Letters to Atticus

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


quod me magno animi motu perturbatum putas, sum equidem sed non tam magno quam tibi fortasse videor. levatur enim omnis cura cum aut constitit consilium aut cogitando nihil explicatur. lamentari autem licet illud quidem totos dies; sed vereor ne nihil cum proficiam etiam dedecori sim studiis ac litteris nostris. consumo igitur omne tempus considerans quanta vis sit illius viri quem nostris libris satis diligenter, ut tibi quidem videmur, expressimus. tenesne igitur moderatorem illum rei publicae quo referre velimus omnia? nam sic quinto, ut opinor, in libro loquitur Scipio, ut enim gubernatori cursus secundus, medico salus, imperatori victoria, sic huic moderatori rei publicae beata civium vita proposita est, ut opibus firma, copiis locuples, gloria ampla, virtute honesta sit. huius enim operis maximi inter homines atque optimi illum esse perfectorem volo.

qui ego magnus animus motus perturbo puto sum equidem sed non tam magnus quam tu fortasse video levo enim omnis cura cum aut consto consilium aut cogito nihil explico lamentaris autem licet ille quidem totus dies sed vereor ne nihil cum proficio etiam dedecor sum studium atque littera noster consumo igitur omnis tempus considero quantus volo sum ille vir qui noster liber satis diligenter ut tu quidem video exprimo teneo igitur moderator ille res publicus quo refero volo omnis nam sic quintus ut opinor in liber loquor scipio ut enim gubernator curro secundus medico salus imperator victoria sic hic moderator res publicus beatus civis vito propono sum ut ops firmo copia locuples gloria amplus virtus honestus sum hic enim opus magnus inter homo atque bonus ille sum perfector volo


vi Kalend. accepi a Dolabella litteras. quarum exemplum tibi misi. in quibus erat omnia se fecisse quae tu velles. statim ei rescripsi et multis verbis gratias egi. sed tamen ne miraretur cur idem iterum facerem, hoc causae sumpsi quod ex te ipso coram antea nihil potuissem cognoscere. sed quid multa? litteras hoc exemplo dedi:

vis kalend accipio ab dolabella littera qui exemplum tu mitto in qui sum omnis sui facio qui tu volo statim is rescribo et multus verbum gratia ago sed tamen ne miro cur idem iterum facio hic causa sumo qui ex tu ipse coram antea nihil possum cognosco sed quis multus littera hic exemplum do


sed plane quicquid mali hic Pisistratus non fecerit tam gratum erit quam si alium facere prohibuerit. hunc propitium sperant, illum iratum putant. quas fieri censes ἀπαντήσεισ ex oppidis, quos honores! metuunt inquies. credo, sed me hercule illum magis. huius insidiosa clementia delectantur, illius iracundiam formidant. iudices de CCCLX qui praecipue Gnaeo nostro delectabantur, ex quibus cotidie aliquem video, nescio quas eius Lucerias horrent. itaque quaero qui sint isti optimates qui me exturbent cum ipsi domi maneant. sed tamen, quicumque sunt, αἰδέομαι. etsi qua spe proficiscar video coniungoque me cum homine magis ad vastandam Italiam quam ad vincendum parato dominumque exspecto. et quidem cum haec scribebam iiii Nonas iam exspectabam aliquid a Brundisio. quid autem aliquid? quam inde turpiter fugisset, et victor hic qua se referret et quo. quod ubi audissem, si ille Appia veniret, ego Arpinum cogitabam.

sed planus quisquis malus hic pisistratus non facio tam gratus sum quam si alius facio prohibeo hic propitius spero ille irascor puto qui fio censeo ex oppidum qui honor metuo inquam credo sed ego herculis ille magis hic insidiosus clemens delecto ille iracundia formido iudex de ccclx qui praecipuus gnaeus noster delecto ex qui cottidie aliquis video nescio qui is lucerias horreo itaque quaero qui sum iste optimas qui ego exturbo cum ipse domus maneo sed tamen quicumque sum etsi qui spes proficisco video conjungo ego cum homo magis ad vasto italia quam ad vinco paro dominus exspecto et quidem cum hic scribo quattuor nona iam exspecto aliquis ab brundisium quis autem aliquis quam inde turpis fugio et victor hic qui sui refero et quo qui ubi audio si ille appius venio ego arpinus cogito


L. Iulio Caesare, C. Marcio Figulo consulibus filiolo me auctum scito salva Terentia. abs te tam diu nihil litterarum! ego de meis ad te rationibus scripsi antea diligenter. hoc tempore Catilinam competitorem nostrum defendere cogitamus. iudices habemus quos voluimus, summa accusatoris voluntate. spero, si absolutus erit, coniunctiorem illum nobis fore in ratione petitionis; sin aliter acciderit, humaniter feremus.

l julius caesaris que marcius figulus consul filiolus ego augeo scio salvo terentius abs tu tam diu nihil litteraris ego de meus ad tu ratio scribo antea diligenter hic tempus catilina competitor nos defendo cogito iudex habeo qui volo summus accusator voluntas spero si absolvo sum conjungo ille nos sum in ratio petitio sin aliter accido humaniter fero


M. Tullium meum necessarium ad te misi cui tu, si tibi videretur, ad me litteras dares.

m tullius meus necessarius ad tu mitto qui tu si tu video ad ego littera do


de diplomate admiraris quasi nescio cuius te flagiti insimularim. negas enim te reperire qui mihi id in mentem venerit. ego autem, quia scripseras te proficisci cogitare (etenim audieram nemini aliter licere), eo te habere censebam et quia pueris diploma sumpseras. habes causam opinionis meae. et tamen velim scire quid cogites in primisque si quid etiam nunc novi est. xvii K. Iun.

de diploma admiraris quasi nescio qui tu flagitium insimulo nego enim tu reperio qui ego is in mens venio ego autem quia scribo tu proficisco cogito etenim audio nemo aliter licet is tu habeo censeo et quia puer diploma sumo habeo causa opinio meus et tamen volo scio quis cogito in primus si quis etiam nunc nosco sum xvii k jus


commodum ad te dederam litteras de pluribus rebus cum ad me bene mane Dionysius fuit. quoi quidem ego non modo placabilem me praebuissem sed totum remisissem, si advenisset qua mente tu ad me scripseras. erat enim sic in tuis litteris quas Arpini acceperam, eum venturum facturumque quod ego vellem. ego volebam autem vel cupiebam potius esse eum nobiscum. quod quia plane, cum in Formianum venisset, praeciderat, asperius ad te de eo scribere solebam. at ille perpauca locutus hanc summam habuit orationis ut sibi ignoscerem; se rebus suis impeditum nobiscum ire non posse. pauca respondi, magnum accepi dolorem, intellexi fortunam ab eo nostram despectam esse. quid quaeris? (fortasse miraberis) in maximis horum temporum doloribus hunc mihi scito esse. velim ut tibi amicus sit. hoc cum tibi opto, opto ut beatus sis; erit enim tam diu.

commodus ad tu do littera de multus res cum ad ego bene mane dionysius sum qui quidem ego non modo placabilis ego praebeo sed totus remitto si advenio qui mens tu ad ego scribo sum enim sic in tuus littera qui arpinus accipio is venio facio qui ego volo ego volo autem vel cupio potis sum is nos qui quia planus cum in formiani venio praecido asper ad tu de is scribo soleo at ille perpaucus loquor hic summa habeo oratio ut sui ignosco sui res suus impedio nos eo non possum paucus respondeo magnus accipio dolor intellego fortuna ab is noster despicio sum quis quaero fortasse miro in magnus hic tempus dolor hic ego scio sum volo ut tu amicus sum hic cum tu opto opto ut beatus sum sum enim tam diu


ut tu de provincia Bruti et Cassi per senatus consultum, ita scribit et Balbus et Oppius . Hirtius quidem se afuturum (etenim iam in Tusculano est) mihique ut absim vehementer auctor est, et ille quidem periculi causa quod sibi etiam fuisse dicit, ego autem, etiam ut nullum periculum sit, tantum abest ut Antoni suspicionem fugere nunc curem ne videar eius secundis rebus non delectari, ut mihi causa ea sit cur Romam venire nolim ne illum videam.

ut tu de provincia brutus et casseius per senatus consulo ita scribo et balbus et oppius hirtius quidem sui asum etenim iam in tusculanus sum ego ut absum vehemens auctor sum et ille quidem periculum causa qui sui etiam sum dico ego autem etiam ut nullus periculum sum tantus absum ut antonius suspicio fugio nunc curo ne video is secundus res non delectaris ut ego causa is sum cur roma venio nolo ne ille video


sed obsecro te, quid est quod audivi de Bruto? Piliam πειράζεσθαι παραλύσει te scripsisse aiebat. valde sum commotus. etsi idem te scribere sperare melius. ita plane velim et ei dicas plurimam salutem et suavissimae Atticae. haec scripsi navigans cum prope Pompeianum accederem xiiii Kal.

sed obsecro tu quis sum qui audio de brutus pilia tu scribo aio validus sum commoueo etsi idem tu scribo spero bonus ita planus volo et is dico multus salus et suavis attica hic scribo navigo cum prope pompejanus accedo xiiii kal


his de rebus plura ad te in ea epistula scribam quam ipsi Quinto dabo. tu me velim certiorem facias quid de meis mandatis egeris atque etiam quid de tuo negotio; nam ut Brundisio profectus es, nullae mihi abs te sunt redditae litterae. valde aveo scire quid agas. Idibus Martiis

hic de res multus ad tu in is epistula scribo quam ipse quintus do tu ego volo certus facio quis de meus mandatum ago atque etiam quis de tuus negotium nam ut brundisium proficiscor sum nullus ego abs tu sum reddo littera validus aveo scio quis ago idus martius


deinde supposuit exemplum epistulae Domiti quod ego ad te pridie miseram. di immortales, qui me horror perfudit! quam sum sollicitus quidnam futurum sit! hoc tamen spero, magnum nomen imperatoris fore, magnum in adventu terrorem. spero etiam, quoniam adhuc nihil nobis obfuit † nihil mutasset neglegentia hoc quod cum fortiter et diligenter tum etiam me hercule†.

deinde suppono exemplum epistula domitius qui ego ad tu pridie miser deus immortalis qui ego horror perfundo quam sum sollicitus quisnam sum sum hic tamen spero magnus nomen imperator sum magnus in advenio terror spero etiam quoniam adhuc nihil nos obsum nihil muto neglegentia hic qui cum fortis et diligenter tum etiam ego herculis


Metellus est consul egregius et nos amat, sed imminuit auctoritatem suam quod habet dicis causa promulgatum illud idem de Clodio. Auli autem filius, o di immortales! quam ignavus ac sine animo miles! quam dignus qui Palicano, sicut facit, os ad male audiendum cotidie praebeat!

metellus sum consul egregius et nos amo sed imminuo auctoritas suus qui habeo dico causa promulgo ille idem de claudius aulis autem filius o deus immortalis quam ignavus atque sine animus miles quam dignus qui palicanus sicut facio os ad malus audio cottidie praebeo


o exspectatas mihi tuas litteras! o gratum adventum! o constantiam promissi et fidem miram! o navigationem amandam! quam me hercule ego valde timebam recordans superioris tuae transmissionis δέρρεισ. sed nisi fallor citius te quam scribis videbo. credo enim te putasse tuas mulieres in Apulia esse. quod cum secus erit, quid te Apulia moretur? num Vestorio dandi sunt dies et ille Latinus ἀττικισμὸσ ex intervallo regustandus? quin tu huc advolas et invisis illius nostrae rei publicae †Germane putavi de nummis† ante comitia tributim uno loco divisis palam, inde absolutum Gabinium dictaturam †fruere iustitio et omnium rerum licentia†.

o exspecto ego tuus littera o gratus advenio o constantia promitto et fides mirus o navigatio amo quam ego herculis ego validus timeo recordor superus tuus transmissio sed nisi fallo cieo tu quam scribo video credo enim tu puto tuus mulier in appulia sum qui cum secus sum quis tu appulia moror num vestorius do sum dies et ille latinus ex intervallum regusto quin tu huc advolo et invideo ille noster res publicus germanus puto de nummus ante comitium tributim unus locus divido palam inde absolvo gabinius dictatura fruor justitium et omnis res licentia


de Attica optime. ἀκηδία tua me movet, etsi scribis nihil esse. in Tusculano eo commodius ero quod et crebrius tuas litteras accipiam et te ipsum non numquam videbo; nam ceteroqui ἀνεκτότερα erant Asturae. nec haec quae refricant hic me magis angunt; etsi tamen, ubicumque sum, illa sunt mecum. de Caesare vicino scripseram ad te, quia cognoram ex tuis litteris. eum σύνναον Quirini malo quam Salutis. tu vero pervulga Hirtium. id enim ipsum putaram quod scribis, ut cum ingenium amici nostri probaretur, ὑπόθεσισ vituperandi Catonis inrideretur.

