quod quaeris quid Caesar ad me scripserit, quod saepe, gratissimum sibi esse quod quierim, oratque in eo ut perseverem. Balbus minor haec eadem mandata. iter autem eius erat ad Lentulum consulem cum litteris Caesaris praemiorumque promissis si Romam revertisset. verum cum habeo rationem dierum, ante puto tramissurum quam potuerit conveniri.

qui quaero quis caesar ad ego scribo qui saepe gratus sui sum qui queo oro in is ut persevero balbus paruus hic idem mandatum iter autem is sum ad lentulis consul cum littera caesar praemium promitto si roma revorto verus cum habeo ratio dies ante puto transmitto quam possum convenio


velim ad me scribas cuius modi sit Ἀμαλθεῖον tuum, quo ornatu, qua τοποθεσίᾳ, et quae poemata quasque historias de Ἀμαλθείᾳ habes ad me mittas. libet mihi facere in Arpinati. ego tibi aliquid de meis scriptis mittam. nihil erat absoluti.

volo ad ego scribo qui modus sum tuus quo orno qui et qui poema quisque historia de habeo ad ego mitto libet ego facio in arpinas ego tu aliquis de meus scribo mitto nihil sum absolvo


o meam stultam verecundiam! qui legari noluerim ante res prolatas ne deserere viderer hunc rerum tumorem; cui certe si possem mederi, desse non deberem. sed vides magistratus, si quidem illi magistratus, vides tamen tyranni satellites in imperiis, vides eiusdem exercitus, vides in latere veteranos, quae sunt εὐρίπιστα omnia, eos autem qui orbis terrae custodiis non modo saepti verum etiam magni esse debebant tantum modo laudari atque amari sed parietibus contineri. atque illi quoquo modo beati, civitas misera.

o meus stultus verecundia qui legaris nolo ante res profero ne desero video hic res tumor qui certus si possum medeor defleo non debeo sed video magistratus si quidem ille magistratus video tamen tyrannus satelles in imperium video idem exercitus video in lateo veteranus qui sum omnis is autem qui orbis terra custodia non modo saepio verus etiam magnus sum debeo tantus modo laudo atque amo sed paries contineo atque ille quisquis modo beati civitas misero


duas accepi postridie Idus, alteram eo die datam, alteram Idibus. prius igitur superiori. de D. Bruto, cum scies. de consulum ficto timore cognoveram. Sicca enim φιλοστόργωσ ille quidem sed tumultuosius ad me etiam illam suspicionem pertulit. quid tu autem? τὰ μὲν διδόμενα—? nullum enim verbum a †Siregio†. non placet. de Plaetono vicino tuo permoleste tuli quemquam prius audisse quam me. de Syro prudenter. L. Antonium per Marcum fratrem, ut arbitror, facillime deterrebis. Antroni vetui; sed nondum acceperas litteras, ne cuiquam nisi L. Fadio aedili. aliter enim nec caute nec iure fieri potest. quod scribis tibi deesse HS c_ quae Ciceroni curata sint, velim ab Erote quaeras ubi sit merces insularum. Arabioni de Sittio nihil irascor. ego de itinere nisi explicato †Λ† nihil cogito; quod idem tibi videri puto.

duo accipio postridie idus alter is dies do alter idus prior igitur superus de d brutus cum scio de consul fingo timor cognosco sicco enim ille quidem sed tumultuosus ad ego etiam ille suspicio perfero quis tu autem nullus enim verbum ab siregio non placeo de plaetono vicinus tuus permolestus fero quisquam prior audio quam ego de syrus prudens l antonius per marcus frater ut arbitror facilis deterreo antron veto sed nondum accipio littera ne quisquam nisi l fadius aedilis aliter enim neque caveo neque ius fio possum qui scribo tu desum sestertius que qui cicero curo sum volo ab eros quaero ubi sum merces insularis arabio de sittius nihil irasco ego de iter nisi explico nihil cogo qui idem tu video puto


cura, amabo te, Ciceronem nostrum. ei nos θεῖοι videmur.


nunc audi reliqua. per fortunas! omnem tuum amorem quo me es amplexus omnemque tuam prudentiam quam me hercule in omni genere iudico singularem confer ad eam curam ut de omni statu meo cogites. videre enim mihi videor tantam dimicationem, nisi idem deus qui nos melius quam optare auderemus Parthico bello liberavit respexerit rem publicam,—sed tantam quanta numquam fuit. age, hoc malum mihi commune est cum omnibus. nihil tibi mando ut de eo cogites, illud meum proprium πρόβλημα, quaeso, suscipe. videsne ut te auctore sim utrumque complexus? ac vellem a principio te audisse amicissime monentem. ἀλλ' ἐμὸν οὔποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθεσ sed aliquando tamen persuasisti ut alterum complecterer quia de me erat optime meritus, alterum quia tantum valebat. feci igitur itaque effeci omni obsequio ut neutri illorum quisquam esset me carior.

nunc audio reliquus per fortuna omnis tuus amor quo ego sum amplector omnis tuus prudentia quam ego herculis in omnis genus judico singularis confero ad is cura ut de omnis status meus cogito video enim ego video tantus dimicatio nisi idem deus qui nos bonus quam optaris audeo parthicus bellum libero respicio res publicus sed tantus quantus numquam sum ago hic malus ego communis sum cum omnis nihil tu mando ut de is cogito ille meus proprius quaeso suscipio video ut tu auctor sum uterque complexus atque volo ab principium tu audio amicus moneo sed aliquando tamen persuadeo ut alter complector quia de ego sum optume mereor alter quia tantus valeo facio igitur itaque efficio omnis obsequium ut neuter ille quisquam sum ego carus


deinde hoc vide, non esse iudicium de tota contentione in Hispaniis, nisi forte iis amissis arma Pompeium abiecturum putas, cuius omne consilium Themistocleum est. existimat enim qui mare teneat eum necesse esse rerum potiri. itaque numquam id egit ut Hispaniae per se tenerentur, navalis apparatus ei semper antiquissima cura fuit. navigabit igitur, cum erit tempus, maximis classibus et ad Italiam accedet. in qua nos sedentes quid erimus? nam medios esse iam non licebit. classibus adversabimur igitur? quod maius scelus aut tantum denique? quid turpius? †anuival dehic† in absentis solus tuli scelus, eiusdem cum Pompeio et cum reliquis principibus non feram?

deinde hic video non sum iudicium de totus contentio in hispania nisi fors is amitto arma pompejus abicio puto qui omnis consilium themistocleus sum existimo enim qui mare teneo is necesse sum res potior itaque numquam is ago ut hispania per sui teneo naval apparatus is semper antiquus cura sum navigo igitur cum sum tempus magnus classis et ad italia accedo in qui nos sedeo quis sum nam medius sum iam non liceo classis adverso igitur qui magnus scelus aut tantus denique quis turpis anuival dehic in absum solus fero scelus idem cum pompejus et cum reliquus princeps non fero


quas Numestio litteras dedi, sic te iis evocabam ut nihil acrius neque incitatius fieri posset. ad illam celeritatem adde etiam si quid potes. ac ne sis perturbatus (novi enim te et non ignoro quam sit amor omnis sollicitus atque anxius)—sed res est, ut spero, non tam exitu molesta quam aditu.

qui numestio littera do sic tu is evoco ut nihil acer neque incito fio possum ad ille celeritas addo etiam si quis possum atque ne sum perturbo nosco enim tu et non ignoro quam sum amor omnis sollicitus atque anxius sed res sum ut spero non tam exeo molestus quam aditus


negent illi Publium plebeium factum esse? hoc vero regnum est et ferri nullo pacto potest. emittat ad me Publius qui obsignent; iurabo Gnaeum nostrum, conlegam Balbi, Anti mihi narrasse se in auspicio fuisse. o suavis epistulas tuas uno tempore mihi datas duas! quibus εὐαγγέλια quae reddam nescio; deberi quidem plane fateor. sed vide συγκύρημα.

nego ille publius plebeius facio sum hic verus regnum sum et fero nullus pacisco possum emitto ad ego publius qui obsigno iuro gnaeus nos collega balbus antius ego narro sui in auspicium sum o suavis epistula tuus unus tempus ego do duo qui qui reddo nescio debeo quidem planus fateor sed video


patrem tuum plurimi feci meque ille mirifice et coluit et amavit; nec me hercule umquam mihi dubium fuit quin a te diligerer; ego quidem id facere non destiti. quam ob rem peto a te in maiorem modum ut civitatem Buthrotiam subleves decretumque consulum quod ii secundum Buthrotios fecerunt, cum et lege et senatus consulto statuendi potestatem haberent, des operam ut Plancus noster quam primum confirmet et comprobet. hoc te vehementer, mi Cupienni, etiam atque etiam rogo.

pater tuus plurimus facio ego ille mirificus et colo et amo neque ego herculis umquam ego dubius sum quin ab tu diligo ego quidem is facio non desisto quam ob res peto ab tu in magnus modus ut civitas buthrotius sublevo decerno consul qui is secundus buthrotii facio cum et lex et senatus consultum statuo potestas habeo do opera ut plancus noster quam primus confirmo et comprobo hic tu vehemens ego cupiennius etiam atque etiam rogo


sine dubio errasse nos confitendum est. at semel, at una in re. immo omnia quo diligentius cogitata eo facta sunt imprudentius. ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ. in reliquis modo ne ruamus. iubes de profectione me providere. quid provideam? ita patent omnia quae accidere possunt ut, ea si vitem, sedendum sit cum dedecore et dolore, si neglegam, periculum sit ne in manus incidam perditorum. sed vide quantis in miseriis simus. optandum interdum videtur ut aliquam accipiamus ab istis quamvis acerbam iniuriam, ut tyranno in odio fuisse videamur.

sine dubius erro nos confiteor sum at semel at unus in res immo omnis quo diligo cogito is facio sum imprudens in reliquus modo ne ruo iubeo de profectio ego provideo quis provideo ita pateo omnis qui accido possum ut is si vito sedeo sum cum dedecor et dolor si neglego periculum sum ne in manus incido perdo sed video quantus in miseria sum opto interdum video ut aliqui accipio ab iste quivis acerbus iniuria ut tyrannus in odium sum video


de hortis etiam atque etiam rogo. omnibus meis eorumque quos scio mihi non defuturos facultatibus (sed potero meis) enitendum mihi est. sunt etiam quae vendere facile possim. sed ut non vendam eique usuram pendam a quo emero non plus annum, possum adsequi quod volo, si tu me adiuvas. paratissimi sunt Drusi; cupit enim vendere. proximos puto Lamiae; sed abest. tu tamen, si quid potes, odorare. ne Silius quidem quicquam utitur et iis† usuris facillime sustentabitur. habe tuum negotium nec quid res mea familiaris postulet quam ego non curo sed quid velim et cur velim existima.

de hortus etiam atque etiam rogo omnis meus is qui scio ego non desum facultas sed possum meus eniteo ego sum sum etiam qui vendo facilis possum sed ut non vendo is usura pendo ab quo emo non multus annus possum assequor qui volo si tu ego adjuvo paro sum drusus cupio enim vendo propior puto lamia sed absum tu tamen si quis possum odoraris ne silus quidem quisquam uto et is usura facilis sustento habeo tuus negotium neque quis res meus familiaris postulo quam ego non curo sed quis volo et cur volo existimo


nunc ad ea quae quaeris de C. Catone. lege Iunia et Licinia scis absolutum; Fufia ego tibi nuntio absolutum iri neque patronis suis tam libentibus quam accusatoribus. is tamen et mecum et cum Milone in gratiam rediit. Drusus reus est factus a Lucretio. iudicibus reiciendis dies est dictus a. d. v Non. Quint. de Procilio rumores non boni, sed iudicia nosti. Hirrus cum Domitio in gratia est. senatus consultum quod hi consules de provinciis fecerunt quicumque posthac — non mihi videtur esse valiturum.

nunc ad is qui quaero de que cato lex junius et licinius scio absolvo fufius ego tu nuntio absolvo eo neque patronus suus tam libet quam accusator is tamen et ego et cum milo in gratia redeo drusus reus sum facio ab lucretius judex reicio dies sum dico ab d v non quint de procilius rumor non bonus sed iudicium nosco hirrus cum domitius in gratia sum senatus consulo qui hic consul de provincia facio quicumque posthac non ego video sum valeo


quod de agraria lege quaeris, sane iam videtur refrixisse. quod me quodam modo molli bracchio de Pompei familiaritate obiurgas, nolim ita existimes, me mei praesidi causa cum illo coniunctum esse, sed ita res erat instituta ut, si inter nos esset aliqua forte dissensio, maximas in re publica discordias versari esset necesse. quod a me ita praecautum atque provisum est non ut ego de optima illa mea ratione decederem sed ut ille esset melior et aliquid de populari levitate deponeret. quem de meis rebus, in quas eum multi incitarant, multo scito gloriosius quam de suis praedicare; sibi enim bene gestae, mihi conservatae rei publicae dat testimonium. hoc facere illum mihi quam prosit nescio; rei publicae certe prodest. quid? si etiam Caesarem cuius nunc venti valde sunt secundi reddo meliorem, num tantum obsum rei publicae?

