type: header

title: Carus et Carinus et Numerianus

wing: latin

grain: passage

license: CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

attribution_rule: Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

licensed_material_note: Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.

source: production D1


type: passage

text: factum etiam tribunal. et cum quaereretur quis vindex Numeriani iustissimus fieret, quis daretur rei publicae bonus princeps, Diocletianum omnes divino ' consensu, cui multa iam signa facta dicebantur imperii, Augustum appellaverunt, domesticos tunc regentem, virum insignem, callidum, amantem rei publicae, amantem suorum et ad omnia quae tempus quaesiverat temperatum, consilii semper alti, nonnumquam tamen effrontis sed prudentia et nimia pervicacia motus inquieti pectoris comprimentis. hic cum tribunal conscendisset atque Augustus esset appellatus, et quaereretur quemadmodum Numerianus esset occisus, educto gladio Aprum praefectum praetorii ostentans percussit, addens verbis suis, Hic est auctor necis Numeriani. sic Aper foeda vita et deformibus consiliis agens dignum moribus suis exitum dedit, avus meus rettulit interfuisse contioni, cum Diocletiani manu esset Aper occisus ; dixisse autem dicebat Diocletianum, cum Aprum percussisset: Gloriare, Aper, Aeneae magni dextra cadis. quod ego miror de homine militari, quamvis plurimos plane sciam militares vel Graece vel Latine vel comicorum usurpare dicta vel talium poetarum, ipsi denique comici plerumque sic milites inducunt ut eos faciant vetera dicta usurpare. nam et Lepus tute es, pulpamentum quaeris? Livii Andronici dictum est, multa aliaque Plautus Caeciliusque posuerunt.

lemmas: facio etiam tribunal et cum quaero quis vindex numerianus justus fio quis do res publicus bonus princeps diocletianus omnis divino consensus qui multus iam signum facio dico imperium augustus appello domesticus tunc rego vir insignis callidus amo res publicus amo suus et ad omnis qui tempus quaero tempero consilium semper alo nonnumquam tamen effrontis sed prudentia et nimius pervicacia moueo inquietus pectus comprimentis hic cum tribunal conscendo atque augustus sum appello et quaero quemadmodum numerianus sum occido educo gladius aper praeficio praetorius ostento percutio addo verbum suus hic sum auctor nex numerianus sic aper foedus vito et deformis consilium ago dignus mos suus exitus do avus meus refero intersum contio cum diocletianus manus sum aper occido dico autem dico diocletianus cum aper percutio gloriaris aper aeneas magnus dextera cado qui ego miro de homo militaris quivis multus planus scio militaris vel graecum vel latinum vel comicus usurparis dictum vel talis poetaris ipse denique comicus plerusque sic miles induco ut is facio vetero dictum usurparis nam et lepus tueor sum pulpamentum quaero livius andronicus dico sum multus alius plautus caecilius pono


text: velle intellegi, indicat et oratio eius ad senatum data istam generis praerogativam. nam cum primum imperator esset creatus, sic ad senatorium ordinem scripsit. inter cetera: Gaudendum est itaque, patres conscripti, quod unus ex vestro ordine, vestri etiam generis, imperator est factus, quare adnitemur ne meliores peregrini quam vestri esse videantur. hoc quoque loco satis clarum est illum voluisse intellegi se esse Romanum, id est Roma oriundum. Hic igitur per civiles et militares gradus, ut tituli statuarum eius indicant, praefectus praetorii a Probo factus tantum sibi apud milites amoris locavit, ut interfecto Probo tanto principe solus dignissimus videretur imperio.

lemmas: volo intellego indico et oratio is ad senatus do iste genus praerogativa nam cum primus imperator sum creo sic ad senatorius ordo scribo inter ceterus gaudeo sum itaque pater conscribo qui unus ex vester ordo vester etiam genus imperator sum facio quare adnitemur ne bonus peregrinus quam vester sum video hic quoque locus satis clarus sum ille volo intellego sui sum romanus is sum roma orior hic igitur per civilis et militaris gradus ut titulis statua is indico praefectus praetorius ab probus facio tantus sui apud miles amor loco ut interficio probus tantus princeps solus dignus video imperium


