Post haec, quamquam apostolus semper orare nos iubeat et sanctis etiam ipse somnus oratio sit, tamen divisas orandi horas habere debemus, ut si forte aliquo fuerimus opere detenti, ipsum nos ad officium tempus admoneat: horam tertiam, sextam, nonam, diluculum quoque et vesperam nemo qui nesciat. Nec cibus a te sumatur nisi oratione praemissa nec recedatur a mensa, nisi referantur gratiae creatori. Noctibus bis terque surgendum, revolvenda de scripturis, quae memoriter tenemus. Egredientes hospitium armet oratio, regredientibus de platea oratio occurrat ante, quam sessio, nec prius corpusculum requiescat, quam anima pascatur. Ad omnem actum, ad omnem incessum manus pingat crucem. Nulli detrahas nec adversus filium matris tuae ponas scandalum. Tu quae es, ut alienum servum judices? Suo domino stat aut cadit. Stabit autem; potens est enim Deus statuere illum. Nec, si biduo ieiunaveris, putes te non ieiunante meliorem. Tu ieiunas et irasceris, ille comedit et forte blanditur; tu vexationem mentis et ventris esuriem rixando digeris, ille moderatius alitur et Deo gratias refert. Unde cotidie clamat Esaias: Non tale ieiunium elegi, dicit dominus, et iterum: In diebus enim ieiuniorum invenientur voluntates vestrae et omnes, qui sub potestate vestra eunt, stimulatis. Si in iudiciis et litibus ieiunatis et percutitis pugnis humilem, ut quid mihi ieiunatis? Quale illud potest esse ieiunium, cuius iram, non dicam nox occupat, sed luna integra derelinquit? Te ipsam considerans noli in alterius ruina, sed in tuo opere gloriari.

post hic quamquam apostolus semper oro nos jubeo et sanctus etiam ipse somnus oratio sum tamen divido oro hora habeo debeo ut si fors aliquis sum opus detendo ipse nos ad officium tempus admoneo hora tertius sextus nona diluculis quoque et vespera nemo qui nescio neque cibus ab tu sumo nisi oratio praemitto neque recedo ab mensa nisi refero gratia creator nox bis ter surgo revolvenda de scribo qui memoriter teneo egredior hospitium armo oratio regredior de platea oratio occurro ante quam sessio neque prior corpusculis requiesco quam anima pasco ad omnis ago ad omnis incedo manus pingo crux nullus detraho neque adverro filius mater tuus pono scandalum tu qui sum ut alienus servus judices suus dominus sto aut cado sto autem possum sum enim deus statuo ille neque si biduus jejuno puto tu non ieiunante bonus tu jejuno et irasco ille comedo et fors blandio tu vexatio mens et venter esuries rixo digero ille moderatus alo et deus gratia refero unde cottidie clamo esaias non talis ieiunium eligo dico dominus et iterum in dies enim ieiuniorum invenio voluntas vester et omnis qui sub potestas vester eo stimulo si in iudicium et lis jejuno et percutio pugna humilis ut quis ego jejuno qual ille possum sum ieiunium qui ira non dico nox occupo sed luna integer derelinquo tu ipse considero nolo in alter ruina sed in tuus opus glorior


Post aliquot menses sana, integra vegetoque corpusculo dormivit in domino et te paupertatulae suae, immo per te pauperes reliquit heredes claudens oculos in manibus tuis, reddens spiritum in tuis osculis, dum inter lacrimas tuas illa rideret consci- entia vitae bonae et praemiis futurorum. Haec tibi, Marcella venerabilis, et haec tibi. Principia filia, una et brevi lucubratione dictavi non eloquii venustate sed voluntate gratissimi in vos animi et Deo et legentibus placere desiderans.

post aliquot mensis sano integer vegetoque corpusculum dormio in dominus et tu paupertatulae suus immo per tu pauper relinquo heres claudeo oculus in manus tuus reddo spiritus in tuus osculis dum inter lacrima tuus ille rideo consci entia vita bonus et praemium sum hic tu marcella venerabilis et hic tu principia filia unus et brevis lucubratio dicto non eloquium venustas sed voluntas gratus in tu animus et deus et lego placeo desidero


Tibi placet lavare cotidie, alius has munditias sordes putat; tu attagenam ructuas et de comeso acipensere gloriaris, ego faba ventrem inpleo; te delectant cachinnantium greges, Paulam Melaniumque plangentium; tu aliena desideras, illae contemnunt sua; te delibuta melle vina delectant, illae potant aquam frigidam suaviorem; tu te perdere aestimas, quidquid in praesenti non hauseris, comederis, devoraris, et illae futura desiderant et credunt vera esse, quae scripta sunt. Esto: inepte et aniliter, quibus resurrectio persuasit corporum; quid ad te? Nobis e contrario tua vita displicet. Bono tuo crassus sis, me macies delectat et pallor; tu tales miseros arbitraris, nos te miseriorem putamus: invicem nobis videmur insani.

tu placeo lavaris cottidie alius hic munditia sordeo puto tu attagena ructuas et de comeso acipensere gloriaris ego faba venter inpleo tu delecto cachinnantium grex paulus melaniumque plango tu alienus desidero ille contemno suus tu delibuo mel vinum delecto ille poto aqua frigida suavis tu tu perdo aestimo quisquis in praesens non haurio comedeor devoraris et ille sum desidero et credo verus sum qui scribo sum sum ineptus et anilis qui resurrectio persuadeo corpus quis ad tu nos e contrarius tuus vito displiceo bonus tuus crassus sum ego macies delecto et pallor tu talis miser arbitror nos tu miser puto invicem nos video insanio


Antequam domum sanctae Paulae nossem, totius in me urbis studia consonabant. Omnium paene iudicio dignus summo sacerdotio decernebar; beatae memoriae Damasi os meus sermo erat; dicebar sanctus, dicebar humilis et disertus. Numquid domum alicuius laseivioris ingressus sum? Numquid me vestes sericae, nitentes gemmae, picta facies, auri rapuit ambitio? Nulla fuit Romae alia matronarum, quae meam posset domare mentem, nisi lugens atque ieiunans, squalens sordibus, fletibus paene caecata, quam continuis noctibus domini misericordiam deprecantem sol saepe deprehendit, cuius canticum psalmi sunt, sermo evangelium, deliciae continentia, vita ieiunium. Nulla me alia potuit delectare, nisi illa, quam manducantem numquam vidi; postquam eam pro suae merito sanctitatis venerari, colere, suspicere coepi, omnes me ilico deseruere virtutes.

antequam domus sancio paulae nosco totus in ego urbs studium consonabant omnis paene iudicium dignus superus sacerdotium decernebar beatus memoria damasi os meus sermo sum dico sancio dico humilis et dissero numquid domus aliquis laseivioris ingredior sum numquid ego vestis sericae niteo gemma pingo facies aurum rapio ambitio nullus sum roma alius matronaris qui meus possum domaris mens nisi lugeo atque jejuno squaleo sordes fletus paene caeco quam continuus nox dominus misericordia deprecor sol saepe deprehendo qui canticum psalmus sum sermo evangelium deliciae continentia vito ieiunium nullus ego alius possum delecto nisi ille quam manduco numquam video postquam is pro suus mereo sanctitas veneraris colo suspicio coepio omnis ego ilico desero virtus


Quae est igitur ista Somanitis uxor et virgo tam fervens, ut frigidum calcfaceret, tam sancta, ut calentem ad libidinem non provocaret? Exponat sapientissimus Salomon patris suidelicias et pacificus bellatoris viri narret amplexus: Posside sapientiam, posside intelligentiam. Ne obliviscaris, et ne declinaveris a verbis oris mei, et ne deliqueris eam, et adprehendet te; ama illam et servabit te. Principium sapientiae: posside sapientiam et in omni possessione tua posside intelligentiam; circumda illam et exaltabit te; honora illam et amplexabitur te, ut det capiti tuo coronam gratiarum, corona quoque deliciarum protegat te. Omnes paene virtutes corporis mutantur in senibus et increscente sola sapientia decrescunt ceterae: ieiunia, chameuniae, huc illucque discursus, peregrinorum susceptio, defensio pauperum, standi in oratione perseverantia, visitatio languentium, labor manuum, unde praebeantur elemosynae, et, ne sermonem longius traham, cuncta, quae per corpus exercentur, fracto corpore minora fiunt. Nec hoc dico, quod in iuvenibus et adhuc solidioris aetatis,~ his dumtaxat, qui labore et ardentissimo studio, vitae quoque sanctimonia et orationis ad Deum frequentia scientiam secuti sunt, frigeat sapientia, quae in plerisque senibus aetate marcescit, sed quod adulescentia multa corporis bella sustineat et inter incentiva vitiorum et carnis titillationes quasi ignis in lignis viridioribus suffocetur_.et suum non possit explicare fulgorem. Senectus vero—rursus admoneo—eorum, qui adulescentiam suam honestis artibus instruxerunt et in lege domini meditati sunt die ac nocte, aetate fit doctior, usu tritior, processu temporis sapientior et veterum studiorum dulcissimos fructos metit. Unde et sapiens ille Graeciae, cum expletis centum et septem annis se mori cerneret, dixisse fertur dolere, quod tunc egrederetur e vita, quando sapere coepisset; Plato octogesimo et uno anno scribens est mortuus; Isocrates nonaginta et novem annos in docendi scribendique labore conplevit; taceo ceteros philosophos, Pythagoram, Democritum, Xeno-cratem, Zenonem, Cleanthem, qui iam aetate longaeva in sapientiae studiis floruerunt: ad poetas venio,Homerum,Hesiodum, Simonidem,Stesichorum, qui grandes natu cygneum nescio quid et solito dulcius vicina morte cecinerunt. Sophocles, cum propter nimiam senectutem et rei familiaris neglegentiam a filiis accusaretur amentiae, Oedipi fabulam, quam nuper scripserat, recitavit iudicibus et tantum sapientiae in aetate iam fracta specimen dedit, ut severitatem tribunalium in theatri favorem verteret. Nec mirum, cum etiam Cato, Romani generis disertissimus, censorius iam et senex, Graecas litteras nec erubuerit nec desperaverit discere. Certe Homerus refert, quod de lingua Nestoris iam vetuli et paene decrepiti dulcior melle oratio fluxerit. Sed et ipsius Abisag nominis sacramentum sapientiam senum indicat ampliorem. Interpretatur enim pater meus superfluus vel patris mei rugitus. Verbum superfluum ambiguum est et in praesenti loco virtutem sonat, quod amplior sit in senibus et redundans ac larga sapientia, in alio autem loco superfluus quasi non necessarius ponitur. Sag autem, id est rugitus, proprie nuncupatur, cum maris fluctus resonant et, ut ita dicam, de pelago veniens fremitus auditur. Ex quo ostenditur abundantissimum et ultra humanam vocem divini sermonis in senibus tonitruum commorari. Porro Somanitis in lingua nostra coccinea dicitur, ut significet calere sapientiam et divina lectione fervere; quod, licet dominici sanguinis indicet sacramentum, tamen et fervorem ostendit sapientiae. Unde et obstetrix illa in Genesi coccinum ligat in manu Phares, qui ab eo, quod parietem diviserat duos ante populos separantem, divisoris, id est Phares, sortitus est nomen. Et Raab meretrix in typo ecclesiae resticulam mysteria sanguinis continentem, ut Hiericho pereunte salvaretur, adpendit. Et in alio loco de viris sanctis scriptura commemorat: Hi sunt, Cinaei qui venerunt de calore domus Rechab. Et dominus noster in evangelio: Ignem, inquit, veni mittere in terram et quam volo, ut ardeat! Qui in discipulorum corde succensus cogebat eos dicere: Nonne cor nostrum erat ardens in nobis, dum loqueretur in via et aperiret nobis scripturas?

