tu tuum consilium etsi non in longinquum tempus differs (iam enim illum emptum pacificatorem perorasse puto, iam actum aliquid esse in consessu senatorum; senatum enim non puto), tamen suspensum animum meum detines, sed eo minus quod non dubito quid nobis agendum putes; qui enim Flavio legionem et Siciliam dari scribas et id iam fieri, quae tu scelera partim parari iam et cogitari, partim ex tempore futura censes? ego vero Solonis, popularis tui et ut puto etiam mei, legem neglegam, qui capite sanxit si qui in seditione non alterius utrius partis fuisset, et, nisi si tu aliter censes, et hinc abero et illim. sed alterum mihi est certius, nec praeripiam tamen. exspectabo tuum consilium et eas litteras, nisi alias iam dedisti quas scripsi ut Cephalioni dares.

tu tuus consilium etsi non in longinquus tempus differo iam enim ille emo pacificator peroro puto iam ago aliquis sum in consessus senator senatus enim non puto tamen suspendo animus meus detineo sed is paruus qui non dubito quis nos ago puto qui enim flavius legio et sicilia do scribo et is iam fio qui tu scelus pars paro iam et cogito pars ex tempus sum censeo ego verus solon popularis tuus et ut puto etiam meus lex neglego qui caput sancio si qui in seditio non alter uter pars sum et nisi si tu aliter censeo et hinc absum et illim sed alter ego sum certus neque praeripio tamen exspecto tuus consilium et is littera nisi alius iam do qui scribo ut cephalio do


O neglegentiam miram! semelne putas mihi dixisse Balbum et Faberium professionem relatam? qui etiam eorum iussu miserim qui profiteretur. ita enim oportere dicebant. professus est Philotimus libertus. nosti, credo, librarium.

o neglegentia mirus semel puto ego dico balbus et faberius professio refero qui etiam is iussus mitto qui profiteor ita enim oportet dico profiteor sum philotimus libertus nosco credo librarius


Pompeius de Clodio iubet nos esse sine cura et summam in nos benevolentiam omni oratione significat. te habere consiliorum auctorem, sollicitudinum socium, omni in cogitatione coniunctum cupio. qua re ut Numestio mandavi tecum ut ageret, item atque eo, si potest, acrius te rogo ut plane ad nos advoles. respiraro si te videro.

pompejus de claudius iubeo nos sum sine cura et summa in nos benevolentia omnis oratio significo tu habeo consilium auctor sollicitudo socius omnis in cogitatio conjungo cupio qui res ut numestio mando tu ut ago item atque is si possum acer tu rogo ut planus ad nos advolo respiraro si tu video


post tuum a me discessum litterae mihi Roma adlatae sunt ex quibus perspicio nobis in hac calamitate tabescendum esse. neque enim (sed bonam in partem accipies) si ulla spes salutis nostrae subesset, tu pro tuo amore in me hoc tempore discessisses. sed ne ingrati aut ne omnia velle nobiscum una interire videamur, hoc omitto; illud abs te peto des operam, id quod mihi adfirmasti, ut te ante Kalendas Ianuarias ubicumque erimus sistas.

post tuus ab ego discedo littera ego roma affero sum ex qui perspicio nos in hic calamitas tabesco sum neque enim sed bonus in pars accipio si ullus spes salus noster subsum tu pro tuus amor in ego hic tempus discedo sed ne ingratus aut ne omnis volo nos unus intereo video hic omitto ille abs tu peto do opera is qui ego adfirmo ut tu ante kalendae januarius ubicumque sum sisto


at si restitero et fuerit nobis in hac parte locus, idem fecero quod in Cinnae dominatione L. Philippus, quod L. Flaccus, quod Q. Mucius, quoquo modo ea res huic quidem cecidit; qui tamen ita dicere solebat se id fore videre quod factum est sed malle quam armatum ad patriae moenia accedere. aliter Thrasybulus et fortasse melius. sed est certa quaedam illa Muci ratio atque sententia, est illa etiam Philippi, et cum sit necesse servire tempori et non amittere tempus cum sit datum. sed in hoc ipso habent tamen idem fasces molestiam. sit enim nobis amicus, quod incertum est, sed sit; deferet triumphum. †non accipere ne periculosum sit,† invidiosum ad bonos. o rem inquis difficilem et inexplicabilem! atqui explicanda est. quid enim fieri potest? ac ne me existimaris ad manendum esse propensiorem quod plura in eam partem verba fecerim, potest fieri, quod fit in multis quaestionibus, ut res verbosior haec fuerit, illa verior. quam ob rem ut maxima de re aequo animo deliberanti ita mihi des consilium velim. navis et in Caieta est parata nobis et Brundisi.

at si resto et sum nos in hic pars locus idem facio qui in cinna dominatio l philippus qui l flaccus qui q mucius quisquis modo is res hic quidem cado qui tamen ita dico soleo sui is sum video qui facio sum sed malo quam armo ad patria moenia accedo aliter thrasybulus et fortasse bonus sed sum certus quidam ille mucius ratio atque sententia sum ille etiam philippus et cum sum necesse servio tempus et non amitto tempus cum sum do sed in hic ipse habeo tamen idem fascis molestia sum enim nos amicus qui incertus sum sed sum defero triumphus non accipio ne periculosus sum invidiosus ad bonus o res inquam difficilis et inexplicabilis atqui explico sum quis enim fio possum atque ne ego existimaris ad maneo sum propendeo qui multus in is pars verbum facio possum fio qui fio in multus quaestio ut res verbosus hic sum ille verus quam ob res ut maximus de res aequus animus delibero ita ego do consilium volo navus et in caieta sum paro nos et brundisium


de tabellariis facerem quod suades, si essent ullae necessariae litterae, ut erant olim cum tamen brevioribus diebus cotidie respondebant tempori tabellam, et erat aliquid, Silius, Drusus, alia quaedam. nunc nisi Otho exstitisset, quod scriberemus non erat; id ipsum dilatum est. tamen adlevor cum loquor tecum absens, multo etiam magis cum tuas litteras lego. sed quoniam et abes (sic enim arbitror) et scribendi necessitas nulla est, conquiescent litterae nisi quid novi exstiterit.

de tabellarius facio qui suadeo si sum ullus necessaria littera ut sum olim cum tamen brevis dies cottidie respondeo tempus tabella et sum aliquis silus drusus alius quidam nunc nisi otho exsisto qui scribo non sum is ipse differo sum tamen adlevo cum loquor tu absum multus etiam magis cum tuus littera lego sed quoniam et absum sic enim arbitror et scribo necessitas nullus sum conquiesco littera nisi quis nosco exsisto


ut Athenas a. d. vi Kal. Quintilis veneram, exspectabam ibi iam quartum diem Pomptinum neque de eius adventu certi quicquam habebam. eram autem totus, crede mihi, tecum et, quamquam sine iis per me ipse, tamen acrius vestigiis tuis monitus de te cogitabam. quid quaeris? non me hercule alius ullus sermo nisi de te.

ut athenae ab d vis kal quintilis venio exspecto ibi iam quartus dies pomptinus neque de is advenio certus quisquam habeo sum autem totus credo ego tu et quamquam sine is per ego ipse tamen acer vestigium tuus moneo de tu cogito quis quaero non ego herculis alius ullus sermo nisi de tu


tu igitur, ut scripsisti, nec id incommodo tuo. vel binae enim poterunt litterae. occurram etiam si necesse erit. ergo id quidem ut poteris.

tu igitur ut scribo neque is incommodus tuus vel bini enim possum littera occurro etiam si necesse sum ergo is quidem ut possum


Quintus filius pie sane, me quidem certe multum hortante, sed currentem animum patris sui sorori tuae reconciliavit. eum valde tuae litterae excitarunt. quid quaeris? confido rem ut volumus esse. bis ad te antea scripsi de re mea familiari, si modo tibi redditae litterae sunt, Graece ἐν αἰνιγμοῖσ. scilicet nihil est movendum; sed tamen ἀφελῶσ percontando de nominibus Milonis et ut expediat ut mihi receperit hortando aliquid †aut† proficies

quintus filius pius sanus ego quidem certus multus horto sed curro animus pater suus soror tuus reconcilio is validus tuus littera excito quis quaero confido res ut volo sum bis ad tu antea scribo de res meus familiaris si modo tu reddo littera sum graecum scilicet nihil sum moveo sed tamen perconto de nomen milo et ut expedio ut ego recipio horto aliquis aut proficio


de serperastris cohortis meae nihil est quod doleas. ipsi enim se conlegerunt admiratione integritatis meae. sed me moverat nemo magis quam is quem tu neminem putas. idem et initio fuerat et nunc est egregius. sed in ipsa decessione significavit sperasse se aliquid et id quod animum induxerat paulisper non tenuit sed cito ad se rediit meisque honorificentissimis erga se officiis victus pluris ea duxit quam omnem pecuniam.

de serperastris cohors meus nihil sum qui doleo ipse enim sui conlegerunt admiratio integritas meus sed ego moveo nemo magis quam is qui tu nemo puto idem et initium sum et nunc sum egregius sed in ipse decessio significo spero sui aliquis et is qui animus induco paulisper non teneo sed cito ad sui redeo meus honorificus erga sui officium vinco multus is duco quam omnis pecunia


Oppi epistulae, quia perhumana erat, tibi misi exemplum. de Ocella, dum tu muginaris nec mihi quicquam rescribis, cepi consilium domesticum itaque me pr. Idus arbitror Romae futurum. commodius est visum frustra me istic t esse, cum id non necesse esset, quam, si opus esset, non adesse, et simul ne intercluderer metuebam. ille enim iam adventare potest. etsi varii rumores multique quos cuperem veros, nihil tamen certi. ego vero, quicquid est, tecum potius quam animi pendeam, cum a te absim, et de te et de me. sed quid tibi dicam? bonum animum. de Ἡρακλειδείῳ Varronis negotia salsa. me quidem nihil umquam sic delectavit. sed haec et alia maiora coram.

oppius epistula quia perhumanus sum tu mitto exemplum de ocella dum tu muginaris neque ego quisquam rescribo capio consilium domesticus itaque ego pr idus arbitror roma sum commodus sum video frustra ego istic t sum cum is non necesse sum quam si opus sum non adsum et simul ne intercludo metuo ille enim iam adventaris possum etsi varius rumor multus qui cupio verus nihil tamen certus ego verus quisquis sum tu potis quam animus pendeo cum ab tu absum et de tu et de ego sed quis tu dico bonus animus de varro negotium salio ego quidem nihil umquam sic delecto sed hic et alius magnus coram


de Cicerone quae scribis iucunda mihi sunt; velim sint prospera. quod curae tibi est ut ei suppeditetur ad usum et cultum copiose per mihi gratum est, idque ut facias te etiam atque etiam rogo. de Buthrotiis et tu recte cogitas et ego non dimitto istam curam. suscipiam omnem etiam actionem quam video cotidie faciliorem. de Cluviano, quoniam in re mea me ipsum diligentia vincis, res ad centena perducitur. ruina rem non fecit deteriorem, haud scio an etiam fructuosiorem. hic mecum Balbus, Hirtius, Pansa. modo venit Octavius et quidem in proximam villam Philippi mihi totus deditus; Lentulus Spinther hodie apud me; cras mane vadit.

de cicero qui scribo iucundus ego sum volo sum prosper qui cura tu sum ut is suppedito ad usus et cultus copiosus per ego gratus sum is ut facio tu etiam atque etiam rogo de buthrotius et tu rectus cogito et ego non dimitto iste cura suscipio omnis etiam actio quam video cottidie facilis de cluvianus quoniam in res meus ego ipse diligentia vincio res ad centeni perduco ruina res non facio deterior haud scio an etiam fructuosus hic ego balbus hirtius pansa modo venio octavus et quidem in propior villa philippus ego totus dedo lentulus spinther hodie apud ego creo mane vado


scripta epistula litterae mihi ante lucem a Lepta Capua redditae sunt Idib. Mart. Pompeium a Brundisio conscendisse, at Caesarem a. d. vii Kal. Aprilis Capuae fore.

scribo epistula littera ego ante lux ab lepta capua reddo sum idib mart pompejus ab brundisium conscendo at caesaris ab d vii kal aprilis capua sum


nunc neglegentiam meam cognosce. de gloria librum ad te misi. at in eo prohoemium idem est quod in Academico tertio. id evenit ob eam rem quod habeo volumen prohoemiorum. ex eo eligere soleo cum aliquod σύγγραμα institui. itaque iam in Tusculano, qui non meminissem me abusum isto prohoemio, conieci id in eum librum quem tibi misi. cum autem in navi legerem Academicos, adgnovi erratum meum. itaque statim novum prohoemium exaravi et tibi misi. tu illud desecabis, hoc adglutinabis. Piliae salutem dices et Atticae, deliciis atque amoribus meis.

