quod scribis a Iunio te appellatum, omnino Cornificius locuples est; sed tamen scire velim quando dicar spopondisse et pro patre anne pro filio. neque eo minus, ut scribis, procuratores Cornifici et Appuleium praediatorem videbis.

qui scribo ab junius tu appello omnino cornificius locuples sum sed tamen scio volo quando dico spopondisse et pro pater annus pro filius neque is paruus ut scribo procurator cornificius et appuleius praediator video


dederam equidem L. Saufeio litteras et dederam ad te unum, quod cum non esset temporis mihi ad scribendum satis, tamen hominem tibi tam familiarem sine meis litteris ad te venire nolebam; sed ut philosophi ambulant, has tibi redditum iri putabam prius. sin iam illas accepisti, scis me Athenas venisse pr. Idus Octobris, e navi egressum in Piraeum tuas ab Acasto nostro litteras accepisse, conturbatum quod cum febre Romam venisses, bono tamen animo esse coepisse quod Acastus ea quae vellem de adlevato corpore tuo nuntiaret, cohorruisse autem me eo quod tuae litterae de legionibus Caesaris adferrent, et egisse tecum ut videres ne quid φιλοτιμία eius quem nosti nobis noceret; et, de quo iam pridem ad te scripseram, Turranius autem secus tibi Brundisi dixerat (quod ex iis litteris cognovi quas a Xenone, optimo viro, accepi), cur fratrem provinciae non praefecissem exposui breviter. haec fere sunt in illa epistula.

do equidem l saufeius littera et do ad tu unus qui cum non sum tempus ego ad scribo satis tamen homo tu tam familiaris sine meus littera ad tu venio nolo sed ut philosophus ambulo hic tu reddo eo puto prior sin iam ille accipio scio ego athenae venio pr idus october e no egredior in piraceus tuus ab acastus noster littera accipio conturbo qui cum febris roma venio bonus tamen animus sum coepio qui acastus is qui volo de adlevo corpus tuus nuntio cohorresco autem ego is qui tuus littera de legio caesar affero et ago tu ut video ne quis is qui nosco nos noceo et de quo iam pridem ad tu scribo turranius autem secus tu brundisium dico qui ex is littera cognosco qui ab xeno bonus vir accipio cur frater provincia non praeficio expono brevis hic fere sum in ille epistula


gaudeo me hercule vos significare litteris quam valde probetis ea quae apud Corfinium sunt gesta. consilio vestro utar libenter et hoc libentius quod mea sponte facere constitueram ut quam lenissimum me praeberem et Pompeium darem operam ut reconciliarem. temptemus hoc modo si possimus omnium voluntates reciperare et diuturna victoria uti, quoniam reliqui crudelitate odium effugere non potuerunt neque victoriam diutius tenere praeter unum L. Sullam quem imitaturus non sum. haec nova sit ratio vincendi ut misericordia et liberalitate nos muniamus. id quem ad modum fieri possit non nulla mi in mentem veniunt et multa reperiri possunt. de his rebus rogo vos ut cogitationem suscipiatis. N. Magium Pompei praefectum deprehendi.

gaudeo ego herculis tu significaris littera quam validus probo is qui apud corfinium sum gero consilium vester uto libet et hic libet qui meus sponte facio constituo ut quam lenis ego praebeo et pompejus do opera ut reconciliaris tento hic modo si possum omnis voluntas reciperaris et diuturnus victoria uti quoniam reliquus crudelitas odium effugio non possum neque victoria diu teneo praeter unus l sulla qui imito non sum hic novo sum ratio vinco ut misericordia et liberalitas nos munio is qui ad modus fio possum non nullus ego in mens venio et multus reperio possum de hic res rogo tu ut cogitatio suscipio n magius pompejus praeficio deprehendo


gratae tuae mihi litterae sunt, quibus accurate perscripsisti omnia quae ad me pertinere arbitratus es. et factum igitur tu scribis istis placere et placere isdem istis lictoribus me uti, quod concessum Sestio sit; cui non puto suos esse concessos sed ab ipso datos. audio enim eum ea senatus consulta improbare quae post discessum tribunorum facta sunt. qua re poterit, si volet sibi constare, nostros lictores comprobare.

gratus tuus ego littera sum qui accuro perscribo omnis qui ad ego pertineo arbitror sum et facio igitur tu scribo iste placeo et placeo idem iste lictor ego uti qui concedo sestius sum qui non puto suus sum concedo sed ab ipse do audio enim is is senatus consulo improbaris qui post discedo tribunus facio sum qui res possum si volo sui constaris noster lictor comprobaris


Hermathena tua valde me delectat et posita ita belle est ut totum gymnasium eius ἀνάθημα esse videatur. multum te amamus.

hermathena tuus validus ego delecto et pono ita bellus sum ut totus gymnasium is sum video multus tu amo


quibus ego quamquam verissime possum respondere te quae facias tuo iudicio et tua sponte facere nec cuiusquam egere consilio, tamen neque plane adsentior, ne imminuam tuam laudem si omnis a meis consiliis profecta videatur, neque valde nego. sum enim avidior etiam quam satis est gloriae. et tamen non alienum est dignitate tua, quod ipsi Agamemnoni regum regi fuit honestum, habere aliquem in consiliis capiendis Nestorem, mihi vero gloriosum te iuvenem consulem florere laudibus quasi alumnum disciplinae meae.

qui ego quamquam verus possum respondeo tu qui facio tuus iudicium et tuus sponte facio neque quisquam ago consilium tamen neque planus adsentio ne imminuo tuus laus si omnis ab meus consilium proficio video neque validus nego sum enim avidus etiam quam satis sum gloria et tamen non alienus sum dignitas tuus qui ipse agamemnonius rex rex sum honestus habeo aliquis in consilium capio nestor ego verus gloriosus tu juvenis consul floreo laus quasi alumnus disciplina meus


sed haec, si tibi erit commodum. ipse vero utique fac venias, si potes in his locis adhaerescere et Piliam adducere. ita enim et aequum est et cupit Tullia. medius fidius ne tu emisti λόχον praeclarum. gladiatores audio pugnare mirifice. si locare voluisses, duobus his muneribus liber esses. sed haec posterius. tu fac venias et de librariis, si me amas, agas diligenter.

sed hic si tu sum commodus ipse verus utique facio venio si possum in hic locus adhaeresco et pilia duco ita enim et aequus sum et cupio tullia medius fidus ne tu emo praeclaris gladiator audio pugno mirificus si locaris volo duo hic munus liber sum sed hic posterus tu facio venio et de librarius si ego amo ago diligenter


litteras tuas accepi pr. Non. Febr. eoque ipso die ex testamento crevi hereditatem. ex multis meis miserrimis curis est una levata si, ut scribis, ista hereditas fidem et famam meam tueri potest; quam quidem intellego te etiam sine hereditate tuis opibus defensurum fuisse.

littera tuus accipio pr non febr eo ipse dies ex testamentum cerno hereditas ex multus meus miser cura sum unus levo si ut scribo iste hereditas fides et fama meus tueor possum quam quidem intellego tu etiam sine hereditas tuus ops defendo sum


de Philotimo faciam equidem ut mones. sed ego mihi ab illo hoc tempore non rationes exspectabam quas tibi edidit, verum id reliquum quod ipse in Tusculano me referre in commentarium mea manu voluit quodque idem in Asia mihi sua manu scriptum dedit. id si praestaret, quantum mihi aeris alieni esse tibi edidit tantum et plus etiam mihi ipse deberet. sed in hoc genere, si modo per rem publicam licebit, non accusabimur posthac, neque hercule antea neglegentes fuimus sed amicorum multitudine occupati. ergo utemur, ut polliceris, et opera et consilio tuo nec tibi erimus, ut spero, in eo molesti.

de philotimus facio equidem ut moneo sed ego ego ab ille hic tempus non ratio exspecto qui tu edo verus is reliquus qui ipse in tusculanus ego refero in commentarius meus manus volo quisque idem in asia ego suus manus scribo do is si praesto quantus ego aer alienus sum tu edo tantus et multus etiam ego ipse debeo sed in hic genus si modo per res publicus liceo non accuso posthac neque herculis antea neglego sum sed amicus multitudo occupo ergo uto ut polliceo et opus et consilium tuus neque tu sum ut spero in is molestus


συναγωγὴ consiliorum tuorum non est a me conlecta ad querelam sed magis ad consolationem meam. nec enim me tam haec mala angebant quam suspicio culpae ac temeritatis meae. eam nullam puto esse, quoniam cum consiliis tuis mea facta et consilia consentiunt. quod mea praedicatione factum esse scribis magis quam illius merito ut tantum ei debere viderer, est ita. ego illa extuli semper et eo quidem magis ne quid ille superiorum meminisse me putaret. quae si maxime meminissem, tamen illius temporis similitudinem iam sequi deberem. nihil me adiuvit cum posset; sed postea fuit amicus, etiam valde, nec quam ob causam plane scio. ergo ego quoque illi. quin etiam illud par in utroque nostrum, quod ab eisdem inlecti sumus. sed utinam tantum ego ei prodesse potuissem quantum mihi ille potuit! mihi tamen quod fecit gratissimum. nec ego nunc eum iuvare qua re possim scio nec, si possem, cum tam pestiferum bellum pararet, adiuvandum putarem.

consilium tuus non sum ab ego collecta ad querela sed magis ad consolatio meus neque enim ego tam hic malus ango quam suspicio culpa atque temeritas meus is nullus puto sum quoniam cum consilium tuus meus facio et consilium consentio qui meus praedicatio facio sum scribo magis quam ille mereo ut tantus is debeo video sum ita ego ille extulis semper et is quidem magis ne quis ille superus memini ego puto qui si magnus memini tamen ille tempus similitudo iam sequor debeo nihil ego adjuvo cum possum sed postea sum amicus etiam validus neque quam ob causa planus scio ergo ego quoque ille quin etiam ille par in uterque nos qui ab idem illectus sum sed utinam tantus ego is prosum possum quantus ego ille possum ego tamen qui facio gratus neque ego nunc is iuvaris qui res possum scio neque si possum cum tam pestifer bellum paro adjuvo puto


viii Idus Sextil. cum a Leucopetra profectus (inde enim tramittebam) stadia circiter ccc processissem, reiectus sum austro vehementi ad eandem Leucopetram. ibi cum ventum exspectarem (erat enim villa Valeri nostri, ut familiariter essem et libenter), Regini quidam illustres homines eo venerunt Roma sane recentes, in iis Bruti nostri hospes qui Brutum Neapoli reliquisset. haec adferebant, edictum Bruti et Cassi, et fore frequentem senatum Kalendis, a Bruto et Cassio litteras missas ad consularis et praetorios ut adessent rogare. summam spem nuntiabant fore ut Antonius cederet, res conveniret, nostri Romam redirent. addebant etiam me desiderari, subaccusari. quae cum audissem, sine ulla dubitatione abieci consilium profectionis quo me hercule ne antea quidem delectabar. lectis vero tuis litteris admiratus equidem sum te tam vehementer sententiam commutasse, sed non sine causa arbitrabar. etsi, quamvis non fueris suasor et impulsor profectionis meae, adprobator certe fuisti, dum modo Kal. Ian. Romae essem. ita fiebat ut, dum minus periculi videretur, abessem, in flammam ipsam venirem. sed haec, etiam si non prudenter, tamen ἀνεμέσητα sunt, primum quod de mea sententia acta sunt, deinde etiam si te auctore, quid debet qui consilium dat praestare praeter fidem?

viii idus sextil cum ab leucopetra proficiscor inde enim transmitto stadium circiter ccc procedo rejectus sum auster vehemens ad idem leucopetra ibi cum venio exspecto sum enim villa valerius noster ut familiaris sum et libet rego quidam illustris homo is venio roma sanus recens in is brutus noster hospes qui brutus neapolis relinquo hic affero edictum brutus et casseius et sum frequens senatus kalendae ab brutus et casseius littera mitto ad consularis et praetorius ut adsum rogo summa spes nuntio sum ut antonius cedo res convenio noster roma redeo addo etiam ego desidero subaccusaris qui cum audio sine ullus dubitatio abicio consilium profectio quo ego herculis ne antea quidem delecto lectus verus tuus littera admiror equidem sum tu tam vehemens sententia commuto sed non sine causa arbitror etsi quivis non sum suasor et impulsor profectio meus adprobator certus sum dum modo kal ian roma sum ita fio ut dum paruus periculum video absum in flamma ipse venio sed hic etiam si non prudens tamen sum primus qui de meus sententia ago sum deinde etiam si tu auctor quis debeo qui consilium do praesto praeter fides


quam non est facilis virtus: quam vero difficilis eius diuturna simulatio! cum enim hoc rectum et gloriosum putarem, ex annuo sumptu qui mihi decretus esset me C. Coelio quaestori relinquere annuum, referre in aerarium ad HS †cIↃ†, ingemuit nostra cohors omne illud putans distribui sibi oportere, ut ego amicior invenirer Phrygum et Cilicum aerariis quam nostro. sed me non moverunt; nam et mea laus apud me plurimum valuit nec tamen quicquam honorifice in quemquam fieri potuit quod praetermiserim. sed haec fuerit ut ait Thucydides, ἐκβολὴ λόγου non inutilis.