de atticus optume tuus ego moveo etsi scribo nihil sum in tusculanus is commodus sum qui et creber tuus littera accipio et tu ipse non numquam video nam ceteroqui sum astura neque hic qui refrico hic ego magis ango etsi tamen ubicumque sum ille sum ego de caesaris vicinus scribo ad tu quia cognosco ex tuus littera is quirinus malus quam salus tu verus pervulgo hirtius is enim ipse puto qui scribo ut cum ingenium amicus noster probo vitupero cato inrideretur


nunc ita nos gerimus ut in dies singulos et studia in nos hominum et opes nostrae augeantur; rem publicam nulla ex parte attingimus, in causis atque in illa opera nostra forensi summa industria versamur; quod egregie non modo iis qui utuntur opera, sed etiam in vulgus gratum esse sentimus. domus celebratur, occurritur, renovatur memoria consulatus, studia significantur; in eam spem adducimur ut nobis ea contentio quae impendet interdum non fugienda videatur.

nunc ita nos gero ut in dies singuli et studium in nos homo et ops noster augeo res publicus nullus ex pars attingo in causa atque in ille opus noster forensis summus industria verso qui egregius non modo is qui uto opus sed etiam in vulgus gratus sum sentio domus celebro occurro renovo memoria consulatus studium significo in is spes adduco ut nos is contentio qui impendo interdum non fugio video


ego negotio praesum non turbulento. vult enim me Pompeius esse quem tota haec Campania et maritima ora habeat ἐπίσκοπον, ad quem dilectus et summa negoti referatur. itaque vagus esse cogitabam. te puto iam videre quae sit ὁρμή Caesaris, qui populus, qui totius negoti status. ea velim scribas ad me et quidem, quoniam mutabilia sunt, quam saepissime. acquiesco enim et scribens ad te et legens tua.

ego negotium praesum non turbulentus volo enim ego pompejus sum qui totus hic campaneus et maritimus os habeo ad qui delectus et summus negotium refero itaque vagus sum cogito tu puto iam video qui sum caesar qui populus qui totus negotium status is volo scribo ad ego et quidem quoniam mutabilis sum quam saepis acquiesco enim et scribo ad tu et lego tuus


ad Ligarianam de uxore Tuberonis et privigna neque possum iam addere (est enim pervulgata) neque Tuberonem volo offendere; mirifice est enim φιλαίτιοσ. theatrum quidem sane bellum habuisti.

ad ligariana de uxor tubero et privigna neque possum iam addo sum enim pervulgo neque tubero volo offendo mirificus sum enim theatrum quidem sanus bellum habeo


scripsit ad me diligenter Sicca de Silio seque ad te rem detulisse; quod tu idem scribis. mihi et res et condicio placet sed ita ut numerato malim quam aestimatione. voluptarias enim possessiones nolet Silius; vectigalibus autem ut his possum esse contentus quae habeo, sic vix minoribus. unde ergo numerato? HS DC exprimes ab Hermogene, cum praesertim necesse erit et domi video esse HS DC. reliquae pecuniae vel usuram Silio pendemus, dum a Faberio vel cum aliquo qui Faberio debet repraesentabimus. erit etiam aliquid alicunde. sed totam rem tu gubernabis.

scribo ad ego diligenter sicco de silius sequor ad tu res defero qui tu idem scribo ego et res et condicio placeo sed ita ut numero malo quam aestimatio voluptarius enim possessio nolo silus vectigal autem ut hic possum sum contineo qui habeo sic vix paruus unde ergo numero sestertius sescenti exprimo ab hermogenes cum praesertim necesse sum et domus video sum sestertius sescenti reliquus pecunia vel usura silius pendeo dum ab faberius vel cum aliquis qui faberius debeo repraesento sum etiam aliquis alicunde sed totus res tu guberno


nam nos quidem, si per istum tuum a sodalem Publium licebit, σοφιστεύειν cogitamus, si ille †cogitat tantum†, dumtaxat nos defendere, et, quod est proprium artis huius, ἐπαγγέλλομαι ἄνδρ' ἀπαμύνεσθαι ὅτε τισ πρότεροσ χαλεπήνῃ patria propitia sit. habet a nobis, etiam si non plus quam debitum est, plus certe quam postulatum est. male vehi malo alio gubernante quam tam ingratis vectoribus bene gubernare. sed haec coram commodius.

nam nos quidem si per iste tuus ab sodalis publius liceo cogito si ille cogito tantus dumtaxat nos defendo et qui sum proprius ars hic patria propitio sum habeo ab nos etiam si non multus quam debeo sum multus certus quam postulo sum malus veho malus alius guberno quam tam ingratus vector bene gubernaris sed hic coram commodus


Cicerones pueri amant inter se, exercentur, sed discunt, alter, uti dixit Isocrates in Ephoro et Theopompo, frenis eget, alter calcaribus. Quinto togam puram Liberalibus cogitabam dare; mandavit enim pater. ea sic observabo quasi intercalatum non sit. Dionysius mihi quidem in amoribus est; pueri autem aiunt eum furenter irasci; sed homo nec doctior nec sanctior fieri potest nec tui meique amantior.

cicero puer amo inter sui exerceo sed disco alter uti dico isocrates in ephorus et theopompos frenum egeo alter calcaris quintus toga purus liberal cogito do mando enim pater is sic observo quasi intercalo non sum dionysius ego quidem in amor sum puer autem aio is furenter irascor sed homo neque doceo neque sancio fio possum neque tuus meus amo


quod ne facias pro iure nostrae amicitiae a te peto. postremo quid viro bono et quieto et bono civi magis convenit quam abesse a civilibus controversiis? quod non nulli cum probarent, periculi causa sequi non potuerunt; tu explorato et vitae meae testimonio et amicitiae iudicio neque tutius neque honestius reperies quicquam quam ab omni contentione abesse. xv Kal. Maias ex itinere.

qui ne facio pro ius noster amicitia ab tu peto postremo quis vir bonus et quiesco et bonus cieo magis convenio quam absum ab civilis controversia qui non nullus cum probo periculum causa sequor non possum tu exploro et vita meus testimonium et amicitia iudicium neque tueor neque honestus reperio quisquam quam ab omnis contentio absum xv kal maia ex iter


M. Aelium cura liberabis; me paucos pedes in extremo fundo et eos quidem subterraneos servitutis putasse aliquid habituros. id me iam iam nolle neque mihi aquam esse tanti. sed ut mihi dicebas, quam lenissime, potius ut cura liberetur quam ut me suscensere aliquid suspicetur. item de illo Tulliano capite libere cum Cascellio loquere. parva res est, sed tu bene attendisti. nimis callide agebatur. ego autem si mihi imposuisset aliquid, quod paene fecit nisi tua malitia adfuisset, animo iniquo tulissem. itaque, ut ut erit, rem impediri malo. octavam partem †tuli luminarum medium ad strane memineris cui Caerellia† videris mancipio dare ad eam summam quae sub praecone fuit maxima. id opinor esse C_C_C_L_X_X_X_.

m aelius cura libero ego paucus pes in exter fundo et is quidem subterraneus servitus puto aliquis habeo is ego iam iam nolo neque ego aqua sum tantus sed ut ego dico quam lenis potis ut cura libero quam ut ego suscenseo aliquis suspicor item de ille tullianus caput libo cum cascellius loquor parvus res sum sed tu bene attendo nimis callidus ago ego autem si ego impono aliquis qui paene facio nisi tuus malitia adsum animus iniquus fero itaque ut ut sum res impedio malus octava pars fero luminaris medius ad strane memini qui cerellia video mancipium do ad is summa qui sub praeco sum maximus is opinor sum que que que l decem decem decem


ut igitur ita perturbato, etsi te eadem sollicitant, scribe aliquid et maxime, si Pompeius Italia cedit, quid nobis agendum putes. M'. quidem Lepidus (nam fuimus una) eum finem statuit, L. Torquatus eundem. me cum multa tum etiam lictores impediunt. nihil vidi umquam quod minus explicari posset. itaque a te nihildum certi exquiro sed quid videatur. denique ipsam ἀπορίαν tuam cupio cognoscere. Labienum ab illo discessisse prope modum constat

ut igitur ita perturbo etsi tu idem sollicito scribo aliquis et magnus si pompejus italia cedo quis nos ago puto m quidem lepidus nam sum unus is finis statuo l torquatus idem ego cum multus tum etiam lictor impedio nihil video umquam qui paruus explicaris possum itaque ab tu nihildum certus exquiro sed quis video denique ipse tuus cupio cognosco labienus ab ille discedo prope modus consto


nam quod scribis nobis nostra et tua et Terentiae fore parata, tua credo, nostra quae poterunt esse? de Terentia autem (mitto cetera quae sunt innumerabilia) quid ad hoc addi potest? scripseras ut HS X_I_I_ permutarem; tantum esse reliquum de argento. misit illa CCIↃↃ mihi et adscripsit tantum esse reliquum. cum hoc tam parvum de parvo detraxerit, perspicis quid in maxima re fecerit.

nam qui scribo nos noster et tuus et terentia sum paro tuus credo noster qui possum sum de terentius autem mitto ceterus qui sum innumerabilis quis ad hic addo possum scribo ut sestertius decem eo eo permutaris tantus sum reliquus de argentum mitto ille cci ego et adscribo tantus sum reliquus cum hic tam parvus de parvus detraho perspicio quis in maximus res facio


a Caesare petii ut Sex. Clodium restitueret; impetravi. erat mihi in animo etiam tum sic uti beneficio eius si tu concessisses. quo magis laboro ut tua voluntate id per me facere nunc liceat. quod si duriorem te eius miserae et adflictae fortunae praebes, non contendam ego adversus te, quamquam videor debere tueri commentarium Caesaris. sed me hercule, si humaniter et sapienter et amabiliter in me cogitare vis, facilem profecto te praebebis et voles P. Clodium, in optima spe puerum repositum, existimare non te insectatum esse, cum potueris, amicos paternos.

ab caesaris peto ut sex claudius restituo impetro sum ego in animus etiam tum sic uti beneficium is si tu concedo quo magis laboro ut tuus voluntas is per ego facio nunc licet qui si durus tu is miser et affligo fortuna praebeo non contendo ego adverro tu quamquam video debeo tueor commentarius caesar sed ego herculis si humaniter et sapienter et amabilis in ego cogito volo facilis profecto tu praebeo et volo p claudius in bonus spes puer repono existimaris non tu insectas sum cum possum amicus paternus


gratulor nobis Quintum filium exisse. molestus non erit. Pansam bene loqui credo. semper enim coniunctum esse cum Hirtio scio; amicissimum Bruto et Cassio puto, si expediet (sed quando illos videbit?), inimicum Antonio, quando aut cur? quousque ludemur? ego autem scripsi Sextum adventare, non quo iam adesset sed quia certe id ageret ab armisque nullus discederet. certe si pergit, bellum paratum est. hic autem noster Cytherius nisi victorem neminem victurum. quid ad haec Pansa? utrobi erit, si bellum erit? quod videtur fore. sed et haec et alia coram hodie quidem, ut scribis, aut cras.

gratulor nos quintus filius exeo molestus non sum pansa bene loquor credo semper enim conjungo sum cum hirtius scio amicus brutus et casseius puto si expedio sed quando ille video inimicus antonius quando aut cur quousque ludo ego autem scribo sextus adventaris non quo iam adsum sed quia certus is ago ab armus nullus discedo certus si pergo bellum paro sum hic autem noster cytherius nisi victor nemo vinco quis ad hic pansa utrobi sum si bellum sum qui video sum sed et hic et alius coram hodie quidem ut scribo aut creo


Lucceium scito consulatum habere in animo statim petere. duo enim soli dicuntur petituri; Caesar cum eo coire per Arrium cogitat et Bibulus cum hoc se putat per C. Pisonem posse coniungi. rides? non sunt haec ridicula, mihi crede. quid aliud scribam ad te, quid? multa sunt, sed in aliud tempus. †exspectare velis, cures ut sciam. iam illud modeste rogo, quod maxime cupio, ut quam primum venias. Nonis Decembribus.

lucceius scio consulatus habeo in animus statim peto duo enim solus dico peto caesar cum is coeo per arius cogito et bibulus cum hic sui puto per que piso possum conjungo rideo non sum hic ridicula ego credo quis alius scribo ad tu quis multus sum sed in alius tempus exspectaris velis curo ut scio iam ille modestus rogo qui magnus cupio ut quam primus venio nona december


hoc in antiquis personis suaviter fit, ut et Heraclides in multis et nos in vi de re publica libris fecimus. sunt etiam de oratore nostri tres mihi vehementer probati. in eis quoque eae personae sunt ut mihi tacendum fuerit. Crassus enim loquitur, Antonius, Catulus senex, C. Iulius frater Catuli, Cotta, Sulpicius. puero me hic sermo inducitur, ut nullae esse possent partes meae. quae autem his temporibus scripsi Ἀριστοτέλειον morem habent in quo ita sermo inducitur ceterorum ut penes ipsum sit principatus. ita confeci quinque libros περὶ ut Epicurea L. Torquato, Stoica M. Catoni, Περιπατητικὰ M. Pisoni darem. ἀζηλοτύπητον id fore putaram quod omnes illi decesserant. haec Academica, ut scis, cum Catulo, Lucullo, Hortensio contuleram. sane in personas non cadebant; erant enim λογικώτερα quam ut illi de iis somniasse umquam viderentur. itaque ut legi tuas de Varrone, tamquam ἕρμαιον adripui. aptius esse nihil potuit ad id philosophiae genus quo ille maxime mihi delectari videtur, †easque† partis ut non sim consecutus ut superior mea causa videatur. sunt enim vehementer πιθανὰ Antiochia; quae diligenter a me expressa acumen habent Antiochi, nitorem orationis nostrum si modo is est aliquis in nobis. sed tu dandosne putes hos libros Varroni etiam atque etiam videbis. mihi quaedam occurrunt; sed ea coram.

