adflicta res publica est empto constupratoque iudicio. vide quae sint postea consecuta. consul est impositus is nobis quem nemo praeter nos philosophos aspicere sine suspiritu posset. quantum hoc vulnus! facto senatus consulto de ambitu, de iudiciis nulla lex perlata, exagitatus senatus, alienati equites Romani. sic ille annus duo firmamenta rei publicae per me unum constituta evertit; nam et senatus auctoritatem abiecit et ordinum concordiam diiunxit. instat hic nunc ille annus egregius. eius initium eius modi fuit ut anniversaria sacra Iuventatis non committerentur; nam M. Luculli uxorem Memmius suis sacris initiavit; Menelaus aegre id passus divortium fecit. quamquam ille pastor Idaeus Menelaum solum contempserat, hic noster Paris tam Menelaum quam Agamemnonem liberum non putavit.

affligo res publicus sum emo constupro iudicium video qui sum postea consequor consul sum impono is nos qui nemo praeter nos philosophus aspicio sine suspiritus possum quantus hic vulnus facio senatus consultum de ambitus de iudicium nullus lex perfero exagito senatus alieno eques romanus sic ille annus duo firmamentum res publicus per ego unus constituo everto nam et senatus auctoritas abicio et ordo concordia diiunxit insto hic nunc ille annus egregius is initium is modus sum ut anniversarius sacer iuventas non committo nam m lucullus uxor memmius suus sacrum initio menelaus aeger is patior divortium facio quamquam ille pastor idaeus menelaus solus contemno hic noster paris tam menelaus quam agamemnon liber non puto


hac autem re incredibile est quantum civitates emerserint. accessit altera. mira erant in civitatibus ipsorum furta Graecorum quae magistratus sui fecerant. quaesivi ipse de iis qui annis decem proximis magistratum gesserant. aperte fatebantur. itaque sine ulla ignominia suis umeris pecunias populis rettulerunt. populi autem nullo gemitu publicanis quibus hoc ipso lustro nihil solverant etiam superioris lustri reliqua reddiderunt. itaque publicanis in oculis sumus. gratis inquis viris. sensimus. iam cetera iuris dictio nec imperita et clemens cum admirabili facilitate; aditus autem ad me minime provinciales; nihil per cubicularium; ante lucem inambulabam domi ut olim candidatus. grata haec et magna mihique nondum laboriosa ex illa vetere militia.

hic autem res incredibilis sum quantus civitas emergo accedo alter mirus sum in civitas ipse furtum graecum qui magistratus suus facio quaero ipse de is qui annus decem propior magistratus gero apertus fateor itaque sine ullus ignominia suus umerus pecunia populus refero populus autem nullus gemitus publicanus qui hic ipse lustrum nihil solvo etiam superus lustrum reliquus reddo itaque publicanus in oculus sum gratus inquam vis sentio iam ceterus ius dictio neque imperitus et clemens cum admirabilis facilitas aditus autem ad ego paruus provincial nihil per cubicularius ante lux inambulo domus ut olim candido gratus hic et magnus ego nondum laboriosus ex ille veto militia


ego vero utar prorogatione diei, tuque humanissime fecisti qui me certiorem feceris atque ita ut eo tempore acciperem litteras quo non exspectarem tuque ut ab ludis scriberes. sunt omnino mihi quaedam agenda Romae sed consequemur biduo post.

ego verus uto prorogatio dies tu humanus facio qui ego certus facio atque ita ut is tempus accipio littera quo non exspecto tu ut ab ludus scribo sum omnino ego quidam ago roma sed consequor biduus post


illa de ratione nummaria non sunt eius modi (saepe enim audio ex ipso) ut non cupiat tibi praestare et in eo laboret. sed si mihi Q. Axius in hac mea fuga HS X_I_I_I_ non reddit quae dedi eius filio mutua et utitur excusatione temporis, si Lepta, si ceteri, soleo mirari de nescio quis HS X_X_ cum audio ex illo se urgeri. vides enim profecto angustias. curari tamen ea tibi utique iubet. an existimas illum in isto genere lentulum aut restrictum? nemo est minus.

ille de ratio nummarius non sum is modus saepe enim audio ex ipse ut non cupio tu praesto et in is laboro sed si ego q axius in hic meus fuga sestertius decem eo eo eo non reddo qui do is filius mutuus et uto excusatio tempus si lepta si ceterus soleo miror de nescio quis sestertius decem decem cum audio ex ille sui urgeo video enim profecto angustiae curaris tamen is tu utique iubeo an existimo ille in iste genus lentulus aut restringo nemo sum paruus


praeteriit villam meam Curio iussitque mihi nuntiari mox se venturum cucurritque Puteolos ut ibi contionaretur. contionatus est, rediit, fuit ad me sane diu. o rem foedam! nosti hominem; nihil occultavit, in primis nihil esse certius quam ut omnes qui lege Pompeia condemnati essent restituerentur; itaque se in Sicilia eorum opera usurum. de Hispaniis non dubitabat quin Caesaris essent. inde ipsum cum exercitu ubicumque Pompeius esset. eius interitu finem †illi† fore. propius factum esse nihil; †ei† plane iracundia elatum voluisse Caesarem occidi Metellum tribunum pl. quod si esset factum, caedem magnam futuram fuisse. permultos hortatores esse caedis, ipsum autem non voluntate aut natura non esse crudelem, sed quod putaret popularem esse clementiam. quod si populi studium amisisset, crudelem fore. eumque perturbatum quod intellegeret se apud ipsam plebem offendisse de aerario. itaque ei cum certissimum fuisset ante quam proficisceretur contionem habere, ausum non esse vehementerque animo perturbato profectum.

praetereo villa meus curius jubeo ego nuntiaris mox sui venio curro puteoli ut ibi contionor contionor sum redeo sum ad ego sanus diu o res foedus nosco homo nihil occulto in primus nihil sum certus quam ut omnis qui lex pompejus condemno sum restituo itaque sui in sicilia is opus utor de hispania non dubito quin caesar sum inde ipse cum exercitus ubicumque pompejus sum is interitus finis ille sum propius facio sum nihil is planus iracundia effero volo caesaris occido metellus tribunus pl qui si sum facio caedes magnus sum sum permultus hortator sum caedes ipse autem non voluntas aut natura non sum crudelis sed qui puto popularis sum clementia qui si populus studium amitto crudelis sum is perturbo qui intellego sui apud ipse plebs offendo de aerarius itaque is cum certus sum ante quam proficiscor contio habeo audeo non sum vehemens animus perturbo proficiscor


ego omnino, ut proxime tibi placuerat, Capuam veni eo ipso die quo tu Teano Sidicino es profectus. volueras enim me cum M. Considio pro praetore illa negotia tueri. cum eo venissem, vidi T. Ampium dilectum habere diligentissime, ab eo accipere Libonem, summa item diligentia et in illa colonia auctoritate. fui Capuae quoad consules. iterum, ut erat edictum a consulibus, veni Capuam ad Nonas Februar. cum fuissem triduum, recepi me Formias.

ego omnino ut propior tu placeo capua venio is ipse dies quo tu teanum sidicinus sum proficiscor volo enim ego cum m considius pro praetor ille negotium tueor cum is venio video t ampius dilectus habeo diligens ab is accipio libo summus item diligentia et in ille colonia auctoritas sum capua quoad consul iterum ut sum edictum ab consul venio capua ad nona februar cum sum triduum recipio ego formiae


commentarium consulatus mei Graece compositum misi ad te. in quo si quid erit quod homini Attico minus Graecum eruditumque videatur, non dicam quod tibi, ut opinor, Panhormi Lucullus de suis historiis dixerat, se quo facilius illas probaret Romani hominis esse idcirco barbara quaedam et σόλοικα dispersisse; apud me si quid erit eius modi, me imprudente erit et invito. Latinum si perfecero, ad te mittam. tertium poema exspectato, ne quod genus a me ipso laudis meae praetermittatur. hic tu cave dicas: τίσ πατέρ' αἰνήσει; si est enim apud homines quicquam quod potius sit, laudetur, nos vituperemur qui non potius alia laudemus; quamquam non ἐγκωμιαστικὰ sunt haec sed ἱστορικὰ quae scribimus.

commentarius consulatus meus graecum compono mitto ad tu in quo si quis sum qui homo atticus paruus graecus erudio video non dico qui tu ut opinor panhormus lucullus de suus historia dico sui quo facilis ille probo romanus homo sum idcirco barbarum quidam et disperquiro apud ego si quis sum is modus ego imprudens sum et invito latinus si perficio ad tu mitto tertius poema exspecto ne qui genus ab ego ipse laus meus praetermitto hic tu caveo dico si sum enim apud homo quisquam qui potis sum laudo nos vitupero qui non potis alius laudo quamquam non sum hic sed qui scribo


obsignata iam epistula litteras a te et a Sexto accepi. nihil iucundius litteris Sexti, nihil amabilius. nam tuae breves, priores erant uberrimae. tu quidem et prudenter et amice suades ut in his locis potissimum sim, quoad audiamus haec quae commota sunt quorsus evadant.

obsigno iam epistula littera ab tu et ab sextus accipio nihil jucundus littera sestius nihil amabilis nam tuus brevis prior sum uber tu quidem et prudens et amicus suadeo ut in hic locus potis sum quoad audio hic qui commoveo sum quorsus evado


quid quaeris aliud? iudicia, credo. Drusus, Scaurus non fecisse videntur. tres candidati fore rei putabantur, Domitius a Memmio, Messalla a Q. Pompeio Rufo, Scaurus a Triario aut a L. Caesare. quid poteris inquies pro iis dicere? ne vivam si scio; in illis quidem tribus libris quos tu dilaudas nihil reperio.

quis quaero alius iudicium credo drusus scaurus non facio video tres candidatus sum res puto domitius ab memmius messalla ab q pompejus rufus scaurus ab triarius aut ab l caesaris quis possum inquam pro is dico ne vivo si scio in ille quidem tres liber qui tu dilaudo nihil reperio


maxime autem me angit ratio reliquorum meorum. quae quamquam explicata sunt, tamen, quod et Dolabellae nomen in iis est et in attributione mihi nomina ignota, conturbor, nec me ulla res magis angit ex omnibus. itaque non mihi videor errasse quod ad Balbum scripsi apertius ut, si quid tale accidisset ut non concurrerent nomina, subveniret meque tibi etiam mandasse ut, si quid eius modi accidisset, cum eo communicares. quod facies, si tibi videbitur, eoque magis, si proficisceris in Epirum.

magnus autem ego ango ratio reliquus meus qui quamquam explicata sum tamen qui et dolabella nomen in is sum et in attributio ego nomen ignotus conturbo neque ego ullus res magis ango ex omnis itaque non ego video erro qui ad balbus scribo aperio ut si quis talis accido ut non concurro nomen subvenio ego tu etiam mando ut si quis is modus accido cum is communicaris qui facies si tu video eo magis si proficisco in epirus


mea mandata de domo curabis, praesidia locabis, Milonem admonebis. Arpinatium fremitus est incredibilis de Laterio. quid quaeris? equidem dolui; ὁ δὲ οὐκ ἐμπάζετο quod superest, etiam puerum Ciceronem curabis et amabis, ut facis.

meus mandatum de domus curo praesidium loco milo admoneo arpinas fremo sum incredibilis de laterium quis quaero equidem doleo qui supersum etiam puer cicero curo et amo ut facio


de Montano, ut saepe ad te scripsi, erit tibi tota res curae. Servius proficiscens quod desperanter tecum locutus est minime miror neque ei quicquam in desperatione concedo.

de montanus ut saepe ad tu scribo sum tu totus res cura servus proficiscor qui desperanter tu loquor sum paruus miro neque is quisquam in desperatio concedo


reliqua pars epistulae est illa quidem in utramque partem, sed tamen non nullos interdum iacit igniculos virilis. quod quale tibi videretur ut posses interpretari, misi ad te exemplum epistulae; quamquam mihi tabellarius noster dixerat tibi quoque se attulisse litteras a Bruto easque ad te e Tusculano esse delatas.

reliquus pars epistula sum ille quidem in uter pars sed tamen non nullus interdum jacio igniculus virilis qui qualis tu video ut possum interpretaris mitto ad tu exemplum epistula quamquam ego tabellarius noster dico tu quoque sui affero littera ab brutus eo ad tu e tusculanus sum defero


nihil erat quod scriberem. scire tamen volebam ubi esses; si abes aut afuturus es, quando rediturus esses. facies igitur certiorem. et quod tu scire volebas ego quando ex hoc loco, postridie Idus Lanuvi constitui manere, inde postridie in Tusculano aut Romae. utrum sim facturus eo ipso die scies.

nihil sum qui scribo scio tamen volo ubi sum si absum aut asum sum quando redeo sum facies igitur certus et qui tu scio volo ego quando ex hic locus postridie idus lanuvium constituo maneo inde postridie in tusculanus aut roma utrum sum facio is ipse dies scio


fanum fieri volo neque hoc mihi eripi potest. sepulcri similitudinem effugere non tam propter poenam legis studeo quam ut maxime adsequar ἀποθέωσιν. quod poteram, si in ipsa villa facerem; sed ut saepe locuti sumus, commutationes dominorum reformido. in agro ubicumque fecero, mihi videor adsequi posse ut posteritas habeat religionem. hae meae tibi ineptiae (fateor enim) ferendae sunt; nam habeo ne me quidem ipsum quicum tam audacter communicem quam tecum. sin tibi res, si locus, si institutum placet, lege, quaeso, legem mihique eam mitte. si quid in mentem veniet quo modo eam effugere possimus, utemur.

