scripsit te secum locutum. tuas litteras exspectabam; nisi illud quidem mutari, si aliter est et oportet, non video posse. sed cum ab illo accepissem litteras, desideravi tuas (etsi putabam te certiorem factum non esse), modo valeres; scripseras enim te quodam valetudinis genere temptari.

qui ad tu scribo ut cum camillus communicaris de is camillus ego scribo tu sui loquor tuus littera exspecto nisi ille quidem muto si aliter sum et oportet non video possum sed cum ab ille accipio littera desidero tuus etsi puto tu certus facio non sum modo valeo scribo enim tu quidam valetudo genus temptaris


ego navem paravi. tuas litteras tamen exspecto, ut sciam quid respondeant consultationi meae. Sulmone C. Atium Paelignum aperuisse Antonio portas, cum essent cohortes quinque, Q. Lucretium inde effugisse †scis Gnaeum ire Brundisium desertum†. confecta res est.

ego navo paro tuus littera tamen exspecto ut scio quis respondeo consultatio meus sulmo que atius peligni aperio antonius porta cum sum cohors quinque q lucretius inde effugio scio gnaeus eo brundisium desertum conficio res sum


de istis rebus exspecto tuas litteras, quid Arrius narret, quo animo se destitutum ferat, et qui consules parentur, utrum, ut populi sermo, Pompeius et Crassus an, ut mihi scribitur, cum Gabinio Servius Sulpicius, et num quae novae leges et num quid novi omnino, et quoniam Nepos proficiscitur, cuinam auguratus deferatur; quo quidem uno ego ab istis capi possum. vide levitatem meam. sed quid ego haec quae cupio deponere et toto animo atque omni cura φιλοσοφεῖν? sic inquam in animo est; vellem ab initio, nunc vero, quoniam quae putavi esse praeclara expertus sum quam essent inania, cum omnibus Musis rationem habere cogito.

de iste res exspecto tuus littera quis arius narro quo animus sui destitus fero et qui consul paro utrum ut populus sermo pompejus et crassus an ut ego scribo cum gabinius servus sulpicius et num qui novus lex et num quis nosco omnino et quoniam nepos proficisco quisnam auguro defero quo quidem unus ego ab iste capio possum video levitas meus sed quis ego hic qui cupio depono et totus animus atque omnis cura sic inquam in animus sum volo ab initium nunc verus quoniam qui puto sum praeclarus experior sum quam sum inanis cum omnis musa ratio habeo cogo


scito nihil umquam fuisse tam infame, tam turpe, tam peraeque omnibus generibus, ordinibus, aetatibus offensum quam hunc statum qui nunc est, magis me hercule quam vellem non modo quam putarem. populares isti iam etiam modestos homines sibilare docuerunt. Bibulus in caelo est nec qua re scio, sed ita laudatur quasi unus homo nobis cunctando restituit rem. Pompeius, nostri amores, quod mihi summo dolori est, ipse se adflixit. neminem tenent voluntate; ne metu necesse sit iis uti vereor. ego autem neque pugno cum illa causa propter illam amicitiam neque approbo, ne omnia improbem quae antea gessi; utor via. populi sensus maxime theatro et spectaculis perspectus est; nam gladiatoribus qua dominus qua advocati sibilis conscissi; ludis Apollinaribus Diphilus tragoedus in nostrum Pompeium petulanter invectus est; nóstra miseriá tu es magnus— miliens coactus est dicere; Éandem virtutem ístam veniet témpus cum gravitér gemes totius theatri clamore dixit itemque cetera. nam et eius modi sunt ii versus uti in tempus ab inimico Pompei scripti esse videantur: si neque leges neque mores cogunt—, et cetera magno cum fremitu et clamore sunt dicta. Caesar cum venisset mortuo plausu, Curio filius est insecutus. huic ita plausum est ut salva re publica Pompeio plaudi solebat. tulit Caesar graviter. litterae Capuam ad Pompeium volare dicebantur. inimici erant equitibus qui Curioni stantes plauserant, hostes omnibus; Rosciae legi, etiam frumentariae minitabantur. sane res erat perturbata. equidem malueram quod erat susceptum ab illis silentio transiri, sed vereor ne non liceat. non ferunt homines quod videtur esse tamen ferendum; sed est iam una vox omnium magis odio firmata quam praesidio.

