type: header

title: Antoninus Pius

wing: latin

grain: passage

license: CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

attribution_rule: Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

licensed_material_note: Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.

source: production D1


type: passage

text: Congiarium populo dedit, militibus donativum addidit, puellas alimentarias in honorem Faustinae Faustinianas constituit, opera eius haec exstant: Romae templum Hadriani, honori patris dicatum, Graecostadium post incendium restitutum, instauratum Amphitheatrum, sepulchrum Hadriani, templum Agrippae, Pons Sublicius, Phari restitutio, Caietae portus, Tarracinensis portus restitutio, lavacrum Ostiense, Antiatum aquae ductus, templa Lanuviana. multas etiam civitates adiuvit pecunia, ut opera vel nova facerent vel vetera restituerent, ita ut et magistratus adiuvaret et senatores urbis ad functiones suas. Hereditates eorum qui filios habebant repudiavit. primus constituit, ne poenae causa legatum relictum maneret, successorem viventi bono iudici nulli dedit nisi Orfito praefecto urbi, sed petenti, nam Gavius Maximus praefectus praetorii usque ad vicensimum annum sub eo pervenit, vir severissimus, cui Tattius Maximus successit, in cuius demortui locum duos praefectos substituit Fabium Cornelium Repentinum et Furium Victorinum. sed Repentinus fabula famosa percussus est, quod per concubinam principis ad praefecturam venisset, usque adeo sub eo nullus percussus est senator, ut etiam parricida confessus in insula deserta poneretur, quia vivere illi naturae legibus non licebat. vini olei et tritici penuriam per aerarii sui damnum emendo et gratis populo dando sedavit.

lemmas: congiarium populus do miles donativum addo puella alimentarius in honor faustina faustinianus constituo opus is hic exsto roma templum hadrianus honor pater dico graecostadium post incendium restitus instauro amphitheatrum sepulcrum hadrianus templum agrippa pons sublicius pharis restitutio caieta portus tarracinensis portus restitutio lavacrum ostiensis antiatum aqua duco templum lanuviana multus etiam civitas adjuvo pecunia ut opus vel novo facio vel vetero restituo ita ut et magistratus adjuvo et senator urbs ad functio suus hereditas is qui filius habeo repudio primus constituo ne poena causa legatus relinquo maneo successor vivo bonus judicium nullus do nisi orfito praeficio urbs sed peto nam gavius magnus praefectus praetorius usque ad vicesimus annus sub is pervenio vir severus qui tattius magnus succedo in qui demorior locus duo praeficio substituo fabius cornelius repentinus et furius victorinum sed repentinus fabula famosus percutio sum qui per concubina princeps ad praefectura venio usque adeo sub is nullus percutio sum senator ut etiam parricida confiteor in insula desero pono quia vivo ille natura lex non licet vinum oleum et triticum penuria per aerarius suus damnum emo et gratus populus do sedo


text: Tanta sane diligentia subiectos sibi populos rexit ut omnia et omnes, quasi sua essent, curaret. provinciae sub eo cunctae floruerunt, quadruplatores exstincti sunt. publicatio bonorum rarior quam umquam fuit, ita ut unus tantum proscriberetur adfectatae tyrannidis reus, hoc est Atilius Titianus, senatu puniente, a quo conscios requiri vetuit, filio eius ad omnia semper adiuto. periit et Priscianus reus adfectatae tyrannidis, sed morte voluntaria, de qua coniuratione quaeri vetuit. Victus Antonini Pii talis fuit ut esset opulentia sine reprehensione, parsimonia sine sordibus, et mensa eius per proprios servos, per proprios aucupes piscatores ac venatores instrueretur. balneum, quo usus fuisset, sine mercede populo exhibuit nec omnino quicquam de vitae privatae qualitate mutavit, salaria multis subtraxit, quos otiosos videbat accipere, dicens nihil esse sordidius, immo crudelius, quam si rem publicam is adroderet qui nihil in eam suo labore conferret. unde etiam Mesomedi lyrico salarium inminuit. rationes omnium provinciarum adprime scivit et vectigalium. patrimonium privatum in filiam contulit, sed fructus rei publicae donavit. species imperatorias superfluas et praedia vendidit et in suis propriis fundis vixit varie ac pro temporibus. nec ullas expeditiones obiit, nisi quod ad agros suos profectus est et ad Campaniam, dicens gravem esse provincialibus comitatum principis, etiam nimis parci. et tamen ingenti auctoritate apud omnes gentes fuit, cum in urbe propterea sederet, ut undique nuntios, medius utpote, citius posset accipere.