qui de agrarius lex quaero sanus iam video refrigesco qui ego quidam modo mollis bracchium de pompejus familiaritas objurgo nolo ita existimo ego meus praesidium causa cum ille conjungo sum sed ita res sum institutum ut si inter nos sum aliqui fors dissensio magnus in res publicus discordia versaris sum necesse qui ab ego ita praecaveo atque provideo sum non ut ego de bonus ille meus ratio decedo sed ut ille sum bonus et aliquis de populor levitas depono qui de meus res in qui is multus incito multus scio gloriosus quam de suus praedico sui enim bene gero ego conservo res publicus do testimonium hic facio ille ego quam prosum nescio res publicus certus prodo quis si etiam caesaris qui nunc venio validus sum secundus reddo bonus num tantus obsum res publicus


de Quinti negotio video a te omnia facta. ille tamen dolet dubitans utrum morem gerat Leptae an fidem infirmet filio. inaudivi L. Pisonem velle exire legatum ψευδεγγράφῳ senatus consulto. velim scire quid sit. tabellarius ille quem tibi dixeram me ad Brutum esse missurum in Anagninum ad me venit ea nocte quae proxima ante Kal. fuit litterasque ad me attulit; in quibus unum alienum summa sua prudentia, idem illud, ut spectem ludos suos. rescripsi scilicet primum me iam profectum, ut non integrum sit; deinde ἀτοπώτατον esse me qui Romam omnino post haec arma non accesserim neque id tam periculi mei causa fecerim quam dignitatis subito ad ludos venire. tali enim tempore ludos facere illi honestum est cui necesse est, spectare mihi ut non est necesse sic ne honestum. quidem est. equidem illos celebrari et esse quam gratissimos mirabiliter cupio idque ita futurum esse confido et tecum ago ut iam ab ipsa commissione ad me quem ad modum accipiantur hi ludi, deinde omnia reliquorum ludorum in dies singulos persequare. sed de ludis hactenus.

de quintius negotium video ab tu omnis facio ille tamen doleo dubito utrum mos gero lepta an fides infirmo filius inaudio l piso volo exeo legatus senatus consultum volo scio quis sum tabellarius ille qui tu dico ego ad brutus sum mitto in anagninum ad ego venio is nox qui propior ante kal sum littera ad ego affero in qui unus alienus summus suus prudentia idem ille ut specto ludus suus rescribo scilicet primus ego iam proficiscor ut non integer sum deinde sum ego qui roma omnino post hic arma non accedo neque is tam periculum meus causa facio quam dignitas subeo ad ludus venio talis enim tempus ludus facio ille honestus sum qui necesse sum specto ego ut non sum necesse sic ne honestus quidem sum equidem ille celebraris et sum quam gratus mirabilis cupio is ita sum sum confido et tu ago ut iam ab ipse commissio ad ego qui ad modus accipio hic ludo deinde omnis reliquus ludus in dies singuli persequor sed de ludus hactenus


de urbanis rebus scilicet plura tu scis; saepius et certiora audis; equidem doleo non me tuis litteris certiorem fieri. huc enim odiosa adferebantur de Curione, de Paulo; non quo ullum periculum videam stante Pompeio vel etiam sedente, valeat modo; sed me hercule Curionis et Pauli meorum familiarium vicem doleo. formam igitur mihi totius rei publicae, si iam es Romae aut cum eris, velim mittas quae mihi obviam veniat ex qua me fingere possim et praemeditari quo animo accedam ad urbem. est enim quiddam advenientem non esse peregrinum atque hospitem.

de urbanus res scilicet multus tu scio saepis et certus audio equidem doleo non ego tuus littera certus fio huc enim odiosus affero de curio de paulus non quo ullus periculum video sto pompejus vel etiam sedeo valeo modo sed ego herculis curio et paulis meus familiaris vicis doleo forma igitur ego totus res publicus si iam sum roma aut cum sum volo mitto qui ego obvius venio ex qui ego fingo possum et praemeditaris quo animus accedo ad urbs sum enim quidam advenio non sum peregrinus atque hospes


a te exspecto si quid de Bruto. quamquam Nicias confectum putabat sed divortium non probari. quo etiam magis laboro idem quod tu. si quid est enim offensionis, haec res mederi potest. mihi Arpinum eundum est. nam et opus est constitui a nobis illa praediola et vereor ne exeundi potestas non sit cum Caesar venerit: de cuius adventu eam opinionem Dolabella habet quam tu coniecturam faciebas ex litteris Messallae. cum illuc venero intellexeroque quid negoti sit, tum ad quos dies rediturus sim scribam ad te.

ab tu exspecto si quis de brutus quamquam nicias conficio puto sed divortium non probaris quo etiam magis laboro idem qui tu si quis sum enim offensio hic res medeor possum ego arpinus eo sum nam et opus sum constituo ab nos ille praediolum et vereor ne exeo potestas non sum cum caesar venio de qui advenio is opinio dolabella habeo quam tu conicio facio ex littera messalla cum illic venio intellego quis negotium sum tum ad qui dies redeo sum scribo ad tu


venit interim Bibulus; credo, voluit appellatione hac inani nobis esse par. in eodem Amano coepit loreolam in mustaceo quaerere. at ille cohortem primam totam perdidit centurionemque primi pili nobilem sui generis Asinium Dentonem et reliquos cohortis eiusdem et Sex. Lucilium, T. Gavi Caepionis locupletis et splendidi hominis filium, tribunum militum. sane plagam odiosam acceperat cum re tum tempore. nos ad Pindenissum, quod oppidum munitissimum Eleutherocilicum omnium memoria in armis fuit. feri homines et acres et omnibus rebus ad defendendum parati. cinximus vallo et fossa; aggere maximo, vineis, turre altissima, magna tormentorum copia, multis sagittariis, magno labore, apparatu multis sauciis nostris, incolumi exercitu negotium confecimus. hilara sane Saturnalia militibus quoque quibus equis exceptis reliquam praedam concessimus. mancipia venibant Saturnalibus tertiis. cum haec scribebam, in tribunali res erat ad HS c_x_x_. hinc exercitum in hiberna agri male pacati deducendum Quinto fratri dabam; ipse me Laodiceam recipiebam.

venio interim bibulus credo volo appellatio hic inanis nos sum par in idem amanus coepio loreolam in mustaceus quaero at ille cohors primus totus perdo centurio primus pilus nobilis suus genus asinius dentonem et reliquus cohors idem et sex lucilius t gavius caepio locupletis et splendidus homo filius tribunus miles sanus plaga odiosus accipio cum res tum tempus nos ad pindenissus qui oppidum munio eleutherocilices omnis memoria in arma sum ferio homo et acer et omnis res ad defendo paro cingo vallo et fossa aggero maximus vinea turris alo magnus tormentum copia multus sagittarius magnus labor apparatus multus saucius noster incolumis exercitus negotium confacio hilaro sanus saturnalis miles quoque qui equus excipio reliquus praeda concedo mancipium venio saturnal tertius cum hic scribo in tribunal res sum ad sestertius que decem decem hinc exercitus in hibernus ager malus pacatum deduco quintus frater do ipse ego laodicea recipio


Brundisio proficiscens scripseram ad te quas ob causas in Epirum non essemus profecti, quod et Achaia prope esset plena audacissimorum inimicorum et exitus difficilis haberet cum inde proficisceremur. accessit cum Dyrrachi essemus ut duo nuntii adferrentur, unus classe fratrem Epheso Athenas, alter pedibus per Macedoniam venire. itaque illi obviam misimus Athenas ut inde Thessalonicam veniret. ipsi processimus et Thessalonicam a. d. x Kal. Iunias venimus neque de illius itinere quicquam certi habebamus nisi eum ab Epheso ante aliquanto profectum.

brundisium proficiscor scribo ad tu qui ob causa in epirus non sum proficiscor qui et achaia prope sum plenus audax inimicus et exitus difficilis habeo cum inde proficisco accedo cum dyrrachium sum ut duo nuntius affero unus classis frater ephesus athenae alter pes per macedonia venio itaque ille obvius mitto athenae ut inde thessalonica venio ipse procedo et thessalonica ab d decem kal junius venio neque de ille iter quisquam certus habeo nisi is ab ephesus ante aliquantus proficiscor


Cato, qui Siciliam tenere nullo negotio potuit (et, si tenuisset, omnes boni ad eum se contulissent), Syracusis profectus est ante diem viii K. Mai., ut ad me Curio scripsit. utinam, quod aiunt, Cotta Sardiniam teneat! est enim rumor. o, si id fuerit, turpem Catonem!

cato qui sicilia teneo nullus negotium possum et si teneo omnis bonus ad is sui confero syracusae proficiscor sum ante dies viii k maius ut ad ego curius scribo utinam qui aio cotta sardinia teneo sum enim rumor o si is sum turpis cato


de Tirone mihi curae est. sed iam sciam quid agat. heri enim misi qui videret; cui etiam ad te litteras dedi. epistulam ad Ciceronem tibi misi. horti quam in diem proscripti sint velim ad me scribas.

de tiro ego cura sum sed iam scio quis ago heri enim mitto qui video qui etiam ad tu littera do epistula ad cicero tu mitto hortus quam in dies proscribo sum volo ad ego scribo


ego me hinc postridie id. exiturum puto sed aut in Tusculanum aut domum, inde fortasse Arpinum. cum certum sciero, scribam ad te.

ego ego hinc postridie is exeo puto sed aut in tusculanus aut domus inde fortasse arpinus cum certus scio scribo ad tu


ego vero tibi istuc, mi Antoni, remitto atque ita ut me a te, cum iis verbis scripseris, liberalissime atque honorificentissime tractatum existimem, idque cum totum, quoquo modo se res haberet, tibi dandum putarem, tum do etiam humanitati et naturae meae. nihil enim umquam non modo acerbum in me fuit sed ne paulo quidem tristius aut severius quam necessitas rei publicae postulavit. accedit ut ne in ipsum quidem Clodium meum insigne odium fuerit umquam, semperque ita statui, non esse insectandos inimicorum amicos, praesertim humiliores, nec his praesidiis nosmet ipsos esse spoliandos.

ego verus tu iste ego antonius remitto atque ita ut ego ab tu cum is verbum scribo liberalis atque honorificus tractas existimo is cum totus quisquis modo sui res habeo tu do puto tum do etiam humanitas et natura meus nihil enim umquam non modo acerbus in ego sum sed ne paulus quidem tristis aut severus quam necessitas res publicus postulo accedo ut ne in ipse quidem claudius meus insignis odium sum umquam semper ita statuo non sum insecto inimicus amicus praesertim humilis neque hic praesidium nos ipse sum spolio


illud velim in bonam partem accipias me agere tecum quod tibi maiori curae sciam esse quam ipsi mihi. nomina mea, per deos, expedi, exsolve. bella reliqua reliqui; sed opus est diligentia coheredibus pro Cluviano Kal. Sextil. persolutum ut sit. cum Publilio quo modo agendum sit videbis. non debet urgere, quoniam iure non utimur. sed tamen ei quoque satis fieri plane volo. Terentiae vero quid ego dicam? etiam ante diem, si potes. quin si, ut spero, celeriter in Epirum, hoc quod satis dato debeo peto a te ut ante provideas planeque expedias et solutum relinquas. sed de his satis, metuoque ne tu nimium putes.

ille volo in bonus pars accipio ego ago tu qui tu magnus cura scio sum quam ipse ego nomen meus per deus expedio exsolvo bellum reliquus reliquus sed opus sum diligentia coheres pro cluvianus kal sextil persolvo ut sum cum publilius quo modo ago sum video non debeo urgeo quoniam ius non utor sed tamen is quoque satis fio planus volo terentia verus quis ego dico etiam ante dies si possum quin si ut spero celer in epirus hic qui satis do debeo peto ab tu ut ante provideo planus expedio et soluo relinquo sed de hic satis metuo ne tu nimium puto


de malis nostris tu prius audis quam ego. istim enim emanant. boni autem hinc quod exspectes nihil est. veni Capuam ad Nonas Febr. ita ut iusserant consules. eo die Lentulus venit sero. alter consul omnino non venerat vii Idus. eo enim die ego Capua discessi et mansi Calibus. inde has litteras postridie ante lucem dedi. haec Capuae dum fui cognovi, nihil in consulibus, nullum usquam dilectum. nec enim conquisitores φαινοπροσωπεῖν audent cum ille adsit, contraque noster dux nusquam sit, nihil agat, nec nomina dant. deficit enim non voluntas sed spes. Gnaeus autem noster (o rem miseram et incredibilem!) ut totus iacet! non animus est, non consilium, non copiae, non diligentia. mittam illa, fugam ab urbe turpissimam, timidissimas in oppidis contiones, ignorationem non solum adversari sed etiam suarum copiarum; hoc cuius modi est?