text: quod bene suam imitaretur manum, habuit gemmas in calceis, nisi gemmata fibula usus non est, balteo etiam saepe geminato. regem denique illum Illyrici plerique vocitarunt. praefectis numquam, numquam consulibus obviam processit. hominibus improbis plurimum detulit eosque ad convivium semper vocavit. centum libras avium, centum piscium, mille diversae carnis in convivio suo frequenter exhibuit, vini plurimum effudit, inter poma et melones natavit. rosis Mediolanensibus et triclinia et cubicula stravit, balneis ita frigidis usus est, ut solent esse cellae suppositoriae, frigidariis semper nivalibus. cum hiemis tempore ad quendam locum venisset, in quo fontana esset pertepida, ut adsolet per hiemem naturaliter, eaque in piscina usus esset, dixisse balneatoribus fertur, Aquam mihi muliebrem praeparastis. atque hoc eius clarissimum dictum effertur. audiebat pater eius quae ille faceret, et clamabat, Non est meus. statuerat denique Constantium, qui postea Caesar est factus, tunc autem praesidatum Dalmatiae administrabat, in locum eius subrogare, quod nemo tunc vir melior videbatur, illum vero, ut Onesimus dicit, occidere, longum est si de eius luxuria plura velim dicere, quicumque ostiatim cupit noscere, legat etiam Fulvium Asprianum usque ad taedium gestorum eius universa dicentem.

lemmas: qui bene suus imito manus habeo gemma in calceus nisi gemmo fibula utor non sum balteus etiam saepe gemino rex denique ille illyricus plerusque vocito praefectus numquam numquam consul obvius procedo homo improbus multus defero is ad convivium semper voco centum libro avis centum piscis mille diverto caro in convivium suus frequens exhibeo vinum multus effundo inter pomum et melo nato rodo mediolanensis et triclinium et cubiculum sterno balnea ita frigidus utor sum ut soleo sum cella suppositorius frigidariis semper nival cum hiems tempus ad quidam locus venio in quo fontanus sum pertepida ut assoleo per hiems naturalis is in piscina utor sum dico balneator fero aqua ego muliebris praeparastis atque hic is clarus dico effero audio pater is qui ille facio et clamo non sum meus statuo denique constantius qui postea caesar sum facio tunc autem praesidatus dalmatia administro in locus is subrogaris qui nemo tunc vir bonus video ille verus ut onesimus dico occaedes longus sum si de is luxuria multus volo dico quicumque ostiatim cupio nosco lego etiam fulvius asprianum usque ad taedium gestor is universus dico


text: superest nobis Carinus, homo omnium contaminatissimus, adulter, frequens corruptor iuventutis (pudet dicere quod in litteras Onesimus rettulit), ipse quoque male usus genio sexus sui. hic cum Caesar decretis sibi Galliis atque Italia, Illyrico, Hispaniis ac Britanniis et Africa relictus a patre Caesareanum teneret imperium, sed ea lege ut omnia faceret quae Augusti faciunt, enormibus se vitiis et ingenti foeditate maculavit, amicos optimos quosque relegavit, pessimum quemque elegit aut tenuit, praefectum urbi unum ex cancellariis suis fecit, quo foedius nec cogitari potuit aliquando nec dici. praefectum praetorii quem habebat occidit; in eius locum Matronianum, veterem conciliatorem, fecit, unum ex suis notariis, quem stuprorum et libidinum conscium semper atque adiutorem habuerat, invito patre consul processit, superbas ad senatum litteras dedit. vulgo urbis Romae, quasi populo Romano, bona senatus promisit. uxores ducendo ac reiciendo novem duxit pulsis plerisque praegnantibus. mimis, meretricibus, pantomimis, cantoribus atque lenonibus Palatium replevit. fastidium subscribendi tantum habuit ut impurum quendam, cum quo semper meridie iocabatur, ad subscribendum poneret, quem obiurgabat plerumque

lemmas: supersum nos carinus homo omnis contaminatus adulter frequens corruptor iuventus pudeo dico qui in littera onesimus refero ipse quoque malus utor genius sexus suus hic cum caesar decretum sui gallia atque italia illyricus hispania atque britanniis et africanus relinquo ab pater caesareanum teneo imperium sed is lex ut omnis facio qui augustus facio enormis sui vitium et ingens foeditas maculo amicus bonus quisque relego malus quisque eligo aut teneo praeficio urbs unus ex cancellarius suus facio quo foedus neque cogito possum aliquando neque dico praeficio praetorius qui habeo occido in is locus matronianum vetus conciliator facio unus ex suus notarius qui stuprum et libido conscius semper atque adiutor habeo invito pater consul procedo superbus ad senatus littera do vulgo urbs roma quasi populus romanus bonus senatus promitto uxor duco atque reicio novo duco pello plerusque praegno mimus meretrix pantomimus cantor atque leno palatium repleo fastidium subscribo tantus habeo ut impurus quidam cum quo semper meridies jocor ad subscribo pono qui obiurgo plerusque


text: Numerianus, Cari filius, moratus egregie et vere dignus imperio, eloquentia etiam praepollens, adeo ut puer publice declamaverit feranturque illius scripta nobilia, declamationi tamen magis quam Tulliano adcommodiora stilo, versu autem talis fuisse praedicate ut omnes poetas sui temporis vicerit, nam et cum Olympio Nemesiano contendit, qui Ἁλιευτικὰ , Κυνηγετικὰ et Ναυτικὰ scripsit quique in omnibus coloniis inlustratus emicuit, et Aurelium Apollinarem iamborum scriptorem, qui patris eius gesta in litteras rettulit, iisdem quae recitaverat editis veluti radio oratio fertur ad senatum missa tantum habuisse eloquentiae ut illi statua non quasi Caesari sed quasi rhetori decerneretur, ponenda in Bibliotheca Ulpia, cui subscriptum est: Numeriano Caesari, oratori temporibus suis potentissimo.