lemmas: tantus sanus diligentia subicio sui populus rego ut omnis et omnis quasi suus sum curo provincia sub is cunctus floreo quadruplator exstinguo sum publicatio bonus rarus quam umquam sum ita ut unus tantus proscribo adfectatus tyrannis reus hic sum atilius titianus senatus punior ab quo conscius requiro veto filius is ad omnis semper adjuvo pereo et priscianus reus adfectatus tyrannis sed mors voluntarius de qui coniuratio quaero veto vinco antoninus pius talis sum ut sum opulentia sine reprehensio parsimonia sine sordes et mensa is per proprius servus per proprius auceps piscator atque venator instruo balneum quo utor sum sine merces populus exhibeo neque omnino quisquam de vita privo qualitas muto salarius multus subtraho qui otiosus video accipio dico nihil sum sordidus immo crudelis quam si res publicus is adrodo qui nihil in is suus labor confero unde etiam mesomedi lyricus salarius inminuo ratio omnis provinciaris apprimus scio et vectigalis patrimonium privo in filia confero sed fructus res publicus dono species imperatorius superfluo et praedium vendo et in suus proprius fundo vivo varius atque pro tempus neque ullus expeditio obeo nisi qui ad ager suus proficiscor sum et ad campania dico gravis sum provincial comitas princeps etiam nimis parcus et tamen ingens auctoritas apud omnis gens sum cum in urbs propterea sedeo ut undique nuntius medius utpote cieo possum accipio


text: Multa de iure sanxit ususque est iuris peritis Vindio Vero, Salvio Valente, Volusio Maeciano, Ulpio Marcello et Diavoleno. seditiones ubicumque factas non crudelitate sed modestia et gravitate compressit. intra urbes sepeliri mortuos vetuit, sumptum muneribus gladiatoriis instituit, vehicularium cursum summa diligentia sublevavit. omnium quae gessit et in senatu et per edicta rationem reddidit. Periit anno septuagensimo, sed quasi adulescens desideratus est. mors autem eius talis fuisse narratur: cum Alpinum caseum in cena edisset avidius, nocte reiectavit atque alia die febre commotus est. tertia die, cum se gravari videret, Marco Antonino rem publicam et filiam praesentibus praefectis commendavit Fortunamque auream, quae in cubiculo principum poni solebat, transferri ad eum iussit, signum tribuno aequanimitatis dedit atque ita conversus quasi dormiret, spiritum reddidit apud Lorium. alienatus in febri nihil aliud quam de re publica et de iis regibus quibus irascebatur locutus est. privatum patrimonium filiae reliquit, testamento autem omnes suos legatis idoneis prosecutus est.

lemmas: multus de ius sancio utor sum ius peritus vindio verus salvius valens volusius maeciano ulpius marcellus et diavoleno seditio ubicumque facio non crudelitas sed modestia et gravitas comprimo intra urbs sepelio mortuus veto sumo munus gladiatorius instituo vehicularis cursus summus diligentia sublevo omnis qui gero et in senatus et per edico ratio reddo pereo annus septuagensimo sed quasi adulescens desidero sum mors autem is talis sum narro cum alpinus caseus in cena edo avidus nox rejecto atque alius dies febris commoueo sum tertius dies cum sui gravaris video marcus antoninus res publicus et filia praesens praefectus commendo fortuna aureus qui in cubiculum princeps pono soleo transfero ad is iubeo signum tribunus aequanimitas do atque ita converro quasi dormio spiritus reddo apud lorium alieno in febris nihil alius quam de res publicus et de is rex qui irasco loquor sum privo patrimonium filia relinquo testamentum autem omnis suus legatus idoneus prosequor sum