fanum fio volo neque hic ego eripio possum sepulcrum similitudo effugio non tam propter poena lex studeo quam ut magnus assequor qui possum si in ipse villa facio sed ut saepe loquor sum commutatio dominus reformido in ager ubicumque facio ego video assequor possum ut posteritas habeo religio hic meus tu ineptia fateor enim fero sum nam habeo ne ego quidem ipse qui tam audacter communico quam tu sin tu res si locus si institus placeo lex quaeso lex ego is mitto si quis in mens venio quo modo is effugio possum uto


quid sit gestum novi quaeris. ex Isidoro scire poteris. reliqua non videntur esse difficiliora. tu id velim quod scis me maxime velle cures, ut scribis et facis. me conficit sollicitudo ex qua etiam summa infirmitas corporis. qua levata ero una cum eo qui negotium gerit estque in spe magna. Brutus amicus; in causa versatur acriter. hactenus fuit quod caute a me scribi posset. vale. de pensione altera, oro te, omni cura considera quid faciendum sit, ut scripsi iis litteris quas Pollex tulit.

quis sum gero nosco quaero ex isidorus scio possum reliquus non video sum difficilis tu is volo qui scio ego magnus volo curo ut scribo et facio ego confacio sollicitudo ex qui etiam summus infirmitas corpus qui levo sum unus cum is qui negotium gero edo in spes magnus brutus amicus in causa verso acer hactenus sum qui caveo ab ego scribo possum val de pensio alter oro tu omnis cura considero quis facio sum ut scribo is littera qui pollex fero


nunc etsi omnia aut scripta esse a tuis arbitror aut etiam nuntiis ac rumore perlata, tamen ea scribam brevi quae te puto potissimum ex meis litteris velle cognoscere. Pr. Nonas Sextilis Dyrrachio sum profectus ipso illo die quo lex est lata de nobis. Brundisium veni Nonis Sextilibus. ibi mihi Tulliola mea fuit praesto natali suo ipso die qui casu idem natalis erat et Brundisinae coloniae et tuae vicinae Salutis; quae res animadversa a multitudine summa Brundinisorum gratulatione celebrata est. ante diem iii Idus Sextilis cognovi, quom Brundisi essem, litteris Quinti mirifico studio omnium aetatum atque ordinum, incredibili concursu Italiae legem comitiis centuriatis esse perlatam. inde a Brundisinis honestissime ornatus iter ita feci ut undique ad me cum gratulatione legati convenerint.

nunc etsi omnis aut scribo sum ab tuus arbitror aut etiam nuntius atque rumor perfero tamen is scribo brevis qui tu puto potis ex meus littera volo cognosco pr nona sextilis dyrrachium sum proficiscor ipse ille dies quo lex sum fero de nos brundisium venio nona sextilis ibi ego tulliola meus sum praesto natalis suus ipse dies qui casus idem natal sum et brundisinae colonia et tuus vicina salus qui res animadverto ab multitudo summus brundinisor gratulatio celebro sum ante dies iii idus sextilis cognosco cum brundisium sum littera quintius mirificus studium omnis aetas atque ordo incredibilis concursus italia lex comitium centurio sum perfero inde ab brundisini honestus orno iter ita facio ut undique ad ego cum gratulatio legatus convenio


Caesarem hoc idem probaturum exploratum pro singulari eius humanitate habeo eique cumulatissime satis facturum te certo scio cum nullam partem belli contra eum suscipias neque socius eius adversariis fueris. atque hoc non solum in te, tali et tanto viro, satis habebit, sed etiam mihi ipse sua concessit voluntate ne in iis castris essem quae contra Lentulum aut Pompeium futura essent quorum beneficia maxima haberem, sibique satis esse dixit si togatus urbana officia sibi praestitissem quae etiam illis, si vellem, praestare possem. itaque nunc Romae omnia negotia Lentuli procuro sustineo meumque officium, fidem, pietatem iis praesto. sed me hercule rursus iam abiectam compositionis spem non desperatissimam esse puto, quoniam Caesar est ea mente quam optare debemus. hac re mihi placet, si tibi videtur, te ad eum scribere et ab eo praesidium petere, ut petiisti a Pompeio me quidem adprobante temporibus Milonianis. praestabo, si Caesarem bene novi, eum prius tuae dignitatis quam suae utilitatis rationem habiturum.

caesaris hic idem probo exploro pro singularis is humanitas habeo is cumulo satis facio tu certus scio cum nullus pars bellum contra is suscipio neque socius is adversarius sum atque hic non solus in tu talis et tantus vir satis habeo sed etiam ego ipse suus concedo voluntas ne in is castrum sum qui contra lentulis aut pompejus sum sum qui beneficium maximus habeo sui satis sum dico si togatus urbanus officium sui praesto qui etiam ille si volo praesto possum itaque nunc roma omnis negotium lentulis procuro sustineo meus officium fides pietas is praesto sed ego herculis rursus iam abicio compositio spes non despero sum puto quoniam caesar sum is mens quam optaris debeo hic res ego placeo si tu video tu ad is scribo et ab is praesidium peto ut petiisti ab pompejus ego quidem adprobo tempus milonianus praesto si caesaris bene nosco is prior tuus dignitas quam suus utilitas ratio habeo


et tamen omnis spes salutis in illis est et ego excubo animo nec partem ullam capio quietis et, ut has pestis effugiam, cum dissimillimis nostri esse cupio! quid enim tu illic Scipionem, quid Faustum, quid Libonem praetermissurum sceleris putas quorum creditores convenire dicuntur? quid eos autem, cum vicerint, in civis effecturos? quam vero μικροψυχίαν Gnaei nostri esse? nuntiant Aegyptum et Arabiam εὐδαίμονα et Μεσοποταμίαν cogitare, iam Hispaniam abiecisse. monstra narrant; quae falsa esse possunt sed certe et haec perdita sunt et illa non salutaria. tuas litteras iam desidero. post fugam nostram numquam iam tantum earum intervallum fuit. misi ad te exemplum litterarum mearum ad Caesarem quibus me aliquid profecturum puto.

et tamen omnis spes salus in ille sum et ego excubo animus neque pars ullus capio quiesco et ut hic pestis effugio cum dissimilis noster sum cupio quis enim tu illic scipio quis faustus quis libo praetermitto scelus puto qui creditor convenio dico quis is autem cum vinco in civis efficio quam verus gnaeus noster sum nuntio aegyptus et arabia et cogito iam hispania abicio monstrum narro qui fallo sum possum sed certus et hic perdo sum et ille non salutare tuus littera iam desidero post fuga noster numquam iam tantus is intervallum sum mitto ad tu exemplum litteraris meus ad caesaris qui ego aliquis proficio puto


scire iam te oportet L. Caesar quae responsa referat a Pompeio, quas ab eodem ad Caesarem ferat litteras. scriptae enim et datae ita sunt ut proponerentur in publico. in quo accusavi mecum ipse Pompeium qui, cum scriptor luculentus esset, tantas res atque eas quae in omnium manus venturae essent Sestio nostro scribendas dederit. itaque nihil umquam legi scriptum Σηστιωδέστερον. perspici tamen ex litteris Pompei potest nihil Caesari negari omniaque ei cumulate quae postulet dari. quae ille amentissimus fuerit nisi acceperit, praesertim cum impudentissime postulaverit. quis enim tu es qui dicas, si in Hispaniam profectus erit, si praesidia dimiserit? tamen conceditur: minus honeste nunc quidem violata iam ab illo re publica illatoque bello quam si olim de ratione habenda impetrasset. et tamen vereor ut his ipsis contentus sit. nam cum ista mandata dedisset L. Caesari, debuit esse paulo quietior dum responsa referrentur; dicitur autem nunc esse acerrimus.

scio iam tu oportet l caesar qui respondeo refero ab pompejus qui ab idem ad caesaris fero littera scribo enim et do ita sum ut propono in publicus in quo accuso ego ipse pompejus qui cum scriptor luculentus sum tantus res atque is qui in omnis manus venio sum sestius noster scribo do itaque nihil umquam lego scribo perspicio tamen ex littera pompejus possum nihil caesaris negaris omne is cumulo qui postulo do qui ille amens sum nisi accipio praesertim cum impudens postulo quis enim tu sum qui dico si in hispania proficiscor sum si praesidium dimitto tamen concedo paruus honestus nunc quidem violo iam ab ille res publicus illatoque bellum quam si olim de ratio habeo impetro et tamen vereor ut hic ipse contineo sum nam cum iste mandatum do l caesaris debeo sum paulus quiesco dum respondeo refero dico autem nunc sum acer


qua re da operam, si ulla ratione etiam nunc efficere potes, ut te explices, hoc quam primum venias, ante quam omnes copiae ad adversarium conveniant. neque enim celeriter ex dilectibus hoc homines convenire possunt et, si convenirent, quantum iis committendum sit qui inter se ne noti quidem sunt contra veteranas legiones non te praeterit.

qui res do opera si ullus ratio etiam nunc efficio possum ut tu explico hic quam primus venio ante quam omnis copia ad adversarius convenio neque enim celer ex delectus hic homo convenio possum et si convenio quantus is committo sum qui inter sui ne nosco quidem sum contra veteranus legio non tu praetereo


quod ad me scribis de sorore tua, testis erit tibi ipsa quantae mihi curae fuerit ut Quinti fratris animus in eam esset is qui esse deberet. quem cum esse offensiorem arbitrarer, eas litteras ad eum misi quibus et placarem ut fratrem et monerem ut minorem et obiurgarem ut errantem. itaque ex iis quae postea saepe ab eo ad me scripta sunt confido ita esse omnia ut et oporteat et velimus.

qui ad ego scribo de soror tuus testis sum tu ipse quantus ego cura sum ut quintius frater animus in is sum is qui sum debeo qui cum sum offendo arbitror is littera ad is mitto qui et placaris ut frater et moneo ut paruus et obiurgaris ut erro itaque ex is qui postea saepe ab is ad ego scribo sum confido ita sum omnis ut et oportet et volo


quod me ad vitam vocas, unum efficis ut a me manus abstineam, alterum non potes ut me non nostri consili vitaeque paeniteat. quid enim est quod me retineat, praesertim si spes ea non est quae nos proficiscentis prosequebatur? non faciam ut enumerem miserias omnis in quas incidi per summam iniuriam et scelus non tam inimicorum meorum quam invidorum, ne et meum maerorem exagitem et te in eundem luctum vocem; hoc adfirmo, neminem umquam tanta calamitate esse adfectum, nemini mortem magis optandam fuisse. quoius oppetendae tempus honestissimum praetermissum est; reliqua tempora sunt non tam ad medicinam quam ad finem doloris.

qui ego ad vita voco unus efficio ut ab ego manus abstineo alter non possum ut ego non noster consilium vita paeniteo quis enim sum qui ego retineo praesertim si spes is non sum qui nos proficisco prosequor non facio ut enumero miseria omnis in qui incido per summa iniuria et scelus non tam inimicus meus quam invidus ne et meus maeror exagito et tu in idem luctus voco hic adfirmo nemo umquam tantus calamitas sum afficio nemo mors magis opto sum qui oppeto tempus honestus praetermitto sum reliquus tempus sum non tam ad medicina quam ad finis dolor


mea intercessio parata et est et fuit. nos hic incredibili ac singulari populi voluntate de C. Macro transegimus. cui cum aequi fuissemus, tamen multo maiorem fructum ex populi existimatione illo damnato cepimus quam ex ipsius si absolutus esset gratia cepissemus.

meus intercessio paro et sum et sum nos hic incredibilis atque singularis populus voluntas de que macer transigo qui cum aequum sum tamen multus magnus fructus ex populus existimatio ille damno capio quam ex ipse si absolvo sum gratia capio


Drusianis vero hortis multo antepono neque sunt umquam comparati. mihi crede, una me causa movet in qua scio me τετυφῶσθαι. sed, ut facis, obsequere huic errori meo. nam quod scribis ἐγγήραμα, actum iam de isto est; alia magis quaero.

