type: header

title: Firmus Saturninus, Proculus et Bonosus

wing: latin

grain: passage

license: CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

attribution_rule: Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

licensed_material_note: Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.

source: production D1


type: passage

text: Bonosus domo Hispaniensi fuit, origine Britannus, Galla tamen matre, ut ipse dicebat, rhetoris filius, ut ab aliis comperi, paedagogi litterarii. parvulus patrem amisit atque a matre fortissima educatus litterarum nihil didicit, militavit primum inter ordinarios, deinde inter equites ; duxit ordines, tribunatus egit, dux limitis Raetici fuit, bibit quantum hominum nemo. de hoc Aurelianus saepe dicebat, "Non ut vivat natus est, sed ut bibat, " quem quidem diu in honore habuit causa militiae, nam si quando legati barbarorum undecumque gentium venissent, ipsi propinabantur, ut eos inebriaret atque ab iis per vinum cuncta cognosceret, ipse quantumlibet bibisset, semper securus et sobrius et, ut Onesimus dicit, scriptor vitae Probi, adhuc in vino prudentior. habuit praeterea rem mirabilem, ut quantum bibisset tantum mingeret, neque umquam eius aut pectus aut venter aut vesica gravaretur.

lemmas: bonosus domus hispaniensis sum origo britannus gallus tamen mater ut ipse dico rhetor filius ut ab alius comperio paedagogus litterarius parvulus pater amitto atque ab mater fortis educo litteraris nihil disco milito primus inter ordinarius deinde inter eques duco ordo tribunatus ago dux limes raeticus sum bibo quantus homo nemo de hic aurelianus saepe dico non ut vivo nascor sum sed ut bibo qui quidem diu in honor habeo causa militia nam si quando legatus barbarus undecumque gens venio ipse propino ut is inebrio atque ab is per vinum cunctus cognosco ipse quantumlibet bibo semper securus et sobrius et ut onesimus dico scriptor vita probus adhuc in vinum prudens habeo praeterea res mirabilis ut quantus bibo tantus mingeret neque umquam is aut pectus aut venter aut vesica gravo


text: Et ne longius progrediar, dicendum est, quod praecipue ad hunc pertinet, errare quosdam et putare hunc esse Saturninum qui Gallieni temporibus imperium occupavit, cum is longe alius sit et Probo poenam nolente sit occisus, fertur autem Probus et clementes ad eum litteras saepe misisse et veniam esse pollicitum, sed milites, qui cum eo fuerant, non credidisse. obsessum denique in castro quodam ab iis quos Probus miserat invito Probo esse iugulatum. Longum est frivola quaeque conectere, odiosum dicere quali statura fuerit, quo corpore, quo decore, quid biberit, quid comederit, ab aliis ista dicantur quae prope ad exemplum nihil prosunt, nos ad ea quae sunt dicenda redeamus.

lemmas: et ne longus progredio dico sum qui praecipuus ad hic pertineo erro quidam et puto hic sum saturninus qui gallieni tempus imperium occupo cum is longus alius sum et probus poena nolo sum occido fero autem probus et clemens ad is littera saepe mitto et venio sum polliceor sed miles qui cum is sum non credo obsedeo denique in castro quidam ab is qui probus mitto invito probus sum jugulo longus sum frivolus quisque conecto odiosus dico qual sto sum quo corpus quo decus quis bibo quis comedo ab alius iste dico qui prope ad exemplum nihil prosum nos ad is qui sum dico redeo


text: Proculo patria Albingauni fuere, positi in Alpibus Maritimis, domi nobilis sed maioribus latrocinantibus atque adeo pecore ac servis et iis rebus quas abduxerant satis dives, fertur denique eo tempore quo sumpsit imperium duo milia servorum suorum armasse, huic uxor virago, quae illum in hanc praecipitavit dementiam, nomine Samso, quod ei postea inditum est, nam antea Vituriga nominata est. filius Herennianus, quem et ipsum, si quinquennium implesset, ita enim loquebatur, dicasset imperio, homo, quod negari non potest, idemque fortissimus, ipse quoque latrociniis adsuetus, qui tamen armatam semper egerit vitam, nam et multis legionibus tribunus praefuit et fortia edidit facta, et quoniam minima quaeque iucunda sunt atque habent aliquid gratiae cum leguntur, tacendum non est quod et ipse gloriatur in quadam sua epistula, quam ipsam melius est ponere quam de ea plurimum dicere : Proculus Maeciano adfini salutem dicit, centum ex Sarmatia virgines cepi, ex his una nocte decem inivi; omnes tamen, quod in me erat, mulieres intra dies quindecim reddidi. Gloriatur, ut vides, rem ineptam et satis libidino- sam atque inter fortes se haberi credit, si criminum densitate concallescat.

