Octavius

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Illum iam velim convenire, qui initiari nos dicit aut credit de caede infantis et sanguine. Putas posse fieri, ut tam molle, tam parvulum corpus fata vulnerum capiat? ut quisquam illum rudem sanguinem novelli et vixdum hominis caedat, fundat, exhauriat? Nemo hoc potest credere nisi qui possit audere.

ille iam volo convenio qui initiaris nos dico aut credo de caedes infer et sanguis puta possum fio ut tam mollis tam parvulis corpus fatum vulnus capio ut quisquam ille rudis sanguis novellus et vixdum homo caedo fundo exhaurio nemo hic possum credo nisi qui possum audeo


Iovem narrat Briareo liberatum, ne a diis ceteris ligaretur, et Sarpedonem filium, quoniam morti non poterat eripere, cruentis imbribus flere, et loro veneris iniectum flagrantius, quam in adulteras soleat, cum Iunone uxore concumbere.

iuppiter narro briareo libero ne ab diuus ceterus ligo et sarpedon filius quoniam mors non possum eripio cruentus imber fleo et lorus venio injectus flagro quam in adultero soleo cum juno uxor concumbo


Absque enim notitia dei quae potest esse solida felicitas, cum mors sit? Somnio similis, antequam tenetur, elabitur.

absque enim notitia deus qui possum sum solidus felicitas cum mors sum somnio similis antequam teneo elabor


Sensim itaque tranquilleque progressi oram curvi molliter litoris iter fabulis fallentibus legebamus. Haec fabulae erant Octavi disserentis de navigatione narratio.

sensim itaque tranquilleque progredior ora curvus mollis litor iter fabula fallo lego hic fabula sum octavius dissero de navigatio narratio


Quid ingrati sumus, quid nobis invidemus, si veritas divinitatis nostri temporis aetate maturuit? Fruamur bono nostro et recti sententiam temperemus: cohibeatur superstitio, impietas expietur, vera religio reservetur.

quis ingratus sum quis nos invideo si vereor divinitas noster tempus aetas maturesco fruor bonus noster et recingo sententia tempero cohibeo superstitio impietas expio verus religio reservo


Cum Octavius perorasset, aliquamdiu nos ad silentium stupefacti intentos vultus tenebamus, et quod ad me est, magnitudine admirationis evanui, quod ea, quae facilius est sentire quam dicere, et argumentis et exemplis et lectionum auctoritatibus adornasset et quod malevolos isdem illis quibus armantur, philosophorum telis retudisset, ostendisset etiam veritatem non tantummodo facilem sed et favorabilem.

cos octavus peroro aliquamdiu nos ad silentium stupefacio intendo vultus teneo et qui ad ego sum magnitudo admiratio evanui qui is qui facilis sum sentio quam dico et argumentum et exemplum et lectio auctoritas adorno et qui malevolus idem ille qui armo philosophus telum retudisset ostendo etiam veritas non tantummodo facilis sed et favorabilis


Tunc Octavius ait: Non boni viri est, Marce frater, hominem domi forisque lateri tuo inhaerentem sic in hac inperitiae vulgaris caecitate deserere, ut tam luculento die in lapides eum patiaris inpingere, effigiatos sane et unctos et coronatos, cum scias huius erroris non minorem ad te quam ad ipsum infamiam redundare.

tunc octavus aio non bonus vir sum marcus frater homo domus foris lateo tuus inhaereo sic in hic imperitia vulgaris caecitas desero ut tam luculentus dies in lapis is patior inpingo effigiatos sanus et ungo et corono cum scio hic error non paruus ad tu quam ad ipse infamia redundaris


Et Plato ideo praeclare Homerum illum inclytum laudatum et coronatum de civitate, quam in sermone instituebat, eiecit.

et plato ideo praeclaris homerus ille inclytum laudo et corono de civitas quam in sermo instituo eicio


Similiter erraverunt erga deos quoque maiores nostri: inprovidi, creduli rudi simplicitate crediderunt. Dum reges suos colunt religiose, dum defunctos eos desiderant in imaginibus videre, dum gestiunt eorum memorias in statuis detinere, sacra facta sunt quae fuerant adsumpta solacia.

similis erro erga deus quoque magnus noster improvide credulis rudo simplicitas credo dum rex suus colo religiosus dum defungor is desidero in imago video dum gestio is memoria in statuo detineo sacer facio sum qui sum adsumo solacium


Gaius Caesar, ne ante brumam in Africam navigia transmitteret, auguriis et auspiciis renitentibus, sprevit: eo facilius et navigavit et vicit.

gaius caesar ne ante bruma in africa navigium transmitto augurium et auspicium renitentibus sperno is facilis et navigo et vinco


Ergo nec de mortuis dii, quoniam deus mori non potest, nec de natis, quoniam moritur omne quod nascitur: divinum autem id est, quod nec ortum habet nec occasum. Cur enim, si nati sunt, non hodieque nascuntur? Nisi forte iam Iuppiter senuit et partus in Iunone defecit et Minerva canuit antequam peperit. An ideo cessavit ista generatio, quoniam nulla huiusmodi fabulis praebetur adsensio?

ergo neque de morior dius quoniam deus morior non possum neque de obstino quoniam morior omnis qui nascor divinus autem is sum qui neque orior habeo neque occasus cur enim si nascor sum non hodie nascor nisus fors iam iuppiter senesco et pario in juno deficio et minerva caneo antequam pario an ideo cesso iste generatio quoniam nullus huiusmodi fabula praebeo assensio


Quodsi in animum quis inducat, tormentis quibus et quibus machinis simulacrum omne formetur, erubescet timere se materiem ab artifice, ut deum faceret, inlusam.

quodsi in animus quis induco tormentum qui et qui machina simulacrum omnis formo erubesco timeo sui materio ab artifex ut deus facio inlusam


Eius filius Iuppiter Cretae excluso parente regnavit, illic obiit, illic filios habuit: adhuc antrum Iovis visitur et sepulcrum eius ostenditur, et ipsis sacris suis humanitatis arguitur.

is filius iuppiter creta excludo pareo regno illic obeo illic filius habeo adhuc antrum iuppiter viso et sepulcrum is ostendo et ipse sacrum suus humanitas arguo


Nihil itaque indignandum vel dolendum, si quicumque de divinis quaerat, sentiat, proferat, cum non disputantis auctoritas, sed disputationis ipsius veritas requiratur. Atque etiam, quo imperitior sermo, hoc inlustrior ratio est, quoniam non fucatur pompa facundiae et gratiae, sed, ut est, recti regula sustinetur.

nihil itaque indignor vel doleo si quicumque de divinus quaero sentio profero cum non disputo auctoritas sed disputatio ipse vereor requiro atque etiam quo imperitus sermo hic illustris ratio sum quoniam non fuco pompa facundia et gratia sed ut sum recingo regula sustineo


At enim dei miles nec in dolore deseritur nec morte finitur. Sic Christianus miser videri potest, non potest inveniri. Vos ipsi calamitosos viros fertis ad caelum, ut Mucium Scaevolam, qui cum errasset in regem, perisset in hostibus, nisi dexteram perdidisset.

at enim deus miles neque in dolor desero neque mors finio sic christianus miser video possum non possum invenio tu ipse calamitosus vir fero ad caelum ut mucius scaevola qui cum erro in rex pereo in hostis nisi dexter perdo


Et quoniam meus frater erupit, aegre se ferre, stomachari, indignari, dolere, inliteratos, pauperes, inperitos de rebus caelestibus disputare, sciat omnes homines, sine dilectu aetatis, sexus, dignitatis, rationis et sensus capaces et habiles procreatos nec fortuna nanctos, sed natura insitos esse sapientiam: quin ipsos etiam philosophos, vel si qui alii artium repertores in memorias exierunt, priusquam sollertia mentis parerent nominis claritatem, habitos esse plebeios, indoctos, seminudos: adeo divites facultatibus suis inligatos magis aurum suspicere consuesse quam caelum, nostrates pauperes et commentos esse prudentiam et tradidisse ceteris disciplinam. Unde apparet ingenium non dari facultatibus nec studio parari, sed cum ipsa mentis formatione generari.

et quoniam meus frater erumpo aeger sui fero stomacharis indignor doleo inliteratos pauper imperitus de res caelestis disputaris scio omnis homo sine delectus aetas sexus dignitas ratio et sensus capax et habilis procreo neque fortuna nanctos sed natura inquiro sum sapientia quin ipse etiam philosophus vel si qui alius ars repertor in memoria exeo priusquam sollertia mens pario nomen claritas habeo sum plebeius indoctus seminudos adeo dives facultas suus inligo magis aurum suspicio consuesse quam caelum nostras pauper et commentus sum prudentia et trado ceterus disciplina unde appareo ingenium non do facultas neque studium paro sed cum ipse mens formatio generaris


Qui de ultima faece collectis imperitioribus et mulieribus credulis sexus sui facilitate labentibus plebem profanae coniurationis instituunt, quae nocturnis congregationibus et ieiuniis sollemnibus et inhumanis cibis non sacro quodam, sed piaculo foederatur, latebrosa et lucifuga natio, in publicum muta, in angulis garrula, templa ut busta despiciunt, deos despuunt, rident sacra, miserentur miseri (si fas est) sacerdotum, honores et purpuras despiciunt, ipsi seminudi!

qui de ulter faex colligo imperitus et mulier credulis sexus suus facilitas labor plebs profanus coniuratio instituo qui nocturnus congregatio et jejunium sollemne et inhumanus cibus non sacro quidam sed piaculum foederatur latebrosus et lucifugus natio in publicus muto in angulis garrulus templum ut bustum despicio deus despuo rideo sacer misereor miser si fas sum sacerdos honor et purpuro despicio ipse seminudus


Ceterum de incendio mundi, aut improvisum ignem cadere aut deficere umorem non credere, vulgaris erroris est.

ceterum de incendium mundus aut improvide ignis cado aut deficio umor non credo vulgaris error sum


Ipsis testibus, esse eos daemonas, de se verum confitentibus credite: adiurati enim per deum verum et solum, inviti, miseri corporibus inhorrescunt et vel exiliunt statim vel evanescunt gradatim, prout fides patientis adiuvat aut gratia curantis adspirat. Sic Christianos de proximo fugitant, quos longe in coetibus per vos lacessebant.

ipse testis sum is daemonas de sui verus confiteor credo adiurati enim per deus verus et solus invitus miser corpus inhorresco et vel exiliunt statim vel evanesco gradatim prout fides patior adjuvo aut gratia curo adspiro sic christianus de propior fugito qui longus in coitus per tu lacesso


Omitto vetera quae multa sunt, et de deorum natalibus, donis, muneribus neglego carmina poetarum, praedicta etiam de oraculis fata transibo, ne vobis antiquitas nimium fabulosa videatur. Intende templis ac delubris deorum, quibus Romana civitas et protegitur et ornatur: magis sunt augusta numinibus incolis, praesentibus, inquilinis quam cultu, insignibus et muneribus opulenta.

omitto vetero qui multus sum et de deus natal donum munus neglego carmen poetaris praedico etiam de oraculis fatum transeo ne tu antiquitas nimium fabulosus video intendo templum atque delubrum deus qui romanus civitas et protego et orno magis sum augustus numen incolo praesens inquilinus quam cultus insignis et munus opulentus


Quis ergo dubitat horum imagines consecratas vulgus orare et publice colere, dum opinio et mens imperitorum artis concinnitate decipitur, auri fulgore praestringitur, argenti nitore et candore eboris hebetatur?

quis ergo dubito hic imago consecro vulgus oro et publicus colo dum opinio et mens imperitor ars concinnitas decipio aurum fulgor praestringo argentum nitor et candor ebur hebeto


Testis Mater Idaea, quae adventu suo et probavit matronae castitatem et urbem metu hostili liberavit; testes equestrium fratrum in lacu, sicut se ostenderant, statuae consecratae, qui anheli spumantibus equis atque fumantibus de Perse victoriam eadem die qua fecerant nuntiaverunt; testis ludorum offensi Iovis de somnio plebei hominis iteratio: et Deciorum devotio rata testis est; testis et Curtius, qui equitis sui vel mole vel honore hiatum profundae voraginis coaequavit.

testa mater idaeus qui advenio suus et probo matrona castitas et urbs metus hostilis libero testis equester frater in lacus sicut sui ostendo statua consecro qui anhelis spumo equus atque fumo de perses victoria idem dies qui facio nuntio testis ludus offendo iuppiter de somnio plebes homo iteratio et decius devotio reor testis sum testis et curtus qui equio suus vel moles vel honor hio profundus vorago coaequo


Zenon, eiusdem magister, naturalem legem atque divinam et aethera interim interdumque rationem vult omnium esse principium; idem interpretando Iunonem aera, Iovem caelum, Neptunum mare, ignem esse Vulcanum et ceteros similiter vulgi deos elementa esse monstrando publicum arguit graviter et revincit errorem.