de malus noster tu prior audio quam ego istim enim emano bonus autem hinc qui exspecto nihil sum venio capua ad nona febr ita ut jubeo consul is dies lentulus venio serus alter consul omnino non venio vii idus is enim dies ego capua discedo et maneo cal inde hic littera postridie ante lux do hic capua dum sum cognosco nihil in consul nullus usquam dilectus neque enim conquisitor audeo cum ille adsum contra noster dux nusquam sum nihil ago neque nomen do deficio enim non voluntas sed spes gnaeus autem noster o res miser et incredibilis ut totus iaceo non animus sum non consilium non copia non diligentia mitto ille fuga ab urbs turpis timidus in oppidum contio ignoratio non solus adversaris sed etiam suus copia hic qui modus sum


quaeris ex me quid acciderit de iudicio quod tam praeter opinionem omnium factum sit, et simul vis scire quo modo ego minus quam soleam proeliatus sim. respondebo tibi ὕστερον πρότερον,. ego enim quam diu senatus auctoritas mihi defendenda fuit, sic acriter et vehementer proeliatus sum ut clamor concursusque maxima cum mea laude fierent. quod si tibi umquam sum visus in re publica fortis, certe me in illa causa admiratus esses. cum enim ille ad contiones confugisset in iisque meo nomine ad invidiam uteretur, di immortales! quas ego pugnas et quantas strages edidi! quos impetus in Pisonem, in Curionem, in totam illam manum feci! quo modo sum insectatus levitatem senum, libidinem iuventutis! saepe, ita me di iuvent! te non solum auctorem consiliorum meorum, verum etiam spectatorem pugnarum mirificarum desideravi.

quaero ex ego quis accido de iudicium qui tam praeter opinio omnis facio sum et simul volo scio quo modo ego paruus quam soleo proelio sum respondeo tu ego enim quam diu senatus auctoritas ego defendo sum sic acer et vehemens proelio sum ut clamor concurro maximus cum meus laus fio qui si tu umquam sum video in res publicus fortis certus ego in ille causa admiror sum cum enim ille ad contio confugio in is meus nomen ad invidia uto deus immortalis qui ego pugna et quantus strages edo qui impetus in piso in curio in totus ille manus facio quo modo sum insector levitas seni libido iuventus saepe ita ego deus juvo tu non solus auctor consilium meus verus etiam spectator pugnaris mirificaris desidero


Laodiceam veni pridie Kal. Sextilis. ex hoc die clavum anni movebis. nihil exoptatius adventu meo, nihil carius. sed est incredibile quam me negoti taedeat, non habeat satis magnum campum ille tibi non ignotus cursus animi et industriae meae, praeclara opera cesset. quippe, ius Laodiceae me dicere, cum Romae A. Plotius dicat, et, cum exercitum noster amicus habeat tantum, me nomen habere duarum legionum exilium? denique haec non desidero, lucem, forum, urbem, domum, vos desidero. sed feram ut potero, sit modo annuum. si prorogatur, actum est. verum perfacile resisti potest, tu modo Romae sis.

laodicea venio pridie kal sextilis ex hic dies clavus annus moveo nihil exopto advenio meus nihil carus sed sum incredibilis quam ego negotium taedet non habeo satis magnus campus ille tu non ignosco curro animus et industria meus praeclarus opus cesso quippe ius laodicea ego dico cum roma ab plautius dico et cum exercitus noster amicus habeo tantus ego nomen habeo duaris legio exsilium denique hic non desidero lux forum urbs domus tu desidero sed fero ut possum sum modo annuus si prorogo ago sum verus perfacilis requiro possum tu modo roma sum


atque huius incommodi culpa ubi resideat facilius possum existimare quam scribere; vereor enim ne dum defendam meos non parcam tuis. nam sic intellego ut nihil a domesticis vulneris factum sit, illud quidem quod erat eos certe sanare potuisse. sed huiusce rei totius vitium, quod aliquanto etiam latius patet quam videtur, praesenti tibi commodius exponam.

atque hic incommodus culpa ubi resideo facilis possum existimaris quam scribo vereor enim ne dum defendo meus non parco tuus nam sic intellego ut nihil ab domesticus vulnus facio sum ille quidem qui sum is certus sano possum sed hic res totus vitium qui aliquantus etiam fero pateo quam video praesens tu commodus expono


acceperam autem satis celeriter Iconi per publicanorum tabellarios a Lentuli triumpho datas. in his γλυκύπικρον illud confirmas moram mihi nullam fore; deinde addis, si quid secus, te ad me esse venturum. angunt me dubitationes tuae; simul et vides quas acceperim litteras. nam quas Hermonis centurionis caculae ipse scribis te dedisse non accepi. Laeni pueris te dedisse saepe ad me scripseras. eas Laodiceae denique, cum eo venissem, iii Idus Februar. Laenius mihi reddidit datas a. d. x Kal. Octobris. Laenio tuas commendationes et statim verbis et reliquo tempore re probabo.

accipio autem satis celer iconium per publicanus tabellarius ab lentulis triumphus do in hic ille confirmo mora ego nullus sum deinde addo si quis secus tu ad ego sum venio ango ego dubitatio tuus simul et video qui accipio littera nam qui hermonis centurio cacula ipse scribo tu do non accipio laenius puer tu do saepe ad ego scribo is laodicea denique cum is venio iii idus februar laenius ego reddo do ab d decem kal october laenius tuus commendatio et statim verbum et reliquus tempus res probo


Servium exspecto nec ab eo quicquam ὑγιέσ. scies quicquid erit.

servius exspecto neque ab is quisquam scio quisquis sum


quod de Philotimo et de solutione HS X_X_DC scribis, Philotimum circiter Kal. Ianuarias in Chersonesum audio venisse. at mi ab eo nihil adhuc. reliqua mea Camillus scribit se accepisse. ea quae sint nescio et aveo scire. verum haec posterius et coram fortasse commodius.

qui de philotimus et de solutio sestertius decem decem sescenti scribo philotimus circiter kal januarius in cherronesus audio venio at ego ab is nihil adhuc reliquus meus camillus scribo sui accipio is qui sum nescio et aveo scio verus hic posterus et coram fortasse commodus


tum ex eo cognovi cretionem Cluvi Vestorium neglegentem!) liberam cretionem testibus praesentibus sexaginta diebus. metuebam ne ille arcessendus esset. nunc mittendum est ut meo iussu cernat. idem igitur Pollex. etiam de hortis Cluvianis egi cum Balbo. nil liberalius. se enim statim ad Caesarem scripturum, Cluvium autem a T. Hordeonio legare et Terentiae HS iↃↃↃ et sepulcro multisque rebus, nihil a nobis. subaccusa, quaeso, Vestorium. quid minus probandum quam Plotium unguentarium per suos pueros omnia tanto ante Balbo, illum mi ne per meos quidem? de Cossinio doleo; dilexi hominem.

tum ex is cognosco cretio cluvius vestorius neglego liber cretio testis praesens sexaginta dies metuo ne ille arcesso sum nunc mitto sum ut meus iussus cerno idem igitur pollex etiam de hortus cluvianus ago cum balbus nihil liberalis sui enim statim ad caesaris scribo cluvius autem ab t hordeonio legaris et terentia sestertius eo et sepulcrum multa res nihil ab nos subaccuso quaeso vestorius quis paruus probo quam plautius unguentarius per suus puer omnis tantus ante balbus ille ego ne per meus quidem de cossinius doleo diligo homo


quod te cum Culleone scribis de privilegio locutum, est aliquid sed multo est melius abrogari. si enim nemo impediet, sic est firmius; sin erit qui ferri non sinat, idem senatus consulto intercedet. nec quicquam aliud opus est abrogari; nam prior lex nos nihil laedebat. quam si ut est promulgata laudare voluissemus aut ut erat neglegenda neglegere, nocere omnino nobis non potuisset. hic mihi primum meum consilium defuit sed etiam obfuit. caeci, caeci inquam fuimus in vestitu mutando, in populo rogando, quod nisi nominatim mecum agi coeptum esset fieri perniciosum fuit. sed pergo praeterita verum tamen ob hanc causam ut, si quid agetur, legem illam in qua popularia multa sunt ne tangatis.

qui tu cum culleo scribo de privilegium loquor sum aliquis sed multus sum bonus abrogaris si enim nemo impedio sic sum firmus sin sum qui fero non sino idem senatus consultum intercedo neque quisquam alius opus sum abrogaris nam prior lex nos nihil laedo quam si ut sum promulgo laudo volo aut ut sum neglego neglego noceo omnino nos non possum hic ego primus meus consilium desum sed etiam obsum caecus caecus inquam sum in vestio muto in populus rogo qui nisi nominatim ego ago coepio sum fio perniciosus sum sed pergo praetereo verus tamen ob hic causa ut si quis ago lex ille in qui popularis multus sum ne tango


redeamus ad nostros. de quibus tu bonam spem te significas habere propter edictorum humanitatem. ego autem perspexi, cum a me xvii Kal. de Puteolano Neapolim Pansae conveniendi causa proficisceretur Hirtius, omnem eius sensum. seduxi enim et ad pacem sum cohortatus. non poterat scilicet negare se velle pacem, sed non minus se nostrorum arma timere quam Antoni, et tamen utrosque non sine causa praesidium habere, se autem utraque arma metuere. quid quaeris? οὐδὲν

redeo ad noster de qui tu bonus spes tu significo habeo propter edictor humanitas ego autem perspicio cum ab ego xvii kal de puteolanus neapolis pansa convenio causa proficiscor hirtius omnis is sensus seduco enim et ad pax sum cohortor non possum scilicet nego sui volo pax sed non paruus sui noster arma timeo quam antonius et tamen uter non sine causa praesidium habeo sui autem uter arma metuo quis quaero


te tuis negotiis relictis nolo ad me venire, ego potius accedam, si diutius impediere. etsi ne discessissem qui dem e conspectu tuo, nisi me plane nihil ulla res adiuvaret. quod si esset aliquod levamen, id esset in te uno, et cum primum ab aliquo poterit esse, a te erit. nunc tamen ipsum sine te esse non possum. sed nec tuae domi probabatur nec meae poteram nec, si propius essem uspiam, tecum tamen essem. idem enim te impediret quo minus mecum esses, quod nunc etiam impedit. mihi nihil adhuc aptius fuit hac solitudine; quam vereor ne Philippus tollat. heri enim vesperi venerat. me scriptio et litterae non leniunt sed obturbant.

tu tuus negotium relinquo nolo ad ego venio ego potis accedo si diu impedio etsi ne discedo qui do e conspectus tuus nisi ego planus nihil ullus res adjuvo qui si sum aliqui levamen is sum in tu unus et cum primus ab aliquis possum sum ab tu sum nunc tamen ipse sine tu sum non possum sed neque tuus domus probo neque meus possum neque si propius sum uspiam tu tamen sum idem enim tu impedio quo paruus ego sum qui nunc etiam impedio ego nihil adhuc aptus sum hic solitudo quam vereor ne philippus tollo heri enim vesperus venio ego scriptio et littera non lenio sed obturbo


obsecro te, quid est hoc? signata iam epistula Formiani qui apud me cenabant Plancum se aiebant hunc Buthrotium pridie quam hoc scribebam, id est III Non., vidisse demissum, sine phaleris; servulos autem dicere eum et agripetas eiectos a Buthrotiis. macte! sed, amabo te, perscribe mihi totum negotium.

obsecro tu quis sum hic signo iam epistula formiani qui apud ego ceno plancus sui aio hic buthrotius pridie quam hic scribo is sum iii non video demitto sine phalerae servulus autem dico is et agripeta eicio ab buthrotius mactus sed amo tu perscribo ego totus negotium


sed ad te brevior iam in scribendo incipio fieri dubitans Romaene sis an iam profectus. quod tamen quoad ignorabo, scribam aliquid potius quam committam ut tibi cum possint reddi a me litterae non reddantur. nec tamen iam habeo quod aut mandem tibi aut narrem. mandavi omnia; quae quidem tu, ut polliceris, exhauries. narrabo cum aliquid habebo novi. illud tamen non desinam, dum adesse te putabo, de Caesaris nomine rogare ut confectum relinquas. avide exspecto tuas litteras et maxime ut norim tempus profectionis tuae.

sed ad tu brevis iam in scribo incipio fio dubito roma sum an iam proficiscor qui tamen quoad ignoro scribo aliquis potis quam committo ut tu cum possum reddo ab ego littera non reddo neque tamen iam habeo qui aut mando tu aut narro mando omnis qui quidem tu ut polliceo exhaurio narro cum aliquis habeo nosco ille tamen non desino dum adsum tu puto de caesar nomen rogo ut conficio relinquo avidus exspecto tuus littera et magnus ut nosco tempus profectio tuus


de Messalla ad te statim ut audivi de Gyaro dedi litteras et id ipsum consilium nostrum etiam ad Hortensium cui quidem valde συνηγωνίων. sed tuas de eius iudici sermonibus et me hercule omni de rei publicae statu litteras exspecto πολιτικώτερον quidem scriptas, quoniam meos cum Thallumeto nostro pervolutas libros, eius modi inquam litteras ex quibus ego non quid fiat (nam id vel Helonius, vir gravissimus, potest efficere, cliens tuus) sed quid futurum sit sciam. cum haec leges, habebimus consules. omnia perspicere poteris de Caesare, de Pompeio, de ipsis iudiciis.

