Satyricon

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Haec Phileros dixit, illa Ganymedes: “narratis quod nec ad caelum nec ad terram pertinet, cum interim nemo curat, quid annona mordet. Non me hercules hodie buccam panis invenire potui. Et quomodo siccitas perseverat. Iam annum esuritio fuit. Aediles male eveniat, qui cum pistoribus colludunt 'Serva me, servabo te.' Itaque populus minutus laborat; nam isti maiores maxillae semper Saturnalia agunt. O si haberemus illos leones, quos ego hic inveni, cum primum ex Asia veni. Illud erat vivere. Simila si siligine inferior esset, laruas sic istos percolopabant, ut illis Iupiter iratus esset. memini Safinium: tunc habitabat ad arcum veterem, me puero, piper, non homo. Is quacunque ibat, terram adurebat. Sed rectus, sed certus, amicus amico, cum quo audacter posses intenebris micare. In curia autem quomoda singulos pilabat , nec schemas loquebatur sed derectum. Cum ageret porro in foro, sic illius vox crescebat tanquam tuba. Nec sudavit unquam nec expuit, puto eum nescio quid Asiadis habuisse. Et quam benignus resalutare, nomina omnium reddere, tanquam unus de nobis. Itaque illo tempore annona pro luto erat, Asse panem quem emisses, non potuisses cum altera devorare. Nunc oculum bublum vidi maiorem. Heu heu, quotidie peius. Haec colonia retroversus crescit tanquam coda vituli. Sed quare nos habemus aedilem trium cauniarum, qui sibi mavult assem quam vitam nostram? Itaque domi gaudet, plus in die nummorum accipit, quam alter patrimonium habet. Iam scio, unde acceperit denarios mille aureos. Sed si nos coleos haberemus, non tantum sibi placeret. Nunc populus est domi leones, foras vulpes. Quod ad me attinet, iam pannos meos comedi, et si perseverat haec annona, casulas meas vendam. Quid enim futurum est, si nec dii nec homines huius coloniae miserentur? Ita meos fruniscar, ut ego puto omnia illa a diibus fieri. Nemo enim caelum caelum putat, nemo ieiunium servat, nemo Iovem pili facit, sed omnes opertis oculis bona sua computant. Antea stolatae ibant nudis pedibus in clivum, passis capillis, mentibus puris, et Iovem aquam exorabant. Itaque statim urceatim plovebat: aut tune aut nunquam: et omnes redibant udi tanquam mures. Itaque dii pedes lanatos habent, quia nos religiosi non sumus. Agri iacent”—

hic phileros dico ille ganymedes narro qui neque ad caelum neque ad terra pertineo cum interim nemo curo quis annona mordeo non ego herculis hodie bucca panis invenio possum et quomodo siccitas persevero iam annus esuritio sum aedilis malus evenio qui cum pistor colludo servo ego servo tu itaque populus minuo laboro nam iste magnus maxilla semper saturnalis ago o si habeo ille leo qui ego hic invenio cum primus ex asia venio ille sum vivo stimula si siligo inferus sum laruua sic iste percolopo ut ille iupiter irascor sum memini safinius tunc habito ad arcus vetus ego puer piper non homo is quicumque eo terra aduro sed rectus sed certus amicus amicus cum quo audacter possum intenebra mico in curia autem quomoda singuli pilo neque schema loquor sed derectus cos ago porro in forum sic ille vox cresco tamquam tuba neque sudo umquam neque expuo puto is nescio quis asia habeo et quam benignus resalutaris nomen omnis reddo tamquam unus de nos itaque ille tempus annona pro lutum sum assis panis qui emo non possum cum alter devoraris nunc oculus bublus video magnus heu heu quotidie malus hic colonia retroversus cresco tamquam cauda vitulis sed quare nos habeo aedilis tres caunea qui sui malo assis quam vita noster itaque domus gaudeo multus in dies nummus accipio quam alter patrimonium habeo iam scio unde accipio denarius mille aureus sed si nos coleus habeo non tantus sui placeo nunc populus sum domus leo foras vulpis qui ad ego attineo iam pannus meus comedo et si persevero hic annona casula meus vendo quis enim sum sum si neque dius neque homo hic colonia misereor ita meus fruniscor ut ego puto omnis ille ab dius fio nemo enim caelum caelum puto nemo ieiunium servo nemo iuppiter pilus facio sed omnis operio oculus bonus suus computo antea stolatae eo nudus pes in clivus patior capillus mens purus et iuppiter aqua exoro itaque statim urceatim plovebat aut tu aut numquam et omnis redeo udus tamquam mus itaque dius pes lanatus habeo quia nos religiosus non sum agrius iaceo


Ceterum scitis, quid plerumque soleat temptare humanam satietatem. Quibus blanditiis impetraverat miles, ut matrona vellet vivere, isdem etiam pudicitiam eius aggressus est. Nec deformis aut infacundus iuvenis castae videbatur, conciliante gratiam ancilla ac subinde dicente:“ 'Placitone etiam pugnabis amori? Nec venit in mentem, quorum consederis arvis?' ” quid diutius moror? ne hanc quidem partem corporis mulier abstinuit, victorque miles utrumque persuasit. Iacuerunt ergo una non tantum illa nocte, qua nuptias fecerunt, sed postero etiam ac tertio die, praeclusis videlicet conditorii foribus, ut quisquis ex notis ignotisque ad monumentum venisset, putaret expirasse super corpus viri pudicissimam uxorem. Ceterum delectatus miles et forma mulieris et secreto, quicquid boni per facultates poterat, coemebat et prima statim nocte in monumentum ferebat. Itaque unius cruciarii parentes ut viderunt laxatam custodiam, detraxere nocte pendentem supremoque mandaverunt officio. At miles circumscriptus dum desidet, ut postero die vidit unam sine cadavere crucem, veritus supplicium, mulieri quid accidisset exponit: nec se exspectaturum iudicis sententiam, sed gladio ius dicturum ignaviae suae. Commodaret ergo illa perituro locum et fatale conditorium familiari ac viro faceret. Mulier non minus misericors quam pudica 'ne istud' inquit 'dii sinant, ut eodem tempore duorum mihi carissimorum hominum duo funera spectem. Malo mortuum impendere quam vivum occidere.' Secundum hanc orationem iubet ex arca corpus mariti sui tolli atque illi, quae vacabat, cruci affigi. Usus est miles ingenio prudentissimae feminae, posteroque die populus miratus est, qua ratione mortuus isset in crucem.”

ceterum scio quis plerusque soleo tento humanus satietas qui blanditia impetro miles ut matrona volo vivo idem etiam pudicitia is aggredior sum neque deformis aut infacundus juvenis castus video concilio gratia ancilla atque subinde dico placeo etiam pugno amor neque venio in mens qui consido arvum quis diu moror ne hic quidem pars corpus mulier abstineo victor miles uterque persuadeo jaceo ergo unus non tantus ille nox qui nuptiae facio sed posterus etiam atque tertius dies praecludo videlicet conditorium foris ut quisquis ex nosco ignosco ad monumentum venio puto expirasse super corpus vir pudicus uxor ceterum delector miles et forma mulier et secretum quisquis bonus per facultas possum coemo et primus statim nox in monumentum fero itaque unus cruciarius parens ut video laxo custodia detraho nox pendeo superus mando officium at miles circumscribo dum desideo ut posterus dies video unus sine cadaver crux vereor supplicium mulier quis accido expono neque sui exspecto judex sententia sed gladius ius dico ignavia suus commodo ergo ille pereo locus et fatalis conditorium familiaris atque vir facio mulier non paruus misericors quam pudicus ne iste inquam dius sino ut idem tempus duo ego carus homo duo funero specto malus mortuus impendeo quam vivus occaedes secundus hic oratio iubeo ex arca corpus maritus suus tollo atque ille qui vaco crux affigo utor sum miles ingenium prudens femina posterus dies populus miror sum qui ratio mortuus eo in crux


Iam Psyche puellae caput involverat flammeo, iam embasicoetas praeferebat facem, iam ebriae mulieres longum agmen plaudentes fecerant thalamumque incesta exornaverant veste, cum Quartilla quoque iocantium libidine accensa et ipsa surrexit correptumque Gitona in cubiculum traxit. Sine dubio non repugnaverat puer, ac ne puella quidem tristis expaverat nuptiarum nomen. Itaque cum inclusi iacerent, consedimus ante limen thalami, et in primis Quartilla per rimam improbe diductam applicuerat oculum curiosum lusumque puerilem libidinosa speculabatur diligentia. Me quoque ad idem spectaculum lenta manu traxit, et quia considerantium cohaeserant vultus, quicquid a spectaculo vacabat, commovebat obiter labra et me tanquam furtivis subinde osculis verberabat Abiecti in lectis sine metu reliquam exegimus noctem Venerat iam tertius dies, id est expectatio liberae cenae, sed tot vulneribus confossis fuga magis placebat, quam quies. Itaque cum maesti deliberaremus, quonam genere praesentem evitaremus procellam, unus servus Agamemnonis interpellavit trepidantes et “Quid? vos” inquit “nescitis, hodie apud quem fiat? Trimalchio, lautissimus homo, horologium in triclinio et bucinatorem habet subornatum, ut subinde sciat, quantum de vita perdiderit.” Amicimur ergo diligenter obliti omnium malorum, et Gitona libentissime servile officium tuentem usque hoc iubemus in balnea sequi.

iam psyche puella caput involvo flammeus iam embasicoetas praefero fax iam ebrius mulier longus agmen plaudo facio thalamus incesto exorno vestis cum quartilla quoque jocor libido accendo et ipse surgo corripio giton in cubiculum traho sinis dubius non repugno puer atque ne puella quidem tristis expavesco nuptiae nomen itaque cum includo iacio consido ante limen thalamus et in primus quartilla per rima improbus diduco applico oculus curiosus ludo puerilis libidinosus speculor diligentia ego quoque ad idem spectaculum lentus manus traho et quia considero cohaeserant vultus quisquis ab spectaculum vaco commoveo obiter labrum et ego tamquam furtivus subinde osculis verbero abicio in lectus sine metus reliquus exigo nox venio iam tertius dies is sum expectatio liber cena sed tot vulnus confossus fuga magis placeo quam quies itaque cum maestus delibero quonam genus praesens evito procella unus servus agamemnon interpello trepido et quis tu inquam nescio hodie apud qui fio trimalchio lavo homo horologium in triclinium et bucinator habeo suborno ut subinde scio quantus de vito perdo amicio ergo diligenter obliuiscor omnis malus et giton libet servilis officium tueor usque hic iubeo in balneum sequor


Risu excepere fabulam nautae, erubescente non mediocriter Tryphaena vultumque suum super cervicem Gitonis amabiliter ponente. At non Lichas risit, sed iratum commovens caput “Si iustus” inquit “imperator fuisset, debuit patris familiae corpus in monumentum referre, mulierem affigere cruci.” Non dubie redierat in animum Hedyle expilatumque libidinosa migratione navigium. Sed nec foederis verba permittebant meminisse, nec hilaritas, quae occupaverat mentes, dabat iracundiae locum. Ceterum Tryphaena in gremio Gitonis posita modo implebat osculis pectus, interdum concinnabat spoliatum crinibus vultum. Ego maestus et impatiens foederis novi non cibum, non potionem capiebam, sed obliquis trucibusque oculis utrumque spectabam. Omnia me oscula vulnerabant, omnes blanditiae, quascunque mulier libidinosa fingebat. Nec tamen adhuc sciebam, utrum magis puero irascerer, quod amicam mihi auferret, an amicae, quod puerum corrumperet: utraque inimicissima oculis meis et captivitate praeterita tristiora. Accedebat huc, quod neque Tryphaena me alloquebatur tanquam familiarem et aliquando gratum sibi amatorem, nec Giton me aut tralaticia propinatione dignum iudicabat, aut quod minimum est, sermone communi vocabat, credo, veritus ne inter initia coeuntis gratiae recentem cicatricem rescinderet. Inundavere pectus lacrimae dolore paratae, gemitusque suspirio tectus animam paene submovit In partemvoluptatis temptabat admitti, nec domini supercilium induebat, sed amici quaerebat obsequium “Si quid ingenui sanguinis habes, non pluris illam facies, quam scortum. Si vir fueris, non ibis ad spintriam” . . . Me nihil magis pungebat, quam ne Eumolpus sensisset, quicquid illud fuerat, et homo dicacissimus carminibus vindicaret “ Iurat Eumolpus verbis conceptissimis ”

rideo excipio fabula nauta erubesco non mediocris tryphaena vultus suus super cervix giton amabilis pono at non lichas rideo sed irascor commoveo caput si iustus inquam imperator sum debeo pater familia corpus in monumentum refero mulier affigo crux non dubius redeo in animus hedyle expilo libidinosus migratio navigium sed neque foedo verbum permitto memini neque hilaritas qui occupo mens do iracundia locus ceterum tryphaena in gremium giton pono modo impleo osculis pectus interdum concinno spolio crinis vultus ego maestus et impatiens foedo nosco non cibus non potio capio sed obliquus trux oculus uterque specto omnis ego osculum vulnero omnis blanditia quicumque mulier libidinosus fingo neque tamen adhuc scio utrum magis puer irasco qui amica ego aufero an amica qui puer corrumpo uter inimicus oculus meus et captivitas praetereo tristis accedo huc qui neque tryphaena ego alloquor tamquam familiaris et aliquando gratus sui amator neque giton ego aut translaticius propinatio dignus judico aut qui paruus sum sermo communis voco credo vereor ne inter initium coeo gratia recens cicatrix rescindo inundo pectus lacrima dolor paro gemo suspirium tego anima paene submoveo in partemvoluptas tento admitto neque dominus supercilium induo sed amicus quaero obsequium si quis ingenuus sanguis habeo non multus ille facies quam scortum si vir sum non eo ad sphinthria ego nihil magis pungo quam ne eumolpus sentio quisquis ille sum et homo dicax carmen vindico juro eumolpus verbum conceptus