quam non sum facilis virtus quam verus difficilis is diuturnus simulatio cum enim hic recingo et gloriosus puto ex annuo sumo qui ego decerno sum ego que caelius quaestor relinquo annuus refero in aerarius ad sestertius ci ingemo noster cohors omnis ille puto distribuo sui oportet ut ego amicus invenio phryges et cilices aerarius quam noster sed ego non moveo nam et meus laus apud ego multus valeo neque tamen quisquam honorificus in quisquam fio possum qui praetermitto sed hic sum ut aio thucydides non inutilis


haec ad te scribo, non ut †quem tuam demere† sollicitudinem sed ut cognoscam ecquid tu ad ea adferas quae me conficiunt; ad quae gener accedit et cetera quae fletu reprimor ne scribam. quin etiam Aesopi filius me excruciat. prorsus nihil abest quin sim miserrimus. sed ad primum revertor quid putes faciendum, occultene aliquo propius veniendum an mare transeundum. nam hic maneri diutius non potest

hic ad tu scribo non ut qui tuus demo sollicitudo sed ut cognosco ecquis tu ad is affero qui ego confacio ad qui gener accedo et ceterus qui fleo reprimo ne scribo quin etiam aesopus filius ego excrucio prorsus nihil absum quin sum miser sed ad primus revorto quis puto facio occulo aliquis propius venio an mare transeo nam hic maneo diu non possum


verum quid agam? non quaero illa ultima (si enim castris res geretur, video cum altero vinci satius esse quam cum altero vincere), sed illa quae tum agentur cum venero, ne ratio absentis habeatur, ut exercitum dimittat. dic, M. Tulli. quid dicam? exspecta, amabo te, dum Atticum conveniam? non est locus ad tergiversandum. contra Caesarem? ubi illae sunt densae dexterae? nam ut illi hoc liceret adiuvi rogatus ab ipso Ravennae de Caelio tribuno pl. ab ipso autem? etiam a Gnaeo nostro in illo divino tertio consulatu. aliter sensero; αἰδέομαι non Pompeium modo sed Τρῶασ καὶ Τρῳάδασ. Πουλυδάμασ μοι

verus quis ago non quaero ille ulter si enim castrum res gero video cum alter vinco sero sum quam cum alter vinco sed ille qui tum ago cum venio ne ratio absum habeo ut exercitus dimitto dico m tullius quis dico exspecto amo tu dum atticus convenio non sum locus ad tergiversor contra caesaris ubi ille sum densus dexter nam ut ille hic licet adjuvo rogo ab ipse ravenna de caelius tribunus pl ab ipse autem etiam ab gnaeus noster in ille divino tertius consulatus aliter sentio non pompejus modo sed


consules praesidia omnia ad me deducturi sunt aut in Siciliam ituri nam aut exercitum firmum habere oportet quo confidamus perrumpere nos posse aut regiones eius modi obtinere e quibus repugnemus; id quod neutrum nobis hoc tempore contigit, quod et magnam partem Italiae Caesar occupavit et nos non habemus exercitum tam amplum neque tam magnum quam ille. itaque nobis providendum est ut summam rei publicae rationem habeamus. etiam atque etiam te hortor ut cum omni copia quam primum ad me venias. possumus etiam nunc rem publicam erigere, si communi consilio negotium administrabimus; si distrahemur, infirmi erimus. mihi hoc constitutum est. his litteris scriptis Sicca abs te mihi litteras et mandata attulit. quod me hortare ut istuc veniam, id me facere non arbitror posse, quod non magno opere his legionibus confido.

consul praesidium omnis ad ego deduco sum aut in sicilia eo nam aut exercitus firmum habeo oportet quo confido perrumpo nos possum aut regio is modus obtineo e qui repugno is qui neuter nos hic tempus contingo qui et magnus pars italia caesar occupo et nos non habeo exercitus tam amplus neque tam magnus quam ille itaque nos provideo sum ut summa res publicus ratio habeo etiam atque etiam tu hortor ut cum omnis copia quam primus ad ego venio possum etiam nunc res publicus erigo si communis consilium negotium administro si distraho infirmis sum ego hic constituo sum hic littera scribo sicco abs tu ego littera et mandatum affero qui ego hortaris ut iste venio is ego facio non arbitror possum qui non magnus opus hic legio confido


subito cum mihi dixisset Caecilius quaestor puerum se Romam mittere, haec scripsi raptim, ut tuos elicerem mirificos cum Publio dialogos, cum eos de quibus scribis, tum illum quem abdis et ais longum esse quae ad ea responderis perscribere; illum vero qui nondum habitus est, quem illa βοῶπισ, cum e Solonio redierit, ad te est relatura, sic velim putes, nihil hoc posse mihi esse iucundius. si vero quae de me pacta sunt ea non servantur, in caelo sum, ut sciat hic noster Hierosolymarius traductor ad plebem quam bonam meis putissimis orationibus gratiam rettulerit. quarum exspecta divinam παλινῳδίαν. etenim quantum coniectura auguramur, si erit nebulo iste cum his dynastis in gratia, non modo de cynico consulari sed ne de istis quidem piscinarum Tritonibus poterit se iactare. non enim poterimus ulla esse invidia spoliati opibus et illa senatoria potentia. sin autem ab iis dissentiet, erit absurdum in nos invehi. verum tamen invehatur. festive, mihi crede, et minore sonitu quam putaram, orbis hic in re publica est conversus citius omnino quam potuit; †id culpa Catonis, sed rursus improbitate istorum qui auspicia, qui Aeliam legem, qui Iuniam et Liciniam, qui Caeciliam et Didiam neglexerunt, qui omnia remedia rei publicae effuderunt, qui regna qui praedia tetrarchis, qui immanis pecunias paucis dederunt.

subeo cum ego dico caecilius quaestor puer sui roma mitto hic scribo raptim ut tuus elices mirificus cum publius dialogus cum is de qui scribo tum ille qui abdis et aio longus sum qui ad is respondeo perscribo ille verus qui nondum habitus sum qui ille cum e solonium redeo ad tu sum refero sic volo puto nihil hic possum ego sum jucundus si verus qui de ego paciscor sum is non servo in caelum sum ut scio hic noster hierosolymarius traductor ad plebs quam bonus meus putissimis oratio gratia refero qui exspecto divina etenim quantus conicio auguro si sum nebulo iste cum hic dynastes in gratia non modo de cynico consularis sed ne de iste quidem piscinaris tritonibus possum sui iactaris non enim possum ullus sum invidia spolio ops et ille senatorius potentia sin autem ab is dissentio sum absurdus in nos inveho verus tamen inveho festivus ego credo et paruus sonitus quam puto orbis hic in res publicus sum converro cieo omnino quam possum is culpa cato sed rursus improbitas iste qui auspicium qui aelia lex qui junius et licinia qui caecilius et didius neglego qui omnis remedio res publicus effundo qui regnum qui praedium tetrarches qui immanis pecunia paucus do


alteram a te epistulam cum hodie accepissem, nolui te una mea contentum. tu vero age, quod scribis, de Faberio. in eo enim totum est positum id quod cogitamus; quae cogitatio si non incidisset, mihi crede, istuc ut cetera non laborarem. quam ob rem, ut facis (istuc enim addi nihil potest), urge, insta, perfice.

alter ab tu epistula cum hodie accipio nolo tu unus meus contineo tu verus ago qui scribo de faberius in is enim totus sum pono is qui cogito qui cogitatio si non incido ego credo iste ut ceterus non laboraris quam ob res ut facio iste enim addo nihil possum urgeo insto perficio


tua tuosque Thermo et praesens Ephesi diligentissime commendaram et nunc per litteras ipsumque intellexi esse perstudiosum tui. tu velim, quod antea ad te scripsi, de domo Pammeni des operam ut quod tuo meoque beneficio puer habet cures ne qua ratione convellatur. utrique nostrum honestum existimo; tum mihi erit pergratum.

tuus tuus thermus et praesens ephesus diligens commendo et nunc per littera ipse intellego sum perstudiosus tuus tu volo qui antea ad tu scribo de domus pammenes do opera ut qui tuus meo beneficium puer habeo curo ne qui ratio convello uterque nos honestus existimo tum ego sum pergratus


tua negotiola Ephesi curae mihi fuerunt, Thermoque, tametsi ante adventum meum liberalissime erat pollicitus tuis omnibus, tamen Philogenem et Seium tradidi, Apollonidensem Xenonem commendavi. omnino omnia se facturum recepit. ego praeterea rationem Philogeni permutationis eius quam tecum feci edidi. ergo haec quoque hactenus.

tuus negotiolum ephesus cura ego sum thermus tametsi ante advenio meus liberalis sum polliceor tuus omnis tamen philogenem et sejus trado apollonidensem xeno commendo omnino omnis sui facio recipio ego praeterea ratio philogenes permutatio is quam tu facio edo ergo hic quoque hactenus


tu quicquid indagaris de re publica et maxime quos consules futuros putes facito ut sciam. tametsi nimis sum curiosus; statui enim nihil iam de re publica cogitare.

tu quisquis indagaris de res publicus et magnus qui consul sum puto facio ut scio tametsi nimis sum curiosus statuo enim nihil iam de res publicus cogito


A. d. v Kal. Decembr. tris epistulas a te accepi, unam datam a. d. viii Kal. Novembris in qua me hortaris ut forti animo mensem Ianuarium exspectem, eaque quae ad spem putas pertinere de Lentuli studio, de Metelli voluntate, de tota Pompei ratione perscribis. in altera epistula praeter consuetudinem tuam diem non adscribis sed satis significas tempus; lege enim ab octo tribunis pl. promulgata scribis te eas litteras eo ipso die dedisse, id est a. d. iiii Kal. Novembris, et quid putes utilitatis eam promulgationem attulisse perscribis. in quo si iam nostra salus cum hac lege desperata erit, velim pro tuo in me amore hanc inanem meam diligentiam miserabilem potius quam ineptam putes, sin est aliquid spei, des operam ut maiore diligentia posthac a nostris magistratibus defendamur.

ab d v kal decembr tres epistula ab tu accipio unus do ab d viii kal november in qui ego hortaris ut fortis animus mensis januarius exspecto is qui ad spes puto pertineo de lentulis studium de metellus voluntas de totus pompejus ratio perscribo in alter epistula praeter consuetudo tuus dies non adscribo sed satis significo tempus lex enim ab octo tribunus pl promulgo scribo tu is littera is ipse dies do is sum ab d quattuor kal november et quis puto utilitas is promulgatio affero perscribo in quo si iam noster salus cum hic lex despero sum volo pro tuus in ego amor hic inanis meus diligentia miserabilis potis quam ineptus puto sin sum aliquis spes do opera ut magnus diligentia posthac ab noster magistratus defendo


illum autem multa de istis rebus asperius solete loqui saepe sum expertus, saepe etiam lenivi iratum. id scire te arbitror. in hac autem peregrinatione militiave nostra saepe incensum ira vidi, saepe placatum. quid ad Statium scripserit nescio. quicquid acturus de tali re fuit, scribendum tamen ad libertum non fuit. mihi autem erit maximae curae ne quid fiat secus quam volumus quamque oportet. nec satis est in eius modi re se quemque praestare ac maximae partes istius offici sunt pueri Ciceronis sive iam adulescentis; quod quidem illum soleo hortari. ac mihi videtur matrem valde, ut debet, amare teque mirifice. sed est magnum illud quidem verum tamen multiplex pueri ingenium; in quo ego regendo habeo negoti satis.

ille autem multus de iste res asper solete loquor saepe sum experior saepe etiam lenio irascor is scio tu arbitror in hic autem peregrinatio militia noster saepe incendo ira video saepe placo quis ad statius scribo nescio quisquis ago de talis res sum scribo tamen ad libertus non sum ego autem sum magnus cura ne quis fio secus quam volo quisque oportet neque satis sum in is modus res sui quisque praesto atque magnus pars iste officio sum puer cicero sive iam adulescens qui quidem ille soleo hortor atque ego video mater validus ut debeo amo tu mirificus sed sum magnus ille quidem verus tamen multiplex puer ingenium in quo ego rego habeo negotium satis


quam ob rem placitum est mihi (talia video censeri M. Marcello et ceteris nostri ordinis qui hic sunt) ut Brundisium ducerem hanc copiam quam mecum habeo. vos hortor ut quodcumque militum contrahere poteritis contrahatis et eodem Brundisium veniatis quam primum. arma quae ad me missuri eratis, iis censeo armetis milites quos vobiscum habetis. quae arma superabunt, ea si Brundisium iumentis deportaritis, vehementer rei publicae profueritis. de hac re velim nostros certiores faciatis. ego ad P. Lupum et C. Coponium praetores misi ut se vobis coniungerent et militum quod haberent ad vos deducerent.

quam ob res placeo sum ego talis video censeo m marcellus et ceterus noster ordo qui hic sum ut brundisium duco hic copia quam ego habeo tu hortor ut quicumque miles contraho possum contraho et idem brundisium venio quam primus arma qui ad ego mitto sum is censeo armo miles qui tu habeo qui arma supero is si brundisium jumentum deporto vehemens res publicus prosum de hic res volo noster certus facio ego ad p lupus et que coponius praetor mitto ut sui tu conjungo et miles qui habeo ad tu deduco


me adhuc nihil praeter tempestatem moratur. astute nihil sum acturus, fiat in Hispania quidlibet: et tamen †recitet et†. meas cogitationes omnis explicavi tibi superioribus litteris. quocirca hae sunt breves, †et tamen† quia festinabam eramque occupatior.

