Captivi

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Pver Diéspiter te dique, Ergasile, perdant et ventrem tuom, parasítosque omnis, et qui posthac cenam parasitis dabit. cladés calamitasque, intemperies módo in nostram advenit domum. quasi lúpus esuriens ille metui ne in me faceret impetum. ubi impetum nimisque hércle ego illum male formidabam, ita frendebat dentibus. advéniens deturbavit totum cum carne carnarium: arrípuit gladium, praetruncavit tribus tegoribus glandia; aulás calicesque omnes confregit, nisi quae modiales erant. cocum pércontabatur, possentne seriae fervescere. cellás refregit omnis intus reclusitque armarium. adsérvate istunc, sultis, servi. ego ibo, ut conveniam senem, dicam út sibi penum alium adornet, siquidem sese uti volet; nam híc quidém, ut adornat, aut iam nihil est aut iam nihil erit.—

pver diespiter tu deus ergasilis perdo et venter tuus parasitosque omnis et qui posthac cena parasitus do clades calamitas intemperies modo in noster advenio domus quasi lupus esurio ille metuo ne in ego facio impetus ubi impetus nimis hercle ego ille malus formido ita frendo dens adveniens deturbo totus cum carnis carnarius arripuit gladius praetrunco tres tegoribus glandium aulas calix omnis confringo nisi qui modial sum coquus percontabatur possum seria fervesco cellas refringo omnis intus recludo armarium adservate iste sultis servio ego eo ut convenio senex dico ut sui penum alius adorno siquidem sui uti volo nam hic quidem ut adorno aut iam nihil sum aut iam nihil sum


Hegio Age tu illuc procede, bone vir, lepidum mancupium meum. Stalagmvs Quid me oportet facere, ubi tu talis vir falsum autumas? fui ego bellus, lepidus: bonus vir numquam, neque frugi bonae, neque ero umquam, ne erres: spem ponas me bonae frugi fore. Hegio Propemodum ubi loci fortunae tuae sint facile intellegis. sí eris verax, tua ex re, facies ex mala meliusculam. recte et vera loquere, sed neque vere neque tu recte adhuc fecisti umquam. Stalagmvs Quod ego fatear, credin pudeat cum autumes? Hegio At ego faciam ut pudeat, nam in ruborem te totum dabo. Stalagmvs Eia, credo ego imperito plagas minitaris mihi. tandem ista aufer ac dic quid fers, ut feras hinc quod petis. Hegio Satis . sed iam fieri dicta compendi volo. Stalagmvs Vt vis fiat. Hegio Bene morigerus fuit puer, nunc non decet. hoc agamus. iam animum advorte ac mihi quae dicam edissere. Stalagmvs Nugae istaec sunt. non me censes scire quid dignus siem? Hegio At ea subterfugere potis es pauca, si non omnia. Stalagmvs Pauca effugiam, scio; nam multa evenient, et merito meo, quia et fugi et tibi surripui filium et eum vendidi. Hegio Cui homini? Stalagmvs Theodoromedi in Alide Polyplusio, sex minis. Hegio Pro di immortales, is quidem huius est pater Philocrati. Stalagmvs Quin melius novi quam tu et vidi saepius. Hegio Serva, Iuppiter supreme, et me et meum gnatum mihi. Philocrates, per tuom te genium óbsecro, exi, te volo.

hegio ago tu illic procedo bonus vir lepidus mancupium meus stalagmvs quis ego oportet facio ubi tu talis vir falsus autumo sum ego bellus lepidus bonus vir numquam neque frugi bonus neque sum umquam ne erro spes pono ego bonus frugi sum hegio propemodum ubi locus fortuna tuus sum facilis intellego si sum verax tuus ex res facies ex malus meliusculus rectus et verus loquor sed neque verus neque tu rectus adhuc facio umquam stalagmvs qui ego fateor credo pudeo cum autumo hegio at ego facio ut pudeo nam in rubor tu totus do stalagmvs eia credo ego imperitus plaga minitaris ego tandem iste aufero atque dico quis fero ut ferus hinc qui peto hegio satis sed iam fio dictum compendium volo stalagmvs vt volo fio hegio bene morigerus sum puer nunc non decet hic ago iam animus adverto atque ego qui dico edissero stalagmvs nugae iste sum non ego censeo scio quis dignus sum hegio at is subterfugio potio sum paucus si non omnis stalagmvs paucus effugio scio nam multus evenio et mereo meus quia et fugio et tu surripio filius et is vendo hegio qui homo stalagmvs theodoromedi in alis polyplusius sex minae hegio pro deus immortalis is quidem hic sum pater philocrati stalagmvs quin bonus nosco quam tu et video saepis hegio servo iuppiter superus et ego et meus nascor ego philocrates per tuus tu genius obsecro exeo tu volo


Hegio Quanto ín pectore hánc rem meó magis volúto, tanto mi aegritudo auctiór est in animo. ad illum modum sublitum os esse mi hodie! neque íd perspicere quivi. quod cúm scibitúr, tum per úrbem inridébor. cum extemplo ad forum advenero, omnes loquentur: hic illest senex doctus, quoi verba data sunt. sed Ergasilus estne hic, procúl quem video? conlécto quidem est pallio. quidnam acturust? Ergasilvs Move áps te moram átque, Ergásile, age hanc rem. éminor interminorque, ne mi obstiterit obviam nisi quis satis diu vixisse sese homo arbitrabitur. nam qui obstiterit, ore sistet. Hegio Hic homo pugilatum incipit. Ergasilvs Facere certumst. proinde ita omnes itinera insistant sua, ne quis in hanc plateam negoti conferat quicquam sui. nam meus est ballista pugnus, cubitus catapultast mihi, umerus aries, tum genu quemque icero ad terram dabo, dentilegos omnes mortales faciam, quemque offendero. Hegio Quae illaec eminatiost nam? nequeo mirari satis. Ergasilvs Faciam ut huius diei locique meique semper meminerit. Hegio Quid hic homo tantum incipissit facere cum tantis minis? Ergasilvs Prius edico, ne quis propter culpam capiatur suam: continete vos domi, prohibete a vobis vim meam. Hegio Mira edepol sunt, ní hic in ventrem sumpsit confidentiam. vae misero illi, cuius cibo iste factust imperiosior. Ergasilvs Tum pistores scrofipasci, quí alunt furfuribus sues, quarum odore praeterire nemo pistrinum potest: eorum si quoiusquam scrofam in publico conspexero, ex ipsis dominis meis pugnis exculcabo furfures. Hegio Basilicas edictiones atque imperiosas habet: satur homost, habet profecto in ventre confidentiam. Ergasilvs Tum piscatores, qui praebent populo pisces foetidos, qui advehuntur quadrupedanti crucianti cantherio, quorum odos subbasilicanos omnes abigit in forum, eis ego ora verberabo surpiculis piscariis, ut sciant, alieno naso quam exhibeant molestiam. tum lanii autem, qui concinnant liberis orbas oves, qui locant caedundos agnos et duplam agninam danunt, qui petroni nomen indunt verveci sectario, eum ego si in via petronem publica conspexero, et petronem et dominum reddam mortales miserrumos. Hegio Eugepae, edictiones aedilicias hic quidem habet, mirumque adeost ni hunc fecere sibi Aetóli agoranomum. Ergasilvs Non ego nunc parasitus sum, sed regum rex regalior, tantus ventri commeatus meo adest in portu cibus. sed ego cesso hunc Hegionem onerare laetitia senem, quó homine hominum adaeque nemo vivit fortunatior? Hegio Quae illaec est laetitia, quam illic laetus largitur mihi? Ergasilvs Heus ubi estis? ecquis hic est? ecquis hoc aperit ostium? Hegio Hic homo ad cenam recipit se ad me. Ergasilvs Áperite hasce ambas fores prius quam pultando assulatim foribus exitium adfero. Hegio Perlúbet hunc hominem colloqui. Ergásile. Ergasilvs Ergasilum qui vocat? Hegio Respíce. Ergasilvs Fortuna quod tibi nec fácit nec faciet, me iubes. séd quis est? Hegio Réspice ad me, Hégio sum. Ergasilvs Óh mihi, quántum est hominum óptumorum óptume, in témpore advenis. Hegio Nescío quem ad portum náctus es ubi cénes, eo fastídis. Ergasilvs Cédo manum. Hegio Manum? Ergasilvs Manum, inquam, cedo tuam actutum. Hegio Tene. Ergasilvs Gaude. Hegio Quid ego gaudeam? Ergasilvs Quia ego impero, age gaude modo. Hegio Pol maerores mi antevortunt gaudiis. Ergasilvs iám ego ex corpore exigam omnis maculas maerorum tibi. gaude audacter. Hegio Gaudeo, etsi nil scio quod gaudeam. Ergasilvs Bene facis. iubé— Hegio Quid iubeam? Ergasilvs Ignem ingentem fieri. Hegio Ignem ingentem? Ergasilvs Ita dico, magnus ut sit. Hegio Quid? me, volturi, tuan causa aedis incensurum censes? Ergasilvs Noli irascier. iuben an non iubes astitui aúlas, patinas elui, † laridum atque epulas foveri foculis ferventibus? alium pisces praestinatum abire? Hegio Hic vigilans somniat. Ergasilvs Alium porcinam atque agninam et pullos gallinaceos? Hegio Scis bene esse, si sit unde. Ergasilvs † Pernam atque ophthalmiam, horaeum, scombrum et trygonum et cetum, et mollem caseum? Hegio Nominandi istorum tibi erit magis quam edundi copia hic apud me, Ergasile. Ergasilvs Mean me causa hoc censes dicere? Hegio Nec nihil hodie nec multo plus tu hic edes, ne frustra sis. proin tu tui cottidiani victi ventrem ad me afferas. Ergasilvs Quin ita faciam, ut tute cupias facere sumptum, etsi ego vetem. Hegio Egone? Ergasilvs Tune. Hegio Tum tu mi igitur erus es. Ergasilvs Immo benevolens. vin te faciam fortunatum? Hegio Malim quam miserum quidem. Ergasilvs Cedo manum. Hegio Em manum. Ergasilvs Di te omnes adiuvant. Hegio Nil sentio. Ergasilvs Non enim es in senticeto, eo non sentis. sed iube vasa tibi pura apparari ád rem divinam cito, atque agnum afferri proprium pinguem. Hegio Cur? Ergasilvs Vt sacrufices. Hegio Cui deorum? Ergasilvs Mi hercle, nam égo nunc tibi sum summus Iuppiter, idem ego sum Salus, Fortuna, Lux, Laetitia, Gaudium. proin tu deum hunc saturitate facias tranquillum tibi. Hegio Esurire mihi videre. Ergasilvs Mi quidem esurio, non tibi. Hegio Tuo arbitratu, facile patior. Ergasilvs Credo, puer. Hegio Iuppiter te dique perdant. Ergasilvs Te hercle—mi aequom est gratias agere ob nuntium; tantum ego nunc porto a portu tibi boni: nunc tu mihi places. Hegio Abi, , sero post tempus venis. Ergasilvs Igitur olim si advenissem, magis tu tum istuc diceres; nunc hanc laetitiam accipe a me, quam fero. nam filium tuom modo in portu Philopolemum vivom, salvom et sospitem vidi in publica celoce, ibidémque illum adulescentulum Aleum una et tuom Stalagmum servom, qui aufugit domo, qui tibi surripuit quadrimum puerum filiolum tuom. Hegio Abi in malam rem, ludis me. Ergasilvs Ita me amabit sancta Saturitas, Hegio, itaque suo me semper condecoret cognomine, ut ego vidi. Hegio Meum gnatum? Ergasilvs Tuom gnatum et genium meum. Hegio Et captivom illum Alidensem? Ergasilvs μὰ τὸν Ἀπόλλω. Hegio Et servolum meum Stalagmum, meum qui gnatum surripuit? Ergasilvs ναὶ τὰν κόραν. Hegio Iam credo? Ergasilvs ναὶ τὰν πραινέστην. Hegio Venit? Ergasilvs ναὶ τὰν σιγνίαν. Hegio Certon? Ergasilvs ναὶ τὸν φρουσινῶνα. Hegio Vide sis. Ergasilvs ναὶ τὸν Ἀλάτριον. Hegio Quid tu per barbaricas urbes iuras? Ergasilvs Quia enim item asperae sunt ut tuom victum autumabas esse. Hegio Vae aetati tuae. Ergasilvs Quippe quando mihi nil credis, quod ego dico sedulo. sed Stalagmus quoius erat tunc nationis, cum hinc abit? Hegio Siculus. Ergasilvs At nunc Siculus non est, Boius est, Boiam terit: liberorum quaerundorum causa ei, credo, uxor datast. Hegio Dic, bonan fide tu mi istaec verba dixisti? Ergasilvs Bona. Hegio Di immortales, iterum gnatus videor, si vera autumas. Ergasilvs Ain tu? dubium habebis etiam, sancte quom ego iurem tibi? postremo, Hegio, si parva iuri iurandost fides, vise ad portum. Hegio Facere certumst. tu intus cura quod opus est. sume, posce, prome quid vis. te facio cellarium. Ergasilvs Nam hercle, nisi mantiscinatus probe ero, fusti pectito. Hegio Aeternum tibi dapinabo victum, si vera autumas. Ergasilvs Vnde id? Hegio A me meoque gnato. Ergasilvs Sponden tu istud? Hegio Spondeo. Ergasilvs At ego tuom tibi advenisse filium respondeo. Hegio Cura quam optume potes.— Ergasilvs Bene ambula et redambula.