nunc neglegentia meus cognosco de gloria liber ad tu mitto at in is prohoemium idem sum qui in academicus tertius is evenio ob is res qui habeo volumen prohoemiorum ex is eligo soleo cum aliqui instituo itaque iam in tusculanus qui non memini ego abutor iste prohoemio conicio is in is liber qui tu mitto cum autem in no lego academicus agnosco erro meus itaque statim novus prohoemium exaro et tu mitto tu ille deseco hic adglutino pilia salus dico et attica deliciae atque amor meus


ad Brutum si quid scribes, nisi alienum putabis, obiurgato eum quod in Cumano esse noluerit propter eam causam quam tibi dixi. cogitanti enim mihi nihil tam videtur potuisse facere rustice. et si tibi placebit sic agere de fano ut coepimus, velim cohortere et exacuas Cluatium. nam etiam si alio loco placebit, illius nobis opera consilioque utendum puto. tu ad villam fortasse cras.

ad brutus si quis scribo nisi alienus puto objurgo is qui in cumanum sum nolo propter is causa quam tu dico cogito enim ego nihil tam video possum facio rusticus et si tu placeo sic ago de fanum ut coepio volo cohorto et exacuo cluatium nam etiam si alius locus placeo ille nos opus consilior utor puto tu ad villa fortasse creo


audi igitur ad omnis. primum, quae de re mea gesta et in solutione et in Albiano negotio, grata. de tuo autem Buthroto, cum in Pompeiano essem, Misenum venit Antonius. inde ante discessit quam illum venisse audissem, in Samnium a quo vide quid speres. Romae igitur de Buthroto. L. Antoni horribilis contio, Dolabellae praeclara. iam vel sibi habeat nummos, modo numeret Idibus. Tertullae nollem abortum. tam enim Cassii sunt iam quam Bruti serendi. de regina velim atque etiam de Caesare illo. persolvi primae epistulae, venio ad secundam.

audio igitur ad omnis primus qui de res meus gero et in solutio et in albianus negotium gratus de tuus autem buthrotos cum in pompejanus sum misenus venio antonius inde ante discedo quam ille venio audio in samnium ab quo video quis spero roma igitur de buthrotos l antonius horribilis contio dolabella praeclarus iam vel sui habeo nummus modo numero idus tertullae nolo aborior tam enim casseius sum iam quam brutus sero de regina volo atque etiam de caesaris ille persolvo primus epistula venio ad secundus


quam ob rem quicquid habes ad consolandum conlige et illa scribe non ex doctrina neque ex libris (nam id quidem domi est, sed nescio quo modo imbecillior est medicina quam morbus), haec potius conquire de Hispaniis, de Massilia; quae quidem satis bella Servius adfert; qui etiam de duabus legionibus luculentos auctores esse dicebat. haec igitur si habebis et talia. et quidem paucis diebus aliquid audiri necesse est.

quam ob res quisquis habeo ad consolo conlige et ille scribo non ex doctrina neque ex liber nam is quidem domus sum sed nescio quo modo imbecillis sum medicina quam morbus hic potis conquaero de hispania de massilia qui quidem satis bellum servus affero qui etiam de duo legio luculentus auctor sum dico hic igitur si habeo et talis et quidem paucus dies aliquis audio necesse sum


Scaurus qui erat paucis diebus illis absolutus, cum ego †patrem† eius ornatissime defendissem, obnuntiationibus per Scaevolam interpositis singulis diebus usque ad pr. Kal. Octobr., quo ego haec die scripsi, sublatis populo tributim domi suae satis fecerat. sed tamen etsi uberior liberalitas huius, gratior esse videbatur eorum qui occuparant. cuperem vultum videre tuum cum haec legeres; nam profecto spem habes nullam haec negotia multarum nundinarum fore. sed senatus hodie fuerat futurus, id est Kal. Octobribus; iam enim luciscit. ibi loquetur praeter Antium et Favonium libere nemo; nam Cato aegrotat. de me nihil timueris, sed tamen promitto nihil.

scaurus qui sum paucus dies ille absolvo cum ego pater is orno defendo obnuntiatio per scaevola interpono singuli dies usque ad pr kal octobr quo ego hic dies scribo tollo populus tributim domus suus satis facio sed tamen etsi uber liberalitas hic gratus sum video is qui occupo cupio vultus video tuus cum hic lego nam profecto spes habeo nullus hic negotium multus nundinaris sum sed senatus hodie sum sum is sum kal october iam enim luciscit ibi loquor praeter antius et favonius libo nemo nam cato aegroto de ego nihil timeo sed tamen promitto nihil


de comitiis meis et tibi me permisisse memini et ego iam pridem hoc communibus amicis qui te exspectant praedico, te non modo non arcessi a me sed prohiberi, quod intellegam multo magis interesse tua te agere quod agendum est hoc tempore quam mea te adesse comitiis. proinde eo animo te velim esse quasi mei negoti causa in ista loca missus esses; me autem eum et offendes erga te et audies quasi mihi si quae parta erunt non modo te praesente sed per te parta sint. Tulliola tibi diem dat, sponsorem me appellat.

de comitium meus et tu ego permitto memini et ego iam pridem hic communis amicus qui tu exspecto praedico tu non modo non arcesso ab ego sed prohibeo qui intellego multus magis intersum tuus tu ago qui ago sum hic tempus quam meus tu adsum comitium proinde is animus tu volo sum quasi meus negotium causa in iste locum mitto sum ego autem is et offendo erga tu et audio quasi ego si qui pario sum non modo tu praesens sed per tu pario sum tulliola tu dies do sponsor ego appello


unus est qui curet constantia magis et integritate quam, ut mihi videtur, consilio aut ingenio, Cato; qui miseros publicanos quos habuit amantissimos sui tertium iam mensem vexat neque iis a senatu responsum dari patitur. ita nos cogimur reliquis de rebus nihil decernere ante quam publicanis responsum sit. qua re etiam legationes reiectum iri puto.

unus sum qui curo constantia magis et integritas quam ut ego video consilium aut ingenium cato qui miser publicanus qui habeo amo suus tertius iam mensis vexo neque is ab senatus responsum do patior ita nos cogo reliquus de res nihil decerno ante quam publicanus responsum sum qui res etiam legatio rejectus eo puto


Silium mutasse sententiam Sicca mirabatur. equidem magis miror quod, cum in filium causam conferret quae mihi non iniusta videtur (habet enim qualem vult), ais te putare, si addiderimus aliud a quo refugiat, cum ab ipso id fuerit destinatum, venditurum.

silius muto sententia sicco miror equidem magis miro qui cum in filius causa confero qui ego non iniustus video habeo enim qual volo aio tu puto si addo alius ab quo refugio cum ab ipse is sum destino vendo


haec ad posteriorem. τὰ περὶ τοῦ quatenus Panaetius, absolvi duobus. illius tres sunt; sed cum initio divisisset ita, tria genera exquirendi offici esse, unum, cum deliberemus honestum an turpe sit, alterum, utile an inutile, tertium, cum haec inter se pugnare videantur, quo modo iudicandum sit, qualis causa Reguli, redire honestum, manere utile, de duobus primis praeclare disseruit, de tertio pollicetur se deinceps sed nihil scripsit. eum locum Posidonius persecutus est. ego autem et eius librum arcessivi et ad Athenodorum Calvum scripsi ut ad me τὰ κεφάλαια mitteret; quae exspecto. quem velim cohortere et roges ut quam primum. in eo est περὶ τοῦ κατὰ περίστασιν. quod de inscriptione quaeris, non dubito quin καθῆκον officium sit, nisi quid tu aliud; sed inscriptio plenior de officiis. προσφωνῶ autem Ciceroni filio. visum est non ἀνοίκειον.

hic ad posterus quatenus panaetius absolvo duo ille tres sum sed cum initium divido ita tres genus exquiro officio sum unus cum delibero honestus an turpis sum alter utilis an inutilis tertius cum hic inter sui pugno video quo modo judico sum qualis causa regulis redeo honestus maneo utilis de duo primus praeclaris disseruio de tertius polliceor sui deinceps sed nihil scribo is locus posidonius persequor sum ego autem et is liber arcesso et ad athenodorus calvus scribo ut ad ego mitto qui exspecto qui volo cohorto et rogo ut quam primus in is sum qui de inscriptio quaero non dubito quin officium sum nisi quis tu alius sed inscriptio plenus de officium autem cicero filius video sum non


plura ne scribam dolore impedior. si quid erit quod ad quos scribendum meo nomine putes, velim ut soles facias, quotiensque habebis quoi des ad me litteras nolim praetermittas. vale.

multus ne scribo dolor impedio si quis sum qui ad qui scribo meus nomen puto volo ut soleo facio quotiensque habeo qui do ad ego littera nolo praetermitto val


nunc rem totam perspicias velim; nobis enim scribuntur saepe maiora. si ille queritur, si scribit ad amicos, si idem Fausta vult, Philotimus, ut ego ei coram dixeram mihique ille receperat, ne sit invito Milone in bonis. nihil nobis fuerat tanti. sin haec leviora sunt, tu iudicabis. loquere cum Duronio. scripsi etiam ad Camillum, ad Caelium, ad Lamiam eoque magis quod non confidebam Romae te esse. summa erit haec. statues ut ex fide, fama reque mea videbitur.

nunc res totus perspicio volo nos enim scribo saepe magnus si ille queror si scribo ad amicus si idem faustus volo philotimus ut ego is coram dico ego ille recipio ne sum invito milo in bonus nihil nos sum tantus sin hic levis sum tu iudico loquor cum duronius scribo etiam ad camillus ad caelius ad lamia eo magis qui non confido roma tu sum summus sum hic statuo ut ex fides fama reor meus video


de satis dando vero te rogo, quoad eris Romae tu ut satis des. et sunt aliquot satisdationes secundum mancipium veluti Mennianorum praediorum vel Atilianorum. de Oppio factum est ut volui, et maxime quod DCCC aperuisti. quae quidem ego utique vel versura facta solvi volo, ne extrema exactio nostrorum nominum exspectetur.

de satis do verus tu rogo quoad sum roma tu ut satis do et sum aliquot satisdatio secundus mancipium velut mennianorum praedium vel atilianus de oppius facio sum ut volo et magnus qui dccc aperio qui quidem ego utique vel verro facio solvo volo ne exter exactio noster nomen exspecto


nos etesiae vehementissime tardarunt; detraxit xx ipsos dies etiam aphractus Rhodiorum. Kal. Octobr. Epheso conscendentes hanc epistulam dedimus L. Tarquitio simul e portu egredienti sed expeditius naviganti. nos Rhodiorum aphractis ceterisque longis navibus tranquillitates aucupaturi eramus; ita tamen properabamus ut non posset magis.

nos etesius vehemens tardo detraho xx ipse dies etiam aphractus rhodius kal octobr ephesus conscendo hic epistula do l tarquitius simul e portus egredior sed expedio navigo nos rhodius aphractus ceter longus navis tranquillitas aucupo sum ita tamen propero ut non possum magis


epistularum Pompei duarum quas ad me misit neglegentiam meamque in rescribendo diligentiam volui tibi notam esse. earum exempla ad te misi.

epistularis pompejus duaris qui ad ego mitto neglegentia meus in rescribo diligentia volo tu nota sum is exemplum ad tu mitto


de Cicerone velim ita sit ut audimus. de Xenone coram cognoscam; quamquam nihil ab eo arbitror neque indiligenter neque inliberaliter. de Herode faciam ut mandas et ea quae scribis ex Saufeio et e Xenone cognoscam.

de cicero volo ita sum ut audio de xeno coram cognosco quamquam nihil ab is arbitror neque indiligenter neque illiberalis de herodes facio ut mando et is qui scribo ex saufeius et e xeno cognosco


tabellarius quem ad Brutum miseram ex itinere rediit vii Kal. ei Servilia dixit eo die Brutum †his† profectum. sane dolui meas litteras redditas non esse. Silius ad me non venerat. causam composui; eum libellum tibi misi. te quo die exspectem velim scire.

tabellarius qui ad brutus miser ex iter redeo vii kal is servilius dico is dies brutus hic proficiscor sanus doleo meus littera reddo non sum silus ad ego non venio causa compono is libellus tu mitto tu quo dies exspecto volo scio


mihi molestior lippitudo erat etiam quam ante fuerat. dictare tamen hanc epistulam malui quam Gallo Fadio amantissimo utriusque nostrum nihil ad te litterarum dare. nam pridie quidem, quoquo modo potueram, scripseram ipse eas litteras quarum vaticinationem falsam esse cupio. huius autem epistulae non solum ea causa est ut ne quis a me dies intermittatur quin dem ad te litteras sed etiam haec iustior, ut a te impetrarem ut sumeres aliquid temporis †quod tibi et quia† perexiguo opus est, explicari mihi tuum consilium plane volo, ut penitus intellegam.

ego molestus lippitudo sum etiam quam ante sum dictaris tamen hic epistula malo quam gallus fadius amo uterque nos nihil ad tu litteraris do nam pridie quidem quisquis modo possum scribo ipse is littera qui vaticinatio falsus sum cupio hic autem epistula non solus is causa sum ut ne quis ab ego dies intermitto quin do ad tu littera sed etiam hic justus ut ab tu impetraris ut sumo aliquis tempus qui tu et quia perexiguus opus sum explicaris ego tuus consilium planus volo ut penitus intellego


depugna inquis potius quam servias. ut quid? si victus eris, proscribare, si viceris, tamen servias? quid ergo inquis facturus es? idem quod pecudes quae dispulsae sui generis sequuntur greges. ut bos armenta sic ego bonos viros aut eos quicumque dicentur boni sequar, etiam si ruent. quid sit optimum male contractis rebus plane video. nemini est enim exploratum cum ad arma ventum sit quid futurum sit, at illud omnibus, si boni victi sint, nec in caede principum clementiorem hunc fore quam Cinna fuerit nec moderatiorem quam Sulla in pecuniis locupletum. ἐμπολιτεύομαί σοι iam dudum et facerem diutius, nisi me lucerna desereret. ad summam dic, M. Tulli. adsentior Cn. Pompeio, id est T. Pomponio. Alexim, humanissimum puerum, nisi forte dum ego absum adulescens factus est (id enim agere videbatur), salvere iubeas velim.

