Brutus si quid egerit, curabis ut sciam; cui quidem quam primum agendum puto, praesertim si statuit. sermunculum enim omnem aut restinxerit aut sedarit. sunt enim qui loquantur etiam mecum. sed haec ipse optime, praesertim si etiam tecum loquetur. mihi est in animo proficisci xi Kal. hic enim nihil habeo quod agam, ne hercule illic quidem nec usquam sed tamen aliquid illic. hodie Spintherem exspecto. misit enim Brutus ad me. per litteras purgat Caesarem de interitu Marcelli; in quem ne si insidiis quidem ille interfectus esset caderet ulla suspicio. nunc vero cum de Magio constet, nonne furor eius causam omnem sustinet? plane quid sit non intellego. explanabis igitur. quamquam nihil habeo quod dubitem nisi ipsi Magio quae fuerit causa amentiae; pro quo quidem etiam sponsor sum factus. et nimirum id fuit. solvendo enim non erat. credo eum petisse a Marcello aliquid et illum, †aut erat†, constantius respondisse.

brutus si quis ago curo ut scio qui quidem quam primus ago puto praesertim si statuo sermunculis enim omnis aut restinguo aut sedo sum enim qui loquor etiam ego sed hic ipse optume praesertim si etiam tu loquor ego sum in animus proficisco xi kal hic enim nihil habeo qui ago ne herculis illic quidem neque usquam sed tamen aliquis illic hodie spintherem exspecto mitto enim brutus ad ego per littera purgo caesaris de interitus marcellus in qui ne si insidiae quidem ille interficio sum cado ullus suspicio nunc verus cum de magius consto nonne furor is causa omnis sustineo planus quis sum non intellego explano igitur quamquam nihil habeo qui dubito nisi ipse magius qui sum causa amentia pro quo quidem etiam sponsor sum facio et nimirum is sum solvo enim non sum credo is peto ab marcellus aliquis et ille aut sum consto respondeo


Philotimus dicitur Id. Sext. nihil habeo de illo amplius. tu velim ad ea mihi rescribas quae ad te antea scripsi. mihi tantum temporis satis est dum ut in pessimis rebus aliquid caveam qui nihil umquam cavi. vale. xi Kal. Sextil.

philotimus dico is sext nihil habeo de ille amplus tu volo ad is ego rescribo qui ad tu antea scribo ego tantus tempus satis sum dum ut in malus res aliquis cavea qui nihil umquam caveo val xi kal sextil


Attica mea, obsecro te, quid agit? quae me valde angit. sed crebro regusto tuas litteras; in his acquiesco. tamen exspecto novas.

atticus meus obsecro tu quis ago qui ego validus ango sed creber regusto tuus littera in hic acquiesco tamen exspecto novo


periucundus mihi Cincius fuit ante diem iii Kal. Febr. ante lucem; dixit enim mihi te esse in Italia seseque ad te pueros mittere. quos sine meis litteris ire nolui, non quo haberem quod tibi, praesertim iam prope praesenti, scriberem sed ut hoc ipsum significarem, mihi tuum adventum suavissimum exspectatissimumque esse. qua re advola ad nos eo animo ut nos ames, te amari scias. cetera coram agemus. haec properantes scripsimus. quo die venies, utique cum tuis apud me sis.

perjucundus ego cincius sum ante dies iii kal febr ante lux dico enim ego tu sum in italia sesequor ad tu puer mitto qui sine meus littera eo nolo non quo habeo qui tu praesertim iam prope praesens scribo sed ut hic ipse significaris ego tuus advenio suavis exspecto sum qui res advolo ad nos is animus ut nos amo tu amo scio ceterus coram ago hic propero scribo quo dies venio utique cum tuus apud ego sum


multum mecum municipales homines loquuntur, multum rusticani; nihil prorsus aliud curant nisi agros, nisi villulas, nisi nummulos suos. et vide quam conversa res sit; illum quo antea confidebant metuunt, hunc amant quem timebant. id quantis nostris peccatis vitiisque evenerit non possum sine molestia cogitare. quae autem impendere putarem, scripseram ad te et iam tuas litteras exspectabam.

multus ego municipal homo loquor multus rusticanus nihil prorsus alius curo nisi ager nisi villula nisi nummulus suus et video quam converro res sum ille quo antea confido metuo hic amo qui timeo is quantus noster peccatum vitium evenio non possum sine molestia cogito qui autem impendeo puto scribo ad tu et iam tuus littera exspecto


sic ergo habeto, salutaris te mihi litteras misisse neque solum has longiores quibus nihil potest esse explicatius, nihil perfectius, sed etiam illas breviores in quibus hoc mihi iucundissimum fuit, consilium factumque nostrum a Sexto probari, pergratumque mihi tu fecisti; a quo et diligi me et quid rectum sit intellegi scio. longior vero tua epistula non me solum sed meos omnis aegritudine levavit. itaque utar tuo consilio et ero in Formiano, ne aut ad urbem ἀπάντησισ mea animadvertatur aut, si nec hic nec illic eum videro, devitatum se a me putet.

sic ergo habeo salutaris tu ego littera mitto neque solus hic longus qui nihil possum sum explicatius nihil perficio sed etiam ille brevis in qui hic ego jucundus sum consilium facio nos ab sextus probaris pergratus ego tu facio ab quo et diligo ego et quis recingo sum intellego scio longus verus tuus epistula non ego solus sed meus omnis aegritudo levo itaque uto tuus consilium et sum in formianus ne aut ad urbs meus animadverto aut si neque hic neque illic is video devitas sui ab ego puto


maximis et miserrimis rebus perturbatus, cum coram tecum mihi potestas deliberandi non esset, uti tamen tuo consilio volui. deliberatio autem omnis haec est, si Pompeius Italia excedat, quod eum facturum esse suspicor, quid mihi agendum putes. et quo facilius consilium dare possis, quid in utramque partem mihi in mentem veniat explicabo brevi.

magnus et miser res perturbo cum coram tu ego potestas delibero non sum uti tamen tuus consilium volo deliberatio autem omnis hic sum si pompejus italia excedo qui is facio sum suspicor quis ego ago puto et quo facilis consilium do possum quis in uter pars ego in mens venio explico brevis


nunc, mi Attice, me fac ut expedias. cupio, quom Bruto nostro adfatim satis fecerim, excurrere in Graeciam. Magni interest Ciceronis vel mea potius vel me hercule utriusque me intervenire discenti. nam epistula Leonidae quam ad me misisti quid habet, quaeso, in quo magno opere laetemur? numquam ille mihi satis laudari videbitur cum ita laudabitur, quo modo nunc est. non est fidentis hoc testimonium sed potius timentis. Herodi autem mandaram ut mihi κατὰ μίτον scriberet. a quo adhuc nulla littera est. vereor ne nihil habuerit quod mihi, cum cognossem, iucundum putaret fore.

nunc ego atticus ego facio ut expedio cupio cum brutus noster affatim satis facio excurro in graecia magnus intersum cicero vel meus potis vel ego herculis uterque ego intervenio disco nam epistula leonidas quam ad ego mitto quis habeo quaeso in quo magnus opus laetor numquam ille ego satis laudo video cum ita laudo quo modo nunc sum non sum fido hic testimonium sed potis timeo herodes autem mando ut ego scribo ab quo adhuc nullus littera sum vereor ne nihil habeo qui ego cum cognosco iucundus puto sum