qui sum igitur iste somanitis uxor et virgo tam ferveo ut frigidus calcfaceret tam sancio ut caleo ad libido non provocaret expono sapio salomon pater suidelicias et pacificus bellator vir narro amplector possideo sapientia possideo intellegentia ne obliviscaris et ne declino ab verbum ora meus et ne delinquo is et adprehendo tu amo ille et servo tu principium sapientia possideo sapientia et in omnis possessio tuus possideo intellegentia circumdo ille et exalto tu honoro ille et amplexor tu ut do caput tuus corona gratia corona quoque deliciae protego tu omnis paene virtus corpus muto in senex et incresco solus sapientia decresco ceterus ieiunium chameuniae huc illic discursus peregrinus susceptio defensio pauper sto in oratio persevero visitatio langueo labor manus unde praebeo elemosynae et ne sermo longus traho cunctus qui per corpus exerceo frango corpus parvus fio neque hic dico qui in juvenis et adhuc solidus aetas hic dumtaxat qui labor et ardeo studium vita quoque sanctimonia et oratio ad deus frequentia scientia sequor sum frigeat sapientia qui in plerusque senex aetas marcesco sed qui adulescentia multus corpus bellum sustineo et inter incentivus vitium et caro titillatio quasi ignis in lignum viridioribus suffocetur et suus non possum explicaris fulgor senectus verus rursus admoneo is qui adulescentia suus honestus ars instruo et in lex dominus meditor sum dies atque nox aetas fio doceo usus tero procedo tempus sapio et vetus studium dulcis fruor metior unde et sapio ille graecia cum expleo centum et septem annus sui morior cerno dico fero doleo qui tunc egredior e vito quando sapio coepio plato octogesimus et unus annus scribo sum mortuus isocrates nonaginta et novo annus in doceo scribo labor conpleo taceo ceterus philosophus pythagoras democritus xeno cratis zeno cleanthes qui iam aetas longaevus in sapientia studium floreo ad poeta venio homerus hesiodus simonides stesichorus qui grandis natus cygneum nescio quis et soleo dulcis vicinum mors cano sophocles cum propter nimius senectus et res familiaris neglegentia ab filius accuso amentia oedipi fabula quam nuper scribo recito judex et tantus sapientia in aetas iam frango specimen do ut severitas tribunalium in theatrum favor verto neque mirus cum etiam cato romanus genus dissero censorius iam et senex graece littera neque erubesco neque desperaverit disco certus homerus refero qui de lingua nestor iam vetulis et paene decrepitus dulcis mel oratio fluo sed et ipse abisag nomen sacramentum sapientia seni indico amplus interpretor enim pater meus superfluus vel pater meus rugio verbum superfluus ambiguus sum et in praesens locus virtus sono qui amplus sum in senex et redundo atque largus sapientia in alius autem locus superfluus quasi non necessarius pono sag autem is sum rugio proprius nuncupo cum mare fluctus resono et ut ita dico de pelagus venio fremo audio ex quo ostendo abundo et ultra humanus voco divinus sermo in senex tonitrus commoraris porro somanitis in lingua noster coccineus dico ut significo caleo sapientia et divino lectio ferveo qui licet dominicus sanguis indico sacramentum tamen et fervor ostendo sapientia unde et obstetrix ille in genesis coccinus ligo in manus pharis qui ab is qui paries divido duo ante populus separo divisor is sum pharis sortior sum nomen et raab meretrix in typus ecclesia resticula mysterium sanguis contineo ut hiericho pereo salvo appendo et in alius locus de vis sanctus scribo commemoro hic sum cinaei qui venio de calor domus rechab et dominus noster in evangelium ignis inquam venio mitto in terra et quam volo ut ardeo qui in discipulus cor succendo cogo is dico nonne cor nos sum ardeo in nos dum loquor in via et aperio nos scribo


SI tibi putem a me gratias referri posse, non sapiam. Potens est Deus super personam meam sanctae animae tuae restituere, quod meretur. Ego enim indignus nec aestimare umquam potui nec optare, ut mihi tantum in Christo largireris adfectum. Et licet me sceleratum quidam putent et omnibus flagitiis obrutum et pro peccatis meis etiam haec parva sint, tamen tu bene facis, quod ex tua mente etiam malos bonos putas. Periculosum quippe est de servo alterius iudicare, et non facilis venia prava dixisse de rectis. Veniet, veniet illa dies, et mecum dolebis ardere non paucos.

si tu puto ab ego gratia refero possum non sapio possum sum deus super persona meus sancio anima tuus restituo qui mereo ego enim indignus neque aestimaris umquam possum neque optaris ut ego tantus in christus largireris afficio et licet ego scelero quidam puto et omnis flagitium obruo et pro peccatum meus etiam hic parvus sum tamen tu bene facio qui ex tuus mens etiam malus bonus puto periculosus quippe sum de servo alter iudicaris et non facilis venia pravus dico de rectus venio venio ille dies et ego doleo ardeo non paucus


Dum essem iuvenis et solitudinis me deserta vallarent, incentiva vitiorum ardoremque naturae ferre non poteram; quae cum crebris ieiuniis frangerem, mens tamen cogitationibus aestuabat. Ad quam edomandam cuidam fratri, qui ex Hebraeis crediderat, me in disciplinam dedi, ut post Quintiliani acumina Ciceronisque fluvios gravitatemque Frontonis et lenitatem Plinii alphabetum discerem, stridentia anhelantiaque verba meditarer. Quid ibi laboris insumpserim, quid sustinuerim difficultatis, quotiens desperaverim quotiensque cessaverim et contentione discendi rursus inceperim, testis est conscientia tam mea, qui passus sum, quam eorum, qui mecum duxere vitam. Et gratias ago domino, quod de amaro semine litterarum dulces fructus capio.

dum sum juvenis et solitudo ego desero vallarent incentivus vitium ardor natura fero non possum qui cum creber jejunium frango mens tamen cogitatio aestuo ad quam edomandam quidam frater qui ex hebraei credo ego in disciplina do ut post quintilianus acumen ciceronisque fluvius gravitas fronto et lenitas plinius alphabetum disco strideo anhelantiaque verbum meditor quis ibi labor insumpserim quis sustinuerim difficultas quotiens desperaverim quotiensque cessaverim et contentio disco rursus incipio testis sum conscientia tam meus qui patior sum quam is qui ego duco vita et gratia ago dominus qui de amarus semen litteraris dulcis fructus capio


Quod ne de gentili tantum litteratura proferre videamur, divinorum voluminum sacramenta cognosce. David annos natus septuaginta, bellicosus quondam vir, senectute frigente non poterat cale-fieri Quaeritur itaque puella de universis finibus Israhel Abisag Somanitis, quae cum rege dormiret et senile corpus calefaceret. Nonne tibi videtur, si occidentem sequaris litteram, vel figmentum esse de mimo vel Atellanarum ludicra? Frigidus senex obvolvitur vestimentis et nisi conplexu adulescentiae non tepescit. Vivebat adhuc Bersabee, supererat Abigea et reliquae uxores eius et concubinae, quas scriptura commemorat: omnes quasi frigidae repudiantur, in unius tantum grandaevus calescit amplexibus. Abraham multo David senior fuit et tamen vivente Sarra aliam non quaesivit uxorem; Isaac duplices David annos habuit et cum Rebecca iam vetula numquam refrixit; taceo de prioribus ante diluvium viris, qui post annos nongentos non dico senilibus, sed paene iam cariosis artubus nequaquam puellares quaesiere conplexus; certe Moyses, dux Israhelitici populi, centum viginti annos habebat et Sephoram non mutavit.

qui ne de gentilis tantus litteratura profero video divinus volumen sacramentum cognosco david annus nascor septuaginta bellicosus quondam vir senectus frigeo non possum cal fio quaero itaque puella de universus finis israhel abisag somanitis qui cum rex dormio et senilis corpus calefacio nonne tu video si occaedes sequaris littera vel figmentum sum de mimus vel atellanaris ludicrum frigidus senex obvolvitur vestimentum et nisi complexus adulescentia non tepesco vivo adhuc bersabee supersum abigea et reliquus uxor is et concubina qui scribo commemoro omnis quasi frigida repudio in unus tantus grandaevus calesco amplexus abraham multus david senex sum et tamen vivo sarra alius non quaero uxor isaac duplex david annus habeo et cum rebecca iam vetulus numquam refrigesco taceo de prior ante diluvium vis qui post annus nongenti non dico senilis sed paene iam cariosus artus nequaquam puellaris quaero complector certus moyses dux israhelitici populus centum viginti annus habeo et sephoram non muto


Veniet postea dies, quo victor revertaris in patriam, quo Hierosolymam caelestem vir fortis coronatus incedas. Tunc municipatum cum Paulo capies, tunc et parentibus tuis eiusdem civitatis ius petes, tunc et pro me rogabis, qui, ut vinceres, incitavi. Neque vero nescio, qua te nunc dicas conpede praepediri. Non est nobis ferreum pectus nec dura praecordia, non ex silice natos Hyrcanae nutriere tigrides. Et nos per ista transivimus. Nunc tibi blandis vidua soror haeret lacertis, nunc illi, cum quibus adolevisti, vernulae aiunt: Cui nos servituros relinquis? Nunc et gerula quondam, iam anus, et nutricius, secundus post naturalem pietatis pater, clamitat: Morituros expecta paulisper et sepeli. Forsitan et laxis uberum pellibus, arata rugis fronte antiquum referens .mamma lallare congeminet. Dicant, si volunt, et grammatici: In te omnis domus inclinata recumbit. Facile rumpit haec vincula amor Christi et timor gehennae. At scriptura praecipit parentibus obsequendum: sed quicumque eos supra Christum amat, perdit animam suam. Gladium tenet hostis, ut me perimat, et ego de matris lacrimis cogitabo? Propter patrem militiam deseram, cui sepulturam Christi causa non debeo, quam etiam omnibus eius causa debeo? Domino passuro timide consulens Petrus scandalum fuit. Paulus retinentibus fratribus, ne Hierosolymam pergeret, respondit: Quid facitis plorantes et conturbantes cor meum? Ego non solum ligari, sed mori in Hierusalem paratus sum pro nomine domini nostri Iesu Christi. Aries iste pietatis, quo fides quatitur, evangelii retundendus est muro: Mater mea et fratres mei hi sunt, quicumque faciunt voluntatem patris mei, qui in caelis est. Si credunt in Christo, faveant mihi pro eius nomine pugnaturo; si non credunt, mortui sepeliant mortuos suos.

venio postea dies quo victor revertaris in patria quo hierosolymam caelestis vir fortis corono incedo tunc municipatum cum paulus capio tunc et parens tuus idem civitas ius peto tunc et pro ego rogo qui ut vinco incito neque verus nescio qui tu nunc dico compedes praepediri non sum nos ferreus pectus neque durus praecordia non ex silex nascor hyrcanus nutriere tigris et nos per iste transeo nunc tu blandus viduo soror haereo lacertus nunc ille cum qui adolevisti vernulae aio qui nos servituros relinquo nunc et gerulum quondam iam anus et nutricius secundus post natural pietas pater clamito morior expecta paulisper et sepelis forsitan et laxus uber pellis aro rugio frons antiquus refero mamma lallaris congeminet dico si volo et grammaticus in tu omnis domus inclino recumbo facilis rumpo hic vinculum amor christus et timor gehenna at scribo praecipio parens obsequor sed quicumque is supra christus amo perdo anima suus gladius teneo hostis ut ego perimo et ego de mater lacrima cogito propter pater militia desero qui sepultura christus causa non debeo quam etiam omnis is causa debeo dominus passuro timidus consulo petrus scandalum sum paulus retineo frater ne hierosolymam pergo respondeo quis facio ploro et conturbo cor meus ego non solus ligaris sed morior in hierusal paro sum pro nomen dominus noster iesus christus aries iste pietas quo fides quatio evangelium retundendus sum murus mater meus et frater meus hic sum quicumque facio voluntas pater meus qui in caelis sum si credo in christus faveo ego pro is nomen pugnaturo si non credo mortuus sepelio mortuus suus


Cave nutrices et gerulas et istius modi vinosa animalia, quae de corio tuo saturare ventrem suum cupiunt. Non suadent, quod tibi, sed, quod sibi prosit, et saepe illud obganniunt: Solane perpetua maerens carpere iuventa Nec dulces natos Veneris nec praemia noris? Ubi pudicitia et sanctitas, ibi frugalitas est; ubi frugalitas, ibi damna servorum. Quidquid non tulerint, sibi ablatum putant, nec considerant, de quanto, sed quantum accipiant; ubicumque viderint Christianum, statim illud e trivio: ὁ Γραικός, ὁ ἐπιθέτησ. Hi rumores turpissimos serunt et, quod ab ipsis egressum est, ab aliis audisse se simulant, idem auctores et exaggeratores. Exin fama de mendacio, quae, cum ad matrones pervenerit et earum linguis fuerit ventilata, provincias penetrat. Videas plerasque rabido ore saevire et tincta facie, viperinis orbibus, dentibus pumicatis carpere Christianos. Hic aliqua, Cui circa humeros hyacinthina laena est, Rancidulum quiddam balba de nare locuta Perstrepit ac tenero supplantat verba palato. Omnis consonat chorus et latrant universa subsellia. Iunguntur nostri ordinis, qui et roduntur et rodunt adversum nos loquaces, pro se muti; quasi et ipsi aliud sint quam monachi, et non, quidquid in monachos dicitur, redundet in clericos, qui patres sunt monachorum. Detrimentum pecoris pastoris ignominia est, sicut e regione illius monachi vita laudatur, qui venerationi habet sacerdotes Christi et non detrahit gradui, per quem factus est Christianus.