depugno inquam potis quam servio ut quis si vinco sum proscribaris si vinco tamen servio quis ergo inquam facio sum idem qui pecus qui dispello suus genus sequor grex ut bos armentum sic ego bonus vir aut is quicumque dico bonus sequor etiam si ruo quis sum bonus malus contraho res planus video nemo sum enim exploro cum ad arma venio sum quis sum sum at ille omnis si bonus vinco sum neque in caedes princeps clemens hic sum quam cinna sum neque moderatus quam sulla in pecunia locupletum iam dudum et facio diu nisi ego lucerna desero ad summa dico m tullius adsentio cn pompejus is sum t pomponius alexim humanus puer nisi fors dum ego absum adulescens facio sum is enim ago video salvo jubeo volo


nos adhuc iter per Graeciam summa cum admiratione fecimus, nec me hercule habeo quod adhuc quem accusem meorum. videntur mihi nosse nostram causam et condicionem profectionis suae; plane serviunt existimationi meae. quod superest, si verum illud est οἵαπερ ἡ, certe permanebunt. nihil enim a me fieri ita videbunt ut sibi sit delinquendi locus. sin id parum profuerit, fiet aliquid a nobis severius. nam adhuc lenitate dulces sumus et, ut spero, proficimus aliquantum. sed ego hanc, ut Siculi dicunt, ἀνεξίαν in unum annum meditatus sum. proinde pugna ne, si quid prorogatum sit, turpis inveniar.

nos adhuc iter per graecia summus cum admiratio facio neque ego herculis habeo qui adhuc qui accuso meus video ego nosco noster causa et condicio profectio suus planus servio existimatio meus qui supersum si verus ille sum certus permaneo nihil enim ab ego fio ita video ut sui sum delinquo locus sin is parum prosum fio aliquis ab nos severus nam adhuc lenitas dulcis sum et ut spero proficio aliquantus sed ego hic ut siculis dico in unus annus meditor sum proinde pugno ne si quis prorogo sum turpis invenio


di immortales! quam me conturbatum tenuit epistulae tuae prior pagina! quid autem iste in domo tua casus armorum? sed hunc quidem nimbum cito transisse laetor. tu quid egeris tua cum tristi tum etiam difficili ad consiliandum legatione vehementer exspecto; est enim inexplicabilis. ita circumsedemur copiis omnibus. me quidem Bruti litterae quas ostendis a te lectas ita perturbarunt ut, quamquam ante egebam consilio, tamen animi dolore sim tardior. sed plura, cum ista cognoro. hoc autem tempore quod scriberem nihil erat, eoque minus quod dubitabam tu has ipsas litteras essesne accepturus. erat enim incertum visurusne te esset tabellarius. ego tuas litteras vehementer exspecto.

deus immortalis quam ego conturbo teneo epistula tuus prior pagina quis autem iste in domus tuus casus armus sed hic quidem nimbus cito transeo laeto tu quis ago tuus cum tristis tum etiam difficilis ad consilior legatio vehemens exspecto sum enim inexplicabilis ita circumsedeo copia omnis ego quidem brutus littera qui ostendo ab tu lego ita perturbo ut quamquam ante egeo consilium tamen animus dolor sum tardus sed multus cum iste cognosco hic autem tempus qui scribo nihil sum eo paruus qui dubito tu hic ipse littera edo accipio sum enim incertus video tu sum tabellarius ego tuus littera vehemens exspecto


Dionysium flagrantem desiderio tui misi ad te nec me hercule aequo animo, sed fuit concedendum. quem quidem cognovi quom doctum, quod mihi iam ante erat notum tum sane plenum offici, studiosum etiam meae laudis, frugi hominem ac, ne libertinum laudare videar, plane virum bonum. Pompeium vidi iiii Idus Decembris.

dionysius flagro desiderium tuus mitto ad tu neque ego herculis aequus animus sed sum concedo qui quidem cognosco cum doceo qui ego iam ante sum notus tum sanus plenus officio studiosus etiam meus laus frugi homo atque ne libertinus laudo video planus vir bonus pompejus video quattuor idus december


de re publica breviter ad te scribam; iam enim charta ipsa ne nos prodat pertimesco. itaque posthac, si erunt mihi plura ad te scribenda, ἀλληγορίαισ obscurabo. nunc quidem novo quodam morbo civitas moritur, ut, cum omnes ea quae sunt acta improbent, querantur, doleant, varietas nulla in re sit, aperteque loquantur et iam, clare gemant, tamen medicina nulla adferatur. neque enim resisti sine internecione posse arbitramur nec videmus qui finis cedendi praeter exitium futurus sit.

de res publicus brevis ad tu scribo iam enim charta ipse ne nos prodo pertimesco itaque posthac si sum ego multus ad tu scribo obscuro nunc quidem novo quidam morbus civitas morior ut cum omnis is qui sum ago improbo queror doleo varietas nullus in res sum aperio loquor et iam claris gemo tamen medicina nullus affero neque enim requiro sine internecio possum arbitror neque video qui finis cedo praeter exitium sum sum


ecce autem alia pusilla epistula quam non relinquam ἀναντιφώνητον. bene me hercule †potuit Lucceius Tusculanum, nisi forte (solet enim) cum suo tibicine†. et velim scire qui sit eius status. Lentulum quidem nostrum omnia praeter Tusculanum proscripsisse audio. cupio hos expeditos videre, cupio etiam Sestium, adde sis Caelium; in quibus omnibus est αἴδεσθεν μὲν de Memmio restituendo ut Curio cogitet te audisse puto. de Egnati Sidicini nomine nec nulla nec magna spe sumus. Pinarium quem mihi commendas diligentissime Deiotarus curat graviter aegrum. respondi etiam minori.

ecce autem alius pusillus epistula quam non relinquo bene ego herculis possum lucceius tusculanus nisi fors soleo enim cum suus tibicine et volo scio qui sum is status lentulis quidem nos omnis praeter tusculanus proscribo audio cupio hic expedio video cupio etiam sestius addo sum caelius in qui omnis sum de memmius restituo ut curius cogito tu audio puto de egnatius sidicinus nomen neque nullus neque magnus spes sum pinarius qui ego commendo diligens deiotarus curo gravis aeger respondeo etiam parvus


Crassi libertum nihil puto sincere locutum. in senatu rem probe scribis actam. sed quid Curio? an illam orationem non legit? quae unde sit prolata nescio. sed Axius eiusdem diei scribens ad me acta non ita laudat Curionem. at potest ille aliquid praetermittere, tu, nisi quod erat, profecto non scripsisti. Varronis sermo facit exspectationem Caesaris. atque utinam ipse Varro incumbat in causam! quod profecto cum sua sponte tum te instante faciet.

crassus libertus nihil puto sincerus loquor in senatus res probus scribo ago sed quis curius an ille oratio non lego qui unde sum profero nescio sed axius idem dies scribo ad ego ago non ita laudo curio at possum ille aliquis praetermitto tu nisi qui sum profecto non scribo varro sermo facio exspectatio caesar atque utinam ipse varro incumbo in causa qui profecto cum suus sponte tum tu insto facio


cras igitur auctio Peducaei. cum poteris ergo; etsi impediet fortasse Faberius. sed tamen cum licebit. Dionysius noster graviter queritur et tamen iure a discipulis abesse tam diu. multis verbis scripsit ad me, credo item ad te. mihi quidem videtur etiam diutius afuturus. ac nollem; valde enim hominem desidero. a te litteras exspectabam, nondum scilicet; nam has mane rescribebam.

creo igitur auctio peducaeus cum possum ergo etsi impedio fortasse faberius sed tamen cum liceo dionysius noster gravis queror et tamen ius ab discipulis absum tam diu multus verbum scribo ad ego credo item ad tu ego quidem video etiam diu asum atque nolo validus enim homo desidero ab tu littera exspecto nondum scilicet nam hic mane rescribo


δυσουρία tua mihi valde molesta. medere amabo dum est ἀρχή. de Massiliensibus gratae tuae mihi litterae. quaeso ut sciam quicquid audieris. Ocellam cuperem, si possem palam, quod a Curione effeceram. hic ego Servium exspecto; rogor enim ab eius uxore et filio et puto opus esse.

tuus ego validus molestus medeor amo dum sum de massiliensis gratus tuus ego littera quaeso ut scio quisquis audio ocella cupio si possum palam qui ab curio efficio hic ego servius exspecto rogo enim ab is uxor et filius et puto opus sum


haec sunt in re publica, nisi etiam illud ad rem publicam putas pertinere, Herennium quendam tribunum pl., tribulem tuum sane hominem nequam atque egentem, saepe iam de P. Clodio ad plebem traducendo agere coepisse. huic frequenter interceditur. haec sunt, ut opinor, in re publica.

hic sum in res publicus nisi etiam ille ad res publicus puto pertineo herennius quidam tribunus pl tribulis tuus sanus homo nequam atque egeo saepe iam de p claudius ad plebs traduco ago coepio hic frequens intercedo hic sum ut opinor in res publicus


haec a te invitatus breviter exposui. voluisti enim me quid de his malis sentirem ostendere. προθεσπίζω igitur, noster Attice, non hariolans ut illa cui nemo credidit sed coniectura prospiciens, iamque mari magno— non multo, inquam, secus possum vaticinari. tanta malorum impendet Ἰλιάσ. atque hoc nostra gravior est causa qui domi sumus quam illorum qui una transierunt, quod illi alterum metuunt, nos utrumque.

hic ab tu invito brevis expono volo enim ego quis de hic malus sentio ostendo igitur noster atticus non hariolor ut ille qui nemo credo sed conicio prospicio iam mare magnus non multus inquam secus possum vaticinaris tantus malus impendo atque hic noster gravis sum causa qui domus sum quam ille qui unus transeo qui ille alter metuo nos uterque


septimo denique die litterae mihi redditae sunt quae erant a te xiii Kal. datae; quibus quaeris atque etiam me ipsum nescire arbitraris utrum magis tumulis prospectuque an ambulatione ἁλιτενεῖ delecter. est me hercule, ut dicis, utriusque loci tanta amoenitas ut dubitem utra anteponenda sit. a)ll' ou) daito\s e)phra/tou e)/rga me/mhlen, a)lla\ li/hn me/ga ph=ma, diotrefe/s, ei)soro/wntes dei/dimen: e)n doih=| de\ sawse/men h)\ a)pole/sqai.

septimus denique dies littera ego reddo sum qui sum ab tu xiii kal do qui quaero atque etiam ego ipse nescio arbitror utrum magis tumulus prospicio an ambulatio delecto sum ego herculis ut dico uterque locus tantus amoenitas ut dubito uter antepono sum ab ll ou daito senatus e phra tou e rga ego mhlen ab lla li hn ego ga ph ma diotrefe senatus is soro wntes deus dimen e n doih de sawse ego h ab pole sqai


* * * negotium dederis, reperiet ex eo libro in quo sunt servatus consulta Cn. Cornelio L. Mummio coss. de Tuditano autem quod putas, εὔλογον est tum illum, quoniam fuit ad Corinthum (non enim temere dixit Hortensius), aut quaestorem aut tribunum mil. fuisse, idque potius credo. tu de Antiocho scire poteris †vide etiam†, quo anno quaestor aut tribunus mil. fuerit; si neutrum †ea de† in praefectis an in contubernalibus fuerit, modo fuerit in eo bello.

negotium do reperio ex is liber in quo sum servo consulo cn cornelius l mummius coss de tuditanus autem qui puto sum tum ille quoniam sum ad corinthus non enim temere dico hortensius aut quaestor aut tribunus mil sum is potis credo tu de antiochus scio possum video etiam quo annus quaestor aut tribunus mil sum si neuter is de in praefectus an in contubernal sum modo sum in is bellum


nihil habebam quod scriberem. neque enim novi quicquam audieram et ad tuas omnis rescripseram pridie. sed cum me aegritudo non solum somno privaret verum ne vigilare quidem sine summo dolore pateretur, tecum ut quasi loquerer, in quo uno acquiesco, hoc nescio quid nullo argumento proposito scribere institui.

nihil habeo qui scribo neque enim nosco quisquam audio et ad tuus omnis rescribo pridie sed cum ego aegritudo non solus somnus privo verus ne vigilaris quidem sine superus dolor pateo tu ut quasi loquor in quo unus acquiesco hic nescio quis nullus argumentum propono scribo instituo


multa me sollicitant et ex rei publicae tanto motu et ex iis periculis quae mihi ipsi intenduntur et sescenta sunt; sed mihi nihil est molestius quam Statium manu missum; nec meum imperium, ac mátto imperium, nón simultatém meam reverteri saltem! nec quid faciam scio neque tantum est in re quantus est sermo. ego autem ne irasci possum quidem iis quos valde amo; tantum doleo ac mirifice quidem. † cetera in magnis rebus†. minae Clodi contentionesque quae mihi proponuntur modice me tangunt; etenim vel subire eas videor mihi summa cum dignitate vel declinare nulla cum molestia posse. dices fortasse: dignitatis ἅλισ tamquam δρυόσ, saluti, si me amas, consule. me miserum! cur non ades? nihil profecto te praeteriret. ego fortasse τυφλώττω et nimium τῷ.