ego adhuc nihil praeter tempestas moror astus nihil sum ago fio in hispania quis et tamen recito et meus cogitatio omnis explicavi tu superus littera quocirca hic sum brevis et tamen quia festino sum occupo


habes consilia nostra; nunc cognosce de Bruto. familiaris habet Brutus tuus quosdam creditores Salaminiorum ex Cypro, M. Scaptium et P. Matinium; quos mihi maiorem in modum commendavit. Matinium non novi, Scaptius ad me in castra venit. pollicitus sum curaturum me Bruti causa ut ei Salaminii pecuniam solverent. egit gratias. praefecturam petivit. negavi me cuiquam negotianti dare (quod idem tibi ostenderam Cn. Pompeio petenti probaram institutum meum, quid dicam Torquato de M. Laenio tuo, multis aliis?); sin praefectus vellet esse syngraphae causa, me curaturum ut exigeret. gratias egit, discessit. Appius noster turmas aliquot equitum dederat huic Scaptio per quas Salaminios coerceret, et eundem habuerat praefectum; vexabat Salaminios. ego equites ex Cypro decedere iussi. moleste tulit Scaptius.

habeo consilium noster nunc cognosco de brutus familiaris habeo brutus tuus quidam creditor salaminiorum ex cyprus m scaptius et p matinius qui ego magnus in modus commendo matinius non nosco scaptius ad ego in castrum venio polliceor sum curo ego brutus causa ut is salaminius pecunia solvo ago gratia praefectura peto nego ego quisquam negotior do qui idem tu ostendo cn pompejus peto probo institus meus quis dico torquatus de m laenius tuus multus alius sin praefectus volo sum syngrapha causa ego curo ut exigo gratia ago discedo appius noster turma aliquot eques do hic scaptius per qui salaminii coerceo et idem habeo praeficio vexo salaminii ego eques ex cyprus decedo iubeo molestus fero scaptius


tene haec posse ferre? omnia misera sed hoc nihil miserius. Pompeius N. Magium de pace misit et tamen oppugnatur. quod ego non credebam, sed habeo a Balbo litteras quarum ad te exemplum misi. lege, quaeso, et illud infimum caput ipsius Balbi optimi, cui Gnaeus noster locum ubi hortos aedificaret dedit, quem cui nostrum non saepe praetulit? itaque miser torquetur. sed ne bis eadem legas, ad ipsam te epistulam reicio. spem autem pacis habeo nullam. Dolabella suis litteris iii Idus Mart. datis merum bellum loquitur. maneamus ergo in illa eadem sententia misera et desperata, quando hoc miserius esse nihil potest.

teneo hic possum fero omnis misero sed hic nihil miser pompejus n magius de pax mitto et tamen oppugno qui ego non credo sed habeo ab balbus littera qui ad tu exemplum mitto lex quaeso et ille infimus caput ipse balbus bonus qui gnaeus noster locus ubi hortus aedifico do qui qui nos non saepe praefero itaque miser torqueo sed ne bis idem lego ad ipse tu epistula reicio spes autem pax habeo nullus dolabella suus littera iii idus mart do merus bellum loquor maneo ergo in ille idem sententia misero et despero quando hic miser sum nihil possum


συμβουλευτικὸν saepe conor. nihil reperio et quidem mecum habeo et Ἀριστοτέλουσ et Θεοπόμπου libros πρὸς Ἀλέξανδρον. sed quid simile? illi et quae ipsis honesta essent scribebant et grata Alexandro. ecquid tu eius modi reperis? mihi quidem nihil in mentem venit. quod scribis te vereri ne et gratia et auctoritas nostra hoc meo maerore minuatur, ego quid homines aut reprehendant aut postulent nescio. ne doleam? qui potest? ne iaceam? quis umquam minus? dum tua me domus levabat, quis a me exclusus? quis venit qui offenderet? Asturam sum a te profectus. legere isti laeti qui me reprehendunt tam multa non possunt quam ego scripsi. quam bene, nihil ad rem, sed genus scribendi id fuit quod nemo abiecto animo facere posset. triginta dies in hortis fui. quis aut congressum meum aut facilitatem sermonis desideravit? nunc ipsum ea lego, ea scribo ut ii qui mecum sunt difficilius otium ferant quam ego laborem.

saepe conor nihil reperio et quidem ego habeo et et liber sed quis similis ille et qui ipse honestus sum scribo et gratus alexander ecquis tu is modus reperio ego quidem nihil in mens venio qui scribo tu vereor ne et gratia et auctoritas noster hic meus maeror minuo ego quis homo aut reprehendo aut postulo nescio ne doleo qui possum ne jaceo quis umquam paruus dum tuus ego domus levo quis ab ego excludo quis venio qui offendo astura sum ab tu proficiscor lego iste laetus qui ego reprehendo tam multus non possum quam ego scribo quam bene nihil ad res sed genus scribo is sum qui nemo abicio animus facio possum triginta dies in hortus sum quis aut congredior meus aut facilitas sermo desidero nunc ipse is lego is scribo ut is qui ego sum difficilis otium fero quam ego labor


venit ille ad me καὶ. et ego, σὺ δὲ δὴ τί σύννους; rogas? inquit, quoi iter instet et iter ad bellum idque cum periculosum tum etiam turpe! quae vis igitur? inquam. aes inquit alienum et tamen ne viaticum quidem. hoc loco ego sumpsi quiddam de tua eloquentia; nam tacui. at ille, sed me maxime angit avunculus. quidnam? inquam. quod mihi inquit iratus est. cur pateris? inquam, malo enim ita dicere quam cur committis? non patiar inquit, causam enim tollam. et ego, rectissime quidem; sed si grave non est, velim scire quid sit causae. quia, dum dubitabam quam ducerem, non satis faciebam matri; ita ne illi quidem. nunc nihil mihi tanti est. faciam quod volunt. feliciter velim inquam teque laudo. sed quando? nihil ad me inquit de tempore, quoniam rem probo. at ego inquam censeo prius quam proficiscaris. ita patri quoque morem gesseris.

venio ille ad ego et ego rogo inquam qui iter insto et iter ad bellum is cum periculosus tum etiam turpis qui volo igitur inquam aes inquam alienus et tamen ne viaticus quidem hic locus ego sumo quidam de tuus eloquentia nam taceo at ille sed ego magnus ango avunculus quisnam inquam qui ego inquam irascor sum cur patera inquam malus enim ita dico quam cur committo non patior inquam causa enim tollo et ego recingo quidem sed si gravis non sum volo scio quis sum causa quia dum dubito quam duco non satis facio mater ita ne ille quidem nunc nihil ego tantus sum facio qui volo feliciter volo inquam tu laudo sed quando nihil ad ego inquam de tempus quoniam res probo at ego inquam censeo prior quam proficiscaris ita pater quoque mos gero


cur igitur inquis remansimus? vel tibi paruimus vel non occurrimus vel hoc fuit rectius. conculcari, inquam, miseram Italiam videbis proxima aestate †qaut utriusque in† mancipiis ex omni genere conlectis, nec tam †iptio† pertimescenda, quae Luceriae multis sermonibus denuntiata esse dicitur, quam †universam† interitus. tantas in confligendo utriusque viris video futuras. habes coniecturam meam. tu autem consolationis fortasse aliquid exspectasti. nihil invenio nihil fieri potest miserius, nihil perditius, nihil foedius.

cur igitur inquam remaneo vel tu pareo vel non occurro vel hic sum rectus conculcaris inquam miser italia video propior aestas qaut uterque in mancipium ex omnis genus collecta neque tam iptio pertimesco qui luceria multus sermo denuntio sum dico quam universus intereo tantus in confligo uterque vis video sum habeo conicio meus tu autem consolatio fortasse aliquis exspecto nihil invenio nihil fio possum miser nihil perdo nihil foedus


plane deest quod scribam; nam nec quod mandem habeo (nihil enim praetermissum est), nec quod narrem (novi enim nihil), nec iocandi locus est; ita me multa sollicitant. tantum tamen scito, Idibus Maiis nos Venusia mane proficiscentis has dedisse. eo autem die credo aliquid actum in senatu. sequantur igitur nos tuae litterae quibus non modo res omnis sed etiam rumores cognoscamus. eas accipiemus Brundisi; ibi enim Pomptinum ad eam diem quam tu scripsisti exspectare consilium est.

planus desum qui scribo nam neque qui mando habeo nihil enim praetermitto sum neque qui narro nosco enim nihil neque jocor locus sum ita ego multus sollicito tantus tamen scio idus maia nos venusia mane proficisco hic do is autem dies credo aliquis ago in senatus sequor igitur nos tuus littera qui non modo res omnis sed etiam rumor cognosco is accipio brundisium ibi enim pomptinus ad is dies quam tu scribo exspectaris consilium sum


de fratre confido ita esse ut semper volui et elaboravi. multa signa sunt eius rei, non minimum quod soror praegnas est.

de frater confido ita sum ut semper volo et elaboro multus signum sum is res non paruus qui soror praegno sum


qua re si quis congressus fuerit mihi cum Caesare, etsi non dubito quin is lenis in illum futurus sit idque iam declaraverit, ego tamen is ero qui semper fui. sed, ut video, multo magis est nobis laborandum de Africa; quam quidem tu scribis confirmari cotidie magis ad condicionis spem quam victoriae. quod utinam ita esset! sed longe aliter esse intellego teque ipsum ita existimare arbitror, aliter autem scribere non fallendi sed confirmandi mei causa, praesertim cum adiungatur ad Africam etiam Hispania.

qui res si quis congredior sum ego cum caesaris etsi non dubito quin is lenis in ille sum sum is iam declaro ego tamen is sum qui semper sum sed ut video multus magis sum nos laboro de africanus quam quidem tu scribo confirmaris cottidie magis ad condicio spes quam victoria qui utinam ita sum sed longus aliter sum intellego tu ipse ita existimaris arbitror aliter autem scribo non fallo sed confirmo meus causa praesertim cum adjungo ad africa etiam hispania


iam intellexi tuum; Oppios enim de Velia saccones dicis. in eo aestuavi diu. quo aperto reliqua patebant et cum Terentiae summa congruebant.

iam intellego tuus oppius enim de velia saccones dico in is aestuo diu quo aperio reliquus pateo et cum terentia summus congruo


de Vergilio, ut scribis. hoc tamen velim scire quando auctio. epistulam ad Caesarem mitti video tibi placere. quid quaeris? mihi quoque hoc idem maxime placuit et eo magis quod nihil est in ea nisi optimi civis, sed ita optimi ut tempora; quibus parere omnes πολιτικοὶ praecipiunt. sed scis ita nobis esse visum ut isti ante legerent. tu igitur id curabis. sed nisi plane iis intelleges placere, mittenda non est. id autem utrum illi sentiant anne simulent tu intelleges. mihi simulatio pro repudiatione fuerit. τοῦτο δὲ μηλώσῃ.

de vergilius ut scribo hic tamen volo scio quando auctio epistula ad caesaris mitto video tu placeo quis quaero ego quoque hic idem magnus placeo et is magis qui nihil sum in is nisi bonus civis sed ita bonus ut tempus qui pareo omnis praecipio sed scio ita nos sum video ut iste ante lego tu igitur is curo sed nisi planus is intellego placeo mitto non sum is autem utrum ille sentio annus simulo tu intellego ego simulatio pro repudiatio sum


non committam posthac ut me accusare de epistularum neglegentia possis; tu modo videto in tanto otio ut par in hoc mihi sis. domum Rabirianam Neapoli, quam tu iam dimensam et exaedificatam animo habebas, M. Fontius emit HS CCCIↃↃↃ X_X_X_. id te scire volui, si quid forte ea res ad cogitationes tuas pertineret.

non committo posthac ut ego accuso de epistularis neglegentia possum tu modo video in tantus otium ut par in hic ego sum domus rabirianus neapolis quam tu iam dimetior et exaedifico animus habeo m fontius emo sestertius ccci decem decem decem is tu scio volo si quis fors is res ad cogitatio tuus pertineo


cum antea maxime nostra interesse arbitrabar te esse nobiscum, tum vero, ut legi rogationem, intellexi ad iter id quod constitui nihil mihi optatius cadere posse quam ut tu me quam primum consequerere, ut, cum ex Italia profecti essemus, sive per Epirum iter esset faciendum, tuo tuorumque praesidio uteremur, sive aliud quid agendum esset, certum consilium de tua sententia capere possemus. quam ob rem te oro des operam ut me statim consequare; quod eo facilius potes quoniam de provincia Macedonia perlata lex est. pluribus verbis tecum agerem nisi pro me apud te res ipsa loqueretur.

