Letters to and from Quintus

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


quaeris quid fiat de Gabinio sciemus de maiestate triduo quo quidem in iudicio odio premitur omnium generum, maxime testibus laeditur, accusatoribus frigidissimis utitur ; consilium varium, quaesitor gravis et firmus Alfius, Pompeius vehemens in iudicibus rogandis. quid futurum sit nescio ; locum tamen illi in civitate non video. animum praebeo ad illius perniciem moderatum, ad rerum eventum lenissimum.

quaero quis fio de gabinius scio de maiestas triduum quo quidem in iudicium odium premo omnis gener magnus testis laedo accusator frigidus uto consilium varius quaesitor gravis et firmus alfius pompejus vehemens in judex rogo quis sum sum nescio locus tamen ille in civitas non video animus praebeo ad ille pernicies modero ad res evenio lenis


quod autem me maxime movere solebat, cum audiebam illum plus apud te posse quam gravitas istius aetatis, imperi, prudentiae postularet quam multos enim mecum egisse putas ut se Statio commendarem, quam multa autem ipsum ἀφελῶσ mecum in sermone ita posuisse : 'id mihi non placuit ; monui, suasi, deterrui'! quibus in rebus etiam si fidelitas summa est, (quod prorsus credo quoniam tu ita iudicas), tamen species ipsa tam gratiosi liberti aut servi dignitatem habere nullam potest. atque hoc sic habeto (nihil enim nec temere dicere nec astute reticere debeo), materiam omnem sermonum eorum qui de te detrahere vellent Statium dedisse; antea tantum intellegi potuisse, iratos tuae severitati esse non nullos, hoc manumisso iratis quod loquerentur non defuisse.

qui autem ego magnus moveo soleo cum audio ille multus apud tu possum quam gravitas iste aetas imperium prudentia postulo quam multus enim ego ago puto ut sui statius commendaris quam multus autem ipse ego in sermo ita pono is ego non placeo moneo suadeo deterreo qui in res etiam si fidelitas summus sum qui prorsus credo quoniam tu ita iudico tamen species ipse tam gratiosus libertus aut servio dignitas habeo nullus possum atque hic sic habeo nihil enim neque temere dico neque astus reticeo debeo materia omnis sermo is qui de tu detraho volo statius do antea tantus intellego possum irascor tuus severitas sum non nullus hic manumitto irascor qui loquor non desum


res autem Romanae sese sic habent : consul est egregius Lentulus non impediente conlega, sic, inquam, bonus ut melioreny non viderim. dies comitialis exemit omnis ; nam etiam Latinae instaurantur . nec tamen deerant supplicationes.

res autem romanus sui sic habeo consul sum egregius lentulus non impedio collega sic inquam bonus ut melioreny non video dies comitial eximo omnis nam etiam latinus instauro neque tamen desum supplicatio


Nicephorum, vilicum tuum, sane probavi quaesivique ex eo ecquid ei de illa aedificatiuncula Lateri de qua mecum locutus es mandavisses. tum is mihi respondit se ipsum eius operis HS xvi conductorem fuisse sed te postea multa addidisse ad opus, nihil ad pretium ; itaque id se omisisse. mihi me hercule valde placet te illa ut constitueras addere ; quamquam ea villa, quae nunc est, tamquam philosopha videtur esse quae obiurget ceterarum villarum insaniam. verum tamen illud additum delectabit. topiarium laudavi ; ita omnia convestivit hedera, qua basim villae, qua intercolumnia ambulationis, ut denique illi palliati topiariam facere videantur et hederam vendere. iam ἀποδυτηρίῳ nihil alsius, nihil muscosius.

nicephorus vilicus tuus sanus probo quaero ex is ecquis is de ille aedificatiuncula laterium de qui ego loquor sum mando tum is ego respondeo sui ipse is opus sestertius xvi conductor sum sed tu postea multus addo ad opus nihil ad pretium itaque is sui omitto ego ego herculis validus placeo tu ille ut constituo addo quamquam is villa qui nunc sum tamquam philosophus video sum qui objurgo ceteraris villaris insanio verus tamen ille addo delecto topiarium laudo ita omnis convestio hedera qui basim villa qui intercolumnium ambulatio ut denique ille palliatus topiaria facio video et hedera vendo iam nihil alsius nihil muscosus


Idib. Quint. faenus fuit bessibus ex triente coitione Memmi et consulum cum Domitio ; hanc Scaurus †unum vincere†. Messala flaccet non dico ὑπερβολάσ, vel HS centiens constituunt in praerogativa pronuntiare. res ardet invidia. tribunicii candidati compromiserunt HS quingenis in singulos apud M. Catonem depositis petere eius arbitratu, ut qui contra fecisset ab eo condemnaretur. quae quidem comitia si gratuita fuerint, ut putantur, plus unus Cato potuerit quam omnes leges omnesque iudices.

idib quint faenus sum bessibus ex triens coitio memmius et consul cum domitius hic scaurus unus vinco messalla flacceo non dico vel sestertius centiens constituo in praerogativa pronuntiaris res ardeo invidia tribunicius candidatus compromitto sestertius quingeni in singuli apud m cato depono peto is arbitratus ut qui contra facio ab is condemno qui quidem comitium si gratuitus sum ut puto multus unus cato possum quam omnis lex omnes iudex


A. d. iii Idus Febr. dixi pro Bestia de ambitu apud praetorem Cn. Domitium in foro medio maximo conventu incidique in eum locum in dicendo, cum Sestius multis in templo Castoris vulneribus acceptis subsidio Bestiae servatus esset. hic προῳκονομησάμην quiddam εὐκαίρωσ de iis quae in Sestium adparabantur crimina, et eum ornavi veris laudibus magno adsensu omnium. res homini fuit vehementer grata. quae tibi eo scribo, quod me de retinenda Sesti gratia litteris saepe monuisti.

ab d iii idus febr dico pro bestia de ambitus apud praetor cn domitius in forum medium maximus convenio incido in is locus in dico cum sestius multus in templum castor vulnus accipio subsidium bestia servo sum hic quidam de is qui in sestius adparo crimen et is orno verus laus magnus assensus omnis res homo sum vehemens gratus qui tu is scribo qui ego de retineo sestius gratia littera saepe moneo


sed quoniam primus annus habuit de hac reprehensione plurimum sermonis, credo, propterea quod tibi hominum iniuriae, quod avaritia, quod insolentia praeter opinionem accidebat et intolerabilis videbatur, secundus autem multo lenior, quod et consuetudo et ratio et, ut ego arbitror, meae quoque litterae te patientiorem lenioremque fecerunt, tertius annus ita debet esse emendatus ut ne minimam quidem rem quisquam possit ullam reprehendere.

sed quoniam primus annus habeo de hic reprehensio multus sermo credo propterea qui tu homo iniuria qui avaritia qui insolentia praeter opinio accido et intolerabilis video secundus autem multus lenio qui et consuetudo et ratio et ut ego arbitror meus quoque littera tu patior lenis facio tertius annus ita debeo sum emendo ut ne minimus quidem res quisquam possum ullus reprehendo


de motu temporum venientis anni nihil te intellegere volueram domestici timoris, sed de communi rei publicae statu; in quo etiam si nihil procuro, tamen nihil curare vix possum. quam autem te velim cautum esse in scribendo ex hoc conicito, quod ego ad te ne haec quidem scribo quae palam in re publica turbantur ne cuiusquam animum meae litterae interceptae offendant. qua re domestica cura te levatum volo ; in re publica scio quam sollicitus esse s soleas. video Messalam nostrum consulem, si per interregem, sine iudicio, si per dictatorem, tamen sine periculo. odi nihil habet. Hortensi calor multum valebit Gabini absolutio lex impunitatis putatur. ἐν παρέργῳ de dictatore tamen actum adhuc nihil est. Pompeius abest, Appius to miscet, Hirrus parat, multi intercessores numerantur, populus non curat, principes nolunt, ego quiesco.

de motus tempus venio annus nihil tu intellego volo domesticus timor sed de communis res publicus status in quo etiam si nihil procuro tamen nihil curo vix possum quam autem tu volo caueo sum in scribo ex hic conicio qui ego ad tu ne hic quidem scribo qui palam in res publicus turbo ne quisquam animus meus littera intercipio offendo qui res domesticus cura tu levo volo in res publicus scio quam sollicitus sum senatus soleo video messalla nos consul si per interregem sine iudicium si per dictator tamen sine periculum odi nihil habeo hortensius calor multus valeo gabinus absolutio lex impunitas puto de dictator tamen ago adhuc nihil sum pompejus absum appius to misceo hirrus paro multus intercessor numero populus non curo princeps nolo ego quiesco


A. d. vii Id. Febr. senatus ad Apollinis fuit, ut Pompeius adesset. Acta res est graviter a Pompeio. eo die nihil perfectum est. A. d. vi Id. Febr. ad Apollinis senatus consultum factum est ea quae facta essent a. d. viii Id. Febr. contra rem publicam esse facta. eo die Cato vehementer est in Pompeium invectus et eum oratione perpetua tamquam reum accusavit ; de me multa me invito cum mea summa laude dixit ; cum illius in me perfidiam increparet, auditus est magno silentio malevolorum. respondit ei vehementer Pompeius Crassumque descripsit dixitque aperte se munitiorem ad custodiendam vitam suam fore quam Africanus fuisset quem C. Carbo interemisset.

ab d vii is febr senatus ad apollo sum ut pompejus adsum acte res sum gravis ab pompejus is dies nihil perficio sum ab d vis is febr ad apollo senatus consulo facio sum is qui facio sum ab d viii is febr contra res publicus sum facio is dies cato vehemens sum in pompejus inveho et is oratio perpetuus tamquam reus accuso de ego multus ego invito cum meus summus laus dico cum ille in ego perfidia increpo audio sum magnus silentium malevolus respondeo is vehemens pompejus crassus describo dico apertus sui munio ad custodio vita suus sum quam africanus sum qui que carbo interimo


Cum Romam ex Arpinati revertissem, dictum mihi est Hippodamum ad te profectum esse. non possum scribere me miratum esse illum tam inhumaniter fecisse ut sine meis litteris ad te proficisceretur ; illud scribo, mihi molestum fuisse. iam enim diu cogitaveram ex eo quod tu ad me scripseras ut, si quid esset quod ad te diligentius perferri vellem, illi darem, quod me hercule hisce litteris quas vulgo ad te mitto nihil fere scribo, quod si in alicuius manus inciderit, moleste ferendum sit. Minucio me et Salvio et Labieno reservabam. Labeo aut tarde proficiscetur aut hic manebit.

cos roma ex arpinas revorto dico ego sum hippodamus ad tu proficiscor sum non possum scribo ego miro sum ille tam inhumaniter facio ut sine meus littera ad tu proficiscor ille scribo ego molestus sum iam enim diu cogito ex is qui tu ad ego scribo ut si quis sum qui ad tu diligo perfero volo ille do qui ego herculis hic littera qui vulgo ad tu mitto nihil fere scribo qui si in aliquis manus incido molestus fero sum minucius ego et salvius et labienus reservo labeo aut tardus proficisco aut hic maneo


occupationum mearum tibi signum sit librari manus. diem scito esse nullum, quo die non dicam pro reo. ita, quicquid conficio aut cogito, in ambulationis tempus fere confero. negotia se nostra sic habent, domestica vero ut volumus. valent pueri, studiose discunt, diligenter docentur, et nos et inter se amant. expolitiones utriusque nostrum sunt in manibus sed tua ad perfectum iam res rustica Arcani et Lateri. praeterea de aqua, de via nihil praetermisi quadam epistula quin enucleate ad te perscriberem. sed me illa cura sollicitat angitque vehementer quod dierum iam amplius quinquaginta intervallo nihil a te, nihil a Caesare, nihil ex istis locis non modo litterarum sed ne rumoris quidem adfluxit. me autem iam et mare istuc et terra sollicitat neque desino, ut fit in amore, ea quae minime volo cogitare. qua re non equidem iam te rogo ut ad me de te, de rebus istis scribas (numquam enim, cum potes, praetermittis), sed hoc te scire volo, nihil fere umquam me sic exspectasse ut, cum haec scribebam, tuas litteras.

occupatio meus tu signum sum libro manus dies scio sum nullus quo dies non dico pro reor ita quisquis confacio aut cogo in ambulatio tempus fere confero negotium sui noster sic habeo domesticus verus ut volo valeo puer studiosus disco diligenter doceo et nos et inter sui amo expolitio uterque nos sum in manus sed tuus ad perficio iam res rusticus arcanus et laterium praeterea de aqua de via nihil praetermitto quidam epistula quin enucleate ad tu perscribo sed ego ille cura sollicito ango vehemens qui dies iam amplus quinquaginta intervallum nihil ab tu nihil ab caesaris nihil ex iste locus non modo litteraris sed ne rumor quidem affluo ego autem iam et mare iste et terra sollicito neque desino ut fio in amor is qui paruus volo cogito qui res non equidem iam tu rogo ut ad ego de tu de res iste scribo numquam enim cum possum praetermitto sed hic tu scio volo nihil fere umquam ego sic exspecto ut cum hic scribo tuus littera


sed nescio quo pacto ad praecipiendi rationem delapsa est oratio mea, cum id mihi propositum initio non fuisset. quid enim ei praecipiam quem ego in hoc praesertim genere intellegam prudentia non esse inferiorem quam me, usu vero etiam superiorem? sed tamen si ad ea quae faceres auctoritas accederet mea, tibi ipsi illa putavi fore iucundiora. qua re sint haec fundamenta dignitatis tuae, tua primum integritas et continentia, deinde omnium qui tecum sunt pudor, delectus in familiaritatibus et provincialium hominum et Graecorum percautus et diligens, familiae gravis et constans disciplina.