multus ego sollicito et ex res publicus tantus motus et ex is periculum qui ego ipse intendo et sescenti sum sed ego nihil sum molestus quam statius manus mitto neque meus imperium atque matto imperium non simultatem meus reverteri saltem neque quis facio scio neque tantus sum in res quantus sum sermo ego autem ne irascor possum quidem is qui validus amo tantus doleo atque mirificus quidem ceterus in magnus res minae claudius contentio qui ego propono modicus ego tango etenim vel subeo is video ego summus cum dignitas vel declinaris nullus cum molestia possum dico fortasse dignitas tamquam salus si ego amo consul ego miser cur non adsum nihil profecto tu praetereo ego fortasse et nimium


L. Tullium Montanum nosti qui cum Cicerone profectus est. ab eius sororis viro litteras accepi Montanum Planco debere, quod praes pro Flaminio sit, HS x_x_; de ea re nescio quid te a Montano rogatum. sane velim, sive Plancus est rogandus sive qua re potes illum iuvare, iuves. pertinet ad nostrum officium. si res tibi forte notior est quam mihi, aut si Plancum rogandum putas, scribas ad me velim ut quid rei sit et quid rogandum sciam.

l tullius montani nosco qui cum cicero proficiscor sum ab is soror vir littera accipio montani plancus debeo qui praes pro flaminius sum sestertius decem decem de is res nescio quis tu ab montanus rogo sanus volo sive plancus sum rogo sive qui res possum ille iuvaris juvo pertineo ad nos officium si res tu fors nosco sum quam ego aut si plancus rogo puto scribo ad ego volo ut quis res sum et quis rogo scio


bibliothecam tuam cave cuiquam despondeas, quamvis acrem amatorem inveneris; nam ego omnis meas vindemiolas eo reservo ut illud subsidium senectuti parem.

bibliotheca tuus caveo quisquam despondeo quivis acer amator invenio nam ego omnis meus vindemiola is reservo ut ille subsidium senectus par


S. V. B. E. tuas litteras. libenter legi. recognovi enim tuam pristinam virtutem etiam in salute communi. consules ad eum exercitum quem in Apulia habui venerunt. magno opere te hortor pro tuo singulari perpetuoque studio in rem publicam ut te ad nos conferas ut communi consilio rei publicae adflictae opem atque auxilium feramus. censeo via Appia iter facias et celeriter Brundisium venias.

senatus v b e tuus littera libet lego recognosco enim tuus pristinus virtus etiam in salus communis consul ad is exercitus qui in appulia habeo venio magnus opus tu hortor pro tuus singularis perpetuus studium in res publicus ut tu ad nos confero ut communis consilium res publicus affligo ops atque auxilium fero censeo via appius iter facio et celer brundisium venio


contiones turbulentae Metelli, temerariae Appi, furiosissimae Publi haec tamen summa, nisi Milo in campo obnuntiasset, comitia futura. ante diem xii Kal. Decembr. Milo ante mediam noctem cum, magna manu in campum venit. Clodius cum haberet fugitivorum delectas copias, in campum ire non est ausus. Milo permansit ad meridiem mirifica hominum laetitia summa cum gloria. contentio fratrum trium turpis, fracta vis, contemptus furor. Metellus tamen postulat ut sibi postero die in foro obnuntietur; nihil esse quod in campum nocte veniretur; se hora prima in comitio fore. itaque ante diem xi Kal. in comitium Milo de nocte venit. Metellus cum prima luce furtim in campum itineribus prope deviis currebat; adsequitur inter lucos hominem Milo, obnuntiat. ille se recepit magno et turpi Q. Flacci convicio. ante diem x Kal. nundinae.

contio turbulentus metellus temerarius appius furiosus publius hic tamen summus nisi milo in campus obnuntio comitium sum ante dies duodecim kal decembr milo ante medius nox cum magnus manus in campus venio claudius cum habeo fugitivus delecto copia in campus eo non sum audeo milo permaneo ad meridio mirificus homo laetitia summus cum gloria contentio frater tres turpis frango volo contemno furor metellus tamen postulo ut sui posterus dies in forum obnuntio nihil sum qui in campus nox venio sui hora primus in comitium sum itaque ante dies xi kal in comitium milo de nox venio metellus cum primus lux furtim in campus iter prope devius curro assequor inter lucus homo milo obnuntio ille sui recipio magnus et turpis q flaccus convicior ante dies decem kal nundina


extremum est ut tibi argumentum ad scribendum fortasse iam desit. nec enim alia de re nunc ulla scribi potest, et de hac quid iam amplius inveniri potest? sed quoniam et ingenium suppeditat (dico me hercule ut sentio) et amor quo et meum ingenium incitatur, perge, ut facis, et scribe quantum potes. in Epirum quod me non invitas, comitem non molestum, subirascor. sed vale. nam ut tibi ambulandum, ungendum, sic mihi dormiendum. etenim litterae tuae mihi somnum attulerunt

exter sum ut tu argumentum ad scribo fortasse iam desum neque enim alius de res nunc ullus scribo possum et de hic quis iam amplus invenio possum sed quoniam et ingenium suppedito dico ego herculis ut sentio et amor quo et meus ingenium incito pergo ut facio et scribo quantus possum in epirus qui ego non invito comes non molestus subirascor sed val nam ut tu ambulo ungo sic ego dormio etenim littera tuus ego somnus affero


cohorrui primo; etenim erat interitus civitatis. reperio duo senatus consulta isdem consulibus de eadem syngrapha. Salaminii cum Romae versuram facere vellent, non poterant, quod lex Gabinia vetabat. tum iis Bruti familiares freti gratia Bruti dare volebant quaternis, si sibi senatus consulto caveretur. fit gratia Bruti senatus consultum, ut neve salaminis neve qui eis dedisset fraudi esset. pecuniam numerarunt. at postea venit in mentem faeneratoribus nihil se iuvare illud senatus consultum, quod ex syngrapha ius dici lex Gabinia vetaret. tum fit senatus consultum, ut ex ea syngrapha ius diceretur, non ut alio iure ea syngrapha esset quam ceterae sed ut eodem. cum haec disseruissem, seducit me Scaptius; ait se nihil contra dicere sed illos putare talenta cc se debere; ea se velle accipere; debere autem illos paulo minus. rogat ut eos ad ducenta perducam. optime inquam. voco illos ad me remoto Scaptio. quid? vos quantum inquam debetis? respondent cvi. refero ad Scaptium. homo clamare. quid? opus est inquam rationes conferatis. adsidunt, subducunt; ad nummum convenit. illi se numerare velle, urgere ut acciperet. Scaptius me rursus seducit, rogat ut rem sic relinquam. dedi veniam homini impudenter petenti; Graecis querentibus, ut in fano deponerent postulantibus non concessi. clamare omnes qui aderant, alii nihil impudentius Scaptio qui centesimis cum anatocismo contentus non esset, alii nihil stultius. mihi autem impudens magis quam stultus videbatur; nam aut bono nomine centesimis contentus non erat aut non bono quaternas centesimas sperabat. habes meam causam.

cohorresco primus etenim sum intereo civitas reperio duo senatus consulo idem consul de idem syngrapha salaminius cum roma verro facio volo non possum qui lex gabinius veto tum is brutus familiaris fretus gratia brutus do volo quaterni si sui senatus consultum caveo fio gratia brutus senatus consulo ut neve salaminis neve qui is do fraus sum pecunia numero at postea venio in mens faenerator nihil sui iuvaris ille senatus consulo qui ex syngrapha ius dico lex gabinius veto tum fio senatus consulo ut ex is syngrapha ius dico non ut alius ius is syngrapha sum quam ceterus sed ut idem cum hic disservio seduco ego scaptius aio sui nihil contra dico sed ille puto talentum centum sui debeo is sui volo accipio debeo autem ille paulus paruus rogo ut is ad ducenti perduco optume inquam voco ille ad ego removeo scaptius quis tu quantus inquam debeo respondeo cvi refero ad scaptius homo clamo quis opus sum inquam ratio confero assideo subduco ad nummus convenio ille sui numeraris volo urgeo ut accipio scaptius ego rursus seduco rogo ut res sic relinquo do venio homo impudens peto graecum queror ut in fanum depono postulo non concedo clamo omnis qui adsum alius nihil impudens scaptius qui centesimus cum anatocismus contineo non sum alius nihil stultus ego autem impudens magis quam stultus video nam aut bonus nomen centesimus contineo non sum aut non bonus quaterni centesima spero habeo meus causa


sed haec, ut scribis, cito sciemus. interim velim mihi ignoscas quod ad te scribo tam multa totiens. acquiesco enim et tuas volo elicere litteras maximeque consilium quid agam aut quo me pacto geram. demittamne me penitus in causam? non deterreor periculo sed dirumpor dolore. tamne nullo consilio aut tam contra meum consilium gesta esse omnia! an cuncter et tergiverser et iis me dem qui tenent, qui potiuntur? αἰδέομαι Τρῶασ nec solum civis sed etiam amici officio revocor; etsi frangor saepe misericordia puerorum.

sed hic ut scribo cito scio interim volo ego ignosco qui ad tu scribo tam multus totiens acquiesco enim et tuus volo elices littera magnus consilium quis ago aut quo ego pacisco gero demitto ego penitus in causa non deterreo periculum sed dirumpo dolor tam nullus consilium aut tam contra meus consilium gero sum omnis an cuncto et tergiversor et is ego do qui teneo qui potio neque solus civis sed etiam amicus officium revoco etsi frango saepe misericordia puer


quod si iam misso officio periculi ratio habenda est, ab illis est periculum si peccaro, ab hoc si recte fecero, nec ullum in his malis consilium periculo vacuum inveniri potest, ut non sit dubium quin turpiter facere cum periculo fugiamus, quod fugeremus etiam cum salute. †non simul cum Pompeio mare transierimus. omnino non potuimus†. exstat ratio dierum. sed tamen (fateamur enim quod est) ne condimus quidem ut possimus. fefellit ea me res quae fortasse non debuit, sed fefellit. pacem putavi fore. quae si esset iratum mihi Caesarem esse, cum idem amicus esset Pompeio, nolui. senseram enim quam idem essent. hoc verens in hanc tarditatem incidi. sed adsequor omnia si propero, si cunctor amitto.

qui si iam mitto officium periculum ratio habeo sum ab ille sum periculum si peccaro ab hic si rectus facio neque ullus in hic malus consilium periculum vacuus invenio possum ut non sum dubius quin turpis facio cum periculum fugio qui fugio etiam cum salus non simul cum pompejus mare transeo omnino non possum exsto ratio dies sed tamen fateor enim qui sum ne condio quidem ut possum fallo is ego res qui fortasse non debeo sed fallo pax puto sum qui si sum irascor ego caesaris sum cum idem amicus sum pompejus nolo sentio enim quam idem sum hic vereor in hic tarditas incido sed assequor omnis si propero si cuncto amitto


vii Id. veni ad me in Sinuessanum. eodem die vulgo loquebantur Antonium mansurum esse Casilini. itaque mutavi consilium; statueram enim recta Appia Romam. facile me ille esset adsecutus. aiunt enim eum Caesariana uti celeritate. verti igitur me a Menturnis Arpinum versus. constitueram ut v Idus aut Aquini manerem aut in Arcano.

vii is venio ad ego in sinuessanus idem dies vulgo loquor antonius mando sum casilinus itaque muto consilium statuo enim recta appius roma facilis ego ille sum assequor aio enim is caesarianus uti celeritas verto igitur ego ab minturnae arpinus verro constituo ut v idus aut aquinum maneo aut in arcanum


quod me ut scribam aliquid hortaris, crescit mihi quidem materies, ut dicis, sed tota res etiam nunc fluctuat, κατ' ὀπώρην τρύξ. quae si desederit, magis erunt liquata quae scribam. quae si statim a me ferre non potueris, primus habebis tamen et aliquamdiu solus.

qui ego ut scribo aliquis hortaris cresco ego quidem materies ut dico sed totus res etiam nunc fluctuo qui si desedeo magis sum liquo qui scribo qui si statim ab ego fero non possum primus habeo tamen et aliquamdiu solus


accepi a te signatum libellum quem Anteros attulerat; ex quo nihil scire potui de nostris domesticis rebus. de quibus acerbissime adflictor quod qui eas dispensavit neque adest istic neque ubi terrarum sit scio. omnem autem spem habeo existimationis privatarumque rerum in tua erga me mihi perspectissima benevolentia. quam si his temporibus miseris et extremis praestiteris, haec pericula quae mihi communia sunt cum ceteris fortius feram; idque ut facias te obtestor atque obsecro.