lemmas: proculus patria albingauni sum pono in alpis maritimus domus nobilis sed magnus latrocinor atque adeo pecus atque servio et is res qui abduxerant satis dives fero denique is tempus quo sumo imperium duo mille servus suus armo hic uxor virago qui ille in hic praecipito dementia nomen samso qui is postea indo sum nam antea vituriga nomino sum filius herennianus qui et ipse si quinquennium impleo ita enim loquor dico imperium homo qui negaris non possum idem fortis ipse quoque latrocinium assuesco qui tamen armo semper ago vita nam et multus legio tribunus praesum et fortis edo facio et quoniam minimus quisque iucundus sum atque habeo aliquis gratia cum lego taceo non sum qui et ipse glorior in quidam suus epistula quam ipse bonus sum pono quam de is multus dico proculus maeciano affinis salus dico centum ex sarmatia virgo capio ex hic unus nox decem inivi omnis tamen qui in ego sum mulier intra dies quindecim reddo glorior ut video res ineptus et satis libidino sam atque inter fortis sui habeo credo si crimen densitas concallescat


text: Hadrianus Augustus Serviano consuli salutem. Aegyptum, quam mihi laudabas, Serviane carissime, totam didici levem, pendulam et ad omnia famae momenta volitantem. illic qui Serapem colunt Christiani sunt, et devoti sunt Serapi qui se Christi episcopos dicunt, nemo illic archisynagogus Iudaeorum, nemo Samarites, nemo Christianorum presbyter non mathematicus, non haruspex, non aliptes. ipse ille patriarcha cum Aegyptum venerit, ab aliis Serapidem adorare, ab aliis cogitur Christum, genus hominum seditiosissimum, vanissimum, iniuriosissimum; civitas opulenta, dives, fecunda, in qua nemo vivat otiosus. alii vitrum conflant, aliis charta conficitur, omnes certe linyphiones aut cuiuscumque artis esse videntur; et habent podagrosi quod agant, habent praecisi quod agant, habent caeci quod faciant, ne chiragrici quidem apud eos otiosi vivunt, unus illis deus nummus est. hunc Christiani, hunc Iudaei, hunc omnes venerantur et gentes, et utinam melius esset morata civitas, digna profecto quae pro sui fecunditate, quae pro sui magnitudine totius Aegypti teneat principatum, huic ego cuncta concessi, vetera privilegia reddidi, nova sic addidi ut praesenti gratias agerent, denique ut primum inde discessi, et in filium meum Verum multa dixerunt, et de Antinoo quae dixerint comperisse te credo, nihil illis opto, nisi ut suis pullis alantur, quos quemadmodum fecundant, pudet dicere, calices tibi allassontes versicolores transmisi, quos mihi sacerdos templi obtulit, tibi et sorori meae specialiter dedicatos ; quos tu velim festis diebus conviviis adhibeas, caveas tamen ne his Africanus noster indulgenter utatur.