lemmas: numerianus caris filius moror egregius et verus dignus imperium eloquentia etiam praepolleo adeo ut puer publicus declamo fero ille scribo nobilis declamatio tamen magis quam tullianus accommodus stilus verro autem talis sum praedico ut omnis poeta suus tempus vinco nam et cum olympius nemesianus contendo qui et scribo quisque in omnis colonia inlustro emico et aurelius apollinaris iambus scriptor qui pater is gero in littera refero idem qui recito edo velut radio oratio fero ad senatus mitto tantus habeo eloquentia ut ille statua non quasi caesaris sed quasi rhetor decerno pono in bibliotheca ulpius qui subscribo sum numerianus caesaris orator tempus suus potens


text: Hic patri comes fuit bello Persico. quo mortuo, cum oculos dolere coepisset, quod illud aegritudinis genus nimia utpote vigilia confecto familiarissimum fuit, ac lectica portaretur, factione Apri soceri sui, qui invadere conabatur imperium, occisus est. sed cum per plurimos dies de imperatoris salute quaereretur a milite, contionareturque Aper idcirco illum videri non posse, quod oculos invalidos a vento ac sole subtraheret, foetore tamen cadaveris res esset prodita, omnes invaserunt Aprum, cuius factio latere non potuit, eumque ante signa et principia protraxere. tunc habita est ingens contio,

lemmas: hic pater comes sum bellum persicus quo mortuus cum oculus doleo coepio qui ille aegritudo genus nimius utpote vigil conficio familiaris sum atque lectica porto factio aper socer suus qui invado conor imperium occido sum sed cum per multus dies de imperator salus quaero ab miles contionor aper idcirco ille video non possum qui oculus invalidus ab venio atque sol subtraho foetor tamen cadaver res sum prodeo omnis invado aper qui factio lateo non possum is ante signum et principia protraho tunc habeo sum ingens contio


text: Memorabile maxime Cari et Carini et Numeriani hoc habuit imperium, quod ludos populo Romano novis ornatos spectaculis dederunt, quos in Palatio circa porticum stabuli pictos vidimus, nam et neurobaten, qui velut in ventis cothurnatus ferretur, exhibuit, et toichobaten, qui per parietem urso eluso cucurrit, et ursos mimum agentes et item centum salpistas uno crepitu concinentes et centum cerataulas, choraulas centum, etiam pythaulas centum, pantomimos et gymnicos mille, pegma praeterea, cuius flammis scaena conflagravit, quam Diocletianus postea magnificentiorem reddidit, mimos praeterea undique advocavit. exhibuit et ludum Sarmaticum, quo dulcius nihil est. exhibuit Cyclopea. donatum est Graecis artificibus et gymnicis et histrionibus et musicis aurum et argentum, donata et vestis serica.

lemmas: memorabilis magnus caris et carini et numerianus hic habeo imperium qui ludus populus romanus novus orno spectaculis do qui in palatium circa porticus stabulis pingo video nam et neurobaten qui velut in venio cothurnatus fero exhibeo et toichobaten qui per paries ursus eludo curro et ursus mimus ago et item centum salpicta unus crepo concino et centum cerataulas choraule centum etiam pythaulas centum pantomimus et gymnicus mille pegma praeterea qui flamma scaena conflagro quam diocletianus postea magnificentiorem reddo mimus praeterea undique advoco exhibeo et ludus sarmaticus quo dulcis nihil sum exhibeo cyclopeus dono sum graecum artifex et gymnicus et histrio et musica aurum et argentum dono et vestio sericum


text: Non me praeteriit suspicatos esse plerosque et eos in fastos rettulisse, Cari factione interemptum Probum, sed neque meritum Probi erga Carum neque Cari mores id credi patiuntur, simul quia Probi mortem et acerrime et constantissime vindicavit. quid autem de eo Probus senserit indicant litterae de eius honoribus ad senatum datae : Probus Augustus amantissimo senatui suo salutem dicit. inter cetera : Felix autem esset nostra res publica, si, qualis Carus est aut plerique vestrum, plures haberem in actibus conlocatos. quare equestrem statuam viro morum veterum, si vobis placeat, decernendam censeo, addito eo ut publico sumptu eidem exaedificetur domus marmoribus a me delatis. decet enim nos talis integritatem remunerari viri et reliqua.