hegio quantus in pectus hanc res meo magis voluto tantus ego aegritudo auctior sum in animus ad ille modus sublino os sum ego hodie neque id perspicio queo qui cum scibitur tum per urbem inridebor cum extemplo ad forum advenio omnis loquor hic ille senex doceo qui verbum do sum sed ergasilus edo hic procul qui video conlecto quidem sum pallium quisnam ago ergasilvs moveo aps tu mora atque ergasilis ago hic res eminor intermino ne ego obsto obvius nisi quis satis diu vivo sui homo arbitror nam qui obsto os sisto hegio hic homo pugilatus incipio ergasilvs facio certus proinde ita omnis iter insisto suus ne quis in hic platalea negotium confero quisquam suus nam meus sum ballista pugnus cubo catapulta ego umerus aries tum genu quisque icero ad terra do dentilegus omnis mortalis facio quisque offendo hegio qui illic eminatiost nam nequeo miror satis ergasilvs facio ut hic dies locus meus semper memini hegio quis hic homo tantus incipisso facio cum tantus minae ergasilvs prior edico ne quis propter culpa capio suus contineo tu domus prohibeo ab tu vis meus hegio mirus edepol sum ni hic in venter sumo confidentiam vae mitto ille qui cibus iste facio imperiosus ergasilvs tum pistor scrofipascus qui alo furfur sus qui odor praetereo nemo pistrinum possum is si quoiusquam scrofa in publicus conspicio ex ipse dominus meus pugna exculco furfur hegio basilica edictio atque imperiosus habeo satur homo habeo profecto in venter confidentiam ergasilvs tum piscator qui praebeo populus piscis foetidos qui adveho quadrupedanti crucio cantherius qui odos subbasilicanus omnis abigo in forum is ego os verbero surpiculis piscarius ut scio alienus naso quam exhibeo molestia tum lanipendius autem qui concinno liber orbo ovo qui loco caedo agnus et dupla agnina danunt qui petronius nomen indo verveci sectarius is ego si in via petro publicus conspicio et petro et dominus reddo mortalis miserrumos hegio eugepae edictio aedilicias hic quidem habeo mirus adeo ni hic facio sui aetoli agoranomus ergasilvs non ego nunc parasitus sum sed rex rex regalior tantus venter commeatus meus adsum in portus cibus sed ego cedo hic hegio onero laetitia senex quo homo homo adaeque nemo vivo fortuno hegio qui illic sum laetitia quam illic laetus largior ego ergasilvs heus ubi sum ecquis hic sum ecquis hic aperio ostium hegio hic homo ad cena recipio sui ad ego ergasilvs aperite hic ambo foris prior quam pulto assulatim foris exitium affero hegio perlubet hic homo colloquor ergasilis ergasilvs ergasilis qui voco hegio respice ergasilvs fortuna qui tu neque facit neque facio ego iubeo sed quis sum hegio respice ad ego hegio sum ergasilvs oh ego quantum sum homo optumorum optume in tempore advenio hegio nescio qui ad portus nactus sum ubi cenes is fastidis ergasilvs cedo manus hegio manus ergasilvs manus inquam cedo tuus actus hegio tenos ergasilvs gaudeo hegio quis ego gaudeo ergasilvs quia ego impero ago gaudeo modo hegio pol maeror ego anteverto gaudium ergasilvs iam ego ex corpus exigo omnis maculo maeror tu gaudeo audacter hegio gaudeo etsi nihil scio qui gaudeo ergasilvs bene facio iube hegio quis jubeo ergasilvs ignis ingens fio hegio ignis ingens ergasilvs ita dico magnus ut sum hegio quis ego vultur tuus causa aedes incendo censeo ergasilvs nolo irasco jubeo an non iubeo astituo aulas patina eluo laridum atque epulae foveo foculis ferveo alius piscis praestino abeo hegio hic vigilo somnio ergasilvs alius porcina atque agnina et pullus gallinaceus hegio scio bene sum si sum unde ergasilvs perna atque ophthalmia horaeus scomber et trygon et cetus et mollis caseus hegio nomino iste tu sum magis quam edo copia hic apud ego ergasilis ergasilvs meo ego causa hic censeo dico hegio neque nihil hodie neque multus multus tu hic edo ne frustra sum proinde tu tuus cottidianus vinco venter ad ego affero ergasilvs quin ita facio ut tueor cupio facio sumo etsi ego veto hegio ego ergasilvs tu hegio tum tu ego igitur erus sum ergasilvs immo benevolens volo tu facio fortuno hegio malo quam miser quidem ergasilvs cedo manus hegio em manus ergasilvs deus tu omnis adjuvo hegio nihil sentio ergasilvs non enim sum in senticetum is non sentio sed jubeo vasum tu purus appararis ad res divina cito atque agnos affero proprius pinguis hegio cur ergasilvs vt sacrufico hegio qui deus ergasilvs ego hercules nam ego nunc tu sum summus iuppiter idem ego sum salus fortuna lux laetitia gaudium proinde tu deus hic saturitas facio tranquillus tu hegio exsurio ego video ergasilvs ego quidem esurio non tu hegio tuus arbitratus facilis patior ergasilvs credo puer hegio iuppiter tu deus perdo ergasilvs tu hercules ego aequus sum gratia ago ob nuntius tantus ego nunc porto ab portus tu bonus nunc tu ego placo hegio abeo serus post tempus venio ergasilvs igitur olim si advenio magis tu tum iste dico nunc hic laetitia accipio ab ego quam fero nam filius tuus modo in portus philopolemum vivus salvus et sospes video in publicus celoce ibidemque ille adulescentulus aleus unus et tuus stalagmus servus qui aufugio domus qui tu surripio quadrimus puer filiolus tuus hegio abeo in malus res ludus ego ergasilvs ita ego amo sancio saturitas hegio itaque suus ego semper condecoro cognomen ut ego video hegio meus nascor ergasilvs tuus nascor et genius meus hegio et captivus ille alidensis ergasilvs hegio et servulus meus stalagmus meus qui nascor surripio ergasilvs hegio iam credo ergasilvs hegio venio ergasilvs hegio certo ergasilvs hegio video sum ergasilvs hegio quis tu per barbaricus urbs juro ergasilvs quia enim item asper sum ut tuus vinco autumo sum hegio vae aetas tuus ergasilvs quippe quando ego nihil credo qui ego dico sedulus sed stalagmus qui sum tunc natio cum hinc abeo hegio siculus ergasilvs at nunc siculus non sum boius sum boia tero liberi quaero causa is credo uxor do hegio dico bonus fides tu ego iste verbum dico ergasilvs bonus hegio deus immortalis iterum nascor video si verus autumo ergasilvs aio tu dubius habeo etiam sancio cum ego juro tu postremo hegio si parvus jus juro fides video ad portus hegio facio certus tu intus cura qui opus sum sumo posco promo quis volo tu facio cellarius ergasilvs nam hercules nisi mantiscinatus probus sum fustis pecto hegio aeternus tu dapino vinco si verus autumo ergasilvs vnde is hegio ab ego meo nascor ergasilvs spondeo tu iste hegio spondeo ergasilvs at ego tuus tu advenio filius respondeo hegio cura quam bonus possum ergasilvs bene ambulo et redambulo


Ergasilvs Iuventus nomen indidit Scorto mihi, eo quía invocatus soleo esse in convivio. scio absúrde dictum hoc derisores dicere, at ego aio recte. nam scortum in convivio sibi amator, talos quom iacit, scortum invocat. estne invocatum an non est? est planissume; verum hercle vero nos parasiti planius, quos numquam quisquam neque vocat neque invocat. quasi mures semper edimus alienum cibum; ubi res prolatae sunt, quom rus homines eunt, simul prolatae res sunt nostris dentibus. quasi, cum caletur, cocleae in occulto latent, suo sibi suco vivont, ros si non cadit, item parasiti rebus prolatis latent in occúlto miseri, victitant suco suo, dum ruri rurant homines quos ligurriant. prolatis rebus parasiti venatici sumus, quando res redierunt, molossici odiosicique et multum incommodestici. et hic quidem hercle, nisi qui colaphos perpeti potest parasitus frangique aulas in caput, ire extra portam Trigeminam ad saccum licet. quod mihi ne eveniat, non nullum periculum est. nam postquam meus rex est potitus hostium— ita nunc belligerant Aetoli cum Aleis; nam Aetolia haec est, illic est captus in Alide, Philopolemus, huius Hegionis filius senis, qui hic habitat, quae aedes lamentariae mihi sunt, quas quotienscumque conspicio fleo; nunc hic occepit quaestum hunc fili gratia inhonestum et maxime alienum ingenio suo: homines captivos commercatur, si queat aliquem invenire, suom qui mutet filium. quod quidem ego nimis quam cupio ut impetret; nam ni illum recipit, nihil est quo me recipiam. nam nulla est spes iuventútis, sese omnis amant; ille démum antiquis est adulescens moribus, cuius númquam voltum tranquillavi gratiis. condigne pater est eius moratus moribus. nunc ad eum pergam. sed aperitur ostium, unde sáturitate saepe ego exii ebrius.

ergasilvs juventus nomen indo scortum ego is quia invoco soleo sum in convivium scio absurde dico hic derisor dico at ego aio rectus nam scortum in convivium sui amator talus cum jacio scortum invoco edo invoco an non sum sum planus verus hercules verus nos parasitus planus qui numquam quisquam neque voco neque invoco quasi mus semper edo alienus cibus ubi res profero sum cum rus homo eo simul profero res sum noster dens quasi cum caleo coclea in occulo lateo suus sui sucus vivo rus si non cado item parasitus res profero lateo in occulto miser victito sucus suus dum rus ruro homo qui ligurriant profero res parasitus venaticus sum quando res redeo molossici odiosicus et multus incommodesticus et hic quidem hercules nisi qui colaphus perpetior possum parasitus frango aula in caput eo extra porta trigeminus ad saccus licet qui ego ne evenio non nullus periculum sum nam postquam meus rex sum potior hostis ita nunc belligero aetolus cum aleus nam aetolius hic sum illic sum capio in alis philopolemus hic hegio filius senex qui hic habito qui aedes lamentarius ego sum qui quotienscumque conspicio fleo nunc hic occipio quaestus hic filis gratia inhonestus et magnus alienus ingenium suus homo captivus commercor si queo aliquis invenio suus qui muto filius qui quidem ego nimis quam cupio ut impetro nam ni ille recipio nihil sum quo ego recipio nam nullus sum spes iuventutis sui omnis amo ille demum antiquus sum adulescens mos qui numquam vultus tranquillo gratia condignus pater sum is moror mos nunc ad is pergo sed aperio ostium unde saturitas saepe ego exeo ebrius