drusianus verus hortus multus antepono neque sum umquam comparo ego credo unus ego causa moveo in qui scio ego sed ut facio obsequor hic error meus nam qui scribo ago iam de iste sum alius magis quaero


urbanae autem res sic se habent. agraria lex a Flavio tribuno pl. vehementer agitabatur auctore Pompeio; quae nihil populare habebat praeter auctorem. ex hac ego lege secunda contionis voluntate omnia illa tollebam quae ad privatorum incommodum pertinebant, liberabam agrum eum qui P. Mucio, L. Calpurnio consulibus publicus fuisset, Sullanorum hominum possessiones confirmabam, Volaterranos et Arretinos, quorum agrum Sulla publicarat neque diviserat, in sua possessione retinebam; unam rationem non reiciebam, ut ager hac adventicia pecunia emeretur, quae ex novis vectigalibus per quinquennium reciperetur. huic toti rationi agrariae senatus adversabatur suspicans Pompeio novam quandam potentiam quaeri; Pompeius vero ad voluntatem perferendae legis incubuerat. ego autem magna cum agrariorum gratia confirmabam omnium privatorum possessiones; is enim est noster exercitus hominum, ut tute scis, locupletium; populo autem et Pompeio (nam id quoque volebam) satis faciebam emptione, qua constituta diligenter et sentinam urbis exhauriri et Italiae solitudinem frequentari posse arbitrabar. sed haec tota res interpellata bello refrixerat. Metellus est consul sane bonus et nos admodum diligit; ille alter nihil ita est ut plane quid emerit nesciat.

urbanus autem res sic sui habeo agrarius lex ab flavius tribunus pl vehemens agito auctor pompejus qui nihil popularis habeo praeter auctor ex hic ego lex secundus contio voluntas omnis ille tollo qui ad privator incommodus pertineo libero ager is qui p mucius l calpurnius consul publicus sum sullanus homo possessio confirmo volaterrani et aretinus qui ager sulla publico neque divido in suus possessio retineo unus ratio non reicio ut ager hic adventicius pecunia emo qui ex novus vectigal per quinquennium recipio hic totus ratio agrarius senatus adverso suspicor pompejus novus quidam potentia quaero pompejus verus ad voluntas perfero lex incubo ego autem magnus cum agrarius gratia confirmo omnis privator possessio is enim sum noster exercitus homo ut tueor scio locuples populus autem et pompejus nam is quoque volo satis facio emptio qui constituo diligenter et sentina urbs exhaurio et italia solitudo frequentaris possum arbitror sed hic totus res interpello bellum refrigesco metellus sum consul sanus bonus et nos admodum diligo ille alter nihil ita sum ut planus quis emo nescio


Agusius quidam Rhodo venerat viii Idus Quint. is nuntiabat Quintum filium ad Caesarem profectum iiii Kal. Iun., Philotimum Rhodum pridie eum diem venisse, habere ad me litteras. ipsum Agusium audies. sed tardius iter faciebat. eo feci ut celeriter eunti darem. quid sit in iis litteris nescio, sed mihi valde Quintus frater gratulatur. equidem in meo tanto peccato nihil ne cogitatione quidem adsequi possum quod mihi tolerabile possit esse.

agusius quidam rhodos venio viii idus quint is nuntio quintus filius ad caesaris proficiscor quattuor kal jus philotimus rhodos pridie is dies venio habeo ad ego littera ipse agusius audio sed tardus iter facio is facio ut celer eo do quis sum in is littera nescio sed ego validus quintus frater gratulor equidem in meus tantus pecco nihil ne cogitatio quidem assequor possum qui ego tolerabilis possum sum


P. Sallustio curanda sunt HS. x_x_x_ quae accepi a Cn. Sallustio. velim videas ut sine mora curentur. de ea re scripsi ad Terentiam. atque hoc ipsum iam prope consumptum est. qua re id quoque velim cum illa videas, ut sit qui utamur. hic fortasse potero sumere, si sciam istic paratum fore; sed, prius quam id scirem, nihil sum ausus sumere. qui sit omnium rerum status noster vides. nihil est mali quod non et sustineam et exspectem. quarum rerum eo gravior est dolor quo culpa maior. ille in Achaia non cessat de nobis detrahere. nihil videlicet tuae litterae profecerunt. vale. viii Idus Mart.

p sallustius curo sum sestertius decem decem decem qui accipio ab cn sallustius volo video ut sine mora curo de is res scribo ad terentia atque hic ipse iam prope consumo sum qui res is quoque volo cum ille video ut sum qui uto hic fortasse possum sumo si scio istic paro sum sed prior quam is scio nihil sum audeo sumo qui sum omnis res status noster video nihil sum malus qui non et sustineo et exspecto qui res is gravis sum dolor quo culpa magnus ille in achaia non cesso de nos detraho nihil videlicet tuus littera proficio val viii idus mart


illud molestum me adhuc investigare non posse ubi P. Lentulus noster sit, ubi Domitius. quaero autem, quo facilius scire possim quid acturi sint, iturine ad Pompeium et, si sunt, qua quandove ituri sint. urbem quidem iam refertam esse optimatium audio, Sosium et Lupum quos Gnaeus noster ante putabat Brundisium venturos esse quam se ius dicere. hinc vero vulgo vadunt; etiam M'. Lepidus quocum diem conterere solebam cras cogitabat.

ille molestus ego adhuc investigaris non possum ubi p lentulus noster sum ubi domitius quaero autem quo facilis scio possum quis ago sum eo ad pompejus et si sum qui quando eo sum urbs quidem iam refercio sum optimas audio sosius et lupus qui gnaeus noster ante puto brundisium venio sum quam sui ius dico hinc verus vulgo vado etiam m lepidus qui dies contero soleo creo cogito


noster autem status est hic. apud bonos iidem sumus quos reliquisti, apud sordem urbis et faecem multo melius est nunc quam reliquisti. nam et illud nobis non obest, videri nostrum testimonium non valuisse; missus est sanguis invidiae sine dolore atque etiam hoc magis quod omnes illi fautores illius flagiti rem manifestam illam redemptam esse a iudicibus confitentur. accedit illud, quod illa contionalis hirudo aerari, misera ac ieiuna plebecula, me ab hoc Magno unice diligi putat, et hercule multa et iucunda consuetudine coniuncti inter nos sumus usque eo ut nostri isti comissatores coniurationis barbatuli iuvenes illum in sermonibus Cn. Ciceronem appellent. itaque et ludis et gladiatoribus mirandas (ἐπισημασίασ sine ulla pastoricia fistula auferebamus.

noster autem status sum hic apud bonus eo sum qui relinquo apud sordes urbs et faecem multus bonus sum nunc quam relinquo nam et ille nos non obsum video nos testimonium non valeo mitto sum sanguis invidia sine dolor atque etiam hic magis qui omnis ille fautor ille flagitium res manifestam ille reemo sum ab judex confiteor accedo ille qui ille contional hirudo aerarius misero atque jejuno plebecula ego ab hic magnus unicus diligo puto et herculis multus et iucundus consuetudo conjungo inter nos sum usque is ut noster iste comissator coniuratio barbatulis juvenis ille in sermo cn cicero appello itaque et ludus et gladiator miro sine ullus pastoricius fistula aufero


de meis scriptis misi ad te Graece perfectum consulatum meum. eum librum L. Cossinio dedi. puto te Latinis meis delectari, huic autem Graeco Graecum invidere. alii si scripserint, mittemus ad te; sed mihi crede, simul atque hoc nostrum legerunt, nescio quo pacto retardantur.

de meus scribo mitto ad tu graecum perficio consulatus meus is liber l cossinius do puto tu latinum meus delectaris hic autem graecum graecus invideo alius si scribo mitto ad tu sed ego credo simul atque hic nos lego nescio quo pacisco retardo


tu, quaeso, nunc vel maxime quid agendum nobis sit cogita. populi Romani exercitus Cn. Pompeium circumsedet, fossa et vallo saeptum tenet, fuga prohibet; nos vivimus, et stat urbs ista, praetores ius dicunt, aediles ludos parant, viri boni usuras perscribunt, ego ipse sedeo! coner illuc ire ut insanus, implorare fidem municipiorum? boni non sequentur, leves inridebunt, rerum novarum cupidi, victores praesertim et armati, vim et manus adferent.

tu quaeso nunc vel magnus quis ago nos sum cogito populus romanus exercitus cn pompejus circumsedeo fossa et vallo saepio teneo fuga prohibeo nos vivo et sto urbs iste praetor ius dico aedilis ludus paro vir bonus utor perscribo ego ipse sedeo conor illic eo ut insanus imploraris fides municipium bonus non sequor levo irrideo res novaris cupidus victor praesertim et armatus vis et manus affero


Here dederam ad te litteras exiens e Puteolano deverteramque in Cumanum. ibi bene valentem videram Piliam. quin etiam paulo post Cumis eam vidi. venerat enim in funus; cui funeri ego quoque operam dedi. Cn. Lucullus familiaris noster matrem efferebat. mansi igitur eo die in Sinuessano atque inde mane postridie Arpinum proficiscens hanc epistulam exaravi.

here do ad tu littera exeo e puteolanus deverto in cumanum ibi bene valeo video pilia quin etiam paulus post cumae is video venio enim in funus qui funus ego quoque opera do cn lucullus familiaris noster mater efferebat maneo igitur is dies in sinuessanus atque inde mane postridie arpinus proficiscor hic epistula exaro


quod scribis, etiam si cuius animus in te esset offensior, a me recolligi oportere, teneo quid dicas neque id neglexi, sed est miro quodam modo adfectus. ego autem quae dicenda fuerunt de te non praeterii; quid autem contendendum esset ex tua putabam voluntate me statuere oportere. quam si ad me perscripseris, intelleges me neque diligentiorem esse voluisse quam tu esses neque neglegentiorem fore quam tu velis.

qui scribo etiam si qui animus in tu sum offendo ab ego recolligo oportet teneo quis dico neque is neglego sed sum miro quidam modo affectus ego autem qui dico sum de tu non praetereo quis autem contendo sum ex tuus puto voluntas ego statuo oportet quam si ad ego perscribo intellego ego neque diligens sum volo quam tu sum neque neglego sum quam tu velis


sed ad meam manum redeo, erunt enim haec occultius agenda. vide, quaeso, etiam nunc de testamento, quod tum factum cum illa †querere† coeperat. non, credo, te commovit; neque enim rogavit ne me quidem. sed quasi ita sit, quoniam in sermonem iam venisti, poteris eam monere ut aliquoi committat cuius extra periculum huius belli fortuna sit. equidem tibi potissimum velim, si idem illa vellet. quam quidem celo miseram me hoc timere. de illo altero scio equidem venire nunc nil posse sed seponi et occultari possunt ut extra ruinam sint eam quae impendet.

sed ad meus manus redeo sum enim hic occulo ago video quaeso etiam nunc de testamentum qui tum facio cum ille queror coepio non credo tu commoveo neque enim rogo ne ego quidem sed quasi ita sum quoniam in sermo iam venio possum is moneo ut aliquoi committo qui extra periculum hic bellum fortuna sum equidem tu potis volo si idem ille volo quam quidem celo miser ego hic timeo de ille alter scio equidem venio nunc nihil possum sed sepono et occultaris possum ut extra ruina sum is qui impendo


de Patrone et tuis condiscipulis quae de parietinis in Melita laboravi ea tibi grata esse gaudeo. quod scribis libente te repulsam tulisse eum qui cum sororis tuae fili patruo certarit, magni amoris signum. itaque me etiam admonuisti ut gauderem; nam mihi in mentem non venerat. non credo inquis. ut libet; sed plane gaudeo, quoniam τὸ interest τοῦ φθονεῖν.

de patro et tuus condiscipulis qui de parietinae in meliton laboro is tu gratus sum gaudeo qui scribo libet tu repello fero is qui cum soror tuus filis patruus certarit magnus amor signum itaque ego etiam admoneo ut gaudeo nam ego in mens non venio non credo inquam ut libet sed planus gaudeo quoniam intersum


tu quoniam scribis hiematurum te in Epiro, feceris mihi gratum si ante eo veneris quam mihi in Italiam te auctore veniendum est. litteras ad me quam saepissime; si de rebus minus necessariis, aliquem nactus; sin autem erit quid maius, domo mittito. Ἡρακλείδειον, si Brundisium salvi, adoriemur. de gloria misi tibi. custodies igitur, ut soles, sed notentur ἐκλογαὶ quas Salvius bonos auditores nactus in convivio dumtaxat legat. mihi valde placent, mallem tibi. etiam atque etiam vale.

tu quoniam scribo hiemo tu in epirus facio ego gratus si ante is venio quam ego in italia tu auctor venio sum littera ad ego quam saepis si de res paruus necessarius aliquis nanciscor sin autem sum quis magnus domus mitto si brundisium salvus adorio de gloria mitto tu custodio igitur ut soleo sed noto qui salvus bonus auditor nanciscor in convivium dumtaxat lego ego validus placeo malo tu etiam atque etiam val


ex tuis litteris et ex re ipsa nos funditus perisse video. te oro ut quibus in rebus tui mei indigebunt nostris miseriis ne desis. ego te, ut scribis, cito videbo.

ex tuus littera et ex res ipse nos fundus pereo video tu oro ut qui in res tuus meus indigeo noster miseria ne desum ego tu ut scribo cito video


de Attica molestum, sed quoniam leviter, recte esse confido. de Gamala dubium non mihi erat. unde enim tam felix Ligus pater? nam quid de me dicam, cui ut omnia contingant quae volo, levari non possum? de Drusi hortis, quanti licuisse tu scribis, id ego quoque audieram et, ut opinor, heri ad te scripseram; sed quanti quanti bene emitur quod necesse est. mihi, quoquo modo tu existimas scio enim ego ipse quid de me existimem), levatio quaedam est, si minus doloris at offici debiti. ad Siccam scripsi, quod utitur L. Cotta. si nihil conficietur de Transtiberinis, habet in Ostiensi Cotta celeberrimo loco sed pusillum loci, ad hanc rem tamen plus etiam quam satis. id velim cogites. nec tamen ista pretia hortorum pertimueris. nec mihi iam argento nec veste opus est nec quibusdam amoenis locis; hoc opus est. video etiam a quibus adiuvari possim. sed loquere cum Silio; nihil enim est melius. mandavi etiam Siccae. rescripsit constitutum se cum eo habere. scribet igitur ad me quid egerit, et tu videbis.