text: Alanos molientis saepe refrenavit. procuratores suos et modeste suscipere tributa iussit et excedentes modum rationem factorum suorum reddere praecepit, nec umquam ullo laetatus est lucro, quo provincialis oppressus est. contra procuratores suos conquerentes libenter audivit. Iis quos Hadrianus damnaverat in senatu indulgentias petiit, dicens etiam ipsum Hadrianum hoc fuisse facturum, imperatorium fastigium ad summam civilitatem deduxit, unde plus crevit, recusantibus aulicis ministris, qui illo nihil per internuntios agente nec terrere poterant homines aliquando nec ea quae occulta non erant vendere. senatui tantum detulit imperator quantum, cum privatus esset, deferri sibi ab alio principe optavit, patris patriae nomen delatum a senatu, quod primo distulerat, cum ingenti gratiarum actione suscepit, tertio anno imperii sui Faustinam uxorem perdidit, quae a senatu consecrata est delatis circensibus atque templo et flaminicis et statuis aureis atque argenteis; cum etiam ipse hoc concesserit, ut imago eius cunctis circensibus poneretur. statuam auream delatam a senatu positam suscepit. M. Antoninum quaestorem consulem petente senatu creavit. Annium Verum, qui postea dictus est Antoninus, ante tempus quaestorem designavit. neque de provinciis neque de ullis actibus quicquam constituit, nisi quod prius ad amicos rettulit, atque ex eorum sententia formas composuit, visus est sane ab amicis et cum privatis vestibus et domestica quaedam gerens.

lemmas: alani molior saepe refreno procurator suus et modestus suscipio tribuo iubeo et excedo modus ratio factor suus reddo praecipio neque umquam ullus laeto sum lucrum quo provincial opprimo sum contra procurator suus conqueror libet audio ios qui hadrianus damno in senatus indulgentia peto dico etiam ipse hadrianus hic sum facio imperatorius fastigium ad summa civilitas deduco unde multus cerno recuso aulicus minister qui ille nihil per internuntius ago neque terreo possum homo aliquando neque is qui occulo non sum vendo senatus tantus defero imperator quantus cum privo sum defero sui ab alius princeps opto pater patria nomen defero ab senatus qui primus differo cum ingens gratia actio suscipio tertius annus imperium suus faustina uxor perdo qui ab senatus consecro sum defero circensis atque templum et flaminica et statuo aureus atque argenteus cum etiam ipse hic concedo ut imago is cunctus circensis pono statua aureus defero ab senatus pono suscipio m antoninus quaestor consul peto senatus creo annius verus qui postea dico sum antoninus ante tempus quaestor designo neque de provincia neque de ullus actus quisquam constituo nisi qui prior ad amicus refero atque ex is sententia forma compono video sum sanus ab amicus et cum privo vestis et domesticus quidam gero


text: Adversa eius temporibus haec provenerunt; fames, de qua diximus, Circi ruina, terrae motus, quo Rhodiorum et Asiae oppida conciderunt, quae omnia mirifice instauravit, et Romae incendium, quod trecentas quadraginta insulas vel domos absumpsit, et Narbonensis civitas et Antiochense oppidum et Carthaginiense forum arsit, fuit et inundatio Tiberis, apparuit et stella crinita, natus est et biceps puer, et uno partu mulieris quinque pueri editi sunt. visus est in Arabia iubatus anguis maior solitis, qui se a cauda medium comedit, lues etiam in Arabia fuit. hordeum in Moesia in culminibus arborum natum est. quattuor praeterea leones mansueti sponte se capiendos in Arabia praebuerunt. Pharasmanes rex ad eum Romam venit plusque illi quam Hadriano detulit. Pacorum regem Laziis dedit. Parthorum regem ab Armeniorum expugnatione solis litteris reppulit. Abgarum regem ex orientis partibus sola auctoritate deduxit, causas regales terminavit. sellam regiam Parthorum regi repetenti, quam Traianus ceperat, pernegavit. Rhoemetalcen in regnum Bosphoranum audito inter ipsum et curatorem negotio remisit. Olbiopolitis contra Tauroscythas in Pontum auxilia misit et Tauroscythas usque ad dandos Olbiopolitis obsides vicit, tantum sane auctoritatis apud exteras gentes nemo habuit, cum semper amaverit pacem, eo usque ut Scipionis sententiam frequentarit, qua ille dicebat malle se unum civem servare quam mille hostes occidere.