caveo nutrix et gerulas et iste modus vinosus animal qui de corius tuus saturaris venter suus cupio non suadeo qui tu sed qui sui prosum et saepe ille obganniunt solanum perpetuus maereo carpo juventa neque dulcis nascor venus neque praemium nosco ubius pudicitia et sanctitas ibi frugalitas sum ubi frugalitas ibi damno servus quisquis non fero sui aufero puto neque considero de quantus sed quantus accipio ubicumque video christianus statim ille e trivius hic rumor turpis sero et qui ab ipse egredior sum ab alius audio sui simulo idem auctor et exaggerator exinde fama de mendacium qui cum ad matrones pervenio et is lingua sum ventilo provincia penetro video plerusque rabidus os saevio et tingo facies viperinus orbis dens pumicatis carpo christianus hic aliqui qui circa umerus hyacinthinus laena sum rancidulis quidam balbus de naris loquor perstrepo atque tener supplanto verbum palatum omnis consono chorus et latro universus subsellium jungo noster ordo qui et roduntur et rodo adverro nos loquax pro sui mutus quasi et ipse alius sum quam monachi et non quisquis in monachos dico redundo in clericos qui pater sum monachorum detrimentum pecus pastor ignominia sum sicut e regio ille monachi vito laudo qui veneratio habeo sacerdos christus et non detraho gradui per qui facio sum christianus


Dum haec aguntur in Iebus, terribilis de occidente rumor adfertur obsideri Romam et auro salutem civium redimi spoliatosque rursum circumdari, ut post substantiam vitam quoque amitterent. Haeret vox et singultus intercipiunt verba dictantis. Capitur urbs, quae totum cepit orbem, immo fame perit ante quam gladio et vix pauci, qui caperentur, inventi sunt. Ad nefandos cibos erupit esurientium rabies et sua invicem membra laniarunt, dum mater non parcit Iactanti infantiae et recipit utero, quem paulo ante effuderat. Nocte Moab capta est, nocte cecidit murus eius. Deus, venerunt gentes in hereditatem tuam, polluerunt templum sanctum tuum, posuerunt Hierusalem in pomorum custodiam, posuerunt cadavera servorum tuorum escas volatilibus caeli, carnes sanctorum tuorum bestiis terrae. Effuderunt sanguinem ipsorum sicut aquam in circuitu Hierusalem et non erat, qui sepeliret. ' Quis cladem illius noctis, quis funera fando Explicet aut possit lacrimis aequare dolorem? Urbs antiqua ruit multos dominata per annos Plurima perque vias sparguntur inertia passim Corpora perque domos, et plurima mortis imago.

dum hic ago in iebus terribilis de occaedes rumor affero obsideri roma et aurum salus civis redimo spoliatosque rursum circumdaris ut post substantia vita quoque amitto haereo vox et singultus intercipio verbum dicto capio urbs qui totus capio orbis immo fames pereo ante quam gladius et vix paucus qui capio invenio sum ad nefandus cibus erumpo exsurio rabio et suus invicem membrum lanio dum mater non parco jacto infantia et recipio uterus qui paulus ante effundo nox moab capio sum nox cado murus is deus venio gens in hereditas tuus polluo templum sancio tuus pono hierusal in pomum custodia pono cadaver servus tuus esca volatilis caelum caro sancio tuus bestia terra effundo sanguis ipse sicut aqua in circuitus hierusal et non sum qui sepelio quis clades ille nox quis funero for explico aut possum lacrima aequaris dolor urbs antiquus ruo multus dominor per annus multus per via spargo inertia passim corpus per domus et multus mors imago


Vidua, quae soluta est vinculo maritali, nihil necesse habet nisi perseverare. At scandalizat quempiam vestis fuscior: scandalizet Iohannes, quo inter natos mulierum maior nullus fuit, qui angelus dictus ipsum quoque dominum baptizavit, qui camelorum vestitus tegumine zona pellicia cingebatur. Cibi displicent viliores; nihil vilius est locustis. Illae Christianos oculos potius scandalizent, quae purpurisso et quibusdam fucis ora oculosque depingunt, quarum facies gypseae et nimio candore deformes idola mentiuntur, quibus si forte inprovidens lacrimarum stilla eruperit, sulco defluit, quas nec numerus annorum potest docere, quod vetulae sunt, quae capillis alienis verticem instruunt et praeteritam iuventutem in rugis anilibus poliunt, quae denique ante nepotum gregem trementes virgunculae conponuntur. Erubescat mulier Christiana, si naturae cogit decorem, si carnis curam facit ad concupiscentiam, in qua qui sunt, secundum apostolum Christo placere non possunt.

viduo qui solvo sum vinculum marital nihil necesse habeo nisi perseveraris at scandalizo qui vestio fuscus scandalizo iohannes quo inter nascor mulier magnus nullus sum qui angelus dico ipse quoque dominus baptizo qui camelus vestio tegumine zona pellicius cingo cibus displiceo vilis nihil vilis sum locusta ille christianus oculus potis scandalizent qui purpurissum et quidam fucus os oculus depingo qui facies gypseus et nimius candor deformis idolum mentior qui si fors inprovidens lacrimaris stillo erumpo sulco defluo qui neque numerus annus possum doceo qui vetula sum qui capillus alienus vertex instruo et praetereo iuventus in rugio anilis polio qui denique ante nepos grex tremo virguncula conpono erubesco mulier christianus si natura cogo decoro si caro cura facio ad concupiscentia in qui qui sum secundus apostolus christus placeo non possum


Nobis diverso tramite inceditur: virginitatem non efferimus, sed servamus. Nec sufficit scire, quod bonum est, nisi custodiatur adtentius, quod electum est, quia illud iudicii est, hoc laboris, et illud commune cum pluribus, hoc cum paucis. Qui perseveraverit, inquit, usque ad finem, hie salvus erit, et: Multi vocati, pauci autem electi. Itaque obtestor te coram Deo et Christo Iesu et electis angelis eius, ne vasa templi, quae solis sacerdotibus videre concessum est, facile in publicum proferas, ne sacrarium Dei quisquam profanus inspiciat. Ozias arcam, quam non licebat, adtingens subita morte prostratus est. Neque enim aureum vas et argenteum tam carum Deo fuit, quam templum corporis virginalis. Praecessit umbra, nunc veritas est. Tu quidem simpliciter loqueris et ignotos quoque blanda non despicis, sed aliter inpudici vident oculi. Non norunt animae pulchritudinem considerare, sed corporum. Ezechias thesaurum Dei monstrat Assyriis, sed Assyrii videre, quod cuperent. Denique frequentibus bellis Iudaea convulsa vasa primum domini capta atque translata sunt et inter epulas et concubinarum greges, quia palma vitiorum est honesta polluere, Baltasar potat in fialis.

nos diverto trames inceditur virginitas non effero sed servo neque sufficio scio qui bonus sum nisi custodio adtendo qui eligo sum quia ille iudicium sum hic labor et ille communis cum multus hic cum paucus qui persevero inquam usque ad finis hic salvus sum et multus voco paucus autem eligo itaque obtestor tu coram deus et christus iesus et eligo angelus is ne vasum templum qui sol sacerdos video concedo sum facilis in publicus profero ne sacrarium deus quisquam profanus inspicio ozias arca quam non licet adtingo subeo mors prosterno sum neque enim aureus vas et argenteus tam caris deus sum quam templum corpus virginal praecedo umbra nunc vereor sum tu quidem simplex loquor et ignotus quoque blandus non despicio sed aliter impudicus video oculus non nosco anima pulchritudo considero sed corpus ezechias thesaurus deus monstro assyrius sed assyrius video qui cupio denique frequens bellum judaeus convulsus vasum primus dominus capio atque transfero sum et inter epulae et concubinaris grex quia palmo vitium sum honestus polluo baltasar poto in fial


Helias, cum Iezabel fugeret et sub quercu fessus iaceret, veniente ad se angelo suscitatur et dicitur ei: Surge et manduca. Et respexit, et ecce ad caput eius panis olyrac et vas aquae. Revera non poterat Deus conditum ei merum mittere et ex oleo cibos et carnes confusione mutatas? Heliseus filios prophetarum invitat ad prandium et herbis agrestibus eos alens consonum prandentium audit clamorem: Mors in olla, homo Dei. Non iratus est cocis—lautioris enim mensae consuetudinem non habebat—sed farina desuper iacta amaritudinem dulcoravit eadem spiritus virtute, qua Moyses mutaverat Merra. Necnon et illos, qui ad se conprehendendum venerant, oculis pariter ac mente caecatos, cum Samariam nescios induxisset, qualibus epulis refici imperant, ausculta: Pone eis panem et aquam; et manducent et bibant et remittantur ad dominum suum. Potuit et Danihelo de regis ferculis opulcntior mensa transferri, sed Ambacum messorum prandium portat, arbitror, rusticanum. Ideoque et desideriorum vir appellatus est, quia panem desiderii non manducavit et vinum concupiscentiae non bibit.

helias cum iezabel fugio et sub quercus fessus iaceo venio ad sui angelus suscito et dico is surgo et manduco et respicio et ecce ad caput is panis olyrac et vas aqua revero non possum deus condio is merus mitto et ex oleum cibus et caro confusio muto heliseus filius propheta invito ad prandium et herba agrestis is alo consonus prandeo audio clamor mors in olla homo deus non irascor sum coquus lavo enim metior consuetudo non habeo sed farina desuper jacto amaritudo dulcoravit idem spiritus virtus qui moyses muto merra necnon et ille qui ad sui comprehendo venio oculus pariter atque mens caeco cum samaria nescius induco qual epulis reficio impero ausculto pono is panis et aqua et manduco et bibo et remitto ad dominus suus possum et danihelo de rex ferculis opulcntior mensa transfero sed ambacum messor prandium porto arbitror rusticanus ideo et desiderium vir appello sum quia panis desiderium non manduco et vinum concupiscentia non bibo


Ipse habitus et vestitus doceat eam, cui promissa sit. Cave ne aures perfores, ne cerusa et purpurisso consecrata Christo ora depingas, ne collum margaritis et auro premas, ne caput gemmis oneres, ne capillum inrufes et ei aliquid de gehennae ignibus auspiceris. Habeat alias margaritas, quibus postea venditis emptura est pretiosissimum margaritum. Praetextata, nobilissima quondam femina, iubente viro Hymetio, qui patruus Eustochiae virginis fuit, habitum eius cultumque mutavit et neglectum crinem undanti gradu texuit vincere cupiens et virginis propositum et matris desiderium. Et ecce tibi eadem nocte cernit in somnis venisse ad se angelum terribili facie minitantem poenas et haec verba frangentem: Tune ausa es viri imperium praeferre Christo? Tu caput virginis Dei sacrilegis adtrectare manibus? Quae iam nunc arescent, ut sentias excruciata, quid feceris, et finito mense quinto ad inferna ducaris. Sin autem perseveraveris in scelere, et marito simul orbaberis et filiis. Omnia per ordinem expleta sunt et seram miserae paenitentiam velox signavit interitus. Sic ulciscitur Christus violatores templi sui, sic gemmas et pretiosissima ornamenta defendit. Et hoc retuli, non quod insultare velim calamitatibus infelicium, sed ut te moneam, cum quanto metu et cautione servare debeas, quod domino spopondisti.

ipse habitus et vestio doceo is qui promitto sum caveo ne auris perfores ne cerusa et purpurissum consecro christus os depingas ne collum margarita et aurum premo ne caput gemma onero ne capillus inrufes et is aliquis de gehenna ignis auspico habeo alius margarita qui postea vendo emptura sum pretiosus margaritum praetextatus nobilis quondam femina jubeo vir hymetio qui patruus eustochiae virgo sum habitus is colo muto et neglego crinis undo gradus texuit vinco cupio et virgo propono et mater desiderium et ecce tu idem nox cerno in somnus venio ad sui angelus terribilis facies minitor poena et hic verbum frango tu audeo sum vir imperium praefero christus tu caput virgo deus sacrilegus adtrectaris manus qui iam nunc aresco ut sentio excrucio quis facio et finio mensis quintus ad infernus ducaris sin autem persevero in scelus et marito simul orbaberis et filius omnis per ordo expleta sum et sero miser paenitentia velox signo intereo sic ulciscor christus violator templum suus sic gemma et pretiosus ornamentum defendo et hic retulis non qui insulto volo calamitas infelicium sed ut tu moneo cum quantus metus et cautio servaris debeo qui dominus spopondisti