cum antea magnus noster intersum arbitror tu sum nos tum verus ut lego rogatio intellego ad iter is qui constituo nihil ego opto cado possum quam ut tu ego quam primus consequerere ut cum ex italia proficiscor sum sive per epirus iter sum facio tuus tuus praesidium uto sive alius quis ago sum certus consilium de tuus sententia capio possum quam ob res tu oro do opera ut ego statim consequaris qui is facilis possum quoniam de provincia macedonius perfero lex sum multus verbum tu ago nisi pro ego apud tu res ipse loquor


avere te certo scio cum scire quid hic agatur tum mea a me scire, non quo certiora sint ea quae in oculis omnium geruntur si a me scribantur quam cum ab aliis aut scribantur tibi aut nuntientur, sed ut perspicias ex meis litteris quo animo ea feram quae geruntur et qui sit hoc tempore aut mentis meae sensus aut omnino vitae status.

aveo tu certus scio cum scio quis hic ago tum meus ab ego scio non quo certus sum is qui in oculus omnis gero si ab ego scribo quam cum ab alius aut scribo tu aut nuntio sed ut perspicio ex meus littera quo animus is fero qui gero et qui sum hic tempus aut mens meus sensus aut omnino vita status


sed quid est tandem quod perhorrescas quia tuo periculo iubeam libros dari Varroni? etiam nunc si dubitas, fac ut sciamus. nihil est enim illis elegantius. volo Varronem, praesertim cum ille desideret; sed est, ut scis, δεινὸσ ἀνήρ: τάχα κεν καὶ ἀναίτιον αἰτιόῳτο. ita mihi saepe occurrit vultus eius querentis fortasse vel hoc, meas partis in iis libris copiosius defensas esse quam suas, quod me hercule non esse intelleges, si quando in Epirum veneris. nam nunc Alexionis epistulis cedimus. sed tamen ego non despero probatum iri Varroni et id, quoniam impensam fecimus in macrocolla, facile patior teneri. sed etiam atque etiam dico, tuo periculo fiet. qua re si addubitas, ad Brutum transeamus; est enim is quoque Antiochius. o Academiam volaticam et sui similem! modo huc, modo illuc. sed, quaeso, epistula mea ad Varronem valdene tibi placuit? male mi sit si umquam quicquam tam enitar. ergo ne Tironi quidem dictavi qui totas περιοχὰσ persequi solet sed Spintharo syllabatim.

sed quis sum tandem qui perhorresco quia tuus periculum jubeo liber do varro etiam nunc si dubito facio ut scio nihil sum enim ille elego volo varro praesertim cum ille desidero sed sum ut scio ita ego saepe occurro vultus is queror fortasse vel hic meus pars in is liber copiosus defendo sum quam suus qui ego herculis non sum intellego si quando in epirus venio nam nunc alexio epistula cedo sed tamen ego non despero probo eo varro et is quoniam impendo facio in macrocolum facilis patior teneo sed etiam atque etiam dico tuus periculum fio qui res si addubito ad brutus transeo sum enim is quoque antiochius o academia volatica et suus similis modo huc modo illic sed quaeso epistula meus ad varro validus tu placeo malus ego sum si umquam quisquam tam enitor ergo ne tiro quidem dicto qui totus persequor soleo sed spintharus syllabatim


reginam odi. id me iure facere scit sponsor promissorum eius Ammonius, quae quidem erant φιλόλογα et dignitatis meae ut vel in contione dicere auderem. Saran autem, praeterquam quod nefarium hominem, cognovi praeterea in me contumacem. semel eum omnino domi meae vidi. cum φιλοφρόνωσ ex eo quaererem quid opus esset, Atticum se dixit quaerere. superbiam autem ipsius reginae, cum esset trans Tiberim in hortis, commemorare sine magno dolore non possum. nihil igitur cum istis; nec tam animum me quam stomachum habere arbitrantur.

regina odi is ego ius facio scio sponsor promissor is ammonius qui quidem sum et dignitas meus ut vel in contio dico audeo sare autem praeterquam qui nefarius homo cognosco praeterea in ego contumax semel is omnino domus meus video cum ex is quaero quis opus sum atticus sui dico quaero superbia autem ipse regina cum sum trans tiberis in hortus commemoraris sine magnus dolor non possum nihil igitur cum iste neque tam animus ego quam stomachus habeo arbitror


quod reliquum est, Buthrotiam a et causam et civitatem, quamquam a te constituta est (beneficia autem nostra tueri solemus), tamen velim receptam in fidem tuam a meque etiam atque etiam tibi commendatam auctoritate et auxilio tuo tectam velis esse. satis erit in perpetuum Buthrotiis praesidi magnaque cura et sollicitudine Atticum et me liberaris, si hoc honoris mei causa susceperis ut eos semper a te defensos velis. quod ut facias te vehementer etiam atque etiam rogo.

qui reliquus sum buthrotius ab et causa et civitas quamquam ab tu constituo sum beneficium autem noster tueor solo tamen volo recipio in fides tuus ab ego etiam atque etiam tu commendo auctoritas et auxilium tuus tego velis sum satis sum in perpetuus buthrotius praesidium magnus cura et sollicitudo atticus et ego liberaris si hic honor meus causa suscipio ut is semper ab tu defendo velis qui ut facio tu vehemens etiam atque etiam rogo


illud admirari satis non potui quod scripsisti his verbis, bene igitur tu qui εὐθανασίαν, bene! relinque patriam. an ego relinquebam aut tibi tum relinquere videbar? tu id non modo non prohibebas verum etiam adprobabas. graviora quae restant: velim σχόλιον aliquod elimes ad me oportuisse te istuc facere. itane, mi Attice? defensione eget meum factum, praesertim apud te qui id mirabiliter adprobasti? ego vero istum ἀπολογισμὸν συντάξομαι, sed ad eorum aliquem quibus invitis et dissuadentibus profectus sum. etsi quid iam opus est σχολίῳ? si perseverassem, opus fuisset. at hoc ipsum non constanter. nemo doctus umquam (multa autem de hoc genere scripta sunt) mutationem consili inconstantiam dixit esse.

ille admiraris satis non possum qui scribo hic verbum bene igitur tu qui bene relinquo patria an ego relinquo aut tu tum relinquo video tu is non modo non prohibeo verus etiam adprobo gravis qui resto volo aliqui elimo ad ego oportet tu iste facio ito ego atticus defensio egeo meus facio praesertim apud tu qui is mirabilis adprobo ego verus iste sed ad is aliquis qui invitus et dissuadeo proficiscor sum etsi quis iam opus sum si persevero opus sum at hic ipse non consto nemo doceo umquam multus autem de hic genus scribo sum mutatio consilium inconstantia dico sum


itineris nostri famam ad te pervenisse laetor magisque laetabor si reliqua cognoris. filiolam tuam tibi †iam Romae† iucundam esse gaudeo, eamque quam numquam vidi tamen et amo et amabilem esse certo scio. etiam atque etiam vale.

iter noster fama ad tu pervenio laeto magus laeto si reliquus cogo filiola tuus tu iam roma jucundus sum gaudeo eo quam numquam video tamen et amo et amabilis sum certus scio etiam atque etiam val


tu velim mihi ad urbem praesto sis ut tuis consiliis atque opibus, ut consuevi, in omnibus rebus utar. Dolabella tuo nihil scito mihi esse iucundius. hanc adeo habebo gratiam illi; neque enim aliter facere poterit. tanta eius humanitas, is sensus, ea in me est benevolentia.

tu volo ego ad urbs praesto sum ut tuus consilium atque ops ut consuesco in omnis res uto dolabella tuus nihil scio ego sum jucundus hic adeo habeo gratia ille neque enim aliter facio possum tantus is humanitas is sensus is in ego sum benevolens


ain tu? me existimas ab ullo malle mea legi probarique quam a te? cur igitur cuiquam misi prius? urgebar ab eo ad quem misi, et non habebam exemplar. quid? etiam (dudum enim circumrodo quod devorandum est) subturpicula mihi videbatur esse παλινῳδία. sed valeant recta, vera, honesta consilia. non est credibile quae sit perfidia in istis principibus, ut volunt esse et ut essent si quicquam haberent fidei. senseram noram inductus, relictus, proiectus ab iis. tamen hoc eram animo ut cum iis in re publica consentirem. idem erant qui fuerant. vix aliquando te auctore resipui. dices ea te monuisse, suasisse a quae facerem, non etiam ut scriberem. ego me hercule mihi necessitatem volui imponere huius novae coniunctionis, ne qua mihi liceret labi ad illos qui etiam tum cum misereri mei debent non desinunt invidere. sed tamen modici fuimus ὑποθέσει, ut scripsi. erimus uberiores si et ille libenter accipiet, et ii subringentur qui villam me moleste ferunt habere quae Catuli fuerat, a Vettio emisse non cogitant; qui domum negant oportuisse me aedificare, vendere aiunt oportuisse. sed quid ad hoc, si, quibus sententiis dixi quod et ipsi probarent, laetati sunt tamen me contra Pompei voluntatem dixisse? finis sit. quoniam qui nihil possunt ii me nolunt amare, demus operam ut ab iis qui a possunt diligamur. dices vellem iam pridem. scio te voluisse et me asinum germanum fuisse. sed iam tempus est me ipsum a me amari, quando ab illis nullo modo possum. domum meam quod crebro invisis est mihi valde gratum. viaticum Crassipes praeripit. tu de via recta in hortos. videtur commodius ad te; postridie scilicet; quid enim tua? sed viderimus. bibliothecam mihi tui pinxerunt constructione et sillybis. eos velim laudes.

aio tu ego existimo ab ullus malo meus lego probo quam ab tu cur igitur quisquam mitto prior urgeo ab is ad qui mitto et non habeo exemplar quis etiam dudum enim circumrodo qui devoro sum subturpiculus ego video sum sed valeo recta verus honestus consilium non sum credibilis qui sum perfidia in iste princeps ut volo sum et ut sum si quisquam habeo fides sentio noram induco relinquo proicio ab is tamen hic sum animus ut cum is in res publicus consentio idem sum qui sum vix aliquando tu auctor resipui dico is tu moneo suadeo ab qui facio non etiam ut scribo ego ego herculis ego necessitas volo impono hic novus coniunctio ne qui ego licet labor ad ille qui etiam tum cum misereo meus debeo non desino invideo sed tamen modicus sum ut scribo sum uber si et ille libet accipio et is surringor qui villa ego molestus fero habeo qui catulis sum ab vettius emo non cogito qui domus nego oportet ego aedificaris vendo aio oportet sed quis ad hic si qui sententia dico qui et ipse probo laetas sum tamen ego contra pompejus voluntas dico finis sum quoniam qui nihil possum is ego nolo amo do opera ut ab is qui ab possum diligo dico volo iam pridem scio tu volo et ego asinus germanus sum sed iam tempus sum ego ipse ab ego amo quando ab ille nullus modo possum domus meus qui creber invideo sum ego validus gratus viaticus crassipes praeripio tu de via recta in hortus video commodus ad tu postridie scilicet quis enim tuus sed video bibliotheca ego tuus pingo constructio et sillybis is volo laus


venio ad propiorem. cognovi de Alexione quae desiderabam. Hirtius est tuus. Antonio, †quoniam† est, volo peius esse. de Quinto filio, ut scribis, †A. M. C.† de patre coram agemus. Brutum omni re qua possum cupio iuvare. cuius de oratiuncula idem te quod me sentire video. sed parum intellego quid me velis scribere quasi a Bruto habita oratione, cum ille ediderit. qui tandem convenit? an sic ut in tyrannum iure optimo caesum? multa dicentur, multa scribentur a nobis sed alio modo et tempore. de sella Caesaris bene tribuni; praeclaros etiam xiv ordines! Brutum apud me fuisse gaudeo, modo et libenter fuerit et sat diu.

venio ad propiorem cognosco de alexio qui desidero hirtius sum tuus antonius quoniam sum volo malus sum de quintus filius ut scribo ab m que de pater coram ago brutus omnis res qui possum cupio iuvaris qui de oratiuncula idem tu qui ego sentio video sed parum intellego quis ego velis scribo quasi ab brutus habeo oratio cum ille edo qui tandem convenio an sic ut in tyrannus ius bonus caedo multus dico multus scribo ab nos sed alius modo et tempus de sella caesar bene tribunus praeclarus etiam xiv ordo brutus apud ego sum gaudeo modo et libet sum et satis diu


Trebatius quidem scribit se ab illo viiii Kal. Febr. rogatum esse ut scriberet ad me ut essem ad urbem; nihil ei me gratius facere posse. haec verbis plurimis. intellexi ex dierum ratione, ut primum de discessu nostro Caesar audisset, laborare eum coepisse ne omnes abessemus. itaque non dubito quin ad Pisonem, quin ad Servium scripserit; illud admiror non ipsum ad me scripsisse, non per Dolabellam, non per Caelium egisse. quamquam non aspernor Trebati litteras, a quo me unice diligi scio.

trebatius quidem scribo sui ab ille viiii kal febr rogo sum ut scribo ad ego ut sum ad urbs nihil is ego gratus facio possum hic verbum multus intellego ex dies ratio ut primus de discessus noster caesar audio laboro is coepio ne omnis absum itaque non dubito quin ad piso quin ad servius scribo ille admiror non ipse ad ego scribo non per dolabella non per caelius ago quamquam non aspernor trebatius littera ab quo ego unicus diligo scio


egi gratias; de altero ei me purga. ecquem tu hominem infeliciorem? non loquor plura, ne te quoque excruciem. ipse conficior venisse tempus cum iam nec fortiter nec prudenter quicquam facere possim.