lemmas: adverso is tempus hic provenio fames de qui dico circos ruina terra moueo quo rhodius et asia oppidum concido qui omnis mirificus instauro et roma incendium qui trecenti quadraginta insula vel domus absumo et narbonensis civitas et antiochensis oppidum et carthaginiensis forum ardeo sum et inundatio tiberis appareo et stella crinio nascor sum et biceps puer et unus partus mulier quinque puer edo sum video sum in arabius jubatus anguis magnus soleo qui sui ab cauda medius comedo luo etiam in arabius sum hordeum in moesia in culmen arbor natus sum quattuor praeterea leo mansueti sponte sui capio in arabius praebeo pharasmanes rex ad is roma venio multus ille quam hadrianus defero pacorus rex laziis do parthus rex ab armenius expugnatio sol littera repello abgaris rex ex orior pars solus auctoritas deduco causa regalis termino sella regia parthus rex repeto quam trajanus capio pernego rhoemetalcen in regnum bosphoranum audio inter ipse et curator negotium remitto olbiopolitis contra tauroscythas in pontus auxilium mitto et tauroscythas usque ad do olbiopolitis obses vinco tantus sanus auctoritas apud exter gens nemo habeo cum semper amo pax is usque ut scipio sententia frequento qui ille dico malo sui unus civis servaris quam mille hostis occaedes


text: Genus sane adoptionis tale fertur: mortuo Helio Vero, quem sibi Hadrianus adoptaverat et Caesarem nuncupaverat, dies senatus habebatur; eo Arrius Antoninus soceri vestigia levans venit atque idcirco ab Hadriano dicitur adoptatus. quae causa sola esse adoptionis nec potuit omnino nec debuit, maxime cum et semper rem publicam bene egisset Antoninus et in proconsulatu se sanctum gravemque praebuisset. ergo cum eum Hadrianus adoptare se velle publicasset, acceptum est spatium deliberandi, utrum adrogari ab Hadriano vellet, adoptionis lex huiusmodi data est, ut quemadmodum Antoninus ab Hadriano adoptabatur ita sibi ille adoptaret M. Antoninum, fratris uxoris suae filium, et L. Verum, Helii Veri, qui ab Hadriano adoptatus fuerat, filium, qui postea Verus Antoninus est dictus, adoptatus est V. kal. Mart. die, in senatu gratias agens quod de se ita sensisset Hadrianus, factusque est patri et in imperio proconsulari et in tribunicia potestate collega, huius primum hoc fertur quod, cum ab uxore argueretur quasi parum nescio quid suis largiens, dixerit: Stulta, posteaquam ad imperium transivimus, et illud quod habuimus ante perdidimus. congiarium populo de proprio dedit et ea quae pater promiserat, et ad opera Hadriani plurimum contulit et aurum coronarium, quod adoptionis suae causa oblatum fuerat, Italicis totum, medium provincialibus reddidit.

lemmas: genus sanus adoptio talis fero mortuus helio verus qui sui hadrianus adopto et caesaris nuncupo dies senatus habeo is arius antoninus socer vestigium levo venio atque idcirco ab hadrianus dico adopto qui causa solus sum adoptio neque possum omnino neque debeo magnus cum et semper res publicus bene ago antoninus et in proconsulatus sui sancio gravis praebeo ergo cum is hadrianus adoptaris sui volo publico accipio sum spatium delibero utrum adrogaris ab hadrianus volo adoptio lex huiusmodi do sum ut quemadmodum antoninus ab hadrianus adopto ita sui ille adopto m antoninus frater uxor suus filius et l verus helii verus qui ab hadrianus adopto sum filius qui postea verus antoninus sum dico adopto sum v kal mart dies in senatus gratia ago qui de sui ita sentio hadrianus facio sum pater et in imperium proconsularis et in tribunicius potestas collega hic primus hic fero qui cum ab uxor arguo quasi parum nescio quis suus largior dico stultus posteaquam ad imperium transeo et ille qui habeo ante perdo congiarium populus de proprius do et is qui pater promitto et ad opus hadrianus multus confero et aurum coronarius qui adoptio suus causa offertor sum italicus totus medius provincial reddo


