type: header

title: Eumenes

wing: latin

grain: passage

license: CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

attribution_rule: Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

licensed_material_note: Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.

source: production D1


type: passage

text: Sic Eumenes annorum quinque et quadraginta, cum ab anno vicesimo, uti supra ostendimus, septem annos Philippo apparuisset, tredecim apud Alexandrum eundem locum obtinuisset, in eis unum equitum alae praefuisset, post autem Alexandri Magni mortem imperator exercitus duxisset summosque duces partim reppulisset, partim interfecisset, captus non Antigoni virtute, sed Macedonum periurio talem habuit exitum vitae. in quo quanta omnium fuerit opinio eorum, qui post Alexandrum Magnum reges sunt appellati, ex hoc facillime potest iudicari, quod, quorum nemo Eumene vivo rex appellatus est, sed praefectus, eidem post huius occasum statim regium ornatum nomenque sumpserunt neque, quod initio praedicarant, se Alexandri liberis regnum servare, praestare voluerunt et hoc uno propugnatore sublato quid sentirent aperuerunt. huius sceleris principes fuerunt Antigonus, Ptolemaeus, Seleucus, Lysimachus, Cassandrus. Antigonus autem Eumenem mortuum propinquis eius sepeliendum tradidit. ii militari honestoque funere, comitante toto exercitu, humaverunt ossaque eius in Cappadociam ad matrem atque uxorem liberosque eius deportanda curarunt.

lemmas: sic eumenes annus quinque et quadraginta cum ab annus vicesimus uti supra ostendo septem annus philippus appareo tredecim apud alexander idem locus obtineo in is unus eques ala praesum post autem alexander magnus mors imperator exercitus duco summus dux pars repello pars interfacio capio non antigonus virtus sed macedones periurium talis habeo exitus vita in quo quantus omnis sum opinio is qui post alexander magnus rex sum appello ex hic facilis possum iudico qui qui nemo eumenes vivo rex appello sum sed praefectus idem post hic occasus statim regius orno nomen sumo neque qui initium praedico sui alexander liber regnum servaris praesto volo et hic unus propugnator tollo quis sentio aperio hic scelus princeps sum antigonus ptolemaeus seleucus lysimachus cassandrus antigonus autem eumenes mortuus propinquus is sepelio trado is militaris honestus funus comito totus exercitus humaverunt ossum is in cappadocia ad mater atque uxor liber is deporto curo


text: Quorum acerrimo concursu cum magnam partem diei esset pugnatum, cadit Crateros dux et Neoptolemus, qui secundum locum imperii tenebat. cum hoc concurrit ipse Eumenes. qui cum inter se complexi in terram ex equis decidissent, ut facile intellegi possent inimica mente contendisse animoque magis etiam pugnasse quam corpore, non prius distracti sunt, quam alterum anima relinqueret. ab hoc aliquot plagis Eumenes vulneratur, neque eo magis ex proelio excessit, sed acrius hostes institit. hic equitibus profligatis, interfecto duce Cratero, multis praeterea et maxime nobilibus captis pedester exercitus, quod in ea loca erat deductus, ut invito Eumene elabi non posset, pacem ab eo petiit. quam cum impetrasset, in fide non mansit et se, simulac potuit, ad Antipatrum recepit. Eumenes Craterum ex acie semivivum elatum recreare studuit; cum id non posset, pro hominis dignitate proque pristina amicitia (namque illo usus erat Alexandro vivo familiariter) amplo funere extulit ossaque in Macedoniam uxori eius ac liberis remisit.