hic in antiquus persona suavis fio ut et heraclides in multus et nos in vis de res publicus liber facio sum etiam de orator noster tres ego vehemens probo in is quoque is persona sum ut ego taceo sum crassus enim loquor antonius catulus senex que iulius frater catulis cotta sulpicius puer ego hic sermo induco ut nullus sum possum pars meus qui autem hic tempus scribo mos habeo in quo ita sermo induco ceterus ut penis ipse sum principatus ita confacio quinque liber ut epicureus l torquatus stoicus m cato m piso do is sum puto qui omnis ille decedo hic academicus ut scio cum catulus lucullus hortensius confero sanus in persono non cado sum enim quam ut ille de is somnio umquam video itaque ut lego tuus de varro tamquam adrapio aptus sum nihil possum ad is philosophia genus quo ille magnus ego delectaris video eo pars ut non sum consequor ut superus meus causa video sum enim vehemens antiochea qui diligenter ab ego exprimo acumen habeo antiochus nitor oratio nos si modo is sum aliquis in nos sed tu do puto hic liber varro etiam atque etiam video ego quidam occurro sed is coram


Quintus frater laborat ut tibi quod debet ab Egnatio solvat; nec Egnatio voluntas deest nec parum locuples est, sed cum tale tempus sit ut Q. Titinius (multum enim est nobiscum) viaticum se neget habere idemque debitoribus suis denuntiarit ut eodem faenore uterentur, atque hoc idem etiam L. Ligus fecisse dicatur, nec hoc tempore aut domi nummos Quintus habeat aut exigere ab Egnatio aut versuram usquam facere possit, miratur te non habuisse rationem huius publicae difficultatis. ego autem etsi illud ψευδησιόδειον (ita enim putatur) observo μηδὲ δίκην, praesertim in te a quo nihil umquam vidi temere fieri, tamen illius querela movebar. hoc quicquid est te scire volui.

quintus frater laboro ut tu qui debeo ab egnatius solvo neque egnatius voluntas desum neque parum locuples sum sed cum talis tempus sum ut q titinius multus enim sum nos viaticus sui nego habeo idem debitor suus denuntio ut idem faenus uto atque hic idem etiam l ligus facio dico neque hic tempus aut domus nummus quintus habeo aut exigo ab egnatius aut verro usquam facio possum miro tu non habeo ratio hic publicus difficultas ego autem etsi ille ita enim puto observo praesertim in tu ab quo nihil umquam video temere fio tamen ille querela moveo hic quisquis sum tu scio volo


hic ut quaeque res ad consilium primis postulationibus referebatur, incredibilis erat severitas nulla varietate sententiarum. nihil impetrarat reus; plus accusatori dabatur quam postulabat; triumphabat (quid quaeris?) Hortensius se vidisse tantum; nemo erat qui illum reum ac non miliens condemnatum arbitraretur. me vero teste producto credo te ex acclamatione Clodi advocatorum audisse quae consurrectio iudicum facta sit, ut me circumsteterint, ut aperte iugula sua pro meo capite P. Clodio ostentarint. quae mihi res multo honorificentior visa est quam aut illa, cum iurare tui cives Xenocratem testimonium dicentem prohibuerunt, aut cum tabulas Metelli Numidici, cum eae ut mos est circumferrentur, nostri iudices aspicere noluerunt.

hic ut quisque res ad consilium primus postulatio refero incredibilis sum severitas nullus varietas sententiaris nihil impetro reus multus accusator do quam postulo triumpho quis quaero hortensius sui video tantus nemo sum qui ille reus atque non millies condemno arbitror ego verus testis produco credo tu ex acclamatio claudius advocator audio qui consurrectio iudex facio sum ut ego circumsto ut apertus jugulo suus pro meus caput p claudius ostento qui ego res multus honorificus video sum quam aut ille cum iuro tuus civis xenocrates testimonium dico prohibeo aut cum tabula metellus numidicus cum is ut mos sum circumfero noster iudex aspicio nolo


de domo et Curionis oratione ut scribis ita est. in universa salute, si ea modo nobis restituetur, inerunt omnia; ex quibus nihil malo quam domum. sed tibi nihil mando nominatim, totum me tuo amori fideique commendo. quod te in tanta hereditate ab omni occupatione expedisti, valde mihi gratum est. quod facultates tuas ad meam salutem polliceris ut omnibus rebus a te praeter ceteros iuver, id quantum sit praesidium video intellegoque te multas partis meae salutis et suscipere et posse sustinere neque ut ita facias rogandum esse.

de domus et curio oratio ut scribo ita sum in universus salus si is modo nos restituo ineo omnis ex qui nihil malus quam domus sed tu nihil mando nominatim totus ego tuus amor fides commendo qui tu in tantus hereditas ab omnis occupatio expedio validus ego gratus sum qui facultas tuus ad meus salus polliceo ut omnis res ab tu praeter ceterus juvo is quantus sum praesidium video intellego tu multus pars meus salus et suscipio et possum sustineo neque ut ita facio rogo sum


quod si totum tibi persuadere non possum, saltem, dum quid de Hispaniis agamus scitur, exspecta; quas tibi nuntio adventu Caesaris fore nostras. quam isti spem habeant amissis Hispaniis nescio; quod porro tuum consilium sit ad desperatos accedere non medius fidius reperio.

qui si totus tu persuadeo non possum saltem dum quis de hispania ago scio exspecto qui tu nuntio advenio caesar sum noster quam iste spes habeo amitto hispania nescio qui porro tuus consilium sum ad despero accedo non medius fidus reperio


cum ad me Brutus noster scripsisset et Cassius, ut Hirtium, qui adhuc bonus fuisset (sciebam, neque eum confidebam fore mea auctoritate meliorem; Antonio est enim fortasse iratior, causae vero amicissimus), tamen ad eum scripsi eique dignitatem Bruti et Cassi commendavi. ille quid mihi rescripsisset scire te volui, si forte idem tu quod ego existimares, istos etiam nunc vereri ne forte ipsi nostri plus animi habeant quam habent

cum ad ego brutus noster scribo et casseius ut hirtius qui adhuc bonus sum scio neque is confido sum meus auctoritas bonus antonius sum enim fortasse irascor causa verus amicus tamen ad is scribo is dignitas brutus et casseius commendo ille quis ego rescribo scio tu volo si fors idem tu qui ego existimaris iste etiam nunc vereor ne fors ipse noster multus animus habeo quam habeo


fecisti mihi pergratum quod Serapionis librum ad me misisti; ex quo quidem ego, quod inter nos liceat dicere, millesimam partem vix intellego. pro eo tibi praesentem pecuniam solvi imperavi, ne tu expensum muneribus ferres. at quoniam nummorum mentio facta est, amabo te, cura ut cum Titinio quoquo modo poteris transigas. si in eo quod ostenderat non stat, mihi maxime placet ea quae male empta sunt reddi, si voluntate Pomponiae fieri poterit; si ne id quidem, nummi potius reddantur quam ullus sit scrupulus. valde hoc velim ante quam proficiscare amanter, ut soles, diligenterque conficias.

facio ego pergratus qui serapio liber ad ego mitto ex quo quidem ego qui inter nos licet dico millesimus pars vix intellego pro is tu praesens pecunia solvo impero ne tu expendo munus fero at quoniam nummus mentior facio sum amo tu cura ut cum titinius quisquis modo possum transigo si in is qui ostendo non sto ego magnus placeo is qui malus emo sum reddo si voluntas pomponia fio possum si ne is quidem nummus potis reddo quam ullus sum scrupulus validus hic volo ante quam proficiscaris amanter ut soleo diligens confacio


de Nicia quod scribis, si ita me haberem ut eius humanitate frui possem, in primis vellem illum mecum habere. sed mihi solitudo et recessus provincia est. quod quia facile ferebat Sicca, eo magis illum desidero. praeterea nosti Niciae nostri imbecillitatem, mollitiam, consuetudinem victus. cur ergo illi molestus esse velim, cum mihi ille iucundus esse non possit? voluntas tamen eius mihi grata est. unam rem ad me scripsisti; de qua decrevi nihil tibi rescribere. spero enim me a te impetrasse ut privares me ista molestia. Piliae et Atticae salutem.

de nicias qui scribo si ita ego habeo ut is humanitas fruor possum in primus volo ille ego habeo sed ego solitudo et recedo provincia sum qui quia facilis fero sicco is magis ille desidero praeterea nosco nicias noster imbecillitas mollitia consuetudo vinco cur ergo ille molestus sum volo cum ego ille iucundus sum non possum voluntas tamen is ego gratus sum unus res ad ego scribo de qui decerno nihil tu rescribo spero enim ego ab tu impetro ut privaris ego iste molestia pilia et attica salus


sed haec longius absunt. me nunc et congressus huius stimulat (is vero adest) et primas eius actiones horreo. volet enim, credo, S. C. facere, volet augurum decretum (rapiemur aut absentes vexabimur), vel ut consules roget praetor vel dictatorem dicat; quorum neutrum ius est. etsi, si Sulla potuit efficere ab interrege ut dictator diceretur , cur hic non possit? nihil expedio nisi ut aut ab hoc tamquam Q. Mucius aut ab illo tamquam L. Scipio.

sed hic longus absum ego nunc et congredior hic stimulo is verus adsum et primus is actio horreum volo enim credo senatus que facio volo augur decretum rapio aut absum vexo vel ut consul rogo praetor vel dictator dico qui neuter ius sum etsi si sulla possum efficio ab interrego ut dictator dico cur hic non possum nihil expedio nisi ut aut ab hic tamquam q mucius aut ab ille tamquam l scipio


Sulla, ut opinor, cras erit hic cum Messalla. currunt ad illum pulsi a militibus qui se negant usquam, nisi acceperint. ergo ille huc veniet, quod non putabant, tarde quidem. itinera enim ita facit ut multos dies in †oppidum† ponat. Pharnaces autem, quoquo modo aget, adferet moram. quid mihi igitur censes? iam enim corpore vix sustineo gravitatem huius caeli quae mihi languorem adfert in dolore. an his illuc euntibus mandem ut me excusent, ipse accedam propius? quaeso, attende et me, quod adhuc saepe rogatus non fecisti, consilio iuva. scio rem difficilem esse, sed ut in malis etiam illud mea magni interest te ut videam. profecto aliquid profecero, si id acciderit. de testamento, ut scribis, animadvertes.

sulla ut opinor creo sum hic cum messalla curro ad ille pello ab miles qui sui nego usquam nisi accipio ergo ille huc venio qui non puto tardus quidem iter enim ita facio ut multus dies in oppidum pono pharnaces autem quisquis modo ago affero mora quis ego igitur censeo iam enim corpus vix sustineo gravitas hic caelum qui ego languor affero in dolor an hic illic eo mando ut ego excuso ipse accedo propius quaeso attendo et ego qui adhuc saepe rogo non facio consilium juvo scio res difficilis sum sed ut in malus etiam ille meus magnus intersum tu ut video profecto aliquis proficio si is accido de testamentum ut scribo animadverto


mea mandata, scribis, explica. quamquam ista retentione omnis ait uti Trebatius; quid tu istos putas? nosti domum. qua re confice εὐγαγώγωσ. incredibile est quam ego ista non curem. omni tibi adseveratione adfirmo, quod mihi credas velim, mihi maiori offensioni esse quam delectationi possessiunculas meas. magis enim doleo me non habere quoi tradam quam habere qui utar laetor. atque illud Trebatius se tibi dixisse narrabat; tu autem veritus es fortasse ne ego invitus audirem. fuit id quidem humanitatis, sed, mihi crede, iam ista non curo. qua re da te in sermonem et perseca et confice et ita cum Polla loquere ut te cum illo Scaeva loqui putes nec existimes eos qui non debita consectari soleant quod debeatur remissuros. de die tantum videto et id ipsum bono modo.

meus mandatum scribo explico quamquam iste retentio omnis aio uti trebatius quis tu iste puto nosco domus qui res confacio incredibilis sum quam ego iste non curo omnis tu adseveratio adfirmo qui ego credo volo ego magnus offensio sum quam delectatio possessiuncula meus magis enim doleo ego non habeo qui trado quam habeo qui uto laeto atque ille trebatius sui tu dico narro tu autem vereor sum fortasse ne ego invitus audio sum is quidem humanitas sed ego credo iam iste non curo qui res do tu in sermo et perseca et confacio et ita cum polla loquor ut tu cum ille scaeva loquor puto neque existimo is qui non debeo consectaris soleo qui debeo remitto de dies tantus video et is ipse bonus modo


de muro quid opus sit videbis. Castricianum mendum nos corrigemus, et tamen ad me Quintus HS cciↃↃ IↃↃ scripserat, †non ad sororem tuam HS xxx. a.† Terentia tibi salutem dicit. Cicero tibi mandat ut Aristodemo idem de se respondeas quod de fratre suo, sororis tuae filio, respondisti. de Ἀμαλθείᾳ quod me admones non neglegemus. cura ut valeas.