scio nihil umquam sum tam infamis tam turpis tam peraeque omnis genus ordo aetas offendo quam hic status qui nunc sum magis ego herculis quam volo non modo quam puto popularis iste iam etiam modestus homo sibilaris doceo bibulus in caelum sum neque qui res scio sed ita laudo quasi unus homo nos cuncto restituo res pompejus noster amor qui ego superus dolor sum ipse sui affligo nemo teneo voluntas ne metus necesse sum is uti vereor ego autem neque pugno cum ille causa propter ille amicitia neque approbo ne omnis improbo qui antea gero uto via populus sensus magnus theatrum et spectaculis perspicio sum nam gladiator qui dominus qui advoco sibilis conscissi ludus apollinaris diphilus tragoedus in nos pompejus petulanter inveho sum nostra miseria tu sum magnus millies cogo sum dico eandem virtus istam venio tempus cum graviter gemo totus theatrum clamor dico ito ceterus nam et is modus sum is verro uti in tempus ab inimicus pompejus scribo sum video si neque lex neque mos cogo et ceterus magnus cum fremo et clamor sum dictum caesar cum venio mortuus plaudo curius filius sum insequor hic ita plausus sum ut salvo res publicus pompejus plaudo soleo fero caesar gravis littera capua ad pompejus volaris dico inimicus sum eques qui curio sto plaudo hostis omnis rosciae lego etiam frumentarius minito sanus res sum perturbo equidem malo qui sum suscipio ab ille silentium transeo sed vereor ne non licet non fero homo qui video sum tamen fero sed sum iam unus vox omnis magis odium firmo quam praesidium


ego tamen Philotimi litteris lectis mutavi consilium de mulieribus. quas, ut scripseram ad te, Romam remittebam; sed mihi venit in mentem multum fore sermonem me iudicium iam de causa publica fecisse; qua desperata quasi hunc gradum mei reditus esse quod mulieres revertissent. de me autem ipso tibi adsentior, ne me dem incertae et periculosae fugae, cum rei publicae nihil prosim, nihil Pompeio; pro quo emori cum pie possum tum libenter. manebo igitur, etsi vivere—.

ego tamen philotimus littera lectus muto consilium de mulier qui ut scribo ad tu roma remitto sed ego venio in mens multus sum sermo ego iudicium iam de causa publicus facio qui despero quasi hic gradus meus redeo sum qui mulier revorto de ego autem ipse tu adsentio ne ego do incertus et periculosus fuga cum res publicus nihil prosum nihil pompejus pro quo emorior cum pius possum tum libet maneo igitur etsi vivo


mihi vero omnia grata, et quod scripsisti ad me quae audieras et quod non credidisti quae digna diligentia mea non erant et quod monuisti quod sentiebas. ego ad Caesarem unas Capua litteras dedi quibus ad ea rescripsi quae mecum ille de gladiatoribus suis egerat, brevis sed benevolentiam significantis, non modo sine contumelia sed etiam cum maxima laude Pompei. id enim illa sententia postulabat qua illum ad concordiam hortabar. eas si quo ille misit, in publico proponat velim. alteras eodem die dedi quo has ad te. non potui non dare, cum et ipse ad me scripsisset et Balbus. earum exemplum ad te misi. nihil arbitror fore quod reprehendas. si qua erunt, doce me quo modo μέμψιν effugere possim.

ego verus omnis gratus et qui scribo ad ego qui audio et qui non credo qui dignus diligentia meus non sum et qui moneo qui sentio ego ad caesaris unus capua littera do qui ad is rescribo qui ego ille de gladiator suus ago brevis sed benevolentia significo non modo sine contumelia sed etiam cum maximus laus pompejus is enim ille sententia postulo qui ille ad concordia horto is si quo ille mitto in publicus propono volo alter idem dies do quo hic ad tu non possum non do cum et ipse ad ego scribo et balbus is exemplum ad tu mitto nihil arbitror sum qui reprehendo si qui sum doceo ego quo modo effugio possum


A. d. v Nonas Martias epistulas mihi tuas Aegypta reddidit, unam veterem iiii Kal. quam te scribis dedisse Pinario quem non vidimus; in qua exspectas quidnam praemissus agat Vibullius qui omnino non est visus a Caesare (id altera epistula video te scire ita esse), et quem ad modum redeuntem excipiam Caesarem quem omnino vitare cogito, et †authemonis† fugam intendis commutationemque vitae tuae, quod tibi puto esse faciendum, et ignoras Domitius cum fascibusne sit. quod cum scies, facies ut sciamus. habes ad primam epistulam.