lemmas: qui acer concursus cum magnus pars dies sum pugno cado craterus dux et neoptolemus qui secundus locus imperium teneo cum hic concurro ipse eumenes qui cum inter sui complector in terra ex equus decido ut facilis intellego possum inimicus mens contendo animo magis etiam pugno quam corpus non prior distraho sum quam alter anima relinquo ab hic aliquot plaga eumenes vulnero neque is magis ex proelium excedo sed acer hostis insto hic eques profligo interficio dux craterus multus praeterea et magnus nobilis capio pedester exercitus qui in is locum sum deduco ut invito eumenes elabor non possum pax ab is peto quam cum impetro in fides non maneo et sui simulac possum ad antipater recipio eumenes craterus ex acies semivivus effero recrearis studeo cum is non possum pro homo dignitas pro pristinus amicitia namque ille utor sum alexander vivo familiaris amplus funus effero ossum in macedonia uxor is atque liber remitto


text: Itaque cum eum in custodiam dedisset et praefectus custodum quaesisset, quem ad modum servari vellet, 'ut acerrimum' inquit 'leonem aut ferocissimum elephantum': nondum enim statuerat, conservaret eum necne. veniebat autem ad Eumenem utrumque genus hominum, et qui propter odium fructum oculis ex eius casu capere vellent, et qui propter veterem amicitiam colloqui consolarique cuperent, multi etiam, qui eius formam cognoscere studebant, qualis esset, quem tam diu tamque valde timuissent, cuius in pernicie positam spem habuissent victoriae. at Eumenes, cum diutius in vinclis esset, ait Onomarcho, penes quem summa imperii erat custodiae, se mirari, quare iam tertium diem sic teneretur: non enim hoc convenire Antigoni prudentiae, ut sic uteretur devicto: quin aut interfici aut missum fieri iuberet. hic cum ferocius Onomarcho loqui videretur, 'quid? tu' inquit 'animo si isto eras, cur non in proelio cecidisti potius quam in potestatem inimici venires?' huic Eumenes 'utinam quidem istud evenisset! sed eo non accidit, quod numquam cum fortiore sum congressus: non enim cum quoquam arma contuli, quin is mihi succubuerit.' neque id erat falsum: non enim virtute hostium, sed amicorum perfidia decidit. nam et dignitate fuit honesta et viribus ad laborem ferendum firmis neque tam magno corpore quam figura venusta.

lemmas: itaque cum is in custodia do et praefectus custos quaero qui ad modus servaris volo ut acer inquam leo aut ferox elephantus nondum enim statuo conservo is necne venio autem ad eumenes uterque genus homo et qui propter odium fructus oculus ex is casus capio volo et qui propter vetus amicitia colloquor consolo cupio multus etiam qui is forma cognosco studeo qualis sum qui tam diu tam validus timeo qui in pernicies pono spes habeo victoria at eumenes cum diu in vinclum sum aio onomarcho penis qui summus imperium sum custodia sui miror quare iam tertius dies sic teneo non enim hic convenio antigonus prudentia ut sic uto devinco quin aut interficio aut mitto fio iubeo hic cum ferox onomarcho loquor video quis tu inquam animus si iste sum cur non in proelium cado potis quam in potestas inimicus venio hic eumenes utinam quidem iste evenio sed is non accido qui numquam cum fortis sum congredior non enim cum quoquam arma contulis quin is ego succumbo neque is sum falsus non enim virtus hostis sed amicus perfidia decido nam et dignitas sum honestus et vis ad labor fero firmus neque tam magnus corpus quam figuro venustus


text: Hic in Paraetacis cum Antigono conflixit, non acie instructa, sed in itinere, eumque male acceptum in Mediam hiematum coegit redire. ipse in finitima regione Persidis hiematum copias divisit, non ut voluit, sed ut militum cogebat voluntas. namque illa phalanx Alexandri Magni, quae Asiam peragrarat deviceratque Persas, inveterata cum gloria tum etiam licentia, non parere se ducibus, sed imperare postulabat, ut nunc veterani faciunt nostri. itaque periculum est ne faciant quod illi fecerunt, sua intemperantia nimiaque licentia ut omnia perdant neque minus eos, cum quibus fecerint, quam adversus quos steterint. quodsi quis illorum veteranorum legat facta, paria horum cognoscat neque rem ullam nisi tempus interesse iudicet. sed ad illos revertar. hiberna sumpserant non ad usum belli, sed ad ipsorum luxuriam, longeque inter se discesserant. hoc Antigonus cum comperisset intellegeretque se parem non esse paratis adversariis, statuit aliquid sibi consilii novi esse capiendum. duae erant viae, qua ex Medis, ubi ille hiemabat, ad adversariorum hibernacula posset perveniri. quarum brevior per loca deserta, quae nemo incolebat propter aquae inopiam, ceterum dierum erat fere decem; illa autem, qua omnes commeabant, altero tanto longiorem habebat anfractum, sed erat copiosa omniumque rerum abundans. hac si proficisceretur, intellegebat prius adversarios rescituros de suo adventu, quam ipse tertiam partem confecisset itineris; sin per loca sola contenderet, sperabat se imprudentem hoster oppressurum. ad hanc rem conficiendam imperavit quam plurimos utres atque etiam culleos comparari post haec pabulum, praeterea cibaria cocta dierum decem, ut quam minime fieret ignis in castris. iter quo habeat, omnes celat. sic paratus, qua constituerat, proficiscitur.