de murus quis opus sum video castricianus mendum nos corrigo et tamen ad ego quintus sestertius cci eo scribo non ad soror tuus sestertius xxx ab terentius tu salus dico cicero tu mando ut aristodemus idem de sui respondeo qui de frater suus soror tuus filius respondeo de qui ego admoneo non neglego cura ut valeo


de adventu Caesaris idem quod a te mihi scriptum est ab Oppio et Balbo. miror te nihildum cum Tigellio, velut hoc ipsum, quantum acceperit: prorsus aveo scire nec tamen flocci facio.

de advenio caesar idem qui ab tu ego scribo sum ab oppius et balbus miro tu nihildum cum tigellius velut hic ipse quantus accipio prorsus aveo scio neque tamen floccus facio


hanc autem causam pater odium matris esse dicebat. nunc me iuva, mi Attice, consilio, πότερον id est utrum aperte hominem asperner et respuam, ἢ σκολιαῖσ ἀπάταις. ut enim Pindaro sic δίχα μοι νόοσ ἀτρέκειαν εἰπεῖν. omnino moribus meis illud aptius sed hoc fortasse temporibus. tu autem quod ipse tibi suaseris idem mihi persuasum putato. equidem vereor maxime ne in Tusculano opprimar. in turba haec essent faciliora. utrum igitur Asturae? quid si Caesar subito? iuva me, quaeso, consilio. utar eo quod tu decreveris.

hic autem causa pater odium mater sum dico nunc ego juvo ego atticus consilium is sum utrum apertus homo aspernor et respuo ut enim pindarus sic omnino mos meus ille aptus sed hic fortasse tempus tu autem qui ipse tu suadeo idem ego persuadeo puto equidem vereor magnus ne in tusculanus opprimo in turba hic sum facilis utrum igitur astura quis si caesar subeo juvo ego quaeso consilium uto is qui tu decerno


o factum male de Alexione! incredibile est quanta me molestia adfecerit, nec me hercule ex ea parte maxime quod plerique mecum, ad quem igitur te medicum conferes? quid mihi iam medico? aut si opus est, tanta inopia est? amorem erga me, humanitatem suavitatemque desidero. etiam illud. quid est quod non pertimescendum sit cum hominem temperantem, summum medicum tantus improviso morbus oppresserit? sed ad haec omnia una consolatio est quod ea condicione nati sumus ut nihil quod homini accidere possit recusare debeamus.

o facio malus de alexio incredibilis sum quantus ego molestia afficio neque ego herculis ex is pars magnus qui plerusque ego ad qui igitur tu medicus confero quis ego iam medico aut si opus sum tantus inopia sum amor erga ego humanitas suavitas desidero etiam ille quis sum qui non pertimesco sum cum homo tempero superus medicus tantus improvide morbus opprimo sed ad hic omnis unus consolatio sum qui is condicio nascor sum ut nihil qui homo accido possum recusaris debeo


nec vero haec extrema quisquam potest iure reprehendere quod mare non transierim. id enim, etsi erat deliberationis, tamen obire non potui. neque enim suspicari debui, praesertim cum ex ipsius Pompei litteris, idem quod video te existimasse, non dubitarim quin is Domitio subventurus esset, et plane quid rectum et quid faciendum mihi esset diutius cogitare malui.

neque verus hic exter quisquam possum ius reprehendo qui mare non transeo is enim etsi sum deliberatio tamen obeo non possum neque enim suspicaris debeo praesertim cum ex ipse pompejus littera idem qui video tu existimo non dubito quin is domitius subvenio sum et planus quis recingo et quis facio ego sum diu cogito malo


multo inde sermone querebantur atque id quidem Cassius maxime, amissas occasiones Decimumque graviter accusabant. ego negabam oportere praeterita, adsentiebar tamen. quomque ingressus essem dicere quid oportuisset, nec vero quicquam novi sed ea quae cotidie omnes, nec tamen illum locum attingerem, quemquam praeterea oportuisse tangi, sed senatum vocari, populum ardentem studio vehementius incitari, totam suscipi rem publicam, exclamat tua familiaris, hoc vero neminem umquam audivi! ego repressi. sed et Cassius mihi videbatur iturus (etenim Servilia pollicebatur se curaturam ut illa frumenti curatio de senatus consulto tolleretur), et noster cito deiectus est de illo inani sermone †velle esse† dixerat. constituit igitur ut ludi absente se fierent suo nomine. proficisci autem mihi in Asiam videbatur ab Antio velle.

multus inde sermo queror atque is quidem casseius magnus amitto occasio decimus gravis accuso ego nego oportet praetereo adsentio tamen cum ingredior sum dico quis oportet neque verus quisquam nosco sed is qui cottidie omnis neque tamen ille locus attingo quisquam praeterea oportet tango sed senatus vocaris populus ardeo studium vehemens incitaris totus suscipio res publicus exclamo tuus familiaris hic verus nemo umquam audio ego reprimo sed et casseius ego video eo etenim servilius polliceo sui curo ut ille frumentum curatio de senatus consultum tollo et noster cito deicio sum de ille inanis sermo volo sum dico constituo igitur ut ludo absum sui fio suus nomen proficisco autem ego in asia video ab antius volo


valde miror te ad me nihil scribere et potius ab aliis quam a te de re publica me certiorem fieri. nos disiecta manu pares adversario esse non possumus; contractis nostris copiis spero nos et rei publicae et communi saluti prodesse posse. quam ob rem cum constituisses, ut Vibullius mihi scripserat, a. d. v Id. Febr. Corfinio proficisci cum exercitu et ad me venire, miror quid causae fuerit qua re consilium mutaris. nam illa causa quam mihi Vibullius scribit levis est, te propterea moratum esse quod audieris Caesarem Firmo progressum in Castrum Truentinum venisse. quanto enim magis appropinquare adversarius coepit eo tibi celerius agendum erat ut te mecum coniungeres, prius quam Caesar aut tuum iter impedire aut me abs te excludere posset

validus miro tu ad ego nihil scribo et potis ab alius quam ab tu de res publicus ego certus fio nos disjecto manus par adversarius sum non possum contraho noster copia spero nos et res publicus et communis salus prosum possum quam ob res cum constituo ut vibullius ego scribo ab d v is febr corfinium proficisco cum exercitus et ad ego venio miro quis causa sum qui res consilium mutaris nam ille causa quam ego vibullius scribo levis sum tu propterea moror sum qui audio caesaris firmum progredior in castra truentinus venio quantus enim magis appropinquo adversarius coepio is tu celer ago sum ut tu ego conjungo prior quam caesar aut tuus iter impedio aut ego abs tu excludo possum


sed quid ago? paene orationem in epistulam inclusi. redeo ad altercationem. surgit pulchellus puer, obicit mihi me ad Baias fuisse. falsum, sed tamen quid hoc? simile est, inquam quasi in operto dicas fuisse. — quid inquit homini Arpinati cum aquis calidis? narra inquam patrono tuo, qui Arpinatis aquas concupivit; nosti enim Marianas. quousque inquit hunc regem feremus? Regem appellas inquam cum Rex tui mentionem nullam fecerit?; ille autem Regis hereditatem spe devorarat. domum inquit emisti. putes inquam dicere: iudices emisti. iuranti inquit tibi non crediderunt. mihi vero inquam xxv iudices crediderunt, xxxi, quoniam nummos ante acceperunt, tibi nihil crediderunt. Magnis clamoribus adflictus conticuit et concidit.

sed quis ago paene oratio in epistula includo redeo ad altercatio surgo pulchellus puer obicio ego ego ad baiae sum falsus sed tamen quis hic similis sum inquam quasi in operio dico sum quis inquam homo arpinas cum aqua calidus narro inquam patronus tuus qui arpinas aqua concupio nosco enim mariana quousque inquam hic rex fero rex appello inquam cum rex tuus mentio nullus facio ille autem rex hereditas spes devoro domus inquam emo puto inquam dico iudex emo juro inquam tu non credo ego verus inquam xxv iudex credo xxxi quoniam nummus ante accipio tu nihil credo magnus clamor affligo conticesco et concido


quid multa? ut ei fidem meam praestarem, cum ad me Salaminii Tarsum venissent et in iis Scaptius, imperavi ut pecuniam solverent. multa de syngrapha, de Scapti iniuriis. negavi me audire; hortatus sum, petivi etiam pro meis in civitatem beneficiis ut negotium conficerent, dixi denique me coacturum. homines non modo non recusare sed etiam hoc dicere, se a me solvere. quod enim praetori dare consuessent, quoniam ego non acceperam, se a me quodam modo dare atque etiam minus esse aliquanto in Scapti nomine quam in vectigali praetorio. conlaudavi homines. recte inquit Scaptius, sed subducamus summam. interim cum ego in edicto translaticio centesimas me observaturum haberem cum anatocismo anniversario, ille ex syngrapha postulabat quaternas. quid ais? inquam, possumne contra meum edictum? at ille profert senatus consultum Lentulo Philippoque consulibus, ut qui Ciliciam obtineret ius ex illa sungrapha diceret.

quis multus ut is fides meus praestaris cum ad ego salaminius tarsus venio et in is scaptius impero ut pecunia solvo multus de syngrapha de scaptius iniuria nego ego audio hortor sum peto etiam pro meus in civitas beneficium ut negotium confacio dico denique ego cogo homo non modo non recusaris sed etiam hic dico sui ab ego solvo qui enim praetor do consuesco quoniam ego non accipio sui ab ego quidam modo do atque etiam paruus sum aliquantus in scaptius nomen quam in vectigal praetorius conlaudo homo rectus inquam scaptius sed subduco summa interim cum ego in edictum translaticius centesima ego observo habeo cum anatocismus anniversarius ille ex syngrapha postulo quaterni quis aio inquam possum contra meus edictum at ille profero senatus consulo lentulus philippus consul ut qui cilicia obtineo ius ex ille sungrapha dico


sed adgredere Othonem, ut scribis. confice, mi Attice, istam rem. nihil enim aliud reperio ubi et in foro non sim et tecum esse possim. quanti autem, hoc mihi venit in mentem. C. Albanius proximus est vicinus. is ciↃ iugerum de M. Pilio emit, ut mea memoria est, HS c_x_v_. omnia scilicet nunc minoris. sed accedit cupiditas, in qua praeter Othonem non puto nos ullum adversarium habituros. sed eum ipsum tu poteris movere, facilius etiam si Canum haberes. o gulam insulsam! pudet me patris. rescribes si quid voles.

sed aggredior otho ut scribo confacio ego atticus iste res nihil enim alius reperio ubi et in forum non sum et tu sum possum quantus autem hic ego venio in mens que albanus proximus sum vicinus is cichorium jugerum de m pilius emo ut meus memoria sum sestertius que decem v omnis scilicet nunc paruus sed accedo cupiditas in qui praeter otho non puto nos ullus adversarius habeo sed is ipse tu possum moveo facilis etiam si canis habeo o gula insulsus pudeo ego pater rescribo si quis volo


reliquum est ut et quid agatur quoad poteris explores scribasque ad me et quid ipse coniectura adsequare; quod etiam a te magis exspecto. nam acta omnibus nuntiantibus a te exspecto futura. μάντισ δ' loquacitati ignosces, quae et me levat ad te quidem scribentem et elicit tuas litteras. aenigma plane non intellexi; est enim numero Platonis obscurius.

reliquus sum ut et quis ago quoad possum exploro scribo ad ego et quis ipse conicio adsequaris qui etiam ab tu magis exspecto nam ago omnis nuntio ab tu exspecto sum loquacitas ignosco qui et ego levo ad tu quidem scribo et elicio tuus littera aenigma planus non intellego sum enim numerus plato obscurus


consilium meum quod ais cotidie magis laudari non moleste fero exspectabamque si quid de eo ad me scriberes. ego enim in varios sermones incidebam. quin etiam idcirco trahebam ut quam diutissime integrum esset. sed quoniam furcilla extrudimur, Brundisium cogito. facilior enim et exploratior devitatio legionum fore videtur quam piratarum qui apparere dicuntur. Sestius vi Idus exspectabatur sed non venerat, quod sciam. Cassius cum classicula sua venerat. ego cum eum vidissem, v Id. in Pompeianum cogitabam, inde Aeculanum. nosti reliqua. de Tutia ita putaram.

consilium meus qui aio cottidie magis laudo non molestus fero exspecto si quis de is ad ego scribo ego enim in varius sermo incido quin etiam idcirco traho ut quam diutissime integer sum sed quoniam furcillo extrudo brundisium cogo facilis enim et exploro devitatio legio sum video quam pirataris qui appareo dico sestius vis idus exspecto sed non venio qui scio casseius cum classicula suus venio ego cum is video v is in pompejanus cogito inde aeculani nosco reliquus de tutia ita puto


quod Lucceio scribis te nostram gloriam commendaturum et aedificium nostrum quod crebro invisis, gratum. Quintus frater ad me scripsit se, quoniam Ciceronem suavissimum tecum haberes, ad te Nonis Maias venturum. ego me de Cumano movi ante diem v Kal. Maias. eo die Neapoli apud Paetum. ante diem IIII Kal. Maias iens in Pompeianum bene mane haec scripsi.