ab d v nona martius epistula ego tuus aegypta reddo unus vetus quattuor kal quam tu scribo do pinarius qui non video in qui exspecto quisnam praemitto ago vibullius qui omnino non sum video ab caesaris is alter epistula video tu scio ita sum et qui ad modus redeo excipio caesaris qui omnino vitaris cogo et authemonis fuga intendo commutatio vita tuus qui tu puto sum facio et ignoro domitius cum fascis sum qui cum scio facies ut scio habeo ad primus epistula


adhibentur omnes pontifices qui erant senatores. a quibus Marcellinus, qui erat cupidissimus mei, sententiam primus rogatus quaesivit quid essent in decernendo secuti. tum M. Lucullus de omnium conlegarum sententia respondit religionis iudices pontifices fuisse, legis esse senatum; se et conlegas suos de religione statuisse, in senatu de lege statuturos cum senatu. itaque sub quisque horum loco sententiam rogatus multa secundum causam nostram disputavit. cum ad Clodium ventum est, cupiit diem consumere neque ei finis est factus, sed tamen cum horas tris fere dixisset, odio et strepitu senatus coactus est aliquando perorare. cum fieret senatus consultum in sententiam Marcellini omnibus praeter unum adsentientibus, Serranus intercessit. de intercessione statim ambo consules referre coeperunt. cum sententiae gravissimae dicerentur, senatui placere mihi domum restitui, porticum Catuli locari, auctoritatem ordinis ab omnibus magistratibus defendi si quae vis esset facta, senatum existimaturum eius opera factum esse qui senatus consulto intercessisset, Serranus pertimuit et Cornicinus ad suam veterem fabulam rediit; abiecta toga se ad generi pedes abiecit. ille noctem sibi postulavit. non concedebant, reminiscebantur enim Kal. Ianuar. vix tandem tibi de mea voluntate concessum est.

adhibeo omnis pontifex qui sum senator ab qui marcellinus qui sum cupidus meus sententia primus rogo quaero quis sum in decerno sequor tum m lucullus de omnis conlegaris sententia respondeo religio iudex pontifex sum lex sum senatus sui et collega suus de religio statuo in senatus de lex statuo cum senatus itaque sub quisque hic locus sententia rogo multus secundus causa noster disputo cum ad claudius venio sum cupio dies consumo neque is finis sum facio sed tamen cum hora tres fere dico odium et strepitus senatus cogo sum aliquando peroraris cum fio senatus consulo in sententia marcellinus omnis praeter unus adsentio serranus intercedo de intercessio statim ambo consul refero coepio cum sententia gravis dico senatus placeo ego domus restituo porticus catulis loco auctoritas ordo ab omnis magistratus defendo si qui volo sum facio senatus existimo is opus facio sum qui senatus consultum intercedo serranus pertimesco et cornicinus ad suus vetus fabula redeo abicio toga sui ad gener pes abicio ille nox sui postulo non concedo reminisco enim kal ianuar vix tandem tu de meus voluntas concedo sum


Statius scripsit ad me locutum secum esse Q. Ciceronem valde adseveranter se haec ferre non posse; certum sibi esse ad Brutum et Cassium transire. hoc enim vero nunc discere aveo, hoc ego quid sit interpretari non possum. potest aliquid iratus Antonio, potest gloriam iam novam quaerere, potest totum esse σχεδίασμα; et nimirum ita est. sed tamen et ego vereor et pater conturbatus est; scit enim quae ille de hoc, mecum quidem ἄφατα olim. plane quid velit nescio. a Dolabella mandata habebo quae mihi videbuntur, id est nihil. dic mihi, C. Antonius voluitne fieri septemvir? fuit certe dignus. de Menedemo est ut scribis. facies omnia mihi nota.

sto scribo ad ego loquor sui sum q cicero validus adseveranter sui hic fero non possum certus sui sum ad brutus et casseius transeo hic enim verus nunc disco aveo hic ego quis sum interpretaris non possum possum aliquis irascor antonius possum gloria iam novus quaero possum totus sum et nimirum ita sum sed tamen et ego vereor et pater conturbo sum scio enim qui ille de hic ego quidem olim planus quis volo nescio ab dolabella mandatum habeo qui ego video is sum nihil dico ego que antonius volo fio septemvir sum certus dignus de menedemus sum ut scribo facies omnis ego nosco


extremum est quod te orem, si putas rectum esse et a te suscipi posse, cum Camillo communices ut Terentiam moneatis de testamento. tempora monent ut videat ut satis faciat quibus debeat. auditum ex Philotimo est eam scelerate quaedam facere. credibile vix est, sed certe, si quid est quod fieri possit, providendum est. de omnibus rebus velim ad me scribas et maxime quid sentias de ea in qua tuo consilio egeo etiam si nihil excogitas. id enim mihi erit pro desperato. iii Non. Iun.

exter sum qui tu oro si puto recingo sum et ab tu suscipio possum cum camillus communico ut terentia moneo de testamentum tempus moneo ut video ut satis facio qui debeo audio ex philotimus sum is scelero quidam facio credibilis vix sum sed certus si quis sum qui fio possum provideo sum de omnis res volo ad ego scribo et magnus quis sentio de is in qui tuus consilium egeo etiam si nihil excogito is enim ego sum pro despero iii non jus


novi tibi quidnam scribam? quid? etiam. Messalla consul Autronianam domum emit HS † C_X_X_X_I_I_I_I_ZZZ †. quid id ad me? inquies. tantum quod ea emptione et nos bene emisse iudicati sumus et homines intellegere coeperunt licere amicorum facultatibus in emendo ad dignitatem aliquam pervenire. Teucris illa lentum negotium est sed tamen est in spe. tu ista confice. a nobis liberiorem epistulam exspecta. vi Kal. Febr. M. Messalla, M. Pisone coss.