sed nescio quo pacisco ad praecipio ratio delabor sum oratio meus cum is ego propono initium non sum quis enim is praecipio qui ego in hic praesertim genus intellego prudentia non sum inferus quam ego usus verus etiam superus sed tamen si ad is qui facio auctoritas accedo meus tu ipse ille puto sum jucundus qui res sum hic fundamentum dignitas tuus tuus primus integritas et continentia deinde omnis qui tu sum pudor deligo in familiaritas et provincialis homo et graecum percautus et diligo familia gravis et consto disciplina


sic legibus perniciosissimis obsistitur, maxime Catonis, cui tamen egregie imposuit Milo, noster. nam ille vindex gladiatorum et bestiariorum emerat de Cosconio et Pomponio bestiarios nec sine iis armatis umquam in publico fuerat. hos alere non poterat, itaque vix tenebat. sensit Milo ; dedit cuidam non familiari negotium qui sine suspicione emeret eam familiam a s Catone. quae simul atque abducta est, Racilius, qui unus est hoc tempore tribunus pl., rem patefecit eosque homines sibi emptos esse dixit (sic enim placuerat) et tabulam proscripsit se familiam Catonianam venditurum. in eam tabulam magni risus consequebantur. hunc igitur Catonem Lentulus a legibus removit et eos qui de Caesare monstra promulgarunt, quibus intercederet nemo. nam quod de Pompeio Caninius agit sane quam refrixit. neque enim res probatur et Pompeius noster in amicitia P. Lentuli vituperatur et hercule non est idem nam apud perditissimam illam atque infimam faecem populi propter Milonem suboffendit et boni multa ab eo desiderant, multa reprehendunt. Marcellinus autem hoc uno mihi quidem non satis facit quod eum nimis aspere tractat ; quamquam id senatu non invito facit ; quo ego me libentius a curia et ab omni parte rei publicae subtraho.

sic lex perniciosus obsisto magnus cato qui tamen egregius impono milo noster nam ille vindex gladiator et bestiarius emo de cosconius et pomponius bestiarius neque sine is armo umquam in publicus sum hic alo non possum itaque vix teneo sentio milo do quidam non familiaris negotium qui sine suspicio emo is familia ab senatus cato qui simul atque abduco sum racilius qui unus sum hic tempus tribunus pl res patefacio is homo sui emo sum dico sic enim placeo et tabula proscribo sui familia catonianus vendo in is tabula magnus rideo consequor hic igitur cato lentulus ab lex removeo et is qui de caesaris monstrum promulgo qui intercedo nemo nam qui de pompejus caninus ago sanus quam refrigesco neque enim res probo et pompejus noster in amicitia p lentulis vitupero et herculis non sum idem nam apud perdo ille atque infimam faecem populus propter milo suboffendo et bonus multus ab is desidero multus reprehendo marcellinus autem hic unus ego quidem non satis facio qui is nimis asper tracto quamquam is senatus non invito facio quo ego ego libet ab curia et ab omnis pars res publicus subtraho


epistulam hanc convicio efflagitarunt codicilli tui. nam res quidem ipsa et is dies quo tu es profectus nihil mihi ad scribendum argumenti sane dabat. sed quem ad modum coram cum sumus sermo nobis deesse non solet, sic epistulae nostrae debent interdum alucinari.

epistula hic convicior efflagito codicilli tuus nam res quidem ipse et is dies quo tu sum proficiscor nihil ego ad scribo argumentum sanus do sed qui ad modus coram cum sum sermo nos desum non soleo sic epistula noster debeo interdum alucinaris


sed heus tu! celari videor a te. quomodonam, mi frater, de nostris versibus Caesar? nam primum librum se legisse scripsit ad me ante et prima sic ut neget se ne Graeca quidem meliora legisse ; reliqua ad quendam locum ῤᾳθυμότερα; hoc enim utitur verbo. dic mihi verum, num aut res eum aut χαρακτὴρ non delectat? NihIl est quod vereare ; ego enim ne pilo quidem minus me amabo. hac de re φιλαληθῶσ et, ut soles scribere, fraterne.

sed heus tu celaris video ab tu quomodonam ego frater de noster versus caesar nam primus liber sui lego scribo ad ego ante et primus sic ut nego sui ne graecum quidem bonus lego reliquus ad quidam locus hic enim uto verbum dico ego verus num aut res is aut non delecto nihil sum qui verearis ego enim ne pilo quidem paruus ego amo hic de res et ut soleo scribo fraternus


qua re facis tu quidem fraterne quod me hortaris, sed me hercule currentem nunc quidem, ut omnia mea studia in istum unum conferam. ego vero ardenti quidem studio, ac fortasse efficiam quod saepe viatoribus cum properant evenit, ut, si serius quam voluerint forte surrexerint, properando etiam citius quam si de nocte vigilassent perveniant quo velint, sic ego, quoniam in isto homine colendo tam indormivi diu te me hercule saepe excitante, cursu corrigam tarditatem cum equis tum vero (quoniam tu scribis poema ab eo nostrum probari) quadrigis poeticis ; modo mihi date Britanniam quam pingam coloribus tuis, penicillo meo. sed quid ago,? quod mihi tempus Romae praesertim, ut iste me rogat, manenti vacuum ostenditur? sed videro ; fortasse enim, ut fit, vincet tuus amor omnis difficultates.

qui res facio tu quidem fraternus qui ego hortaris sed ego herculis curro nunc quidem ut omnis meus studium in iste unus confero ego verus ardeo quidem studium atque fortasse efficio qui saepe viator cum propero evenio ut si serus quam volo fors surgo propero etiam cieo quam si de nox vigilo pervenio quo volo sic ego quoniam in iste homo colo tam indormio diu tu ego herculis saepe excito cursus corrigo tarditas cum equus tum verus quoniam tu scribo poema ab is nos probaris quadrigae poeticus modo ego do britannia quam pingo color tuus penicillus meus sed quis ago qui ego tempus roma praesertim ut iste ego rogo maneo vacuus ostendo sed video fortasse enim ut fio vinco tuus amor omnis difficultas


habes fere de omnibus rebus. unum illud addam : Cicero tuus nosterque summo studio est Paeoni sui rhetoris, hominis, opinor, valde exercitati et boni. sed nostrum instituendi genus esse paulo eruditius et θετικώτερον non ignoras. qua re neque ego impediri Ciceronis iter atque illam disciplinam volo et ipse puer magis illo declamatorio genere duci et delectari videtur. in quo quoniam ipsi quoque fuimus, patiamur illum ire nostris itineribus ; eodem enim perventurum esse confidimus. sed tamen, si nobiscum eum rus aliquo eduxerimus, in hanc nostram rationem consuetudinemque inducemus. Magna enim nobis a te proposita merces est, quam certe nostra culpa numquam minus adsequemur. quibus in locis et qua spe hiematurus sis ad me quam diligentissime scribas velim.

habeo fere de omnis res unus ille addo cicero tuus noster superus studium sum paeon suus rhetor homo opinor validus exercitas et bonus sed nos instituo genus sum paulus erudio et non ignoro qui res neque ego impedio cicero iter atque ille disciplina volo et ipse puer magis ille declamatorius genus duco et delectaris video in quo quoniam ipse quoque sum patior ille eo noster iter idem enim pervenio sum confido sed tamen si nos is rus aliquis educo in hic noster ratio consuetudo induco magnus enim nos ab tu propono merces sum quam certus noster culpa numquam paruus assequor qui in locus et qui spes hiemo sum ad ego quam diligens scribo volo


itaque ad Callisthenem et ad Philistum redeo, in quibus te video volutatum. Callisthenes quidem vulgare et notum negotium, quem ad modum aliquot Graeci locuti sunt, Siculus ille capitalis, creber, acutus, brevis, paene pusillus Thucydides ; sed utros eius habueris libros (duo enim sunt corpora) an utrosque nescio. me magis de Dionysio delectat ; ipse est enim veterator magnus et perfamiliaris Philisto Dionysius. sed, quod ea scribis, adgrederisne ad historiam? me auctore potes et, quoniam tabellarios subministras, hodierni diei res gestas Lupercalibus habebis. oblecta te cum Cicerone nostro quani bellissime.

itaque ad callisthenes et ad philistus redeo in qui tu video volutas callisthenes quidem vulgaris et notus negotium qui ad modus aliquot graecum loquor sum siculus ille capital creber acutus brevis paene pusillus thucydides sed uter is habeo liber duo enim sum corpus an uter nescio ego magis de dionysius delecto ipse sum enim veterator magnus et perfamiliaris philistus dionysius sed qui is scribo aggredior ad historia ego auctor possum et quoniam tabellarius subministro hodiernus dies res gero lupercal habeo oblecto tu cum cicero noster quani bellus


Messalam tui studiosum esse arbitror ; Pompeium etiam simulatorem puto. sed haec utinam ne experiare! quod precarer deos nisi meas preces audire desissent. verum tamen precor ut his infinitis nostris malis contenti sint ; in quibus non modo tamen nullius inest peccati infamia sed omnis dolor est quod optime factis poena maxima est constituta.

messalla tuus studiosus sum arbitror pompejus etiam simulator puto sed hic utinam ne experiaris qui preco deus nisi meus prex audio desino verus tamen precor ut hic infinitus noster malus contendo sum in qui non modo tamen nullus insum pecco infamia sed omnis dolor sum qui optume facio poena maximus sum constituo


quod quaeris quid de illis libris egerim quos cum essem in Cumano scribere institui, non cessavi neque cesso, sed saepe iam scribendi totum consilium rationemque mutavi. nam iam duobus factis libris, in quibus novendialibus iis feriis quae fuerunt Tuditano et Aquilio consulibus sermo est a me institutus Africani paulo ante mortem et Laeli, Phili, Manili, P. Rutili, Q. Tuberonis et Laeli generorum, Fanni et Scaevolae, sermo autem in novem et dies et libros distributus de optimo statu civitatis et de optimo cive (sane texebatur opus luculente hominumque dignitas aliquantum orationi ponderis adferebat), ii libri cum in Tusculano mihi legerentur audiente Sallustio, admonitus sum ab illo multo maiore auctoritate illis de rebus dici posse si ipse loquerer de re publica, praesertim cum essem non Heraclides Ponticus sed consularis et is qui in maximis versatus in re publica rebus essem ; quae tam antiquis hominibus attribuerem, ea visum iri ficta esse ; oratorum sermonem in illis nostris libris, quod esset de ratione dicendi, belle a me removisse, ad eos tamen rettulisse quos ipse vidissem ; Aristotelem denique quae de re publica et praestanti viro scribat ipsum loqui.

qui quaero quis de ille liber ago qui cum sum in cumanum scribo instituo non cesso neque cedo sed saepe iam scribo totus consilium ratio muto nam iam duo facio liber in qui novendial is feriae qui sum tuditanus et aquilius consul sermo sum ab ego instituo africanus paulus ante mors et laelis philis manilis p rutilis q tubero et laelis gener fannius et scaevola sermo autem in novo et dies et liber distribuo de bonus status civitas et de bonus civis sanus texebatur opus luculentus homo dignitas aliquantus oratio pondus affero is liber cum in tusculanus ego lego audio sallustius admonitus sum ab ille multus magnus auctoritas ille de res dico possum si ipse loquor de res publicus praesertim cum sum non heraclides ponticus sed consularis et is qui in magnus verso in res publicus res sum qui tam antiquus homo attribuo is video eo fictum sum orator sermo in ille noster liber qui sum de ratio dico bellus ab ego removeo ad is tamen refero qui ipse video aristotelis denique qui de res publicus et praesto vir scribo ipse loquor


annali pergratae litterae tuae fuerunt, quod et curares de se diligenter et tamen consilio se verissimo iuvares. P. Servilius pater ex litteris, quas sibi a Caesare missas esse dicebat, significat valde te sibi gratum fecisse quod de sua voluntate erga Caesarem humanissime diligentissimeque locutus esses.

