“Subduxisti te” inquam “a praeceptoris colloquio.” “Quid ego, homo stultissime, facere debui, cum fame morerer? An videlicet audirem sententias, id est vitrea fracta et somniorum interpretamenta? Multo me turpior es tu hercule, qui ut foris cenares, poetam laudasti.” Itaque ex turpissima lite in risum diffusi pacatius ad reliqua secessimus Rursus in memoriam revocatus iniuriae “Ascylte” inquam “intellego nobis convenire non posse. Itaque communes sarcinulas partiamur ac paupertatem nostram privatis quaestibus temptemus expellere. Et tu litteras scis et ego. Ne quaestibus tuis obstem, aliud aliquid promittam; alioqui mille causae quotidie nos collident et per totam urbem rumoribus different.” Non recusavit Ascyltos et “Hodie” inquit “quia tanquam scholastici ad cenam promisimus, non perdamus noctem. Cras autem, quia hoc libet, et habitationem mihi prospiciam et aliquem fratrem.” “Tardum est” inquam “differre quod placet.” Hanc tam praecipitem divisionem libido faciebat; iam dudum enim amoliri cupiebam custodem molestum, ut veterem cum Gitone meo rationem reducerem.

subduco tu inquam ab praeceptor colloquium quis ego homo stultus facio debeo cum fames morior an videlicet audio sententia is sum vitreus frango et somnium interpretamentum multus ego turpis sum tu herculis qui ut foris cenaris poeta laudo itaque ex turpis lis in risus diffundo pacatius ad reliquus secedo rursus in memoria revoco iniuria ascylte inquam intellego nos convenio non possum itaque communis sarcinula partio atque paupertas noster privo quaestus tento expello et tu littera scio et ego ne quaestus tuus obsto alius aliquis promitto alioqui mille causa quotidie nos collido et per totus urbs rumor differo non recuso ascyltos et hodie inquam quia tamquam scholasticus ad cena promitto non perdo nox creo autem quia hic libet et habitatio ego prospicio et aliquis frater tardus sum inquam differo qui placeo hic tam praecipito divisio libido facio iam dudum enim amolior cupio custos molestus ut vetus cum giton meus ratio reduco


Haec ubi dicta dedit, dextrae coniungere dextram conatus rupto tellurem solvit hiatu. Tune Fortuna levi defudit pectore voces: 'O genitor, cui Cocyti penetralia parent, si modo vera mihi fas est impune profari, vota tibi cedent; nec enim minor ira rebellat pectore in hoc leviorque exurit flamma medullas, Omnia, quae tribui Romanis arcibus, odi muneribusque meis irascor. Destruet istas idem, qui posuit, moles deus. Et mihi cordi quippe cremare viros et sanguine pascere luxum. Cerno equidem gemina iam stratos morte Philippos Thessaliaeque rogos et funera gentis Hiberae. Iam fragor armorum trepidantes personat aures. EtLibyae cerno tua, Nile, gementia claustra Actiacosque sinus et Apollinis arma timentes. Pande, age, terrarum sitientia regna tuarum atque animas accerse novas. Vix navita Porthmeus sufficiet simulacra virum traducere cumba; classe opus est. Tuque ingenti satiare ruina, pallida Tisiphone, concisaque vulnera mande: ad Stygios manes laceratus ducitur orbis.' ” “

hic ubi dictum do dexter coniungo dexter conor rumpo tellus solvo hiatus tu fortuna levis defundo pectus voco o genitor qui cocytus penetralis pareo si modo verus ego fas sum impunis profaris veto tu cedo neque enim paruus ira rebello pectus in hic levis exuro flamma medulla omnis qui tribuo romanus arx odi munus meus irasco destruo iste idem qui pono moles deus et ego chordus quippe cremaris vir et sanguis pasco luxus cerno equidem gemino iam sterno mors philippi thessalia rogus et funero gens hiberus iam fragor armus trepido persono auris etlibyae cerno tuus nilis gemo claustra actiacosque sinus et apollo arma timeo pandus ago terra sitio regnum tuus atque anima arcesso novo vix nauta porthmeus sufficio simulacrum vir traduco cumba classis opus sum tu ingens satiaris ruina pallidus tisiphone concaedes vulnero mando ad stygius manes lacero duco orbis