nosco tu quisnam scribo quis etiam messalla consul autronianus domus emo sestertius que decem decem decem eo eo eo eo zzz quis is ad ego inquam tantus qui is emptio et nos bene emo iudico sum et homo intellego coepio licet amicus facultas in emo ad dignitas aliqui pervenio teucer ille lentus negotium sum sed tamen sum in spes tu iste confacio ab nos liber epistula exspecto vis kal febr m messalla m piso coss


in his ego me consultationibus exercens et disserens in utramque partem tum Graece tum Latine et abduco parumper animum a molestiis et τῶν προὔργου τι delibero. sed vereor ne tibi ἄκαιροσ sim. si enim recte ambulavit is qui hanc epistulam tulit, in ipsum tuum diem incidit.

in hic ego ego consultatio exerceo et dissero in uter pars tum graecum tum latinum et abduco parumper animus ab molestia et delibero sed vereor ne tu sum si enim rectus ambulo is qui hic epistula fero in ipse tuus dies incido


quod me admones ut scribam illa Hortensiana, in alia incidi non immemor istius mandati tui; sed me hercule in incipiendo refugi ne qui videor stulte illius amici intemperiem non tulisse rursus stulte iniuriam illius faciam inlustrem si quid scripsero, et simul ne βαθύτησ mea quae in agendo apparuit in scribendo sit occultior et aliquid satisfactio levitatis habere videatur.

qui ego admoneo ut scribo ille hortensianus in alius incido non immemor iste mando tuus sed ego herculis in incipio refugio ne qui video stultus ille amicus intemperies non fero rursus stultus iniuria ille facio illustris si quis scribo et simul ne meus qui in ago appareo in scribo sum occulo et aliquis satisfactio levitas habeo video


heri cum ex aliorum litteris cognovissem de Antoni adventu, admiratus sum nihil esse in tuis. sed erant pridie fortasse scriptae quam datae. neque ista quidem curo; sed tamen opinor propter praedes suos accucurrisse.

heri cum ex alius littera cognosco de antonius advenio admiror sum nihil sum in tuus sed sum pridie fortasse scribo quam do neque iste quidem curo sed tamen opinor propter praedo suus accurro


obsignata iam ista epistula quam de nocte daturus eram, sicut dedi (nam eam vesperi scripseram), C. Sosius praetor in Formianum venit ad M'. Lepidum vicinum nostrum quoius quaestor fuit. Pompei litterarum ad consules exemplum attulit:

obsigno iam iste epistula quam de nox do sum sicut do nam is vesperus scribo que sosius praetor in formiani venio ad m lepidus vicinus nos qui quaestor sum pompejus litteraris ad consul exemplum affero


nos quae monstra cotidie legamus intelleges ex illo libello qui in epistulam coniectus est. Lentulus noster Puteolis est, ἀδημονῶν is, ut Caesius narrat, quid agat. διατροπὴν Corfiniensem reformidat. Pompeio nunc putat satis factum, beneficio Caesaris movetur, sed tamen movetur magis prospectare.

nos qui monstrum cottidie lego intellego ex ille libellus qui in epistula coniectus sum lentulus noster puteoli sum is ut caesius narro quis ago corfiniensis reformido pompejus nunc puto satis facio beneficium caesar moveo sed tamen moveo magis prospectaris


saepius me iam agitas quod rem gestam Dolabellae nimis in caelum videar efferre. ego autem, quamquam sane probo factum, tamen ut tanto opere laudarem adductus sum tuis et unis et alteris litteris. sed totum se a te abalienavit Dolabella ea de causa qua me quoque sibi inimicissimum reddidit. o hominem impudentem! Kal. Ian. debuit, adhuc non solvit, praesertim cum se maximo aere alieno Faberi manu liberarit et opem ab Ope petierit. licet enim iocari, ne me valde conturbatum putes. atque ego ad eum viii Idus litteras dederam bene mane, eodem autem die tuas litteras vesperi acceperam in Pompeiano sane celeriter tertio abs te die. sed, ut ad te eo ipso die scripseram, satis aculeatas ad Dolabellam litteras dedi; quae si nihil profecerint, puto fore ut me praesentem non sustineat