de messalla ad tu statim ut audio de gyaro do littera et is ipse consilium nos etiam ad hortensius qui quidem validus sed tuus de is judicium sermo et ego herculis omnis de res publicus status littera exspecto quidem scribo quoniam meus cum thallumetus noster pervoluto liber is modus inquam littera ex qui ego non quis fio nam is vel helonius vir gravis possum efficio cliens tuus sed quis sum sum scio cum hic lex habeo consul omnis perspicio possum de caesaris de pompejus de ipse iudicium


mihi nemo est amicior nec iucundior nec carior Attico; cuius antea res solum familiaris agebatur eaque magna, nunc accessit etiam existimatio, ut quod consecutus est magna et industria et gratia et vivo Caesare et mortuo id te adiuvante obtineat. quod si a te erit impetratum, sic velim existimes me de tua liberalitate ita interpretaturum ut tuo summo beneficio me adfectum iudicem. ego quae te velle quaeque ad. te pertinere arbitrabor studiose diligenterque curabo. da operam ut valeas.

ego nemo sum amicus neque jucundus neque carus atticus qui antea res solus familiaris ago is magnus nunc accedo etiam existimatio ut qui consequor sum magnus et industria et gratia et vivo caesaris et mortuus is tu adjuvo obtineo qui si ab tu sum impetro sic volo existimo ego de tuus liberalitas ita interpretor ut tuus superus beneficium ego afficio judico ego qui tu volo quisque ad tu pertineo arbitror studiosus diligens curo do opera ut valeo


ego propter viae celebritatem et cotidianam exspectationem rerum novarum non commovi me adhuc Thessalonica. sed iam extrudimur non a Plancio (nam is quidem retinet) verum ab ipso loco minime apposito ad tolerandam in tanto luctu calamitatem. in Epirum ideo, ut scripseram, non veni, quod subito mihi universi nuntii venerant et litterae qua re nihil esset necesse quam proxime Italiam esse. hinc, si aliquid a comitiis audierimus, nos in Asiam convertemus; neque adhuc stabat quo potissimum sed scies. data xii Sextilis Thessalonicae.

ego propter via celebritas et cottidianus exspectatio res novaris non commoveo ego adhuc thessalonica sed iam extrudo non ab plancius nam is quidem retineo verus ab ipse locus paruus applumbo ad tolero in tantus luctus calamitas in epirus ideo ut scribo non venio qui subeo ego universus nuntius venio et littera qui res nihil sum necesse quam propior italia sum hinc si aliquis ab comitium audio nos in asia converto neque adhuc sto quo potis sed scio do duodecim sextilis thessalonica


nam quod negas te dubitare quin magna in offensa sim apud Pompeium hoc tempore, non video causam cur ita sit hoc quidem tempore. qui enim amisso Corfinio denique certiorem me sui consili fecit, is queretur Brundisium me non venisse cum inter me et Brundisium Caesar esset? deinde etiam scit ἀπαρρησίαστον esse in ea causa querelam suam. me putat de municipiorum imbecillitate, de dilectibus, de pace, de urbe, de pecunia, de Piceno occupando plus vidisse quam se. sin cum potuero non venero tum erit inimicus, quod ego non eo vereor ne mihi noceat (quid enim faciet? τίσ δ' ἐστὶ δοῦλοσ τοῦ θανεῖν ἄφροντισ ὤν; sed quia ingrati animi crimen horreo. confido igitur adventum nostrum illi, quoquo tempore fuerit, ut scribis, ἀσμενιστὸν fore. nam quod ais, si hic temperatius egerit, consideratius consilium te daturum, qui hic potest se gerere non perdite? vetant vita, mores, ante facta, ratio suscepti negoti, socii, vires bonorum aut etiam constantia.

nam qui nego tu dubitaris quin magnus in offendo sum apud pompejus hic tempus non video causa cur ita sum hic quidem tempus qui enim amitto corfinium denique certus ego suus consilium facio is queror brundisium ego non venio cum inter ego et brundisium caesar sum deinde etiam scio sum in is causa querela suus ego puto de municipium imbecillitas de delectus de pax de urbs de pecunia de picenus occupo multus video quam sui sin cum possum non venio tum sum inimicus qui ego non is vereor ne ego noceo quis enim facio sed quia ingratus animus crimen horreum confido igitur advenio nos ille quisquis tempus sum ut scribo sum nam qui aio si hic tempero ago considero consilium tu do qui hic possum sui gero non perdo veto vito mos ante facio ratio suscipio negotium socius vireo bonus aut etiam constantia


ego quod existimabam dispersos nos neque rei publicae utilis neque nobis praesidio esse posse, idcirco ad L. Domitium litteras misi, primum uti ipse cum omni copia ad nos veniret; si de se dubitaret, ut cohortis xviiii quae ex Piceno ad me iter habebant ad nos mitteret. quod veritus sum factum est ut Domitius implicaretur et neque ipse satis firmus esset ad castra facienda quod meas xviiii et suas xii cohortis tribus in oppidis distributas haberet (nam partim Albae, partim Sulmone conlocavit) neque se, si vellet, expedire posset.

ego qui existimo dispermulceo nos neque res publicus utilis neque nos praesidium sum possum idcirco ad l domitius littera mitto primus uti ipse cum omnis copia ad nos venio si de sui dubito ut cohors xviiii qui ex picenus ad ego iter habeo ad nos mitto qui vereor sum facio sum ut domitius implico et neque ipse satis firmus sum ad castrum facio qui meus xviiii et suus duodecim cohors tres in oppidum distribuo habeo nam pars alba pars sulmo conloco neque sui si volo expedio possum


nos hic te ad mensem Ianuarium exspectamus ex quodam rumore an ex litteris tuis ad alios missis; nam ad me de eo nihil scripsisti. signa quae nobis curasti, ea sunt ad Caietam exposita. nos ea non vidimus; neque enim exeundi Roma potestas nobis fuit. misimus qui pro vectura solveret. te multum amamus quod ea abs te diligenter parvoque curata sunt.

nos hic tu ad mensis januarius exspecto ex quidam rumor an ex littera tuus ad alius mitto nam ad ego de is nihil scribo signum qui nos curo is sum ad caieta expono nos is non video neque enim exeo roma potestas nos sum mitto qui pro veho solvo tu multus amo qui is abs tu diligenter parvus curo sum


totam autem hanc deliberationem evolvis accuratius in litteris viii Kal. Mart. datis, si M'. Lepidus et L. Volcacius remanent, manendum puto, ita ut, si salvus sit Pompeius et constiterit alicubi, hanc νέκυιαν relinquas et te in certamine vinci cum illo facilius patiaris quam cum hoc in ea quae perspicitur futura colluvie regnare. multa disputas huic sententiae convenientia. inde ad extremum, quid si inquis Lepidus et Volcacius discedunt? plane ἀπορῶ. quod evenerit igitur et quod egeris id στερκτέον putabo. si tum dubitaras, nunc certe non dubitas istis manentibus.

totus autem hic deliberatio evolvo accuro in littera viii kal mart do si m lepidus et l volcacius remaneo maneo puto ita ut si salvus sum pompejus et consto alicubi hic relinquo et tu in certamen vinco cum ille facilis patior quam cum hic in is qui perspicio sum colluvie regno multus disputo hic sententia convenio inde ad exter quis si inquam lepidus et volcacius discedo planus qui evenio igitur et qui ago is puto si tum dubitaras nunc certus non dubito iste maneo


modo enim audivi quartanam a te discessisse. moriar si magis gauderem si id mihi accidisset. Piliae dic non esse aequum eam diutius habere nec id esse vestrae concordiae. Tironem nostrum ab altera relictum audio. sed eum video in sumptum ab aliis mutuatum; ego autem Curium nostrum si quid opus esset rogaram. malo Tironis verecundiam in culpa esse quam inliberalitatem Curi.

modo enim audio quartana ab tu discedo morior si magis gaudeo si is ego accido pilia dico non sum aequus is diu habeo neque is sum vester concordia tiro nos ab alter relinquo audio sed is video in sumo ab alius mutuo ego autem curiatii nos si quis opus sum rogo malus tiro verecundia in culpa sum quam inliberalitas curius


te in Epirum salvum venisse et, ut scribis, ex sententia navigasse vehementer gaudeo, non esse Romae meo tempore pernecessario submoleste fero. hoc me tamen consolor uno: spero te istic iucunde hiemare et libenter requiescere.

tu in epirus salvus venio et ut scribo ex sententia navigo vehemens gaudeo non sum roma meus tempus pernecessarius summolestus fero hic ego tamen consolo unus spero tu istic jucundus hiemo et libet requiesco


iv Kal. exspectabam Roma aliquid; †non imperassem. igitur aliquid tuis†. nunc eadem illa, quid Brutus cogitet, aut si aliquid egit, ecquid a Caesare. sed quid ista quae minus curo? Attica nostra quid agat scire cupio. etsi tuae litterae (sed iam nimis veteres sunt) recte sperare iubent, tamen exspecto recens aliquid.

iv kal exspecto roma aliquis non impero igitur aliquis tuus nunc idem ille quis brutus cogito aut si aliquis ago ecquis ab caesaris sed quis iste qui paruus curo atticus noster quis ago scio cupio etsi tuus littera sed iam nimis vetus sum rectus spero iubeo tamen exspecto recens aliquis


multa me in epistula tua delectarunt sed nihil magis quam patina tyrotarichi. nam de raudusculo quod scribis, μήπω μέγ' εἴπῃς πρὶν τελευτήσαντ' ἴδῃσ aedificati tibi in agris nihil reperio. in oppido est quiddam, de quo est dubium sitne venale, ac proximum quidem nostris aedibus. hoc scito, Antium Buthrotum esse Romae, ut Corcyrae illud tuum Antium . nihil quietius, nihil alsius, nihil amoenius. εἴη μοι οὗτοσ φίλοσ οἶκος.

multus ego in epistula tuus delecto sed nihil magis quam patina tyrotarichos nam de raudusculum qui scribo aedifico tu in ager nihil reperio in oppidum sum quidam de quo sum dubius sum venal atque propior quidem noster aedes hic scio antius buthrotos sum roma ut corcyra ille tuus antius nihil quiesco nihil alsius nihil amoenus


Lamia quidem a Balbo, ut videbatur, audiverat multos nummos domi esse numeratos quos oporteret quam primum dividi, magnum pondus argenti; auctionem XIII. xlv M. TVLLI CICERONIS praeter praedia primo quoque tempore fieri oportere. scribas ad me velim quid tibi placeat. equidem si ex omnibus esset eligendum, nec diligentiorem nec officiosiorem nec me hercule nostri studiosiorem facile delegissem Vestorio, ad quem accuratissimas litteras dedi; quod idem te fecisse arbitror. mihi quidem hoc satis videtur. tu quid dicis? unum enim pungit ne neglegentiores esse videamur. exspectabo igitur tuas litteras.

lamia quidem ab balbus ut video audio multus nummus domus sum numero qui oportet quam primus divido magnus pondus argentum auctio xiii xlv m tvlli cicero praeter praedium primus quoque tempus fio oportet scribo ad ego volo quis tu placeo equidem si ex omnis sum eligo neque diligens neque officiosus neque ego herculis noster studiosus facilis deligo vestorius ad qui accuro littera do qui idem tu facio arbitror ego quidem hic satis video tu quis dico unus enim pungo ne neglego sum video exspecto igitur tuus littera


Philotimus non modo nullus venit sed ne per litteras quidem aut per nuntium certiorem facit me quid egerit. Epheso qui veniunt ibi se eum de suis controversiis in ius adeuntem vidisse nuntiant; quae quidem (ita enim veri simile est) in adventum Caesaris fortasse reiciuntur. ita aut nihil puto eum habere quod putet ad me celerius perferendum aut adeo me in malis esse despectum ut, etiam si quid habet, id nisi omnibus suis negotiis confectis ad me referre non curet. ex quo magnum equidem capio dolorem sed non tantum quantum videor debere. nihil enim mea minus interesse puto quam quid illinc adferatur. id quam ob rem te intellegere certo scio.

philotimus non modo nullus venio sed ne per littera quidem aut per nuntius certus facio ego quis ago ephesus qui venio ibi sui is de suus controversia in ius adeo video nuntio qui quidem ita enim verus similis sum in advenio caesar fortasse reicio ita aut nihil puto is habeo qui puto ad ego celer perfero aut adeo ego in malus sum despicio ut etiam si quis habeo is nisi omnis suus negotium conficio ad ego refero non curo ex quo magnus equidem capio dolor sed non tantus quantus video debeo nihil enim meus paruus intersum puto quam quis illinc affero is quam ob res tu intellego certus scio


nunc audi quod pluris est quam omnia. Quintus fuit mecum dies compluris et, si ego cuperem, ille vel pluris fuisset; sed quam diu fuit, incredibile est quam me in omni genere delectarit in eoque maxime in quo minime satis faciebat. sic enim commutatus est totus et scriptis meis quibusdam quae in manibus habebam et adsiduitate orationis et praeceptis ut tali animo in rem publicam quali nos volumus futurus sit. hoc cum mihi non modo confirmasset sed etiam persuasisset, egit mecum accurate multis verbis tibi ut sponderem se dignum et te et nobis futurum; neque se postulare ut statim crederes sed, cum ipse perspexisses, tum ut se amares. quod nisi fidem mihi fecisset iudicassemque hoc quod dico firmum fore, non fecissem id quod dicturus sum. duxi enim mecum adulescentem ad Brutum. sic ei probatum est quod ad te scribo ut ipse crediderit, me sponsorem accipere noluerit eumque laudans amicissime mentionem tui fecerit, complexus osculatusque dimiserit. quam ob rem etsi magis est quod gratuler tibi quam quod te rogem, tamen etiam rogo ut, si quae minus antea propter infirmitatem aetatis constanter ab eo fieri videbantur, ea iudices illum abiecisse mihique credas multum adlaturam vel plurimum potius ad illius iudicium confirmandum auctoritatem tuam.