zeno idem magister natural lex atque divina et aether interim interdum ratio volo omnis sum principium idem interpretor juno aes iuppiter caelum neptunus mare ignis sum volcanus et ceterus similis vulgus deus elementum sum monstro publicus arguo gravis et revincio error


Sic everso et extincto conscio lumine inpudentibus tenebris nexus infandae cupiditatis involvunt per incertum sortis, etsi non omnes opera, conscientia tamen pariter incesti, quoniam voto universorum adpetitur quicquid accidere potest in actu singulorum.

sic everro et extingo conscio lumen impudens tenebrae necto infer cupiditas involvo per incertus sors etsi non omnis opus conscientia tamen pariter incestus quoniam veto universor adpeto quisquis accido possum in actus singulus


His enim et huiusmodi fabulis idem daemones ad execrationis horrorem imperitorum aures adversus nos referserunt. Nec tamen mirum, cum omnium fama, quae semper insparsis mendaciis alitur, ostensa veritate consumitur, sit et negotium daemonum; ab ipsis enim rumor falsus et seritur et fovetur.

hic enim et huiusmodi fabula idem daemon ad execratio horror imperitor auris adverro nos refercio neque tamen mirus cum omnis fama qui semper insparsis mendacium alo ostendo veritas consumo sum et negotium daemon ab ipse enim rumor falsus et sero et foveo


Quid quod omnium de isto habeo consensum? Audio vulgus: cum ad caelum manus tendunt, nihil aliud quam deum dicunt et deus magnus est et deus verus est et si deus dederit. vulgi iste naturalis sermo est an Christiani confitentis oratio? Et qui Iovem principem volunt, falluntur in nomine, sed de una potestate consentiunt.

quis qui omnis de iste habeo consensus audio vulgus cum ad caelum manus tendo nihil alius quam deus dico et deus magnus sum et deus verus sum et si deus do vulgus iste natural sermo sum an christianus confiteor oratio et qui iuppiter princeps volo fallo in nomen sed de unus potestas consentio


Igitur Romani non ideo tanti, quod religiosi, sed quod inpune sacrilegi: neque enim potuerunt in ipsis bellis deos adiutores habere, adversus quos arma rapuerunt. At, quos prostraverant, detriumphatos colere coeperunt: quid autem isti dii pro Romanis possunt, qui nihil pro suis adversus eorum arma valuerunt?

igitur romanus non ideo tantus qui religiosus sed qui impunis sacrilegus neque enim possum in ipse bellum deus adiutor habeo adverro qui arma rapio at qui prosterno detriumphatos colo coepio quis autem iste dius pro romanus possum qui nihil pro suus adverro is arma valeo


Ipsum credo docuisse sanguinis foedere coniurare Catilinam, et Bellonam sacrum suum haustu humani cruoris imbuere, et comitialem morbum hominis sanguine, id est morbo graviore sanare.

ipse credo doceo sanguis foedus coniuro catilina et bellona sacer suus haurio humanus cruor imbuo et comitial morbus homo sanguis is sum morbus gravis sano


Nec de ultima statim plebe consistimus, si honores vestros et purpuras recusamus, nec factiosi sumus, si omnes unum bonum sapimus eadem congregati quiete qua singuli, nec in angulis garruli, si audire nos publice aut erubescitis aut timetis.

neque de ulter statim plebs consisto si honor vester et purpuro recuso neque factiosus sum si omnis unus bonus sapio idem congrego quiesco qui singuli neque in angulis garrulis si audio nos publicus aut erubesco aut timeo


Et Octavius: Dicam equidem, ut potero, pro viribus, et adnitendum tibi mecum est, ut conviciorum amarissimam labem verborum veracium flumine diluamus.

et octavus dico equidem ut possum pro vis et adnitendus tu ego sum ut convicium amarus labo verbum veracium flumen diluamus


Nos proinde solliciti, quod utrimque omni negotio disseratur et ex altera parte plerumque obscura sit veritas, ex altero latere mira subtilitas quae nonnumquam ubertate dicendi fidem confessae probationis imitetur, diligenter quantum potest singula ponderemus, ut argutias quidem laudare, ea vero quae recta sunt, eligere, probare, suscipere possimus.

nos proinde sollicitus qui utrimque omnis negotium dissero et ex alter pars plerusque obscurus sum vereor ex alter lateo mirus subtilitas qui nonnumquam ubertas dico fides confiteor probatio imitor diligenter quantus possum singulus pondero ut argutiae quidem laudo is verus qui recta sum eligo probaris suscipio possum


Nec de fato quisquam aut solacium captet aut excuset eventum: sit sors fortunae, mens tamen libera est, et ideo actus hominis, non dignitas iudicatur. Quid enim aliud est fatum quam quod de unoquoque nostrum deus fatus est?

neque de fatum quisquam aut solacium capto aut excuso evenio sum sors fortuna mens tamen liber sum et ideo ago homo non dignitas judico quis enim alius sum fatum quam qui de unoquoque nos deus fatus sum


Merito igitur incestum penes vos saepe deprehenditur, semper admittitur. Etiam nescientes, miseri, potestis in inlicita proruere: dum venerem promisce spargitis, dum passim liberos seritis, dum etiam domi natos alienae misericordiae frequenter exponitis, necesse est in vestros recurrere, in filios inerrare. Sic incesti fabulam nectitis, etiam cum conscientiam non habetis.

mereo igitur incestus penis tu saepe deprehendo semper admitto etiam nescio miser possum in illicitus proruo dum venerem promiscuus spargo dum passim liber seritis dum etiam domus nascor alienus misericordia frequens exponitis necesse sum in vester recurro in filius inerraris sic incestus fabula necto etiam cum conscientia non habeo


Et haec vestra consensio est; nam quicquid agimus, ut alii fato ita vos deo dicitis: sic sectae vestrae non spontaneos cupere, sed electos. Igitur iniquum iudicem fingitis qui sortem in hominibus puniat, non voluntatem.’

et hic vester consensio sum nam quisquis ago ut alius fatum ita tu deus dico sic secta vester non spontaneos cupio sed eligo igitur iniquus judico fingo qui sors in homo punior non voluntas


Nisi forte vos decipit, quod deum nescientes divitiis adfluant, honoribus floreant, polleant potestatibus. Miseri in hoc altius tolluntur, ut decidant altius. Hi enim, ut victimae ad supplicium saginantur, ut hostiae ad poenam coronantur: in hoc adeo quidam imperiis ac dominationibus eriguntur, ut ingenium eorum perditae mentis licentiae potestatis libere nundinentur.

nisus fors tu decipio qui deus nescio divitiae adfluant honor floreo polleo potestas miser in hic altus tollo ut decido altus hic enim ut victima ad supplicium sagino ut hostia ad poena corono in hic adeo quidam imperium atque dominatio erigo ut ingenium is perdo mens licentia potestas libo nundinentur


Quid tempestates loquar varias et incertas, quibus nullo ordine vel examine rerum omnium impetus volutatur? in naufragiis bonorum maiorumque fata mixta, merita confusa? in incendiis interitum convenire insontium nocentumque? et cum tabe pestifera caeli tractus inficitur, sine discrimine omnes deperire? et cum belli ardore saevitur, meliores potius occumbere?

quis tempestas loquor vario et incertus qui nullus ordo vel examen res omnis impetus voluto in naufragium bonus magnus fatum misceo mereo confundo in incendium interitus convenio insons nocentumque et cum tabeo pestifer caelum traho inficio sine discrimen omnis depereo et cum bellum ardor saevio bonus potis occumbo


Tu perire et deo credis, si quid oculis nostris hebetibus subtrahatur? Corpus omne sive arescit in pulverem sive in umorem solvitur vel in cinerem comprimitur vel in nidorem tenuatur, subducitur nobis, sed deo elementorum custodia reservatur. Nec, ut creditis, ullum damnum sepulturae timemus, sed veterem et meliorem consuetudinem humandi frequentamus.

tu pereo et deus credo si quis oculus noster hebetia subtraho corpus omnis sive aresco in pulvis sive in umor solvo vel in cinis comprimo vel in nidor tenuo subduco nos sed deus elementor custodia reservo neque ut credo ullus damnum sepultura timeo sed vetus et bonus consuetudo humo frequentamus


Mea quoque opinione quae sunt dubia, ut sunt, relinquenda sunt, nec, tot ac tantis viris deliberantibus, temere et audaciter in alteram partem ferenda sententia est, ne aut anilis inducatur superstitio aut omnis religio destruatur.

meus quoque opinio qui sum dubius ut sum relinquo sum neque tot atque tantus vis delibero temere et audax in alter pars fero sententia sum ne aut anilis induco superstitio aut omnis religio destruo


Qui cum possit praescire materiam, pro meritis et qualitatibus singulorum etiam fata determinat. Ita in nobis non genitura plectitur, sed ingenii natura punitur. Ac de fato satis, vel si pauca, pro tempore, disputaturi alias et liberius et plenius.

qui cum possum praescire materia pro meritum et qualitas singulus etiam fatum determino ita in nos non gigno plecto sed ingenium natura punior atque de fatum satis vel si paucus pro tempus disputo alius et liber et plenus


Ceterum quis tam stultus aut brutus est, ut audeat repugnare, hominem a deo, ut primum potuisse fingi ita posse denuo reformari? nihil esse post obitum, et ante ortum nihil fuisse? sicut de nihilo nasci licuit, ita de nihilo licere reparari? Porro difficilius est, id quod non sit incipere, quam id quod fuerit iterare.

ceterum quis tam stultus aut brutus sum ut audeo repugnaris homo ab deus ut primus possum fingo ita possum denuo reformaris nihil sum post obeo et ante orior nihil sum sicut de nihilum nascor licet ita de nihilum licet repararis porro difficilis sum is qui non sum incipio quam is qui sum iteraris


Nam et falluntur et fallunt, ut et nescientes sinceram veritatem et quam sciunt, in perditionem sui non confitentes. Sic a caelo deorsum gravant et a deo vero ad materias avocant, vitam turbant, somnos inquietant, inrepentes etiam corporibus occulte, ut spiritus tenues, morbos fingunt, terrent mentes, membra distorquent, ut ad cultum sui cogant, ut nidore altarium vel hostiis pecudum saginati, remissis quae constrinxerant, curasse videantur.

nam et fallo et fallo ut et nescio sincerus veritas et quam scio in perditio suus non confiteor sic ab caelum deorsum gravo et ab deus verus ad materio avoco vita turbo somnus inquieto inrepo etiam corpus occulte ut spiritus tenuis morbus fingo terreo mens membrum distorquent ut ad cultus suus cogo ut nidor altare vel hostia pecus sagino remitto qui constringo curo video


Hic non videri potest: visu clarior est; nec conprehendi: tactu purior est; nec aestimari: sensibus maior est, infinitus, inmensus et soli sibi tantus, quantus est, notus. Nobis vero ad intellectum pectus angustum est, et ideo sic eum digne aestimamus, dum inaestimabilem dicimus.

hic non video possum video clarus sum neque comprehendo tango purus sum neque aestimaris sensus magnus sum infinitus immensus et solus sui tantus quantus sum notus nos verus ad intellego pectus angustus sum et ideo sic is dignus aestimo dum inaestimabilis dico


Unde autem vel quis ille aut ubi deus unicus, solitarius, destitutus, quem non gens libera, non regna, non saltem Romana superstitio noverunt?

unde autem vel quis ille aut ubi deus unicus solitarius destituo qui non gens liber non regnum non saltem romanus superstitio nosco


Quis non intellegat male sanos et vanae et perditae mentis in ista desipere et ipsam errantium turbam mutua sibi patrocinia praestare? Hic defensio communis furoris est furentium multitudo.

quis non intellego malus sanus et vanus et perdo mens in iste desipio et ipse erro turba mutuus sui patrocinium praesto hic defensio communis furor sum furo multitudo


Cybelae Dindyma pudet dicere, quae adulterum suum infeliciter placitum, quoniam et ipsa deformis et vetula, ut multorum deorum mater, ad stuprum inlicere non poterat, exsecuit ut deum scilicet faceret eunuchum. Propter hanc fabulam Galli eam et semiviri sui corporis supplicio colunt. Haec iam non sunt sacra, tormenta sunt.

cybelae dindyma pudeo dico qui adulter suus infelicito placeo quoniam et ipse deformis et vetulus ut multus deus mater ad stuprum inliceo non possum exseco ut deus scilicet facio eunuchus propter hic fabula gallus is et semivir suus corpus supplicium colo hic iam non sum sacer tormentum sum


Vos enim adulteria prohibetis et facitis, nos uxoribus nostris solummodo viri nascimur: vos scelera admissa punitis, apud nos et cogitare peccare est: vos conscios timetis, nos etiam conscientiam solam, sine qua esse non possumus: denique de vestro numero carcer exaestuat, Christianus ibi nullus nisi aut reus suae religionis aut profugus.’