text: Fuit vir forma conspicuus, ingenio 1 clarus, moribus clemens, nobilis vultu, placidus ingenio, singularis eloquentiae, nitidae litteraturae, praecipue sobrius, diligens agri cultor, mitis, largus, alieni abstinens, et omnia haec cum mensura et sine iactantia, in cunctis postremo laudabilis et qui merito Numae Pompilio ex bonorum sententia comparatur. Pius cognominatus est a senatu, vel quod soceri fessi iam aetatem manu praesente senatu levaret (quod quidem non satis magnae pietatis est argumentum, cum impius sit magis qui ista non faciat, quam pius qui debitum reddat 4), vel quod eos quos Hadrianus per malam valetudinem occidi iusserat, reservavit, vel quod Hadriano contra omnium studia post mortem munitos atque immensos honores decrevit, vel quod, cum se Hadrianus interimere vellet, ingenti custodia et diligentia fecit, ne id posset admittere, vel quod vere natura clementissimus et nihil temporibus suis asperum fecit. idem faenus trientarium, hoc est minimis usuris, exercuit, ut patrimonio suo plurimos adiuvaret. Fuit quaestor liberalis, praetor splendidus, consui cum Catilio Severo, hic in omni privata vita in agris frequentissime vixit, sed clarus in locis omnibus fuit. ab Hadriano inter quattuor consulares, quibus Italia committebatur, electus est ad eam partem Italiae regendam in qua plurimum possidebat, ut Hadrianus viri talis et honori consuleret et quieti.

lemmas: sum vir forma conspicuus ingenium clarus mos clemens nobilis vultus placidus ingenium singularis eloquentia nitidus litteratura praecipuus sobrius diligo ager cultor mitis largus alienus abstineo et omnis hic cum mensura et sine jacto in cunctus postremo laudabilis et qui mereo numa pompilius ex bonus sententia comparo pius cognomino sum ab senatus vel qui socer fatisco iam aetas manus praesens senatus levo qui quidem non satis magnus pietas sum argumentum cum impius sum magis qui iste non facio quam pius qui debeo reddo vel qui is qui hadrianus per malus valetudo occido iubeo reservo vel qui hadrianus contra omnis studium post mors munio atque immensus honor decerno vel qui cum sui hadrianus interimo volo ingens custodia et diligentia facio ne is possum admitto vel qui verus natura clemens et nihil tempus suus asperum facio idem faenus trientarius hic sum paruus usura exerceo ut patrimonium suus multus adjuvo sum quaestor liberalis praetor splendidus consuo cum catilius severus hic in omnis privo vito in ager frequens vivo sed clarus in locus omnis sum ab hadrianus inter quattuor consularis qui italia committo eligo sum ad is pars italia rego in qui multus possideo ut hadrianus vir talis et honor consulo et quiesco


text: Fuit statura elevata decorus, sed cum esset longus et senex incurvareturque, tiliaciis tabulis in pectore positis fasciabatur, ut rectus incederet. senex etiam, antequam salutatores venirent, panem siccum comedit ad sustentandas vires, fuit voce rauca et sonora cum iucundidate. A senatu divus est appellatus cunctis certatim adnitentibus, cum omnes eius pietatem clementiam ingenium sanctimoniam laudarent. decreti etiam sunt omnes honores qui optimis principibus ante delati sunt. meruit et flaminem et circenses et templum et sodales Antoninianos solusque omnium prope principum prorsus sine civili sanguine et hostili, quantum ad se ipsum pertinet, vixit et qui rite comparetur Numae, cuius felicitatem pietatemque et securitatem caerimoniasque semper obtinuit.