lemmas: hic in paraetacae cum antigonus confligo non acies instruo sed in iter is malus accipio in media hiemo cogo redeo ipse in finitimus regio persido hiemo copia divido non ut volo sed ut miles cogo voluntas namque ille phalanx alexander magnus qui asia peragro deviceratque persa invetero cum gloria tum etiam licentia non pareo sui dux sed impero postulo ut nunc veteranus facio noster itaque periculum sum ne facio qui ille facio suus intemperantia nimius licentia ut omnis perdo neque paruus is cum qui facio quam adverro qui sto quodsi quis ille veteranus lego facio par hic cognosco neque res ullus nisi tempus intersum iudico sed ad ille revorto hibernus sumo non ad usus bellum sed ad ipse luxuria longus inter sui discedo hic antigonus cum comperio intellego sui par non sum paro adversarius statuo aliquis sui consilium nosco sum capio duo sum via qui ex medus ubi ille hiemo ad adversarius hibernacula possum pervenio qui brevis per locum desero qui nemo incolo propter aqua inopia ceterum dies sum fere decem ille autem qui omnis conmeo alter tantus longus habeo anfractus sed sum copiosus omne res abundo hic si proficiscor intellego prior adversarius rescio de suus advenio quam ipse tertius pars confacio iter sin per locum solus contendo spero sui imprudens hoster opprimo ad hic res confacio impero quam multus utris atque etiam culleus compararis post hic pabulis praeterea cibaria coquo dies decem ut quam paruus fio ignis in castrum iter quo habeo omnis celo sic paro qui constituo proficisco


text: Itaque copias contraxit, bellum adversus Antigonum comparavit. quod una erant Macedones complures nobiles, in eis Peucestes, qui corporis custos fuerat Alexandri, tum autem obtinebat Persidem, et Antigenes, cuius sub imperio phalanx erat Macedonum, invidiam verens (quam tamen effugere non potuit), si potius ipse alienigena summi imperii potiretur quam aliquis Macedonum, quorum ibi erat multitudo, in principiis Alexandri nomine tabernaculum statuit in eoque sellam auream cum sceptro ac diademate iussit poni eoque omnes cottidie convenire, ut ibi de summis rebus consilia caperentur, credens minore se invidia fore, si specie imperii nominisque simulatione Alexandri bellum videretur administrare. quod effecit. nam cum non ad Eumenis principia, sed ad regia conveniretur atque ibi de rebus deliberaretur, quodam modo latebat, cum tamen per eum unum gererentur omnia.