tu enim adulterium prohibeo et facio nos uxor noster solummodo vir nasco tu scelus admitto punior apud nos et cogito peccaris sum tu conscius timeo nos etiam conscientia solus sine qui sum non possum denique de vester numerus carcer exaestuo christianus ibi nullus nisi aut reus suus religio aut profugus


Et tamen ante eos deo dispensante diu regna tenuerunt Assyrii, Medi, Persae, Graeci etiam et Aegyptii, cum Pontifices et Arvales et Salios et vestales et Augures non haberent nec pullos cavea reclusos, quorum cibo vel fastidio res publica summa regeretur.

et tamen ante is deus dispensante diu regnum teneo assyrius medus persa graecum etiam et aegyptius cum pontifex et arval et salii et vestal et auguro non habeo neque pullus cavea recludo qui cibus vel fastidium res publicus summus rego


Quam autem iniquum sit, incognitis et inexploratis iudicare, quod facitis, nobis ipsis paenitentibus credite.

quam autem iniquus sum incognitus et inexploratus iudicaris qui facio nos ipse paeniteo credo


Maioribus enim nostris tam facilis in mendaciis fides fuit, ut temere crediderint etiam alia monstruosa, mera miracula: Scyllam multiplicem, Chimaeram multiformem et Hydram felicibus vulneribus renascentem et Centauros equos suis hominibus inplexos, et quicquid famae licet fingere, illis erat libenter audire.

magnus enim noster tam facilis in mendacium fides sum ut temere credo etiam alius monstruosus merus miraculum scylla multiplico chimaera multiformis et hydra felix vulnus renascor et centaurus equus suus homo inplexos et quisquis fama licet fingo ille sum libet audio


Decedis inquit Caecilius officio iudicis religiosi: nam periniurium est vires te actionis meae intergressu gravissimae disputationis infringere, cum Octavius integra et inlibata habeat singula, si potest, refutare.

decedo inquam caecilius officium judex religiosus nam perinjurius sum vireo tu actio meus intergressu gravis disputatio infringo cum octavus integer et illibatus habeo singulus si possum refutaris


Tum sic Caecilius exorsus est: Quamquam tibi, Marce frater, de quo cum maxime quaerimus non sit ambiguum, utpote cum diligenter in utroque vivendi genere versatus repudiaris alterum, alterum conprobaris, in praesentiarum tamen ita tibi informandus est animus, ut libram teneas aequissimi iudicis nec in alteram partem propensus incumbas, ne non tam ex nostris disputationibus nata sententia quam ex tuis sensibus prolata videatur.

tum sic caecilius exordior sum quamquam tu marcus frater de quo cum magnus quaero non sum ambiguus utpote cum diligenter in uterque vivo genus verso repudiaris alter alter conprobaris in praesentiaris tamen ita tu informo sum animus ut libra teneo aequissimi judex neque in alter pars propendeo incumbo ne non tam ex noster disputatio nata sententia quam ex tuus sensus profero video


Quis non miles sub oculis imperatoris audacius periculum provocet? Nemo enim praemium percipit ante experimentum. Et imperator tamen quod non habet, non dat: non potest propagare vitam, potest honestare militiam.

quis non miles sub oculus imperator audax periculum provoco nemo enim praemium percipio ante experimentum et imperator tamen qui non habeo non do non possum propagaris vita possum honestaris militia


Fascibus et purpuris gloriaris? vanus error hominis et inanis cultus dignitatis, fulgere purpura, mente sordescere. Nobilitate generosus es? Parentes tuos laudas? Omnes tamen pari sorte nascimur, sola virtute distinguimur.

fascis et purpura gloriaris vanus error homo et inanis cultus dignitas fulgeo purpura mens sordesco nobilitas generosus sum parens tuus laudo omnis tamen par sors nasco solus virtus distinguo


Putatis autem nos occultare quod colimus, si delubra et aras non habemus? Quod enim simulacrum deo fingam, cum, si recte existimes, sit dei homo ipse simulacrum? Templum quod ei extruam, cum totus hic mundus eius opere fabricatus eum capere non possit? Et cum homo latius maneam, intra unam aediculam vim tantae maiestatis includam?

putas autem nos occulto qui colo si delubrum et ara non habeo qui enim simulacrum deus fingo cum si rectus existimo sum deus homo ipse simulacrum templum qui is extruam cum totus hic mundus is opus fabrico is capio non possum et cum homo fero maneo intra unus aedicula vis tantus maiestas includo


Nos tamen cum sacrilegos aliquos et incestos, parricidas etiam defendendos et tuendos suscipiebamus, hos nec audiendos in totum putabamus, ut torqueremus confitentes ad negandum, videlicet ne perirent, exercentes in his perversam quaestionem, non quae verum erueret, sed quae mendacium cogeret.

nos tamen cum sacrilegus aliquis et incestus parricida etiam defendo et tueor suscipiebamus hic neque audio in totus puto ut torqueremus confiteor ad nego videlicet ne pereo exerceo in hic perverto quaestio non qui verus eruo sed qui mendacium cogo


Sic etiam condicionem renascendi sapientium clariores, Pythagoras primus et praecipuus Plato, corrupta et dimidiata fide tradiderunt: nam corporibus dissolutis solas animas volunt et perpetuo manere et in alia nova corpora saepius commeare.

sic etiam condicio renascor sapiens clarus pythagoras primus et praecipuus plato corrumpo et dimidio fides trado nam corpus dissolvo solo anima volo et perpetuus maneo et in alius novo corpus saepis commearis


et deus aereus vel argenteus de immundo vasculo, ut saepius factum Aegyptio regi, conflatur, tunditur malleis et incudibus figuratur; et lapideus deus caeditur, scalpitur et ab impurato homine levigatur, nec sentit suae nativitatis iniuriam, ita ut nec postea de vestra veneratione culturam.

et deus aereus vel argenteus de immundus vasculum ut saepis facio aegyptius rex conflo tundo malleus et incus figuro et lapideus deus caedo scalpitur et ab impurato homo levigo neque sentio suus nativitas iniuria ita ut neque postea de vester veneratio colo


Itaque cum omnium gentium de dis inmortalibus, quamvis incerta sit vel ratio vel origo, maneat tamen firma consensio, neminem fero tanta audacia tamque inreligiosa nescio qua prudentia tumescentem, qui hanc religionem tam vetustam, tam utilem, tam salubrem dissolvere aut infirmare nitatur.

itaque cum omnis gens de deus immortalis quivis incertus sum vel ratio vel origo maneo tamen firmo consensio nemo fero tantus audacia tam inreligiosa nescio qui prudentia tumesco qui hic religio tam vetustus tam utilis tam salubris dissolvo aut infirmaris nitor


Et ideo apud eos etiam ipse rex Iuppiter per torrentes ripas et atram voraginem iurat religiose: destinatam enim sibi cum suis cultoribus poenam praescius perhorrescit.

et ideo apud is etiam ipse rex iuppiter per torreo ripa et ater vorago juro religiosus destino enim sui cum suus cultor poena praescius perhorresco


Ob merita virtutis aut muneris deos habitos Euhemerus exsequitur, et eorum natales, patrias, sepulcra dinumerat et per provincias monstrat, Dictaei Iovis et Apollinis Delphici et Phariae Isidis et Cereris Eleusiniae.

ob mereo virtus aut munus deus habeo euhemerus exsequor et is natalis patria sepulcrum dinumero et per provincia monstro dictaeus iuppiter et apollo delphicus et pharia isidis et ceres eleusiniae


Illic Iovis fulmen cum Aeneae armis in incude fabricatur, cum caelum et fulmina et fulgura longe ante fuerint, quam Iuppiter in Creta nasceretur, et flammas veri fulminis nec Cyclops potuerit imitari nec ipse Iuppiter non vereri.

illic iuppiter fulmen cum aeneas arma in incudo fabrico cum caelum et fulmen et fulgur longus ante sum quam iuppiter in creta nascor et flamma verus fulmen neque cyclops possum imitor neque ipse iuppiter non vereor


Nullum itaque miraculum est, si Caecilius identidem in contrariis ac repugnantibus iactetur, aestuet, fluctuetur, Quod ne fiat ulterius, convincam et redarguam quamvis diversa, quae dicta sunt, una veritate confirmata probataque: sic nec dubitandum ei de cetero est nec vagandum.

nullus itaque miraculis sum si caecilius identidem in contrarius atque repugno jacto aestuo fluctuo qui ne fio ultra convinco et redarguo quivis diverto qui dictum sum unus veritas confirmo probo sic neque dubito is de ceterus sum neque vagandum


Proinde, si mihi quasi novus aliqui et quasi ignarus partis utriusque considas, nullum negotium est patefacere, omnia in rebus humanis dubia, incerta, suspensa magisque omnia verisimilia quam vera:

proinde si ego quasi novus aliqui et quasi ignarus pars uterque considas nullus negotium sum patefacio omnis in res humanus dubius incertus suspendo magus omnis verisimilia quam verus


Has fabulas et errores et ab inperitis parentibus discimus, et quod est gravius, ipsis studiis et disciplinis elaboramus, carminibus praecipue poetarum, qui plurimum quantum veritati ipsi sua auctoritate nocuerunt.

hic fabula et error et ab imperitus parens disco et qui sum gravis ipse studium et disciplina elaboramus carmen praecipuus poetaris qui multus quantus veritas ipse suus auctoritas noceo


Quo in adventu eius non possum exprimere sermonibus, quanto quamque inpatienti gaudio exultaverim, cum augeret maxime laetitiam meam amicissimi hominis inopinata praesentia.

quo in advenio is non possum exprimo sermo quantus quisque impatiens gaudium exultaverim cum augeo magnus laetitia meus amicus homo inopinor praesens


Pro nefas! id in se mali facinoris admittunt, quod nec aetas potest pati mollior nec cogi servitus durior.

pro nefas is in sui malus facinus admitto qui neque aetas possum patior mollio neque cogo servio durus


Nos, non habitu sapientiam sed mente praeferimus, non eloquimur magna sed vivimus, gloriamur nos consecutos quod illi summa intentione quaesiverunt nec invenire potuerunt.

nos non habitus sapientia sed mens praefero non eloquor magnus sed vivo glorior nos consequor qui ille summus intentio quaero neque invenio possum


Iam providentiae quantae, ne hiems sola glacie ureret aut sola aestas ardore torreret, autumni et veris inserere medium temperamentum, ut per vestigia sua anni revertentis occulti et innoxii transitus laberentur!

iam providentia quantus ne hiems solus glacies uro aut solus aestas ardor torreo auctumnus et verus insero medius temperamentum ut per vestigium suus annus revorto occulo et innoxius transitus labor


Quid? ipse Iuppiter vester modo inberbis statuitur, modo barbatus locatur; et cum Hammon dicitur, habet cornua, et cum Capitolinus, tunc gerit fulmina, et cum Latiaris, cruore perfunditur, et cum Feretrius corona induitur. Et ne longius multos Ioves obeam, tot sunt Iovis monstra quot nomina.

quis ipse iuppiter vester modo inberbis statuo modo barbatus loco et cum ammon dico habeo cornu et cum capitolinus tunc gero fulmen et cum latiaris cruor perfundo et cum feretrius corona induo et ne longus multus ioves obeo tot sum iuppiter monstrum quot nomen


Tum ille: Iam dudum me Octavi nostri acriter angit et remordet oratio, qua in te invectus obiurgavit neglegentiae, ut me dissimulanter gravius argueret inscientiae.

tum ille iam dudum ego octavius noster acer ango et remordeo oratio qui in tu inveho objurgo neglegentia ut ego dissimulanter gravis arguo inscientia


Cur etenim occultare et abscondere quicquid illud colunt magnopere nituntur, cum honesta semper publico gaudeant, scelera secreta sint? cur nullas aras habent, templa nulla, nulla nota simulacra, numquam palam loqui, numquam libere congregari, nisi illud, quod colunt et interprimunt, aut puniendum est aut pudendum?

cur etenim occulto et abscondo quisquis ille colo magnopere nitor cum honestus semper publicus gaudeo scelus secerno sum cur nullus ara habeo templum nullus nullus nosco simulacrum numquam palam loquor numquam libo congregaris nisi ille qui colo et interprimunt aut punior sum aut pudeo


Loquitur Plato partes orbis nunc inundare nunc alternis vicibus ardescere, et cum ipsum mundum perpetuum et insolubilem diceret esse fabricatum, addit tamen, ipsi artifici deo soli et solubilem et esse mortalem. Ita nihil mirum est, si ista moles ab eo, quo exstructa est, destruatur.

loquor plato pars orbis nunc inundaris nunc alternus vicis ardescere et cum ipse mundus perpetuus et insolubilis dico sum fabrico addo tamen ipse artifex deus solus et solubilis et sum mortal ita nihil mirus sum si iste moles ab is quo exstruo sum destruo