accipio ab tu signo libellus qui anterus affero ex quo nihil scio possum de noster domesticus res de qui acerbus afflicto qui qui is dispenso neque adsum istic neque ubi terra sum scio omnis autem spes habeo existimatio privo res in tuus erga ego ego perspicio benevolens quam si hic tempus miser et exter praesto hic periculum qui ego commune sum cum ceterus fortis fero is ut facio tu obtestor atque obsecro


litteris tuis satis responsum est; nunc audi quod, etsi intellego scribi necesse non esse, scribo tamen. multa me movent in discessu, in primis me hercule quod diiungor a te. movet etiam navigationis labor alienus non ab aetate solum nostra verum etiam a dignitate tempusque discessus subabsurdum. relinquimus enim pacem ut ad bellum revertamur, quodque temporis in praediolis nostris et belle aedificatis et satis amoenis consumi potuit in peregrinatione consumimus. consolantur haec: aut proderimus aliquid Ciceroni aut quantum profici possit iudicabimus. deinde tu iam, ut spero et ut promittis, aderis. quod quidem si acciderit, omnia nobis erunt meliora.

littera tuus satis responsum sum nunc audio qui etsi intellego scribo necesse non sum scribo tamen multus ego moveo in discessus in primus ego herculis qui diiungor ab tu moveo etiam navigatio labor alienus non ab aetas solus noster verus etiam ab dignitas tempus discedo subabsurdus relinquo enim pax ut ad bellum revorto quisque tempus in praediolum noster et bellus aedifico et satis amoenus consumo possum in peregrinatio consumo consolo hic aut prosum aliquis cicero aut quantus proficio possum iudico deinde tu iam ut spero et ut promitto adsum qui quidem si accido omnis nos sum bonus


et Hirtium aliquid ad te συμπαθῶσ de me scripsisse facile patior (fecit enim humane) et te eius epistulam ad me non misisse multo facilius; tu enim etiam humanius. illius librum quem ad me misit de Catone propterea volo divulgari a tuis ut ex istorum vituperatione sit illius maior laudatio.

et hirtius aliquis ad tu de ego scribo facilis patior facio enim humanus et tu is epistula ad ego non mitto multus facilis tu enim etiam humanus ille liber qui ad ego mitto de cato propterea volo divulgaris ab tuus ut ex iste vituperatio sum ille magnus laudatio


ac domesticarum quidem sollicitudinum aculeos omnis et scrupulos occultabo neque ego huic epistulae atque ignoto tabellario committam. atque hi (nolo enim te permoveri) non sunt permolesti, sed tamen insident et urgent et nullius amantis consilio aut sermone requiescunt; in re publica vero, quamquam animus est praesens, tamen †voluntas etiam atque etiam ipsa medicina efficit†. nam ut ea breviter quae post tuum discessum acta sunt conligam, iam exclames necesse est res Romanas diutius stare non posse. etenim post profectionem tuam primus, ut opinor, introitus fuit in causam fabulae Clodianae, in qua ego nactus, ut mihi videbar, locum resecandae libidinis et coercendae iuventutis vehemens fui et omnis profudi viris animi atque ingeni mei non odio adductus alicuius sed spe corrigendae et sanandae civitatis.

atque domesticaris quidem sollicitudo aculeus omnis et scrupulus occulto neque ego hic epistula atque ignosco tabellarius committo atque hic nolo enim tu permoveo non sum permolestus sed tamen insideo et urgeo et nullus amo consilium aut sermo requiesco in res publicus verus quamquam animus sum praesens tamen voluntas etiam atque etiam ipse medicina efficio nam ut is brevis qui post tuus discedo ago sum conligam iam exclamo necesse sum res romanus diu sto non possum etenim post profectio tuus primus ut opinor introitus sum in causa fabula clodianus in qui ego nanciscor ut ego video locus reseco libido et coerceo iuventus vehemens sum et omnis profundo vis animus atque ingenium meus non odium adduco aliquis sed spes corrigo et sano civitas


a te heri duas epistulas accepi, alteram pridie datam Hilaro, alteram eodem die tabellario, accepique ab Aegypta liberto eodem die Piliam et Atticam plane belle se habere. quod mihi Bruti litteras, gratum. ad me quoque misit; quae litterae mihi redditae sunt tertio decimo die. eam ipsam ad te epistulam misi et ad eam exemplum mearum litterarum.

ab tu heri duo epistula accipio alter pridie do hilarus alter idem dies tabellarius accipio ab aegypta libertus idem dies pilia et attica planus bellus sui habeo qui ego brutus littera gratus ad ego quoque mitto qui littera ego reddo sum tertius decimus dies is ipse ad tu epistula mitto et ad is exemplum meus litteraris


nunc venio ad privata; fere enim respondi tuis litteris de re publica et iis quas in suburbano et iis quas postea scripsisti. ad privata venio. unum etiam de Caelio tantum abest ut meam ille sententiam moveat ut valde ego ipsi quod de sua sententia decesserit paenitendum putem. sed quid est quod ei vici Luccei sint addicti? hoc te praetermisisse miror.

nunc venio ad privo fere enim respondeo tuus littera de res publicus et is qui in suburbanum et is qui postea scribo ad privo venio unus etiam de caelius tantus absum ut meus ille sententia moveo ut validus ego ipse qui de suus sententia decedo paeniteo puto sed quis sum qui is vinco lucceius sum addico hic tu praetermitto miro


nos in Tusculanum venisse a. d. xvii Kal. Dec. video te scire. ibi Dionysius nobis praesto fuit. Romae a. d. xiiii Kal. volumus esse. quid dico volumus? immo vero cogimur. Milonis nuptiae. comitiorum non nulla opinio est. ego, ut sit rata, afuisse me in altercationibus quas in senatu factas audio fero non moleste. nam aut defendissem quod non placeret aut defuissem cui non oporteret. sed me hercule velim res istas et praesentem statum rei publicae et quo animo consules ferant hunc σκυλμὸν scribas ad me quantum pote. valde sum ὀξύπεινοσ et, si quaeris, omnia mihi sunt suspecta.

nos in tusculanus venio ab d xvii kal dec video tu scio ibi dionysius nos praesto sum roma ab d xiiii kal volo sum quis dico volo immo verus cogo milo nuptiae comitium non nullus opinio sum ego ut sum reor asum ego in altercatio qui in senatus facio audio fero non molestus nam aut defendo qui non placeo aut desum qui non oportet sed ego herculis volo res iste et praesens status res publicus et quo animus consul fero hic scribo ad ego quantus potis validus sum et si quaero omnis ego sum suspicio


de Marcello scripserat ad me Cassius antea, τὰ κατὰ μέροσ Servius. o rem acerbam!

de marcellus scribo ad ego casseius antea servus o res acerbus


ego vero qui, si loquor de re publica quod oportet, insanus, si quod opus est, servus existimor, si taceo, oppressus et captus, quo dolore esse debeo? quo sum scilicet, hoc etiam acriore quod ne dolere quidem possum ut non ingratus videar. quid si cessare libeat et in oti portum confugere? nequiquam; immo etiam in bellum et in castra. ergo erimus ὀπαδοὶ qui ταγοὶ esse noluimus? sic faciendum est, tibi enim ipsi (quoi utinam semper paruissem!) sic video placere. reliquum iam est Σπάρταν ἔλαχες, ταύταν κόσμει non me hercule possum et Philoxeno ignosco qui reduci in carcerem maluit. verum tamen id ipsum mecum in his locis commentor ut ista ne improbem, idque tu cum una erimus confirmabis. a te litteras crebro ad me scribi video sed omnis uno tempore accepi. quae res etiam auxit dolorem meum. casu enim trinas ante legeram quibus meliuscule Lentulo esse scriptum erat. ecce quartae fulmen! sed ille, ut scripsi, non miser, nos vero ferrei.

ego verus qui si loquor de res publicus qui oportet insanus si qui opus sum servus existimo si taceo opprimo et capio quo dolor sum debeo quo sum scilicet hic etiam acer qui ne doleo quidem possum ut non ingratus video quis si cessaris libet et in otium portus confugio nequiquam immo etiam in bellum et in castrum ergo sum qui sum nolo sic facio sum tu enim ipse qui utinam semper pareo sic video placeo reliquus iam sum non ego herculis possum et philoxenus ignosco qui reduco in carcer malo verus tamen is ipse ego in hic locus commento ut iste ne improbo is tu cum unus sum confirmo ab tu littera creber ad ego scribo video sed omnis unus tempus accipio qui res etiam augeo dolor meus casus enim terni ante lego qui meliusculis lentulus sum scribo sum ecce quarta fulmen sed ille ut scribo non miser nos verus ferreus


sed quid si hoc melius? saepe opportune dici videtur ut in hoc ipso. sive enim ad concordiam res adduci potest sive ad bonorum victoriam, utriusvis rei me aut adiutorem velim esse aut certe non expertem; sin vincuntur boni, ubicumque essem, una cum iis victus essem. qua re celeritas nostri reditus ἀμεταμέλητοσ debet esse. quod si ista nobis cogitatio de triumpho iniecta non esset quam tu quoque approbas, ne tu haud multum requireres illum virum qui in sexto libro informatus est. quid enim tibi faciam qui illos libros devorasti? quin nunc ipsum non dubitabo rem tantam abicere, si id erit rectius. utrumque vero simul agi non potest et de triumpho ambitiose et de re publica libere. sed ne dubitaris quin quod honestius id mihi futurum sit antiquius.

sed quis si hic bonus saepe opportunus dico video ut in hic ipse sive enim ad concordia res adduco possum sive ad bonus victoria uter res ego aut adiutor volo sum aut certus non expers sin vinco bonus ubicumque sum unus cum is vinco sum qui res celeritas noster redeo debeo sum qui si iste nos cogitatio de triumphus inicio non sum quam tu quoque approbas ne tu haud multus requiro ille vir qui in sextus liber informo sum quis enim tu facio qui ille liber devoro quin nunc ipse non dubito res tantus abicio si is sum rectus uterque verus simul ago non possum et de triumphus ambitiosus et de res publicus libo sed ne dubitaris quin qui honestus is ego sum sum antiquus


Vibulli res gestae sunt adhuc maximae. id ex Pompei litteris cognosces; in quibus animadvertito illum locum ubi erit διπλῇ. videbis de Gnaeo nostro ipse Vibullius quid existimet. quo igitur haec spectat oratio? ego pro Pompeio libenter emori possum; facio pluris omnium hominum neminem; sed non ita ut tu uno in eo iudico spem de salute rei publicae. significas enim aliquanto secus quam solebas, ut etiam Italia, si ille cedat, putes cedendum. quod ego nec rei publicae puto esse utile nec liberis meis, praeterea neque rectum neque honestum †sed cur†. poterisne igitur videre tyrannum? quasi intersit audiam an videam, aut locupletior mihi sit quaerendus auctor quam Socrates qui, cum xxx tyranni essent, pedem porta non extulit. est mihi praeterea praecipua causa manendi. de qua utinam aliquando tecum loquar! ego xiii Kalend., cum eadem lucerna hanc epistulam scripsissem qua inflammaram tuam, Formiis ad Pompeium, si de pace agetur, profecturus, si de bello, quid ero?

vibullius res gero sum adhuc magnus is ex pompejus littera cognosco in qui animadverto ille locus ubi sum video de gnaeus noster ipse vibullius quis existimo quo igitur hic specto oratio ego pro pompejus libet emorior possum facio multus omnis homo nemo sed non ita ut tu unus in is judico spes de salus res publicus significo enim aliquantus secus quam soleo ut etiam italia si ille cedo puto cedo qui ego neque res publicus puto sum utilis neque liber meus praeterea neque recingo neque honestus sed cur possum igitur video tyrannus quasi intersum audio an video aut locupletior ego sum quaero auctor quam socrates qui cum xxx tyrannus sum pedis porto non effero sum ego praeterea praecipuus causa maneo de qui utinam aliquando tu loquor ego xiii kalend cum idem lucerna hic epistula scribo qui inflammo tuus formiae ad pompejus si de pax ago proficio si de bellum quis sum


de Ventidio πανικὸν puto. de Sexto pro certo habebatur †ad arma†. quod si verum est, sine bello civili video serviendum. quid ergo? ad Kal. Ian. in Pansa spes? λῆροσ πολὺσ in vino et in somno istorum.

de ventidius puto de sextus pro certus habeo ad arma qui si verus sum sine bellum civilis video servio quis ergo ad kal ian in pansa spes in vinum et in somnus iste


Paulus in medio foro basilicam iam paene texerat isdem antiquis columnis, illam autem quam locavit facit magnificentissimam. quid quaeris? nihil gratius illo monumento, nihil gloriosius. itaque Caesaris amici, me dico et Oppium, dirumparis licet, in monumentum illud quod tu tollere laudibus solebas, ut forum laxaremus et usque ad atrium Libertatis explicaremus, contempsimus sexcenties HS; cum privatis non poterat transigi minore pecunia. efficiemus rem gloriosissimam; nam in campo Martio saepta tributis comitiis marmorea sumus et tecta facturi eaque cingemus excelsa porticu, ut mille passuum conficiatur. simul adiungetur huic operi villa etiam publica. dices quid mihi hoc monumentum proderit? †ad quid id laboramus res Romanas†. non enim te puto de lustro quod iam desperatum est, aut de iudiciis quae lege †Coctia† fiant quaerere.

