primum igitur, haec qualia tibi esse videantur, etsi significata sunt a te, tamen accuratius mihi perscribas velim, deinde aliquid etiam in posterum prospicias fingasque quem me esse deceat et ubi me plurimum prodesse rei publicae sentias, ecquae pacifica persona desideretur an in bellatore sint omnia.

primus igitur hic qualis tu sum video etsi significo sum ab tu tamen accuro ego perscribo volo deinde aliquis etiam in posterus prospicio fingo qui ego sum decet et ubi ego multus prosum res publicus sentio ecqui pacificus persono desidero an in bellator sum omnis


Asturam veni viii Kal. vesperi. vitandi enim caloris causa Lanuvi tris horas acquieveram. tu velim, si grave non erit, efficias ne ante Nonas mihi illuc veniendum sit (id potes per Egnatium Maximum), illud in primis, cum Publilio me absente conficias. de quo quae fama sit scribes. id populus curat scilicet! non me hercule arbitror; etenim haec decantata erat fabula. sed complere paginam volui. quid plura? ipse enim adsum, nisi quid tu prorogas. scripsi enim ad te de hortis.

astura venio viii kal vesperus vito enim calor causa lanuvium tres hora acquiesco tu volo si gravis non sum efficio ne ante nona ego illic venio sum is possum per egnatius magnus ille in primus cum publilius ego absum confacio de quo qui fama sum scribo is populus curo scilicet non ego herculis arbitror etenim hic decanto sum fabula sed compleo pagina volo quis multus ipse enim adsum nisi quis tu prorogo scribo enim ad tu de hortus


sed redeo ad Servium. distulimus omnino sermonem in posterum, sed tardus ad exeundum multo se in suo lectulo malle, quicquid foret. odiosus scrupulus de fili militia Brundisina. unum illud firmissime adseverabat, si damnati restituerentur, in exsilium se iturum. nos autem ad haec et id ipsum certo fore et quae iam fierent non esse leviora, multaque conligebamus. verum ea non animum eius augebant sed timorem, ut iam celandus magis de nostro consilio quam ad id adhibendus videretur. qua re in hoc non multum est. nos a te admoniti de Caelio cogitabimus.

sed redeo ad servius differo omnino sermo in posterus sed tardus ad exeo multus sui in suus lectulus malo quisquis sum odiosus scrupulus de filis militia brundisina unus ille firmus assevero si damno restituo in exsilium sui eo nos autem ad hic et is ipse certus sum et qui iam fio non sum levis multo conligebamus verus is non animus is augeo sed timor ut iam celo magis de noster consilium quam ad is adhibeo video qui res in hic non multus sum nos ab tu admoneo de caelius cogito


redeamus ad nostrum. per fortunas! quale tibi consilium Pompei videtur? hoc quaero quod urbem reliquerit. ego enim ἀπορῶ. tum nihil absurdius. urbem tu relinquas? ergo idem, si Galli venirent? non est inquit in parietibus res publica. at in aris et focis. fecit Themistocles. fluctum enim totius barbariae ferre urbs una non poterat. at idem Pericles non fecit annum fere post quinquagesimum, cum praeter moenia nihil teneret; nostri olim urbe reliqua capta arcem tamen retinuerunt. οὕτωσ που

redeo ad nos per fortuna qualis tu consilium pompejus video hic quaero qui urbs relinquo ego enim tum nihil absurdus urbs tu relinquo ergo idem si gallus venio non sum inquam in paries res publicus at in ara et focus facio themistocles fluctus enim totus barbaria fero urbs unus non possum at idem pericles non facio annus fere post quinquagesimus cum praeter moenia nihil teneo noster olim urbs reliquus capio arx tamen retineo


ecce aliae deliciae equitum vix ferendae! quas ego non solum tuli sed etiam ornavi. Asiam qui de censoribus conduxerunt questi sunt in senatu se cupiditate prolapsos nimium magno conduxisse, ut induceretur locatio postulaverunt. ego princeps in adiutoribus atque adeo secundus; nam ut illi auderent hoc postulare Crassus eos impulit. invidiosa res, turpis postulatio et confessio temeritatis. summum erat periculum ne, si nihil impetrassent, plane alienarentur a senatu. huic quoque rei subventum est maxime a nobis perfectumque ut frequentissimo senatu et liberalissimo uterentur, multaque a me de ordinum dignitate et concordia dicta sunt Kal. Decembr. et postridie. neque adhuc res confecta est, sed voluntas senatus perspecta; unus enim contra dixerat Metellus consul designatus, atque erat dicturus, ad quem propter diei brevitatem perventum non est, heros ille noster Cato.

ecce alius deliciae eques vix fero qui ego non solus fero sed etiam orno asia qui de censor conduco queror sum in senatus sui cupiditas prolabor nimium magnus conduco ut induco locatio postulo ego princeps in adiutor atque adeo secundus nam ut ille audeo hic postulo crassus is impello invidiosus res turpis postulatio et confessio temeritas superus sum periculum ne si nihil impetro planus alieno ab senatus hic quoque res subvenio sum magnus ab nos perficio ut frequens senatus et liberalis uto multo ab ego de ordo dignitas et concordia dictum sum kal decembr et postridie neque adhuc res conficio sum sed voluntas senatus perspicio unus enim contra dico metellus consul designo atque sum dico ad qui propter dies brevitas pervenio non sum heros ille noster cato


te spero cum Publilio confecisse. equidem Kal. in Tusculanum recurram; me enim absente omnia cum illis transigi malo. Quinti fratris epistulam ad te misi non satis humane illam quidem respondentem meis litteris sed tamen quod tibi satis sit, ut equidem existimo. tu videbis.

tu spero cum publilius confacio equidem kal in tusculanus recurro ego enim absum omnis cum ille transigo malus quintius frater epistula ad tu mitto non satis humanus ille quidem respondeo meus littera sed tamen qui tu satis sum ut equidem existimo tu video


plane nihil erat quod ad te scriberem; modo enim discesseras et paulo post triplicis remiseras. velim cures fasciculum ad Vestorium deferendum et aliquoi des negotium qui quaerat. Q. Staberi fundus num quis in Pompeiano Nolanove venalis sit. epitomen Bruti Caelianorum velim mihi mittas et a Philoxeno Παναιτίου περὶ Προνοίασ. te Idibus videbo cum tuis.

planus nihil sum qui ad tu scribo modo enim discedo et paulus post triplex remitto volo curo fasciculis ad vestorius defero et aliquoi do negotium qui quaero q staberius fundus num quis in pompejanus nolanus venal sum epitome brutus caelianus volo ego mitto et ab philoxenus tu idus video cum tuus


age, quis est cui velle non liceat? sed ego hoc ipsum velle miserius esse duco quam in crucem tolli. una res est ea miserior, adipisci quod ita volueris. sed haec hactenus. libenter enim in his molestiis ἐνσχολάζω τόσον.

ago quis sum qui volo non licet sed ego hic ipse volo miser sum duco quam in crux tollo unus res sum is miser adipisci qui ita volo sed hic hactenus libet enim in hic molestia


de Dolabella tibi adsentior. coheredes, ut scribis, in Tusculano. de Caesaris adventu scripsit ad me Balbus non ante Kal. Sextilis. de Attica optime, quod levius ac lenius et quod fert εὐκόλωσ.

de dolabella tu adsentio coheres ut scribo in tusculanus de caesar advenio scribo ad ego balbus non ante kal sextilis de atticus optume qui levis atque lenis et qui fero


de Terentia quod mihi omne onus imponis, non cognosco tuam in me indulgentiam. ista enim sunt ipsa vulnera quae non possum tractare sine maximo gemitu. moderare igitur, quaeso, ut potes. neque enim a te plus quam potes postulo.

de terentius qui ego omnis onus impono non cognosco tuus in ego indulgentia iste enim sum ipse vulnero qui non possum tractaris sine maximus gemitus moderaris igitur quaeso ut possum neque enim ab tu multus quam possum postulo


te, ut a me discesseris, lacrimasse moleste ferebam. quod si me praesente fecisses, consilium totius itineris fortasse mutassem. sed illud praeclare quod te consolata est spes brevi tempore congrediendi; quae quidem exspectatio me maxime sustentat. meae tibi litterae non deerunt. de Bruto scribam ad te omnia. librum tibi celeriter mittam de gloria. excudam aliquid Ἡρακλείδειον quod lateat in thesauris tuis. de Planco memini.

tu ut ab ego discedo lacrimo molestus fero qui si ego praesens facio consilium totus iter fortasse muto sed ille praeclaris qui tu consolo sum spes brevis tempus congredior qui quidem exspectatio ego magnus sustento meus tu littera non desum de brutus scribo ad tu omnis liber tu celer mitto de gloria excudo aliquis qui lateo in thesaurus tuus de plancus memini


breviloquentem iam me tempus ipsum facit. pacem enim desperavi, bellum nostri nullum administrant. cave enim putes quicquam esse minoris his consulibus; quorum ego spe audiendi aliquid et cognoscendi nostri apparatus maximo imbri Capuam veni pridie Nonas, ut eram iussus. illi autem nondum venerant sed erant venturi inanes, imparati. Gnaeus autem Luceriae dicebatur esse et adire cohortis legionum Appianarum non firmissimarum. at illum ruere nuntiant et iam iamque adesse, non ut manum conserat (quicum enim?) sed ut fugam intercludat.

breviloquens iam ego tempus ipse facio pax enim despero bellum noster nullus administro caveo enim puto quisquam sum paruus hic consul qui ego spes audio aliquis et cognosco noster apparatus maximus imber capua venio pridie nona ut sum iubeo ille autem nondum venio sed sum venio inanis imparatus gnaeus autem luceria dico sum et adeo cohors legio appianaris non firmissimaris at ille ruo nuntio et iam iam adsum non ut manus consero qui enim sed ut fuga intercludo


hic rumores tamen Murcum perisse naufragio, Asinium delatum vivum in manus militum, L navis delatas uticam reflatu hoc, Pompeium non comparere nec in Balearibus omnino fuisse, ut Paciaecus adfirmat. sed auctor nullius rei quisquam. habes quae, dum tu abes, locuti sint. ludi interea Praeneste. ibi Hirtius et isti omnes.

hic rumor tamen murcus pereo naufragium asinius defero vivus in manus miles l navus defero uticam reflo hic pompejus non comparo neque in balearis omnino sum ut paciaecus adfirmo sed auctor nullus res quisquam habeo qui dum tu absum loquor sum ludo interea praeneste ibi hirtius et iste omnis


Diodotus mortuus est; reliquit nobis HS fortasse †centiens†. comitia Bibulus cum Archilochio edicto in ante diem xv Kal. Novembr. distulit. a Vibio libros accepi. poeta ineptus et tamen scit nihil, sed est non inutilis. describo et remitto.

diodotus mortuus sum relinquo nos sestertius fortasse centiens comitium bibulus cum archilochius edictum in ante dies xv kal novembr differo ab vibius liber accipio poeta ineptus et tamen scio nihil sed sum non inutilis describo et remitto


est autem C. Herennius quidam tribunus pl., quem tu fortasse ne nosti quidem; tametsi potes nosse, tribulis enim tuus est et Sextus pater eius nummos vobis dividere solebat. is ad plebem P. Clodium traducit idemque fert ut universus populus in campo Martio suffragium de re Clodi ferat. hunc ego accepi in senatu, ut soleo, sed nihil est illo homine lentius.

sum autem que herennius quidam tribunus pl qui tu fortasse ne nosco quidem tametsi possum nosco tribulis enim tuus sum et sextus pater is nummus tu divido soleo is ad plebs p claudius traduco idem fero ut universus populus in campus martius suffragium de res claudius fero hic ego accipio in senatus ut soleo sed nihil sum ille homo lentus


Brinni libertus coheres noster scripsit ad me velle, si mihi placeret, coheredes se et Sabinum Albium ad me venire. id ego plane nolo. hereditas tanti non est. et tamen obire auctionis diem facile poterunt (est enim iii Idus), si me in Tusculano postridie Nonas mane convenerint. quod si laxius volent proferre diem, poterunt vel biduum vel triduum vel ut videbitur; nihil enim interest. qua re nisi iam profecti sunt, retinebis homines. de Bruto, si quid egerit, de Caesare, si quid scies, si quid erit praeterea scribes.

brinni libertus coheres noster scribo ad ego volo si ego placeo coheres sui et sabinus albis ad ego venio is ego planus nolo hereditas tantus non sum et tamen obeo auctio dies facilis possum sum enim iii idus si ego in tusculanus postridie nona mane convenio qui si laxus volo profero dies possum vel biduus vel triduum vel ut video nihil enim intersum qui res nisi iam proficiscor sum retineo homo de brutus si quis ago de caesaris si quis scio si quis sum praeterea scribo


litterae mihi a L. Domitio a. d. xiii Kalend. Mart. adlatae sunt. earum exemplum infra scripsi. nunc ut ego non scribam, tua sponte te intellegere scio quanti rei publicae intersit omnis copias in unum locum primo quoque tempore convenire. tu, si tibi videbitur, dabis operam ut quam primum ad nos venias, praesidi Capuae quantum constitueris satis esse relinquas.