Spiritus sunt insinceri, vagi, a caelesti vigore terrenis labibus et cupiditatibus degravati. Isti igitur spiritus, posteaquam simplicitatem substantiae suae onusti et inmersi vitiis perdiderunt, ad solacium calamitatis suae non desinunt perditi iam perdere et depravati errorem pravitatis infundere et alienati a deo inductis pravis religionibus a deo segregare.

spiritus sum insinceri vagus ab caelestis vigor terrenus labes et cupiditas degravo iste igitur spiritus posteaquam simplicitas substantia suus onustus et inmergo vitium perdo ad solacium calamitas suus non desino perdo iam perdo et depravo error pravitas infundo et alieno ab deus induco pravus religio ab deus segregaris


Alii eos ferunt ipsius antistitis ac sacerdotis colere genitalia et quasi parentis sui adorare naturam: nescio an falsa, certe occultis ac nocturnis sacris adposita suspicio! Et qui hominem summo supplicio pro facinore punitum et crucis ligna feralia eorum caerimonias fabulatur. congruentia perditis sceleratisque tribuit altaria, ut id colant quod merentur.

alius is fero ipse antistes atque sacerdos colo genitale et quasi parens suus adoro natura nescio an fallo certus occulo atque nocturnus sacrum appono suspicio et qui homo superus supplicium pro facinus punio et crux lignum feralis is caerimonia fabulor congruo perdo scelero tribuo altare ut is colo qui mereo


Quamquam si philosophandi libido est, Socraten, sapientiae principem, quisque vestrum tantus est, si potuerit, imitetur. Eius viri, quotiens de caelestibus rogabatur, nota responsio est: quod supra nos, nihil ad nos.

quamquam si philosophor libido sum socrates sapientia princeps quisque vester tantus sum si possum imitor is vir quotiens de caelestis rogo nosco responsio sum qui supra nos nihil ad nos


Sed ubi eundi spatium satis iustum cum sermone consumpsimus, eandem emensi viam rursus versis vestigiis terebamus, et cum ad id loci ventum est, ubi subductae naviculae substratis roboribus a terrena labe suspensae quiescebant, pueros videmus certatim gestientes testarum in mare iaculationibus ludere.

sed ubi eo spatium satis iustus cum sermo consumo idem emetior via rursus verro vestigium terebamus et cum ad is locus venio sum ubi subduco navicula substerno robur ab terrenus labes suspendo quiesco puer video certatim gestio testaris in mare iaculatio ludo


Deus enim ligneus, rogi fortasse vel infelicis stipitis portio, suspenditur, caeditur, dolatur, runcinatur;

deus enim ligneus rogus fortasse vel infelix stipes portio suspendo caedo dolo runcinatur


Quod ipsum explorare et eruere sine univcrsitatis inquisitione non possumus, cum ita cohaerentia, conexa, concatenata sint, ut nisi divinitatis rationem diligenter excusseris, nescias humanitatis, nec possis pulchre gerere rem civilem, nisi cognoveris hanc communem omnium mundi civitatem, praecipue cum a feris beluis hoc differamus, quod illa prona in terramque vergentia nihil nata sint prospicere nisi pabulum, nos, quibus vultus erectus, quibus suspectus in caelum datus est, sermo et ratio, per quae deum adgnoscimus, sentimus, imitamur, ignorare nec fas nec licet ingerentem sese oculis et sensibus nostris caelestem claritatem: sacrilegii enim vel maxime instar est, humi quaerere quod in sublimi debeas invenire.

qui ipse exploraris et eruo sine univcrsitas inquisitio non possum cum ita cohaereo conecto concatenata sum ut nisi divinitas ratio diligenter excutio nescio humanitas neque possum pulcher gero res civilis nisi cognosco hic communis omnis mundus civitas praecipuus cum ab fera belua hic differo qui ille pronus in terra vergo nihil nata sum prospicio nisi pabulis nos qui vultus erigo qui suspicio in caelum do sum sermo et ratio per qui deus agnosco sentio imito ignoro neque fas neque licet ingero sui oculus et sensus noster caelestis claritas sacrilegium enim vel magnus instar sum humus quaero qui in sublimis debeo invenio


Eloquar quemadmodum sentio: magnitudinem dei qui se putat nosse, minuit; qui non vult minuere, non novit.

eloquor quemadmodum sentio magnitudo deus qui sui puto nosco minuo qui non volo minuo non nosco


Sic solus in amoribus conscius, ipse socius in erroribus: et cum discussa caligine de tenebrarum profundo in lucem sapientiae et veritatis emergerem, non respuit comitem, sed quod est gloriosius, praecucurrit.

sic solus in amor conscius ipse socius in error et cum discutio caligo de tenebraris profundo in lux sapientia et veritas emergerem non respuo comes sed qui sum gloriosus praecurro


Igitur post unum et alterum diem, cum iam et aviditatem desiderii frequens adsiduitatis usus implesset et quae per absentiam mutuam de nobis nesciebamus, relatione alterna comperissemus, placuit Ostiam petere, amoenissimam civitatem, quod esset corpori meo siccandis umoribus de marinis lavacris blanda et adposita curatio: sane et ad vindemiam feriae iudiciariam curam relaxaverant. Nam id temporis post aestivam diem in temperiem semet autumnitas dirigebat.

igitur post unus et alter dies cum iam et aviditas desiderium frequens adsiduitas utor impleo et qui per absentia mutuus de nos nescio relatio alternus comperissemus placeo ostia peto amoenus civitas qui sum corpus meus sicco umor de marinus lavacrum blandus et appono curatio sanus et ad vindemia feriae judiciarius cura relaxaverant nam is tempus post aestivus dies in temperies sui auctumnitas dirigo


Nam et signa ipsa et cantabra et vexilla castrorum quid aliud quam inauratae cruces sunt et ornatae? Tropaea vestra victricia non tantum simplicis crucis faciem, verum et adfixi hominis imitantur.

nam et signum ipse et cantabra et vexillum castrum quis alius quam inauro crux sum et orno tropaeum vester victricia non tantus simplex crux facies verus et affigo homo imito


Denique et antequam commerciis orbis pateret et antequam gentes ritus suos moresque miscerent, unaquaeque natio conditorem suum aut ducem inclytum aut reginam pudicam sexu suo fortiorem aut alicuius muneris vel artis repertorem venerabatur ut civem bonae memoriae: sic et defunctis praemium et futuris dabatur exemplum.

denique et antequam commercium orbis pateo et antequam gens ritus suus mos misceo unaquaeque natio conditor suus aut dux inclytum aut regina pudicus sexu suus fortis aut aliquis munus vel ars repertor venerabatur ut civis bonus memoria sic et defungor praemium et sum do exemplum


Nec mortuos coronamus. Ego vos in hoc magis miror, quemadmodum tribuatis exanimi aut sentienti facem aut non sentienti coronam, cum et beatus non egeat et miser non gaudeat floribus.

neque mortuus corono ego tu in hic magis miro quemadmodum tribuo exanimus aut sentio fax aut non sentio corona cum et beatus non egeo et miser non gaudeo flos


Quod si ingressus aliquam domum omnia exculta, disposita, ornata vidisses, utique praeesse ei crederes dominum et illis bonis rebus multo esse meliorem: ita in hac mundi domo, cum caelo terraque perspicias providentiam, ordinem, legem, crede esse universitatis dominum parentemque ipsis sideribus et totius mundi partibus pulchriorem.

qui si ingredior aliqui domus omnis excolo dispono orno video utique praesum is credo dominus et ille bonus res multus sum bonus ita in hic mundus domus cum caelum terra perspicio providentia ordo lex credo sum universitas dominus pareo ipse sidus et totus mundus pars pulcher


Iam finitimos agro pellere, civitates proximas evertere cum templis et altaribus, captos cogere, damnis alienis et suis sceleribus adolescere cum Romulo regibus ceteris et posteris ducibus disciplina communis est.

iam finitimi ager pello civitas propior everto cum templum et altar capio cogo damnum alienus et suus scelus adolesco cum romulus rex ceterus et posterus dux disciplina communis sum


Quid quod toto orbi et ipsi mundo cum sideribus suis minantur incendium, ruinam moliuntur, quasi aut naturae divinis legibus constitutus aeternus ordo turbetur, aut, rupto elementorum omnium foedere et caelesti conpage divisa, moles ista, qua continetur et cingitur, subruatur?

quis qui totus orbus et ipse mundus cum sidus suus mino incendium ruina molio quasi aut natura divinus lex constituo aeternus ordo turbo aut rumpo elementor omnis foedus et caelestis conpage divido moles iste qui contineo et cingo surruo


Is lusus est festam teretem iactatione fluctuum levigatam legere de litore, eam festam plano situ digitis comprehensam inclinem ipsum atque humilem quantum potest super undas inrotare, ut illud iaculum vel dorsum maris raderet enataret, dum leni impetu labitur, vel summis fluctibus tonsis emicaret emergeret, dum adsiduo saltu sublevatur. Is se in pueris victorem ferebat, cuius testa et procurreret longius et frequentius exsiliret.

is lusus sum festus teres iactatio fluctus levigatam lego de litus is festus planus sino digitus comprehendo inclinem ipse atque humilis quantus possum super unda inrotaris ut ille iaculis vel dorsum mare rado enataret dum lenis impetus labor vel summus fluctus tondeo emicaret emergo dum assiduus saltus sublevo is sui in puer victor fero qui testa et procurro longus et frequens exsiliret


Proinde si quid sapientiae vobis aut verecundiae est, desinite caeli plagas et mundi fata et secreta rimari: satis est pro pedibus aspicere maxime indoctis inpolitis, rudibus agrestibus, quibus non est datum intellegere civilia, multo magis denegatum est disserere divina.

proinde si quis sapientia tu aut verecundia sum desino caelum plaga et mundus fatum et secerno rimaris satis sum pro pes aspicio magnus indoctus impolitus rudis agrestis qui non sum do intellego civile multus magis denego sum dissero divino


Et quod corporis humana vitia sentimus et patimur, non est poena, militia est. Fortitudo enim infirmitatibus roboratur et calamitas saepius disciplina virtutis est; vires denique et mentis et corporis sine laboris exercitatione torpescunt. Omnes adeo vestri viri fortes, quos in exemplum praedicatis, aerumnis suis inclyti floruerunt.

et qui corpus humanus vitio sentio et patior non sum poena militia sum fortitudo enim infirmitas roboro et calamitas saepis disciplina virtus sum vireo denique et mens et corpus sine labor exercitatio torpesco omnis adeo vester vir fortis qui in exemplum praedico aerumna suus inclyti floreo


Pro mira stultitia et incredibilis audacia! spernunt tormenta praesentia, dum incerta metuunt et futura, et dum mori post mortem timent, interim mori non timent: ita illis pavorem fallax spes solacia rediviva blanditur!

pro mirus stultitia et incredibilis audacia sperno tormentum praesens dum incertus metuo et sum et dum morior post mors timeo interim morior non timeo ita ille pavor fallax spes solacium redivivus blandio


Nec ignoro plerosque conscientia meritorum nihil se esse post mortem magis optare quam credere: malunt enim extingui penitus quam ad supplicia reparari. Quorum error augetur et in saeculo libertate remissa et dei patientia maxima, cuius quanto iudicium tardum, tanto magis iustum est.’

neque ignoro plerus conscientia meritor nihil sui sum post mors magis optaris quam credo malo enim extingui penitus quam ad supplicium repararis qui error augeo et in saeculum libertas remitto et deus patientia maximus qui quantus iudicium tardus tantus magis iustus sum


Et de convivio notum est; passim omnes locuntur, id etiam Cirtensis nostri testatur oratio. Ad epulas sollemni die coeunt cum omnibus liberis, sororibus, matribus, sexus omnis homines et omnis aetatis. Illic post multas epulas, ubi convivium caluit et incestae libidinis ebriatis fervor exarsit, canis qui candelabro nexus est, iactu offulae ultra spatium lineae, qua vinctus est, ad impetum et saltum provocatur.

et de convivium notus sum passim omnis locuntur is etiam cirtensis noster testor oratio ad epulae sollemnis dies coeo cum omnis liber soror mater sexus omnis homo et omnis aetas illic post multus epulae ubi convivium caleo et incesta libido ebriatis fervo exardeo canis qui candelabrum necto sum iactus offula ultra spatium linea qui vincio sum ad impetus et saltus provoco


Adgnoscitisne eadem nos sensisse et egisse, quae sentitis et geritis? cum, si ratio, non instigatio daemonis iudicaret, essent urguendi magis, non ut diffiterentur se Christianos, sed ut de incestis stupris, de inpiatis sacris, de infantibus immolatis faterentur.

agnosco idem nos sentio et ago qui sentio et gero cum si ratio non instigatio daemon iudico sum urguendi magis non ut diffiterentur sui christianus sed ut de incestus stuprum de inpiatis sacrum de infer immolo fateor


Igitur ut qui viam terit, eo felicior quo levior incedit, ita beatior in hoc itinere vivendi, qui paupertate se sublevat, non sub divitiarum onere suspirat.