de atticus molestus sed quoniam levis rectus sum confido de gamala dubius non ego sum unde enim tam felix ligus pater nam quis de ego dico qui ut omnis contingo qui volo levaris non possum de drusus hortus quantus liceo tu scribo is ego quoque audio et ut opinor heri ad tu scribo sed quantus quantus bene emo qui necesse sum ego quisquis modo tu existimo scio enim ego ipse quis de ego existimo levatio quidam sum si paruus dolor at officio debeo ad sicca scribo qui uto l cotta si nihil confacio de transtiberinus habeo in ostiensis cotta celeber locus sed pusillus locus ad hic res tamen multus etiam quam satis is volo cogito neque tamen iste pretium hortor pertimeo neque ego iam argentum neque vestis opus sum neque quidam amoenus locus hic opus sum video etiam ab qui adiuvaris possum sed loquor cum silius nihil enim sum bonus mando etiam sicca rescribo constituo sui cum is habeo scribo igitur ad ego quis ago et tu video


accedit aliud non parvum incommodum quod gravis illa opinio, ut quidem ad nos perferebatur, senatum nihil decernere ante quam de nobis actum esset, amissa est, praesertim in ea causa quae non modo necessaria non fuit sed etiam inusitata ac nova (neque enim umquam arbitror ornatas esse provincias designatorum), ut, cum in hoc illa constantia quae erat mea causa suscepta imminuta sit, nihil iam possit non decerni. iis ad quos relatum est amicis placuisse non mirum est; erat enim difficile reperire qui contra tanta commoda duorum consulum palam sententiam diceret. fuit omnino difficile non obsequi vel amicissimo homini Lentulo vel Metello qui simultatem humanissime deponeret; sed vereor ne hos tamen tenere potuerimus, tribunos pl. amiserimus. haec res quem ad modum ceciderit et tota res quo loco sit velim ad me scribas et ita ut instituisti. nam ista veritas, etiam si iucunda non est, mihi tamen grata est. data iiii Id. Decembr.

accedo alius non parvus incommodus qui gravis ille opinio ut quidem ad nos perfero senatus nihil decerno ante quam de nos ago sum amitto sum praesertim in is causa qui non modo necessarius non sum sed etiam inusitatus atque novo neque enim umquam arbitror orno sum provincia designator ut cum in hic ille constantia qui sum meus causa suscipio imminuo sum nihil iam possum non decerno is ad qui refero sum amicus placeo non mirus sum sum enim difficilis reperio qui contra tantus commodus duo consul palam sententia dico sum omnino difficilis non obsequor vel amicus homo lentulus vel metellus qui simultas humanus depono sed vereor ne hic tamen teneo possum tribunus pl amitto hic res qui ad modus caedo et totus res quo locus sum volo ad ego scribo et ita ut instituo nam iste vereor etiam si iucundus non sum ego tamen gratus sum do quattuor is decembr


ne illud quidem praetermittam. Hortensius filius fuit Laodiceae gladiatoribus flagitiose et turpiter. hunc ego patris causa vocavi ad cenam quo die venit, et eiusdem patris causa nihil amplius. is mihi dixit se Athenis me exspectaturum ut mecum decederet. recte inquam; quid enim dicerem? omnino puto nihil esse quod dixit; nolo quidem, ne offendam patrem quem me hercule multum so diligo. sin fuerit meus comes, moderabor ita ne quid eum offendam quem minime volo. haec sunt; etiam illud. orationem Q. Celeris mihi velim mittas contra M. Servilium. litteras mitte quam primum; si nihil, nihil fieri vel per tuum tabellarium. Piliae et filiae salutem. cura ut valeas.

ne ille quidem praetermitto hortensius filius sum laodicea gladiator flagitiosus et turpis hic ego pater causa voco ad cena quo dies venio et idem pater causa nihil amplus is ego dico sui athenae ego exspecto ut ego decedo rectus inquam quis enim dico omnino puto nihil sum qui dico nolo quidem ne offendo pater qui ego herculis multus so diligo sin sum meus comes modero ita ne quis is offendo qui paruus volo hic sum etiam ille oratio q celer ego volo mitto contra m servilius littera mitto quam primus si nihil nihil fio vel per tuus tabellarius pilia et filia salus cura ut valeo


miseriae nostrae potius velim quam inconstantiae tribuas quod a Vibone quo te arcessebamus subito discessimus. adlata est enim nobis rogatio de pernicie mea; in qua quod correctum esse audieramus erat eius modi ut mihi ultra quingenta milia liceret esse, illuc pervenire non liceret. statim iter Brundisium versus contuli ante diem rogationis, ne et Sicca apud quem eram periret et quod Melitae esse non licebat. nunc tu propera ut nos consequare, si modo recipiemur. adhuc invitamur benigne, sed quod superest timemus. me, mi Pomponi, valde paenitet vivere; qua in re apud me tu plurimum valuisti. sed haec coram. fac modo ut venias.

miseria noster potis volo quam inconstantia tribuo qui ab vibo quo tu arcesso subeo discedo affero sum enim nos rogatio de pernicies meus in qui qui corrigo sum audio sum is modus ut ego ultra quingenti mille licet sum illic pervenio non licet statim iter brundisium verro contulis ante dies rogatio ne et sicco apud qui sum pereo et qui melita sum non licet nunc tu propero ut nos consequaris si modo recipio adhuc invito benignus sed qui supersum timeo ego ego pomponius validus paeniteo vivo qui in res apud ego tu multus valeo sed hic coram facio modo ut venio


sed scribes et quidem confectum. ad Faberium, ut tibi placet, litteras misi, cum Balbo autem puto te aliquid fecisse †H in Capitolio†. in Vergilio mihi nulla est δυσωπία. nec enim eius causa sane debeo et, si emero, quid erit quod postulet? sed videbis ne is tum sit in Africa ut Caelius. de nomine tu videbis cum Cispio; sed si Plancus destinat, tum habet res difficultatem. te ad me venire uterque nostrum cupit; sed ista res nullo modo relinquenda est. Othonem quod speras posse vinci sane bene narras. de aestimatione, ut scribis, cum agere coeperimus; etsi nihil scripsit nisi de modo agri. cum Pisone, si quid poterit. Dicaearchi librum accepi et καταβάσεωσ †exspecto†.

sed scribo et quidem conficio ad faberius ut tu placeo littera mitto cum balbus autem puto tu aliquis facio h in capitolium in vergilius ego nullus sum neque enim is causa sanus debeo et si emo quis sum qui postulo sed video ne is tum sum in africanus ut caelius de nomen tu video cum cispius sed si plancus destino tum habeo res difficultas tu ad ego venio uterque nos cupio sed iste res nullus modo relinquo sum otho qui spero possum vinco sanus bene narro de aestimatio ut scribo cum ago coepio etsi nihil scribo nisi de modo ager cum piso si quis possum dicaearchus liber accipio et exspecto


etsi contentus eram, mi Dolabella, tua gloria satisque ex ea magnam laetitiam voluptatemque capiebam, tamen non possum non confiteri cumulari me maximo gaudio quod vulgo hominum opinio socium me ascribat tuis laudibus. neminem conveni (convenio autem cotidie plurimos. sunt enim permulti optimi viri qui valetudinis causa in haec loca veniant; praeterea ex municipiis frequentes necessarii mei) quin omnes; cum te summis laudibus ad caelum extulerunt, mihi continuo maximas gratias agant. negant enim se dubitare quin tu meis praeceptis et consiliis obtemperans praestantissimum te civem et singularem consulem praebeas.

etsi contineo sum ego dolabella tuus gloria sero ex is magnus laetitia voluptas capio tamen non possum non confiteor cumularis ego maximus gaudium qui vulgo homo opinio socius ego ascribo tuus laus nemo convenio convenio autem cottidie multus sum enim permultus bonus vir qui valetudo causa in hic locum venio praeterea ex municipium frequens necessarius meus quin omnis cum tu summus laus ad caelum effero ego continuo magnus gratia ago nego enim sui dubitaris quin tu meus praecipio et consilium obtempero praesto tu civis et singularis consul praebeo


mirifice torqueor, sine dolore tamen; sed permulta mihi de nostro itinere in utramque partem occurrunt. quousque? inquies. quoad erit integrum; erit autem usque dum ad navem. Pansa si tuae rescripserit, et meam tibi et illius epistulam mittam. Silium exspectabam; cui hypomnema compositum, si quid novi. ego litteras misi ad Brutum. cuius de itinere etiam ex te velim si quid scies cognoscere.

mirificus torqueo sine dolor tamen sed permultus ego de noster iter in uter pars occurro quousque inquam quoad sum integer sum autem usque dum ad navo pansa si tuus rescribo et meus tu et ille epistula mitto silius exspecto qui hypomnema compono si quis nosco ego littera mitto ad brutus qui de iter etiam ex tu volo si quis scio cognosco


redeo ad Hirrum. coeperas eum mihi placare; perfice. habes Scrofam, habes Silium. ad eos ego et iam antea scripsi ad ipsum Hirrum. locutus enim erat cum iis commode se potuisse impedire sed noluisse; adsensum tamen esse Catoni, amicissimo meo, cum is honorificentissimam in me sententiam dixisset; nec me ad se ullas litteras misisse, cum ad omnis mitterem. verum dicebat. ad eum enim solum et ad Crassipedem non scripseram.

redeo ad hirrus coepio is ego placo perficio habeo scrofa habeo silius ad is ego et iam antea scribo ad ipse hirrus loquor enim sum cum is commodus sui possum impedio sed nolo assensus tamen sum cato amicus meus cum is honorificus in ego sententia dico neque ego ad sui ullus littera mitto cum ad omnis mitto verus dico ad is enim solus et ad crassipedem non scribo


quod cum ita sit, tamen interest nostra Plancum hoc animo libenti prolixoque facere; quod certe faciet, si tu nervulos tuos mihi saepe cognitos suavitatemque qua nemo tibi par est adhibueris. quod ut facias te vehementer rogo.

qui cum ita sum tamen intersum noster plancus hic animus libet prolixus facio qui certus facio si tu nervulus tuus ego saepe cognosco suavitas qui nemo tu par sum adhibeo qui ut facio tu vehemens rogo


de Eutychide gratum qui vetere praenomine, novo nomine T. erit Caecilius, ut est ex me et ex te iunctus Dionysius M. Pomponius. valde me hercule mihi gratum est Eutychidem tuam erga me benevolentiam cognosse et suam illam in meo dolore συμπάθειαν neque tum mihi obscuram neque post ingratam fuisse.

de eutychide gratus qui veto praenomen novo nomen t sum caecilius ut sum ex ego et ex tu jungo dionysius m pomponius validus ego herculis ego gratus sum eutychus tuus erga ego benevolentia cogo et suus ille in meus dolor neque tum ego obscurus neque post ingratus sum


Quinto delegabo si quid aeri meo alieno superabit et emptionibus ex quibus mi etiam aes alienum faciendum puto. de domo Arpini nil scio. Vestorium nil est quod accuses. iam enim obsignata hac epistula noctu tabellarius noster venit et ab eo litteras diligenter scriptas attulit et exemplum testamenti.

quintus delego si quis aerius meus alienus supero et emptio ex qui ego etiam aes alienus facio puto de domus arpinus nihil scio vestorius nihil sum qui accuso iam enim obsigno hic epistula nox tabellarius noster venio et ab is littera diligenter scribo affero et exemplum testamentum


rationes Erotis, etsi ipsum nondum vidi, tamen et ex litteris eius et ex eo quod Tiro cognovit prope modum cognitas habeo. versuram scribis esse faciendam mensum quinque, id est ad Kal. Nov., HS C_C_; in eam diem cadere nummos qui a Quinto debentur. velim igitur, quoniam Tiro negat tibi placere me eius rei causa Romam venire, si ea te res nihil offendet, videas unde nummi sint, mihi feras expensum. hoc video in praesentia opus esse. reliqua diligentius ex hoc ipso exquiram, in his de mercedibus dotalium praediorum. quae si fideliter Ciceroni curabuntur, quamquam volo laxius, tamen ei prope modum nihil deerit. equidem video mihi quoque opus esse viaticum; sed ei ex praediis ut cadet ita solvetur, mihi autem opus est universo. equidem etsi mihi videtur iste qui umbras timet ad caedem spectare, tamen nisi explicata solutione non sum discessurus. sitne autem explicata necne tecum cognoscam. hanc putavi mea manu scribendam, itaque feci. de Fadio, ut scribis, utique alii nemini. rescribas velim hodie.

