Cur me querelis exanimas tuis? nec dis amicum est nec mihi te prius obire, Maecenas, mearum grande decus columenque rerum. a, te meae si partem animae rapit maturior vis, quid moror altera, nec carus aeque nec superstes integer? ille dies utramque ducet ruinam. non ego perfidum dixi sacramentum ibimus, ibimus, utcumque praecedes, supremum carpere iter comites parati. me nec Chimaerae spiritus igneae nec si resurgat centimanus Gyas divellet umquam: sic potenti Iustitiae placitumque Parcis. seu Libra seu me Scorpios adspicit formidolosus pars violentior natalis horae seu tyrannus Hesperiae Capricornus undae: utrumque nostrum incredibili modo consentit astrum; te Iovis inpio tutela Saturno refulgens eripuit volucrisque Fati tardavit alas, cum populus frequens laetum theatris ter crepuit sonum; me truncus inlapsus cerebro, sustulerat, nisi Faunus ictum dextra levasset, Mercurialium custos virorum. reddere victimas aedemque votivam memento; nos humilem feriemus agnam.

cur ego querela exanimo tuus neque deus amicus sum neque ego tu prior obeo maecenas meus grandis decus columen res ab tu meus si pars anima rapio maturus volo quis moror alter neque carus aequus neque supersto integer ille dies uter duco ruina non ego perfidus dico sacramentum eo eo utcumque praecedo superus carpo iter comes paro ego neque chimaera spiritus igneus neque si resurgo centimanus gyas divello umquam sic potens justitia placeo parca seu liber seu ego scorpius adspecio formidulosus pars violens natal hora seu tyrannus hesperia capricornus unda uterque nos incredibilis modo consentio astrum tu iuppiter impius tutela saturnus refulgeo eripio volucris fatum tardo ala cum populus frequens laetus theatrum ter crepo sonus ego truncus illapsus cerebrum tollo nisi faunus ictus dextera levo mercurialis custos vir reddo victima aedes votivus memento nos humilis ferio agna


nunc decet aut viridi nitidum caput impedire myrto

nunc decet aut viridis nitidus caput impedio myrtum


quid latet, ut marinae


collegisse iuvat metaque fervidis


funera, ne virilis


O matre pulcra filia pulchrior, quem criminosis cumque voles modum pones iambis, sive flamma sive mari libet Hadriano. non Dindymene, non adytis quatit mentem sacerdotum incola Pythius, non Liber aeque, non acuta sic geminant Corybantes aera, tristes ut irae, quas neque Noricus deterret ensis nec mare naufragum nec saevos ignis nec tremendo Iuppiter ipse ruens tumultu. fertur Prometheus addere principi limo coactus particulam undique desectam et insani leonis vim stomacho adposuisse nostro. irae Thyesten exitio gravi stravere et altis urbibus ultimae stetere causae, cur perirent funditus inprimeretque muris hostile aratrum exercitus insolens. conpesce mentem: me quoque pectoris temptavit in dulci iuventa fervor et in celeres iambos misit furentem. nunc ego mitibus mutare quaero tristia, dum mihi fias recantatis amica opprobriis animumque reddas.

o mater pulcher filia pulcher qui criminosus cum volo modus pono iambus sive flamma sive mare libet hadrianus non dindymene non adytum quatio mens sacerdos incola pythius non liber aequus non acutus sic gemino corybantes aes tristis ut ira qui neque noricus deterreo ensis neque mare naufragus neque saevus ignis neque tremo iuppiter ipse ruo tumultus fero prometheus addo princeps limus cogo particula undique deseco et insanio leo vis stomachus appono noster ira thyestes exitium gravis sterno et altus urbs ulter sto causa cur pereo fundus inprimeretque murus hostilis arater exercitus insoleo conpesce mens ego quoque pectus tento in dulcis juventa fervo et in celer iambus mitto furo nunc ego mitis muto quaero tristis dum ego fio recantas amicus opprobrium animus reddo


mercator metuens otium et oppidi


ornatus viridi tempora pampino


sollers nunc hominem ponere, nunc deum


Tartara Panthoiden iterum Orco


regalique situ pyramidum altius,


et tollens vacuum plus nimio gloria verticem

et tollo vacuus multus nimius gloria vertex


reddas incolumem precor


Divis orte bonis, optume Romulae custos gentis, abes iam nimium diu; maturum reditum pollicitus patrum sancto concilio redi. lucem redde tuae, dux bone, patriae: instar veris enim voltus ubi tuus adfulsit populo, gratior it dies et soles melius nitent. ut mater iuvenem, quem Notus invido flatu Carpathii trans maris aequora cunctantem spatio longius annuo dulci distinet a domo, votis ominibusque et precibus vocat curvo nec faciem litore dimovet: sic desideriis icta fidelibus quaerit patria Caesarem. tutus bos etenim rura perambulat, nutrit rura Ceres almaque Faustitas, pacatum volitant per mare navitae; culpari metuit fides, nullis polluitur casta domus stupris, mos et lex maculosum edomuit nefas, laudantur simili prole puerperae, culpam poena premit comes. quis Parthum paveat, quis gelidum Scythen, quis Germania quos horrida parturit fetus incolumi Caesare? quis ferae bellum curet Hiberiae? condit quisque diem collibus in suis et vitem viduas ducit ad arbores; hinc ad vina redit laetus et alteris te mensis adhibet deum; te multa prece, te prosequitur mero defuso pateris et Laribus tuum miscet numen, uti Graecia Castoris et magni memor Herculis. “longas o utinam, dux bone, ferias praestes Hesperiae!” dicimus integro sicci mane die, dicimus uvidi, cum sol Oceano subest.

divus orior bonus bonus romulus custos gens absum iam nimium diu maturus redeo polliceor pater sancio concilio redeo lux reddo tuus dux bonus patria instar verus enim vultus ubi tuus affulgeo populus gratus eo dies et soleo bonus niteo ut mater juvenis qui notus invidus flo carpathius trans mare aequor cunctor spatium longus annuo dulcis distineo ab domus voveo omen et prex voco curvo neque facies litus dimoveo sic desiderium iacio fidelis quaero patria caesaris tueor bos etenim rus perambulo nutrio rus cero almus faustitas pacatum volito per mare nauta culparis metuo fides nullus polluo castus domus stuprum mos et lex maculosus edomo nefas laudo similis proles puerpera culpa poena premo comes quis parthus paveo quis gelidus scythes quis germania qui horridus parturio fetus incolumis caesaris quis fera bellum curo hiberia condio quisque dies collis in suus et vito viduo duco ad arbor hinc ad vinum redeo laetus et alter tu mensis adhibeo deus tu multus prex tu prosequor merus defundo patera et laris tuus misceo numen uti graecia castor et magnus memor hercules longus o utinam dux bonus ferio praesto hesperia dico integer siccus mane dies dico uvidus cum sol oceanus subsum


prudens oceano dissociabili


res est aut animus deliciarum egens.


Tyrrhena regum progenies, tibi non ante verso lene merum cado cum flore, Maecenas, rosarum et pressa tuis balanus capillis iamdudum apud me est: eripe te morae ne semper udum Tibur et Aefulae declive contempleris arvum et Telegoni iuga parricidae. fastidiosam desere copiam et molem propinquam nubibus arduis, omitte mirari beatae fumum et opes strepitumque Romae. plerumque gratae divitibus vices mundaeque parvo sub lare pauperum cenae sine aulaeis et ostro sollicitam explicuere frontem. Iam clarus occultum Andromedae pater ostendit ignem, iam Procyon furit et stella vesani Leonis, sole dies referente siccos; iam pastor umbras cum grege languido rivumque fessus quaerit et horidi dumeta Silvani, caretque ripa vagis taciturna ventis. tu civitatem quis deceat status curas et urbi sollicitus times quid Seres et regnata Cyro Bactra parent Tanaisque discors. prudens futuri temporis exitum caliginosa nocte premit deus ridetque, si mortalis ultra fas trepidat. quod adest memento conponere aequos; cetera fluminis ritu feruntur, nunc medio alveo cum pace delabentis Etruscum in mare, nunc lapides adesos stirpisque raptas et pecus et domos volventis una, non sine montium clamore vicinaeque silvae, cum fera diluvies quietos inritat amnis. ille potens sui laetusque deget cui licet in diem dixisse “vixi: cras vel atra nube polum pater occupato vel sole puro; non tamen inritum quodcumque retro est efficiet neque diffinget infectumque reddet quod fugiens semel hora vexit.” Fortuna saevo laeta negotio et ludum insolentem ludere pertinax transmutat incertos honores, nunc mihi nunc alii benigna. laudo manentem; si celeres quatit pennas, resigno quae dedit et mea virtute me involvo probamque pauperiem sine dote quaero. non est meum, si mugiat Africis malus procellis, ad miseras preces decurrere et votis pacisci ne Cypriae Tyriaeque merces addant avaro divitias mari: tunc me biremis praesidio scaphae tutum per Aegaeos tumultus aura feret geminusque Pollux.