igitur ut qui via tero is felix quo levis incedo ita beo in hic iter vivo qui paupertas sui sublevo non sub divitiaris onus suspiro


Quid igitur? Ut qui rectam viam nescit, ubi, ut fit, in plures una diffinditur, quia viam nescit, haeret anxius nec singulas audet eligere nec universas probare: sic, cui non est veri stabile iudicium, prout infida suspicio spargitur, ita eius dubia opinio dissipatur.

quis igitur ut qui recingo via nescio ubi ut fio in multus unus diffinditur quia via nescio haereo anxius neque singulus audeo eligo neque universus probaris sic qui non sum verus stabilis iudicium prout infidus suspicio spargo ita is dubius opinio dissipatur


Ceres facibus accensis et serpente circumdata errore subreptam et corruptam Liberam anxia sollicita vestigat: haec sunt Eleusinia.

cero fax accendo et serpo circumdo error subrepo et corrumpo libera anxius sollicito vestigo hic sum eleusinius


Eos autem merito torqueri, qui deum nesciunt, ut impios, ut iniustos, nisi profanus nemo deliberat, cum parentem omnium et omnium dominum non minoris sceleris sit ignorare quam laedere.

is autem mereo torqueo qui deus nescio ut impii ut injustus nisi profanus nemo delibero cum parens omnis et omnis dominus non paruus scelus sum ignoro quam laedo


Vide adeo, quam in solacium nostri resurrectionem futuram omnis natura meditetur. Sol demergit et nascitur, astra labuntur et redeunt, flores occidunt et revivescunt, post senium arbusta frondescunt, semina nonnisi corrupta revirescunt: ita corpus in sepulcro, ut arbores in hiberno: occultant virorem ariditate mentita.

video adeo quam in solacium noster resurrectio sum omnis natura meditor sol demergo et nascor astrum labor et redeo floreo occaedes et revivesco post senium arbustus frondesco semen nonnisi corrumpo revirescunt ita corpus in sepulcrum ut arbor in hiberno occulto virorem ariditas mentior


Sed Iudaeis nihil profuit,quod unum et ipsi deum aris atque templis maxima superstitione coluerunt. Ignorantia laberis si, priorum aut oblitus aut inscius, posteriorum recordaris.

sed judaeus nihil prosum qui unus et ipse deus ara atque templum maximus superstitio colo ignoro labor si prior aut obliuiscor aut inscius posterus recordaris


Sed omitto communia. Ecce vobis minae, supplicia, tormenta, et iam non adorandae sed subeundae cruces, ignes etiam quos et praedicitis et timetis: ubi deus ille, qui subvenire revivescentibus potest, viventibus non potest?

sed omitto commune ecce tu minae supplicium tormentum et iam non adoro sed subeo crux ignis etiam qui et praedicitis et timeo ubi deus ille qui subvenio revivescentibus possum vivo non possum


At enim nos exsequias adornamus eadem tranquillitate qua vivimus, nec adnectimus arescentem coronam, sed a deo aeternis floribus vividam sustinemus: quieti, modesti, dei nostri liberalitate securi spem futurae felicitatis fide praesentis eius maiestatis animamus. Sic et beati resurgimus et futuri contemplatione iam vivimus.

at enim nos exsequiae adornamus idem tranquillitas qui vivo neque adnectimus aresco corona sed ab deus aeternus flos vividus sustineo quiesco modestus deus noster liberalitas securus spes sum felicitas fides praesum is maiestas animo sic et beati resurgimus et sum contemplatio iam vivo


Dicam tamen quemadmodum sentio: nemo tam pauper potest esse quam natus est. Aves sine patrimonio vivunt et in diem pecua pascuntur: et haec nobis tamen nata sunt, quae omnia, si non concupiscimus, possidemus.

dico tamen quemadmodum sentio nemo tam pauper possum sum quam nascor sum aveo sine patrimonium vivo et in dies pecua pasco et hic nos tamen nata sum qui omnis si non concupisco possideo


Quando umquam regni societas aut cum fide coepit aut sine cruore discessit? Omitto Persas de equorum hinnitu augurantes principatum, et Thebanorum par, mortuam fabulam, transeo. Ob pastorum et casae regnum de geminis memoria notissima est. Generi et soceri bella toto orbe diffusa sunt, et tam magni imperii duos fortuna non cepit.

quando umquam regnum societas aut cum fides coepio aut sine cruor discedo omitto persa de equus hinnio auguro principatus et thebanus par morior fabula transeo ob pastor et cado regnum de geminus memoria nosco sum gener et socer bellum totus orbis diffundo sum et tam magnus imperium duo fortuna non capio


Ita quicquid Romani tenent, colunt, possident, audaciae praeda est: templa omnia de manubiis, id est de ruinis urbium, de spoliis deorum, de caedibus sacerdotum.

ita quisquis romanus teneo colo possideo audacia praeda sum templum omnis de manubiae is sum de ruina urbs de spolium deus de caedes sacerdos


Homo et animal omne quod nascitur, inspiratur, attollitur, elementorum ut voluntaria concretio est, in quae rursum homo et animal omne dividitur, solvitur, dissipatur: ita in fontem refluunt et in semet omnia revolvuntur, nullo artifice nec iudice nec auctore.

homo et animal omnis qui nascor inspiro attollo elementor ut voluntarius concretio sum in qui rursum homo et animal omnis divido solvo dissipatur ita in fons refluo et in sui omnis revolvo nullus artifex neque iudex neque auctor


Post haec laeti hilaresque discessimus, Caecilius quod crediderit, Octavius quod vicerit, ego et quod hic. crediderit et hic vicerit.

post hic laetus hilaris discedo caecilius qui credo octavus qui vinco ego et qui hic credo et hic vinco


Quid loquar Martis et veneris adulterium deprehensum et in Ganymeden Iovis stuprum caelo consecratum? Quae omnia in hoc prodita, ut vitiis hominum quaedam auctoritas pararetur.

quis loquor mars et venio adulterium deprehendo et in ganymedes iuppiter stuprum caelum consecro qui omnis in hic prodeo ut vitium homo quidam auctoritas paro


Omnia ista figmenta male sanae opinionis et inepta solacia a poetis fallacibus in dulcedinem carminis lusa a vobis nimirum credulis in deum vestrum turpiter reformata sunt.

omnis iste figmentum malus sanus opinio et ineptus solacium ab poeta fallax in dulcedo carmen ludo ab tu nimirum credulis in deus vester turpis reformo sum


Et quot ex nostris, non dextram solum, sed totum corpus uri, cremari sine ullis eiulatibus pertulerunt, cum dimitti praesertim haberent in sua potestate!

et quot ex noster non dexter solus sed totus corpus uro cremaris sine ullus ejulatus perfero cum dimitto praesertim habeo in suus potestas


Itaque quod pertineat ad summam quaestionis, et de providentia fateor et de deo cedo et de sectae iam nostrae sinceritate consentio. Etiam nunc tamen aliqua consubsidunt non obstrepentia veritati, sed perfectae institutioni necessaria, de quibus crastino, quod iam sol occasui declivis est, ut de toto congruentes promptius requiremus.

itaque qui pertineo ad summa quaestio et de provideo fateor et de deus cedo et de secta iam noster sinceritas consentio etiam nunc tamen aliqui consubsidunt non obstrepentia veritas sed perficio institutio necessarius de qui crastinus qui iam sol occasui declive sum ut de totus congruo promptus requiro


Platoni apertior de deo et rebus ipsis et nominibus oratio est et quae tota esset caelestis, nisi persuasionis civilis nonnunquam admixtione sordesceret. Platoni itaque in Timaeo deus est ipso suo nomine mundi parens, artifex animae, caelestium terrenorumque fabricator, quem et invenire difficile prae nimia et incredibili potestate, et cum inveneris, in publicum dicere inpossibile praefatur.

plato aperio de deus et res ipse et nomen oratio sum et qui totus sum caelestis nisi persuasio civilis nonnunquam admixtio sordesceret plato itaque in timaeus deus sum ipse suus nomen mundus parens artifex anima caelestis terrenorumque fabricator qui et invenio difficilis prae nimius et incredibilis potestas et cum invenio in publicus dico inpossibilis praefor


In scenicis etiam non minor furor et turpitudo prolixior: nunc enim mimus vel exponit adulteria vel monstrat, nunc enervis histrio amorem dum fingit, infligit: idem deos vestros induendo stupra, suspiria, odia dedecorat, idem simulatis doloribus lacrimas vestras vanis gestibus et nutibus provocat: sic homicidium in vero flagitatis, in mendacio fletis.

in scaenicus etiam non paruus furor et turpitudo prolixus nunc enim mimus vel expono adulterium vel monstro nunc enervis histrio amor dum fingo infligit idem deus vester induo stuprum suspirium odium dedecoro idem simulo dolor lacrima vester vanus gestus et nutus provoco sic homicidium in verus flagitas in mendacium fleo


Et quod in dies nostri numerus augetur, non est crimen erroris, sed testimonium laudis; nam in pulcro genere vivendi et perseverat suus et adcrescit alienus.

et qui in dies noster numerus augeo non sum crimen error sed testimonium laus nam in pulcher genus vivo et persevero suus et adcresco alienus


Quis enim sapientium dubitat, quis ignorat, omnia quae orta sunt occidere, quae facta sunt interire, caelum quoque cum omnibus quae caelo continentur, ita ut coepisse, desinere. Omnem adeo mundum, si solem lunam reliqua astra desierit1 fontium dulcis aqua et aqua marina nutrire, in vim ignis abiturum, Stoicis constans opinio est, quod consumto umore mundus hic omnis ignescet.

quis enim sapiens dubito quis ignoro omnis qui orior sum occaedes qui facio sum intereo caelum quoque cum omnis qui caelum contineo ita ut coepio desino omnis adeo mundus si sol luna reliquus astrum desino fons dulcis aqua et aqua marinus nutrio in vis ignis abeo stoicus consto opinio sum qui consumto umor mundus hic omnis ignescet


Quid? Mantuanus Maro nonne apertius, proximius, verius principio ait caelum ac terras et cetera mundi membra spiritus intus alit et infusa mens agitat, inde hominum pecudumque genus et quicquid aliud animalium? Idem alio loco mentem istam et spiritum deum nominat. Haec enim verba sunt: deum namque ire per omnes terrasque tractusque maris caelumque profundum, unde hominum genus et pecudes, unde imber et ignes.

quis mantuanus marus nonne aperio proximius verus principium aio caelum atque terra et ceterus mundus membrum spiritus intus alo et infundo mens agito inde homo pecus genus et quisquis alius animal idem alius locus mens iste et spiritus deus nomino hic enim verbum sum deus namque eo per omnis terra traho mare caelum profundum unde homo genus et pecus unde imber et ignis


Nisi forte apud istos maior castitas virginum aut religio sanctior sacerdotum, cum paene in pluribus virginibus, ut quae inconsultius se viris miscuissent, Vesta sane nesciente, sit incestum vindicatum, in residuis inpunitatem fecerit non castitas tutior, sed inpudicitia felicior.

nisus fors apud iste magnus castitas virgo aut religio sancio sacerdos cum paene in multus virgo ut qui inconsultus sui vis misceo vesta sanus nescio sum incestus vindico in residuus impunitas facio non castitas tueor sed impudicitia felix


Eadem fere Chrysippus: vim divinam rationalem, naturam et mundum, interim et fatalem necessitatem deum credit Zenonemque interpretatione physiologica in Hesiodi, Homeri Orpheique carminibus imitatur.

idem fere chrysippus vis divina rational natura et mundus interim et fatal necessitas deus credo zenonemque interpretatio physiologica in hesiodus homerus orpheique carmen imito


Romanorum enim vernaculos deos novimus: Romulus, Picus, Tiberinus et Consus et Pilumnus ac Volumnus dii; Cloacinam Tatius et invenit et coluit, Pavorem Hostibus atque Pallorem; mox a nescio quo Febris dedicata: haec alumna urbis istius superstitio, morbi et malae valetudines! Sane et Acca Larentia et Flora, meretrices propudiosae, inter morbos Romanorum et deos computandae.

romanus enim vernaculi deus nosco romulus picus tiberinus et consus et pilumnus atque volumnus dius cloacinam tatius et invenio et colo pavor hostis atque pallor mox ab nescio quo febris dedico hic alumnus urbs iste superstitio morbus et malus valetudo sanus et acca larentia et florus meretrix propudiosus inter morbus romanus et deus computo


Et tamen facultates, si utiles putaremus, a deo posceremus: utique indulgere posset aliquantum cuius est totum. Sed nos contemnere malumus opes quam continere, innocentiam magis cupimus, magis patientiam flagitamus, malumus nos bonos esse quam prodigos.

et tamen facultas si utilis puto ab deus posceremus utique indulgeo possum aliquantus qui sum totus sed nos contemno malo ops quam contineo innocentia magis cupio magis patientia flagito malo nos bonus sum quam prodigus