Hegio Quid est suávius, quam bene rém gerere, bonó publicó, sic ut égo feci herí, cum emi hósce homines: ubi quísque vident, eúnt obviam gratulánturque eám rem. íta me miserum restitando retinendoque lassum reddiderunt: vix éx gratulándo misér iam eminebam. tandem ábii ad praetórem; ibí vix requiévi: rogo sýngraphum, datur mi ílico; dedi Týndaro: ille abiít domum. inde ílico praevórtor domúm, postquam id áctum est; eo prótinus ad fratrém, mei ubi súnt alii captívi. rogo, Philocratem ex Alide ecquis hominum noverit: tandem hic exclamat, eum sibi esse sodalem; dico eum esse apud me; hic extemplo orat obsecratque, eum sibi ut liceat videre: iussi ílico hunc exsolvi. nunc tu sequere me, ut quód me oravisti ímpetres, eum hóminem uti convénias.—

hegio quis sum suavius quam bene rem gero bono publico sic ut ego facio heri cum emo hosce homo ubi quisque video eunt obvius gratulanturque eam res ita ego miser restito retineo lassus reddo vix ex gratulando miser iam emineo tandem abii ad praetorem ibi vix requievi rogo syngraphum do ego ilico do tyndaro ille abiit domus inde ilico praevortor domum postquam is actum sum is protinus ad fratrem meus ubi sunt alius captivi rogo philocratem ex alis ecquis homo nosco tandem hic exclamo is sui sum sodalis dico is sum apud ego hic extemplo oro obsecro is sui ut licet video iubeo ilico hic exsolvo nunc tu sequor ego ut quod ego oro impetres is hominem uti convenias


Hegio Inícite huic manicas mastigiae. Tyndarvs Quid hoc ést negoti? quid ego deliqui? Hegio Rogas, sator sartorque scelerum, et messor maxume? Tyndarvs Non occatorem dicere audebas prius? nam semper occant prius quam sariunt rustici. Hegio At ut cónfidenter mihi contra astitit. Tyndarvs Decet innocentem servom átque innoxium confidentem esse, suom apud erum potissimum. Hegio Adstringite isti sultis vehementer manus. Tyndarvs Tuós sum, tu has quidem vel praecidi iube. sed quid negoti est, quam ob rem suscenses mihi? Hegio Quia me meamque rem, quod in te uno fuit, tuis scelestis falsidicis fallaciis deartuasti dilaceravisti atque opes confecisti omnes, res ac rationes meas: ita mi exemisti Philocratem fallaciis. illum esse servom credidi, te liberum; ita vosmet aiebatis itaque nomina inter vos permutastis. Tyndarvs Fateor, omnia facta esse ita ut tu dicis, et fallaciis abiisse eum abs te mea opera atque astutia; an, obsecro hercle te, id nunc suscenses mihi? Hegio At cum cruciatu maxumo id factumst tuo. Tyndarvs Dum ne ob male facta, peream, parvi aestumo. si ego hic peribo, ast ille ut dixit non redit, at erit mi hoc factum mortuo memorabile, me meum erum captum ex servitute atque hostibus reducem fecisse liberum in patriam ad patrem, meumque potius me caput periculo praeoptavisse, quam is periret, ponere. Hegio Facito ergo ut Acherunti clueas gloria. Tyndarvs Qui per virtutem, periit, at non interit. Hegio Quando ego te exemplis pessumis cruciavero atque ob sutelas tuas te morti misero, vel te interiisse vel periisse praedicent; dum pereas, nihil intererit: dicant vivere. Tyndarvs Pol si istuc faxis, haud sine poena feceris, si ille huc rebitet, sicut confido affore. Aristophontes Pro di immortales, nunc ego teneo, nunc scio quid hoc sít negoti. meus sodalis Philocrates in libertate est ad patrem in patria. bene est, nec quisquam est mihi, aeque melius cui velim. sed hoc mihi aegre est, me huic dedisse operam malam, qui nunc propter me meaque verba vinctus est. Hegio Votuin te quicquam mi hodie falsum proloqui? Tyndarvs Votuisti. Hegio Cur es ausus mentiri mihi? Tyndarvs Quia vera obessent illi quoi operam dabam: nunc falsa prosunt. Hegio At tibi oberunt. Tyndarvs Optumest. at erum servavi, quem servatum gaudeo, cui me custodem addiderat erus maior meus. sed malene id factum árbitrare? Hegio Pessume. Tyndarvs At ego aio recte, qui abs te sorsum sentio. nam cogitato, si quis hoc gnato tuo tuos servos faxit, qualem haberes gratiam? emitteresne necne eum servom manu? essetne apud te is servos acceptissimus? responde. Hegio Opinor. Tyndarvs Cur ergo iratus mihi es? Hegio Quia illi fuisti quam mihi fidelior. Tyndarvs Quid? tu una nocte postulavisti et die recens captum hominem, nuperum novicium, te perdocere ut melius consulerem tibi, quam illi, quicum una a puero aetatem exegeram? Hegio Ergo ab eo petito gratiam istam. ducite, ubi ponderosas crassas capiat compedes. inde ibis porro in latomias lapidarias. ibi quom alii octonos lapides effodiunt, nisi cotidiano sesquiopus confeceris, Sescentoplago nomen indetur tibi. Aristophontes Per deos atque homines ego te obtestor, Hegio, ne tu istunc hominem perduis. Hegio Curabitur; nam noctu nervo vinctus custodibitur, interdius sub terra lapides eximet: diu ego húnc cruciabo, non uno absolvam die. Aristophontes Certumne est tíbi istuc? Hegio Non moriri certius. abducite istum actutum ad Hippolytum fabrum, iubete huic crassas compedes impingier; inde extra portam ad meum libertum Cordalum in lapicidinas facite deductus siet: atque hunc me velle dicite ita curarier, ne qui deterius huic sit quam cui pessume est. Tyndarvs Cur ego te invito me esse salvom postulem? periclum vitae meae tuo stat periculo. post mortem in morte nihil est quod metuam mali. etsi pervivo usque ad summam aetatem, tamen breve spatium est perferundi quae minitas mihi. vale atque salve, etsi aliter ut dicam meres. tu, Aristophontes, de me ut meruisti, ita vale; nam mihi propter te hoc optigit. Hegio Abducite. Tyndarvs At unum hoc quaeso, si huc rebitet Philocrates, ut mi eius facias conveniundi copiam. Hegio Periistis, nisi hunc iam e conspectu abducitis. Tyndarvs Vis haec quidem hercle est, et trahi et trudi simul.— Hegio Illic ést abductus recta in phylacam, ut dignus est. ego illís captivis aliis documentum dabo, ne tale quisquam facinus incipere audeat. quod absque hoc esset, qui mihi hoc fecit palam, usque offrenatum suis me ductarent dolis. nunc certum est nulli posthac quicquam credere. satis súm semel deceptus. speravi miser ex servitute me exemisse filium: ea spes elapsa est. perdidi unum filium, puerum quadrimum quem mihi servos surpuit, neque eum servom umquam repperi neque filium; maior potitus hostium est. quod hoc ést scelus? quasi in orbitatem liberos produxerim. sequere hac. reducam te ubi fuisti. neminis miserere certum est, quia mei miseret neminem.— Aristophontes Exauspicavi ex vinclis. nunc intellego redauspicandum esse in catenas denuo.—

hegio inicite hic manico mastigia tyndarvs quis hic est negotium quis ego delinquo hegio rogo sator sarritor scelus et messor magnus tyndarvs non occator dico audeo prior nam semper occo prior quam sariunt rusticus hegio at ut confidenter ego contra asto tyndarvs decet innocens servus atque innoxius confido sum suus apud erus potis hegio adstringo iste sultis vehemens manus tyndarvs tuos sum tu hic quidem vel praecido jubeo sed quis negotium sum quam ob res suscenseo ego hegio quia ego meus res qui in tu unus sum tuus scelestus falsidicus fallacia deartuasti dilacero atque ops confacio omnis res atque ratio meus ita ego eximo philocratem fallacia ille sum servus credo tu liber ita tu aio itaque nomen inter tu permuto tyndarvs fateor omnis facio sum ita ut tu dico et fallacia abeo is abs tu meus opus atque astutia an obsecro hercules tu is nunc suscenseo ego hegio at cum crucio magnus is facio tuus tyndarvs dum ne ob malus facio pereo parvus aestimo si ego hic pereo at ille ut dico non redeo at sum ego hic facio mortuus memorabilis ego meus erus capio ex servitus atque hostis reducem facio liber in patria ad pater meus potis ego caput periculum praeopto quam is pereo pono hegio facio ergo ut acheruns clueo gloria tyndarvs qui per virtus pereo at non intereo hegio quando ego tu exemplum malus crucio atque ob sutela tuus tu mors mitto vel tu intereo vel pereo praedico dum pereo nihil intersum dico vivo tyndarvs pol si iste facio haud sine poena facio si ille huc rebito sicut confido adsum aristophontes pro deus immortalis nunc ego teneo nunc scio quis hic sit negotium meus sodalis philocrates in libertas sum ad pater in patria bene sum neque quisquam sum ego aequus bonus qui volo sed hic ego aeger sum ego hic do opera malus qui nunc propter ego meo verbum vincio sum hegio veto tu quisquam ego hodie falsus proloquor tyndarvs veto hegio cur sum audeo mentior ego tyndarvs quia verus obsum ille qui opera do nunc fallo prosum hegio at tu obeo tyndarvs bonus at erus servo qui servo gaudeo qui ego custos addo erus magnus meus sed malus is facio arbitraris hegio malus tyndarvs at ego aio rectus qui abs tu sorsum sentio nam cogito si quis hic nascor tuus tuus servus facio qual habeo gratia emitto necne is servus manus edo apud tu is servus accipio respondeo hegio opinor tyndarvs cur ergo irascor ego sum hegio quia ille sum quam ego fidelis tyndarvs quis tu unus nox postulo et dies recens capio homo nuperus novicius tu perdoceo ut bonus consulo tu quam ille qui unus ab puer aetas exigo hegio ergo ab is peto gratia iste duco ubi ponderosus crassus capio compes inde eo porro in latomias lapidarius ibi cum alius octoni lapis effodio nisi cottidianus sesquiopus confacio sescentoplagus nomen indo tu aristophontes per deus atque homo ego tu obtestor hegio ne tu iste homo perdo hegio curo nam nox nervus vincio custodibitur interdius sub terra lapis eximo diu ego hunc crucio non unus absolvo dies aristophontes certus sum tibi iste hegio non morior certus abduco iste actus ad hippolytus faber jubeo hic crassus compes impingo inde extra porta ad meus libertus cordal in lapicidinae facio deduco sum atque hic ego volo dico ita curo ne qui deterior hic sum quam qui malus sum tyndarvs cur ego tu invito ego sum salvus postulis periculum vita meus tuus sto periculum post mors in mors nihil sum qui metuo malus etsi pervivo usque ad summa aetas tamen brevis spatium sum perfero qui minito ego val atque salvus etsi aliter ut dico mereo tu aristophontes de ego ut mereo ita val nam ego propter tu hic obtingo hegio abduco tyndarvs at unus hic quaeso si huc rebito philocrates ut ego is facio convenio copia hegio pereo nisi hic iam e conspectus abduco tyndarvs volo hic quidem hercules sum et traho et trudo simul hegio illic est abduco recta in phylaca ut dignus sum ego illis captivus alius documentum do ne talis quisquam facinus incipio audeo qui absque hic sum qui ego hic facio palam usque offrenatus suus ego ducto dolus nunc certus sum nullus posthac quisquam credo satis sum semel decipio spero miser ex servitus ego eximo filius is spes elabor sum perdo unus filius puer quadrimus qui ego servus surripio neque is servus umquam reperio neque filius magnus potior hostis sum qui hic est scelus quasi in orbitas liber produco sequor hic reduco tu ubi sum nemo misereor certus sum quia meus misero nemo aristophontes exauspico ex vinclum nunc intellego redauspico sum in cateno denuo