ago gratia de alter is ego purgo ecqui tu homo infelix non loquor multus ne tu quoque excrucio ipse confacio venio tempus cum iam neque fortis neque prudens quisquam facio possum


quae si Bruto non probatur, nescio cur illum amemus. sed avunculo eius certe probabitur, praesertim cum senatus consultum modo factum sit, puto, postquam tu es profectus, in creditorum causa ut centesimae perpetuo faenore ducerentur. hoc quid intersit, si tuos digitos novi, certe habes subductum. in quo quidem, ὁδοῦ πάρεργον, L. Lucceius M. f. queritur apud me per litteras summum esse periculum ne culpa senatus his decretis res ad tabulas novas perveniat; commemorat quid olim mali C. Iulius fecerit cum dieculam duxerit; numquam rei publicae plus. sed ad rem redeo. meditare adversus Brutum causam meam, si haec causa est contra quam nihil honeste dici potest, praesertim cum integram rem et causam reliquerim.

qui si brutus non probo nescio cur ille amo sed avunculus is certus probo praesertim cum senatus consulo modo facio sum puto postquam tu sum proficiscor in creditor causa ut centesima perpetuus faenus duco hic quis intersum si tuus digitus nosco certus habeo subduco in quo quidem l lucceius m f queror apud ego per littera superus sum periculum ne culpa senatus hic decretum res ad tabula novo pervenio commemoro quis olim malus que iulius facio cum diecula duco numquam res publicus multus sed ad res redeo meditaris adverro brutus causa meus si hic causa sum contra quam nihil honestus dico possum praesertim cum integer res et causa relinquo


heri nescio quid in strepitu videor exaudisse cum diceres te in Tusculanum venturum. quod utinam! iterum utinam! tuo tamen commodo. Lepta me rogat ut, si quid sibi opus sit, accurram; mortuus enim Babullius. Caesar, opinor, ex uncia etsi nihil adhuc; sed Lepta ex triente. veretur autem ne non liceat tenere hereditatem, ἀλόγωσ omnino, sed veretur tamen. is igitur si accierit, accurram; si minus, non ante quam necesse erit. tu Pollicem, cum poteris.

heri nescio quis in strepitus video exaudio cum dico tu in tusculanus venio qui utinam iterum utinam tuus tamen commodum lepta ego rogo ut si quis sui opus sum accurro mortuus enim babullius caesar opinor ex uncia etsi nihil adhuc sed lepta ex triens vereor autem ne non licet teneo hereditas omnino sed vereor tamen is igitur si accierit accurro si paruus non ante quam necesse sum tu pollex cum possum


longiori epistulae superiorique respondi. nunc breviori propiorique quid respondeam nisi eam fuisse dulcissimam? res Hispanienses valde bonae, modo Balbilium incolumem videam, subsidium nostrae senectutis. de Anniano item, quod me valde observat Visellia. sed haec quidem humana. de Bruto te nihil scire dicis, sed Servilia venisse M. Scaptium †eumque non qua pompa† ad se tamen clam venturum sciturumque me omnia; quae ego statim. interea narrat eadem Bassi servum venisse qui nuntiaret legiones Alexandrinas in armis esse, Bassum arcessi, Cassium exspectari. quid quaeris? videtur res publica ius suum reciperatura. sed ne quid ante. nosti horum exercitationem in latrocinio et amentiam.

longus epistula superus respondeo nunc brevis propiorique quis respondeo nisi is sum dulcis res hispaniensis validus bonus modo balbilis incolumis video subsidium noster senectus de annianus item qui ego validus observo visellia sed hic quidem humanus de brutus tu nihil scio dico sed servilius venio m scaptius is non qui pompa ad sui tamen clam venio scio ego omnis qui ego statim interea narro idem bassus servus venio qui nuntio legio alexandrinus in arma sum bassus arcesso casseius exspecto quis quaero video res publicus ius suus reciperatura sed ne quis ante nosco hic exercitatio in latrocinium et amentia


quod putasti fore ut ante quam istuc venirem Pompeium viderem, factum est ita; nam vi Kal. ad Lavernium me consecutus est. una Formias venimus et ab hora octava ad vesperum secreto conlocuti sumus. quod quaeris ecquae spes pacificationis sit, quantum ex Pompei multo et accurato sermone perspexi, ne voluntas quidem est. sic enim existimat, si ille vel dimisso exercitu consul factus sit, σύγχυσιν τῆσ πολιτείασ fore, atque etiam putat eum, cum audierit contra se diligenter parari, consulatum hoc anno neglecturum ac potius exercitum provinciamque retenturum. sin autem ille fureret, vehementer hominem contemnebat et suis et rei publicae copiis confidebat. quid quaeris? etsi mihi crebro ξυνὸσ Ἐνυάλιοσ occurrebat, tamen levabar cura virum fortem et peritum et plurimum auctoritate valentem audiens πολιτικῶσ de pacis simulatae periculis disserentem. habebamus autem in manibus Antoni contionem habitam x Kal. Ianuar., in qua erat accusatio Pompei usque a toga pura, querela de damnatis, terror armorum. in quibus ille quid censes aiebat facturum esse ipsum, si in possessionem rei publicae venerit, cum haec quaestor eius infirmus et inops audeat dicere? quid multa? non modo non expetere pacem istam sed etiam timere visus est. ex illa autem sententia †i† relinquendae urbis movet hominem, ut puto. mihi autem illud molestissimum est, quod solvendi sunt nummi Caesari et instrumentum triumphi eo conferendum. est enim ἄμορφον ἀντιπολιτευομένου χρεωφειλέτην esse. sed haec et multa alia coram.

qui puto sum ut ante quam iste venio pompejus video facio sum ita nam vis kal ad lavernium ego consequor sum unus formiae venio et ab hora octavus ad vesperus secretum conloquor sum qui quaero ecqui spes pacificatio sum quantus ex pompejus multus et accuro sermo perspicio ne voluntas quidem sum sic enim existimo si ille vel dimitto exercitus consul facio sum sum atque etiam puto is cum audio contra sui diligenter paro consulatus hic annus neglego atque potis exercitus provincia retendo sin autem ille furo vehemens homo contemno et suus et res publicus copia confido quis quaero etsi ego creber occurro tamen levo cura vir fortis et peritus et multus auctoritas valeo audio de pax simulo periculum dissero habeo autem in manus antonius contio habeo decem kal ianuar in qui sum accusatio pompejus usque ab toga purus querela de damno terror armus in qui ille quis censeo aio facio sum ipse si in possessio res publicus venio cum hic quaestor is infirmus et inops audeo dico quis multus non modo non expeto pax iste sed etiam timeo video sum ex ille autem sententia eo relinquo urbs moveo homo ut puto ego autem ille molestus sum qui solvo sum nummus caesaris et instrumentum triumphus is confero sum enim sum sed hic et multus alius coram


quam vellem Bruto studium tuum navare potuisses! ego igitur ad eum litteras. ad Dolabellam Tironem misi cum mandatis et litteris. eum ad te vocabis et si quid habebis quod placeat scribes. ecce autem de traverso L. Caesar ut veniam ad se rogat in Nemus aut scribam quo se venire velim; Bruto enim placere se a me conveniri. o rem odiosam et inexplicabilem! puto me ergo iturum et inde Romam, nisi quid mutaro. summatim adhuc ad te; nihildum enim a Balbo. tuas igitur exspecto nec actorum solum sed etiam futurorum.

quam volo brutus studium tuus navaris possum ego igitur ad is littera ad dolabella tiro mitto cum mandatum et littera is ad tu voco et si quis habeo qui placeo scribo ecce autem de traverso l caesar ut venio ad sui rogo in nemus aut scribo quo sui venio volo brutus enim placeo sui ab ego convenio o res odiosus et inexplicabilis puto ego ergo eo et inde roma nisi quis mutaro summatim adhuc ad tu nihildum enim ab balbus tuus igitur exspecto neque actor solus sed etiam sum


Tacita esse poterit indignitas nostra? pati poterunt oculi me cum Gabinio sententiam dicere, et quidem illum rogari prius? praesto esse clientem tuum Clodium, C. Atei Plaguleium, ceteros? sed cur inimicos conligo, qui meos necessarios a me defensos nec videre in curia sine dolore nec versari inter eos sine dedecore potero? quid si ne id quidem est exploratum fore ut mihi liceat? scribunt enim ad me amici eius me illi nullo modo satis fecisse quod in senatum non venerim. tamenne dubitemus an ei nos etiam cum periculo venditemus, quicum coniuncti ne cum praemio quidem voluimus esse?

taceo sum possum indignitas noster patior possum oculus ego cum gabinius sententia dico et quidem ille rogaris prior praesto sum cliens tuus claudius que atteius plaguleium ceterus sed cur inimicus conligo qui meus necessarius ab ego defendo neque video in curia sine dolor neque versaris inter is sine dedecor possum quis si ne is quidem sum exploro sum ut ego licet scribo enim ad ego amicus is ego ille nullus modo satis facio qui in senatus non venio tamen dubito an is nos etiam cum periculum vendito qui conjungo ne cum praemium quidem volo sum


a Cicerone mihi litterae sane πεπινωμέναι et bene longae. cetera autem vel fingi possunt, πίνοσ litterarum significat doctiorem. nunc magno opere a te peto, de quo sum nuper tecum locutus, ut videas ne quid ei desit. id cum ad officium nostrum pertinet tum ad existimationem et dignitatem; quod idem intellexi tibi videri. omnino si ego, ut volo, mense Quintili in Graeciam, sunt omnia faciliora; sed cum sint ea tempora ut certi nihil esse possit quid honestum mihi sit, quid liceat, quid expediat, quaeso, da operam ut illum quam honestissime copiosissimeque tueamur. haec et cetera quae ad nos pertinebunt, ut soles, cogita bis ad meque aut quod ad rem pertineat aut, si nihil erit, quod in buccam venerit scribes.

ab cicero ego littera sanus et bene longus ceterus autem vel fingo possum litteraris significo doceo nunc magnus opus ab tu peto de quo sum nuper tu loquor ut video ne quis is desum is cum ad officium nos pertineo tum ad existimatio et dignitas qui idem intellego tu video omnino si ego ut volo mensis quintilis in graecia sum omnis facilis sed cum sum is tempus ut certus nihil sum possum quis honestus ego sum quis licet quis expedio quaeso do opera ut ille quam honestus copiosus tueor hic et ceterus qui ad nos pertineo ut soleo cogito bis ad ego aut qui ad res pertineo aut si nihil sum qui in bucca venio scribo


Apenas vix discesserat, cum epistula. quid ais? putasne fore ut legem non ferat? dic, oro te, clarius; vix enim mihi exaudisse videor. verum statim fac ut sciam, si modo tibi est commodum. ludis quidem quoniam dies est additus, eo etiam melius hic eum diem cum Dionysio conteremus.

apenas vix discedo cum epistula quis aio puto sum ut lex non fero dico oro tu clarus vix enim ego exaudio video verus statim facio ut scio si modo tu sum commodus ludus quidem quoniam dies sum addo is etiam bonus hic is dies cum dionysius contero


Capuam cum venissem a. d. vi Kal. pridie quam has litteras dedi, consules conveni multosque nostri ordinis. omnes cupiebant Caesarem abductis praesidiis stare condicionibus iis quas tulisset; uni Favonio leges ab illo nobis imponi non placebat. sed †is auditus in† consilio. Cato enim ipse iam servire quam pugnare mavult; sed tamen ait in senatu se adesse velle cum de condicionibus agatur, si Caesar adductus sit ut praesidia deducat. ita, quod maxime opus est, in Siciliam ire non curat; quod metuo ne obsit, in senatu esse vult. Postumius autem, de quo nominatim senatus decrevit ut statim in Siciliam iret Furfanioque succederet, negat se sine Catone iturum et suam in senatu operam auctoritatemque quam magni aestimat. ita res ad Fannium pervenit. is cum imperio in Siciliam praemittitur.

capua cum venio ab d vis kal pridie quam hic littera do consul convenio multi noster ordo omnis cupio caesaris abduco praesidium sto condicio is qui fero unus favonius lex ab ille nos impono non placeo sed is audio in consilium cato enim ipse iam servio quam pugno malo sed tamen aio in senatus sui adsum volo cum de condicio ago si caesar adduco sum ut praesidium deduco ita qui magnus opus sum in sicilia eo non curo qui metuo ne obsum in senatus sum volo postumus autem de quo nominatim senatus decerno ut statim in sicilia eo furfanioque succedo nego sui sine cato eo et suus in senatus opera auctoritas quam magnus aestimo ita res ad fannius pervenio is cum imperium in sicilia praemitto


de fama nihil sane laboro; etsi scripseram ad te tunc stulte nihil melius; curandum enim non est. atque hoc in omni vita sua quemque a recta conscientia traversum unguem non oportet discedere viden quam φιλοσόφωσ? an tu nos frustra existimas haec in manibus habere? δεδῆχθαι te eo nollem, quod nihil erat. redeo enim rursus eodem. quicquamne me putas curare †in toto,† nisi ut ei ne desim? id ago scilicet ut iudicia videar tenere. μὴ γὰρ αὐτοῖσ vellem tam domestica ferre possem quam ista contemnere. putas autem me voluisse aliquid quod perfectum non sit? non licet scilicet sententiam suam. sed tamen quae tum acta sunt non possum non probare et tamen non curare pulchre possum, sicuti facio. sed nimium multa de nugis.