lemmas: itaque copia contraho bellum adverro antigonus comparo qui unus sum macedones complures nobilis in is peucestes qui corpus custos sum alexander tum autem obtineo perses et antigenes qui sub imperium phalanx sum macedones invidia vereor quam tamen effugio non possum si potis ipse alienigenus superus imperium potio quam aliquis macedones qui ibi sum multitudo in principia alexander nomen tabernaculum statuo in eo sella aureus cum sceptrum atque diadema iubeo pono eo omnis cottidie convenio ut ibi de summus res consilium capio credo paruus sui invidia sum si species imperium nomen simulatio alexander bellum video administraris qui efficio nam cum non ad eumenes principia sed ad regius conveniretur atque ibi de res delibero quidam modo lateo cum tamen per is unus gero omnis


text: Ad hunc Olympias, mater quae fuerat Alexandri, cum litteras et nuntios misisset in Asiam consultum, utrum repetitum iret Macedoniam (nam tum in Epiro habitabat) et suas res occuparet, huic ille primum suasit, ne se moveret et exspectaret, quoad Alexandri filius regnum adipisceretur; sin aliqua cupiditate raperetur in Macedoniam, oblivisceretur omnium iniuriarum et in neminem acerbiore uteretur imperio. horum illa nihil fecit: nam et in Macedoniam profecta est et ibi crudelissime se gessit. petiit autem ab Eumene absente, ne pateretur Philippi domus ac familiae inimicissimos stirpem quoque interimere, ferretque opem liberis Alexandri. quam veniam si daret, quam primum exercitus pararet, quos sibi subsidio adduceret. id quo facilius faceret, se omnibus praefectis, qui in officio manebant, misisse litteras, ut ei parerent eiusque consiliis uterentur. his rebus Eumenes permotus satius duxit, si ita tulisset fortuna, perire bene meritis referentem gratiam quam ingratum vivere.

lemmas: ad hic olympia mater qui sum alexander cum littera et nuntius mitto in asia consulo utrum repeto eo macedonia nam tum in epirus habito et suus res occupo hic ille primus suadeo ne sui moveo et exspecto quoad alexander filius regnum adipiscor sin aliqui cupiditas rapio in macedonia obliviscor omnis iniuriaris et in nemo acerbus uto imperium hic ille nihil facio nam et in macedonia proficio sum et ibi crudelis sui gero peto autem ab eumenes absum ne pateo philippus domus atque familia inimicus stirps quoque interimo fero ops liber alexander quam venio si do quam primus exercitus paro qui sui subsidium adduco is quo facilis facio sui omnis praefectus qui in officium maneo mitto littera ut is pario is consilium uto hic res eumenes permoueo sero duco si ita fero fortuna pereo bene meritum refero gratia quam ingratus vivo


text: Eumenes Cardianus. huius si virtuti par data esset fortuna, non ille quidem maior exsitisset, quod magnos homines virtute metimur, non fortuna, sed multo illustrior atque etiam honoratior. nam cum aetas eius incidisset in ea tempora, quibus Macedones florerent, multum ei detraxit inter eos viventi, quod alienae erat civitatis, neque aliud huic defuit quam generosa stirps. etsi enim domestico summo genere erat, tamen Macedones eum sibi aliquando anteponi indigne ferebant, neque tamen non patiebantur: vincebat enim omnes cura, vigilantia, patientia, calliditate et celeritate ingenii.

lemmas: eumenes cardianus hic si virtus par do sum fortuna non ille quidem magnus exsitisset qui magnus homo virtus metior non fortuna sed multus illustris atque etiam honoro nam cum aetas is incido in is tempus qui macedones floreo multus is detraho inter is vivo qui alienus sum civitas neque alius hic desum quam generosus stirps etsi enim domesticus superus genus sum tamen macedones is sui aliquando antepono indignus fero neque tamen non patior vinco enim omnis cura vigilo patientia calliditas et celeritas ingenium


text: Sic Eumenes callidum imperatorem vicit consilio celeritatemque impedivit eius, neque tamen multum profecit. nam invidia ducum, cum quibus erat, perfidiaque Macedonum veteranorum, cum superior proelio discessisset, Antigono est deditus, cum exercitus ei ter ante separatis temporibus iurasset se eum defensurum neque umquam deserturum. sed tanta fuit nonnullorum virtutis obtrectatio, ut fidem amittere mallent quam eum non perdere. atque hunc Antigonus, cum ei fuisset infestissimus, conservasset, si per suos esset licitum, quod ab nullo se plus adiuvari posse intellegebat in eis rebus, quas impendere iam apparebat omnibus. imminebant enim Seleucus, Lysimachus, Ptolemaeus, opibus iam valentes, cum quibus ei de summis rebus erat dimicandum. sed non passi sunt ii qui circa erant, quod videbant Eumene recepto omnes prae illo parvi futuros. ipse autem Antigonus adeo. erat incensus, ut nisi magna spe maximarum rerum leniri non posset.