nunc audio qui multus sum quam omnis quintus sum ego dies complures et si ego cupio ille vel multus sum sed quam diu sum incredibilis sum quam ego in omnis genus delecto in eo magnus in quo paruus satis facio sic enim commuto sum totus et scribo meus quidam qui in manus habeo et adsiduitas oratio et praecipio ut talis animus in res publicus qual nos volo sum sum hic cum ego non modo confirmo sed etiam persuadeo ago ego accuro multus verbum tu ut spondeo sui dignus et tu et nos sum neque sui postulo ut statim credo sed cum ipse perspicio tum ut sui amaris qui nisi fides ego facio judico hic qui dico firmum sum non facio is qui dico sum duco enim ego adulescens ad brutus sic is probo sum qui ad tu scribo ut ipse credo ego sponsor accipio nolo is laudo amicus mentio tuus facio complexus osculo dimitto quam ob res etsi magis sum qui gratulor tu quam qui tu rogo tamen etiam rogo ut si qui paruus antea propter infirmitas aetas consto ab is fio video is iudex ille abicio ego credo multus affero vel multus potis ad ille iudicium confirmo auctoritas tuus


de mulieribus nostris in quibus est tua soror, quaeso videas ut satis honestum nobis sit eas Romae esse cum ceterae illa dignitate discesserint. hoc scripsi ad eas et ad te ipsum antea. velim eas cohortere ut exeant, praesertim cum ea praedia in ora maritima habeamus quoi ego praesum ut in iis pro re nata non incommode possint esse. nam si quid offendimus in genero nostro (quod quidem ego praestare non debeo)—sed id fit maius quod mulieres nostrae praeter ceteras Romae remanserunt. tu ipse cum Sexto scire velim quid cogites de exeundo de totaque re quid existimes. equidem ad paceni hortari non desino; quae vel iniusta utilior est quam iustissimum bellum cum civibus. sed haec ut fors tulerit.

de mulier noster in qui sum tuus soror quaeso video ut satis honestus nos sum is roma sum cum ceterus ille dignitas discedo hic scribo ad is et ad tu ipse antea volo is cohorto ut exeo praesertim cum is praedium in os maritimus habeo qui ego praesum ut in is pro res nata non incommodus possum sum nam si quis offendo in gener noster qui quidem ego praesto non debeo sed is fio magnus qui mulier noster praeter ceterus roma remaneo tu ipse cum sextus scio volo quis cogito de exeo de totus res quis existimo equidem ad paceni hortor non desino qui vel iniustus utilis sum quam iustus bellum cum civis sed hic ut fors fero


Sicca, ut scribit, etiam si nihil confecerit cum A. Silio, tamen se scribit x Kal. esse venturum. tuis occupationibus ignosco eaeque mihi sunt notae. de voluntate tua ut simul simus vel studio potius et cupiditate non dubito.

sicco ut scribo etiam si nihil confacio cum ab silius tamen sui scribo decem kal sum venio tuus occupatio ignosco is ego sum nosco de voluntas tuus ut simul sum vel studium potis et cupiditas non dubito


de dote quod scribis, per omnis deos te obtestor ut totam rem suscipias et illam miseram mea culpa et neglegentia tueare meis opibus si quae sunt, tuis quibus tibi molestum non erit facultatibus. quoi quidem deesse omnia, quod scribis, obsecro te, noli pati. in quos enim sumptus abeunt fructus praediorum? iam illa HS L_X_ quae scribis nemo mihi umquam dixit ex dote esse detracta; numquam enim essem passus. sed haec minima est ex iis iniuriis quas accepi; de quibus ad te dolore et lacrimis scribere prohibeor. ex ea pecunia quae fuit in Asia partem dimidiam fere exegi.

de dos qui scribo per omnis deus tu obtestor ut totus res suscipio et ille miser meus culpa et neglegentia tuearis meus ops si qui sum tuus qui tu molestus non sum facultas qui quidem desum omnis qui scribo obsecro tu nolo patior in qui enim sumptus abeo fructus praedium iam ille sestertius l decem qui scribo nemo ego umquam dico ex dos sum detraho numquam enim sum patior sed hic minimus sum ex is iniuria qui accipio de qui ad tu dolor et lacrima scribo prohibeo ex is pecunia qui sum in asia pars dimidia fere exigo


ego etsi tam diu requiesco quam diu aut ad te scribo aut tuas litteras lego, tamen et ipse egeo argumento epistularum et tibi idem accidere certo scio. quae enim soluto animo familiariter scribi solent ea temporibus his excluduntur, quae autem sunt horum temporum ea iam contrivimus. sed tamen ne me totum aegritudini dedam, sumpsi mihi quasdam tamquam θέσεισ quae et πολιτικαὶ sunt et temporum horum, ut et abducam animum ab querelis et in eo ipso de quo agitur exercear. eae sunt huius modi:

ego etsi tam diu requiesco quam diu aut ad tu scribo aut tuus littera lego tamen et ipse egeo argumentum epistularis et tu idem accido certus scio qui enim solvo animus familiaris scribo soleo is tempus hic excludo qui autem sum hic tempus is iam contero sed tamen ne ego totus aegritudo dedo sumo ego quidam tamquam qui et sum et tempus hic ut et abduco animus ab querela et in is ipse de quo ago exerceo is sum hic modus


ego cum Laodiceam venero, Quinto sororis tuae filio togam puram iubeor dare; cui moderabor diligentius. Deiotarus cuius auxiliis magnis usus sum ad me, ut scripsit, cum Ciceronibus Laodiceam venturus erat. tuas etiam Epiroticas exspecto litteras, ut habeam rationem non modo negoti verum etiam oti tui. Nicanor in officio est et a me liberaliter tractatur. quem, ut puto, Romam cum litteris publicis mittam, ut et diligentius perferantur et idem ad me certa de te et a te referat. Alexis quod mihi totiens salutem adscribit est gratum; sed cur non suis litteris idem facit quod meus ad te Alexis facit? Phemio quaeritur κέρασ. sed haec hactenus. cura ut valeas et ut sciam quando cogites Romam. etiam atque etiam vale.

ego cum laodicea venio quintus soror tuus filius toga purus jubeo do qui modero diligo deiotarus qui auxilium magnus utor sum ad ego ut scribo cum cicero laodicea venio sum tuus etiam epiroticus exspecto littera ut habeo ratio non modo negotium verus etiam otium tuus nicanor in officium sum et ab ego liberalis tracto qui ut puto roma cum littera publicus mitto ut et diligo perfero et idem ad ego certus de tu et ab tu refero alexa qui ego totiens salus adscribo sum gratus sed cur non suus littera idem facio qui meus ad tu alexa facio phemius quaero sed hic hactenus cura ut valeo et ut scio quando cogito roma etiam atque etiam val


Teucris illa lentum sane negotium, neque Cornelius ad Terentiam postea rediit. opinor ad Considium, Axium, Selicium confugiendum est; nam a Caecilio propinqui minore centesimis nummum movere non possunt. sed ut ad prima illa redeam, nihil ego illa impudentius, astutius, lentius vidi. libertum mitto, Tito mandavi. σκήψεισ atque ἀναβολαί; sed nescio an ταὐτόματον. nam mihi Pompeiani prodromi nuntiant aperte Pompeium acturum Antonio succedi, oportere eodemque tempore aget praetor ad populum. res eius modi est ut ego nec per bonorum nec per popularem existimationem honeste possim hominem defendere, nec mihi libeat, quod vel maximum est. etenim accidit hoc, quod totum cuius modi sit mando tibi ut perspicias.

teucer ille lentus sanus negotium neque cornelius ad terentia postea redeo opinor ad considius axius selicium confugio sum nam ab caecilius propinquus paruus centesimus nummus moveo non possum sed ut ad primus ille redeo nihil ego ille impudens astutus lentus video libertus mitto titus mando atque sed nescio an nam ego pompejanus prodromus nuntio apertus pompejus ago antonius succedo oportet idem tempus ago praetor ad populus res is modus sum ut ego neque per bonus neque per popularis existimatio honestus possum homo defendo neque ego libet qui vel magnus sum etenim accido hic qui totus qui modus sum mando tu ut perspicio


Tironem habeo citius quam verebar. venit etiam Nicias, et Valerium hodie audiebam esse venturum. quamvis multi sint, magis tamen ero solus quam si unus esses. sed exspecto te, a Peducaeo utique, tu autem significas aliquid etiam ante. verum id quidem ut poteris.

tiro habeo cieo quam vereor venio etiam nicias et valerius hodie audio sum venio quivis multus sum magis tamen sum solus quam si unus sum sed exspecto tu ab peducaeus utique tu autem significo aliquis etiam ante verus is quidem ut possum


et res ipsa monebat et tu ostenderas et ego videbam de iis rebus quas intercipi periculosum esset finem inter nos scribendi fieri tempus esse. sed cum ad me saepe mea Tullia scribat orans ut quid in Hispania geratur exspectem et semper adscribat idem videri tibi idque ipse etiam ex tuis litteris intellexerim, non puto esse alienum me ad te quid de ea re sentiam scribere.

et res ipse moneo et tu ostendo et ego video de is res qui intercipio periculosus sum finis inter nos scribo fio tempus sum sed cum ad ego saepe meus tullia scribo oro ut quis in hispania gero exspecto et semper adscribo idem video tu is ipse etiam ex tuus littera intellego non puto sum alienus ego ad tu quis de is res sentio scribo


Quintus pater ad me gravia de filio, maxime quod matri nunc indulgeat cui antea bene merenti fuerit inimicus. ardentis in eum litteras ad me misit. ille autem quid agat si scis nequedum Roma es profectus, scribas ad me velim et hercule si quid aliud. vehementer delector tuis litteris.

quintus pater ad ego gravis de filius magnus qui mater nunc indulgeo qui antea bene mereo sum inimicus ardeo in is littera ad ego mitto ille autem quis ago si scio nequedum roma sum proficiscor scribo ad ego volo et herculis si quis alius vehemens delecto tuus littera


quod me mones ut ea quae agam ad tempus accommodem, facerem, si res pateretur et si ullo modo fieri posset. sed in tantis nostris peccatis tantisque nostrorum iniuriis nihil est quod aut facere dignum nobis aut simulare possim. Sullana confers; in quibus omnia genere ipso praeclarissima fuerunt, moderatione paulo minus temperata. haec autem eius modi sunt ut obliviscar mei multoque malim quod omnibus sit melius quam quorum utilitatem meam iunxi. tu ad me tamen velim quam saepissime scribas eoque magis quod praeterea nemo scribit ac, si omnes, tuas tamen maxime exspectarem. quod scribis illum per me Quinto fore placatiorem, scripsi ad te antea eum statim Quinto filio omnia tribuisse, nostri nullam mentionem. vale.

qui ego moneo ut is qui ago ad tempus accommodo facio si res pateo et si ullus modo fio possum sed in tantus noster peccatum tantus noster iniuria nihil sum qui aut facio dignus nos aut simularis possum sullanus confero in qui omnis genus ipse praeclarus sum moderatio paulus paruus tempero hic autem is modus sum ut obliviscor meus multus malo qui omnis sum bonus quam qui utilitas meus jungo tu ad ego tamen volo quam saepis scribo eo magis qui praeterea nemo scribo atque si omnis tuus tamen magnus exspecto qui scribo ille per ego quintus sum placo scribo ad tu antea is statim quintus filius omnis tribuo noster nullus mentio val


subito consilium cepi ut ante quam luceret exirem, ne qui conspectus fieret aut sermo, lictoribus praesertim laureatis. de reliquo neque hercule quid agam neque quid acturus sim scio; ita sum perturbatus temeritate nostri amentissimi consili. tibi vero quid suadeam quoius ipse consilium exspecto? Gnaeus noster quid consili ceperit capiatve nescio, adhuc in oppidis coartatus et stupens. omnes, si in Italia consistat, erimus una; sin cedet, consili res est. adhuc certe, nisi ego insanio, stulte omnia et incaute. tu, quaeso, crebro ad me scribe vel quod in buccam venerit.