saepis ego iam agito qui res gero dolabella nimis in caelum video effero ego autem quamquam sanus probo facio tamen ut tantus opus laudaris adduco sum tuus et unus et alter littera sed totus sui ab tu abalieno dolabella is de causa qui ego quoque sui inimicus reddo o homo impudens kal ian debeo adhuc non solvo praesertim cum sui maximus aer alienus faberius manus libero et ops ab opis peto licet enim iocor ne ego validus conturbo puto atque ego ad is viii idus littera do bene mane idem autem dies tuus littera vesperus accipio in pompejanus sanus celer tertius abs tu dies sed ut ad tu is ipse dies scribo satis aculeatus ad dolabella littera do qui si nihil proficio puto sum ut ego praesens non sustineo


o vitam miseram maiusque malum tam diu timere quam est illud ipsum quod timetur! Servius, ut antea scripsi, cum venisset Nonis Maiis, postridie ad me mane venit. ne diutius te teneam, nullius consili exitum invenimus. numquam vidi hominem perturbatiorem metu; neque hercule quicquam timebat quod non esset timendum; illum sibi iratum, hunc non amicum; horribilem utriusque victoriam cum propter alterius crudelitatem, alterius audaciam, tum propter utriusque difficultatem pecuniariam; quae erui nusquam nisi ex privatorum bonis posset. atque haec ita multis cum lacrimis loquebatur ut ego mirarer eas tam diuturna miseria non exaruisse. mihi quidem etiam lippitudo haec, propter quam non ipse ad te scribo, sine ulla lacrima est sed saepius odiosa est propter vigilias.

o vita miser magnus malus tam diu timeo quam sum ille ipse qui timeo servus ut antea scribo cum venio nona maia postridie ad ego mane venio ne diu tu teneo nullus consilium exitus invenio numquam video homo perturbo metus neque herculis quisquam timeo qui non sum timeo ille sui irascor hic non amicus horribilis uterque victoria cum propter alter crudelitas alter audacia tum propter uterque difficultas pecuniarius qui eruo nusquam nisi ex privator bonus possum atque hic ita multus cum lacrima loquor ut ego miro is tam diuturnus miseria non exaresco ego quidem etiam lippitudo hic propter quam non ipse ad tu scribo sine ullus lacrimo sum sed saepis odiosus sum propter vigilia


Pomptinum cupio valere et, quod scribis in urbem introisse, vereor quid sit; nam id nisi gravi de causa non fecisset. ego quoniam iiii Non. Ian. compitalicius dies est, nolo eo die in Albanum venire, ne molestus familiae veniam. iii non. Ian. igitur; inde ad urbem pridie Nonas. tua λῆψισ quem in diem incurrat nescio, sed prorsus te commoveri incommodo valetudinis tuae nolo.

pomptinus cupio valeo et qui scribo in urbs introisse vereor quis sum nam is nisi gravis de causa non facio ego quoniam quattuor non ian compitalicius dies sum nolo is dies in albanus venio ne molestus familia venio iii non ian igitur inde ad urbs pridie nona tuus qui in dies incurro nescio sed prorsus tu commoveo incommodus valetudo tuus nolo


tu, quaeso, quicquid novi (multa autem exspecto) scribere ne pigrere, in his de Sexto satisne certum, maxime autem de Bruto nostro. de quo quidem ille ad quem deverti, Caesarem solitum dicere, magni refert hic quid velit, sed quicquid vult valde vult; idque eum animadvertisse cum pro Deiotaro Nicaeae dixerit; valde vehementer eum visum et libere dicere; atque etiam (ut enim quidque succurrit libet scribere) proxime, cum Sesti rogatu apud eum fuissem exspectaremque sedens quoad vocarer, dixisse eum, ego dubitem quin summo in odio sim quom M. Cicero sedeat nec suo commodo me convenire possit? atqui si quisquam est facilis, hic est. tamen non dubito quin me male oderit. haec et eius modi multa. sed ad propositum. quicquid erit non modo magnum sed etiam parvum scribes. equidem nihil intermittam.

tu quaeso quisquis nosco multus autem exspecto scribo ne pigro in hic de sextus sero certus magnus autem de brutus noster de quo quidem ille ad qui deverto caesaris soleo dico magnus refero hic quis volo sed quisquis volo validus volo is is animadverto cum pro deiotarus nicaea dico validus vehemens is video et libo dico atque etiam ut enim quisque succurro libet scribo propior cum sestius rogo apud is sum exspecto sedeo quoad voco dico is ego dubito quin superus in odium sum cum m cicero sedeo neque suus commodum ego convenio possum atqui si quisquam sum facilis hic sum tamen non dubito quin ego malus odi hic et is modus multus sed ad propono quisquis sum non modo magnus sed etiam parvus scribo equidem nihil intermitto


ante sollicitus eram et angebar, sicut res scilicet ipsa cogebat, quom consilio explicare nihil possem; nunc autem postquam Pompeius et consules ex Italia exierunt, non angor sed ardeo dolore, οὐδέ μοι ἦτορ ἔμπεδον, ἀλλ' ἀλαλύκτημαι. non sum, inquam, mihi crede, mentis compos; tantum mihi dedecoris admisisse videor. mene non primum cum Pompeio qualicumque consilio usus est, deinde cum bonis esse quamvis causa temere instituta? praesertim cum ii ipsi quorum ego causa timidius me fortunae committebam, uxor, filia, Cicerones pueri me illud sequi mallent, hoc turpe et me indignum putarent. nam Quintus quidem frater quicquid mihi placeret id rectum se putare aiebat, id animo aequissimo sequebatur.

