Aulularia

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Evclio Praesagibat mi animus frustra me ire, quom exibam domo; itaque abibam invitus; nam neque quisquam curialium venit neque magister quem dividere argentum oportuit. nunc domum properare propero, nam egomet sum hic, animus domi est. Megadorvs Salvos atque fortunatus, Euclio, semper sies. Evclio Di te ament, Megadore. Megadorvs Quid tu? recten atque ut vis vales? Evclio Non temerarium est, ubi dives blande appellat pauperem. iam illic homo aurum scit me habere, eo me salutat blandius. Megadorvs Ain tu te valere? Evclio Pol ego haud perbene a pecunia. Megadorvs Pol si est animus aequos tibi, sat hábes qui bene vitam colas. Evclio Anus hercle huic indicium fecit de auro, perspicue palam est, cui ego iam linguam praecidam atque oculos effodiam domi. Megadorvs Quid tu solus tecum loquere? Evclio Meam pauperiem conqueror. virginem habeo grandem, dote cassam atque inlocabilem, neque eam queo locare cuiquam. Megadorvs Tace, bonum habe animum, Euclio. dabitur, adiuvabere a me. dic, si quid opust, impera. Evclio Nunc petit, cum pollicetur; inhiat aurum ut devoret. altera manu fert lapidem, panem ostentat altera. nemini credo qui large blandust dives pauperi: ubi manum inicit benigne, ibi onerat aliqua zamia. ego istos novi polypos, qui ubi quidquid tetigerunt tenent. Megadorvs Da mi operam parumper. paucis, Euclio, est quod te volo de communi re appellare mea et tua. Evclio Ei misero mihi, aurum mi intus harpagatum est. nunc hic eam rem volt, scio, mecum adire ad pactionem. verum intervisam domum. Megadorvs Quo abis? Evclio Iam ad te revortar: nunc est quod visam domum.— Megadorvs Credo edepol, ubi mentionem ego fecero de filia, mi ut despondeat, sese a me derideri rebitur; neque illo quisquam est alter hodie ex paupertate parcior. Evclio Di me servant, salva res est. salvom est si quid non perit. nimis malé timui. prius quam íntro redii, exanimatus fui. redeo ad te, Megadore, si quid me vis. Megadorvs Habeo gratiam. quaeso, quod te percontabor, ne id te pigeat proloqui. Evclio Dum quidem né quid perconteris quod non lubeat proloqui. Megadorvs Dic mihi, quali me arbitrare genere prognatum? Evclio Bono. Megadorvs Quid fide? Evclio Bona. Megadorvs Quid factis? Evclio Neque malis neque improbis. Megadorvs Aetatem meam scís? Evclio Scio esse grandem, item ut pecuniam. Megadorvs Certe edepol equidem te civem sine mala omni malitia semper sum arbitratus et nunc arbitror. Evclio Aurum huic olet. quid nunc me vis? Megadorvs Quoniam tu me et ego te qualis sis scio, quae res recte vortat mihique tibique tuaeque filiae, filiam tuám mi uxorem posco. promitte hoc fore. Evclio Heia, Megadore, haud decorum facinus tuis factis facis, ut inopem atque innoxium abs te atque abs tuis me inrideas. nam de te neque re neque verbis merui ut faceres quod facis. Megadorvs Neque edepol ego te derisum venio neque derideo, neque dignum arbitror. Evclio Cur igitur poscis meam gnatam tibi? Megadorvs Vt propter me tibi sit melius mihique propter te et tuos. Evclio Venit hoc mihi, Megadóre, in mentem, ted esse hominem divitem, factiosum, me autem esse hominem pauperum pauperrimum; nunc si filiam locassim meam tibi, in mentem venit te bovem esse et me esse asellum: ubi tecum coniunctus siem, ubi onus nequeam ferre pariter, iaceam ego asinus in luto, tu me bos magis haud respicias, gnatus quasi numquam siem. et te utar iniquiore ét meus me ordo inrideat, neutrubi habeam stabile stabulum, si quid divorti fuat: asini me mordicibus scindant, boves incursent cornibus. hoc magnum est periclum, ab asinis ad boves transcendere. Megadorvs Quam ad probos propinquitate proxime te adiunxeris, tam optumum est. tu condicionem hanc accipe, ausculta mihi, atque eam desponde mi. Evclio At nihil est dotis quod dem. Megadorvs Ne duas. dum modó morata recte veniat, dotata est satis. Evclio Eo dico, ne me thensauros repperisse censeas. Megadorvs Novi, ne doceas. desponde. Evclio Fiat. sed pro Iuppiter, num égo disperii? Megadorvs Quíd tibi est? Evclio Quid crepuit quasi ferrum modo?— Megadorvs Hic apud me hortúm confodere iussi. sed ubi hic est homo? abiit neque me certiorem fecit. fastidit mei, quia videt me suam amicitiam velle: more hominum facit; nam si opulentus it petitum pauperioris gratiam, pauper metuit congrediri, per metum male rem gerit. idem, quando occasio illaec periit, post sero cupit. Evclio Si hercle ego te non elinguandam dedero usque ab radicibus, impero auctorque ego sum, ut tu me cuivis castrandum loces. Megadorvs Video hercle ego te me arbitrari, Eúclio, hominem idoneum, quem senecta aetate ludos facias, haud merito meo. Evclio Neque edepol, Megadore, facio, neque, si cupiam, copia est. Megadorvs Quid nunc? etiam mihi despondes filiam? Evclio Illis legibus, cum illa dote quam tibi dixi. Megadorvs Sponden ergo? Evclio Spondeo. Megadorvs Di bene vertant. Evclio Ita di faxint. illud facito ut memineris, convenisse ut ne quid dotis mea ad te afferret filia. Megadorvs Memini. Evclio At scio quo vos soleatis pacto perplexarier: pactum non pactum est, non pactum pactum est, quod vobis lubet. Megadorvs Nulla controversia mihi tecum erit. sed nuptias num quae causa est quin faciamus hodie? Evclio Immo edepol optuma. Megadorvs Ibo igitur, parabo. numquid me vis? Evclio Istuc. ei et vale. Megadorvs Heus, Pythodice, sequere propere me ad macellum strenue.— Evclio Illic hinc abiit. di immortales, obsecro, aurum quid valet. id inhiat, ea affinitatem hanc obstinavit gratia.

evclio praesagio ego animus frustra ego eo cum exeo domus itaque abeo invitus nam neque quisquam curialis venio neque magister qui divido argentum oportet nunc domus properaris propero nam nos sum hic animus domus sum megadorvs salvus atque fortuno euclio semper sum evclio deus tu amo megadore megadorvs quis tu recingo atque ut volo val evclio non temerarius sum ubi dives blandus appello paupero iam illic homo aurum scio ego habeo is ego saluto blandus megadorvs aio tu tu valeo evclio pol ego haud perbene ab pecunia megadorvs pol si sum animus aequus tu satis habes qui bene vita colo evclio anus hercules hic indicium facio de aurum perspicuus palam sum qui ego iam lingua praecido atque oculus effodio domus megadorvs quis tu solus tu loquor evclio meus pauperies conqueror virgo habeo grandis dos cassus atque inlocabilis neque is queo locaris quisquam megadorvs taceo bonus habeo animus euclio do adjuvo ab ego dico si quis opus impero evclio nunc peto cum polliceor inhio aurum ut devoro alter manus fero lapis panis ostento alter nemo credo qui largus blandus dives pauper ubi manus inicio benignus ibi onero aliqui zamia ego iste nosco polypus qui ubi quisquis tango teneo megadorvs do ego opera parumper paucus euclio sum qui tu volo de communis res appello meus et tuus evclio eos mitto ego aurum ego intus harpago sum nunc hic is res volo scio ego adeo ad pactio verus interviso domus megadorvs quo abeo evclio iam ad tu revorto nunc sum qui video domus megadorvs credo edepol ubi mentio ego facio de filia ego ut despondeo sui ab ego derideo reor neque ille quisquam sum alter hodie ex paupertas parcus evclio deus ego servo salvo res sum salvus sum si quis non pereo nimis male timeo prior quam intro redeo exanimo sum redeo ad tu megadore si quis ego volo megadorvs habeo gratia quaeso qui tu perconto ne is tu pigeo proloquor evclio dum quidem ne quis perconto qui non lubet proloquor megadorvs dico ego qual ego arbitraris genus prognatus evclio bonus megadorvs quis fides evclio bonus megadorvs quis facio evclio neque malus neque improbus megadorvs aetas meus scis evclio scio sum grandis item ut pecunia megadorvs certus edepol equidem tu civis sine malus omnis malitia semper sum arbitror et nunc arbitror evclio aurum hic oleo quis nunc ego volo megadorvs quoniam tu ego et ego tu qualis sum scio qui res rectus verto ego tu tuus filia filia tuam ego uxor posco promitto hic sum evclio heia megadore haud decorus facinus tuus facio facio ut inops atque innoxius abs tu atque abs tuus ego irrideo nam de tu neque res neque verbum mereo ut facio qui facio megadorvs neque edepol ego tu derideo venio neque derideo neque dignus arbitror evclio cur igitur posco meus gnatam tu megadorvs vt propter ego tu sum bonus ego propter tu et tuus evclio venio hic ego megadore in mens tu sum homo dives factiosus ego autem sum homo pauper pauperrimum nunc si filia locassim meus tu in mens venio tu bos sum et ego sum asellus ubi tu conjungo sum ubi onus nequeo fero pariter jaceo ego asinus in lutum tu ego bos magis haud respicio nascor quasi numquam sum et tu uto iniquus et meus ego ordo irrideo neutrubi habeo stabilis stabulis si quis divorto sum asinus ego mordex scindo bos incurso cornu hic magnus sum periculum ab asinus ad bos transcendo megadorvs quam ad probus propinquitas propior tu adjungo tam bonus sum tu condicio hic accipio ausculto ego atque is despondeo ego evclio at nihil sum dos qui do megadorvs ne duo dum modo moror rectus venio doto sum satis evclio eos dico ne ego thesaurus reperio censeo megadorvs novius ne doceo despondeo evclio fio sed pro iuppiter num ego dispereo megadorvs quid tu sum evclio quis crepo quasi ferrum modo megadorvs hic apud ego hortum confodio iubeo sed ubi hic sum homo abeo neque ego certus facio fastidio meus quia video ego suus amicitia volo mos homo facio nam si opulentus eo peto pauperioris gratia pauper metuo congrediri per metus malus res gero idem quando occasio illic pereo post serus cupio evclio si hercules ego tu non elinguo do usque ab radix impero auctor ego sum ut tu ego quivis castro loco megadorvs video hercules ego tu ego arbitraris euclio homo idoneus qui senecta aetas ludus facio haud mereo meus evclio neque edepol megadore facio neque si cupio copia sum megadorvs quis nunc etiam ego despondeo filia evclio ille lex cum ille dos quam tu dico megadorvs spondeo ergo evclio spondeo megadorvs deus bene verto evclio ita deus facio ille facio ut memini convenio ut ne quis dos meus ad tu affero filia megadorvs memini evclio at scio quo tu soleo pacisco perplexor paciscor non paciscor sum non paciscor paciscor sum qui tu lubet megadorvs nullus controversia ego tu sum sed nuptiae num qui causa sum quin facio hodie evclio immo edepol bonus megadorvs eo igitur paro numquid ego volo evclio iste is et val megadorvs heus pythodice sequor properus ego ad macellum strenuus evclio illic hinc abeo deus immortalis obsecro aurum quis valeo is inhio is affinitas hic obstino gratia