lemmas: non ego praetereo suspicor sum plerus et is in fasti refero caris factio interimo probus sed neque mereo probus erga caris neque caris mos is credo patior simul quia probus mors et acer et consto vindico quis autem de is probus sentio indico littera de is honor ad senatus do probus augustus amo senatus suus salus dico inter ceterus felix autem sum noster res publicus si qualis carus sum aut plerusque vester multus habeo in actus conloco quare equester statua vir mos vetus si tu placeo decerno censeo addo is ut publicus sumo idem exaedifico domus marmor ab ego defero decet enim nos talis integritas remuneraris vir et reliquus


text: Ac ne minima quaeque conectam et ea quae apud alios poterunt inveniri, ubi primum accepit imperium, consensu omnium militum bellum Persicum, quod Probus parabat, adgressus est, liberis Caesaribus nuncupatis, et ita quidem ut Carinum ad Gallias tuendas cum viris lectissimis destinaret, secum vero Numerianum, adulescentem cum lectissimum tum etiam disertissimum, duceret, et dicitur quidem saepe dixisse se miserum, quod Carinum ad Gallias principem mitteret, neque illa aetas esset Numeriani ut illi Gallicanum, quod maxime constantem principem quaerit, crederetur imperium, sed haec alias ; nam exstant etiam litterae Cari, quibus apud praefectum suum de Carini moribus queratur, ut appareat verum esse quod Onesimus dicit, habuisse in animo Carum ut Carino Caesareanum abrogaret imperium. sed haec, ut diximus, alias in ipsius Carini vita dicenda sunt. nunc ad ordinem revertemur.

lemmas: atque ne minimus quisque conecto et is qui apud alius possum invenio ubi primus accipio imperium consensus omnis miles bellum persicus qui probus paro aggredior sum liber caesaris nuncupo et ita quidem ut carinum ad gallia tueor cum vis lectus destino sui verus numerianus adulescens cum lectus tum etiam dissero duco et dico quidem saepe dico sui miser qui carinum ad gallia princeps mitto neque ille aetas sum numerianus ut ille gallicanus qui magnus consto princeps quaero credo imperium sed hic alius nam exsto etiam littera caris qui apud praeficio suus de carini mos queror ut appareo verus sum qui onesimus dico habeo in animus caris ut carino caesareanum abrogo imperium sed hic ut dico alius in ipse carini vito dico sum nunc ad ordo revorto


text: semper in animo Diocletianus habuit imperii cupiditatem, idque Maximiano conscio atque avo meo, cui hoc dictum a Druiade ipse rettulerat. denique, ut erat altus, risit et tacuit, apros tamen in venatibus, ubi fuit facultas, manu sua semper occidit, denique cum Aurelianus imperium accepisset, cum Probus, cum Tacitus, cum ipse Carus, Diocletianus dixit, Ego semper apros occido, sed alter utitur pulpamento. iam illud notum est atque vulgatum, quod, cum occidisset Aprum praefectum praetorii, dixisse fertur, Tandem occidi Aprum fatalem. ipsum Diocletianum idem avus meus dixisse dicebat nullam aliam sibi causam occidendi manu sua fuisse nisi ut impleret Druiadis dictum et suum firmaret imperium, non enim tam crudelem se innotescere cuperet, primis maxime diebus imperii, nisi illum necessitas ad hanc atrocitatem occisionis adtraheret. Dictum est de Caro, dictum etiam de Numeriano,

lemmas: semper in animus diocletianus habeo imperium cupiditas is maximiano conscio atque avus meus qui hic dico ab druiade ipse refero denique ut sum altus rideo et taceo aper tamen in venatus ubi sum facultas manus suus semper occido denique cum aurelianus imperium accipio cum probus cum tacitus cum ipse carus diocletianus dico ego semper aper occaedes sed alter uto pulpamentum iam ille notus sum atque vulgo qui cum occido aper praeficio praetorius dico fero tandem occido aper fatal ipse diocletianus idem avus meus dico dico nullus alius sui causa occaedes manus suus sum nisi ut impleo druiadis dico et suus firmo imperium non enim tam crudelis sui innotesco cupio primus magnus dies imperium nisi ille necessitas ad hic atrocitas occisio adtraho dico sum de carus dico etiam de numerianus