Nos iam ad triclinium perveneramus, in cuius parte prima procurator rationes accipiebat. Et quod praecipue miratus sum, in postibus triclinii fasces erant cum securibus fixi, quorum unam partem quasi embolum navis aeneum finiebat, in quo erat scriptum: “C. Pompeio Trimalchioni, seviro Augustali, Cinnamus dispensator.” Sub eodem titulo et lucerna bilychnis de camera pendebat, et duae tabulae in utroque poste defixae, quarum altera, si bene memini, hoc habebat inscriptum: “III. et pridie kalendas Ianuarias C. noster foras cenat,” altera lunae cursum stellarumque septem imagines pictas; et qui dies boni quique incommodi essent, distinguente bulla notabantur. His repleti voluptatibus cum conaremur in triclinium intrare, exclamavit unus ex pueris, qui super hoc officium erat positus, Dextro pede. Sine dubio paulisper trepidavimus, ne contra praeceptum aliquis nostrum limen transiret. Ceterum ut pariter movimus dextros gressus, servus nobis despoliatus procubuit ad pedes ac rogare coepit, ut se poenae eriperemus: nec magnum esse peccatum suum, propter quod periclitaretur; subducta enim sibi vestimenta dispensatoris in balneo, quae vix fuissent decem sestertiorum. Rettulimus ergo dextros pedes dispensatoremque in atrio aureos numerantem deprecati sumus, ut servo remitteret poenam. Superbus ille sustulit vultum et “Non tam iactura me movet” inquit “quam negligentia nequissimi servi. Vestimenta mea cubitoria perdidit, quae mihi natali meo cliens quidam donaverat, Tyria sine dubio, sed iam semel lota. Quid ergo est? Dono vobis eum.”

nos iam ad triclinium pervenio in qui pars primus procurator ratio accipio et qui praecipuus miror sum in postis triclinium fascis sum cum securis figo qui unus pars quasi embolum navus aeneus finio in quo sum scribo que pompejus trimalchio sevir augustal cinnamus dispensator sub idem titulus et lucerna bilychnis de camera pendo et duo tabula in uterque postis defigo qui alter si bene memini hic habeo inscriptum iii et pridie kalendae januarius que noster foras ceno alter luna cursus stella septem imago pingo et qui dies bonus quisque incommodus sum distinguo bulla noto hic repleo voluptas cum conor in triclinium intro exclamo unus ex puer qui super hic officium sum pono dexter pes sinis dubius paulisper trepido ne contra praeceptum aliquis nos limen transeo ceterum ut pariter moveo dexter gressus servus nos despolio procumbo ad pes atque rogo coepio ut sui poena eripio neque magnus sum peccatum suus propter qui periclitor subduco enim sui vestimentum dispensator in balneum qui vix sum decem sestertium refero ergo dexter pes dispensator in atrium aureus numero deprecor sum ut servo remitto poena superbus ille tollo vultus et non tam iactura ego moveo inquam quam neglegentia nequissimus servio vestimentum meus cubitaria perdo qui ego natalis meus cliens quidam dono tyrius sine dubius sed iam semel lauo quis ergo sum donum tu is


Ut deinde pinna argentea dentes perfodit,“Amici” inquit “nondum mihi suave erat in triclinium venire, sed ne diutius absentivos morae vobis essem, omnem voluptatem mihi negavi. Permittetis tamen finiri lusum.” Sequebatur puer cum tabula terebinthina et crystallinis tesseris, notavique rem omnium delicatissimam. Pro calculis enim albis ac nigris aureos argenteosque habebat denarios. Interim dum ille omnium textorum dicta inter lusum consumit, gustantibus adhuc nobis repositorium allatum est cum corbe, in quo gallina erat lignea patentibus in orbem alis, quales esse solent quae incubant ova. Accessere continuo duo servi et symphonia strepente scrutari paleam coeperunt erutaque subinde pavonina ova divisere convivis. Convertit ad hanc scaenam Trimalchio vultum et “Amici” ait “pavonis ova gallinae iussi supponi. Et mehercules timeo ne iam concepti sint; temptemus tamen, si adhuc sorbilia sunt.” Accipimus nos cochlearia non minus selibras pendentia ovaque ex farina pingui figurata pertundimus. Ego quidem paene proieci partem meam, nam videbatur mihi iam in pullum coisse. Deinde ut audivi veterem convivam: “Hic nescio quid boni debet esse,” perse cutus putamen manu pinguissimam ficedulam inveni piperato vitello circumdatam.

ut deinde pinna argenteus dens perfodio amicus inquam nondum ego suavis sum in triclinium venio sed ne diu absentivos mora tu sum omnis voluptas ego nego permitto tamen finio lusus sequor puer cum tabula terebinthinus et crystallinus tessera noto res omnis delicatus pro calculus enim albus atque niger aureus argenteus habeo denarius interim dum ille omnis textor dictum inter lusus consumo gusto adhuc nos repositorium affero sum cum corbis in quo gallina sum ligneus pateo in orbis ala qualis sum soleo qui incubo ovo accedo continuo duo servio et symphonia strepo scrutor palea coepio eruo subinde pavoninus ovo divido convivo converto ad hic scaena trimalchio vultus et amicus aio pavonis ovo gallina iubeo suppono et hercules timeo ne iam concipio sum tento tamen si adhuc sorbilis sum accipio nos cochlear non paruus selibra pendeo ovo ex farina pinguis figuro pertundo ego quidem paene proicio pars meus nam video ego iam in pullus coeo deinde ut audio vetus convivo hic nescio quis bonus debeo sum perses cutus putamen manus pinguis ficedula invenio piperatus vitellus circumdo


Hac declamatione finita Gitona voco et “Narra mihi” inquam “frater, sed tua fide,: ea nocte, qua te mihi Ascyltos subduxit, usque in iniuriam vigilavit, an contentus fuit vidua pudicaque nocte?” Tetigit puer oculos suos conceptissimisque iuravit verbis sibi ab Ascylto nullam vim factam Positoque in limine genu sic deprecatus sum numina versu: “ Nympharum Bacchique comes, quem pulchra Dione divitibus silvis numen dedit, inclita paret cui Lesbos viridisque Thasos, quem Lydus adorat semper ovans templumque suis imponit Hypaepis: hue ades etBacchi tutor Dryadumque voluptas, et timidas admitte preces. Non sanguine tristi perfusus venio, non templis impius hostis admovi dextram, sed inops et rebus egenis attritus facinus non toto corpore feci. Quisquis peccat inops, minor est reus. Hac prece quaeso, exonera mentem culpaeque ignosce minori, et quandoque mihi fortunae arriserit hora, non sine honore tuum patiar decus. Ibit ad aras, sancte tuas hircus, pecoris pater, ibit ad aras corniger et querulae fetus suis, hostia lactens. Spumabit pateris hornus liquor, et ter ovantem circa delubrum gressum feret ebria pubes ” Dum haec ago curaque sollerti deposito meo caveo, intravit delubrum anus laceratis crinibus nigraque veste deformis, extraque vestibulum me iniecta manu duxit

hic declamatio finio giton voco et narro ego inquam frater sed tuus fides is nox qui tu ego ascyltos subduco usque in iniuria vigilo an contineo sum viduo pudicus nox tango puer oculus suus conceptus juro verbum sui ab ascylto nullus vis facio pono in limen genu sic deprecor sum numen verro nympharis bacchus comes qui pulcher dio dives silva numen do inclutus pareo qui lesbos viridis thasus qui lydus adoro semper ovo templum suus impono hypaepa hue adsum etbacchi tuto dryades voluptas et timidus admitto prex non sanguis tristis perfundo venio non templum impius hostis admoveo dexter sed inops et res egenus attero facinus non totus corpus facio quisquis pecco inops paruus sum reus hic prex quaeso exonero mens culpa ignosco parvus et quandoque ego fortuna arrideo hora non sine honor tuus patior decus eo ad ara sancio tuus hircus pecus pater eo ad ara corniger et querulus fetus suus hostia lacteo spumo patera hornus liquo et ter ovo circa delubrum gradior fero ebrius pubes dum hic ago curo sollerti depono meus caveo intro delubrum anus lacero crinis niger vestis deformis extro vestibulis ego inicio manus duco


Ergo tanta lues divum quoque numina vicit, consensitque fugae caeli timor. Ecce per orbem mitis turba deum terras exosa furentes deserit atque hominum damnatum avertitur agmen. Pax prima ante alias niveos pulsata lacertos abscondit galea victum caput atque relicto orbe fugax Ditis petit inplacabile regnum. Huic comes it submissa Fides et crine soluto Iustitia ac maerens lacera Concordia palla. At contra, sedes Erebi qua rupta dehiscit, emergit late Ditis chorus, horrida Erinys et Bellona minax facibusque armata Megaera Letumque Insidiaeque et lurida Mortis imago. Quas inter Furor, abruptis ceu liber habenis, sanguineum late tollit caput oraque mille vulneribus confossa cruenta casside velat; haeret detritus laevae Mavortius umbo innumerabilibus telis gravis, atque flagranti stipite dextra minax terris incendia portat. Sentit terra deos mutataque sidera pondus quaesivere suum; namque omnis regia caeli in partes diducta ruit. Primumque Dione Caesaris acta sui ducit, comes additur illi Pallas et ingentem quatiens Mavortius hastam. Magnum cum Phoebo soror et Cyllenia proles excipit ac totis similis Tirynthius actis. Intremuere tubae ac scisso Discordia crine extulit ad superos Stygium caput. Huius in ore concretus sanguis, contusaque lumina flebant, stabant aerati scabra rubigine dentes, tabo lingua fluens, obsessa draconibus ora, atque inter torto laceratam pectore vestem sanguineam tremula quatiebat lampada dextra. ” “ ” “ Haec ut Cocyti tenebras et Tartara liquit, alta petit gradiens iuga nobilis Appennini, unde omnes terras atque omnia litora posset aspicere ac toto fluitantes orbe catervas, atque has erumpit furibundo pectore voces: Sumite nunc gentes accensis mentibus arma, sumite et in medias immittite lampadasurbes. Vincetur, quicunque latet; non femina cesset, non puer aut aevo iam desolata senectus; ipsa tremat tellus lacerataque tecta rebellent. Tu legem, Marcelle, tene. Tu concute plebem, Curio. Tu fortem ne supprime, Lentule, Martem. Quid porro tu, dive, tuis cunctaris in armis, non frangis portas, non muris oppida solvis thesaurosque rapis? Nescis tu, Magne, tueri Romanas arces? Epidamni moenia quaere Thessalicosque sinus humano sanguine tingue.' Factum est in terris, quicquid Discordia iussit. ” “ ” Cum haec Eumolpos ingenti volubilitate verborum effudisset, tandem Crotona intravimus. Ubi quidem parvo deversorio refecti, postero die amplioris fortunae domum quaerentes incidimus in turbam heredipetarum sciscitantium, quod genus hominum aut unde veniremus. Ex praescripto ergo consilii communis exaggerata verborum volubilitate, unde aut qui essemus, haud dubie credentibus indicavimus. Qui statim opes suas summo cum certamine in Eumolpum congesserunt. Certatim omnes heredipetae muneribus gratiam Eumolpi sollicitant

ergo tantus luo divus quoque numen vinco consentio fuga caelum timor ecce per orbis mitis turba deus terra exosus furo desero atque homo damno averto agmen pax primus ante alius niveus pulso lacertus abscondo galea vinco caput atque relinquo orbis fugax dis peto inplacabilis regnum hic comes eo summitto fides et crinis solvo iustitia atque maereo lacero concordia palla at contra sedes erebus qui rumpo dehisco emergo latus dis chorus horridus erinys et bellona minax fax armo megaera letus insidiae et luridus morta imago qui inter furor abrumpo ceu liber habena sanguineus latus tollo caput oro mille vulnus confodio cruento cassis velo haereo detero laeva martius umbo innumerabilis telum gravis atque flagro stipes dextera minax terra incendium porto sentio terra deus muto sidus pondus quaero suus namque omnis regius caelum in pars diduco ruo primus dio caesar ago suus duco comes addo ille pallas et ingens quatio martius hasta magnus cum phoebus soror et cyllenius proles excipio atque totus similis tirynthius ago intremo tuba atque scissus discordia crinis effero ad superus stygius caput hic in os concretus sanguis contundo lumen fleo sto aeratus scabra rubigo dens to lingua fluo obsedeo draco os atque inter torqueo lacero pectus vestis sanguineus tremulus quatio lampada dextera hic ut cocytus tenebrae et tartara linquo altus peto gradior iugum nobilis apenninus unde omnis terra atque omnis litus possum aspicio atque totus fluito orbis caterva atque hic erumpo furibundus pectus voco sumo nunc gens accendo mens arma sumo et in medius immitto lampadasurbes vinco quicumque lateo non femina cesso non puer aut aevum iam desolo senectus ipse tremo tellus lacero tectum rebello tu lex marcellus teneo tu concutio plebs curius tu fortis ne supprimo lentulis mars quis porro tu divus tuus cunctaris in arma non frango porta non murus oppidum solvo thesaurus rapio nescio tu magnus tueor romanus arx epidamnus moenia quaero thessalicus sinus humanus sanguis tingue facio sum in terra quisquis discordia iubeo cos hic eumolpus ingens volubilitas verbum effundo tandem crotona intro ubius quidem parvus deversorium reficio posterus dies amplus fortuna domus quaero incido in turba heredipetaris sciscitor qui genus homo aut unde venio ex praescribo ergo consilium communis exaggero verbum volubilitas unde aut qui sum haud dubius credo indico qui statim ops suus superus cum certamen in eumolpus congero certatim omnis heredipeta munus gratia eumolpus sollicito