ante sollicitus sum et ango sicut res scilicet ipse cogo cum consilium explicaris nihil possum nunc autem postquam pompejus et consul ex italia exeo non ango sed ardeo dolor non sum inquam ego credo mens compos tantus ego dedecor admitto video ego non primus cum pompejus qualiscumque consilium utor sum deinde cum bonus sum quivis causa temere institutum praesertim cum is ipse qui ego causa timidus ego fortuna committo uxor filia cicero puer ego ille sequor malo hic turpis et ego indignus puto nam quintus quidem frater quisquis ego placeo is recingo sui puto aio is animus aequus sequor


sed accipe alia. res fluit ad interregnum, et est non nullus odor dictaturae, sermo quidem multus; qui etiam Gabinium apud timidos iudices adiuvit. candidati consulares omnes rei ambitus. accedit etiam Gabinius; quem P. Sulla non dubitans quin foris esset postularat contra dicente et nihil obtinente Torquato. sed omnes absolventur nec posthac quisquam damnabitur nisi qui hominem occiderit. hoc tamen agitur severius, itaque iudicia calent. M. Fulvius Nobilior condemnatus est; multi alii urbani ne respondent quidem.

sed accipio alius res fluo ad interregnum et sum non nullus odor dicto sermo quidem multus qui etiam gabinius apud timidus iudex adjuvo candidatus consularis omnis res ambitus accedo etiam gabinus qui p sulla non dubito quin foris sum postulo contra dico et nihil obtineo torquatus sed omnis absolvo neque posthac quisquam damno nisi qui homo occido hic tamen ago severus itaque iudicium caleo m fulvus nobilior condemno sum multus alius urbanus ne respondeo quidem


quod prima disputatio Tusculana te confirmat sane gaudeo; neque enim ullum est perfugium aut melius aut paratius. Flamma quod bene loquitur non moleste fero. Tyndaritanorum causa, de qua causa laborat, quae sit ignoro. hos tamen πεντέλοιπον movere ista videntur in primis erogatio pecuniae. de Alexione doleo, sed quoniam inciderat in tam gravem morbum, bene actum cum illo arbitror. quos tamen secundos heredes scire velim et diem testamenti.

qui primus disputatio tusculanus tu confirmo sanus gaudeo neque enim ullus sum perfugium aut bonus aut paro flamma qui bene loquor non molestus fero tyndaritani causa de qui causa laboro qui sum ignoro hic tamen moveo iste video in primus erogatio pecunia de alexio doleo sed quoniam incido in tam gravis morbus bene ago cum ille arbitror qui tamen secundus heres scio volo et dies testamentum


ad Cicerone ita scripsisti ut neque severius neque temperatius scribi poterit nec magis quem ad modum ego maxime vellem; prudentissime etiam ad Tullios.

ad cicero ita scribo ut neque severus neque tempero scribo possum neque magis qui ad modus ego magnus volo prudens etiam ad tullius


et quidem ludi dies viii. quae cenae, quae deliciae! res interea fortasse transacta est. o miros homines! at Balbus aedificat; τί γὰρ αὐτῷ μέλει; verum si quaeris, homini non recta sed voluptaria quaerenti nonne βεβίωται? tu interea dormis. iam explicandum est πρόβλημα, si quid acturus es. si quaeris quid putem, ego fructum puto. sed quid multa? iam te videbo et quidem, ut spero, de via recta ad me. simul enim et diem Tyrannioni constituemus et si quid aliud.

et quidem ludo dies viii qui cena qui deliciae res interea fortasse transigo sum o mirus homo at balbus aedifico verus si quaero homo non recta sed voluptarius quaero nonne tu interea dormio iam explico sum si quis ago sum si quaero quis puto ego fructus puto sed quis multus iam tu video et quidem ut spero de via recta ad ego simul enim et dies tyrannio constituo et si quis alius


non modo si mihi tantum esset oti quantum est tibi, verum etiam si tam brevis epistulas vellem mittere quam tu soles, facile te superarem et in scribendo multo essem crebrior quam tu. sed ad summas atque incredibilis occupationes meas accedit quod nullam a me volo epistulam ad te absque argumento ac sententia pervenire. et primum tibi, ut aequum est civi amanti patriam, quae sint in re publica exponam; deinde quoniam tibi amore nos proximi sumus, scribemus etiam de nobis ea quae scire te non nolle arbitramur.