text: Sed haec omnia nescio quantum apud populum gratiae habeant, nullius sunt momenti apud principes bonos. Diocletiani denique dictum fertur, cum ei quidam largitionalis suus editionem Cari laudaret, dicens multum placuisse principes illos causa ludorum theatralium ludorumque circensium ; " Ergo, " inquit, bene risus est in imperio suo Carus. denique cum omnibus gentibus advocatis Diocletianus daret ludos, parcissime usus est liberalitate, dicens castiores esse oportere ludos spectante censore. Legat hunc locum Iunius Messalla, quem ego libere culpare audeo, ille enim patrimonium suum scaenicis dedit, heredibus abnegavit, matris tunicam dedit mimae, lacernam patris mimo, et recte, si aviae pallio aurato atque purpureo pro syrmate tragoedus uteretur, inscriptum est adhuc in choraulae pallio tyrianthino, quo ille velut spolio nobilitatis exsultat, Messallae nomen uxoris. iam quid lineas petitas Aegypto loquar? quid Tyro et Sidone tenuitate perlucidas, micantes purpura, plumandi difficultate pernobiles? donati sunt ab Atrebatis birri petiti, donati birri Canusini, Africani, opes in scaena non prius

lemmas: sed hic omnis nescio quantus apud populus gratia habeo nullus sum momentum apud princeps bonus diocletianus denique dico fero cum is quidam largitional suus editio caris laudo dico multus placeo princeps ille causa ludus theatralis ludor circensis ergo inquam bene rideo sum in imperium suus carus denique cum omnis gens advoco diocletianus do ludus parcus utor sum liberalitas dico castus sum oportet ludus specto censor lego hic locus junius messalla qui ego libo culparis audeo ille enim patrimonium suus scaenicus do heres abnego mater tunica do mima lacerna pater mimus et rectus si avia pallium auro atque purpureus pro syrmate tragoedus uto inscriptum sum adhuc in choraule pallium tyrianthino quo ille velut spolio nobilitas exsulto messalla nomen uxor iam quis linea peto aegyptus loquor quis tyro et sido tenuitas perlucidas mico purpura plumo difficultas pernobilis dono sum ab atrebatis birrus peto dono birrus canusinus africanus ops in scaena non prior


text: Fato rem publicam regi eamque nunc ad summum evehi, nunc ad minima retrahi Probi mors satis prodidit, nam cum ducta per tempora variis vel erecta motibus vel adflicta, nunc tempestate aliqua nunc felicitate variata omnia prope passa esset quae patitur in homine uno mortalitas, videbatur post diversitatem malorum iam secura continuata felicitate mansura post Aurelianum vehementem principem Probo ex sententia senatus ac populi leges et gubernacula temperante. sed ruina ingens vel naufragii modo vel incendii accensis fataliter militibus sublato e medio tali principe in eam desperationem votum publicum redegit ut timerent omnes Domitianos, Vitellios et Nerones. plus enim timetur de incertis moribus principis quam speratur, maxime in ea re publica quae recentibus confossa vulneribus Valeriani captivitatem, Gallieni luxuriam, triginta etiam prope tyrannorum caesa civium membra sibimet vindicantium imperia perpessa maeruerit.

lemmas: fatum res publicus rex eo nunc ad superus eveho nunc ad minimus retraho probus mors satis prodo nam cum duco per tempus varius vel erigo motus vel affligo nunc tempestas aliqui nunc felicitas vario omnis prope patior sum qui patior in homo unus mortalitas video post diversitas malus iam securus continuo felicitas maneo post aurelianus vehemens princeps probus ex sententia senatus atque populus lex et gubernaculum tempero sed ruina ingens vel naufragium modo vel incendium accendo fatalis miles tollo e medium talis princeps in is desperatio voveo publicus redigo ut timeo omnis domitianus vitellius et nero multus enim timeo de incertus mos princeps quam spero magnus in is res publicus qui recens confodio vulnus valerianus captivitas gallieni luxuria triginta etiam prope tyrannus caedo civis membrum sui vindico imperium perpetior maeruerit


text: Hanc ego epistulam idcirco indidi quod plerique dicunt vim fati quandam esse, ut Romanus princeps Ctesiphontem transire non possit, ideoque Carum fulmine absumptum quod eos fines transgredi cuperet qui fataliter constituti sunt. sed sibi habeat artes suas timiditas, calcanda virtutibus, licet plane ac licebit, ut per sacratissimum Caesarem Maximianum constitit, Persas vincere atque ultra eos progredi, et futurum reor, si a nostris non deseratur promissus numinum favor. Bonum principem Carum fuisse cum multa indicant tum illud etiam, quod statim ut est adeptus imperium, Sarmatas adeo morte Probi feroces ut invasuros se non solum Illyricum sed Thracias quoque Italiamque minarentur, ita scienter bella partiendo contudit, ut paucissimis diebus Pannonias securitate donaverit occisis Sarmatarum sedecim milibus, captis diversi sexus viginti milibus.