lemmas: sic eumenes callidus imperator vinco consilium celeritas impedio is neque tamen multus proficio nam invidia dux cum qui sum perfidia macedones veteranus cum superus proelium discedo antigonus sum dedo cum exercitus is ter ante separo tempus juro sui is defendo neque umquam desero sed tantus sum nonnulli virtus obtrectatio ut fides amitto malo quam is non perdo atque hic antigonus cum is sum infestus conservo si per suus sum liceo qui ab nullus sui multus adiuvaris possum intellego in is res qui impendeo iam appareo omnis immineo enim seleucus lysimachus ptolemaeus ops iam valeo cum qui is de summus res sum dimico sed non patior sum is qui circa sum qui video eumenes recipio omnis prae ille parvus sum ipse autem antigonus adeo sum incendo ut nisi magnus spes maximaris res lenio non possum


text: Interim conflata sunt illa bella, quae ad internicionem post Alexandri mortem gesta sunt, omnesque concurrerunt ad Perdiccam opprimendum. quem etsi infirmum videbat, quod unus omnibus resistere cogebatur, tamen amicum non deseruit neque salutis quam fidei fuit cupidior. praefecerat hunc Perdiccas ei parti Asiae, quae inter Taurum montem iacet atque Hellespontum, et illum unum opposuerat Europaeis adversariis; ipse Aegyptum oppugnatum adversus Ptolemaeum erat profectus. Eumenes cum neque magnas copias neque firmas haberet, quod et inexercitatae et non multo ante erant contractae, adventare autem dicerentur Hellespontumque transisse Antipater et Crateros magno cum exercitu Macedonum, viri cum claritate tum usu belli praestantes (Macedones vero milites ea tum erant fama, qua nunc Romani feruntur: etenim semper habiti sunt fortissimi, qui summi imperii potirentur): Eumenes intellegebat, si copiae suae cognossent, adversus quos ducerentur, non modo non ituras, sed simul cum nuntio dilapsuras. itaque hoc ei visum est prudentissimum, ut deviis itineribus milites duceret, in quibus vera audire non possent, et iis persuaderet se contra quosdam barbaros proficisci. atque tenuit hoc propositum et prius in aciem exercitum eduxit proeliumque commisit, quam milites sui scirent, cum quibus arma conferrent. effecit etiam illud locorum praeoccupatione, ut equitatu potius dimicaret, quo plus valebat, quam peditatu, quo erat deterior.

lemmas: interim conflo sum ille bellum qui ad internicio post alexander mors gero sum omnes concurro ad perdiccas opprimo qui etsi infirmus video qui unus omnis resisto cogo tamen amicus non desero neque salus quam fides sum cupidus praeficio hic perdiccas is pario asia qui inter taurus mons iaceo atque hellespontus et ille unus oppono europaeus adversarius ipse aegyptus oppugno adverro ptolemaeus sum proficiscor eumenes cum neque magnus copia neque firmo habeo qui et inexercitatus et non multus ante sum contraho adventaris autem dico hellespontus transeo antipater et craterus magnus cum exercitus macedones vir cum claritas tum usus bellum praesto macedones verus miles is tum sum fama qui nunc romanus fero etenim semper habeo sum fortis qui superus imperium potio eumenes intellego si copia suus cognosco adverro qui duco non modo non eo sed simul cum nuntio dilabor itaque hic is video sum prudens ut devius iter miles duco in qui verus audio non possum et is persuadeo sui contra quidam barbarus proficisco atque teneo hic propono et prior in acies exercitus educo proelium committo quam miles suus scio cum qui arma confero efficio etiam ille locus praeoccupatio ut equitatus potis dimico quo multus valeo quam pedito quo sum deterior