Multa praetereo consulto: nam et haec nimis multa sunt, quae aut omnia aut pleraque omnium vera declarat ipsius pravae religionis obscuritas.

multus praetereo consultum nam et hic nimis multus sum qui aut omnis aut plerusque omnis verus declaro ipse pravus religio obscuritas


At nonnumquam tamen veritatem vel auspicia vel oracula tetigerunt. Quamquam inter multa mendacia videri possit industriam casus imitatus, adgrediar tamen fontem ipsum erroris et pravitatis, unde omnis caligo ista manavit, et altius eruere et aperire manifestius.

at nonnumquam tamen veritas vel auspicium vel oraculum tango quamquam inter multus mendacium video possum industria casus imitor aggredior tamen fons ipse error et pravitas unde omnis caligo iste mano et altus eruo et aperio manifestius


Vide cetera: rex unus apibus, dux unus in gregibus, in armentis rector unus. Tu in caelo summam potestatem dividi credas et scindi veri illius ac divini imperii totam maiestatem, cum palam sit parentem omnium deum nec principium habere nec terminum, qui nativitatem omnibus praestet, sibi perpetuitatem, qui ante mundum fuerit sibi ipse pro mundo: qui universa, quaecumque sunt, verbo iubet, ratione dispensat, virtute consummat.

video ceterus rex unus apis dux unus in grex in armentum rector unus tu in caelum summa potestas divido credo et scindo verus ille atque divinus imperium totus maiestas cum palam sum parens omnis deus neque principium habeo neque terminus qui nativitas omnis praesto sui perpetuitas qui ante mundus sum sui ipse pro mundus qui universus quicumque sum verbum iubeo ratio dispenso virtus consummo


Nec inmerito, cum tantum absit ab exploratione divina humana mediocritas, ut neque quae supra nos caelo suspensa sublata sunt, neque quae infra terram profunda demersa sunt, aut scire sit datum aut ruspari religiosum, et beati satis satisque prudentes iure videamur, si secundum illud vetus sapientis oraculum nosmet ipsos familiarius noverimus.

neque immeritus cum tantus absum ab exploratio divino humanus mediocritas ut neque qui supra nos caelum suspendo tollo sum neque qui infra terra profundus demergo sum aut scio sum do aut rusparis religiosus et beati satis sero prudens ius video si secundus ille vetus sapio oraculis nos ipse familiaris nosco


Invitis his denique hoc nomen adscribitur: optant in homine perseverare, fieri se deos metuunt, etsi iam senes nolunt.

invitus hic denique hic nomen adscribo opto in homo perseveraris fio sui deus metuo etsi iam senex nolo


Hic enim praecipuus bello Troico deos vestros, etsi ludos facit, tamen in hominum rebus et actibus miscuit,hic eorum paria composuit,sauciavit venerem, Martem vinxit, vulneravit, fugavit.

hic enim praecipuus bellum troicus deus vester etsi ludus facio tamen in homo res et actus misceo hic is par compono saucio venerem mars vincio vulnero fugo


Et haec utique de deorum vestrorum disciplina descendunt: nam Saturnus filios suos non exposuit, sed voravit. Merito ei in nonnullis Africae partibus a parentibus infantes immolabantur, blanditiis et osculo comprimente vagitum, ne flebilis hostia immolaretur.

et hic utique de deus vester disciplina descendo nam saturnus filius suus non expono sed voro mereo is in nonnullus africa pars ab parens infer immolo blanditia et osculo comprimente vagitus ne flebilis hostia immolo


Quod si mundus divina providentia et alicuius numinis auctoritate regeretur, numquam mereretur Phalaris et Dionysius regnum, numquam Rutilius et Camillus exilium, numquam Socrates venenum.

qui si mundus divino provideo et aliquis numen auctoritas rego numquam mereo phalaris et dionysius regnum numquam rutilus et camillus exsilium numquam socrates venenum


Nec nobis de nostra frequentia blandiamur: multi nobis videmur, sed deo admodum pauci sumus. Nos gentes nationesque distinguimus: deo una domus est mundus hic totus. Reges tamen regni sui per officia ministrorum universa noverunt, deo indiciis opus non est: non solum in oculis eius, sed in sinu vivimus.

neque nos de noster frequentia blandio multus nos video sed deus admodum paucus sum nos gens natio distinguo deus unus domus sum mundus hic totus rex tamen regnum suus per officium minister universus nosco deus indicium opus non sum non solus in oculus is sed in sinus vivo


Id accidere pernotum est auditorum facilitate, qui dum verborum lenocinio a rerum intentionibus avocantur, sine dilectu adsentiuntur dictis omnibus nec a rectis falsa secernunt, nescientes inesse et incredibile verum et verisimile mendacium.

is accido pernotum sum auditor facilitas qui dum verbum lenocinium ab res intentio avocantur sine delectus adsentio dictum omnis neque ab rectus fallo secerno nescio insum et incredibilis verus et verisimilis mendacium


Quid nascendi ratio? quid? cupido generandi nonne a deo data est, et ut ubera partu maturescente lactescant et ut tener fetus ubertate lactei roris adolescat?

quis nascor ratio quis cupido genero nonne ab deus do sum et ut uber partus maturesco lactescant et ut tener fetus ubertas lacteus roris adolesco


Quae vero et quanta de oraculis prosequar? Post mortem Amphiaraus ventura respondit, qui proditum iri se ob monile ab uxore nescivit. Tiresias caecus futura videbat, qui praesentia. non videbat.

qui verus et quantus de oraculis prosequor post mors amphiaraus venio respondeo qui prodeo eo sui ob monilis ab uxor nescio tiresias caecus sum video qui praesens non video


Quam pulchrum spectaculum deo, cum Christianus cum dolore congreditur, cum adversum minas et supplicia et tormenta componitur, cum strepitum mortis et horrorem carnificis inridens inculcat, cum libertatem suam adversus reges et principes erigit, soli deo,cuius est, cedit, cum triumphator et victor ipsi, qui adversum se sententiam dixit, insultat! Vicit enim qui, quod contendit, obtinuit.

quam pulcher spectaculum deus cum christianus cum dolor congredior cum adverro minae et supplicium et tormentum compono cum strepitus mors et horror carnifex irrideo inculco cum libertas suus adverro rex et princeps erigo solus deus qui sum cedo cum triumphator et victor ipse qui adverro sui sententia dico insulto vinco enim qui qui contendo obtineo


Eos spiritus daemonas esse poetae sciunt, philosophi disserunt, Socrates novit, qui ad nutum et arbitrium adsidentis sibi daemonis vel declinabat negotia vel petebat.

is spiritus daemonas sum poeta scio philosophus dissero socrates nosco qui ad nutus et arbitrium adsidentis sui daemon vel declino negotium vel peto


Idem Aegyptii cum plerisque vobis non magis Isidem quam ceparum acrimonias metuunt, nec Serapidem magis quam strepitus per pudenda corporis expressos contremescunt.

idem aegyptius cum plerusque tu non magis isis quam ceparis acrimonia metuo neque serapis magis quam strepitus per pudeo corpus exprimo contremesco


Alibi Hercules stercora egerit et Apollo Admeto pecus pascit. Laomedonti vero muros Neptunus instituit, nec mercedem operis infelix structor accepit.

alibi herculis stercoro ago et apollo admetus pecus pasco laomedon verus murus neptunus instituo neque merces opus infelix structor accipio


Quid? Regulus nonne auguria servavit et captus est? Mancinus religionem tenuit, et sub iugum missus est et deditus. Pullos edaces habuit et Paulus, apud Cannas tamen cum maiore reipublicae parte prostratus est.

quis regulus nonne augurium servo et capio sum mancinus religio teneo et sub iugum mitto sum et dedo pullus edax habeo et paulus apud cannae tamen cum magnus reipublicae pars prosterno sum


Non floribus caput nectitis, non corpus odoribus honestatis; reservatis unguenta funeribus, coronas etiam sepulcris denegatis, pallidi trepidi, misericordia digni, sed nostrorum deorum. Ita nec resurgitis miseri nec interim vivitis!

non flos caput necto non corpus odor honestas reservo unguentum funus corona etiam sepulcrum denego pallidus trepidus misericordia dignus sed noster deus ita neque resurgitis miser neque interim vivo


Haec et huiusmodi propudia nobis non licet nec audire, etiam pluribus turpe defendere est: ea enim de castis fingitis et pudicis, quae fieri non crederemus, nisi de vobis probaretis.

hic et huiusmodi propudium nos non licet neque audio etiam multus turpis defendo sum is enim de caveo fingo et pudicus qui fio non credo nisi de tu probo


Quid festinas, ut cruda adhuc hieme revivescat et redeat? Expectandum nobis etiam corporis ver est.

quis festino ut crudus adhuc hiems revivesco et redeo exspecto nos etiam corpus ver sum


Vos enim video procreatos filios nunc feris et avibus exponere, nunc adstrangulatos misero mortis genere elidere: sunt quae in ipsis visceribus medicaminibus epotis originem futuri hominis extinguant et parricidium faciant, antequam pariant.

tu enim video procreo filius nunc fera et avis expono nunc adstrangulatos mitto mors genus elido sum qui in ipse viscera medicamen epotus origo sum homo extinguant et parricidium facio antequam pario


Exposui opiniones omnium ferme philosophorum, quibus inlustrior gloria est, deum unum multis licet designasse nominibus, ut quivis arbitretur, aut nunc Christianos philosophos esse aut philosophos fuisse iam tunc Christianos.

expono opinio omnis ferme philosophus qui illustris gloria sum deus unus multus licet designasse nomen ut quivis arbitror aut nunc christianus philosophus sum aut philosophus sum iam tunc christianus


Nec mireris, si deum non vides: vento et flatibus omnia impelluntur, vibrantur, agitantur, et sub oculis tamen non venit ventus et flatus. In solem adeo, qui videndi omnibus causa est, videre non possumus: radiis acies submovetur, obtutus intuentis hebetatur, et si diutius inspicias,omnis visus extinguitur.

neque miror si deus non video venio et flatus omnis impello vibro agito et sub oculus tamen non venio venio et flo in sol adeo qui video omnis causa sum video non possum radius acies submovetur obtueor intueor hebeto et si diu inspicio omnis video extinguitur


Iudaeorum sola et misera gentilitas unum et ipsi deum, sed palam, sed templis, aris, victimis caerimoniisque coluerunt, cuius adeo nulla vis nec potestas est, ut sit Romanis hominibus cum sua sibi natione captivus.

judaeus solus et misero gentilitas unus et ipse deus sed palam sed templum ara victima caerimonia colo qui adeo nullus volo neque potestas sum ut sum romanus homo cum suus sui natio captivus


Iam enim venio ad illa auspicia et auguria Romana, quae summo labore collecta testatus es et paenitenter omissa et observata feliciter.

iam enim venio ad ille auspicium et augurium romanus qui superus labor colligo testor sum et paenitenter omitto et observo feliciter


Quid? Plato, qui invenire deum negotium credidit, nonne et angelos sine negotio narrat et daemonas? et in Symposio etiam suo naturam daemonum exprimere conititur? vult enim esse substantiam inter mortalem inmortalemque, id est inter corpus et spiritum mediam, terreni ponderis et caelestis levitatis admixtione concretam, ex qua monet etiam nos amorem informari et inlabi pectoribus humanis et sensum movere et adfectus fingere et ardorem cupiditatis infundere.

quis plato qui invenio deus negotium credo nonne et angelus sine negotium narro et daemonas et in symposium etiam suus natura daemon exprimo conitor volo enim sum substantia inter mortal inmortalemque is sum inter corpus et spiritus medius terrenus pondus et caelestis levitas admixtio concerno ex qui moneo etiam nos amor informaris et inlabor pector humanus et sensus moveo et affectus fingo et ardor cupiditas infundo


Aegyptii sane hominem sibi quem colant eligunt: illum unum propitiant, illum de omnibus consulunt, illi victimas caedunt. At ille, qui ceteris deus, sibi certe homo est, velit nolit: nec enim conscientiam suam decipit, si fallit alienam.

aegyptius sanus homo sui qui colo eligo ille unus propitiant ille de omnis consulo ille victima caedo at ille qui ceterus deus sui certus homo sum volo nolo neque enim conscientia suus decipio si fallo alienus


Itaque cum diluculo ad mare inambulando litori pergeremus, ut et aura adspirans leniter membra vegetaret et cum eximia voluptate molli vestigio cedens harena subsideret, Caecilius simulacro Serapidis denotato, ut vulgus superstitiosus solet, manum ori admovens osculu, labiis pressit.

itaque cum diluculum ad mare inambulando litor pergo ut et aura adspirans lenis membrum vegetaret et cum eximius voluptas mollis vestigium cedo harena subsido caecilius simulacrum serapis denotato ut vulgus superstitiosus soleo manus aurum admoveo osculu labium premo