tyrrhenus rex progenies tu non ante verso lenis merus cadus cum floreo maecenas rosaris et premo tuus balanus capillus jamdudum apud ego sum eripio tu mora ne semper udus tibur et aefulae declive contemplo arvum et telegonus iugum parricida fastidiosus desero copia et moles propinqua nubis arduus omitto miror beatus fumus et ops strepitus roma plerusque gratus dives vicis mundus parvus sub laris pauper cena sine aulaeum et ostrum sollicitus explico frons iam clarus occulo andromeda pater ostendo ignis iam procyon furio et stella vesanus leo sol dies refero siccus iam pastor umbra cum grex languidus rivus fessus quaero et horidi dumetum silvanus careo ripa vagus taciturnus venio tu civitas quis decet status cura et urbs sollicitus timeo quis sero et regno cyrus bactra pareo tanais discors prudens sum tempus exitus caliginosus nox premo deus rideo si mortalis ultra fas trepido qui adsum memento conpono aequus ceterus flumen ritus fero nunc medium alveus cum pax delabor etruscus in mare nunc lapis adedo stirps rapio et pecus et domus volvo unus non sine mons clamor vicina silva cum ferus diluvio quiesco irrito amnis ille possum suus laetus dego qui licet in dies dico vivo creo vel ater nubes polus pater occupo vel sol purus non tamen irritus quicumque retro sum efficio neque diffingo inficio reddo qui fugio semel hora veho fortuna saevus laetus negotium et ludus insolens ludo pertinax transmuto incertus honor nunc ego nunc alius benignus laudo maneo si celer quatio penna resigno qui do et meus virtus ego involvo proba pauperies sine dos quaero non sum meus si mugio africanus malus procella ad miser prex decurro et voveo pacisco ne cypria tyrius merces addo avarus divitiae mare tunc ego biremis praesidium scapha tueor per aegaeus tumultus aura fero geminus pollux


quaesitam meritis et mihi Delphica


expertus vacuum Daedalus aera


nec tenerum Lycidan mirabere, quo calet iuventus

neque tener lycidas miror quo caleo juventus


iudice te non sordidus auctor


hunc, si mobilium turba Quiritium


fluctibus Hesperiis Venusinae


Descende caelo et dic age tibia regina longum Calliope melos, seu voce nunc mavis acuta seu fidibus citharave Phoebi. auditis? an me ludit amabilis insania? audire et videor pios errare per lucos, amoenae quos et aquae subeunt et aurae. me fabulosae Volture in Apulo nutricis extra limina Pulliae ludo fatigatumque somno fronde nova puerum palumbes texere, mirum quod foret omnibus quicumque celsae nidum Aceruntiae saltusque Bantinos et arvum pingue tenent humilis Forenti, ut tuto ab atris corpore viperis dormirem et ursis, ut premerer sacra lauroque conlataque myrto non sine dis animosus infans. vester, Camenae, vester in arduos tollor Sabinos, seu mihi frigidum Praeneste seu Tibur supinum seu liquidae placuere Baiae. vestris amicum fontibus et choris non me Philippis versa acies retro, devota non extinxit arbor nec Sicula Palinurus unda. utcumque mecum vos eritis, libens insanientem navita Bosporum temptabo et urentis harenas litoris Assyrii viator, visam Britannos hospitibus feros et laetum equino sanguine Concanum, visam pharetratos Gelonos et Scythicum inviolatus amnem. vos Caesarem altum, militia simul fessas cohortes abdidit oppidis, finire quaerentem labores Pierio recreatis antro. vos lene consilium et datis et dato gaudetis, almae. scimus, ut inpios Titanas immanemque turbam fulmine sustulerit caduco qui terram inertem, qui mare temperat ventosum et urbis regnaque tristia divosque mortalisque turmas imperio regit unus aequo. magnum illa terrorem intulerat Iovi fidens iuventus horrida bracchiis fratresque tendentes opaco Pelion inposuisse Olympo. sed quid Typhoeus et validus Mimas aut quid minaci Porphyrion statu, quid Rhoetus evolsisque truncis Enceladus iaculator audax contra sonantem Palladis aegida possent ruentes? hinc avidus stetit Volcanus, hinc matrona Iuno et numquam umeris positurus arcum qui rore puro Castaliae lavit crinis solutos, qui Lyciae tenet dumeta natalemque silvam Delius et Patareus Apollo. vis consili expers mole ruit sua, vim temperatam di quoque provehunt in maius; idem odere viris omne nefas animo moventis. testis mearum centimanus Gyas sententiarum, notus et integrae temptator Orion Dianae virginea domitus sagitta. iniecta monstris Terra dolet suis maeretque partus fulmine luridum missos ad Orcum; nec peredit inpositam celer ignis Aetnen incontinentis nec Tityi iecur reliquit ales, nequitiae additus custos; amatorem trecentae Pirithoum cohibent catenae.

deescendo caelum et dico ago tibia regina longus calliope melos seu vox nunc malo acutus seu fides cithara phoebus audio an ego ludo amabilis insania audio et video pius erro per lucus amoenus qui et aqua subeo et aura ego fabulosus vultur in appulus nutrix extra limen pulliae ludo fatigo somnus frons novo puer palumbis tego mirus qui sum omnis quicumque celsus nidus aceruntiae saltus bantini et arvum pinguis teneo humilis forentum ut tueor ab ater corpus vipera dormio et ursus ut premo sacer laurus confero myrtum non sine deus animosus infer vester camena vester in arduus tollo sabini seu ego frigidus praeneste seu tibur supinus seu liquidus placeo baius vester amicus fons et chorus non ego philippi verso acies retro devoto non extingo arbor neque siculus palinurus unda utcumque ego tu sum libet insanio nauta bosporus tempto et uro harena litor assyrius viator video britanni hospes ferus et laetus equinus sanguis concani video pharetratus geloni et scythicus inviolo amnis tu caesaris altus militia simul fessus cohors abdo oppidum finio quaero labor pierius recreo antrum tu lenis consilium et do et do gaudeo almus scio ut impius titanas immanis turba fulmen tollo caducus qui terra iners qui mare tempero ventosus et urbs regno tristis divus mortalis turma imperium rego unus aequus magnus ille terror infero iuppiter fido juventus horridus bracchium frater tendo opacus pelius inpono olympus sed quis typhoeus et validus mima aut quis minax porphyrio status quis rhoetus exvello truncus enceladus jaculator audax contra sono pallas aegida possum ruo hinc avidus sto volcanus hinc matrona juno et numquam umerus pono arcus qui ros purus castalia lavo crinis solvo qui lycia teneo dumetum natalis silva delius et patareus apollo volo consilium expers moles ruo suus vis tempero deus quoque proveho in magnus idem odi vis omnis nefas animus moveo testis meus centimanus gyas sententiaris notus et integer temptator oreon diana virgineus domo sagitta inicio monstrum terra doleo suus maereo pario fulmen luridus mitto ad orcus neque peredo inpono celer ignis aetne incontineo neque tityus jecur relinquo ales nequitia addo custos amator trecenti pirithous cohibeo catena


divolsus querimoniis


urit me Glycerae nitor


saeva caput Proserpina fugit:


exitio est avidum mare nautis;


terrarum dominos evehit ad deos;


bimi cum patera meri:


Quem tu, Melpomene, semel nascentem placido lumine videris, illum non labor Isthmius clarabit pugilem, non equos inpiger curru ducet Achaico victorem neque res bellica Deliis ornatum foliis ducem, quod regum tumidas contuderit minas, ostendet Capitolio: sed quae Tibur aquae fertile praefluunt et spissae nemorum comae fingent Aeolio carmine nobilem. Romae principis urbium dignatur suboles inter amabilis vatum ponere me choros et iam dente minus mordeor invido. o testudinis aureae dulcem quae strepitum, Pieri, temperas, o mutis quoque piscibus donatura cycni, si libeat, sonum, totum muneris hoc tui est, quod monstror digito praetereuntium Romanae fidicen lyrae: quod spiro et placeo, si placeo, tuum est.

qui tu melpomene semel nascor placidus lumen video ille non labor isthmius claro pugilis non equus impiger currus duco achaicus victor neque res bellicus delius orno folium dux qui rex tumidus contundo minae ostendo capitolium sed qui tibur aqua fertilis praefluo et spissus nemus coma fingo aeolius carmen nobilis roma princeps urbs digno suboles inter amabilis vates pono ego chorus et iam dens paruus mordeo invidus o testudo aureus dulcis qui strepitus pierius tempero o mutus quoque piscis dono cycnus si libet sonus totus munus hic tuus sum qui monstro digitus praetereo romanus fidicen lyra qui spiro et placeo si placeo tuus sum


spem longam reseces. dum loquimur, fugerit invida

spes longus reseco dum loquor fugio invidus


nervos atque cutem morti concesserat atrae,


Diffugere nives, redeunt iam gramina campis arboribusque comae; mutat terra vices et decrescentia ripas flumina praetereunt; Gratia cum Nymphis geminisque sororibus audet ducere nuda choros: inmortalia ne speres, monet annus et almum quae rapit hora diem. frigora mitescunt Zephyris, ver proterit aestas interitura, simul pomifer autumnus fruges effuderit, et mox bruma recurrit iners. damna tamen celeres reparant caelestia lunae: nos ubi decidimus quo pius Aeneas, quo dives Tullus et Ancus, pulvis et umbra sumus. quis scit an adiciant hodiernae crastina summae tempora di superi? cuncta manus avidas fugient heredis amico quae dederis animo. cum semel occideris et de te splendida Minos fecerit arbitria, non, Torquate, genus, non te facundia, non te restituet pietas; infernis neque enim tenebris Diana pudicum liberat Hippolytum nec Lethaea valet Theseus abrumpere caro vincula Pirithoo.