Nulla ars absque magistro discitur. Etiam muta animalia et ferarum greges ductores sequuntur suos. In apibus principes sunt; grues unam sequuntur ordine litterato. Imperator unus, iudex unus provinciae. Roma, ut condita est, duos fratres simul habere reges non potuit et parricidio dedicatur. In Rebeccae utero Esau et Iacob bella gesserunt. Singuli ecclesiarum episcopi, singuli archipresbyteri, singuli archidiaconi et omnis ordo ecclesiasticus suis rectoribus nititur. In navi unus gubernator, in domo unus dominus; in quamvis grandi exercitu unius signum expectatur. Et ne plura replicando fastidium legenti faciam, per haec omnia ad illud tendit oratio, ut doceam te non tuo arbitrio dimittendum, sed vivere debere in monasterio sub unius disciplina patris consortioque multorum, ut ab alio discas humilitatem, ab alio patientiam, hic te silentium, ille doceat mansuetudinem, non facias, quod vis, comedas, quod iuberis, habeas, quantum acceperis, vestiaris, quod acceperis, operis tui pensa persolvas, subiciaris, cui non vis, lassus ad stratum venias ambulansque dormites, necdum expleto somno surgere conpellaris, dicas psalmum in ordine tuo—in quo non dulcedo vocis sed mentis affectus quaeritur scribente apostolo: Psallam spiritu, psallam et mente, et: Cantantes in cordibus vestris: legerat enim esse praeceptum: psallite sapienter —servias fratribus, hospitum laves pedes, passus iniuriam taceas, praepositum monasterii timeas ut dominum, diligas ut parentem, credas tibi salutare, quidquid ille praeceperit, nec de maioris sententia iudices, cuius officii est oboedire et inplere, quae iussa sunt, dicente Moyse: Audi, Israhel, et tace. Tantis negotiis occupatus nullis vacabis cogitationibus et, dum ab alio transis ad aliud opusque succedit operi, illud solum mente retinebis, quod agere conpelleris.

nullus ars absque magister disco etiam muto animal et ferus grex ductor sequor suus in apis princeps sum gruo unus sequor ordo litteratus imperator unus iudex unus provincia roma ut condio sum duo frater simul habeo rex non possum et parricidium dedico in rebeccae uterus esau et jacob bellum gero singulis ecclesia episcopus singuli archipresbyteri singuli archidiaconi et omnis ordo ecclesiasticus suus rector nitor in no unus gubernator in domus unus dominus in quivis grandis exercitus unus signum expecto et ne multus replico fastidium lego facio per hic omnis ad ille tendo oratio ut doceo tu non tuus arbitrium dimitto sed vivo debeo in monasterio sub unus disciplina pater consortioque multus ut ab alius disco humilitas ab alius patientia hic tu silentium ille doceo mansuetudo non facio qui volo comedas qui jubeo habeo quantus accipio vestiaris qui accipio opus tuus pensum persolvo subiciaris qui non volo lassus ad sterno venio ambulansque dormito necdum expleo somnus surgo conpellaris dico psalmus in ordo tuus in quo non dulcedo vox sed mens afficio quaero scribo apostolus psallam spiritus psallam et mens et canto in cor vester lego enim sum praeceptum psallite sapienter servio frater hospes lavo pes patior iniuria taceo praepono monasterii timeo ut dominus diligo ut parens credo tu salutaris quisquis ille praecipio neque de magnus sententia iudex qui officium sum oboedio et inpleo qui iubeo sum dico moyse audio israhel et taceo tantus negotium occupo nullus vaco cogitatio et dum ab alius transeo ad alius opus succedo operio ille solus mens retineo qui ago conpelleris


Volumus scire, quales esse debeant viduae? Legamus evangelium secundum Lucani: Et erat, inquit, Anna prophetissa, filia Phanuel de tribu Aser. Anna interpretatur gratia, Phanuel in lingua nostra resonat vultum Dei, Aser vel in beatitudinem vel in divitias vertitur. Quia ergo ab adulescentia usque ad octoginta quattuor annos viduitatis onus sustinuerat et non recedebat de templo Dei diebus ac noctibus insistens ieiuniis et obsecrationibus, idcirco meruit gratiam spiritalem et nuncupatur filia vultus Dei et atavis beatitudine divitiisque-censetur. Recordemur viduae Sareptenae, quae et suae et filiorum saluti Heliae praetulit famem et ipsa nocte moritura cum filio superstitem hospitem relinquebat malens vitam perdere quam elemosynam et in pugillo farris seminarium sibi messis dominicae preparavit. Farina seritur et olei capsaces nascitur. In Iudaea frumenti penuria—granum enim tritici ibi mortuum fuerat—et in gentium viduae olei fluenta manabant. Legimus Iudith—si cui tamen placet volumen recipere—viduam confectam ieiuniis et habitu lugubri sorditatam, quae non lugebat mortuum virum, sed squalore corporis sponsi quaerebat adventum. Video armatam gladio manum, cruentam dexteram, recognosco caput Holofernae de mediis hostibus reportatum. Vincit viros femina et castitas truncat libidinem habituque repente mutato ad victrices sordes redit omnibus saeculi cultibus mundiores.

volo scio qualis sum debeo vidua lego evangelium secundus lucanus et sum inquam anna prophetissa filia phanuel de tribus aser anna interpretor gratia phanuel in lingua noster resono vultus deus aser vel in beatitudo vel in divitiae verto quia ergo ab adulescentia usque ad octoginta quattuor annus viduitas onus sustineo et non recedo de templum deus dies atque nox insisto jejunium et obsecratio idcirco mereo gratia spirital et nuncupo filia vultus deus et atavus beatitudo divitiae censeo recordor vidua sareptenae qui et suus et filius salus heliae praefero fames et ipse nox morior cum filius superstito hospes relinquo malens vita perdo quam elemosynam et in pugillo far seminarium sui messis dominicus preparavit farina sero et oleum capsaces nascor in judaeus frumentum penuria granum enim triticum ibi mortuus sum et in gens vidua oleum fluentum mano lego iudith si qui tamen placeo volumen recipio vidua confacio jejunium et habitus lugubris sorditatam qui non lugeo mortuus vir sed squalor corpus sponsus quaero advenio video armo gladius manus cruentus dexter recognosco caput holofernae de medius hostis reportas vincio vir femina et castitas trunco libido habeo repens muto ad victrix sordeo redeo omnis saeculis cultus mundus


Nunc cum vestris litteris fabulor, illas amplexor, illae mecum loquuntur, illae hic tantum Latine sciunt. Hic enim aut barbarus seni sermo discendus est aut tacendum est. Quotiensque carissimos mihi vultus notae manus referunt inpressa vestigia, totiens aut ego hic non sum aut vos hic estis. Credite amori vera dicenti: et cum has scriberem, vos videbam. Quibus hoc primum queror, cur tot interiacentibus spatiis maris et terrarum tam parvam epistulam miseritis, nisi quod ita merui, qui vobis, ut scribitis, ante non scripsi. Chartam defuisse non puto Aegypto ministrante commercia. Et si aliqui Ptolomaeus maria clausisset, tamen rex Attalus membranas e Pergamo miserat, ut penuria chartae pellibus pensaretur; unde pergamenarum nomen ad hanc usque diem tradente sibi invicem posteritate servatum est. Quid igitur? Arbitrer baiulum festinasse? Quamvis longae epistulae una nox sufficit. An vos aliqua occupatione detentos? Nulla necessitas maior est caritate. Restant duo, ut aut vos pigucrit aut ego non meruerim. E quibus malo vos incessere tarditatis, quam me condemnare non meriti. Facilius enim negligentia emendari potest, quam amor nasci.

nunc cum vester littera fabulor ille amplexor ille ego loquor ille hic tantus latinum scio hic enim aut barbarus senex sermo discendus sum aut taceo sum quotiensque carus ego vultus nosco manus refero impressus vestigium totiens aut ego hic non sum aut tu hic sum credo amor verus dico et cum hic scribo tu video qui hic primus queror cur tot interjaceo spatium mare et terra tam parvus epistula mitto nisi qui ita mereo qui tu ut scribo ante non scribo charta desum non puto aegyptus ministro commercium et si aliqui ptolomaeus mare claudo tamen rex attalus membrana e pergamum mitto ut penuria charta pellis penso unde pergamenaris nomen ad hic usque dies trado sui invicem posteritas servo sum quis igitur arbitror baiulis festino quivis longus epistula unus nox sufficio an tu aliqui occupatio detendo nullus necessitas magnus sum caritas resto duo ut aut tu pigucrit aut ego non mereo e qui malus tu incedo tarditas quam ego condemnaris non mereo facilis enim neglegentia emendaris possum quam amor nascor


Tu quoque, mater, quae propter aetatem maledicta non metuis, noli sic vindicari, ut pecces. Magis a te discat filia separari, quam tu ab illa dis-iungi. Habes filium et filiam et generum, immo contubernalem filiae tuae; quid quaeris aliena solacia et ignes iam sopitos suscitas? Honestius tibi est saltim culpam filiae sustentare quam occasionem tuae quaerere. Sit tecum filius monachus, pietatis viduitatisque praesidium. Quid tibi alienum hominem in ea praesertim domo, quae filium et filiam capere non potuit? Eius iam aetatis es, ut possis nepotes habere de filia. Invita ad te utrumque. Revertatur cum viro, quae sola exierat—virum dixi, non maritima; nemo calumnietur: sexum significare volui, ne coniugium—aut, si erubescit et retractat et domum, in qua nata est, arbitratur angustam, vos ad eius hospitiolum pergite. Quamvis artum sit, facilius potest matrem et fratrem capere quam alienum hominem, cum quo certe in uno cubiculo manere non poterat. Sint in una domo duae feminae, duo masculi. Sin autem et tertius ille γηροβοσκὸσ tuus abire non vult et seditiones ac turbas concitat, sit biga, sit triga, frater vester ac filius et sororem illis exhibebit et matrem. Alii vitricum et generum vocent, ille nutricium appellet et fratrem.

tu quoque mater qui propter aetas maledico non metuo nolo sic vindicaris ut pecco magis ab tu disco filia separaris quam tu ab ille deus jungo habeo filius et filia et gener immo contubernalis filia tuus quis quaero alienus solacium et ignis iam sopio suscito honestus tu sum saltem culpa filia sustentaris quam occasio tuus quaero sum tu filius monachus pietas viduitatisque praesidium quis tu alienus homo in is praesertim domus qui filius et filia capio non possum is iam aetas sum ut possum nepos habeo de filia invito ad tu uterque revorto cum vir qui solus exeo vir dico non maritimus nemo calumnietur sexus significaris volo ne conjugium aut si erubesco et retracto et domus in qui nata sum arbitror angustus tu ad is hospitiolum pergo quivis artus sum facilis possum mater et frater capio quam alienus homo cum quo certus in unus cubiculum maneo non possum sum in unus domus duo femina duo masculis sin autem et tertius ille tuus abeo non volo et seditio atque turbo concito sum biga sum triga frater vester atque filius et soror ille exhibeo et mater alius vitrix et gener voco ille nutricius appello et frater


Scimus quidem Nepotianum nostrum esse cum Christo et sanctorum mixtum choris, quod nobiscum eminus rimabatur in terris et aestimatione quaerebat, ibi videntem comminus dicere: Sicut audivimus, ita et vidimus in civitate domini virtutum, in civitate Dei nostri, sed desiderium absentiae eius ferre non possumus, non illius, sed nostram vicem dolentes. Quanto ille felicior, tanto nos amplius in dolore, quod tali caremus bono. Flebant et sorores Lazarum, quem resurrecturum noverant, et, ut veros hominis exprimeret affectus, ipse salvator ploravit, quem suscitaturus erat. Apostolus quoque eius, qui dixerat: Cupio dissolvi et esse cum Christo et alibi: Mihi vivere Christus est et mori lucrum, gratias agit, quod Epaphras de mortis sibi vicinia redditus sit, ne haberet tristitiam super tristitiam, non incredulitatis metu, sed desiderio caritatis. Quanto magis tu, et avunculus et episcopus, hoc est in carne et in spiritu pater, aves viscera tua et quasi a te divulsa suspiras! Sed obsecro, ut modum adhibeas in dolore memor illius sententiae: Ne quid nimis obligatoque parumper vulnere audias laudes eius, cuius semper virtute laetatus es, nec doleas, quod talem amiseris, sed gaudeas, quod talem habueris, et sicut hi, qui in brevi tabella terrarum situs pingunt, ita in parvo isto volumine cernas adumbrata, non expressa signa virtutum, suseipiasque a nobis non vires, sed voluntatem.

scio quidem nepotianum nos sum cum christus et sancio misceo chorus qui nos eminus rimo in terra et aestimatio quaero ibi video comminus dico sicut audio ita et video in civitas dominus virtus in civitas deus noster sed desiderium absentia is fero non possum non ille sed noster vicis doleo quantus ille felix tantus nos amplus in dolor qui talis careo bonus fleo et soror lazaris qui resurgo nosco et ut verus homo exprimo afficio ipse salvator ploro qui suscitaturus sum apostolus quoque is qui dico cupio dissolvo et sum cum christus et alibi ego vivo christus sum et morior lucrum gratia ago qui epaphras de mors sui vicinia reddo sum ne habeo tristitia super tristitia non incredulitas metus sed desiderium caritas quantus magis tu et avunculus et episcopus hic sum in carnis et in spiritus pater aveo viscera tuus et quasi ab tu divello suspiro sed obsecro ut modus adhibeo in dolor memor ille sententia ne quis nimis obligatoque parumper vulnus audio laus is qui semper virtus laeto sum neque doleo qui talis amitto sed gaudeo qui talis habeo et sicut hic qui in brevis tabella terra sino pingo ita in parvus iste volumen cerno adumbro non exprimo signum virtus suseipiasque ab nos non vireo sed voluntas