annal pergratus littera tuus sum qui et curaris de sui diligenter et tamen consilium sui verus iuvaris p servilis pater ex littera qui sui ab caesaris mitto sum dico significo validus tu sui gratus facio qui de suus voluntas erga caesaris humanus diligens loquor sum


superiori epistulae quod respondeam nihil est, quae plena stomachi et querelarum est, quo in genere alteram quoque te scribis pridie Labieno dedisse, qui adhuc non venerat. delevit enim mihi omnem molestiam recentior epistula. tantum te et moneo et rogo ut in istis molestiis et laboribus et desideriis recordere consilium nostrum quod fuerit profectionis tuae. non enim commoda quaedam sequebamur parva ac mediocria. quid enim erat quod discessu nostro emendum putaremus? praesidium firmissimum petebamus ex optimi et potentissimi viri benevolentia ad omnem statum nostrae dignitatis. plura ponuntur in spe quam petimus ; reliqua ad iacturam reserventur. qua re, si crebro referes animum tuum ad rationem et veteris consili nostri et spei, facilius istos militiae labores ceteraque quae te offendunt feres et tamen cum voles depones. sed eius rei maturitas nequedum venit et tamen iam adpropinquat.

superus epistula qui respondeo nihil sum qui plenus stomachus et querelaris sum quo in genus alter quoque tu scribo pridie labienus do qui adhuc non venio deleo enim ego omnis molestia recens epistula tantus tu et moneo et rogo ut in iste molestia et labor et desiderium recordor consilium nos qui sum profectio tuus non enim commodus quidam sequor parvus atque mediocris quis enim sum qui discessus noster emo puto praesidium firmus peto ex bonus et potens vir benevolens ad omnis status noster dignitas multus pono in spes quam peto reliquus ad jacio reservo qui res si creber refero animus tuus ad ratio et veto consilium noster et spes facilis iste militia labor ceter qui tu offendo fero et tamen cum volo depono sed is res maturitas nequedum venio et tamen iam appropinquo


venio nunc ad id quod nescio an primum esse debuerit. O iucundas mihi tuas de Britannia litteras! timebam Oceanum, timebam litus insulae ; reliqua non equidem contemno, sed plus habent tamen spei quam timoris magisque sum sollicitus exspectatione ea quam metu. te vero ὑπόθεσιν scribendi egregiam habere video. quos tu situs, quas naturas rerum et locorum, quos mores, quas gentis, quas pugnas, quem vero ipsum imperatorem habes! ego te libenter, ut rogas, quibus rebus vis, adiuvabo et tibi versus, quos rogas, hoc est Athenas noctuam,' mittam.

venio nunc ad is qui nescio an primus sum debeo o jucundus ego tuus de britannia littera timeo oceanus timeo litus insula reliquus non equidem contemno sed multus habeo tamen spes quam timor magus sum sollicitus exspectatio is quam metus tu verus scribo egregius habeo video qui tu sino qui natura res et locus qui mos qui gens qui pugna qui verus ipse imperator habeo ego tu libet ut rogo qui res volo adiuvo et tu verro qui rogo hic sum athenae noctua mitto


haec ita sentio, iudico, ad te explorate scribo ; dubitare te non adsentatorie sed fraterne veto. qua re suavitatis equidem nostrae fruendae causa cuperem te ad id tempus venire quod dixeras, sed illud malo tamen . quod putas magis e re tua. nam illa etiam magni aestimo, ἀμφιλαφίαν illam tuam et explicationem debitorum tuorum. illud quidem sic habeto, nihil nobis expeditis si valebimus fore fortunatius. parva sunt quae desunt pro nostris quidem moribus, et ea sunt ad explicandum expeditissima, modo valeamus. ambitus redit immanis ; numquam fuit par.

hic ita sentio judico ad tu exploro scribo dubitaris tu non assentatorie sed fraternus veto qui res suavitas equidem noster fruor causa cupio tu ad is tempus venio qui dico sed ille malus tamen qui puto magis e res tuus nam ille etiam magnus aestimo ille tuus et explicatio debitor tuus ille quidem sic habeo nihil nos expeditus si valeo sum fortuno parvus sum qui desum pro noster quidem mos et is sum ad explico expedio modo valeo ambitus redeo immanis numquam sum par


de ambitu postulati sunt omnes qui consulatum petunt, a Memmio Domitius, a Q. Acutio, bono et erudito adulescente, Memmius, a Q. Pompeio Messala, a Tnario Scaurus. Magno res in motu est, propterea quod aut hominum aut legum interitus ostenditur. opera datur ut iudicia ne fiant. res videtur spectare ad interregnum. consules comitia habere cupiunt; rei nolunt et maxime Memmius quod Caesaris adventu se sperat futurum consulem, sed mirum in modum iacet. Domitius cum Messala certus esse videbatur; Scaurus refrixerat. Appius sine lege curiata confirmat se Lentulo nostro successurum ; qui quidem mirificus illo die, quod paene praeterii, fuit in Gabinium ; accusavit maiestatis ; nomina data, cum ille verbum nullum. habes forensia. domi recte est; ipsa domus a redemptoribus tractatur non indiligenter.

de ambitus postulo sum omnis qui consulatus peto ab memmius domitius ab q acutius bonus et erudio adulescens memmius ab q pompejus messalla ab tnario scaurus magnus res in motus sum propterea qui aut homo aut lex intereo ostendo opus do ut iudicium ne fio res video specto ad interregnum consul comitium habeo cupio res nolo et magnus memmius qui caesar advenio sui spero sum consul sed mirus in modus iaceo domitius cum messalla certus sum video scaurus refrigesco appius sine lex curiatus confirmo sui lentulus noster succedo qui quidem mirificus ille dies qui paene praetereo sum in gabinius accuso maiestas nomen do cum ille verbum nullus habeo forensis domus rectus sum ipse domus ab redemptor tracto non indiligenter


quod me hortaris ut absolvam, habeo absolutum suave, mihi quidem uti videtur, ἔποσ ad Caesarem, sed quaero locupletem tabellarium, ne accidat quod Erigonae tuae, quoi soli Caesare imperatore iter ex Gallia tutum non fuit.

qui ego hortaris ut absolvo habeo absolvo suavis ego quidem uti video ad caesaris sed quaero locupleto tabellarius ne accido qui erigone tuus qui solus caesaris imperator iter ex gallia tueor non sum


quae cum honesta sint in his privatis nostris cotidianisque rationibus, in tanto imperio, tam depravatis moribus, tam corruptrice provincia divina videantur necesse est. haec institutio atque haec disciplina potest sustinere in rebus statuendis et decernendis eam severitatem qua tu in iis rebus usus es ex quibus non nullas simultates cum magna mea laetitia susceptas habemus ; nisi forte me Paconi nescio cuius, hominis ne Graeci quidem ac Mysi aut Phrygis potius, querelis moveri putas aut Tusceni, hominis furiosi ac sordidi, vocibus, cuius tu ex impurissimis faucibus inhonestissimam cupiditatem eripuisti summa cum aequitate

qui cum honestus sum in hic privo noster cottidianus ratio in tantus imperium tam depravo mos tam corruptrix provincia divino video necesse sum hic institutio atque hic disciplina possum sustineo in res statuo et decerno is severitas qui tu in is res utor sum ex qui non nullus simultas cum magnus meus laetitia suscipio habeo nisi fors ego paconius nescio qui homo ne graecum quidem atque mysus aut phrygis potis querela moveo puto aut tusceni homo furiosus atque sordidus vox qui tu ex impurus fauces inhonestus cupiditas eripio summus cum aequitas


etiam illud te admoneo ne quid ullis litteris committas, quod si prolatum sit, moleste feramus. multa sunt quae ego nescire malo quam cum aliquo periculo fieri certior. plura ad te vacuo animo scribam cum, ut spero, se Cicero meus belle habebit. tu velim cures ut sciam quibus nos dare oporteat eas quas ad te deinde litteras mittemus, Caesarisne tabellariis ut is ad te protinus mittat, an Labieni. Vbi enim isti sint Nervii et quam longe absint nescio.

etiam ille tu admoneo ne quis ullus littera committo qui si profero sum molestus fero multus sum qui ego nescio malus quam cum aliquis periculum fio certus multus ad tu vacuus animus scribo cum ut spero sui cicero meus bellus habeo tu volo curo ut scio qui nos do oportet is qui ad tu deinde littera mitto caesar tabellarius ut is ad tu protinus mitto an labienus vbi enim iste sum nervius et quam longus absum nescio


Quintus tuus, puer optimus, eruditur egregie. hoc nunc magis animum adverto quod Tyrannio docet apud me. domus utriusque nostrum aedificatur strenue. redemptori tuo dimidium pecuniae curavi. spero nos ante hiemem contubernalis fore. de nostra Tullia tui me hercule amantissima spero cum Crassipede nos confecisse. dies erant duo qui post is Latinas habentur religiosi ; †cetero confectum erat Latiar erat†.

quintus tuus puer bonus erudio egregius hic nunc magis animus adverto qui tyrannio doceo apud ego domus uterque nos aedifico strenuus redemptor tuus dimidium pecunia curo spero nos ante hiems contubernalis sum de noster tullia tuus ego herculis amo spero cum crassipede nos confacio dies sum duo qui post is latinae habeo religiosus ceterus conficio sum latiar sum


hoc vero mihi peculiare fuerit, hic etiam isto frui. nam illorum praediorum scito mihi vicinum Marium lumen esse. apud Anicium videbimus ut paratum sit. nos enim ita philologi sumus ut vel cum fabris habitare possimus. habemus hanc philosophiam non ab Hymetto sed ab †araxira†. Marius et valetudine est et natura imbecillior.

hic verus ego peculiaris sum hic etiam iste fruor nam ille praedium scio ego vicinus marius lumen sum apud anicius video ut paro sum nos enim ita philologus sum ut vel cum faber habito possum habeo hic philosophia non ab hymettus sed ab araxira marius et valetudo sum et natura imbecillis


tu quem ad modum me censes oportere esse et in re is publica et in nostris inimicitus ita et esse et fore oricula infima scito molliorem. res Romanae se sic habebant: erat non nulla spes comitiorum sed incerta, erat aliqua suspicio dictaturae, ne ea quidem certa, summum otium forense sed senescentis magis civitatis quam adquiescentis, sententia autem nostra in senatu eius modi magis ut alii nobis adsentiantur quam nosmet ipsi. τοιαῦτ' ὁ τλήμων πόλεμοσ ἐξεργάζεται.

tu qui ad modus ego censeo oportet sum et in res is publicus et in noster inimicitus ita et sum et sum oricula infimus scio mollis res romanus sui sic habeo sum non nullus spes comitium sed incertus sum aliqui suspicio dicto ne is quidem certus superus otium forensis sed senesco magis civitas quam adquiescentis sententia autem noster in senatus is modus magis ut alius nos adsentio quam nos ipse


cuius quidem generis constare inter omnis video abs te summam adhiberi diligentiam, nullum aes alienum novum contrahi civitatibus, vetere autem magno et gravi multas abs te esse liberatas, urbis compluris dirutas ac paene desertas, in quibus unam Ioniae nobilissimam, alteram Cariae, Samum et Halicarnassum, per te esse recreatas, nullas esse in oppidis seditiones, nullas discordias, provideri abs te ut civitates optimatium consiliis administrentur, sublata Mysiae latrocinia, caedis multis locis repressas, pacem tota provincia constitutam, neque solum illa itinerum atque agrorum sed multo etiam plura et maiora oppidorum et fanorum latrocinia esse depulsa, remotam a fama et a fortunis et ab otio locupletium illam acerbissimam ministram praetorum avaritiae, calumniam , sumptus et tributa civitatum ab omnibus qui earum civitatum fines incolant tolerari aequaliter, facillimos esse aditus ad te, patere auris tuas querelis omnium, nullius inopiam ac solitudinem non modo illo, populari accessu ac tribunali sed ne domo quidem et cubiculo esse exclusam tuo, toto denique imperio nihil acerbum esse, nihil crudele atque omnia plena clementiae, mansuetudinis, humanitatis

qui quidem genus constaris inter omnis video abs tu summa adhibeo diligentia nullus aes alienus novus contraho civitas veto autem magnus et gravis multus abs tu sum libero urbs complures diruo atque paene desero in qui unus ionia nobilis alter caria samos et halicarnassus per tu sum recreo nullus sum in oppidum seditio nullus discordia provideo abs tu ut civitas optimas consilium administro tollo mysia latrocinium caedes multus locus reprimo pax totus provincia constituo neque solus ille iter atque ager sed multus etiam multus et magnus oppidum et fanum latrocinium sum depello removeo ab fama et ab fortuna et ab otium locuples ille acerbus minister praetor avaritia calumnia sumptus et tribuo civitas ab omnis qui is civitas finis incolo toleraris aequalis facilis sum aditus ad tu pateo auris tuus querela omnis nullus inopia atque solitudo non modo ille populor accedo atque tribunal sed ne domus quidem et cubiculum sum excludo tuus totus denique imperium nihil acerbus sum nihil crudelis atque omnis plenus clementia mansuetudo humanitas


itaque magnae mihi res iam moveri videbantur. nam Pompeius haec intellegit nobiscumque communicat, insidias vitae suae fieri, C. Catonem a Crasso sustentari, Clodio pecuniam suppeditari, utrumque et ab eo et a Curione, Bibulo, ceterisque suis obtrectatoribus confirmari; vehementer esse providendum ne opprimatur contionario illo populo a se prope alienato, nobilitate inimica, non aequo senatu, iuventute improba. itaque se comparat, homines ex agris accersit operas autem suas Clodius confirmat ; manus ad Quirinalia paratur. in eo multo sumus superiores ipsius copiis ; sed magna manus ex Piceno et Gallia exspectatur, ut etiam Catonis rogationibus de Milone et Lentulo resistamus.