Video Gitona cum linteis et strigilibus parieti applicitum tristem confusumque. Scires, non libenter servire. Itaque ut experimentum oculorum caperem convertit ille solutum gaudio vultum et “Miserere” inquit “frater. Ubi arma non sunt, libere loquor. Eripe me latroni cruento et qualibet saevitia paenitentiam iudicis tui puni. Satis magnum erit misero solacium, tua voluntate cecidisse.” Supprimere ego querellam iubeo, ne quis consilia deprehenderet, relictoque Eumolpo—nam in balneo carmen recitabat— per tenebrosum et sordidum egressum extraho Gitona raptimque in hospitium meum pervolo Praeclusis deinde foribus invado pectus amplexibus et perfusum os lacrimis vultu meo contero. Diu vocem neuter invenit; nam puer etiam singultibus crebris amabile pectus quassaverat. O facinus “inquam” indignum, “quod amo te quamvis relictus, et in hoc pectore, cum vulnus ingens fuerit, cicatrix non est. Quid dicis, peregrini amoris concessio? Dignus hac iniuria fui?” Postquam se amari sensit, supercilium altius sustulit. “Nec amoris arbitrium ad alium iudicem detuli. Sed nillil iam queror, nihil iam memini, si bona fide paenitentiam emendas.” Haec cum inter gemitus lacrimasque fudissem, detersit ille pallio vultum et “Quaeso” inquit “Encolpi, fidem memoriae tuae appello: ego te reliqui, an tu me prodidisti? Equidem fateor et prae me fero: cum duos armatos viderem, ad fortiorem confugi.” Exosculatus pectus sapientia plenum inieci cervicibus manus, et ut facile intellegeret redisse me in gratiam et optima fide reviviscentem amicitiam, toto pectore adstrinxi.

video giton cum linteum et strigilis paries applico tristis confundo scio non libet servio itaque ut experimentum oculus capio converto ille soluo gaudium vultus et misereor inquam frater ubius arma non sum libo loquor eripio ego latro cruento et qualibet saevitia paenitentia judex tuus punior satis magnus sum mitto solacium tuus voluntas cado supprimo ego querela iubeo ne quis consilium deprehendo relinquo eumolpus nam in balneum carmen recito per tenebrosus et sordidus egredior extraho giton raptim in hospitium meus pervolo praecludo deinde foris invado pectus amplexus et perfundo os lacrima vultus meus contero diu voco neuter invenio nam puer etiam singultus creber amabilis pectus quasso o facinus inquam indignus qui amo tu quivis relinquo et in hic pectus cum vulnus ingens sum cicatrix non sum quis dico peregrinus amor concessio dignus hic iniuria sum postquam sui amo sentio supercilium altus tollo neque amor arbitrium ad alius judico defero sed nillil iam queror nihil iam memini si bonus fides paenitentia emo hic cum inter gemitus lacrimo fundo detergeo ille pallium vultus et quaeso inquam encolpi fides memoria tuus appello ego tu reliquus an tu ego prodo equidem fateor et prae ego fero cum duo armatus video ad fortis confugio exosculor pectus sapientia plenus injacio cervix manus et ut facilis intellego redeo ego in gratia et bonus fides reviviscentem amicitia totus pectus adstringo


Interpellavit tam dulces fabulas Trimalchio; nam iam sublatum erat ferculum, hilaresque convivae vino sermonibusque publicatis operam coeperant dare. Is ergo reclinatus in cubitum “Hoc vinum” inquit “vos oportet suave faciatis. Pisces natare oportet. Rogo, me putatis illa cena esse contentum, quam in theca repositorii videratis? 'Sic notus Vlixes?' quid ergo est? Oportet etiam inter cenandum philologiam nosse. Patrono meo ossa bene quiescant, qui me hominem inter homines voluit esse. Nam mihi nihil novi potest afferri, sicut ille fericulus iam habuit praxim. Caelus hic, in quo duodecim dii habitant, in totidem se figuras convertit, et modo fit aries. Itaque quisquis nascitur illo signo, multa pecora habet, multum lanae, caput praeterea durum, frontem expudoratam, cornum acutum. Plurimi hoc signo scholastici nascuntur et arietilli.” Laudamus urbanitatem mathematici; itaque adiecit: “deinde totus caelus taurulus fit. Itaque tune calcitrosi nascuntur et bubulci et qui se ipsi pascunt. In geminis autem nascuntur bigae et boves et colei et qui utrosque parietes linunt. In cancro ego natus sum. Ideo multis pedibus sto, et in mari et in terra multa possideo; nam cancer et hoc et illoc quadrat. Et ideo iam dudum nihil super illum posui, ne genesim meam premerem. In leone cataphagae nascuntur et imperiosi; in virgine mulieres et fugitivi et compediti; in libra laniones et unguentarii et quicunque aliquid expediunt; in scorpione venenarii et percussores; in sagittario strabones, qui holera spectant, lardum tollunt; in capricorno aerumnosi, quibus prae mala sua cornua nascuntur; in aquario copones et cucurbitae; in piscibus obsonatores et rhetores. Sic orbis vertitur tanquam mola, et semper aliquid mali facit, ut homines aut nascantur aut pereant. Quod autem in medio caespitem videtis et supra caespitem favum, nihil sine ratione facio. terra mater est in medio quasi ovum corrotundata, et omnia bona in se habet tanquam favus.”

interpello tam dulcis fabula trimalchio nam iam tollo sum ferculum hilaris conviva vinum sermo publico opera coepio do is ergo reclino in cubitum hic vinum inquam tu oportet suavis facio piscis nato oportet rogo ego puto ille cena sum contineo quam in theca repositorium video sic notus vlixes quis ergo sum oportet etiam inter ceno philologia nosco patronus meus os bene quiesco qui ego homo inter homo volo sum nam ego nihil nosco possum affero sicut ille fericulus iam habeo praxim caelus hic in quo duodecim dius habito in totidem sui figura converto et modo fio aries itaque quisquis nascor ille signum multus pecus habeo multus lana caput praeterea durus frons expudoro cornum acutus plurimus hic signum scholasticus nascor et arietillus laudo urbanitas mathematicus itaque adiicio deinde totus caelus taurulus fio itaque tu calcitrosus nascor et bubulcus et qui sui ipse pascor in geminus autem nascor biga et bos et colei et qui uter paries linunt in cancer ego nascor sum ideo multus pes sto et in mare et in terra multus possideo nam cancer et hic et ille quadro et ideo iam dudum nihil super ille pono ne genesis meus premo in leo cataphaga nascor et imperiosus in virgo mulier et fugitivus et compediti in liber lanius et unguentarius et quicumque aliquis expedio in scorpio venenarius et percussor in sagittarius strabo qui holus specto lardum tollo in capricornus aerumnosus qui prae malus suus cornu nascor in aquarius copo et cucurbita in piscis obsonator et rhetor sic orbis verto tamquam mola et semper aliquis malus facio ut homo aut nasco aut pereo qui autem in medium caespes video et supra caespes favus nihil sine ratio facio terra mater sum in medium quasi ovum corrotundo et omnis bonus in sui habeo tamquam favus


“Oro te” inquit Echion centonarius “melius loquere. 'Modo sic, modo sic' inquit rusticus; varium porcum perdiderat. Quod hodie non est, eras erit: sic vita truditur. Non mehercules patria melior dici potest, si homines haberet. Sed laborat hoc tempore, nec haec sola. Non debemus delicati esse, ubique medius caelus est. Tu si aliubi fueris, dices hie porcos coctos ambulare. Et ecce habituri sumus munus excellente in triduo die festa; familia non lanisticia, sed plurimi liberti. Et Titus noster magnum animum habet et est ealdicerebrius: aut hoc aut illud erit, quid utique. Nam illi domesticus sum, non est miscix. Ferrum optimum daturus est, sine fuga, carnarium in medio, ut amphitheater videat. Et habet unde: relictum est illi sestertium tricenties, decessit illius pater male. Ut quadringenta impendat, non sentiet patrimonium illius, et sempiterno nominabitur. Iam Manios aliquot habet et mulierem essedariam et dispensatorem Glyconis, qui deprehensus est, cum dominam suam delectaretur. Videbis populi rixam inter zelotypos et amasiunculos. Glyco autem, sestertiarius homo, dispensatorem ad bestias dedit. Hoc est se ipsum traducere. Quid servus peccavit, qui coactus est facere? Magis illa matella digna fuit quam taurus iactaret. Sed qui asinum non potest, stratum caedit. Quid autem Glyco putabat Hermogenis filicem unquam bonum exitum facturam? Ille milvo volanti poterat ungues resecare; colubra restem non parit. Glyco, Glyco dedit suas; itaque quamdiu vixerit, habebit stigmam, nec illam nisi Orcus delebit. Sed sibi quisque peccat. Sed subolfacio, quod nobis epulum daturus est Mammaea, binos denarios mihi et meis. Quod si hoc fecerit, eripiat Norbano totum favorem. Scias oportet plenis velis hunc vinciturum. Et revera, quid ille nobis boni fecit? Dedit gladiatores sestertiarios iam decrepitos, quos si sufflasses, cecidissent; iam meliores bestiarios vidi. Occidit de lucerna equites, putares eos gallos gallinaceos; alter burdubasta, alter loripes, tertiarius mortuus pro mortuo, qui habebat nervia praecisa. Unus alicuius flaturae fuit Thraex, qui et ipse ad dictata pugnavit. Ad summam, omnes postea secti sunt; adeo de magna turba 'adhibete' acceperant, plane fugae merae. 'Munus tamen' inquit 'tibi dedi': et ego tibi plodo. Computa, et tibi plus do quam accepi. Manus manum lavat. Videris mihi, Agamemnon, dicere:

oro tu inquam echion centonarius bonus loquor modo sic modo sic inquam rusticus varius porcus perdo qui hodie non sum sum sum sic vito trudo non hercules patria bonus dico possum si homo habeo sed laboro hic tempus neque hic solus non debeo delicatus sum ubique medius caelus sum tu si aliubi sum dico hic porcus coquo ambulo et ecce habeo sum munus excellens in triduum dies festus familia non lanisticius sed plurimus libertus et titus noster magnus animus habeo et sum caldicerebrius aut hic aut ille sum quis utique nam ille domesticus sum non sum miscix ferrum bonus do sum sine fuga carnarius in medium ut amphitheater video et habeo unde relinquo sum ille sestertius tricenties decedo ille pater malus ut quadringenti impendo non sentio patrimonium ille et sempiternus nomino iam manius aliquot habeo et mulier essedarius et dispensator glycon qui deprehendo sum cum domina suus delector video populus rixa inter zelotypus et amasiunculus glyco autem sestertiarius homo dispensator ad bestia do hic sum sui ipse traduco quis servus pecco qui cogo sum facio magis ille matella dignus sum quam taurus iacto sed qui asinus non possum sterno caedo quis autem glyco puto hermogenes filix umquam bonus exitus factura ille miluus volo possum unguis reseco colubra restis non pario glyco glyco do suus itaque quamdiu vivo habeo stigma neque ille nisi orcus deleo sed sui quisque pecco sed subolfacio qui nos epulum do sum mammaea bini denarius ego et meus qui si hic facio eripio norbanus totus favor scio oportet plenus velis hic vinciturum et revero quis ille nos bonus facio do gladiator sestertiarios iam decrepitus qui si sufflo caedo iam bonus bestiarius video occido de lucerna eques puto is gallus gallinaceus alter burdubasta alter loripes tertiarius mortuus pro mortuus qui habeo nervia praecido unus aliquis flatura sum thraex qui et ipse ad dictata pugno ad summa omnis postea seco sum adeo de magnus turba adhibeo accipio planus fuga merus munus tamen inquam tu do et ego tu plodo computo et tu multus do quam accipio manus manus lavo video ego agamemnon dico