Laudat salvator in evangelio vilicum iniquitatis, quod contra dominum quidem, attamen pro se prudenter fecerit. Cernentes heretici de parva scintilla maxima incendia concitati et suppositam dudum flammam iam ad culmina pervenisse nec posse latere, quod multos deceperat, petunt et inpetrant ecclesiasticas epistulas, ut communicantes ecclesiae discedere viderentur. Non multum tempus in medio, succedit in pontificatum vir insignis Anastasius, quem diu Roma habere non meruit, ne orbis caput sub tali episcopo truncaretur; immo idcirco raptus atque translatus est, ne semel latam sententiam precibus suis flectere conaretur dicente domino ad Hieremiam: Ne oraveris pro populo isto neque depreceris in bonum, quia, si ieiunaverint, non exaudiam preces eorum et, si obtulerint holocausta et victimas, non suscipiam eas; in gladio enim, fame et pestilentia ego consumam eos. Dicas: Quo hoc? ad laudem Marcellae. Damnationis hereticorum haec fuit principium, dum adducit testes, qui prius ab eis eruditi et postea ab heretico fuerant errore conecti, dum ostendit multitudinem deceptorum, dum inpia περὶ ἀρχων ingerit volumina, quae emendata manu scorpii monstrantur, dum acciti frequentibus litteris heretici, ut se defenderent, venire non ausi sunt tantaque vis conscientiae fuit, ut magis absentes damnati quam praesentes co-argui maluerint. Huius tam gloriosae victoriae origo Marcella est tuque caput horum et eausa bonorum, quae scis me vera narrare quae nosti vix de multis pauca dicere, ne legenti fastidium faciat odiosa replicatio et videar apud malivolos sub occasione laudis alterius stomachum meum digerere. Pergam ad reliqua.

laudo salvator in evangelium vilicus iniquitas qui contra dominus quidem attamen pro sui prudens facio cerno heretici de parvus scintilla maximus incendium concitas et suppono dudum flamma iam ad culmen pervenio neque possum lateo qui multus decipio peto et impetro ecclesiasticas epistula ut communico ecclesia discedo video non multus tempus in medium succedo in pontificatus vir insignis anastasius qui diu roma habeo non mereo ne orbis caput sub talis episcopo truncaretur immo idcirco rapio atque transfero sum ne semel fero sententia prex suus flecto conor dico dominus ad hieremias ne oro pro populus iste neque deprecor in bonus quia si jejuno non exaudio prex is et si offertor holocaustum et victima non suscipio is in gladius enim fames et pestilentia ego consumo is dico quo hic ad laus marcellae damnatio hereticorum hic sum principium dum adduco testis qui prior ab is erudio et postea ab heretico sum error conecto dum ostendo multitudo deceptor dum impius ingero volumen qui emendo manus scorpius monstro dum accio frequens littera heretici ut sui defendo venio non audeo sum tantus volo conscientia sum ut magis absum damno quam praesens co arguo malo hic tam gloriosus victoria origo marcella sum tu caput hic et eausa bonus qui scio ego verus narro qui nosco vix de multus paucus dico ne lego fastidium facio odiosus replicatio et video apud malevolus sub occasio laus alter stomachus meus digero perga ad reliquus


Tu vero, filia—iam enim desino ad matrem loqui, quam forsitan aetas et inbecillitas ac solitudo excusabilem faciunt—tu, inquam, filia, eius domum angustam iudicas, cuius non tibi fuit venter angustus? Decem mensibus utero clausa vixisti, et uno die in uno cubiculo cum matre non duras? An oculos eius ferre non potes et, quia omnes motus tuos illa, quae genuit, quae aluit et ad hanc perduxit aetatem, facibus intellegit, testem domesticam fugis? Si virgo es, quid times diligentem custodiam? Si corrupta, cur non palam nubis? Secunda post naufragium tabula est, quod male coeperis, saltim hoc remedio temperare. Neque vero hoc dico, quo post peccatum tollam paenitentiam, ut, quod male coepit, male perseveret, sed quod desperem in istius modi copula divulsionem. Alioquin, si ad matrem migraveris post ruinam, facilius poteris cum ea plangere, quod per illius absentiam perdidisti. Quodsi adhuc integra es et non perdidisti, serva, ne perdas. Quid tibi necesse est in ea versari domo, in qua necesse habeas cotidie aut perire aut vincere? Quisquamne mortalium iuxta viperam securus somnos capit? Quae ut non percutiat, certe sollicitat. Securius est perire non posse quam iuxta periculum non perisse; in altero tranquillitas est, in altero gubernatio, ibi gaudemus, hic evadimus.

tu verus filia iam enim desino ad mater loquor quam forsitan aetas et imbecillitas atque solitudo excusabilis facio tu inquam filia is domus angustus iudico qui non tu sum venter angustus decem mensis uterus claudo vivo et unus dies in unus cubiculum cum mater non duro an oculus is fero non possum et quia omnis moueo tuus ille qui gigno qui alo et ad hic perduco aetas fax intellego testo domesticus fugio si virgo sum quis timeo diligo custodia si corrumpo cur non palam nubo secundus post naufragium tabula sum qui malus coepio saltem hic remedium temperaris neque verus hic dico quo post peccatum tollo paenitentia ut qui malus coepio malus persevero sed qui despero in iste modus copulo divulsio alioqui si ad mater migraveris post ruina facilis possum cum is plango qui per ille absentia perdo quodsi adhuc integer sum et non perdo servo ne perdo quis tu necesse sum in is versaris domus in qui necesse habeo cottidie aut pereo aut vinco quisquam mortalis iuxta vipera securus somnus capio qui ut non percutio certus sollicito securus sum pereo non possum quam iuxta periculum non pereo in alter tranquillitas sum in alter gubernatio ibi gaudeo hic evado


Sed de hoc gradu pulsus provocabis ad clericos: An de his aliquid audeam dicere, qui certe in suis urbibus commorantur? Absit ut quicquam de his sinistrum loquar, qui apostolico gradui succedentes Christi corpus sacro ore conficiunt, per quos nos etiam Christiani sumus, qui claves regni caelorum habentes quodammodo ante iudicii diem iudicant, qui sponsum domini sobria castitate conservant. Sed alia, ut ante praestruxi, monachi causa est, alia clericorum. Clerici oves pascunt, ego pascor; illi de altario vivunt, mihi quasi infructuosae arbori securis ponitur ad radices, si munus ad altare non defero. Nee possum obtendere paupertatem, cum in evangelio anum videam duo, quae sola sibi supererant, aera mittentem. Mihi ante presbyterum sedere non licet; illi, si peccavero, licet tradere me Satanae in interitum carnis, ut spiritus salvus fiat. Et in veteri quidem lege, quicumque sacerdotibus non obtemperasset, aut extra castra positus lapidabatur a populo aut gladio cervice subiecto contemptum expiabat cruore. Nunc vero inoboediens spiritali mucrone truncatur aut eiectus de ecclesia rabido daemonum ore discerpitur. Quod si te quoque ad eundem ordinem pia fratrum blandimenta sollicitant, gaudebo de ascensu, timebo de lapsu. Qui episcopatum desiderat, bonum opus desiderat. Scimus ista, sed iunge, quod sequitur: Oportet autem huiusmodi inreprehensibilem esse, unius uxoris virum, sobrium, pudicum, prudentem, ornatum, hospitalem, dicibilem, non vinolentum, non percussorem, sed modestum. Et ceteris de eo, quae sequuntur, explicitis non minore* in tertio gradu adhibuit diligentiam dicens: Diaconos similiter pudicos, non bilingues, non multo vino deditos, non turpilucros, habentes mysterium fidei in conscientia pura. Et hi autem probentur primam et sic ministrent nullum crimen habentes. Vae illi homini, qui vestem non habens nuptialem ingreditur ad cenam! Nihil superest, nisi ut statim audiat: Amice, quomodo huc venisti? et illo obmutescente dicatur ministris: Tollite illum pedibus et manibus et mittite eum in tenebras exteriores; ibi erit fletus et stridor dentium. Vae illi, qui acceptum talentum in sudario ligans ceteris lucra facientibus id tantum, quod acceperat, reservarit! Ilico indignantis domini clamore ferietur: Serve nequam, quare non dedisti pecuniam meam ad mensam, et ego veniens cum usuris exegissem? id est: deposuisses ad altare, quod ferre non poteras. Dum enim tu, ignavus negotiator, denarium tenes, alterius locum, qui pecuniam dupli-care poterat, occupasti. Quam ob rem sicut is, qui bene ministrat, bonum gradum sibi adquirit, ita, qui indigne ad calicem domini accedit, reus erit dominici corporis et sanguinis.

sed de hic gradus pello provoco ad clericos an de hic aliquis audeo dico qui certus in suus urbs commoro absum ut quisquam de hic sinister loquor qui apostolico gradui succedo christus corpus sacro os confacio per qui nos etiam christianus sum qui clavo regnum caelum habeo quodammodo ante iudicium dies judico qui sponsum dominus sobrius castitas conservo sed alius ut ante praestruxi monachi causa sum alius clericorum clerici ovo pascor ego pasco ille de altarium vivo ego quasi infructuosus arbor securis pono ad radix si munus ad altare non defero nee possum obtendo paupertas cum in evangelium anus video duo qui solus sui supersum aes mitto ego ante presbyterum sedeo non licet ille si pecco licet trado ego satanas in interitus caro ut spiritus salvus fio et in vetus quidem lex quicumque sacerdos non obtempero aut extra castrum pono lapidabatur ab populus aut gladius cervix subiectus contemno expiabat cruor nunc verus inoboedio spirital mucro trunco aut eicio de ecclesia rabidus daemon os discerpo qui si tu quoque ad idem ordo pius frater blandimentum sollicito gaudeo de ascensus timeo de lapsus qui episcopatus desidero bonus opus desidero scio iste sed jungo qui sequor oportet autem huiusmodi inreprehensibilis sum unus uxor vir sobrius pudicus prudens orno hospital dicibilis non vinolentus non percussor sed modestus et ceterus de is qui sequor explico non paruus in tertius gradus adhibeo diligentia dico diaconus similis pudicus non bilinguis non multus vinum dedo non turpilucros habeo mysterium fides in conscientia purus et hic autem probo primus et sic ministro nullus crimen habeo vae ille homo qui vestis non habeo nuptial ingredior ad cena nihil supersum nisi ut statim audio amicus quomodo huc venio et ille obmutescente dico minister tollo ille pes et manus et mitto is in tenebrae exter ibi sum fletus et strido dens vae ille qui accipio talentum in sudarium ligo ceterus lucrum facio is tantus qui accipio reservo ilico indignantis dominus clamor ferio servus nequam quare non do pecunia meus ad mensa et ego venio cum usura exigo is sum deposuisses ad altare qui fero non possum dum enim tu ignavus negotiator denarius teneo alter locus qui pecunia duplum caris possum occupo quam ob res sicut is qui bene ministro bonus gradus sui acquiro ita qui indignus ad calix dominus accedo reus sum dominicus corpus et sanguis


Quid igitur faciam? Iungam tecum lacrimis? Sed apostolus prohibet Christianorum mortuos dormientes vocans et dominus in evangelio: Non est, inquit, mortua puella, sed dormit. Lazarus quoque, quia dormierat, suscitatus est. Laeter et gaudeam, quod raptus sit, ne malitia inmutaret mentem eius, quia placeret Deo anima illius? Sed invito et repugnanti per genas lacrimae fluunt et inter praecepta virtutum resurrectionisque spem credulam mentem desiderii frangit affectus. O mors, quae fratres dividis et amore sociatos crudelis ac dura dissocias! Adduxit urentem ventum dominus de deserto ascendentem, qui siccavit venas tuas et desolavit fontem tuum. Devorasti quidem Ionam, sed et in utero tuo vivus fuit. Portasti quasi mortuum, ut tempestas mundi conquiesceret et Nineve nostra illius praeconio salvaretur. Ille, ille te vicit, ille iugulavit fugitivus propheta, qui reliquit domum suam, dedit dilectam animam suam in manus quaerentium eam. Qui per Osee quondam tibi rigidus minabatur: Ero mors tua, o mors; ero morsus tuus, inferne, illius morte tu mortua es, illius morte nos vivimus. Devorasti et devorata es, dumque adsumpti corporis sollicitaris inlecebra et avidis faucibus praedam putas, interiora tua adunco dente confossa sunt.