itaque magnus ego res iam moveo video nam pompejus hic intellego nos communico insidiae vita suus fio que cato ab crassus sustentaris claudius pecunia suppeditaris uterque et ab is et ab curio bibulus ceter suus obtrectator confirmaris vehemens sum provideo ne opprimo contionarius ille populus ab sui prope alieno nobilitas inimicus non aequus senatus iuventus improbus itaque sui comparo homo ex ager arcesso opera autem suus claudius confirmo manus ad quirinalia paro in is multus sum superus ipse copia sed magnus manus ex picenus et gallia exspecto ut etiam cato rogatio de milo et lentulus resisto


rescripsi epistulae maximae audi nunc de minuscula in qua primum est de Clodi ad Caesarem litteris in quo Caesaris consilium probo, quod tibi amantissime petenti veniam non dedit uti ullum ad illam furiam verbum rescriberet. alterum est de calventi Mari oratione quod scribis. miror tibi placere me ad eam rescribere, praesertim cum illam nemo lecturus sit si ego nihil rescripsero, meam in illum pueri omnes tamquam dictata perdiscant. Libros meos quos exspectas incohavi sed conficere non possum his diebus. orationes efflagitatas pro Scauro et pro Plancio absolvi. poema ad Caesarem quod composueram incidi ; tibi quod rogas, quoniam ipsi fontes iam sitiunt, si quid habebo spati, scribam.

rescribo epistula magnus audio nunc de minusculus in qui primus sum de claudius ad caesaris littera in quo caesar consilium probo qui tu amo peto venio non do uti ullus ad ille furio verbum rescribo alter sum de calveo maris oratio qui scribo miro tu placeo ego ad is rescribo praesertim cum ille nemo lego sum si ego nihil rescribo meus in ille puer omnis tamquam dictata perdisco liber meus qui exspecto incoho sed confacio non possum hic dies oratio efflagito pro scaurus et pro plancius absolvo poema ad caesaris qui compono incido tu qui rogo quoniam ipse fons iam sitio si quis habeo spatium scribo


comitialibus diebus qui Quirinalia sequuntur Appius interpretatur non impediri se lege Pupia quo minus habeat senatum et, quod Gabinia sanctum sit, etiam cogi ex K. Febr. usque ad K. Martias legatis senatum cotidie dare. ita putantur detrudi comitia in mensem Martium. sed tamen his comitialibus tribuni pl. de Gabinio se acturos esse dicunt. omnia conligo ut novi scribam aliquid ad te ; sed, ut vides, res me ipsa deficit.

comitial dies qui quirinalia sequor appius interpretor non impedio sui lex pupius quo paruus habeo senatus et qui gabinius sancio sum etiam cogo ex k febr usque ad k martius legatus senatus cottidie do ita puto detrudo comitium in mensis martius sed tamen hic comitial tribunus pl de gabinius sui ago sum dico omnis conligo ut nosco scribo aliquis ad tu sed ut video res ego ipse deficio


qua re quid ad me scripsisti de permutatione ? , quasi vero nunc me non tuae facultates sustineant, qua in re ipsa video miser et sentio quid sceleris admiserim, cum de visceribus tuis et fili tui satis facturus sis quibus debes, ego acceptam ex aerario pecuniam tuo nomine frustra dissiparim. sed tamen et M. Antonio, quantum tu scripseras, et Caepioni tantundem solutum est ; mihi ad id quod cogito hoc quod habeo satis est Sive enim restituimur sive desperamur, nihil amplius opus est. tu si forte quid erit molestiae, te ad Crassum et ad Calidium conferas censeo. quantum Hortensio credendum sit nescio.

qui res quis ad ego scribo de permutatio quasi verus nunc ego non tuus facultas sustineo qui in res ipse video miser et sentio quis scelus admitto cum de viscera tuus et filis tuus satis facio sum qui debeo ego accipio ex aerarius pecunia tuus nomen frustra dissiparim sed tamen et m antonius quantus tu scribo et caepio tantus soluo sum ego ad is qui cogo hic qui habeo satis sum sive enim restituo sive despero nihil amplus opus sum tu si fors quis sum molestia tu ad crassus et ad calidius confero censeo quantus hortensius credo sum nescio


venio nunc ad tuas litteras quas pluribus epistulis accepi dum sum in Arpinati ; nam mihi uno die tres sunt redditae et quidem, ut videbantur, eodem abs te datae tempore, una pluribus verbis in qua primum erat quod antiquior dies in tuis fuisset adscripta litteris quam in Caesaris. id facit Oppius non numquam necessario ut, cum tabellarios constituerit mittere litterasque a nobis acceperit, aliqua re nova impediatur et necessario serius quam constituerat mittat neque nos datis iam epistulis diem commutari curamus. scribis de Caesaris summo in nos amore.

venio nunc ad tuus littera qui multus epistula accipio dum sum in arpinas nam ego unus dies tres sum reddo et quidem ut video idem abs tu do tempus unus multus verbum in qui primus sum qui antiquus dies in tuus sum adscribo littera quam in caesar is facio oppius non numquam necessarius ut cum tabellarius constituo mitto littera ab nos accipio aliqui res novo impedio et necessarius serus quam constituo mitto neque nos do iam epistula dies commutaris curo scribo de caesar superus in nos amor


nec tamen haec oratio mea est eius modi ut te in tuos aut durum esse nimium aut suspiciosum velim. nam si quis est eorum qui tibi bienni spatio numquam in suspicionem avaritiae venerit, ut ego Caesium et Chaerippum et Labeonem et audio et quia cognovi existimo, nihil est quod non et iis et si quis est alius eiusdem modi et committi et credi rectissime putem ; sed si quis est in quo iam offenderis, de quo aliquid senseris, huic nihil credideris, nullam partem existimationis tuae commiseris.

neque tamen hic oratio meus sum is modus ut tu in tuus aut durus sum nimium aut suspiciosus volo nam si quis sum is qui tu biennium spatium numquam in suspicio avaritia venio ut ego caesius et chaerippus et labeo et audio et quia cognosco existimo nihil sum qui non et is et si quis sum alius idem modus et committo et credo recingo puto sed si quis sum in quo iam offendo de quo aliquis sentio hic nihil credo nullus pars existimatio tuus committo


A. d. iiii Idus Febr. Sestius ab indice Cn. Nerio Pupinia de ambitu est postulatus et eodem die a quodam P. Tullio de vi. is erat aeger. domum, ut debuimus, ad eum statim venimus eique nos totos tradidimus idque fecimus praeter hominum opinionem qui nos ei iure suscensere putabant, at humanissimi gratissimique et ipsi et omnibus videremur, taque faciemus. sed idem Nerius index edidit ad allegatos Cn. Lentulum vatiam et C. Cornelium †ista ei†. eodem die senatus consultum factum est ut sodalitates decuriatique discederent lexque de iis ferretur, ut qui non discessissent ea poena quae est de vi tenerentur.

ab d quattuor idus febr sestius ab indico cn nerius pupinia de ambitus sum postulo et idem dies ab quidam p tullius de vis is sum aeger domus ut debeo ad is statim venio is nos totus trado is facio praeter homo opinio qui nos is ius suscenseo puto at humanus gratus et ipse et omnis video taque facio sed idem nerius index edo ad allegatos cn lentulis vatius et que cornelius iste is idem dies senatus consulo facio sum ut sodalitas decurio discedo lex de is fero ut qui non discedo is poena qui sum de vis teneo


quarta epistula mihi reddita est Idibus Sept. quam a. d. iiii Idus Sext. ex Britannia dederas. in ea nihil sane erat novi praeter Erigonam (quam si ab Oppio accepero, scribam ad te quid sentiam, nec dubito quin mihi placitura sit) et, quod paene praeterii, de eo quem scripsisti de Milonis plausu scripsisse ad Caesarem. ego vero facile patior ita Caesarem existimare illum quam maximum fuisse plausum. et prorsus ita fuit ; et tamen ille plausus qui illi datur quodam modo nobis videtur dari.

quartus epistula ego reddo sum idus sept quam ab d quattuor idus sext ex britannia do in is nihil sanus sum nosco praeter erigone quam si ab oppius accipio scribo ad tu quis sentio neque dubito quin ego placeo sum et qui paene praetereo de is qui scribo de milo plaudo scribo ad caesaris ego verus facilis patior ita caesaris existimaris ille quam magnus sum plausus et prorsus ita sum et tamen ille plaudo qui ille do quidam modo nos video do


haec et cetera plena severitatis quae statuisti in ista provincia non facile sine summa integritate sustineremus. qua re sit summa in iure dicendo severitas, dum modo ea ne varietur gratia sed conservetur aequabilis. sed tamen parvi refert abs te ipso ius dici aequabiliter et diligenter, nisi idem ab iis fiet quibus tu eius muneris aliquam partem concesseris. ac mihi quidem videtur non sane magna varietas esse negotiorum in administranda Asia sed ea tota iuris dictione maxime sustineri ; in qua scientiae praesertim provincialis ratio ipsa expedita est, constantia est adhibenda et gravitas quae resistat non solum gratiae verum etiam suspicioni.

hic et ceterus plenus severitas qui statuo in iste provincia non facilis sine summus integritas sustineo qui res sum summus in ius dico severitas dum modo is ne vario gratia sed conservo aequabilis sed tamen parvus refero abs tu ipse ius dico aequabilis et diligenter nisi idem ab is fio qui tu is munus aliqui pars concedo atque ego quidem video non sanus magnus varietas sum negotium in administro asia sed is totus ius dictio magnus sustineo in qui scientia praesertim provincial ratio ipse expedio sum constantia sum adhibeo et gravitas qui resisto non solus gratia verus etiam suspicio


Gabinium tres adhuc factiones postulant, L. Lentulus, flaminis filius, qui iam de maiestate postulavit, Ti. Nero cum bonis subscriptoribus, C. Memmius tribunus pl. cum L. Capitone. ad urbem accessit a. d. xii K. Octobr. nihil turpius nec desertius. sed his iudiciis nihil audeo confidere. quod Cato non valebat, adhuc de pecuniis repetundis non erat postulatus. Pompeius a me valde contendit de reditu in gratiam sed adhuc nihil profecit nec, si ullam partem libertatis tenebo, proficiet. tuas litteras vehementer exspecto.

gabinius tres adhuc factio postulo l lentulus flamen filius qui iam de maiestas postulo tiberius nero cum bonus subscriptor que memmius tribunus pl cum l capito ad urbs accedo ab d duodecim k octobr nihil turpis neque desero sed hic iudicium nihil audeo confido qui cato non valeo adhuc de pecunia repeto non sum postulo pompejus ab ego validus contendo de reditus in gratia sed adhuc nihil proficio neque si ullus pars libertas teneo proficio tuus littera vehemens exspecto


quo die haec scripsi Drusus erat de praevaricatione a tribunis aerariis absolutus in summa quattuor sententiis, cum senatores et equites damnassent. ego eodem die post meridiem Vatinium eram defensurus. ea res facilis est. comitia in mensem Septembrem reiecta sunt. Scauri iudicium statim exercebitur, cui nos non deerimus. 'Συνδείπνουσ Σοφοκλέουσ' quamquam a te factam fabellam video esse '0 festive, nullo modo probavi.

quo dies hic scribo drusus sum de praevaricatio ab tribunus aerarius absolvo in summus quattuor sententia cum senator et eques damno ego idem dies post meridio vatinius sum defendo is res facilis sum comitium in mensis september rejecto sum scaurus iudicium statim exerceo qui nos non desum quamquam ab tu facio fabella video sum festivus nullus modo probo


de tribunatu quod scribis, ego vero nominatim petivi Curtio et mihi ipse Caesar nominatim Curtio paratum esse rescripsit meamque in rogando verecundiam obiurgavit. si cui praeterea petiero, (id quod etiam Oppio dixi ut ad s illum scriberet) facile patiar mihi negari, quoniam illi qui mihi molesti sunt sibi negari a me non facile patiuntur. ego Curtium, id quod ipsi dixi, non modo rogatione sed etiam testimonio tuo diligo, quod litteris tuis studium illius in salutem nostram facile perspexi. de Britannicis rebus cognovi ex tuis litteris nihil esse nec quod metuamus nec quod gaudeamus. de publicis negotiis quae vis ad te Tironem scribere, neglegentius ad te ante scribebam quod omnia minima maxima ad Caesarem mitti sciebam.

