Casina

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Olympio Non mihi licere meam rem me solum, ut volo, loqui atque cogitare, sine ted arbitro? quid tu, malum, me sequere? Chalinvs Quia certum est mihi, quasi umbra, quoquo tu ibis, te semper sequi; quin edepol etiam si in crucem vis pergere, sequi decretumst. dehinc conicito ceterum, possisne necne clam me sutelis tuis praeripere Casinam uxorem, proinde ut postulas. Olympio Quid tibi negotist mecum? Chalinvs Quid ais, impudens? quid in urbe reptas, vilice haud magni preti? Olympio Lubet. Chalinvs Quin ruri es in praefectura tua? quin potius quod legatum est tibi negotium, id curas atque urbanis rebus te apstines? huc mihi venisti sponsam praereptum meam: abi rus, abi dierectus tuam in provinciam. Olympio Chaline, non sum oblitus officium meum: praefeci ruri recte qui curet tamen. ego huc quod veni in urbem si impetravero, uxorem ut istam ducam, quam tu deperis, bellam et tenellam Casinam, conservam tuam, quando ego eam mecum rus uxorem abduxero, ruri incubabo usque in praefectura mea. Chalinvs Tun illam ducas? hercle me suspendio, quam tu eius potior fias, satiust mortuom. Olympio Mea praedast illa: proin tu te in laqueum induas. Chalinvs Ex sterculino effosse, tua illaec praeda sit? Olympio Scies hóc ita esse. Chalinvs Vae tibi. Olympio Quot te modis, si vivo, habebo in nuptiis miserum meis. Chalinvs Quid tu mihi facies? Olympio Egone quid faciam tibi? primum omnium huic lucebis novae nuptae facem; postilla, ut semper, improbus nihilique eris: post id locorum quando ad villam veneris, dabitur tibi amphora una et una semita, fons unus, unum ahenum et octo dolia: quae nisi erunt semper plena, ego te implebo flagris. ita te aggerunda curvom aqua faciam probe, ut postilena possit ex te fieri. post autem érvi nisi tu acervom éderis aut quasi lumbricus terram, quod te postules gustare quicquam, numquam edepol ieiunium ieiunumst aeque atque ego te ruri reddibo. post id, quom lassus fueris et famelicus, noctu ut condigne te cubes curabitur. Chalinvs Quid facies? Olympio Concludere in fénestram firmiter, unde auscultare possis quóm ego illam ausculer: quom mi illa dicet “mi animule, mi Olympio, mea vita, mea mellilla, mea festivitas, sine tuos ocellos deosculer, voluptas mea, sine amabo ted amari, meus festus dies, meus pullus passer, mea columba, mi lepus”, quom mi haec dicentur dicta, tum tu, furcifer, quasi mus, in medio pariete versabere. nunc ne tu te mihi respondere postules, abeo intro. taedet tui sermonis.— Chalinvs Te sequor. hic quidem pol certo nil ages síne med arbitro.—

olympius non ego licet meus res ego solus ut volo loquor atque cogito sine tu arbiter quis tu malus ego sequor chalinvs quia certus sum ego quasi umbra quisquis tu eo tu semper sequor quin edepol etiam si in crux volo pergo sequor decerno dehinc conicio ceterum possum necne clam ego sutelis tuus praeripio casina uxor proinde ut postulo olympius quis tu negotium ego chalinvs quis aio impudens quis in urbs repo vilicus haud magnus pretium olympius lubet chalinvs quin rus sum in praeficio tuus quin potis qui legatus sum tu negotium is cura atque urbanus res tu apstines huc ego venio sponsa praeripio meus abeo rus abeo dierectus tuus in provincia olympius chaline non sum obliuiscor officium meus praeficio rus rectus qui curo tamen ego huc qui venio in urbs si impetro uxor ut iste duco quam tu depereo bellus et tenellus casina conserva tuus quando ego is ego rus uxor abduco rus incubo usque in praeficio meus chalinvs tu ille duco hercules ego suspendium quam tu is potis fio sero morior olympius meus praeda ille proinde tu tu in laqueus induo chalinvs ex sterculino effodio tuus illic praeda sum olympius scio hoc ita sum chalinvs vae tu olympius quot tu modus si vivo habeo in nuptiae miser meus chalinvs quis tu ego facies olympius ego quis facio tu primus omnis hic luceo novus nubo fax postilla ut semper improbus nihilum sum post is locus quando ad villa venio do tu amphora unus et unus semita fons unus unus aenus et octo dolium qui nisi sum semper plenus ego tu impleo flagrum ita tu aggero curvus aqua facio probus ut postilena possum ex tu fio post autem ervi nisi tu acervus ederis aut quasi lumbricus terra qui tu postulo gusto quisquam numquam edepol ieiunium jejunus aequus atque ego tu rus reddibo post is cum lassus sum et famelicus nox ut condignus tu cubo curo chalinvs quis facies olympius concludo in fenestram firmiter unde auscultaris possum quom ego ille ausculer cum ego ille dico ego animulis ego olympius meus vito meus mellilla meus festivitas sine tuus ocellus deosculor voluptas meus sine amo tu amo meus festus dies meus pullus passer meus columba ego lepus cum ego hic dico dictum tum tu furcifer quasi mus in medium paries verso nunc ne tu tu ego respondeo postulo abeo intro taedet tuus sermo chalinvs tu sequor hic quidem pol certus nihil ago sine ego arbiter