text: Haec dum apud Hellespontum geruntur, Perdiccas apud Nilum flumen interficitur a Seleuco et Antigene, rerumque summa ad Antipatrum defertur. hic qui non deseruerant, exercitu suffragium ferente capitis absentes damnantur, in eis Eumenes. hac ille perculsus plaga non succubuit neque eo setius bellum administravit. sed exiles res animi magnitudinem, etsi non frangebant, tamen minuebant. hunc persequens Antigonus, cum omni genere copiarum abundaret, saepe in itineribus vexabatur, neque umquam ad manum accedere licebat nisi iis locis, quibus pauci multis possent resistere. sed extremo tempore, cum consilio capi non posset, multitudine circumitus est. hinc tamen multis suis amissis se expedivit et in castellum Phrygiae, quod Nora appellatur, confugit. in quo cum circumsederetur et vereretur, ne uno loco manens equos militares perderet, quod spatium non esset agitandi, callidum fuit eius inventum, quem ad modum stans iumentum concalfieri exercerique posset, quo libentius et cibo uteretur et a corporis motu non removeretur. substringebat caput loro altius, quam ut prioribus pedibus plene terram posset attingere, deinde post verberibus cogebat exsultare et calces remittere: qui motus non minus sudorem excutiebat, quam si in spatio decurreret. quo factum est, quod omnibus mirabile est visum, ut aeque nitida iumenta ex castello educeret, cum complures menses in obsidione fuisset, ac si in campestribus ea locis habuisset. in hac conclusione, quotienscumque voluit, apparatum et munitiones Antigoni alias incendit, alias disiecit. tenuit autem se uno loco, quamdiu hiems fuit, quod castra sub divo habere non poterat. ver appropinquabat: simulata deditione, dum de condicionibus tractat, praefectis Antigoni imposuit seque ac suos omnes extraxit incolumes.

lemmas: hic dum apud hellespontus gero perdiccas apud nilis flumen interfacio ab seleucus et antigene res summus ad antipater defero hic qui non desero exercitus suffragium fero capio absum damno in is eumenes hic ille percello plaga non succumbo neque is setius bellum administro sed exilis res animus magnitudo etsi non frango tamen minuo hic persequor antigonus cum omnis genus copia abundo saepe in iter vexo neque umquam ad manus accedo licet nisi is locus qui paucus multus possum resisto sed exter tempus cum consilium capio non possum multitudo circumeo sum hinc tamen multus suus amitto sui expedio et in castellum phrygia qui nora appello confugio in quo cum circumsedeo et vereor ne unus locus maneo equus militaris perdo qui spatium non sum agito callidus sum is invenio qui ad modus sto jumentum concalfieri exerceo possum quo libet et cibus uto et ab corpus motus non removeo substringo caput lorus altus quam ut prior pes plenus terra possum attingo deinde post verber cogo exsultaris et calceo remitto qui moueo non paruus sudor excutio quam si in spatium decurro quo facio sum qui omnis mirabilis sum video ut aequus nitidus iumentum ex castellum educo cum complures mensis in obsidio sum atque si in campestre is locus habeo in hic conclusio quotienscumque volo appario et munitio antigonus alius incendo alius disjacio teneo autem sui unus locus quamdiu hiems sum qui castrum sub divus habeo non possum ver appropinquo simulo deditio dum de condicio tracto praefectus antigonus impono sequor atque suus omnis extraho incolumis


text: Hic peradulescentulus ad amicitiam accessit Philippi, Amyntae filii, brevique tempore in intimam pervenit familiaritatem: fulgebat enim iam in adulescentulo indoles virtutis. itaque eum habuit ad manum scribae loco, quod multo apud Graios honorificentius est quam apud Romanos. namque apud nos, re vera sicut sunt, mercennarii scribae existimantur; at apud illos e contrario nemo ad id officium admittitur nisi honesto loco, et fide et industria cognita, quod necesse est omnium consiliorum eum esse participem. hunc locum tenuit amicitiae apud Philippum annos septem. illo interfecto eodem gradu fuit apud Alexandrum annos tredecim. novissimo tempore praefuit etiam alterae equitum alae, quae Hetaerice appellabatur. utrique autem in consilio semper affuit et omnium rerum habitus est particeps.