lemmas: hic ego epistula idcirco indo qui plerusque dico vis fatum quidam sum ut romanus princeps ctesiphon transeo non possum ideo caris fulmen absumo qui is finis transgredior cupio qui fatalis constituo sum sed sui habeo ars suus timiditas calceo virtus licet planus atque liceo ut per sacro caesaris maximianum consto persa vinco atque ultra is progredior et sum reor si ab noster non desero promitto numen favor bonus princeps caris sum cum multus indico tum ille etiam qui statim ut sum adipiscor imperium sarmata adeo mors probus ferox ut invado sui non solus illyricus sed thracia quoque italia mino ita scienter bellum partio contundo ut paucus dies pannonia securitas dono occido sarmataris sedecim mille capio diverto sexus viginti mille


text: Curiosum non puto neque satis vulgare fabellam de Diocletiano Augusto ponere hoc convenientem loco, quae illi data est ad omen imperii, avus meus mihi rettulit ab ipso Diocletiano compertum. Cum, inquit, Diocletianus apud Tungros in Gallia in quadam caupona moraretur, in minoribus adhuc locis militans, et cum Druiade quadam muliere rationem convictus sui cottidiani faceret, atque illa diceret, Diocletiane, nimium avarus, nimium parcus es, ioco non serio Diocletianus respondisse fertur, Tunc ero largus, cum fuero imperator. post quod verbum Druias dixisse fertur, Diocletiane, iocari noli, nam eris imperator cum Aprum occideris.

lemmas: curiosus non puto neque satis vulgaris fabella de diocletianus augustus pono hic convenio locus qui ille do sum ad omen imperium avus meus ego refero ab ipse diocletianus comperio cos inquam diocletianus apud tungri in gallia in quidam caupona moror in paruus adhuc locus milito et cum druiade quidam mulier ratio convinco suus cottidianus facio atque ille dico diocletianus nimium avarus nimium parcus sum iocus non serius diocletianus respondeo fero tunc sum largus cum sum imperator post qui verbum druias dico fero diocletianus iocor nolo nam sum imperator cum aper occaedes


text: Hic ubi patrem fulmine absumptum, fratrem a socero interemptum, Diocletianum Augustum appellatum comperit, maiora vitia et scelera edidit, quasi iam liber ac frenis domesticae pietatis suorum mortibus absolutus, nec ei tamen defuit ad vindicandum sibimet imperium vigor mentis, nam contra Diocletianum multis proeliis conflixit, sed ultima pugna apud Margum commissa victus occubuit. Hic trium principum fuit finis, Cari, Numeriani et Carini. post quos Diocletianum et Maximianum principes di dederunt, iungentes talibus viris Galerium atque Constantium, quorum alter natus est, qui acceptam ignominiam Valeriani captivitate deleret, alter, qui Gallias Romanis legibus redderet, quattuor sane principes mundi fortes, sapientes, benigni et admodum liberales, unum in rem publicam sentientes, perreverentes Romani senatus, moderati, populi amici, persancti, graves, religiosi et quales principes semper oravimus. quorum vitam singulis libris Claudius Eusthenius, qui Diocletiano ab epistulis fuit, scripsit, quod idcirco dixi ne quis a me rem tantam requireret, maxime cum vel vivorum principum vita non sine reprehensione dicatur.

lemmas: hic ubi pater fulmen absumo frater ab socer interimo diocletianus augustus appello comperio magnus vitio et scelus edo quasi iam liber atque frenum domesticus pietas suus mors absolvo neque is tamen desum ad vindico sui imperium vigor mens nam contra diocletianus multus proelium confligo sed ulter pugno apud margum committo vinco occumbo hic tres princeps sum finis caris numerianus et carini post qui diocletianus et maximianum princeps deus do jungo talis vis galerium atque constantius qui alter nascor sum qui accipio ignominia valerianus captivitas deleo alter qui gallia romanus lex reddo quattuor sanus princeps mundus fortis sapio benignus et admodum liberalis unus in res publicus sentio perreverentes romanus senatus moderor populus amicus persancti gravis religiosus et qualis princeps semper oro qui vita singuli liber claudus eusthenius qui diocletianus ab epistula sum scribo qui idcirco dico ne quis ab ego res tantus requiro magnus cum vel vivus princeps vito non sine reprehensio dico


text: Cari patria sic ambigue a plerisque proditur, ut prae summa varietate dicere nequeam quae illa vera sit. Onesimus enim, qui diligentissime vitam Probi scripsit, Romae illum et natum et eruditum sed Illyricianis parentibus fuisse contendit, sed Fabius Ceryllianus, qui tempora Cari, Carini et Numeriani sollertissime persecutus est, neque Romae sed in Illyrico genitum, neque Pannoniis sed Poenis parentibus adserit natum, in ephemeride quadam legisse me memini Carum Mediolanensem fuisse, sed albo curiae Aquileiensis civitatis insertum. ipse se, quod negari non potest, ut epistula eius indicat, quam pro consule ad legatum suum scripsit, cum eum ad bona hortaretur officia, Romanum vult videri. Epistula Cari: Marcus Aurelius Carus pro consule Ciliciae Iunio legato suo. maiores nostri, Romani illi principes, in legatis creandis hac usi sunt consuetudine, ut morum suorum specimen per eos ostenderent quibus rem publicam delegabant. ego vero, si ita non esset, aliter non fecissem ; nec feci aliter, si te iuvante non fallar, fac igitur, ut maioribus nostris, id est Romanis non discrepemus viris. Vides tota epistula maiores suos Romanos illum

