Praeterea scribit lunae curriculum confici integris quater septenis diebus: nam die duo- detricesimo luna, inquit, ex quo vestigio profecta est, eodem redit, auctoremque opinionis huius Aristidem esse Samium; in qua re non id solum animadverti debere dicit quod quater septenis, id est octo et viginti, diebus conficeret luna iter suum, sed quod is numerus septenarius, si ab uno profectus, dum ad semetipsum progreditur, omnes per quos progressus est numeros comprehendat ipsumque se addat, facit numerum octo et viginti, quot dies sunt curriculi lunaris.

praeterea scribo luna curriculis conficio integer quater septeni dies nam dies duo detricesimo luna inquam ex quo vestigium proficio sum idem redeo auctoro opinio hic aristides sum samia in qui res non is solus animadverto debeo dico qui quater septeni is sum octo et viginti dies confacio luna iter suus sed qui is numerus septenarius si ab unus proficiscor dum ad semetipsum progredio omnis per qui progredior sum numerus comprehendo ipse sui addo facio numerus octo et viginti quot dies sum curriculis lunaris


Nihil adeo in congrediendis hostibus atque in principiis proeliorum ad salutem virtutemque aptius rati, quam si permultipermulcti sonis mitioribus non inmodice ferocirent.

nihil adeo in congredior hostis atque in principia proelium ad salus virtus aptus reor quam si permultipermulcti sonus mitis non immodicus ferocio


Quantum autem vitae mihi deinceps deum voluntate erit quantumque a tuenda re familiari procurandoque cultu liberorum meorum dabitur otium, ea omnia subsiciva et subsecundaria tempora ad colligendas huiuscemodi memoriarum delectatiunculas conferam.

quantus autem vita ego deinceps deus voluntas sum quantus ab tueor res familiaris procuro cultus liberi meus do otium is omnis subsicivus et subsecundarius tempus ad colligo huiuscemodi memoriaris delectatiuncula confero


Sed huius, inquam, tui erroris culpam esse intellego in mea scilicet infacundia, qui ne pluribus quidem verbis potuerim non obscurissime dicere quod a Graecis perfectissime verbo uno et planissime dicitur.

sed hic inquam tuus error culpa sum intellego in meus scilicet infacundia qui ne multus quidem verbum possum non obscurus dico qui ab graecum perficio verbum unus et planus dico


Οὐ λέγειν τύγʼ ἐσσὶ δεινός, ἀλλὰ σιγᾶν ἀδύνατος, ex quo hoc profecto sumptum est:


mare et terra non semper, et pulvis, ventus et fumus. non semper, curindutias et caerimonias scriptores veteres nonnumquam singulari numero appellaverunt, ferias et nundinas. et inferias. et exequias numquam? Cur mel et vinum atque id genus cetera numerum multitudinis capiunt, lacte non capiat?

mare et terra non semper et pulvis venio et fumus non semper curindutias et caerimonia scriptor vetus nonnumquam singularis numerus appello ferio et nundina et inferiae et exsequiae numquam cur mel et vinum atque is genus ceterus numerus multitudo capio lac non capio


M. tamen Cicero fistulatorem istum utrique rei adhibitumadhibituim esse a Graccho putat, ut sonis tum placidis tum citatis aut demissam iacentemque orationem eius erigeret aut ferocientem saevientemque cohiberet. Verba ipsius Ciceronis apposui:

m tamen cicero fistulator iste uterque res adhibitumadhibituim sum ab gracchus puto ut sonus tum placidus tum citas aut demitto jaceo oratio is erigo aut ferocio saevientemque cohibeo verbum ipse cicero applumbo


Tum exsurgitexurgit sententiae dicendae gratia homo quispiam turpitudine pristinae vitae diffamatissimus, sed lingua tunc atque facundia nimium quanto praestabilis.

tum exsurgitexurgit sententia dico gratia homo quispiam turpitudo pristinus vita diffamatissimus sed lingua tunc atque facundia nimium quantus praestabilis


Sed quid aliud sanctiores libri philosophorum monent quam ut in nobis tantum ipsis nitamur,

sed quis alius sancio liber philosophus moneo quam ut in nos tantus ipse nitor


Quaesitum ibi est quae esset huius quoque sophismatis resolutio: Cum mentior et mentiri me dico, mentior an verum dico?

quaero ibi sum qui sum hic quoque sophisma resolutio cos mentior et mentior ego dico mentior an verus dico