ratio eros etsi ipse nondum video tamen et ex littera is et ex is qui tiro cognosco prope modus cognosco habeo verro scribo sum facio metior quinque is sum ad kal nov sestertius que que in is dies cado nummus qui ab quintus debeo volo igitur quoniam tiro nego tu placeo ego is res causa roma venio si is tu res nihil offendo video unde nummus sum ego ferus expendo hic video in praesens opus sum reliquus diligo ex hic ipse exquiro in hic de merces dotalis praedium qui si fidelis cicero curo quamquam volo laxus tamen is prope modus nihil desum equidem video ego quoque opus sum viaticus sed is ex praedium ut cado ita solvo ego autem opus sum universus equidem etsi ego video iste qui umbra timeo ad caedes specto tamen nisi explicata solutio non sum discedo sum autem explicata necne tu cognosco hic puto meus manus scribo itaque facio de fadius ut scribo utique alius nemo rescribo volo hodie


nedum hominum humilium, ut nos sumus, sed etiam amplissimorum virorum consilia ex eventu, non ex voluntate a plerisque probari solent. tamen freti tua humanitate quod verissimum nobis videbitur de eo quod ad nos scripsisti tibi consilium dabimus. quod si non fuerit prudens, at certe ab optima fide et optimo animo proficiscetur. nos si id quod nostro iudicio Caesarem facere oportere existimamus, ut, simul Romam venerit, agat de reconciliatione gratiae suae et Pompei, id eum facturum ex ipso cognovissemus, te hortari non desineremus ut velles iis rebus interesse, quo facilius et maiore cum dignitate per te qui utrique es coniunctus res tota confieret, aut si ex contrario putaremus Caesarem id non facturum et etiam velle cum Pompeio bellum gerere sciremus, numquam tibi suaderemus contra hominem optime de te meritum arma ferres, sicuti te semper oravimus ne contra Caesarem pugnares.

nedum homo humilis ut nos sum sed etiam amplus vir consilium ex evenio non ex voluntas ab plerusque probaris soleo tamen fretus tuus humanitas qui verus nos video de is qui ad nos scribo tu consilium do qui si non sum prudens at certus ab bonus fides et bonus animus proficisco nos si is qui noster iudicium caesaris facio oportet existimo ut simul roma venio ago de reconciliatio gratia suus et pompejus is is facio ex ipse cognosco tu hortor non desino ut volo is res intersum quo facilis et magnus cum dignitas per tu qui uterque sum conjungo res totus conficio aut si ex contrarius puto caesaris is non facio et etiam volo cum pompejus bellum gero scio numquam tu suadeo contra homo optume de tu mereo arma fero sicut tu semper oro ne contra caesaris pugnaris


nos cum flumina et solitudinem sequeremur quo facilius sustentare nos possemus, pedem e villa adhuc egressi non sumus; ita magnos et adsiduos imbris habebamus. illam Ἀκαδημικὴν σύνταξιν totam ad Varronem traduximus. primo fuit Catuli, Luculli, Hortensi; deinde quia παρὰ τὸ πρέπον videbatur, quod erat hominibus nota non illa quidem ἀπαιδευσία sed in iis rebus ἀτριψία, simul ac veni ad villam, eosdem illos sermones ad Catonem Brutumque transtuli. ecce tuae litterae de Varrone. nemini visa est aptior Antiochia ratio.

nos cum flumen et solitudo sequor quo facilis sustentaris nos possum pedis e villa adhuc egredior non sum ita magnus et assiduus imber habeo ille totus ad varro traduco primus sum catulis lucullus hortensius deinde quia video qui sum homo nosco non ille quidem sed in is res simul atque venio ad villa idem ille sermo ad cato brutus transfero ecce tuus littera de varro nemo video sum aptus antiochea ratio


de raudusculo Numeriano multum te amo. Hortensius quid egerit aveo scire, Cato quid agat; qui quidem in me turpiter fuit malevolus. dedit integritatis, iustitiae, clementiae, fidei mihi testimonium quod non quaerebam; quod postulabam id negavit. itaque Caesar iis litteris quibus mihi gratulatur et omnia pollicetur quo modo exsultat Catonis in me ingratissimi iniuria! at hic idem Bibulo dierum xx. ignosce mihi; non possum haec ferre nec feram.

de raudusculum numerianus multus tu amo hortensius quis ago aveo scio cato quis ago qui quidem in ego turpis sum malevolus do integritas justitia clementia fides ego testimonium qui non quaero qui postulo is nego itaque caesar is littera qui ego gratulor et omnis polliceor quo modo exsulto cato in ego ingratus iniuria at hic idem bibulus dies xx ignosco ego non possum hic fero neque fero


Sulpici autem consilium non scripsisti cur meo non anteponeres. quod etsi non tam gloriosum est quam Catonis, tamen et periculo vacuum est et dolore. extremum est eorum qui in Achaia sunt. ii tamen ipsi se hoc melius habent quam nos quod et multi sunt uno in loco et, cum in Italiam venerint, domum statim venerint. haec tu perge, ut facis, mitigare et probare quam plurimis.

sulpicius autem consilium non scribo cur meus non antepono qui etsi non tam gloriosus sum quam cato tamen et periculum vacuus sum et dolor exter sum is qui in achaia sum is tamen ipse sui hic bonus habeo quam nos qui et multus sum unus in locus et cum in italia venio domus statim venio hic tu pergo ut facio mitigaris et probaris quam multus


o multas et gravis offensiones! quas quidem tu das operam ut lenias, nec tamen nihil proficis, quin hoc ipso minuis dolorem meum, quod ut minuas tam valde laboras; idque velim ne gravere quam saepissime facere. maxime autem adsequere quod vis, si me adduxeris ut existimem me bonorum iudicium non funditus perdidisse. quamquam quid tu in eo potes? nihil scilicet. sed si quid res dabit tibi facultatis, id me maxime consolari poterit; quod nunc quidem video non esse sed, si quid, ex eventis, ut hoc nunc accidit. dicebar debuisse cum Pompeio proficisci. exitus illius minuit eius offici praetermissi reprehensionem. sed ex omnibus nihil magis tamen desideratur quam quod in Africam non ierim. iudicio hoc sum usus non esse barbaris auxiliis fallacissimae gentis rem publicam defendendam, praesertim contra exercitum saepe victorem. non probant fortasse; multos enim viros bonos in Africam venisse audio et scio fuisse antea. valde hoc loco urgeor. hic quoque opus est casu, ut aliqui sint ex eis aut, si potest, omnes qui salutem anteponant. nam si perseverant et obtinent, quid nobis futurum sit vides. dices, quid illis, si victi erunt? honestior est plaga. haec me excruciant.

o multus et gravis offensio qui quidem tu do opera ut lenio neque tamen nihil proficio quin hic ipse minuo dolor meus qui ut minuo tam validus laboro is volo ne gravo quam saepis facio magnus autem assequor qui volo si ego adduco ut existimo ego bonus iudicium non fundus perdo quamquam quis tu in is possum nihil scilicet sed si quis res do tu facultas is ego magnus consolaris possum qui nunc quidem video non sum sed si quis ex evenio ut hic nunc accido dico debeo cum pompejus proficisco exitus ille minuo is officio praetermitto reprehensio sed ex omnis nihil magis tamen desidero quam qui in africa non eo iudicium hic sum utor non sum barbaris auxilium fallax gens res publicus defendo praesertim contra exercitus saepe victor non probo fortasse multus enim vir bonus in africa venio audio et scio sum antea validus hic locus urgeo hic quoque opus sum casus ut aliqui sum ex is aut si possum omnis qui salus antepono nam si persevero et obtineo quis nos sum sum video dico quis ille si vinco sum honestus sum plaga hic ego excrucio


haec scripsi seu dictavi apposita secunda mensa apud Vestorium. postridie apud Hirtium cogitabam et quidem πεντέλοιπον. sic hominem traducere ad optimatis paro. λῆροσ πολύσ. nemo est istorum qui otium non timeat. qua re talaria videamus. quidvis enim potius quam castra. Atticae salutem plurimam velim dicas. exspecto Octavi contionem et si quid aliud, maxime autem ecquid Dolabella tinniat an in meo nomine tabulas novas fecerit.

hic scribo seu dicto appono secundus mensa apud vestorius postridie apud hirtius cogito et quidem sic homo traduco ad optimas paro nemo sum iste qui otium non timeo qui res talarius video quivis enim potis quam castrum attica salus multus volo dico exspecto octavius contio et si quis alius magnus autem ecquis dolabella tinnio an in meus nomen tabula novo facio


redii Romam Fontei causa a. d. vii Idus Quint. veni in spectaculum primum magno et aequabili plausu. sed hoc ne curaris; ego ineptus qui scripserim. deinde Antiphonti operam. is erat ante manu missus quam productus. ne diutius pendeas, palmam tulit; sed nihil tam pusillum, nihil tam sine voce, nihil tam verum haec tu tecum habeto. in Andromacha tamen maior fuit quam Astyanax, in ceteris parem habuit neminem. quaeris nunc de Arbuscula; valde placuit. ludi magnifici et grati; venatio in aliud tempus dilata.

redeo roma fonteius causa ab d vii idus quint venio in spectaculum primus magnus et aequabilis plaudo sed hic ne curaris ego ineptus qui scribo deinde antiphon opera is sum ante manus mitto quam produco ne diu pendeo palma fero sed nihil tam pusillus nihil tam sine vox nihil tam verus hic tu tu habeo in andromacha tamen magnus sum quam astyanax in ceterus par habeo nemo quaero nunc de arbuscula validus placeo ludo magnificus et gratus venatio in alius tempus differo


sed quoniam res eo deducta est, non quaeram, ut scribis, ποῦ σκάφοσ τὸ τῶν Ἀτρειδῶν; mihi σκάφοσ unum erit quod a Pompeio gubernabitur. illud ipsum quod ais, quid fiet, cum erit dictum, dic, M. Tulli? —σύντομα Cn. Pompeio adsentior. ipsum tamen Pompeium separatim ad concordiam hortabor. sic enim sentio, maximo in periculo rem esse. vos scilicet plura qui in urbe estis. verum tamen haec video, cum homine audacissimo paratissimoque negotium esse, omnis damnatos, omnis ignominia adfectos, omnis damnatione ignominiaque dignos illac facere, omnem fere iuventutem, omnem illam urbanam ac perditam plebem, tribunos valentis addito C. Cassio, omnis qui aere alieno premantur, quos pluris esse intellego quam putaram (causam solum illa causa non habet, ceteris rebus abundat); hic omnia facere omnis ne armis decernatur, quorum exitus semper incerti, nunc vero etiam in alteram partem magis timendi. Bibulus de provincia decessit, Veientonem praefecit; in decedendo erit, ut audio, tardior. quem cum ornavit Cato, declaravit iis se solis non invidere quibus nihil aut non multum ad dignitatem posset accedere.

sed quoniam res is deduco sum non quaero ut scribo ego unus sum qui ab pompejus guberno ille ipse qui aio quis fio cum sum dico dico m tullius cn pompejus adsentio ipse tamen pompejus separatim ad concordia horto sic enim sentio maximus in periculum res sum tu scilicet multus qui in urbs sum verus tamen hic video cum homo audax paro negotium sum omnis damno omnis ignominia afficio omnis damnatio ignominia dignus illac facio omnis fere iuventus omnis ille urbanus atque perdo plebs tribunus valeo addo que casseius omnis qui aer alienus premo qui multus sum intellego quam puto causa solus ille causa non habeo ceterus res abundo hic omnis facio omnis ne arma decerno qui exitus semper incertus nunc verus etiam in alter pars magis timeo bibulus de provincia decedo vejento praeficio in decedo sum ut audio tardus qui cum orno cato declaro is sui sol non invideo qui nihil aut non multus ad dignitas possum accedo


ix K. H. x fere a Q. Fufio venit tabellarius. nescio quid ab eo litterularum, uti me sibi restituerem; sane insulse, ut solet, nisi forte, quae non ames omnia videntur insulse fieri. scripsi ita ut te probaturum existimo. mihi duas a te epistulas reddidit, unam xi, alteram x. ad recentiorem prius †et leniorem† laudo; si vero etiam Carfulenus, ἄνω. Antoni consilia narras turbulenta. atque utinam potius per populum agat quam per senatum! quod quidem ita credo. sed mihi totum eius consilium ad bellum spectare videtur, si quidem D. Bruto provincia eripitur. quoquo modo ego de illius nervis existimo, non videtur fieri posse sine bello. sed non cupio, quoniam cavetur Buthrotiis. rides? †aps condoleo† non mea potius adsiduitate, diligentia, gratia perfici.

ix k h decem fere ab q fufius venio tabellarius nescio quis ab is litterularis uti ego sui restituo sanus insulsus ut soleo nisi fors qui non amo omnis video insulsus fio scribo ita ut tu probo existimo ego duo ab tu epistula reddo unus xi alter decem ad recens prior et lenis laudo si verus etiam carfulenus antonius consilium narro turbulentus atque utinam potis per populus ago quam per senatus qui quidem ita credo sed ego totus is consilium ad bellum specto video si quidem d brutus provincia eripio quisquis modo ego de ille nervus existimo non video fio possum sine bellum sed non cupio quoniam caveo buthrotius rideo ab condoleo non meus potis adsiduitas diligentia gratia perficio


admonitus quibusdam tuis litteris ut ad Caesarem uberiores litteras mittere instituerem, cum mihi Balbus nuper in Lanuvino dixisset se et Oppium scripsisse ad Caesarem me legisse libros contra Catonem et vehementer probasse, conscripsi de iis ipsis libris epistulam Caesari quae deferretur ad Dolabellam; sed eius exemplum misi ad Oppium et Balbum scripsique ad eos ut tum deferri ad Dolabellam iuberent meas litteras si ipsi exemplum probassent. ita mihi rescripserunt nihil umquam se legisse melius epistulamque meam iusserunt dari Dolabellae.