Evclio Volui animum tandem confirmare hodie meum, ut bene me haberem filiai nuptiis. venio ad macellum, rogito pisces: indicant caros; agninam caram, caram bubulam, vitulinam, cetum, porcinam: cara omnia. atque eo fuerunt cariora, aes non erat. abeo íratus illinc, quoniam nihil est qui emam. ita illís impuris omnibus adii manum. deinde egomet mecum cogitare intervias occepi: festo die si quid prodegeris, profesto egere liceat, nisi peperceris. postquam hanc rationem ventri cordique edidi, accessit animus ad meam sententiam, quam minimo sumptu filiam ut nuptum darem. nunc tusculum emi hoc et coronas floreas: haec imponentur in foco nostro Lari, ut fortunatas faciat gnatae nuptias. sed quid ego apertas aedis nostras conspicor? et strepitust intus. numnam ego compilor miser? Congrio Aulam maiorem, si pote, ex vicinia pete: haec est parva, capere non quit. Evclio Ei mihi, perii hercle. aúrum rapitur, aula quaeritur. Apollo, quaeso, subveni mi atque adiuva, confige ságittis fures thensaurarios, si cui in re tali iam subvenisti antidhac. sed cesso prius quam prorsus perii currere?

evclio volo animus tandem confirmo hodie meus ut bene ego habeo filia nuptiae venio ad macellum rogito piscis indico caros agnina caveo caveo bubula vitulina cetus porcina carus omnis atque is sum carus aes non sum abeo iratus illinc quoniam nihil sum qui emo ita illis impurus omnis adeo manus deinde nos ego cogito intervio occipio festus dies si quis prodigo profestus ago licet nisi parco postquam hic ratio venter chordus edo accedo animus ad meus sententia quam paruus sumo filia ut nubo do nunc tusculis emo hic et corona floreo hic impono in focus noster laris ut fortuno facio gnatae nuptiae sed quis ego aperio aedes noster conspicor et strepitus intus numnam ego compilo miser congrio aula magnus si potis ex vicinia peto hic sum parvus capio non queo evclio eos ego pereo hercules aurum rapio aula quaero apollo quaeso subvenio ego atque adjuvo configo sagittis furo thensaurarios si qui in res talis iam subvenio antehac sed cedo prior quam prorsus pereo curro


Evclio Nunc defaecato demum animo egredior domo, postquam perspexi salva esse intus omnia. redi núnciam intro atque intus serva. Staphyla Quippini? ego intus servem? an ne quis aedes auferat? nam hic apud nos nihil est aliud quaesti furibus, ita inaniis sunt oppletae atque araneis. Evclio Mirum quin tua me causa faciat Iuppiter Philippum regem aut Dareum, trivenefica. araneas mihi ego illas servari volo. pauper sum; fateor, patior; quod di dant fero. abi intro, occlude ianuam. iam ego hic ero. cave quémquam alienum in aedis intro miseris. quod quispiam ignem quaerat, extingui volo, ne causae quid sit quod te quisquam quaeritet. nam si ignis vivet, tu extinguere extempulo. tum aquam aufugisse dicito, si quis petet. cultrum, securim, pistillum, mortarium, quae utenda vasa semper vicini rogant, fures venisse atque abstulisse dicito. profecto in aedis meas me absente neminem volo intro mitti. atque etiam hoc praedico tibi, si Bona Fortuna veniat, ne intro miseris. Staphyla Pol ea ipsa credo ne intro mittatur cavet, nam ad aedis nostras numquam adit, quamquam prope est. Evclio Tace atque abi intro. Staphyla Taceo atque abeo.— Evclio Occlude sis fores ambobus pessulis. iam ego hic ero. discrucior animi, quía ab domo abeundum est mihi. nimis hercle invitus abeo. sed quid agam scio. nam noster nostrae qui est magister curiae dividere argenti dixit nummos in viros; id si relinquo ac non peto, omnes ilico me suspicentur, credo, habere aurum domi. nam non est veri simile, hominem pauperem pauxillum parvi facere quin nummum petat. nam nunc cum celo sedulo omnis, ne sciant, omnes videntur scire et me benignius omnes salutant quam salutabant prius; adeunt, consistunt, copulantur dexteras, rogitant me ut valeam, quid agam, quid rerum geram. nunc quo profectus sum ibo; postidea domum me rursum quantum potero tantum recipiam.

evclio nunc defaeco demum animus egredior domus postquam perspicio salvo sum intus omnis redeo nunciam intro atque intus servo staphyla quippini ego intus servo an ne quis aedes aufero nam hic apud nos nihil sum alius quaesti fur ita inaniae sum oppleo atque araneus evclio mirus quin tuus ego causa facio iuppiter philippus rex aut dareum trivenefica aranea ego ego ille servaris volo pauper sum fateor patior qui deus do fero abeo intro occludo ianua iam ego hic sum caveo quemquam alienus in aedes intro miser qui quispiam ignis quaero extingui volo ne causa quis sum qui tu quisquam quaerito nam si ignis vivo tu extinguere extempulo tum aqua aufugio dico si quis peto culter securis pistillus mortarium qui uto vasum semper vicinus rogo furo venio atque aufero dico profecto in aedes meus ego absum nemo volo intro mitto atque etiam hic praedico tu si bonus fortuna venio ne intro miser staphyla pol is ipse credo ne intro mitto caveo nam ad aedes noster numquam adeo quamquam prope sum evclio taceo atque abeo intro staphyla taceo atque abeo evclio occludo sum foris ambo pessulis iam ego hic sum discrucio animus quia ab domus abeo sum ego nimis hercules invitus abeo sed quis ago scio nam noster noster qui sum magister curia divido argentum dico nummus in vir is si relinquo atque non peto omnis ilico ego suspicor credo habeo aurum domus nam non sum verus similis homo paupero pauxillum parvus facio quin nummus peto nam nunc cum celo sedulus omnis ne scio omnis video scio et ego benignus omnis saluto quam saluto prior adeo consisto copulo dexter rogito ego ut valeo quis ago quis res gero nunc quo proficiscor sum eo postidea domus ego rursum quantus possum tantus recipio


Evclio Quís homo hic loquitur? Lyconides Égo sum miser. Evclio Immo égo sum, et misere pérditus, cui tanta mala maestitudoque optigit. Lyconides Animo bono es. Evclio Quo, obsecro, pacto esse possum? Lyconides Quia istuc facinus, quod tuom sollicitat animum, id ego feci et fateor. Evclio Quid ego ex te audio? Lyconides Id quod verumst. Evclio Quid ego de te commerui, adulescens, mali, quam ob rem ita faceres meque meosque perditum ires liberos? Lyconides Deus impulsor mihi fuit, is me ád illam inlexit. Evclio Quo modo? Lyconides Fateor peccavisse ét me culpam commeritum scio; id adeo te oratum advenio ut animo aequo ignoscas mihi. Evclio Cur id ausus es facere, ut id quod non tuom esset tangeres? Lyconides Quid vis fieri? factum est illud: fieri infectum non potest. deos credo voluisse; nam ni vellent, non fieret, scio. Evclio At ego deos credo voluisse ut ápud me te in nervo enicem. Lyconides Ne ístuc dixis. Evclio Quid tibi ergo meam me invito tactiost? Lyconides Quia vini vitio atque amoris feci. Evclio Homo audacissime, cum istacin te oratione huc ad me adire ausum, impudens! nam si istuc ius est ut tu istuc excusare possies, luci claro deripiamus aurum matronis palam, post id si prehensi simus, excusemus ebrios nos fecisse amoris causa. nimis vilest vinum atque amor, si ebrio atque amanti impune facere quod lubeat licet. Lyconides Quin tibi ultro supplicatum venio ob stultitiam meam. Evclio Non mi homines placent qui quando male fecerunt purigant. tu illam scibas non tuam esse: non attactam oportuit. Lyconides Ergo quia sum tangere ausus, haud causificor quin eam ego habeam potissimum. Evclio Tun habeas me invito meam? Lyconides Haud te invito postulo; sed meam esse oportere arbitror. quin tu iam invenies, inquam, meam illam esse oportere, Euclio. Evclio Iam quidem hercle te ad praetorem rapiam et tibi scribam dicam, nisi refers. Lyconides Quid tibi ego referam? Evclio Quod surripuisti meum. Lyconides Surripui ego tuom? unde? aut quid id est? Evclio Ita te amabit Iuppiter, ut tu nescis. Lyconides Nisi quidem tu mihi quid quaeras dixeris. Evclio Aulam auri, inquam, te reposco, quam tu confessus es mihi te abstulisse. Lyconides Neque edepol ego dixi neque feci. Evclio Negas? Lyconides Pernego immo. nam neque ego aurum neque istaec aula quae siet scio nec novi. Evclio Illam, ex Silvani luco quam abstuleras, cedo. i, refer. dimidiam tecum potius partem dividam. tam etsi fur mihi es, molestus non ero. i vero, refer. Lyconides Sanus tu non es qui furem me voces. ego te, Euclio, dé alia re rescivisse censui, quod ad me attinet; † magna est res quam ego tecum otiose, si otium est, cupio loqui. Evclio Dic bona fide: tu id aurum non surripuisti? Lyconides Bona. Evclio Neque eum scis qui abstulerit? Lyconides Istuc quoque bona. Evclio Atque id si scies qui abstulerit, mihi indicabis? Lyconides Faciam. Evclio Neque partem tibi ab eo qui habet indipisces neque furem excipies? Lyconides Ita. Evclio Quid si fallis? Lyconides Tum me faciat quod volt magnus Iuppiter. Evclio Sat habeo. age nunc loquere quid vis. Lyconides Si me novisti minus, génere quo sim gnátus: hic mihi ést Megadorus avonculus, meus pater fuit Antímachus, ego vocor Lyconides, mater est Eunomia. Evclio Novi genus. nunc quid vis? id volo noscere. Lyconides Filiam ex te tú habes. Evclio Immo éccillam domi. Lyconides Eam tu despondisti, opinor, meo avonculo. Evclio Omnem rem tenes. Lyconides Is me nunc renuntiare repudium iussit tibi. Evclio Repudium rebus paratis, exornatis nuptiis? ut illum di immortales omnes deaeque quantum est perduint, quem propter hodie auri tantum perdidi infelix, miser. Lyconides Bono animo es, bene dice. nunc quae res tibi et gnatae tuae bene feliciterque vortat—ita di faxint, inquito. Evclio Ita di faciant. Lyconides Et mihi ita di faciant. audi nunciam. qui homo culpam admisit in se, nullust tam parvi preti, quom pudeat, quin purget sese. nunc te obtestor, Euclio, ut si quid ego erga te imprudens peccavi aut gnatam tuam, ut mi ignoscas eamque uxorem mihi des, ut leges iubent. ego me iniuriam fecisse filiae fateor tuae, Cereris vigiliis, per vinum atque impulsu adulescentiae. Evclio Ei mihi, quód ego facinus ex te aúdio? Lyconides Cur eiulas, quém ego avom feci iam ut esses filiai nuptiis? nam tua gnata peperit, decumo mense post: numerum cape; ea re repudium remisit avonculus causa mea. i intro, exquaere, sitne ita ut ego praedico. Evclio Perii oppido, ita mihi ad malum malae res plurimae se adglutinant. ibo intro, ut quid huius verum sit sciam.— Lyconides Iam te sequor. haec própemodum iam esse ín vado salútis res vidétur. nunc servom esse ubi dicam meum Strobilum non reperio; nisi etiam hic opperiar tamen paulisper; postea intro hunc subsequar. nunc interim spatium ei dabo exquirendi meum factum ex gnatae pedisequa nutrice anu: ea rem novit.