diffugio nix redeo iam gramen campus arbor coma muto terra vicis et decresco ripa flumen praetereo gratia cum nympha geminus soror audeo duco nudo chorus immortalis ne spero moneo annus et almus qui rapio hora dies frigus mitesco zephyrus ver protero aestas intereo simul pomifer auctumnus frugis effundo et mox bruma recurro iners damno tamen celer reparo caelestis luna nos ubi decido quo pius aeneas quo dives tullus et ancus pulvis et umbra sum quis scio an adicio hodiernus crastinus summa tempus deus superi cunctus manus avidus fugio heres amicus qui do animus cum semel occaedes et de tu splendidus minos facio arbitrium non torquatus genus non tu facundia non tu restituo pietas infernus neque enim tenebrae diana pudicus libero hippolytus neque lethaeus valeo theseus abrumpo carus vinculum pirithous


ab Iove Neptunoque sacri custode Tarenti.

ab iuppiter neptunus sacer custos tarentus


custodes Numidae deos,


quassas eripiunt aequoribus ratis,


quas aut Parrhasius protulit aut Scopas,


Maecenas atavis edite regibus,


stratus, nunc ad aquae lene caput sacrae.


cornu tympana, quae subsequitur caecus amor sui

cornu tympanum qui subsequor caecus amor suus


nil desperandum Teucro duce et auspice Teucro:

nihil despero teucer dux et auspex teucer


dicar, qua violens obstrepit Aufidus


ibimus—o socii comitesque,


tristitiam vitaeque labores


circa pectus erat, qui fragilem truci


lucratus rediit”, clarius indicant


Quid fles, Asterie, quem tibi, candidi primo restituent vere Favonii Thyna merce beatum, constantis iuvenem fide Gygen? ille Notis actus ad Oricum post insana Caprae sidera frigidas noctis non sine multis insomnis lacrimis agit. atqui sollicitae nuntius hospitae, suspirare Chloen et miseram tuis dicens ignibus uri, temptat mille vafer modis: ut Proetum mulier perfida credulum falsis inpulerit criminibus nimis casto Bellerophontae maturare necem, refert; narrat paene datum Pelea Tartaro, Magnessam Hippolyten dum fugit abstinens, et peccare docentis fallax historias movet. frustra: nam scopulis surdior Icari voces audit adhuc integer. at tibi ne vicinus Enipeus plus iusto placeat cave; quamvis non alius flectere equum sciens aeque conspicitur gramine Martio, nec quisquam citus aeque Tusco denatat alveo. prima nocte domum claude neque in vias sub cantu querulae despice tibiae et te saepe vocanti duram difficilis mane.

quis fleo asteria qui tu candidus primus restituo verus favonius thynus merce beatus consto juvenis fides gygen ille notus ago ad oricos post insanus capra sidus frigida nox non sine multus insomnis lacrima ago atqui sollicitus nuntius hospita suspiraris chloe et miser tuus dico ignis uro tento mille vafer modus ut proetus mulier perfidus credulus falsum inpello crimen nimis castus bellerophontes maturaris nex refero narro paene do pelea tartarus magnessa hippolytus dum fugio abstineo et peccaris doceo fallax historia moveo frustra nam scopulus surdus icaris voco audio adhuc integer at tu ne vicinus enipeus multus justus placeo caveo quivis non alius flecto equus scio aequus conspicio gramen martius neque quisquam cieo aequus tuscus denato alveus primus nox domus claudeo neque in via sub cantus querulus despicio tibia et tu saepe voco durus difficilis mane


Herculis ritu modo dictus, o plebs, morte venalem petiisse laurum Caesar Hispana repetit penatis victor ab ora. unico gaudens mulier marito prodeat iustis operata sacris et soror clari ducis et decorae supplice vitta virginum matres iuvenumque nuper sospitum; vos, o pueri et puellae iam virum expertae, male nominatis parcite verbis. hic dies vere mihi festus atras exiget curas ego nec tumultum nec mori per vim metuam tenente Caesare terras. i pete unguentum, puer, et coronas et cadum Marsi memorem duelli, Spartacum siqua potuit vagantem fallere testa. dic et argutae properet Neaerae murreum nodo cohibere crinem; si per invisum mora ianitorem fiet, abito. lenit albescens animos capillus litium et rixae cupidos protervae; non ego hoc ferrem calidus iuventa consule Planco.

hercules ritus modo dico o plebs mors venal peto laurus caesar hispanus repeto penates victor ab os unicus gaudeo mulier marito proeo iustus opero sacrum et soror clarus dux et decorus supplex vitta virgo mater juvenis nuper sospes tu o puer et puella iam vir experior malus nomino parco verbum hic dies verus ego festus ater exigo cura ego neque tumultus neque morior per vis metuo teneo caesaris terra eo peto unguentum puer et corona et cadus marsus memoro bellum spartacus siqua possum vago fallo testa dico et arguo propero neaera murreus nodus cohibeo crinis si per invideo mora ianitor fio abeo lenio albesco animus capillus lis et rixa cupidus protervus non ego hic fero calidus juventa consul plancus


ambiguam tellure nova Salamina futuram.


hic saxo, liquidis ille coloribus


Parthum dicere nec quae nihil attinent.


gaudes carminibus; carmina possumus


post mortem ducibus, non “celeres fugae


vitae summa brevis spem nos vetat inchoare longam;

vita summus brevis spes nos veto inchoaris longus


Inclusam Danaen turris aenea robustaeque fores et vigilum canum tristes excubiae munierant satis nocturnis ab adulteris, si non Acrisium virginis abditae custodem pavidum Iuppiter et Venus risissent: fore enim tutum iter et patens converso in pretium deo. aurum per medios ire satellites et perrumpere amat saxa potentius ictu fulmineo: concidit auguris Argivi domus ob lucrum demersa exitio; diffidit urbium portas vir Macedo et subruit aemulos reges muneribus; munera navium saevos inlaqueant duces. crescentem sequitur cura pecuniam maiorumque fames. iure perhorrui late conspicuum tollere verticem, Maecenas, equitum decus. quanto quisque sibi plura negaverit, ab dis plura feret nil cupientium nudus castra peto et transfuga divitum partis linquere gestio, contemptae dominus splendidior rei, quam si quidquid arat inpiger Apulus occultare meis dicerer horreis, magnas inter opes inops. purae rivos aquae silvaque iugerum paucorum et segetis certa fides meae fulgentem imperio fertilis Africae fallit sorte beatior. quamquam nec Calabrae mella ferunt apes nec Laestrygonia Bacchus in amphora languescit mihi nec pinguia Gallicis crescunt vellera pascuis: inportuna tamen pauperies abest nec, si plura velim, tu dare deneges. contracto melius parva cupidine vectigalia porrigam quam si Mygdoniis regnum Alyattei campis continuem. multa petentibus desunt multa: bene est cui deus obtulit parca quod satis est manu.

includo danae turris aeneas robustus foris et vigilis canis tristis excubiae munio satis nocturnus ab adulter si non acrisius virgo abdo custos pavidus iuppiter et venus rideo sum enim tueor iter et pateo converro in pretium deus aurum per medius eo satelles et perrumpo amo saxum potens ictus fulmineus concido augur argivus domus ob lucrum demergo exitium diffido urbs porta vir macedo et surruo aemulus rex munus munus navis saevus inlaqueant dux cresco sequor cura pecunia magnus fames ius perhorreo latus conspicuus tollo vertex maecenas eques decus quantus quisque sui multus nego ab deus multus fero nihil cupio nudus castrum peto et transfuga dives pars linquo gestio contemno dominus splendidus res quam si quisquis aro impiger appulus occulto meus dico horreum magnus inter ops inops purus rivus aqua silva jugerum paucus et seges certus fides meus fulgeo imperium fertilis africa fallo sors beo quamquam neque calabrae mel fero apis neque laestrygonius bacchus in amphora languesco ego neque pinguis gallicus cresco vellus pascuum importunus tamen pauperies absum neque si multus volo tu do denego contraho bonus parvus cupido vectigalis porrigo quam si mygdonius regnum alyattei campus continuo multus peto desum multus bene sum qui deus offero parcus qui satis sum manus


annorum series et fuga temporum.


nunc omnis et mox virgines tepebunt.


at tu, nauta, vagae ne parce malignus harenae

at tu nauta vagus ne parco malignus harena


post ignem aetheria domo


verbenas, pueri, ponite turaque


perrupit Acheronta Herculeus labor.


quam lentis penitus macerer ignibus.