Libenter quidem parui ancillae verbaque codicillis talia imposui: “Polyaenos Circae salutem. Fateor me, domina, saepe peccasse; nam et homo sum et adhuc iuvenis. Nunquam tamen ante hunc diem usque ad mortem deliqui. Habes confitentem reum: quicquid iusseris, merui. Proditionem feci, hominem occidi, templum violavi: in haec facinora quaere supplicium. Sive occidere placet, ferro meo venio, sive verberibus contenta es, curro nudus ad dominam. Illud unum memento, non me sed instrumenta peccasse. Paratus miles arma non habui. Quis hoc turbaverit, nescio. Forsitan animus antecessit corporis moram, forsitan dum omnia concupisco, voluptatem tempore consumpsi. Non invenio, quod feci. Paralysin tamen cavere iubes: tanquam ea maior fieri possit, quae abstulit mihi, per quod etiam te habere potui. Summa tamen excusationis meae haec est: placebo tibi, si me culpam emendare permiseris” Dimissa cum eiusmodi pollicitatione Chryside curavi diligentius noxiosissimum corpus, balneoque praeterito modica unctione usus, mox cibis validioribus pastus, id est bulbis cochlearumque sine iure cervicibus, hausi parcius merum. Hinc ante somnum levissima ambulatione compositus sine Gitone cubiculum intravi. Tanta erat placandi cura, ut timerem, ne latus meum frater convelleret.

libet quidem paruus ancilla verbum codicilli talis impono polyaenus circe salus fateor ego domina saepe pecco nam et homo sum et adhuc juvenis numquam tamen ante hic dies usque ad mors delinquo habeo confiteor reus quisquis jubeo mereo proditio facio homo occido templum violo in hic facinus quaero supplicium sive occaedes placeo ferrum meus venio sive verber contineo sum curro nudus ad domina ille unus memento non ego sed instrumentum pecco paro miles arma non habeo quis hic turbo nescio forsitan animus antecedo corpus mora forsitan dum omnis concupisco voluptas tempus consumo non invenio qui facio paralysis tamen caveo iubeo tamquam is magnus fio possum qui aufero ego per qui etiam tu habeo possum summus tamen excusatio meus hic sum placeo tu si ego culpa emendo permitto dimitto cum eiusmodi pollicitatio chrysis curo diligo noxiosus corpus balneum praetereo modicus unctio utor mox cibus validus pasco is sum bulbus coclea sine ius cervix haurio parcus merus hinc ante somnus levis ambulatio compono sine giton cubiculum intro tantus sum placo cura ut timeo ne latus meus frater convello


Obstupueram ego supplicii metu pavidus, nec quid in re manifestissima dicerem, inveniebam turbatus et deformis praeter spoliati capitis dedecus superciliorum etiam aequalis cum fronte calvities, ut nihil nec facere deceret nec dicere. Ut vero spongia uda facies plorantis detersa est et liquefactum per totum os atramentum omnia scilicet lineamenta fuliginea nube confudit, in odium se ira convertit. Negat Eumolpus passurum se, ut quisquam ingenuos contra fas legemque contaminet, interpellatque saevientium minas non solum voce sed etiam manibus. Aderat interpellanti mercennarius comes et unus alterque infirmissimus vector, solacia magis litis quam virium auxilia. Nec quicquam pro me deprecabar, sed intentans in oculos Tryphaenae manus usurum me viribus meis clara liberaque voce clamavi, ni abstineret a Gitone iniuriam mulier damnata et in toto navigio sola verberanda. Accenditur audacia mea iratior Lichas, indignaturque quod ego relicta mea causa tantum pro alio clamo. Nec minus Tryphaena contumelia saevit accensa totiusque navigii turbam diducit in partes. Hinc mercennarius tonsor ferramenta sua nobis et ipse armatus distribuit, illinc Tryphaenae familia nudas expedit manus, ac ne ancillarum quidem clamor aciem destituit, uno tantum gubernatore relicturum se navis ministerium denuntiante, sinon desinat rabies libidine perditorum collecta. Nihilo minus tamen perseverat dimicantium furor, illis pro ultione, nobis pro vita pugnantibus. Multi ergo utrinque sine morte labuntur, plures cruenti vulneribus referunt veluti ex proelio pedem, nec tamen cuiusquam ira laxatur. Tune fortissimus Giton ad virilia sua admovit novaculam infestam, minatus se abscisurum tot miseriarum causam, inhibuitque Tryphaena tam grande facinus non dissimulata missione. Saepius ego cultrum tonsorium super iugulum meum posui, non magis me occisurus, quam Giton, quod minabatur, facturus. Audacius tamen ille tragoediam implebat, quia sciebat se illam habere novaculam, qua iam sibi cervicem praeciderat. Stante ergo utraque acie, cum appareret futurum non tralaticium bellum, aegre expugnavit gubernator, ut caduceatoris more Tryphaena indutias faceret. Data ergo acceptaque ex more patrio fide praetendit ramum oleae a tutela navigii raptum, atque in colloquium venire ausa“ “Quis furor” exclamat “pacem convertit in arma? Quid nostrae meruere manus? Non Troius heros hac in classe vehit decepti pignus Atridae, nec Medea furens fraterno sanguine pugnat. Sed contemptus amor vires habet. Ei mihi, fata hos inter fluctus quis raptis evocat armis? Cui non est mors una satis? Ne vincite pontum gurgitibusque feris alios imponite fluctus.” ”

obstupendus ego supplicium metus pavidus neque quis in res manifestissima dico invenio turbo et deformis praeter spolio capio dedecus supercilium etiam aequalis cum frons calvities ut nihil neque facio decet neque dico ut verus spongia udus facies ploro detergeo sum et liquefacio per totus os atramentum omnis scilicet lineamentum fuligineus nubes confundo in odium sui ira converto nego eumolpus patior sui ut quisquam ingenuus contra fas lego contamino interpello saevio minae non solus vox sed etiam manus adsum interpello mercenarius comes et unus alter infirmis vecto solacium magis lis quam vis auxilium neque quisquam pro ego deprecor sed intento in oculus tryphaenae manus utor ego vis meus clarus libero vox clamo ni abstineo ab giton iniuria mulier damno et in totus navigium solus verbero accendo audacia meus irascor lichas indignor qui ego relinquo meus causa tantus pro alius clamo neque paruus tryphaena contumelia saevio accendo totus navigium turba diduco in pars hinc mercenarius tonsor ferramentum suus nos et ipse armo distribuo illinc tryphaenae familia nudo expedio manus atque ne ancillaris quidem clamor acies destituo unus tantus gubernator relinquo sui navus ministerium denuntio sinon desino rabio libido perdo colligo nihilum paruus tamen persevero dimico furor ille pro ultio nos pro vito pugno multus ergo uter sine mors labor multus cruentus vulnus refero velut ex proelium pedis neque tamen quisquam ira laxo tu fortis giton ad virilia suus admoveo novacula infestus mino sui abscido tot miseriaris causa inhibeo tryphaena tam grandis facinus non dissimulo missio saepis ego culter tonsorius super iugulum meus pono non magis ego occaedes quam giton qui mino facio audax tamen ille tragoedia impleo quia scio sui ille habeo novacula qui iam sui cervix praecido sto ergo uter acies cum appareo sum non translaticius bellum aeger expugno gubernator ut caduceator mos tryphaena indutiae facio do ergo accipio ex mos patrius fides praetendo ramus olea ab tutela navigium rapio atque in colloquium venio audeo quis furor exclamo pax converto in arma quis noster mereo manus non troius heros hic in classis veho decipio pignus atrides neque medea furo fraternus sanguis pugno sed contemno amor vireo habeo eos ego fatum hic inter fluctus quis rapio evoco arma qui non sum mors unus satis ne vincio pontus gurges fera alius impono fluctus


Nec est quod putes illum quicquam emere. Omnia domi nascuntur: lana, credrae, piper, lacte gallinaceum si quaesieris, invenies. Ad summam, parum illi bona lana nascebatur; arietes a Tarento emit, et eos culavit in gregem. Mel Atticum ut domi nasceretur, apes ab Athenis iussit afferri; obiter et vernaculae quae sunt, meliusculae a Graeculis fient. Ecce intra hos dies scripsit, ut illi ex India semen boletorum mitteretur. Nam mulam quidem nullam habet, quae non ex onagro nata sit. Vides tot culcitras: nulla non aut conchyliatum aut coccineum tomentum habet. Tanta est animi beatitudo. Reliquos autem collibertos eius cave contemnas. Valde sucossi sunt. Vides illum qui in imo imus recumbit: hodie sua octingenta possidet. De nihilo crevit. Modo solebat collo suo ligna portare. Sed quomodo dicunt—ego nihil scio, sed audivi— quom Incuboni pilleum rapuisset, thesaurum invenit. Ego nemini invideo, si quid deus dedit. Est tamen sub alapa et non vult sibi male. Itaque proxime casam hoc titulo proscripsit: 'C. Pompeius Diogenes ex kalendis Iuliis cenaculum locat; ipse enim domum emit.' Quid ille qui libertini loco iacet, quam bene se habuit. Non impropero illi. Sestertium suum vidit decies, sed male vacillavit. Non puto illum capillos liberos habere, nec mehercules sua culpa; ipso enim homo melior non est; sed liberti scelerati, qui omnia ad se fecerunt. Scito autem: sociorum olla male fervet, et ubi semel res inclinata est, amici de medio. Et quam honestam negotiationem exercuit, quod ilium sic vides. Libitinarius fuit. Solebat sic cenare, quomodo rex: apros gausapatos, opera pistoria, avis, cocos, pistores. Plus vini sub mensa effundebatur, quam aliquis in cella habet. Phantasia, non homo. Inclinatis quoque rebus suis, cum timeret ne creditores ilium conturbare existimarent, hoc titulo auctionem proscripsit: “C. Iulius Proculus auctionem faciet rerum supervacuarum.””

neque sum qui puto ille quisquam emo omnis domus nascor lana credra piper lac gallinaceus si quaero invenio ad summa parum ille bonus lana nascor aries ab tarentus emo et is culavit in grex mel atticus ut domus nascor apis ab athenae iubeo affero obiter et vernacula qui sum meliusculus ab graeculus fio ecce intra hic dies scribo ut ille ex india semen boletus mitto nam mula quidem nullus habeo qui non ex onager nata sum video tot culcitra nullus non aut conchyliatus aut coccineus tomentum habeo tantus sum animus beatitudo reliquus autem collibertus is caveo contemno validus sucossus sum video ille qui in imus imus recumbo hodie suus octingenti possideo de nihilum cerno modo soleo collum suus lignum porto sed quomodo dico ego nihil scio sed audio cum incubo pilleum rapio thesaurus invenio ego nemo invideo si quis deus do sum tamen sub alapa et non volo sui malus itaque propior cado hic titulus proscribo que pompejus diogenes ex kalendae julius cenaculum loco ipse enim domus emo quis ille qui libertinus locus iaceo quam bene sui habeo non improperus ille sestertius suus video decies sed malus vacillo non puto ille capillus liber habeo neque hercules suus culpa ipse enim homo bonus non sum sed libertus scelero qui omnis ad sui facio scio autem socius olla malus ferveo et ubi semel res inclino sum amicus de medium et quam honestus negotiatio exerceo qui ille sic video libitinarius sum soleo sic ceno quomodo rex aper gausapatus opus pistorius avus coquus pistor multus vinum sub mensa effundo quam aliquis in cella habeo phantasia non homo inclino quoque res suus cum timeo ne creditor ille conturbo existimo hic titulus auctio proscribo que iulius proculus auctio facio res supervacuaris


Ex is, qui in porticibus spatiabantur, lapides in Eumolpum recitantem miserunt. At ille, qui plausum ingenii sui noverat, operuit caput extraque tem plum profugit. Timui ego, ne me poetam vocaret. Itaque subsecutus fugientem ad litus perveni, et ut primum extra teli coniectum licuit consistere, “Rogo” inquam “quid tibi vis cum isto morbo? Minus quam duabus horis mecum moraris, et saepius poetice quam humane locutus es. Itaque non miror, si te populus lapidibus persequitur. Ego quoque sinum meum saxis onerabo, ut quotiescunque coeperis a te exire, sanguinem tibi a capite mittam.” Movit ille vultum et “O mi” inquit “adulescens, non hodie primus auspicatus sum. Immo quoties theatrum, ut recitarem aliquid, intravi, hac me adventicia excipere frequentia solet Ceterum ne tecum quoque habeam rixandum, toto die me ab hoc cibo abstinebo.” “Immo” inquam “ego si eiuras hodiernam bilem, una cenabimus” “ Mando aedicularum custodi cenulae officium ”

ex is qui in porticus spatior lapis in eumolpus recito mitto at ille qui plausus ingenium suus nosco operio caput extro tem plum profugio timeo ego ne ego poeta voco itaque subsequor fugio ad litus pervenio et ut primus extra telis conicio licet consisto rogo inquam quis tu volo cum iste morbus paruus quam duo hora ego moraris et saepis poeticus quam humanus loquor sum itaque non miro si tu populus lapis persequor ego quoque sinum meus saxum onero ut quotiescunque coepio ab tu exeo sanguis tu ab caput mitto moveo ille vultus et o ego inquam adulescens non hodie primus auspico sum immo quotiens theatrum ut recitaris aliquis intro hic ego adventicius excipio frequentia soleo ceterum ne tu quoque habeo rixo totus dies ego ab hic cibus abstineo immo inquam ego si ejuro hodiernus bilis unus ceno mando aedicularis custos cenula officium