Lysidamvs Omnibus rebus ego amorem credo et nitoribus nitidis antevenire, nec potis quicquam commemorari quod plus salis plusque leporis hodie habeat; cocos equidem nimis demiror, tot qui utuntur condimentis, eos eo condimento uno non utier, omnibus quod praestat. nam úbi amor condiméntum inerit, cuivís placituram escam crédo; neque sálsum neque suave ésse potest quicquam, úbi amor non admíscetur: fel quód amarumst, id mél faciet, hominem éx tristi lepidum ét lenem. hanc égo de me coniécturam domi fácio magis quam ex aúditis; qui quóm amo Casinam, mágis niteo, mundítiis munditiam ántideo: myropólas omnes sollicito, ubicúmque est lepidum unguéntum, unguor, ut illí placeam; et placeo, út videor. sed uxór me excruciat, quía vivit. tristem ástare aspició. blande haec mihi mála res appellánda est. uxór mea meaque amoénitas, quid tu agis? Cleostrata Abi atque abstine manum. Lysidamvs Heiá, mea Iuno, nón decet esse té tam tristem tuó Iovi. quo núnc abis? Cleostrata Mítte me. Lysidamvs Mane. Cleostrata Non máneo. Lysidamvs At pol ego té sequar. Cleostrata Óbsecro, sanun est? Lysidamvs Sánus quom téd amo. Cleostrata Nólo ames. Lysidamvs Nón potes ímpetrare. Cleostrata Énecas. Lysidamvs Véra dicás velim. Cleostrata Crédo ego istúc tibi. Lysidamvs Réspice, o mi lepos. Cleostrata Nempe ita ut tú mihi es. unde híc, amabo, unguénta olent? Lysidamvs Oh périi, manufestó miser téneor. cessó caput pállio detérgere? út te bonus Mercúrius perdat, mýropola, quia haec míhi dedisti. Cleostrata Ého tu nihili, cána culex, vix téneor quin quae décent te dicam, sénecta aetate únguentatus pér vias, ignáve, incedis? Lysidamvs Pól ego amico dédi cuidam operam, dum émit unguenta. Cleostrata Vt cito comméntust. écquid te pudet? Lysidamvs Ómnia quae tu vís. Cleostrata Vbi in lustrá iacuisti? Lysidamvs Égone in lustra? Cleostrata Scío plus quam tu me árbitrare. Lysidamvs Quíd id est? quid scis? Cleostrata Té sene omniúm † senem néminem esse ignáviorem. únde is, nihili? ubí fuisti? ubí lustratus es? úbi bibisti? mádes mecastor: víde, palliolum ut rúgat. Lysidamvs Di me et te ínfelicent, si égo in os méum hodie viní guttam índidi. Cleostrata Immo age, út lubet, bíbe, es, disperde rem. Lysidamvs Óhe, iam satis, uxór, comprime te, nímium tinnis, relínque aliquantum orátionis, crás quod mecum lítiges. séd quid ais? iam domuisti animum, potius ut quod vir velit fieri, id facias, quam adversere contra? Cleostrata Qua de re? Lysidamvs Rogas? super ancilla Casina, ut detur nuptum nostro vilico, servo frugi atque ubi illi bene sit ligno, aqua calida, cibo, vestimentis, ubique educat pueros quos pariat † potius quam illi servo nequam des, armigero nili atque improbo, cui hominí hodie peculi nummus non est plumbeus. Cleostrata Mirum ecastor, te senecta aétate officium tuom non meminisse. Lysidamvs Quid iam? Cleostrata Quia, si facias recte aut commode, me sinas curare ancillas, quae mea est curatio. Lysidamvs Qui, malum, homini scutigerulo dáre lubet? Cleostrata Quía enim filio nos oportet opitulari único. Lysidamvs At quamquam unicust, nihilo magis ille unicust mihi filius quam ego illi pater: illum mi aequiust quam me illi quae volo concedere. Cleostrata Tu ecastor tibi, homo, malam rem quaeris. Lysidamvs Subolet, sentio. egone? Cleostrata Tu. nam quid friguttis? quid istuc tam cupide cupis? Lysidamvs Vt enim frugi servo detur potius quam servo improbo. Cleostrata Quid si ego impetro atque exoro a vilico, causa mea ut eam illi permittat? Lysidamvs Quid si ego autem ab armigero impetro, ut eam illi permittat? atque hóc credo impetrassere. Cleostrata Convenit. vin tuis Chalinum huc evocem verbis foras? tú eum orato, ego autem orabo vilicum. Lysidamvs Sane volo. Cleostrata Iam hic erit. nunc experiemur, nostrum uter sit blandior.— Lysidamvs Hercules dique istam perdant, quod nunc liceat dicere. ego discrucior miser amore, illa autem quasi ob industriam mi advorsatur. subolet hoc iam uxori quod ego machinor: propter eam rem magis armigero dat operam de industria.

lysidamvs omnis res ego amor credo et nitor nitidus antevenio neque potio quisquam commemoraris qui multus sal multus lepor hodie habeo coquus equidem nimis demiror tot qui uto condimentum is is condimentum unus non uto omnis qui praesto nam ubi amor condimentum insum cuivis placeo esca credo neque salsum neque suavis esse possum quisquam ubi amor non admiscetur fel quod amarus is mel facio homo ex tristis lepidus et lenis hic ego de ego coniecturam domus facio magis quam ex auditis qui quom amo casina magis niteo munditiis munditia antideo myropolas omnis sollicito ubicumque sum lepidus unguentum unguor ut illi placeo et placeo ut video sed uxor ego excrucio quia vivo tristis astaris aspicio blandus hic ego mala res appellanda sum uxor meus meo amoenitas quis tu ago cleostrata abeo atque abstineo manus lysidamvs heia meus juno non decet sum te tam tristis tuo iuppiter quo nunc abeo cleostrata mitte ego lysidamvs mane cleostrata non maneo lysidamvs at pol ego te sequor cleostrata obsecro sanus sum lysidamvs sanus cum ted amo cleostrata nolo amo lysidamvs non possum impetraris cleostrata enecas lysidamvs vera dicas volo cleostrata credo ego istuc tu lysidamvs respice o ego lepos cleostrata nempe ita ut tu ego sum unde hic amo unguenta oleo lysidamvs oh perii manufesto miser teneor cesso caput pallio detergere ut tu bonus mercurius perdo myropola quia hic mihi do cleostrata eho tu nihilis cana culex vix teneor quin qui decent tu dico senecta aetas unguentatus per via ignave incedo lysidamvs pol ego amicus dedi quidam opera dum emit unguentum cleostrata vt cito commentust ecquid tu pudeo lysidamvs omnia qui tu vis cleostrata vbi in lustra jaceo lysidamvs egone in lustro cleostrata scio multus quam tu ego arbitraris lysidamvs quid is sum quis scio cleostrata te seni omnium senex neminem sum ignaviorem unde is nihilis ubi sum ubi lustro sum ubi bibo mades mecastor vide palliolum ut rugat lysidamvs deus ego et tu infelicent si ego in os meum hodie vini gutta indidi cleostrata immo ago ut lubet bibe sum disperdo res lysidamvs ohe iam satis uxor comprimo tu nimium tinnio relinque aliquantus oratio cras qui ego litiges sed quis aio iam domo animus potis ut qui vir volo fio is facio quam adverso contra cleostrata qui de res lysidamvs rogo super ancilla casinum ut do nubo noster vilicus servo frugi atque ubi ille bene sum lignum aqua calidum cibus vestimentum ubique educo puer qui pario potis quam ille servo nequam do armiger nilis atque improbus qui homini hodie peculis nummus non sum plumbeus cleostrata mirus ecastor tu senecta aetas officium tuus non memini lysidamvs quis iam cleostrata quia si facio rectus aut commodus ego sino curo ancilla qui meus sum curatio lysidamvs qui malus homo scutigerulus dare lubet cleostrata quia enim filius nos oportet opitularis unico lysidamvs at quamquam unicus nihilum magis ille unicus ego filius quam ego ille pater ille ego aequus quam ego ille qui volo concedo cleostrata tu ecastor tu homo malus res quaero lysidamvs suboleo sentio ego cleostrata tu nam quis friguttis quis iste tam cupidus cupio lysidamvs vt enim frugi servo do potis quam servo improbus cleostrata quis si ego impetro atque exoro ab vilicus causa meus ut is ille permitto lysidamvs quis si ego autem ab armiger impetro ut is ille permitto atque hoc credo impetro cleostrata convenio volo tuus chalinum huc evoco verbum foras tu is oro ego autem oro vilicus lysidamvs sanus volo cleostrata iam hic sum nunc experior nos uter sum blandus lysidamvs herculis deus iste perdo qui nunc licet dico ego discrucio miser amor ille autem quasi ob industria ego adverso suboleo hic iam uxor qui ego machinor propter is res magis armiger do opera de industria