paulus in medium forum basilica iam paene tego idem antiquus columna ille autem quam loco facio magnificentissimam quis quaero nihil gratus ille monumentum nihil gloriosus itaque caesar amicus ego dico et oppius dirumparis licet in monumentum ille qui tu tollo laus soleo ut forum laxo et usque ad atrium libertas explico contemno sexcenties sestertius cum privo non possum transigo paruus pecunia efficio res gloriosus nam in campus martius saeptum tribuo comitium marmoreus sum et tectum facio is cingo excello porticus ut mille passus confacio simul adjungo hic operio villa etiam publicus dico quis ego hic monumentum prosum ad quis is laboro res romanus non enim tu puto de lustrum qui iam despero sum aut de iudicium qui lex coctia fio quaero


quod ad me scribis te in Asiam statuisse non ire, equidem mallem ut ires, ac vereor ne quid in ista re minus commode fiat; sed tamen non possum reprehendere consilium tuum, praesertim cum egomet in provinciam non sim profectus.

qui ad ego scribo tu in asia statuo non eo equidem malo ut eo atque vereor ne quis in iste res paruus commodus fio sed tamen non possum reprehendo consilium tuus praesertim cum nos in provincia non sum proficiscor


tu, quaeso, si quid in Hispaniis. iam enim poterit audiri et omnes ita exspectant ut, si recte fuerit, nihil negoti futurum putent. ego autem nec retentis iis confectam rem puto neque amissis desperatam. Silium et Ocellam et ceteros credo retardatos. te quoque a Curione impediri video. etsi, ut opinor, habes † ΕΚΙΤΑΟΝΟΝ.

tu quaeso si quis in hispania iam enim possum audio et omnis ita exspecto ut si rectus sum nihil negotium sum puto ego autem neque retineo is confacio res puto neque amitto despero silius et ocella et ceterus credo retardo tu quoque ab curio impedio video etsi ut opinor habeo


reliqua in posterum diem distulit; ex quibus scribam ad te si quid erit epistula dignum. sunt autem quae praeterii, interregnumne esset exspectaturus, an, quo modo dixerit ille quidem, ad se deferri consulatum sed se nolle in proximum annum. et alia sunt quae exquiram. iurabat ad summam, quod nullo negotio facere solet, amicissimum mihi Caesarem esse debere. quid enim umquam? scripsit ad me Dolabella. dic quid? adfirmabat eum scripsisse, quod me cuperet ad urbem venire, illum quidem gratias agere maximas et non modo probare sed etiam gaudere. quid quaeris? acquievi. levata est enim suspicio illa domestici mali et sermonis Hirtiani. quam cupio illum dignum esse nobis et quam ipse me invito, †quae pro illo sit suspicandum!† sed opus fuit, Hirtio convento. est profecto nescio quid, sed velim quam minimo. et tamen eum nondum redisse miramur. sed haec videbimus.

reliquus in posterus dies differo ex qui scribo ad tu si quis sum epistula dignus sum autem qui praetereo interregnum sum exspecto an quo modo dico ille quidem ad sui defero consulatus sed sui nolo in propior annus et alius sum qui exquiro juro ad summa qui nullus negotium facio soleo amicus ego caesaris sum debeo quis enim umquam scribo ad ego dolabella dico quis adfirmo is scribo qui ego cupio ad urbs venio ille quidem gratia ago magnus et non modo probaris sed etiam gaudeo quis quaero acquiesco levo sum enim suspicio ille domesticus malus et sermo hirtiani quam cupio ille dignus sum nos et quam ipse ego invito qui pro ille sum suspicor sed opus sum hirtius convenio sum profecto nescio quis sed volo quam paruus et tamen is nondum redeo miror sed hic video


tu me, ut facis, opera, consilio, gratia iuva; consolari iam desine, obiurgare vero noli; quod cum facis, ut ego tuum amorem et dolorem desidero! quem ita adfectum mea aerumna esse arbitror ut te ipsum consolari nemo possit. Quintum fratrem optimum humanissimumque sustenta. ad me obsecro te ut omnia certa perscribas. data iiii Kal. Quintilis.

tu ego ut facio opus consilium gratia juvo consolaris iam desino obiurgaris verus nolo qui cum facio ut ego tuus amor et dolor desidero qui ita afficio meus aerumna sum arbitror ut tu ipse consolaris nemo possum quintus frater bonus humanus sustineo ad ego obsecro tu ut omnis certus perscribo do quattuor kal quintilis


ego etsi hoc loco facillime sustentor tamen te videre cupio. itaque ut constitui adero. fratrem credo a te esse conventum. scire igitur studeo quid egeris.

ego etsi hic locus facilis sustento tamen tu video cupio itaque ut constituo adsum frater credo ab tu sum convenio scio igitur studeo quis ago


de Quinto filio gaudeo tibi meas litteras prius a tabellario meo quam ab ipso redditas; quamquam te nihil fefellisset. verum tamen—. sed exspecto quid ille tecum, quid tu vicissim, nec dubito quin suo more uterque. sed eas litteras Curium mihi spero redditurum. qui quidem etsi per se est amabilis a meque diligitur, tamen accedet magnus cumulus commendationis tuae.

de quintus filius gaudeo tu meus littera prior ab tabellarius meus quam ab ipse reddo quamquam tu nihil fallo verus tamen sed exspecto quis ille tu quis tu vicissim neque dubito quin suus mos uterque sed is littera curiatii ego spero reddo qui quidem etsi per sui sum amabilis ab ego diligo tamen accedo magnus cumulus commendatio tuus


Cyprios non licet. ipse in Asiam profectus sum Tarso Nonis Ianuariis, non me hercule dici potest qua admiratione Ciliciae civitatum maximeque Tarsensium. postea veroquam Taurum transgressus sum, mirifica exspectatio Asiae nostrarum dioecesium quae sex mensibus imperi mei nullas meas acceperat litteras, numquam hospitem viderat. illud autem tempus quotannis ante me fuerat in hoc quaestu. civitates locupletes ne in hiberna milites reciperent magnas pecunias dabant, Cyprii talenta Attica cc; qua ex insula (non ὑπερβολικῶσ sed verissime loquor) nummus nullus me obtinente erogabitur. ob haec beneficia quibus illi obstupescunt nullos honores mihi nisi verborum decerni sino, statuas, fana, τέθριππα prohibeo nec sum in ulla re alia molestus civitatibus—sed fortasse tibi qui haec praedicem de me. perfer, si me amas; tu enim me haec facere voluisti.

cyprii non licet ipse in asia proficiscor sum tarsus nona januarius non ego herculis dico possum qui admiratio cilicia civitas magnus tarsensis postea veroquam taurus transgredior sum mirificus exspectatio asia nostraris dioecesis qui sex mensis imperium meus nullus meus accipio littera numquam hospes video ille autem tempus quot ante ego sum in hic quaestus civitas locuples ne in hibernus miles recipio magnus pecunia do cyprium talentum atticus centum qui ex insula non sed verus loquor nummus nullus ego obtineo erogo ob hic beneficium qui ille obstupesco nullus honor ego nisi verbum decerno sino statua fanum prohibeo neque sum in ullus res alius molestus civitas sed fortasse tu qui hic praedico de ego perfero si ego amo tu enim ego hic facio volo


ego me in hac omni causa facile intellegebam pugnandi cupidis hominibus non satis facere. primum enim prae me tuli me nihil malle quam pacem, non quin eadem timerem quae illi sed ea bello civili leviora ducebam. deinde suscepto bello, cum pacis condiciones ad te adferri a teque ad eas honorifice et large responderi viderem, duxi meam rationem; quam tibi facile me probaturum pro tuo in me beneficio arbitrabar. memineram me esse unum qui pro meis maximis in rem publicam meritis supplicia miserrima et crudelissima pertulissem, me esse unum qui, si offendissem eius animum cui tum cum iam in armis essemus consulatus tamen alter et triumphus amplissimus deferebatur, subicerer eisdem proeliis, ut mea persona semper ad improborum civium impetus aliquid videretur habere populare. neque haec non ego prius sum suspicatus quam mihi palam denuntiata sunt, neque ea tam pertimui, si subeunda essent, quam declinanda putavi, si honeste vitare possem.

ego ego in hic omnis causa facilis intellego pugno cupidus homo non satis facio primus enim prae ego fero ego nihil malo quam pax non quin idem timeo qui ille sed is bellum civilis levis duco deinde suscepto bellum cum pax condicio ad tu affero ab tu ad is honorificus et largus respondeo video duco meus ratio quam tu facilis ego probo pro tuus in ego beneficium arbitror memini ego sum unus qui pro meus magnus in res publicus meritum supplicium miser et crudelis perfero ego sum unus qui si offendo is animus qui tum cum iam in arma sum consulatus tamen alter et triumphus amplus defero subicio idem proelium ut meus persono semper ad improbus civis impetus aliquis video habeo popularis neque hic non ego prior sum suspicor quam ego palam denuntio sum neque is tam pertimeo si subeo sum quam declino puto si honestus vitaris possum


tu tamen etiam nunc mihi aliquid litterarum et maxime si quid ab Afranio. ego si cum Antonio locutus ero, scribam ad te quid actum sit. ero tamen in credendo, ut mones, cautus; nam occultandi ratio cum difficilis tum etiam periculosa est. Servium exspecto ad Nonas, et adigit ita Postumia et Servius Flius. quartanam leviorem esse gaudeo. misi ad te Caeli etiam litterarum exemplum.

tu tamen etiam nunc ego aliquis litteraris et magnus si quis ab afranius ego si cum antonius loquor sum scribo ad tu quis ago sum sum tamen in credo ut moneo caveo nam occulto ratio cum difficilis tum etiam periculosus sum servius exspecto ad nona et adigo ita postumius et servus flius quartana levis sum gaudeo mitto ad tu caelis etiam litteraris exemplum


perspice aequitatem animi mei et †ludum et contemptionem Seleucianae provinciae† et me hercule cum Caesare suavissimam coniunctionem (haec enim me una ex hoc naufragio tabula delectat); qui quidem Quintum meum tuumque, di boni! quem ad modum tractat honore, dignitate, gratia! non secus ac si ego essem imperator. hiberna legionis eligendi optio delata commodum, ut ad me Quintus scribit. hunc tu non ames? quem igitur istorum? sed heus tu! scripseramne tibi me esse legatum Pompeio et extra urbem quidem fore ex Idibus Ianuariis? visum est hoc mihi ad multa quadrare. sed quid plura? coram opinor reliqua, ut tu tamen aliquid exspectes. Dionysio plurimam salutem; cui quidem ego non modo servavi sed etiam aedificavi locum. quid quaeris? ad summam laetitiam meam quam ex tuo reditu capio magnus illius adventus cumulus accedet. quo die ad me venies, tu, si me amas, apud me cum tuis maneas.

perspicio aequitas animus meus et ludus et contemptio seleucianae provincia et ego herculis cum caesaris suavis coniunctio hic enim ego unus ex hic naufragium tabula delecto qui quidem quintus meus tuus deus bonus qui ad modus tracto honor dignitas gratia non secus atque si ego sum imperator hibernus legio eligo optio defero commodus ut ad ego quintus scribo hic tu non amo qui igitur iste sed heus tu scribo tu ego sum legatus pompejus et extra urbs quidem sum ex idus januarius video sum hic ego ad multus quadraris sed quis multus coram opinor reliquus ut tu tamen aliquis exspecto dionysius multus salus qui quidem ego non modo servo sed etiam aedifico locus quis quaero ad summa laetitia meus quam ex tuus reditus capio magnus ille advenio cumulus accedo quo dies ad ego venio tu si ego amo apud ego cum tuus maneo


interim accepimus tuas litteras Canusio a. d. x K. Martias datas, quibus nos hortaris ut celerius Brundisium veniamus. quas cum accepissemus a. d. iii K. Martias, non dubitabamus quin tu iam Brundisium pervenisses, nobisque iter illud omnino interclusum videbamus neque minus nos esse captos quam qui Corfini fuissent. neque enim eos solos arbitrabamur capi qui in armatorum manus incidissent sed eos nihilo minus qui regionibus exclusi intra praesidia atque intra arma aliena venissent.

interim accipio tuus littera canusium ab d decem k martius do qui nos hortaris ut celer brundisium venio qui cum accipio ab d iii k martius non dubito quin tu iam brundisium pervenio nos iter ille omnino intercludo video neque paruus nos sum capio quam qui corfinium sum neque enim is solus arbitror capio qui in armator manus incido sed is nihilum paruus qui regio excludo intra praesidium atque intra arma alienus venio


Cassium erat hic auditum expulsum Ancona eamque urbem a nobis teneri. si bellum futurum est, negotium utile. Caesarem quidem L. Caesare cum mandatis de pace misso tamen aiunt acerrime dilectum habere, loca occupare, vincire praesidiis. o perditum latronem! o vix ullo otio compensandam hanc rei publicae turpitudinem! sed stomachari desinamus, tempori pareamus, cum Pompeio in Hispaniam eamus. haec optima in malis, quoniam illius alterum consulatum a re publica ne data quidem occasione reppulimus. sed haec hactenus.