Sed video te totum in illa haerere tabula, quae Troiae halosin ostendit. Itaque conabor opus versibus pandere: “ Iam decima maestos inter ancipites metus Phrygas obsidebat messis et vatis fides Calchantis atro dubia pendebat metu, cum Delio profante caesi vertices Idae trahuntur scissaque in molem cadunt robora, minacem quae figurarent equum. Aperitur ingens antrum et obducti specus, qui castra caperent. Huc decenni proelio irata virtus abditur, stipant graves Danai recessus, in suo voto latent. O patria, pulsas mille credidimus rates solumque bello liberum: hoc titulus fero incisus, hoc ad furta compositus Sinon firmabat et mens semper in damnum potens. Iam turba portis libera ac bello carens in vota properat. Fletibus manant genae mentisque pavidae gaudium lacrimas habet, quas metus abegit. Namque Neptuno sacer crinem solutus omne Laocoon replet clamore vulgus. Mox reducta cuspide uterum notavit, fata sed tardant manus, ictusque resilit et dolis addit fidem. Iterum tamen confirmat invalidam manum altaque bipenni latera pertemptat. Fremit captiva pubes intus et, dum murmurat, roborea moles spirat alieno metu. Ibat iuventus capta, dum Troiam capit, bellumque totum fraude ducebat nova. Ecce alia monstra: celsa qua Tenedos mare dorso replevit, tumida consurgunt freta undaque resultat scissa tranquillo minor, qualis silenti nocte remorum sonus longe refertur, cum premunt classes mare pulsumque marmor abiete imposita gemit. Respicimus: angues orbibus geminis ferunt ad saxa fluctus, tumida quorum pectora ” “ ” “ rates ut altae lateribus spumas agunt. Dat cauda sonitum, liberae ponto iubae consentiunt luminibus, fulmineum iubar incendit aequor sibilisque undae fremunt. Stupuere mentes. Infulis stabant sacri Phrygioque cultu gemina nati pignora Lauconte. Quos repente tergoribus ligant angues corusci. Parvulas illi manus ad ora referunt, neuter auxilio sibi, uterque fratri: transtulit pietas vices morsque ipsa miseros mutuo perdit metu. Accumulat ecce liberum funus parens, infirmus auxiliator. Invadunt virum iam morte pasti membraque ad terram trahunt. iacet sacerdos inter aras victima terramque plangit. Sic profanatis sacris peritura Troia perdidit primum deos. Iam plena Phoebe candidum extulerat iubar minora ducens astra radianti face, cum inter sepultos Priamidas nocte et mero Danai relaxant claustra et effundunt viros. Temptant in armis se duces, ceu ubi solet nodo remissus Thessali quadrupes iugi cervicem et altas quatere ad excursum iubas. Gladios retractant, commovent orbes manu bellumque sumunt. Hic graves alius mero obtruncat et continuat in mortem ultimam somnos, ab aris alius accendit faces contraque Troas invocat Troiae sacra. ” “ ”

sed video tu totus in ille haereo tabula qui troius halosis ostendo itaque conor opus versus pando iam decimus maestus inter anceps metus phrygas obsido messis et vates fides calchas ater dubius pendo metus cum delius profor caedo vertex idas traho scissus in moles cado robur minax qui figurarent equus aperio ingens antrum et obduco specus qui castrum capio huc decennis proelium irascor virtus abditur stipo gravis danaus recedo in suus veto lateo o patria pello mille credo ratis solus bellum liber hic titulus fero incido hic ad furtum compono sinon firmo et mens semper in damnum possum iam turba porta liber atque bellum careo in veto propero fletus mano gena mentior pavidus gaudium lacrima habeo qui metus abigo namque neptunus sacer crinis soluo omnis laocoon repleo clamor vulgus mox reduco cuspis uterus noto fatum sed tardo manus ictus resilit et dolus addo fides iterum tamen confirmo invalidus manus alo bipennis latus pertento fremo captivus pubes intus et dum murmurat roboreus moles spiro alienus metus eo juventus capio dum troius capio bellus totus fraus duco novo ecce alius monstrum celsus qui tenedus mare dorsum repleo tumidus consurgo fretus undo resultat scissa tranquillus paruus qualis sileo nox remi sonus longus refero cum premo classis mare pello marmor abies impono gemo respicio anguis orbis geminus fero ad saxum fluctus tumidus qui pectus ratis ut alo later spumo ago do cauda sonitus liber pontus juba consentio lumen fulmineus iubar incendo aequor sibilus unda fremo stupeo mens infulis sto sacer phrygius cultus gemino nascor pignus lauconte qui repens tergoribus ligo anguis coruscus parvulus ille manus ad os refero neuter auxilium sui uterque frater transfero pietas vicis mors ipse miser mutuus perdo metus accumulo ecce liber funus parens infirmus auxiliator invado vir iam mors pasco membrum ad terra traho iaceo sacerdos inter ara victima terra plango sic profano sacrum pereo troius perdo primus deus iam plenus phoebus candidus effero iubar parvus duco astrum radio fax cum inter sepelio priamides nox et merus danaus relaxo claustra et effundo vir tento in arma sui dux ceu ubi soleo nodus remitto thessal quadrupes jugo cervix et alo quatio ad excurro juba gladius retracto commoveo orbo manus bellus sumo hic gravis alius merus obtrunco et continuo in mors ulter somnus ab ara alius accendo fax contra tros invoco troius sacer


“Rogo” inquam “domina, si quid tristius paras, celerius confice; neque enim tam magnum facinus admisimus, ut debeamus torti perire” Ancilla quae Psyche vocabatur, lodiculam in pavimento diligenter extendit Sollicitavit inguina mea mille iam mortibus frigida Operuerat Ascyltos pallio caput, admonitus scilicet periculosum esse alienis intervenire secretis Duas institas ancilla protulit de sinu alteraque pedes nostros alligavit, altera manus Ascyltos iam deficiente fabularum contextu “Quid? ego” inquit “non sum dignus qui bibam?” Ancilla risu meo prodita complosit manus et “Apposui quidem adulescens, solus tantum medicamentum ebibisti?” “Itane est?” inquit Quartilla “quicquid saturei fuit, Encolpius ebibit?” Non indecenti risu latera commovit Ac ne Giton quidem ultimo risum tenuit, utique postquam virguncula cervicem eius invasit et non repugnanti puero innumerabilia oscula dedit

rogo inquam domina si quis tristis paro celer confacio neque enim tam magnus facinus admitto ut debeo torqueo pereo ancilla qui psyche voco lodicula in pavimentum diligenter extendo sollicito inguina meus mille iam mors frigidus operio ascyltos pallium caput admonitus scilicet periculosus sum alienus intervenio secerno duo instita ancilla profero de sinus alter pes noster alligo alter manus ascyltos iam deficio fabula contexo quis ego inquam non sum dignus qui bibo ancilla rideo meus prodeo complodo manus et applumbo quidem adulescens solus tantus medicamentum ebibo ito sum inquam quartilla quisquis saturei sum encolpius ebibo non indeceo rideo latus commoveo atque ne giton quidem ultimo risus teneo utique postquam virguncula cervix is invado et non repugno puer innumerabilis osculum do


Sudorem ille manibus detersit et “Si scires” inquit “quae mihi acciderunt.” “Quid novi” inquam “ego?” at ille deficiens “cum errarem” inquit “per totam civitatem nec invenirem, quo loco stabulum reliquissem, accessit ad me pater familiae et ducem se itineris humanissime promisit. Per anfractus deinde obscurissimos egressus in hunc locum me perduxit prolatoque peculio coepit rogare stuprum. Iam pro cella meretrix trix assem exegerat, iam ille mihi iniecerat manum, et nisi valentior fuissem, dedissem poenas” Adeo ubique omnes mihi videbantur satureum bibisse iunctis viribus molestum contempsimus

sudor ille manus detergeo et si scio inquam qui ego accido quis nosco inquam ego at ille deficio cum erraris inquam per totus civitas neque invenio quo locus stabulis relinquo accedo ad ego pater familia et dux sui iter humanus promitto per anfractus deinde obscurus egredior in hic locus ego perduco profero peculio coepio rogo stuprum iam pro cella meretrix trix assis exigo iam ille ego injacio manus et nisi valeo sum do poena adeo ubique omnis ego video satureum bibo iungo vis molestus contemno


Non est moratus Stichus, sed et stragulam albam et praetextam in triclinium attulit iussitque nos temptare, an bonis lanis essent confecta. Tum subridens “Vide tu” inquit “Stiche, ne ista mures tangant aut tineae? alioquin te vivum comburam. Ego gloriosus volo efferri, ut totus mihi populus bene imprecetur.” Statim ampullam nardi aperuit omnesque nos unxit et “Spero” inquit “futurum ut aeque me mortuum iuvet tanquam vivum.” Nam vinum quidem in vinarium iussit infundi et “Putate vos” ait “ad parentalia mea invitatos esse.” Ibat res ad summam nausea, cum Trimalchio ebrietate turpissima gravis novum acroama, cornicines, in triclinium iussit adduci, fultusque cervicalibus multis extendit se super torum extremum et “Fingite me” inquit “mortuum esse. Dicite aliquid belli.” Consonuere cornicines funebri strepitu. Unus praecipue servus libitinarii illius, qui inter hos honestissimus erat, tam valde intonuit, ut totam concitaret viciniam, Itaque vigiles, qui custodiebant vicinam regionem, rati ardere Trimalchionis domum, effregerunt ianuam subito et cum aqua securibusque tumultuari suo iure coeperunt. Nos occasionem opportunissimam nacti Agamemnoni verba dedimus raptimque tam plane quam ex incendio fugimus.

non sum moror stichus sed et stragulus alba et praetexta in triclinium affero jubeo nos tento an bonus lana sum conficio tum subrideo video tu inquam stichus ne iste mus tango aut tinea alioqui tu vivus comburo ego gloriosus volo effero ut totus ego populus bene imprecor statim ampulla nardus aperio omnes nos ungo et spero inquam sum ut aequus ego mortuus juvo tamquam vivus nam vinum quidem in vinarius iubeo infundo et putas tu aio ad parentalia meus invito sum eo res ad summa nausea cum trimalchio ebrietas turpis gravis novus acroama cornicen in triclinium iubeo adduco fulcio cervical multus extendo sui super torus exter et fingo ego inquam mortuus sum dico aliquis bellum consono cornicen funebris strepitus unus praecipuus servus libitinarius ille qui inter hic honestus sum tam validus intono ut totus concito vicinia itaque vigilis qui custodio vicina regio reor ardeo trimalchio domus effringo ianua subeo et cum aqua securis tumultuor suus ius coepio nos occasio opportunus nanciscor agamemnonius verbum do raptim tam planus quam ex incendium fugio


Rogo, Habinna—puto, interfuisti—: 'Tu dominam tuam de rebus illis fecisti. Tu parum felix in amicos es. Nemo unquam tibi parem gratiam refert. Tu latifundia possides. Tu viperam sub ala nutricas' et, quod vobis non dixerim, et nunc mi restare vitae annos triginta et menses quattuor et dies duos. Praeterea cito accipiam hereditatem. Hoc mihi dicit fatus meus. Quod si contigerit fundos Apuliae iungere, satis vivus pervenero. Interim dum Mercurius vigilat, aedificavi hanc domum. Ut scitis, casula erat; nunc templum est. Habet quattuor cenationes, cubicula viginti, porticus marmoratos duos, susum cenationem, cubiculum in quo ipse dormio, viperae huius sessorium, ostiarii cel lam perbonam; hospitium hospites capit. Ad summam, Scaurus cum huc venit, nusquam mavoluit hospitari, et habet ad mare paternum hospitium. Et multa alia sunt, quae statim vobis ostendam. Credite mihi: assem habeas, assem valeas; habes, habeberis. Sic amicus vester, qui fuit rana, nunc est rex. Interim. Stiche, profer vitalia, in quibus volo me efferri. Profer et unguentum et ex illa amphora gustum, ex qua iubeo lavari ossa mea.”