evclio quis homo hic loquor lyconides ego sum miser evclio immo ego sum et mitto perditus qui tantus malus maestitudo obtingo lyconides animus bonus sum evclio quo obsecro pacisco sum possum lyconides quia iste facinus qui tuus sollicito animus is ego facio et fateor evclio quis ego ex tu audio lyconides is qui verus evclio quis ego de tu commereo adulescens malus quam ob res ita facio ego mei perdo eo liber lyconides deus impulsor ego sum is ego ad ille inlexit evclio quo modo lyconides fateor pecco et ego culpa commereo scio is adeo tu oro advenio ut animus aequus ignosco ego evclio cur is audeo sum facio ut is qui non tuus sum tango lyconides quis volo fio facio sum ille fio inficio non possum deus credo volo nam ni volo non fio scio evclio at ego deus credo volo ut apud ego tu in nervus eneco lyconides ne istuc dixis evclio quis tu ergo meus ego invito tactio lyconides quia vinum vitio atque amor facio evclio homo audax cum istacin tu oratio huc ad ego adeo audeo impudens nam si iste ius sum ut tu iste excuso possies lucius clarus deripio aurum matrona palam post is si prehendo sum excuso ebrius nos facio amor causa nimis vilis vinum atque amor si ebrius atque amo impunis facio qui lubet licet lyconides quin tu ultro supplico venio ob stultitia meus evclio non ego homo placeo qui quando malus facio purigant tu ille scio non tuus sum non attingo oportet lyconides ergo quia sum tango audeo haud causificor quin is ego habeo potis evclio tu habeo ego invito meus lyconides haud tu invito postulo sed meus sum oportet arbitror quin tu iam invenio inquam meus ille sum oportet euclio evclio iam quidem hercules tu ad praetor rapio et tu scribo dico nisi refero lyconides quis tu ego refero evclio qui surripio meus lyconides surripio ego tuus unde aut quis is sum evclio ita tu amo iuppiter ut tu nescio lyconides nisus quidem tu ego quis quaero dico evclio aula aurum inquam tu reposco quam tu confiteor sum ego tu aufero lyconides neque edepol ego dico neque facio evclio nego lyconides pernego immo nam neque ego aurum neque iste aula qui sum scio neque nosco evclio ille ex silvanus lucus quam aufero cedo eo refero dimidia tu potis pars divido tam etsi fur ego sum molestus non sum eo verus refero lyconides sanus tu non sum qui fur ego voco ego tu euclio de alius res rescio censeo qui ad ego attineo magnus sum res quam ego tu otiosus si otium sum cupio loquor evclio dico bonus fides tu is aurum non surripio lyconides bonus evclio neque is scio qui aufero lyconides iste quoque bonus evclio atque is si scio qui aufero ego indico lyconides facio evclio neque pars tu ab is qui habeo indipiscor neque fur excipio lyconides ita evclio quis si fallo lyconides tum ego facio qui volo magnus iuppiter evclio satis habeo ago nunc loquor quis volo lyconides si ego nosco paruus genere quo sum gnatus hic ego est megadorus avonculus meus pater sum antimachus ego voco lyconides mater sum eunomia evclio novius genus nunc quis volo is volo nosco lyconides filia ex tu tu habeo evclio immo eccillam domus lyconides is tu despondeo opinor meus avonculo evclio omnis res teneo lyconides is ego nunc renuntiaris repudium iubeo tu evclio repudium res paro exorno nuptiae ut ille deus immortalis omnis defervesco quantus sum perdo qui propter hodie aurum tantus perdo infelix miser lyconides bonus animus sum bene dico nunc qui res tu et gnatae tuus bene felicito verto ita deus facio inquam evclio ita deus facio lyconides et ego ita deus facio audio nuncia qui homo culpa admitto in sui nullus tam parvus pretium cum pudeo quin purgo sui nunc tu obtestor euclio ut si quis ego erga tu imprudens pecco aut gnatam tuus ut ego ignosco eo uxor ego do ut lex iubeo ego ego iniuria facio filia fateor tuus ceres vigilia per vinum atque impulsus adulescentia evclio eos ego quod ego facinus ex tu audio lyconides cur ejulo quem ego avus facio iam ut sum filia nuptiae nam tuus gnata pario decimus mensis post numerus capio is res repudium remitto avonculus causa meus eo intro exquaero sum ita ut ego praedico evclio pereo oppidum ita ego ad malus malus res multus sui adglutino eo intro ut quis hic verus sum scio lyconides iam tu sequor hic propemodum iam sum in vado salutis res videtur nunc servus sum ubi dico meus strobilis non reperio nisi etiam hic opperior tamen paulisper postea intro hic subsequor nunc interim spatium is do exquiro meus facio ex gnatae pedisequus nutrix anus is res nosco


Evnomia Velím te arbitrári med haéc verba, fráter, meai fidei tuaique rei causa facere, ut aequom est germanam sororem. quamquam haud falsa sum nos odiosas haberi; nam multum loquaces merito omnes habemur, nec mutam profecto repertam ullam esse aut hodie dicunt mulierem aut ullo in saeclo. verum hoc, frater, unum tamen cogitato, tibi proximam me mihique esse item te; ita aequom est quod in rem esse utrique arbitremur et mihi te et tibi me consulere et monere; neque óccultum id habéri neque pér metúm mussári, quin participem pariter ego te et tu me ut facias. eo núnc ego secreto ted huc foras seduxi, ut tuam rém ego tecum hic loquerer familiarem. Megadorvs Da mi, optuma femina, manum. Evnomia Vbi ea est? quis ea est nam optuma? Megadorvs Tu. Evnomia Túne ais? Megadorvs Si négas, nego. Evnomia Decet te équidem vera próloqui; nam optúma nullá potest eligi: alia ália peior, fráter, est. Megadorvs Idem ego árbitror, néc tibi advorsari certum est de istac ré umquam, soror. Evnomia Dá mihí óperam amabó. Megadorvs Tuast, útere atque ímpera, si quíd vis. Evnomia Íd quod in rém tuam óptumum esse árbitror, téd id monitum advénto. Megadorvs Soror, móre tuo facis. Evnomia Fáctum volo. Megadorvs Quid ést id, sorór? Evnomia Quod tibí sempitérnum salútare sit: liberís procreándis (ita dí faxint) volo te úxorem domum dúcere. Megadorvs Ei occidí. Evnomia Quid ita? Megadorvs Quia míhi misero cerebrum éxcutiunt tua dícta, soror: lapidés loqueris. Evnomia Heia, hoc face quod te iubet soror. Megadorvs Si lubeat, faciam. Evnomia In rem hoc tuam est. Megadorvs Vt quidem emoriar prius quam ducam. sed hís legibús si quam dáre vis dúcam: quae crás veniat, peréndie forás feratur; his legibús dare vís? cedo: nuptiás adorna. Evnomia Cum máxima possúm tibi, fratér, dare dote; sed ést grandiór natu: média est múlieris aetas. eam sí iubes, fratér, tibi me póscere, poscam. Megadorvs Núm non vis me intérrogare te? Evnomia Ímmo, si quid vís, roga. Megadorvs Post mediam aetatem qui media ducit uxorem domum, si eam senex anum praegnatem fortuito fecerit, quid dubitas, quin sit paratum nomen puero Postumus? nunc ego istúm, soror, laborem demam et deminuam tibi. ego virtute deum et maiorum nostrum dives sum satis. istas magnas factiones, animos, dotes dapsiles, clámores, impéria, eburata véhicla, pallas, púrpuram, nil moror quae in servitutem sumptibus redigunt viros. Evnomia Dic mihi, quaeso, quis ea est, quam vis ducere uxorem? Megadorvs Eloquar. nostin hunc senem Euclionem ex proximo pauperculum? Evnomia Novi, hominem haud malum mecastor. Megadorvs Eius cupio filiam virginem mihi desponderi. verba ne facias, soror. scio quid dictura es: hanc esse pauperem. haec pauper placet. Evnomia Di bene vortant. Megadorvs Idem ego spero. Evnomia Quid me? num quid vis? Megadorvs Vale. Evnomia Et tu, frater.— Megadorvs Ego conveniam Eúclionem, si domi est. sed eccum video. nescio unde sese homo recipit domum.

evnomia velim tu arbitrari ego haec verbum frater meus fides tuus res causa facio ut aequus sum germana soror quamquam haud fallo sum nos odiosus habeo nam multus loquax mereo omnis habeo neque mutus profecto reperio ullus sum aut hodie dico mulier aut ullus in saeculum verus hic frater unus tamen cogito tu propior ego ego sum item tu ita aequus sum qui in res sum uterque arbitror et ego tu et tu ego consulo et moneo neque occultum is haberi neque per metum mussari quin participo pariter ego tu et tu ego ut facio is nunc ego secretum tu huc foras seduco ut tuus rem ego tu hic loquor familiaris megadorvs do ego bonus femina manus evnomia vbi is sum quis is sum nam bonus megadorvs tu evnomia tune aio megadorvs si negas nego evnomia decet tu equidem verus proloqui nam optuma nulla possum eligo alius alia malus frater sum megadorvs idem ego arbitror nec tu advorsaris certus sum de istac re umquam soror evnomia da mihi operam amabo megadorvs tuus utere atque impera si quid volo evnomia id qui in rem tuus optumum sum arbitror ted is moneo advento megadorvs soror more tuus facio evnomia factum volo megadorvs quis est is soror evnomia qui tibi sempiternum salutaris sum liberis procreandis ita di facio volo tu uxorem domus ducere megadorvs eos occidi evnomia quis ita megadorvs quia mihi mitto cerebrum excutiunt tuus dicta soror lapides loquor evnomia heia hic fax qui tu iubeo soror megadorvs si lubet facio evnomia in res hic tuus sum megadorvs vt quidem emorior prior quam duco sed his legibus si quam dare volo ducam qui cras venio perendie foras fero hic legibus do vis cedo nuptias adorno evnomia cos maxima possum tu frater do dos sed est grandior natus media sum mulieris aetas is si iubeo frater tu ego poscere posco megadorvs num non volo ego interrogaris tu evnomia immo si quis vis rogo megadorvs post medius aetas qui medius duco uxor domus si is senex anus praegnatem fortuitus facio quis dubito quin sum paro nomen puer postumus nunc ego istum soror labor demo et deminuo tu ego virtus deus et magnus nos dives sum satis iste magnus factio animus doto dapsilis clamores imperia eburatus vehicla pallas purpuram nihil moror qui in servitus sumptus redigo vir evnomia dico ego quaeso quis is sum quam volo duco uxor megadorvs eloquor nosco hic senex euclio ex propior pauperculis evnomia novius homo haud malus mecastor megadorvs is cupio filia virgo ego despondeo verbum ne facio soror scio quis dico sum hic sum paupero hic pauper placeo evnomia deus bene verto megadorvs idem ego spero evnomia quis ego num quis volo megadorvs val evnomia et tu frater megadorvs ego convenio euclio si domus sum sed ecce video nescio unde sui homo recipio domus


Strobilvs Emortuom ego me mavelim leto malo quam non ego illi dém hodie insidias seni. nam híc iam non audebit aurum abstrudere: credo ecferet iam secum et mutabit locum. attat, foris crépuit. senex eccum aurum ecfert foras. tantisper huc ego ad iánuam concessero.

strobilvs emorior ego ego malo letum malus quam non ego ille dem hodie insidiae senex nam hic iam non audeo aurum abstrudo credo ecferet iam sui et muto locus attat foris crepuit senex ecce aurum ecfert foras tantisper huc ego ad ianuam concedo