Icci, beatis nunc Arabum invides gazis et acrem militiam paras non ante devictis Sabaeae regibus horribilique Medo nectis catenas? quae tibi virginum sponso necato barbara serviet, puer quis ex aula capillis ad cyathum statuetur unctis doctus sagittas tendere Sericas arcu paterno? quis neget arduis pronos relabi posse rivos montibus et Tiberim reverti, cum tu coemptos undique nobilis libros Panaeti Socraticam et domum mutare loricis Hiberis, pollicitus meliora, tendis?

iccius beatus nunc arabus invideo gaza et acer militia paro non ante devinco sabaea rex horribilis medus necto cateno qui tu virgo sponsum neco barbarum servio puer quis ex aula capillus ad cyathus statuo ungo doceo sagitto tendo sericus arcus paternus quis nego arduus pronus relabor possum rivus mons et tiberis revorto cum tu coemo undique nobilis liber panaetius socraticus et domus muto lorica hiberus polliceor bonus tendo


actae non alio rege puertiae


tum nec mens mihi nec color


sed non haec mihi vis, nec tibi talium


Extremum Tanain si biberes, Lyce, saevo nupta viro, me tamen asperas porrectum ante foris obicere incolis plorares Aquilonibus audis, quo strepitu ianua, quo nemus inter pulcra satum tecta remugiat ventis et positas ut glaciet nives puro numine Iuppiter? ingratam Veneri pone superbiam, ne currente retro funis eat rota: non te Penelopen difficilem procis Tyrrhenus genuit parens. o quamvis neque te munera nec preces nec tinctus viola pallor amantium nec vir Pieria paelice saucius curvat, supplicibus tuis parcas, nec rigida mollior aesculo nec Mauris animum mitior anguibus: non hoc semper erit liminis aut aquae caelestis patiens latus.

exter tanais si bibo lycus saevus nubo vir ego tamen asper porrigo ante foris obicio incolo ploraris aquilo audio quo strepitus ianua quo nemus inter pulcher sero tectum remugio venio et pono ut glacio nix purus numen iuppiter ingratus venus pono superbia ne curro retro funis eo rota non tu penelops difficilis procus tyrrhenus gigno parens o quivis neque tu munus neque prex neque tingo violo pallor amo neque vir pierius paelice saucius curvo supplex tuus parco neque rigidus mollio aesculus neque maurus animus mitis anguis non hic semper sum limen aut aqua caelestis patior latus


Persicos odi, puer, adparatus, displicent nexae philyra coronae, mitte sectari, rosa quo locorum sera moretur. simplici myrto nihil adlabores sedulus curo: neque te ministrum dedecet myrtus neque me sub arta vite bibentem.

persicus odi puer apparatus displiceo necto philyra corona mitto sectaris rodo quo locus serus moror simplex myrtum nihil adlaboro sedulus curo neque tu minister dedecet myrtus neque ego sub artus vitis bibo


nunc et in umbrosis Fauno decet immolare lucis,

nunc et in umbrosus faunus decet immolaris lucus


me quoque devexi rapidus comes Orionis


nequiquam deus abscidit


numquam demoveas, ut trabe Cypria


cultus in caedem et Lycias proriperet catervas?

cultus in caedes et lycia proripio caterva


possit diruere aut innumerabilis


Caelo tonantem credidimus Iovem regnare; praesens divus habebitur Augustus adiectis Britannis imperio gravibusque Persis. milesne Crassi coniuge barbara turpis maritus vixit et hostium, pro curia inversique mores! consenuit socerorum in armis sub rege Medo Marsus et Apulus, anciliorum et nominis et togae oblitus aeternaeque Vestae, incolumi Iove et urbe Roma? hoc caverat mens provida Reguli dissentientis condicionibus foedis et exemplo trahentis perniciem veniens in aevum, si non periret inmiserabilis captiva pubes. “signa ego Punicis adfixa delubris et arma militibus sine caede” dixit “derepta vidi, vidi ego civium retorta tergo bracchia libero portasque non clausas et arva Marte coli populata nostro. auro repensus scilicet acrior miles redibit: flagitio additis damnum; neque amissos colores lana refert medicata fuco nec vera virtus, cum semel excidit, curat reponi deterioribus. si pugnat extricata densis cerva plagis, erit ille fortis qui perfidis se credidit hostibus et Marte Poenos proteret altero; qui lora restrictis lacertis sensit iners timuitque mortem, hic, unde vitam sumeret inscius, pacem duello miscuit. o pudor! o magna Carthago, probrosis altior Italiae ruinis!” fertur pudicae coniugis osculum parvosque natos ut capitis minor ab se removisse et virilem torvus humi posuisse voltum, donec labantis consilio patres firmaret auctor numquam alias dato interque maerentis amicos egregius properaret exul. atqui sciebat, quae sibi barbarus tortor pararet: non aliter tamen dimovit obstantis propinquos et populum reditus morantem quam si clientum longa negotia diiudicata lite relinqueret tendens Venafranos in agros aut Lacedaemonium Tarentum.

caelum tono credo iuppiter regno praesens divus habeo augustus adicio britannus imperium gravis persa miles crassus coniunx barbarum turpis maritus vivo et hostis pro curia inverto mos consenesco socer in arma sub rex medus marsus et appulus anciliorum et nomen et toga obliuiscor aeternus vesta incolumis iuppiter et urbs roma hic caveo mens providus regulis dissentio condicio foedus et exemplum traho pernicies venio in aevum si non pereo inmiserabilis captivus pubes signum ego punicus affigo delubrum et arma miles sine caedes dico deripio video video ego civis retorqueo tergum bracchium liber porto non claudo et arvum mars colo populo noster aurum rependo scilicet acer miles redeo flagitium addo damnum neque amitto color lana refero medicor fuco neque verus virtus cum semel excido curo repono deterior si pugno extrico densus cerva plaga sum ille fortis qui perfidus sui credo hostis et mars poeni protero alter qui lorum restringo lacertus sentio iners timeo mors hic unde vita sumo inscius pax bellum misceo o pudor o magnus carthago probrosus alo italia ruina fero pudicus coniunx osculis parvus nascor ut capio paruus ab sui removeo et virilis torvus humus pono vultus donec labo consilium pater firmo auctor numquam alius do inter maereo amicus egregius propero exul atqui scio qui sui barbarus tortor paro non aliter tamen dimoveo obsto propinquus et populus redeo moror quam si cliens longus negotium dijudico lis relinquo tendo venafranus in ager aut lacedaemonius tarentus


detestata. manet sub Iove frigido


qui nunc Hesperia sospes ab ultima


Motum ex Metello consule civicum bellique causas et vitia et modos ludumque Fortunae gravisque principum amicitias et arma nondum expiatis uncta cruoribus, periculosae plenum opus aleae, tractas et incedis per ignis suppositos cineri doloso. paulum severae musa tragoediae desit theatris: mox ubi publicas res ordinaris, grande munus Cecropio repetes cothurno, insigne maestis praesidium reis et consulenti, Pollio, curiae, cui laurus aeternos honores Delmatico peperit triumpho. iam nunc minaci murmure cornuum perstringis auris, iam litui strepunt, iam fulgor armorum fugacis terret equos equitumque voltus. audire magnos iam videor duces, non indecoro pulvere sordidos et cuncta terrarum subacta praeter atrocem animum Catonis. Iuno et deorum quisquis amicior Afris inulta cesserat inpotens tellure victorum nepotes rettulit inferias Iugurthae. quis non Latino sanguine pinguior campus sepulcris inpia proelia testatur auditumque Medis Hesperiae sonitum ruinae? qui gurges aut quae flumina lugubris ignara belli? quod mare Dauniae non decoloravere caedes? quae caret ora cruore nostro? sed ne relictis, Musa procax, iocis Ceae retractes munera neniae, mecum Dionaeo sub antro quaere modos leviore plectro.

motus ex metellus consul civicus bellus causa et vitio et modus ludus fortuna gravis princeps amicitia et arma nondum expio unctus cruor periculosus plenus opus alea traho et incedo per ignis suppono cinis dolosus paulus severus musa tragoedia desum theatrum mox ubi publicus res ordinaris grandis munus cecropius repeto cothurnus insignis maestus praesidium redeo et consulo pollio curia qui laurus aeternus honor dalmaticus pario triumphus iam nunc minax murmur cornus perstringo auris iam litus strepunt iam fulgor armus fugax terreo equus equio vultus audio magnus iam video dux non indecorus pulvis sordidus et cunctus terra subigo praeter atrox animus cato juno et deus quisquis amicus afris inultus cedo impotens tellus victor nepos refero inferiae jugurtha quis non latinum sanguis pinguis campus sepulcrum impius proelio testor audio medus hesperia sonitus ruina qui gurges aut qui flumen lugubris ignarus bellum qui mare daunus non decoloro caedes qui careo os cruor noster sed ne relinquo musa procax jocus cea retracto munus nenia ego dionaeo sub antrum quaero modus levis plectrum


Iam pauca aratro iugera regiae moles relinquent, undique latius extenta visentur Lucrino stagna lacu platanusque caelebs evincet ulmos; tum violaria et myrtus et omnis copia narium spargent olivetis odorem fertilibus domino priori, tum spissa ramis laurea fervidos excludet ictus. non ita Romuli praescriptum et intonsi Catonis auspiciis veterumque norma. privatus illis census erat brevis, commune magnum: nulla decempedis metata privatis opacam porticus excipiebat arcton nec fortuitum spernere caespitem leges sinebant, oppida publico sumptu iubentes et deorum templa novo decorare saxo.