littera ego ab l domitius ab d xiii kalend mart affero sum is exemplum infra scribo nunc ut ego non scribo tuus sponte tu intellego scio quantus res publicus intersum omnis copia in unus locus primus quoque tempus convenio tu si tu video do opera ut quam primus ad nos venio praesidium capua quantus constituo satis sum relinquo


ad me autem, cum Cassi tabellarium dimisissem, statim Balbus. o dei boni, quam facile perspiceres timere otium! et nosti virum quam tectus. sed tamen Antoni consilia narrabat; illum circumire veteranos ut acta Caesaris sancirent idque se facturos esse iurarent, ut castra omnes haberent eaque duoviri omnibus mensibus inspicerent. questus est etiam de sua invidia eaque omnis eius oratio fuit ut amare videretur Antonium. quid quaeris? nihil sinceri.

ad ego autem cum casseius tabellarius dimitto statim balbus o deus bonus quam facilis perspicio timeo otium et nosco vir quam tego sed tamen antonius consilium narro ille circumeo veteranus ut ago caesar sancio is sui facio sum juro ut castrum omnis habeo is duoviri omnis mensis inspicio queror sum etiam de suus invidia is omnis is oratio sum ut amo video antonius quis quaero nihil sincerus


quod putas oportere pervideri iam animi mei firmitatem graviusque quosdam scribis de me loqui quam aut te scribere aut Brutum, si qui me fractum esse animo et debilitatum putant sciant quid litterarum et cuius generis conficiam, credo, si modo homines sint, existiment me, sive ita levatus sim ut animum vacuum ad res difficilis scribendas adferam, reprehendendum non esse, sive hanc aberrationem a dolore delegerim quae maxime liberalis sit doctoque homine dignissima, laudari me etiam oportere.

qui puto oportet pervideo iam animus meus firmitas gravis quidam scribo de ego loquor quam aut tu scribo aut brutus si qui ego frango sum animus et debilito puto scio quis litteraris et qui genus confacio credo si modo homo sum existimo ego sive ita levo sum ut animus vacuus ad res difficilis scribo affero reprehendo non sum sive hic aberratio ab dolor deligo qui magnus liberalis sum doceo homo dignus laudo ego etiam oportet


nos provinciae praefecimus Coelium. puerum inquies et fortasse fatuum et non gravem et non continentem! adsentior; fieri non potuit aliter. nam quas multo ante tuas acceperam litteras in quibus ἐπέχειν te scripseras quid esset mihi faciendum de relinquendo, eae me pungebant; videbam enim quae tibi essent ἐποχῆσ causae, et erant eaedem mihi. puero tradere? fratri autem? illud non utile nobis. nam praeter fratrem nemo erat quem sine contumelia quaestori, nobili praesertim, anteferrem. tamen, dum impendere Parthi videbantur, statueram fratrem relinquere aut etiam rei publicae causa contra senatus consultum ipse remanere. qui postea quam incredibili felicitate discesserunt sublata dubitatio est. videbam sermones, hui, fratrem reliquit! num est hoc non plus annum obtinere provinciam? quid quod senatus eos voluit praeesse provinciis qui non praefuissent? at hic triennium! ergo haec ad populum.

nos provincia praeficio caelius puer inquam et fortasse fatuus et non gravis et non contineo adsentio fio non possum aliter nam qui multus ante tuus accipio littera in qui tu scribo quis sum ego facio de relinquo is ego pungo video enim qui tu sum causa et sum idem ego puer trado frater autem ille non utilis nos nam praeter frater nemo sum qui sine contumelia quaestor nobilis praesertim antefero tamen dum impendeo parthus video statuo frater relinquo aut etiam res publicus causa contra senatus consulo ipse remaneo qui postea quam incredibilis felicitas discedo tollo dubitatio sum video sermo hui frater relinquo num sum hic non multus annus obtineo provincia quis qui senatus is volo praesum provincia qui non praesum at hic triennium ergo hic ad populus


sed cum ego faciam omnia quae facere possim ad me adlevandum, tu effice id quod video te non minus quam me laborare. hoc mihi debere videor neque levari posse nisi solvero aut videro me posse solvere, id est locum qualem volo invenero. heredes Scapulae si istos hortos, ut scribis tibi Othonem dixisse, partibus quattuor factis liceri cogitant, nihil est scilicet emptori loci; sin venibunt, quid fieri possit videbimus. nam ille locus Publicianus qui est Treboni et Cusini erat ad me adlatus. sed scis aream esse. nullo pacto probo. Clodiae sane placent sed non puto esse venalis. de Drusi hortis, quamvis ab iis abhorreas, ut scribis, tamen eo confugiam nisi quid inveneris. aedificatio me non movet. nihil enim aliud aedificabo nisi id quod etiam si illos non habuero. Κῦρος δ', ε' mihi sic placuit ut cetera Antisthenis, hominis acuti magis quam eruditi.

sed cum ego facio omnis qui facio possum ad ego adlevandum tu efficio is qui video tu non paruus quam ego laboro hic ego debeo video neque levaris possum nisi solvo aut video ego possum solvo is sum locus qual volo invenio heres scapula si iste hortus ut scribo tu otho dico pars quattuor facio liceo cogito nihil sum scilicet emptor locus sin venibunt quis fio possum video nam ille locus publicianus qui sum trebonius et cusinius sum ad ego affero sed scio areo sum nullus pacisco probo claudius sanus placeo sed non puto sum venal de drusus hortus quivis ab is abhorreo ut scribo tamen is confugio nisi quis invenio aedificatio ego non moveo nihil enim alius aedifico nisi is qui etiam si ille non habeo ego sic placeo ut ceterus antisthenis homo acuo magis quam erudio


nunc alia malo. quid possum de Torquato, nisi aliquid a Dolabella? quod simul ac, continuo scietis. exspectabam hodie aut summum cras ab eo tabellarios; qui simul ac venerint, mittentur ad te. a Quinto exspecto. proficiscens enim e Tusculano viii Kal., ut scis, misi ad eum tabellarios.

nunc alius malus quis possum de torquatus nisi aliquis ab dolabella qui simul atque continuo scio exspecto hodie aut superus creo ab is tabellarius qui simul atque venio mitto ad tu ab quintus exspecto proficiscor enim e tusculanus viii kal ut scio mitto ad is tabellarius


venio ad Piraeea, in quo magis reprehendendus sum quod homo Romanus Piraeea scripserim, non Piraeum (sic enim omnes nostri locuti sunt), quam quod addiderim in. non enim hoc ut oppido praeposui sed ut loco. et tamen Dionysius noster et qui est nobiscum Nicias Cous non rebatur oppidum esse Piraeea. sed de re videro. nostrum quidem si est peccatum, in eo est quod non ut de oppido locutus sum sed ut de loco secutusque sum non dico Caecilium, máne ut ex portu ín Piraeum (malus enim auctor Latinitatis est), sed Terentium cuius fabellae propter elegantiam sermonis putabantur a C. Laelio scribi, heri áliquot adulescéntuli coíimus in Piraéum, et idem, Mercátor hoc addébat, captam e Súnio. quod si δήμουσ oppida volumus esse, tam est oppidum Sunium quam Piraeus. sed quoniam grammaticus es, si hoc mihi ζήτημα persolveris, magna me molestia liberans.

venio ad piraeea in quo magis reprehendo sum qui homo romanus piraeea scribo non piraceus sic enim omnis noster loquor sum quam qui addo in non enim hic ut oppidum praepono sed ut locus et tamen dionysius noster et qui sum nos nicias cous non reor oppidum sum piraeea sed de res video nos quidem si sum peccatum in is sum qui non ut de oppidum loquor sum sed ut de locus sequor sum non dico caecilius mane ut ex portus in piraceus malus enim auctor latinitas sum sed terentius qui fabella propter elegantia sermo puto ab que laelius scribo heri aliquot adulescentulis coiimus in piraeum et idem mercator hic addebat capio e sunio qui si oppidum volo sum tam sum oppidum sunium quam piraceus sed quoniam grammaticus sum si hic ego persolvo magnus ego molestia libero


apud te est ut volumus. mater tua et soror a me Quintoque fratre diligitur. cum Acutilio sum locutus. is sibi negat a suo procuratore quicquam scriptum esse et miratur istam controversiam fuisse quod ille recusarit satis dare amplius abs te non peti. quod te de Tadiano negotio decidisse scribis, id ego Tadio et gratum esse intellexi et magno opere iucundum. ille noster amicus, vir me hercule optimus et mihi amicissimus, sane tibi iratus est. hoc si quanti tu aestimes sciam, tum quid mihi elaborandum sit scire possim.

apud tu sum ut volo mater tuus et soror ab ego quintus frater diligo cum acutilius sum loquor is sui nego ab suus procurator quisquam scribo sum et miro iste controversia sum qui ille recuso satis do amplus abs tu non peto qui tu de tadiano negotium decido scribo is ego tadius et gratus sum intellego et magnus opus iucundus ille noster amicus vir ego herculis bonus et ego amicus sanus tu irascor sum hic si quantus tu aestimo scio tum quis ego elaboro sum scio possum


quod me admones ut scribam ad Antonium et ad ceteros, si quid videbitur tibi opus esse, velim facias id quod saepe fecisti. nihil enim mihi venit in mentem quod scribendum putem. quod me audis erectiorem esse animo, quid putas cum videas accessisse ad superiores aegritudines praeclaras generi actiones? tu tamen velim ne intermittas, quod eius facere poteris, scribere ad me, etiam si rem de qua scribas non habebis. semper enim adferunt aliquid mihi tuae litterae. Galeonis hereditatem crevi. puto enim cretionem simplicem fuisse, quoniam ad me nulla missa est. viii Idus Martias.

qui ego admoneo ut scribo ad antonius et ad ceterus si quis video tu opus sum volo facio is qui saepe facio nihil enim ego venio in mens qui scribo puto qui ego audio erigo sum animus quis puto cum video accedo ad superus aegritudo praeclarus gener actio tu tamen volo ne intermitto qui is facio possum scribo ad ego etiam si res de qui scribo non habeo semper enim affero aliquis ego tuus littera galeonis hereditas cerno puto enim cretio simplex sum quoniam ad ego nullus mitto sum viii idus martius


de hortis, quaeso, explica. caput illud est quod scis. sequitur ut etiam mihi ipsi quiddam opus sit; nec enim esse in turba possum nec a vobis abesse. huic meo consilio nihil reperio isto loco aptius et de hac re quid tui consili sit. mihi persuasum est et eo magis quod idem intellexi tibi videri me ab Oppio et Balbo valde diligi. cum his communices quanto opere et qua re velim hortos; sed id ita posse, si expediatur illud Faberianum; sint ne igitur auctores futuri. si qua etiam iactura facienda sit in repraesentando, quoad possunt adducito; totum enim illud desperatum. denique intelleges ecquid inclinent ad hoc meum consilium adiuvandum. si quid erit, magnum est adiumentum; si minus, quacumque ratione contendamus. vel tu illud ἐγγήραμα, quem ad modum scripsisti, vel ἐντάφιον putato. de illo Ostiensi nihil est cogitandum. si hoc non adsequimur (a Lamia non puto posse), Damasippi experiendum est.

de hortus quaeso explico caput ille sum qui scio sequor ut etiam ego ipse quidam opus sum neque enim sum in turba possum neque ab tu absum hic meus consilium nihil reperio iste locus aptus et de hic res quis tuus consilium sum ego persuadeo sum et is magis qui idem intellego tu video ego ab oppius et balbus validus diligo cum hic communico quantus opus et qui res volo hortus sed is ita possum si expedio ille faberianus sum ne igitur auctor sum si qui etiam iactura facio sum in repraesento quoad possum adduco totus enim ille despero denique intellego ecquis inclino ad hic meus consilium adjuvo si quis sum magnus sum adjumentum si paruus quicumque ratio contendo vel tu ille qui ad modus scribo vel puto de ille ostiensis nihil sum cogito si hic non assequor ab lamia non puto possum damasippus experior sum


spero tibi iam esse ut volumus, quoniam quidem ἠσίτησασ quom leviter commotus esses; sed tamen velim scire quid agas. signa bella quod Calvena moleste fert se suspectum esse Bruto; illa signa non bona si cum signis legiones veniunt e Gallia. quid tu illas putas quae fuerunt in Hispania? nonne idem postulaturas? quid, quas Annius transportavit? C. Asinium volui sed μνημονικὸν ἁμάρτημα. a balneatore φυρμὸς πολύσ. nam ista quidem Caesaris libertorum coniuratio facile opprimeretur, si recte saperet Antonius.

spero tu iam sum ut volo quoniam quidem cum levis commoueo sum sed tamen volo scio quis ago signum bellum qui calvena molestus fero sui suspicio sum brutus ille signum non bonus si cum signum legio venio e gallia quis tu ille puto qui sum in hispania nonne idem postulo quis qui annius transporto que asinius volo sed ab balneator nam iste quidem caesar libertus coniuratio facilis opprimo si rectus sapio antonius