Veniebamus in forum deficiente iam die, in quo notavimus frequentiam rerum venalium, non quidem pretiosarum sed tamen quarum fidem male ambulantem obscuritas temporis facillime tegeret. Cum ergo et ipsi raptum latrocinio pallium detulissemus, uti occasione opportunissima coepimus atque in quodam angulo laciniam extremam concutere, si quem forte emptorem splendor vestis posset adducere. Nec diu moratus rusticus quidam familiaris oculis meis cum muliercula comite propius accessit ac diligentius considerare pallium coepit. Invicem Ascyltos iniecit contemplationem super umeros rustici emptoris ac subito exanimatus conticuit. Ac ne ipse quidem sine aliquo motu hominem conspexi, nam videbatur ille mihi esse, qui tunicam in solitudine invenerat. Plane is ipse erat. Sed cum Ascyltos timeret fidem oculorum, ne quid temere faceret, prius tanquam emptor propius accessit detraxitque umeris laciniam et diligentius temptavit. O lusum fortunae mirabilem.

venio in forum deficio iam dies in quo noto frequentia res venalis non quidem pretiosaris sed tamen qui fides malus ambulo obscuritas tempus facilis tego cos ergo et ipse rapio latrocinium pallium defero uti occasio opportunus coepio atque in quidam angulus lacinia extremus concutio si qui fors emptor splendor vestio possum duco neque diu moror rusticus quidam familiaris oculus meus cum muliercula comes propius accedo atque diligo considero pallium coepio invicem ascyltos injacio contemplatio super umerus rusticus emptor atque subeo exanimo conticesco atque ne ipse quidem sine aliquis motus homo conspicio nam video ille ego sum qui tunica in solitudo invenio planus is ipse sum sed cum ascyltos timeo fides oculus ne quis temere facio prior tamquam emptor propius accedo detraho umerus lacinia et diligo tento o lusus fortuna mirabilis


Nec diu mirari licuit tam elegantes strophas; nam repente lacunaria sonare coeperunt totumque triclinium intremuit. Consternatus ego exsurrexi et timui, ne per tectum petauristarius aliquis descenderet. Nec minus reliqui convivae mirantes erexere vultus, expectantes quid novi de caelo nuntiaretur. Ecce autem diductis lacunaribus subito circulus ingens, de cupa videlicet grandi excussus, demittitur, cuius per totum orbem coronae aureae cum alabastris unguenti pendebant. Dum haec apophoreta iubemur sumere, respiciens ad mensam iam illic repositorium cum placentis aliquot erat positum, quod medium Priapus a pistore factus tenebat, gremioque satis amplo omnis generis poma et uvas sustinebat more vulgato. Avidius ad pompam manus porreximus, et repente nova ludorum remissio hilaritatem hic refecit. Omnes enim placentae omniaque poma etiam minima vexatione contacta coeperunt effundere crocum, et usque ad os molestus umor ac cidere. Rati ergo sacrum esse fericulum tam religioso apparatu perfusum, consurreximus altius et “Augusto, patri patriae, feliciter” diximus. Quibusdam tamen etiam post hanc venerationem poma rapientibus et ipsi mappas implevimus, ego praecipue, qui nullo satis amplo munere putabam me onerare Gitonis sinum. Inter haec tres pueri candidas succincti tunicas intraverunt, quorum duo Lares bullatos super mensam posuerunt, unus pateram vini circumferens “dii propitii” clamabat. Aiebat autem unum Cerdonem, alterum Felicionem, tertium Lucrionem vocari. Nos etiam veram imaginem ipsius Trimalchionis, cum iam omnes basiarent, erubuimus praeterire.

neque diu miror licet tam elegens stropha nam repens lacunaria sono coepio totus triclinium intremo consterno ego exsurgo et timeo ne per tectum petauristarius aliquis descendo neque paruus reliquus conviva miror erigo vultus exspecto quis nosco de caelum nuntio ecce autem diduco lacunar subeo circulus ingens de cupa videlicet grandis excutio demitto qui per totus orbis corona aureus cum alabaster unguentum pendo dum hic apophoreta iubeo sumo respicio ad mensa iam illic repositorium cum placenta aliquot sum pono qui medius priapus ab pistor facio teneo gremium satis amplus omnis genus pomum et labrusca sustineo mos vulgo avidus ad pompa manus porrigo et repens novo ludus remissio hilaritas hic reficio omnis enim placenta omne pomum etiam minimus vexatio contingo coepio effundo crocum et usque ad os molestus umor atque accido reor ergo sacer sum fericulus tam religiosus apparatus perfundo consurgo altus et augustus pater patria feliciter dico quidam tamen etiam post hic veneratio pomum rapio et ipse mappa impleo ego praecipuus qui nullus satis amplus munus puto ego onero giton sinum inter hic tres puer candidus succingo tunica intro qui duo laris bullatus super mensa pono unus patera vinum circumfero dius propitius clamo aio autem unus cerdo alter felicio tertius lucrio vocaris nos etiam verus imago ipse trimalchio cum iam omnis basio erubesco praetereo