Sed haut scio, inquit, an dicat aliquis, ipsum illud quod pugnat, quod gemit, si malum dolor non est, cur necesse est gemere et pugnare? Quia enim omnia quae non sunt mala molestia quoque omni non carent, sed sunt pleraque noxa quidem magna et pernicie privata, quia non sunt turpia, contra naturae tamen mansuetudinem lenitatemque opposita sunt et infesta per obscuram quandam et necessariam ipsius naturae consequentiam. Haec ergo vir sapiens tolerare et exanclare potest, non admittere omnino in sensum sui non potest; ἀναλγησία enim atque ἀπάθεια non meo tantum, inquit, sed quorundam etiam ex eadem porticu prudentiorum hominum, sicuti iudicio Panaetii, gravis atque docti viri, inprobata abiectaque est.

sed haud scio inquam an dico aliquis ipse ille qui pugno qui gemo si malus dolor non sum cur necesse sum gemo et pugno quia enim omnis qui non sum malus molestia quoque omnis non careo sed sum plerusque noxa quidem magnus et pernicies privo quia non sum turpis contra natura tamen mansuetudo lenitas oppono sum et infestus per obscurus quidam et necessaria ipse natura consequentia hic ergo vir sapio tolero et exanclaris possum non admitto omnino in sensus suus non possum enim atque non meus tantus inquam sed quidam etiam ex idem porticus prudens homo sicut iudicium panaetius gravis atque doceo vir inprobo abicio sum


Atque ille amicus: Non meummeutm, inquit, hoc verbum est, sed multorum hominumhominurm quos loquentis id audias;

atque ille amicus non meummeutm inquam hic verbum sum sed multus hominumhominurm qui loquor is audio


definitionis non videbatur habere incommode interpretatio facta hoc modo: Syllogismus est oratio, in qua, consensis quibusdam et concessis, aliud quid quam quae concessa sunt, per ea quae concessa sunt, necessario conficitur.

definitio non video habeo incommodus interpretatio facio hic modo syllogismus sum oratio in qui consentio quidam et concedo alius quis quam qui concedo sum per is qui concedo sum necessarius confacio


Medicis autem veteribus oratione Graeca ita definitus est: Σφυγμός ἐστιν διαστολή τε καὶ συστολὴ ἀπροαίρετος ἀρτηρίας καὶ καρδίας.

maedicus autem vetus oratio graecum ita definio sum


Extare in litteris perque hominum memorias traditum, quod repente multis mortem attulit gaudium ingens insperatum, interclusa anima et vim magni novique motus non sustinente.

extaris in littera per homo memoria trado qui repens multus mors affero gaudium ingens insperatus intercludo anima et vis magnus nosco moueo non sustineo


Nam beneficia, inquit, promissa opperiri oportet neque ante remunerari quam facta sint, iniurias autem imminentis praecavisse iustum est quam expectavisse.

nam beneficium inquam promitto opperior oportet neque ante remuneraris quam facio sum injuria autem immineo praecaveo iustus sum quam expectavisse


Sed hanc utramque declamatiunculam super Alexandro et Scipione celebraverint, quibus abunde et ingenii et otii et verborum est;

sed hic uter declamatiuncula super alexander et scipio celebraverint qui abunde et ingenium et otium et verbum sum


Interim aliquot ex his qui cum Herode erant erraticum esse hominem dicere et nulli rei incolamque esse sordentium ganearum, nisi accipiat quod petat convicio turpi solitum incessere; atque ibi Herodes Demus, inquit, huic aliquid aeris, cuicuimodi est,

interim aliquot ex hic qui cum herodes sum erraticus sum homo dico et nullus res incolo sum sordeo ganearis nisi accipio qui peto convicior turpis soleo incedo atque ibi herodes do inquam hic aliquis aer cuicuimodi sum


Et cum pater assedisset appositumque esset aliud filio quoque eius sedile, verba super ea re Taurus facit cum summa, dii boni, honorum atque officiorum perpensationeperpenlsatione.

et cum pater adsedeo applumbo sum alius filius quoque is sedilis verbum super is res taurus facio cum summus dius bonus honor atque officium perpensationeperpenlsatio


Hoc sane Apollinaris argute. Sed aliud tamen est longum aevum, aliud perpetuum, neque dii longaevi appellantur, sed inmortales.

hic sanus apollinaris arguo sed alius tamen sum longus aevum alius perpetuus neque dius longaevus appello sed inmortal


Sicuti hanc quoque sententiam ponit ex huiuscemodi controversia: Vir fortis praemio quod optaverit donetur. Qui fortiter fecerat, petit alterius uxorem in matrimonium et accepit. Is deinde cuia uxor fuit fortiter fecit. Repetit eandem; contradicitur.