Varro autem noster ad me epistulam misit sibi a nescio quo missam (nomen enim delerat); in qua scriptum erat veteranos eos qui reiciantur (nam partem esse dimissam) improbissime loqui, ut magno periculo Romae sint futuri qui ab eorum partibus dissentire videantur. quis porro noster itus, reditus, vultus, incessus inter istos? quod si, ut scribis, L. Antonius in D. Brutum, reliqui in nostros, ego quid faciam aut quo me pacto geram? mihi vero deliberatum est, ut nunc quidem est, abesse ex ea urbe in qua non modo florui cum summa verum etiam servivi cum aliqua dignitate; nec tam statui ex Italia exire, de quo tecum deliberabo, quam istuc non venire.

varro autem noster ad ego epistula mitto sui ab nescio quo mitto nomen enim deleo in qui scribo sum veteranus is qui reicio nam pars sum dimitto improbus loquor ut magnus periculum roma sum sum qui ab is pars dissentio video quis porro noster itus redeo vultus incessus inter iste qui si ut scribo l antonius in d brutus reliquus in noster ego quis facio aut quo ego pacisco gero ego verus delibero sum ut nunc quidem sum absum ex is urbs in qui non modo floreo cum summus verus etiam servio cum aliqui dignitas neque tam statuo ex italia exeo de quo tu delibero quam iste non venio


Antium veni a. d. vi Idus. Bruto iucundus noster adventus. deinde multis audientibus, Servilia, Tertulla, Porcia, quaerere quid placeret. aderat etiam Favonius. ego quod eram meditatus in via suadere ut uteretur Asiatica curatione frumenti; nihil esse iam reliqui quod ageremus nisi ut salvus esset; in eo etiam ipsi rei publicae esse praesidium. quam orationem cum ingressus essem, Cassius intervenit. ego eadem illa repetivi. hoc loco fortibus sane oculis Cassius (Martem spirare diceres) se in Siciliam non iturum. egone ut beneficium accepissem contumeliam? quid ergo agis? inquam. at ille in Achaiam se iturum. quid tu inquam Brute? Romam, inquit si tibi videtur. mihi vero minime; tuto enim non eris. quid? si possem esse, placeretne? atque ut omnino neque nunc neque ex praetura in provinciam ires; sed auctor non sum ut te urbi committas. dicebam ea quae tibi profecto in mentem veniunt cur non esset tuto futurus.

antius venio ab d vis idus brutus iucundus noster advenio deinde multus audio servilius tertulla porcius quaero quis placeo adsum etiam favonius ego qui sum meditor in via suadeo ut uto asiaticus curatio frumentum nihil sum iam reliquus qui ago nisi ut salvus sum in is etiam ipse res publicus sum praesidium quam oratio cum ingredior sum casseius intervenio ego idem ille repeto hic locus fortis sanus oculus casseius mars spiraris dico sui in sicilia non eo ego ut beneficium accipio contumelia quis ergo ago inquam at ille in achaia sui eo quis tu inquam brutus roma inquam si tu video ego verus paruus tueor enim non sum quis si possum sum placeo atque ut omnino neque nunc neque ex praetura in provincia eo sed auctor non sum ut tu urbs committo dico is qui tu profecto in mens venio cur non sum tueor sum


illum discessisse Alexandria rumor est non firmus ortus ex Sulpici litteris; quas cuncti postea nuntii confirmarunt. quod verum an falsum sit, quoniam mea nihil interest, utrum malim nescio.

ille discedo alexandrea rumor sum non firmus ortus ex sulpicius littera qui cunctus postea nuntius confirmo qui verus an falsus sum quoniam meus nihil intersum utrum malo nescio


Πεπλογραφίαν Varronis tibi probari non moleste fero; a quo adhuc Ἡρακλείδειον illud non abstuli. quod me hortaris ad scribendum, amice tu quidem, sed me scito agere nihil aliud. gravedo tua mihi molesta est. quaeso, adhibe quam soles diligentiam. o Tite tibi prodesse laetor. Anagnini sunt Mustela ταξιάρχησ et Laco qui plurimum bibit. librum quem rogas perpoliam et mittam.

varro tu probaris non molestus fero ab quo adhuc ille non abstulis qui ego hortaris ad scribo amicus tu quidem sed ego scio ago nihil alius gravedo tuus ego molestus sum quaeso adhibeo quam soleo diligentia o titus tu prosum laeto anagninum sum mustela et laco qui multus bibo liber qui rogo perpolio et mitto


sic ego conservans rationem institutionemque nostram tueor, ut possum, illam a me conglutinatam concordiam. sed tamen quoniam ista sunt tam infirma, munitur quaedam nobis ad retinendas opes nostras tuta, ut spero, via; quam tibi litteris satis explicare non possum, significatione parva ostendam tamen. utor Pompeio familiarissime. video quid dicas. cavebo quae sunt cavenda, ac scribam alias ad te de meis consiliis capessendae rei publicae plura.

sic ego conservo ratio institutio noster tueor ut possum ille ab ego conglutino concordia sed tamen quoniam iste sum tam infirmo munio quidam nos ad retineo ops noster tueor ut spero via quam tu littera satis explicaris non possum significatio parvus ostendo tamen uto pompejus familiaris video quis dico cavebo qui sum caveo atque scribo alius ad tu de meus consilium capesso res publicus multus


habes σκυτάλην Λακωνικήν. omnino excipiam hominem. erat autem v Nonas venturus vesperi, id est hodie. cras igitur ad me fortasse veniet. temptabo, †audeam† nihil properare; missurum ad Caesarem. clam agam, cum paucissimis alicubi occultabor, †carti† hinc istis invitissimis evolabo, atque utinam ad Curionem! σύνεσ ὅ τοι λέγω. magnus dolor accessit. efficietur aliquid dignum nobis.

habeo omnino excipio homo sum autem v nona venio vesperus is sum hodie creo igitur ad ego fortasse venio tempto audeo nihil properaris mitto ad caesaris clam ago cum paucus alicubi occulto carti hinc iste invitus evolo atque utinam ad curio magnus dolor accedo efficio aliquis dignus nos


nimium raro nobis abs te litterae adferuntur, cum et multo tu facilius reperias qui Romam proficiscantur quam ego qui Athenas, et certius tibi sit me esse Romae quam mihi te Athenis. itaque propter hanc dubitationem meam brevior haec ipsa epistula est quod, cum incertus essem ubi esses, nolebam illum nostrum familiarem sermonem in alienas manus devenire.

nimium rarus nos abs tu littera affero cum et multus tu facilis reperio qui roma proficiscor quam ego qui athenae et certus tu sum ego sum roma quam ego tu athenae itaque propter hic dubitatio meus brevis hic ipse epistula sum qui cum incertus sum ubi sum nolo ille nos familiaris sermo in alienus manus devenio


de aquae ductu probe fecisti. columnarium vide ne nullum debeamus; quamquam mihi videor isse a Camillo commutatam esse legem.

de aqua ductus probus facio columnarius video ne nullus debeo quamquam ego video eo ab camillus commuto sum lex


novi si quid erit atque etiam si quid prospicies quod futurum putes, scribas ad me quam saepissime velim, Varroni, quem ad modum tibi mandavi, memineris excusare tarditatem litterarum mearum. mundus iste cum M. Ennio quid egerit de testamento (curiosus sum enim) facias me velim certiorem. ex Arpinati vi Non.

nosco si quis sum atque etiam si quis prospicio qui sum puto scribo ad ego quam saepis volo varro qui ad modus tu mando memini excuso tarditas litteraris meus mundus iste cum m ennius quis ago de testamentum curiosus sum enim facio ego volo certus ex arpinas vis non


Memmius autem dirempta coitione invito Calvino plane refrixerat et eo magis nunc totus iacet quod iam intellegebamus enuntiationem illam Memmi valde Caesari displicere. Messalla noster et eius Domitius competitor liberalis in populo valde fuit. nihil gratius. certi erant consules. at senatus decrevit ut tacitum iudicium ante comitia fieret ab iis consiliis quae erant ex omnibus sortita in singulos candidatos. magnus timor candidatorum. sed quidam iudices, in his Opimius, Veiento, Rantius, tribunos pl. appellarunt, ne iniussu populi iudicarent. res cedit; comitia dilata ex senatus consulto dum lex de tacito iudicio ferretur. venit legi dies. Terentius intercessit. consules qui illud levi bracchio egissent rem ad senatum detulerunt. hic Abdera non tacente me. dices tamen tu non quiescis? ignosce, vix possum. verum tamen quid tam ridiculum? senatus decreverat ne prius comitia haberentur quam lex lata esset; si qui intercessisset, res integra referretur. coepta ferri leviter, intercessum non invitis, res ad senatum. de ea re ita censuerunt comitia primo quoque tempore haberi esse e re publica.

memmius autem disredimo coitio invito calvinus planus refrigesco et is magis nunc totus iaceo qui iam intellego enuntiatio ille memmius validus caesaris displiceo messalla noster et is domitius competitor liberalis in populus validus sum nihil gratus certus sum consul at senatus decerno ut taceo iudicium ante comitium fio ab is consilium qui sum ex omnis sortio in singuli candido magnus timor candidator sed quidam iudex in hic opimus vejento rantius tribunus pl appello ne injussus populus judico res cedo comitium differo ex senatus consultum dum lex de taceo iudicium fero venio lego dies tero intercedo consul qui ille levis bracchium ago res ad senatus defero hic abdera non taceo ego dico tamen tu non quiesco ignosco vix possum verus tamen quis tam ridiculus senatus decerno ne prior comitium habeo quam lex fero sum si qui intercedo res integer refero coepio fero levis intercedo non invitus res ad senatus de is res ita censeo comitium primus quoque tempus habeo sum e res publicus


tantum offendere animum eius hic manens nolo nec me hercule ista videre quae tu potes iam animo providere, nec interesse istis malis possem. sed eo tardior ad discedendum fui quod difficile est de discessu voluntario sine ulla spe reditus cogitare. nam ego hunc ita paratum video peditatu, equitatu, classibus, auxiliis Gallorum quos Matius ἐλάπιζεν, ut puto, sed certe dicebat peditum, equitum se polliceri sumptu suo annos decem. sed sit hoc λάπισμα; magnas habet certe copias et habebit non Italiae vectigal sed civium bona. adde confidentiam hominis, adde imbecillitatem bonorum virorum qui quidem, quod illum sibi merito iratum putant, oderunt, ut tu scribis †ludum cc vellem scribis, quisnam hic significasset. sed et iste, quia† plus ostenderat quam fecit et vulgo illum qui amarunt non amant; municipia vero et rustici Romani illum metuunt, hunc adhuc diligunt. qua re ita paratus est ut, etiam si vincere non possit, quo modo tamen vinci ipse possit non videam. ego autem non tam γοητείαν huius timeo quam πειθανάγκην. αἱ γὰρ τῶν τυράννων δεήσεισ inquit Πλάτων oi)=sq' o(/ti memigme/nai a)na/gkais.

tantus offendo animus is hic maneo nolo neque ego herculis iste video qui tu possum iam animus provideo neque intersum iste malus possum sed is tardus ad discedo sum qui difficilis sum de discessus voluntarius sine ullus spes redeo cogito nam ego hic ita paro video pedito equitatus classis auxilium gallus qui mattus ut puto sed certus dico pedes eques sui polliceor sumo suus annus decem sed sum hic magnus habeo certus copia et habeo non italia vectigal sed civis bonus addo confidentiam homo addo imbecillitas bonus vir qui quidem qui ille sui mereo irascor puto odi ut tu scribo ludus centum volo scribo quisnam hic significo sed et iste quia multus ostendo quam facio et vulgo ille qui amo non amo municipium verus et rusticus romanus ille metuo hic adhuc diligo qui res ita paro sum ut etiam si vinco non possum quo modo tamen vinco ipse possum non video ego autem non tam hic timeo quam inquam oi sq o tiberius memigme nautilus ab no gkais


tuus autem ille amicus (scin quem dicam?), de quo tu ad me scripsisti, postea quam non auderet reprehendere, laudare coepisse, nos, ut ostendit, admodum diligit, amplectitur, amat, aperte laudat, occulte sed ita ut perspicuum sit invidet. nihil come, nihil simplex, nihil ἐν τοῖς πολιτικοῖσ inlustre, nihil honestum, nihil forte, nihil liberum. sed haec ad te scribam alias subtilius; nam neque adhuc mihi satis nota sunt et huic terrae filio nescio cui committere epistulam tantis de rebus non audeo.

tuus autem ille amicus scio qui dico de quo tu ad ego scribo postea quam non audeo reprehendo laudo coepio nos ut ostendo admodum diligo amplector amo apertus laudo occulte sed ita ut perspicuus sum invideo nihil comis nihil simplex nihil illustris nihil honestus nihil fors nihil liber sed hic ad tu scribo alius subtilis nam neque adhuc ego satis nosco sum et hic terra filius nescio qui committo epistula tantus de res non audeo


aviam tuam scito desiderio tui mortuam esse et simul quod verita sit ne Latinae in officio non manerent et in montem Albanum hostias non adducerent. eius rei consolationem ad te L. Saufeium missurum esse arbitror.

avia tuus scio desiderium tuus morior sum et simul qui vereor sum ne latinus in officium non maneo et in mons albanus hostio non adduco is res consolatio ad tu l saufeius mitto sum arbitror


sed haec fors viderit, ea quae talibus in rebus plus quam ratio potest. nos autem id videamus quod in nobis ipsis esse debet, ut quicquid accideret fortiter et sapienter feramus et accidisse hominibus meminerimus, nosque cum multum litterae tum non minimum Idus quoque Martiae consolentur.