Homo igitur utique qui fugit, homo utique qui latuit, et pater hominis et natus ex homine: Terrae enim vel Caeli filius, quod apud Italos esset ignotis parentibus, proditus, ut in hodiernum inopinato visos caelo missos, ignobiles et ignotos terrae filios nominamus.

homo igitur utique qui fugio homo utique qui lateo et pater homo et nascor ex homo terra enim vel caelis filius qui apud italus sum ignosco parens prodeo ut in hodiernus inopinor video caelum mitto ignobilis et ignotus terra filius nomino


Isti igitur impuri spiritus, daemones, ut ostensum magis ac philosophis, sub statuis et imaginibus consecratis delitiscunt et adflatu suo auctoritatem quasi praesentis numinis consequuntur, dum inspirant interim vatibus, dum fanis inmorantur, dum nonnumquam extorum fibras animant, avium volatus gubernant, sortes regunt, oracula efficiunt, falsis pluribus involuta.

iste igitur impurus spiritus daemon ut ostendo magis atque philosophus sub statuo et imago consecro delitiscunt et afflo suus auctoritas quasi praesum numen consequor dum inspiro interim vates dum fanum inmoror dum nonnumquam extor fibra animant avis volo guberno sors rego oraculum efficio falsum multus involvo


Longum est ire per singula. Nihil in homine membrorum est, quod non et necessitatis causa sit et decoris, et quod magis mirum est, eadem figura omnibus, sed quaedam unicuique liniamenta deflexa: sic et similes universi videmur et inter se singuli dissimiles invenimur.

longus sum eo per singulus nihil in homo membrum sum qui non et necessitas causa sum et decor et qui magis mirus sum idem figuro omnis sed quidam uniquique lineamentum deflecto sic et similis universus video et inter sui singuli dissimilis invenio


Lege historicorum scripta vel scripta sapientium: eadem mecum recognosces.

lex historicus scribo vel scribo sapiens idem ego recognosco


Sic de isto et tuus Fronto non ut adfirmator testimonium fecit, sed convicium ut orator adspersit: haec enim potius de vestris gentibus nata sunt.

sic de iste et tuus fronto non ut affirmator testimonium facio sed convicium ut orator adspersit hic enim potis de vester gens nata sum


Is itaque Saturnus Creta profugus Italiam metu filii saevientis accesserat, et fani susceptus hospitio rudes illos homines et agrestes multa docuit ut Graeculus et politus, litteras inprimere, nummos signare, instrumenta conficere.

is itaque saturnus creta profugus italia metus filius saevio accedo et fanum suscipio hospitium rudo ille homo et agrestis multus doceo ut graeculus et polio littera inprimere nummus signo instrumentum confacio


Otiosum est ire per singulos et totam seriem generis istius explicare, cum in primis parentibus probata mortalitas in ceteros ipso ordine successionis influxerit. Nisi forte post mortem deos fingitis, et perierante Proculo deus Romulus, et Iuba Mauris volentibus deus est, et divi ceteri reges, qui consecrantur non ad fidem numinis, sed ad honorem emeritae potestatis.

otiosus sum eo per singuli et totus series genus iste explicaris cum in primus parens probo mortalitas in ceterus ipse ordo successio influo nisus fors post mors deus fingo et perierante proculus deus romulus et juba maurus volo deus sum et divus ceterus rex qui consecro non ad fides numen sed ad honor emereo potestas


At enim quem colimus deum, nec ostendimus nec videmus. Immo ex hoc deum credimus, quod eum sentire possumus, videre non possumus. In operibus enim eius et in mundi omnibus motibus virtutem eius semper praesentem aspicimus, cum tonat, fulgurat, fulminat, cum serenat.

at enim qui colo deus neque ostendo neque video immo ex hic deus credo qui is sentio possum video non possum in opus enim is et in mundus omnis motus virtus is semper praesens aspicio cum tono fulguro fulmino cum sereno


Sint fortuitis concursionibus totius mundi membra coalita, digesta, formata, quis deus machinator? Sidera licet ignis accenderit et caelum licet sua materia suspenderit, licet terram fundaverit pondere et mare licet influxerit e liquore unde haec religio, unde formido, quae superstitio est?

sum fortuitus concursio totus mundus membrum coalo digero formo quis deus machinator sidus licet ignis accendo et caelum licet suus materia suspendo licet terra fundaverit pondus et mare licet influo e liquor unde hic religio unde formido qui superstitio sum


Ipse Saturnus et Serapis et Iuppiter et quicquid daemonum colitis, victi dolore quod sunt eloquuntur, nec utique in turpitudinem sui, nonnullis praesertim vestrum adsistentibus, mentiuntur.

ipse saturnus et serapias et iuppiter et quisquis daemon colo vinco dolor qui sum eloquor neque utique in turpitudo suus nonnullus praesertim vester assisto mentior


Occultis se notis et insignibus noscunt et amant mutuo paene antequam noverint: passim etiam inter eos velut quaedam libidinum religio miscetur, ac se promisce appellant fratres et sorores, ut etiam non insolens stuprum intercessione sacri nominis fiat incestum. Ita eorum vana et demens superstitio sceleribus gloriatur.

occulo sui nosco et insignis nosco et amo mutuus paene antequam nosco passim etiam inter is velut quidam libido religio misceo atque sui promiscuus appello frater et soror ut etiam non insoleo stuprum intercessio sacer nomen fio incestus ita is vanus et demens superstitio scelus glorior


Frequentius etiam, quam volebamus, deorum praesentiam contempta auspicia contestata sunt. Sic Allia nomen infaustum, sic Claudi et Iuni non proelium in Poenos, sed ferale naufragium est, et ut Trasimenus Romanorum sanguine et maior esset et decolor, sprevit auguria Flaminius, et ut Parthos signa repetamus, dirarum inprecationes Crassus et meruit et inrisit.

frequens etiam quam volo deus praesentia contemno auspicium contestor sum sic allium nomen infaustus sic claudius et junius non proelium in poeni sed feral naufragium sum et ut trasimenus romanus sanguis et magnus sum et decolo sperno augurium flaminius et ut parthus signum repeto diraris inprecatio crassus et mereo et irrideo


Quid enim potest esse tam apertum, tam confessum tamque perspicuum, cum oculos in caelum sustuleris et quae sunt infra circaque lustraveris, quam esse aliquod numen praestantissimae mentis, quo omnis natura inspiretur, moveatur, alatur, gubernetur?

quis enim possum sum tam aperio tam confiteor tam perspicuus cum oculus in caelum tollo et qui sum infra circo lustro quam sum aliqui numen praesto mens quo omnis natura inspiro moveo alo guberno


Ecce pars vestrum et maior, melior, ut dicitis, egetis algetis, opere fame laboratis, et deus patitur dissimulat, non vult aut non potest opitulari suis; ita aut invalidus aut iniquus est!

ecce pars vester et magnus bonus ut dico egeo algetis opus fames laboro et deus patior dissimulo non volo aut non possum opitularis suus ita aut invalidus aut iniquus sum


Alexander ille Magnus Macedo insigni volumine ad matrem suam scripsit, metu suae potestatis proditum sibi de diis hominibus a sacerdote secretum: illic Vulcanum facit omnium principem, et postea Iovis gentem.

alexander ille magnus macedo insignio volumen ad mater suus scribo metus suus potestas prodeo sui de diuus homo ab sacerdos secerno illic volcanus facio omnis princeps et postea iuppiter gens


Et nos enim idem fuimus et eadem vobiscum quondam adhuc caeci et hebetes sentiebamus, quasi Christiani monstra colerent, infantes vorarent, convivia incesta miscerent, nec intellegebamus ab his fabulas istas semper ventilari et numquam vel investigari vel probari, nec tanto tempore aliquem existere, qui proderet, non tantum facti veniam, verum etiam indicii gratiam consecuturum: malum autem adeo non esse, ut Christianus reus nec erubesceret nec timeret, et unum solummodo, quod non ante fuerit, paeniteret.

et nos enim idem sum et idem tu quondam adhuc caecus et hebeto sentio quasi christianus monstrum colo infer vorarent convivium incesto misceo neque intellego ab hic fabula iste semper ventilaris et numquam vel investigaris vel probaris neque tantus tempus aliquis existere qui prodo non tantus facio venio verus etiam indicium gratia consequor malus autem adeo non sum ut christianus reus neque erubesco neque timeo et unus solummodo qui non ante sum paeniteo


Itaque, quo saepius adseverationibus credunt, eo frequentius a peritioribus arguuntur: sic adsidue temeritate decepti culpam iudicis tranferunt ad incerti querellam, ut damnatis omnibus malint universa suspendere quam de fallacibus iudicare.

itaque quo saepis adseveratio credo is frequens ab pereo arguo sic assiduus temeritas decipio culpa judex tranferunt ad incertus querela ut damno omnis malo universus suspendo quam de fallax iudicaris


Itaque latebram suam, quod tuto latuisset, vocari maluit Latium, et urbem Saturniam indito de suo nomine et Ianiculum Ianus ad memoriam uterque posteritatis reliquerunt.

itaque latebra suus qui tueor lateo vocaris malo latius et urbs saturnia indo de suus nomen et ianiculis janus ad memoria uterque posteritas relinquo


Cum hoc sermone eius medium spatium civitatis emensi iam liberum litus tenebamus.

cos hic sermo is medius spatium civitas emetior iam liber litus teneo


Nec hac furiosa opinione contenti aniles fabulas adstruunt et adnectunt: renasci se ferunt post mortem et cineres et favillas et nescio qua fiducia mendaciis suis invicem credunt: putes eos iam revixisse.

neque hic furiosus opinio contendo anilis fabula adstruunt et adnecto renascor sui fero post mors et cinis et favilla et nescio qui fiducia mendacium suus invicem credo puto is iam revivo


Ac iam, ut fecundius nequiora proveniunt, serpentibus in dies perditis moribus per universum orbem sacraria ista taeterrima impiae coitionis adolescunt. Eruenda prorsus haec et execranda consensio.

atque iam ut fecundus nequiora provenio serpens in dies perdo mos per universus orbis sacrarium iste taeter impius coitio adolesco eruo prorsus hic et execranda consensio


Nonne in ortu suo et scelere collecti et muniti immanitatis suae terrore creverunt? Nam asylo prima plebs congregata est: confluxerant perditi, facinerosi, incesti, sicarii, proditores, et ut ipse Romulus imperator et rector populum suum facinore praecelleret, parricidium fecit. Haec prima sunt auspicia religiosae civitatis!

nonne in ortus suus et scelus colligo et munio immanitas suus terror cerno nam asylum primus plebs congrego sum confluo perdo facinerosi incestus sicarius proditor et ut ipse romulus imperator et rector populus suus facinus praecelleret parricidium facio hic primus sum auspicium religiosus civitas


Etiam principibus et regibus, non ut magnis et electis viris, sicut fas est, sed ut deis turpiter adulatio falsa blanditur, cum et praeclaro viro honor verius et optimo amor dulcius praebeatur. Sic eorum numen vocant, ad imagines supplicant, Genium, id est daemonem, implorant, et est eis tutius per Iouis Genium peierare quam regis.

etiam princeps et rex non ut magnus et eligo vis sicut fas sum sed ut deus turpis adulatio fallo blandio cum et praeclarus vir honor verus et bonus amor dulcis praebeo sic is numen voco ad imago supplico genius is sum daemon imploro et sum is tueor per iuppiter genius peieraris quam rex


At ego, inquam, prolixius omnium nostrum vice gaudeo, quod etiam mihi Octavius vicerit, cum maxima iudicandi mihi invidia detracta sit. Nec tamen possum meritum eius verborum laudibus repensare: testimonium et hominis et unius infirmum est: habet dei munuseximium, a quo et inspiratus oravit et obtinuit adiutus.

at ego inquam prolixus omnis nos vicus gaudeo qui etiam ego octavus vinco cum maximus iudico ego invidia detraho sum neque tamen possum mereo is verbum laus repensaris testimonium et homo et unus infirmus sum habeo deus munuseximium ab quo et inspiratus oro et obtineo adiutus


De Pyrrho Ennius Apollinis Pythi responsa confinxit, cum iam Apollo versus facere desisset: cuius tunc cautum illud et ambiguum defecit oraculum, cum et politiores homines et minus creduli esse coeperunt. Et Demosthenes, quod sciret responsa simulata, Φιλιππίζειν Pythiam querebatur.

de pyrrhus ennius apollo pythius respondeo confingo cum iam apollo verro facio desino qui tunc caueo ille et ambiguus deficio oraculis cum et polio homo et paruus credulis sum coepio et demosthenes qui scio respondeo simulo pythia queror


Modo in istis ad tutelam balnearum iactis et in altum procurrentibus petrarum obicibus residamus, ut et requiescere de itinere possimus et intentius disputare.

modo in iste ad tutela balnearis jacio et in altus procurro petraris obicibus resido ut et requiesco de iter possum et intendo disputaris