lemmas: hic peradulescentulus ad amicitia accedo philippus amyntas filius brevis tempus in intimus pervenio familiaritas fulgeo enim iam in adulescentulus indoles virtus itaque is habeo ad manus scriba locus qui multus apud graii honorificus sum quam apud romanus namque apud nos res verus sicut sum mercenarius scriba existimo at apud ille e contrarius nemo ad is officium admitto nisi honestus locus et fides et industria cognosco qui necesse sum omnis consilium is sum participo hic locus teneo amicitia apud philippus annus septem ille interficio idem gradus sum apud alexander annus tredecim novus tempus praesum etiam alter eques ala qui hetaerice appello uterque autem in consilium semper adsum et omnis res habitus sum particeps


text: De hoc Antigonus cum solus constituere non auderet, ad consilium rettulit. hic cum omnes primo perturbati admirarentur non iam de eo sumptum esse supplicium, a quo tot annos adeo essent male habiti, ut saepe ad desperationem forent adducti, quique maximos duces interfecisset, denique in quo uno tantum esset, ut, quoad ille viveret, ipsi securi esse non possent, interfecto nihil habituri negotii essent: postremo, si illi redderet salutem, quaerebant, quibus amicis esset usurus: sese enim cum Eumene apud eum non futuros. hic cognita consilii voluntate tamen usque ad septimum diem deliberandi sibi spatium reliquit. tum autem, cum iam vereretur ne qua seditio exercitus oreretur, vetuit quemquam ad eum admitti et cottidianum victum removeri iussit: nam negabat se ei vim allaturum, cui aliquando fuisset amicus. hic tamen non amplius quam triduum fame fatigatus, cum castra moverentur, insciente Antigono iugulatus est a custodibus.

lemmas: de hic antigonus cum solus constituo non audeo ad consilium refero hic cum omnis primus perturbo admiror non iam de is sumo sum supplicium ab quo tot annus adeo sum malus habeo ut saepe ad desperatio sum adduco quisque magnus dux interfacio denique in quo unus tantus sum ut quoad ille vivo ipse securus sum non possum interficio nihil habeo negotium sum postremo si ille reddo salus quaero qui amicus sum utor sui enim cum eumenes apud is non sum hic cognosco consilium voluntas tamen usque ad septimus dies delibero sui spatium relinquo tum autem cum iam vereor ne qui seditio exercitus orior veto quisquam ad is admitto et cottidianus vinco removeo iubeo nam nego sui is vis affero qui aliquando sum amicus hic tamen non amplus quam triduum fames fatigo cum castrum moveo insciens antigonus jugulo sum ab custos


text: Dimidium fere spatium confecerat, cum ex fumo castrorum eius suspicio allata est ad Eumenem hostem appropinquare. conveniunt duces: quaeritur, quid opus sit facto. intellegebant omnes tam celeriter copias ipsorum contrahi non posse, quam Antigonus affuturus videbatur. hic omnibus titubantibus et de rebus summis desperantibus Eumenes ait, si celeritatem velint adhibere et imperata facere, quod ante non fecerint, se rem expediturum. nam quod iter diebus quinque hostis transisse posset, se effecturum ut non minus totidem dierum spatio retardaretur: quare circumirent, suas quisque contraheret copias. ad Antigoni autem refrenandum impetum tale capit consilium. certos mittit homines ad infimos montes, qui obvii erant itineri adversariorum, iisque praecipit ut prima nocte, quam latissime possint, ignes faciant quam maximos atque hos secunda vigilia minuant, tertia perexiguos reddant, ut assimulata castrorum consuetudine suspicionem iniciant hostibus, iis locis esse castra ac de eorum adventu esse praenuntiatum; idemque postera nocte faciant. quibus imperatum erat, diligenter praeceptum curant. Antigonus tenebris obortis ignes conspicatur: credit de suo adventu esse auditum et adversarios illuc suas contraxisse copias. mutat consilium et, quoniam imprudentes adoriri non posset, flectit iter suum et illum anfractum longiorem copiosae viae capit ibique diem unum opperitur ad lassitudinem sedandam militum ac reficienda iumenta, quo integriore exercitu decerneret.