sed hic fors video is qui talis in res multus quam ratio possum nos autem is video qui in nos ipse sum debeo ut quisquis accido fortis et sapienter fero et accido homo memini nos cum multus littera tum non paruus idus quoque martius consolor


odia autem illa libidinosae et delicatae iuventutis quae erant in me incitata sic mitigata sunt comitate quadam mea me unum ut omnes illi colant; nihil iam denique a me asperum in quemquam fit nec tamen quicquam populare ac dissolutum, sed ita temperata tota ratio est ut rei publicae constantiam praestem, privatis meis rebus propter infirmitatem bonorum, iniquitatem malevolorum, odium in me improborum adhibeam quandam cautionem et diligentiam atque ita, tametsi his novis amicitiis implicati sumus, ut crebro mihi vafer ille Siculus insusurret Epicharmus cantilenam illam suam; νᾶφε καὶ μέμνασ' ἀπιστεῖν: ἄρθρα ταῦτα τᾶν φρενῶν ac nostrae quidem rationis ac vitae quasi quandam formam, ut opinor, vides.

odium autem ille libidinosus et delicatus iuventus qui sum in ego incito sic mitigo sum comitas quidam meus ego unus ut omnis ille colo nihil iam denique ab ego asperum in quisquam fio neque tamen quisquam popularis atque dissoluo sed ita tempero totus ratio sum ut res publicus constantia praesto privo meus res propter infirmitas bonus iniquitas malevolus odium in ego improbus adhibeo quidam cautio et diligentia atque ita tametsi hic novus amicitia implicati sum ut creber ego vafer ille siculus insusurro epicharmus cantilena ille suus atque noster quidem ratio atque vita quasi quidam forma ut opinor video


quod me in forum vocas, eo vocas unde etiam bonis meis rebus fugiebam. quid enim mihi foro sine iudiciis, sine curia, in oculos incurrentibus iis quos animo aequo videre non possum? quod autem a me homines postulare scribis ut Romae sim neque mihi ut absim concedere †aut quatenus† eos mihi concedere, iam pridem scito esse, cum unum te pluris quam omnis illos putem. ne me quidem contemno meoque iudicio multo stare malo quam omnium reliquorum. neque tamen progredior longius quam mihi doctissimi homines concedunt; quorum scripta omnia quaecumque sunt in eam sententiam non legi solum, quod ipsum erat fortis aegroti, accipere medicinam, sed in mea etiam scripta transtuli, quod certe adflicti et fracti animi non fuit. ab his me remediis noli in istam turbam vocare, ne recidam.

qui ego in forum voco is voco unde etiam bonus meus res fugio quis enim ego forum sine iudicium sine curia in oculus incurro is qui animus aequus video non possum qui autem ab ego homo postulo scribo ut roma sum neque ego ut absum concedo aut quatenus is ego concedo iam pridem scio sum cum unus tu multus quam omnis ille puto ne ego quidem contemno meo iudicium multus sto malus quam omnis reliquus neque tamen progredio longus quam ego doceo homo concedo qui scribo omnis quicumque sum in is sententia non lego solus qui ipse sum fortis aegrotus accipio medicina sed in meus etiam scribo transfero qui certus affligo et frango animus non sum ab hic ego remedium nolo in iste turba vocaris ne recido


me et incommoda valetudo, e qua iam emerseram utpote cum sine febri laborassem, et Pomptini exspectatio de quo adhuc ne rumor quidem venerat, tenebat duodecimum iam diem Brundisi; sed cursum exspectabamus.

ego et incommodus valetudo e qui iam emergo utpote cum sine febris laboro et pomptinus exspectatio de quo adhuc ne rumor quidem venio teneo duodecimus iam dies brundisium sed cursus exspecto


Paetus, ut antea ad te scripsi, omnis libros quos frater suus reliquisset mihi donavit. hoc illius munus in tua diligentia positum est. si me amas, cura ut conserventur et ad me perferantur; hoc mihi nihil potest esse gratius. et cum Graecos tum vero diligenter Latinos ut conserves velim. tuum esse hoc munusculum putabo. ad Octavium dedi litteras; cum ipso nihil eram locutus; neque enim ista tua negotia provincialia esse putabam neque te in tocullionibus habebam. sed scripsi, ut debui, diligenter.

paetus ut antea ad tu scribo omnis liber qui frater suus relinquo ego dono hic ille munus in tuus diligentia pono sum si ego amo cura ut conservo et ad ego perfero hic ego nihil possum sum gratus et cum graeci tum verus diligenter latini ut conservo volo tuus sum hic munusculis puto ad octavius do littera cum ipse nihil sum loquor neque enim iste tuus negotium provincialis sum puto neque tu in tocullio habeo sed scribo ut debeo diligenter


itane? nuntiat Brutus illum ad bonos viros? εὐαγγέλια. sed ubi eos? nisi forte se suspendit. †hic autem ut fultum est.† ubi igitur φιλοτέχνημα illud tuum quod vidi in Parthenone, Ahalam et Brutum? sed quid faciat? illud optime, sed ne is quidem qui omnium flagitiorum auctor bene de nostro. at ego verebar ne etiam Brutus eum diligeret; ita enim significarat iis litteris quas ad me, at vellem aliquid degustasses de fabulis. sed coram, ut scribis.

ito nuntio brutus ille ad bonus vir sed ubi is nisi fors sui suspendo hic autem ut fulcio sum ubi igitur ille tuus qui video in parthenon ahala et brutus sed quis facio ille optume sed ne is quidem qui omnis flagitium auctor bene de noster at ego vereor ne etiam brutus is diligo ita enim significo is littera qui ad ego at volo aliquis degusto de fabula sed coram ut scribo


praeclara igitur conscientia sustentor, cum cogito me de re publica aut meruisse optime cum potuerim, aut certe numquam nisi pie cogitasse, eaque ipsa tempestate eversam esse rem publicam quam ego XIIII annis ante prospexerim. hac igitur conscientia comite proficiscar magno equidem cum dolore nec tam id propter me aut propter fratrem meum, quorum est iam acta aetas, quam propter pueros, quibus interdum videmur praestare etiam rem publicam debuisse. quorum quidem alter †non tam† quia maiore pietate est me mirabiliter excruciat, alter (o rem miseram! nihil enim mihi accidit in omni vita acerbius) indulgentia videlicet nostra depravatus eo progressus est quo non audeo dicere. et exspecto tuas litteras; scripsisti enim te scripturum esse plura cum ipsum vidisses.

praeclarus igitur conscientia sustento cum cogo ego de res publicus aut mereo optume cum possum aut certus numquam nisi pius cogito is ipse tempestas everro sum res publicus quam ego xiiii annus ante prospicio hic igitur conscientia comes proficisco magnus equidem cum dolor neque tam is propter ego aut propter frater meus qui sum iam ago aetas quam propter puer qui interdum video praesto etiam res publicus debeo qui quidem alter non tam quia magnus pietas sum ego mirabilis excrucio alter o res miser nihil enim ego accido in omnis vito acerbus indulgeo videlicet noster depravo is progredior sum quo non audeo dico et exspecto tuus littera scribo enim tu scribo sum multus cum ipse video


tris epistulas tuas accepi postridie Idus. erant autem iiii, iii, pridie Idus datae. igitur antiquissimae cuique primum respondebo. adsentio tibi, ut in Formiano potissimum commorer, etiam de supero mari, †plaboque†, ut antea ad te scripsi, ecquonam modo possim voluntate eius nullam rei publicae partem attingere. quod laudas quia oblivisci me scripsi ante facta et delicta nostri amici, ego vero ita facio. quin ea ipsa, quae a te commemorantur, secus ab eo in me ipsum facta esse non memini. tanto plus apud me valere benefici gratiam quam iniuriae dolorem volo. faciamus igitur, ut censes, conligamusque nos. σοφιστεύω enim simul ut rus decurro atque in decursu θέσεισ meas commentari non desino. sed sunt quaedam earum perdifficiles ad iudicandum. de optimatibus sit sane ita ut vis; sed nosti illud Διονύσιοσ ἐν. Titini filius apud Caesarem est. quod autem quasi vereri videris ne mihi tua consilia displiceant, me vero nihil delectat aliud nisi consilium et litterae tuae. qua re fac, ut ostendis, ne destiteris ad me quicquid tibi in mentem venerit scribere. mihi nihil potest esse gratius. >

tres epistula tuus accipio postridie idus sum autem quattuor iii pridie idus do igitur antiquus quisque primus respondeo adsentio tu ut in formianus potis commoro etiam de supero mare plaboque ut antea ad tu scribo ecquonam modo possum voluntas is nullus res publicus pars attingo qui laudo quia obliviscor ego scribo ante facio et delictum noster amicus ego verus ita facio quin is ipse qui ab tu commemoro secus ab is in ego ipse facio sum non memini tantus multus apud ego valeo beneficus gratia quam iniuria dolor volo facio igitur ut censeo conligamusque nos enim simul ut rus decurro atque in decurro meus commentaris non desino sed sum quidam is perdifficilis ad judico de optimas sum sanus ita ut volo sed nosco ille titinius filius apud caesaris sum qui autem quasi vereor video ne ego tuus consilium displiceo ego verus nihil delecto alius nisi consilium et littera tuus qui res facio ut ostendo ne desisto ad ego quisquis tu in mens venio scribo ego nihil possum sum gratus


tu cum Sexto servasti gravitatem eandem quam mihi praecipis. Celer tuus disertus magis est quam sapiens. de iuvenibus quae ex Tullia audisti vera sunt. Mucianum istud quod scribis non mihi videtur tam re esse triste quam verbo. haec est ἄλη in qua nunc sumus mortis instar. aut enim mihi libere inter malos πολιτευτέον fuit aut vel periculose cum bonis. aut nos temeritatem bonorum sequamur aut audaciam improborum insectemur. utrumque periculosum est, at hoc quod agimus turpe nec tamen tutum. istum qui filium Brundisium de pace misit (de pace idem sentio quod tu, simulationem esse apertam, parari autem acerrime bellum), me legatum iri non arbitror, cuius adhuc, ut optavi, mentio facta nulla sit. eo minus habeo necesse scribere aut etiam cogitare quid sim facturus, si acciderit ut leger.

tu cum sextus servo gravitas idem quam ego praecipio celer tuus dissero magis sum quam sapio de juvenis qui ex tullia audio verus sum mucianus iste qui scribo non ego video tam res sum tristis quam verbum hic sum in qui nunc sum mors instar aut enim ego libo inter malus sum aut vel periculosus cum bonus aut nos temeritas bonus sequor aut audacia improbus insecto uterque periculosus sum at hic qui ago turpis neque tamen tueor iste qui filius brundisium de pax mitto de pax idem sentio qui tu simulatio sum aperio paro autem acer bellum ego legatus eo non arbitror qui adhuc ut opto mentior facio nullus sum is paruus habeo necesse scribo aut etiam cogito quis sum facio si accido ut lego


plane deest quod ad te scribam; nota omnia tibi sunt, nec ipse habeo a te quod exspectem. tantum igitur nostrum illud sollemne servemus ut ne quem istuc euntem sine litteris dimittamus.

planus desum qui ad tu scribo nosco omnis tu sum neque ipse habeo ab tu qui exspecto tantus igitur nos ille sollemnis servo ut ne qui iste eo sine littera dimitto


Cicero noster quo modestior est eo me magis commovet. ad me enim de hac re nihil scripsit ad quem nimirum potissimum debuit; scripsit hoc autem ad Tironem, sibi post Kalend. Aprilis (sic enim annuum tempus confici) nihil datum esse. tibi pro tua natura semper placuisse teque existimasse †id etiam ad dignitatem meam pertinere eum non modo perliberaliter a nobis sed etiam ornate cumulateque tractari. qua re velim cures (nec tibi essem molestus, si per alium hoc agere possem) ut permutetur Athenas quod sit in annuum sumptum ei. scilicet Eros numerabit. eius rei causa Tironem misi. curabis igitur et ad me si quid tibi de eo videbitur scribes.

cicero noster quo modestus sum is ego magis commoveo ad ego enim de hic res nihil scribo ad qui nimirum potis debeo scribo hic autem ad tiro sui post kalend aprilis sic enim annuus tempus conficio nihil do sum tu pro tuus natura semper placeo tu existimo is etiam ad dignitas meus pertineo is non modo perliberalis ab nos sed etiam orno cumulo tractaris qui res volo curo neque tu sum molestus si per alius hic ago possum ut permuto athenae qui sum in annuus sumo is scilicet erus numero is res causa tiro mitto curo igitur et ad ego si quis tu de is video scribo


cum quod scriberem ad te nihil haberem, tamen ne quem diem intermitterem has dedi litteras. A. d. vi K. Caesarem Sinuessae mansurum nuntiabant. ab eo mihi litterae redditae sunt a. d. vii K. quibus iam opes meas, non ut superioribus litteris opem exspectat. cum eius clementiam Corfiniensem illam per litteras conlaudavissem rescripsit hoc exemplo:

cum qui scribo ad tu nihil habeo tamen ne qui dies intermitto hic do littera ab d vis k caesaris sinuessa mando nuntio ab is ego littera reddo sum ab d vii k qui iam ops meus non ut superus littera ops exspecto cum is clementia corfiniensis ille per littera conlaudavissem rescribo hic exemplum