Lysidamvs Si sapitis, uxor, vos tamen cenabitis, cena ubi erit cocta; égo ruri cenavero. nam novom maritum ét novam nuptam volo rus prosequi, novi hominum mores maleficos, ne quis eam abripiat. facite vostro animo volup. sed properate istum atque istam actutum emittere, tandem ut † veniamus luci; égo cras hic ero. cras habuero, uxor, ego tamen convivium. Pardalisca Fit quod futurum dixi: incenatum senem foras extrudunt mulieres. Lysidamvs Quid tu hic agis? Pardalisca Ego eo quo me ipsa misit. Lysidamvs Veron? Pardalisca Serio. Lysidamvs Quid hic speculare? Pardalisca Nil equidem speculor. Lysidamvs Abi: tu hic cunctas, intus alii festinant. Pardalisca Eo.— Lysidamvs Abi hinc sis ergo, pessumarum pessuma. iamne abiit illaec? dicere hic quidvis licet. qui amat, tamen hercle, si esurit, nullum esurit. sed eccúm progreditur cum corona et lampade meus socius, compar, commaritus vilicus.

lysidamvs si sapio uxor tu tamen ceno cena ubi sum coquo ego rus ceno nam novus maritus et novus nupta volo rus prosequor nosco homo mos maleficus ne quis is abripio facio vester animus volup sed propero iste atque iste actus emitto tandem ut venio lucius ego creo hic sum creo habeo uxor ego tamen convivium pardalisca fio qui sum dico inceno senex foras extrudo mulier lysidamvs quis tu hic ago pardalisca ego is quo ego ipse mitto lysidamvs verus pardalisca serius lysidamvs quis hic specularis pardalisca nihil equidem speculor lysidamvs abeo tu hic cunctus intus alius festino pardalisca eos lysidamvs abeo hinc sum ergo pessumaris malus jam abeo illic dico hic quivis licet qui amo tamen hercules si exsurio nullus exsurio sed eccum progredio cum corona et lampas meus socius compar commaritus vilicus


Alcesimvs Viso huc, amator si a foro rediit domum, qui me atque uxorem ludificatust, larua. sed eccum ante aedis. ad te hercle ibam commodum. Lysidamvs Et hercle ego ad te. quid ais, vir minimi preti? quid tibi mandavi? quid tecum oravi? Alcesimvs Quid est? Lysidamvs Vt bene vocivas aedis fecisti mihi, ut traduxisti huc ad nos uxorem tuam. satin propter te pereo ego atque occasio? Alcesimvs Quin tu suspendis te? nempe túte dixeras, tuam arcessituram esse uxorem uxorem meam. Lysidamvs Ergo arcessivisse ait sese, et dixisse te eam nón missurum. Alcesimvs Quin eapse ultro mihi negavit eius operam se morarier. Lysidamvs Quin eapse me adlegavit, qui istam arcesserem. Alcesimvs Quin nihili facio. Lysidamvs Quin me perdis. Alcesimvs Quin benest, quin etiam diu morabor, quin cupio tibi— Lysidamvs Quin— Alcesimvs Aliquid aegre facere. Lysidamvs Quin faciam lubens. numquam tibi hodie quin erit plus quam mihi. Alcesimvs Quin hercle di te perdant postremo quidem. Lysidamvs Quid nunc? missurusne es ad me uxorem tuam? Alcesimvs Ducas, easque in maxumam malam crucem cum hác cum ístac, cumque amica etiam tua. abi et aliud cura, ego iam per hortum iussero meam istúc transire uxorem ad uxorem tuam.— Lysidamvs Nunc tu mi amicus es in germanum modum. qua ego hunc amorem mi esse avi dicam datum aut quid ego umquam erga Venerem inique fecerim, cui sic tot amanti mi obviam eveniant morae? attat, quid illúc clamoris, opsecro, in nostrast domo?

alcesimvs video huc amator si ab forum redeo domus qui ego atque uxor ludifico larua sed ecce ante aedes ad tu hercules eo commodus lysidamvs et hercules ego ad tu quis aio vir minimus pretium quis tu mando quis tu oro alcesimvs quis sum lysidamvs vt bene vacivus aedes facio ego ut traduco huc ad nos uxor tuus sero propter tu pereo ego atque occasio alcesimvs quin tu suspendo tu nempe tute dico tuus arcesso sum uxor uxor meus lysidamvs ergo arcesso aio sui et dico tu is non mitto alcesimvs quin eapse ultro ego nego is opera sui moror lysidamvs quin eapse ego adlego qui iste arcesso alcesimvs quin nihilis facio lysidamvs quin ego perdo alcesimvs quin benus quin etiam diu moror quin cupio tu lysidamvs quin alcesimvs aliquis aeger facio lysidamvs quin facio libet numquam tu hodie quin sum multus quam ego alcesimvs quin hercules deus tu perdo postremo quidem lysidamvs quis nunc mitto sum ad ego uxor tuus alcesimvs duco eo in magnus malus crux cum hac cum istac cum amicus etiam tuus abeo et alius cura ego iam per hortus iubeo meus istuc transeo uxor ad uxor tuus lysidamvs nunc tu ego amicus sum in germanus modus qui ego hic amor ego sum avus dico do aut quis ego umquam erga venus iniquus facio qui sic tot amo ego obvius evenio mora attat quis illuc clamor obsecro in noster domus