admonitus quidam tuus littera ut ad caesaris uber littera mitto instituo cum ego balbus nuper in lanuvinus dico sui et oppius scribo ad caesaris ego lego liber contra cato et vehemens probo conscribo de is ipse liber epistula caesaris qui defero ad dolabella sed is exemplum mitto ad oppius et balbus scribo ad is ut tum defero ad dolabella iubeo meus littera si ipse exemplum probo ita ego rescribo nihil umquam sui lego bonus epistula meus jubeo do dolabella


de sua potentia dimicant homines hoc tempore periculo civitatis. nam si res publica defenditur, cur ea consule isto ipso defensa non est? cur ego in cuius causa rei publicae salus consistebat defensus postero anno non sum? cur imperium illi aut cur illo modo prorogatum est? cur tanto opere pugnatum est ut de eius absentis ratione habenda decem tribuni pl. ferrent? his ille rebus ita convaluit ut nunc in uno civi spes ad resistendum sit; qui mallem tantas ei viris non dedisset quam nunc tam valenti resisteret.

de suus potentia dimico homo hic tempus periculum civitas nam si res publicus defendo cur is consul iste ipse defendo non sum cur ego in qui causa res publicus salus consisto defendo posterus annus non sum cur imperium ille aut cur ille modo prorogo sum cur tantus opus pugno sum ut de is absum ratio habeo decem tribunus pl fero hic ille res ita convalesco ut nunc in unus cieo spes ad resisto sum qui malo tantus is vis non do quam nunc tam valeo resisto


Beneventum veni a. d. v Idus Majas. ibi accepi eas litteras quas tu superioribus litteris significaveras te dedisse; ad quas ego eo ipso die dederam ex Trebulano a Pontio. ac binas quidem tuas Beneventi accepi quarum alteras Funisulanus multo mane mihi dedit, alteras scriba Tullius. gratissima est mihi tua cura de illo meo primo et maximo mandato; sed tua profectio spem meam debilitat. ac †me ille illud labat†, non quo—, sed inopia cogimur eo contenti esse. de illo altero quem scribis tibi visum esse non alienum, vereor adduci ut nostra possit, et tu ais δυσδιάγνωστον esse. equidem sum facilis, sed tu aberis et me absente res haerebit. habebis mei rationem. nam posset aliquid, si utervis nostrum adesset, agente Servilia Servio fieri probabile. nunc si iam res placeat, agendi tamen viam non video.

beneventum venio ab d v idus majas ibi accipio is littera qui tu superus littera significo tu do ad qui ego is ipse dies do ex trebulanus ab pontius atque bini quidem tuus beneventum accipio qui alter funisulanus multus mane ego do alter scriba tullius gratus sum ego tuus cura de ille meus primus et maximus mando sed tuus profectio spes meus debilito atque ego ille ille labo non quo sed inopia cogo is contendo sum de ille alter qui scribo tu video sum non alienus vereor adduco ut noster possum et tu aio sum equidem sum facilis sed tu absum et ego absum res haereo habeo meus ratio nam possum aliquis si uter nos adsum ago servilius servius fio probabilis nunc si iam res placeo ago tamen via non video


de Mustela, ut scribis, etsi magnum opus est. eo magis delabor ad Clodiam. quamquam in utroque Faberianum nomen explorandum est. de quo nihil nocuerit si aliquid cum Balbo eris locutus et quidem, ut res est, emere nos velle nec posse sine isto nomine nec audere re incerta. sed quando Clodia Romae futura est et quanti rem aestimas? eo prorsus specto, non quin illud malim sed et magna res est et difficile certamen cum cupido, cum locuplete, cum herede. etsi de cupiditate nemini concedam; ceteris rebus inferiores sumus. sed haec coram.

de mustela ut scribo etsi magnus opus sum is magis delabor ad claudius quamquam in uterque faberianus nomen exploro sum de quo nihil noceo si aliquis cum balbus sum loquor et quidem ut res sum emo nos volo neque possum sine iste nomen neque audeo res incertus sed quando claudius roma sum sum et quantus res aestimo is prorsus specto non quin ille malo sed et magnus res sum et difficilis certamen cum cupido cum locuples cum heres etsi de cupiditas nemo concedo ceterus res inferus sum sed hic coram


sed, dum redeo, Hortensius venerat et ad me Terentiam salutatum deverterat. sermone erat usus honorifico erga me. iam eum, ut puto, videbo; misit enim puerum se ad me venire. hoc quidem melius quam conlega noster Antonius, cuius inter lictores lectica mima portatur.

sed dum redeo hortensius venio et ad ego terentia saluto deverto sermo sum utor honorifico erga ego iam is ut puto video mitto enim puer sui ad ego venio hic quidem bonus quam collega noster antonius qui inter lictor lectica mima porto


a Caesare litteras accepi consolatorias datas pridie Kal. Maias Hispali. de urbe augenda quid sit promulgatum non intellexi. id scire sane velim. Torquato nostra officia grata esse facile patior eaque augere non desinam.

ab caesaris littera accipio consolatorius do pridie kal maia hispal de urbs augeo quis sum promulgo non intellego is scio sanus volo torquatus noster officium gratus sum facilis patior is augeo non desino


ego tabellarios postero die ad vos eram missurus; quos puto ante venturos quam nostrum Saufeium. sed eum sine meis litteris ad te venire vix rectum erat. tu mihi, ut polliceris, de Tulliola mea, id est de Dolabella, perscribes, de re publica quam praevideo in summis periculis, de censoribus, maximeque de signis, tabulis quid fiat, referaturne. Idibus Octobribus has dedi litteras, quo die, ut scribis, Caesar Placentiam legiones iiii. quaeso, quid nobis futurum est? in arce Athenis statio mea nunc placet.

ego tabellarius posterus dies ad tu sum mitto qui puto ante venio quam nos saufeius sed is sine meus littera ad tu venio vix recingo sum tu ego ut polliceo de tulliola meus is sum de dolabella perscribo de res publicus quam praevideo in summus periculum de censor magnus de signum tabula quis fio refero idus october hic do littera quo dies ut scribo caesar placentia legio quattuor quaeso quis nos sum sum in arx athenae statio meus nunc placeo


petitionis nostrae, quam tibi summae curae esse scio, huius modi ratio est quod adhuc coniectura provideri possit. prensat unus P. Galba. sine fuco ac fallaciis more maiorum negatur. ut opinio est hominum, non aliena rationi nostrae fuit illius haec praepropera prensatio. nam illi ita negant vulgo ut mihi se debere dicant. ita quiddam spero nobis profici, cum hoc percrebrescit, plurimos nostros amicos inveniri. nos autem initium prensandi facere cogitaramus eo ipso tempore quo tuum puerum cum his litteris proficisci Cincius dicebat, in campo comitiis tribuniciis a. d. xvi Kalend. Sextilis. competitores, qui certi esse videantur, Galba et Antonius et Q. Cornificius. puto te in hoc aut risisse aut ingemuisse. ut frontem ferias, sunt qui etiam Caesonium putent. Aquilium non arbitrabamur, qui denegavit et iuravit morbum et illud suum regnum iudiciale opposuit. Catilina, si iudicatum erit meridie non lucere, certus erit competitor. de Aufidio et de Palicano non puto te exspectare dum scribam.

petitio noster quam tu summa cura sum scio hic modus ratio sum qui adhuc conicio provideo possum prehenso unus p galba sine fuco atque fallacia mos magnus nego ut opinio sum homo non alienus ratio noster sum ille hic praeproperus prensatio nam ille ita nego vulgo ut ego sui debeo dico ita quidam spero nos proficio cum hic percrebresco multus noster amicus invenio nos autem initium prehenso facio cogito is ipse tempus quo tuus puer cum hic littera proficisco cincius dico in campus comitium tribunicius ab d xvi kalend sextilis competitor qui certus sum video galba et antonius et q cornificius puto tu in hic aut rideo aut ingemo ut frons ferio sum qui etiam caesonius puto aquilius non arbitror qui denego et juro morbus et ille suus regnum iudicial oppono catilina si iudico sum meridies non luceo certus sum competitor de aufidius et de palicanus non puto tu exspectaris dum scribo


fuit apud me Lamia post discessum tuum epistulamque ad me attulit missam sibi a Caesare. quae quamquam ante data erat quam illae Diocharinae, tamen plane declarabat illum ante ludos Romanos esse venturum. in qua extrema scriptum erat ut ad ludos omnia pararet neve committeret ut frustra ipse properasset. prorsus ex his litteris non videbatur esse dubium quin ante eam diem venturus esset, itemque Balbo cum eam epistulam legisset videri Lamia dicebat. dies feriarum mihi additos video sed quam multos fac, si me amas, sciam. de Baebio poteris et de altero vicino Egnatio.

sum apud ego lamia post discedo tuus epistula ad ego affero mitto sui ab caesaris qui quamquam ante do sum quam ille diocharinus tamen planus declaro ille ante ludus romanus sum venio in qui exter scribo sum ut ad ludus omnis paro neve committo ut frustra ipse propero prorsus ex hic littera non video sum dubius quin ante is dies venio sum ito balbus cum is epistula lego video lamia dico dies feriaris ego addo video sed quam multus facio si ego amo scio de baebius possum et de alter vicinus egnatius


commodum discesserat Hilarus librarius iv Kal., cui dederam litteras ad te, quom venit tabellarius cum tuis litteris pridie datis; in quibus illud mihi gratissimum fuit quod Attica nostra rogat te ne tristis sis, quodque tu ἀκίνδυνα esse scribis.

commodus discedo hilarus librarius iv kal qui do littera ad tu cum venio tabellarius cum tuus littera pridie do in qui ille ego gratus sum qui atticus noster rogo tu ne tristis sum quisque tu sum scribo


tardius ad te remisi tabellarium quod potestas mittendi non fuit. a tuis et nummorum accepi HS L_X_X_ et vestimentorum quod opus fuit. quibus tibi videbitur velim des litteras meo nomine. nosti meos familiaris. si signum requirent aut manum, dices me propter custodias ea vitasse.

tardus ad tu remitto tabellarius qui potestas mitto non sum ab tuus et nummus accipio sestertius l decem decem et vestimentor qui opus sum qui tu video volo do littera meus nomen nosco meus familiaris si signum requiro aut manus dico ego propter custodio is vito


sed de Catone πρόβλημα Ἀρχιμήδειον est. non adsequor ut scribam quod tui convivae non modo libenter sed etiam aequo animo legere possint; quin etiam si a sententiis eius dictis, si ab omni voluntate consiliisque quae de re publica habuit recedam ψιλῶσque velim gravitatem constantiamque eius laudare, hoc ipsum tamen istis odiosum ἄκουσμα sit. sed vere laudari ille vir non potest nisi haec ornata sint, quod ille ea quae nunc sunt et futura viderit et ne fierent contenderit et facta ne videret vitam reliquerit. horum quid est quod Aledio probare possimus? sed cura, obsecro, ut valeas eamque quam ad omnis res adhibes in primis ad convalescendum adhibe prudentiam.

sed de cato sum non assequor ut scribo qui tuus conviva non modo libet sed etiam aequus animus lego possum quin etiam si ab sententia is dictum si ab omnis voluntas consilium qui de res publicus habeo recedo que volo gravitas constantia is laudo hic ipse tamen iste odiosus sum sed verus laudo ille vir non possum nisi hic orno sum qui ille is qui nunc sum et sum video et ne fio contendo et facio ne video vita relinquo hic quis sum qui aledius probaris possum sed cura obsecro ut valeo eo quam ad omnis res adhibeo in primus ad convalesco adhibeo prudentia


tu quando Romam salvus ut spero venisti, videbis, ut soles, omnia quae intelleges nostra interesse, imprimis de Tullia mea, cuius de condicione quid mihi placeret scripsi ad Terentiam cum tu in Graecia esses; deinde de honore nostro. quod enim tu afuisti, vereor ut satis diligenter actum in senatu sit de litteris meis. illud praeterea μυστικώτερον ad te scribam, tu sagacius a odorabere. τῆσ δάμαρτόσ μου ὁ ἀπελεύθεροσ (οἶσθα ὃν) ἔδοξέ μοι πρώην, ἐξ ὧν ἀλογευόμενος παρεφθέγγετο, πεφυρακέναι τὰσ ψήφουσ ἐκ τῆσ ὠνῆσ τῶν ὑπαρχόντων τῶν τοῦ † νοήσῃς. † εἷσ δήπου. non queo tantum quantum vereor scribere; tu autem fac ut mihi tuae litterae volent obviae. haec festinans scripsi in itinere atque agmine. Piliae et puellae Caeciliae bellissimae salutem dices.