iam paucus arater iugerum regia moles relinquo undique fero extendo viso lucrinus stagnum lacus platanus caelebs evinco ulmus tum violaris et myrtus et omnis copia nares spargo olivetum odor fertilis dominus prior tum spisso ramus laureus fervidus excludo iacio non ita romulis praescribo et intondeo cato auspicium vetus norma privo ille census sum brevis communis magnus nullus decempeda meto privo opacus porticus excipio arceo neque fortuitus sperno caespes lex sino oppidum publicus sumo jubeo et deus templum novo decoraris saxum


o fortes peioraque passi


“quo nos cumque feret melior fortuna parente,


divelletur adultero


iunctaeque Nymphis Gratiae decentes


laudes quam “Calabrae Pierides” neque,


lauro cinge volens, Melpomene, comam.


conmisit pelago ratem


aerias temptasse domos animoque rotundum


agros Attalicis condicionibus


Sic te diva potens Cypri,


gens humana ruit per vetitum nefas:


Ne forte credas interitura quae longe sonantem natus ad Aufidum non ante volgatas per artis verba loquor socianda chordis: non, si priores Maeonius tenet sedes Homerus, Pindaricae latent Ceaeque et Alcaei minaces Stesichorique graves Camenae nec siquid olim lusit Anacreon delevit aetas; spirat adhuc amor vivuntque conmissi calores Aeoliae fidibus puellae. non sola comptos arsit adulteri crinis et aurum vestibus inlitum mirata regalisque cultus et comites Helene Lacaena primusve Teucer tela Cydonio direxit arcu; non semel Ilios vexata; non pugnavit ingens Idomeneus Sthenelusve solus dicenda Musis proelia; non ferox Hector vel acer Deiphobus gravis excepit ictus pro pudicis coniugibus puerisque primus. vixere fortes ante Agamemnona multi; sed omnes inlacrimabiles urgentur ignotique longa nocte, carent quia vate sacro. paullum sepultae distat inertiae celata virtus. non ego te meis chartis inornatum silebo, totve tuos patiar labores inpune, Lolli, carpere lividas obliviones. est animus tibi rerumque prudens et secundis temporibus dubiisque rectus, vindex avarae fraudis et abstinens ducentis ad se cuncta pecuniae, consulque non unius anni, sed quotiens bonus atque fidus iudex honestum praetulit utili, reiecit alto dona nocentium voltu, per obstantis catervas explicuit sua victor arma. non possidentem multa vocaveris recte beatum; rectius occupat nomen beati qui deorum muneribus sapienter uti duramque callet pauperiem pati peiusque leto flagitium timet, non ille pro caris amicis aut patria timidus perire.

ne fors credo intereo qui longus sono nascor ad aufidus non ante vulgo per ars verbum loquor socio chordus non si prior maeonius teneo sedes homerus pindaricus lateo cea et alcaeus minax stesichorus gravis camena neque siquis olim ludo anacreon deleo aetas spiro adhuc amor vivo conmitto calor aeolia fides puella non solus como ardeo adulter crinis et aurum vestis illitus miror regales cultus et comes helenus lacaena primus teucer telum cydonius dirigo arcus non semel ilios vexo non pugno ingens idomeneus sthenelus solus dico musa proelio non ferox hector vel acer deiphobus gravis excipio iacio pro pudicus conjunx puer primus vivo fortis ante agamemnona multus sed omnis inlacrimabilis urgeo ignosco longus nox careo quia vates sacro paulus sepelio disto inertia celo virtus non ego tu meus charta inornatus sileo tot tuus patior labor impunis lollius carpo lividus oblivio sum animus tu res prudens et secundus tempus dubius rectus vindex avarus fraus et abstineo ducenti ad sui cunctus pecunia consul non unus annus sed quotiens bonus atque fidus iudex honestus praefero utilis reicio altus donum noceo vultus per obsto caterva explico suus victor arma non possideo multus voco rectus beatus rectus occupo nomen beati qui deus munus sapienter uti durus calleo pauperies patior malus letum flagitium timeo non ille pro caris amicus aut patria timidus pereo


Donarem pateras grataque commodus,


Lesboum refugit tendere barbiton.


saepe trans finem iaculo nobilis expedito?

saepe trans finis jaculus nobilis expedio


Ne sit ancillae tibi amor pudori, Xanthia Phoceu: prius insolentem serva Briseis niveo colore movit Achillem, movit Aiacem Telamone natum forma captivae dominum Tecmessae, arsit Atrides medio in triumpho virgine rapta, barbarae postquam cecidere turmae Thessalo victore et ademptus Hector tradidit fessis leviora tolli Pergama Grais. nescias an te generum beati Phyllidis flavae decorent parentes: regium certe genus, et penatis maeret iniquos. crede non illam tibi de scelesta plebe dilectam neque sic fidelem, sic lucro aversam potuisse nasci matre pudenda. bracchia et voltum teretesque suras integer laudo: fuge suspicari, cuius octavum trepidavit aetas claudere lustrum.

ne sum ancilla tu amor pudor xanthia phoceu prior insolens servo briseis niveus color moveo achilles moveo ajax telamo natus forma captiva dominus tecmessa ardeo atrides medium in triumphus virgo rapio barbara postquam cado turma thessalus victor et adimo hector trado fatisco levis tollo pergama graii nescio an tu gener beati phyllidis flavus decoro parens regius certus genus et penates maereo iniquus credo non ille tu de scelestus plebs diligo neque sic fidelis sic lucrum averto possum nascor mater pudeo bracchium et vultus teres sura integer laudo fugio suspicaris qui octavus trepido aetas claudo lustrum


illum, si proprio condidit horreo


circa mite solum Tiburis et moenia Catili;

circa mitis solus tibur et moenia catilis


princeps Aeolium carmen ad Italos


siccis omnia nam dura deus proposuit neque

siccus omnis nam durus deus propono neque


ferres, divite me scilicet artium


plurimus in Iunonis honorem


Nolis longa ferae bella Numantiae nec durum Hannibalem nec Siculum mare Poeno purpureum sanguine mollibus aptari citharae modis nec saevos Lapithas et nimium mero Hylaeum domitosque Herculea manu Telluris iuvenes, unde periculum fulgens contremuit domus Saturni veteris: tuque pedestribus dices historiis proelia Caesaris, Maecenas, melius ductaque per vias regum colla minacium. me dulcis dominae Musa Licymniae cantus, me voluit dicere lucidum fulgentis oculos et bene mutuis fidum pectus amoribus; quam nec ferre pedem dedecuit choris nec certare ioco nec dare bracchia ludentem nitidis virginibus sacro Dianae celebris die. num tu quae tenuit dives Achaemenes aut pinguis Phrygiae Mygdonias opes permutare velis crine Licymniae plenas aut Arabum domos, cum flagrantia detorquet ad oscula cervicem aut facili saevitia negat quae poscente magis gaudeat eripi, interdum rapere occupet?

nola longus fera bellum numantia neque durus hannibal neque siculis mare poenus purpureus sanguis mollis aptaris cithara modus neque saevus lapithae et nimium merus hylaeus domo herculeus manus tellus juvenis unde periculum fulgeo contremisco domus saturnus veto tu pedestribus dico historia proelio caesar maecenas bonus duco per via rex collum minacium ego dulcis domina musa lycimnia cantus ego volo dico lucidus fulgeo oculus et bene mutuus fidus pectus amor quam neque fero pedis dedecet chorus neque certo iocus neque do bracchium ludo nitidus virgo sacro diana celeber dies num tu qui teneo dives achaemenes aut pinguis phrygia mygdonia ops permutaris velis crinis lycimnia plenus aut arabus domus cum flagro detorqueo ad osculum cervix aut facilis saevitia nego qui posco magis gaudeo eripio interdum rapio occupo


Et ture et fidibus iuvat


cur neque militaris


et, quae nunc umeris involitant, deciderint comae,


ac ne quis modici transiliat munera Liberi,

atque ne quis modicus transiliat munus liber


suprema citius solvet amor die.


mordaces aliter diffugiunt sollicitudines.


“quae mens est hodie, cur eadem non puero fuit,

qui mens sum hodie cur idem non puer sum


Mercuri, nam te docilis magistro movit Amphion lapides canendo, tuque testudo resonare septem callida nervis, nec loquax olim neque grata, nunc et divitum mensis et amica templis, dic modos, Lyde quibus obstinatas adplicet auris, quae velut latis equa trima campis ludit exsultim metuitque tangi nuptiarum expers et adhuc protervo cruda marito. tu potes tigris comitesque silvas ducere et rivos celeres morari; cessit immanis tibi blandienti ianitor aulae Cerberus, quamvis furiale centum muniant angues caput eius atque spiritus taeter saniesque manet ore trilingui; quin et Ixion Tityosque voltu risit invito, stetit urna paulum sicca, dum grato Danai puellas carmine mulces. audiat Lyde scelus atque notas virginum poenas et inane lymphae dolium fundo pereuntis imo seraque fata, quae manent culpas etiam sub Orco. inpiae, (nam quid potuere maius?) inpiae sponsos potuere duro perdere ferro. una de multis face nuptiali digna periurum fuit in parentem splendide mendax et in omne virgo nobilis aevum, “surge” quae dixit iuveni marito, “surge, ne longus tibi somnus unde non times detur; socerum et scelestas falle sorores, quae velut nactae vitulos leaenae singulos eheu lacerant: ego illis mollior nec te feriam neque intra claustra tenebo. me pater saevis oneret catenis, quod viro clemens misero peperci, me vel extremos Numidarum in agros classe releget: i pedes quo te rapiunt et aurae, dum favet nox et Venus, i secundo omine et nostri memorem sepulcro scalpe querelam.”