lemmas: sum sto elevo decorus sed cum sum longus et senex incurvo tiliaciis tabula in pectus pono fascio ut rectus incedo senex etiam antequam salutator venio panis siccus comedo ad sustento vireo sum vox raucus et sonorus cum iucundidate ab senatus divus sum appello cunctus certatim adnitendus cum omnis is pietas clementia ingenium sanctimonia laudo decerno etiam sum omnis honor qui bonus princeps ante defero sum mereo et flamen et circensis et templum et sodal antoninianus solus omnis prope princeps prorsus sine civilis sanguis et hostilis quantus ad sui ipse pertineo vivo et qui rite comparo numa qui felicitas pietas et securitas caerimonia semper obtineo


text: Mensem Septembrem atque Octobrem Antoninum atque Faustinum appellandos decrevit senatus, sed id Antoninus respuit. nuptias filiae suae Faustinae, cum Marco Antonino eam coniungeret, usque ad donativum militum celeberrimas fecit. Verum Antoninum post quaesturam consulem fecit, cum Apollonium, quem e Chalcide acciverat, ad Tiberianam domum, in qua habitabat, vocasset, ut ei Marcum Antoninum traderet, atque ille dixisset non magister ad discipulum debet venire, sed discipulus ad magistrum, risit eum, dicens, facilius fuit Apollonio a Chalcide Romam venire quam a domo sua in Palatium, cuius avaritiam etiam in mercedibus notavit, inter argumenta pietatis eius et hoc habetur quod, cum Marcus mortuum educatorem suum fleret vocareturque ab aulicis ministris ab ostentatione pietatis, ipse dixerit: Permittite, inquit, illi, ut homo sit; neque enim vel philosophia vel imperium tollit adfectus . Praefectos suos et locupletavit et ornamentis consularibus donavit, si quos repetundarum damnavit, eorum liberis bona paterna restituit, ea tamen lege ut illi provincialibus redderent quod parentes acceperant. ad indulgentias pronissimus fuit. edita munera, in quibus elephantos et corocottas et tigrides et rhinocerotes, crocodillos etiam atque hippopotamos et omnia ex toto orbe terrarum exhibuit, centum etiam leones eum tigridibus una missione edidit.

lemmas: mensis september atque october antoninus atque faustinum appello decerno senatus sed is antoninus respuo nuptiae filia suus faustina cum marcus antoninus is conjungo usque ad donativum miles celeber facio verus antoninus post quaestura consul facio cum apollonius qui e chalcis accio ad tiberianus domus in qui habito voco ut is marcus antoninus trado atque ille dico non magister ad discipulis debeo venio sed discipulus ad magister rideo is dico facilis sum apollonius ab chalcis roma venio quam ab domus suus in palatium qui avaritia etiam in merces noto inter argumentum pietas is et hic habeo qui cum marcus mortuus educator suus fleo voco ab aulicus minister ab ostentatio pietas ipse dico permitto inquam ille ut homo sum neque enim vel philosophia vel imperium tollo affectus praeficio suus et locupleto et ornamentum consularis dono si qui repeto damno is liber bonus paternus restituo is tamen lex ut ille provincial reddo qui parens accipio ad indulgentia pronus sum edo munus in qui elephantus et corocottas et tigris et rhinoceros crocodillos etiam atque hippopotamus et omnis ex totus orbis terra exhibeo centum etiam leo is tigris unus missio edo