Tyndarvs Nunc íllud est, cum mé fuisse quam ésse nimio mávelim: nunc spes opes auxiliaque a me segregant spernuntque se. hic illést dies, cum nulla vitae meae salus sperabilest, neque † exílium exitio est néque adeo spes, quae mi hunc aspellat metum, nec subdolis mendaciis mihi usquam mantellum est meis, neque deprecatio perfidiis meis nec male factis fuga est, nec confidentiae usquam hospitium est nec deverticulum dolis: operta quae fuere aperta sunt, patent praestigiae, ómnis res palam est, néque de hac re negotium est, quín male occidam oppetamque pestem eri vicem meamque. perdidit me Aristophontes hic qui venit modo intro † is me novit, is sodalis Philocrati et cognatus est. neque iám Salus servare, si volt, me potest, nec copia est, nisi si áliquam corde machinor astutiam. quám, malum? quid machiner? quid comminiscar? maxumas nugás ineptus incipisso. haereo.

tyndarvs nunc illud sum cum me sum quam esse nimius mavelim nunc spes ops auxilio ab ego segrego sperno sui hic illest dies cum nullus vita meus salus sperabilis neque exilium exitium sum neque adeo spes qui ego hic aspello metus neque subdolus mendacium ego usquam mantelum sum meus neque deprecatio perfidia meus neque malus facio fuga sum neque confidentiae usquam hospitium sum neque deverticulis dolus operio qui sum apertus sum pateo praestigiae omnis res palam sum neque de hic res negotium sum quin malus occaedes oppeto pestis erus vicis meus perdo ego aristophontes hic qui venio modo intro is ego nosco is sodalis philocrati et cognatus sum neque iam salus servaris si volo ego possum neque copia sum nisi si aliquam cor machinor astutia quam malus quis machinor quis comminiscar magnus nugas ineptus incipisso haereo


Hegio Advorte animum sis tu: istos captivos duos, heri quos emi de praeda a quaestoribus, eis indito catenas singularias istas, maiores, quibus sunt iuncti, demito; sinito ambulare, si foris si intus volent, sed uti adserventur magna diligentia. liber captivos avis ferae consimilis est: semel fugiendi si data est occasio, satis est, numquam postilla possis prendere. Lorarivs Omnes profecto liberi lubentius sumus quám servimus. Hegio Non videre ita tu quidem. Lorarivs Si non est quod dem, mene vis dem ipse—in pedes? Hegio Si dederis, erit extemplo mihi quod dem tibi. Lorarivs Avis mé ferae consimilem faciam, ut praedicas. Hegio Ita ut dícis: nam si faxis, te in caveam dabo. sed satis verborumst. cura quae iussi atque abi. ego ibo ad fratrem ad alios captivos meos, visam ne nocte hac quippiam turbaverint. inde mé continuo recipiam rursum domum. Ergasilvs Aegre est mi, hunc facere quaestum carcerarium propter sui gnati miseriam miserum senem. sed si ullo pacto ille huc conciliari potest, vel carnificinam hunc facere possum perpeti. Hegio Quis hic lóquitur? Ergasilvs Ego, qui tuo maerore maceror, macesco, consenesco et tabesco miser; ossa atque pellis sum miser a macritudine; neque umquam quicquam me iuvat quod edo domi: foris aliquantillum etiam quod gusto, id beat. Hegio Ergasile, salve. Ergasilvs Di te bene ament, Hegio. Hegio Ne fle. Ergasilvs Egone illum non fleam? égon non defleam Talem adulescentem? Hegio Semper sensi, filio meo te ésse amicum, et illum intellexi tibi. Ergasilvs Tum denique homines nostra intellegimus bona, quom quae in potestate habuimus, ea amisimus. ego, postquam gnatus tuos potitust hostium, expertus quanti fuerit nunc desidero. Hegio Alienus cum eius incommodum tam aegre feras, quid me patrem par facerest, cui ille est unicus? Ergasilvs Alienus ego? alienus illi? aha, Hegio, numquam istuc dixis neque animum induxis tuom; tibi ille únicust, mi etiam unico magis unicus. Hegio Laudo, malum cum amici tuom ducis malum. nunc habe bonum animum. Ergasilvs Eheu, huic illud dolet, quia nunc remissus est edendi exercitus. Hegio Nullumne interea , qui posset tibi remissum quem dixti imperare exercitum? Ergasilvs Quid credis? fugitant omnes hanc provinciam, quoi optigerat postquam captust Philopolemus tuos. Hegio Non pol mirandum est fugitare hanc provinciam. multis et multigeneribus opus est tibi militibus: primumdum opus est Pistorensibus; eorum sunt aliquot genera Pistorensium: opus Pániceis est, opus Placentinis quoque; opus Turdetanis, opust Ficedulensibus; iam maritumi omnes milites opus sunt tibi. Ergasilvs Vt saepe summa ingenia in occulto latent; hic qualis imperator nunc privatus est. Hegio Habe modo bonum animum, nam illum confido domum in his diebus me reconciliassere. nam eccum hic captivom adulescentem intus Aleum, prognatum genere summo et summis ditiis: hoc illum me mutare confido pote. Ergasilvs Ita di deaeque faxint. sed num quo foras vocatus es ad cenam? Hegio Nusquam, quod sciam. sed quid tu id quaeris? Ergasilvs Quia mi est natalis dies; propterea te vocari ad te ad cenam volo. Hegio Facete dictum. sed si pauxillo potes contentus esse. Ergasilvs Ne perpauxillum modo, nam istoc me assiduo victu delecto domi; age sis, roga emptum: nisi qui meliorem adferet quae mi atque amicis placeat condicio magis, quasi fundum vendam, meis me addicam legibus. Hegio Profundum vendis tu quidem, haud fundum, mihi. sed si , temperi. Ergasilvs Em, vel iam otium est. Hegio I modo, venare leporem: nunc irim tenes; nam meus scruposam victus commetat viam. Ergasilvs Numquam istoc vinces me, Hegio, ne postules: cum calceatis dentibus veniam tamen. Hegio Asper meus victus sane est. Ergasilvs Sentisne essitas? Hegio Terrestris cena est. Ergasilvs Sus terrestris bestia est. Hegio Multis holeribus. Ergasilvs Curato aegrotos domi. numquid vis? Hegio Venias temperi. Ergasilvs Memorem mones.— Hegio Ibo intro atque intus subducam ratiunculam, quantillum argenti mi ápud trapezitam siet. ad fratrem, quo ire dixeram, mox ivero.—

hegio adverto animus sum tu iste captivus duo heri qui emo de praeda ab quaestor is indo cateno singularius iste magnus qui sum jungo demo sino ambulo si foris si intus volo sed uti adservo magnus diligentia liber captivus avus fera consimilis sum semel fugio si do sum occasio satis sum numquam postilla possum prehendo lorarivs omnis profecto liber libet sum quam servio hegio non video ita tu quidem lorarivs si non sum qui do ego volo do ipse in pes hegio si do sum extemplo ego qui do tu lorarivs avus me fera consimilis facio ut praedico hegio ita ut dicis nam si facio tu in cavea do sed satis verbum cura qui iubeo atque abeo ego eo ad frater ad alius captivus meus video ne nox hic quispiam turbo inde me continuo recipio rursum domus ergasilvs aeger sum ego hic facio quaestus carcerarius propter suus nascor miseria miser senex sed si ullus pacisco ille huc concilio possum vel carnificina hic facio possum perpetior hegio quis hic loquitur ergasilvs ego qui tuus maeror macero macesco consenesco et tabesco miser os atque pello sum miser ab macritudo neque umquam quisquam ego juvo qui edo domus foris aliquantillum etiam qui gusto is beo hegio ergasilis salvus ergasilvs deus tu bene amo hegio hegio ne fleo ergasilvs ego ille non fleo egon non defleo tal adulescens hegio semper sentio filius meus tu esse amicus et ille intellego tu ergasilvs tum denique homo noster intellego bonus cum qui in potestas habeo is amitto ego postquam nascor tuus potior hostis experior quantus sum nunc desidero hegio alienus cum is incommodus tam aeger ferus quis ego pater par facio qui ille sum unicus ergasilvs alienus ego alienus ille aha hegio numquam iste dixis neque animus induxis tuus tu ille unicust ego etiam unicus magis unicus hegio laudo malus cum amicus tuus dux malus nunc habeo bonus animus ergasilvs eheu hic ille doleo quia nunc remitto sum edo exercitus hegio nullus interea qui possum tu remitto qui dixti impero exercitus ergasilvs quis credo fugito omnis hic provincia qui obtingo postquam capio philopolemus tuus hegio non pol miror sum fugitaris hic provincia multus et multigeneris opus sum tu miles primumdum opus sum pistorensibus is sum aliquot genus pistorensium opus paniceis sum opus placentinus quoque opus turdetani opus ficedulenses iam maritumi omnis miles opus sum tu ergasilvs vt saepe summus ingenium in occulo lateo hic qualis imperator nunc privo sum hegio habeo modo bonus animus nam ille confido domus in hic dies ego reconcilio nam ecce hic captivus adulescens intus aleus prognatus genus superus et summus ditiae hic ille ego muto confido potis ergasilvs ita deus defervesco facio sed num quo foras voco sum ad cena hegio nusquam qui scio sed quis tu is quaero ergasilvs quia ego sum natal dies propterea tu vocaris ad tu ad cena volo hegio facetus dico sed si pauxillum possum contineo sum ergasilvs ne perpauxillus modo nam istoc ego assiduus vinco delecto domus ago sum rogo emo nisi qui bonus affero qui ego atque amicus placeo condicio magis quasi fundus vendo meus ego addico lex hegio profundum vendo tu quidem haud fundus ego sed si temperi ergasilvs em vel iam otium sum hegio eo modo venaris lepor nunc irim teneo nam meus scruposus vinco commeto via ergasilvs numquam istoc vinco ego hegio ne postulo cum calceatus dens venio tamen hegio asper meus vinco sanus sum ergasilvs senta essitas hegio terrestris cena sum ergasilvs sus terrestris bestia sum hegio multus holeribus ergasilvs curo aegrotus domus numquid volo hegio venio temperi ergasilvs memor moneo hegio eo intro atque intus subduco ratiuncula quantillus argentum ego apud trapezita sum ad frater quo eo dico mox eo


Ergasilvs illic hinc abiit, mihi rem summam credidit cibariam. di immortales, iam ut ego collos praetruncabo tegoribus, quanta pernis pestis veniet, quanta labes larido, quanta sumini absumedo, quanta callo calamitas, quanta laniis lassitudo, quanta porcinariis. nam si alia memorem, quae ad ventris victum conducunt, morast. nunc ibo, ut pro praefectura mea ius dicam larido, et quae pendent indemnatae pernae, eis auxilium ut feram.—

ergasilvs illic hinc abeo ego res summa credo cibarius deus immortalis iam ut ego collus praetrunco tegoribus quantus perna pestis venio quantus labo laridum quantus sumini absumedo quantus callus calamitas quantus lanipendius lassitudo quantus porcinarium nam si alius memoro qui ad venter vinco conduco mora nunc eo ut pro praeficio meus ius dico laridum et qui pendeo indemnatus perna is auxilium ut fero


Ergasilvs Iúppiter supreme, servas me measque auges opes, máximas opimitates opiparasque offers mihi, laudém lucrum, ludum iocum, festivitatem ferias, pompám penum, potationis saturitatem, gaudium, néc cuiquam homini supplicare nunc certum est mihi; nam vél prodesse amico possum vel inimicum perdere, ita híc me amoenitate amoena amoenus oneravit dies. síne sacris hereditatem sum aptus effertissimam. nunc ád senem cursum capessam hunc Hegionem, cui boni tantum affero quantum ipsus a dis optat, atque etiam amplius. nunc cérta res est, eodem pacto ut comici servi solent coníciam in collum pallium, primo ex med hanc rem ut audiat; speróque me ob hunc nuntium aetérnum adepturum cibum.