non modo si ego tantus sum otium quantus sum tu verus etiam si tam brevis epistula volo mitto quam tu soleo facilis tu superaris et in scribo multus sum creber quam tu sed ad superus atque incredibilis occupatio meus accedo qui nullus ab ego volo epistula ad tu absque argumentum atque sententia pervenio et primus tu ut aequus sum cieo amo patria qui sum in res publicus expono deinde quoniam tu amor nos propior sum scribo etiam de nos is qui scio tu non nolo arbitror


antea quom ad me scripsissetis vestro consensu consulum provincias ornatas esse, etsi verebar quorsum id casurum esset, tamen sperabam vos aliquid aliquando vidisse prudentius; postea quam mihi et dictum est et scriptum vehementer consilium vestrum reprehendi, sum graviter commotus, quod illa ipsa spes exigua quae erat videretur esse sublata. nam si tribuni pl. nobis suscensent, quae potest spes esse? ac videntur iure suscensere, cum et expertes consili fuerint ei qui causam nostram susceperant, et vestra concessione omnem vim sui iuris amiserint, praesertim cum ita dicant, se nostra causa voluisse suam potestatem esse de consulibus ornandis non ut eos impedirent sed ut ad nostram causam adiungerent; nunc si consules a nobis alieniores esse velint, posse id libere facere; sin velint nostra causa, nihil posse se invitis. nam quod scribis, ni ita vobis placuisset, illos hoc idem per populum adsecuturos fuisse, invitis tribunis pl. fieri nullo modo potuit. ita vereor ne et studia tribunorum amiserimus et, si studia maneant, vinclum illud adiungendorum consulum amissum sit.

antea cum ad ego scribo vester consensus consul provincia orno sum etsi vereor quorsum is cado sum tamen spero tu aliquis aliquando video prudens postea quam ego et dico sum et scribo vehemens consilium vester reprehendo sum gravis commoueo qui ille ipse spes exiguus qui sum video sum tollo nam si tribunus pl nos suscenseo qui possum spes sum atque video ius suscenseo cum et expers consilium sum is qui causa noster suscipio et vester concessio omnis vis suus ius amitto praesertim cum ita dico sui noster causa volo suus potestas sum de consul orno non ut is impedio sed ut ad noster causa adjungo nunc si consul ab nos alienus sum volo possum is libo facio sin volo noster causa nihil possum sui invitus nam qui scribo ni ita tu placeo ille hic idem per populus adsequor sum invitus tribunus pl fio nullus modo possum ita vereor ne et studium tribunus amitto et si studium maneo vinclum ille adjungo consul amitto sum


quod me vetas quicquam suspicari accidisse ad animum tuum quod secus a me erga te commissum aut praetermissum videretur, geram tibi morem et liberabor ista cura, tibi tamen eo plus debebo quo tua in me humanitas fuerit excelsior quam in te mea. velim quid videas, quid intellegas, quid agatur ad me scribas tuosque omnis ad nostram salutem adhortere. rogatio Sesti neque dignitatis satis habet nec cautionis. nam et nominatim ferri oportet et de bonis diligentius scribi, et id animadvertas velim. data iiii Nonas Octobris Thessalonicae.

qui ego veto quisquam suspicaris accido ad animus tuus qui secus ab ego erga tu committo aut praetermitto video gero tu mos et libero iste cura tu tamen is multus debeo quo tuus in ego humanitas sum excello quam in tu meus volo quis video quis intellego quis ago ad ego scribo tuus omnis ad noster salus adhortor rogatio sestius neque dignitas satis habeo neque cautio nam et nominatim fero oportet et de bonus diligo scribo et is animadverto volo do quattuor nona october thessalonica


Octavius Neapolim venit xiiii Kal. ibi eum Balbus mane postridie eodemque die mecum in Cumano, illum hereditatem aditurum. sed, ut scribis, †ῤιξόθεμιν† magnam cum Antonio. Buthrotia mihi tua res est, ut debet, eritque curae. quod quaeris, iamne ad centena Cluvianum, adventare videtur. scilicet primo anno L_X_X_X_ detersimus.

octavus neapolis venio xiiii kal ibi is balbus mane postridie idem dies ego in cumanum ille hereditas adeo sed ut scribo magnus cum antonius buthrotius ego tuus res sum ut debeo sum cura qui quaero jam ad centeni cluvianus adventaris video scilicet primus annus l decem decem decem detergeo


hic turba magna est eritque, ut audio, maior. duo quidem quasi designati consules. o di boni! vivit tyrannis, tyrannus occidit! eius interfecti morte laetamur cuius facta defendimus! itaque quam severe nos M. Curtius accusat ut pudeat vivere, neque iniuria. nam mori miliens praestitit quam haec pati quae mihi videntur habitura etiam vetustatem.