qui lucceius scribo tu noster gloria commendo et aedificium nos qui creber invideo gratus quintus frater ad ego scribo sui quoniam cicero suavis tu habeo ad tu nona maia venio ego ego de cumanum moveo ante dies v kal maia is dies neapolis apud paetus ante dies quattuor kal maia eo in pompejanus bene mane hic scribo


Bruti ad te epistulam misi. di boni, quanta ἀμηχανία! cognosces cum legeris. de celebratione ludorum Bruti tibi adsentior. ad M. Aelium nullus tu quidem domum sed sicubi inciderit. de Tulliano semisse M. Axianum adhibebis, ut scribis. quod cum Cosano egisti, optime. quod non solum mea verum etiam tua re me expedis, gratum. legationem probari meam gaudeo. quod promittis di faxint! quid enim mihi meis iucundius? sed istam quam tu excipis metuo. Brutum cum convenero, perscribam omnia. de Planco et Decimo sane velim. Sextum scutum abicere nolebam. de Mundo, si quid scies.

brutus ad tu epistula mitto deus bonus quantus cognosco cum lego de celebratio ludus brutus tu adsentio ad m aelius nullus tu quidem domus sed sicubi incido de tullianus semis m axianum adhibeo ut scribo qui cum cosanum ago optume qui non solus meus verus etiam tuus res ego expedio gratus legatio probaris meus gaudeo qui promitto deus facio quis enim ego meus jucundus sed iste quam tu excipio metuo brutus cum convenio perscribo omnis de plancus et decimus sanus volo sextus scutum abicio nolo de mundus si quis scio


quae scribis K. Iuniis Antonium de provinciis relaturum, ut et ipse Gallias habeat et utrisque dies prorogetur, licebitne decerni libere? si licuerit, libertatem esse reciperatam laetabor; si non licuerit, quid mihi attulerit ista domini mutatio praeter laetitiam quam oculis cepi iusto interitu tyranni?

qui scribo k junius antonius de provincia refero ut et ipse gallia habeo et uterque dies prorogo liceo decerno libo si liceo libertas sum recipero laeto si non liceo quis ego affero iste dominus mutatio praeter laetitia quam oculus capio justus interitus tyrannus


a Brundisio nulla adhuc fama venerat, et erat hic dies vii Idus quo die suspicabamur aut pridie ad Brundisium venisse Caesarem. nam Kal. Arpis manserat. sed si Postumum audire velles, persecuturus erat Gnaeum; transisse enim iam putabat coniectura tempestatum ac dierum. ego nautas eum non putabam habiturum, ille confidebat et eo magis quod audita naviculariis hominis liberalitas esset. sed tota res Brundisina quo modo habeat se diutius nescire non possum.

ab brundisium nullus adhuc fama venio et sum hic dies vii idus quo dies suspicor aut pridie ad brundisium venio caesaris nam kal arpi maneo sed si postumus audio volo persequor sum gnaeus transeo enim iam puto conicio tempestas atque dies ego nauta is non puto habeo ille confido et is magis qui audio navicularius homo liberalitas sum sed totus res brundisina quo modo habeo sui diu nescio non possum


tabellarius ad me cum sine litteris tuis venisset, existimavi tibi eam causam non scribendi fuisse quod pridie scripsisses ea ipsa ad quam rescripsi epistula. exspectaram tamen aliquid de litteris Asini Pollionis. sed nimium ex meo otio tuum specto. quamquam tibi remitto, nisi quid necesse erit, necesse ne habeas scribere nisi eris valde otiosus.

tabellarius ad ego cum sine littera tuus venio existimo tu is causa non scribo sum qui pridie scribo is ipse ad quam rescribo epistula exspecto tamen aliquis de littera asinius pollio sed nimium ex meus otium tuus specto quamquam tu remitto nisi quis necesse sum necesse ne habeo scribo nisi sum validus otiosus


ego quod per Thessaliam si irem in Epirum perdiu nihil eram auditurus et quod mei studiosos habeo Dyrrachinos, ad eos perrexi, cum illa superiora Thessalonicae scripsissem. inde cum ad te me convertam, faciam ut scias, tuque ad me velim omnia quam diligentissime cuicuimodi sunt scribas. ego iam aut rem aut ne spem quidem exspecto. data vi Kal. Decembr. Dyrrachi.

ego qui per thessalia si eo in epirus perdiu nihil sum audio et qui meus studiosi habeo dyrrachini ad is pergo cum ille superus thessalonica scribo inde cum ad tu ego converto facio ut scio tu ad ego volo omnis quam diligens cuicuimodi sum scribo ego iam aut res aut ne spes quidem exspecto do vis kal decembr dyrrachium


ecce subito litterae Domiti ad illum, ipsius ad consules. fulsisse mihi videbatur τὸ καλὸν ad oculos eius et exclamasse ille vir qui esse debuit, πρὸσ ταῦθ' ὅ τι χρὴ καὶ παλαμάσθων καὶ πάντ' ἐπ' ἐμοὶ τεκταινέσθων: τὸ γὰρ εὖ μετ' ἐμοῦ. at ille tibi πολλὰ χαίρειν τῷ καλῷ dicens pergit Brundisium. Domitium autem aiunt re audita et eos qui una essent se tradidisse. o rem lugubrem! itaque intercludor dolore quo minus ad te plura scribam. tuas litteras exspecto.

ecce subeo littera domitius ad ille ipse ad consul fulcio ego video ad oculus is et exclamo ille vir qui sum debeo at ille tu dico pergo brundisium domitius autem aio res audio et is qui unus sum sui trado o res lugubris itaque intercludo dolor quo paruus ad tu multus scribo tuus littera exspecto


cum tuis dare possem litteras non praetermisi, etsi quod scriberem non habebam. tu ad nos et rarius scribis quam solebas et brevius, credo quia nihil habes quod me putes libenter legere aut audire posse. verum tamen velim si quid erit, qualecumque erit, scribas. est autem unum quod mihi sit optandum si quid agi de pace possit; quod nulla equidem habeo in spe; sed quia tu leviter interdum significas, cogis me sperare quod optandum vix est.

cum tuus do possum littera non praetermitto etsi qui scribo non habeo tu ad nos et rarus scribo quam soleo et brevis credo quia nihil habeo qui ego puto libet lego aut audio possum verus tamen volo si quis sum qualis sum scribo sum autem unus qui ego sum opto si quis ago de pax possum qui nullus equidem habeo in spes sed quia tu levis interdum significo cogo ego spero qui opto vix sum


de c_c_x_ optime. Ciceronis rationes explicentur. Ovius enim recens. is multa quae vellem, in iis ne hoc quidem malum †in mandatis si habunde† HS L_X_X_I_I_ satis esse, adfatim prorsus, sed Xenonem perexigue et γλίσχρωσ praebere . quod plus permutasti quam ad fructum insularum, id ille annus habeat in quem itineris sumptus accessit. hinc ex Kal. Apr. ad HS L_x_x_x_ accommodetur. nunc enim insulae tantum. videndum enim est quid, cum Romae erit. non enim puto socrum illam ferendam. Pindaro de Cumano negaram.

de que que decem optume cicero ratio explico ovius enim recens is multus qui volo in is ne hic quidem malus in mandatum si habunde sestertius l decem decem eo eo satis sum affatim prorsus sed xeno perexiguus et praebeo qui multus permuto quam ad fructus insularis is ille annus habeo in qui iter sumptus accedo hinc ex kal apr ad sestertius l decem decem decem accommodo nunc enim insula tantus video enim sum quis cum roma sum non enim puto socer ille fero pindarus de cumanum nego


hoc manu mea. cum quasi alias res quaererem de philologis e Nicia, incidimus in Thalnam. ille de ingenio nihil nimis, modestum et frugi. sed hoc mihi non placuit. se scire aiebat ab eo nuper petitam Cornificiam, Q. filiam, vetulam sane et multarum nuptiarum; non esse probatum mulieribus, quod ita reperirent rem non maiorem d_c_c_c_. hoc putavi te scire oportere.

hic manus meus cum quasi alius res quaero de philologus e nicias incido in thalnam ille de ingenium nihil nimis modestus et frugi sed hic ego non placeo sui scio aio ab is nuper peto cornificius q filia vetula sanus et multus nuptiae non sum probo mulier qui ita reperio res non magnus d que que que hic puto tu scio oportet


Hirti epistulam si legeris, quae mihi quasi πρόπλασμα videtur eius vituperationis quam Caesar scripsit de Catone, facies me quid tibi visum sit, si tibi erit commodum, certiorem. redeo ad fanum. nisi hac aestate absolutum erit quam vides integram restare, scelere me liberatum non putabo.

hirtius epistula si lego qui ego quasi video is vituperatio quam caesar scribo de cato facies ego quis tu video sum si tu sum commodus certus redeo ad fanum nisi hic aestas absolvo sum quam video integer resto scelus ego libero non puto


illud me, mi Attice, in extrema fere parte epistulae commovit; scribis enim sic, τί λοιπόν; deinde me obsecras amantissime ne obliviscar vigilare et ut animadvertam quae fiant. num quid de quo inaudisti? etsi nihil eius modi est. πολλοῦ γε. nec enim me fefellisset nec fallet. sed ista admonitio tua tam accurata nescio quid mihi significare visa est.

ille ego ego atticus in exter fere pars epistula commoveo scribo enim sic deinde ego obsecro amo ne obliviscor vigilaris et ut animadverto qui fio num quis de quo inaudio etsi nihil is modus sum neque enim ego fallo neque fallo sed iste admonitio tuus tam accuro nescio quis ego significaris video sum


provincias praetores nondum sortiti sunt. res eodem est loci quo reliquisti. τοποθεσίαν quam postulas Miseni et Puteolorum includam orationi meae. A. d. iii Non. Decembr. mendose fuisse animadverteram. quae laudas ex orationibus, mihi crede, valde mihi placebant sed non audebam antea dicere; nunc vero quod a te probata sunt, multo mi Ἀττικώτερα videntur. in illam orationem Metellinam addidi quaedam. Liber tibi mittetur, quoniam te amor nostri φιλορήτορα reddidit.

provincia praetor nondum sortio sum res idem sum locus quo relinquo quam postulo misenus et puteoli includo oratio meus ab d iii non decembr mendosus sum animadverto qui laudo ex oratio ego credo validus ego placeo sed non audeo antea dico nunc verus qui ab tu probo sum multus ego video in ille oratio metellinus addo quidam liber tu mitto quoniam tu amor noster reddo


omnino ad id de quo dubito pertinet me scire quid Domitius acturus sit, quid noster Lentulus. de Domitio varia audimus †modo esse in Tiburti aut lepidi quo cum lepidus accessisse ad urbem†, quod item falsum video esse. ait enim Lepidus eum nescio quo penetrasse itineribus †occultandi† sui causa an maris adipiscendi ne is quidem scit. ignorat etiam de filio. addit illud sane molestum, pecuniam Domitio satis grandem quam is Corfini habuerit non esse redditam. de Lentulo autem nihil audivimus. haec velim exquiras ad meque perscribas.

omnino ad is de quo dubito pertineo ego scio quis domitius ago sum quis noster lentulus de domitius vario audio modo sum in tiburtus aut lepidus quo cum lepidus accedo ad urbs qui item falsus video sum aio enim lepidus is nescio quo penetro iter occulto suus causa an mare adipiscendi ne is quidem scio ignoro etiam de filius addo ille sanus molestus pecunia domitius satis grandis quam is corfinium habeo non sum reddo de lentulus autem nihil audio hic volo exquiro ad ego perscribo


vult, opinor, regnum aliquod emere a Caesare; nam quo modo nunc est, pedem ubi ponat in suo non habet. omnino eum Sestius noster parochus publicus occupavit; quod quidem facile patior. verum tamen, quod mihi summo beneficio meo magna cum fratribus illius necessitudo est, invito eum per litteras ut apud me deversetur. ad eam rem cum mitterem Alexandrum, has ei dedi litteras.

volo opinor regnum aliqui emo ab caesaris nam quo modo nunc sum pedis ubi pono in suus non habeo omnino is sestius noster parochus publicus occupo qui quidem facilis patior verus tamen qui ego superus beneficium meus magnus cum frater ille necessitudo sum invito is per littera ut apud ego deversor ad is res cum mitto alexander hic is do littera


deverti ad illum de quo tecum mane. nihil perditius; explicari rem non posse. etenim si ille tali ingenio exitum non reperiebat, quis nunc reperiet? quid quaeris? perisse omnia aiebat (quod haud scio an ita sit; verum ille gaudens) adfirmatque minus diebus xx tumultum Gallicum. in sermonem se post Idus Martias praeterquam Lepido venisse nemini. ad summam non posse istaec sic abire. o prudentem Oppium! qui nihilo minus illum desiderat, sed loquitur nihil quod quemquam bonum offendat. sed haec hactenus.