ergasilvs iuppiter superus servo ego meo augeo ops maximas opimitas opiparus offertor ego laudem lucrum ludus iocus festivitas ferio pompam penum potatio saturitas gaudium nec quisquam homo supplicaris nunc certus sum ego nam vel prosum amicus possum vel inimicus perdo ita hic ego amoenitas amoenus amoenus onero dies sine sacrum hereditas sum aptus effarcio nunc ad senex cursus capesso hic hegio qui bonus tantus affero quantus ipse ab deus opto atque etiam amplus nunc certa res sum idem pacisco ut comicus servio soleo coniciam in collum pallium primus ex ego hic res ut audio speroque ego ob hic nuntius aeternum adipiscor cibus


Tyndarvs Vidi ego multa saepe picta, quae Acherunti fierent cruciamenta, verum enim vero nulla adaeque est Acheruns atque ubi ego fui, in lapicidinis. illic ibi demumst locus, ubi labore lassitudo est exigunda ex corpore. nam ubi illo adveni, quasi patriciis pueris aut monerulae, aut anites aut coturnices dantur, quicum lusitent, itidem mi haec advenienti upupa, qui me delectem, datast. sed erus eccum ante ostium, et erus alter eccum ex Alide rediit. Hegio Salve, éxoptate gnate mi. Tyndarvs Hem, quid gnate mi? attat, scio cur te patrem adsimules esse et me filium: quia mi item ut parentes lucis das tuendi copiam. Philocrates Salve, Tyndare. Tyndarvs Et tu, quoius causa hanc aerumnam exigo. Philocrates At nunc liber in divitias faxo venies. nam tibi pater hic est; hic servos, qui te huic hinc quadrimum surpuit, vendidit patri meo te sex minis, is te mihi parvolum peculiarem parvolo puero dedit: illic indícium fecit; nam hunc ex Alide huc reduximus. Tyndarvs Quid huius filium? Philocrates Intus eccum fratrem germanum tuom. Tyndarvs Quid tu ais? adduxtin illum huius captivom filium? Philocrates Quin, inquam, intus hic est. Tyndarvs Fecisti edepol et recte et bene. Philocrates Nunc tibi páter hic est: hic fur est tuos, qui parvom hinc te abstulit. Tyndarvs At ego hunc grandis grandem natu ob furtum ad carnificem dabo. Philocrates Meritus est. Tyndarvs Ergo edepol merito meritam mercedem dabo. Hegio Tyndarvs nunc edepol demum in memoriam regredior, audisse me quasi per nebulam, Hégionem meum patrem vocarier. Hegio Is ego sum. Philocrates Compedibus quaeso ut tibi sit levior filius atque huic gravior servos. Hegio Certum est principio id praevortier. eamus intro, ut arcessatur faber, ut istas compedes tibi adimam, huic dem. Stalagmvs Quoi peculi nihil est, recte feceris. Caterva Spectatores, ad pudicos mores facta haec fabula est, neque in hac subigitationes sunt neque ulla amatio nec pueri suppositio nec argénti circumductio, neque ubi amans adulescens scortum liberet clam suom patrem. huius modi paucas poetae reperiunt comoedias, ubi boni meliores fiant. nunc vos, si vobis placet et si placuimus neque odio fuimus, signum hoc mittite: qui pudicitiae esse voltis praemium, plausum date.

tyndarvs video ego multus saepe pingo qui acheruns fio cruciamentum verus enim verus nullus adaeque sum acheruns atque ubi ego sum in lapicido illic ibi demos locus ubi labor lassitudo sum exigo ex corpus nam ubi ille advenio quasi patricius puer aut monerulae aut aniteo aut coturnix do qui lusito itidem ego hic advenio upupa qui ego delecto do sed erus ecce ante ostium et erus alter ecce ex alis redeo hegio salvus exoptas nascor ego tyndarvs hem quis nascor ego attat scio cur tu pater adsimulis sum et ego filius quia ego item ut parens lucus do tueor copia philocrates salvus tyndaris tyndarvs et tu qui causa hic aerumna exigo philocrates at nunc liber in divitiae facio venio nam tu pater hic sum hic servus qui tu hic hinc quadrimus surripio vendo pater meus tu sex minae is tu ego parvulus peculiaris parvulus puer do illic indicium facio nam hic ex alis huc reduco tyndarvs quis hic filius philocrates intus ecce frater germanus tuus tyndarvs quis tu aio adduxtin ille hic captivus filius philocrates quin inquam intus hic sum tyndarvs facio edepol et rectus et bene philocrates nunc tu pater hic sum hic fur sum tuus qui parvus hinc tu aufero tyndarvs at ego hic grandis grandis natus ob furtum ad carnifex do philocrates mereor sum tyndarvs ergo edepol mereo mereo merces do hegio tyndarvs nunc edepol demum in memoria regredior audio ego quasi per nebula hegio meus pater voco hegio is ego sum philocrates compedibus quaeso ut tu sum levis filius atque hic gravis servus hegio certus sum principium is praeverto eo intro ut arcesso faber ut iste compes tu adimo hic do stalagmvs qui peculis nihil sum rectus facio caterva spectator ad pudicus mos facio hic fabula sum neque in hic subigitatio sum neque ullus amatio neque puer suppositio neque argenti circumductio neque ubi amo adulescens scortum libero clam suus pater hic modus paucus poeta reperio comoedia ubi bonus bonus fio nunc tu si tu placeo et si placeo neque odium sum signum hic mitto qui pudicitia sum volo praemium plausus do


PROLOGVS PROLOGVS Hos quos videtis stare hic captivos duos, †illi qui astant, hi stant ambo, non sedent; hoc vos mihi testes estis me verum loqui. senex qui hic habitat Hegio est huius pater. sed is quo pacto serviat suo sibi patri, id ego hic apud vos proloquar, si operam datis. seni huic fuerunt filii nati duo; alterum quadrimum puerum servos surpuit eumque hínc profugiens vendidit in Alide patri huius. iam hoc tenetis? optume est. negát hercle ille ultimus. accedito. si non ubi sedeas locus est, est ubi ambules, quando histrionem cogis mendicarier. ego me tua causa, ne erres, non rupturus sum. vos qui potestis ope vestra censerier, accipite relicuom: alieno uti nil moror. fugitivos ille, ut dixeram ante, huius patri domo quém profugiens dominum abstulerat vendidit. is postquam hunc emit, dedit eum huic gnato suo peculiarem, quia quasi una aetas erat. hic nunc domi sérvit suo patri, nec scit pater; enim véro di nos quasi pilas homines habent. rationem habetis, quo modo unum amiserit. postquam belligerant Aetoli cum Aleis, ut fit in bello, capitur alter filius: medicus Menarchus emit ibidem in Alide. coepit captivos commercari hic Aleos, si quem reperire possit qui mutet suom, illum captivom: hunc suom esse nescit, qui domist. et quoniam heri indaudivit, de summo loco summoque genere captum esse equitem Aleum, nil pretio parsit, filio dum parceret: reconciliare ut facilius posset domum, emít hosce e praeda ambos de quaestoribus. hisce autem inter sese hunc confinxerunt dolum, quo pacto hic servos suom erum hinc amittat domum. itaque inter se commutant vestem et nomina; illic vocatur Philocrates, hic Tyndarus: huius íllic, hic illius hodie fert imaginem. et hic hódie expediet hanc docte fallaciam, et suom erum faciet libertatis compotem, eodemque pacto fratrem servabit suom reducemque faciet liberum in patriam ad patrem, imprudens: itidem ut saepe iam in multis locis plus insciens quis fecit quam prudens boni. sed inscientes sua sibi fallacia ita compararunt et confinxerunt dolum itaque hi commenti, de sua sententia ut in sérvitute hic ad suom maneat patrem: ita nunc ignorans suo sibi servit patri; homunculi quanti sunt, quom recogito! haec res agetur nobis, vobis fabula. sed etiam est, paucis vos quod monitos voluerim. profecto expediet fabulae huic operam dare. non pertractate facta est neque item ut ceterae: neque spurcidici insunt versus, immemorabiles; hic neque periurus leno est nec meretrix mala neque miles gloriosus; ne vereamini, quia bellum Aetolis esse dixi cum Aleis: foris íllic extra scaenam fient proelia. nam hoc paene iniquomst, comico choragio conari desubito agere nos tragoediam. proin si quis pugnam expectat, litis contrahat: valentiorem nactus adversarium si erit, ego faciam ut pugnam inspectet non bonam, adeo ut spectare postea omnis oderit. abeo. valete, iudices iustissimi domi duellique duellatores optumi.

prologvs prologvs hic qui video sto hic captivus duo ille qui asto hic sto ambo non sedeo hic tu ego testis sum ego verus loquor senex qui hic habito hegio sum hic pater sed is quo pacisco servio suus sui pater is ego hic apud tu proloquor si opera do senex hic sum filius nascor duo alter quadrimus puer servus surripio is hinc profugio vendo in alis pater hic iam hic teneo bonus sum negat hercules ille ulter accedo si non ubi sedeo locus sum sum ubi ambulis quando histrio cogo mendico ego ego tuus causa ne erro non rumpo sum tu qui possum ops vester censeo accipio relicuom alienus uti nihil moror fugitivus ille ut dico ante hic pater domus quem profugio dominus aufero vendo is postquam hic emo do is hic nascor suus peculiaris quia quasi unus aetas sum hic nunc domus servit suus pater neque scio pater enim vero deus nos quasi pila homo habeo ratio habeo quo modo unus amitto postquam belligero aetolus cum aleus ut fio in bellum capio alter filius medicus menarchus emo ibidem in alis coepio captivus commercaris hic aleus si qui reperio possum qui muto suus ille captivus hic suus sum nescio qui domus et quoniam heri indaudivit de superus locus summus genus capio sum eques aleus nihil pretium parsit filius dum parco reconciliaris ut facilis possum domus emit hic e praeda ambo de quaestor hic autem inter sui hic confingo dolus quo pacisco hic servus suus erus hinc amitto domus itaque inter sui commuto vestis et nomen illic voco philocrates hic tyndareus hic illic hic ille hodie fero imago et hic hodie expedio hic doceo fallacia et suus erus facio libertas compos idem pacisco frater servo suus reducemque facio liber in patria ad pater imprudens itidem ut saepe iam in multus locus multus insciens quis facio quam prudens bonus sed insciens suus sui fallacia ita comparo et confingo dolus itaque hic commentus de suus sententia ut in servitus hic ad suus maneo pater ita nunc ignoro suus sui servio pater homunculis quantus sum cum recogito hic res ago nos tu fabula sed etiam sum paucus tu qui moneo volo profecto expedio fabula hic opera do non pertractas facio sum neque item ut ceterus neque spurcidicus insum verro immemorabilis hic neque perjurus leno sum neque meretrix malus neque miles gloriosus ne vereor quia bellum aetolus sum dico cum aleus foris illic extra scaena fio proelio nam hic paene iniquus comicus choragium conor desubeo ago nos tragoedia proinde si quis pugna expecto lis contraho valeo nanciscor adversarius si sum ego facio ut pugna inspecto non bonus adeo ut specto postea omnis odi abeo valeo iudex justus domus bellum duellator bonus