Tranquillae tuae quidem litterae. quod utinam diutius! nam Matius posse negabat. ecce autem structores nostri ad frumentum profecti, cum inanes redissent, rumorem adferunt magnum Romae domum ad Antonium frumentum omne portari. πανικὸν certe; scripsisses enim. Corumbus Balbi nullus adhuc: est mihi notum nomen; bellus enim esse dicitur architectus.

tranquillus tuus quidem littera qui utinam diu nam mattus possum nego ecce autem structor noster ad frumentum proficiscor cum inanis redeo rumor affero magnus roma domus ad antonius frumentum omnis porto certus scribo enim corumbus balbus nullus adhuc sum ego notus nomen bellus enim sum dico architectus


de sorore laudo. de Quinto puero datur opera; spero esse meliora. de Quinto fratre scito eum non mediocriter laborare de versura sed adhuc nihil a L. Egnatio expressit. Axius de duodecim milibus pudens! saepe enim ad me scripsit ut Gallio quantum is vellet darem. quod si non scripsisset, possemne aliter? et quidem saepe sum pollicitus sed tantum voluit cito. me vero adiuvarent his in angustiis. sed di istos! verum alias. te a quartana liberatum gaudeo itemque Piliam. ego, dum panis et cetera in navem parantur, excurro in Pompeianum. Vettieno velim gratias quod studiosus sit; si quemquam nactus eris qui perferat, litteras des ante quam discedimus.

de soror laudo de quintus puer do opus spero sum bonus de quintus frater scio is non mediocris laboro de verro sed adhuc nihil ab l egnatius exprimo axius de duodecim mille pudeo saepe enim ad ego scribo ut gallius quantus is volo do qui si non scribo possum aliter et quidem saepe sum polliceor sed tantus volo cito ego verus adjuvo hic in angustia sed deus iste verus alius tu ab quartana libero gaudeo ito pilia ego dum panis et ceterus in navo paro excurro in pompejanus vettienus volo gratia qui studiosus sum si quisquam nanciscor sum qui perfero littera do ante quam discedo


quod autem de illa nostra cogitatione scribis in qua nihil tibi cedo, ea quae novi valde probo, hominem, domum, facultates. quod caput est, ipsum non novi sed audio laudabilia, de Scrofa etiam proxime. accedit, si quid hoc ad rem, εὐγενέστεροσ est etiam quam pater. coram igitur et quidem propenso animo ad probandum. accedit enim quod patrem, ut scire te puto plus etiam quam non modo tu sed quam ipse scit, amo idque et merito et iam diu.

qui autem de ille noster cogitatio scribo in qui nihil tu cedo is qui nosco validus probo homo domus facultas qui caput sum ipse non nosco sed audio laudabile de scrofa etiam propior accedo si quis hic ad res sum etiam quam pater coram igitur et quidem propendeo animus ad probo accedo enim qui pater ut scio tu puto multus etiam quam non modo tu sed quam ipse scio amo is et mereo et iam diu


omnia mihi provisa sunt praeter occultum et tutum iter ad mare Superum. hoc enim mari uti non possumus hoc tempore anni. illuc autem quo spectat animus et quo res vocat, qua veniam? cedendum enim est celeriter, ne forte qua re impediar atque adliger. nec vero ille me ducit qui videtur; quem ego hominem ἀπολιτικώτατον omnium iam ante cognoram, nunc vero etiam ἀστρατηγητότατον. non me igitur is ducit sed sermo hominum qui ad me a Philotimo scribitur. is enim me ab optimatibus ait conscindi. quibus optimatibus, di boni! qui nunc quo modo occurrunt, quo modo autem se venditant Caesari! municipia vero deum, nec simulant, ut cum de illo aegroto vota faciebant.

omnis ego provideo sum praeter occulo et tueor iter ad mare superi hic enim mare uti non possum hic tempus annus illic autem quo specto animus et quo res voco qui venio cedo enim sum celer ne fors qui res impedio atque adligo neque verus ille ego duco qui video qui ego homo omnis iam ante cognosco nunc verus etiam non ego igitur is duco sed sermo homo qui ad ego ab philotimus scribo is enim ego ab optimas aio conscindo qui optimas deus bonus qui nunc quo modo occurro quo modo autem sui vendito caesaris municipium verus deus neque simulo ut cum de ille aegroto veto facio


quibus de rebus ad me scripsisti, quoniam ipse venio, coram videbimus. tuam quidem et in agendis nostris rebus et in consiliis ineundis mihique dandis in ipsis litteris quas mittis benevolentiam, diligentiam, prudentiam mirifice diligo. tu tamen si quid cum Silio, vel illo ipso die quo ad Siccam venturus ero, certiorem me velim facias, et maxime cuius loci detractionem fieri velit. quod enim scribis extremi, vide ne is ipse locus sit cuius causa de tota re, ut scis, est a nobis cogitatum. Hirti epistulam tibi misi et recentem et benevole scriptam.

qui de res ad ego scribo quoniam ipse venio coram video tuus quidem et in ago noster res et in consilium ineo ego do in ipse littera qui mitto benevolentia diligentia prudentia mirificus diligo tu tamen si quis cum silius vel ille ipse dies quo ad sicca venio sum certus ego volo facio et magnus qui locus detractio fio volo qui enim scribo extremus video ne is ipse locus sum qui causa de totus res ut scio sum ab nos cogitas hirtius epistula tu mitto et recens et benevolus scribo


quod ad Tironem de Terentia scribis, obsecro te, mi Attice, suscipe totum negotium. vides et officium agi meum quoddam cui tu es conscius et, ut non nulli putant, Ciceronis rem. me quidem id multo magis movet quod mihi est et sanctius et antiquius, praesertim cum hoc alterum neque sincerum neque firmum putem fore.

qui ad tiro de terentius scribo obsecro tu ego atticus suscipio totus negotium video et officium ago meus quidam qui tu sum conscius et ut non nullus puto cicero res ego quidem is multus magis moveo qui ego sum et sancio et antiquus praesertim cum hic alter neque sincerus neque firmum puto sum


volo etiam exquiras quam diligentissime poteris (habebis autem per quos possis) quid Lentulus noster, quid Domitius agat, quid acturus sit, quem ad modum nunc se gerant, num quem accusent, num quoi suscenseant—quid dico num quoi? num Pompeio. omnino culpam omnem Pompeius in Domitium confert, quod ipsius litteris cognosci potest quarum exemplum ad te misi. haec igitur videbis et, quod ad te ante scripsi, Demetri Magnetis librum quem ad te misit de concordia velim mihi mittas.

volo etiam exquiro quam diligens possum habeo autem per qui possum quis lentulus noster quis domitius ago quis ago sum qui ad modus nunc sui gero num qui accuso num qui suscenseo quis dico num qui num pompejus omnino culpa omnis pompejus in domitius confero qui ipse littera cognosco possum qui exemplum ad tu mitto hic igitur video et qui ad tu ante scribo demetrius magnes liber qui ad tu mitto de concordia volo ego mitto


de hortis quoniam probas, effice aliquid. rationes meas nosti. si vero etiam a Faberio aliquid recedit nihil negoti est. sed etiam sine eo posse videor contendere. venales certe sunt Drusi, fortasse etiam Lamiani et Cassiani. sed coram.

de hortus quoniam probo efficio aliquis ratio meus nosco si verus etiam ab faberius aliquis recedo nihil negotium sum sed etiam sine is possum video contendo venal certus sum drusus fortasse etiam lamianus et cassiani sed coram


de Triario bene interpretaris voluntatem meam. tu vero nihil nisi ut illi volent. amo illum mortuum, tutor sum liberis, totam domum diligo. de Castriciano negotio, si Castricius pro mancipiis pecuniam accipere volet eamque †ei† solvi ut nunc solvitur, certe nihil est commodius. sin autem ita actum est ut ipsa mancipia abduceret, non mihi videtur esse aequum (rogas enim me ut tibi scribam quid mihi videatur); nolo enim negoti Quintum fratrem quicquam habere; quod videor mihi intellexisse tibi videri idem. Publilius, si aequinoctium exspectat, ut scribis Aledium dicere, navigaturus videtur. mihi autem dixerat per Siciliam. utrum et quando velim scire. et velim aliquando, cum erit tuum commodum, Lentulum puerum visas eique de mancipiis quae tibi videbitur attribuas. Piliae, Atticae salutem.

de triarius bene interpretaris voluntas meus tu verus nihil nisi ut ille volo amo ille mortuus tuto sum liber totus domus diligo de castricianus negotium si castricius pro mancipium pecunia accipio volo eo is solvo ut nunc solvo certus nihil sum commodus sin autem ita ago sum ut ipse mancipium abduco non ego video sum aequus rogo enim ego ut tu scribo quis ego video nolo enim negotium quintus frater quisquam habeo qui video ego intellego tu video idem publilius si aequinoctium exspecto ut scribo aledius dico navigo video ego autem dico per sicilia utrum et quando volo scio et volo aliquando cum sum tuus commodus lentulis puer video is de mancipium qui tu video attribuo pilia attica salus


redeo ad urbana. per fortunas! quoniam Romae manes, primum illud praefulci atque praemuni quaeso ut simus annui, ne intercaletur quidem. deinde exhauri mea mandata maximeque si quid potest de illo domestico scrupulo quem non ignoras, dein de Caesare cuius in cupiditatem te auctore incubui nec me piget. et si intellegis quam meum sit scire et curare quid in re publica fiat—fiat autem? immo vero etiam quid futurum sit, perscribe ad me omnia, sed diligentissime imprimisque ecquid iudiciorum status aut factorum aut futurorum etiam laboret. de aqua, si curae est, si quid Philippus aget animadvertes.

redeo ad urbanus per fortuna quoniam roma manes primus ille praefulcio atque praemunio quaeso ut sum annuo ne intercalo quidem deinde exhaurio meus mandatum magnus si quis possum de ille domesticus scrupulus qui non ignoro deinde de caesaris qui in cupiditas tu auctor incubo neque ego pigeo et si intellego quam meus sum scio et curo quis in res publicus fio fio autem immo verus etiam quis sum sum perscribo ad ego omnis sed diligens imprimisque ecquis iudicium status aut factor aut sum etiam laboro de aqua si cura sum si quis philippus ago animadverto


nunc ut ad privata redeam, Τεῦκρισ promissa patravit. tu mandata effice quae recepisti. Quintus frater, qui Argiletani aedifici reliquum dodrantem emit HS d_c_c_x_x_v_, Tusculanum venditat, ut, si possit, emat Pacilianam domum. cum Lucceio in gratiam redii. video hominem valde petiturire. navabo operam. tu quid agas, ubi sis, cuius modi istae res sint, fac me quam diligentissime certiorem. Idibus Febr.

nunc ut ad privo redeo promitto patro tu mandatum efficio qui recipio quintus frater qui argiletanus aedifici reliquus dodrans emo sestertius d que que decem decem v tusculanus vendito ut si possum emo pacilianam domus cum lucceius in gratia redeo video homo validus petiturio navo opera tu quis ago ubi sum qui modus iste res sum facio ego quam diligens certus idus febr


novi si quid esset scripsissem. pendeo animi exspectatione de re Corfiniensi, in qua de salute rei publicae decernetur. tu fasciculum, qui est M'. Curio inscriptus, velim cures ad eum perferendum Tironemque Curio commendes et ut det ei si quid opus erit in sumptum roges.

nosco si quis sum scribo pendeo animus exspectatio de res corfiniensis in qui de salus res publicus decerno tu fasciculis qui sum m curius inscribo volo curo ad is perfero tiro curius commendo et ut do is si quis opus sum in sumo rogo


Terentia tibi saepe agit gratias. mihi etiam unum de malis in metu est, fratris miseri negotium; quod si sciam quoius modi sit, sciam quid agendum mihi sit. me etiam nunc istorum beneficiorum et litterarum exspectatio, ut tibi placet, Thessalonicae tenet. si quid erit novi adlatum, sciam de reliquo quid agendum sit. tu si, ut scribis, Kal. Iuniis Roma profectus es, prope diem nos videbis. litteras quas ad Pompeium scripsi tibi misi. data id. Iun. Thessalonicae.

terentius tu saepe ago gratia ego etiam unus de malus in metus sum frater miser negotium qui si scio qui modus sum scio quis ago ego sum ego etiam nunc iste beneficus et litteraris exspectatio ut tu placeo thessalonica teneo si quis sum nosco affero scio de reliquus quis ago sum tu si ut scribo kal junius roma proficiscor sum prope dies nos video littera qui ad pompejus scribo tu mitto do is jus thessalonica


o incredibilem vanitatem! ad patrem domo sibi carendum propter matrem, ad matrem plenam pietatis. hic autem iam languescit et ait sibi illum iure iratum.

o incredibilis vanitas ad pater domus sui careo propter mater ad mater plenus pietas hic autem iam languesco et aio sui ille ius irascor