de fama nihil sanus laboro etsi scribo ad tu tunc stultus nihil bonus curo enim non sum atque hic in omnis vito suus quisque ab recta conscientia traversum unguis non oportet discedo video quam an tu nos frustra existimo hic in manus habeo tu is nolo qui nihil sum redeo enim rursus idem quisquam ego puto curo in totus nisi ut is ne desum is ago scilicet ut iudicium video teneo volo tam domesticus fero possum quam iste contemno puto autem ego volo aliquis qui perficio non sum non licet scilicet sententia suus sed tamen qui tum ago sum non possum non probaris et tamen non curo pulcher possum sicut facio sed nimium multus de nugae


Cottam mi velim mittas; Libonem mecum habeo et habueram ante Cascam. Brutus mihi T. Ligari verbis nuntiavit, quod appelletur L. Corfidius in oratione Ligariana, erratum esse meum. sed, ut aiunt, μνημονικὸν ἁμάρτημα. sciebam Corfidium pernecessarium Ligariorum; sed eum video ante esse mortuum. da igitur, quaeso, negotium Pharnaci, Antaeo, Salvio ut id nomen ex omnibus libris tollatur.

cotta ego volo mitto libo ego habeo et habeo ante casca brutus ego t ligaris verbum nuntio qui appello l corfidius in oratio ligariana erro sum meus sed ut aio scio corfidius pernecessarius ligarius sed is video ante sum mortuus do igitur quaeso negotium pharnaces antaeus salvius ut is nomen ex omnis liber tollo


commodum discesseras heri cum Trebatius venit, paulo post Curtius, hic salutandi causa sed mansit invitatus. Trebatium nobiscum habemus. hodie mane Dolabella. multus sermo ad multum diem. nihil possum dicere ἐκτενέστερον, nihil φιλοστοργότερον. ventum est tamen ad Quintum. multa ἄφατα, ἀδιήγητα, sed unum eius modi quod nisi exercitus sciret, non modo Tironi dictare sed ne ipse quidem auderem scribere sed hactenus. εὐκαίρωσ ad me venit, cum haberem Dolabellam, Torquatus humanissimeque Dolabella quibus verbis secum egissem exposuit. commodum enim egeram diligentissime; quae diligentia grata est visa Torquato.

commodus discedo heri cum trebatius venio paulus post curtus hic saluto causa sed maneo invito trebatius nos habeo hodie mane dolabella multus sermo ad multus dies nihil possum dico nihil venio sum tamen ad quintus multus sed unus is modus qui nisi exercitus scio non modo tiro dictaris sed ne ipse quidem audeo scribo sed hactenus ad ego venio cum habeo dolabella torquatus humanus dolabella qui verbum sui ago expono commodus enim ago diligens qui diligentia gratus sum video torquatus


sed quanta tempestas impendeat vides. qui transierint senatores scribam ad te cum certum habebo. de re frumentaria recte intellegis quae nullo modo administrari sine vectigalibus potest; nec sine causa et eos qui circum illum sunt omnia postulantis et bellum nefarium times. Trebatium nostrum, etsi, ut scribis, nihil bene sperat, tamen videre sane velim. quem fac horteris ut properet; opportune enim ad me ante adventum Caesaris venerit. de Lanuvino, statim ut audivi Phameam mortuum, optavi, si modo esset futura res publica, ut id aliquis emeret meorum neque tamen de te qui maxime meus es cogitavi. sciebam enim te quoto anno et quantum in solo solere quaerere neque solum Romae sed etiam Deli tuum διάγραμμα videram. verum tamen ego illud, quamquam est bellum, minoris aestimo quam aestimabatur Marcellino consule, cum ego istos hortulos propter domum antiquam quam tum habebam iucundiores mihi fore putabam et minore impensa quam si Tusculanum refecissem. volui HS Q. Egi per †predum ille daret tanti quom† haberet venale. noluit. sed nunc omnia ista iacere puto propter nummorum caritatem. mihi quidem erit aptissimum vel nobis potius si tu emeris; sed eius dementias cave contemnas. valde est venustum. quamquam mihi ista omnia iam addicta vastitati videntur.

sed quantus tempestas impendeo video qui transeo senator scribo ad tu cum certus habeo de res frumentarius rectus intellego qui nullus modo administraris sine vectigal possum neque sine causa et is qui circum ille sum omnis postulo et bellum nefarius timeo trebatius nos etsi ut scribo nihil bene spero tamen video sanus volo qui facio horto ut propero opportunus enim ad ego ante advenio caesar venio de lanuvinus statim ut audio phamea mortuus opto si modo sum sum res publicus ut is aliquis emo meus neque tamen de tu qui magnus meus sum cogito scio enim tu quotus annus et quantus in solum soleo quaero neque solus roma sed etiam delis tuus video verus tamen ego ille quamquam sum bellum paruus aestimo quam aestimo marcellinus consul cum ego iste hortulus propter domus antiquus quam tum habeo jucundus ego sum puto et paruus impensa quam si tusculanus reficio volo sestertius q ago per predum ille do tantus cum habeo venal nolo sed nunc omnis iste iacio puto propter nummus caritas ego quidem sum aptus vel nos potis si tu emo sed is dementias caveo contemno validus sum venustus quamquam ego iste omnis iam addico vastitas video


nos circiter Kal. aut in Formiano erimus aut in Pompeiano. tu, si in Formiano non erimus, si nos amas, in Pompeianum venito. id et nobis erit periucundum et tibi non sane devium.

nos circiter kal aut in formianus sum aut in pompejanus tu si in formianus non sum si nos amo in pompejanus venio is et nos sum perjucundus et tu non sanus devius


de meo itinere variae sententiae; multi enim ad me. sed tu incumbe, quaeso, in eam curam. magna res est. an probas, si ad Kal. Ian. cogitamus? meus animus est aequus, sic tamen ut si nihil offensionis sit. †et tu etiam scire quo die Olympia cum mysteria scilicet. ut tu scires†, casus consilium nostri itineris iudicabit. dubitemus igitur. est enim hiberna navigatio odiosa, eoque ex te quaesieram mysteriorum diem. Brutum, ut scribis, visum iri a me puto. ego hinc volo pr. Kal.

de meus iter varia sententia multus enim ad ego sed tu incumbo quaeso in is cura magnus res sum an probo si ad kal ian cogito meus animus sum aequus sic tamen ut si nihil offensio sum et tu etiam scio quo dies olympia cum mysterium scilicet ut tu scio casus consilium noster iter iudico dubito igitur sum enim hibernus navigatio odiosus eo ex tu quaero mysterium dies brutus ut scribo video eo ab ego puto ego hinc volo pr kal


de M. Octavio iterum iam tibi rescribo te illi probe respondisse; paulo vellem fidentius. nam Caelius libertum ad me misit et litteras accurate scriptas et de pantheris et† a civitatibus. rescripsi alterum me moleste ferre, si ego in tenebris laterem nec audiretur Romae nullum in mea provincia nummum nisi in aes alienum erogari, docuique nec mihi conciliare pecuniam licere nec illi capere monuique eum quem plane diligo ut cum alios accusasset cautius viveret; illud autem alterum alienum esse existimatione mea, Cibyratas imperio meo publice venari.

de m octavius iterum iam tu rescribo tu ille probus respondeo paulus volo fido nam caelius libertus ad ego mitto et littera accuro scribo et de panthera et ab civitas rescribo alter ego molestus fero si ego in tenebrae lateo neque audio roma nullus in meus provincia nummus nisi in aes alienus erogaris doceo neque ego conciliaris pecunia licet neque ille capio moneo is qui planus diligo ut cum alius accuso caveo vivo ille autem alter alienus sum existimatio meus cibyrata imperium meus publicus venaris


ad Dolabellam, quem ad modum tibi dicis placere, scripsi diligenter. ego etiam ad Siccam; tibi hoc oneris non impono. nolo te illum iratum habere. Servi orationem cognosco; in qua plus timoris video quam consili. sed quoniam perterriti omnes sumus, adsentior Servio. Publilius tecum tricatus est. huc enim Caerellia missa ab istis est legata ad me; cui facile persuasi mihi id quod rogaret ne licere quidem, non modo non lubere. Antonium si videro, accurate agam de Buthroto.

ad dolabella qui ad modus tu dico placeo scribo diligenter ego etiam ad sicca tu hic onus non impono nolo tu ille irascor habeo servius oratio cognosco in qui multus timor video quam consilium sed quoniam perterreo omnis sum adsentio servius publilius tu tricor sum huc enim cerellia mitto ab iste sum lego ad ego qui facilis persuadeo ego is qui rogo ne licet quidem non modo non lubet antonius si video accuro ago de buthrotos


de epistula ad Caesarem quid egeris exspecto. de Silio non ita sane laboro. tu mi aut Scapulanos aut Clodianos efficias necesse est. sed nescio quid videris dubitare de Clodia; utrum quando veniat an sintne venales? sed quid est quod audio Spintherem fecisse divortium? de lingua Latina securi es animi. dices, qui talia a conscribis?' ἀπόγραφα sunt, minore labore fiunt; verba tantum adfero quibus abundo.

de epistula ad caesaris quis ago exspecto de silius non ita sanus laboro tu ego aut scapulanus aut clodianus efficio necesse sum sed nescio quis video dubitaris de claudius utrum quando venio an sum venal sed quis sum qui audio spintherem facio divortium de lingua latinum securus sum animus dico qui talis ab conscribo sum paruus labor fio verbum tantus affero qui abundo


quid Galli, quid Hispani, quid Sextus agat vehementer exspecto. ea scilicet tu declarabis qui cetera. nauseolam tibi tuam causam oti dedisse facile patiebar. videbare enim mihi legenti tuas litteras requiesse paulisper. de Bruto semper ad me omnia perscribito, ubi sit, quid cogitet. quem quidem ego spero iam tuto vel solum tota urbe vagari posse. verum tamen—.

quis gallus quis hispanus quis sextus ago vehemens exspecto is scilicet tu declaro qui ceterus nauseola tu tuus causa otium do facilis patior videbaris enim ego lego tuus littera requiesco paulisper de brutus semper ad ego omnis perscribo ubi sum quis cogito qui quidem ego spero iam tueor vel solus totus urbs vagaris possum verus tamen


negotium magnum est navigare atque id mense Quintili. sexto die Delum Athenis venimus. Pr. Nonas Quintilis a Piraeo ad Zostera vento molesto, qui nos ibidem Nonis tenuit. ante viii Idus ad Ceo iucunde; inde Gyarum saevo vento non adverso; hinc Syrum, inde Delum, utroque citius quam vellemus, cursum confecimus. nam nosti aphracta Rhodiorum; nihil quod minus fluctum ferre possit. itaque erat in animo nihil festinare nec me Delo movere nisi omnia ἄκρα Γυρέων pura vidissem.

negotium magnus sum navigaris atque is mensis quintilis sextus dies delis athenae venio pr nona quintilis ab piraceus ad zostera venio molestus qui nos ibidem nona teneo ante viii idus ad ceus jucundus inde gyaris saevus venio non adverso hinc syrus inde delis uterque cieo quam volo cursus confacio nam nosco aphractum rhodius nihil qui paruus fluctus fero possum itaque sum in animus nihil festino neque ego delus moveo nisi omnis purus video


sed ecce nuntii scribente me haec ipsa noctu in Caleno, ecce litterae Caesarem ad Corfinium, Domitium Corfini cum firmo exercitu et pugnare cupiente. non puto etiam hoc Gnaeum nostrum commissurum ut Domitium relinquat; etsi Brundisium Scipionem cum cohortibus duabus praemiserat, legionem ei Fausto conscriptam in Siciliam sibi placere a consule duci scripserat ad consules. sed turpe Domitium deserere erit implorantem eius auxilium. est quaedam spes mihi quidem non magna sed in his locis firma Afranium in Pyrenaeo cum Trebonio pugnasse, pulsum Trebonium, etiam Fabium tuum transisse cum cohortibus, summa autem Afranium cum magnis copiis adventare. id si est, in Italia fortasse manebitur. ego autem cum esset incertum iter Caesaris, quod vel ad Capuam vel ad Luceriam iturus putabatur, Leptam misi ad Pompeium et litteras; ipse ne quo inciderem reverti Formias. haec te scire volui scripsique sedatiore animo quam proxime scripseram, nullum meum iudicium interponens sed exquirens tuum.

sed ecce nuntius scribo ego hic ipse nox in calenus ecce littera caesaris ad corfinium domitius corfinium cum firmus exercitus et pugno cupio non puto etiam hic gnaeus nos committo ut domitius relinquo etsi brundisium scipio cum cohors duo praemitto legio is faustus conscribo in sicilia sui placeo ab consul duco scribo ad consul sed turpis domitius desero sum imploro is auxilium sum quidam spes ego quidem non magnus sed in hic locus firmo afranius in pyrenaeus cum trebonius pugno pello trebonius etiam fabius tuus transeo cum cohors summus autem afranius cum magnus copia adventaris is si sum in italia fortasse maneo ego autem cum sum incertus iter caesar qui vel ad capua vel ad luceria eo puto lepta mitto ad pompejus et littera ipse ne quo incido revorto formiae hic tu scio volo scribo sedo animus quam propior scribo nullus meus iudicium interpono sed exquiro tuus


nunc, mi Capito, (scio enim quantum semper apud eos quibuscum sis posse soleas, eo plus apud hominem facillimum atque humanissimum Plancum), enitere, elabora vel potius eblandire, effice ut Plancus quem spero optimum esse sit etiam melior opera tua. omnino res huius modi mihi videtur esse ut sine cuiusquam gratia Plancus ipse pro ingenio et prudentia sua non sit dubitaturus quin decretum consulum quorum et lege et senatus consulto cognitio et iudicium fuit conservet, praesertim cum hoc genere cognitionum labefactato acta Caesaris in dubium ventura videantur, quae non modo quorum interest sed etiam ii qui illa non probant oti causa confirmari velint.