quis igitur facio jungo tu lacrima sed apostolus prohibeo christianorum mortuus dormio voco et dominus in evangelium non sum inquam morior puella sed dormio lazarus quoque quia dormio suscito sum laeto et gaudeo qui rapio sum ne malitia inmutaret mens is quia placeo deus anima ille sed invito et repugno per gena lacrima fluo et inter praecipio virtus resurrectio spes credulus mens desiderium frango afficio o mors qui frater divido et amor sociatos crudelis atque durus dissocias adduco uro venio dominus de desero ascendo qui sicco vena tuus et desolavit fons tuus devoro quidem ionas sed et in uterus tuus vivus sum porto quasi mortuus ut tempestas mundus conquiesceret et ninus noster ille praeconium salvo ille ille tu vinco ille jugulo fugitivus propheta qui relinquo domus suus do diligo anima suus in manus quaero is qui per osee quondam tu rigidus mino sum mors tuus o mors sum mordeo tuus infernus ille mors tu morior sum ille mors nos vivo devoro et devoro sum dum adsumo corpus sollicitaris illecebra et avidus fauces praeda puto interior tuus aduncus dens confodio sum


Quid igitur? Luxuriandum est in adulescentia, ut postea luxuria fortius contemnatur? Absit, inquiunt; Unusquisque, enim, in qua vocatione vocatus est, in ea permaneat. Circumcisus quis, id est virgo, vocatus est: non adducat praeputium, hoc est non quaerat pellicias tunicas nuptiarum, quibus Adam eiectus de paradiso virginitatis indutus est. In praeputio quis vocatus est, hoc est habens uxorem et matrimonio pelle circumdatus: non quaerat virginitatis et aeternae pudicitiae nuditatem, quam semel habere desivit, sed utatur vase suo in sanctificatione et pudicitia bibatque de fontibus suis et non quaerat cisternas lupanarium dissipatas, quae purissimas aquas pudicitiae continere non possunt. Unde et idem Paulus in eodem capitulo de virginitate et nuptiis disputans servos carnis vocat in matrimonio constitutos, liberos eos, qui absque ullo nuptiarum iugo tota domino serviunt libertate. Quod loquimur, non in universum loquimur, sed in parte tractamus, nec de omnibus, sed de quibusdam dicimus. Ad utrumque sexum, non solum ad vas infirmius, noster sermo diligitur. Virgo es: quid te mulieris delectat societas? Quid fragilem et sutilem ratem magnis committis fluctibus et grande periculum navigationis incertae securus ascendis? Nescis, quid desideres, et tamen sic ei iungeris, quasi aut ante desideraveris aut—ut levissime dicam—postea desideraturus sis. Sed ad ministerium iste sexus est aptior. Elige ergo anum, elige deformem, elige probatae in domino continentiae. Quid te adulescentia, quid pulchra, quid luxuriosa delectat? Uteris balneis, cute nitida, rubicundus incedis, carnibus vesceris, affluis divitiis, pretiosa veste circumdatis et iuxta serpentem mortiferum securum dormire te credis? An non habitas in eodem hospitio, in nocte dumtaxat? Ceterum totos dies in huiusce modi confabulatione consumens quare solus cum sola et non cum arbitris sedes? Cum etiam ipse non pecces, aliis peccare videatis, ut exemplo sis miseris, qui nominis tui auctoritate delinquant. Tu quoque, virgo vel vidua, cur tam longo viri sermone retinens? Cur cum solo relicta non metuis? Saltim alvi te et vesicae cogat necessitas, ut exeas foras, ut deseras in hac re, cum quo licentius quam cum germano, multo verecundius egisti cum marito. Sed de scripturis sanctis aliquid interrogas: interroga publice; audiant pedisequae, audiant comites tuae. Omne, quod manifestatum lux est. Bonus sermo secreta non quaerit, quin potius delectatur laudibus suis et testimonio plurimorum. Magister egregius contemnit viros, fratres despicit et in unius mulierculae secreta eruditione desudat.

quis igitur luxurio sum in adulescentia ut postea luxuria fortis contemno absum inquam unusquisque enim in qui vocatio voco sum in is permaneo circumcido quis is sum virgo voco sum non adduco praeputium hic sum non quaero pellicio tunica nuptiae qui adam eicio de paradisus virginitas induo sum in praeputium quis voco sum hic sum habeo uxor et matrimonium pello circumdo non quaero virginitas et aeternus pudicitia nuditas quam semel habeo desino sed uto vasum suus in sanctificatio et pudicitia bibatque de fons suus et non quaero cisterna lupanaris dissipatas qui purus aqua pudicitia contineo non possum unde et idem paulus in idem capitulum de virginitas et nuptiae disputo servus caro voco in matrimonium constituo liber is qui absque ullus nuptiae iugum totus dominus servio libertas qui loquor non in universus loquor sed in pars tracto neque de omnis sed de quidam dico ad uterque sexus non solus ad vas infirmis noster sermo diligo virgo sum quis tu mulier delecto societas quis fragilis et sutilis ratis magnus committo fluctus et grandis periculum navigatio incertus securus ascendis nescio quis desidero et tamen sic is jungo quasi aut ante desidero aut ut levis dico postea desidero sum sed ad ministerium iste sexus sum aptus eligo ergo anus eligo deformo eligo probo in dominus continentia quis tu adulescentia quis pulcher quis luxuriosus delecto uto balnea cutis nitidus rubicundus incedo caro vesco affluis divitiae pretiosus vestis circumdo et iuxta serpens mortiferus securus dormio tu credo an non habito in idem hospitium in nox dumtaxat ceterum totus dies in hic modus confabulatio consumo quare solus cum solus et non cum arbiter sedes cos etiam ipse non pecco alius peccaris video ut exemplum sum miser qui nomen tuus auctoritas delinquo tu quoque virgo vel viduo cur tam longus vir sermo retineo cur cum solum relinquo non metuo saltem alvus tu et vesica cogo necessitas ut exeo foras ut desero in hic res cum quo licet quam cum germanus multus verecundus ago cum marito sed de scribo sanctus aliquis interrogo interrogo publicus audio pedisequa audio comes tuus omnis qui manifestas lux sum bonus sermo secerno non quaero quin potis delecto laus suus et testimonium multus magister egregius contemno vir frater despicio et in unus muliercula secerno eruditio desudo


Vidimus nuper et planximus Croesi opes unius morte deprehensas urbisque stipes quasi in usus pauperum congregatas stirpi et posteris derelictas. Tunc ferrum, quod latebat in profundo, super-natavit aquae et inter palmarum arbores Merrae amaritudo monstrata est. Nec mirum: talem et socium habuit et magistrum, qui egentium famem suas fecit esse divitias et miseris derelicta in suam miseriam tenuit. Quorum clamor tandem pervenit ad caelum et patientissimas Dei vicit aures, ut missus angelus pessimo Nabal Carmelio diceret: Stulte, hac nocte auferent animam tuam a te; quae autem preparasti, cuius erunt?

video nuper et planximus croesus ops unus mors deprehendo urbs stipo quasi in utor pauper congrego stirps et posterus derelictas tunc ferrum qui lateo in profundo super nato aqua et inter palmaris arbor merrae amaritudo monstro sum neque mirus talis et socius habeo et magister qui egeo fames suus facio sum divitiae et miser derelinquo in suus miseria teneo qui clamor tandem pervenio ad caelum et patior deus vinco auris ut mitto angelus malus nabal carmelio dico stultus hic nox aufero anima tuus ab tu qui autem preparasti qui sum


Unde repente et contra opinionem omnium Hierosolymam navigavit, ubi multorum excepta concursu nostro parumper usa est hospitio; cuius societatis recordans videor mihi adhuc videre, quam vidi. Iesu bone, quo illa fervore, quo studio intenta erat divinis voluminibus et veluti quandam famem satiare desiderans per prophetas, evangelia psalmosque currebat quaestiones proponens et solutas recondens in scriniolo pectoris sui! Nec vero satiabatur audiendi cupidine, sed addens scientiam addebat dolorem, et, quasi oleum flammae adiceres, maioris ardoris fomenta capiebat. Quodam die, cum in manibus Moysi Numeros teneremus, et me verecunde rogaret, quid sibi vellet nominum tanta congeries, cur singulae tribus in aliis atque in aliis locis varie iungerentur, quomodo Balaam ariolus sic futura Christi mysteria prophetarit, ut nullus propemodum prophetarum tam aperte de eo vaticinatus sit, respondi, ut potui, et visus sum interrogationi eius satisfacere. Re volvens ergo librum pervenit ad eum locum, ubi catalogus describitur omnium mansionum, per quas de Aegypto egrediens populus pervenit usque ad fluenta Iordanis. Cumque causas et rationes quaereret singularum, in quibusdam haesitavi, in aliis inoffenso cucurri pede, in plerisque simpliciter ignorantiam confessus sum. Tunc vero magis coepit urguere et, quasi mihi non liceret nescire, quod nescio, expostulare ac se indignam tantis mysteriis dicere. Quid plura? Extorsit mihi negandi verecundia, ut proprium ei opus huiusce modi disputatiunculae pollicerer, quod usque in presens tempus, ut nunc intellego, domini voluntate dilatum redditur memoriae illius, ut sacerdotalibus prioris ad se voluminis induta vestibus per mundi huius solitudinem gaudeat se ad terram repromissionis aliquando venisse.

unde repens et contra opinio omnis hierosolymam navigo ubi multus excipio concursus noster parumper utor sum hospitium qui societas recordor video ego adhuc video quam video iesus bonus quo ille fervor quo studium intendo sum divinus volumen et velut quidam fames satiaris desidero per propheta evangelia psalmosque curro quaestio propono et solvo recondo in scriniolo pectus suus neque verus satiabatur audio cupido sed addo scientia addo dolor et quasi oleum flamma adicio magnus ardor fomentum capio quidam dies cum in manus moysi numerus teneo et ego verecundus rogo quis sui volo nomen tantus congeries cur singulus tres in alius atque in alius locus varius jungo quomodo balaam ariolus sic sum christus mysterium prophetarit ut nullus propemodum propheta tam apertus de is vaticinor sum respondeo ut possum et video sum interrogatio is satisfacere res volvo ergo liber pervenio ad is locus ubi catalogus describo omnis mansio per qui de aegyptus egredior populus pervenio usque ad fluentum jordanes cos causa et ratio quaero singularis in quidam haesitavi in alius inoffensus curro pes in plerusque simplex ignorantia confiteor sum tunc verus magis coepio urgeo et quasi ego non licet nescio qui nescio expostularis atque sui indignus tantus mysterium dico quis multus extorqueo ego nego verecundia ut proprius is opus hic modus disputatiuncula polliceo qui usque in presens tempus ut nunc intellego dominus voluntas differo reddo memoria ille ut sacerdotal prior ad sui volumen induo vestis per mundus hic solitudo gaudeo sui ad terra repromissio aliquando venio


His igitur quasi quibusdam pestibus exterminatis veniamus ad eos, qui plures in commune habitant, id est, quos vocari coenobium diximus. Prima apud eos confoederatio est oboedire maioribus et, quidquid iusserint, facere. Divisi sunt per decurias atque centurias, ita ut novem hominibus decimus praesit et rursus decem praepositos sub se centesimus habeat. Manent separati, sed iunctis cellulis. Usque ad horam nonam quasi iustitium est: nemo pergit ad alium exceptis his, quos decanos diximus, ut, si cogitationibus forte quis fluctuat, illius consoletur alloquiis. Post horam nonam in commune concurritur, psalmi resonant, scripturae ex more recitantur et conpletis orationibus cunctisque residentibus medius, quem patrem vocant, incipit disputare. Quo loquente tantum silentium fit, ut nemo ad alium respicere, nemo audeat excreare. Dicentis laus in fletu est audientum. Tacite volvuntur per ora lacrimae et ne in singultus quidem erumpit dolor. Cum vero de regno Christi, de futura beatitudine, de gloria coeperit adnuntiare ventura, videas cunctos moderato suspirio et oculis ad caelum levatis intra se dicere: Quis dabit mihi pinnas sicut columbae, et volabo et requiescam? Post hoc concilium solvitur et unaquaeque decuria cum suo parente pergit ad mensas, quibus per singulas ebdomadas vicissim ministrant. Nullus in cibo strepitus, nemo comedens loquitur. Vivuntur pane, leguminibus et olere, quae sale et oleo condiuntur. Vinum tantum senes accipiunt, quibus et parvulis saepe fit prandium, ut aliorum fessa sustentetur aetas, aliorum non frangatur incipiens. Dehinc consurgunt pariter et hymno dicto ad praesepia redeunt. Ibi usque ad vesperam cum suis unusquisque loquitur et dicit: Vidistis illum et illum, quanta in ipso sit gratia, quantum silentium, quam moderatus incessus? Si infirmum viderint, consolantur; si in Deo amore ferventem, cohortantur ad studium. Et quia nocte extra orationes publicas ni suo cubili unusquisque vigilat, circumeunt cellulas singulorum et aure adposita, quid faciant, diligenter explorant. Quem tardiorem deprehenderint, non increpant, sed dissimulato, quod norunt, eum saepius visitant et prius incipientes provocant magis orare, quam cogunt. Opus diei statutum est, quod decano redditum fertur ad oeconomicum, qui et ipse per singulos menses patri omnium cum magno reddit tremore rationem. A quo etiam cibi, cum facti fuerint, degustantur et, quia non licet dicere cuiquam: Tunicam et sagum textaque iuncis strata non habeo, ille ita universa moderatur, ut nemo quid postulet, nemo dehabeat. Si vero quis coeperit aegrotare, transfertur ad exedram latiorem et tanto senum ministerio confovetur, ut nec delicias urbium nec matris quaerat affectum. Dominicis diebus oratione tantum et lectionibus vacant; quod quidem et omni tempore conpletis opusculis faciunt. Cotidie de scripturis aliquid discitur. Ieiunium totius anni aequale est excepta quadragesimo, in qua sola conceditur restrictius vivere. Pentecoste cenae mutantur in prandia, quo et traditioni ecclesiasticae satisfiat et ventrem cibo non onerent duplicato. Tales Philo, Platonici sermonis imitator, tales Iose- phus, Graecus Livius, in secunda Iudaicae captivitatis historia Essenos refert.