de tribunatus qui scribo ego verus nominatim peto curtius et ego ipse caesar nominatim curtius paro sum rescribo meus in rogo verecundia objurgo si qui praeterea peto is qui etiam oppius dico ut ad senatus ille scribo facilis patior ego negaris quoniam ille qui ego molestus sum sui negaris ab ego non facilis patior ego curtius is qui ipse dico non modo rogatio sed etiam testimonium tuus diligo qui littera tuus studium ille in salus noster facilis perspicio de britannicus res cognosco ex tuus littera nihil sum neque qui metuo neque qui gaudeo de publicus negotium qui volo ad tu tiro scribo neglego ad tu ante scribo qui omnis minimus maximus ad caesaris mitto scio


res prolatae ; ad interregnum comitia adducta. rumor dictatoris iniucundus bonis, mihi etiam magis quae loquuntur. sed tota res et timetur et refrigescit. Pompeius plane se negat velle ; antea mihi ipse non negabat Hirrus auctor fore videtur, o di, quam ineptus, quam se ipse amans sine rivali! Crassum Iunianum, hominem mihi deditum, per me deterruit velit nolit scire difficile est ; Hirro tamen agente nolle se non probabit. aliud hoc tempore de re publica nihil loquebantur ; agebatur quidem certe nihil.

res profero ad interregnum comitium adduco rumor dictator injucundus bonus ego etiam magis qui loquor sed totus res et timeo et refrigesco pompejus planus sui nego volo antea ego ipse non nego hirrus auctor sum video o deus quam ineptus quam sui ipse amo sine rival crassus junianus homo ego dedo per ego deterreo volo nolo scio difficilis sum hirrus tamen ago nolo sui non probo alius hic tempus de res publicus nihil loquor ago quidem certus nihil


Serrani domestici fili funus perluctuosum fuit a. d. viii K. Decembr. laudavit pater scripto meo.

serranus domesticus filis funus perluctuosus sum ab d viii k decembr laudo pater scribo meus


gaudeo tibi iucundas esse meas litteras, nec tamen habuissem scribendi nunc quidem ullum argumentum nisi tuas accepissem. nam pridie Idus, cum Appius senatum infrequentem coegisset, tantum fuit frigus ut populi convicio coactus sit nos dimittere.

gaudeo tu jucundus sum meus littera neque tamen habeo scribo nunc quidem ullus argumentum nisi tuus accipio nam pridie idus cum appius senatus infrequenter cogo tantus sum frigus ut populus convicior cogo sum nos dimitto


multa feci verba de toto furore latrocinioque P. Clodi ; tamquam reum accusavi multis et secundis admurmurationibus cuncti senatus. orationem meam conlaudavit satis multis verbis non me hercule indiserte vetus Antistius, isque iudiciorum causam suscepit antiquissimamque se habiturum dixit. Ibatur in eam sententiam. tum Clodius rogatus diem dicendo eximere coepit ; furebat a Racilio se contumaciter urbaneque vexatum. deinde eius operae repente a Graecostasi et gradibus clamorem satis magnum sustulerunt, opinor, in Q. Sextilium et amicos Milonis incitatae. eo metu iniecto repente magna querimonia omnium discessimus. habes acta unius diei ; reliqua, ut arbitror, in mensem Ianuarium reicientur. de tribunis pl. longe optimum Racilium habemus. videtur etiam Antistius amicus nobis fore ; nam Plancius totus noster est. fac, si me amas, ut considerate diligenterque naviges de mense Decembri.

multus facio verbum de totus furor latrocinium p claudius tamquam reus accuso multus et secundus admurmuratio cunctus senatus oratio meus conlaudo satis multus verbum non ego herculis indisertus vetus antistius eo iudicium causa suscipio antiquus sui habeo dico ibatur in is sententia tum claudius rogo dies dico eximo coepio furo ab racilius sui contumax urbanus vexo deinde is opera repens ab graecostasis et gradus clamor satis magnus tollo opinor in q sextilis et amicus milo incito is metus injecto repens magnus querimonia omnis discedo habeo ago unus dies reliquus ut arbitror in mensis januarius reicio de tribunus pl longus bonus racilius habeo video etiam antistius amicus nos sum nam plancius totus noster sum facio si ego amo ut considero diligens navigo de mensis december


quantum vero illud est beneficium tuum quod iniquo et gravi vectigali aedilicio, cum magnis nostris simultatibus Asiam liberasti! etenim si unus homo nobilis queritur so palam te, quod edixeris ne ad ludos pecuniae decernerentur, HS cc sibi eripuisse, quanta tandem pecunia penderetur, si omnium nomine quicumque Romae ludos facerent quod erat iam institutum erogaretur? quamquam has querelas hominum nostrorum illo consilio oppressimus, quod in Asia nescio quonam modo, Romae quidem non mediocri cum admiratione laudatur, quod, cum ad templum monumentumque nostrum civitates pecunias decrevissent, cumque id et pro meis magnis meritis et pro tuis maximis beneficiis summa sua voluntate fecissent, nominatimque lex exciperet ut ad templum et monumentum capere liceret, cumque id quod dabatur non esset interiturum sed in ornamentis templi futurum ut non mihi potius quam populo Romano ac dis immortalibus datum videretur, tamen id, in quo erat dignitas, erat lex, erat eorum qui faciebant voluntas, accipiendum non putavi cum aliis de causis tum etiam ut animo aequiore ferrent ii quibus nec deberetur nec liceret.

quantus verus ille sum beneficium tuus qui iniquus et gravis vectigal aedilicius cum magnus noster simultas asia libero etenim si unus homo nobilis queror so palam tu qui edico ne ad ludus pecunia decerno sestertius centum sui eripio quantus tandem pecunia pendeo si omnis nomen quicumque roma ludus facio qui sum iam institus erogo quamquam hic querela homo noster ille consilium opprimo qui in asia nescio quonam modo roma quidem non mediocris cum admiratio laudo qui cum ad templum monumentum nos civitas pecunia decerno cum is et pro meus magnus meritum et pro tuus magnus beneficium summus suus voluntas facio nominatim lex excipio ut ad templum et monumentum capio licet cum is qui do non sum intereo sed in ornamentum templum sum ut non ego potis quam populus romanus atque deus immortalis do video tamen is in quo sum dignitas sum lex sum is qui facio voluntas accipio non puto cum alius de causa tum etiam ut animus aequus fero is qui neque debeo neque licet


quapropter incumbe toto animo et studio omni in eam rationem qua adhuc usus es, ut eos quos tuae fidei potestatique senatus populusque Romanus commisit et credidit diligas et omni ratione tueare et esse quam beatissimos velis. quod si te sors Afris aut Hispanis aut Gallis praefecisset, immanibus ac barbaris nationibus, tamen esset humanitatis tuae consulere eorum commodis et utilitati salutique servire ; cum vero ei generi hominum praesimus, non modo in quo ipsa sit sed etiam a quo ad alios pervenisse putetur humanitas , certe iis eam potissimum tribuere debemus a quibus accepimus.

quapropter incumbo totus animus et studium omnis in is ratio qui adhuc utor sum ut is qui tuus fides potestas senatus populus romanus committo et credo diligo et omnis ratio tuearis et sum quam beatus velis qui si tu sors afris aut hispanus aut gallus praeficio immanis atque barbaris natio tamen sum humanitas tuus consulo is commodus et utilitas salus servio cum verus is gener homo praesum non modo in quo ipse sum sed etiam ab quo ad alius pervenio puto humanitas certus is is potis tribuo debeo ab qui accipio


de novis autem tribunis pl. est ille quidem in me officiosissimus Sestius et, spero, Curius, Milo, Fadius, Fabricius, sed valde adversante Clodio, qui etiam privatus eadem manu poterit contiones concitare ; deinde etiam intercessor parabitur.

de novus autem tribunus pl sum ille quidem in ego officiosus sestius et spero curius milo fadius fabricius sed validus adverso claudius qui etiam privo idem manus possum contio concitaris deinde etiam intercessor paro


quo loco in porticu te scribere aiunt ut atriolum fiat, mihi ut est magis placebat. neque enim satis loci videbatur esse atriolo †neque† fere solet nisi in iis aedificiis fieri in quibus est atrium maius nec habere poterat adiuncta cubicula et eius modi membra. nunc †hoc vel honestate testudinis vel valde boni aestivum locum obtine bitt. tu tamen si aliter sentis, rescribe quam primum. in balneariis assa in alterum apodyteri angulum promovi propterea quod ita erant posita ut eorum vaporarium esset subiectum cubiculis. subgrande cubiculum autem et hibernum alterum valde probavi quod et ampla erant et loco posita ambulationis uno latere, eo quod est proximum balneariis. columnas neque rectas neque e regione Diphilus conlocarat. eas scilicet demolietur. aliquando perpendiculo et linea discet uti. omnino spero paucis mensibus opus Diphili perfectum fore ; curat enim diligentissime Caesius, qui tum mecum fuit.

quo locus in porticus tu scribo aio ut atriolum fio ego ut sum magis placeo neque enim satis locus video sum atriolum neque fere soleo nisi in is aedificium fio in qui sum atrium magnus neque habeo possum adjungo cubiculum et is modus membrum nunc hic vel honestas testudo vel validus bonus aestivus locus obtineo bitt tu tamen si aliter sentio rescribo quam primus in balnearius asso in alter apodyterium angulis promoveo propterea qui ita sum pono ut is vaporarium sum subicio cubiculis suggrandis cubiculum autem et hibernus alter validus probo qui et amplus sum et locus pono ambulatio unus lateo is qui sum propior balnearius columna neque recingo neque e regio diphilus conloco is scilicet demolio aliquando perpendiculum et lineus disco uti omnino spero paucus mensis opus diphilis perficio sum curo enim diligens caesius qui tum ego sum


verum attende nunc, mi optime et suavissime frater, ad ea dum rescribo quae tu in hac eadem brevi epistula πραγματικῶσ valde scripsisti. de quo petis ut ad te nihil occultans, nihil dissimulans, nihil tibi indulgens genuine fraterneque rescribam, id est, utrum †voles ut dixerimus† ad expediendum te, si causa sit, commorere. si, mi Quinte, parva aliqua res esset in qua sciscitarere quid vellem, tamen, cum tibi permissurus essem ut faceres quod velles, ego ipse quid vellem ostenderem. in hac vero re hoc profecto quaeris, cuius modi illum annum qui sequitur exspectem. plane aut tranquillum nobis aut certe munitissimum, quod cotidie domus, quod forum, quod theatri significationes declarant ; nec †laborant, quod mea† conscientia copiarum nostrarum, quod Caesaris, quod Pompei gratiam tenemus, haec me ut confidam faciunt. sin aliquis erumpet amentis hominis furor, omnia sunt ad eum frangendum expedita.

verus attendo nunc ego optume et suavis frater ad is dum rescribo qui tu in hic idem brevis epistula validus scribo de quo peto ut ad tu nihil occulto nihil dissimulo nihil tu indulgeo genuine fraternus rescribo is sum utrum volo ut dico ad expedio tu si causa sum commoro si ego quintus parvus aliqui res sum in qui sciscitor quis volo tamen cum tu permitto sum ut facio qui volo ego ipse quis volo ostendo in hic verus res hic profecto quaero qui modus ille annus qui sequor exspecto planus aut tranquillus nos aut certus munio qui cottidie domus qui forum qui theatrum significatio declaro neque laboro qui meus conscientia copia nostraris qui caesar qui pompejus gratia teneo hic ego ut confido facio sin aliquis erumpo amens homo furor omnis sum ad is frango expedio


sed tempore ipso de epistulis. nam cum hanc paginam tenerem L. Flavius, praetor designatus, ad me venit, homo mihi valde familiaris. is mihi te ad procuratores suos litteras misisse, quae mihi visae sunt iniquissimae, ne quid de bonis, quae L. Octavi Nasonis fuissent cui L. Flavius heres est, deminuerent, ante quam C. Fundanio pecuniam solvissent, itemque misisse ad Apollonidensis ne de bonis, quae Octavi fuissent, deminui paterentur, prius quam Fundanio debitum solutum esset. haec mihi veri similia non videnr0 tur ; sunt enim a prudentia tua remotissima. ne deminuat heres? quid, si infitiatur? quid, si omnino non debet? quid? praetor solet iudicare deberi? quid? ego Fundanio non cupio, non amicus sum, non misericordia moveor? nemo magis ; sed via iuris eius modi est quibusdam in rebus ut nihil sit loci gratiae. atque ita mihi dicebat Flavius scriptum in ea epistula quam tuam esse dicebat, te aut quasi amicis tuis gratias acturum aut quasi inimicis incommoda laturum.

sed tempus ipse de epistula nam cum hic pagina teneo l flavus praetor designo ad ego venio homo ego validus familiaris is ego tu ad procurator suus littera mitto qui ego video sum iniquus ne quis de bonus qui l octavius naso sum qui l flavus heres sum deminuo ante quam que fundanius pecunia solvo ito mitto ad apollonidenses ne de bonus qui octavius sum deminuo pateo prior quam fundanius debeo soluo sum hic ego verus similis non videnr tur sum enim ab prudentia tuus removeo ne deminuo heres quis si infitior quis si omnino non debeo quis praetor soleo iudicaris debeo quis ego fundanius non cupio non amicus sum non misericordia moveo nemo magis sed via ius is modus sum quidam in res ut nihil sum locus gratia atque ita ego dico flavus scribo in is epistula quam tuus sum dico tu aut quasi amicus tuus gratia ago aut quasi inimicus incommodus fero


venio ad tertiam. Balbum quod ais mature Romam bene comitatum esse venturum mecumque adsidue usque ad Idus Maias futurum, id mihi pergratum perque iucundum. quod me in eadem epistula sicut saepe antea cohortaris ad ambitionem et ad laborem, faciam equidem, sed quando vivemus?