casseius sum hic audio expello ancona eo urbs ab nos teneo si bellum sum sum negotium utilis caesaris quidem l caesaris cum mandatum de pax mitto tamen aio acer dilectus habeo locum occuparis vincio praesidium o perdo latro o vix ullus otium compenso hic res publicus turpitudo sed stomacharis desino tempus pareo cum pompejus in hispania eo hic bonus in malus quoniam ille alter consulatus ab res publicus ne do quidem occasio repello sed hic hactenus


tu tamen videris mihi Romae fore ad nostrum adventum, quod sane facile patiar si tuo commodo fieri possit; sin ut scribis ita venies, velim ex Theophane expiscere quonam in me animo sit Arabarches. quaeres scilicet κατὰ τὸ κηδεμονικὸν et ad me ab eo quasi ὑποθήκασ adferes quem ad modum me geram. aliquid ex eius sermone poterimus περὶ τῶν suspicari.

tu tamen video ego roma sum ad nos advenio qui sanus facilis patior si tuus commodum fio possum sin ut scribo ita venio volo ex theophanes expiscor quonam in ego animus sum arabarches quaero scilicet et ad ego ab is quasi affero qui ad modus ego gero aliquis ex is sermo possum suspicaris


Brutus quidem se aiebat Asturae. L. quidem Antonius liberaliter litteris sine cura me esse iubet. habeo unum beneficium, alterum fortasse, si in Tusculanum venerit. o negotia non ferenda! quae feruntur tamen. τῶνδε αἰτίαν τῶν Βρούτων τις ἔχει. in Octaviano, ut perspexi, satis ingeni, satis animi, videbatur que erga nostros ἥρωασ ita fore ut nos vellemus animatus. sed quid aetati credendum sit, quid nomini, quid hereditati, quid κατηχήσει, magni consili est. vitricus quidem nihil censebat; quem Asturae vidimus. sed tamen alendus est et, ut nihil aliud, ab Antonio seiungendus. Marcellus praeclare, si praecipit †nostro nostri†. cui quidem ille deditus mihi videbatur. Pansae autem et Hirtio non nimis credebat. bona indoles, ἐὰν διαμείνῃ.

brutus quidem sui aio astura l quidem antonius liberalis littera sine cura ego sum iubeo habeo unus beneficium alter fortasse si in tusculanus venio o negotium non fero qui fero tamen in octavianus ut perspicio satis ingenium satis animus video que erga noster ita sum ut nos volo animo sed quis aetas credo sum quis nomen quis hereditas quis magnus consilium sum vitricus quidem nihil censeo qui astura video sed tamen alo sum et ut nihil alius ab antonius sejungo marcellus praeclaris si praecipio noster noster qui quidem ille dedo ego video pansa autem et hirtius non nimis credo bonus indoles


exspectationem nobis non parvam attuleras cum scripseras Varronem tibi pro amicitia confirmasse causam nostram Pompeium certe suscepturum et, simul a Caesare ei litterae quas exspectaret remissae essent, actorem etiam daturum. utrum id nihil fuit, an adversatae sunt Caesaris litterae, an est aliquid in spe? etiam illud scripseras eundem secundum comitia dixisse.

exspectatio nos non parvus affero cum scribo varro tu pro amicitia confirmo causa noster pompejus certus suscipio et simul ab caesaris is littera qui exspecto remitto sum actor etiam do utrum is nihil sum an adverso sum caesar littera an sum aliquis in spes etiam ille scribo idem secundus comitium dico


de Caerellia quid tibi placeret Tiro mihi narravit; debere non esse dignitatis meae, perscriptionem tibi placere: hoc métuere, alterum ín metu non pónere. sed et haec et multa alia coram. sustinenda tamen, si tibi videbitur, solutio est nominis Caerelliani dum et de Metone et de Faberio sciamus.

de cerellia quis tu placeo tiro ego narro debeo non sum dignitas meus perscriptio tu placeo hic metuere alter in metus non ponere sed et hic et multus alius coram sustineo tamen si tu video solutio sum nomen caerelliani dum et de meton et de faberius scio


de Lentulo scilicet sic fero ut debeo. virum bonum et magnum hominem et in summa magnitudine animi multa humanitate temperatum perdidimus nosque malo solacio sed non nullo tamen consolamur quod ipsius vicem minime dolemus non ut Saufeius et vestri sed me hercule quia sic amabat patriam ut mihi aliquo deorum beneficio videatur ex eius incendio esse ereptus. nam quid foedius nostra vita, praecipue mea? nam tu quidem, etsi es natura πολιτικόσ, tamen nullam habes propriam servitutem, communi frueris nomine;

de lentulus scilicet sic fero ut debeo vir bonus et magnus homo et in summus magnitudo animus multus humanitas tempero perdo nos malus solacium sed non nullus tamen consolo qui ipse vicis paruus doleo non ut saufeius et vester sed ego herculis quia sic amo patria ut ego aliquis deus beneficium video ex is incendium sum eripio nam quis foedus noster vito praecipuus meus nam tu quidem etsi sum natura tamen nullus habeo proprius servitus communis fruor nomen


haec adhuc. sed ad praeterita revertamur. quod me maxime hortaris et quod pluris est quam omnia, in quo laboras ut etiam Ligurino Μώμῳ satis faciamus, moriar si quicquam fieri potest elegantius. nec iam ego hanc continentiam appello, quae virtus voluptati resistere videtur. ego in vita mea nulla umquam voluptate tanta sum adfectus quanta adficior hac integritate, nec me tam fama quae summa est quam res ipsa delectat. quid quaeris? fuit tanti. me ipse non noram nec satis sciebam quid in hoc genere facere possem. recte πεφυσίωμαι. nihil est praeequis carius. interim haec λαμπρά. Ariobarzanes opera mea vivit, regnat; ἐν consilio et auctoritate et quod insidiatoribus eius ἀπρόσιτον me non modo ἀδωροδόκητον praebui regem regnumque servavi. interea e Cappadocia ne pilum quidem. Brutum abiectum quantum potui excitavi; quem non minus amo quam tu, paene dixi quam te. atque etiam spero toto anno imperi nostri terruncium sumptus in provincia nullum fore.

hic adhuc sed ad praetereo revorto qui ego magnus hortaris et qui multus sum quam omnis in quo laboro ut etiam ligurinus satis facio morior si quisquam fio possum elego neque iam ego hic continentia appello qui virtus voluptas resisto video ego in vito meus nullus umquam voluptas tantus sum affectus quantus afficio hic integritas neque ego tam fama qui summus sum quam res ipse delecto quis quaero sum tantus ego ipse non noram neque satis scio quis in hic genus facio possum rectus nihil sum praeequis carus interim hic ariobarzanes opus meus vivo regno consilium et auctoritas et qui insidiator is ego non modo praebeo rex regnum servo interea e cappadocia ne pilis quidem brutus abicio quantus possum excito qui non paruus amo quam tu paene dico quam tu atque etiam spero totus annus imperium noster terruncium sumptus in provincia nullus sum


Quintus filius ad patrem acerbissimas litteras misit quae sunt ei redditae cum venissemus in Pompeianum. quarum tamen erat caput Aquiliam novercam non esse laturum. sed hoc tolerabile fortasse, illud vero, se a Caesare habuisse omnia, nihil a patre, reliqua sperare ab Antonio—o perditum hominem! sed μελήσει.

quintus filius ad pater acerbus littera mitto qui sum is reddo cum venio in pompejanus qui tamen sum caput aquilia noverca non sum fero sed hic tolerabilis fortasse ille verus sui ab caesaris habeo omnis nihil ab pater reliquus spero ab antonius o perdo homo sed


reliqua sunt domestica. de ἐνδομύχῳ probo idem quod tu, Postumiae filio, quoniam Pontidia nugatur. sed vellem adesses. a Quinto fratre his mensibus nihil exspectaris; nam Taurus propter nives ante mensem Iunium transiri non potest. Thermum, ut rogas, creberrimis litteris fulcio. P. Valerium negat habere quicquam Deiotarus rex eumque ait a se sustentari. cum scies Romae intercalatum sit necne, velim ad me scribas certum quo die mysteria futura sint. litteras tuas minus paulo exspecto quam si Romae esses sed tamen exspecto.

reliquus sum domesticus de probo idem qui tu postumia filius quoniam pontidia nugor sed volo adsum ab quintus frater hic mensis nihil exspectaris nam taurus propter nix ante mensis junius transeo non possum thermus ut rogo creber littera fulcio p valerius nego habeo quisquam deiotarus rex is aio ab sui sustentaris cum scio roma intercalo sum necne volo ad ego scribo certus quo dies mysterium sum sum littera tuus paruus paulus exspecto quam si roma sum sed tamen exspecto


omnino dicitur nemini negare; quod ipsum est suspectum, notionem eius differri. M. Gallius Q. f. mancipia Sallustio reddidit. is venit ut legiones in Siciliam traduceret. eo protinus iturum Caesarem Patris. quod si faciet ego, quod ante mallem, aliquo propius accedam. tuas litteras ad eas quibus a te proxime consilium petivi vehementer exspecto. vale. xvi Kal. Septembris.

omnino dico nemo nego qui ipse sum suspicio notio is differo m gallus q f mancipium sallustius reddo is venio ut legio in sicilia traduco is protinus eo caesaris patrae qui si facio ego qui ante malo aliquis propius accedo tuus littera ad is qui ab tu propior consilium peto vehemens exspecto val xvi kal september


cum tu haec leges, ego illum fortasse convenero. τέτλαθι κύντερον ne illud quidem nostrum proprium. erat enim spes propinqui reditus, erat hominum querela. nunc exire cupimus, qua spe reditus mihi quidem numquam in mentem venit. non modo autem nulla querela est municipalium hominum ac rusticorum sed contra metuunt ut crudelem, iratum. nec tamen mihi quicquam est miserius quam remansisse nec optatius quam evolare non tam ad belli quam ad fugae societatem. †sed tu omnia qui† consilia differebas in id tempus cum sciremus quae Brundisi acta essent. scimus nempe; haeremus nihilo minus. vix enim spero mihi hunc veniam daturum, etsi multa adfero iusta ad impetrandum. sed tibi omnem illius meumque sermonem omnibus verbis expressum statim mittam.

cum tu hic lex ego ille fortasse convenio ne ille quidem nos proprius sum enim spes propinquus redeo sum homo querela nunc exeo cupio qui spes redeo ego quidem numquam in mens venio non modo autem nullus querela sum municipalis homo atque rusticus sed contra metuo ut crudelis irascor neque tamen ego quisquam sum miser quam remaneo neque opto quam evolaris non tam ad bellum quam ad fuga societas sed tu omnis qui consilium differo in is tempus cum scio qui brundisium ago sum scio nempe haereo nihilum paruus vix enim spero ego hic venio do etsi multus affero iustus ad impetro sed tu omnis ille meus sermo omnis verbum exprimo statim mitto


Ligarianam praeclare vendidisti. posthac quicquid scripsero tibi praeconium deferam.

ligariana praeclaris vendo posthac quisquis scribo tu praeconium defero


cum hoc Pompeius egit et, ut ad me ipse referebat (alium enim habeo neminem testem), vehementer egit, cum diceret in summa se perfidiae et sceleris infamia fore, si mihi periculum crearetur ab eo quem ipse armasset cum plebeium fieri passus esset; fidem recepisse sibi et ipsum et Appium de me; hanc si ille non servaret, ita laturum ut omnes intellegerent nihil sibi antiquius amicitia nostra fuisse. haec et in eam sententiam cum multa dixisset, aiebat illum primo sane diu multa contra, ad extremum autem manus dedisse et adfirmasse nihil se contra eius voluntatem esse facturum. sed postea tamen ille non destitit de nobis asperrime loqui. quod si non faceret tamen ei nihil crederemus atque omnia, sicut facimus, pararemus.

cum hic pompejus ago et ut ad ego ipse refero alius enim habeo nemo testo vehemens ago cum dico in summus sui perfidia et scelus infamia sum si ego periculum creo ab is qui ipse armo cum plebeius fio patior sum fides recipio sui et ipse et appius de ego hic si ille non servo ita fero ut omnis intellego nihil sui antiquus amicitia noster sum hic et in is sententia cum multus dico aio ille primus sanus diu multus contra ad exter autem manus do et adfirmo nihil sui contra is voluntas sum facio sed postea tamen ille non desisto de nos asper loquor qui si non facio tamen is nihil credo atque omnis sicut facio paro


reliqua sunt eius modi ut meum consilium saepe reprehendam quod non aliqua ratione ex hoc negotio emerserim. o rem minime aptam meis moribus! o illud verum ἔρδοι τισ! dices quid adhuc? nondum enim in negotio versaris? sane scio et puto molestiora restare. etsi haec ipsa fero equidem fronte, ut puto, et vultu bellissime sed angor intimis sensibus; ita multa vel iracunde vel insolenter vel in omni genere stulte insulse adroganter et dicuntur et tacentur cotidie; quae non quo te celem non perscribo sed quia δυσεξείλητα sunt. itaque admirabere meam βαθύτητα cum salvi redierimus; tanta mihi μελέτη huius virtutis datur.