mercurius nam tu docilis magister moveo amphion lapis cano tu testudo resonaris septem callidus nervus neque loquax olim neque gratus nunc et dives mensis et amicus templum dico modus lyde qui obstinatus applico auris qui velut fero equa trimus campus ludo exsultim metuo tango nuptiae expers et adhuc protervus crudus marito tu possum tigris comito silva duco et rivus celer moraris cedo immanis tu blandio janitor aula cerberus quivis furial centum munio anguis caput is atque spiritus taeter sanies maneo os trilinguis quin et ixion tityus vultus rideo invito sto urna paulus sicco dum gratus danaus puella carmen mulceo audio lyde scelus atque nosco virgo poena et inanis lympha dolium fundo pereo imus sero fatum qui maneo culpo etiam sub orcus impius nam quis possum magnus impius sponsus possum durus perdo ferrum unus de multus fax nuptial dignus perjurus sum in parens splendidus mendax et in omnis virgo nobilis aevum surgo qui dico juvenis marito surgo ne longus tu somnus unde non timeo do socer et scelestus fallo soror qui velut nanciscor vitulus leaena singuli eheu lacero ego ille mollio neque tu ferio neque intra claustra teneo ego pater saevus onero catena qui vir clemens mitto parco ego vel extremus numidaris in ager classis relego eo pes quo tu rapio et aura dum faveo nox et venus eo secundus omen et noster memoro sepulcrum scalpo querela


cautius vitat neque iam livida gestat armis


laudat rura sui; mox reficit rates


navis, quae tibi creditum


Natis in usum laetitiae scyphis pugnare Thracum est: tollite barbarum morem verecundumque Bacchum sanguineis prohibete rixis. vino et lucernis Medus acinaces immane quantum discrepat: inpium lenite clamorem sodales et cubito remanete presso. voltis severi me quoque sumere partem Falerni? dicat Opuntiae frater Megillae, quo beatus volnere, qua pereat sagitta. cessat voluntas? non alia bibam mercede. quae te cumque domat Venus, non erubescendis adurit ignibus ingenuoque semper amore peccas. quidquid habes, age, depone tutis auribus. a miser, quanta laborabas Charybdi, digne puer meliore flamma. quae saga, quis te solvere Thessalis magus venenis, quis poterit deus? vix inligatum te triformi Pegasus expediet Chimaera.

obstino in usus laetitia scyphus pugno thracus sum tollo barbaris mos verecundus bacchus sanguineus prohibeo rixa vinum et lucerna medus acinaces immanis quantus discrepo impius lenio clamor sodal et cubo remaneo premo volo severus ego quoque sumo pars falernum dico opuntius frater megillae quo beatus vulnus qui pereo sagitta cesso voluntas non alius bibo merces qui tu cum domo venus non erubesco aduro ignis ingenuus semper amor pecco quisquis habeo ago depono tueor auris ab miser quantus laboro charybdis dignus puer bonus flamma qui sagum quis tu solvo thessal magus venenum quis possum deus vix inligo tu triformis pegasus expedio chimaera


sanguine viperino


invitum quatiam nec variis obsita frondibus

invitus quatio neque varius obsero frons


scandet cum tacita virgine pontifex.


et lasciva Licentia


per quae spiritus et vita redit bonis


Septimi, Gadis aditure mecum et Cantabrum indoctum iuga ferre nostra et barbaras Syrtis, ubi Maura semper aestuat unda: Tibur Argeo positum colono sit meae sedes utinam senectae, sit modus lasso maris et viarum militiaeque. unde si Parcae prohibent iniquae, dulce pellitis ovibus Galaesi flumen et regnata petam Laconi rura Phalantho ille terrarum mihi praeter omnis angulus ridet, ubi non Hymetto mella decedunt viridique certat baca Venafro, ver ubi longum tepidasque praebet Iuppiter brumas et amicus Aulon fertili Baccho minimum Falernis invidet uvis; ille te mecum locus et beatae postulant arces: ibi tu calentem debita sparges lacrima favillam vatis amici.

septimius gades adeo ego et cantabri indoctus iugum fero noster et barbara syrtis ubi maurus semper aestuo unda tibur argeus pono colonus sum meus sedes utinam senecta sum modus lasso mare et viaris militia unde si parca prohibeo iniquus dulcis pello ovis galaesus flumen et regno peto laco rus phalanthum ille terra ego praeter omnis angulus rideo ubi non hymettus mel decedo viridis certo baca venafrum ver ubi longus tepidus praebeo iuppiter bruma et amicus aulus fertilis bacchus paruus falernum invideo labrusca ille tu ego locus et beatus postulo arx ibi tu caleo debeo spargo lacrimo favilla vates amicus


virtus et favor et lingua potentium


neu promptae modus amphorae


Intermissa, Venus, diu rursus bella moves? parce, precor precor. non sum qualis eram bonae sub regno Cinarae. desine, dulcium mater saeva Cupidinum, circa lustra decem flectere mollibus iam durum imperiis: abi, quo blandae iuvenum te revocant preces. tempestivius in domum Pauli purpureis ales oloribus comissabere Maximi, si torrere iecur quaeris idoneum; namque et nobilis et decens et pro sollicitis non tacitus reis et centum puer artium late signa feret militiae tuae et, quandoque potentior largi muneribus riserit aemuli, Albanos prope te lacus ponet marmoream sub trabe citrea. illic plurima naribus duces tura lyraeque et Berecyntiae delectabere tibiae mixtis carminibus non sine fistula; illic bis pueri die numen cum teneris virginibus tuum laudantes pede candido in morem Salium ter quatient humum. me nec femina nec puer iam nec spes animi credula mutui nec certare iuvat mero nec vincire novis tempora floribus. sed cur heu, Ligurine, cur manat rara meas lacrima per genas? cur facunda parum decoro inter verba cadit lingua silentio? nocturnis ego somniis iam captum teneo, iam volucrem sequor te per gramina Martii campi, te per aquas, dure, volubilis.

intermissus venus diu rursus bellum moveo parco precor precor non sum qualis sum bonus sub regnum cinara desino dulcis mater saevus cupido circa lustro decem flecto mollis iam durus imperium abeo quo blandus juvenis tu revoco prex tempestivus in domus paulis purpureus ales olor comissor magnus si torreo jecur quaero idoneus namque et nobilis et decet et pro sollicitus non taceo redeo et centum puer ars latus signum fero militia tuus et quandoque possum largior munus rideo aemulis albani prope tu lacus pono marmoreus sub trabs citreum illic multus naris dux tus lyra et berecyntia delecto tibia misceo carmen non sine fistula illic bis puer dies numen cum teneo virgo tuus laudo pes candidus in mos salius ter quatio humus ego neque femina neque puer iam neque spes animus credulus mutuus neque certo juvo merus neque vincio novus tempus flos sed cur heu ligurinus cur mano rarus meus lacrimo per gena cur facundus parum decoro inter verbum cado lingua silentium nocturnus ego somnium iam capio teneo iam volucris sequor tu per gramen martius campus tu per aqua durus volubilis


sublimi feriam sidera vertice.


Audivere, Lyce, di mea vota, di audivere, Lyce: fis anus et tamen vis formosa videri ludisque et bibis inpudens et cantu tremulo pota Cupidinem lentum sollicitas. ille virentis et doctae psallere Chiae pulcris excubat in genis. inportunus enim transvolat aridas quercus et refugit te quia luridi dentes, te quia rugae turpant et capitis nives. nec Coae referunt iam tibi purpurae nec cari lapides tempora, quae semel notis condita fastis inclusit volucris dies. quo fugit venus, heu, quove color, decens quo motus? quid habes illius, illius, quae spirabat amores, quae me surpuerat mihi felix post Cinaram notaque et artium gratarum facies? sed Cinarae brevis annos fata dederunt, servatura diu parem cornicis vetulae temporibus Lycen, possent ut iuvenes visere fervidi multo non sine risu dilapsam in cineres facem.

audio lycus deus meus veto deus audio lycus fio anus et tamen volo formosus video ludo et bibo impudens et cantus tremulus poto cupido lentus sollicitus ille vireo et doceo psallo chius pulcher excubo in gena importunus enim transvolo aridus quercus et refugio tu quia luridus dens tu quia ruga turpo et capio nix neque coa refero iam tu purpura neque carus lapis tempus qui semel nosco condio faveo includo volucris dies quo fugio venus heu quis color decet quo moueo quis habeo ille ille qui spiro amor qui ego surripio ego felix post cinara nosco et ars grataris facies sed cinara brevis annus fatum do servo diu par cornix vetula tempus lyce possum ut juvenis viso fervidus multus non sine rideo dilabor in cinis fax


et versis animosum equis


cum fugeret, tamen uda Lyaeo


molli, Plance, mero, seu te fulgentia signis

mollis plancus merus seu tu fulgeo signum


Vlla si iuris tibi peierati poena, Barine, nocuisset umquam, dente si nigro fieres vel uno turpior ungui, crederem: sed tu simul obligasti perfidum votis caput, enitescis pulchrior multo iuvenumque prodis publica cura. expedit matris cineres opertos fallere et toto taciturna noctis signa cum caelo gelidaque divos morte carentis ridet hoc, inquam, Venus ipsa, rident simplices Nymphae, ferus et Cupido semper ardentis acuens sagittas cote cruenta. adde quod pubes tibi crescit omnis, servitus crescit nova nec priores inpiae tectum dominae relinquunt, saepe minati. te suis matres metuunt iuvencis, te senes parci miseraeque nuper virgines nuptae, tua ne retardet aura maritos.