venio ad tertius balbus qui aio maturus roma bene comitas sum venio ego assiduus usque ad idus maia sum is ego pergratus per iucundus qui ego in idem epistula sicut saepe antea cohortaris ad ambitio et ad labor facio equidem sed quando vivo


tu, si ita expedit, velim quam primum bona et certa tempestate conscendas ad meque venias ; innumerabiles enim res sunt in quibus te cotidie in omni genere desiderem. tui nostrique valent. xiiii K. Februarias.

tu si ita expedio volo quam primus bonus et certus tempestas conscendo ad ego venio innumerabilis enim res sum in qui tu cottidie in omnis genus desidero tuus noster valeo xiiii k februarius


ex eo loco recta Vitularia via profecti sumus in Fufidianum fundum, quem tibi proximis nundinis Arpini de Fufidio HS ccciↃↃↃ ciↃ emeramus. ego locum aestate umbrosiorem vidi numquam ; permultis locis aquam profluentem et eam uberem. quid quaeris? iugera L prati Caesius inrigaturum facile te arbitrabatur. equidem hoc quod melius intellego adfirmo, mirifica suavitate villam habiturum piscina et salientibus additis, palaestra et silva †virdicata†. fundum audio te hunc Bovillanum velle retinere. de eo quid videatur ipse constitues. †Calibus† aiebat aqua dempta et eius aquae iure constituto et servitute fundo illi imposita tamen nos pretium servare posse si vendere vellemus. Mescidium mecum habui. is se ternis nummis in pedem tecum transegisse dicebat, sese autem mensum pedibus aiebat passuum IIICIↃ. mihi plus visum est ; sed praestabo sumptum nusquam melius posse poni. cillonem arcessieram Venafro, ; sed eo ipso, die quattuor eius conservos et discipulos Venafri cuniculus oppresserat.

ex is locus recta vitularia via proficiscor sum in fufidianus fundus qui tu propior nundo arpinus de fufidius sestertius ccci cichorium emo ego locus aestas umbrosus video numquam permultus locus aqua profluo et is uber quis quaero iugerum l pratum caesius inrigaturum facilis tu arbitror equidem hic qui bonus intellego adfirmo mirificus suavitas villa habeo piscina et salio addo palaestra et silva virdicatus fundus audio tu hic bovillanum volo retineo de is quis video ipse constituo cal aio aqua dempta et is aqua ius constituo et servitus fundo ille impono tamen nos pretium servaris possum si vendo volo mescidium ego habeo is sui terni nummus in pedis tu transigo dico sui autem metior pes aio passus iiici ego multus video sum sed praesto sumo nusquam bonus possum pono cillo arcessieram venafrum sed is ipse dies quattuor is conservus et discipulus venafrum cuniculus opprimo


de Commageno, quod rem totam discusseram, mirifice mihi et per se et per pom ponium blanditur Appius ; videt enim, hoc genere dicendi si utar in ceteris, Februarium sterilem futurum Eumque lusi iocose satis neque solum illud extorsi oppidulum quod erat positum in Euphrati Zeugmate sed praeterea togam sum eius praetextam quam erat adeptus Caesare consule magno hominum risu cavillatus.

de commagenus qui res totus discutio mirificus ego et per sui et per pom ponium blandio appius video enim hic genus dico si uto in ceterus februarius sterilis sum is ludo jocosus satis neque solus ille extorqueo oppidulis qui sum pono in euphrates zeugma sed praeterea toga sum is praetexta quam sum adipiscor caesaris consul magnus homo rideo cavillor


A. d. viii Id. Febr. Milo, adfuit. dixit Pompeius sive voluit ; nam, ut surrexit, operae Clodianae clamorem sustulerunt, idque ei perpetua oratione contigit non modo ut acclamatione sed ut convicio et maledictis impediretur. qui ut peroravit (nam in eo sane fortis fuit ; non est deterritus ; dixit omnia atque interdum etiam silentio, cum auctoritate †peregerat†) sed ut peroravit, surrexit Clodius. ei tantus clamor a nostris (placuerat enim referre gratiam) ut neque mente nec lingua neque ore consisteret. ea res acta est, cum hora sexta vix Pompeius perorasset, usque ad horam viii, cum omnia maledicta, versus denique obscenissimi in Clodium et Clodiam dicerentur. ille furens et exsanguis interrogabat suos in clamore ipso, quis esset qui plebem fame necaret. respondebant operae : 'Pompeius.' quis Alexandream ire cuperet respondebant : 'Pompeius.' quem ire vellent respondebant : 'Crassum.' is aderat tum Miloni animo non amico. Hora fere nona quasi signo dato Clodiani nostros consputare coeperunt exarsit dolor. Vrgere illi ut loco nos moverent. factus est a nostris impetus ; fuga operarum ; eiectus de rostris Clodius, ac nos quoque tum fugimus, ne quid in turba. senatus vocatus in curiam. Pompeius domum. neque ego tamen in senatum, ne aut de tantis rebus tacerem aut in Pompeio defendendo (nam is carpebatur a Bibulo, Curione, Favonio, Servilio filio) animos bonorum virorum offenderem. res in posterum dilata est. Clodius in Quirinalia prodixit diem.

ab d viii is febr milo adsum dico pompejus sive volo nam ut surgo opera clodianus clamor tollo is is perpetuus oratio contingo non modo ut acclamatio sed ut convicior et maledictum impedio qui ut peroro nam in is sanus fortis sum non sum deterreo dico omnis atque interdum etiam silentium cum auctoritas perago sed ut peroro surgo claudius is tantus clamor ab noster placeo enim refero gratia ut neque mens neque lingua neque os consisto is res ago sum cum hora sextus vix pompejus peroro usque ad hora viii cum omnis maledico verro denique obscenus in claudius et claudius dico ille furo et exsanguis interrogo suus in clamor ipse quis sum qui plebs fames neco respondeo opera pompejus quis alexandrea eo cupio respondeo pompejus qui eo volo respondeo crassus is adsum tum milo animus non amicus hora fere nonus quasi signum do clodianus noster consputaris coepio exardeo dolor vrgere ille ut locus nos moveo facio sum ab noster impetus fuga operaris eicio de rostrum claudius atque nos quoque tum fugio ne quis in turba senatus voco in curia pompejus domus neque ego tamen in senatus ne aut de tantus res taceo aut in pompejus defendo nam is carpo ab bibulus curio favonius servilius filius animus bonus vir offendo res in posterus differo sum claudius in quirinalia prodico dies


atque haec non eo dicuntur ut te oratio mea dormientem excitasse sed potius ut currentem incitasse videatur. facies enim perpetuo quae fecisti ut omnes aequitatem tuam, temperantiam, severitatem integritatemque laudarent. sed me quaedam tenet propter singularem amorem infinita in te aviditas gloriae quamquam illud existimo, cum iam tibi Asia sic uti uni cuique sua domus nota esse debeat, cum ad tuam summam prudentiam tantus usus accesserit, nihil esse quod ad laudem attineat quod non tu optime perspicias et tibi non sine cuiusquam hortatione in mentem veniat cotidie. sed ego quia, cum tua lego, te audire, et quia, cum ad te scribo, tecum loqui videor, idcirco et tua longissima quaque epistula maxime delector et ipse in scribendo sum saepe longior.

atque hic non is dico ut tu oratio meus dormio excito sed potis ut curro incito video facies enim perpetuus qui facio ut omnis aequitas tuus temperantia severitas integritas laudo sed ego quidam teneo propter singularis amor infinitus in tu aviditas gloria quamquam ille existimo cum iam tu asia sic uti unus quisque suus domus nosco sum debeo cum ad tuus summa prudentia tantus utor accedo nihil sum qui ad laus attineo qui non tu optume perspicio et tu non sine quisquam hortatio in mens venio cottidie sed ego quia cum tuus lego tu audio et quia cum ad tu scribo tu loquor video idcirco et tuus longus quisque epistula magnus delecto et ipse in scribo sum saepe longus


sed ut ad Zeuxim revertar, cum is de M. Cascelli sermone secum habito quae tu scribis ea ipsa loqueretur, obstiti eius sermoni et hominem in familiaritatem recept tua autem quae fuerit cupiditas tanta nescio, quod scribis cupisse te, quoniam Smyrnae duos Mysos insuisses in culleum, simile in superiore parte provinciae edere exemplum severitatis tuae et idcirco Zeuxim elicere omni ratione voluisse, ultro quem adductum in iudicium fortasse dimitti non oportuerat, conquiri vero et elici blanditus, ut tu scribis, ad iudicium necesse non fuit, eum praesertim hominem quem ego et ex suis civibus et ex multis aliis cotidie magis cognosco nobiliorem esse prope quam civitatem suam.

sed ut ad zeuxim revorto cum is de m cascellius sermo sui habeo qui tu scribo is ipse loquor obsto is sermo et homo in familiaritas recept tuus autem qui sum cupiditas tantus nescio qui scribo cupio tu quoniam smyrna duo mysi insuo in culleus similis in superus pars provincia edo exemplum severitas tuus et idcirco zeuxim elices omnis ratio volo ultro qui adduco in iudicium fortasse dimitto non oportet conquaero verus et elicio blandio ut tu scribo ad iudicium necesse non sum is praesertim homo qui ego et ex suus civis et ex multus alius cottidie magis cognosco nobilis sum prope quam civitas suus


sed haec non curare decrevi. Romam cum venero, quae perspexero scribam ad te et maxime de dictatura, et ad Labienum et ad ligurium litteras dabo. hanc scripsi ante lucem ad lychnuchum ligneolum, qui mihi erat periucundus, quod eum te aiebant, cum esses Sami, curasse faciendum. vale, mi suavissime et optime frater.

sed hic non curo decerno roma cum venio qui perspicio scribo ad tu et magnus de dicto et ad labienus et ad ligurius littera do hic scribo ante lux ad lychnuchus ligneolus qui ego sum perjucundus qui is tu aio cum sum samos curo facio val ego suavis et optume frater


quod multos dies epistulam in manibus habui propter commorationem tabellariorum, ideo multa conlecta sunt aliud alio tempore velut hoc : T. Anicius mihi saepe iam dixit sese tibi suburbanum si quod invenisset non dubitaturum esse emere. in eius sermone ego utrumque soleo admirari, et te de suburbano emendo cum ad illum scribas non modo ad me non scribere sed etiam aliam in sententiam scribere, et cum ad illum scribas nihil te recordari †de se de epistulis† illis quas in Tusculano eius tu mihi ostendisti, nihil de praeceptis Epicharmi : Γνῶθι πῶσ ἄλλῳ κέχρηται, totum denique vultum, sermonem, animum eius, quem ad modum conicio, †quasi† sed haec tu videris.

qui multus dies epistula in manus habeo propter commoratio tabellarius ideo multus collecta sum alius alius tempus velut hic t anicius ego saepe iam dico sui tu suburbanus si qui invenio non dubito sum emo in is sermo ego uterque soleo admiraris et tu de suburbanum emo cum ad ille scribo non modo ad ego non scribo sed etiam alius in sententia scribo et cum ad ille scribo nihil tu recordaris de sui de epistula ille qui in tusculanus is tu ego ostendo nihil de praecipio epicharmus totus denique vultus sermo animus is qui ad modus conicio quasi sed hic tu video


a. d. viii Idus Aprilis sponsalia Crassipedi praebui. huic convivio puer optimus, Quintus tuus meusque, quod perleviter commotus fuerat, defuit A. d. vii Idus Aprilis veni ad Quintum eumque vidi plane integrum, multumque is mecum sermonem habuit et perhumanum de dis cordus mulierum nostrarum. quid quaeris? nihil festivius. Pomponia autem etiam de te questa est ; sed haec coram agemus. A puero ut discessi, in aream tuam veni.

ab d viii idus aprilis sponsale crassipedi praebeo hic convivium puer bonus quintus tuus meus qui perlevis commoueo sum desum ab d vii idus aprilis venio ad quintus is video planus integer multus is ego sermo habeo et perhumanus de deus cordus mulier nostraris quis quaero nihil festivus pomponia autem etiam de tu queror sum sed hic coram ago ab puer ut discedo in areo tuus venio


atqui huic tuae voluntati ac diligentiae difficultatem magnam adferunt publicani. quibus si adversamur, ordinem de nobis optime meritum et per nos cum re publica coniunctum et a nobis et a re publica diiungemus ; sin autem omnibus in rebus obsequemur, funditus eos perire patiemur quorum non modo saluti sed etiam commodis consulere debemus. haec est una, si vere cogitare volumus, in toto imperio tuo difficultas. nam esse abstinentem, continere omnis cupiditates, suos coercere, iuris aequabilem tenere rationem, facilem se in rebus cognoscendis, in hominibus audiendis admittendisque praebere praeclarum magis est quam difficile ; non est enim positum in labore aliquo sed in quadam inductione animi et voluntate.