subeo consilium capio ut ante quam luceo exeo ne qui conspicio fio aut sermo lictor praesertim laureatus de reliquus neque herculis quis ago neque quis ago sum scio ita sum perturbo temeritas noster amens consilium tu verus quis suadeo qui ipse consilium exspecto gnaeus noster quis consilium capio capio nescio adhuc in oppidum coarto et stupeo omnis si in italia consisto sum unus sin cedo consilium res sum adhuc certus nisi ego insanio stultus omnis et incautus tu quaeso creber ad ego scribo vel qui in bucca venio


postea quam abs te, Agamemno, non ut venirem (nam id quoque fecissem nisi Torquatus esset) sed ut scriberem tetigit auris nuntius, extemplo instituta omisi; ea quae in manibus habebam abieci, quod iusseras edolavi. tu velim e Pollice cognoscas rationes nostras sumptuarias. turpe est enim nobis illum, qualiscumque est, hoc primo anno egere. post moderabimur diligentius. idem Pollex remittendus est ut ille cernat. plane Puteolos non fuit eundum cum ob ea quae ad te scripsi tum quod Caesar adest. Dolabella scribit se ad me postridie Idus. o magistrum molestum!

postea quam abs tu agamemnon non ut venio nam is quoque facio nisi torquatus sum sed ut scribo tango auris nuntius extemplo institutum omitto is qui in manus habeo abicio qui jubeo edolo tu volo e pollex cognosco ratio noster sumptuarius turpis sum enim nos ille qualiscumque sum hic primus annus ago post modero diligo idem pollex remitto sum ut ille cerno planus puteoli non sum eo cum ob is qui ad tu scribo tum qui caesar adsum dolabella scribo sui ad ego postridie idus o magister molestus


xvii K. Septembris venerat die xxviii Seleucea Pieria C. Treboni libertus qui se Antiocheae diceret apud Caesarem vidisse Quintum filium cum Hirtio; eos de Quinto quae voluissent impetrasse nullo quidem negotio. quod ego magis gauderem si ista nobis impetrata quicquam ad spem explorati haberent. sed et alia timenda sunt ab aliis Quintis que, et ab hoc ipso quae dantur, ut a domino, rursus in eiusdem sunt potestate. etiam Sallustio ignovit.

xvii k september venio dies xxviii seleucia pierius que trebonius libertus qui sui antiochea dico apud caesaris video quintus filius cum hirtius is de quintus qui volo impetro nullus quidem negotium qui ego magis gaudeo si iste nos impetro quisquam ad spes exploro habeo sed et alius timeo sum ab alius quintus que et ab hic ipse qui do ut ab dominus rursus in idem sum potestas etiam sallustius ignosco


de dote tanto magis perpurga. Balbi regia condicio est delegandi. quoquo modo confice. turpe est rem impeditam iacere. Insula Arpinas habere potest germanam ἀποθέωσιν; sed vereor ne minorem τιμὴν habere videatur ἐκτοπισμόσ. est igitur animus in hortis; quos tamen inspiciam cum venero.

de dos tantus magis perpurgo balbus regius condicio sum delego quisquis modo confacio turpis sum res impedio iacio insula arpinas habeo possum germana sed vereor ne paruus habeo video sum igitur animus in hortus qui tamen inspicio cum venio


nunc cuius rei causa tabellarium miserim accipe. Quintus filius mihi pollicetur se Catonem. egit autem et pater et filius ut tibi sponderem sed ita ut tum crederes cum ipse cognosses. huic ego litteras ipsius arbitratu dabo. eae te ne moverint. has scripsi in eam partem ne me motum putares. di faxint ut faciat ea quae promittit! commune enim gaudium. sed ego—nihil dico amplius. is hinc vii Idus. ait enim attributionem in Idus, se autem urgeri acriter. tu ex meis litteris quo modo respondeas moderabere. plura, cum et Brutum videro et Erotem remittam. Atticae meae excusationem accipio eamque amo plurimum; cui et Piliae salutem.

nunc qui res causa tabellarius mitto accipio quintus filius ego polliceor sui cato ago autem et pater et filius ut tu spondeo sed ita ut tum credo cum ipse cognosco hic ego littera ipse arbitratus do is tu ne moveo hic scribo in is pars ne ego motus puto deus facio ut facio is qui promitto communis enim gaudium sed ego nihil dico amplus is hinc vii idus aio enim attributio in idus sui autem urgeo acer tu ex meus littera quo modo respondeo modero multus cum et brutus video et eros remitto attica meus excusatio accipio eo amo multus qui et pilia salus


in Pompeianum veni v Nonas Maias, cum pridie, ut antea ad te scripsi, Piliam in Cumano conlocavissem. ibi mihi cenanti litterae tuae sunt redditae quas dederas Demetrio liberto pr. Kal.; in quibus multa sapienter, sed tamen talia, quem ad modum tute scribebas, ut omne consilium in fortuna positum videretur. itaque his de rebus ex tempore et coram.

in pompejanus venio v nona maia cum pridie ut antea ad tu scribo pilia in cumanum conlocavissem ibi ego ceno littera tuus sum reddo qui do demetrius libertus pr kal in qui multus sapienter sed tamen talis qui ad modus tueor scribo ut omnis consilium in fortuna pono video itaque hic de res ex tempus et coram


nihil erat plane quod scriberem. nam cum Puteolis essem, cotidie aliquid novi de Octaviano, multa etiam falsa de Antonio. ad ea autem quae scripsisti (tris enim acceperam iii Idus a te epistulas), valde tibi adsentior, si multum possit Octavianus, multo firmius acta tyranni comprobatum iri quam in Telluris atque id contra Brutum fore. sin autem vincitur, vides intolerabilem Antonium, ut quem velis nescias. o Sesti tabellarium hominem nequam! postridie Puteolis Romae se dixit fore. quod me mones ut pedetemptim, adsentior; etsi aliter cogitabam. nec me Philippus aut Marcellus movet. alia enim eorum ratio est et, si non est, tamen videtur. sed in isto iuvene, quamquam animi satis, auctoritatis parum est. tamen vide, si forte in Tusculano recte esse possum, ne id melius sit. ero libentius; nihil enim ignorabo. an hic, cum Antonius venerit?

nihil sum planus qui scribo nam cum puteoli sum cottidie aliquis nosco de octavianus multus etiam fallo de antonius ad is autem qui scribo tres enim accipio iii idus ab tu epistula validus tu adsentio si multus possum octavianus multus firmus ago tyrannus comprobo eo quam in tellus atque is contra brutus sum sin autem vincio video intolerabilis antonius ut qui velis nescio o sestius tabellarius homo nequam postridie puteoli roma sui dico sum qui ego moneo ut pedetemptim adsentio etsi aliter cogito neque ego philippus aut marcellus moveo alius enim is ratio sum et si non sum tamen video sed in iste juvenis quamquam animus satis auctoritas parum sum tamen video si fors in tusculanus rectus sum possum ne is bonus sum sum libet nihil enim ignoro an hic cum antonius venio


de Quinto fratre meo non minus laboro quam de me ipso, sed eum tibi commendare hoc meo tempore non audeo. illud dumtaxat tamen audebo petere abs te quod potero, ne quid existimes ab illo factum esse quo minus mea in te officia constarent minusve te diligerem potiusque semper illum auctorem nostrae coniunctionis fuisse meique itineris comitem, non ducem. qua re ceteris in rebus tantum ei tribues quantum humanitas tua amicitiaque vestra postulat. ego ei ne quid apud te obsim, id te vehementer etiam atque etiam rogo.

de quintus frater meus non paruus laboro quam de ego ipse sed is tu commendaris hic meus tempus non audeo ille dumtaxat tamen audeo peto abs tu qui possum ne quis existimo ab ille facio sum quo paruus meus in tu officium consto parvus tu diligo potis semper ille auctor noster coniunctio sum meus iter comes non dux qui res ceterus in res tantus is tribuo quantus humanitas tuus amicitia vester postulo ego is ne quis apud tu obsum is tu vehemens etiam atque etiam rogo


Ligarianam, ut video, praeclare auctoritas tua commendavit. scripsit enim ad me Balbus et Oppius mirifice se probare ob eamque causam ad Caesarem eam se oratiunculam misisse. hoc igitur idem tu mihi antea scripseras.

ligariana ut video praeclaris auctoritas tuus commendo scribo enim ad ego balbus et oppius mirificus sui probaris ob eo causa ad caesaris is sui oratiuncula mitto hic igitur idem tu ego antea scribo


ego Arpini volo esse pridie Kal., deinde circum villulas nostras errare quas visurum me postea desperavi. εὐγενῆ tua consilia et tamen pro temporibus non incauta mihi valde probantur. Lepido quidem (nam fere συνδιημερεύομεν, quod gratissimum illi est) numquam placuit ex Italia exire, Tullo multo minus. crebro enim illius litterae ab aliis ad nos commeant. sed me illorum sententiae minus movebant; minus multa dederant illi rei publicae pignora. tua me hercule auctoritas vehementer movet; adfert enim et reliqui temporis reciperandi rationem et praesentis tuendi. sed obsecro te, quid hoc miserius quam alterum plausus in foedissima causa quaerere, alterum offensiones in optima? alterum existimari conservatorem inimicorum, alterum desertorem amicorum? et me hercule quamvis amemus Gnaeum nostrum, ut et facimus et debemus, tamen hoc quod talibus viris non subvenit laudare non possum. nam sive timuit, quid ignavius? sive, ut quidam putant, meliorem suam causam illorum caede fore putavit, quid iniustius? sed haec omittamus; augemus enim dolorem retractando.

ego arpinus volo sum pridie kal deinde circum villula noster erro qui video ego postea despero tuus consilium et tamen pro tempus non incautus ego validus probo lepidus quidem nam fere qui gratus ille sum numquam placeo ex italia exeo tullus multus paruus creber enim ille littera ab alius ad nos conmeo sed ego ille sententia paruus moveo paruus multus do ille res publicus pignus tuus ego herculis auctoritas vehemens moveo affero enim et reliquus tempus recipero ratio et praesum tueor sed obsecro tu quis hic miser quam alter plaudo in foedus causa quaero alter offensio in bonus alter existimo conservator inimicus alter desertor amicus et ego herculis quivis amo gnaeus nos ut et facio et debeo tamen hic qui talis vis non subvenio laudo non possum nam sive timeo quis ignavus sive ut quidam puto bonus suus causa ille caedes sum puto quis injustus sed hic omitto augeo enim dolor retracto


quod negas praecipuum mihi ullum in communibus incommodis impendere, etsi ista res non nihil habet consolationis, tamen etiam praecipua multa sunt quae tu profecto vides et gravissima esse et me facillime vitare potuisse. ea tamen erunt minora si, ut adhuc factum est, administratione diligentiaque tua levabuntur.

qui nego praecipuus ego ullus in communis incommodus impendeo etsi iste res non nihil habeo consolatio tamen etiam praecipuus multus sum qui tu profecto video et gravis sum et ego facilis vitaris possum is tamen sum parvus si ut adhuc facio sum administratio diligo tuus levo


nam Scinio vel in Syriam proficiscitur sorte vel cum genero honeste vel Caesarem fugit iratum. Marcelli quidem, nisi gladium Caesaris timuissent, manerent. Appius est eodem in timore et inimicitiarum recentium etiam. praeter hunc et C. Cassium reliqui legati, Faustus pro quaestore; ego unus cui utrumvis licet. frater accedit quem socium huius fortunae esse non erat aequum. cui magis etiam Caesar irascetur, sed impetrare non possum ut maneat. dabimus hoc Pompeio quoi debemus. nam me quidem alius nemo movet, non sermo bonorum qui nulli sunt, non causa quae acta timide est, agetur improbe. uni, uni hoc damus ne id quidem roganti nec suam causam, ut ait, agenti sed publicam. tu quid cogites de transeundo in Epirum scire sane velim.

nam scinio vel in syria proficisco sors vel cum gener honestus vel caesaris fugio irascor marcellus quidem nisi gladius caesar timeo maneo appius sum idem in timor et inimicitiaris recens etiam praeter hic et que casseius reliquus legatus faustus pro quaestor ego unus qui utrum licet frater accedo qui socius hic fortuna sum non sum aequus qui magis etiam caesar irasco sed impetro non possum ut maneo do hic pompejus qui debeo nam ego quidem alius nemo moveo non sermo bonus qui nullus sum non causa qui ago timidus sum ago improbus unus unus hic do ne is quidem rogo neque suus causa ut aio ago sed publicus tu quis cogito de transeo in epirus scio sanus volo


de Lepidianis feriis Balbus ad me usque ad iii Kal. exspectabo tuas litteras meque de Torquati negotiolo sciturum puto. Quinti litteras ad te misi ut scires quam valde eum amaret quem dolet a te minus amari. Atticae, quoniam, quod optimum in pueris est, hilarula est, meis verbis suavium des volo.

de lepidianus feriae balbus ad ego usque ad iii kal exspecto tuus littera ego de torquatus negotiolum scio puto quintius littera ad tu mitto ut scio quam validus is amo qui doleo ab tu paruus amo attica quoniam qui bonus in puer sum hilarulus sum meus verbum suavis do volo


de epistula ad Caesarem κέκρικα; atque id ipsum quod isti aiunt illum scribere, se nisi constitutis rebus non iturum in Parthos, idem ego suadebam in illa epistula. utrum liberet facere posse auctore me. hoc enim ille exspectat videlicet neque est facturus quicquam nisi de meo consilio. obsecro abiciamus ista et semiliberi saltem simus; quod adsequemur et tacendo et latendo.