lemmas: hadrianus augustus servianus consul salus aegyptus quam ego laudo servianus carus totus disco levo pendulus et ad omnis fama momentum volito illic qui serapem colo christianus sum et devoveo sum serapion qui sui christus episcopus dico nemo illic archisynagogus judaeus nemo samarites nemo christianorum presbyter non mathematicus non haruspex non aliptes ipse ille patriarcha cum aegyptus venio ab alius serapis adoro ab alius cogo christus genus homo seditiosus vanus injuriosus civitas opulentus dives fecundus in qui nemo vivo otiosus alius vitrum conflo alius charta confacio omnis certus linyphio aut quicumque ars sum video et habeo podagrosus qui ago habeo praecido qui ago habeo caecus qui facio ne chiragricus quidem apud is otiosus vivo unus ille deus nummus sum hic christianus hic judaeus hic omnis veneror et gens et utinam bonus sum moror civitas dignus profecto qui pro suus fecunditas qui pro suus magnitudo totus aegyptius teneo principatus hic ego cunctus concedo vetero privilegium reddo novo sic addo ut praesens gratia ago denique ut primus inde discedo et in filius meus verus multus dico et de antinoo qui dico comperio tu credo nihil ille opto nisi ut suus pullus alo qui quemadmodum fecundo pudeo dico calix tu allassontes versicolores transmitto qui ego sacerdos templum offero tu et soror meus specialis dedico qui tu volo festus dies convivium adhibeo cavea tamen ne hic africanus noster indulgenter uto


text: Haec nos de Firmo cognovisse scire debuisti, sed digna memoratu, nam ea quae de illo Aurelius Festivus, libertus Aureliani, singillatim rettulit si vis cognoscere, eundem oportet legas, maxime cum dicat Firmum eundem inter crocodillos, unctum crocodillorum adipibus, natasse et elephantum rexisse et hippopotamo sedisse et sedentem ingentibus struthionibus vectum esse et quasi volitasse. sed haec scire quid prodest? cum et Livius et Sallustius taceant res leves de iis quorum vitas arripuerunt. non enim scimus quales mulos Clodius habuerit aut mulas Titus Annius Milo, aut utrum Tusco equo sederit Catilina an Sardo, vel quali in chlamyde Pompeius usus fuerit purpura, quare finem de Firmo faciemus venientes ad Saturninum, qui contra Probum imperium sibimet in orientis partibus vindicavit.

lemmas: hic nos de firmum cognosco scio debeo sed dignus memoro nam is qui de ille aurelius festivus libertus aurelianus singillatim refero si volo cognosco idem oportet lego magnus cum dico firmum idem inter crocodillos ungo crocodillorum adipibus nato et elephantus rego et hippopotamo sedeo et sedeo ingens struthio veho sum et quasi volito sed hic scio quis prodo cum et livius et sallustius taceo res levo de is qui vito arripio non enim scio qualis mulus claudius habeo aut mula titus annius milo aut utrum tuscus equus sedeo catilina an sardus vel qual in chlamys pompejus utor sum purpura quare finis de firmum facio venio ad saturninus qui contra probus imperium sui in orior pars vindico


text: Haec ergo cogitans de Aegyptiis Aurelianus iusserat ne Saturninus Aegyptum videret, et mente quidem divina, nam ut primum Aegyptii magnam potestatem ad se venisse viderunt, statim clamarunt, Saturnine Auguste, di te servent! et ille quidem, quod negari non potest, vir sapiens de Alexandrina civitate mox fugit atque ad Palaestinam rediit, ibi tamen cum cogitare coepisset tutum sibi non esse, si privatus viveret, deposita purpura ex simulacro Veneris cyclade uxoria militibus circumstantibus amictus et adoratus est. avum meum saepe dicentem audivi se interfuisse, cum ille adoraretur. " Flebat" inquit et dicebat, 'Necessarium, si non adroganter dicam, res publica virum perdidit, ego certe instauravi Gallias, ego a Mauris possessam Africam reddidi, ego Hispanias pacavi. sed quid prodest? omnia haec adfectato semel honore perierunt.'

lemmas: hic ergo cogito de aegyptius aurelianus iubeo ne saturninus aegyptus video et mens quidem divino nam ut primus aegyptius magnus potestas ad sui venio video statim clamo saturninus augustus deus tu servo et ille quidem qui negaris non possum vir sapio de alexandrinus civitas mox fugio atque ad palaestina redeo ibi tamen cum cogito coepio tueor sui non sum si privo vivo depono purpura ex simulacrum venus cyclas uxorius miles circumsto amicio et adoro sum avus meus saepe dico audio sui intersum cum ille adoro fleo inquam et dico necessarius si non arroganter dico res publicus vir perdo ego certus instauro gallia ego ab maurus possessus africa reddo ego hispania pacavi sed quis prodo omnis hic adfectatus semel honor pereo