tu quando roma salvus ut spero venio video ut soleo omnis qui intellego noster intersum imprimo de tullia meus qui de condicio quis ego placeo scribo ad terentia cum tu in graecia sum deinde de honor noster qui enim tu asum vereor ut satis diligenter ago in senatus sum de littera meus ille praeterea ad tu scribo tu sagax ab odoro non queo tantus quantus vereor scribo tu autem facio ut ego tuus littera volo obvius hic festino scribo in iter atque agmen pilia et puella caecilius bellus salus dico


ego, ut ad te pridie scripseram, Nonis constitueram venire in Puteolanum. ibi igitur cotidie tuas litteras exspectabo et maxime de ludis; de quibus etiam ad Brutum tibi scribendum est. cuius epistulae quam interpretari ipse vix poteram exemplum pridie tibi miseram. Atticae meae velim me ita excuses ut omnem culpam in te transferas et ei tamen confirmes me immutatum amorem meum mecum abstulisse.

ego ut ad tu pridie scribo nona constituo venio in puteolanus ibi igitur cottidie tuus littera exspecto et magnus de ludus de qui etiam ad brutus tu scribo sum qui epistula quam interpretaris ipse vix possum exemplum pridie tu miser attica meus volo ego ita excuso ut omnis culpa in tu transfero et is tamen confirmo ego immutas amor meus ego aufero


Silius, ut scribis, hodie. cras igitur vel potius cum poteris scribes, si quid erit cum videris. nec ego Brutum vito nec tamen ab eo levationem ullam exspecto; sed erant causae cur hoc tempore istic esse nollem. quae si manebunt, quaerenda erit excusatio ad Brutum et, ut nunc est, mansurae videntur.

silus ut scribo hodie creo igitur vel potis cum possum scribo si quis sum cum video neque ego brutus vito neque tamen ab is levatio ullus exspecto sed sum causa cur hic tempus istic sum nolo qui si maneo quaero sum excusatio ad brutus et ut nunc sum mando video


Terentiae pergrata est adsiduitas tua et diligentia in controversia Mulviana. nescit omnino te communem causam defendere eorum qui agros publicos possideant; sed tamen tu aliquid publicanis pendis, haec etiam id recusat. ea tibi igitur et Κικέρων,, salutem dicunt.

terentia pergratus sum assiduitas tuus et diligentia in controversia mulvianus nescio omnino tu communis causa defendo is qui ager publicus possideo sed tamen tu aliquis publicanus pendo hic etiam is recuso is tu igitur et salus dico


cum vero iam angerer et timerem ne quid a me dedecoris esset admissum, iii Nonas Mart., tamen te non esse una cum Pompeio non fero moleste. postea, si opus fuerit, non erit difficile, et illi, quoquo tempore fiet, erit ἀσμένιστον; sed hoc ita dico si hic qua ratione initium fecit eadem cetera aget, sincere, temperate, prudenter, valde videro et consideratius utilitati nostrae consuluero.

cum verus iam ango et timeo ne quis ab ego dedecor sum admitto iii nona mart tamen tu non sum unus cum pompejus non fero molestus postea si opus sum non sum difficilis et ille quisquis tempus fio sum sed hic ita dico si hic qui ratio initium facio idem ceterus ago sincerus tempero prudens validus video et considero utilitas noster consulo


de Silio nilo plura cognovi ex praesente Sicca quam ex litteris eius. scripserat enim diligenter. si igitur tu illum conveneris, scribes ad me si quid videbitur. de quo putas ad me missum esse, sit missum necne nescio; dictum quidem mihi certe nihil est. tu igitur, ut coepisti, et si quid ita conficies, quod equidem non arbitror fieri posse, ut illi probetur, Ciceronem, si tibi placebit, adhibebis. eius aliquid interest videri illius causa voluisse, mea quidem nihil nisi quod tu scis, quod ego magni aestimo.

de silius nilus multus cognosco ex praesens sicco quam ex littera is scribo enim diligenter si igitur tu ille convenio scribo ad ego si quis video de quo puto ad ego mitto sum sum mitto necne nescio dico quidem ego certus nihil sum tu igitur ut coepio et si quis ita confacio qui equidem non arbitror fio possum ut ille probo cicero si tu placeo adhibeo is aliquis intersum video ille causa volo meus quidem nihil nisi qui tu scio qui ego magnus aestimo


haec igitur, si es Romae; sin abes aut etiam si ades, haec negotia sic se habent. stamus animis et, quia consiliis, ut videmur, bonis utimur, speramus etiam manu. tuto consedimus copioso a frumento, Ciliciam prope conspiciente, expedito ad mutandum loco, parvo exercitu sed, ut spero, ad benevolentiam erga nos consentiente. quem nos Deiotari adventu cum suis omnibus copiis duplicaturi eramus. sociis multo fidelioribus utimur quam quisquam usus est; quibus incredibilis videtur nostra et mansuetudo et abstinentia. dilectus habetur civium Romanorum; frumentum ex agris in loca tuta comportatur. si fuerit occasio, manu, si minus, locis nos defendemus.

hic igitur si sum roma sin absum aut etiam si adsum hic negotium sic sui habeo sto animus et quia consilium ut video bonus utor spero etiam manus tueor consido copiosus ab frumentum cilicia prope conspicio expedio ad muto locus parvus exercitus sed ut spero ad benevolentia erga nos consentio qui nos deiotaris advenio cum suus omnis copia duplico sum socius multus fidelis utor quam quisquam utor sum qui incredibilis video noster et mansuetudo et abstinentia delectus habeo civis romanus frumentum ex ager in locum tueor comporto si sum occasio manus si paruus locus nos defendo


quod mecum per litteras agis unam ob causam mallem coram egisses. non enim solum ex oratione sed etiam ex vultu et oculis et fronte, ut aiunt, meum erga te amorem perspicere potuisses. nam cum te semper amavi primum tuo studio, post etiam beneficio provocatus, tum his temporibus res publica te mihi ita commendavit ut cariorem habeam neminem.

qui ego per littera ago unus ob causa malo coram ago non enim solus ex oratio sed etiam ex vultus et oculus et frons ut aio meus erga tu amor perspicio possum nam cum tu semper amo primus tuus studium post etiam beneficium provoco tum hic tempus res publicus tu ego ita commendo ut carus habeo nemo


armatis hominibus ante diem tertium Nonas Novembris expulsi sunt fabri de area nostra, disturbata porticus Catuli quae ex senatus consulto consulum locatione reficiebatur et ad tectum paene pervenerat, Quinti fratris domus primo fracta coniectu lapidum ex area nostra, deinde inflammata iussu Clodi, inspectante urbe coniectis ignibus, magna querela et gemitu non dicam bonorum, qui nescio an nulli sint, sed plane hominum omnium. ille demens ruere, post hunc vero furorem nihil nisi caedem inimicorum cogitare, vicatim ambire, servis aperte spem libertatis ostendere. etenim antea cum iudicium tollebat, habebat ille quidem difficilem manifestamque causam sed tamen causam; poterat infitiari, poterat in alios derivare, poterat etiam aliquid iure factum defendere; post has ruinas, incendia, rapinas desertus a suis vix iam Decimum designatorem, vix Gellium retinet, servorum consiliis utitur, videt, si omnis quos vult palam occiderit, nihilo suam causam difficiliorem quam adhuc sit in iudicio futuram. itaque ante diem tertium Idus Novembris, cum Sacra via descenderem, insecutus est me cum suis. clamor, lapides, fustes, gladii, haec improvisa omnia. discessimus in vestibulum Tetti Damionis. qui erant mecum facile operas aditu prohibuerunt. ipse occidi potuit, sed ego diaeta curare incipio, chirurgiae taedet. ille omnium vocibus cum se non ad iudicium sed ad supplicium praesens trudi videret, omnis Catilinas Acidinos postea reddidit. nam Milonis domum, eam quae est in Cermalo, pr. Idus Novembr. expugnare et incendere ita conatus est ut palam hora quinta cum scutis homines eductis gladiis, alios cum accensis facibus adduxerit. ipse domum P. Sullae pro castris sibi ad eam impugnationem sumpserat. tum ex Anniana Milonis domo Q. Flaccus eduxit viros acris; occidit homines ex omni latrocinio Clodiano notissimos, ipsum cupivit, sed ille se in interiora aedium Sullae. exin senatus postridie Idus. domi Clodius. egregius Marcellinus, omnes acres. Metellus calumnia dicendi tempus exemit adiuvante Appio, etiam hercule familiari tuo, de cuius constantia virtute tuae verissimae litterae. Sestius furere. ille postea, si comitia sua non fierent, urbi minari. Milo proposita Marcellini sententia, quam ille de scripto ita dixerat ut totam nostram causam areae, incendiorum, periculi mei iudicio complecteretur eaque omnia comitiis anteferret, proscripsit se per omnis dies comitialis de caelo servaturum.

armo homo ante dies tertius nona november expello sum faber de area noster disturbo porticus catulis qui ex senatus consultum consul locatio reficio et ad tectum paene pervenio quintius frater domus primus frango conicio lapis ex area noster deinde inflammo iussus claudius inspecto urbs conicio ignis magnus querela et gemitus non dico bonus qui nescio an nullus sum sed planus homo omnis ille demens ruo post hic verus furor nihil nisi caedes inimicus cogito vicatim ambeo servio apertus spes libertas ostendo etenim antea cum iudicium tollo habeo ille quidem difficilis manifestamque causa sed tamen causa possum infitior possum in alius derivaris possum etiam aliquis ius facio defendo post hic ruina incendium rapina desero ab suus vix iam decimus designator vix gellius retineo servus consilium uto video si omnis qui volo palam occido nihilum suus causa difficilis quam adhuc sum in iudicium sum itaque ante dies tertius idus november cum sacer via descendo insequor sum ego cum suus clamor lapis fustis gladius hic improvide omnis discedo in vestibulis tettius damio qui sum ego facilis opera aditus prohibeo ipse occido possum sed ego diaeta curo incipio chirurgia taedet ille omnis vox cum sui non ad iudicium sed ad supplicium praesens trudo video omnis catilina acidinus postea reddo nam milo domus is qui sum in germalus pr idus novembr expugnaris et incendo ita conor sum ut palam hora quintus cum scutum homo educo gladius alius cum accendo fax adduco ipse domus p sulla pro castrum sui ad is impugnatio sumo tum ex annianus milo domus q flaccus educo vir acer occido homo ex omnis latrocinium clodianus nosco ipse cupio sed ille sui in interior aedes sulla exinde senatus postridie idus domus claudius egregius marcellinus omnis acer metellus calumnia dico tempus eximo adjuvo appius etiam herculis familiaris tuus de qui constantia virtus tuus verus littera sestius furo ille postea si comitium suus non fio urbs mino milo propono marcellinus sententia quam ille de scribo ita dico ut totus noster causa areae incendium periculum meus iudicium complector is omnis comitium antefero proscribo sui per omnis dies comitial de caelum servo


vi Kal. vesperi Balbus minor ad me venit occulta via currens ad Lentulum consulem missu Caesaris cum litteris, cum mandatis, cum promissione provinciae, Romam ut redeat. quoi persuaderi posse non arbitror, nisi erit conventus. idem aiebat nihil malle Caesarem quam ut Pompeium adsequeretur (id credo) et rediret in gratiam. id non credo et metuo ne omnis haec clementia ad Cinneam illam crudelitatem conligatur. Balbus quidem maior ad me scribit nihil malle Caesarem quam principe Pompeio sine metu vivere. tu, puto, haec credis. sed cum haec scribebam v Kalend., Pompeius iam Brundisium venisse poterat; expeditus enim antecesserat legiones xi K. Luceria. sed hoc τέρασ horribili vigilantia, celeritate, diligentia est. plane quid futurum sit nescio.

vis kal vesperus balbus paruus ad ego venio occulo via curro ad lentulis consul missus caesar cum littera cum mandatum cum promissio provincia roma ut redeo qui persuadeo possum non arbitror nisi sum convenio idem aio nihil malo caesaris quam ut pompejus assequor is credo et redeo in gratia is non credo et metuo ne omnis hic clemens ad cinneam ille crudelitas conligo balbus quidem magnus ad ego scribo nihil malo caesaris quam princeps pompejus sine metus vivo tu puto hic credo sed cum hic scribo v kalend pompejus iam brundisium venio possum expedio enim antecedo legio xi k luceria sed hic horribilis vigilo celeritas diligentia sum planus quis sum sum nescio


Dionysius quidem tuus potius quam noster, cuius ego cum satis cognossem mores tuo tamen potius stabam iudicio quam meo, ne tui quidem testimoni quod ei saepe apud me dederas veritus superbum se praebuit in fortuna quam putavit nostram fore; cuius fortunae nos, quantum humano consilio effici poterit, motum ratione quadam gubernabimus. cui qui noster honos, quod obsequium, quae etiam ad ceteros contempti cuiusdam hominis commendatio defuit? ut meum iudicium reprehendi a Quinto fratre vulgoque ab omnibus mallem quam illum non efferre me laudibus Ciceronesque nostros meo potius labore subdoceri quam me alium iis magistrum quaerere; ad quem ego quas litteras, di immortales, miseram, quantum honoris significantis, quantum amoris! Dicaearchum me hercule aut Aristoxenum diceres arcessi, non unum hominem omnium loquacissimum et minime aptum ad docendum.