Evclio I foras, lumbrice, qui sub terra erepsisti modo, qui modo nusquam comparebas, nunc, cum compares, peris. ego pol te, praestrigiator, miseris iam accipiam modis. Strobilvs Quae te mala crux agitat? quid tibi mecum est commerci, senex? quid me adflictas? quid me raptas? qua me causa verberas? Evclio Verberabilissime, etiam rogitas, non fur, sed trifur? Strobilvs Quid tibi súrrupui? Evclio Redde huc sis. Strobilvs Quid tibi vis reddam? Evclio Rogas? Strobilvs Nil equidem tibi abstuli. Evclio At illud quod tibi abstuleras cedo. ecquid agis? Strobilvs Quid agám? Evclio Auferre non potes. Strobilvs Quid vis tibi? Evclio Pone. Strobilvs Id quidem pol te datare credo consuetum, senex. Evclio Pone hoc sis, aufer cavillam, non ego nunc nugas ago. Strobilvs Quid ego ponam? quin tu eloquere quidquid est suo nomine. non hercle equidem quicquam sumpsi nec tetigi. Evclio Ostende huc manus. Strobilvs Em tibi, ostendi, eccas. Evclio Video. age ostende etiam tertiam. Strobilvs Laruae hunc atque intemperiae insaniaeque agitant senem. facisne iniuriam mihi? Evclio Fateor, quia non pendes, maximam. atque id quoque iam fiet, nisi fatere. Strobilvs Quid fatear tibi? Evclio Quid abstulisti hinc? Strobilvs Di me perdant. si ego tui quicquam abstuli nive adeo abstulisse vellem. Evclio Agedum, excutedum pallium. Strobilvs Tuo arbitratu. Evclio Ne inter tunicas habeas. Strobilvs Tempta qua lubet. Evclio Vah, scelestus quam benigne: ut ne abstulisse intellegam. novi sycophantias. age rusum óstende huc manum dexteram. Strobilvs Em. Evclio Nunc laevam ostende. Strobilvs Quin equidem ambas profero. Evclio Iam scrutari mitto. redde huc. Strobilvs Quid reddam? Evclio A, nugas agis, certe habes. Strobilvs Habeo ego? quid habeo? Evclio Non dico, audire expetis. id meum, quidquid habes, redde. Strobilvs Insanis: perscrutatus es tuo arbitratu, neque tui me quicquam invenisti penes. Evclio Máne, mane. quís illic est? quis hic íntus alter érat tecum simul? perii hercle: ille nunc íntus turbat, hunc si amitto hic abierit. postremo hunc iam perscrutavi, hic nihil habet. abi quo lubet. Strobilvs Iuppiter te dique perdant. Evclio Haud male egit gratias. ibo intro atque illi socienno tuo iam interstringam gulam. fugin hinc ab oculis? abin an non? Strobilvs Abeo. Evclio Cave sis † te videam.—

evclio eo foras lumbricus qui sub terra erepo modo qui modo nusquam compareo nunc cum comparis pereo ego pol tu praestrigiator miser iam accipio modus strobilvs qui tu malus crux agito quis tu ego sum commercium senex quis ego affligo quis ego rapio qui ego causa verbero evclio verberabilis etiam rogito non fur sed trifur strobilvs quis tu surrupui evclio reddo huc sum strobilvs quis tu volo reddo evclio rogo strobilvs nihil equidem tu abstulis evclio at ille qui tu aufero cedo ecquis ago strobilvs quis agam evclio aufero non possum strobilvs quis volo tu evclio pono strobilvs is quidem pol tu dataris credo consuesco senex evclio pono hic sum aufero cavilla non ego nunc nugae ago strobilvs quis ego pono quin tu eloquor quisquis sum suus nomen non hercules equidem quisquam sumo neque tango evclio ostendo huc manus strobilvs em tu ostendo ecce evclio video ago ostendo etiam tertius strobilvs larva hic atque intemperiae insania agito senex facio iniuria ego evclio fateor quia non pendeo maximus atque is quoque iam fio nisi fateor strobilvs quis fateor tu evclio quis aufero hinc strobilvs deus ego perdo si ego tuus quisquam abstulis nivit adeo aufero volo evclio agedum excutedum pallium strobilvs tuus arbitratus evclio ne inter tunica habeo strobilvs tento qui lubet evclio vah scelestus quam benignus ut ne aufero intellego nosco sycophantia ago rusum ostende huc manus dexter strobilvs em evclio nunc laeva ostendo strobilvs quin equidem ambo profero evclio iam scrutor mitto reddo huc strobilvs quis reddo evclio ab nugae ago certus habeo strobilvs habeo ego quis habeo evclio non dico audio expeto is meus quisquis habeo reddo strobilvs insanus perscrutor sum tuus arbitratus neque tuus ego quisquam invenio penis evclio mane mane quis illic sum quis hic intus alter erat tu simul pereo hercules ille nunc intus turbo hic si amitto hic abeo postremo hic iam perscrutor hic nihil habeo abeo quo lubet strobilvs iuppiter tu deus perdo evclio haud malus ago gratia eo intro atque ille sociennus tuus iam interstringo gula fugio hinc ab oculus abeo an non strobilvs abeo evclio caveo sum tu video


Megadorvs Narravi amicis multis consilium meum de condicione hac. Euclionis filiam laudant. sapienter factum et consilio bono. nam meo quidem animo sí idem faciant ceteri opulentiores, pauperiorum filias ut indotatas ducant uxores domum, et multo fiat civitas concordior, et invídia nos minore utamur quam utimur, et illaé malam rem metuant quam metuont magis, et nos minore sumptu simus quam sumus. in maximam illuc populi partem est optimum; in pauciores avidos altercatio est, quorum animis avidis atque insatietatibus neque lex neque sutor capere est qui possit modum. namque hoc qui dicat “quo illae nubent divites dotatae, si istud ius pauperibus ponitur?” quo lubeant, nubant, dum dos ne fiat comes. hoc sí ita fiat, mores meliores sibi parent, pro dote quos ferant, quam nunc ferunt, ego faxim muli, pretio qui superant equos, sint viliores Gallicis cantheriis. Evclio Ita me di amabunt ut ego hunc ausculto lubens. nimis lépide fecit verba ad parsimoniam. Megadorvs Nulla igitur dicat “equidem dotem ad te adtuli maiorem multo quam tibi erat pecunia; enim míhi quidem aequomst purpuram atque aurum dari, ancillas, mulos, muliones, pedisequos, salutigerulos pueros, vehicla qui vehar.” Evclio Vt matronarum hic facta pernovit probe. moribus praefectum mulierum hunc factum velim. Megadorvs Nunc quoquo venias plus plaustrorum in aedibus videas quam ruri, quando ad villam veneris. sed hoc étiam pulchrum est praequam ubi sumptus petunt. stat fullo, phyrgio, aurifex, lanarius; caupones patagiarii, indusiarii, flammarii, violarii, carinarii; stant manulearii, stant † murobatharii, propolae linteones, calceolarii; sedentárii sutores diabathrarii, solearii astant, astant molocinarii; strophiarii astant, astant semul sonarii. iam hosce absolutos censeas: cedunt, petunt treceni, cum stant thylacistae in atriis textores limbularii, arcularii. ducuntur, datur aes. iam absolutos censeas, cum incedunt infectores corcotarii, aut aliqua mala crux semper est, quae aliquid petat. Evclio Compellarem ego illum, ni metuam ne desinat memorare mores mulierum: nunc sic sinam. Megadorvs Vbi nugivendis res soluta est omnibus, ibi ad postremum cedit miles, aes petit. itur, putatur ratio cum argentario; miles inpransus astat, aes censet dari. ubi disputata est ratio cum argentario, etiam ipsus ultro debet argentario: spes prorogatur militi in alium diem. haec sunt atque aliae multae in magnis dotibus incommoditates sumptusque intolerabiles. nam quae indotata est, ea in potestate est viri; dotatae mactant et malo et damno viros. sed eccum adfinem ante aedes. quid agis, Euclio?

megadorvs narro amicus multus consilium meus de condicio hic euclio filia laudo sapienter facio et consilium bonus nam meus quidem animus si idem facio ceterus opulens pauperiorum filia ut indotatus duco uxor domus et multus fio civitas concordior et invidia nos paruus uto quam utor et illae malus res metuo quam metuo magis et nos paruus sumo sum quam sum in maximus illic populus pars sum bonus in paucus avidus altercatio sum qui animus avidus atque insatietas neque lex neque sutor capio sum qui possum modus namque hic qui dico quo ille nubo dives doto si iste ius pauper pono quo lubet nubo dum dos ne fio comes hic si ita fio mos bonus sui pareo pro dos qui fero quam nunc fero ego facio mulus pretium qui supero equus sum vilis gallicus cantherius evclio ita ego deus amo ut ego hic ausculto libet nimis lepide facio verbum ad parsimonia megadorvs nullus igitur dico equidem doto ad tu adtulis magnus multus quam tu sum pecunia enim mihi quidem aequus purpura atque aurum do ancilla mulus mulio pedisequus salutigerulus puer vehicla qui veho evclio vt matronaris hic facio pernosco probus mos praeficio mulier hic facio volo megadorvs nunc quisquis venio multus plaustrum in aedes video quam rus quando ad villa venio sed hic etiam pulcher sum praequam ubi sumptus peto sto fullo phyrgio aurifex lanaris caupo patagiarius indusiarius flammarii violarius carinarius sto manulearius sto murobatharii propola linteo calceolarius sedentarii sutor diabathrarius solearius asto asto molochinarius strophiarius asto asto semul sonarii iam hic absolvo censeo cedo peto treceni cum sto thylacistae in atrium textor limbularii arcularius duco do aes iam absolvo censeo cum incedo infector corcotarii aut aliqui malus crux semper sum qui aliquis peto evclio compellaris ego ille ni metuo ne desino memoro mos mulier nunc sic sino megadorvs vbi nugivendus res solvo sum omnis ibi ad posterus cedo miles aes peto eo puto ratio cum argentarius miles impransus asto aes censeo do ubi disputo sum ratio cum argentarius etiam ipse ultro debeo argentarius spes prorogo miles in alius dies hic sum atque alius multus in magnus dos incommoditas sumo intolerabilis nam qui indotatus sum is in potestas sum vir doto macto et malus et damnum vir sed ecce affinis ante aedes quis ago euclio


Evclio Exi, ínquam. age exi. exeúndum herclé tibi hinc est foras, circumspectatrix cum oculis emissiciis. Staphyla Nam cur me miseram verberas? Evclio Vt misera sis atque ut te dignam mala malam aetatem exigas. Staphyla Nam qua me nunc causa extrusisti ex aedibus? Evclio Tibi egó rationem reddam, stimulorum seges? illuc regredere ab ostio. illuc sis vide, ut incédit. at scin quo modo tibi res se habet? si hercle hodie fustem cepero aut stimulum in manum, testudineum istum tibi ego grandibo gradum. Staphyla Vtinam me divi adaxint ad suspendium potius quidem quam hoc pacto apud te serviam. Evclio At ut scelesta sola secum murmurat. oculos hercle égo istos, improba, ecfodiam tibi, ne me observare possis quid rerum geram. abscede etiam nunc—etiam nunc—etiam—ohe, istic astato. si hercle tu ex istoc loco digitum transvorsum aut unguem latum excesseris aut si respexis, donicum ego te iussero, continuo hercle ego te dedam discipulam cruci. scelestiorem me hac anu certo scio vidisse numquam, nimisque ego hanc metuo male, ne mi ex insidiis verba imprudenti duit neu persentiscat aurum ubi est absconditum, quae in occipitio quoque habet oculos pessima. nunc ibo ut visam sitne ita aurum ut condidi, quod me sollicitat plurimis miserum modis.— Staphyla Noenum mecastor quid ego ero dicam meo malae rei evenisse quamve insaniam, queo comminisci; íta me miseram ad hunc modum decies die uno saepe extrudit aedibus. nescio pol quae illunc hominem intemperiae tenent: pervigilat noctes totas, tum autem interdius quasi claudus sutor domi sedet totos dies. neque iam quo pacto celem erilis filiae probrum, propinqua partitudo cui appetit, queo comminisci; neque quicquam meliust mihi, ut opinor, quam ex me ut unam faciam litteram longam, meum laqueo collum quando obstrinxero.