text: Hic tamen cum etiam post honores militares se improbe, libidinose, tamen fortiter gereret, hortantibus Lugdunensibus, qui et ab Aureliano graviter contusi videbantur et Probum vehementissime pertimescebant, in imperium vocitatus est, ludo paene ac ioco, ut Onesimus dicit, quod quidem apud nullum alium repperisse me scio. nam cum in quodam convivio ad latrunculos luderetur, atque ipse decies imperator exisset, quidam non ignobilis scurra " Ave" inquit " Auguste, " adlataque lana purpurea umeris eius vinxit eumque adoravit; timor inde consciorum atque inde iam exercitus temptatio et imperii, non nihilum tamen Gallis profuit, nam Alamannos, qui tunc adhuc Germani dicebantur, non sine gloriae splendore contrivit, numquam aliter quam latrocinandi pugnans modo. hunc tamen Probus fugatum usque ad ultimas terras et cupientem in Francorum auxilium venire, a quibus originem se trahere ipse dicebat, ipsis prodentibus Francis, quibus familiare est ridendo fidem frangere, vicit et interemit. posteri eius etiam nunc apud Albingaunos agunt, qui ioco solent dicere sibi non placere esse vel principes vel latrones. Haec digna memoratu de Proculo didicisse me memini, veniamus ad Bonosum, de quo multo minora condidi.

lemmas: hic tamen cum etiam post honor militaris sui improbus libidinosus tamen fortis gero hortor lugdunensis qui et ab aurelianus gravis contundo video et probus vehemens pertimesco in imperium vocito sum ludo paene atque iocus ut onesimus dico qui quidem apud nullus alius reperio ego scio nam cum in quidam convivium ad latrunculus ludo atque ipse decies imperator exeo quidam non ignobilis scurra avus inquam augustus affero lana purpureus umerus is vincio is adoro timor inde conscius atque inde iam exercitus temptatio et imperium non nihilis tamen gallus prosum nam alemannus qui tunc adhuc germanus dico non sine gloria splendor contero numquam aliter quam latrocinor pugno modo hic tamen probus fugo usque ad ulter terra et cupio in franci auxilium venio ab qui origo sui traho ipse dico ipse prodo franci qui familiaris sum rideo fides frango vinco et interimo posterus is etiam nunc apud albingaunos ago qui iocus soleo dico sui non placeo sum vel princeps vel latro hic dignus memoro de proculus disco ego memini venio ad bonosum de quo multus parvus condo


text: Firmo patria Seleucia fuit, tametsi plerique Graecorum alteram tradunt, ignari eo tempore ipso tres fuisse Firmos, quorum unus praefectus Aegypti, alter dux limitis Africani idemque pro consule, tertius iste Zenobiae amicus ac socius, qui Alexandriam Aegyptiorum incitatus furore pervasit, et quem Aurelianus solita virtutum suarum felicitate contrivit. De huius divitiis multa dicuntur, nam et vitreis quadraturis bitumine aliisque medicamentis insertis domum instruxisse perhibetur et tantum habuisse de chartis ut publice saepe diceret exercitum se alere posse papyro et glutine. idem et cum Blemmyis societatem maximam tenuit et cum Saracenis. naves quoque ad Indos negotiatorias saepe misit, ipse quoque dicitur habuisse duos dentes elephanti pedum denum, e quibus Aurelianus sellam constituerat facere additis aliis duobus, in qua Iuppiter aureus et gemmatus sederet cum specie praetextae, ponendus in Templo Solis, Appenninis sortibus aditis, quem appellari voluerat Iovem Consulem vel Consulentem. sed eosdem dentes postea Carinus mulieri cuidam dono dedit, quae lectum ex iis fecisse narratur. quam, quia et nunc scitur et sciri apud posteros nihil proderit, taceo. ita donum Indicum, Iovi Optimo Maximo consecratum, per deterrimum principem et ministerium libidinis factum videtur et pretium.