lemmas: caris patria sic ambiguus ab plerusque prodeo ut prae summus varietas dico nequeo qui ille verus sum onesimus enim qui diligens vita probus scribo roma ille et natus et erudio sed illyricianus parens sum contendo sed fabius ceryllianus qui tempus caris carini et numerianus sollertissime persequor sum neque roma sed in illyricus gigno neque pannonius sed poenus parens assero natus in ephemeris quidam lego ego memini caris mediolanensis sum sed album curia aquileiensis civitas insero ipse sui qui negaris non possum ut epistula is indico quam pro consul ad legatus suus scribo cum is ad bonus horto officium romanus volo video epistula caris marcus aurelius carus pro consul cilicia junius legatus suus magnus noster romanus ille princeps in legatus creo hic utor sum consuetudo ut mos suus specimen per is ostendo qui res publicus delegabant ego verus si ita non sum aliter non facio neque facio aliter si tu juvo non fallo facio igitur ut magnus noster is sum romanus non discrepo vis video totus epistula magnus suus romanus ille


text: Ingenti apparatu et totis viribus Probi profligato magna ex parte bello Sarmatico, quod gerebat, contra Persas profectus nullo sibi occurrente Mesopotamiam Carus cepit et Ctesiphontem usque pervenit occupatisque Persis domestica seditione imperatoris Persici nomen emeruit. verum cum avidus gloriae, praefecto suo maxime urgente, qui et ipsi et filiis eius quaerebat exitium cupiens imperare, longius progressus esset, ut alii dicunt morbo, ut plures fulmine, interemptus est. negari non potest eo tempore quo periit tantum fuisse subito tonitruum ut multi terrore ipso exanimati esse dicantur. cum igitur aegrotaret atque in tentorio iaceret, ingenti exorta tempestate inmani coruscatione, inmaniore, ut diximus, tonitru exanimatus est. Iulius Calpurnius, qui ad memoriam dictabat, talem ad praefectum urbis super morte Cari epistulam dedit: Inter cetera Cum, inquit, Carus, princeps noster vere carus, aegrotaret, tanti turbinis subito exorta tempestas est ut caligarent omnia, neque alterutrum nosceret; coruscationum deinde ac tonitruum in modum fulgurum igniti sideris continuata vibratio omnibus nobis veritatis scientiam sustulit. subito enim conclamatum est imperatorem mortuum, et post illud praecipue tonitruum quod cuncta terruerat. his accessit quod cubicularii dolentes principis mortem incenderunt tentorium, unde unde fuit, fama emersit fulmine interemptum eum quem, quantum scire possumus, aegritudine constat absumptum.

lemmas: ingens apparatus et totus vis probus profligo magnus ex pars bellum sarmaticus qui gero contra persa proficiscor nullus sui occurro mesopotamia carus capio et ctesiphon usque pervenio occupo persa domesticus seditio imperator persicus nomen emereo verus cum avidus gloria praeficio suus magnus urgeo qui et ipse et filius is quaero exitium cupio impero longus progredior sum ut alius dico morbus ut multus fulmen interimo sum negaris non possum is tempus quo pereo tantus sum subeo tonitrus ut multus terror ipse exanimo sum dico cum igitur aegroto atque in tentorius iaceo ingens exorior tempestas immanis coruscatio immanis ut dico tonitrus exanimo sum iulius calpurnius qui ad memoria dicto talis ad praeficio urbs super mors caris epistula do inter ceterus cos inquam carus princeps noster verus carus aegroto tantus turbo subeo exorior tempestas sum ut caligo omnis neque alteruter nosco coruscatio deinde atque tonitrus in modus fulgur ignio sido continuo vibratio omnis nos veritas scientia tollo subeo enim conclamo sum imperator mortuus et post ille praecipuus tonitrus qui cunctus terreo hic accedo qui cubicularius doleo princeps mors incendo tentorius unde unde sum fama emergo fulmen interimo is qui quantus scio possum aegritudo consto absumo