deverto ad ille de quo tu mane nihil perdo explicaris res non possum etenim si ille talis ingenium exitus non reperio quis nunc reperio quis quaero pereo omnis aio qui haud scio an ita sum verus ille gaudeo adfirmatque paruus dies xx tumultus gallicus in sermo sui post idus martius praeterquam lepidus venio nemo ad summa non possum iste sic abeo o prudens oppius qui nihilum paruus ille desidero sed loquor nihil qui quisquam bonus offendo sed hic hactenus


cum pontifices decressent ita, si neque populi iussu neque plebis scitu is qui se dedicasse diceret nominatim ei rei praefectus esset neque populi iussu aut plebis scitu id facere iussus esset videri, posse sine religione eam partem areae mihi restitui, mihi facta statim est gratulatio; nemo enim dubitabat quin domus nobis esset adiudicata; cum subito ille in contionem escendit quam Appius ei dedit. nuntiat iam populo pontifices secundum se decrevisse, me autem vi conari in possessionem venire; hortatur ut se et Appium sequantur et suam libertatem vi defendant. hic cum etiam illi infimi partim admirarentur partim inriderent hominis amentiam, ego statuerem illuc non accedere nisi cum consules ex senatus consulto porticum Catuli restituendam locassent Kal Octobr. habetur senatus frequens.

cum pontifex decerno ita si neque populus iussus neque plebs scio is qui sui dedico dico nominatim is res praefectus sum neque populus iussus aut plebs scio is facio iubeo sum video possum sine religio is pars areae ego restituo ego facio statim sum gratulatio nemo enim dubito quin domus nos sum adjudico cum subeo ille in contio escendo quam appius is do nuntio iam populus pontifex secundus sui decerno ego autem vis conor in possessio venio hortor ut sui et appius sequor et suus libertas vis defendo hic cum etiam ille infimus pars admiror pars irrideo homo amentia ego statuo illic non accedo nisi cum consul ex senatus consultum porticus catulis restituo loco kal octobr habeo senatus frequens


quod ad Xenonem scripsisti, valde mihi gratum est; nihil enim deesse Ciceroni cum ad officium tum ad existimationem meam pertinet. Flammam Flaminium audio Romae esse. ad eum scripsi me tibi mandasse per litteras ut de Montani negotio cum eo loquerere, et velim cures epistulam quam ad eum misi reddendam et ipse, quod commodo tuo fiat, cum eo conloquare. puto, si quid in homine pudoris est, praestaturum eum ne sero cum damno dependatur. de Attica pergratum mihi fecisti quod curasti ante scirem recte esse quam non belle fuisse.

qui ad xeno scribo validus ego gratus sum nihil enim desum cicero cum ad officium tum ad existimatio meus pertineo flamma flaminius audio roma sum ad is scribo ego tu mando per littera ut de montanus negotium cum is loquor et volo curo epistula quam ad is mitto reddo et ipse qui commodum tuus fio cum is conloquaris puto si quis in homo pudor sum praesto is ne serus cum damnum dependo de atticus pergratus ego facio qui curo ante scio rectus sum quam non bellus sum


tu vero sapientior Buthroti domum parasti. sed, mihi crede, proxima est illi municipio haec Antiatium civitas. esse locum tam prope Romam ubi multi sint qui Vatinium numquam viderint, ubi nemo sit praeter me qui quemquam ex viginti viris vivum et salvum velit, ubi me interpellet nemo, diligant omnes! hic, hic nimirum πολιτευτέον; nam istic non solum non licet sed etiam taedet. itaque ἀνέκδοτα quae tibi uni legamus Theopompio genere aut etiam asperiore multo pangentur. neque aliud iam quicquam πολιτεύομαι nisi odisse improbos et id ipsum nullo cum stomacho sed potius cum aliqua scribendi voluptate. sed ut ad rem, scripsi ad quaestores urbanos de Quinti fratris negotio. vide quid narrent, ecquae spes sit denari an cistophoro Pompeiano iaceamus. praeterea de muro statue quid faciendum sit. aliud quid? etiam. quando te proficisci istinc putes fac ut sciam.

tu verus sapio buthrotius domus paro sed ego credo propior sum ille municipium hic antias civitas sum locus tam prope roma ubi multus sum qui vatinius numquam video ubi nemo sum praeter ego qui quisquam ex viginti vis vivus et salvus volo ubi ego interpello nemo diligo omnis hic hic nimirum nam istic non solus non licet sed etiam taedet itaque qui tu unus lego theopompio genus aut etiam asper multus pango neque alius iam quisquam nisi odi improbus et is ipse nullus cum stomachus sed potis cum aliqui scribo voluptas sed ut ad res scribo ad quaestor urbanus de quintius frater negotium video quis narro ecqui spes sum denaris an cistophorus pompejanus jaceo praeterea de murus statuo quis facio sum alius quis etiam quando tu proficisco istinc puto facio ut scio


altera epistula de Madaro scripta, apud quem nullum †φαλάκωμα, ut putas. processit enim, sed minus diutius. sermone eius† sum retentus. quod autem ad te scripseram obscure fortasse, id eius modi est. aiebat Caesarem secum, quo tempore Sesti rogatu veni ad eum, cum exspectarem sedens, dixisse, ego nunc tam sim stultus ut hunc ipsum facilem hominem putem mihi esse amicum quom tam diu sedens meum commodum exspectet? habes igitur φαλάκρωμα inimicissimum oti, id est Bruti.

alter epistula de madarus scribo apud qui nullus ut puto procedo enim sed paruus diu sermo is sum retendo qui autem ad tu scribo obscurus fortasse is is modus sum aio caesaris sui quo tempus sestius rogo venio ad is cum exspecto sedeo dico ego nunc tam sum stultus ut hic ipse facilis homo puto ego sum amicus cum tam diu sedeo meus commodus exspecto habeo igitur inimicus otium is sum brutus


nunc, Pomponi, quoniam nihil impertisti tuae prudentiae ad salutem meam, quod aut in me ipso satis esse consili decreras aut te nihil plus mihi debere quam ut praesto esses, quoniamque ego proditus, inductus, coniectus in fraudem omnia mea praesidia neglexi, totam Italiam iam erectam ad me defendendum destitui et reliqui, me, meos meis tradidi inimicis inspectante et tacente te qui, si non plus ingenio valebas quam ego, certe timebas minus, si potes, erige adflictos et in eo nos iuva; sin omnia sunt obstructa, id ipsum fac ut sciamus et nos aliquando aut obiurgare aut communiter consolari desine. ego si tuam fidem accusarem, non me potissimum tuis tectis crederem; meam amentiam accuso quod me a te tantum amari quantum ego vellem putavi. quod si fuisset, fidem eandem, curam maiorem adhibuisses, me certe ad exitium praecipitantem retinuisses, istos labores quos nunc in naufragiis nostris suscipis non subisses.

nunc pomponius quoniam nihil impertio tuus prudentia ad salus meus qui aut in ego ipse satis sum consilium decerno aut tu nihil multus ego debeo quam ut praesto sum quoniam ego prodeo induco coniectus in fraudo omnis meus praesidium neglego totus italia iam erigo ad ego defendo destituo et reliquus ego meus meus trado inimicus inspecto et taceo tu qui si non multus ingenium valeo quam ego certus timeo paruus si possum erigo affligo et in is nos juvo sin omnis sum obstruo is ipse facio ut scio et nos aliquando aut obiurgaris aut communis consolaris desino ego si tuus fides accusaris non ego potis tuus tectum credo meus amentia accuso qui ego ab tu tantus amo quantus ego volo puto qui si sum fides idem cura magnus adhibeo ego certus ad exitium praecipito retineo iste labor qui nunc in naufragium noster suscipio non subeo


lippitudinis meae signum tibi sit librari manus et eadem causa brevitatis; etsi nunc quidem quod scriberem nihil erat. omnis exspectatio nostra erat in nuntiis Brundisinis si nactus hic esset Gnaeum nostrum, spes dubia pacis, sin ille ante tramisisset, exitiosi belli metus. sed videsne in quem hominem inciderit res publica, quam acutum, quam vigilantem, quam paratum? si me hercule neminem occiderit nec cuiquam quicquam ademerit, ab iis qui eum maxime timuerant maxime diligetur.

lippitudo meus signum tu sum libro manus et idem causa brevitas etsi nunc quidem qui scribo nihil sum omnis exspectatio noster sum in nuntius brundisini si nanciscor hic sum gnaeus nos spes dubius pax sin ille ante transmitto exitiosus bellum metus sed video in qui homo incido res publicus quam acutus quam vigilo quam paro si ego herculis nemo occido neque quisquam quisquam adimo ab is qui is magnus timeo magnus diligo


ego me, ut scripseram, in Pompeianum non abdidi primo tempestatibus quibus nil taetrius; deinde ab Octaviano cotidie litterae ut negotium susciperem, Capuam venirem, iterum rem publicam servarem, Romam utique statim. αἴδεσθεν μὲν ἀνήνασθαι, is tamen egit sane strenue et agit. Romam veniet cum manu magna, sed est plane puer. putat senatum statim. quis veniet? si venerit, quis incertis rebus offendet Antonium? Kal. Ianuar. erit fortasse praesidio aut quidem ante depugnabitur. puero municipia mire favent. iter enim faciens in Samnium venit Cales, mansit Teani. mirifica ἀπάντησισ et cohortatio. hoc tu putares? ob hoc ego citius Romam quam constitueram. simul et constituero scribam.

ego ego ut scribo in pompejanus non abdo primus tempestas qui nihil taeter deinde ab octavianus cottidie littera ut negotium suscipio capua venio iterum res publicus servaris roma utique statim is tamen ago sanus strenuus et ago roma venio cum manus magnus sed sum planus puer puto senatus statim quis venio si venio quis incertus res offendo antonius kal ianuar sum fortasse praesidium aut quidem ante depugno puer municipium mirus faveo iter enim facio in samnium venio cal maneo teanum mirificus et cohortatio hic tu puto ob hic ego cieo roma quam constituo simul et constituo scribo


nos hic voramus litteras cum homine mirifico (ita me hercule sentio) Dionysio qui te omnisque vos salutat. οὐδὲν qua re ut homini curioso ita perscribe ad me quid primus dies, quid secundus, quid censores, quid Appius, quid illa populi Appuleia; denique etiam quid a te fiat ad me velim scribas. non enim, ut vere loquamur, tam rebus novis quam tuis litteris delector. ego mecum praeter Dionysium eduxi neminem nec metuo tamen ne mihi sermo desit. †abs te opere† delector. tu Lucceio nostrum librum dabis. Demetri Magnetis tibi mitto, statim ut sit qui a te mihi epistulam referat.

nos hic voro littera cum homo mirificus ita ego herculis sentio dionysius qui tu omne tu saluto qui res ut homo curiosus ita perscribo ad ego quis primus dies quis secundus quis censor quis appius quis ille populus appuleius denique etiam quis ab tu fio ad ego volo scribo non enim ut verus loquor tam res novus quam tuus littera delecto ego ego praeter dionysius educo nemo neque metuo tamen ne ego sermo desum abs tu opus delecto tu lucceius nos liber do demetrius magnes tu mitto statim ut sum qui ab tu ego epistula refero


quo modo me nunc putas, mi Cicero, torqueri, postquam rursus in spem pacis veni, ne qua res eorum compositionem impediat? namque quod absens facere possum opto. quod si una essem, aliquid fortasse proficere posse mi viderer. nunc exspectatione crucior.

quo modo ego nunc puto ego cicero torqueo postquam rursus in spes pax venio ne qui res is compositio impedio namque qui absum facio possum opto qui si unus sum aliquis fortasse proficio possum ego video nunc exspectatio crucio


cum paulo ante dedissem ad te Cassi tabellario litteras, v Idus venit noster tabellarius et quidem, portenti simile, sine tuis litteris. sed cito conieci Lanuvi te fuisse. Eros autem festinavit, ut ad me litterae Dolabellae perferrentur non de re mea (nondum enim meas acceperat) sed rescripsit ad eas quarum exemplum tibi miseram sane luculente.

cum paulus ante do ad tu casseius tabellarius littera v idus venio noster tabellarius et quidem portendo similis sine tuus littera sed cito conicio lanuvium tu sum erus autem festino ut ad ego littera dolabella perfero non de res meus nondum enim meus accipio sed rescribo ad is qui exemplum tu miser sanus luculentus


undecimo Kal. accepi in Arpinati duas epistulas tuas, quibus duabus meis respondisti. una erat xv Kal., altera xii data. ad superiorem igitur prius. accurres in Tusculanum, ut scribis; quo me vi Kal. venturum arbitrabar. quod scribis parendum victoribus, non mihi quidem cui sunt multa potiora. nam illa quae recordaris Lentulo et Marcello consulibus acta in aede Apollinis, nec causa eadem est nec simile tempus, praesertim cum Marcellum scribas aliosque discedere. erit igitur nobis coram odorandum et constituendum tutone Romae esse possimus. novi conventus habitatores sane movent; in magnis enim versamur angustiis. sed sunt ista parvi; quin et maiora contemnimus. Calvae testamentum cognovi, hominis turpis ac sordidi; tabula Demonici quod tibi curae est gratum. de †malo† scripsi iam pridem ad Dolabellam accuratissime, modo redditae litterae sint. eius causa et cupio et debeo.