de epistula ad caesaris atque is ipse qui iste aio ille scribo sui nisi constitus res non eo in parthus idem ego suadeo in ille epistula utrum libero facio possum auctor ego hic enim ille exspecto videlicet neque sum facio quisquam nisi de meus consilium obsecro abicio iste et semiliber saltem sum qui assequor et taceo et lateo


attributos quod appellas valde probe. te de praedio Oviae exerceri moleste fero. de Bruto nostro perodiosum, sed vita fert. mulieres autem vix satis humane quae inimico animo ferant, cum in utraque officio pareat. Tullium scribam nihil fuit quod appellares; nam tibi mandassem si fuisset. nihil enim est apud eum positum nomine voti, sed est quiddam apud illum meum. id ego in hanc rem statui conferre. itaque et ego recte tibi dixi ubi esset, et tibi ille recte negavit. sed hoc quoque ipsum continuo adoriamur. Lucum hominibus non sane probo quod est desertior, sed habet εὐλογίαν. verum hoc quoque ut censueris, quippe qui omnia. ego, ut constitui, adero, atque utinam tu quoque eodem die! sin quid (multa enim), utique postridie. etenim coheredes †a quis sine te opprimi militia est†. alteris iam litteris nihil ad me de Attica. sed id quidem in optima spe pono; illud accuso non te sed illam, ne salutem quidem. at tu et illi et Piliae plurimam, nec me tamen irasci indicaris. epistulam Caesaris misi, si minus legisses.

attribuo qui appello validus probus tu de praedium ovius exerceo molestus fero de brutus noster perodiosus sed vito fero mulier autem vix satis humanus qui inimicus animus fero cum in uter officium pareo tullius scribo nihil sum qui appellaris nam tu mando si sum nihil enim sum apud is pono nomen voveo sed sum quidam apud ille meus is ego in hic res statuo confero itaque et ego rectus tu dico ubi sum et tu ille rectus nego sed hic quoque ipse continuo adorio lucus homo non sanus probo qui sum desero sed habeo verus hic quoque ut censeo quippe qui omnis ego ut constituo adsum atque utinam tu quoque idem dies sin quis multus enim utique postridie etenim coheres ab quis sine tu opprimo militia sum alter iam littera nihil ad ego de atticus sed is quidem in bonus spes pono ille accuso non tu sed ille ne salus quidem at tu et ille et pilia multus neque ego tamen irascor indicaris epistula caesar mitto si paruus lego


ad Brutum nostrum, ad Cassium, ad Dolabellam epistulas scripsi. earum exempla tibi misi, non ut deliberarem reddendaene essent. plane enim iudico esse reddendas, quod non dubito quin tu idem existimaturus sis.

ad brutus nos ad casseius ad dolabella epistula scribo is exemplum tu mitto non ut deliberaris reddo sum planus enim judico sum reddo qui non dubito quin tu idem existimo sum


volunt inquit principes. scio; nam ad me Ephesum usque venerunt flentesque equitum scelera et miserias suas detulerunt. itaque statim dedi litteras ut ex Cypro equites ante certam diem decederent, ob eamque causam tum ob ceteras Salaminii nos in caelum decretis suis sustulerunt. sed iam quid opus equitatu? solvunt enim Salaminii; nisi forte id volumus armis efficere ut faenus quaternis centesimis ducant. et ego audebo legere umquam aut attingere eos libros quos tu dilaudas, si tale quid fecero? nimis inquam in isto Brutum amasti, dulcissime Attice, nos vereor ne parum. atque haec scripsi ego ad Brutum scripsisse te ad me.

volo inquam princeps scio nam ad ego ephesus usque venio fleo eques scelus et miseria suus defero itaque statim do littera ut ex cyprus eques ante certus dies decedo ob eo causa tum ob ceterus salaminius nos in caelum decretum suus tollo sed iam quis opus equitatus solvo enim salaminius nisi fors is volo arma efficio ut faenus quaterni centesimus duco et ego audeo lego umquam aut attingo is liber qui tu dilaudo si talis quis facio nimis inquam in iste brutus amo dulcis atticus nos vereor ne parum atque hic scribo ego ad brutus scribo tu ad ego


Vestorius noster me per litteras fecit certiorem te Roma a. d. vi Idus Maias putari profectum esse tardius quam dixeras quod minus valuisses. si iam melius vales, vehementer gaudeo. velim domum ad te scribas ut mihi tui libri pateant non secus ac si ipse adesses cum ceteri tum Varronis. est enim mihi utendum quibusdam rebus ex his libris ad eos quos in manibus habeo; quos, ut spero, tibi valde probabo.

vestorius noster ego per littera facio certus tu roma ab d vis idus maia putaris proficiscor sum tardus quam dico qui paruus valeo si iam bonus val vehemens gaudeo volo domus ad tu scribo ut ego tuus liber pateo non secus atque si ipse adsum cum ceterus tum varro sum enim ego utor quidam res ex hic liber ad is qui in manus habeo qui ut spero tu validus probo


Tulliae meae morbus et imbecillitas corporis me exanimat. quam tibi intellego magnae curae esse, quod est mihi gratissimum.

tullia meus morbus et imbecillitas corpus ego exanimo quam tu intellego magnus cura sum qui sum ego gratus


Dolabellam video Liviae testamento cum duobus coheredibus esse in triente sed iuberi mutare nomen. est πολιτικὸν σκέμμα rectumne sit nobili adulescenti mutare nomen mulieris testamento. sed id φιλοσοφώτερον, cum sciemus quantum quasi sit in trientis triente.

dolabella video livia testamentum cum duo coheres sum in triens sed jubeo muto nomen sum recingo sum nobilis adulescens muto nomen mulier testamentum sed is cum scio quantus quasi sum in triens triens


de Terentia ita cura ut scribis meque hac ad maximas aegritudines accessione non maxima libera. et ut scias me ita dolere ut non iaceam, quibus consulibus Carneades et ea legatio Romam venerit scriptum est in tuo annali. haec nunc quaero quae causa fuerit (de Oropo, opinor, sed certum nescio) et, si ita est, quae controversiae. praeterea, qui eo tempore nobilis Epicureus fuerit Athenisque praefuerit hortis, qui etiam Athenis πολιτικοὶ fuerint inlustres. quae etiam ex Apollodori puto posse inveniri.

de terentius ita cura ut scribo ego hic ad magnus aegritudo accessio non maximus liber et ut scio ego ita doleo ut non jaceo qui consul carneades et is legatio roma venio scribo sum in tuus annal hic nunc quaero qui causa sum de oropus opinor sed certus nescio et si ita sum qui controversia praeterea qui is tempus nobilis epicureus sum athenae praesum hortus qui etiam athenae sum illustris qui etiam ex apollodorus puto possum invenio


de Tadiana re mecum Tadius locutus est te ita scripsisse, nihil esse iam quod laboraretur, quoniam hereditas usu capta esset. id mirabamur te ignorare, de tutela legitima, in qua dicitur esse puella, nihil usu capi posse.

de tadiana res ego tadius loquor sum tu ita scribo nihil sum iam qui laboro quoniam hereditas usus capio sum is miro tu ignoro de tutela legitimus in qui dico sum puella nihil usus capio possum


filiola tua te delectari laetor et probari tibi φυσικὴν esse τὴν πρὸσ τὰ τέκνα. etenim si haec non est, nulla potest homini esse ad hominem naturae adiunctio; qua sublata vitae societas tollitur. bene eveniat! inquit Carneades spurce sed tamen prudentius quam Lucius noster et Patron qui, cum omnia ad se referant, numquam quicquam alterius causa fieri putent et, cum ea re bonum virum oportere esse dicant ne malum habeat non quo id natura rectum sit, non intellegant se de callido homine loqui non de bono viro. sed haec, opinor, sunt in iis libris quos tu laudando animos mihi addidisti.

filiola tuus tu delectaris laeto et probaris tu sum etenim si hic non sum nullus possum homo sum ad homo natura adjunctio qui tollo vita societas tollo bene evenio inquam carneades spurcus sed tamen prudens quam lucius noster et patro qui cum omnis ad sui refero numquam quisquam alter causa fio puto et cum is res bonus vir oportet sum dico ne malus habeo non quo is natura recingo sum non intellego sui de callidus homo loquor non de bonus vir sed hic opinor sum in is liber qui tu laudo animus ego addo


nunc quidem profecto Romae es. quo te, si ita est, salvum venisse gaudeo; unde quidem quam diu afuisti, magis a me abesse videbare quam si domi esses; minus enim mihi meae notae res erant, minus etiam publicae. qua re velim, etsi ut spero te haec legente aliquantum iam viae processero, tamen obvias mihi litteras quam argutissimas de omnibus rebus crebro mittas, imprimis de quo scripsi ad te antea. τῆσ ξυναόρου τῆσ ἐμῆσ οὑξελεύθεροσ ἔδοξέ. hoc tu indaga, ut soles, et hoc magis.

nunc quidem profecto roma sum quo tu si ita sum salvus venio gaudeo unde quidem quam diu asum magis ab ego absum videbaris quam si domus sum paruus enim ego meus nosco res sum paruus etiam publicus qui res volo etsi ut spero tu hic lego aliquantus iam via procedo tamen obvius ego littera quam arguo de omnis res creber mitto imprimo de quo scribo ad tu antea hic tu indago ut soleo et hic magis


minus multa ad te scripsi, quod exspectabam tuas litteras ad eas quas pridie dederam. exspectabam autem maxime de fano, non nihil etiam de Terentia. velim me facias certiorem proximis litteris Cn. Caepio Serviliae Claudi pater vivone patre suo naufragio perierit an mortuo, item Rutilia vivone C. Cotta filio suo mortua sit an mortuo. pertinent ad eum librum quem de luctu minuendo scripsimus.

paruus multus ad tu scribo qui exspecto tuus littera ad is qui pridie do exspecto autem magnus de fanum non nihil etiam de terentius volo ego facio certus propior littera cn caepio servilia claudius pater vivo pater suus naufragium pereo an mortuus item rutilia vivo que cotta filius suus morior sum an mortuus pertineo ad is liber qui de luctus minuo scribo


quam vellem Romae mansisses! mansisses profecto si haec fore putassemus. nam Pulchellum nostrum facillime teneremus aut certe quid esset facturus scire possemus. nunc se res sic habet. volitat, furit; nihil habet certi, multis denuntiat; quod fors obtulerit id acturus videtur; cum videt quo sit in odio status hic rerum, in eos qui haec egerunt impetum facturus videtur; cum autem rursus opes eorum et exercitus recordatur, convertit se in bonos, nobis autem ipsis tum vim tum iudicium minatur.

quam volo roma maneo maneo profecto si hic sum puto nam pulchellus nos facilis teneo aut certus quis sum facio scio possum nunc sui res sic habeo volito furio nihil habeo certus multus denuntio qui fors offertor is ago video cum video quo sum in odium status hic res in is qui hic egero impetus facio video cum autem rursus ops is et exercitus recordor converto sui in bonus nos autem ipse tum vis tum iudicium mino


quod praeterea consulis, quid tibi censeam faciundum difficile est cum absim. verum tamen si pares aeque inter se, quiescendum, sin, latius manabit et quidem ad nos; deinde communiter.

qui praeterea consul quis tu censeo facio difficilis sum cum absum verus tamen si par aequus inter sui quiesco sin fero mano et quidem ad nos deinde communis


primum tibi de nostro amico placando aut etiam plane restituendo polliceor. quod ego etsi mea sponte ante faciebam, eo nunc tamen et agam studiosius et contendam ab illo vehementius, quod tantam ex epistula voluntatem eius rei tuam perspicere videor. hoc te intellegere volo, pergraviter illum esse offensum; sed quia nullam video gravem subesse causam, magno opere confido illum fore in officio et in nostra potestate.

primus tu de noster amicus placo aut etiam planus restituo polliceor qui ego etsi meus sponte ante facio is nunc tamen et ago studiosus et contendo ab ille vehemens qui tantus ex epistula voluntas is res tuus perspicio video hic tu intellego volo pergravis ille sum offendo sed quia nullus video gravis subsum causa magnus opus confido ille sum in officium et in noster potestas


Clodius ergo, ut ais, ad Tigranem! velim †Sirpiae† condicione; sed facile patior. accommodatius enim nobis est ad liberam legationem tempus illud, cum et Quintus noster iam, ut speramus, in otio consederit et iste sacerdos Bonae Deae cuius modi futurus sit scierimus. interea quidem cum Musis nos delectabimus animo aequo, immo vero etiam gaudenti ac libenti, neque mihi umquam veniet in mentem Crasso invidere neque paenitere quod a me ipse non desciverim.