text: sentiret. crevit deinde victa Carthagine trans maria missis imperiis, sed sodalibus adfecta discordiis exte- nuato felicitatis sensu usque ad Augustum bellis civilibus adfecta consenuit. per Augustum deinde reparata, si reparata dici potest libertate deposita, tamen utcumque, etiamsi domi tristis fuit, apud exteras gentes effloruit. passa deinceps tot Nerones per Vespasianum extulit caput, nec omni Titi felicitate laetata, Domitiani vulnerata inmanitate, per Nervam atque Traianum usque ad Marcum solito melior, Commodi vecordia et crudelitate lacerata est. nihil post haec praeter Severi diligentiam usque ad Alexandrum Mamaeae sensit bonum, longum est quae sequuntur universa conectere; uti enim principe Valeriano non potuit et Gallienum per annos quindecim passa est. invidit Claudio longinquitatem imperii amans varietatum et prope semper inimica fortuna iustitiae, sic enim Aurelianus occisus est, sic Tacitus absumptus, sic Probus caesus, ut appareat nihil tam gratum esse fortunae, quam ut ea quae sunt in publicis actibus eventuum varietate mutentur, sed quorsum talibus querelis et temporum casibus detinemur? veniamus ad Carum, medium, ut ita dixerim, virum et inter bonos magis quam inter malos principes conlocandum et longe meliorem, si Carnium non reliquisset heredem.

lemmas: sentio cerno deinde vinco carthago trans mare mitto imperium sed sodal afficio discordia exte nuato felicitas sentio usque ad augustus bellum civilis afficio consenesco per augustus deinde reparo si reparo dico possum libertas depono tamen utcumque etiamsi domus tristis sum apud exter gens effloresco patior deinceps tot nero per vespasianus effero caput neque omnis titius felicitas laeto domitianus vulnero inmanitas per nerva atque trajanus usque ad marcus soleo bonus commodus vecordia et crudelitas lacero sum nihil post hic praeter severus diligentia usque ad alexander mamaeae sentio bonus longus sum qui sequor universus conecto uti enim princeps valerianus non possum et gallienum per annus quindecim patior sum invideo claudius longinquitas imperium amo varietas et prope semper inimicus fortuna justitia sic enim aurelianus occido sum sic tacitus absumo sic probus caedo ut appareo nihil tam gratus sum fortuna quam ut is qui sum in publicus actus eventus varietas muto sed quorsum talis querela et tempus casus detineo venio ad caris medius ut ita dico vir et inter bonus magis quam inter malus princeps conloco et longus bonus si caro non relinquo heres


text: Haec de Caro satis esse credo, veniamus ad Numerianum. huius et iunctior patri et admirabilior per socerum suum facta videtur historia, et quamvis Carinus maior aetate fuerit, prior etiam Caesar quam hic sit nuncupatus, tamen necesse est ut prius de Numeriano loquamur, qui patris secutus est mortem, post de Carino, quem vir rei publicae necessarius Augustus Diocletianus habitis conflictibus interemit.

lemmas: hic de carus satis sum credo venio ad numerianus hic et junctus pater et admirabilis per socer suus facio video historia et quivis carinus magnus aetas sum prior etiam caesar quam hic sum nuncupo tamen necesse sum ut prior de numerianus loquor qui pater sequor sum mors post de carino qui vir res publicus necessarius augustus diocletianus habeo conflictus interimo


text: Nam si velimus ab ortu urbis repetere quas varietates sit passa Romana res publica, inveniemus nullam magis vel bonis floruisse vel malis laborasse. et, ut a Romulo incipiam, vero patre ac parente rei publicae, quae illius felicitas fuit, qui fundavit, constituit roboravitque rem publicam atque unus omnium conditorum perfectam urbem reliquit! quid deinde Numam loquar, qui frementem bellis et gravidam triumphis civitatem religione munivit? viguit igitur usque ad Tarquinii Superbi tempora nostra res publica, sed passa tempestatem de moribus regiis non sine gravi exitio semet ulta est. adolevit deinde usque ad tempora Gallicam belli, sed quasi quodam mersa naufragio capta praeter arcem urbe plus prope mali sensit quam tumebat bonis. reddidit se deinde in integrum, sed eo usque gravata est Punicis bellis ac terrore Pyrrhi ut mortalitatis mala praecordiorum timore

lemmas: nam si volo ab ortus urbs repeto qui varietas sum patior romanus res publicus invenio nullus magis vel bonus floreo vel malus laboro et ut ab romulus incipio verus pater atque pareo res publicus qui ille felicitas sum qui fundo constituo roboro res publicus atque unus omnis conditor perficio urbs relinquo quis deinde numa loquor qui fremo bellum et gravida triumphus civitas religio munio vigesco igitur usque ad tarquinius superbus tempus noster res publicus sed patior tempestas de mos regius non sine gravis exitium sui ulciscor sum adolesco deinde usque ad tempus gallicus bellum sed quasi quidam mergo naufragium capio praeter arx urbs multus prope malus sentio quam tumeo bonus reddo sui deinde in integer sed is usque gravo sum punicus bellum atque terror pyrrhus ut mortalitas malus praecordia timor