lemmas: firmum patria seleucia sum tametsi plerusque graecum alter trado ignaris is tempus ipse tres sum firmus qui unus praefectus aegyptius alter dux limes africanus idem pro consul tertius iste zenobia amicus atque socius qui alexandrea aegyptius incito furor pervado et qui aurelianus soleo virtus suus felicitas contero de hic divitiae multus dico nam et vitreus quadro bitumen alius medicamentum insero domus instruo perhibeo et tantus habeo de charta ut publicus saepe dico exercitus sui alo possum papyrus et glutinum idem et cum blemmyae societas maximus teneo et cum saraceni navo quoque ad indi negotiatorias saepe mitto ipse quoque dico habeo duo dens elephantus pes deni e qui aurelianus sella constituo facio addo alius duo in qui iuppiter aureus et gemmo sedeo cum species praetexo pono in templum soli apenninus sors adeo qui appello volo iuppiter consulis vel consulo sed idem dens postea carinus mulier quidam donum do qui lectus ex is facio narro quam quia et nunc scio et scio apud posterus nihil prosum taceo ita donum indicus iuppiter bonus maximus consecro per deterior princeps et ministerium libido facio video et pretium


text: Scis enim, mi Basse, quanta nobis contentio proxime fuerit cum amatore historiarum Marco Fonteio, cum ille diceret Firmum, qui Aureliani temporibus Aegyptum occupaverat, latrunculum fuisse non principem, contra ego mecumque Rufius Celsus et Ceionius Iulianus et Fabius Sossianus contenderet, dicentes illum et purpura usum et percussa moneta Augustum esse vocitatum, cum etiam nummos eius Severus Archontius protulit, de Graecis autem Aegyptiisque libris convicit illum au)tokra/tora in edictis suis esse vocatum, et illi quidem adversum nos contendenti haec sola ratio fuit, quod dicebat Aurelianum in edicto suo non scripsisse quod tyrannum occidisset, sed quod latrunculum quendam a re publica removisset; proinde quasi digne tanti princeps nominis debuerit tyrannum appellare hominem tenebrarum, aut non semper latrones vocitaverint magni principes eos quos invadentes purpuras necaverunt. ipse ego in Aureliani vita, priusquam de Firmo cuncta cognoscerem, Firmum non inter purpuratos habui sed quasi quendam latronem; quod idcirco dixi ne quis me oblitum aestimaret mei. sed ne volumini, quod brevissimum promisi, multa conectam, veniamus ad Firmum.

lemmas: scio enim ego bassus quantus nos contentio propior sum cum amator historiaris marcus fonteius cum ille dico firmum qui aurelianus tempus aegyptus occupo latrunculis sum non princeps contra ego ego rufus celsus et ceionius julianus et fabius sossianus contendo dico ille et purpura usus et percutio moneta augustus sum vocitas cum etiam nummus is severus archontius profero de graecum autem aegyptius liber convinco ille au tokra tora in edico suus sum voco et ille quidem adverro nos contendo hic solus ratio sum qui dico aurelianus in edictum suus non scribo qui tyrannus occido sed qui latrunculis quidam ab res publicus removeo proinde quasi dignus tantus princeps nomen debeo tyrannus appello homo tenebraris aut non semper latro vocitaverint magnus princeps is qui invado purpuro neco ipse ego in aurelianus vito priusquam de firmum cunctus cognosco firmum non inter purpuro habeo sed quasi quidam latro qui idcirco dico ne quis ego obliuiscor aestimo meus sed ne volumen qui brevis promitto multus conecto venio ad firmum