undecimus kal accipio in arpinas duo epistula tuus qui duo meus respondeo unus sum xv kal alter duodecim do ad superus igitur prior accurro in tusculanus ut scribo quo ego vis kal venio arbitror qui scribo pareo victor non ego quidem qui sum multus potis nam ille qui recordaris lentulus et marcellus consul ago in aedes apollo neque causa idem sum neque similis tempus praesertim cum marcellus scribo alius discedo sum igitur nos coram odoro et constituo tueor roma sum possum nosco convenio habitator sanus moveo in magnus enim verso angustia sed sum iste parvus quin et magnus contemno calva testamentum cognosco homo turpis atque sordidus tabula demonici qui tu cura sum gratus de malus scribo iam pridem ad dolabella accuro modo reddo littera sum is causa et cupio et debeo


male me hercule de Athamante. tuus autem dolor humanus is quidem sed magno opere moderandus. consolationum autem multae viae sed illa rectissima: impetret ratio quod dies impetratura est. Alexin vero curemus, imaginem Tironis, quem aegrum Romam remisi, et, si quid habet collis ἐπιδήμιον, ad me cum †testamento† transferamus. tota domus vacat superior, ut scis. hoc puto valde ad rem pertinere.

malus ego herculis de athamas tuus autem dolor humanus is quidem sed magnus opus modero consolatio autem multus via sed ille recingo impetro ratio qui dies impetro sum alexa verus curo imago tiro qui aeger roma remitto et si quis habeo collis ad ego cum testamentum transfero totus domus vaco superus ut scio hic puto validus ad res pertineo


nondum est plane expeditus. dices tu ergo haec quo modo fers? belle me hercule et in eo me valde amo. amisimus, mi Pomponi, omnem non modo sucum ac sanguinem sed etiam colorem et speciem pristinam civitatis. nulla est res publica quae delectet, in qua acquiescam. idne igitur inquies facile fers? id ipsum; recordor enim quam bella paulisper nobis gubernantibus civitas fuerit, quae mihi gratia relata sit. nullus dolor me angit unum omnia posse; dirumpuntur ii qui me aliquid posse doluerunt. multa mihi dant solacia, nec tamen ego de meo statu demigro, quaeque vita maxime est ad naturam ad eam me refero, ad litteras et studia nostra. dicendi laborem delectatione oratoria consolor; domus me et rura nostra delectant; non recordor unde ceciderim sed unde surrexerim. fratrem mecum et te si habebo, per me isti pedibus trahantur; vobis ἐμφιλοσοφῆσαι possum. locus ille animi nostri stomachus ubi habitabat olim concalluit; privata modo et domestica nos delectant. miram securitatem videbis; cuius plurimae me hercule partes sunt in tuo reditu; nemo enim in terris est mihi tam consentientibus sensibus.

nondum sum planus expedio dico tu ergo hic quo modo fero bellus ego herculis et in is ego validus amo amitto ego pomponius omnis non modo sucus atque sanguis sed etiam color et species pristinus civitas nullus sum res publicus qui delecto in qui acquiesco is igitur inquam facilis fero is ipse recordor enim quam bellum paulisper nos guberno civitas sum qui ego gratia refero sum nullus dolor ego ango unus omnis possum dirumpo is qui ego aliquis possum doleo multus ego do solacium neque tamen ego de meus status demigro quisque vito magnus sum ad natura ad is ego refero ad littera et studium noster dico labor delectatio oratorium consolo domus ego et rus noster delecto non recordor unde cado sed unde surgo frater ego et tu si habeo per ego iste pes traho tu possum locus ille animus noster stomachus ubi habito olim concalluit privo modo et domesticus nos delecto mirus securitas video qui multus ego herculis pars sum in tuus reditus nemo enim in terra sum ego tam consentio sensus


Varronis διάλογον exspecto. iam probo Ἡρακλείδειον, praesertim cum tu tanto opere delectere; sed quale velis velim scire. quod ad te antea atque adeo prius scripsi (sic enim mavis), ad scribendum †tibi vere dicere† fecisti me alacriorem. ad tuum enim iudicium quod mihi erat notum addidisti Peducaei auctoritatem magnam quidem apud me et in primis gravem. enitar igitur ne desideres aut industriam meam aut diligentiam. Vettienum, ut scribis, et Faberium foveo. Clodium nihil arbitror malitiose; quamquam—sed quod egerit. de libertate retinenda, qua certe nihil est dulcius, tibi adsentior. itane Gallo Caninio? o hominem nequam! quid enim dicam aliud? cautum Marcellum! me sic, sed non tamen cautissimum.

varro exspecto iam probo praesertim cum tu tantus opus delecto sed qualis velis volo scio qui ad tu antea atque adeo prior scribo sic enim malo ad scribo tu verus dico facio ego alacer ad tuus enim iudicium qui ego sum notus addo peducaeus auctoritas magnus quidem apud ego et in primus gravis enitor igitur ne desidero aut industria meus aut diligentia vettienus ut scribo et faberius foveo claudius nihil arbitror malitiosus quamquam sed qui ago de libertas retineo qui certus nihil sum dulcis tu adsentio ito gallus caninius o homo nequam quis enim dico alius caueo marcellus ego sic sed non tamen caveo


o rem indignam! gentilis tuus urbem auget quam hoc biennio primum vidit et ei parum magna visa est quae etiam ipsum capere potuerit. hac de re igitur exspecto litteras tuas. Varroni scribis te, simul ac venerit.

o res indignus gentilis tuus urbs augeo quam hic biennium primus video et is parum magnus video sum qui etiam ipse capio possum hic de res igitur exspecto littera tuus varro scribo tu simul atque venio


o spectaculum uni Crasso iucundum, ceteris non item! nam quia deciderat ex astris, lapsus potius quam progressus videbatur, et, ut Apelles si Venerem, aut Protogenes si Ialysum illum suum caeno oblitum videret, magnum, credo, acciperet dolorem, sic ego hunc omnibus a me pictum et politum artis coloribus subito deformatum non sine magno dolore vidi. quamquam nemo putabat propter Clodianum negotium me illi amicum esse debere, tamen tantus fuit amor ut exhauriri nulla posset iniuria. itaque Archilochia in illum edicta Bibuli populo ita sunt iucunda ut eum locum ubi proponuntur prae multitudine eorum qui legunt transire nequeamus, ipsi ita acerba ut tabescat dolore, mihi me hercule molesta, quod et eum quem semper dilexi nimis excruciant et timeo tam vehemens vir tamque acer in ferro et tam insuetus contumeliae ne omni animi impetu dolori et iracundiae pareat.

o spectaculum unus crassus iucundus ceterus non item nam quia decido ex astrum labor potis quam progredior video et ut apello si venus aut protogenes si ialysus ille suus caenum obliuiscor video magnus credo accipio dolor sic ego hic omnis ab ego pingo et polio ars color subeo deformo non sine magnus dolor video quamquam nemo puto propter clodianus negotium ego ille amicus sum debeo tamen tantus sum amor ut exhaurio nullus possum iniuria itaque archilochius in ille edico bibulis populus ita sum iucundus ut is locus ubi propono prae multitudo is qui lego transeo nequeo ipse ita acerbus ut tabesco dolor ego ego herculis molestus qui et is qui semper diligo nimis excrucio et timeo tam vehemens vir tam acer in ferrum et tam insuetus contumelia ne omnis animus impetus dolor et iracundia pareo


quod in epistula tua scriptum erat me iam arbitrari designatum esse, scito nihil tam exercitum esse nunc Romae quam candidatos omnibus iniquitatibus nec quando futura sint comitia sciri.

qui in epistula tuus scribo sum ego iam arbitraris designo sum scio nihil tam exercitus sum nunc roma quam candido omnis iniquitas neque quando sum sum comitium scio


nos animo dumtaxat vigemus etiam magis quam cum florebamus, re familiari comminuti sumus. Quinti fratris tamen liberalitati pro facultatibus nostris, ne omnino exhaustus essem, illo recusante subsidiis amicorum respondemus. quid consili de omni nostro statu capiamus te absente nescimus. qua re adpropera.

nos animus dumtaxat vigeo etiam magis quam cum floreo res familiaris comminuo sum quintius frater tamen liberalitas pro facultas noster ne omnino exhaurio sum ille recuso subsidium amicus respondeo quis consilium de omnis noster status capio tu absum nescio qui res appropero


de Caelio tu quaeres, ut scribis; ego nihil novi. noscenda autem est natura, non facultas modo. de Hortensio et Verginio tu, si quid dubitabis. etsi quod magis placeat, ego quantum aspicio, non facile inveneris. cum Mustela, quem ad modum scribis, cum venerit Crispus. ad avium scripsi ut ea quae bene nosset de auro Pisoni demonstraret. tibi enim sane adsentior et istud nimium diu duci et omnia nunc undique contrahenda. te quidem nihil agere, nihil cogitare aliud nisi quod ad me pertineat facile perspicio meisque negotiis impediri cupiditatem tuam ad me veniendi. sed mecum esse te puto, non solum quod meam rem agis verum etiam quod videre videor quo modo agas. neque enim ulla hora tui mihi est operis ignota.

de caelius tu quaero ut scribo ego nihil nosco nosco autem sum natura non facultas modo de hortensius et verginio tu si quis dubito etsi qui magis placeo ego quantus aspicio non facilis invenio cum mustela qui ad modus scribo cum venio crispus ad avis scribo ut is qui bene nosco de aurum piso demonstro tu enim sanus adsentio et iste nimium diu duco et omnis nunc undique contraho tu quidem nihil ago nihil cogito alius nisi qui ad ego pertineo facilis perspicio meus negotium impedio cupiditas tuus ad ego venio sed ego sum tu puto non solus qui meus res ago verus etiam qui video video quo modo ago neque enim ullus hora tuus ego sum opus ignotus


habes, ut brevissime potui, genus iudici et causam absolutionis. quaeris deinceps qui nunc sit status rerum et qui meus. rei publicae statum illum, quem tu meo consilio, ego divino confirmatum putabam, qui bonorum omnium coniunctione et auctoritate consulatus mei fixus et fundatus videbatur, nisi quis nos deus respexerit, elapsum scito esse de manibus uno hoc iudicio, si iudicium est triginta homines populi Romani levissimos ac nequissimos nummulis acceptis ius ac fas omne delere et, quod omnes non modo homines verum etiam pecudes factum esse sciant, id Thalnam et Plautum et Spongiam et ceteras huius modi quisquilias statuere numquam esse factum.

habeo ut brevis possum genus judicium et causa absolutio quaero deinceps qui nunc sum status res et qui meus res publicus status ille qui tu meus consilium ego divino confirmo puto qui bonus omnis coniunctio et auctoritas consulatus meus figo et fundo video nisi quis nos deus respicio elabor scio sum de manus unus hic iudicium si iudicium sum triginta homo populus romanus levis atque nequissimos nummulis accipio ius atque fas omnis deleo et qui omnis non modo homo verus etiam pecus facio sum scio is thalnam et plautus et spongia et ceterus hic modus quisquiliae statuo numquam sum facio


quid est praeterea? nihil sane nisi illud. valde me Athenae delectarunt urbe dumtaxat et urbis ornamento et hominum amore in te et in nos quadam benevolentia; †sed multum ea philosophia sursum deorsum†, si quidem est in Aristo, apud quem eram. nam Xenonem tuum vel nostrum potius Quinto concesseram, et tamen propter vicinitatem totos dies simul eramus. tu velim cum primum poteris tua consilia ad me scribas, ut sciam quid agas, ubi quoque tempore, maxime quando Romae futurus sis.

quis sum praeterea nihil sanus nisi ille validus ego athenae delecto urbs dumtaxat et urbs ornamentum et homo amor in tu et in nos quidam benevolens sed multus is philosophia sursum deorsum si quidem sum in aristo apud qui sum nam xeno tuus vel nos potis quintus concedo et tamen propter vicinitas totus dies simul sum tu volo cum primus possum tuus consilium ad ego scribo ut scio quis ago ubi quoque tempus magnus quando roma sum sum


deinceps igitur haec, nam si a Phaedro nostro esses, expedita excusatio esset; nunc quid respondemus? ergo id erat meum factum quod Catoni probare non possim? flagiti scilicet plenum et dedecoris. utinam a primo ita tibi esset visum! tu mihi, sicut esse soles, fuisses Cato.

deinceps igitur hic nam si ab phaedrus noster sum expedio excusatio sum nunc quis respondeo ergo is sum meus facio qui cato probaris non possum flagitium scilicet plenus et dedecor utinam ab primus ita tu sum video tu ego sicut sum soleo sum cato


gaudeo id te mihi suadere quod ego mea sponte pridie feceram. nam cum ad te VI Nonas darem, eidem tabellario dedi etiam ad Sestium scriptas πάνυ φιλοστόργωσ. ille autem, quod Puteolos persequitur, humane, quod queritur, iniuste. non enim ego tam illum exspectare dum de Cosano rediret debui quam ille aut non ire ante quam me vidisset aut citius reverti. sciebat enim me celeriter velle proficisci seseque ad me in Tusculanum scripserat esse venturum.