claudius ergo ut aio ad tigranes volo sirpiae condicio sed facilis patior accommodo enim nos sum ad liber legatio tempus ille cum et quintus noster iam ut spero in otium consido et iste sacerdos bonus dea qui modus sum sum scio interea quidem cum musa nos delecto animus aequus immo verus etiam gaudeo atque libet neque ego umquam venio in mens crassus invideo neque paeniteo qui ab ego ipse non descio


laudationem Porciae tibi misi correctam. adeo properavi ut, si forte aut Domitio filio aut Bruto mitteretur, haec mitteretur. id si tibi erit commodum magno opere cures velim et velim M. Varronis et Olli mittas laudationem, Olli utique. nam illam legi, volo tamen regustare. quaedam enim vix mihi credo legisse me.

laudatio porcia tu mitto corrigo adeo propero ut si fors aut domitius filius aut brutus mitto hic mitto is si tu sum commodus magnus opus curo volo et volo m varro et ille mitto laudatio ille utique nam ille lego volo tamen regustaris quidam enim vix ego credo lego ego


si Faberianum explicas, emamus vel magno; si minus, ne parvo quidem possumus. Clodiam igitur. a qua ipsa ob eam causam sperare videor, quod et multo minoris sunt et Dolabellae nomen tam expeditum videtur ut etiam repraesentatione confidam. de hortis satis. cras aut te aut causam; quam quidem puto futuram Faberianam. sed si poteris. Ciceronis epistulam tibi remisi.

si faberianus explico emo vel magnus si paruus ne parvus quidem possum claudius igitur ab qui ipse ob is causa spero video qui et multus paruus sum et dolabella nomen tam expedio video ut etiam repraesentatio confido de hortus satis creo aut tu aut causa quam quidem puto sum faberianus sed si possum cicero epistula tu remitto


patere, obsecro, te pro re publica videri gessisse simultatem cum patre eius, non contempsisse hanc familiam. honestius enim et libentius deponimus inimicitias rei publicae nomine susceptas quam contumaciae. me deinde sine ad hanc opinionem iam nunc dirigere puerum et tenero animo eius persuadere non esse tradendas posteris inimicitias. quamquam tuam fortunam, Cicero, ab omni periculo abesse certum habeo, tamen arbitror malle te quietam senectutem et honorificam potius agere quam sollicitam. postremo meo iure te hoc beneficium rogo; nihil enim non tua causa feci. quod si non impetro, per me Clodio daturus non sum, ut intellegas quanti apud me auctoritas tua sit atque eo te placabiliorem praebeas.

pateo obsecro tu pro res publicus video gero simultas cum pater is non contemno hic familia honestus enim et libet depono inimicitia res publicus nomen suscipio quam contumacia ego deinde sine ad hic opinio iam nunc dirigo puer et tener animus is persuadeo non sum trado posterus inimicitia quamquam tuus fortuna cicero ab omnis periculum absum certus habeo tamen arbitror malo tu quiesco senectus et honorificus potis ago quam sollicitus postremo meus ius tu hic beneficium rogo nihil enim non tuus causa facio qui si non impetro per ego claudius do non sum ut intellego quantus apud ego auctoritas tuus sum atque is tu placabilis praebeo


ego vero et incaute, ut scribis, et celerius quam oportuit feci nec in ulla sum spe quippe qui exceptionibus edictorum retinear. quae si non essent sedulitate effectae et †benivolentie va†, liceret mihi abire in solitudines aliquas. nunc ne id quidem licet. quid autem me iuvat quod ante initum tribunatum veni, si ipsum quod veni nihil iuvat? iam quid sperem ab eo qui mihi amicus numquam fuit, cum iam lege etiam sim confectus et oppressus? cotidie iam Balbi ad me litterae languidiores multaeque multorum ad illum fortasse contra me. meo vitio pereo; nihil mihi mali casus attulit, omnia culpa contracta sunt. ego enim cum genus belli viderem, imparata et infirma omnia contra paratissimos, statueram quid facerem ceperamque consilium non tam forte quam mihi praeter ceteros concedendum.

ego verus et incautus ut scribo et celer quam oportet facio neque in ullus sum spes quippe qui exceptio edictor retineo qui si non sum sedulitas efficio et benivolentie va licet ego abeo in solitudo aliqui nunc ne is quidem licet quis autem ego juvo qui ante ineo tribunatus venio si ipse qui venio nihil juvo iam quis spero ab is qui ego amicus numquam sum cum iam lex etiam sum conficio et opprimo cottidie iam balbus ad ego littera languidus multa multus ad ille fortasse contra ego meus vitio pereo nihil ego malus casus affero omnis culpa contraho sum ego enim cum genus bellum video imparatus et infirmo omnis contra paro statuo quis facio capio consilium non tam fors quam ego praeter ceterus concedo


o ἀνιστορησίαν turpem! nam illud de Flavio et fastis, si secus est, commune erratum est et tu belle ἠπόρησασ et nos publicam prope opinionem secuti sumus, ut multa apud Graecos. quis enim non dixit Εὔπολιν τὸν τῆσ ἀρχαίασ ab Alcibiade navigante in Siciliam deiectum esse in mare? redarguit Eratosthenes; adfert enim quas ille post id tempus fabulas docuerit. num idcirco Duris Samius, homo in historia diligens, quod cum multis erravit, inridetur? quis Zaleucum leges Locris scripsisse non dixit? num igitur iacet Theophrastus si id a Timaeo tuo familiari reprensum est? sed nescire proavum suum censorem non fuisse turpe est, praesertim cum post eum consulem nemo Cornelius illo vivo censor fuerit.

o turpis nam ille de flavius et faveo si secus sum communis erro sum et tu bellus et nos publicus prope opinio sequor sum ut multus apud graeci quis enim non dico ab alcibiades navigo in sicilia deicio sum in mare redarguo eratosthenes affero enim qui ille post is tempus fabula doceo num idcirco durus samius homo in historia diligo qui cum multus erro irrideo quis zaleucus lex locri scribo non dico num igitur iaceo theophrastus si is ab timaeus tuus familiaris reprensum sum sed nescio proavus suus censor non sum turpis sum praesertim cum post is consul nemo cornelius ille vivo censor sum


nos, quoniam superum mare obsidetur, infero navigabimus et, si Puteolis erit difficile, Crotonem petemus aut Thurios et boni cives amantes patriae mare infestum habebimus. aliam rationem huius belli gerendi nullam video. in Aegyptum nos abdemus. exercitu pares esse non possumus; pacis fides nulla est.

nos quoniam superi mare obsido infero navigo et si puteoli sum difficilis croto peto aut thurii et bonus civis amo patria mare infestus habeo alius ratio hic bellum gero nullus video in aegyptus nos abdo exercitus par sum non possum pax fides nullus sum


commodum ad te miseram Demean quom Eros ad me venit. sed in eius epistula nihil erat novi nisi auctionem biduum. ab ea igitur, ut scribis, et velim confecto negotio Faberiano; quem quidem negat Eros hodie, cras mane putat. a te colendus est; istae autem κολακεῖαι?at non longe absunt a scelere. te , ut spero, perendie.

commodus ad tu miser demea cum erus ad ego venio sed in is epistula nihil sum nosco nisi auctio biduus ab is igitur ut scribo et volo conficio negotium faberianus qui quidem nego erus hodie creo mane puto ab tu colo sum iste autem at non longus absum ab scelus tu ut spero perendie


verum est stultum me praecipere quid agatis aut quo modo. utinam modo agatur aliquid! in quo ipso multa occultant tuae litterae, credo, ne vehementius desperatione perturber. quid enim vides agi posse aut quo modo? per senatumne? at tute scripsisti ad me quoddam caput legis Clodium in curiae poste fixisse, ne referri neve dici liceret. quo modo igitur Domitius se dixit relaturum? quo modo autem iis quos tu scribis et de re dicentibus et ut referretur postulantibus Clodius tacuit? ac si per populum, poteritne nisi de omnium tribunorum pl. sententia? quid de bonis? quid de domo? poteritne restitui? aut si non poterit, egomet quo modo potero? haec nisi vides expediri, quam in spem me vocas? sin autem spei nihil est, quae est mihi vita? itaque exspecto Thessalonicae acta Kal. Sext., ex quibus statuam in tuosne agros confugiam, ut neque videam homines quos nolim et te, ut scribis, videam et propius sim si quid agatur, idque intellexi cum tibi tum Quinto fratri placere, an abeam Cyzicum.

verus sum stultus ego praecipio quis ago aut quo modo utinam modo ago aliquis in quo ipse multus occulto tuus littera credo ne vehemens desperatio perturbo quis enim video ago possum aut quo modo per senatus at tueor scribo ad ego quidam caput lex claudius in curia postis figo ne refero neve dico licet quo modo igitur domitius sui dico refero quo modo autem is qui tu scribo et de res dico et ut refero postulo claudius taceo atque si per populus possum nisi de omnis tribunus pl sententia quis de bonus quis de domus possum restituo aut si non possum nos quo modo possum hic nisi video expedio quam in spes ego voco sin autem spes nihil sum qui sum ego vito itaque exspecto thessalonica ago kal sext ex qui statua in tuus ager confugio ut neque video homo qui nolo et tu ut scribo video et propius sum si quis ago is intellego cum tu tum quintus frater placeo an abeo cyzicus


sed iudicium si quaeris quale fuerit, incredibili exitu, sic uti nunc ex eventu ab aliis, a me tamen ex ipso initio consilium Hortensi reprehendatur. nam ut reiectio facta est clamoribus maximis, cum accusator tamquam censor bonus homines nequissimos reiceret, reus tamquam clemens lanista frugalissimum quemque secerneret, ut primum iudices consederunt, valde diffidere boni coeperunt. non enim umquam turpior in ludo talario consessus fuit, maculosi senatores, nudi equites, tribuni non tam aerati quam, ut appellantur, aerarii. pauci tamen boni inerant quos reiectione fugare ille non potuerat, qui maesti inter sui dissimilis et maerentes sedebant et contagione turpitudinis vehementer permovebantur.

sed iudicium si quaero qualis sum incredibilis exeo sic uti nunc ex evenio ab alius ab ego tamen ex ipse initium consilium hortensius reprehendo nam ut rejectio facio sum clamor magnus cum accusator tamquam censor bonus homo nequissimos reicio reus tamquam clemens lanista frugalis quisque secerno ut primus iudex consido validus diffido bonus coepio non enim umquam turpis in ludo talarius consido sum maculosus senator nudus eques tribunus non tam aeratus quam ut appello aerarius paucus tamen bonus insum qui reiectio fugaris ille non possum qui maestus inter suus dissimilis et maereo sedeo et contagio turpitudo vehemens permoveo


redeo nunc ad epistulam tuam. scribis enim esse rumores me ad lacum quod habeo venditurum, minusculam vero villam Quinto traditurum vel impenso pretio, quo introducatur, ut tibi Quintus filius dixerit, dotata Aquilia. ego vero de venditione nihil cogito nisi quid quod magis me delectet invenero. Quintus autem de emendo nihil curat hoc tempore. satis enim torquetur debitione dotis in qua mirificas Q. Egnatio gratias agit; a ducenda autem uxore sic abhorret ut libero lectulo neget esse quicquam iucundius. sed haec quoque hactenus.

redeo nunc ad epistula tuus scribo enim sum rumor ego ad lacus qui habeo vendo minusculus verus villa quintus trado vel impendo pretium quo introduco ut tu quintus filius dico doto aquilius ego verus de venditio nihil cogo nisi quis qui magis ego delecto invenio quintus autem de emo nihil curo hic tempus satis enim torqueo debitio dos in qui mirificus q egnatius gratia ago ab duco autem uxor sic abhorreo ut liber lectulus nego sum quisquam jucundus sed hic quoque hactenus


Curio mecum vixit iacere Caesarem putans offensione populari Siciliaeque diffidens si Pompeius navigare coepisset. Quintum puerum accepi vehementer. avaritiam video fuisse et spem magni congiari. magnum hoc malum est, sed scelus illud quod timueramus spero nullum fuisse. hoc autem vitium puto te existimare non a nostra indulgentia sed a natura profectum. quem tamen nos disciplina regemus. de Oppiis Veliensibus quid placeat cum Philotimo videbis Epirum nostram putabimus sed alios cursus videbamur habituri.

curius ego vivo iacio caesaris puto offensio populor sicilia diffido si pompejus navigaris coepio quintus puer accipio vehemens avaritia video sum et spes magnus congiarium magnus hic malus sum sed scelus ille qui timeo spero nullus sum hic autem vitium puto tu existimaris non ab noster indulgeo sed ab natura proficiscor qui tamen nos disciplina rego de oppius veliensis quis placeo cum philotimus video epirus noster puto sed alius curro video habeo


nam de puero Clodio tuas partis esse arbitror ut eius animum tenerum, quem ad modum scribis, iis opinionibus imbuas ut ne quas inimicitias residere in familiis nostris arbitretur. contendi cum P. Clodio cum ego publicam causam, ille suam defenderet. nostras concertationes res publica diiudicavit. si viveret, mihi cum illo nulla contentio iam maneret.

nam de puer claudius tuus pars sum arbitror ut is animus tener qui ad modus scribo is opinio imbuo ut ne qui inimicitia resideo in familia noster arbitror contendo cum p claudius cum ego publicus causa ille suus defendo noster concertatio res publicus dijudico si vivo ego cum ille nullus contentio iam maneo