sicut hic quoque sententia pono ex huiuscemodi controversia vir fortis praemium qui opto dono qui fortis facio peto alter uxor in matrimonium et accipio is deinde cuia uxor sum fortis facio repeto idem contradico


Postea quaestio istaec fuit, quam ob causam patricii Megalensibus mutitare soliti sint, plebes Cerealibus.

postea quaestio iste sum quam ob causa patricius megalensis mutitaris soleo sum plebs cereal


Postea Pythagoras Samius in Italiam venit, Tarquini filio regnum optinente, cui cognomentum Superbus fuit,

postea pythagoras samius in italia venio tarquinius filius regnum obtineo qui cognomentum superbus sum


Nam, cum quispiam familiaris eius, bene eruditus homo et tum poeta inlustris, liberatum esse se aquae intercutis morbo diceret, quod harenis calentibus esset usus, tum adludens Fronto: Morbo quidem, inquit, cares, sed verbi vitio non cares. Gaius enim Caesar, ille perpetuus dictator, Cn. Pompei socer, a quo familia et appellatio Caesarum deinceps propagata est, vir ingenii praecellentis, sermonis praeter alios suae aetatis castissimi, in libris, quos ad M. Ciceronem De Analogia conscripsit, harenas vitiose dici existimat, quod harena numquam multitudinis numero appellanda sit, sicuti neque caelum neque triticum;

nam cum quispiam familiaris is bene erudio homo et tum poeta illustris libero sum sui aqua intercutis morbus dico qui harena caleo sum utor tum adludo fronto morbus quidem inquam caris sed verbum vitio non caris gaius enim caesar ille perpetuus dictator cn pompejus socer ab quo familia et appellatio caesaris deinceps propago sum vir ingenium praecello sermo praeter alius suus aetas castus in liber qui ad m cicero de analogia conscribo harena vitiosus dico existimo qui harena numquam multitudo numerus appello sum sicut neque caelum neque triticum


Sicut autem contumeliam factum iri significat iri ad contumeliam faciendam, id est opera dari quo fiat, ita contumelia mihi factum itur casu tantum inmutato idem dicit.

sicut autem contumelia facio eo significo eo ad contumelia facio is sum opus do quo fio ita contumelia ego facio eo casus tantus immutatus idem dico


TELORUM, iaculorum gladiorumque vocabula quae in historiis veteribus scripta sunt, item navigiorum genera et nomina, libitum forte nobis est sedentibus in reda conquirere, ne quid malarum ineptiarum vacantem stupentemque animum occuparet.

telum jaculus gladius vocabulum qui in historia vetus scribo sum item navigium genus et nomen libet fors nos sum sedeo in redo conquiro ne quis malus ineptiaris vaco stupeo animus occupo


Significat autem susque deque ferre animo aequo esse et quod accidit non magni pendere atque interdum neglegere et contemnere, et propemodum id valet quod dicitur Graece ἀδιαφορεῖν.

significo autem sus de fero animus aequus sum et qui accido non magnus pendeo atque interdum neglego et contemno et propemodum is valeo qui dico graecum


Sculnam autem scriptum esse in Logistorico M. Varronis, qui inscribitur Catus, idem Lavinius in eodem libro admonet.

sculna autem scribo sum in logistorico m varro qui inscribo catus idem lavinius in idem liber admoneo


M. Cato in quinta Origine: Exercitum, inquit, suum pransum, paratum, cohortatum eduxit foras atque instruxit.

m cato in quintus origo exercitus inquam suus prandeo paro cohortas educo foras atque instruo


Quod neque testamentum, sicuti Servius Sulpicius existimavit, neque sacellum. sicuti C. Trebatius, duplicia verba sunt, sed a testatione productum alterum, alterum a sacro imminutum.

qui neque testamentum sicut servus sulpicius existimo neque sacellum sicut que trebatius duplicium verbum sum sed ab testatio produco alter alter ab sacro imminuo


Istaec autem omnia de dierum temporibus et finibus ad observationem disciplinamque iuris antiqui pertinentia cum in libris veterum inveniremus, non dubitabamus quin Vergilius quoque id ipsum ostenderit, non exposite atque aperte, sed, ut hominemhoiniem decuit poeticas res agentem, recondita et quasi operta veteris ritus significatione:

iste autem omnis de dies tempus et finis ad observatio disciplina ius antiquus pertineo cum in liber vetus inveniremus non dubito quin vergilius quoque is ipse ostendo non expono atque apertus sed ut hominemhoiniem decet poetice res ago recondo et quasi operio veto ritus significatio