dionysius quidem tuus potis quam noster qui ego cum satis cognosco mos tuus tamen potis sto iudicium quam meus ne tuus quidem testimonium qui is saepe apud ego do vereor superbus sui praebeo in fortuna quam puto noster sum qui fortuna nos quantus humanus consilium efficio possum motus ratio quidam guberno qui qui noster honor qui obsequium qui etiam ad ceterus contemno quidam homo commendatio desum ut meus iudicium reprehendo ab quintus frater vulgo ab omnis malo quam ille non effero ego laus cicero noster meus potis labor subdoceo quam ego alius is magister quaero ad qui ego qui littera deus immortalis miser quantus honor significo quantus amor dicaearchus ego herculis aut aristoxenus dico arcesso non unus homo omnis loquax et paruus aptus ad doceo


sed heus tu! numquid moleste fers de illo qui se solet anteferre patruo sororis tuae fili? at a quibus victus! sed ad rem.

sed heus tu numquid molestus fero de ille qui sui soleo antefero patruus soror tuus filis at ab qui vinco sed ad res


habes Hirti epistulam. cui rescripsi nil illos calidius cogitare idque confirmavi. hoc qualecumque esset te scire volui. obsignata iam Balbus ad me Serviliam redisse, confirmare non discessuros. nunc exspecto a te litteras.

habeo hirtius epistula qui rescribo nihil ille calidus cogito is confirmo hic qualis sum tu scio volo obsigno iam balbus ad ego servilia redeo confirmo non discedo nunc exspecto ab tu littera


qua re quid est quod ego te horter ut dignitati et gloriae servias? proponam tibi claros viros, quod facere solent qui hortantur? neminem habeo clariorem quam te ipsum. te imitere oportet, tecum ipse certes.

qui res quis sum qui ego tu horto ut dignitas et gloria servio propono tu clarus vir qui facio soleo qui hortor nemo habeo clarus quam tu ipse tu imito oportet tu ipse certo


quae me causae moverint, quam acerbae, quam graves, quam novae, coegerintque impetu magis quodam animi uti quam cogitatione, non possum ad te sine maximo dolore scribere. fuerunt quidem tantae ut id quod vides effecerint. itaque nec quid ad te scribam de meis rebus nec quid a te petam reperio; rem et summam negoti vides. equidem ex tuis litteris intellexi et iis quas communiter cum aliis scripsisti et iis quas tuo nomine, quod etiam mea sponte videbam, te subita re quasi debilitatum novas rationes tuendi mei quaerere.

qui ego causa moveo quam acerbus quam gravis quam novus cogo impetus magis quidam animus uti quam cogitatio non possum ad tu sine maximus dolor scribo sum quidem tantus ut is qui video efficio itaque neque quis ad tu scribo de meus res neque quis ab tu peto reperio res et summa negotium video equidem ex tuus littera intellego et is qui communis cum alius scribo et is qui tuus nomen qui etiam meus sponte video tu subeo res quasi debilito novo ratio tueor meus quaero


Cicerones nostros Deiotarus filius, qui rex ab senatu appellatus est, secum in regnum. dum in aestivis nos essemus, illum pueris locum esse bellissimum duximus.

cicero noster deiotarus filius qui rex ab senatus appello sum sui in regnum dum in aestivus nos sum ille puer locus sum bellus duco


nam quod rogas curem ut scias quid Pompeius agat, ne ipsum quidem scire puto; nostrum quidem nemo. vidi Lentulum consulem Formiis x Kal., vidi Libonem; plena timoris et erroris omnia. ille iter Larinum; ibi enim cohortes et Luceriae et Teani reliquaque in Apulia. inde utrum consistere uspiam velit an mare transire nescitur. si manet, vereor ne exercitum firmum habere non possit; sin discedit, quo aut qua, aut quid nobis agendum sit nescio. nam istum quidem quoius Φαλαρισμὸν times omnia taeterrime facturum puto. nec eum rerum prolatio nec senatus magistratuumque discessus nec aerarium clausum tardabit.

nam qui rogo curo ut scio quis pompejus ago ne ipse quidem scio puto nos quidem nemo video lentulis consul formiae decem kal video libo plenus timor et error omnis ille iter larinum ibi enim cohors et luceria et teanum reliquus in appulia inde utrum consisto uspiam volo an mare transeo nescio si maneo vereor ne exercitus firmum habeo non possum sin discedo quo aut qui aut quis nos ago sum nescio nam iste quidem qui timeo omnis taeter facio puto neque is res prolatio neque senatus magistratus discedo neque aerarius claudo tardo


cum poteris igitur. quoniam etiamnum abes, Dicaearchi quos scribis libros sane velim mi mittas, addas etiam καταβάσεωσ.

cum possum igitur quoniam etiamnum absum dicaearchus qui scribo liber sanus volo ego mitto addo etiam


cetera quae ad me eisdem litteris scribis de nostra spe, intellego esse languidiora quam alii ostendunt. ego autem quoniam non longe ab eo tempore absumus in quo res diiudicabitur, aut ad te conferam me aut etiam nunc circum haec loca commorabor.

ceterus qui ad ego idem littera scribo de noster spes intellego sum languidus quam alius ostendo ego autem quoniam non longus ab is tempus absum in quo res dijudico aut ad tu confero ego aut etiam nunc circum hic locum commoro


de Varrone loquebamur: lupus in fabula. venit enim ad me et quidem id temporis ut retinendus esset. sed ego ita egi ut non scinderem paenulam. memini enim tuum et multi erant nosque imparati. quid refert? paulo post C. Capito cum T. Carrinate. horum ego vix attigi paenulam. tamen remanserunt ceciditque belle. sed casu sermo a Capitone de urbe augenda, a ponte Mulvio Tiberim duci secundum montis Vaticanos, campum Martium coaedificari, illum autem campum Vaticanum fieri quasi Martium campum. quid ais? inquam; at ego ad tabulam ut, si recte possem, Scapulanos hortos. cave facias inquit; nam ista lex perferetur; vult enim Caesar. audire me facile passus sum, fieri autem moleste fero. sed tu quid ais? quamquam quid quaero? nosti diligentiam Capitonis in rebus novis perquirendis. non concedit Camillo. facies me igitur certiorem de Idibus. ista enim me res adducebat. eo adiunxeram ceteras quas consequi tamen biduo aut triduo post facile potero.

de varro loquor lupus in fabula venio enim ad ego et quidem is tempus ut retineo sum sed ego ita ago ut non scindo paenula memini enim tuus et multus sum nos imparatus quis refero paulus post que capito cum t carrinate hic ego vix attingo paenula tamen remaneo cado bellus sed casus sermo ab capito de urbs augeo ab pons mulvius tiberis duco secundus mons vaticanus campus martius coaedificaris ille autem campus vaticanus fio quasi martius campus quis aio inquam at ego ad tabula ut si rectus possum scapulanus hortus caveo facio inquam nam iste lex perfero volo enim caesar audio ego facilis patior sum fio autem molestus fero sed tu quis aio quamquam quis quaero nosco diligentia capito in res novus perquiro non concedo camillus facies ego igitur certus de idus iste enim ego res adduco is adjungo ceterus qui consequor tamen biduus aut triduum post facilis possum


o hospitem mihi tam gravem ἀμεταμέλητον! fuit enim periucunde. sed cum secundis Saturnalibus ad Philippum vesperi venisset, villa ita completa a militibus est ut vix triclinium ubi cenaturus ipse Caesar esset vacaret; quippe hominum ciↃ ciↃ. sane sum commotus quid futurum esset postridie; ac mihi Barba Cassius subvenit, custodes dedit. castra in agro, villa defensa est. ille tertiis Saturnalibus apud Philippum ad h. vii nec quemquam admisit; rationes, opinor, cum Balbo. inde ambulavit in litore. post h. viii in balneum. tum audivit de Mamurra, vultum non mutavit. unctus est, accubuit. ἐμετικὴν agebat. itaque et edit et bibit ἀδεῶσ et iucunde, opipare sane et apparate nec id solum sed bene cocto et condito sermone bono et, si quaeris, libenter.

o hospes ego tam gravis sum enim perjucundus sed cum secundus saturnal ad philippus vesperus venio villa ita compleo ab miles sum ut vix triclinium ubi ceno ipse caesar sum vaco quippe homo cichorium cichorium sanus sum commoueo quis sum sum postridie atque ego barba casseius subvenio custos do castrum in ager villa defendo sum ille tertius saturnal apud philippus ad h vii neque quisquam admitto ratio opinor cum balbus inde ambulo in litus post h viii in balneum tum audio de mamurra vultus non muto ungo sum accumbo ago itaque et edo et bibo et jucundus opiparis sanus et appario neque is solus sed bene coquo et condio sermo bonus et si quaero libet


etsi in ipso itinere et via discedebant publicanorum tabellarii et eramus in cursu, tamen surripiendum aliquid putavi spati, ne me immemorem mandati tui putares. itaque subsedi in ipsa via, dum haec quae longiorem desiderant orationem summatim tibi perscriberem.

etsi in ipse iter et via discedo publicanus tabellarius et sum in cursus tamen surripio aliquis puto spatium ne ego immemor mando tuus puto itaque subsedi in ipse via dum hic qui longus desidero oratio summatim tu perscribo


Clodius inimicus est nobis. Pompeius confirmat eum nihil esse facturum contra me. mihi periculosum est credere, ad resistendum me paro. studia spero me summa habiturum omnium ordinum. te cum ego desidero, tum vero res ad tempus illud vocat. plurimum consili, animi, praesidi denique mihi, si te ad tempus videro, accesserit. Varro mihi satis facit. Pompeius loquitur divinitus. spero nos aut cum summa gloria aut certe sine molestia discessuros. tu quid agas, quem ad modum te oblectes, quid cum Sicyoniis egeris ut sciam cura.

claudius inimicus sum nos pompejus confirmo is nihil sum facio contra ego ego periculosus sum credo ad resisto ego paro studium spero ego summus habeo omnis ordo tu cum ego desidero tum verus res ad tempus ille voco multus consilium animus praesidium denique ego si tu ad tempus video accedo varro ego satis facio pompejus loquor divinitus spero nos aut cum summus gloria aut certus sine molestia discedo tu quis ago qui ad modus tu oblecto quis cum sicyonius ago ut scio cura


ego vero et tuum in discessu vidi animum et meo sum ipse testis. quo magis erit tibi videndum ne quid novi decernatur, ut hoc nostrum desiderium ne plus sit annuum. de Annio Saturnino curasti probe.

ego verus et tuus in discessus video animus et meus sum ipse testis quo magis sum tu video ne quis nosco decerno ut hic nos desiderium ne multus sum annuus de annius saturninus curo probus


Antonio tuo nomine gratias egi eamque epistulam Mallio dedi. ad te ideo antea rarius scripsi quod non habebam idoneum cui darem, nec satis sciebam quo darem. valde te venditavi.

antonius tuus nomen gratia ago eo epistula mallius do ad tu ideo antea rarus scribo qui non habeo idoneus qui do neque satis scio quo do validus tu vendito


Saturnalibus mane se mihi Pindenissitae dediderunt septimo et quinquagesimo die postquam oppugnare eos coepimus. qui malum! isti Pindenissitae qui sunt? inquies; nomen audivi numquam. quid ego faciam? num potui Ciliciam Aetoliam aut Macedoniam reddere? hoc iam sic habeto nec hoc exercitu nec hic tanta negotia geri potuisse. quae cognosce ἐν ἐπιτομῇ; sic enim concedis mihi proximis litteris. Ephesum ut venerim nosti, qui etiam mihi gratulatus es illius diei celebritatem qua nihil me umquam delectavit magis. inde in oppidis iis †quae erant† mirabiliter accepti Laodiceam pridie Kal. Sextilis venimus. ibi morati biduum perinlustres fuimus honorificisque verbis omnis iniurias revellimus superiores, quod idem Colossis , dein Apameae quinque dies morati et Synnadis triduum, Philomeli quinque dies, Iconi decem fecimus. nihil ea iuris dictione aequabilius, nihil lenius, nihil gravius.

saturnal mane sui ego pindenissitae dedo septimus et quinquagesimus dies postquam oppugnaris is coepio qui malus iste pindenissitae qui sum inquam nomen audio numquam quis ego facio num possum cilicia aetolia aut macedonia reddo hic iam sic habeo neque hic exercitus neque hic tantus negotium gero possum qui cognosco sic enim concedo ego propior littera ephesus ut venio nosco qui etiam ego gratulor sum ille dies celebritas qui nihil ego umquam delecto magis inde in oppidum is qui sum mirabilis accipio laodicea pridie kal sextilis venio ibi moror biduus perinlustres sum honorificus verbum omnis injuria revello superus qui idem colossae deinde apamea quinque dies moror et synnas triduum philomelis quinque dies iconium decem facio nihil is ius dictio aequabilis nihil lenis nihil gravis