atqui hic tuus voluntas atque diligentia difficultas magnus affero publicanus qui si adverso ordo de nos optume mereo et per nos cum res publicus conjungo et ab nos et ab res publicus diiungemus sin autem omnis in res obsequor fundus is pereo patior qui non modo salus sed etiam commodus consulo debeo hic sum unus si verus cogito volo in totus imperium tuus difficultas nam sum abstineo contineo omnis cupiditas suus coerceo ius aequabilis teneo ratio facilis sui in res cognosco in homo audio admitto praebeo praeclaris magis sum quam difficilis non sum enim pono in labor aliquis sed in quidam inductio animus et voluntas


sed tamen, quoquo modo potui, scripsi et dedi litteras ad te Philogono, liberto tuo, quas credo tibi postea redditas esse ; in quibus idem te hortor et rogo, quod pueri tibi verbis meis nuntiarunt , ut Romam protinus pergas et properes. primum enim te in praesidio esse volui, si qui essent inimici quorum crudelitas nondum esset nostra calamitate satiata ; deinde congressus nostri lamentationem pertimui ; digressum vero non tulissem atque etiam id ipsum quod tu scribis metuebam ne a me distrahi non posses. his de causis hoc maximum malum quod te non vidi, quo nihil amantissimis et coniunctissimis fratribus acerbius, miserius videtur accidere potuisse, minus acerbum, minus miserum fuit quam fuisset cum cons gressio tum vero digressio nostra.

sed tamen quisquis modo possum scribo et do littera ad tu philogono libertus tuus qui credo tu postea reddo sum in qui idem tu hortor et rogo qui puer tu verbum meus nuntio ut roma protinus pergo et propero primus enim tu in praesidium sum volo si qui sum inimicus qui crudelitas nondum sum noster calamitas satio deinde congredior noster lamentatio pertimeo digredior verus non fero atque etiam is ipse qui tu scribo metuo ne ab ego distraho non possum hic de causa hic magnus malus qui tu non video quo nihil amo et conjungo frater acerbus miser video accido possum paruus acerbus paruus miser sum quam sum cum cons gressio tum verus digressio noster


risi 'nivem atram' teque hilari animo esse et prompto ad iocandum valde me iuvat. de Pompeio adsentior tibi vel tu potius mihi. nam, ut scis, iam pridem istum canto Caesarem. mihi crede, in sinu est neque ego discingor. cognosce nunc Idus Decimus erat Caelio dies.

rideo nix ater tu hilaris animus sum et promptus ad jocor validus ego juvo de pompejus adsentio tu vel tu potis ego nam ut scio iam pridem iste canto caesaris ego credo in sinus sum neque ego discingo cognosco nunc idus decimus sum caelius dies


sed tu, ut ante ad te scripsi, perspice rem et pertempta et ad me, ut tempora nostra non ut amor tuus fert, vere perscribe. ego vitam quoad putabo tua interesse aut ad spem servandam esse retinebo. tu nobis amicissimum Sestium cognosces ; credo tua causa velle Lentulum, qui erit consul. quamquam sunt facta verbis difficiliora tu et quid opus sit et quid sit videbis. omnino si tuam solitudinem communemque calamitatem nemo despexerit, aut per te aliquid confici aut nullo modo poterit ; sin te quoque inimici vexare coeperint, ne cessaris ; non enim gladiis tecum sed litibus agetur. verum haec absint velim. te oro ut ad me de omnibus rebus rescribas et in me animi aut potius consili minus putes esse quam antea, amoris vero et offici non minus.

sed tu ut ante ad tu scribo perspicio res et pertento et ad ego ut tempus noster non ut amor tuus fero verus perscribo ego vita quoad puto tuus intersum aut ad spes servo sum retineo tu nos amicus sestius cognosco credo tuus causa volo lentulis qui sum consul quamquam sum facio verbum difficilis tu et quis opus sum et quis sum video omnino si tuus solitudo communis calamitas nemo despicio aut per tu aliquis conficio aut nullus modo possum sin tu quoque inimicus vexaris coepio ne cessaris non enim gladius tu sed lis ago verus hic absum volo tu oro ut ad ego de omnis res rescribo et in ego animus aut potis consilium paruus puto sum quam antea amor verus et officio non paruus


nunc cognosce ea quae sunt in re publica. comitiorum cotidie singuli dies tolluntur obnuntiationibus magna voluntate bonorum omnium ; tanta invidia sunt consules propter suspicionem pactorum a candidatis praemiorum. candidati consulares quattuor omnes rei. causae sunt difficiles, sed enitemur ut Messala noster salvus sit, quod est etiam cum reliquorum salute coniunctum. Gabinium de ambitu reum fecit P. Sulla subscribente privigno Memmio, fratre Caecilio, Sulla filio. contra dixit L. Torquatus omnibusque libentibus non obtinuit.

nunc cognosco is qui sum in res publicus comitium cottidie singuli dies tollo obnuntiatio magnus voluntas bonus omnis tantus invidia sum consul propter suspicio pactor ab candido praemium candidatus consularis quattuor omnis res causa sum difficilis sed enitor ut messalla noster salvus sum qui sum etiam cum reliquus salus conjungo gabinius de ambitus reus facio p sulla subscribo privignus memmius frater caecilius sulla filius contra dico l torquatus omne libet non obtineo


nunc quoniam ita accidit ut neque praetores suis opibus neque nos nostro studio, quicquam proficere possemus, est omnino difficile non graviter id ferre, sed tamen nostros animos maximis in rebus et gerendis et sustinendis exercitatos frangi et debilitari molestia non oportet. et quoniam ea molestissime ferre homines debent quae ipsorum culpa contracta sunt, est quiddam in hac re mihi molestius ferendum quam tibi. factum est enim mea culpa contra quam tu mecum et proficiscens et per litteras egeras ut priore anno non succederetur ; quod ego, dum saluti sociorum consulo, dum impudentiae non nullorum negotiatorum resisto, dum nostram gloriam tua virtute augeri expeto, feci non sapienter, praesertim cum id commiserim ut ille alter annus etiam tertium posset adducere.

nunc quoniam ita accido ut neque praetor suus ops neque nos noster studium quisquam proficio possum sum omnino difficilis non gravis is fero sed tamen noster animus magnus in res et gero et sustineo exercito frango et debilitaris molestia non oportet et quoniam is molestus fero homo debeo qui ipse culpa contraho sum sum quidam in hic res ego molestus fero quam tu facio sum enim meus culpa contra quam tu ego et proficiscor et per littera ago ut prior annus non succedo qui ego dum salus socius consulo dum impudentia non nullus negotiator resisto dum noster gloria tuus virtus augeo expeto facio non sapienter praesertim cum is committo ut ille alter annus etiam tertius possum duco


tuas mirifice litteras exspecto ; atqui adhuc clausum mare fuisse scio, sed quosdam venisse tamen Olbia dicebant qui te unice laudarent plurimique in provincia fieri dicerent eosdem aiebant nuntiare te prima navigatione transmissurum. id cupio et, quamquam te ipsum scilicet maxime, tamen etiam litteras tuas ante exspecto. mi frater, vale.

tuus mirificus littera exspecto atqui adhuc claudo mare sum scio sed quidam venio tamen olbia dico qui tu unicus laudo multus in provincia fio dico idem aio nuntiaris tu primus navigatio transmitto is cupio et quamquam tu ipse scilicet magnus tamen etiam littera tuus ante exspecto ego frater val


Cum a me litteras librari manu acceperis, ne paulum quidem me oti habuisse iudicato, cum autem mea, paulum. sic enim habeto, numquam me a causis et iudiciis districtiorem fuisse, atque id anni tempore gravissimo et caloribus maximis. sed haec, quoniam tu ita praescribis, ferenda sunt neque committendum ut aut spei aut cogitationi vestrae ego videar defuisse, praesertim cum, si id difficilius fuerit, tamen ex hoc labore magnam gratiam magnamque dignitatem sim conlecturus. itaque, ut tibi placet, damus operam ne cuius animum offendamus atque ut etiam ab iis ipsis qui nos cum Caesare tam coniunctos dolent diligamur, ab aequis vero aut etiam a propensis in hanc partem vehementer et colamur et amemur.

cos ab ego littera libro manus accipio ne paulus quidem ego otium habeo iudico cum autem meus paulus sic enim habeo numquam ego ab causa et iudicium distringo sum atque is annus tempus gravis et calor magnus sed hic quoniam tu ita praescribo fero sum neque committo ut aut spes aut cogitatio vester ego video desum praesertim cum si is difficilis sum tamen ex hic labor magnus gratia magnus dignitas sum conlecturus itaque ut tu placeo do opera ne qui animus offendo atque ut etiam ab is ipse qui nos cum caesaris tam coniungo doleo diligo ab aequus verus aut etiam ab propendeo in hic pars vehemens et colo et amo


sed testor omnis deos me hac una voce a morte esse revocatum, quod omnes in mea vita partem aliquam tuae vitae repositam esse dicebant ; qua in re peccavi scelerateque feci. nam si occidissem, mors ipsa meam pietatem amoremque in te facile defenderet ; nunc commisi ut me vivo careres, vivo me aliis indigeres, mea vox in domesticis periculis potissimum occideret quae saepe alienissimis praesidio fuisset. nam quod ad te pueri sine litteris venerunt, quoniam vides non fuisse iracundiam causam, certe pigritia fuit et quaedam infinita vis lacrimarum et dolorum.

sed testo omnis deus ego hic unus vox ab mors sum revoco qui omnis in meus vito pars aliqui tuus vita repono sum dico qui in res pecco scelero facio nam si occido mors ipse meus pietas amor in tu facilis defendo nunc committo ut ego vivo careo vivo ego alius indigeo meus vox in domesticus periculum potis occaedes qui saepe alienus praesidium sum nam qui ad tu puer sine littera venio quoniam video non sum iracundia causa certus pigritia sum et quidam infinitus volo lacrimaris et dolor


Ἀμφιλαφίαν autem illam quam tu soles dicere bono modo desidero, sic prorsus ut advenientem excipiam libenter, latentem etiam nunc non excitem. tribus locis aedifico, reliqua reconcinno. vivo paulo liberalius quam solebam ; opus erat. si te haberem, paulisper fabris locum darem. sed haec, ut spero, brevi inter nos communicabimus.

autem ille quam tu soleo dico bonus modo desidero sic prorsus ut advenio excipio libet lateo etiam nunc non excito tres locus aedifico reliquus reconcinno vivo paulus liberalis quam soleo opus sum si tu habeo paulisper faber locus do sed hic ut spero brevis inter nos communico


iterum Cicerones ; quievi. nunc mihi iucunditatis plena epistula hoc adspersit molestiae quod videris ne mihi molestus esses veritus esse atque etiam nunc vereri. litigarem tecum, si fas esset ; sed me hqrcule, istuc si umquam suspicatus ero, nihil dicam aliud nisi verebor ne quando ego tibi, cum sum una, molestus sim. video, te ingemuisse. sic fit, †εἰδ' ἐν αἴᾳ ἔζησασ: numquam enim dicam : ἔα πάσασ†. Marium autem nostrum in lecticam me hercule coniecissem, non illam regis Ptolomaei Asicianam ; memini enim, cum hominem portaret ad Baias Neapoli octaphoro Asiciano machaerophoris centum sequentibus, miros risus nos edere cum ille ignarus sui comitatus repente aperuit lecticam et paene ille timore, ego risu corrui. hunc, ut dico, certe sustulissem ut aliquando subtilitatem veteris urbanitatis et humanissimi sermonis attingerem ; sed hominem infirmum in villam apertam ac ne rudem quidem etiam nunc invitare nolui.

iterum cicero quiesco nunc ego iucunditas plenus epistula hic adspersit molestia qui video ne ego molestus sum vereor sum atque etiam nunc vereor litigaris tu si fas sum sed ego hqrculis iste si umquam suspicor sum nihil dico alius nisi vereor ne quando ego tu cum sum unus molestus sum video tu ingemo sic fio numquam enim dico marius autem nos in lectica ego herculis conicio non ille rex ptolomaeus asicianus memini enim cum homo porto ad baiae neapolis octophoron asicianus machaerophorus centum sequor mirus rideo nos edo cum ille ignarus suus comitor repens aperio lectica et paene ille timor ego rideo corruo hic ut dico certus tollo ut aliquando subtilitas veto urbanitas et humanus sermo attingo sed homo infirmus in villa aperio atque ne rudis quidem etiam nunc invitaris nolo


tu metuis ne me interpelles? primum, si in isto essem, tu scis quid sit interpellare an te Statius? me hercule mihi docere videris istius generis humanitatem, qua quidem ego nihil utor abs te. tu vero ut me et appelles et interpelles et obloquare et conloquare velim. quid enim mihi suavius? non me hercule quisquam μουσοπάτακτοσ libentius sua recentia poemata legit quam ego te audio quacumque de re, publica, privata, rustica, urbana. sed mea factum est insulsa verecundia ut te proficiscens non tollerem. opposuisti semel ἀναντίλεκτον causam, Ciceronis nostri valetudinem ; conticui.