PROLOGVS PROLOGVS Salvere iubeo spectatores optumos, fidem qui facitis maxumi, et vos Fides. si verum dixi, signum clarum date mihi, ut vos mi esse aequos iam inde a principio sciam. qui utuntur vino vetere sapientis puto et qui libenter veteres spectant fabulas; atque antiqua opera et verba cum vobis placent, aequom est placere ante alias veteres fabulas: nam nunc novae quae prodeunt comoediae multo sunt nequiores quam nummi novi. nos postquam populi rumore intelleximus studiose expetere vos Plautinas fabulas, antiquam éius edimus comoediam, quam vos probastis qui estis in senioribus; nam iuniorum qui sunt non norunt, scio; verum ut cognoscant dabimus operam sedulo. haec cum primum acta est, vicit omnis fabulas. ea tempestate flos poetarum fuit, qui nunc abierunt hinc in communem locum. sed tamen absentes prosunt pro praesentibus. vos omnes opere magno esse oratos volo, benigne ut operam detis ad nostrum gregem. eicite ex animo curam atque alienum aes ne quis formidet flagitatorem suom: ludi sunt, ludus datus est argentariis; tranquillum est, Alcedonia sunt circum forum: ratione utuntur, ludis poscunt neminem, secundum ludos reddunt autem nemini. aures vocivae si sunt, animum advortite: comoediai nomen dare vobis volo. Clerumenoe vocatur haec comoedia graece, latine Sortientes. Deiphilus hanc graece scripsit, post id rursum denuo latine Plautus cum latranti nomine. senex híc maritus habitat; éi est filius, is una cum patre in illisce habitat aedibus. est éi quidam servos, qui in morbo cubat, immo hercle vero in lecto, ne quid mentiar; is servos, sed abhinc annos factum est sedecim, quom conspicatust primulo crepusculo puellam exponi. adít extemplo ad mulierem quae illam exponebat, orat ut eam det sibi: exorat, aufert; detulit recta domum, dat erae suae, orat ut eam curet, educet. era fecit, educavit magna industria, quasi si esset ex se nata, non multo secus. postquam ea adolevit ad eam aetatem, ut viris placere posset, eam puellam hic senex amat efflictim, et item contra filius. nunc sibi utérque contra legiones parat, paterque filiusque, clam alter alterum: pater adlegavit vilicum, qui posceret sibi istánc uxorem: is sperat, si ei sit data, sibi fore paratas clam uxorem excubias foris; filius is autem armigerum adlegavit suom, qui sibi eam uxorem poscat: scit, si id impetret, futurum quod amat intra praesepis suas. senis uxor sensit virum amóri operam dare, propterea úna consentit cum filio. ille autem postquam filium sensit suom eandem illam amare et esse ímpedimento sibi, hinc adulescentem peregre ablegavit pater; sciens ei mater dat operam absenti tamen. is, ne exspectetis, hodie in hac comoedia in urbem non redibit: Plautus noluit, pontem interrupit, quí erat ei in itinere. sunt hic, inter se quos nunc credo dicere: “quaeso hercle, quíd istuc est? serviles nuptiae? servin uxorem ducent aut poscent sibi? novom attulerunt, quod fit nusquam gentium.” at ego aio id fieri in Graecia et Carthagini, et hic in nostra terra † in Apulia; maioreque opere ibi serviles nuptiae quam liberales etiam curari solent; id ni fit, mecum pignus si quis volt dato in urnam mulsi, Poenus dum iudex siet vel Graecus adeo, vel mea causa Apulus. quid nunc? nihil agitis? sentio, nemo sitit. revortar ád illam puellam éxpositiciam: quam servi summa vi sibi uxorem expetunt, ea invenietur et pudica et libera, ingenua Atheniensis, neque quicquam stupri faciet profecto in hac quidem comoedia. mox hercle vero, post transactam fabulam, argentum si quis dederit, ut ego suspicor, ultro ibit nuptum, non manebit auspices. tantum est. valete, bene rem gerite et vincite virtute vera, quod fecistis antidhac.

prologvs prologvs salvo iubeo spectator bonus fides qui facio magnus et tu fides si verus dico signum clarus do ego ut tu ego sum aequus iam inde ab principium scio qui uto vinum veto sapio puto et qui libet vetus specto fabula atque antiquus opus et verbum cum tu placeo aequus sum placeo ante alius vetus fabula nam nunc novus qui proeo comoedia multus sum nequiores quam nummus nosco nos postquam populus rumor intellego studiosus expeto tu plautinus fabula antiquus eius edo comoedia quam tu probo qui sum in senex nam iuniorum qui sum non nosco scio verus ut cognosco do opera sedulus hic cum primus ago sum vinco omnis fabula is tempestas flos poetaris sum qui nunc abeo hinc in communis locus sed tamen absum prosum pro praesens tu omnis opus magnus sum oro volo benignus ut opera do ad nos grex eicio ex animus cura atque alienus aes ne quis formido flagitator suus ludo sum ludus do sum argentarius tranquillus sum alcedonia sum circum forum ratio uto ludus posco nemo secundus ludus reddo autem nemo auris vacivus si sum animus adverto comoedia nomen do tu volo clerumenoe voco hic comoedia graeca latina sortio deiphilus hic graeca scribo post is rursum denuo latina plautus cum latro nomen senex hic maritus habito ei sum filius is unus cum pater in illic habito aedes sum ei quidam servus qui in morbus cubo immo hercules verus in lectus ne quis mentior is servus sed abhinc annus facio sum sedecim cum conspicor primulus crepusculum puella expono adit extemplo ad mulier qui ille expono oro ut is do sui exoro aufero defero recta domus do era suus oro ut is curo educo era facio educo magnus industria quasi si sum ex sui nata non multus secus postquam is adolesco ad is aetas ut vis placeo possum is puella hic senex amo efflictim et item contra filius nunc sui uterque contra legio paro pater filius clam alter alter pater adlego vilicus qui posco sui istanc uxor is spero si is sum do sui sum paro clam uxor excubiae foris filius is autem armiger adlego suus qui sui is uxor posco scio si is impetro sum qui amo intra praesaepe suus senex uxor sentio vir amori opera do propterea una consentio cum filius ille autem postquam filius sentio suus idem ille amo et sum impedimento sui hinc adulescens peregre ablego pater scio is mater do opera absum tamen is ne exspecto hodie in hic comoedia in urbs non redeo plautus nolo pons interrumpo qui sum is in iter sum hic inter sui qui nunc credo dico quaeso hercules quid iste sum servilis nuptiae servio uxor duco aut posco sui novus affero qui fio nusquam gens at ego aio is fio in graecia et carthago et hic in noster terra in appulia magnus opus ibi servilis nuptiae quam liberalis etiam curaris soleo is ni fio ego pignus si quis volo do in urna mulsum poenus dum iudex sum vel graecus adeo vel meus causa appulus quis nunc nihil ago sentio nemo sitio revorto ad ille puella expositiciam quam servio summus vis sui uxor expeto is invenio et pudicus et liber ingenuus atheniensis neque quisquam stuprum facio profecto in hic quidem comoedia mox hercules verus post transigo fabula argentum si quis do ut ego suspicor ultro eo nubo non maneo auspico tantus sum valeo bene res gero et vincio virtus verus qui facio antehac