Kal. Iuniis eunti mihi Antium et gladiatores M. Metelli cupide relinquenti venit obviam tuus puer. is mihi litteras abs te et commentarium consulatus mei Graece scriptum reddidit. in quo laetatus sum me aliquanto ante de isdem rebus Graece item scriptum librum L. Cossinio ad te perferendum dedisse; nam si ego tuum ante legissem, furatum me abs te esse diceres. quamquam tua illa (legi enim libenter) horridula mihi atque incompta visa sunt, sed tamen erant ornata hoc ipso quod ornamenta neglexerant et, ut mulieres, ideo bene olere quia nihil olebant videbantur. meus autem liber totum Isocrati myrothecium atque omnis eius discipulorum arculas ac non nihil etiam Aristotelia pigmenta consumpsit. quem tu Corcyrae, ut mihi aliis litteris significas, strictim attigisti, post autem, ut arbitror, a Cossinio accepisti. quem tibi ego non essem ausus mittere nisi eum lente ac fastidiose probavissem.

kal junius eo ego antius et gladiator m metellus cupidus relinquo venio obvius tuus puer is ego littera abs tu et commentarius consulatus meus graecum scribo reddo in quo laeto sum ego aliquantus ante de idem res graecum item scribo liber l cossinius ad tu perfero do nam si ego tuus ante lego furor ego abs tu sum dico quamquam tuus ille lego enim libet horridulus ego atque incomis video sum sed tamen sum orno hic ipse qui ornamentum neglego et ut mulier ideo bene oleo quia nihil oleo video meus autem liber totus isocrates myrothecium atque omnis is discipulus arcula atque non nihil etiam aristotelius pigmentum consumo qui tu corcyra ut ego alius littera significo strictim attingo post autem ut arbitror ab cossinius accipio qui tu ego non sum audeo mitto nisi is lentus atque fastidiosus probo


ego etiam nunc eodem in loco iaceo sine sermone ullo, sine cogitatione ulla. scilicet tibi, ut scribis, significaram ut ad me venires; †si donatam ut† intellego te istic prodesse, hic ne verbo quidem levare me posse. non queo plura scribere nec est quod scribam; vestra magis exspecto. data xvi Kal. Sextilis Thessalonicae.

ego etiam nunc idem in locus jaceo sine sermo ullus sine cogitatio ullus scilicet tu ut scribo significaram ut ad ego venio si dono ut intellego tu istic prosum hic ne verbum quidem levaris ego possum non queo multus scribo neque sum qui scribo vester magis exspecto do xvi kal sextilis thessalonica


qui nunc leviter inter se dissident. sed vereor ne hoc quod infectum est serpat longius. credo enim te audisse, cum apud Caesarem pro populo fieret, venisse eo muliebri vestitu virum, idque sacrificium cum virgines instaurassent, mentionem a Q. Cornificio in senatu factam (is fuit princeps, ne tu forte aliquem nostrum putes); postea rem ex senatus consulto ad virgines atque ad pontifices relatam idque ab iis nefas esse decretum; deinde ex senatus consulto consules rogationem promulgasse; uxori Caesarem nuntium remisisse. in hac causa Piso amicitia P. Clodi ductus operam dat ut ea rogatio quam ipse fert et fert ex senatus consulto et de religione antiquetur. Messalla vehementer adhuc agit severe. boni viri precibus Clodi removentur a causa, operae comparantur, nosmet ipsi, qui Lycurgei a principio fuissemus, cotidie demitigamur, instat et urget Cato. quid multa? vereor ne haec neglecta a bonis, defensa ab improbis magnorum rei publicae malorum causa sit.

qui nunc levis inter sui dissideo sed vereor ne hic qui inficio sum serpo longus credo enim tu audio cum apud caesaris pro populus fio venio is muliebris vestio vir is sacrificium cum virgo instauro mentio ab q cornificius in senatus facio is sum princeps ne tu fors aliquis nos puto postea res ex senatus consultum ad virgo atque ad pontifex refero is ab is nefas sum decretum deinde ex senatus consultum consul rogatio promulgo uxor caesaris nuntius remitto in hic causa piso amicitia p claudius duco opera do ut is rogatio quam ipse fero et fero ex senatus consultum et de religio antiquo messalla vehemens adhuc ago sero bonus vir prex claudius removeo ab causa opera comparo nos ipse qui lycurgei ab principium sum cottidie demitigo insto et urgeo cato quis multus vereor ne hic neglego ab bonus defendo ab improbus magnus res publicus malus causa sum


alter, is qui nos sibi quondam ad pedes stratos ne sublevabat quidem, qui se nihil contra huius voluntatem facere posse, elapsus e soceri manibus ac ferro bellum terra et mari comparat non iniustum ille quidem, sed cum pium tum etiam necessarium, suis tamen civibus exitiabile nisi vicerit, calamitosum etiam si vicerit.

alter is qui nos sui quondam ad pes sterno ne sublevo quidem qui sui nihil contra hic voluntas facio possum elabor e socer manus atque ferrum bellum terra et mare comparo non iniustus ille quidem sed cum pius tum etiam necessarius suus tamen civis exitiabilis nisi vinco calamitosus etiam si vinco


de Brinniana auctione accepi a Vestorio litteras. ait sine ulla controversia rem ad me esse conlatam. Romae videlicet aut in Tusculano me fore putaverunt a. d. viii Kal. Quint. dices igitur vel amico tuo S. Vettio coheredi meo vel Labeoni nostro paulum proferant auctionem; me circiter Nonas in Tusculano fore. cum Pisone Erotem habes. de Scapulanis hortis toto pectore cogitemus. dies adest.

de brinniana auctio accipio ab vestorius littera aio sine ullus controversia res ad ego sum confero roma videlicet aut in tusculanus ego sum puto ab d viii kal quint dico igitur vel amicus tuus senatus vettius coheres meus vel labeo noster paulus profero auctio ego circiter nona in tusculanus sum cum piso eros habeo de scapulanus hortus totus pectus cogito dies adsum


v Idus Febr. vesperi a Philotimo litteras accepi Domitium exercitum firmum habere, cohortis ex Piceno Lentulo et Thermo ducentibus cum Domiti exercitu coniunctas esse, Caesarem intercludi posse eumque id timere, bonorum animos recreatos Romae, improbos quasi perculsos. haec metuo equidem ne sint somnia, sed tamen M'. Lepidum, L. Torquatum, C. Cassium tribunum pl. (hi enim sunt nobiscum, id est in Formiano) Philotimi litterae ad vitam revocaverunt. ego autem illa metuo ne veriora sint, nos omnis paene iam captos esse, Pompeium Italia cedere; quem quidem (o rem acerbam!) persequi Caesar dicitur. persequi Caesar Pompeium? quid? ut interficiat? o me miserum! et non omnes nostra corpora opponimus? in quo tu quoque ingemiscis. sed quid faciamus? victi, oppressi, capti plane sumus.

v idus febr vesperus ab philotimus littera accipio domitius exercitus firmum habeo cohors ex picenus lentulus et thermus duco cum domitius exercitus conjungo sum caesaris intercludo possum is is timeo bonus animus recreo roma improbus quasi percello hic metuo equidem ne sum somnio sed tamen m lepidus l torquatus que casseius tribunus pl hic enim sum nos is sum in formianus philotimus littera ad vita revoco ego autem ille metuo ne verus sum nos omnis paene iam capio sum pompejus italia cedo qui quidem o res acerbus persequor caesar dico persequor caesar pompejus quis ut interfacio o ego miser et non omnis noster corpus oppono in quo tu quoque ingemisco sed quis facio vinco opprimo capio planus sum


malae condiciones erant, fateor, sed num quid hoc peius? at reciperabit rem publicam. quando? aut quid ad eam spem est parati? non ager Picenus amissus? non patefactum iter ad urbem? non pecunia omnis et publica et privata adversario tradita? denique nulla causa, nullae vires, nulla sedes quo concurrant qui rem publicam defensam velint. Apulia delecta est, inanissima pars Italiae et ab impetu huius belli remotissima; fuga et maritima opportunitas visa quaeri desperatione. invite cepi Capuam, non quo munus illud defugerem, sed in ea causa in qua nullus esset ordinum, nullus apertus privatorum dolor, bonorum autem esset aliquis sed hebes, ut solet, et, ut ipse sensi, esset multitudo et infimus quisque propensus in alteram partem, multi mutationis rerum cupidi, dixi ipsi me nihil suscepturum sine praesidio et sine pecunia. itaque habui nihil omnino negoti, quod ab initio vidi nihil quaeri praeter fugam. eam si nunc sequor, quonam? cum illo non; ad quem cum essem profectus, cognovi in iis locis esse Caesarem, ut tuto Luceriam venire non possem. infero mari nobis incerto cursu hieme maxima navigandum est. age iam, cum fratre an sine eo cum filio? at quo modo? in utraque enim re summa difficultas erit summus animi dolor; qui autem impetus illius erit in nos absentis fortunasque nostras! acrior quam in ceterorum, quod putabit fortasse in nobis violandis aliquid se habere populare. age iam, has compedes, fascis, inquam, hos laureatos ecferre ex Italia quam molestum est! qui autem locus erit nobis tutus, ut iam placatis utamur fluctibus, ante quam ad illum venerimus? qua autem aut quo nihil scimus.

malus condicio sum fateor sed num quis hic malus at recipero res publicus quando aut quis ad is spes sum paro non ager picenus amitto non patefacio iter ad urbs non pecunia omnis et publicus et privo adversarius trado denique nullus causa nullus vireo nullus sedes quo concurro qui res publicus defendo volo appulia delecto sum inanis pars italia et ab impetus hic bellum removeo fuga et maritimus opportunitas video quaero desperatio invitus capio capua non quo munus ille defugio sed in is causa in qui nullus sum ordo nullus aperio privator dolor bonus autem sum aliquis sed hebeo ut soleo et ut ipse sentio sum multitudo et inferus quisque propendeo in alter pars multus mutatio res cupidus dico ipse ego nihil suscipio sine praesidium et sine pecunia itaque habeo nihil omnino negotium qui ab initium video nihil quaero praeter fuga is si nunc sequor quonam cum ille non ad qui cum sum proficiscor cognosco in is locus sum caesaris ut tueor luceria venio non possum infero mare nos incertum cursus hiems maximus navigo sum ago iam cum frater an sine is cum filius at quo modo in uter enim res summus difficultas sum summus animus dolor qui autem impetus ille sum in nos absum fortuno noster acer quam in ceterus qui puto fortasse in nos violo aliquis sui habeo popularis ago iam hic compes fascis inquam hic laureatus ecferre ex italia quam molestus sum qui autem locus sum nos tueor ut iam placo uto fluctus ante quam ad ille venio qui autem aut quo nihil scio


Oppio et Balbo epistulas deferri iubebis, et tamen Pisonem sicubi de auro. Faberius si venerit, videbis ut tantum attribuatur, si modo attribuetur, quantum debetur. accipies ab Erote. Ariarathes Ariobarzani filius Romam venit.

oppius et balbus epistula defero jubeo et tamen piso sicubi de aurum faberius si venio video ut tantus attribuo si modo attribuo quantus debeo accipio ab eros ariarathes ariobarzanes filius roma venio


tuas nunc epistulas a primo lego. hae me paulum recreant. primae monent et rogant ne me proiciam, proximae gaudere te ostendunt me remansisse. eas cum lego, minus mihi turpis videor, sed tam diu dum lego. deinde emergit rursum dolor et αἰσχροῦ. quam ob rem obsecro te, mi Tite, eripe mihi hunc dolorem aut minue saltem aut consolatione aut consilio aut quacumque re potes. quid tu autem possis? aut quid homo quisquam? vix iam deus.

tuus nunc epistula ab primus lego hic ego paulus recreo primus moneo et rogo ne ego proicio proximus gaudeo tu ostendo ego remaneo is cum lego paruus ego turpis video sed tam diu dum lego deinde emergo rursum dolor et quam ob res obsecro tu ego titus eripio ego hic dolor aut minuo saltem aut consolatio aut consilium aut quicumque res possum quis tu autem possum aut quis homo quisquam vix iam deus


tu igitur si Servilia venerit, si Brutus quid egerit, etiam si constituerit quando obviam, quicquid denique erit quod scire me oporteat scribes. Pisonem, si poteris, convenies. vides quam maturum sit. sed tamen quod commodo tuo fiat.

tu igitur si servilius venio si brutus quis ago etiam si constituo quando obvius quisquis denique sum qui scio ego oportet scribo piso si possum convenio video quam maturus sum sed tamen qui commodum tuus fio


quod me ab hoc maerore recreari vis, facis ut omnia; sed me mihi non defuisse tu testis es. nihil enim de maerore minuendo scriptum ab ullo est quod ego non domi tuae legerim. sed omnem consolationem vincit dolor. quin etiam feci quod profecto ante me nemo ut ipse me per litteras consolarer. quem librum ad te mittam, si descripserint librarii. adfirmo tibi nullam consolationem esse talem. totos dies scribo, non quo proficiam quid sed tantisper impedior non equidem satis (vis enim urget),—sed relaxor tamen ad omniaque nitor non ad animum sed ad vultum ipsum, si queam, reficiendum idque faciens interdum mihi peccare videor, interdum peccaturus esse nisi faciam. solitudo aliquid adiuvat, sed multo plus proficeret, si tu tamen interesses. quae mihi una causa est hinc discedendi; nam pro malis recte habebat. quamquam id ipsum doleo. non enim iam in me idem esse poteris. perierunt illa quae amabas.