tu metuo ne ego interpello primus si in iste sum tu scio quis sum interpellaris an tu sto ego herculis ego doceo video iste genus humanitas qui quidem ego nihil uto abs tu tu verus ut ego et appello et interpello et obloquaris et conloquaris volo quis enim ego suavis non ego herculis quisquam libet suus recens poema lego quam ego tu audio quicumque de res publicus privo rusticus urbanus sed meus facio sum insulsus verecundia ut tu proficiscor non tollo oppono semel causa cicero noster valetudo contaceo


Gabinium si, ut Pansa putat oportuisse, defendissem, concidissem. qui illum oderunt (ii sunt toti ordines), propter quem oderunt, me ipsum odisse coepissent. tenui me, ut puto, egregie, tantum ut facerem quantum omnes viderent; et in omni summa, ut mones, valde me ad otium pacemque converto. de libris Tyrannio est cessator.

gabinius si ut pansa puto oportet defendo concido qui ille odi is sum totus ordo propter qui odi ego ipse odi coepio tenuis ego ut puto egregius tantus ut facio quantus omnis video et in omnis summus ut moneo validus ego ad otium pax converto de liber tyrannio sum cessator


itaque postea misi ad Caesarem eodem illo exemplo litteras. iocum autem illius de sua egestate ne sis aspernatus. ad quem ego rescripsi nihil esse quod posthac arcae nostrae fiducia conturbaret lusique in eo genere et familiariter et cum dignitate. amor autem eius erga nos perfertur omnium nuntiis singularis. Litterae quidem ad id quod exspectas fere cum tuo reditu iungentur. reliqua singulorum dierum scribemus ad te, si modo tabellarios tu praebebis. quamquam eius modi frigus impendebat ut summum periculum esset ne Appio suae aedes urerentur.

itaque postea mitto ad caesaris idem ille exemplum littera iocus autem ille de suus egestas ne sum aspernor ad qui ego rescribo nihil sum qui posthac arca noster fiducia conturbo ludo in is genus et familiaris et cum dignitas amor autem is erga nos perfero omnis nuntius singularis littera quidem ad is qui exspecto fere cum tuus reditus jungo reliquus singulus dies scribo ad tu si modo tabellarius tu praebeo quamquam is modus frigus impendeo ut superus periculum sum ne appius suus aedes uro


Sestius noster absolutus est a. d. v Idus Martias et, quod vehementer interfuit rei publicae nullam videri in eius modi causa dissensionem esse, omnibus sententiis absolutus est. illud quod tibi curae saepe esse intellexeram ne cui iniquo relinqueremus vituperandi locum qui nos ingratos esse diceret nisi illius perversitatem quibusdam in rebus quam humanissime ferremus, scito hoc nos in eo iudicio consecutos esse ut omnium gratissimi iudicaremur ; nam defendendo moroso homini cumulatissime satis fecimus et, id quod ille maxime cupiebat, Vatinium a quo palam oppugnabatur arbitratu nostro concidimus dis hominibusque plaudentibus. quin etiam Paulus noster, cum testis productus esset in Sestium, confirmavit se nomen Vatini delaturum si Macer Licinius cunctaretur, et Macer ab Sesti subselliis surrexit ac se illi non defuturum adfirmavit. quid quaeris? homo petulans et audax valde perturbatus debilitatusque discessit.

sestius noster absolvo sum ab d v idus martius et qui vehemens intersum res publicus nullus video in is modus causa dissensio sum omnis sententia absolvo sum ille qui tu cura saepe sum intellego ne qui iniquus relinquo vitupero locus qui nos ingratus sum dico nisi ille perversitas quidam in res quam humanus fero scio hic nos in is iudicium consequor sum ut omnis gratus judico nam defendo morosus homo cumulo satis facio et is qui ille magnus cupio vatinius ab quo palam oppugno arbitratus noster concaedes deus homo plaudo quin etiam paulus noster cum testis produco sum in sestius confirmo sui nomen vatinius defero si macer licinius cuncto et macer ab sestius subsellium surgo atque sui ille non desum adfirmo quis quaero homo petulans et audax validus perturbo debilito discedo


tua mandata persequar diligenter et adiungendis hominibus et quibusdam non alienandis ; maximae mihi vero curae erit ut Ciceronem tuum nostrumque videam scilicet cotidie, sed inspiciam quid discat quam saepissime et, nisi ille contemnet, etiam magistrum me ei profitebor, cuius rei non nullam consuetudinem nactus sum in hoc horum dierum otio Cicerone nostro minore producendo.

tuus mandatum persequor diligenter et adjungo homo et quidam non alieno magnus ego verus cura sum ut cicero tuus noster video scilicet cottidie sed inspicio quis disco quam saepis et nisi ille contemno etiam magister ego is profiteor qui res non nullus consuetudo nanciscor sum in hic hic dies otium cicero noster paruus produco


nunc de Milone Pompeius ei nihil tribuit et omnia Cottae dicitque se perfecturum ut in illum Caesar incumbat. hoc horret Milo, nec iniuria et, si ille dictator factus sit, paene diffidit. intercessorem dictaturae si iuverit manu et praesidio suo, Pompeium metuit inimicum ; si non iuverit, timet ne per vim perferatur. ludos adparat magnificentissimos, sic, inquam, ut nemo sumptuosiores, stulte bis terque non postulatos vel quia munus magnificum dederat vel quia facultates non erant vel quia potuerat magistrum se non aedilem putare. omnia fere scripsi. cura, mi carissime frater, ut valeas.

nunc de milo pompejus is nihil tribuo et omnis cotta dico sui perficio ut in ille caesar incumbo hic horreo milo neque iniuria et si ille dictator facio sum paene diffido intercessor dicto si juvo manus et praesidium suus pompejus metuo inimicus si non juvo timeo ne per vis perfero ludus adparo magnificentissimos sic inquam ut nemo sumptuosus stultus bis ter non postulo vel quia munus magnificus do vel quia facultas non sum vel quia possum magister sui non aedilis puto omnis fere scribo cura ego carus frater ut valeo


nostrae tamen causae non videntur homines defuturi ; mirandum in modum profitentur, offerunt se, pollicentur. equidem cum spe sum maxima tum maiore etiam animo, spe, superiores fore nos, animo, ut in hac re publica ne casum quidem ullum pertimescam sed tamen se res sic habet.: si diem nobis dixerit, tota Italia concurret, ut multiplicata gloria discedamus ; sin autem vi agere conabitur, spero fore studiis non solum amicorum sed etiam alienorum ut vi resistamus. omnes et se et suos amicos, clientis libertos, servos, pecunias denique suas pollicentur. nostra antiqua manus bonorum ardet studio nostri atque amore. si qui antea aut alieniores fuerant aut languidiores, nunc horum regum odio se cum bonis coniungunt. Pompeius omnia pollicetur et Caesar ; quibus ego ita credo ut nihil de mea comparatione deminuam. tribuni pl. designati sunt nobis amici ; consules se optime ostendunt ; praetores habemus amicissimos et acerrimos civis, Domitium, Nigidium, Memmium, Lentulum ; bonos etiam alios singularis. qua re magnum fac animum habeas et spem bonam de singulis tamen rebus quae cotidie gerantur faciam te crebro certiorem.

noster tamen causa non video homo desum miror in modus profiteor offertor sui polliceo equidem cum spes sum maximus tum magnus etiam animus spes superus sum nos animus ut in hic res publicus ne casus quidem ullus pertimesco sed tamen sui res sic habeo si dies nos dico totus italia concurro ut multiplico gloria discedo sin autem vis ago conor spero sum studium non solus amicus sed etiam alienus ut vis resisto omnis et sui et suus amicus cliens libertus servus pecunia denique suus polliceo noster antiquus manus bonus ardeo studium noster atque amor si qui antea aut alienus sum aut languidus nunc hic rex odium sui cum bonus conjungo pompejus omnis polliceor et caesar qui ego ita credo ut nihil de meus comparatio deminuo tribunus pl designo sum nos amicus consul sui optume ostendo praetor habeo amicus et acer civis domitius nigidius memmius lentulis bonus etiam alius singularis qui res magnus facio animus habeo et spes bonus de singuli tamen res qui cottidie gero facio tu creber certus


qua re cura ut hic annus qui ad laborem tuum accessit idem ad salutem Asiae prorogatus esse videatur. quoniam in te retinendo, is fuit Asia felicior quam nos in deducendo,, perfice ut laetitia provinciae desiderium nostrum leniatur. etenim si in promerendo ut tibi tanti honores haberentur quanti haud scio an nemini fuisti omnium diligentissimus, multo maiorem in his honoribus tuendis adhibere diligentiam debes.

qui res cura ut hic annus qui ad labor tuus accedo idem ad salus asia prorogo sum video quoniam in tu retineo is sum asia felix quam nos in deduco perficio ut laetitia provincia desiderium nos lenio etenim si in promereo ut tu tantus honor habeo quantus haud scio an nemo sum omnis diligens multus magnus in hic honor tueor adhibeo diligentia debeo


placiturum tibi esse librum meum suspicabar ; tam valde placuisse quam scribis valde gaudeo. quod me admones de nostra Vrania suadesque ut meminerim Iovis orationem quae est in extremo illo libro, ego vero memini et illa omnia mihi magis scripsi quam ceteris.

placeo tu sum liber meus suspicor tam validus placeo quam scribo validus gaudeo qui ego admoneo de noster vrania suadeo ut memini iuppiter oratio qui sum in exter ille liber ego verus memini et ille omnis ego magis scribo quam ceterus


de aedificatione tua Cyrum urgere non cesso. spero eum in officio fore. sed omnia sunt tardiora propter furiosae aedilitatis exspectationem ; nam comitia sine mora futura videntur ; edicta sunt in a. d. xi K. Febr. te tamen sollicitum esse nolo ; omne genus a nobis cautionis adhibebitur.

de aedificatio tuus cyrus urgeo non cedo spero is in officium sum sed omnis sum tardus propter furiosus aedilitas exspectatio nam comitium sine mora sum video edico sum in ab d xi k febr tu tamen sollicitus sum nolo omnis genus ab nos cautio adhibeo


cognosce nunc hominis audaciam et aliquid in re publica perdita delectare. Cum Gabinius quacumque veniebat triumphum se postulare dixisset subitoque bonus imperator noctu in urbem hostium plenam invasisset, in senatum se non committebat. interim ipso, decimo die, quo eum oportebat hostium numerum et militum renuntiare, inrepsit summa infrequentia. Cum vellet exire, a consulibus retentus est; introducti publicani. homo undique saucius et, cum a me maxime vulneraretur, non tulit et me trementi voce exsulem appellavit. hic (O di! nihil umquam honorificentius nobis accidit) consurrexit senatus cum clamore ad unum sic ut ad corpus eius accederet ; pari clamore atque impetu publicani. quid quaeris? omnes tamquam si tu esses ita fuerunt. nihil hominum sermone foris clarius. ego tamen me teneo ab accusando, vix me hercule, sed tamen teneo vel quod nolo cum Pompeio pugnare (satis est quod instat de Milone) vel quod iudices nullos habemus. Ἀπότευγμα formido, addo etiam malevolentiam hominum, et timeo ne illi me accusante aliquid accidat, nec despero rem et sine me et non nihil per me confici posse.

cognosco nunc homo audacia et aliquis in res publicus perdo delecto cos gabinus quicumque venio triumphus sui postulo dico subeo bonus imperator nox in urbs hostis plenus invado in senatus sui non committo interim ipse decimus dies quo is oportet hostis numerus et miles renuntiaris inrepo summus infrequentia cos volo exeo ab consul retendo sum introduco publicanus homo undique saucius et cum ab ego magnus vulnero non fero et ego tremo vox exsul appello hic o deus nihil umquam honorificus nos accido consurgo senatus cum clamor ad unus sic ut ad corpus is accedo par clamor atque impetus publicanus quis quaero omnis tamquam si tu sum ita sum nihil homo sermo foris clarus ego tamen ego teneo ab accuso vix ego herculis sed tamen teneo vel qui nolo cum pompejus pugno satis sum qui insto de milo vel qui iudex nullus habeo formido addo etiam malevolentia homo et timeo ne ille ego accuso aliquis accido neque despero res et sine ego et non nihil per ego conficio possum


Chrysippo dicam ; sed res operosa est et hominis perdiligentis. Sentio ipse qui in summo studio nihil adsequor. de Latinis vero is quo me vertam nescio ; ita mendose et scribuntur et veneunt. sed tamen, quod fieri poterit, non neglegam. †crebrius† ut ante ad te scripsi, Romae est, et qui omnia †adiurat, debere tibi valde renuntiant†. ab aerario puto confectum esse dum absum.

chrysippus dico sed res operosus sum et homo perdiligens sentius ipse qui in superus studium nihil assequor de latinum verus is quo ego verto nescio ita mendosus et scribo et veneunt sed tamen qui fio possum non neglego creber ut ante ad tu scribo roma sum et qui omnis adjuro debeo tu validus renuntio ab aerarius puto conficio sum dum absum