Myrrhina Accéptae bene ét commode éximus íntus ludós visere húc in viam nuptiális. numquam écastor úllo dié risi adaéque, neque hóc quod relícuom est plus rísuram opínor. Pardalisca Lúbet Chalinum quíd agat scire, nóvom nuptum cum nóvo marito. Myrrhina Nec fállaciam ástutiórem ullus fécit poéta, atque ut haéc est fabré facta ab nóbis. Cleostrata Optúnso ore núnc pervelím progredíri seném, quo senéx nequiór nullus vívit. ne illum quidem néquiorem árbitror ésse, qui locum praébet illí té nunc praesidem volo híc, Pardalísca, esse, qui hínc exeat eum ut lúdibrio hábeas. Pardalisca Libens fecero et solens. Myrrhina spectato: hinc omnia, intus quid agant Pardalisca pone me, amabo. Myrrhina Et ibi audacius licet quaé velis líbere próloqui. Pardalisca Tace, vostrá foris crépuit.

myrrhina acceptae bene et commodus eximus intus ludos viso huc in via nuptialis numquam ecastor ullo die rideo adaeque neque hoc qui relicuom sum multus risuram opinor pardalisca lubet chalinum quid ago scio novom nubo cum novo marito myrrhina neque fallaciam astutiorem ullus fecit poeta atque ut haec sum fabre facio ab nobis cleostrata optunso os nunc pervelim progrediri senem quo senex nequior nullus vivit ne ille quidem nequiorem arbitror esse qui locus praebet illi te nunc praesidem volo hic pardalisca sum qui hinc exeo is ut ludibrio habeas pardalisca libet facio et soleo myrrhina specto hinc omnis intus quis ago pardalisca pono ego amo myrrhina et ibi audax licet quae velis libere proloqui pardalisca taceo vostra foris crepuit


Olympio Neque quó fugiam neque ubí lateam neque hoc dédecus quo modo célem scio, tántum erus atque ego flágitio superávimus nuptiis nóstris, ita núnc pudeo atque ita núnc paveo atque ita inrídiculo sumus ámbo. sed ego ínsipiens nova núnc facio: pudet quém prius non puditum úmquamst. operám date, dum mea fácta itero: est operaé pretium auribus áccipere, ita rídicula auditu, íteratu ea súnt quae ego intus túrbavi. ubi intro hánc novam nuptam déduxi, rectá via in conclave ábduxi. sed ténebrae ibi erant tamquam ín puteo; dum sénex abest decumbe ínquam. cónloco fúlcio móllio blándior, út prior quám senex núptias pérpetrem. tárdus esse ílico coépi, quoniam respecto identidem, ne senex inlecebram stupri principio eam savium posco, réppulit míhi manum, néque enim dare sibi sávium me sivit. enim iám magis adproperó, magis iam libet ín Casinam inruere cupio íllam operam seni súrripere, forem óbdo, ne senex me ópprimeret. Myrrhina Ágedum, tuadi hunc. Cleostrata Ópsecro, ubi túa nova núptast? Olympio Perii hércle ego, manifésta res. Cleostrata Omnem órdine rem fatéri ergo aequom est. quíd intus agitur? quíd agit Casina? satin mórigera est? Olympio Pudet dícere. Cleostrata Memora órdine, ut occéperas. Olympio Pudet hércle. Cleostrata Age audacter postquám decubuisti, índe volo memoráre quid est factum Olympio flagitium est. Cleostrata Cavebunt qui audierint. faciant Olympio hoc magnus est. Cleostrata Perdis. quin tu pergis? Olympio Vbi us suptus porro Cleostrata Quid? Olympio Babae. Cleostrata Quid? Olympio Papae. Cleostrata est? Olympio Oh, erat maximum. ferrum ne haberet metui: id quaerere occepi dum gladium quaero, ne habeat, arripio capulum. séd cum cogitó, non habuit gládium, nam esset frígidus. Cleostrata Éloquere. Olympio At pudét. Cleostrata Num radix fúit, Olympio Non fuít. Cleostrata Num cucumis? Olympio Profecto hercle non fuit quicquam holerum, nisí, quidquid erat, cálamitas profécto attigerat númquam. íta, quidquid erat, grande erat. Myrrhina Quíd fit denique? edisserta. Olympio Vbi appello Casinam, †inquit “amábo, mea uxórcula, cur vírum tuom sic me spérnis? nimis tú quidem hercle immérito meó mi haec facís, quia mihí te expetívi.” ílla haud verbum fácit et saepit véste id qui estis múlieres. úbi illum saltum vídeo opsaeptum, rógo ut alteró sinat ire. volo, ut obvertam, cubitis im ullum muttit e surgo, ut in eam in atque illam in Myrrhina Perlepide narrat Olympio Savium itá quasi saetis lábra mihi compúngit barba, contínuo in genua ut ástiti, pectús mihi pedibus pércutit. decído de lecto praécipes: subsílit, optundit ós mihi. indé foras tacitus prófugiens exeo hóc ornatu quó vides, ut sénex hoc eodem póculo, quo egó bibi, biberet. Cleostrata Óptume est. séd ubi est palliolúm tuom? Olympio Hic íntus relíqui. Cleostrata Quid núnc? satin lepide adita est vobís manus? Olympio Mérito. séd concrepuerúnt fores. num illa mé nunc séquitur?