nunc ego capito scio enim quantus semper apud is qui sum possum soleo is multus apud homo facilis atque humanus plancus enitor elaboro vel potis eblandior efficio ut plancus qui spero bonus sum sum etiam bonus opus tuus omnino res hic modus ego video sum ut sine quisquam gratia plancus ipse pro ingenium et prudentia suus non sum dubito quin decretum consul qui et lex et senatus consultum cognitio et iudicium sum conservo praesertim cum hic genus cognitio labefacto ago caesar in dubius venio video qui non modo qui intersum sed etiam is qui ille non probo otium causa confirmaris volo


de Cocceio et Libone quae scribis approbo, maxime quod de iudicatu meo. de sponsu si quid perspexeris et tamen quid procuratores Cornifici dicant velim scire, ita ut in ea re te cum tam occupatus sis, non multum operae velim ponere. de Antonio Balbus quoque ad me cum Oppio conscripsit idque tibi placuisse ne perturbarer. illis egi gratias. te tamen, ut iam ante ad te scripsi, scire volo me neque isto nuntio esse perturbatum nec iam ullo perturbatum iri.

de cocceius et libo qui scribo approbo magnus qui de judico meus de sponsus si quis perspicio et tamen quis procurator cornificius dico volo scio ita ut in is res tu cum tam occupo sum non multus opera volo pono de antonius balbus quoque ad ego cum oppius conscribo is tu placeo ne perturbo ille ago gratia tu tamen ut iam ante ad tu scribo scio volo ego neque iste nuntio sum perturbo neque iam ullus perturbo eo


cum autem ex eo quaererem quid videret, quem exitum, quam rem publicam, plane fatebatur nullam spem reliquam. Pompei classem timebat. quae si exisset, se de Sicilia abiturum. quid isti inquam sex tui fasces? si a senatu, cur laureati? si ab ipso, cur sex? cupivi inquit ex senatus consulto surrupto; nam aliter non poterat. at ille impendio nunc magis odit senatum. a me inquit omnia proficiscentur. cur autem sex?

cum autem ex is quaero quis video qui exitus quam res publicus planus fateor nullus spes reliquus pompejus classis timeo qui si exeo sui de sicilia abeo quis iste inquam sex tuus fascis si ab senatus cur laureatus si ab ipse cur sex cupio inquam ex senatus consultum subrumpo nam aliter non possum at ille impendium nunc magis odi senatus ab ego inquam omnis proficisco cur autem sex


Philotimum, ut ais in epistula tertia, exspectabas. at ille Idibus a me profectus est. eo serius ad tuam illam epistulam quoi ego statim rescripseram redditae sunt meae litterae. de Domitio, ut scribis, ita opinor esse ut et in Cosano sit et consilium eius ignoretur. iste omnium turpissimus et sordidissimus qui consularia comitia a praetore ait haberi posse est ille idem qui semper in re publica fuit. itaque nimirum hoc illud est quod Caesar scribit in ea epistula cuius exemplum ad te misi, se velle uti consilio meo (age, esto; hoc commune est), gratia (ineptum id quidem sed, puto, hoc simulat ad quasdam senatorum sententias), dignitate (fortasse sententia consulari). illud extremum est, ope omnium rerum. id ego suspicari coepi tum ex tuis litteris aut hoc ipsum esse aut non multo secus. nam permagni eius interest rem ad interregnum non venire. id adsequitur, si per praetorem consules creantur. nos autem in libris habemus non modo consules a praetore sed ne praetores quidem creari ius esse idque factum esse numquam; consules eo non esse ius quod maius imperium a minore rogari non sit ius, praetores autem quod ita rogentur ut conlegae consulibus sint quorum est maius imperium. aberit non longe quin hoc a me decerni velit neque sit contentus Galba, Scaevola, Cassio, Antonio, τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών

philotimus ut aio in epistula tertius exspecto at ille idus ab ego proficiscor sum is serus ad tuus ille epistula qui ego statim rescribo reddo sum meus littera de domitius ut scribo ita opinor sum ut et in cosanum sum et consilium is ignoro iste omnis turpis et sordidus qui consularis comitium ab praetor aio habeo possum sum ille idem qui semper in res publicus sum itaque nimirum hic ille sum qui caesar scribo in is epistula qui exemplum ad tu mitto sui volo uti consilium meus ago sum hic communis sum gratia ineptus is quidem sed puto hic simulo ad quidam senator sententia dignitas fortasse sententia consularis ille exter sum ops omnis res is ego suspicaris coepio tum ex tuus littera aut hic ipse sum aut non multus secus nam permagnus is intersum res ad interregnum non venio is assequor si per praetor consul creo nos autem in liber habeo non modo consul ab praetor sed ne praetor quidem creo ius sum is facio sum numquam consul is non sum ius qui magnus imperium ab paruus rogaris non sum ius praetor autem qui ita rogo ut collega consul sum qui sum magnus imperium absum non longus quin hic ab ego decerno volo neque sum contineo galba scaevola casseius antonius


quid hic agatur scire poteris ex eo qui litteras attulit. quem diutius tenui quia cotidie aliquid novi exspectabamus; neque nunc mittendi tamen ulla causa fuit praeter eam de qua tibi rescribi voluisti, quod ad Kal. Quint. pertinet quid vellem. utrumque grave est et tam gravi tempore periculum tantae pecuniae et dubio rerum exitu ista quam scribis abruptio. qua re ut alia sic hoc vel maxime tuae curae benevolentiaeque permitto et illius consilio et voluntati; cui miserae consuluissem melius, si tecum olim coram potius quam per litteras de salute nostra fortunisque deliberavissem.

quis hic ago scio possum ex is qui littera affero qui diu tenuis quia cottidie aliquis nosco exspecto neque nunc mitto tamen ullus causa sum praeter is de qui tu rescribo volo qui ad kal quint pertineo quis volo uterque gravis sum et tam gravis tempus periculum tantus pecunia et dubius res exeo iste quam scribo abruptio qui res ut alius sic hic vel magnus tuus cura benevolentia permitto et ille consilium et voluntas qui miser consulo bonus si tu olim coram potis quam per littera de salus noster fortuna delibero


Formias nunc sequimur; eodem nos fortasse Furiae persequentur. ex Balbi autem sermone quem tecum habuit, non probamus de Melita. dubitas igitur quin nos in hostium numero habeat? scripsi equidem Balbo te ad me et de benevolentia scripsisse et de suspicione.

formiae nunc sequor idem nos fortasse furius persequor ex balbus autem sermo qui tu habeo non probo de meliton dubito igitur quin nos in hostis numerus habeo scribo equidem balbus tu ad ego et de benevolens scribo et de suspicio


bonis viris quod ais probari quae adhuc fecerimus scirique ab iis nos non profectos valde gaudeo, si est nunc ullus gaudendi locus. de Lentulo investigabo diligentius. id mandavi Philotimo, homini forti ac nimium optimati.

bonus vis qui aio probaris qui adhuc facio scio ab is nos non proficio validus gaudeo si sum nunc ullus gaudeo locus de lentulus investigo diligo is mando philotimus homo fortis atque nimium optimas


redeo ad rem publicam. multa me hercule a te saepe in πολιτικῷ genere prudenter sed his litteris nihil prudentius: quamquam enim †postea† in praesentia belle iste puer retundit Antonium, tamen exitum exspectare debemus. at quae contio! nam est missa mihi. iurat ita sibi parentis honores consequi liceat et simul dextram intendit ad statuam. μηδὲ σωθείην ὑπό γε τοιούτου! sed, ut scribis, certissimum esse video discrimen Cascae nostri tribunatum, de quo quidem ipso dixi Oppio, cum me hortaretur ut adulescentem totamque causam manumque veteranorum complecterer, me nullo modo facere posse, ni mihi exploratum esset eum non modo non inimicum tyrannoctonis verum etiam amicum fore. cum ille diceret ita futurum, quid igitur festinamus? inquam. illi enim mea opera ante Kal. Ian. nihil opus est, nos autem eius voluntatem ante Idus Decembr. perspiciemus in Casca. valde mihi adsensus est. quam ob rem haec quidem hactenus. quod reliquum est, cotidie tabellarios habebis et, ut ego arbitror, etiam quod scribas habebis cotidie. Leptae litterarum exemplum tibi misi ex quo mihi videtur Στρατύλλαξ ille deiectus de gradu. sed tu, cum legeris, existimabis.

redeo ad res publicus multus ego herculis ab tu saepe in genus prudens sed hic littera nihil prudens quamquam enim postea in praesens bellus iste puer retundo antonius tamen exitus exspectaris debeo at qui contio nam sum mitto ego juro ita sui parens honor consequor licet et simul dexter intendo ad statua sed ut scribo certus sum video discrimen casca noster tribunatus de quo quidem ipse dico oppius cum ego horto ut adulescens totus causa manon veteranus complector ego nullus modo facio possum ni ego exploro sum is non modo non inimicus tyrannoctonus verus etiam amicus sum cum ille dico ita sum quis igitur festino inquam ille enim meus opus ante kal ian nihil opus sum nos autem is voluntas ante idus decembr perspicio in cascus validus ego assensus sum quam ob res hic quidem hactenus qui reliquus sum cottidie tabellarius habeo et ut ego arbitror etiam qui scribo habeo cottidie lepta litteraris exemplum tu mitto ex quo ego video ille deicio de gradus sed tu cum lego existimo


mi, sicunde potes, erues qui decem legati Mummio fuerint. Polybius non nominat. ego memini Albinum consularem et Sp. Mummium; videor audisse ex Hortensio Tuditanum. sed in Libonis annali xiiii annis post praetor est factus Tuditanus quam consul Mummius. non sane quadrat. volo aliquem Olympiae aut ubi visum πολιτικὸν σύλλογον more Dicaearchi familiaris tui.

ego sicunde possum eruo qui decem legatus mummius sum polybius non nomino ego memini albinus consularis et spurius mummius video audio ex hortensius tuditanus sed in libo annal xiiii annus post praetor sum facio tuditanus quam consul mummius non sanus quadro volo aliquis olympia aut ubi video mos dicaearchus familiaris tuus


etsi cum tu has litteras legeres putabam fore ut scirem iam quid Brundisi actum esset (nam Canusio viiii Kal. profectus erat Gnaeus; haec autem scribebam pridie Nonas xiiii die post quam ille Canusio moverat), tamen angebar singularum horarum exspectatione mirabarque nihil adlatum esse ne rumoris quidem; nam erat mirum silentium. sed haec fortasse κενόσπουδα sunt, quae tamen iam sciantur necesse est;

etsi cum tu hic littera lego puto sum ut scio iam quis brundisium ago sum nam canusium viiii kal proficiscor sum gnaeus hic autem scribo pridie nona xiiii dies post quam ille canusium moveo tamen ango singularis hora exspectatio miro nihil affero sum ne rumor quidem nam sum mirus silentium sed hic fortasse sum qui tamen iam scio necesse sum


ego autem in Italia καὶ συναποθανεῖν—nec te id consulo; sin extra, quid ago? ad manendum hiems, lictores, improvidi et neglegentes duces, ad fugam hortatur amicitia Gnaei, causa bonorum, turpitudo coniungendi cum tyranno; qui quidem incertum est Phalarimne an Pisistratum sit imitaturus. haec velim explices et me iuves consilio; etsi te ipsum istic iam calere puto, sed tamen quantum poteris. ego si quid hic hodie novi cognoro, scies; iam enim aderunt consules ad suas Nonas. tuas cotidie litteras exspectabo; ad has autem cum poteris rescribes. mulieres et Cicerones in Formiano reliqui.

ego autem in italia neque tu is consulo sin extra quis ago ad maneo hiems lictor improvide et neglego dux ad fuga hortor amicitia gnaeus causa bonus turpitudo conjungo cum tyrannus qui quidem incertus sum phalarimne an pisistratus sum imito hic volo explico et ego juvo consilium etsi tu ipse istic iam caleo puto sed tamen quantus possum ego si quis hic hodie nosco cognosco scio iam enim adeo consul ad suus nona tuus cottidie littera exspecto ad hic autem cum possum rescribo mulier et cicero in formianus reliquus


sed quid haec nunc? utinam aliquid profectum esset! ne ego istas litteras in contione recitari velim, si quidem ille ipse ad eundem scribens in publico proposuit epistulam illam in qua est pro tuis rebus gestis amplissimis (amplioribusne quam suis, quam Africani? ita tempus ferebat), si quidem etiam vos duo tales ad quintum miliarium quid nunc ipsum de se recipienti, quid agenti, quid acturo? quanto autem ferocius ille causae suae confidet, cum vos, cum vestri similis non modo frequentis sed laeto vultu gratulantis viderit! num igitur peccamus? minime vos quidem; sed tamen signa conturbantur quibus voluntas a simulatione distingui posset. quae vero senatus consulta video? sed apertius quam proposueram.