qui ego ab hic maeror recrearis volo facio ut omnis sed ego ego non desum tu testis sum nihil enim de maeror minuo scribo ab ullus sum qui ego non domus tuus lego sed omnis consolatio vincio dolor quin etiam facio qui profecto ante ego nemo ut ipse ego per littera consolo qui liber ad tu mitto si describo librarius adfirmo tu nullus consolatio sum talis totus dies scribo non quo proficio quis sed tantisper impedio non equidem satis volo enim urgeo sed relaxo tamen ad omne nitor non ad animus sed ad vultus ipse si queo reficio is facio interdum ego peccaris video interdum pecco sum nisi facio solitudo aliquis adjuvo sed multus multus proficio si tu tamen intersum qui ego unus causa sum hinc discedo nam pro malus rectus habeo quamquam is ipse doleo non enim iam in ego idem sum possum pereo ille qui amo


apud matrem recte est, eaque nobis curae est. L. Cincio HS X_X_CD constitui me curaturum Idibus Febr. tu velim ea quae nobis emisse te et parasse scribis des operam ut quam primum habeamus et velim cogites, id quod mihi pollicitus es, quem ad modum bibliothecam nobis conficere possis. omnem spem delectationis nostrae, quam cum in otium venerimus habere volumus, in tua humanitate positam habemus.

apud mater rectus sum is nos cura sum l cincius sestertius decem decem cd constituo ego curo idus febr tu volo is qui nos emo tu et paro scribo do opera ut quam primus habeo et volo cogito is qui ego polliceor sum qui ad modus bibliotheca nos confacio possum omnis spes delectatio noster quam cum in otium venio habeo volo in tuus humanitas pono habeo


de Africanis rebus longe alia nobis ac tu scripseras nuntiantur. nihil enim firmius esse dicunt, nihil paratius. accedit Hispania et alienata Italia, legionum nec vis eadem nec voluntas, urbanae res perditae. quid est ubi acquiescam, nisi quam diu tuas litteras lego? quae essent profecto crebriores, si quid haberes quo putares meam molestiam minui posse. sed tamen te rogo ut ne intermittas scribere ad me quicquid erit eosque qui mihi tam crudeliter inimici sunt, si odisse non potes, accuses tamen, non ut aliquid proficias sed ut tibi me carum esse sentiant. plura ad te scribam, si mihi ad eas litteras quas proxime ad te dedi rescripseris. vale. xii K. Febr.

de africanus res longus alius nos atque tu scribo nuntio nihil enim firmus sum dico nihil paro accedo hispania et alieno italia legio neque volo idem neque voluntas urbanus res perdo quis sum ubi acquiesco nisi quam diu tuus littera lego qui sum profecto creber si quis habeo quo puto meus molestia minuo possum sed tamen tu rogo ut ne intermitto scribo ad ego quisquis sum is qui ego tam crudeliter inimicus sum si odi non possum accuso tamen non ut aliquis proficio sed ut tu ego caris sum sentio multus ad tu scribo si ego ad is littera qui propior ad tu do rescribo val duodecim k febr


rapinas scribis ad Opis fieri; quas nos quoque tum videbamus. ne nos et liberati ab egregiis viris nec liberi sumus. ita laus illorum est, culpa nostra. et hortaris me ut historias scribam, ut conligam tanta eorum scelera a quibus etiam nunc obsidemur! poterone eos ipsos non laudare qui te obsignatorem adhibuerint? nec me hercule me raudusculum movet, sed homines benevolos, qualescumque sunt, grave est insequi contumelia.

rapina scribo ad opis fio qui nos quoque tum video ne nos et libero ab egregius vis neque liber sum ita laus ille sum culpa noster et hortaris ego ut historia scribo ut conligam tantus is scelus ab qui etiam nunc obsido possum is ipse non laudo qui tu obsignator adhibeo neque ego herculis ego raudusculis moveo sed homo benevolus qualis sum gravis sum insequor contumelia


sed ego tuas litteras exspecto. nihil est enim iam ut antea videamus hoc quorsum evadat. extremum fuit de congressu nostro; quo quidem non dubito quin istum offenderim. eo maturius agendum est. amabo te, epistulam et πολιτικήν! valde tuas litteras nunc exspecto.

sed ego tuus littera exspecto nihil sum enim iam ut antea video hic quorsum evado exter sum de congredior noster quo quidem non dubito quin iste offendo is maturus ago sum amo tu epistula et validus tuus littera nunc exspecto


valetudo tua me valde conturbat; significant enim tuae litterae te prorsus laborare. ego autem, cum sciam quam sis fortis, vehementius esse quiddam suspicor quod te cogat cedere et prope modum infringat. etsi alteram quartanam Pamphilus tuus mihi dixit decessisse et alteram leviorem accedere. Terentia vero, quae quidem eodem tempore ad portam Brundisinam venit quo ego in portum mihique obvia in foro fuit, L. Pontium sibi in Trebulano dixisse narrabat etiam eam decessisse. quod si ita est, est quod maxime me hercule opto idque spero tua prudentia et temperantia te consecutum.

valetudo tuus ego validus conturbo significo enim tuus littera tu prorsus laboro ego autem cum scio quam sum fortis vehemens sum quidam suspicor qui tu cogo cedo et prope modus infringo etsi alter quartana pamphilus tuus ego dico decedo et alter levis accedo terentius verus qui quidem idem tempus ad porta brundisinam venio quo ego in portus ego obvius in forum sum l pontius sui in trebulanus dico narro etiam is decedo qui si ita sum sum qui magnus ego herculis opto is spero tuus prudentia et tempero tu consequor


ante quam aliquo loco consedero, neque longas a me neque semper mea manu litteras exspectabis; cum autem erit spatium, utrumque praestabo. nunc iter conficiebamus aestuosa et pulverulenta via. dederam Epheso pridie; has dedi Trallibus. in provincia mea fore me putabam Kal. Sextilibus. ex ea die, si me amas, παράπηγμα ἐνιαύσιον commoveto. interea tamen haec mihi quae vellem adferebantur, primum otium Parthicum, dein confectae pactiones publicanorum, postremo seditio militum sedata ab Appio stipendiumque eis usque ad Idus Quintilis persolutum.

ante quam aliquis locus consido neque longus ab ego neque semper meus manus littera exspecto cum autem sum spatium uterque praesto nunc iter confacio aestuosus et pulverulentus via do ephesus pridie hic do tralles in provincia meus sum ego puto kal sextilis ex is dies si ego amo commoveo interea tamen hic ego qui volo affero primus otium parthicus deinde confacio pactio publicanus postremo seditio miles sedo ab appius stipendium is usque ad idus quintilis persolvo


magna mihi varietas voluntatis et dissimilitudo opinionis ac iudici Quinti fratris mei demonstrata est ex litteris tuis in quibus ad me epistularum illius exempla misisti. qua ex re et molestia sum tanta adfectus, quantam mihi meus amor summus erga utrumque vestrum adferre debuit, et admiratione quidnam accidisset quod adferret Quinto fratri meo aut offensionem tam gravem aut commutationem tantam voluntatis. atque illud a me iam ante intellegebatur, quod te quoque ipsum discedentem a nobis suspicari videbam, subesse nescio quid opinionis incommodae sauciumque esse eius animum et insedisse quasdam odiosas suspiciones. quibus ego mederi cum cuperem antea saepe et vehementius etiam post sortitionem provinciae, nec tantum intellegebam ei esse offensionis quantum litterae tuae declararant nec tantum proficiebam quantum volebam.

magnus ego varietas voluntas et dissimilitudo opinio atque judicium quintius frater meus demonstro sum ex littera tuus in qui ad ego epistularis ille exemplum mitto qui ex res et molestia sum tantus affectus quantus ego meus amor summus erga uterque vester affero debeo et admiratio quisnam accido qui affero quintus frater meus aut offensio tam gravis aut commutatio tantus voluntas atque ille ab ego iam ante intellego qui tu quoque ipse discedo ab nos suspicaris video subsum nescio quis opinio incommodus saucius sum is animus et insedeo quidam odiosus suspicio qui ego medeor cum cupio antea saepe et vehemens etiam post sortitio provincia neque tantus intellego is sum offensio quantus littera tuus declararant neque tantus proficio quantus volo


de fano, si nihil mihi hortorum invenis, qui quidem tibi inveniendi sunt, si me tanti facis quanti certe facis, valde probo rationem tuam de Tusculano. quamvis prudens ad cogitandum sis, sicut es, tamen nisi magnae curae tibi esset ut ego consequerer id quod magno opere vellem, numquam ea res tibi tam belle in mentem venire potuisset. sed nescio quo pacto celebritatem requiro; itaque hortos mihi conficias necesse est. maxima est in Scapulae celebritas, propinquitas praeterea ubi sis, ne totum diem in villam. qua re ante quam discedis, Othonem, si Romae est, convenias pervelim. si nihil erit, etsi tu meam stultitiam consuesti ferre, eo tamen progrediar uti stomachere. Drusus enim certe vendere vult. si ergo aliud non erit, mea erit culpa nisi emero. qua in re ne labar, quaeso, provide. providendi autem una ratio est si quid de Scapulanis possumus. et velim me certiorem facias quam diu in suburbano sis futurus.

de fanum si nihil ego hortor invenio qui quidem tu invenio sum si ego tantus facio quantus certus facio validus probo ratio tuus de tusculanus quivis prudens ad cogito sum sicut sum tamen nisi magnus cura tu sum ut ego consequor is qui magnus opus volo numquam is res tu tam bellus in mens venio possum sed nescio quo pacisco celebritas requiro itaque hortus ego confacio necesse sum maximus sum in scapula celebritas propinquitas praeterea ubi sum ne totus dies in villa qui res ante quam discedo otho si roma sum convenio pervolo si nihil sum etsi tu meus stultitia consuesti fero is tamen progredio uti stomachor drusus enim certus vendo volo si ergo alius non sum meus sum culpa nisi emo qui in res ne labor quaeso provideo provideo autem unus ratio sum si quis de scapulanus possum et volo ego certus facio quam diu in suburbanum sum sum


Trebatium vi Kal., quo die has litteras dedi, exspectabam. ex eius nuntio Matique litteris meditabor quo modo cum illo loquar. o tempus miserum! nec dubito quin a me contendat ad urbem veniam. senatum enim Kalendis velle se frequentem adesse etiam Formiis proscribi iussit. ergo ei negandum est? sed quid praeripio? statim ad te perscribam omnia. ex illius sermone statuam. Arpinumne mihi eundum sit an quo alio. volo Ciceroni meo togam puram dare, istic puto.

trebatius vis kal quo dies hic littera do exspecto ex is nuntio matius littera meditor quo modo cum ille loquor o tempus miser neque dubito quin ab ego contendo ad urbs venio senatus enim kalendae volo sui frequens adsum etiam formiae proscribo iubeo ergo is nego sum sed quis praeripio statim ad tu perscribo omnis ex ille sermo statua arpinus ego eo sum an quo alius volo cicero meus toga purus do istic puto


miseram ad te viiii K. exemplum epistulae Balbi ad me et Caesaris ad eum. ecce tibi eodem die Capua litteras accepi ab Q. Pedio Caesarem ad se pridie Idus Martias hoc exemplo: Pompeius se oppido tenet. nos ad portas castra habemus. conamur opus magnum et multorum dierum propter altitudinem maris. sed tamen nihil est quod potius faciamus. ab utroque portus cornu moles iacimus, ut aut illum quam primum traicere quod habet Brundisi copiarum cogamus aut exitu prohibeamus.

miser ad tu viiii k exemplum epistula balbus ad ego et caesar ad is ecce tu idem dies capua littera accipio ab q pedius caesaris ad sui pridie idus martius hic exemplum pompejus sui oppidum teneo nos ad porta castrum habeo conor opus magnus et multus dies propter altitudo mare sed tamen nihil sum qui potis facio ab uterque portus cornu moles jacio ut aut ille quam primus traicio qui habeo brundisium copia cogo aut exeo prohibeo


cum Furnium nostrum tantum vidissem neque loqui neque audire meo commodo potuissem, properarem atque essem in itinere praemissis iam legionibus, praeterire tamen non potui quin et scriberem ad te et illum mitterem gratiasque agerem, etsi hoc et feci saepe et saepius mihi facturus videor; ita de me merens. in primis a te peto, quoniam confido me celeriter ad urbem venturum, ut te ibi videam, ut tuo consilio, gratia, dignitate, ope omnium rerum uti possim. ad propositum revertar; festinationi meae brevitatique litterarum ignosces. reliqua ex Furnio cognosces.