olympius neque quo fugio neque ubi lateo neque hic dedecus quo modo celem scio tantum erus atque ego flagitio superavimus nuptiae nostris ita nunc pudeo atque ita nunc paveo atque ita inridiculo sum ambo sed ego insipiens novo nunc facio pudeo quem prior non pudeo umquamst operam do dum meus facta itero sum operae pretium auris accipere ita ridicula auditus iteratu is sunt qui ego intus turbavi ubi intro hanc novus nupta deduxi recta via in conclave abduxi sed tenebrae ibi sum tamquam in puteo dum senex absum decumbo inquam conloco fulcio mollio blandior ut prior quam senex nuptias perpetrem tardus sum ilico coepi quoniam respicio identidem ne senex illecebra stuprum principium is savium posco reppulit mihi manus neque enim do sui savium ego sino enim iam magis adpropero magis iam libet in casina inruo cupio illam opera senex surripere sum obdo ne senex ego opprimeret myrrhina agedum tuadi hic cleostrata opsecro ubi tua novo nuptast olympius pereo hercle ego manifesta res cleostrata omnis ordo res fateri ergo aequus sum quid intus ago quid ago casinum sero morigera sum olympius pudeo dicere cleostrata memoro ordo ut occeperas olympius pudeo hercle cleostrata ago audacter postquam decumbo inde volo memorare quis sum facio olympius flagitium sum cleostrata cavebunt qui audio facio olympius hic magnus sum cleostrata perdo quin tu pergo olympius vbi us suptus porro cleostrata quis olympius babae cleostrata quis olympius papae cleostrata sum olympius oh sum magnus ferrum ne habeo metuo is quaero occipio dum gladius quaero ne habeo arripio capulus sed cum cogito non habeo gladium nam sum frigidus cleostrata eloquere olympius at pudet cleostrata num radix fuit olympius non fuit cleostrata num cucumis olympius profecto hercules non sum quisquam holerum nisi quisquis sum calamitas profecto attingo numquam ita quisquis sum grandis sum myrrhina quid fio denique edissero olympius vbi appello casina inquam amabo meus uxorcula cur virum tuus sic ego spernis nimis tu quidem hercules immerito meo ego hic facis quia mihi tu expetivi illa haud verbum facit et saepio veste is qui sum mulieres ubi ille saltus video opsaeptum rogo ut altero sino eo volo ut obverto cubo im ullus mutio e surgo ut in is in atque ille in myrrhina perlepide narro olympius savium ita quasi saeta labra ego compungit barba continuo in genu ut astiti pectus ego pes percutit decido de lectus praecipes subsilit optundit os ego inde foras taceo profugiens exeo hoc orno quo video ut senex hic idem poculo quo ego bibo bibo cleostrata optume sum sed ubi sum palliolum tuus olympius hic intus reliqui cleostrata quis nunc sero lepidus adeo sum vobis manus olympius merito sed concrepuerunt foris num ille me nunc sequitur


Chalinvs Si nunc me suspendam, meam operam luserim et praeter operam restim sumpti fecerim et meis inimicis voluptatem creaverim. quid opus est, qui sic mortuos? equidem tamen sorti sum victus, Casina nubet vilico. atque id non tam aegrest iam, vicisse vilicum, quam id expetivisse opere tam magno senem, ne ea mihi daretur atque ut illi nuberet. ut illé trepidabat, ut festinabat miser; ut sussultabat, postquam vicit vilicus. attat, concedam huc, audio aperiri foris, mei benevolentes atque amici prodeunt. hinc ex insidiis hisce ego insidias dabo.

chalinvs si nunc ego suspendo meus opera ludo et praeter opera restis sumo facio et meus inimicus voluptas creo quis opus sum qui sic mortuus equidem tamen sortio sum vinco casinum nubo vilicus atque is non tam aeger iam vinco vilicus quam is expeto opus tam magnus senex ne is ego do atque ut ille nubo ut ille trepido ut festino miser ut sussultabat postquam vinco vilicus attat concedo huc audio aperio foris meus benevolens atque amicus proeo hinc ex insidiae hic ego insidiae do


Olympio Áge tibicen, dum íllam educunt húc novam nuptám foras, suavi cantu concelebra omnem hanc plateam hymenaeo. hymen hymenaee o hymen. Lysidamvs Quid agis, mea salus? Olympio Esurio hercle, atque adeo hau salubriter. Lysidamvs At ego amó. Olympio At ego hercle nihili facio. tibi amor pro cibost, mihi ieiunitate iam dudum intestina murmurant. Lysidamvs Nam quid illaéc nunc tam diu intus remorantur remeligines? quasi ob industriam, quanto ego plus propero, procedit minus. Olympio Quid si etiam suffundam hymenaeum, si qui citius prodeant? Lysidamvs Censeo, et ego te adiutabo in nuptiis communibus. Lysidamvs Olympio Hymen hymenaee o hymen. Lysidamvs Perii hercle ego miser, dirumpi hymenaeum cantando licet: illo morbo quo dirumpi cupio, non est copia. Olympio Edepol ne tu, sí equos esses, esses indomabilis. Lysidamvs Quo argumento? Olympio Nimis tenax es. Lysidamvs Num me expertus esuspiam? Olympio Di melius faciant. sed crepuit ostium, exitur foras. Lysidamvs Di hercle me cupiunt servatum. iam oboluit Casinus procul.

olympius age tibicen dum illam educo huc novus nuptam foras suavis cantus concelebro omnis hic platalea hymenaeus hymen hymenaeus o hymen lysidamvs quis ago meus salus olympius esurio hercules atque adeo hau salubris lysidamvs at ego amo olympius at ego hercules nihilis facio tu amor pro cibus ego ieiunitas iam dudum intestinum murmurant lysidamvs nam quis illaec nunc tam diu intus remoror remeligo quasi ob industria quantus ego multus propero procedo paruus olympius quis si etiam suffundo hymenaeus si qui cieo proeo lysidamvs censeo et ego tu adiuto in nuptiae communis lysidamvs olympius hymen hymenaeus o hymen lysidamvs pereo hercules ego miser dirumpo hymenaeus canto licet ille morbus quo dirumpo cupio non sum copia olympius edepol ne tu si equus sum sum indomabilis lysidamvs quo argumentum olympius nimis tenax sum lysidamvs num ego experior esuspiam olympius deus bonus facio sed crepo ostium exeo foras lysidamvs deus hercules ego cupio servo iam oboleo casinus procul