sed quis hic nunc utinam aliquis proficiscor sum ne ego iste littera in contio recitaris volo si quidem ille ipse ad idem scribo in publicus propono epistula ille in qui sum pro tuus res gero amplus amplus quam suus quam africanus ita tempus fero si quidem etiam tu duo talis ad quintus miliarium quis nunc ipse de sui recipio quis ago quis ago quantus autem ferox ille causa suus confido cum tu cum vester similis non modo frequens sed laeto vultus gratulor video num igitur pecco paruus tu quidem sed tamen signum conturbo qui voluntas ab simulatio distinguo possum qui verus senatus consulo video sed aperio quam propono


epistulam quam ad Brutum, ut tibi placuerat, scripsi misi ad te. curabis cum tua perferendam. eius tamen misi ad te exemplum ut, si minus placeret, ne mitteres.

epistula quam ad brutus ut tu placeo scribo mitto ad tu curo cum tuus perfero is tamen mitto ad tu exemplum ut si paruus placeo ne mitto


misit ad me Caecinam quendam Volaterranum familiarem suum; qui haec pertulit, Antonium cum legione Alaudarum ad urbem pergere, pecunias municipiis imperare, legionem sub signis ducere. consultabat utrum Romam cum ciↃ ciↃ ciↃ veteranorum proficisceretur an Capuam teneret et Antonium venientem excluderet an iret ad tris legiones Macedonicas quae iter secundum mare superum faciunt; quas sperat suas esse. eae congiarium ab Antonio accipere noluerunt, ut hic quidem narrat, et ei convicium grave fecerunt contionantemque reliquerunt. quid quaeris? ducem se profitetur nec nos sibi putat deesse oportere. equidem suasi ut Romam pergeret. videtur enim mihi et plebeculam urbanam et, si fidem fecerit, etiam bonos viros secum habiturus. o Brute, ubi es? quantam εὐκαιρίαν amittis! non equidem hoc divinavi sed aliquid tale putavi fore. nunc tuum consilium exquiro. Romamne venio an hic maneo an Arpinum (ἀσφάλειαν habet is locus) fugiam? Romam, ne desideremur si quid actum videbitur. hoc igitur explica. numquam in maiore ἀπορίᾳ fui.

mitto ad ego caecina quidam volaterranus familiaris suus qui hic perfero antonius cum legio alaudaris ad urbs pergo pecunia municipium impero legio sub signum duco consulto utrum roma cum cichorium cichorium cichorium veteranus proficiscor an capua teneo et antonius venio excludo an eo ad tres legio macedonicus qui iter secundus mare superi facio qui spero suus sum is congiarium ab antonius accipio nolo ut hic quidem narro et is convicium gravis facio contionor relinquo quis quaero dux sui profiteor neque nos sui puto desum oportet equidem suadeo ut roma pergo video enim ego et plebecula urbanus et si fides facio etiam bonus vir sui habeo o brutus ubi sum quantus amitto non equidem hic divino sed aliquis talis puto sum nunc tuus consilium exquiro roma venio an hic maneo an arpinus habeo is locus fugio roma ne desidero si quis ago video hic igitur explico numquam in magnus sum


de coronatis, cum sororis tuae filius a patre accusatus esset, rescripsit se coronam habuisse honoris Caesaris causa, posuisse luctus gratia; postremo se libenter vituperationem subire quod amaret etiam mortuum Caesarem.

de corono cum soror tuus filius ab pater accuso sum rescribo sui corona habeo honor caesar causa pono luctus gratia postremo sui libet vituperatio subeo qui amo etiam mortuus caesaris


de Natta ex tuis primum scivi litteris; oderam hominem. de poemate quod quaeris, quid si cupiat effugere? quid? sinas? de Fabio Lusco quod eram exorsus, homo peramans semper nostri fuit nec mihi umquam odio. satis enim acutus et permodestus ac bonae frugi. eum quia non videbam abesse putabam; audivi ex Gavio hoc Firmano Romae esse hominem et fuisse adsiduum. percussit animum. dices tantulane causa? permulta ad me detulerat non dubia de Firmanis fratribus. quid sit quod se a me removit, si modo removit, ignoro.

de natta ex tuus primus scio littera odi homo de poema qui quaero quis si cupio effugio quis sino de fabius luscus qui sum exordior homo peramo semper noster sum neque ego umquam odium satis enim acutus et permodestus atque bonus frugi is quia non video absum puto audio ex gavius hic firmanus roma sum homo et sum assiduus percutio animus dico tantulus causa permultus ad ego defero non dubius de firmanus frater quis sum qui sui ab ego removeo si modo removeo ignoro


Antonius autem vi Idus Capuam profectus est. ad me misit se pudore deterritum ad me non venisse quod me sibi suscensere putaret. ibitur igitur et ita quidem ut censes, nisi cuius gravioris personae suscipiendae spes erit ante oblata. sed vix erit tam cito. Allienus autem praetor putabat aliquem, si ego non, ex conlegis suis. quivis licet dum modo aliquis.

antonius autem vis idus capua proficiscor sum ad ego mitto sui pudor deterreo ad ego non venio qui ego sui suscenseo puto ibitur igitur et ita quidem ut censeo nisi qui gravis persona suscipio spes sum ante offertor sed vix sum tam cito allienus autem praetor puto aliquis si ego non ex collega suus quivis licet dum modo aliquis


Bibuli qui sit exitus futurus nescio. ut nunc res se habet, admirabili gloria est. qui cum comitia in mensem Octobrem distulisset, quod solet ea res populi voluntatem offendere, putarat Caesar oratione sua posse impelli contionem ut iret ad Bibulum; multa cum seditiosissime diceret, vocem exprimere non potuit. quid quaeris? sentiunt se nullam ullius partis voluntatem tenere. eo magis vis nobis est timenda.

bibulis qui sum exitus sum nescio ut nunc res sui habeo admirabilis gloria sum qui cum comitium in mensis october differo qui soleo is res populus voluntas offendo puto caesar oratio suus possum impello contio ut eo ad bibulis multus cum seditiosus dico voco exprimo non possum quis quaero sentio sui nullus ullus pars voluntas teneo is magis volo nos sum timeo


cotidie vel potius in dies singulos breviores litteras ad te mitto; cotidie enim magis suspicor te in Epirum iam profectum. sed tamen ut mandatum scias me curasse, quo de ante, ait se Pompeius quinos praefectos delaturum novos vacationis iudiciariae causa. ego cum triduum cum Pompeio et apud Pompeium fuissem, proficiscebar Brundisium a. d. xi Kal. Iunias. civem illum egregium relinquebam et ad haec quae timentur propulsanda paratissimum. tuas litteras exspectabo cum ut quid agas tum ut ubi sis sciam.

cottidie vel potis in dies singuli brevis littera ad tu mitto cottidie enim magis suspicor tu in epirus iam proficiscor sed tamen ut mando scio ego curo quo de ante aio sui pompejus quini praeficio defero novi vacatio judiciarius causa ego cum triduum cum pompejus et apud pompejus sum proficisco brundisium ab d xi kal junius civis ille egregius relinquo et ad hic qui timeo propulso paro tuus littera exspecto cum ut quis ago tum ut ubi sum scio


nos tamen, etsi hoc te ex aliis audire malo, sic in provincia nos gerimus, quod ad abstinentiam attinet, ut nullus terruncius insumatur in quemquam. id fit etiam et legatorum et tribunorum et praefectorum diligentia; nam omnes mirifice συμφιλοδοξοῦσιν gloriae meae. Lepta noster mirificus est. sed nunc propero. perscribam ad te paucis diebus omnia.

nos tamen etsi hic tu ex alius audio malus sic in provincia nos gero qui ad abstinentia attineo ut nullus terruncius insumo in quisquam is fio etiam et legatus et tribunus et praefector diligentia nam omnis mirificus gloria meus lepta noster mirificus sum sed nunc propero perscribo ad tu paucus dies omnis


Fufius est illic, mihi inimicissimus. Quintus misit filium non solum sui deprecatorem sed etiam accusatorem mei. dictitat se a me apud Caesarem oppugnari, quod refellit Caesar ipse omnesque eius amici. neque vero desistit, ubicumque est, omnia in me maledicta conferre. nihil mihi umquam tam incredibile accidit, nihil in his malis tam acerbum. qui ex ipso audissent cum Sicyone palam multis audientibus loqueretur nefaria quaedam, ad me pertulerunt. nosti genus, etiam expertus es fortasse. in me id est omne conversum. sed augeo commemorando dolorem et facio etiam tibi. qua re ad illud redeo. cura ut huius rei causa dedita opera mittat aliquem Balbus. ad quos videbitur velim cures litteras meo nomine. vale. xiii Kal. Ian.

fufius sum illic ego inimicus quintus mitto filius non solus suus deprecator sed etiam accusator meus dictito sui ab ego apud caesaris oppugnaris qui refello caesar ipse omnes is amicus neque verus desisto ubicumque sum omnis in ego maledico confero nihil ego umquam tam incredibilis accido nihil in hic malus tam acerbus qui ex ipse audio cum sicyon palam multus audio loquor nefarius quidam ad ego perfero nosco genus etiam experior sum fortasse in ego is sum omnis converro sed augeo commemoro dolor et facio etiam tu qui res ad ille redeo cura ut hic res causa dedo opus mitto aliquis balbus ad qui video volo curo littera meus nomen val xiii kal ian


ergo haec quoque hactenus; etsi mihi nihil erat propositum ad scribendum, quia quid ageres, ubi terrarum esses, ne suspicabar quidem. nec hercule umquam tam diu ignarus rerum mearum fui, quid de Caesaris, quid de Milonis nominibus actum sit; ac non modo nemo domo sed ne Roma quidem quisquam, ut sciremus in re publica quid ageretur. qua re si quid erit quod scias de iis rebus quas putabis scire me velle, per mihi gratum erit si id curaris ad me perferendum.

ergo hic quoque hactenus etsi ego nihil sum propono ad scribo quia quis ago ubi terra sum ne suspicor quidem neque herculis umquam tam diu ignarus res meus sum quis de caesar quis de milo nomen ago sum atque non modo nemo domus sed ne roma quidem quisquam ut scio in res publicus quis ago qui res si quis sum qui scio de is res qui puto scio ego volo per ego gratus sum si is curaris ad ego perfero


ante lucem cum scriberem contra Epicureos, de eodem oleo et opera exaravi nescio quid ad te et ante lucem dedi. deinde cum somno repetito simul cum sole experrectus essem, datur mi epistula a sororis tuae filio quam ipsam tibi misi; cuius est principium non sine maxima contumelia. sed fortasse οὐκ ἐπέστησεν. est autem sic, ego enim quicquid non belle in te dici potest—. posse vult in me multa dici non belle sed ea se negat approbare. hoc quicquam pote impurius? iam cetera leges (misi enim ad te) iudicabisque. Bruti nostri cotidianis adsiduisque laudibus quas ab eo de nobis haberi permulti mihi renuntiaverunt commotum istum aliquando scripsisse aliquid ad me credo et ad te, idque ut sciam facies. nam ad patrem de me quid scripserit nescio, de matre quam pie! volueram, inquit ut quam plurimum tecum essem, conduci mihi domum et id ad te scripseram. neglexisti. ita minus multum una erimus. nam ego istam domum videre non possum; qua de causa scis.

ante lux cum scribo contra epicurei de idem oleum et opus exaro nescio quis ad tu et ante lux do deinde cum somnus repeto simul cum sol expergiscor sum do ego epistula ab soror tuus filius quam ipse tu mitto qui sum principium non sine maximus contumelia sed fortasse sum autem sic ego enim quisquis non bellus in tu dico possum possum volo in ego multus dico non bellus sed is sui nego approbaris hic quisquam potis impurus iam ceterus lex mitto enim ad tu judico brutus noster cottidianus assiduus laus qui ab is de nos habeo permultus ego renuntio commoveo iste aliquando scribo aliquis ad ego credo et ad tu is ut scio facies nam ad pater de ego quis scribo nescio de mater quam pius volo inquam ut quam multus tu sum conduco ego domus et is ad tu scribo neglego ita paruus multus unus sum nam ego iste domus video non possum qui de causa scio


Pompeium Carteia receptum scribis; iam igitur contra hunc exercitum. utra ergo castra? media enim tollit Antonius. illa infirma, haec nefaria. properemus igitur. sed iuva me consilio, Brundisione an Puteolis. Brutus quidem subito sed sapienter. πάσχω τι. quando enim illum? sed humana ferenda. tu ipse eum videre non potes. di illi mortuo qui umquam Buthrotum! sed acta missa; videamus quae agenda sint.

pompejus carteia recipio scribo iam igitur contra hic exercitus uter ergo castrum medius enim tollo antonius ille infirmo hic nefarius propero igitur sed juvo ego consilium brundisio an puteoli brutus quidem subeo sed sapienter quando enim ille sed humanus fero tu ipse is video non possum deus ille mortuus qui umquam buthrotos sed ago mitto video qui ago sum