text: Hic idem, cum quodam tempore in Rheno Romanas lusorias Germani incendissent, timore ne poenas daret sumpsit imperium, idque diutius tenuit quam merebatur. nam longo gravique certamine a Probo superatus laqueo vitam finivit, cum quidem iocus exstitit, amphoram pendere, non hominem. Filios duos reliquit, quibus ambobus Probus pepercit, uxore quoque eius in honore habita et usque ad mortem salario praestito. fuisse enim dicitur, ut et avus meus dicebat, femina singularis exempli et familiae nobilis, gentis tamen Gothicae ; quam illi Aurelianus uxorem idcirco dederat ut per eum a Gothis cuncta cognosceret, erat enim illa virgo regalis, exstant litterae ad legatum Thraciarum scriptae de his nuptiis et donis, quae Aurelianus Bonoso dari nuptiarum causa iussit, quas ego inserui: Aurelianus Augustus Gallonio Avito salutem. Superioribus litteris scripseram, ut optimates Gothicas apud Perinthum conlocares, decretis salariis, non ut singulae acciperent, sed ut septem simul unum convivium haberent, cum enim divisae accipiunt, et illae parum sumunt et res publica plurimum perdit, nunc tamen, quoniam placuit Bonoso Hunilam dari, dabis ei iuxta brevem infra scriptum omnia quae praecipimus ; sumptu etiam publico nuptias celebrabis. Brevis munerum fuit: Tunicas palliolatas ianthinas subsericas, tunicam auro clavatam subsericam librilem unam, interulas dilores duas, et reliqua quae matronae conveniunt, ipsi dabis aureos Philippeos centum, argentos Antoninianos mille, aeris sestertium decies. Haec me legisse teneo de Bonoso. et potui quidem horum vitam praeterire quos nemo quaerebat, attamen, ne quid fidei deesset, etiam de his quae didiceram intimanda curavi. supersunt mihi Carus, Carinus et Numerianus, nam Diocletianus et qui sequuntur stilo maiore dicendi sunt.

lemmas: hic idem cum quidam tempus in rhenus romanus lusoria germanus incendo timor ne poena do sumo imperium is diu teneo quam mereo nam longus gravis certamen ab probus supero laqueus vita finio cum quidem iocus exsisto amphora pendeo non homo filius duo relinquo qui ambo probus parco uxor quoque is in honor habeo et usque ad mors salarius praesto sum enim dico ut et avus meus dico femina singularis exemplum et familia nobilis gens tamen gothicus quam ille aurelianus uxor idcirco do ut per is ab gothi cunctus cognosco sum enim ille virgo regal exsto littera ad legatus thraciaris scribo de hic nuptiae et donum qui aurelianus bonoso do nuptiae causa iubeo qui ego inservio aurelianus augustus gallonius avitus salus superus littera scribo ut optimas gothicus apud perinthus conlocaris decretum salarius non ut singulus accipio sed ut septem simul unus convivium habeo cum enim divido accipio et ille parum sumo et res publicus multus perdo nunc tamen quoniam placeo bonoso hunilam do do is iuxta brevis infra scribo omnis qui praecipio sumo etiam publicus nuptiae celebro brevis munus sum tunica palliolatus ianthinus subsericus tunica aurum clavo subsericus librilis unus interula diloris duo et reliquus qui matrona convenio ipse do aureus philippeus centum argentos antoninianus mille aer sestertius decies hic ego lego teneo de bonoso et possum quidem hic vita praetereo qui nemo quaero attamen ne quis fides desum etiam de hic qui disco intimo curo supersum ego carus carinus et numerianus nam diocletianus et qui sequor stilus magnus dico sum


text: Saturninus oriundo fuit Gallus, ex gente hominum inquietissima et avida semper vel faciendi principis vel imperii, huic inter ceteros duces, quod vere summus vir esse certe videretur, Aurelianus limitis orientalis ducatum dedit, sapienter praecipiens ne umquam Aegyptum videret, cogitabat enim, quantum videmus, vir prudentissimus Gallorum naturam et verebatur ne, si perturbidam civitatem vidisset, quo eum natura ducebat, eo societate quoque hominum duceretur, sunt enim Aegyptii, ut satis nosti, viri ventosi, furibundi, iactantes, iniuriosi, atque adeo vani, liberi, novarum rerum usque ad cantilenas publicas cupientes, versificatores, epigrammatarii, mathematici, haruspices, medici, nam in eis Christiani, Samaritae, et quibus praesentia semper tempora cum enormi libertate displiceant. ac ne quis mihi Aegyptiorum irascatur et meum esse credat quod in litteras rettuli, Hadriani epistulam ponam ex libris Phlegontis liberti eius proditam, ex qua penitus Aegyptiorum vita detegitur:

lemmas: saturninus orior sum gallus ex gens homo inquietus et avidus semper vel facio princeps vel imperium hic inter ceterus dux qui verus summus vir sum certus video aurelianus limes oriental ducatus do sapienter praecipio ne umquam aegyptus video cogito enim quantus video vir prudens gallus natura et vereor ne si perturbidam civitas video quo is natura duco is societas quoque homo duco sum enim aegyptius ut satis nosco vir ventosus furibundus jacto injuriosus atque adeo vanus liber novaris res usque ad cantilena publicus cupio versificator epigrammatarius mathematicus haruspex medicus nam in is christianus samarites et qui praesens semper tempus cum enormis libertas displiceo atque ne quis ego aegyptius irasco et meus sum credo qui in littera rettulis hadrianus epistula pono ex liber phlegon libertus is prodeo ex qui penitus aegyptius vito detego


text: Et cum eum animarent vel ad vitam vel ad imperium, qui amicuerunt purpuram, in haec verba disseruit: Nescitis, amici, quid mali sit imperare, gladii saeta pendentes cervicibus inminent, hastae undique, undique spicula, ipsi custodes timentur, ipsi comites formidantur. non cibus pro voluptate, non iter pro auctoritate, non bella pro iudicio, non arma pro studio, adde quod omnis aetas in imperio repre- henditur. senex est quispiam? inhabilis videtur : adulescens? additur his et furere. iam quid amabilem omnibus Probum dico? cui cum me aemulum esse cupitis, cui libens cedo et cuius esse dux cupio, in necessitatem mortis me trahitis. habeo solacium mortis : solus perire non potero. Marcus Salvidienus hanc ipsius orationem vere fuisse dicit, et fuit re vera non parum litteratus, nam et in Africa rhetori operam dederat, Romae frequentaverat pergulas magistrales.

lemmas: et cum is animo vel ad vita vel ad imperium qui amicuerunt purpura in hic verbum disseruio nescio amicus quis malus sum impero gladius saeta pendeo cervix inmino hasta undique undique spiculum ipse custos timeo ipse comes formido non cibus pro voluptas non iter pro auctoritas non bellum pro iudicium non arma pro studium addo qui omnis aetas in imperium repre henditur senex sum quispiam inhabilis video adulescens addo hic et furo iam quis amabilis omnis probus dico qui cum ego aemulis sum cupio qui libet cedo et qui sum dux cupio in necessitas mors ego traho habeo solacium mors solus pereo non possum marcus salvidienus hic ipse oratio verus sum dico et sum res verus non parum litteratus nam et in africanus rhetor opera do roma frequentaverat pergula magistral


text: Fuit tamen Firmus statura ingenti, oculis foris eminentibus, capillo crispo, fronte vulnerata, vultu nigri ore, reliqua parte corporis candidus sed pilosus atque hispidus, ita ut eum plerique Cyclopem vocarent, carne multa vescebatur, struthionem ad diem comedisse fertur. vini non multum bibit, aquae plurimum, mente firmissimus, nervis robustissimus, ita ut Tritannum vinceret, cuius Varro meminit. nam et incudem superpositam pectori constanter aliis tundentibus pertulit, cum ipse reclinis ac resupinus et curvatus in manus penderet potius quam iaceret, fuit tamen ei contentio cum Aureliani ducibus ad bibendum, si quando eum temptare voluissent, nam quidam Burburus nomine de numero vexillariorum, notissimus potator, cum ad bibendum eundem provocasset, situlas duas plenas mero duxit et toto postea convivio sobrius fuit; et cum ei Burburus diceret, Quare non faeces bibisti? respondit ille, Stulte, terra non bibitur. levia persequimur, cum maiora dicenda sint.

lemmas: sum tamen firmus sto ingens oculus foris emineo capillus crispus frons vulnero vultus niger os reliquus pars corpus candidus sed pilosus atque hispidus ita ut is plerusque cyclopem voco carnis multus vesco struthio ad dies comedisse fero vinum non multus bibo aqua multus mens firmus nervus robustus ita ut tritannum vinco qui varro memini nam et incus superpono pector consto alius tundo perfero cum ipse reclinus atque resupinus et curvo in manus pendeo potis quam iaceo sum tamen is contentio cum aurelianus dux ad bibo si quando is tento volo nam quidam burburus nomen de numerus vexillarii nosco potator cum ad bibo idem provoco situlas duo plenus merus duco et totus postea convivium sobrius sum et cum is burburus dico quaris non faeces bibo respondeo ille stultus terra non bibo levis persequor cum magnus dico sum