Lysidamvs Núnc amici ánne inimici sís imago, Alcésime, mihi sciam, nunc specimen specitur, nunc certamen cernitur. cur amem me castigare, id ponito ad compendium, cano capite aetate aliena eo addito ad compendium, cui sit uxor id quoque illuc ponito ad compendium. Alcesimvs Miseriorem ego ex amore quam te vidi neminem. Lysidamvs Fac vacent aedes. Alcesimvs Quin edepol servos, ancillas domo certum est omnis mittere ad te. Lysidamvs Oh, nimium scite scitus es. sed facito dum merula † pervorsus quos cantat colas: cum cibo suo quique facito ut veniant, quasi eant Sutrium. Alcesimvs Meminero. Lysidamvs Em, nunc enim te demum nullum scitum scitiust. cura, ego ad forum modo ibo: iam hic ero. Alcesimvs Bene ambula. Lysidamvs Fac habeant linguam tuae aedes. Alcesimvs Quid ita? Lysidamvs Cum veniam, vocent. Alcesimvs Attatae, caedundus tú homo es: nimias delicias facis. Lysidamvs Quid me amare refert, nisi sim doctus ac dicaculus? sed tu cave in quaesitione mihi sis.— Alcesimvs Vsque adero domi.—

lysidamvs nunc amicus anne inimicus sis imago alcesime ego scio nunc specimen specio nunc certamen cerno cur amo ego castigaris is pono ad compendium cano caput aetas alienus is addo ad compendium qui sum uxor is quoque illic pono ad compendium alcesimvs miser ego ex amor quam tu video nemo lysidamvs facio vaco aedes alcesimvs quin edepol servus ancilla domus certus sum omnis mitto ad tu lysidamvs oh nimium scio scio sum sed facio dum merula perverto qui canto colo cum cibus suus quisque facio ut venio quasi eo sutrium alcesimvs memini lysidamvs em nunc enim tu demum nullus scio scio cura ego ad forum modo eo iam hic sum alcesimvs bene ambulo lysidamvs facio habeo lingua tuus aedes alcesimvs quis ita lysidamvs cos venio voco alcesimvs attatae caedo tu homo sum nimius deliquia facio lysidamvs quis ego amo refero nisi sum doceo atque dicaculus sed tu caveo in quaesitio ego sum alcesimvs vsque adsum domus


Lysidamvs Máxumo ego ardeo flágitio néc quid agam meis rébus scio, néc meam ut uxorem áspiciam cóntra oculis, ita dísperii; ómnia palam súnt probra, ómnibus modis óccidi miser. ita mánufesto faucíbus teneor nec quibus modis purgem scio me meae uxori. atque expálliatus súm miser, clandestinae núptiae. censeo mihi optumum est. intro ad uxorem meam súfferamque eí meum térgum ob iniúriam. séd ecquis est quí homo munús velit fúngier pró me? quid núnc agam néscio, nisi ut ímprobos famulos imiter ac domo fugiam. nam salus nulla est scapulis, si domum redeo. nugas istic dicere licet. vapulo hercle ego invitus tamen etsi malum merui. hac dabo protinam me et fugiam. Chalinvs Heus, sta ílico, amátor. Lysidamvs Óccidi, revocór: quasi non aúdiam, abíbo.

lysidamvs maxumo ego ardeo flagitio nec quis ago meus rebus scio nec meus ut uxor aspiciam contra oculus ita disperii omnia palam sunt probrum omnibus modus occidi miser ita manufesto faucibus teneo neque qui modus purgo scio ego meus uxor atque expalliatus sum miser clandestinus nuptiae censeo ego bonus sum intro ad uxor meus sufferamque ei meus tergum ob iniuriam sed ecquis sum qui homo munus volo fungier pro ego quis nunc ago nescio nisi ut improbos famulus imito atque domus fugio nam salus nullus sum scapulis si domus redeo nugae istic dico licet vapulo hercules ego invitus tamen etsi malus mereo hic do protinam ego et fugio chalinvs heus sto ilico amator lysidamvs occidi revocor quasi non audiam abibo


Lysidamvs Stultitia magna est, mea quidem sententia, hominem amatorem ullum ad forum procedere, in eum diem quoi quod amet in mundo siet; sicut ego feci stultus: contrivi diem, dum asto advocatus cuidam cognato meo; quem hercle ego litem adeo perdidisse gaudeo, ne me nequiquam sibi hodie advocaverit. nam meo quidem animo qui advocatos advocet rogitare oportet prius et percontarier, adsitne ei animus necne adsit, quem ádvocet: si neget adesse, exanimatum amittat domum. sed uxorem ante aedis eccam. ei misero mihi, metuo ne non sit surda atque haec audiverit. Cleostrata Audivi ecastor cum malo magno tuo. Lysidamvs Accedam propius. quid agis, mea festivitas? Cleostrata Te ecastor praestolabar. Lysidamvs Iamne ornata res? iamne hanc traduxti huc ad nos vicinam tuam, quae te adiutaret? Cleostrata Arcessivi, ut iusseras. verum hic sodalis tuos, amicus optumus, nescio quid se sufflavit uxori suae: negavit posse, quoniam arcesso, mittere. Lysidamvs Vitium tibi istuc maxumum est, blanda es parum. Cleostrata Non matronarum officiumst, sed meretricium, viris alienis, mi vir, subblandirier. i tu atque arcesse illam: égo intus quod factost opus volo accurare, mi vir. Lysidamvs Propera ergo. Cleostrata Licet. iam pol ego huic aliquem in pectus iniciam metum; miserrumum hodie ego hunc habebo amasium.—

lysidamvs stultitia magnus sum meus quidem sententia homo amator ullus ad forum procedo in is dies qui qui amo in mundus sum sicut ego facio stultus contero dies dum asto advoco quidam cognatus meus qui hercules ego lito adeo perdo gaudeo ne ego nequiquam sui hodie advoco nam meus quidem animus qui advoco advoco rogito oportet prior et perconto adsum is animus necne adsum qui advocet si nego adsum exanimo amitto domus sed uxor ante aedes ecce is mitto ego metuo ne non sum surdus atque hic audio cleostrata audio ecastor cum malus magnus tuus lysidamvs accedo propius quis ago meus festivitas cleostrata tu ecastor praestolor lysidamvs jam orno res jam hic traduxti huc ad nos vicina tuus qui tu adjuto cleostrata arcesso ut jubeo verus hic sodalis tuus amicus bonus nescio quis sui sufflo uxor suus nego possum quoniam arcesso mitto lysidamvs vitium tu iste magnus sum blandus sum parum cleostrata non matronaris officium sed meretricius vis alienus ego vir subblandior eo tu atque arcesso ille ego intus qui facio opus volo accuraris ego vir lysidamvs propero ergo cleostrata licet iam pol ego hic aliquis in pectus inicio metus miserrumum hodie ego hic habeo amasius