rogo habinnas puto intersum tu domina tuus de res ille facio tu parum felix in amicus sum nemo umquam tu par gratia refero tu latifundium possideo tu vipera sub ala nurtico et qui tu non dico et nunc ego resto vita annus triginta et mensis quattuor et dies duo praeterea cito accipio hereditas hic ego dico fatus meus qui si contingo fundus appulia iungo satis vivus pervenio interim dum mercurius vigilo aedifico hic domus ut scio casula sum nunc templum sum habeo quattuor cenatio cubiculum viginti porticus marmoratus duo sursum cenatio cubiculum in quo ipse dormio vipera hic sessorium ostiarius cel lam perbonus hospitium hospes capio ad summa scaurus cum huc venio nusquam mavoluit hospitor et habeo ad mare paternus hospitium et multus alius sum qui statim tu ostendo credo ego assis habeo assis valeo habeo habeo sic amicus vester qui sum rana nunc sum rex interim stichus profero vitalia in qui volo ego effero profero et unguentum et ex ille amphora gustus ex qui iubeo lavaris os meus


Illum emi trecentis denariis.” Interpellavit loquentem Scintilla et “plane” inquit “non omnia artificia servi nequam narras. Agaga est; at curabo, stigmam habeat.” Risit Trimalchio et “adcognosco” inquit “Cappadocem: nihil sibi defraudit, et mehercules laudo illum; hoc enim nemo parentat. Tu autem, Scintilla, noli zelotypa esse. Crede mihi, et vos novimus. Sic me salvum habeatis, ut ego sic solebam ipsumam meam debattuere, ut etiam dominus suspicaretur; et ideo me in vilicationem relegavit. Sed tace, lingua, dabo panem.” Tanquam laudatus esset nequissimus servus, lucernam de sinu fictilem protulit et amplius semihora tubicines imitatus est succinente Habinna et inferius labrum manu deprimente. Ultimo etiam in medium processit et modo harundinibus quassis choraulas imitatus est, modo lacernatus cum flagello mulionum fata egit, donec vocatum ad se Habinnas basiavit, potionemque illi porrexit et “Tanto melior” inquit “Massa, done tibi caligas.” Nec ullus tot malorum finis fuisset, nisi epidipnis esset allata, turdi siliginei uvis passis nucibusque farsi. Insecuta sunt Cydonia etiam mala spinis confixa, ut echinos efficerent. Et haec quidem tolerabilia erant, si non fericulum longe monstrosius effecisset, ut vel fame perire mallemus. Nam cum positus esset, ut nos putabamus, anser altilis circaque pisces et omnia genera avium, “Amici” inquit Trimalchio “quicquid videtis hic positum, de uno corpore est factum.” Ego, scilicet homo prudentissimus, statim intellexi quid esset, et respiciens Agamemnonem “mirabor” inquam “nisi omnia ista de fimo facta sunt aut certe de luto. Vidi Romae Saturnalibus eiusmodi cenarum imaginem fieri.”

ille emo trecenti denarius interpello loquor scintilla et planus inquam non omnis artificium servio nequam narro agaga sum at curo stigma habeo rideo trimalchio et adcognosco inquam cappadocis nihil sui defraudo et hercules laudo ille hic enim nemo parento tu autem scintilla nolo zelotypa sum credo ego et tu nosco sic ego salvus habeo ut ego sic soleo ipsima meus debattuo ut etiam dominus suspicor et ideo ego in vilicatio relego sed taceo lingua do panis tamquam laudo sum nequam servus lucerna de sinus fictilis profero et amplus semihora tubicen imitor sum succino habinnas et inferus labrum manus deprimo ultimo etiam in medius procedo et modo harundo quassus choraule imitor sum modo lacernatus cum flagellum mulio fatum ago donec voco ad sui habinnas basio potio ille porrigo et tantus bonus inquam massa donec tu caliga neque ullus tot malus finis sum nisi epidipnis sum affero turdus siligineus labrusca patior nux farcio insequor sum cydonia etiam malus spina configo ut echinus efficio et hic quidem tolerabilis sum si non fericulus longus monstrosius efficio ut vel fames pereo malo nam cum pono sum ut nos puto anser altilis circo piscis et omnis genus avis amicus inquam trimalchio quisquis video hic pono de unus corpus sum facio ego scilicet homo prudens statim intellego quis sum et respicio agamemnon miror inquam nisi omnis iste de fimum facio sum aut certus de lutum video roma saturnal eiusmodi cena imago fio


Volebamus miseri exclamare, sed nec in auxilio erat quisquam, et hinc Psyche acu comatoria cupienti mihi invocare Quiritum fidem malas pungebat, illinc puella penicillo, quod et ipsum satureo tinxerat, Ascylton opprimebat Ultimo cinaedus supervenit myrtea subornatus gausapa cinguloque succinctus Modo extortis nos clunibus cecidit, modo basiis olidissimis inquinavit, donec Quartilla balaenaceam tenens virgam alteque succincta iussit infelicibus dari missionem Uterque nostrum religiosissimis iuravit verbis inter duos periturum esse tam horribile secretum Intraverunt palaestritae complures et nos legitimo perfusos oleo refecerunt. Utcunque ergo lassitudine abiecta cenatoria repetimus et in proximam cellam ducti sumus, in qua tres lecti strati erant et reliquus lautitiarum apparatus splendidissime expositus. Iussi ergo discubuimus, et gustatione mirifica initiati vino etiam Falerno inundamur. Excepti etiam pluribus ferculis cum laberemur in somnum, “Itane est?” inquit Quartilla “etiam dormire vobis in mente est, cum sciatis Priapi genio pervigilium deberi?”

volo miser exclamaris sed neque in auxilium sum quisquam et hinc psyche acus comatorius cupio ego invocaris quiris fides mala pungo illinc puella penicillus qui et ipse satureo tingo ascyltos opprimo ultimo cinaedus supervenio myrteus suborno gausapa cingulum succingo modo extorqueo nos clunis cado modo basium olidus inquino donec quartilla balaenaceam teneo virga alo succingo iubeo infelix do missio uterque nos religiosus juro verbum inter duo pereo sum tam horribilis secerno intro palaestrita complures et nos legitimus perfundo oleum reficio ut ergo lassitudo abicio cenatorius repeto et in propior cella duco sum in qui tres lego sterno sum et reliquus lautitia apparatus splendidus expono iubeo ergo discumbo et gustatio mirificus initio vinum etiam falernum inundo excipio etiam multus ferculis cum labor in somnus ito sum inquam quartilla etiam dormio tu in mens sum cum scio priapus genius pervigilium debeo


Excepit Seleucus fabulae partem et “Ego” inquit “non cotidie lavor; baliscus enim fullo est, aqua dentes habet, et cor nostrum cotidie liquescit. Sed cum mulsi pultarium obduxi, frigori laecasin dico. Nec sane lavare potui; fui enim hodie in funus. Homo bellus, tam bonus Chrysanthus animam ebulliit. Modo, modo me appellavit. Videor mihi cum illo loqui. Heu, eheu. Utres inflati ambulamus. Minoris quam muscae sumus, muscae tamen aliquam virtutem habent, nos non pluris sumus quam bullae. Et quid si non abstinax fuisset. Quinque dies aquam in os suum non coniecit, non micam panis. Tamen abiit ad plures. Medici ilium perdiderunt, immo magis malus fatus; medicus enim nihil aliud est quam animi consolatio. Tamen bene elatus est, vitali lecto, stragulis bonis. Planctus est optime—manu misit aliquot—etiam si maligne illum ploravit uxor. Quid si non illam optime accepisset. Sed mulier quae mulier milvinum genus. Neminem nihil boni facere oportet; aeque est enim ac si in puteum conicias. Sed antiquus amor cancer est.”

excipio seleucus fabula pars et ego inquam non cottidie lavo baliscus enim fullo sum aqua dens habeo et cor nos cottidie liquesco sed cum mulsum pultarium obduco frigor laecasin dico neque sanus lavaris possum sum enim hodie in funus homo bellus tam bonus chrysanthus anima ebullio modo modo ego appello video ego cum ille loquor heu eheu utris inflo ambulo paruus quam musca sum musca tamen aliqui virtus habeo nos non multus sum quam bulla et quis si non abstinax sum quinque dies aqua in os suus non conicio non mica panis tamen abeo ad multus maedicus ille perdo immo magis malus fatus medicus enim nihil alius sum quam animus consolatio tamen bene effero sum vital lectus stragulum bonus plango sum optume manus mitto aliquot etiam si malignus ille ploro uxor quis si non ille optume accipio sed mulier qui mulier miluinus genus nemo nihil bonus facio oportet aequus sum enim atque si in puteus conicio sed antiquus amor cancer sum


prudentior Eumolpus convertit ad novitatem rei mentem genusque divinationis sibi non displicere confessus est. Iocari ego senem poetica levitate credebam, cum ille “Utinam quidem sufficeret largior scaena, id est vestis humanior, instrumentum lautius, quod praeberet mendacio fidem: non mehercules penam istam differrem, sed continuo vos ad magnas opes ducerem. Atquin promitto, quicquid exigeret, dummodo placeret vestis, rapinae comes, et quicquid Lycurgi villa grassantibus praebuisset. Nam nummos in praesentem usum deum matrem pro fide sua reddituram” “Quid ergo” inquit Eumolpus “cessamus mimum componere? Facite ergo me dominum, si negotiatio placet.” Nemo ausus est artem damnare nihil auferentem. Itaque ut duraret inter omnes tutum mendacium, in verba Eumolpi sacramentum iuravimus: uri, vinciri, verberari ferroque necari, et quicquid aliud Eumolpus iussisset. Tanquam legitimi gladia tores domino corpora animasque religiosissime addicimus. Post peractum sacramentum serviliter ficti dominum consalutamus, elatumque ab Eumolpo filium pariter condiscimus, iuvenem ingentis eloquentiae et spei, ideoque de civitate sua miserrimum senem exisse, ne aut clientes sodalesque filii sui aut sepulcrum quotidie causam lacrimarum cerneret. Accessisse huic tristitiae proximum naufragium, quo amplius vicies sestertium amiserit; nec illum iactura moveri, sed destitutum ministerio non agnoscere dignitatem suam. Praeterea habere in Africa trecenties sestertium fundis nominibusque depositum; nam familiam quidem tam magnam per agros Numidiae esse sparsam, ut possit vel Carthaginem capere. Secundum hanc formulam imperamus Eumolpo, ut plurimum tussiat, ut sit modo solutions stomachi cibosque omnes palam damnet; loquatur aurum et argentum fundosque mendaces et perpetuam terrarum sterilitatem; sedeat praeterea quotidie ad rationes tabulasque testamenti omnibus mensibus renovet. Et ne quid scaenae deesset, quotiescunque aliquem nostrum vocare temptasset, alium pro alio vocaret, ut facile appareret dominum etiam eorum meminisse, qui praesentes non essent. His ita ordinatis, “quod belle feliciterque eveniret” precati deos viam ingredimur. Sed neque Giton sub insolito fasce durabat, et mercennarius Corax, detrectator ministerii, posita frequentius sarcina male dicebat properantibus affirmabatque se aut proiecturum sarcinas aut cum onere fugiturum. “Quid vos” inquit “iumen tum me putatis esse aut lapidariam navem? Hominis operas locavi, non caballi. Nec minus liber sum quam vos, etiam si pauperem pater me reliquit.” Nec contentus maledictis tollebat subinde altius pedem et strepitu obsceno simul atque odore viam implebat. Ridebat contumaciam Giton et singulos crepitus eius pari clamore prosequebatur

prudens eumolpus converto ad novitas res mens genus divinatio sui non displiceo confiteor sum iocaris ego senex poeticus levitas credo cum ille utinam quidem sufficio largior scaena is sum vestio humanus instrumentum lavo qui praebeo mendacium fides non hercules penam iste differo sed continuo tu ad magnus ops duco atqui promitto quisquis exigo dummodo placeo vestio rapina comes et quisquis lycurgus villa grassor praebeo nam nummus in praesens usus deus mater pro fides suus reddo quis ergo inquam eumolpus cesso mimus compono facio ergo ego dominus si negotiatio placeo nemo audeo sum ars damnaris nihil aufero itaque ut duro inter omnis tueor mendacium in verbum eumolpus sacramentum juro uro vincio verberaris ferrum neco et quisquis alius eumolpus iubeo tamquam legitimus gladium tores dominus corpus animo religiosus addico post perago sacramentum servilis fingo dominus consaluto effero ab eumolpus filius pariter condisco juvenis ingens eloquentia et spes ideo de civitas suus miser senex exeo ne aut cliens sodalis filius suus aut sepulcrum quotidie causa lacrimaris cerno accedo hic tristitia propior naufragium quo amplus viciens sestertius amitto neque ille iactura moveo sed destitus ministerium non agnosco dignitas suus praeterea habeo in africanus trecenties sestertius fundo nomen depono nam familia quidem tam magnus per ager numidia sum spargo ut possum vel carthago capio secundus hic formula impero eumolpus ut multus tussio ut sum modo solutions stomachus cibus omnis palam damno loquor aurum et argentum fundus mendax et perpetuus terra sterilitas sedeo praeterea quotidie ad ratio tabula testamentum omnis mensis renovo et ne quis scaena desum quotiescunque aliquis nos vocaris tento alius pro alius voco ut facilis appareo dominus etiam is memini qui praesens non sum hic ita ordino qui bellus felicito evenio preco deus via ingredior sed neque giton sub insolitus fascis duro et mercenarius corax detrectator ministerium pono frequens sarcina malus dico propero affirmo sui aut projacio sarcina aut cum onus fugio quis tu inquam iumen tum ego puto sum aut lapidarius navo homo opera loco non caballus neque paruus liber sum quam tu etiam si paupero pater ego relinquo neque contineo maledictum tollo subinde altus pedis et strepitus obscenus simul atque odor via impleo rideo contumacia giton et singuli crepo is par clamor prosequor