evclio exeo inquam ago exeo exeundum hercle tu hinc sum foras circumspectatrix cum oculus emissicius staphyla nam cur ego miser verbero evclio vt misero sum atque ut tu dignus malus malus aetas exigo staphyla nam qui ego nunc causa extrudo ex aedes evclio tu ego ratio reddo stimulus seges illic regredior ab ostium illic sum video ut incedit at scio quo modo tu res sui habeo si hercules hodie fustis capio aut stimulis in manus testudineus iste tu ego grandibo gradus staphyla vtinam ego divus adaxint ad suspendium potis quidem quam hic pacisco apud tu servio evclio at ut scelestus solus sui murmurat oculus hercules ego iste improbus ecfodiam tu ne ego observaris possum quis res gero abscedo etiam nunc etiam nunc etiam ohe istic asto si hercules tu ex istoc locus digitus transverto aut unguis latus excedo aut si respexis donicum ego tu iubeo continuo hercules ego tu dedo discipula crux scelestus ego hic anus certus scio video numquam nimis ego hic metuo malus ne ego ex insidiae verbum imprudens do neu persentisco aurum ubi sum abscondo qui in occipitium quoque habeo oculus malus nunc eo ut video sum ita aurum ut condo qui ego sollicito multus miser modus staphyla noenum mecastor quis ego sum dico meus malus res evenio qui insanio queo comminisci ita ego miser ad hic modus decies dies unus saepe extrudo aedes nescio pol qui illic homo intemperiae teneo pervigilo nox totus tum autem interdius quasi claudus sutor domus sedeo totus dies neque iam quo pacisco celis erilis filia probrum propinquus partitudo qui appeto queo comminisci neque quisquam bonus ego ut opinor quam ex ego ut unus facio littera longus meus laqueus collum quando obstringo


Pythodicvs Curate. ego intervisam quid faciant coqui; quos pol ut ego hodie servem, cura maxuma est. nisi unum hoc faciam, ut in puteo cenam coquant: inde cóctam sursum subducemus corbulis. si aútem deorsum comedent, si quid coxerint, superi incenati sunt et cenati inferi. sed verba hic facio, quasi negoti nil siet, rapacidarum ubi tantum sit in aedibus.

pythodicvs curo ego interviso quis facio coquo qui pol ut ego hodie servo cura magnus sum nisi unus hic facio ut in puteo cena coquo inde coctam sursum subduco corbulis si autem deorsum comedeor si quis coquo superi inceno sum et ceno inferus sed verbum hic facio quasi negotium nihil sum rapacidaris ubi tantus sum in aedes


Anthrax Dromo, desquama piscis. tu, Machaerio, congrum, murenam exdorsua quantum potest. ego hinc artoptam ex proximo utendam peto a Congrione. tu istum gallum, si sapis, glabriorem reddes mihi quam volsus ludiust. sed quid hoc clamoris oritur hinc ex proximo? coqui hercle, credo, faciunt officium suom. fugiam intro, ne quid turbae hic itidem fuat.

anthrax dromo desquama piscis tu machaerio congrum murena exdorsuo quantus possum ego hinc artopta ex propior uto peto ab congrio tu iste gallus si sapio glabriorem reddo ego quam vello ludius sed quis hic clamor orior hinc ex propior coquo hercules credo facio officium suus fugio intro ne quis turba hic itidem sum


Evclio Fide censebam maxumam multo fidem esse, ea sublevit os mihi paenissume: ni subvenisset corvos, periissem miser. nimis hercle ego illum corvom ad me veniat velim, qui indicium fecit, ut ego ílli aliquid boni dicam; nam quod edit tam duim quam perduim. nunc hoc ubi abstrúdam cogito solum locum. Silvani lucus extra murum est avius, crebro salicto oppletus. ibi sumam locum. certumst, Silvano potius credam quam Fide.— Strobilvs Euge, euge, di me salvom et servatum volunt. iam ego illúc praecurram atque inscendam aliquam in arborem indeque óbservabo, aúrum ubi abstrudat senex. quamquam hic manere mé erus sese iusserat; certum est, malam rem potius quaeram cum lucro.—

evclio fides censeo magnus multus fides sum is sublino os ego paenissume ni subvenio corvus pereo miser nimis hercules ego ille corvus ad ego venio volo qui indicium facio ut ego illi aliquis bonus dico nam qui edo tam do quam perdo nunc hic ubi abstrudam cogo solus locus silvanus lucus extra murus sum avius creber salictum oppleo ibi sumo locus certus silvanus potis credo quam fides strobilvs euge euge deus ego salvus et servo volo iam ego illuc praecurro atque inscendo aliqui in arbor indo observo aurum ubi abstrudo senex quamquam hic maneo me erus sui iubeo certus sum malus res potis quaero cum lucrum


PROLOGVS Lar familiaris Ne quis miretur qui sim, paucis eloquar. ego Lar sum familiaris ex hac familia unde exeuntem me aspexistis. hanc domum iam multos annos est cum possideo et colo patri avoque iam huius qui nunc hic habet. sed mí avos huius obsecrans concredidit thensaurum aúri clam omnis: in medio foco defodit, venerans mé ut id servarem sibi. is quoniam moritur (ita avido ingenio fuit), numquam indicare id filio voluit suo, inopemque optavit potius eum relinquere, quam eum thensaurum commonstraret filio; agri reliquit ei non magnum modum, quo cum labore magno et misere viveret. ubi is óbiit mortem qui mihi id aurum credidit, coepi observare, ecqui maiorem filius mihi honorem haberet quam eius habuisset pater. atque ille vero minus minusque impendio curare mínusque me impertire honoribus. item a me contra factum est, nam item obiit diem. is ex se húnc reliquit qui hic nunc habitat filium pariter moratum ut pater avosque huius fuit. huic filia una est. ea mihi cottidie aut ture aut vino aut aliqui semper supplicat, dat mihi coronas. eius honoris gratia feci, thensaurum ut hic reperiret Euclio, quo illam facilius nuptum, si vellet, daret. nam eam compressit de summo adulescens loco. is scit adulescens quae sit quam compresserit, illa illum nescit, neque compressam autem pater. eam ego hódie faciam ut hic senex de proxumo sibi uxórem poscat. id ea faciam gratia, quo ille eam facilius ducat qui compresserat. et hic qui poscet eam sibi uxorem senex, is adulescentis illius est avonculus, qui illam stupravit noctu, Cereris vigiliis. sed hic senex iam clamat intus ut solet. anum foras extrudit, ne sit conscia. credo aurum inspicere volt, ne subreptum siet.

prologvs lar familiaris ne quis miro qui sum paucus eloquor ego lar sum familiaris ex hic familia unde exeo ego aspicio hic domus iam multus annus sum cum possideo et colo pater avus iam hic qui nunc hic habeo sed mi avus hic obsecro concredo thesaurus auri clam omnis in medium focus defodio veneror me ut is servaris sui is quoniam morior ita avidus ingenium sum numquam indico is filius volo suus inops opto potis is relinquo quam is thesaurus commonstro filius ager relinquo is non magnus modus quo cum labor magnus et mitto vivo ubi is obiit mors qui ego is aurum credo coepio observaris ecqui magnus filius ego honor habeo quam is habeo pater atque ille verus paruus parvus impendium curo minusque ego impertio honor item ab ego contra facio sum nam item obeo dies is ex sui hunc relinquo qui hic nunc habito filius pariter moror ut pater avus hic sum hic filia unus sum is ego cottidie aut tus aut vinum aut aliqui semper supplico do ego corona is honor gratia facio thesaurus ut hic reperio euclio quo ille facilis nubo si volo do nam is comprimo de superus adulescens locus is scio adulescens qui sum quam comprimo ille ille nescio neque comprimo autem pater is ego hodie facio ut hic senex de proximus sui uxorem posco is is facio gratia quo ille is facilis duco qui comprimo et hic qui posco is sui uxor senex is adulescens ille sum avonculus qui ille stupro nox ceres vigilia sed hic senex iam clamo intus ut soleo anus foras extrudo ne sum conscius credo aurum inspicio volo ne subreptum sum


Strobilvs Picis divitiis, qui aureos montes colunt, ego solus supero. nam istos reges ceteros memorare nolo, hominum mendicabula: ego sum ille rex Philippus. o lepidum diem. nam ut dudum hinc abii, multo illo adveni prior multoque prius me conlocavi in arborem indéque spectabam aúrum ubi abstrúdebat senex. ubi ille ábiit, ego me deorsum duco de arbore, exfodio aulam auri plenam. inde ex eo loco video recipere se senem; ille me non videt, nam ego declinavi paululum me extra viam. attat, eccum ipsum. íbo ut hoc condam domum.—

strobilvs picus divitiae qui aureus mons colo ego solus supero nam iste rex ceterus memoro nolo homo mendicabulum ego sum ille rex philippus o lepidus dies nam ut dudum hinc abeo multus ille advenio prior multus prior ego conloco in arbor indeque specto aurum ubi abstrudebat senex ubi ille abiit ego ego deorsum duco de arbor exfodio aula aurum plenus inde ex is locus video recipio sui senex ille ego non video nam ego declino paululum ego extra via attat ecce ipse ibo ut hic condo domus


Lyconides Dixi tibi, mater, iuxta rem mecum tenes, super Euclionis filia. nunc te obsecro resecroque, mater, quod dudum obsecraveram: fac mentionem cum avonculo, mater mea. Evnomia Scis tute facta velle me quae tu velis, et istúc confido a fratre me impetrassere; et causa iusta est, siquidem ita est ut praedicas, te eam cómpressisse vinulentum virginem. Lyconides Egone ut te advorsum mentiar, mater mea? Phaedrivm Perii, mea nutrix. obsecro te, uterum dolet. Iuno Lucina, tuam fidem! Lyconides Em, mater mea, tibi rem potiorem verbo: clamat, parturit. Evnomia Ei hac intro mecum, gnate mi, ad fratrem meum, ut istúc quod me oras impetratum ab eo auferam.— Lyconides I, iam sequor te, mater. sed servom meum Strobilum miror ubi sit, quem ego me iusseram hic opperiri. nunc ego mecum cogito: si mihi dat operam, me illi irasci iniurium est. ibo intro, ubí de capite meo sunt comitia.—

lyconides dico tu mater iuxta res ego teneo super euclio filia nunc tu obsecro resecro mater qui dudum obsecro facio mentio cum avonculo mater meus evnomia scio tueor facio volo ego qui tu velis et istuc confido ab frater ego impetro et causa iustus sum siquidem ita sum ut praedico tu is compressisse vinulentum virgo lyconides ego ut tu adverto mentior mater meus phaedrivm pereo meus nutrix obsecro tu uterus doleo juno lucinus tuus fides lyconides em mater meus tu res potis verbum clamo parturio evnomia eos hic intro ego nascor ego ad frater meus ut istuc qui ego ora impetro ab is aufero lyconides eo iam sequor tu mater sed servus meus strobilis miro ubi sum qui ego ego jubeo hic opperior nunc ego ego cogo si ego do opera ego ille irascor injurius sum eo intro ubi de caput meus sum comitium