reliquus sum is modus ut meus consilium saepe reprehendo qui non aliqui ratio ex hic negotium emergo o res paruus aptus meus mos o ille verus dico quis adhuc nondum enim in negotium versaris sanus scio et puto molestus resto etsi hic ipse fero equidem frons ut puto et vultus bellus sed ango intimus sensus ita multus vel iracundus vel insolenter vel in omnis genus stultus insulsus arroganter et dico et taceo cottidie qui non quo tu celis non perscribo sed quia sum itaque admiror meus cum salvus redeo tantus ego hic virtus do


habuimus in Cumano quasi pusillam Romam. tanta erat in his locis multitudo; cum interim Rufio noster, quod se a Vestorio observari videbat, strategemate hominem percussit; nam ad me non accessit. itane? cum Hortensius veniret et infirmus et tam longe et Hortensius, cum maxima praeterea multitudo, ille non venit? non, inquam. non vidisti igitur hominem? inquies. qui potui non videre cum per emporium Puteolanorum iter facerem? in quo illum agentem aliquid credo salutavi, post etiam iussi valere cum me exiens e sua villa numquid vellem rogasset. hunc hominem parum gratum quisquam putet aut non in eo ipso laudandum quod laudari non laborarit?

habeo in cumanum quasi pusillus roma tantus sum in hic locus multitudo cum interim rufius noster qui sui ab vestorius observaris video strategemate homo percutio nam ad ego non accedo ito cum hortensius venio et infirmus et tam longus et hortensius cum maximus praeterea multitudo ille non venio non inquam non video igitur homo inquam qui possum non video cum per emporium puteolani iter facio in quo ille ago aliquis credo saluto post etiam iubeo valeo cum ego exeo e suus villa numquid volo rogo hic homo parum gratus quisquam puto aut non in is ipse laudo qui laudo non laboro


iniecta autem mihi spes quaedam est velle mecum Ser. Sulpicium conloqui. ad eum misi Philotimum libertum cum litteris. si vir esse volet, praeclara συνοδία, sin autem—, erimus nos qui solemus.

inicio autem ego spes quidam sum volo ego seruius sulpicius colloquium ad is mitto philotimus libertus cum littera si vir sum volo praeclarus sin autem sum nos qui solo


nos Tarenti quos cum Pompeio διαλόγουσ de re publica habuerimus ad te perscribemus. etsi id ipsum scire cupio quod ad tempus recte ad te scribere possim, id est quam diu Romae futurus sis, ut aut quo dem posthac litteras sciam aut ne dem frustra. sed ante quam proficiscare, utique explicatum sit illud HS x_x_ et d_c_c_c_. hoc velim in maximis rebus et maxime necessariis habeas, ut quod auctore te velle coepi adiutore adsequar.

nos tarentus qui cum pompejus de res publicus habeo ad tu perscribo etsi is ipse scio cupio qui ad tempus rectus ad tu scribo possum is sum quam diu roma sum sum ut aut quo do posthac littera scio aut ne do frustra sed ante quam proficiscaris utique explicatus sum ille sestertius decem decem et d que que que hic volo in magnus res et magnus necessarius habeo ut qui auctor tu volo coepio adiutor assequor


cum Teanum Sidicinum venissem, C. Messius familiaris tuus mihi dixit aliique complures Caesarem iter habere Capuam et eo ipso die mansurum esse Aeserniae. sane sum commotus quod, si ita esset, non modo iter meum interclusum sed me ipsum plane exceptum putabam. itaque tum Cales processi, ut ibi potissimum consisterem, dum certum nobis ab Aesernia de eo quod audieram referretur.

cum teanum sidicinus venio que messus familiaris tuus ego dico alius complures caesaris iter habeo capua et is ipse dies mando sum aesernia sanus sum commoueo qui si ita sum non modo iter meus intercludo sed ego ipse planus excipio puto itaque tum cal procedo ut ibi potis consisto dum certus nos ab aesernia de is qui audio refero


verum haec audies de Philadelpho. tu velim quae Academiae nostrae parasti quam primum mittas. mire quam illius loci non modo usus sed etiam cogitatio delectat. libros vero tuos cave cuiquam tradas; nobis eos, quem ad modum scribis, conserva. summum me eorum studium tenet sicut odium iam ceterarum rerum; quas tu incredibile est quam brevi tempore quanto deteriores offensurus sis quam reliquisti.

verus hic audio de philadelphus tu volo qui academia noster paro quam primus mitto mirus quam ille locus non modo utor sed etiam cogitatio delecto liber verus tuus caveo quisquam trado nos is qui ad modus scribo conservo superus ego is studium teneo sicut odium iam ceteraris res qui tu incredibilis sum quam brevis tempus quantus deterior offendo sum quam relinquo


D. Laelio mandaram, quod maiores copias sperabam nos habituros, ut, si vobis videretur, alter uter vestrum ad me veniret, alter in Siciliam cum ea copia quam Capuae et circum Capuam comparastis et cum iis militibus quos Faustus legit proficisceretur, Domitius cum xii suis cohortibus eodem adiungeretur, reliquae copiae omnes Brundisium cogerentur et inde navibus Dyrrachium transportarentur. nunc cum hoc tempore nihilo magis ego quam vos subsidio Domitio ire possim se per montis explicare, non est nobis committendum ut ad has xiiii cohortis quas dubio animo habeo hostis accedere aut in itinere me consequi possit

d laelius mando qui magnus copia spero nos habeo ut si tu video alter uter vester ad ego venio alter in sicilia cum is copia quam capua et circum capua comparo et cum is miles qui faustus lego proficiscor domitius cum duodecim suus cohors idem adjungo reliquus copia omnis brundisium cogo et inde navis dyrrachium transporto nunc cum hic tempus nihilum magis ego quam tu subsidium domitius eo possum sui per mons explicaris non sum nos committo ut ad hic xiiii cohors qui dubius animus habeo hostis accedo aut in iter ego consequor possum


unum illud tibi persuadeas velim, omnia mihi fore explicata si te videro; sed totum est in eo si ante quam ille ineat magistratum. puto Pompeium Crasso urgente, si tu aderis qui per βοῶπιν ex ipso intellegere possis qua fide ab illis agatur, nos aut sine molestia aut certe sine errore futuros. precibus nostris et cohortatione non indiges; quid mea voluntas, quid tempus, quid rei magnitudo postulet intellegis.

unus ille tu persuadeo volo omnis ego sum explicata si tu video sed totus sum in is si ante quam ille ineo magistratus puto pompejus crassus urgeo si tu adsum qui per ex ipse intellego possum qui fides ab ille ago nos aut sine molestia aut certus sine error sum prex noster et cohortatio non indigeo quis meus voluntas quis tempus quis res magnitudo postulo intellego


ego, ut tempus est nostrum, locum habeo nullum ubi facilius esse possim quam Asturae. sed quia qui mecum sunt, credo, quod maestitiam meam non ferunt, domum properant, etsi poteram remanere, tamen, ut scripsi tibi, proficiscar hinc ne relictus videar. quo autem? Lanuvio conor equidem in Tusculanum. sed faciam te statim certiorem. tu litteras conficies. equidem credibile non est quantum scribam, quin etiam noctibus; nihil enim somni. heri etiam effeci epistulam ad Caesarem; tibi enim placebat. quam non fuit malum scribi, si forte opus esse putares; ut quidem nunc est, nihil sane est necesse mittere. sed id quidem, ut tibi videbitur. mittam tamen ad te exemplum fortasse Lanuvio, nisi forte Romam. sed cras scies.

ego ut tempus sum nos locus habeo nullus ubi facilis sum possum quam astura sed quia qui ego sum credo qui maestitia meus non fero domus propero etsi possum remaneo tamen ut scribo tu proficisco hinc ne relinquo video quo autem lanuvium conor equidem in tusculanus sed facio tu statim certus tu littera confacio equidem credibilis non sum quantus scribo quin etiam nox nihil enim somnium heri etiam efficio epistula ad caesaris tu enim placeo quam non sum malus scribo si fors opus sum puto ut quidem nunc sum nihil sanus sum necesse mitto sed is quidem ut tu video mitto tamen ad tu exemplum fortasse lanuvium nisi fors roma sed creo scio


profectionem meam, ut video, Erotis dispensatio impedit. nam cum ex reliquis quae Nonis Aprilibus fecit abundare debeam, cogor mutuari, quodque ex istis fructuosis rebus receptum est, id ego ad illud fanum sepositum putabam. sed haec Tironi mandavi quem ob eam causam Romam misi; te nolui impeditum impedire.

profectio meus ut video eros dispensatio impedio nam cum ex reliquus qui nona aprilis facio abundaris debeo cogo mutuaris quisque ex iste fructuosus res recipio sum is ego ad ille fanum sepono puto sed hic tiro mando qui ob is causa roma mitto tu nolo impedio impedio


nos adhuc, in nostro statu quod difficillime reciperari posse arbitrati sumus, splendorem nostrum illum forensem et in senatu auctoritatem et apud viros bonos gratiam magis quam optaramus consecuti sumus; in re autem familiari, quae quem ad modum fracta, dissipata, direpta sit non ignoras, valde laboramus tuarumque non tam facultatum quas ego nostras esse iudico quam consiliorum ad conligendas et constituendas reliquias nostras indigemus.

nos adhuc in noster status qui difficilis reciperaris possum arbitror sum splendor nos ille forensis et in senatus auctoritas et apud vir bonus gratia magis quam optaramus consequor sum in res autem familiaris qui qui ad modus frango dissipata direptor sum non ignoro validus laboro tuus non tam facultas qui ego noster sum judico quam consilium ad conligendas et constituo reliquiae noster indigeo


scripta iam epistula Capua litterae sunt adlatae hoc a exemplo: Pompeius mare transiit cum omnibus militibus quos secum habuit. hic numerus est hominum milia triginta et consules duo et tribuni pl. et senatores qui fuerunt cum eo omnes cum uxoribus et liberis. conscendisse dicitur a. d. iiii Nonas Martias. ex ea die fuere septemtriones venti. navis quibus usus non est omnis aut praecidisse aut incendisse dicunt. de hac re litterae L. Metello tribuno pl. Capuam adlatae sunt a Clodia socru quae ipsa transiit.

scribo iam epistula capua littera sum affero hic ab exemplum pompejus mare transeo cum omnis miles qui sui habeo hic numerus sum homo mille triginta et consul duo et tribunus pl et senator qui sum cum is omnis cum uxor et liber conscendo dico ab d quattuor nona martius ex is dies sum septemtrio venio navus qui utor non sum omnis aut praecido aut incendo dico de hic res littera l metellus tribunus pl capua affero sum ab claudius socrus qui ipse transeo


rursus autem ex dolore municipali sermonibusque eorum quos convenio videtur hoc consilium exitum habiturum. mira hominum querela est (nescio an istic, sed facies ut sciam) sine magistratibus urbem esse, sine senatu. fugiens denique Pompeius mirabiliter homines movet. quid quaeris? alia causa facta est. nihil iam concedendum putant Caesari. haec tu mihi explica qualia sint.

rursus autem ex dolor municipal sermo is qui convenio video hic consilium exitus habeo mirus homo querela sum nescio an istic sed facies ut scio sine magistratus urbs sum sine senatus fugio denique pompejus mirabilis homo moveo quis quaero alius causa facio sum nihil iam concedo puto caesaris hic tu ego explico qualis sum


di immortales neque tam me εὐελπιστία consolatur ut antea quam ἀδιαφορία, qua nulla in re tam utor quam in hac civili et publica. quin etiam quod est subinane in nobis et non ἀφιλόδοξον (bellum est enim sua vitia nosse), id adficitur quadam delectatione. solebat enim me pungere ne Sampsicerami merita in patriam ad annos sescentos maiora viderentur quam nostra. hac quidem cura certe iam vacuus sum; iacet enim ille sic ut † phocis † Curiana stare videatur. sed haec coram.

deus immortalis neque tam ego consolo ut antea quam qui nullus in res tam uto quam in hic civilis et publicus quin etiam qui sum subinanis in nos et non bellum sum enim suus vitio nosco is afficio quidam delectatio soleo enim ego pungo ne sampsiceramus mereo in patria ad annus sescenti magnus video quam noster hic quidem cura certus iam vacuus sum iaceo enim ille sic ut phocis curianus sto video sed hic coram


agraria autem promulgata est a Flavio sane levis eadem fere quae fuit Plotia. sed interea πολιτικὸσ ἀνὴρ quisquam inveniri potest; qui poterat, familiaris noster (sic est enim; volo te hoc scire) Pompeius togulam illam pictam silentio tuetur suam. Crassus verbum nullum contra gratiam. ceteros iam nosti; qui ita sunt stulti ut amissa re publica piscinas suas fore salvas sperare videantur.

agrarius autem promulgo sum ab flavius sanus levis idem fere qui sum plautius sed interea quisquam invenio possum qui possum familiaris noster sic sum enim volo tu hic scio pompejus togula ille pingo silentium tueor suus crassus verbum nullus contra gratia ceterus iam nosco qui ita sum stultus ut amitto res publicus piscina suus sum salvo spero video


cum haec scripsissem, a Curione mihi nuntiatum est eum ad me venire. venerat enim is in Cumanum vesperi pridie, id est Idibus. si quid igitur eius modi sermo eius attulerit quod ad te scribendum sit, id his litteris adiungam.

cum hic scribo ab curio ego nuntio sum is ad ego venio venio enim is in cumanum vesperus pridie is sum idus si quis igitur is modus sermo is affero qui ad tu scribo sum is hic littera adjungo