Torum frequenti tractatione vexavi, amoris mei quasi quandam imaginem. “ Non solum me numen et implacabile fatum persequitur. Prius Inachia Tirynthius ora exagitatus onus caeli tulit, ante profanam Laomedon gemini satiavit numinis iram, Iunonem Peliassensit, tulit inscius arma Telephus et regnum Neptuni pavit Vlixes. Me quoque per terras, per cani Nereos aequor Hellespontiaci sequitur gravis ira Priapi ” Quaerere a Gitone meo coepi, num aliquis me quaesisset. “Nemo” inquit “hodie. Sed hesterno die mulier quaedam haud inculta ianuam intravit, cumque diu mecum esset locuta et me accersito sermone lassasset, ultimo coepit dicere, te noxam meruisse daturumque serviles poenas, si laesus in querella perseverasset” Nondum querellam finieram, cum Chrysis intervenit amplexuque effusissimo me invasit et “Teneo te” inquit “qualem speraveram: tu desiderium meum, tu voluptas mea, nunquam finies hunc ignem, nisi sanguine exstinxeris” Unus ex noviciis servulis subito accurrit et mihi dominum iratissimum esse affirmavit, quod biduo iam officio defuissem. Recte ergo me facturum, si excusationem aliquam idoneam praeparassem. Vix enim posse fieri, ut rabies irascentis sine verbere consideret

torus frequens tractatio vexo amor meus quasi quidam imago non solus ego numen et implacabilis fatum persequor prior inachius tirynthius os exagito onus caelum fero ante profanus laomedon geminus satio numen ira juno peliassensit fero inscius arma telephus et regnum neptunius pasco vlixes ego quoque per terra per canis nereos aequor hellespontiacus sequor gravis ira priapus quaero ab giton meus coepio num aliquis ego quaero nemo inquam hodie sed hesternus dies mulier quidam haud incultus ianua intro cum diu ego sum loquor et ego arcesso sermo lasso ultimo coepio dico tu noxa mereo do servilis poena si laedo in querela persevero nondum querela finio cum chrysa intervenio amplector effundo ego invado et teneo tu inquam qual spero tu desiderium meus tu voluptas meus numquam finio hic ignis nisi sanguis exstinguo unus ex novicius servulis subeo accurro et ego dominus irascor sum affirmo qui biduus iam officium desum rectus ergo ego facio si excusatio aliqui idoneus praeparo vix enim possum fio ut rabio irasco sine verber consido


Plura volebat proferre, credo, et ineptiora praeteritis, cum ancilla Tryphaenae Gitona in partem navis inferiorem ducit corymbioque dominae pueri adornat caput. Immo supercilia etiam profert de pyxide sciteque iacturae lineamenta secuta totam illi formam suam reddidit. Agnovit Tryphaena verum Gitona, lacrimisque turbata tune primum bona fide puero basium dedit. Ego etiam si repositum in pristinum decorem puerum gaudebam, abscondebam tamen frequentius vultum intellegebamque me non tralaticia deformitate esse insignitum, quem alloquio dignum ne Lichas quidem crederet. Sed huic tristitiae eadem illa succurrit ancilla, sevocatumque me non minus decoro exornavit capillamento; immo commendatior vultus enituit, quia flavum corymbion erat Ceterum Eumolpos, et periclitantium advocatus et praesentis concordiae auctor, ne sileret sine fabulis hilaritas, multa in muliebrem levitatem coepit iactare: quam facile adamarent, quam cito etiam filiorum obliviscerentur, nullamque esse feminam tam pudicam, quae non peregrina libidine usque ad furorem averteretur. Nec se tragoedias veteres curare aut nomina saeculis nota, sed rem sua memoria factam, quam expositurum se esse, si vellemus audire. Conversis igitur omnium in se vultibus auribusque sic orsus est:

multus volo profero credo et ineptus praetereo cum ancilla tryphaenae giton in pars navus inferus duco corymbion domina puer adorno caput immo supercilium etiam profero de pyxis scio jacio lineamentum sequor totus ille forma suus reddo anosco tryphaena verus giton lacrima turbo tu primus bonus fides puer basium do ego etiam si repono in pristinus decoro puer gaudeo abscondo tamen frequens vultus intellego ego non translaticius deformitas sum insignio qui alloquium dignus ne lichas quidem credo sed hic tristitia idem ille succurro ancilla sevoco ego non paruus decoro exorno capillamentum immo commendo vultus eniteo quia flavus corymbion sum ceterum eumolpus et periclitor advoco et praesum concordia auctor ne sileo sine fabula hilaritas multus in muliebris levitas coepio iactaris quam facilis adamo quam cito etiam filius obliviscor nullus sum femina tam pudicus qui non peregrinus libido usque ad furor averto neque sui tragoedia vetus curo aut nomen saeculis nosco sed res suus memoria facio quam expono sui sum si volo audio converro igitur omnis in sui vultus auris sic ordior sum


Laudationem ferculum est insecutum plane non pro expectatione magnum; novitas tamen omnium convertit oculos. Rotundum enim repositorium duodecim habebat signa in orbe disposita, super quae proprium convenientemque materiae structor imposuerat cibum: super arietem cicer arietinum, super taurum bubulae frustum, super geminos testiculos ac rienes, super cancrum coronam, super leonem ficum Africanam, super virginem steriliculam, super libram stateram in cuius altera parte scriblita erat, in altera placenta, super scorpionem pisciculum marinum, super sagittarium oclopetam, super capricornum locustam marinam, super aquarium anserem, super pisces duos mullos. In medio autem caespes cum herbis excisus favum sustinebat. Circumferebat Aegyptius puer clibano argenteo panem Atque ipse etiam taeterrima voice de Laserpiciario mimo canticum extorsit.

laudatio ferculum sum insequor planus non pro expectatio magnus novitas tamen omnis converto oculus rotundus enim repositorium duodecim habeo signum in orbis dispono super qui proprius convenio materia structor impono cibus super aries cicer arietinus super taurus bubulus frustum super geminus testiculus atque rienes super cancer corona super leo ficus africanus super virgo stericula super libra statera in qui alter pars scriblita sum in alter placenta super scorpio pisciculus marinus super sagittarius oclapeta super capricornus locusta marinus super aquarius anser super piscis duo mullus in medium autem caespes cum herba excido favus sustineo circumfero aegyptius puer clibanus argenteus panis atque ipse etiam taeter voice de laserpiciarius mimus canticum extorqueo


“Crede mihi, frater, non intellego me virum esse, non sentio. Funerata est illa pars corporis, qua quondam Achilles eram Veritus puer, ne in secreto deprehensus daret sermonibus locum, proripuit se et in partem aedium interiorem fugit cubiculum autem meum Chrysis intravit codicillosque mihi dominae suae reddidit, in quibus haec erant scripta: Circe Polyaeno salutem. Si libidinosa essem, quererer decepta; nunc etiam languori tuo gratias ago. In umbra voluptatis diutius lusi. Quid tamen agas, quaero, et an tuis pedibus perveneris domum; negant enim medici sine nervis homines ambulare posse. Narrabo tibi, adulescens, paralysin cave. Nunquam ego aegrum tam magno periculo vidi; medius fidius iam peristi. Quod si idem frigus genua manusque temptaverit tuas, licet ad tubicines mittas. Quid ergo est? Etiam si gravem iniuriam accepi, homini tamen misero non invideo medicinam. Si vis sanus esse, Gitonem roga. Recipies, inquam, nervos tuos, si triduo sine fratre dormieris. Nam quod ad me attinet, non timeo, ne quis inveniatur cui minus placeam. Nec speculum mihi nec fama mentitur. Vale, si potes.” Ut intellexit Chrysis perlegisse me totum convicium,“Solent” inquit “haec fieri, et praecipue in hac civitate, in qua mulieres etiam lunam deducunt . . itaque huius quoque rei cura agetur. Rescribe modo blandius dominae animumque eius candida humanitate restitue. Verum enim fatendum est: ex qua hora iniuriam accepit, apud se non est.”

credo ego frater non intellego ego vir sum non sentio funero sum ille pars corpus qui quondam achilles sum vereor puer ne in secretum deprehendo do sermo locus proripio sui et in pars aedes interior fugio cubiculum autem meus chrysa intro codicilli ego domina suus reddo in qui hic sum scribo circos polyaenus salus si libidinosus sum queror decipio nunc etiam languor tuus gratia ago in umbra voluptas diu ludo quis tamen ago quaero et an tuus pes pervenio domus nego enim medicus sine nervus homo ambulo possum narro tu adulescens paralysis caveo numquam ego aeger tam magnus periculum video medius fidus iam pereo qui si idem frigus genu manus tento tuus licet ad tubicen mitto quis ergo sum etiam si gravis iniuria accipio homo tamen mitto non invideo medicina si volo sanus sum gitonem rogo recipio inquam nervus tuus si triduum sine frater dormio nam qui ad ego attineo non timeo ne quis invenio qui paruus placeo neque speculum ego neque fama mentior val si possum ut intellego chrysa perlego ego totus convicium soleo inquam hic fio et praecipuus in hic civitas in qui mulier etiam luna deduco itaque hic quoque res cura ago rescribo modo blandus domina animus is candidus humanitas restituo verus enim fateor sum ex qui hora iniuria accipio apud sui non sum


Postquam lustravi oculis totam urbem, in cellulam redii, osculisque tandem bona fide exactis alligo artissimis complexibus puerum fruorque votis usque ad invidiam felicibus. Nec adhuc quidem omnia erant facta, cum Ascyltos furtim se foribus admovit discussisque fortissime claustris invenit me cum fratre ludentem. Risu itaque plausuque cellulam implevit, opertum me amiculo evolvit et Quid agebas inquit “frater sanctissime, qui diverti contubernium facis?” Nec se solum intra verba continuit, sed lorum de pera solvit et me coepit non perfunctorie verberare, adiectis etiam petulantibus dictis: “Sic dividere cum fratre nolito”

postquam lustro oculus totus urbs in cellula redeo osculum tandem bonus fides exigo alligo artus complexus puer fruor voveo usque ad invidia felix neque adhuc quidem omnis sum facio cum ascyltos furtim sui foris admoveo discutio fortis claustra invenio ego cum frater ludo rideo itaque plaudo cellula impleo operio ego amiculus evolvo et quis ago inquam frater sancio qui diverto contubernium facio neque sui solus intra verbum contineo sed lorus de pera solvo et ego coepio non perfunctorius verberaris adicio etiam petulans dictum sic divido cum frater nolo


Nos interim vestiti errare coepimus immo iocari magis et circulis accedere, cum subito videmus senem calvum, tunica vestitum russea, inter pueros capillatos ludentem pila. Nec tam pueri nos, quamquam erat operae pretium, ad spectaculum duxerant, quam ipse pater familiae, qui soleatus pila prasina exercebatur. Nec amplius eam repetebat quae terram contigerat, sed follem plenum habebat servus sufficiebatque ludentibus. Notavimus etiam res novas. Nam duo spadones in diversa parte circuli stabant, quorum alter matellam tenebat argenteam, alter numerabat pilas, non quidem eas quae inter manus lusu expellente vibrabant, sed eas quae in terram decidebant. Cum has ergo miraremur lautitias, accurrit Menelaus et “Hic est” inquit “apud quem cubitum ponetis, et quidem iam principium cenae videtis.” Et iam non loquebatur Menelaus cum Trimalchio digitos concrepuit, ad quod signum matellam spado ludenti subiecit. Exonerata ille vesica aquam poposcit ad manus, digitosque paululum adspersos in capite pueri tersit.

nos interim vestio erro coepio immo iocor magis et circulus accedo cum subeo video senex calvus tunica vestio russeus inter puer capillati ludo pilum neque tam puer nos quamquam sum opera pretium ad spectaculum duco quam ipse pater familia qui soleatus pilum prasinus exerceo neque amplus is repeto qui terra contingo sed follis plenus habeo servus sufficio ludo noto etiam res novo nam duo spado in diverto pars circulus sto qui alter matella teneo argenteus alter numero pila non quidem is qui inter manus lusus expello vibro sed is qui in terra decido cos hic ergo miror lautitia accurro menelaus et hic sum inquam apud qui cubitum pono et quidem iam principium cena video et iam non loquor menelaus cum trimalchio digitus concrepo ad qui signum matella spado ludo subicio exonero ille vesica aqua posco ad manus digitus paululum aspergo in caput puer tergeo