Strobilvs Hóc est servi facinus frugi, facere quod ego persequor, ne morae molestiaeque imperium erile habeat sibi. nam qui ero ex sententia servire servos postulat, in erum matura, in se sera condecet capessere. sin dormitet, ita dormitet, servom sese ut cogitet. si érum videt superare amorem, hoc servi esse officium reor, retinere ad salutem, non enim quo incumbat eo impellere. quasi pueri qui nare discunt scirpea induitur ratis, qui laborent minus, facilius ut nent et moveant manus, eodem modo servom ratem esse amanti ero aequom censeo, ut eum toleret, ne pessum abeat tamquam † erile imperium ediscat, ut quod frons velit oculi sciant; quod iubeat citis quadrigis citius properet persequi. qui éa curabit, abstinebit censione bubula, nec sua opera rediget umquam ín splendorem compedes. nunc erus meus amat fíliam huius Euclionis pauperis; eam ero nunc renuntiatum est nuptum huic Megadoro dari. is speculatum huc misit me, ut quae fierent fieret particeps. nunc sine omní suspicione in ara hic adsidam sacra; hinc ego et huc et illuc potero quid agant arbitrarier.

strobilvs hoc sum servio facinus frugi facio qui ego persequor ne mora molestia imperium erilis habeo sui nam qui sum ex sententia servio servus postulo in erus maturo in sui serus condecet capesso sin dormito ita dormito servus sui ut cogito si erum video supero amor hic servio sum officium reor retineo ad salus non enim quo incumbo is impello quasi puer qui naris disco scirpea induo ratis qui laboro paruus facilis ut no et moveo manus idem modo servus ratis sum amo sum aequus censeo ut is tolero ne pessum abeo tamquam erilis imperium edisco ut qui frons volo oculus scio qui jubeo cieo quadrigae cieo propero persequor qui ea curo abstineo censio bubulus neque suus opus redigo umquam in splendor compes nunc erus meus amo filiam hic euclio pauper is sum nunc renuntio sum nubo hic megadoro do is speculor huc mitto ego ut qui fio fio particeps nunc sine omni suspicio in ara hic assideo sacer hinc ego et huc et illic possum quis ago arbitror


Evclio Non temere est quod corvos cantat mihi nunc ab laeva manu; semul radebat pedibus terram et voce croccibat sua: continuo meum cor coepit artem facere ludicram atque in pectus emicare. sed ego cesso currere?

evclio non temere sum qui corvus canto ego nunc ab laeva manus semul rado pes terra et vox croccibat suus continuo meus cor coepio ars facio ludicram atque in pectus emicaris sed ego cedo curro


Evclio Perii ínterii occidi. quó curram? quo nón curram? tene, téne. quem? quis? nesció, nil video, caécus eo atque equidém quo eam aut ubi sim aút qui sim nequeó cum animo certum ínvestigare. óbsecro vos ego, mi aúxilio, oro óbtestor, sitís et hominem demónstretis, quis eam ábstulerit. quid est? quíd ridetis? nóvi omnes, scio fúres esse hic cómplures, qui véstitu et creta óccultant sese átque sedent quasi sínt frugi. quid aís tu? tibi credére certum est, nam essé bonum ex voltu cógnosco. hem, némo habet horum? occídisti. dic ígitur, quis habet? néscis? heu mé miserum, miseré perii, male pérditus, pessime ornatus eo: tantúm gemiti et mali maéstitiaeque hic diés mi optulít, famem et paúperiem. perditíssimus ego sum omnium ín terra; nam quid mi ópust vita, qui tántum auri perdidí, quod concustódivisedúlo? egomet me défraudavi animúmque meum geniúmque meum;nunc eó alii laetíficantur meo málo et damno. pati néqueo. Lyconides Quínam homo hic ante aédis nostras éiulans conquéritur maerens? átque hic quidem Euclio ést, ut opinor. óppido ego interií: palamst res, scit peperisse iam, ut ego opinor, filiam suam. nunc mi incertumst abeam an maneam, an adeam an fugiam. quid agam édepol nescio.

evclio pereo interii occido quo curro quo non curro teneo tene qui quis nescio nihil video caecus is atque equidem quo is aut ubi sum aut qui sum nequeo cum animus certus investigaris obsecro tu ego ego auxilio oro obtestor sitis et homo demonstretis quis is abstulerit quis sum quid rideo novi omnis scio fures sum hic complures qui vestitu et cerno occultant sui atque sedeo quasi sint frugi quis ais tu tu credere certus sum nam esse bonus ex vultus cognosco hem nemo habeo hic occidisti dico igitur quis habeo nescis heu me miser misere pereo malus perditus pessime orno is tantum gemo et malus maestitiaeque hic dies ego optulit fames et pauperiem perditissimus ego sum omnis in terra nam quis ego opust vito qui tantum aurum perdidi qui concustodivisedulo nos ego defraudavi animumque meus geniumque meus nunc eo alius laetificantur meus malo et damnum patior nequeo lyconides quinam homo hic ante aedis noster eiulans conqueritur maereo atque hic quidem euclio est ut opinor oppido ego interii pala res scio pario iam ut ego opinor filia suus nunc ego incertus abeo an maneo an adeo an fugio quis ago edepol nescio


Congrio †Óptati vires populares, íncolae, accolae, ádvenae omnes, date viam qua fugere liceat, facite totae plateae pateant. neque ego umquam nisi hodie ad Bacchas veni in Bacchanal coquinatum, ita me miserum et meos discipulos fustibus male contuderunt. totús doleo atque oppidó perii, ita me íste habuit senex gýmnasium; áttat, perii hercle ego miser, áperit bacchanal, adest, séquitur. scio quam rem geram: hoc ipsús magistér me dócuit. neque lígna ego usquam gentium praebéri vidi púlchrius, itaque ómnis exegit foras, me atque hos, onustos fustibus.

congrio optas vireo popularis incolae accola advenae omnis do via qui fugio licet facio totus platea pateo neque ego umquam nisi hodie ad baccha venio in bacchanal coquino ita ego miser et meus discipulus fustis malus contundo totus doleo atque oppido pereo ita ego iste habeo senex gymnasium attat pereo hercules ego miser aperit bacchanal adsum sequitur scio quam res gero hic ipsus magister ego docuit neque ligna ego usquam gens praeberi video pulchrius itaque omnis exigo foras ego atque hic onustus fustis


Pythodicvs Tace nunciam tu, atque agnum hinc uter est pinguior cape atque abi intro ad nos. Anthrax Licet.— Pythodicvs Tu, Congrio, quem illic reliquit agnum, eum sume atque abi intro illuc, et vos illum sequimini. vos ceteri ite huc ad nos. Congrio Hercle iniuria dispertivisti: pinguiorem agnum isti habent. Pythodicvs At nunc tibi dabitur pinguior tibicina. i sane cum illo, Phrugia. tu autem, Eleusium, huc intro abi ad nos. Congrio O Pythodice subdole, hucine detrusti me ad senem parcissimum? ubi si quid poscam, usque ad ravim poscam prius quam quicquam detur. Pythodicvs Stultus et sine gratia es. † tibi recte facere, quando quod facias perit. Congrio Qui vero? Pythodicvs Rogitas? iam principio in aedibus turba istic nulla tibi erit: siquid uti voles, domo abs te adferto, ne operam perdas poscere. hic autem apud nos magna turba ac familia est, supellex, aurum, vestis, vasa argentea: ibi si perierit quippiam (quod te scio facile abstinere posse, si nihil obviam est), dicant: coqui abstulerunt, comprehendite, vincite, verberate, in puteum condite. horum tibi istic nihil eveniet: quippe qui ubi quid subripias nihil est. sequere hac me. Congrio Sequor.

pythodicvs taceo nuncia tu atque agnos hinc uter sum pinguis capio atque abeo intro ad nos anthrax licet pythodicvs tu congrio qui illic relinquo agnos is sumo atque abeo intro illic et tu ille sequor tu ceterus eo huc ad nos congrio hercules iniuria dispertior pinguis agnos iste habeo pythodicvs at nunc tu do pinguis tibicina eo sanus cum ille phrugia tu autem eleusium huc intro abeo ad nos congrio o pythodice subdolus hucine detrusti ego ad senex parcus ubi si quis posco usque ad ravim posco prior quam quisquam do pythodicvs stultus et sine gratia sum tu rectus facio quando qui facio pereo congrio qui verus pythodicvs rogito iam principium in aedes turba istic nullus tu sum siquis uti volo domus abs tu affero ne opera perdo posco hic autem apud nos magnus turba atque familia sum supellex aurum vestio vasum argenteus ibi si pereo quispiam qui tu scio facilis abstineo possum si nihil obvius sum dico coquo aufero comprehendo vincio verbero in puteus condio hic tu istic nihil evenio quippe qui ubi quis surripio nihil sum sequor hic ego congrio sequor


Evclio ubi tu es, quae deblateravisti iam vicinis omnibus, meae me filiae daturum dotem? heus, Staphyla, te voco. ecquid audis? vascula intus pure propera atque elue: filiam despondi ego: hodie huic nuptum Megadoro dabo. Staphyla Di bene vortant. verum ecastor non potest, subitum est nimis. Evclio Tace atque abi. curata fac sint cum a foro redeam domum; atque aedis occlude; iám ego hic adero.— Staphyla Quid ego nunc agam? nunc nobis prope adest exitium, mi atque erili filiae, nunc probrum atque partitudo prope adest ut fiat palam; quod celatum atque occultatum est usque adhuc, nunc non potest. ibo intro, ut erus quae imperavit facta, cum veniat, sient. nam ecastor malum maerore metuo ne mixtum bibam.—

evclio ubi tu sum qui deblatero iam vicinus omnis meus ego filia do doto heus staphyla tu voco ecquis audio vasculum intus purus propero atque eluo filia despondeo ego hodie hic nubo megadoro do staphyla deus bene verto verus ecastor non possum subeo sum nimis evclio taceo atque abeo curo facio sum cum ab forum redeo domus atque aedes occludo iam ego hic adsum staphyla quis ego nunc ago nunc nos prope adsum exitium ego atque erilis filia nunc probrum atque partitudo prope adsum ut fio palam qui celo atque occultas sum usque adhuc nunc non possum eo intro ut erus qui impero facio cum venio sum nam ecastor malus maeror metuo ne misceo bibo


Evclio Illic hinc abiit. di immortales, facinus audax incipit qui cum opulento pauper homine coepit rem habere aut negotium.† veluti Megadorus temptat me ómnibus miserum modis, qui simulavit mei honoris mittere huc causa coquos: is ea causa misit, hoc qui surriperent misero mihi. condigne etiam meus med intus gallus gallinacius, qui érat anu peculiaris, perdidit paenissume. ubi erat haec defossa, occepit ibi scalpurrire ungulis cirum circa. quid opust verbis? ita mihi pectus peracuit: capio fustem, obtrunco gallum, furem manufestarium. credo edepol ego illi mercedem gallo pollicitos coquos, si id palam fecisset. exemi ex manu † manubrium. sed Megadorus meus affinis eccum incedit a foro. iam hunc non ausim praeterire, quin consistam et conloquar.

evclio illic hinc abeo deus immortalis facinus audax incipio qui cum opulentus pauper homo coepio res habeo aut negotium velut megadorus tento ego omnibus miser modus qui simulo meus honor mitto huc causa coquus is is causa mitto hic qui surripio mitto ego condignus etiam meus ego intus gallus gallinacius qui erat anus peculiaris perdo paenissume ubi sum hic defodio occipio ibi scalpurrire ungulis cirum circa quis opus verbum ita ego pectus peraceo capio fustis obtrunco gallus fur manufestarium credo edepol ego ille merces gallus polliceor coquus si is palam facio eximo ex manus manubrium sed megadorus meus affinis ecce incedo ab forum iam hic non audeo praetereo quin consisto et conloquor