Et Epicureis de elementorum conflagratione et mundi ruina eadem ipsa sententia est.

et epicureus de elementor conflagratio et mundus ruina idem ipse sententia sum


De ipsis etiam illa, quae paulo ante tibi dicta sunt, ut Iuppiter ludos repeteret ex somnio, ut cum equis Castores viderentur, ut cingulum matronae navicula sequeretur.

de ipse etiam ille qui paulus ante tu dictum sum ut iuppiter ludus repeto ex somnio ut cum equus castor video ut cingulis matrona navicula sequor


Nec nomen deo quaeras: deus nomen est. Illic vocabulis opus est, cum per singulos propriis appellationum insignibus multitudo dirimenda est: deo, qui solus est, dei vocabulum totum est. Quem si patrem dixero, carnalem opineris; si regem, terrenum suspiceris; si dominum, intelleges utique mortalem. Aufer additamenta nominum et perspicies eius claritatem.

neque nomen deus quaero deus nomen sum illic vocabulis opus sum cum per singuli proprius appellatio insignis multitudo dirimo sum deus qui solus sum deus vocabulis totus sum qui si pater dico carnal opineris si rex terrenus suspicio si dominus intellego utique mortal aufero additamentum nomen et perspicio is claritas


Babylonio etiam Diogeni disciplina est exponendi et disserendi Iovis partum et ortum Minervae et hoc genus cetera rerum vocabula esse, non deorum.

babylonius etiam diogenes disciplina sum expono et dissero iuppiter pario et orior minerva et hic genus ceterus res vocabulum sum non deus


Cogitanti mihi et cum animo meo Octavi boni et fidelissimi contubernalis memoriam recensenti tanta dulcedo et adfectio hominis inhaesit, ut ipse quodammodo mihi viderer in praeterita redire, non ea quae iam transacta et decursa sunt, recordatione revocare:

cogito ego et cum animus meus octavius bonus et fidelis contubernalis memoria recensenti tantus dulcedo et affectio homo inhaereo ut ipse quodammodo ego video in praetereo redeo non is qui iam transigo et decurro sum recordatio revocaris


Quid? qui sanguine suo libat et vulneribus suis supplicat, non profanus melius esset quam sic religiosus? aut cui testa sunt obscena demessa, quo modo deum violat qui hoc modo placat, cum si eunuchos deus vellet, posset procreare, non facere?

quis qui sanguis suus libo et vulnus suus supplico non profanus bonus sum quam sic religiosus aut qui testa sum obscenus demeto quo modo deus violo qui hic modo placo cum si eunuchus deus volo possum procrearis non facio


In pace etiam non tantum aequatur nequitia melioribus, sed et colitur, ut in pluribus nescias, utrum sit eorum detestanda pravitas an optanda felicitas.

in pax etiam non tantus aequo nequitia bonus sed et colo ut in multus nescio utrum sum is detesto pravitas an opto felicitas


Itaque progrediar ulterius: de toto integro mihi cum Octavio res est. Si placet, ut ipsius sectae homo cum eo disputem, iam profecto intelleget facilius esse in contubernalibus disputare quam conserere sapientiam.

itaque progredio ultra de totus integer ego cum octavius res sum si placeo ut ipse secta homo cum is disputo iam profecto intellego facilis sum in contubernal disputaris quam consero sapientia


Aristoteles variat et adsignat tamen unam potestatem: nam interim mentem, mundum interim deum dicit, interim mundo deum praeficit. Theophrastus etiam variat, alias mundo, alias menti divinae tribuens principatum. Heraclides Ponticus quoque mundo divinam mentem quamvis varie adscribit. Zenon et Chrysippus et Cleanthes sunt et ipsi multiformes, sed ad unitatem providentiae omnes revolvuntur, Cleanthes enim mentem modo naturae atque1 animum, modo aethera, plerumque rationem deum disserit.

aristotelis vario et adsigno tamen unus potestas nam interim mens mundus interim deus dico interim mundus deus praeficio theophrastus etiam vario alius mundus alius mens divina tribuo principatus heraclides ponticus quoque mundus divina mens quivis varius adscribo zeno et chrysippus et cleanthes sum et ipse multiformis sed ad unitas providentia omnis revolvo cleanthes enim mens modo natura atque animus modo aether plerusque ratio deus dissero


Itaque cum per universam convictus nostri et familiaritatis aetatem mea cogitatio volveretur, in illo praecipue sermone eius mentis meae resedit intentio, quo Q. Caecilium superstitiosis vanitatibus etiamnunc inhaerentem disputatione gravissima ad veram religionem reformavit.

itaque cum per universus convinco noster et familiaritas aetas meus cogitatio volvo in ille praecipuus sermo is mens meus resedeo intentio quo q caecilius superstitiosus vanitas etiamnum inhaereo disputatio gravis ad verus religio reformo


Tu, qui inmortalitatem postumam somnias, cum periculo quateris, cum febribus ureris, cum dolore laceraris, nondum condicionem tuam sentis? nondum adgnoscis fragilitatem? invitus miser infirmitatis argueris nec fateris!

tu qui inmortalitas postumus somnio cum periculum quateris cum febris uro cum dolor laceraris nondum condicio tuus sentio nondum agnosco fragilitas invitus miser infirmitas arguo neque fateor


Ita prius eos deseruisse conprehendes quam esse desertos nec, ut impie loqueris, cum deo suo captos, sed a deo ut disciplinae transfugas deditos.

ita prior is desero comprehendo quam sum desero neque ut impius loquor cum deus suus capio sed ab deus ut disciplina transfuga dedo


Recenseamus, si placet, disciplinam philosophorum: deprehendes eos, etsi sermonibus variis, ipsis tamen rebus in hanc unam coire et conspirare sententiam.

recenseo si placeo disciplina philosophus deprehendo is etsi sermo varius ipse tamen res in hic unus coeo et conspiraris sententia


Quid illas aniles fabulas, de hominibus aves et feras et de hominibus arbores atque flores? Quae si essent facta, fierent: quia fieri non possunt, ideo nec facta sunt.

quis ille anilis fabula de homo aveo et ferus et de homo arbor atque floreo qui si sum facio fio quia fio non possum ideo neque facio sum


Quis autem ille qui dubitat, vernis indulgere nos floribus, cum carpamus et rosam veris et lilium et quicquid aliud in floribus blandi coloris et odoris est? His enim et sparsis utimur ac solutis et sertis mollibus colla conplectimur. Sane quod caput non coronamus, ignoscite: auram bonam floris naribus ducere, non occipitio capillisve solemus haurire.

quis autem ille qui dubito vernus indulgeo nos flos cum carpo et rodo verus et lilium et quisquis alius in flos blandio color et odor sum hic enim et spargo utor atque soluo et serta mollis collum conplecto sanus qui caput non corono ignosco auris bonus florus naris duco non occipitium capillisve solo haurio


Signum sane crucis naturaliter visimus in navi, cum velis tumentibus vehitur, cum expansis palmulis labitur: et cum erigitur iugum, crucis signum est, et cum homo porrectis manibus deum pura mente veneratur. Ita signo crucis aut ratio naturalis innititur aut vestra religio formatur.

signum sanus crux naturalis viso in no cum velis tumeo veho cum expando palmula labor et cum erigo iugum crux signum sum et cum homo porrigo manus deus purus mens veneror ita signum crux aut ratio natural innitor aut vester religio formo


Proinde Socrates scurra Atticus viderit, nihil se scire confessus, testimonio licet fallacissimi daemonis gloriosus, Arcesilas quoque et Carneades et Pyrrho et omnis Academicorum multitudo deliberet. Simonides etiam in perpetuum conperendinet: philosophorum supercilia contemnimus, quos corruptores et adulteros novimus et tyrannos et semper adversus sua vitia facundos.

proinde socrates scurra atticus video nihil sui scio confiteor testimonium licet fallacissimi daemon gloriosus arcesilas quoque et carneades et pyrrhus et omnis academicus multitudo delibero simonides etiam in perpetuus conperendinet philosophus supercilium contemno qui corruptor et adulter nosco et tyrannus et semper adverro suus vitio facundus


Nam et ipsi deum nostrum, idem enim omnium deus est, [dereliquerunt]—quamdiu enim eum caste, innoxie religioseque coluerunt, quamdiu praeceptis salubribus obtemperaverunt, de paucis innumeri facti, de egentibus divites, de servientibus reges: modici multos, inermi armatos, dum fugiunt insequentes, dei iussu et elementis adnitentibus obruerunt.

nam et ipse deus nos idem enim omnis deus sum derelinquo quamdiu enim is castus innoxius religiosus colo quamdiu praecipio salubris obtempero de paucus innumerus facio de egeo dives de servio rex modicus multus inermis armatus dum fugio insequor deus iussus et elementum adnitendus obruo


Nec de ipsis, nisi subsisteret veritas, maxime nefaria et honore praefanda sagax fama loqueretur. Audio eos turpissimae pecudis caput asini consecratum inepta nescio qua persuasione venerari: digna et nata religio talibus moribus!

neque de ipse nisi subsisto vereor magnus nefarius et honor praefor sagax fama loquor audio is turpis pecus caput asinus consecro ineptus nescio qui persuasio veneraris dignus et nata religio talis mos


Quanto magis deus auctor omnium ac speculator omnium, a quo nullum potest esse secretum, tenebris interest, interest cogitationibus nostris, quasi alteris tenebris! Non tantum sub illo agimus, sed et cum illo, ut prope dixerim, vivimus.’

quantus magis deus auctor omnis atque speculator omnis ab quo nullus possum sum secerno tenebrae intersum intersum cogitatio noster quasi alter tenebrae non tantus sub ille ago sed et cum ille ut prope dico vivo


Nisi forte nondum deus saxum est vel lignum vel argentum. Quando igitur hic nascitur? Ecce funditur, fabricatur, sculpitur: nondum deus est; ecce plumbatur, construitur, erigitur: nec adhuc deus est; ecce ornatur, consecratur, oratur: tunc postremo deus est, cum homo illum voluit et dedicavit.

nisus fors nondum deus saxum sum vel lignum vel argentum quando igitur hic nascor ecce fundo fabrico sculpitur nondum deus sum ecce plumbo construo erigo neque adhuc deus sum ecce orno consecro oro tunc postremo deus sum cum homo ille volo et dedico


Quid? formae ipsae et habitus nonne arguunt ludibria et dedecora deorum vestrorum? Vulcanus claudus deus et debilis, Apollo tot aetatibus levis, Aesculapius bene barbatus, etsi semper adulescentis Apollinis filius, Neptunus glaucis oculis, Minerva caesiis, bubulis Iuno, pedibus Mercurius alatis, Pan ungulatis, Saturnus compeditis. Ianus vero frontes duas gestat, quasi et aversus incedat; Diana interim est alte succincta venatrix, et Ephesia mammis multis et uberibus extructa, et Trivia trinis capitibus et multis manibus horrifica.

quis forma ipse et habitus nonne arguo ludibrium et dedecus deus vester volcanus claudus deus et debilis apollo tot aetas levis aesculapius bene barbatus etsi semper adulescens apollo filius neptunus glaucus oculus minerva caesius bubulis juno pes mercurius alo pan ungulatis saturnus compedes janus verus frons duo gesto quasi et averto incedo diana interim sum altus succingo venatrix et ephesius mamma multus et uber extructa et trivius terni caput et multus manus horrifica


Quid? Simonidis Melici nonne admiranda omnibus et sectanda cunctatio? Qui Simonides, cum de eo, quid et quales arbitraretur deos, ab Hierone tyranno quaereretur, primo deliberationi diem petiit, postridie biduum prorogavit, mox alterum tantum admonitus adiunxit. Postremo, cum causas tantae morae tyrannus inquireret, respondit ille quod sibi, quanto inquisitio tardior pergeret, tanto veritas fieret obscurior.

quis simonides melicus nonne admiror omnis et sector cunctatio qui simonides cum de is quis et qualis arbitror deus ab hiero tyrannus quaero primus deliberatio dies peto postridie biduus prorogo mox alter tantus admonitus adjungo postremo cum causa tantus mora tyrannus inquiro respondeo ille qui sui quantus inquisitio tardus pergo tantus vereor fio obscurus


Anaximenes deinceps et post Apolloniates Diogenes aera deum statuunt infinitum et inmensum: horum quoque similis de divinitate consensio est.

anaximenes deinceps et post apolloniates diogenes aes deus statuo infinitus et immensus hic quoque similis de divinitas consensio sum


Rex es? Set tam times quam timeris, et quamlibet sis multo comitatu stipatus, ad periculum tamen solus es. Dives es? Sed fortunae male creditur et magno viatico breve vitae iter non instruitur, sed oneratur.

rex sum sed tam timeo quam timeo et quamlibet sum multus comito stipo ad periculum tamen solus sum dives sum sed fortuna malus credo et magnus viaticus brevis vita iter non instruo sed onero