hic igitur quasi quidam pestis extermino venio ad is qui multus in communis habito is sum qui vocaris coenobium dico primus apud is confoederatio sum oboedio magnus et quisquis jubeo facio divido sum per decuria atque centurio ita ut novo homo decimus praesum et rursus decem praepono sub sui centesimus habeo maneo separo sed iungo cellulis usque ad hora nona quasi justitium sum nemo pergo ad alius excipio hic qui decanus dico ut si cogitatio fors quis fluctuo ille consolo alloquium post hora nona in communis concurro psalmus resono scribo ex mos recito et conpleo oratio cunctus resideo medius qui pater voco incipio disputaris quo loquor tantus silentium fio ut nemo ad alius respicio nemo audeo excrearis dico laus in fleo sum audientum tacitus volvo per os lacrima et ne in singultus quidem erumpo dolor cos verus de regnum christus de sum beatitudo de gloria coepio adnuntiaris venio video cunctus modero suspirium et oculus ad caelum levo intra sui dico quis do ego pinnas sicut columba et volo et requiesco post hic concilium solvo et unaquaeque decuria cum suus pareo pergo ad mensa qui per singulus ebdomadas vicissim ministro nullus in cibus strepitus nemo comedeor loquor vivuntur panis legumen et oleo qui sal et oleum condio vinum tantus senex accipio qui et parvulis saepe fio prandium ut alius fessus sustento aetas alius non frango incipio dehinc consurgo pariter et hymnus dico ad praesaepe redeo ibi usque ad vespera cum suus unusquisque loquor et dico video ille et ille quantus in ipse sum gratia quantus silentium quam moderor incessus si infirmus video consolo si in deus amor ferveo cohorto ad studium et quia nox extra oratio publicus ni suus cubile unusquisque vigilo circumeo cellula singulus et auris appono quis facio diligenter exploro qui tardus deprehendo non increpo sed dissimulo qui nosco is saepis visitant et prior incipio provoco magis oro quam cogo opus dies status sum qui decano reddo fero ad oeconomicus qui et ipse per singuli mensis pater omnis cum magnus reddo tremor ratio ab quo etiam cibus cum facio sum degustantur et quia non licet dico quisquam tunica et sagum textum juncus sterno non habeo ille ita universus moderor ut nemo quis postulo nemo dehabeat si verus quis coepio aegrotaris transfero ad exedra fero et tantus seni ministerium confovetur ut neque deliquia urbs neque mater quaero afficio dominicus dies oratio tantus et lectio vaco qui quidem et omnis tempus conpleo opusculis facio cottidie de scribo aliquis disco ieiunium totus annus aequal sum excipio quadragesimus in qui solus concedo restringo vivo pentecoste cena muto in prandium quo et traditio ecclesiasticae satisfiat et venter cibus non onero duplico tal philus platonicus sermo imitator talis iose phus graecus livius in secundus judaicus captivitas historia essenos refero


Pari igitur prolata in utrumque sententia damnatos carnifex trahit. Totus ad spectaculum populus effunditur, et prorsus quasi migrare civitas putaretur, stipatis proruens portis turba densatur. Et quidem miserrimi iuvenis ad primum statim ictum amputatur gladio caput truncumque in suo sanguine volutatur cadaver. Postquam vero ad feminam ventum est et flexis in terram poplitibus super trementem cervicem micans elevatus est gladius et exercitatam carnifex dexteram totis viribus concitavit, ad primum corporis tactum stetit mucro letalis et leviter perstringens cutem rasurae modicae sanguinem aspersit. Inbellem manum percussor expavit, et victam dexteram gladio marcescente miratus in secundos impetus torquet. Languidus rursum in feminam mucro delabitur et, quasi ferrum ream timeret adtingere, circa cervicem torpet innoxium. Itaque furens et anhelus lictor paludamento in cervicem retorto, dum totas expedit vires, fibulam, quae chlamydis mordebat oras, in humum excussit ignarusque rei ensem librat in vulnus et: En tibi, ait mulier, ex umero aurum ruit. Collige multo quaesitum labore, ne pereat.

paris igitur profero in uterque sententia damno carnifex traho totus ad spectaculum populus effundo et prorsus quasi migraris civitas puto stipo proruens porta turba densatur et quidem miser juvenis ad primus statim ictus amputo gladius caput truncus in suus sanguis voluto cadaver postquam verus ad femina venio sum et flecto in terra poples super tremo cervix mico elevo sum gladius et exercito carnifex dexter totus vis concito ad primus corpus tango sto mucro letal et levis perstringo cutis rado modicus sanguis aspersit imbellis manus percussor expavesco et vinco dexter gladius marcesco miror in secundus impetus torqueo languidus rursum in femina mucro delabor et quasi ferrum reor timeo attingo circa cervix torpeo innoxius itaque furo et anhelus lictor paludamentum in cervix retorqueo dum totus expedio vireo fibula qui chlamys mordeo ora in humus excutio ignarus res ensis libro in vulnus et en tu aio mulier ex umerus aurum ruo colligo multus quaero labor ne pereo


Succurre, domine Iesu: ad unum hominem tuum quam plura sunt inventa supplicia! Crines ligantur ad stipitem et toto corpore ad eculeum fortius alligato vicinus pedibus ignis adponitur, utrumque latus carnifex fodit nec papillis dantur indutiae: inmota mulier manet et a dolore corporis spiritu separate, dum conscientiae bono fruitur, vetuit circa se saevire tormenta. Iudex crudelis quasi superatus adtollitur, illa dominum deprecatur; solvuntur membra conpagibus, illa oculos ad caelum tendit; de communi scelere alius confitetur, illa pro confitente negat et periclitans ipsa alium vindicat periclitantem.

succurro dominus iesus ad unus homo tuus quam multus sum invenio supplicium crinis ligo ad stipes et totus corpus ad equuleus fortis alligo vicinus pes ignis appono uterque latus carnifex fodio neque papilla do indutiae immotus mulier maneo et ab dolor corpus spiritus separo dum conscientia bonus fruor veto circa sui saevio tormentum iudex crudelis quasi supero adtollo ille dominus deprecor solvo membrum conpagibus ille oculus ad caelum tendo de communis scelus alius confiteor ille pro confiteor nego et periclitans ipse alius vindico periclitor


Pro gemmis aut serico divinos codices amet, in quibus non auri et pellis Babyloniae vermiculata pictura, sed ad fidem placeat emendata et erudita distinctio. Discat primum Psalterium, his se canticis avocet, et in Proverbiis Salomonis erudiatur ad vitam. In Ecclesiaste consuescat calcare, quae mundi sunt; in Iob virtutis et patientiae exempla sectetur. Ad Evangelia transeat numquam ea positura de manibus; Apostolorum Acta et Epistulas tota cordis inbibat voluntate. Cumque pectoris sui cellarium his opibus locupletarit, mandet memoriae Prophetas et Heptateuchum et Regum ac Paralipomenon libros Hesdraeque et Hester volumina, ut ultimum sine periculo discat Canticum Canticorum, ne, si in exordio legerit, sub carnalibus verbis spiritalium nuptiarum epithalamium non intellegens vulneretur. Caveat omnia apocrypha et, si quando ea non ad signorum veritatem, sed ad signorum reverentiam legere voluerit, sciat non eorum esse, quorum titulis praenotantur, multaque his admixta vitiosa et grandis esse prudentiae aurum in luto quaerere. Cypriani opuscula semper in manu teneat, Athanasii epistulas et Hilarii libros inoffenso decurrat pede. Illorum tractatibus, illorum delectetur ingeniis, in quorum libris pietas fidei non vacillet; ceteros sic legat, ut magis iudicet quam sequatur.

pro gemma aut sericum divinus codico amo in qui non aurum et pello babylonia vermiculata pingo sed ad fides placeo emendo et erudio distinctio disco primus psalterium hic sui canticus avoco et in proverbium salomon erudio ad vita in ecclesiaste consuesco calcaris qui mundus sum in iob virtus et patientia exemplum sector ad evangelia transeo numquam is pono de manus apostolus acte et epistula totus chordus inbibo voluntas cos pectus suus cellarius hic ops locupletarit mando memoria propheta et heptateuchum et rex atque paralipomenon liber hesdraeque et hester volumen ut ulter sine periculum disco canticum canticus ne si in exordior lego sub carnal verbum spiritalis nuptiae epithalamium non intellego vulneretur caveat omnis apocrypha et si quando is non ad signum veritas sed ad signum reverentia lego volo scio non is sum qui titulus praenotantur multo hic admisceo vitiosus et grandis sum prudentia aurum in lutum quaero cypriani opusculum semper in manus teneo athanasii epistula et hilarii liber inoffensus decurro pes ille tractas ille delecto ingenium in qui liber pietas fides non vacillet ceterus sic lego ut magis iudico quam sequor


Esto cicada noctium. Lava per singulas noctes lectum tuum, in lacrimis stratum tuum riga. Vigila et flere sicut passer in solitudine. Psalle spiritu, psalle et mente: Benedic, anima mea, dominum et ne obliviscaris omnes retributiones eius, qui propitiatur cunctis iniquitatibus tuis, qui sanat omnes infirmitates tuas et redimit ex corruptione vitam tuam. Quis nostrum ex corde dicere potest: Quia cinerem quasi panem manducavi et potionem meam cum fletu miscebam? An non flendum est, non gemendum, cum me rursus serpens invitat ad inlicitos cibos? cum de paradiso virginitatis eiectum tunicis vult vestire pelliciis, quas Helias ad paradisum rediens proiecit in terram? Quid mihi et voluptati, quae in brevi perit? Quid cum hoc dulci et mortifero carmine sirenarum? Nolo illi subiacere sententiae, quae in hominem est lata damnatum: in doloribus et anxietatibus paries, mulier—lex ista non mea est— Et ad virum conversio tua. Sit conversio illius ad maritum, quae virum non habet Christum, et ad extremum morte morieris finis iste coniugii. Meum propositum sine sexu est. Habeant nuptiae suum tempus et titulum: mihi virginitas in Maria dedicatur et Christo.

sum cicada nox lavo per singulus nox lectus tuus in lacrima sterno tuus riga vigilo et fleo sicut passer in solitudo psalle spiritus psalle et mens benedic anima meus dominus et ne obliviscaris omnis retributio is qui propitio cunctus iniquitas tuus qui sano omnis infirmitas tuus et redimo ex corruptio vita tuus quis nos ex cor dico possum quia cinis quasi panis manduco et potio meus cum fleo misceo an non fleo sum non gemo cum ego rursus serpens invito ad illicitus cibus cum de paradisus virginitas eicio tunica volo vestio pelliciis qui helias ad paradisus redeo proicio in terra quis ego et voluptas qui in brevis pereo quis cum hic dulcis et mortifero carmen sirenaris nolo ille subjaceo sententia qui in homo sum fero damno in dolor et anxietas pario mulier lex iste non meus sum et ad vir conversio tuus sum conversio ille ad maritus qui vir non habeo christus et ad exter mors morior finis iste conjugium meus propono sine sexu sum habeo nuptiae suus tempus et titulis ego virginitas in marium dedico et christus


Soror mea sancti Iuliani in Christo fructus est: ille plantavit, vos rigate, dominus incrementum dabit. Hanc mihi Iesus pro eo vulnere, quod diabolus inflixerat, praestitit vivam reddendo pro mortua. Huic ego, ut ait gentilis poeta, omnia etiam tuta timeo. Scitis ipsi lubricum adolescentiae iter, in quo et ego lapsus sum et vos non sine timoris transitis. Hoc illa cum maxime ingrediens omnium fulcienda praeceptis, omnium est sustentanda solaciis, id est crebris vestrae sanctitudinis epistulis roboranda, et quia caritas omnia sustinet, obsecro ut etiam a papa Valeriano ad eam confortandam litteras exigatis. Nostis puellares animos his rebus plerumque solidari, si se intellegant curae esse maioribus.