Evclio Nimium lubenter edi sermonem tuom. Megadorvs An audivisti? Evclio Vsque a principio omnia. Megadorvs Tamen meó quidem animo aliquánto facias rectius, si nitidior sis filiai nuptiis. Evclio Pro re nitorem et gloriam pro copia qui habent, meminerunt sese unde oriundi sient. neque pol, Megadore, mihi neque quoiquam pauperi opinione melius res structa est domi. Megadorvs Immo est quod satis est, et di faciant ut siet plus plusque et istuc sospitent quod nunc habes. Evclio Illud mihi verbum non placet quod nunc habes. tam hoc scit me habere quam egomet. anus fecit palam. Megadorvs Quid tu te solus e senatu sevocas? Evclio Pol ego ut te accusem merito meditabar. Megadorvs Quid est? Evclio Quid sit me rogitas? qui mihi omnis angulos furum implevisti in aedibus misero mihi, qui mi intro misti in aedis quingentos coquos, cum senis manibus, genere Geryonaceo; quos si Argus servet, qui oculeus totus fuit, quem quondam Ioni Iuno custodem addidit, is numquam servet. praeterea tibicinam, quae mi interbibere sola, si vino scatat, Corinthiensem fontem Pirenam potest. tum obsonium autem— Megadorvs Pol vel legioni sat est. etiam agnum misi. Evclio Quo quidem agno sat scio magis curionem nusquam esse ullam beluam. Megadorvs Volo ego ex te scire qui sit agnus curio. Evclio Quia ossa ac pellis totust, ita cura macet. quin exta inspicere in sole ei vivo licet: ita is pellucet quasi lanterna Punica. Megadorvs Caedundum conduxi égo illum. Evclio Tum tu idem optumumst loces éfferendum; nam iam, credo, mortuost. Megadorvs Potare ego hodie, Euclio, tecum volo. Evclio Non potem égo quidem hercle. Megadorvs At ego iussero cadum unum vini veteris a me adferrier. Evclio Nolo hercle, nam mihi bibere decretum est aquam. Megadorvs Ego te hodie reddam madidum, si vivo, probe, tibi cui decretum est bibere aquam. Evclio Scio quam rem agat: ut me deponat vino, eam adfectat viam, post hoc quod habeo ut commutet coloniam. ego id cavebo, nam alicubi abstrudam foris. ego faxo et operam et vinum perdiderit simul. Megadorvs Ego, nisi quid me vis, eo lavatum, ut sacruficem.— Evclio Edepol, ne tu, aula, multos inimicos habes atque istuc aurum quod tibi concreditum est. nunc hoc mihi factu est optumum, ut ted auferam, aula, in Fidei fanum: ibi abstrudam probe. Fides, novisti me et ego te: cave sis tibi, ne in me mutassis nomen, si hoc concreduo. ibo ad te fretus tua, Fides, fiducia.—

evclio nimium libet edo sermo tuus megadorvs an audio evclio vsque ab principium omnis megadorvs tamen meo quidem animus aliquanto facio rectus si nitidus sum filia nuptiae evclio pro res nitor et gloria pro copia qui habeo memini sui unde orior sum neque pol megadore ego neque quisquam pauper opinio bonus res struo sum domus megadorvs immo sum qui satis sum et deus facio ut sum multus multus et iste sospito qui nunc habeo evclio ille ego verbum non placeo qui nunc habeo tam hic scio ego habeo quam nos anus facio palam megadorvs quis tu tu solus e senatus sevoco evclio pol ego ut tu accuso mereo meditor megadorvs quis sum evclio quis sum ego rogito qui ego omnis angulus fur impleo in aedes mitto ego qui ego intro misti in aedes quingenti coquus cum senex manus genus geryonaceus qui si argus servo qui oculeus totus sum qui quondam ionius juno custos addo is numquam servo praeterea tibicina qui ego interbibo solus si vinum scatat corinthiensis fons pirene possum tum obsonium autem megadorvs pol vel legio satis sum etiam agnos mitto evclio quo quidem agnus satis scio magis curio nusquam sum ullus belua megadorvs volo ego ex tu scio qui sum agnus curio evclio quia os atque pello totus ita cura maceo quin exta inspicio in sol is vivo licet ita is pellucet quasi lanterna punicus megadorvs caedo conduco ego ille evclio tum tu idem bonus loco efferendum nam iam credo morior megadorvs potaris ego hodie euclio tu volo evclio non poto ego quidem hercules megadorvs at ego iubeo cadus unus vinum veto ab ego adferrier evclio nolo hercules nam ego bibo decretum sum aqua megadorvs ego tu hodie reddo madidus si vivo probus tu qui decretum sum bibo aqua evclio scio quam res ago ut ego depono vinum is adfectat via post hic qui habeo ut commuto colonia ego is cavebo nam alicubi abstrudo foris ego facio et opera et vinum perdo simul megadorvs ego nisi quis ego volo is lavatum ut sacrufico evclio edepol ne tu aula multus inimicus habeo atque iste aurum qui tu concredo sum nunc hic ego factus sum bonus ut tu aufero aula in fides fanum ibi abstrudo probus fides nosco ego et ego tu caveo sum tu ne in ego mutassis nomen si hic concreduo eo ad tu fretus tuus fides fiducia


Pythodicvs Postquam óbsonavit erus et conduxit coquos tibicinasque hasce apud forum, edixit mihi ut dispertirem obsonium hic bifariam. Anthrax Me quidem hercle, dicam tibi palam, non divides; si quo tu totum me ire vis, operam dabo. Congrio Bellum et pudicum vero prostibulum popli. post si quis vellet, te haud non velles dividi. Pythodicvs Atque ego istuc, Anthrax, alio vorsum dixeram, non istuc quo tu insimulas. sed erus nuptias meus hodie faciet. Anthrax Cuius ducit filiam? Pythodicvs Vicini huius Euclionis senis e proximo. ei adeo obsoni hinc iussit dimidium dari, cocum alterum itidemque alteram tibicinam. Anthrax Nempe huc dimidium dicis, dimidium domum? Pythodicvs Nempe sícut dicis. Anthrax Quíd? hic non poterat de suo senex óbsonari filiai nuptiis? Pythodicvs Vah. Anthrax Quid negotist? Pythodicvs Quid negoti sit rogas? pumex non aeque est aridus atque hic est senex. Anthrax Ain tandem? Pythodicvs Ita esse ut dixi. tute existuma: suam rem periisse seque eradicarier. quin divom atque hominum clamat continuo fidem, de suo tigillo fumus si qua exit foras. quin cum it dormitum, follem obstringit ob gulam. Anthrax Cur? Pythodicvs Ne quid animae forte amittat dormiens. Anthrax Etiamne obturat inferiorem gutturem, ne quid animai forte amittat dormiens? Pythodicvs Haec mihi te ut tibi med aequom est, credo, credere. Anthrax Immo equidem credo. Pythodicvs At scin etiam quo modo? aquam hercle plorat, cum lavat, profundere. Anthrax Censen talentum magnum exorari pote ab istóc sene ut det, qui fiamus liberi? Pythodicvs Famem hercle utendam si roges, numquam dabit. quin ipsi pridem tonsor unguis dempserat: collegit, omnia abstulit praesegmina. Anthrax Edepol mortalem parce parcum praedicas. Pythodicvs Censen vero esse parcum et misere vivere? pulmentum pridem éi eripuit miluos: homo ad praetorem plorabundus devenit; infit ibi postulare plorans, eiulans, ut sibi liceret miluom vadarier. sescenta sunt quae memorem, si sit otium. sed uter vestrorum est celerior? memora mihi. Anthrax Ego, et multo melior. Pythodicvs Cocum ego, non furem rogo. Anthrax Cocum ergo dico. Pythodicvs Quid tu ais? Congrio Sic sum ut vides. Anthrax Cocus ille nundinalest, in nonum diem solet ire coctum. Congrio Tun, trium litterarum homo, me vituperas? fur. Anthrax Etiam fur, trifurcifer.

pythodicvs postquam obsonavit erus et conduco coquus tibicina hic apud forum edico ego ut dispertirem obsonium hic bifarius anthrax ego quidem hercules dico tu palam non divido si quo tu totus ego eo volo opera do congrio bellum et pudicus verus prostibulis populus post si quis volo tu haud non volo divido pythodicvs atque ego iste anthrax alius verto dico non iste quo tu insimulo sed erus nuptiae meus hodie facio anthrax qui duco filia pythodicvs vicinus hic euclio senex e propior is adeo obsonium hinc iubeo dimidium do coquus alter itidem alter tibicina anthrax nempe huc dimidium dico dimidium domus pythodicvs nempe sicut dico anthrax quid hic non possum de suus senex obsonaris filia nuptiae pythodicvs vah anthrax quis negotium pythodicvs quis negotium sum rogo pumex non aequus sum aridus atque hic sum senex anthrax aio tandem pythodicvs ita sum ut dico tueor existimo suus res pereo sequor eradico quin divus atque homo clamo continuo fides de suus tigillum fumus si qui exeo foras quin cum eo dormio follis obstringo ob gula anthrax cur pythodicvs ne quis anima fors amitto dormio anthrax etiam obturo inferus gutturem ne quis anima fors amitto dormio pythodicvs hic ego tu ut tu ego aequus sum credo credo anthrax immo equidem credo pythodicvs at scio etiam quo modo aqua hercules ploro cum lavo profundo anthrax censeo talentum magnus exoraris potis ab istoc seni ut do qui fio liber pythodicvs fames hercules uto si rogo numquam do quin ipse pridem tonsor unguis demo colligo omnis aufero praesegmen anthrax edepol mortal parco parcus praedico pythodicvs censeo verus sum parcus et mitto vivo pulmentum pridem ei eripio miluus homo ad praetor plorabundus devenio infio ibi postulo ploro ejulo ut sui licet miluus vado sescenti sum qui memoro si sum otium sed uter vester sum celer memoro ego anthrax ego et multus bonus pythodicvs coquus ego non fur rogo anthrax coquus ergo dico pythodicvs quis tu aio congrio sic sum ut video anthrax coquus ille nundinalis in nonus dies soleo eo coquo congrio tu tres litteraris homo ego vitupero fur anthrax etiam fur trifurcifer


Pythodicvs Heus, Staphyla, prodi atque ostium aperi. Staphyla Qui vocat? Pythodicvs Pythodicus. Staphyla Quid vis? Pythodicvs Hos ut accipias coquos tibicinamque obsoniumque in nuptias. Megadorus iussit Euclioni haec mittere. Staphyla Cererin, Pythodice, has sunt facturi nuptias? Pythodicvs Qui? Staphyla Quia temeti nihil allatum intellego. Pythodicvs At iam afferetur, si a foro ipsus redierit. Staphyla Ligna hic apud nos nulla sunt. Congrio Sunt asseres? Staphyla Sunt pol. Congrio Sunt igitur ligna, ne quaeras foris. Staphyla Quid, impurate? quamquam Volcano studes, cenaene causa aut tuae mercedis gratia nos nostras aedis postulas comburere? Congrio Haud postulo. Pythodicvs Duc istos intro. Staphyla Sequimini.—

pythodicvs heus staphyla prodo atque ostium aperio staphyla qui voco pythodicvs pythodicus staphyla quis volo pythodicvs hic ut accipio coquus tibicina obsonium in nuptiae megadorus iubeo euclio hic mitto staphyla ceres pythodice hic sum facio nuptiae pythodicvs qui staphyla quia temetum nihil affero intellego pythodicvs at iam affero si ab forum ipse redeo staphyla lignum hic apud nos nullus sum congrio sum assero staphyla sum pol congrio sum igitur lignum ne quaero foris staphyla quis inpuro quamquam volcanus studeo cena causa aut tuus merces gratia nos noster aedes postulo comburo congrio haud postulo pythodicvs duco iste intro staphyla sequor