gaudeo is tu ego suadeo qui ego meus sponte pridie facio nam cum ad tu vis nona do idem tabellarius do etiam ad sestius scribo ille autem qui puteoli persequor humanus qui queror injustus non enim ego tam ille exspectaris dum de cosanum redeo debeo quam ille aut non eo ante quam ego video aut cieo revorto scio enim ego celer volo proficisco sesequor ad ego in tusculanus scribo sum venio


nos adhuc Brundisio nihil. Roma scripsit Balbus putare iam Lentulum consulem tramisisse nec eum a minore Balbo conventum, quod is hoc iam Canusi audisset; inde ad se eum scripsisse; cohortesque sex quae Albae fuissent ad Curium via Minucia transisse; id Caesarem ad se scripsisse et brevi tempore eum ad urbem futurum. ergo utar tuo consilio neque me Arpinum hoc tempore abdam, etsi, Ciceroni meo togam puram quom dare Arpini vellem, hanc eram ipsam excusationem relicturus ad Caesarem. sed fortasse in eo ipso offendetur, cur non Romae potius. ac tamen si est conveniendus, hic potissimum. tum reliqua videbimus, id est et quo et qua et quando.

nos adhuc brundisium nihil roma scribo balbus puto iam lentulis consul transmitto neque is ab paruus balbus convenio qui is hic iam canusium audio inde ad sui is scribo cohorto sex qui alba sum ad curiatii via minucius transeo is caesaris ad sui scribo et brevis tempus is ad urbs sum ergo uto tuus consilium neque ego arpinus hic tempus abdam etsi cicero meus toga purus cum do arpinus volo hic sum ipse excusatio relinquo ad caesaris sed fortasse in is ipse offendo cur non roma potis atque tamen si sum convenio hic potis tum reliquus video is sum et quo et qui et quando


idem scripsit Hortensium de proroganda nostra provincia dixisse nescio quid. mihi in Cumano diligentissime se ut annui essemus defensurum receperat. si quicquam me amas, hunc locum muni. dici non potest quam invitus a vobis absim; et simul hanc gloriam iustitiae et abstinentiae fore inlustriorem spero si cito decesserimus, id quod Scaevolae contigit qui solos novem mensis Asiae praefuit.

idem scribo hortensius de prorogo noster provincia dico nescio quis ego in cumanum diligens sui ut annuo sum defendo recipio si quisquam ego amo hic locus munio dico non possum quam invitus ab tu absum et simul hic gloria justitia et abstinentia sum illustris spero si cito decedo is qui scaevola contingo qui solus novo mensis asia praesum


nunc audi quod quaeris. Antium me ex Formiano recipere cogito a. d. v Nonas Maias; Antio volo Nonis Maiis proficisci in Tusculanum. sed cum e Formiano rediero (ibi esse usque ad pr. K. Maias volo), faciam statim te certiorem. Terentia tibi salutem, καὶ Κικέρων ὁ μικρὸς ἀσπάζεται Τίτον τὸν Ἀθηναῖον.

nunc audio qui quaero antius ego ex formianus recipio cogo ab d v nona maia antius volo nona maia proficisco in tusculanus sed cum e formianus redeo ibi sum usque ad pr k maia volo facio statim tu certus terentius tu salus


cum dedissem ad te litteras tristis et metuo ne veras de Lucreti ad Cassium litteris Capua missis, Cephalio venit a vobis. attulit etiam a te litteras hilariores nec tamen firmas, ut soles. omnia facilius credere possum quam quod scribitis, Pompeium exercitum habere. nemo huc ita adfert omniaque quae nolim. o rem miseram! malas causas semper obtinuit, in optima concidit. quid dicam nisi illud eum scisse (neque enim erat difficile), hoc nescisse? erat enim ars difficilis recte rem publicam regere. sed iam iamque omnia sciemus et scribemus ad te statim.

cum do ad tu littera tristis et metuo ne verus de lucretius ad casseius littera capua mitto cephalio venio ab tu affero etiam ab tu littera hilaris neque tamen firmo ut soleo omnis facilis credo possum quam qui scribo pompejus exercitus habeo nemo huc ita affero omne qui nolo o res miser mala causa semper obtineo in bonus concido quis dico nisi ille is scio neque enim sum difficilis hic nescio sum enim ars difficilis rectus res publicus rego sed iam iam omnis scio et scribo ad tu statim


cum dedissem ad te litteras ut scires Caesarem Capuae vii Kal. fore, adlatae mihi Capua sunt †et hoc mihi et† in Albano apud Curionem v K. fore. eum cum videro, Arpinum pergam. si mihi veniam quam peto dederit, utar illius condicione; si minus, impetrabo aliquid a me ipso. ille, ut ad me scripsit, legiones singulas posuit Brundisi, Tarenti, Siponti. claudere mihi videtur maritimos exitus et tamen ipse Graeciam spectare potius quam Hispanias.

cum do ad tu littera ut scio caesaris capua vii kal sum affero ego capua sum et hic ego et in albanus apud curio v k sum is cum video arpinus pergo si ego venio quam peto do uto ille condicio si paruus impetro aliquis ab ego ipse ille ut ad ego scribo legio singulus pono brundisium tarentus sipontum claudo ego video maritimus exitus et tamen ipse graecia specto potis quam hispania


noster autem Publius mihi minitatur, inimicus est. impendet negotium, ad quod tu scilicet advolabis. videor mihi nostrum illum consularem exercitum bonorum omnium, etiam sat bonorum habere firmissimum. Pompeius significat studium erga me non mediocre; idem adfirmat verbum de me illum non esse facturum; in quo non me ille fallit sed ipse fallitur. Cosconio mortuo sum in eius locum invitatus. id erat vocari in locum mortui. nihil me turpius apud homines fuisset neque vero ad istam ipsam ἀσφάλειαν quicquam alienius. sunt enim illi apud bonos invidiosi, ego apud improbos meam retinuissem invidiam, alienam adsumpsissem. Caesar me sibi vult esse legatum.

noster autem publius ego minito inimicus sum impendo negotium ad qui tu scilicet advolo video ego nos ille consularis exercitus bonus omnis etiam satis bonus habeo firmus pompejus significo studium erga ego non mediocris idem adfirmo verbum de ego ille non sum facio in quo non ego ille fallo sed ipse fallo cosconius mortuus sum in is locus invito is sum vocaris in locus mortuus nihil ego turpis apud homo sum neque verus ad iste ipse quisquam alienus sum enim ille apud bonus invidiosus ego apud improbus meus retineo invidia alienus adsumo caesar ego sui volo sum legatus


tu si modo es Romae (vix enim puto), sin es, hoc vehementer animadvertas velim. Roma acceperam litteras Milonem meum queri per litteras iniuriam meam quod Philotimus socius esset in bonis suis. id ego ita fieri volui de C. Duroni sententia quem et amicissimum Miloni perspexeram et talem virum qualem tu iudicas cognoram. eius autem consilium meumque hoc fuerat, primum ut in potestate nostra esset res, ne illum malus emptor alienus mancipiis quae permulta secum habet spoliaret, deinde ut Faustae quoi cautum ille esse voluisset ratum esset. erat etiam illud ut ipsi nos si quid servari posset quam facillime servaremus.

tu si modo sum roma vix enim puto sin sum hic vehemens animadverto volo roma accipio littera milo meus queror per littera iniuria meus qui philotimus socius sum in bonus suus is ego ita fio volo de que duronius sententia qui et amicus milo perspicio et talis vir qual tu iudico cognosco is autem consilium meus hic sum primus ut in potestas noster sum res ne ille malus emptor alienus mancipium qui permultus sui habeo spolio deinde ut fausta qui caueo ille sum volo reor sum sum etiam ille ut ipse nos si quis servaris possum quam facilis servo


respondi epistulis tribus sed exspecto alias; nam me adhuc tuae litterae sustentarunt. D. Liberalibus.

respondeo epistula tres sed exspecto alius nam ego adhuc tuus littera sustento d liberal


occupationum mearum vel hoc signum erit quod epistula librari manu est. de epistularum frequentia te nihil accuso, sed pleraeque tantum modo mihi nuntiabant ubi esses, vel etiam significabant recte esse, quod erant abs te. quo in genere maxime delectarunt duae fere eodem tempore abs te Buthroto datae. scire enim volebam te commode navigasse. sed haec epistularum frequentia non tam ubertate sua quam crebritate delectavit. illa fuit gravis et plena rerum quam mihi M. Paccius, hospes tuus, reddidit. ad eam rescribam igitur et hoc quidem primum. Paccio ratione et verbis et re ostendi quid tua commendatio ponderis haberet. itaque in intimis est meis, cum antea notus non fuisset.

occupatio meus vel hic signum sum qui epistula libro manus sum de epistularis frequentia tu nihil accuso sed plerus tantus modo ego nuntio ubi sum vel etiam significo rectus sum qui sum abs tu quo in genus magnus delecto duo fere idem tempus abs tu buthrotos do scio enim volo tu commodus navigo sed hic epistularis frequentia non tam ubertas suus quam crebritas delecto ille sum gravis et plenus res quam ego m paccius hospes tuus reddo ad is rescribo igitur et hic quidem primus paccius ratio et verbum et res ostendo quis tuus commendatio pondus habeo itaque in intimus sum meus cum antea notus non sum


cenato mihi et iam dormitanti pridie K. Maias epistula est illa reddita in qua de agro Campano scribis. quid quaeris? primo ita me pupugit ut somnum mihi ademerit, sed id cogitatione magis quam molestia; cogitanti autem haec fere succurrebant. primum ex eo quod superioribus litteris scripseras, ex familiari te illius audisse prolatum iri aliquid quod nemo improbaret, maius aliquid timueram. hoc mihi eius modi non videbatur. deinde ut me egomet consoler, omnis exspectatio largitionis agrariae in agrum Campanum videtur esse derivata, qui ager; ut dena iugera sint, non amplius homines quinque milia potest sustinere; reliqua omnis multitudo ab illis abalienetur necesse est. praeterea si ulla res est quae bonorum animos quos iam video esse commotos vehementius possit incendere, haec certe est et eo magis quod portoriis Italiae sublatis, agro Campano diviso, quod vectigal superest domesticum praeter vicensimam? quae mihi videtur una contiuncula clamore pedisequorum nostrorum esse peritura.

ceno ego et iam dormito pridie k maia epistula sum ille reddo in qui de ager campanus scribo quis quaero primus ita ego pungo ut somnus ego adimo sed is cogitatio magis quam molestia cogito autem hic fere succurro primus ex is qui superus littera scribo ex familiaris tu ille audio profero eo aliquis qui nemo improbo magnus aliquis timeo hic ego is modus non video deinde ut ego nos consolo omnis exspectatio largitio agrarius in ager campanus video sum derivo qui ager ut deni iugerum sum non amplus homo quinque mille possum sustineo reliquus omnis multitudo ab ille abalieno necesse sum praeterea si ullus res sum qui bonus animus qui iam video sum commoveo vehemens possum incendo hic certus sum et is magis qui portorium italia tollo ager campanus divido qui vectigal supersum domesticus praeter vicensimam qui ego video unus contiuncula clamor pedisequus noster sum pereo


Tubulum praetorem video L. Metello Q. Maximo consulibus. nunc velim P. Scaevola, pontifex maximus, quibus consulibus tribunus pl. equidem puto proximis, Caepione et Pompeio; praetor enim L. Furio Sex. Atilio. dabis igitur tribunatum et, si poteris, Tubulus quo crimine. et vide, quaeso, L. Libo, ille qui de Ser. Galba, Censorinone et Manilio an T. Quinctio M'. Acilio consulibus tribunus pl. fuerit. conturbabat enim me , in Bruti epitoma Fannianorum quod erat in extremo, idque ego secutus hunc Fannium qui scripsit historiam generum esse scripseram Laeli. sed tu me γεωμετρικῶσ refelleras, te autem nunc Brutus et Fannius. ego tamen de bono auctore Hortensio sic acceperam ut apud Brutum est. hunc igitur locum expedies.

tubulis praetor video l metellus q maximus consul nunc volo p scaevola pontifex magnus qui consul tribunus pl equidem puto propior caepio et pompejus praetor enim l furius sex atilius do igitur tribunatus et si possum tubulus quo crimen et video quaeso l libo ille qui de seruius galba censorinus et manilius an t quintius m acilius consul tribunus pl sum conturbabat enim ego in brutus epitome fannianus qui sum in exter is ego sequor hic fannius qui scribo historia gener sum scribo laelis sed tu ego refello tu autem nunc brutus et fannius ego tamen de bonus auctor hortensius sic accipio ut apud brutus sum hic igitur locus expedio


cupiebam me hercule longiorem epistulam facere, sed nec erat res de qua scriberem nec iocari prae cura poteram. valebis igitur et puellae salutem Atticulae dices nostraeque Piliae.

cupio ego herculis longus epistula facio sed neque sum res de qui scribo neque iocor prae cura possum valeo igitur et puella salus atticula dico noster pilia


crebro refricat lippitudo non illa quidem perodiosa sed tamen quae impediat scriptionem meam. valetudinem tuam iam confirmatam esse et a vetere morbo et a novis temptationibus gaudeo.

creber refrico lippitudo non ille quidem perodiosus sed tamen qui impedio scriptio meus valetudo tuus iam confirmo sum et ab veto morbus et ab novus temptatio gaudeo