Haec ut turbato clamore mulier effudit, haesit paulisper acies, revocataeque ad pacem manus intermisere bellum. Utitur paenitentiae occasione dux Eumolpos et castigate ante vehementissime Licha tabulas foederis signat, quis haec formula erat: “Ex tui animi sententia, ut tu, Tryphaena, neque iniuriam tibi factam a Gitone quereris, neque si quid ante hunc diem factum est, obicies vindicabisve aut ullo alio genere persequendum curabis; ut tu nihil imperabis puero repugnanti, non amplexum, non osculum, non coitum venere constrictum, nisi pro qua re praesentes numeraveris denarios centum. Item, Licha, ex tui animi sententia, ut tu Encolpion nec verbo contumelioso insequeris nec vultu, neque quaeres ubi nocte dormiat, aut si quaesieris, pro singulis iniuriis numerabis praesentes denarios ducenos.” In haec verba foederibus compositis arma deponimus, et ne residua in animis etiam post iusiurandum ira remaneret, praeterita aboleri osculis placet. Exhortantibus universis odia detumescunt, epulaeque ad certamen prolatae conciliant hilaritate concordiam. Exsonat ergo cantibus totum navigium, et quia repentina tranquillitas intermiserat cursum, alius exultantes quaerebat fuscina pisces, alius hamis blandientibus convellebat praedam repugnantem. Ecce etiam per antemnam pelagiae consederant volucres, quas textis harundinibus peritus artifex tetigit; illae viscatis illigatae viminibus deferebantur ad manus. Tollebat plumas aura volitantes, pinnasque per maria inanis spuma torquebat. Iam Lichas redire mecum in gratiam coeperat, iam Tryphaena Gitona extrema parte potionis spargebat, cum Eumolpus et ipse vino solutus dicta voluit in calvos stigmososque iaculari, donec consumpta frigidissima urbanitate rediit ad carmina sua coepitque capillorum elegidarion dicere:“ Quod solum. formae decus est, cecidere capilli, vernantesque comas tristis abegit hiemps. Nunc umbra nudata sua iam tempora maerent, areaque attritis ridet adulta pilis. O fallax natura deum: quae prima dedisti aetati nostrae gaudia, prima rapis. Infelix, modo crinibus nitebas Phoebo pulchrior et sorore Phoebi. At nunc levior aere vel rotundo horti tubere, quod creavit unda, ridentes fugis et times puellas. Ut mortem citius venire credas, scito iam capitis perisse partem. ”

hic ut turbo clamor mulier effundo haereo paulisper acies revoco ad pax manus intermitto bellum uto paenitentia occasio dux eumolpus et castigo ante vehemens lichas tabula foedo signo quis hic formula sum ex tuus animus sententia ut tu tryphaena neque iniuria tu facio ab giton queror neque si quis ante hic dies facio sum obicio vindico aut ullus alius genus persequor curo ut tu nihil impero puer repugno non amplector non osculis non coeo venio constringo nisi pro qui res praesens numero denarius centum item lichas ex tuus animus sententia ut tu encolpion neque verbum contumeliosus insequor neque vultus neque quaero ubi nox dormio aut si quaero pro singuli iniuria numero praesens denarius duceni in hic verbum foedus compono arma depono et ne residuus in animus etiam post iusiurandum ira remaneo praetereo aboleo osculis placeo exhortor universus odium detumesco epulae ad certamen profero concilio hilaritas concordia exsono ergo cantus totus navigium et quia repentinus tranquillitas intermitto cursus alius exsulto quaero fuscina piscis alius hamus blandio convello praeda repugno ecce etiam per antenna pelagia consido volucris qui textum harundo pereo artifex tango ille visco illigo vimen defero ad manus tollo pluma aura volito pinnasque per mare inanis spumo torqueo iam lichas redeo ego in gratia coepio iam tryphaena giton exter pars potio spargo cum eumolpus et ipse vinum soluo dictum volo in calvus stigmosus iacularis donec consumo frigidus urbanitas redeo ad carmen suus coepio capillus elegidarion dico qui solus forma decus sum cado capillus verno como tristis abigo hiems nunc umbra nudo suus iam tempus maereo areaque attero rideo adolesco pila o fallax natura deus qui primus do aetas noster gaudium primus rapio infelix modo crinis niteo phoebus pulcher et soror phoebus at nunc levis aer vel rotundus hortus tuber qui creo unda rideo fugio et timeo puella ut mors cieo venio credo scio iam capio pereo pars


mallem mihi quam aurum; nunc autem vilia sunt. Fuit tamen faber qui fecit phialam vitream, quae non frangebatur. Admissus ergo Caesarem est cum suo munere, deinde fecit reporrigere Caesarem et illam in pavimentum proiecit. Caesar non pote valdius quam expavit. At ille sustulit phialam de terra; collisa erat tanquam vasum aeneum; deinde martiolum de sinu protulit et phialam otio belle correxit. Hoc facto putabat se solium Iovis tenere, utique postquam Caesar illi dixit: 'Numquid alius scit hanc condituram vitreorum?' vide modo. Postquam negavit, iussit illum Caesar decollari: quia enim, si scitum esset, aurum pro luto haberemus. In argento plane studiosus sum.

malo ego quam aurum nunc autem vilis sum sum tamen faber qui facio fiala vitreus qui non frango admitto ergo caesaris sum cum suus munus deinde facio reporrigo caesaris et ille in pavimentum proicio caesar non potis valdius quam expavesco at ille tollo fiala de terra collido sum tamquam vasum aeneus deinde martiolum de sinus profero et fiala otium bellus corrigo hic facio puto sui solium iuppiter teneo utique postquam caesar ille dico numquid alius scio hic conditura vitreus video modo postquam nego iubeo ille caesar decollo quia enim si scio sum aurum pro lutum habeo in argentum planus studiosus sum


Longum erat singula excipere. Itaque intravimus balneum, et sudore calfacti momento temporis ad frigidam eximus. Iam Trimalchio unguento perfusus tergebatur, non linteis, sed palliis ex lana mollissima factis. Tres interim iatraliptae in conspectu eius Falernum potabant, et cum plurimum rixantes effunderent, Trimalchio hoc suum propinasse dicebat. Hinc involutus coccina gausapa lecticae impositus est praecedentibus phaleratis cursoribus quattuor et chiramaxio, in quo deliciae eius vehebantur, puer vetulus, lippus, domino Trimalchione deformior. Cum ergo auferretur, ad caput eius symphoniacus cum minimis tibiis accessit et tanquam in aurem aliquid secreto diceret, toto itinere cantavit. Sequimur nos admiratione iam saturi et cum Agamemnone ad ianuam pervenimus, in cuius poste libellus erat cum hac inscriptione fixus: “Quisquis servus sine dominico iussu foras exierit, accipiet plagas centum.” In aditu autem ipso stabat ostiarius prasinatus, cerasino succinctus cingulo, atque in lance argentea pisum purgabat. Super limen autem cavea pendebat aurea, in qua pica varia intrantes salutabat.

longus sum singulus excipio itaque intro balneum et sudor calefactus momentum tempus ad frigida exeo iam trimalchio unguentum perfundo tergeo non linteum sed pallium ex lana mollis facio tres interim iatralipta in conspectus is falernum poto et cum multus rixor effundo trimalchio hic suus propino dico hinc involvo coccinus gausapa lectica impono sum praecedo phaleratus cursor quattuor et chiramaxio in quo deliciae is veho puer vetulus lippus dominus trimalchio deformis cos ergo aufero ad caput is symphoniacus cum paruus tibia accedo et tamquam in auris aliquis secretum dico totus iter canto sequor nos admiratio iam satur et cum agamemnon ad ianua pervenio in qui postis libellus sum cum hic inscriptio figo quisquis servus sine dominicus iussus foras exeo accipio plaga centum in aditus autem ipse sto ostiarius prasinatus cerasinus succingo cingulum atque in lanx argenteus pisum purgo super limen autem cavea pendo aureus in qui pica vario intro saluto


“Sophos” universi clamamus et sublatis manibus ad cameram iuramus Hipparchum Aratumque com parandos illi homines non fuisse, donec advenerunt ministri ac toralia praeposuerunt toris, in quibus retia erant picta subsessoresque cum venabulis et totus venationis apparatus, Necdum sciebamus, quo mitteremus suspiciones nostras, cum extra triclinium clamor sublatus est ingens, et ecce canes Laconici etiam circa mensam discurrere coeperunt. Secutum est hos repositorium, in quo positus erat primae magnitudinis aper, et quidem pilleatus, e cuius dentibus sportellae dependebant duae palmulis textae, altera caryotis altera thebaicis repleta. Circa autem minores porcelli ex coptoplacentis facti, quasi uberibus imminerent, scrofam esse positam' significabant. Et hi quidem apophoreti fuerunt. Ceterum ad scindendum aprum non ille Carpus accessit, qui altilia laceraverat, sed barbatus ingens, fasciis cruralibus alligatus et alicula subornatus polymita, strictoque venatorio cultro latus apri vehementer percussit, ex cuius plaga turdi evolaverunt. Parati aucupes cum harundinibus fuerunt et eos circa triclinium volitantes momento exceperunt. Inde cum suum cuique iussisset referri Trimalchio, adiecit: “Etiam videte, quam porcus ille silvaticus lotam comederit glandem.” Statim pueri ad sportellas accesserunt, quae pendebant e dentibus, thebaicasque et caryotas ad numerum divisere cenantibus.

sophos universus clamo et tollo manus ad camera iuro hipparchus aratus com paro ille homo non sum donec advenio minister atque toral praepono torus in qui rete sum pingo subsessor cum venabulis et totus venatio apparatus necdum scio quo mitto suspicio noster cum extra triclinium clamor tollo sum ingens et ecce canis laconicus etiam circa mensa discurro coepio sequor sum hic repositorium in quo pono sum primus magnitudo aper et quidem pilleatus e qui dens sportella dependo duo palmula texo alter caryota alter thebaica repleo circe autem paruus porcellus ex coptoplacenta facio quasi uber immineo scrofa sum pono significo et hic quidem apophoretus sum ceterum ad scindo aper non ille carpus accedo qui altilis lacero sed barbatus ingens fascia cruralis alligo et alicula suborno polymitus stringo venatorius culter latus aper vehemens percutio ex qui plaga turdus evolo paro auceps cum harundo sum et is circa triclinium volito momentum excipio indus cum suus quisque iubeo refero trimalchio adiicio etiam video quam porcus ille silvaticus lotus comedo glans statim puer ad sportella accedo qui pendo e dens thebaica et caryota ad numerus divido ceno


“Quid est?” inquit “numquid te osculum meum offendit? Numquid spiritus ieiunio marcens? Numquid alarum negligens sudor? Aut si haec non sunt, numquid Gitona times?” Perfusus ego rubore manifesto etiam si quid habueram virium, perdidi, totoque corpore velut luxato quaeso “inquam regina, noli suggillare miserias. Veneficio contactus sum” “Dic, Chrysis, sed verum: numquid indecens sum? Numquid incompta? Numquid ab aliquo naturali vitio formam meam excaeco? Noli decipere dominam tuam. Nescio quid peccavimus.” Rapuit deinde tacenti speculum, et postquam omnes vultus temptavit, quos solet inter amantes risus fingere, excussit vexatam solo vestem raptimque aedem Veneris intravit. Ego contra damnatus et quasi quodam visu in horrorem perductus interrogare animum meum coepi, an vera voluptate fraudatus essem. “ Nocte soporifera veluti cum somnia ludunt errantes oculos effossaque protulit aurum in lucem tellus: versat manus improba furtum thesaurosque rapit, sudor quoque perluit ora et mentem timor altus habet, ne forte gravatum excutiat gremium secreti conscius auri: mox ubi fugerunt elusam gaudia mentem veraque forma redit, animus, quod perdidit, optat atque in praeterita se totus imagine versat ” “Itaque hoc nomine tibi gratias ago, quod me Socratica fide diligis. Non tam intactus Alcibiades in praeceptoris sui lecto iacuit”

quis sum inquam numquid tu osculis meus offendo numquid spiritus jejunium marceo numquid ala negligens sudor aut si hic non sum numquid giton timeo perfundo ego rubor manifesto etiam si quis habeo vis perdo totus corpus velut luxo quaeso inquam regina nolo suggillaris miseria veneficium contingo sum dico chrysa sed verus numquid indeceo sum numquid incomis numquid ab aliquis natural vitio forma meus excaeco nolo decipio domina tuus nescio quis pecco rapio deinde taceo speculum et postquam omnis vultus tento qui soleo inter amo rideo fingo excutio vexo solum vestis raptim aedes venus intro ego contra damno et quasi quidam video in horror perduco interrogo animus meus coepio an verus voluptas fraudo sum nox soporifer velut cum somnio ludo erro oculus effodio profero aurum in lux tellus verso manus improbus furtum thesaurus rapio sudor quoque perluo os et mens timor altus habeo ne fors gravo excutio gremium secerno conscius aurum mox ubi fugio eludo gaudium mens verus forma redeo animus qui perdo opto atque in praetereo sui totus imago verso itaque hic nomen tu gratia ago qui ego socraticus fides diligo non tam intactus alcibiades in praeceptor suus lectus iaceo