Hegio Ioví disque agó gratiás merito mágnas, quom reducem tuo te patri reddiderunt quomque ex miseriis plurimis me exemerunt, † quae adhuc carens dum huc fui sustentabam, quomque hunc conspicor in potestate nostra, quomque huius reperta est fides firma nobis. Philopolemvs Sátis iam dolui ex ánimo, et cura mé satis et lacrumis máceravi, sátis iam audivi tuás aerumnas, ád portum mihi quás memorasti. hóc agamus. Philocrates Quid nunc, quoniam tecum servavi fidem tibique hunc reducem in libertatem feci? Hegio Fecisti ut tibi, Philocrates, numquam referre gratiam possim satis, proinde ut tu de me et filio. Philopolemvs Immo potes, pater, et poteris et ego potero, et dí eam potestatem dabunt ut beneficium bene merenti nostro merito muneres; sicut nunc potes, pater mi, facere merito maxume. Hegio Quid opust verbis? lingua nullast qua negem quidquid roges. Philocrates Postulo abs te, ut mi illum reddas servom, quem hic reliqueram pignus pro me, qui mihi melior quam sibi semper fuit, pro bene factis eius ut ei pretium possim reddere. Hegio Quod bene fecisti referetur gratia id quod postulas; et id et aliud, quod me orabis, impetrabis. atque te nolim suscensere quod ego iratus ei feci male. Philocrates Quid fecisti? Hegio In lapicidinas compeditum condidi, ubi rescivi mihi data esse verba. Philocrates Vae misero mihi, propter meum caput labores homini evenisse optumo. Hegio At ob eam rem mihi libellam pró eo argenti ne duis: gratiis a me, ut sit liber, ducito. Philocrates Edepol, Hegio, facis benigne. sed quaeso, hominem ut iubeas arcessi. Hegio Licet. ubi estís vos? ite actutum, Tyndarum huc arcessite. vos ite intro. interibi ego ex hac statua verberea volo erogitare, meo minore quid sit factum filio. vos lavate interibi. Philopolemvs Sequere hac, Philocrates, me intro.— Philocrates Sequor.—

hegio iovi dives ago gratias mereo magnas cum reducem tuus tu pater reddo cum ex miseria multus ego eximo qui adhuc careo dum huc sum sustento cum hic conspicor in potestas noster cum hic reperio sum fides firmo nos philopolemvs satis iam doleo ex animo et cura me satis et lacrima maceravi satis iam audio tuas aerumna ad portus ego quas memoro hoc ago philocrates quis nunc quoniam tu servo fides tu hic reducem in libertas facio hegio facio ut tu philocrates numquam refero gratia possum satis proinde ut tu de ego et filius philopolemvs immo possum pater et possum et ego possum et di is potestas do ut beneficium bene mereo noster mereo munero sicut nunc possum pater ego facio mereo magnus hegio quis opus verbum lingua nullus qui nego quisquis rogo philocrates postulo abs tu ut ego ille reddo servus qui hic relinquo pignus pro ego qui ego bonus quam sui semper sum pro bene facio is ut is pretium possum reddo hegio qui bene facio refero gratia is qui postulo et is et alius qui ego oro impetro atque tu nolo suscenseo qui ego irascor is facio malus philocrates quis facio hegio in lapicidinae compeditum condo ubi rescio ego do sum verbum philocrates vae mitto ego propter meus caput labor homo evenio bonus hegio at ob is res ego libella pro is argentum ne do gratia ab ego ut sum liber duco philocrates edepol hegio facio benignus sed quaeso homo ut jubeo arcesso hegio licet ubi estis tu eo actus tyndaris huc arcesso tu eo intro interibi ego ex hic statua verbereus volo erogitaris meus paruus quis sum facio filius tu lavo interibi philopolemvs sequor hic philocrates ego intro philocrates sequor


Hegio Quae res bene vortat mihi meoque filio vobisque, volt te novos erus operam dare tuo veteri domino, quod is velit, fideliter. nam ego te aestumatum huíc dedi viginti minis, hic autem té ait mittere hinc velle ad patrem, meum ut illic redimat filium, mutatio inter me atque illum ut nostris fiat filiis. Philocrates Vtroque vorsum rectumst ingenium meum, ad te atque ad illum; pro rota me uti licet: vel ego huc vel illuc vortar, quo imperabitis. Hegio Tute tibi tuopte ingenio prodes plurumum, cum servitutem íta fers ut ferri decet. sequere. em tibi hominem. Tyndarvs Gratiám habeo tibi, quom copiam istam mi et potestatem facis, ut ego ad parentes hunc remittam nuntium, qui me quid rerum hic agitem et quid fieri velim patri meo, ordine omnem rem, illuc perferat. nunc ita convenit inter me atque hunc, Tyndare, ut te aestumatum in Alidem mittam ad patrem, si non rebitas huc, ut viginti minas dem pro te. Philocrates Recte convenisse sentio. nam pater expectat aut me aut aliquem nuntium, qui hinc ad se veniat. Tyndarvs Ergo animum advortas volo quae nuntiare hinc te volo in patriam ad patrem. Philocrates Phílocrates, ut adhuc locorum feci, faciam sedulo, ut potissimum quod in rem recte conducat tuam, id petam idque persequar corde et animo atque viribus. Tyndarvs Facis ita ut te facere oportet. nunc animum advortas volo: omnium primum salutem dicito matri et patri et cognatis et si quem alium benevolentem videris; me hic valere et servitutem servire huic homini optumo, qui me honore honestiorem semper fecit et facit. Philocrates Istuc ne praecipias, facile memoria memini tamen. Tyndarvs Nam equidem, nisi quod custodem habeo, liberum me esse arbitror. dicito patri, quo pacto mihi cum hoc convenerit de huius filio. Philocrates Quae memini, mora mera est monerier. Tyndarvs Vt eum redimat et remittat nostrum huc amborum vicem. Philocrates Meminero. Hegio At quamprimum pote: istuc in rem utriquest maxime. Philocrates Non tuom tu magis videre quam ille suom gnatum cupit. Hegio Meus mihi, suos cuique est carus. Philocrates Numquid aliud vis patri nuntiari? Tyndarvs Me hic valere et (tute audacter dicito, Tyndare) inter nos fuisse ingenio haud discordabili, neque te commeruisse culpam (neque me adversatum tibi) beneque ero gessisse morem in tantis aerumnis tamen; neque med umquam deseruisse te neque factis neque fide, rebus in dubiis egenis. haec pater quando sciet, Tyndare, ut fueris animatus erga suom gnatum atque se, numquam erit tam avarus, quin te gratiis emittat manu † et mea opera, si hinc rebito, faciam ut faciat facilius. nam tua opera et comitate et virtute et sapientia fecisti ut redire liceat ad parentis denuo, cúm apud hunc confessus es et genus et divitias meas: quo pacto emisisti e vinclis tuom erum tua sapientia. Philocrates Feci ego ista út commemoras, et te meminisse id gratum est mihi. merito tibi ea evenerunt a me; nam nunc, Philocrates, sí ego item memorem quae me erga multa fecisti bene, nox diem adimat; nam quasi servos meus esses, nihilo setius tu mihi obsequiosus semper fuisti. Hegio Di vostram fidem, hominum ingenium liberale. ut lacrumas excutiunt mihi. videas corde amare inter se. quantis lautus laudibus suom erum servos collaudavit. Tyndarvs Pól istic me haud centesimam partem laudat quam ipse meritust ut laudetur laudibus. Hegio Ergo cum optume fecisti, nunc adest occasio bene facta cumulare, ut erga hunc rem geras fideliter. Philocrates Magis non factum possum velle, quam opera experiar persequi; id ut scias, Iovem supremum testem laudo, Hegio, me infidelem non futurum Philocrati. Hegio Probus es homo. Philocrates Nec me secus umquam ei facturum quicquam quam memet mihi. Tyndarvs Istaec dicta te experiri et operis et factis volo; et, quo minus dixi quam volui de te, animum advortas volo, atque horunc verborum causa caveto mi iratus fuas; sed, te quaeso, cogitato hinc mea fide mitti domum te aestimatum, et méam esse vitam hic pro te positam pignori, ne tu me ignores, quom extemplo meo é conspectu abscesseris, quom me servom in servitute pro ted hic reliqueris, tuque te pro libero esse ducas, pignus deseras neque des operam pro me ut huius reducem facias filium; fac fidelis sis fideli, cave fidem fluxam geras: nam pater, scio, faciet quae illum facere oportet omnia; serva tibi in perpetuom amicum me, atque hunc inventum inveni. haec per dexteram tuam te dextera retinens manu opsecro, infidelior mihi ne fuas quam ego sum tibi. tu hóc age. tu mihí erus nunc es, tu patronus, tu pater, tibi commendo spes opesque meas. Philocrates Mandavisti satis. satin habes, mandata quae sunt facta si refero? Tyndarvs Satis. Philocrates Et tua et tua huc ornatus reveniam ex sententia. numquid aliud? Tyndarvs Vt quam primum possis redeas. Philocrates Res monet. Hegio Sequere me, viaticum ut dem á trapezita tibi, eadem opera a praetore sumam syngraphum. Tyndarvs Quem syngraphum? Hegio Quem hic ferat secum ad legionem, hinc ire huic ut liceat domum. tu intro abi. Tyndarvs Bene ambulato.— Philocrates Bene vale. Hegio Edepol rem meam constabilivi, quom illos emi de praeda a quaestoribus; expedivi ex servitute filium, si dis placet. at etiam dubitavi, hos homines emerem an non emerem, diu. servate istum sultis intus, servi, ne quoquam pedem ecferat sine custodela. iam ego apparebo domi; ad fratrem modo captivos alios inviso meos, eadem percontabor, ecquis hunc ádulescentem noverit. sequere tu, te ut amittam; ei rei primum praevorti volo.—

hegio qui res bene verto ego meo filius tu volo tu novi erus opera do tuus vetus dominus qui is volo fidelis nam ego tu aestimo huic do viginti minae hic autem te aio mitto hinc volo ad pater meus ut illic redimo filius mutatio inter ego atque ille ut noster fio filius philocrates vtroque verto recingo ingenium meus ad tu atque ad ille pro rota ego uti licet vel ego huc vel illic verto quo impero hegio tueor tu tuopte ingenium prodo plurimus cum servitus ita fero ut fero decet sequor em tu homo tyndarvs gratiam habeo tu cum copia iste ego et potestas facio ut ego ad parens hic remitto nuntius qui ego quis res hic agito et quis fio volo pater meus ordo omnis res illic perfero nunc ita convenio inter ego atque hic tyndaris ut tu aestimo in alis mitto ad pater si non rebito huc ut viginti minae do pro tu philocrates rectus convenio sentio nam pater expecto aut ego aut aliquis nuntius qui hinc ad sui venio tyndarvs ergo animus adverto volo qui nuntiaris hinc tu volo in patria ad pater philocrates philocrates ut adhuc locus facio facio sedulus ut potis qui in res rectus conduco tuus is peto is persequor cor et animus atque vis tyndarvs facio ita ut tu facio oportet nunc animus adverto volo omnis primus salus dico mater et pater et cognatus et si qui alius benevolens video ego hic valeo et servitus servio hic homo bonus qui ego honor honestus semper facio et facio philocrates iste ne praecipio facilis memoria memini tamen tyndarvs nam equidem nisi qui custos habeo liber ego sum arbitror dico pater quo pacisco ego cum hic convenio de hic filius philocrates qui memini mora merus sum moneo tyndarvs vt is redimo et remitto nos huc ambo vicis philocrates memini hegio at quamprimum potis iste in res uter magnus philocrates non tuus tu magis video quam ille suus nascor cupio hegio meus ego suus quisque sum carus philocrates numquid alius volo pater nuntiaris tyndarvs ego hic valeo et tueor audacter dico tyndaris inter nos sum ingenium haud discordabilis neque tu commereo culpa neque ego adverso tu benus sum gero mos in tantus aerumna tamen neque ego umquam desero tu neque facio neque fides res in dubius egenus hic pater quando scio tyndaris ut sum animo erga suus nascor atque sui numquam sum tam avarus quin tu gratia emitto manus et meus opus si hinc rebito facio ut facio facilis nam tuus opus et comitas et virtus et sapientia facio ut redeo licet ad parens denuo cum apud hic confiteor sum et genus et divitiae meus quo pacisco emitto e vinclum tuus erus tuus sapientia philocrates facio ego iste ut commemoro et tu memini is gratus sum ego mereo tu is evenio ab ego nam nunc philocrates si ego item memoro qui ego erga multus facio bene nox dies adimo nam quasi servus meus sum nihilum setius tu ego obsequiosus semper sum hegio deus vester fides homo ingenium liberal ut lacrima excutio ego video cor amo inter sui quantus lavo laus suus erus servus collaudo tyndarvs pol istic ego haud centesima pars laudo quam ipse mereo ut laudo laus hegio ergo cum bonus facio nunc adsum occasio bene facio cumularis ut erga hic res gero fidelis philocrates magis non facio possum volo quam opus experior persequor is ut scio iuppiter superus testo laudo hegio ego infidelis non sum philocrati hegio probus sum homo philocrates neque ego secus umquam is facio quisquam quam ego ego tyndarvs iste dictum tu experior et opus et facio volo et quo paruus dico quam volo de tu animus adverto volo atque hic verbum causa caveto ego irascor sum sed tu quaeso cogito hinc meus fides mitto domus tu aestimo et meam sum vita hic pro tu pono pignus ne tu ego ignoro cum extemplo meus e conspectus abscedo cum ego servus in servitus pro tu hic relinquo tu tu pro liber sum duco pignus desero neque do opera pro ego ut hic reducem facio filius facio fidelis sum fidelis caveo fides fluo gero nam pater scio facio qui ille facio oportet omnis servo tu in perpetuus amicus ego atque hic invenio invenio hic per dexter tuus tu dextera retineo manus obsecro infidelis ego ne sum quam ego sum tu tu hoc ago tu mihi erus nunc sum tu patronus tu pater tu commendo spes ops meus philocrates mando satis sero habeo mandatum qui sum facio si refero tyndarvs satis philocrates et tuus et tuus huc orno reveneo ex sententia numquid alius tyndarvs vt quam primus possum redeo philocrates res moneo hegio sequor ego viaticus ut do a trapezita tu idem opus ab praetor sumo syngraphus tyndarvs qui syngraphus hegio qui hic fero sui ad legio hinc eo hic ut licet domus tu intro abeo tyndarvs bene ambulo philocrates bene val hegio edepol res meus constabilio cum ille emo de praeda ab quaestor expedio ex servitus filius si deus placeo at etiam dubito hic homo emo an non emo diu servo iste sultis intus servio ne quoquam pedis ecferat sine custodela iam ego appareo domus ad frater modo captivus alius invideo meus idem perconto ecquis hic adulescentem nosco sequor tu tu ut amitto is res primus praeverto volo