soror meus sanctus julianus in christus fructus sum ille planto tu rigate dominus incrementum do hic ego iesus pro is vulnus qui diabolus infligo praesto vivo reddo pro morior hic ego ut aio gentilis poeta omnis etiam tueor timeo scio ipse lubricus adulescentia iter in quo et ego labor sum et tu non sine timor transeo hic ille cum magnus ingredior omnis fulcio praecipio omnis sum sustento solacium is sum creber vester sanctitudo epistula roboranda et quia careo omnis sustineo obsecro ut etiam ab papa valerianus ad is confortandam littera exigo nostos puellaris animus hic res plerusque solidaris si sui intellego cura sum magnus


Heli sacerdos offendit dominum ob vitia liberorum; episcopus fieri non potest, qui filios habuerit luxuriosos et non subditos. At e contrario de muliere scribitur, quod salva fiet per filiorum generationem, si permanserit in fide et caritate et sanctificatione cum pudicitia. Si perfecta aetas et si iuris inputatur parentibus, quanto magis lactans et fragilis et quae iuxta sententiam domini ignorat dexteram aut sinistram, id est boni ac mali nescit differentiam! Sollicita provides, ne filia percutiatur a vipera; cur non eadem cura provideas, ne feriatur a malleo universae terrae, ne bibat de aureo calice Babylonis, ne egrediatur cum Dina et velit videre filias regionis alienae, ne ludat pedibus, ne trahat tunicas? Venena non dantur nisi melle circumlita et vitia non decipiunt nisi sub specie umbraque virtutum. Et quomodo, inquies, peccata patrum filiis non redduntur nec filiorum parentibus, sed anima quae peccaverit, ipsa morietur? Hoc de his dicitur, qui possunt sapere, de quibus in evangelio scriptum est: Aetatem habet, pro se loquatur. Qui autem parvulus est et sapit ut parvulus, donec ad annos sapientiae veniat et Pythagorae litterae eum perducant ad bivium, tam mala eius quam bona parentibus inputantur, nisi forte aestimas Christianorum filios, si baptisma non acceperint, ipsos tantum reos esse peccati et non scelus referri ad eos, qui dare noluerint, maxime eo tempore, quo contradicere non poterant, qui accepturi erant, sicut e regione salus infantium maiorum lucrum est. Offerre necne filiam potestatis tuae fuit, quamquam alia sit tua condicio, quae prius eam vovisti, quam conceperis; ut autem oblatam neglegas, ad periculum tuum pertinet. Qui claudam et mutilam et qualibet sorde maculatam obtulerit hostiam, sacrilegii reus est; quanto magis, qui partem corporis sui et inlibatae animae puritatem regiis amplexibus parat, si negligens fuerit, punietur!

helis sacerdos offendo dominus ob vitio liberi episcopus fio non possum qui filius habeo luxuriosus et non subdo at e contrarius de mulier scribo qui salvo fio per filius generatio si permaneo in fides et caritas et sanctificatio cum pudicitia si perficio aetas et si ius inputo parens quantus magis lacto et fragilis et qui iuxta sententia dominus ignoro dexter aut sinistra is sum bonus atque malus nescio differentia sollicito provideo ne filia percutio ab vipera cur non idem cura provideo ne ferio ab malleus universus terra ne bibo de aureus calix babylon ne egredior cum dine et volo video filia regio alienus ne ludo pes ne traho tunica veneno non do nisi mel circumlino et vitio non decipio nisi sub species umbro virtus et quomodo inquam pecco pater filius non reddo neque filius parens sed anima qui pecco ipse morior hic de hic dico qui possum sapio de qui in evangelium scribo sum aetas habeo pro sui loquor qui autem parvulus sum et sapio ut parvulus donec ad annus sapientia venio et pythagoras littera is perduco ad bivius tam malus is quam bonus parens inputo nisi fors aestimo christianorum filius si baptisma non accipio ipse tantus reus sum pecco et non scelus refero ad is qui do nolo magnus is tempus quo contradico non possum qui accipio sum sicut e regio salus infer magnus lucrum sum offero necne filia potestas tuus sum quamquam alius sum tuus condicio qui prior is voveo quam concapit ut autem offertor neglego ad periculum tuus pertineo qui claudo et mutilus et qualibet sordeo maculo offertor hostio sacrilegium reus sum quantus magis qui pars corpus suus et illibatus anima puritas regius amplexus paro si negligens sum punior


Navigantes Rubrum Mare, in quo optandum nobis est ut verus Pharao cum suo mergatur exercitu, multis difficultatibus ac periculis ad urbem Abisamam perveniunt. Utroque litore gentes vagae, immo beluae habitant ferocissimae. Semper solliciti, semper armati totius anni vehunt cibaria. Latentibus saxis vadisque durissimis plena sunt omnia, ita ut speculator et ductor in summa mali arbore sedeat et inde regendae et circumflectendae navis dictata praedicat. Felix cursus est, si post sex menses supra dictae urbis portum teneant, a quo se incipit aperire oceanus, per quem vix anno perpetuo ad Indiam pervcnitur et ad Gangem fluvium—quem Phison sancta scriptura cognominat—qui circuit omnem terram Evilat et multa genera pigmentorum de paradisi dicitur fonte evehere. Ibi nascitur carbunculus et zmaragdus et margarita candentia et uniones, quibus nobilium feminarum ardet ambitio, montesque aurei, quos adire propter dracones et gryphas et inmensorum corporum monstra hominibus inpossibile est, ut ostendatur nobis, quales custodes habeat avaritia.

navigo rubrus maris in quo opto nos sum ut verus pharao cum suus mergo exercitus multus difficultas atque periculum ad urbs abisamam pervenio uterque litus gens vagus immo belua habito ferox semper sollicitus semper armatus totus annus veho cibaria lateo saxum vado durus plenus sum omnis ita ut speculator et ducto in summus malus arbor sedeo et inde rego et circumflectendae navus dictata praedico felix curro sum si post sex mensis supra dico urbs portus teneo ab quo sui incipio aperio oceanus per qui vix annus perpetuus ad india pervcnitur et ad gangem fluvius qui phison sancio scribo cognomino qui circumeo omnis terra evilat et multus genus pigmentor de paradisus dico fons eveho ibi nascor carbunculus et smaragdus et margaritum candeo et unio qui nobilis femina ardeo ambitio mons aureus qui adeo propter draco et gryphas et inmensor corpus monstrum homo inpossibilis sum ut ostendo nos qualis custos habeo avaritia


Discat et lanam facere, tenere colum, ponere in gremio calatum, rotare fusum, stamina pollice ducere. Spernat bombycum telas, Serum vellera et aurum in fila lentescens. Talia vestimenta paret, quibus pellatur frigus, non quibus corpora vestita nudentur. Cibus eius holusculum sit et simila raroque pisciculi. Et ne gulae praecepta longius traham, de quibus in alio loco plenius sum locutus, sic comedat, ut semper esuriat, ut statim post cibum possit legere, orare, psallere. Displicent mihi in teneris vel maxime aetatibus longa et inmoderata ieiunia, quibus iunguntur ebdomades et oleum in cibo ac poma vitantur. Experimento didici asellum in via, cum lassus fuerit, diverticula quaerere. Faciant hoc cultores Isidis et Cybelae, qui gulosa abstinentia Fasides aves et fumantes turtures vorant, ne scilicet Cerealia dona contaminent. Hoc in perpetuo ieiunio praeceptum sit, ut longo itineri vires perpetes supparentur, ne in prima mansione currentes corruamus in mediis. Ceterum, ut ante scripsi, in quadragesima continentiae vela pandenda sunt et tota aurigae retinacula equis laxanda properantibus, quamquam alia sit condicio saecularium, alia virginum ac monachorum. Saecularis homo in quadragesima ventris ingluviem decoquit et in coclearum morem suo victitans suco futuris dapibus ac saginae aqualiculum parat; virgo et monachus sic in quadragesima suos emittant equos, ut sibi meminerint semper esse currendum. Finitus labor maior, infinitus moderatior est; ibi enim respiramus, hic perpetuo incedimus.

disco et lana facio teneo colus pono in gremium calatum rotaris fundo stamen polliceo duco sperno bombycum tela seres vellus et aurum in filum lentesco talis vestimentum pareo qui pello frigus non qui corpus vestio nudo cibus is holusculis sum et simila rarus pisciculis et ne gula praecipio longus traho de qui in alius locus plenus sum loquor sic comedat ut semper exsurio ut statim post cibus possum lego oro psallo displiceo ego in teneo vel magnus aetas longus et immoderatus ieiunium qui jungo ebdomades et oleum in cibus atque pomum vito experimentum disco asellus in via cum lassus sum diverticula quaero facio hic cultor isidis et cybelae qui gulosa abstinentia fasides aveo et fumo turtur voro ne scilicet cerealia donum contamino hic in perpetuus jejunium praeceptum sum ut longus iter vireo perpes supparentur ne in primus mansio curro corruo in medius ceterum ut ante scribo in quadragesimus continentia velo pandenda sum et totus auriga retinaculum equus laxo propero quamquam alius sum condicio saecularis alius virgo atque monachorum saecularis homo in quadragesimus venter ingluvies decoquo et in coclearis mos suus victitans sucus sum daps atque sagina aqualiculis paro virgo et monachus sic in quadragesimus suus emitto equus ut sui memini semper sum curro finio labor magnus infinitus moderatus sum ibi enim respiramus hic perpetuus incedo


Haec omnia, quae digessimus, dura videbuntur ei, qui non amat Christum. Qui autem omnem saeculi pompam pro purgamento habuerit et vana duxerit universa sub sole, ut Christum lucrifaciat, qui conmortuus est domino suo et conresurrexit et crucifixit carnem cum vitiis et concupiscentiis, libere proclamabit: Quis nos separabit a caritate Christi? tribulatio? an angustia? an persecutio? an famis? an nuditas? an periculum? an gladius? Et iterum: Certus autem sum, quia neque mors neque vita neque angelus neque principatus neque instantia neque futura neque fortitudo neque excelsum neque profundum neque alia creatura poterit nos separare a caritate Dei, quae est in Christo Iesu domino nostro. Dei filius pro nostra salute hominis factus est filius, decem mensibus in utero, ut nascatur, expectat, fastidia sustinet, cruentus egeritur, involvitur pannis, blanditiis deridetur et ille, cuius pugillo mundus includitur, praesepis continetur angustiis. Taceo, quod usque ad tricesimum annum ignobilis parentum paupertate contentus est: verberabatur et tacet; crucifigitur et pro crucifigentibus deprecatur. Quid, igitur, retribuam domino pro omnibus, quae retribuit mihi? Calicem salutaris accipiam et nomen domini invocabo. Pretiosa in conspectu domini mors sanctorum eius. Haec est sola digna retributio, cum sanguis sanguine compensatur et redempti cruore Christi pro redemptore libenter obcumbimus. Quis sanctorum sine certamine coronatus est? Abel iustus occiditur; Abraham uxorem periclitatur amittere et, ne in inmensum volumen extendam, quaere et invenies singulos diversa perpessos. Solus in deliciis Salomon fuit, et forsitan ideo corruit. Quem enim diligit dominus, corripit; castigat autem omnem filium quem recipit. Nonne melius est brevi tempore dimicare, ferre vallum, arma, cibaria, lassescere sub lorica et postea gaudere victorem, quam inpatientia unius horae servire perpetuo?

hic omnis qui digero durus video is qui non amo christus qui autem omnis saeculis pompa pro purgamentum habeo et vanus duco universus sub sol ut christus lucrifacio qui conmortuus sum dominus suus et conresurrexit et crucifixit caro cum vitium et concupiscentia libo proclamo quis nos separo ab caritas christus tribulatio an angustio an persecutio an fames an nuditas an periculum an gladius et iterum certus autem sum quia neque mors neque vito neque angelus neque principatus neque insto neque sum neque fortitudo neque excello neque profundum neque alius creo possum nos separaris ab caritas deus qui sum in christus iesus dominus noster deus filius pro noster salus homo facio sum filius decem mensis in uterus ut nasco expecto fastidium sustineo cruentus egero involvo pannus blanditia derideo et ille qui pugillo mundus includo praesaepe contineo angustia taceo qui usque ad tricesimum annus ignobilis parens paupertas contineo sum verbero et taceo crucifigitur et pro crucifigentibus deprecor quis igitur retribuo dominus pro omnis qui retribuo ego calix salutaris accipio et nomen dominus invoco pretiosus in conspectus dominus mors sancio is hic sum solus dignus retributio cum sanguis sanguis compenso et reemo cruor christus pro redemptor libet obcumbimus quis sancio sine certamen corono sum abel iustus occaedes abraham uxor periclitor amitto et ne in immensus volumen extendo quaero et invenio singuli diverto perpetior solus in deliciae salomon sum et forsitan ideo corruo qui enim diligo dominus corripio castigo autem omnis filius qui recipio nonne bonus sum brevis tempus dimicaris fero valles arma cibaria lassesco sub lorica et postea gaudeo victor quam impatiens unus hora servio perpetuus