Evclio Hoc quidem hercle, quoquo íbo, mecum erit, mecum feram, neque isti id in tantis periclis umquam committam ut siet. ite sane nunciam omnes, et coqui et tibicinae, etiam íntro duce, si vis, vel gregem venalium, coquite, facite, festinate nunciam quantum libet. Congrio Temperi, postquam implevisti fusti fissorum caput. Evclio Intro abite, opera huc conducta est vostra, non oratio. Congrio Heus, senex, pro vapulando hercle égo abs te mercedem petam. coctum ego, non vapulatum, dudum conductus fui. Evclio Lege agito mecum. molestus ne sis. i et cenam coque, aut abi in malum cruciatum ab aedibus. Congrio Abi tu modo.—

evclio hic quidem hercules quisquis ibo ego sum ego fero neque iste is in tantus periculum umquam committo ut sum eo sanus nuncia omnis et coquo et tibicina etiam intro dux si volo vel grex venalis coquo facio festino nuncia quantus libet congrio temperius postquam impleo fustis fissor caput evclio intro abito opus huc conduco sum vester non oratio congrio heus senex pro vapulo hercules ego abs tu merces peto coquo ego non vapulo dudum conduco sum evclio lex ago ego molestus ne sum eo et cena coquo aut abeo in malus cruciatus ab aedes congrio abeo tu modo


Evclio Redi. quó fugis nunc? téne, tene. Congrio Quid, stólide, clamas? Evclio Quia ad trís viros iam ego déferam nomén tuom. Congrio Quam ob rem? Evclio Quia cultrum habes. Congrio Cocum decet. Evclio Quid comminatus es mihi? Congrio Istud male factum arbitror, quia nón latus fódi. Evclio Homo nullust te scelestior qui vivat hodie, neque quoi égo de industria ámplius male plús libens fáxim. Congrio Pol etsí taceas, palam id quidem est: res ipsa testist; ita fustibus sum mollior magis quam úllus cinaédus. sed quid tibi nos tactiost, mendice homo? Evclio Quae res? etiam rogitas? an quia minus quam aéquom erat feci? Congrio Sine, at hércle cum magnó malo tuo, si hóc caput séntit. Evclio Pol ego haud scio quid post fuat: tuom núnc caput séntit. sed in aedibus quid tibi meis nam erat negoti me absente, nisi ego iusseram? volo scíre. Congrio Tace érgo. quia venimus coctum ad nuptias. Evclio Quid tu, malum, cúras, utrum crudum an coctum ego edim, nisi tu mi es tutor? Congrio Volo scire, sínas an non sinas nos coquere hic cenam? Evclio Volo scire ego item, meae domi mean sálva futura? Congrio Vtinam mea mihi modo auferam, quae ádtuli, salva: me haud paenitet, tua ne expetam. Evclio Scio, né doce, novi. Congrio Quid est quá prohibes nunc gratia nos coquere hic cenam? quid fecimus, quid diximus tibi secus quam velles? Evclio Etiam rogitas, sceleste homo, qui angulós in omnis mearum aedium et conclavium mihi pervium facitis? ibi ubí tibi erat negotium, ad focum si adesses, non fissile auferres caput: merito id tibi factum est. adeo ut tu meam sententiam iam noscere possis: si ad ianuam huc accesseris, nisi iussero, propius, ego te faciam miserrimus mortalis uti sis. scis iam meam sententiam.— Congrio Quo abis? redi rursum. ita me bene amet Laverna, uti te iam, nisi reddi mihí vasá iubes, pípulo hic differam ante aédis. quíd ego nunc agám? ne ego edepol véni huc auspició malo. nummo sum conductus: plus iam medico mercedest opus.

evclio redeo quo fugio nunc tene teneo congrio quis stolide clamo evclio quia ad tris vir iam ego deferam nomen tuus congrio quam ob res evclio quia culter habeo congrio coquus decet evclio quis commino sum ego congrio iste malus facio arbitror quia non latus fodi evclio homo nullus tu scelestus qui vivo hodie neque qui ego de industria amplius malus plus libet faxim congrio pol etsi taceo palam is quidem sum res ipse testis ita fustis sum mollio magis quam ullus cinaedus sed quis tu nos tactio mendicus homo evclio qui res etiam rogito an quia paruus quam aequom sum facio congrio sinis at hercle cum magno malus tuus si hoc caput sentit evclio pol ego haud scio quis post sum tuus nunc caput sentit sed in aedes quis tu meus nam sum negotium ego absum nisi ego jubeo volo scire congrio taceo ergo quia venio coquo ad nuptiae evclio quis tu malus curas utrum crudus an coquo ego edo nisi tu ego sum tuto congrio volo scio sinas an non sino nos coquo hic cena evclio volo scio ego item meus domus meo salva sum congrio vtinam meus ego modo aufero qui adtulis salvo ego haud paeniteo tuus ne expeto evclio scio ne doceo nosco congrio quis sum qua prohibeo nunc gratia nos coquo hic cena quis facio quis dico tu secus quam volo evclio etiam rogito scelestus homo qui angulos in omnis meus aedes et conclave ego pervius facio ibi ubi tu sum negotium ad focus si adsum non fissilis aufero caput mereo is tu facio sum adeo ut tu meus sententia iam nosco possum si ad ianua huc accedo nisi iubeo propius ego tu facio miser mortalis uti sum scio iam meus sententia congrio quo abeo redeo rursum ita ego bene amo laverna uti tu iam nisi reddo mihi vasa iubeo pipulo hic differo ante aedis quid ego nunc agam ne ego edepol veni huc auspicio malus nummus sum conduco multus iam medico merces opus


Evclio Tu modo cave quoiquam indicassis aurum meum esse istic, Fides: non metuo ne quisquam inveniat, ita probe in latebris situmst. edepol ne illic pulchram praedam agát, si quis illam invenerit aulam onustam auri; verum id te quaeso ut prohibessis, Fides. nunc lavabo, ut rem divinam faciam, ne affinem morer quin ubi accersát meam extemplo filiam ducat domum. vide, Fides, etiam atque etiam nunc, salvam ut aulam abs te auferam: tuae fide concredidi aurum, in tuo luco et fano est situm.— Strobilvs Di immortales, quod ego hunc hominem facinus audivi loqui: se aulam onustam auri abstrusisse hic intus in fano Fide. cave tu illi fidelis, quaeso, potius fueris, quam mihi. atque hic pater est, ut ego opinor, huius, erus quám amat, virginis. ibo hinc intro, perscrutabor fanum, si inveniam uspiam aurum, dúm hic est occupatus. sed si repperero, o Fides, mulsi congialem plenam faciam tibi fideliam. id adeo tibi faciam; verum ego mihi bibam, ubi id fecero.—

evclio tu modo caveo quisquam indicassis aurum meus sum istic fides non metuo ne quisquam invenio ita probus in latebra sino edepol ne illic pulcher praeda agat si quis ille invenio aula onustus aurum verus is tu quaeso ut prohibeo fides nunc lavo ut res divina facio ne affinis moror quin ubi accersat meus extemplo filia duco domus video fides etiam atque etiam nunc salvus ut aula abs tu aufero tuus fides concredo aurum in tuus lucus et fanum sum sino strobilvs deus immortalis qui ego hic homo facinus audio loquor sui aula onustus aurum abstrudo hic intus in fanum fides caveo tu ille fidelis quaeso potis sum quam ego atque hic pater sum ut ego opinor hic erus quam amo virgo eo hinc intro perscrutor fanum si invenio uspiam aurum dum hic sum occupo sed si reperio o fides mulsum congial plenus facio tu fidelia is adeo tu facio verus ego ego bibo ubi is facio


Strobilvs Di ímmortales, quíbus et quantis mé donatis gaúdiis. quadrilibrem aulam aúro onustam hábeo. quis me est ditior? quis me Athenis nunc magis quisquam est homo cui di sint propitii? Lyconides Certo enim ego vocem hic loquentis modo mi audire visus sum. Strobilvs Hem, érumne ego aspició meum? Lyconides Videón ego hunc servóm meum? Strobilvs Ipsus est. Lyconides Haud alius est. Strobilvs Congrediar. Lyconides Contollam gradum. credo ego illum, út iussi, eámpse anum adiisse, huius nutrícem virginis. Strobilvs Quin ego illi me invenisse dico hanc praedam igitur orabo ut manu me emittat. ibo atque eloquar. repperi— Lyconides Quid repperisti? Strobilvs Non quod pueri clamitant in faba se repperisse. Lyconides Iamne autem, ut soles? deludis. Strobilvs Ere, mane, eloquar iam, ausculta. Lyconides Age ergo loquere. Strobilvs Repperi hodie, ere, divitias nimias. Lyconides Vbinam? Strobilvs Quadrilibrem, inquam, aulam auri plenam. Lyconides Quod ego facinus audio ex te? Euclioni hic seni subripuit. ubi id est aurum? Strobilvs In arca apud me. nunc volo me emitti manu. Lyconides Égone te emittám manu, scélerum cumulatissume? Strobilvs Abi, ere, scio quam rem geras. lépide hercle animum tuom temptavi. iám ut eriperes apparabas: quid faceres, si repperissem? Lyconides Non potes probasse nugas. i, redde aurum. Strobilvs Reddam ego aurum? Lyconides Redde, inquam, út huic reddatur. Strobilvs Vnde? Lyconides Quod modo fassus es esse in arca. Strobilvs Soleo hercle ego garrire nugas. Lyconides Strobilvs Itá loquor. Lyconides At scin quo modo? Strobilvs Vel hercle énica, numquam hinc feres a me pro illís corcotis, stróphiis, sumptu uxório ut admemordit hominem (Evclio) ego ecfodiebam ín die denos scrobes. (Evclio) nec noctu nec diu quietus umquam servabam eam: nunc dormiam. qui mi holera cruda ponunt, hallec adduint.

strobilvs deus immortal quibus et quantus me dono gaudiis quadrilibris aula auro onustus habeo quis ego sum dives quis ego athenae nunc magis quisquam sum homo qui deus sum propitius lyconides certus enim ego voco hic loquor modo ego audio video sum strobilvs hem erumne ego aspicio meus lyconides videon ego hic servom meus strobilvs ipse sum lyconides haud alius sum strobilvs congredior lyconides contollo gradus credo ego ille ut iubeo eampse anus adeo hic nutricem virgo strobilvs quin ego ille ego invenio dico hic praeda igitur oro ut manus ego emitto eo atque eloquor reperio lyconides quis reperio strobilvs non qui puer clamito in faba sui reperio lyconides jam autem ut soleo deludo strobilvs eremus mane eloquor iam ausculto lyconides ago ergo loquor strobilvs reperio hodie eremus divitiae nimius lyconides vbinam strobilvs quadrilibris inquam aula aurum plenus lyconides qui ego facinus audio ex tu euclio hic senex surripio ubi is sum aurum strobilvs in arca apud ego nunc volo ego emitto manus lyconides egone tu emittam manus scelerum cumulo strobilvs abeo eremus scio quam res gero lepide hercules animus tuus tento iam ut eripio appario quis facio si reperio lyconides non possum probo nugae eo reddo aurum strobilvs reddo ego aurum lyconides reddo inquam ut hic reddo strobilvs vnde lyconides qui modo fateor sum sum in arca strobilvs soleus hercules ego garrio nugae lyconides strobilvs ita loquor lyconides at scio quo modo strobilvs vel hercules enica numquam hinc fero ab ego pro illis corcotis strophiis sumo uxorio ut admemordit homo evclio ego ecfodiebam in dies deni scrobis evclio neque nox neque diu quiesco umquam servo is nunc dormio qui ego holus crudus pono hallec addo