lemmas: dimidium fere spatium confacio cum ex fumus castrum is suspicio affero sum ad eumenes hostis appropinquo convenio dux quaero quis opus sum facio intellego omnis tam celer copia ipse contraho non possum quam antigonus affuturus video hic omnis titubo et de res summus despero eumenes aio si celeritas volo adhibeo et impero facio qui ante non facio sui res expedio nam qui iter dies quinque hostis transeo possum sui efficio ut non paruus totidem dies spatium retardo quare circumeo suus quisque contraho copia ad antigonus autem refreno impetus talis capio consilium certus mitto homo ad infimos mons qui obvius sum iter adversarius is praecipio ut primus nox quam fero possum ignis facio quam magnus atque hic secundus vigil minuo tertius perexiguus reddo ut assimulo castrum consuetudo suspicio inicio hostis is locus sum castrum atque de is advenio sum praenuntio idem posterus nox facio qui impero sum diligenter praeceptum curo antigonus tenebrae oborior ignis conspicor credo de suus advenio sum audio et adversarius illic suus contraho copia muto consilium et quoniam imprudens adorio non possum flecto iter suus et ille anfractus longus copiosus via capio ibi dies unus opperior ad lassitudo sedo miles atque reficio iumentum quo integer exercitus decerno


text: Alexandro Babylone mortuo, cum regna singulis familiaribus dispertirentur et summa tradita esset tuenda eidem, cui Alexander moriens anulum suum dederat, Perdiccae (ex quo omnes coniecerant eum regnum ei commisisse, quoad liberi eius in suam tutelam pervenissent: aberat enim Crateros et Antipater, qui antecedere hunc videbantur; mortuus erat Hephaestio, quem unum Alexander, quod facile intellegi posset, plurimi fecerat), hoc tempore data est Eumeni Cappadocia sive potius dicta: nam tum in hostium erat potestate. hunc sibi Perdiccas adiunxerat magno studio, quod in homine fidem et industriam magnam videbat, non dubitans, si eum pellexisset, magno usui fore sibi in eis rebus quas apparabat. cogitabat enim, quod fere omnes in magnis imperiis concupiscunt, omnium partes corripere atque complecti. neque vero hoc ille solus fecit, sed ceteri quoque omnes, qui Alexandri fuerant amici. primus Leonnatus Macedoniam praeoccupare destinavit. is multis magnisque pollicitationibus persuadere Eumeni studuit, ut Perdiccam desereret ac secum faceret societatem. cum perducere eum non posset, interficere conatus est et fecisset, nisi ille clam noctu ex praesidiis eius effugisset.

lemmas: alexander babylon mortuus cum regnum singuli familiaris dispertior et summus trado sum tueor idem qui alexander morior anulus suus do perdiccas ex quo omnis conicio is regnum is committo quoad liber is in suus tutela pervenio absum enim craterus et antipater qui antecedo hic video mortuus sum hephaestio qui unus alexander qui facilis intellego possum plurimus facio hic tempus do sum eumenes cappadocia sive potis dictum nam tum in hostis sum potestas hic sui perdiccas adjungo magnus studium qui in homo fides et industria magnus video non dubito si is pellicio magnus usus sum sui in is res qui appario cogito enim qui fere omnis in magnus imperium concupisco omnis pars corripio atque complector neque verus hic ille solus facio sed ceterus quoque omnis qui alexander sum amicus primus leonnatus macedonia praeoccuparis destino is multus magnus pollicitatio persuadeo eumenes studeo ut perdiccas desero atque sui facio societas cum perduco is non possum interficio conor sum et facio nisi ille clam nox ex praesidium is effugio