cum furnius nos tantus video neque loquor neque audio meus commodum possum properaris atque sum in iter praemitto iam legio praetereo tamen non possum quin et scribo ad tu et ille mitto gratia ago etsi hic et facio saepe et saepis ego facio video ita de ego mereo in primus ab tu peto quoniam confido ego celer ad urbs venio ut tu ibi video ut tuus consilium gratia dignitas ops omnis res uti possum ad propono revorto festinatio meus brevitas litteraris ignosco reliquus ex furnius cognosco


quid quae tecum? numquam essem sine cura, si quid iracundius contumeliosius aut neglegentius, quae fert vita hominum. quid si quid filius puer et puer bene sibi fidens? qui esset dolor? quem pater non dimittebat teque id censere moleste ferebat. at nunc Coelius non dico equidem quod egerit—, sed tamen multo minus laboro. adde illud. Pompeius, eo robore vir, iis radicibus, Q. Cassium sine sorte delegit, Caesar Antonium; ego sorte datum offenderem, ut etiam inquireret in eum quem reliquissem? hoc melius, et huius rei plura exempla, senectuti quidem nostrae profecto aptius. at te apud eum, di boni, quanta in gratia posui! eique legi litteras non tuas sed librari tui. amicorum litterae me ad triumphum vocant, rem a nobis, ut ego arbitror, propter hanc παλιγγενεσίαν nostram non neglegendam. qua re tu quoque, mi Attice, incipe id cupere quo nos minus inepti videamur.

quis qui tu numquam sum sine cura si quis iracundus contumeliosus aut neglego qui fero vito homo quis si quis filius puer et puer bene sui fido qui sum dolor qui pater non dimitto tu is censeo molestus fero at nunc caelius non dico equidem qui ago sed tamen multus paruus laboro addo ille pompejus is robur vir is radix q casseius sine sors deligo caesar antonius ego sors do offendo ut etiam inquiro in is qui relinquo hic bonus et hic res multus exemplum senectus quidem noster profecto aptus at tu apud is deus bonus quantus in gratia pono is lego littera non tuus sed libro tuus amicus littera ego ad triumphus voco res ab nos ut ego arbitror propter hic noster non neglego qui res tu quoque ego atticus incipio is cupio quo nos paruus ineptus video


Bruto cum saepe iniecissem de ὁμοπλοίᾳ, non perinde atque ego putaram adripere visus est. existimabam μετεωρότερον esse, et hercule erat et maxime de ludis. at mihi cum ad villam redissem, Cn. Lucceius qui multum utitur Bruto narravit illum valde morari non tergiversantem sed exspectantem si qui forte casus. itaque dubito an Venusiam tendam et ibi exspectem de legionibus. si aberunt, ut quidam arbitrantur, Hydruntem, si neutrum erit ἀσφαλέσ, eodem revertar. iocari me putas? moriar si quisquam me tenet praeter te. etenim circumspice, sed ante quam erubesco.

brutus cum saepe injacio de non perinde atque ego puto arripio video sum existimo sum et herculis sum et magnus de ludus at ego cum ad villa redeo cn lucceius qui multus uto brutus narro ille validus moraris non tergiversor sed exspecto si qui fors casus itaque dubito an venusia tendo et ibi exspecto de legio si abeo ut quidam arbitror hydrus si neuter sum idem revorto iocor ego puto morior si quisquam ego teneo praeter tu etenim circumspicio sed ante quam erubesco


Epicuri mentionem facis et audes dicere μὴ. non te Bruti nostri vulticulus ab ista oratione deterret? Quintus filius, ut scribis, Antoni est dextella. per eum igitur quod volemus facile auferemus. exspecto, si, ut putas, L. Antonius produxit Octavium, qualis contio fuerit. haec scripsi; statim enim Cassi tabellarius. eram continuo Piliam salutaturus, deinde ad epulas Vestori navicula. Atticae plurimam salutem.

epicurus mentio facio et audeo dico non tu brutus noster vulticulus ab iste oratio deterreo quintus filius ut scribo antonius sum dextella per is igitur qui volo facilis aufero exspecto si ut puto l antonius produco octavius qualis contio sum hic scribo statim enim casseius tabellarius sum continuo pilia saluto deinde ad epulae vestor navicula attica multus salus


scis quam sit φιλαίτιον συμφορά, minime in te quidem, sed tamen avide sum adfectus de fano, quod nisi non dico effectum erit sed fieri videro (audebo hoc dicere et tu ut soles accipies), incursabit in te dolor meus non iure ille quidem sed tamen feres hoc ipsum quod scribo ut omnia mea fers ac tulisti. omnis tuas consolationes unam hanc in rem velim conferas. si quaeris quid optem, primum Scapulae, deinde Clodiae, postea, si Silius nolet, Drusus aget iniuste, Cusini et Treboni. puto tertium esse dominum, Rebilum fuisse certo scio. sin autem tibi Tusculanum placet, ut significasti quibusdam litteris, tibi adsentiar. hoc quidem utique perficies, si me levari vis, quem iam etiam gravius accusas quam patitur tua consuetudo, sed facis summo amore et victus fortasse vitio meo. sed tamen si me levari vis, haec est summa levatio vel, si verum scire vis, una.

scio quam sum paruus in tu quidem sed tamen avidus sum affectus de fanum qui nisi non dico efficio sum sed fio video audeo hic dico et tu ut soleo accipio incurso in tu dolor meus non ius ille quidem sed tamen fero hic ipse qui scribo ut omnis meus fero atque fero omnis tuus consolatio unus hic in res volo confero si quaero quis opto primus scapula deinde claudius postea si silus nolo drusus ago injustus cusinius et trebonius puto tertius sum dominus rebilis sum certus scio sin autem tu tusculanus placeo ut significo quidam littera tu adsentio hic quidem utique perficio si ego levaris volo qui iam etiam gravis accuso quam patior tuus consuetudo sed facio superus amor et vinco fortasse vitio meus sed tamen si ego levaris volo hic sum summus levatio vel si verus scio volo unus


nunc, mi Attice, tota mente incumbe in hanc curam; magna enim res est. tria sunt autem, maneamne Arpini an propius accedam an veniam Romam. quod censueris faciam. sed quam primum. avide exspecto tuas litteras. vi Idus mane e Sinuessano.

nunc ego atticus totus mens incumbo in hic cura magnus enim res sum tres sum autem maneo arpinus an propius accedo an venio roma qui censeo facio sed quam primus avidus exspecto tuus littera vis idus mane e sinuessanus


post illas datas litteras secuta est summa contentio de domo. diximus apud pontifices pr. Kal. Octobris. acta res est accurate a nobis et, si umquam in dicendo fuimus aliquid aut etiam si numquam alias fuimus, tum profecto doloris magnitudo vim quandam nobis dicendi dedit. itaque oratio iuventuti nostrae deberi non potest; quam tibi, etiam si non desideras, tamen mittam cito.

post ille do littera sequor sum summus contentio de domus dico apud pontifex pr kal october ago res sum accuro ab nos et si umquam in dico sum aliquis aut etiam si numquam alius sum tum profecto dolor magnitudo vis quidam nos dico do itaque oratio iuventus noster debeo non possum quam tu etiam si non desidero tamen mitto cito


ego hic vel sine Sicca (Tironi enim melius est) facillime possem esse ut in malis sed, quom scribas videndum mihi esse ne opprimar, ex quo intellegam te certum diem illius profectionis non habere, putavi esse commodius me istuc venire; quod idem video tibi placere. cras igitur in Siccae suburbano. inde, quem ad modum suades, puto me in Ficulensi fore.

ego hic vel sine sicco tiro enim bonus sum facilis possum sum ut in malus sed cum scribo video ego sum ne opprimo ex quo intellego tu certus dies ille profectio non habeo puto sum commodus ego iste venio qui idem video tu placeo creo igitur in sicca suburbanum inde qui ad modus suadeo puto ego in ficulensis sum


de re Piliae quod scribis erit mihi curae. etenim est luculenta res Aureliani, ut scribis, indiciis. et in eo me etiam Tulliae meae venditabo. Vestorio non desum. gratum enim tibi id esse intellego et ut ille intellegat curo. sed scis qui? cum habeat duo facilis nihil difficilius.

de res pilia qui scribo sum ego cura etenim sum luculentus res aurelianus ut scribo indicium et in is ego etiam tullia meus vendito vestorius non desum gratus enim tu is sum intellego et ut ille intellego curo sed scio qui cum habeo duo facilis nihil difficilis


quantam tu mihi moves exspectationem de sermone Bibuli, quantam de colloquio βοώπιδοσ, quantam etiam de illo delicato convivio! proinde ita fac venias ut ad sitientis auris. quamquam nihil est iam quod magis timendum nobis putem quam ne ille noster Sampsiceramus, quom se omnium sermonibus sentiet vapulare et quom has actiones εὐανατρέπτουσ videbit, ruere incipiat. ego autem usque eo sum enervatus ut hoc otio quo nunc tabescimus malim ἐντυραννεῖσθαι quam cum optima spe dimicare.

quantus tu ego moveo exspectatio de sermo bibulis quantus de colloquium quantus etiam de ille delicatus convivium proinde ita facio venio ut ad sitio auris quamquam nihil sum iam qui magis timeo nos puto quam ne ille noster sampsiceramus cum sui omnis sermo sentio vapularis et cum hic actio video ruo incipio ego autem usque is sum enervo ut hic otium quo nunc tabesco malo quam cum bonus spes dimicaris


ne multa, nihil me in illo a itinere praeter conscientiam meam delectavit. non enim fuit committendum ut ille ex Italia prius quam a me conventus esset discederet. hoc dempto munere amoris atque offici sequebatur, ut mecum ipse, ἡ δεῦρ' ὁδόσ σοι τί δύναται νῦν, θεοπρόπε; prorsus dissolutum offendi navigium vel potius dissipatum. nihil consilio, nihil ratione, nihil ordine. itaque etsi ne antea quidem dubitavi, tamen nunc eo minus evolare hinc idque quam primum, ubi nec Pelopidarum facta neque famam audiam.

ne multus nihil ego in ille ab iter praeter conscientia meus delecto non enim sum committo ut ille ex italia prior quam ab ego convenio sum discedo hic dempto munus amor atque officio sequor ut ego ipse prorsus dissoluo offendo navigium vel potis dissipatum nihil consilium nihil ratio nihil ordo itaque etsi ne antea quidem dubito tamen nunc is paruus evolaris hinc is quam primus ubi neque pelopidaris facio neque fama audio


xvii Kal. etsi satis videbar scripsisse ad te quid mihi opus esset et quid te facere vellem, si tibi commodum esset, tamen cum profectus essem et in lacu navigarem, Tironem statui ad te esse mittendum, ut iis negotiis quae agerentur interesset, atque etiam scripsi ad Dolabellam me, si ei videretur, velle proficisci petiique ab eo de mulis vecturae.

xvii kal etsi satis video scribo ad tu quis ego opus sum et quis tu facio volo si tu commodus sum tamen cum proficiscor sum et in lacus navigaris tiro statuo ad tu sum mitto ut is negotium qui ago intersum atque etiam scribo ad dolabella ego si is video volo proficisco peto ab is de mulis veho


Pompeium nobis amicissimum constat esse. divortium Muciae vehementer probatur. P. Clodium Appi f., credo te audisse cum veste muliebri deprehensum domi C. Caesaris cum pro populo fieret, eumque per manus servulae servatum et eductum; rem esse insigni infamia. quod te moleste ferre certo scio.

pompejus nos amicus consto sum divortium mucius vehemens probo p claudius appius f credo tu audio cum vestis muliebris deprehendo domus que caesar cum pro populus fio is per manus servula servo et educo res sum insignio infamia qui tu molestus fero certus scio


rescripsi ad omnia tua; nunc nostra accipe. Quintus filius usque Puteolos (mirus civis, ut tu Favonium †Asinium† dicas) et quidem duas ob causas, †et ut mecum et ut σπείσασθαι vult† cum Bruto et Cassio. sed tu quid ais? scio enim te familiarem esse Othonum. ait hic sibi Iuliam ferre; constitutum enim esse discidium. quaesivit ex me pater qualis esset fama. dixi nihil sane me audisse (nesciebam enim cur quaereret) nisi de ore et patre. sed quorsus? inquam. at ille filium velle. tum ego, etsi ἐβδελυττόμην, tamen negavi probabilia esse vera. σκοπὸσ (hoc est enim) huic nostro nihil praebere, illa autem οὐ παρὰ τοῦτο. ego tamen suspicor hunc, ut solet, alucinari. sed velim quaeras (facile autem potes) et me certiorem.

rescribo ad omnis tuus nunc noster accipio quintus filius usque puteoli mirus civis ut tu favonius asinius dico et quidem duo ob causa et ut ego et ut volo cum brutus et casseius sed tu quis aio scio enim tu familiaris sum otho aio hic sui julius fero constituo enim sum discidium quaero ex ego pater qualis sum fama dico nihil sanus ego audio nescio enim cur quaero nisi de os et pater sed quorsus inquam at ille filius volo tum ego etsi tamen nego probabilis sum verus hic sum enim hic noster nihil praebeo ille autem ego tamen suspicor hic ut soleo alucinaris sed volo quaero facilis autem possum et ego certus


ego a Curio tabulas accepi quas mecum porto. Hortensi legata cognovi. nunc aveo scire quid hominis sit et quarum rerum auctionem instituat. nescio enim cur, cum portam Flumentanam Caelius occuparit, ego Puteolos non meos faciam.

ego ab curius tabula accipio qui ego porto hortensius lego cognosco nunc aveo scio quis homo sum et qui res auctio instituo nescio enim cur cum porta flumentana caelius occupo ego puteoli non meus facio