text: Huic, cum Italiam regeret, imperii omen est factum, nam cum tribunal ascendisset, inter alias adclamationes dictum est 'Auguste, dii te servent'. proconsulatum Asiae sic egit ut solus avum vinceret. in proconsulatu etiam sic imperii omen accepit: nam cum sacerdos femina Trallibus ex more proconsules semper hoc nomine salutaret, non dixit i Ave pro consule,' sed 'Ave imperator'. Cyzici etiam de simulacro dei ad statuam eius corona translata est. et post consulatum in viridiario taurus marmoreus cornibus ramis arboris adcrescentibus adpensus est, et fulgur caelo sereno sine noxa in eius domum venit, et in Etruria dolia, quae defossa fuerant, supra terram reperta sunt, et statuas eius in omni Etruria examen apium replevit, et somnio saepe monitus est dis penatibus eius Hadriani simulacrum inserere. Proficiscens ad proconsulatum filiam maiorem amisit, de huius uxore multa dicta sunt ob nimiam libertatem et vivendi facilitatem, quae iste cum animi dolore compressit. post proconsulatum in consiliis Hadriani Romae frequens vixit, de omnibus, de quibus Hadrianus consulebat, mitiorem sententiam semper ostendens.

lemmas: hic cum italia rego imperium omen sum facio nam cum tribunal ascendisset inter alius adclamatio dico sum augustus dius tu servo proconsulatus asia sic ago ut solus avus vinco in proconsulatus etiam sic imperium omen accipio nam cum sacerdos femina tralles ex mos proconsulis semper hic nomen saluto non dico eo avus pro consul sed avus imperator cyzicus etiam de simulacrum deus ad statua is corona transfero sum et post consulatus in viridiario taurus marmoreus cornu ramus arbor adcresco appendo sum et fulgur caelum serenus sine noxa in is domus venio et in etruria dolium qui defodio sum supra terra reperio sum et statua is in omnis etruria examen apis repleo et somnio saepe moneo sum deus penates is hadrianus simulacrum insero proficiscor ad proconsulatus filia magnus amitto de hic uxor multus dictum sum ob nimius libertas et vivo facilitas qui iste cum animus dolor comprimo post proconsulatus in consilium hadrianus roma frequens vivo de omnis de qui hadrianus consulo mitis sententia semper ostendo


text: Tito Aurelio Fulvo Boionio Antonino Pio pater num genus e Gallia Transalpina, Nemausense scilicet, avus Titus Aurelius Fulvus, qui per honores diversos ad secundum consulatum et praefecturam urbis pervenit, pater Aurelius Fulvus, qui et ipse fuit consul, homo tristis et integer, avia materna Boionia Procilla, mater Arria Fadilla, avus maternus Arrius Antoninus, bis consul, homo sanctus et qui Nervam miseratus esset, quod imperare coepisset, soror uterina Iulia Fadilla, vitricus Iulius Lupus consularis, socer Annius Verus, uxor Annia Faustina, filii mares duo, duae feminae, gener per maiorem filiam Lamia Silanus, per minorem Marcus Antoninus fuere. Ipse Antoninus Pius natus est XIII. kal. Oct. Flavio Domitiano XII. et Cornelio Dolabella consulibus in villa Lanuvina. educatus Lorii in Aurelia, ubi postea palatium exstruxit, cuius hodieque reliquiae manent, pueritiam egit cum avo paterno, mox eum materno, omnes suos religiose colens, atque adeo et consobrinorum et vitrici et multorum adfinium hereditate ditatus est.

lemmas: titus aurelius fulvus boionio antoninus pius pater num genus e gallia transalpinus nemausensis scilicet avus titus aurelius fulvus qui per honor diverto ad secundus consulatus et praefectura urbs pervenio pater aurelius fulvus qui et ipse sum consul homo tristis et integer avia maternus boionia procilla mater arria fadilla avus maternus arius antoninus bis consul homo sancio et qui nerva miseror sum qui impero coepio soror uterinus julius fadilla vitricus iulius lupus consularis socer annius verus uxor annia faustina filius maris duo duo femina gener per magnus filia lamia silanus per paruus marcus antoninus sum ipse antoninus pius nascor sum xiii kal oct flavius domitianus duodecim et cornelius dolabella consul in villa lanuvinus educo lorii in aurelius ubi postea palatium exstruo qui hodie reliquiae maneo pueritia ago cum avus paternus mox is maternus omnis suus religiosus colo atque adeo et consobrinus et vitrix et multus affinis hereditas dito sum