vlla si ius tu peierati poena barine noceo umquam dens si niger fio vel unus turpis unguis credo sed tu simul obligo perfidus voveo caput enitesco pulcher multus juvenis prodeo publicus cura expedio mater cinis operio fallo et totus taciturnus nox signum cum caelum gelidus divus mors careo rideo hic inquam venus ipse rideo simplex nympha ferus et cupido semper ardeo acuo sagitto cote cruento addo qui pubes tu cresco omnis servio cresco novo neque prior impius tectum domina relinquo saepe mino tu suus mater metuo juvencus tu senex parcus miser nuper virgo nubo tuus ne retardo aura maritus


Leti corripuit gradum;


qui siccis oculis monstra natantia,


Uxor pauperis Ibyci, tandem nequitiae fige modum tuae famosisque laboribus; maturo propior desine funeri inter ludere virgines et stellis nebulam spargere candidis. non, siquid Pholoen, satis et te, Chlori, decet: filia rectius expugnat iuvenum domos, pulso Thyias uti concita tympano. illam cogit amor Nothi lascivae similem ludere capreae, te lanae prope nobilem tonsae Luceriam, non citharae decent nec flos purpureus rosae nec poti, vetulam, faece tenus cadi.

uxor pauper ibycus tandem nequitia figo modus tuus famosus labor maturo propior desino funus inter ludo virgo et stella nebula spargo candidus non siquis pholoe satis et tu chlorus decet filia rectus expugno juvenis domus pulso thya uti concito tympanum ille cogo amor nothus lascivus similis ludo caprea tu lana prope nobilis tondeo luceria non cithara decet neque flos purpureus rodo neque potio vetula faex tenus cado


est qui nec veteris pocula Massici


et praeceps Anio ac Tiburni lucus et uda

et praeceps anius atque tiburnus lucus et udus


Festo quid potius die Neptuni faciam? prome reconditum, Lyde, strenua Caecubum, munitaeque adhibe vim sapientiae. inclinare meridiem sentis et, veluti stet volucris dies, parcis deripere horreo cessantem Bibuli consulis amphoram. nos cantabimus invicem Neptunum et viridis Nereidum comas; tu curva recines lyra Latonam et celeris spicula Cynthiae; summo carmine quae Cnidon fulgentisque tenet Cycladas et Paphon iunctis visit oloribus dicetur, merita Nox quoque nenia.

festus quis potis dies neptunius facio promo recondo lyde strenuus caecubus munio adhibeo vis sapientia inclinaris meridio sentio et velut sto volucris dies parco deripio horreum cesso bibulis consul amphora nos canto invicem neptunus et viridis nereis como tu curvo recino lyra latona et celo spiculum cynthia superus carmen qui cnidon fulgeo teneo cycladas et paphos iungo viso olor dico mereo nox quoque nenia


furtim labitur arguens,


me nec tam patiens Lacedaemon


et serves animae dimidium meae.


vel cur his animis incolumes non redeunt genae?”

vel cur hic animus incolumis non redeo gena


discernunt avidi. non ego te, candide Bassareu,

discerno avidus non ego tu candidus bassareus


Tithonusque remotus in auras


Odi profanum volgus et arceo. favete linguis: carmina non prius audita Musarum sacerdos virginibus puerisque canto. regum timendorum in proprios greges, reges in ipsos imperium est Iovis, clari Giganteo triumpho, cuncta supercilio moventis. est ut viro vir latius ordinet arbusta sulcis, hic generosior descendat in campum petitor, moribus hic meliorque fama contendat, illi turba clientium sit maior: aequa lege Necessitas sortitur insignis et imos, omne capax movet urna nomen. destrictus ensis cui super inpia cervice pendet, non Siculae dapes dulcem elaborabunt saporem, non avium citharaeque cantus somnum reducent: somnus agrestium lenis virorum non humilis domos fastidit umbrosamque ripam, non Zephyris agitata Tempe. desiderantem quod satis est neque tumultuosum sollicitat mare nec saevus Arcturi cadentis impetus aut orientis Haedi, non verberatae grandine vineae fundusque mendax arbore nunc aquas culpante, nunc torrentia agros sidera, nunc hiemes iniquas. contracta pisces aequora sentiunt iactis in altum molibus: huc frequens caementa demittit redemptor cum famulis dominusque terrae fastidiosus: sed Timor et Minae scandunt eodem, quo dominus, neque decedit aerata triremi et post equitem sedet atra Cura. quodsi dolentem nec Phrygius lapis nec purpurarum sidere clarior delenit usus nec Falerna vitis Achaemeniumque costum, cur invidendis postibus et novo sublime ritu moliar atrium? cur valle permutem Sabina divitias operosiores?

odi profanus vulgus et arceo faveo lingua carmen non prior audio musaris sacerdos virgo puer canto rex timeo in proprius grex rex in ipse imperium sum iuppiter clarus giganteus triumphus cunctus supercilium moveo sum ut vir vir fero ordino arbustus sulcus hic generosus descendo in campus petitor mos hic bonus fama contendo ille turba cliens sum magnus aequus lex necessitas sortio insignis et imi omnis capax moveo urna nomen destringo ensis qui super impius cervix pendeo non siculus daps dulcis elaboro sapor non avis cithara cantus somnus reduco somnus agrestis lenis vir non humilis domus fastidio umbrosus ripa non zephyrus agito tempe desidero qui satis sum neque tumultuosus sollicito mare neque saevus arceo cado impetus aut orior haedus non verbero grando vinea fundus mendax arbor nunc aqua culpo nunc torreo ager sidus nunc hiemo iniquus contraho piscis aequor sentio jacio in altus moles huc frequens caementum demitto redemptor cum famulis dominus terra fastidiosus sed timor et minae scando idem quo dominus neque decedo aeratus triremis et post eques sedeo ater cura quodsi doleo neque phrygius lapis neque purpuraris sidus clarus delenio utor neque falernum vita achaemenius costum cur invideo postis et novo sublimis ritus molio atrium cur valles permuto sabinum divitiae operosus


castra tenent seu densa tenebit


Caelo supinas si tuleris manus nascente luna, rustica Phidyle, si ture placaris et horna fruge Laris avidaque porca: nec pestilentem sentiet Africum fecunda vitis nec sterilem seges robiginem aut dulces alumni pomifero grave tempus anno. nam quae nivali pascitur Algido devota quercus inter et ilices aut crescit Albanis in herbis victima, pontificum securis cervice tinguet: te nihil attinet temptare multa caede bidentium parvos coronantem marino rore deos fragilique myrto. inmunis aram si tetigit manus, non sumptuosa blandior hostia, mollivit aversos Penatis farre pio et saliente mica.

caelum supinus si fero manus nasco luna rusticus phidyle si tus placaris et hornus frugis laris avidus porca neque pestilens sentio africanus fecundus vita neque sterilis seges robigo aut dulcis alumnus pomifer gravis tempus annus nam qui nival pascor algidus devoto quercus inter et ilex aut cresco albanus in herba victima pontifex securis cervix tinguet tu nihil attineo tento multus caedes bidens parvus corono marinus ros deus fragilis myrtum inmunio ara si tango manus non sumptuosus blandus hostia mollio averto penates far pius et salio mico


quinta parte sui nectaris imbuit.


mutataeque simul togae.


mobilibus pomaria rivis.


Mercuri facunde nepos Atlantis, qui feros cultus hominum recentum voce formasti catus et decorae more palaestrae, te canam, magni Iovis et deorum nuntium curvaeque lyrae parentem, callidum, quidquid placuit, iocoso condere furto. te, boves olim nisi reddidisses per dolum amotas, puerum minaci voce dum terret, viduus pharetra risit Apollo. quin et Atridas duce te superbos Ilio dives Priamus relicto Thessalosque ignis et iniqua Troiae castra fefellit. tu pias laetis animas reponis sedibus virgaque levem coerces aurea turbam, superis deorum gratus et imis.