Hegio Iam ego revertar intro, si ex his quae volo exquisivero. ubi sunt isti quos ante aedis iussi huc produci foras? Philocrates Edepol tibi ne in quaestione essemus cautum intellego, ita vinclis custodiisque circum moeniti sumus. Hegio Qui cavet ne decipiatur, vix cavet, cum etiam cavet; etiam cum cavisse ratus est, saepe is cautor captus est. an vero non iusta causa est, ut vos servem sedulo, quos tam grandi sim mercatus praesenti pecunia? Philocrates Neque pol tibi nos, quia nos servas, aequomst vitio vortere, neque te nobis, sí abeamus hinc, si fuat occasio. Hegio Vt vos hic, itidem illic apud vos meus servatur filius. Philocrates Captus est? Hegio Ita. Philocrates Non igitur nos soli ignavi fuimus. Hegio Secede huc. nam sunt quae éx te solo scitari volo. quarum rerum te falsilocum mi esse nolo. Philocrates Non ero quod sciam. si quid nescibo, id nescium tradam tibi. Tyndarvs Nunc senex est in tostrina, nunc iam cultros attinet. ne id quidem, involucrum inicere, voluit, vestem ut ne inquinet. sed utrum strictimne adtonsurum dicam esse an per pectinem, nescio; verum, si frugist, usque admutilabit probe. Hegio Quid tu? servosne esse an liber mavelis, memora mihi. Philocrates Proxumum quod sit bono quodque a malo longissume, id volo; quamquam non multum fuit molesta servitus, nec mihi secus erat quam si essem familiaris filius. Tyndarvs Eugepae, Thalem talento non emam Milesium, nam ad sapientiam huius nimius nugator fuit. ut facete orationem ad servitutem contulit. Hegio Quo de genere natust illic Philocrates? Philocrates Polyplusio: quod genus illi est unum pollens atque honoratissumum. Hegio Quid ipsus hic? quo honore est illic? Philocrates Summo, atque ab summis viris. Hegio quid divitiae, suntne opimae? Philocrates Vnde excoquat sebum senex. Hegio Quid pater, vivitne? Philocrates Vivom, cum inde abimus, liquimus; nunc vivatne necne, id Orcum scire oportet scilicet. Tyndarvs Salva res est, philosophatur quoque iam, non mendax modo est. Hegio Quid erat ei nomen? Philocrates Thensaurochrysonicochrysides. Hegio Videlicet propter divitias inditum id nomen quasi est. Philocrates Immo edepol propter avaritiam ipsius atque audaciam. Hegio Quid tu ais? tenaxne pater est eius? Philocrates Immo edepol pertinax; quin etiam ut magis nóscas: Genio suo ubi quando sacruficat, ad rem divinam quibus est opus, Samiis vasis utitur, ne ipse Genius surripiat: proinde aliis ut credat vide. Hegio Sequere hac me igitur. eadem ego ex hoc quae volo exquaesivero. Philocrates, hic fecit, hominem frugi ut facere oportuit. nám ego ex hoc quo genere gnatus sis scio, hic fassust mihi; haec tu eadem si confiteri vis, tua ex re feceris: quae tamen scio scire me ex hoc. Tyndarvs Fecit officium hic suom, cum tibi est confessus verum, quamquam volui sedulo meam nobilitatem occultare et genus et divitias meas, Hegio; nunc quando patriam et libertatem perdidi, non ego istúnc me potius quam te metuere aequom censeo. vis hostilis cum istoc fecit meas opes aequabiles; memini, cum dicto haud audebat: facto nunc laedat licet. sed viden? fortuna humana fingit artatque ut lubet: me, qui liber fueram, servom fecit, e summo infimum; qui imperare insueram, nunc alterius imperio obsequor. et quidem si, proinde ut ipse fui imperator familiae, habeam dominum, non verear ne iniuste aut graviter mi imperet. Hegio, hoc te monitum, nisi forte ipse non vis, voluerim. Hegio Loquere audacter. Tyndarvs Tam ego fui ante liber quam gnatus tuos, tam mihi quam illi libertatem hostilis eripuit manus, tam ille apud nos servit, quam ego nunc hic apud te servio. est profecto deus, qui quae nos gerimus auditque et videt: is, uti tu me hic habueris, proinde illum illic curaverit; bene merenti bene profuerit, male merenti par erit. quam tu filium tuom, tam páter me meus desiderat. Hegio Memini ego istuc. sed faterin eadem quae hic fassust mihi? Tyndarvs Ego patri meo esse fateor summas divitias domi meque summo genere gnatum. sed te optestor, Hegio, ne tuom animum avariorem faxint divitiae meae: ne patri, tam étsi sum unicus, decere videatur magis, me saturum servire apud te sumptu et vestitu tuo potius quam illi, ubi minime honestumst, mendicantem vivere. Hegio non ego ómnino lucrum omne esse utile homini existimo: scio ego, multos iam lucrum lutulentos homines reddidit; est etiam ubi profecto damnum praestet facere quam lucrum. odi ego aurum: multa multis saepe suasit perperam. nunc hoc animum advorte, ut ea quae sentio pariter scias. filius meus illic apud vos servit captus Alide: eum si reddis mihi, praeterea únum nummum ne duis; et te et hunc amittam hinc. alio pacto abire non potes. Tyndarvs Optumum atque aequissumum oras optumusque hominum es homo. sed is privatam servitutem servit illi an publicam? Hegio Privatam medici Menarchi. Tyndarvs Pol is quidem huius est cliens. tam hoc quidem tibi in proclivi quam imber est quando pluit. Hegio Fac is homo ut redimatur. Tyndarvs Faciam. sed te id oro, Hegio— Hegio Quid vis, dum ab re ne quid ores, faciam. Tyndarvs Ausculta, tum scies. ego me amitti, donicum ille huc redierit, non postulo. verum quaeso ut aestumatum hunc mihi des, quem mittam ad patrem, ut is homo redimatur illi. Hegio Immo alium potius misero hinc, ubi erunt indutiae, illuc, tuom qui conveniat patrem, qui tua quae tu iusseris mandata ita út velis perferat. Tyndarvs At nihil est ignotum ad illum mittere: operam luseris. hunc mitte, hic transactum reddet omne, si illuc venerit. nec quemquam fideliorem neque cui plus credat potes mittere ad eum nec qui magis sit servos ex sententia, neque adeo cui suom concredat filium hodie audacius. ne vereare, meo periclo húius ego experiar fidem, fretus ingenio eius, quod me ésse scit erga se benevolum. Hegio Mittam equidem istunc aestumatum tua fide, si vis. Tyndarvs Volo; quam citissime potest, tam hoc cedere ad factum volo. Hegio Num quae causa est quin, si ille huc non redeat, viginti minas mihi des pro illo? Tyndarvs Optuma immo. Hegio Solvite istum nunciam, atque utrumque. Tyndarvs Di tibi omnis omnia optata offerant, cum me tanto honore honestas cumque ex vinclis eximis. hoc quidem haud molestumst, iam quod collus collari caret. Hegio Quod bonis bene fit beneficium, gratia ea gravida est bonis. nunc tu illum si illo es missurus, dice monstra praecipe quae ad patrem vis nuntiari. vin vocem huc ad te? Tyndarvs Voca.