text: Et patri, cum advixit,1 religiosissime paruit, sed Hadriano apud Baias mortuo reliquias eius Romam pervexit sancte ac reverenter atque in hortis Domitiae conlocavit, etiam repugnantibus cunctis inter divos eum rettulit, uxorem Faustinam Augustam appellari a senatu permisit. Pii appellationem recepit, patri et matri atque avis et fratribus iam mortuis statuas decretas libenter accepit, circenses natali suo dicatos non respuit aliis honoribus refutatis. clipeum Hadriano magnificentissimum posuit et sacerdotes instituit. Factus imperator nulli eorum quos Hadrianus provexerat successorem dedit fuitque ea constantia ut septenis et novenis annis in provinciis bonos praesides detineret. per legatos suos plurima bella gessit, nam et Britannos per Lollium Urbicum vicit legatum alio muro caespiticio summotis barbaris ducto, et Mauros ad pacem postulandam coegit, et Germanos et Dacos et multas gentes atque Iudaeos rebellantes contudit per praesides ac legatos, in Achaia etiam atque Aegypto rebelliones repressit.

lemmas: et pater cum advixit religiosus pareo sed hadrianus apud baiae mortuus reliquiae is roma perveho sancio atque reverenter atque in hortus domitius conloco etiam repugno cunctus inter divus is refero uxor faustina augusta appello ab senatus permitto pius appellatio recipio pater et mater atque avus et frater iam morior statua decerno libet accipio circensis natalis suus dico non respuo alius honor refutas clipeus hadrianus magnificentissimum pono et sacerdos instituo facio imperator nullus is qui hadrianus proveho successor do sum is constantia ut septeni et noveni annus in provincia bonus praesideo detineo per legatus suus multus bellum gero nam et britanni per lollius urbicus vinco legatus alius murus caespiticio summoveo barbaris duco et mauri ad pax postulo cogo et germani et daci et multus gens atque judaei rebello contundo per praesideo atque legatus in achaia etiam atque aegyptus rebellio reprimo


text: Amicis suis in imperio suo non aliter usus est quam privatus, quia et ipsi numquam de eo cum libertis per fumum aliquid vendiderunt; si quidem libertis suis severissime usus est. amavit histrionum artes, piscando se et venando multum oblectavit et deambulatione cum amicis atque sermone, vindemias privati modo cum amicis agebat. rhetoribus et philosophis per omnes provincias et honores et salaria detulit, orationes plerique alienas esse dixerunt, quae sub eius nomine feruntur; Marius Maximus eius proprias fuisse dicit, convivia cum amicis et privata communicant et publica nec ullum sacrificium per vicarium fecit, nisi cum aeger fuit. cum sibi et filiis honores peteret, omnia quasi privatus fecit. frequentavit et ipse amicorum suorum convivia, inter alia etiam hoc civilitatis eius praecipuum argumentum est quod, cum domum Homulli visens miransque columnas porphyreticas requisisset, unde eas haberet, atque Homullus ei dixisset, cum in domum alienam veneris, et mutus et surdus esto, patienter tulit, cuius Homulli multa loca semper patienter accepit.

lemmas: amicus suus in imperium suus non aliter utor sum quam privo quia et ipse numquam de is cum libertus per fumus aliquis vendo si quidem libertus suus severus utor sum amo histrio ars piscor sui et venor multus oblecto et deambulatio cum amicus atque sermo vindemio privo modo cum amicus ago rhetor et philosophus per omnis provincia et honor et salarius defero oratio plerusque alienus sum dico qui sub is nomen fero marius magnus is proprius sum dico convivium cum amicus et privo communico et publicus neque ullus sacrificium per vicarius facio nisi cum aeger sum cum sui et filius honor peto omnis quasi privo facio frequento et ipse amicus suus convivium inter alius etiam hic civilitas is praecipuus argumentum sum qui cum domus homullus viso miro columna porphyreticus requaero unde is habeo atque homullus is dico cum in domus alienus venio et mutus et surdus sum patienter fero qui homullus multus locum semper patienter accipio