mercurius facundus nepos atlantis qui ferus cultus homo recentum vox formo catus et decorus mos palaestra tu cano magnus iuppiter et deus nuntius curvus lyra parens callidus quisquis placeo jocosus condo furtum tu bos olim nisi reddo per dolus amoveo puer minax vox dum terreo viduus pharetra rideo apollo quin et atrides dux tu superbus ilium dives priamus relinquo thessali ignis et iniquus troius castrum fallo tu pius laetus anima repono sedes virga levo coerceo aureus turba superi deus gratus et imus


dis miscent superis, me gelidum nemus


me doctarum hederae praemia frontium


pulveris exigui prope litus parva Matinum

pulvis exiguus prope litus parvus matinus


felices ter et amplius


Iam satis terris nivis atque dirae grandinis misit pater et rubente dextera sacras iaculatus arcis terruit urbem, terruit gentis, grave ne rediret saeculum Pyrrhae nova monstra questae, omne cum Proteus pecus egit altos visere montis, piscium et summa genus haesit ulmo, nota quae sedes fuerat columbis, et superiecto pavidae natarunt aequore dammae. vidimus flavum Tiberim retortis litore Etrusco violenter undis ire deiectum monumenta regis templaque Vestae, Iliae dum se nimium querenti iactat ultorem, vagus et sinistra labitur ripa Iove non probante u- xorius amnis. audiet civis acuisse ferrum, quo graves Persae melius perirent, audiet pugnas vitio parentum rara iuventus. quem vocet divum populus ruentis imperi rebus? prece qua fatigent virgines sanctae minus audientem carmina Vestam? cui dabit partis scelus expiandi Iuppiter? tandem venias precamur nube candentis umeros amictus augur Apollo; sive tu mavis, Erycina ridens, quam Iocus circum volat et Cupido; sive neglectum genus et nepotes respicis, auctor heu nimis longo satiate ludo, quem iuvat clamor galeaeque leves acer et Marsi peditis cruentum voltus in hostem; sive mutata iuvenem figura ales in terris imitaris almae filius Maiae, patiens vocari Caesaris ultor: serus in caelum redeas diuque laetus intersis populo Quirini neve te nostris vitiis iniquum ocior aura tollat; hic magnos potius triumphos, hic ames dici pater atque princeps neu sinas Medos equitare inultos te duce, Caesar.

iam satis terra nix atque dirus grando mitto pater et rubeo dextera sacer jaculor arx terreo urbs terreo gens gravis ne redeo saeculis pyrrha novo monstrum queror omnis cum proteus pecus ago alo viso mons piscis et summus genus haereo ulmus nosco qui sedes sum columba et superjacio pavidus nato aequor damma video flavus tiberis retorqueo litus etruscus violens unda eo deicio monumentum rex templum vesta ilia dum sui nimium queror iacto ultor vagus et sinistra labor ripa iuppiter non probo quintus xorius amnis audio civis aceo ferrum quo gravis persa bonus pereo audio pugna vitio parens rarus juventus qui voco divus populus ruo imperium res prex qui fatigo virgo sancio paruus audio carmen vesta qui do pars scelus expio iuppiter tandem venio preco nubes candeo umerus amicio augur apollo sive tu malo erycinus rideo quam iocus circum volo et cupido sive neglego genus et nepos respicio auctor heu nimis longus satio ludo qui juvo clamor galea levo acer et marsus pedo cruentus vultus in hostis sive muto juvenis figuro ales in terra imitaris almus filius maia patior vocaris caesar ultor serus in caelum redeo diu laetus intersum populus quirinus neve tu noster vitium iniquus ocior aura tollo hic magnus potis triumphus hic amo dico pater atque princeps neu sino medi equitaris inultus tu dux caesar


Iustum et tenacem propositi virum non civium ardor prava iubentium, non voltus instantis tyranni mente quatit solida neque Auster, dux inquieti turbidus Hadriae, nec fulminantis magna manus Iovis: si fractus inlabatur orbis, inpavidum ferient ruinae. hac arte Pollux et vagus Hercules enisus arcis attigit igneas, quos inter Augustus recumbens purpureo bibet ore nectar, hac te merentem, Bacche pater, tuae vexere tigres indocili iugum collo trahentes, hac Quirinus Martis equis Acheronta fugit, gratum elocuta consiliantibus Iunone divis: “Ilion, Ilion fatalis incestusque iudex et mulier peregrina vertit in pulverem ex quo destituit deos mercede pacta Laomedon, mihi castaeque damnatum Minervae cum populo et duce fraudulento. iam nec Lacaenae splendet adulterae famosus hospes nec Priami domus periura pugnacis Achivos Hectoreis opibus refringit nostrisque ductum seditionibus bellum resedit; protinus et gravis iras et invisum nepotem, Troica quem peperit sacerdos, Marti redonabo; illum ego lucidas inire sedes, discere nectaris sucos et adscribi quietis ordinibus patiar deorum. dum longus inter saeviat Ilion Romamque pontus, qualibet exsules in parte regnanto beati; dum Priami Paridisque busto insultet armentum et catulos ferae celent inultae, stet Capitolium fulgens triumphatisque possit Roma ferox dare iura Medis. horrenda late nomen in ultimas extendat oras, qua medius liquor secernit Europen ab Afro, qua tumidus rigat arva Nilus. aurum inrepertum et sic melius situm, cum terra celat, spernere fortior quam cogere humanos in usus omne sacrum rapiente dextra, quicumque mundo terminus obstitit hunc tanget armis, visere gestiens, qua parte debacchentur ignes, qua nebulae pluviique rores. sed bellicosis fata Quiritibus hac lege dico, ne nimium pii rebusque fidentes avitae tecta velint reparare Troiae. Troiae renascens alite lugubri fortuna tristi clade iterabitur ducente victrices catervas coniuge me Iovis et sorore. ter si resurgat murus aeneus auctore Phoebo, ter pereat meis excisus Argivis, ter uxor capta virum puerosque ploret” non hoc iocosae conveniet lyrae — quo, Musa, tendis? desine pervicax referre sermones deorum et magna modis tenuare parvis.

iustus et tenax propono vir non civis ardor pravus jubeo non vultus insto tyrannus mens quatio solidus neque auster dux inquietus turbidus hadria neque fulmino magnus manus iuppiter si frango inlabor orbis impavidus ferio ruina hic ars pollux et vagus herculis enitor arx attigo igneus qui inter augustus recumbo purpureus bibo os nectar hic tu mereo bacchus pater tuus veho tigris indocilis iugum collum traho hic quirinus mars equus acheronta fugio gratus exloquor consilior juno divus ilium ilium fatal incestus iudex et mulier peregrinus verto in pulvis ex quo destituo deus merces paciscor laomedon ego castus damno minerva cum populus et dux fraudulentus iam neque lacaena splendeo adultera famosus hospes neque priamus domus periurus pugnax achivus hectoreus ops refringo noster duco seditio bellum resedeo protinus et gravis ira et invideo nepos troicus qui pario sacerdos martius redono ille ego lucidus ineo sedes disco nectaris sucus et adscribo quiesco ordo patior deus dum longus inter saevio ilium roma pontus qualibet exsulis in pars regno beati dum priamus paris bustum insulto armentum et catulus fera celo inultus sto capitolium fulgeo triumpho possum roma ferox do ius medus horreo latus nomen in ulter extendo ora qui medius liquo secerno europe ab afro qui tumidus rigo arvum nilus aurum irrepertus et sic bonus sino cum terra celo sperno fortis quam cogo humani in utor omnis sacer rapio dextera quicumque mundus terminus obsto hic tango arma viso gestio qui pars debacchor ignis qui nebula pluvius roro sed bellicosus fatum quiris hic lex dico ne nimium pius res fido avitus tectum volo reparo troius troius renascor alo lugubris fortuna tristis clades itero duco victrix caterva coniunx ego iuppiter et soror ter si resurgo murus aeneus auctor phoebus ter pereo meus excido argivus ter uxor capio vir puer ploro non hic jocosus convenio lyra quo musa tendo desino pervicax refero sermo deus et magnus modus tenuaris parvus


ignem fraude mala gentibus intulit;


quo non arbiter Hadriae


multos castra iuvant et lituo tubae


tempora populea fertur vinxisse corona


ossibus et capiti inhumato


infamis scopulos Acroceraunia?


teque piacula nulla resolvent.


quod non imber edax, non aquilo impotens


aut flore, terrae quem ferunt solutae,


Quis multa gracilis te puer in rosa perfusus liquidis urget odoribus grato, Pyrrha, sub antro? cui flavam religas comam simplex munditiis? heu quotiens fidem mutatosque deos flebit et aspera nigris aequora ventis emirabitur insolens qui nunc te fruitur credulus aurea, qui semper vacuam, semper amabilem sperat, nescius aurae fallacis. miseri, quibus intemptata nites. me tabula sacer votiva paries indicat uvida suspendisse potenti vestimenta maris deo.

quis multus gracilis tu puer in rodo perfundo liquidus urgeo odor gratus pyrrha sub antrum qui flavus religo como simplex munditia heu quotiens fides muto deus fleo et asper niger aequor venio emiror insoleo qui nunc tu fruor credulus aureus qui semper vacuus semper amabilis spero nescius aura fallax miser qui intento niteo ego tabula sacer votivus pario indico uvidus suspendo potens vestimentum mare deus


finem di dederint, Leuconoe, nec Babylonios


pennis non homini datis;


semotique prius tarda necessitas


sic fratres Helenae, lucida sidera,


Vixi puellis nuper idoneus et militavi non sine gloria; nunc arma defunctumque bello barbiton hic paries habebit, laevum marinae qui Veneris latus custodit. hic, hic ponite lucida funalia et vectis et arcus oppositis foribus minacis. o quae beatam diva tenes Cyprum et Memphin carentem Sithonia nive, regina, sublimi flagello tange Chloen semel arrogantem.

vivo puella nuper idoneus et milito non sine gloria nunc arma defungor bellum barbio hic pario habeo laevus marinus qui venus latus custodio hic hic pono lucidus funale et veho et arcus oppono foris minax o qui beatus divus teneo cyprus et memphis careo sithonius nivit regina sublimis flagellum tango chloe semel arrogo