text: Minusculos tyrannos scio plerosque tacuisse aut breviter prae ter isse. nam et Suetonius Tranquillus, emendatissimus et candidissimus scriptor, Antonium Vindicemque tacuit, contentus eo quod eos cursim perstrinxerat, et Marius Maximus Avidium Marci temporibus, Albinum et Nigrum Severi non suis propriis libris sed alienis innexuit. et de Suetonio non miramur, cui familiare fuit amare brevitatem, quid Marius Maximus, homo omnium verbosissimus, qui et mythistoricis se voluminibus implicavit, num ad istam descriptionem curamque descendit? atque contra Trebellius Pollio ea fuit diligentia, ea cura in edendis bonis malisque principibus ut etiam triginta tyrannos uno breviter libro concluderet, qui Valeriani et Gallieni nec multo superiorum aut inferiorum principum fuere temporibus, quare nobis quoque, etiamsi non tanta non tamen minima fuerit cura, ut, dictis Aureliano, Tacito et Floriano, Probo etiam, magno ac singulari principe, cum dicendi essent Carus, Carinus et Numerianus, de Saturnino, Bonoso et Proculo et Firmo, qui sub Aureliano fuerat, non faceremus.

lemmas: minusculus tyrannus scio plerus taceo aut brevis prae ter eo nam et suetonius tranquillus emendo et candidus scriptor antonius vindicemque taceo contineo is qui is cursim perstringo et marius magnus avidium marcius tempus albinus et niger severus non suus proprius liber sed alienus innecto et de suetonius non miror qui familiaris sum amo brevitas quis marius magnus homo omnis verbosus qui et mythistoricis sui volumen implicavit num ad iste descriptio cura descendo atque contra trebellius pollio is sum diligentia is cura in edo bonus malo princeps ut etiam triginta tyrannus unus brevis liber concludo qui valerianus et gallieni neque multus superus aut inferus princeps sum tempus quare nos quoque etiamsi non tantus non tamen minimus sum cura ut dictum aurelianus tacitus et florianus probus etiam magnus atque singularis princeps cum dico sum carus carinus et numerianus de saturninus bonoso et proculus et firmum qui sub aurelianus sum non facio


text: Hic ergo contra Aurelianum sumpsit imperium ad defendendas partes quae supererant Zenobiae. sed Aureliano de Thraciis redeunte superatus est. multi dicunt laqueo eum vitam finisse; aliud edictis suis ostendit Aurelianus 1; namque cum eum vicisset tale edictum Romae proponi iussit: Amantissimo sui populo Romano Aurelianus Augustus salutem dicit. Pacato undique gentium toto qua late patet orbe terrarum, Firmum etiam latronem Aegyptium, barbaricis motibus aestuantem et feminei propudii reliquias colligentem, ne plurimum loquar, fugavimus, obsedimus, cruciavimus et occidimus. nihil est, Romulei Quirites, quod timere possitis, canon Aegypti, qui suspensus per latronem improbum fuerat, integer veniet, sit vobis cum senatu concordia, cum equestri ordine amicitia, cum praetorianis adfectio. ego efficiam ne sit aliqua sollicitudo Romana. vacate ludis, vacate circensibus, nos publicae necessitates teneant, vos occupent voluptates, quare sanctissimi Quirites, et reliqua.

lemmas: hic ergo contra aurelianus sumo imperium ad defendo pars qui supersum zenobia sed aurelianus de thracia redeo supero sum multus dico laqueus is vita finio alius edico suus ostendo aurelianus namque cum is vinco talis edictum roma propono iubeo amo suus populus romanus aurelianus augustus salus dico pacatum undique gens totus qui latus pateo orbis terra firmum etiam latro aegyptius barbaricus motus aestuo et femineus propudium reliquiae colligo ne multus loquor fugo obsedeo crucio et occaedes nihil sum romuleus quiris qui timeo possum canon aegyptius qui suspendo per latro improbus sum integer venio sum tu cum senatus concordia cum equester ordo amicitia cum praetorianus affectio ego efficio ne sum aliqui sollicitudo romanus vaco ludus vaco circensis nos publicus necessitas teneo tu occupo voluptas quare sancio quiris et reliquus