hic turba magnus sum sum ut audio magnus duo quidem quasi designo consul o deus bonus vivo tyrannus tyrannus occido is interfacio mors laeto qui facio defendo itaque quam sero nos m curtus accuso ut pudeo vivo neque iniuria nam morior millies praesto quam hic patior qui ego video habeo etiam vetustas


HIRTIVS CICERONI suo salutem Rurene iam redierim quaeris. an ego, cum omnes caleant, ignaviter aliquid faciam? etiam ex urbe sum profectus, utilius enim statui abesse. has tibi litteras exiens in Tusculanum scripsi. noli autem me tam strenuum putare ut ad Nonas recurram. nihil enim iam video opus esse nostra cura, quoniam praesidia sunt in tot annos provisa. Brutus et Cassius utinam quam facile a te de me impetrare possunt ita per te exorentur ne quod calidius ineant consilium! cedentis enim haec ais scripsisse—quo aut qua re?

hirtivs cicero suus salus rurene iam redeo quaero an ego cum omnis caleo ignaviter aliquis facio etiam ex urbs sum proficiscor utilis enim statuo absum hic tu littera exeo in tusculanus scribo nolo autem ego tam strenuus puto ut ad nona recurro nihil enim iam video opus sum noster cura quoniam praesidium sum in tot annus provideo brutus et casseius utinam quam facilis ab tu de ego impetro possum ita per tu exoro ne qui calidus ineo consilium cedo enim hic aio scribo quo aut qui res


facile adsentior tuis litteris quibus exponis pluribus verbis nullum consistere consilium quo a te possim iuvari. consolatio certe nulla est quae levare possit dolorem meum. nihil est enim contractum casu (nam id esset ferendum), sed omnia fecimus iis erroribus et miseriis et animi et corporis quibus proximi utinam mederi maluissent! quam ob rem quoniam neque consili tui neque consolationis cuiusquam spes ulla mihi ostenditur, non quaeram haec a te posthac; tantum velim ne intermittas, scribas ad me quicquid veniet tibi in mentem cum habebis cui des et dum erit ad quem des; quod longum non erit.

facilis adsentio tuus littera qui expono multus verbum nullus consisto consilium quo ab tu possum iuvaris consolatio certus nullus sum qui levaris possum dolor meus nihil sum enim contraho casus nam is sum fero sed omnis facio is error et miseria et animus et corpus qui propior utinam medeor malo quam ob res quoniam neque consilium tuus neque consolatio quisquam spes ullus ego ostendo non quaero hic ab tu posthac tantus volo ne intermitto scribo ad ego quisquis venio tu in mens cum habeo qui do et dum sum ad qui do qui longus non sum


Philotimi litterae me quidem non nimis sed eos qui in his locis erant admodum delectarunt. ecce postridie Cassio litterae Capua a Lucretio, familiari eius, Nigidium a Domitio Capuam venisse. eum dicere Vibullium cum paucis militibus e Piceno currere ad Gnaeum, confestim insequi Caesarem, Domitium non habere militum iii milia. idem scripsit Capua consules discessisse. non dubito quin Gnaeus in fuga sit; modo effugiat. ego a consilio fugiendi, ut tu censes, absum.

philotimus littera ego quidem non nimis sed is qui in hic locus sum admodum delecto ecce postridie casseius littera capua ab lucretius familiaris is nigidius ab domitius capua venio is dico vibullius cum paucus miles e picenus curro ad gnaeus confestim insequor caesaris domitius non habeo miles iii mille idem scribo capua consul discedo non dubito quin gnaeus in fuga sum modo effugio ego ab consilium fugio ut tu censeo absum


etsi diligenter ad me Quintus frater et Piso quae essent acta scripserant, tamen vellem tua te occupatio non impedisset quo minus, ut consuesti, ad me quid ageretur et quid intellegeres perscriberes. me adhuc Plancius liberalitate sua retinet iam aliquotiens conatum ire in Epirum. spes homini est iniecta non eadem quae mihi posse nos una decedere; quam rem sibi magno honori sperat fore. sed iam, cum adventare milites dicentur, faciendum nobis erit ut ab eo discedamus. quod cum faciemus, ad te statim mittemus, ut scias ubi simus.

etsi diligenter ad ego quintus frater et piso qui sum ago scribo tamen volo tuus tu occupatio non impedio quo paruus ut consuesti ad ego quis ago et quis intellego perscribo ego adhuc plancius liberalitas suus retineo iam aliquoties conor eo in epirus spes homo sum inicio non idem qui ego possum nos unus decedo quam res sui magnus honor spero sum sed iam cum adventaris miles dico facio nos sum ut ab is discedo qui cum facio ad tu statim mitto ut scio ubi sum