hegio iam ego revorto intro si ex hic qui volo exquaero ubi sum iste qui ante aedes iubeo huc produco foras philocrates edepol tu ne in quaestio sum caueo intellego ita vinclum custodia circum moeniti sum hegio qui caveo ne decipio vix caveo cum etiam caveo etiam cum caveo reor sum saepe is cautor capio sum an verus non iustus causa sum ut tu servo sedulus qui tam grandis sum mercor praesens pecunia philocrates neque pol tu nos quia nos servo aequus vitio verto neque tu nos si abeo hinc si sum occasio hegio vt tu hic itidem illic apud tu meus servo filius philocrates capio sum hegio ita philocrates non igitur nos solus ignavus sum hegio secedo huc nam sum qui ex tu solum scitaris volo qui res tu falsilocum ego sum nolo philocrates non sum qui scio si quis nescibo is nescius trado tu tyndarvs nunc senex sum in tostrina nunc iam culter attineo ne is quidem involucrum inicio volo vestis ut ne inquino sed utrum strictim adtondeo dico sum an per pectino nescio verus si frugis usque admutilo probus hegio quis tu servus sum an liber mavelis memoro ego philocrates proximus qui sum bonus quisque ab malus longus is volo quamquam non multus sum molestus servio neque ego secus sum quam si sum familiaris filius tyndarvs eugepae thal talentum non emo milesius nam ad sapientia hic nimius nugator sum ut facetus oratio ad servitus confero hegio quo de genus nascor illic philocrates philocrates polyplusius qui genus ille sum unus polleo atque honoro hegio quis ipse hic quo honor sum illic philocrates superus atque ab summus vis hegio quis divitiae sum opimus philocrates vnde excoquo sebum senex hegio quis pater vivo philocrates vivus cum inde abeo linquo nunc vivatne necne is orcus scio oportet scilicet tyndarvs salvo res sum philosophor quoque iam non mendax modo sum hegio quis sum is nomen philocrates thesaurochrysonicochrysides hegio videlicet propter divitiae indo is nomen quasi sum philocrates immo edepol propter avaritia ipse atque audacia hegio quis tu aio tenax pater sum is philocrates immo edepol pertinax quin etiam ut magis noscas genius suus ubi quando sacrufico ad res divina qui sum opus samia vasum uto ne ipse genius surripio proinde alius ut credo video hegio sequor hic ego igitur idem ego ex hic qui volo exquaero philocrates hic facio homo frugi ut facio oportet nam ego ex hic quo genus nascor sum scio hic fateor ego hic tu idem si confiteor volo tuus ex res facio qui tamen scio scio ego ex hic tyndarvs facio officium hic suus cum tu sum confiteor verus quamquam volo sedulus meus nobilitas occulto et genus et divitiae meus hegio nunc quando patria et libertas perdo non ego istunc ego potis quam tu metuo aequus censeo volo hostilis cum istoc facio meus ops aequabilis memini cum dico haud audeo facio nunc laedo licet sed video fortuna humanus fingo arto ut lubet ego qui liber sum servus facio e superus infimus qui impero insuo nunc alter imperium obsequor et quidem si proinde ut ipse sum imperator familia habeo dominus non vereor ne injustus aut gravis ego impero hegio hic tu moneo nisi fors ipse non volo volo hegio loquor audacter tyndarvs tam ego sum ante liber quam nascor tuus tam ego quam ille libertas hostilis eripio manus tam ille apud nos servio quam ego nunc hic apud tu servio sum profecto deus qui qui nos gero audio et video is uti tu ego hic habeo proinde ille illic curo bene mereo bene prosum malus mereo par sum quam tu filius tuus tam pater ego meus desidero hegio memini ego iste sed fateor idem qui hic fateor ego tyndarvs ego pater meus sum fateor superus divitiae domus ego superus genus nascor sed tu optestor hegio ne tuus animus avarus facio divitiae meus ne pater tam etsi sum unicus decet video magis ego sero servio apud tu sumo et vestio tuus potis quam ille ubi paruus honestus mendico vivo hegio non ego omnino lucrum omnis sum utilis homo existimo scio ego multus iam lucrum lutulentus homo reddo sum etiam ubi profecto damnum praesto facio quam lucrum odi ego aurum multus multus saepe suadeo perperam nunc hic animus adverto ut is qui sentio pariter scio filius meus illic apud tu servio capio alis is si reddo ego praeterea unum nummus ne do et tu et hic amitto hinc alius pacisco abeo non possum tyndarvs bonus atque aequus ora bonus homo sum homo sed is privo servitus servio ille an publicus hegio privo medicus menarchi tyndarvs pol is quidem hic sum cliens tam hic quidem tu in proclivis quam imber sum quando pluo hegio facio is homo ut redimo tyndarvs facio sed tu is oro hegio hegio quis volo dum ab res ne quis oro facio tyndarvs ausculto tum scio ego ego amitto donicum ille huc redeo non postulo verus quaeso ut aestimo hic ego do qui mitto ad pater ut is homo redimo ille hegio immo alius potis mitto hinc ubi sum indutiae illic tuus qui convenio pater qui tuus qui tu jubeo mandatum ita ut velis perfero tyndarvs at nihil sum ignotus ad ille mitto opera ludo hic mitto hic transigo reddo omnis si illic venio neque quisquam fidelis neque qui multus credo possum mitto ad is neque qui magis sum servus ex sententia neque adeo qui suus concredo filius hodie audax ne verearis meus periculum huius ego experior fides fretus ingenium is qui ego esse scio erga sui benevolus hegio mitto equidem iste aestimo tuus fides si volo tyndarvs volo quam cieo possum tam hic cedo ad facio volo hegio num qui causa sum quin si ille huc non redeo viginti minae ego do pro ille tyndarvs bonus immo hegio solvo iste nuncia atque uterque tyndarvs deus tu omnis omnis opto offertor cum ego tantus honor honestus cum ex vinclum eximo hic quidem haud molestus iam qui collus collaris careo hegio qui bonus bene fio beneficium gratia is gravidus sum bonus nunc tu ille si ille sum mitto dico monstrum praecipio qui ad pater volo nuntiaris volo voco huc ad tu tyndarvs voco


Lorarii Si di ímmortales íd voluerunt, vós hanc aerumnam éxsequi, decét id pati animo aéquo: si id faciétis, levior lábos erit. domi fuístis, credo, líberi: nunc servitus si evenit, ei vos morigerari mos bonust et erili imperio eamque ingeniis vostris lenem reddere. indigna digna habenda sunt, erus quae facit. Captivi Oh oh oh. Lorarivs Éiulatione haud opus est, oculis haud lacrimantibus: in ré mala animo sí bono utare, ádiuvat. Tyndarvs At nós pudet, quia cúm catenis súmus. Lorarivs At pigeat póstea nostrum erum, si vos éximat vínculis, aút solutós sinat, quós argento émerit. Tyndarvs Quid a nóbis metuit? scímus nos nóstrum officiúm quod est, sí solutós sinat. Lorarivs Át fugam fíngitis: séntio quam rem ágitis. Philocrates Nós fugiamus? quó fugiamus? Lorarivs In patriam. Philocrates Apage, haud nós id deceat, fúgitivos imitári. Lorarivs Immo edepol, si érit occasio, haúd dehortor. Tyndarvs Únum exoráre vos sínite nos. Lorarivs Quídnam id est? Tyndarvs Út sine hisce arbitris átque vobis nobis détis lócum loquendi. Lorarivs Fíat. abscédite hinc: nós concedámus huc. séd brevem orátionem íncipisse. Tyndarvs Em istúc mihi certum erat. cóncede huc. Lorarivs Abíte ab ístis. Tyndarvs Obnóxii ámbo vóbis sumus própter hanc rém, quom quae vólumus nos copia est † ea facitis nos compotes. Philocrates Sécede huc núnciam, sí videtúr, procul, ne arbitri dicta nostra arbitrari queant neu permanet palam haec nostra fallacia. nam doli non doli sunt, nisi astu colas, sed malum maxumum, si id palam provenit. nam sí erus mihi es tu átque ego me túom esse servom assímulo, tamen víso opust, cauto est opus, ut hoc sóbrie sineque árbitris accúrate agátur, docte ét diligénter; tanta íncepta rés est: haud sómniculóse hoc agéndum est. Tyndarvs Ero út me volés esse. Philocrates Spéro. Tyndarvs Nam tú nunc vidés pro tuó caro cápite carum ófferre mé meum capút vilitáti. Philocrates Scio. Tyndarvs At scíre memento, quándo id quód voles habébis; nam fére maxima pars mórem hunc hominés habent: quod síbi volunt, dum id ímpetrant, boní sunt; sed íd ubi iam penes sése habent, éx bonis péssimi et fraúdulentíssimi fíunt: nunc út mihi té volo esse aútumo. Philocrates Pól ego si te aúdeam, meúm patrem nóminem: nám secundúm patrem tu és pater próximus. Tyndarvs Aúdio. Philocrates Et proptérea saepiús te uti memíneris moneo: non ego erus tibi, sed servos sum; nunc obsecro te hoc unum— quoniam nobis di immortales animum ostenderunt suom, ut qui erum me tibi fuisse atque esse conservom velint, quom antehac pro iure imperitabam meo, nunc te oro per precem— per fortunam incertam et per mei te erga bonitatem patris, perque consérvitium commune, quód hostica evenit manu, ne me secus honore honestes quam quom servibas mihi, atque ut qui fueris et qui nunc sis meminisse ut memineris. Tyndarvs Scio quidem me te esse nunc et te esse me. Philocrates Em istuc si potes memoriter meminisse, inest spes nobis ín hac astutia.

lorarius si deus immortal id volo vos hic aerumna exsequi decet is patior animus aequo si is facietis levis labos sum domus fuistis credo liberi nunc servio si evenio is tu morigeraris mos bonus et erilis imperium eo ingenium vester lenis reddo indignus dignus habeo sum erus qui facio captivus oh oh oh lorarivs eiulatio haud opus sum oculus haud lacrimo in re malus animus si bonus utaris adiuvat tyndarvs at nos pudeo quia cum catena sumus lorarivs at pigeo postea nos erus si tu eximat vinculis aut solutos sino quos argentum emerit tyndarvs quis ab nobis metuo scimus nos nostrum officium qui sum si solutos sino lorarivs at fuga fingitis sentio quam res agitis philocrates nos fugio quo fugio lorarivs in patria philocrates apage haud nos is decet fugitivos imitari lorarivs immo edepol si erit occasio haud dehortor tyndarvs unum exorare tu sinite nos lorarivs quidnam is sum tyndarvs ut sine hic arbiter atque tu nos detis locum loquor lorarivs fiat abscedite hinc nos concedamus huc sed brevis oratio incipisse tyndarvs em istuc ego certus sum concede huc lorarivs abite ab istis tyndarvs obnoxii ambo vobis sum propter hic rem cum qui volumus nos copia sum is facio nos compotor philocrates secede huc nunciam si videtur procul ne arbiter dictum noster arbitraris queo neu permaneo palam hic noster fallacia nam dolus non dolus sum nisi astus colo sed malus magnus si is palam provenio nam si erus ego sum tu atque ego ego tuom sum servus assimulo tamen viso opus caveo sum opus ut hic sobrie sino arbitris accurate agatur doceo et diligenter tantus incepta res sum haud somniculose hic agendum sum tyndarvs sum ut ego voles sum philocrates spero tyndarvs nam tu nunc vides pro tuo carus capite caris offerre me meus caput vilitati philocrates scio tyndarvs at scire memento quando is quod volo habebis nam fere maximus pars morem hic homines habeo qui sibi volo dum is impetrant boni sum sed id ubi iam penis sese habeo ex bonus pessimi et fraudulentissimi fiunt nunc ut ego te volo sum autumo philocrates pol ego si tu audeam meum pater nominem nam secundum pater tu es pater proximus tyndarvs audio philocrates et propterea saepius tu uti memineris moneo non ego erus tu sed servus sum nunc obsecro tu hic unus quoniam nos deus immortalis animus ostendo suus ut qui erus ego tu sum atque sum conservus volo cum antehac pro ius imperito meus nunc tu oro per preco per fortuna incertus et per meus tu erga bonitas pater per conservitium communis quod hosticus evenio manus ne ego secus honor honesto quam cum servio ego atque ut qui sum et qui nunc sum memini ut memini tyndarvs scio quidem ego tu sum nunc et tu sum ego philocrates em iste si possum memoriter memini insum spes nos in hic astutia


Philocrates Hegio, assum. si quid me vis, impera. Hegio Hic gnatum meum tuo patri ait se vendidisse sex minis in Alide. Philocrates Quam diu id factum est? Stalagmvs Hic annus incipit vicensimus. Philocrates Falsa memorat. Stalagmvs Aut ego aut tu. nam tibi quadrimulum tuos pater peculiarem parvolo puero dedit. Philocrates Quid erat ei nomen? si vera dicis, memoradum mihi. Stalagmvs Paegnium vocitatust, post vos indidistis Tyndaro. Philocrates Cur ego te non novi? Stalagmvs Quia mos est oblivisci hominibus neque novisse cuius nihili sit faciunda gratia. Philocrates Dic mihi, isne istíc fuit, quem vendidisti meo patri, qui mihi peculiaris datus est? Stalagmvs Huius filius. Hegio Vivitne is homo? Stalagmvs Argentum accepi, nil curavi ceterum. Hegio Quid tu ais? Philocrates Quin istic ipsust Tyndarus tuos filius, ut quidem hic árgumenta loquitur. nam is mecum a puero puer bene pudiceque educatust usque ad adulescentiam. Hegio Et miser sum et fortunatus, si vos vera dicitis; eo miser sum quia male illi feci, si gnatust meus. eheu, quóm ego plus minusve feci quam me aequom fuit. quod male feci crucior; modo si infectum fieri possiet. sed eccum incedit huc ornatus haúd ex suis virtutibus.

philocrates hegio adsum si quis ego volo impero hegio hic nascor meus tuus pater aio sui vendo sex minae in alis philocrates quam diu is facio sum stalagmvs hic annus incipio vicesimus philocrates fallo memoro stalagmvs aut ego aut tu nam tu quadrimulis tuus pater peculiaris parvulus puer do philocrates quis sum is nomen si verus dico memoradum ego stalagmvs paegnium vocito post tu indo tyndareus philocrates cur ego tu non nosco stalagmvs quia mos sum obliviscor homo neque nosco qui nihilis sum facio gratia philocrates dico ego eo istic sum qui vendo meus pater qui ego peculiaris do sum stalagmvs hic filius hegio vivo is homo stalagmvs argentum accipio nihil curo ceterum hegio quis tu aio philocrates quin istic ipse tyndareus tuus filius ut quidem hic argumenta loquor nam is ego ab puer puer bene pudicus educo usque ad adulescentia hegio et miser sum et fortuno si tu verus dico is miser sum quia malus ille facio si nascor meus eheu quom ego multus parvus facio quam ego aequus sum qui malus facio crucio modo si inficio fio possiet sed ecce incedo huc orno haud ex suus virtus