Pardalisca Sensim supera tolle limen pedes, mea nova nupta; sospes iter incipe hoc, uti viro tuo sémper sis superstes, tuaque út potior polléntia sit vincásque virum victríxque sies, tua vóx superet tuomque imperium: vir te vestiat, tu virum despolies. noctúque et diu ut viro súbdola sis, ópsecro, memento. Olympio Malo máxumo suo hercle ílico, ubi tántillum peccássit. Lysidamvs Tace. Olympio Nón taceo. Lysidamvs Quae rés? Olympio Mala malaé male monstrat. Lysidamvs Faciés tu hanc rém mi ex paráta imparátam. id quaérunt volúnt, haec ut ínfecta fáciant. Pardalisca Age Olýmpio, quando vís, uxorem áccipe hanc ab nobis. Olympio Date érgo, datúrae si umquam éstis hodie. Lysidamvs Abíte intro. Pardalisca Amábo, integrae átque imperítae huic impército. Olympio Futurum est. Pardalisca Valéte. Olympio Ite iám. Lysidamvs Ite. Pardalisca Iám valete. Lysidamvs Iamne ábscessit úxor? Olympio Domíst, ne time. Lysidamvs Eúax, nunc pól demum ego sum líber. meúm corculúm, melculúm, verculum. Olympio Heús tu, malo, sí sapies, cavébis; meást haec. Lysidamvs Sció, sed meus fructus est prior. Olympio Tene hánc lampadem. Lysidamvs Ímmo ego hánc tenebo. Venus múltipotens, bona múlta mihi dedísti, huius cúm copiám mihi dedísti. Olympio O corpúsculum malaculum, mea uxórcula. quae res? Lysidamvs Quid est? Olympio Ínstitit plantam quasi lúca bos. Lysidamvs Tacé sis, nebula haúd est mollis aeque atque huius pectus est. Olympio Edepol papillam bellulam—ei misero mihi. Lysidamvs Quid est? Olympio Péctus mi icit non cubito, verum ariete. Lysidamvs Quid tu ergo hanc, quaeso, tractas tam dura manu? at mihi, qui belle hanc tracto, non bellum facit. Olympio Vah. Lysidamvs Quid negotist? Olympio Opsecro, ut valentulast, paene exposivit cubito. Lysidamvs Cubitum ergo ire volt. Olympio Quin imus ergo? Lysidamvs I, belle belliatula.—

pardalisca sensim supra tollo limen pes meus novo nubo sospes iter incipio hic uti vir tuus semper sum supersto tuus ut potis pollentia sum vincasque vir victrixque sum tuus vox supero tuus imperium vir tu vestio tu vir despolio noctuque et diu ut vir subdola sum opsecro memento olympius malus maxumo suus hercules ilico ubi tantillum peccassit lysidamvs taceo olympius non taceo lysidamvs qui res olympius malus malae malus monstro lysidamvs facies tu hic rem ego ex parata imparatam is quaerunt volunt hic ut infecta faciant pardalisca ago olympio quando vis uxor accipe hic ab nos olympius do ergo daturae si umquam estis hodie lysidamvs abite intro pardalisca amabo integer atque imperitae hic impercito olympius sum sum pardalisca valete olympius eo iam lysidamvs eo pardalisca iam valeo lysidamvs jam abscessit uxor olympius domist ne timeo lysidamvs euax nunc pol demum ego sum liber meum corculum melculum verculis olympius heus tu malus si sapio cavebis meast hic lysidamvs scio sed meus fructus sum prior olympius tenos hanc lampas lysidamvs immo ego hanc teneo venus multipotens bonus multa ego dedisti hic cum copiam ego dedisti olympius o corpusculis malaculis meus uxorcula qui res lysidamvs quis sum olympius institit planta quasi luca bos lysidamvs tace sum nebula haud sum mollio aequus atque hic pectus sum olympius edepol papilla bellulus is mitto ego lysidamvs quis sum olympius pectus ego icit non cubo verus aries lysidamvs quis tu ergo hic quaeso traho tam durus manus at ego qui bellus hic traho non bellum facio olympius vah lysidamvs quis negotium olympius obsecro ut valentulus paene exposivit cubo lysidamvs cubitum ergo eo volo olympius quin imus ergo lysidamvs eo bellus belliatula


Olympio Vide, fúr, sentis súb signis ducás. Citrio Qui vero hi súnt sentis? Olympio Quia quód tetigere, ilíco rapiunt, si eás ereptum, ilíco scindunt: ita quóquo adveniunt, úbiubi sunt, duplicí damno dominós multant. Citrio Heia. Olympio Áttat. cesso mágnufice patriciéque amicirier átque ita ero meo ire ádvorsum? Lysidamvs Bone vír, salve. Olympio Fateór. Lysidamvs Quid fit? Olympio Tu amás: ego ésurio et sitio. Lysidamvs Lepide éxcuratus incéssisti. Olympio Aha, hodie Lysidamvs Mane véro, quamquam fástidis. Olympio Fu fú, fetet tuos míhi sermo. Lysidamvs Quae rés? Olympio Haec res. etiámne adstas? enim véro πράγματά μοι παρέχεις. Lysidamvs Dabo tibi μέγα κακόν, ut ego opinor, nisi resistis. Olympio ὦ Ζεῦ, potin a me abeas, nisi me vis vomere hodie? Lysidamvs Máne. Olympio Quid est? quis hic ést homo? Lysidamvs Erus súm. Olympio Quis erus? Lysidamvs Cuius tú servus es. Olympio Servós ego? Lysidamvs Atqué meus. Olympio Non súm ego líber? meménto, meménto. Lysidamvs Mane átque asta. Olympio Omítte. Lysidamvs Servós sum tuós. Olympio Optumést. Lysidamvs Opsecró te, Olýmpisce mí, mi patér, mi patróne. Olympio Em, sapis sáne. Lysidamvs Tuos sum équidem. Olympio Quid mi ópust servo tam néquam? Lysidamvs Quid núnc? quam mox recreás me? Olympio Cená modo si sit cócta. Lysidamvs Hisce érgo abeant. Olympio Properé cito intró ite ét cito deproperáte. ego iam íntus ero, facite cenam mihi ut ebria sit. séd lepide nitidéque volo, níl moror barbaricó bliteo. stasne etiam? i sis, ego hic habeo. numquid est ceterum quod morae sit? Lysidamvs Gladiúm Casinam intus habére ait, qui me átque te intérimat. Olympio Scio. síc sine habére; nugás agunt: nóvi ego illás malas mérces. quin tu í modo mécum domum. Lysidamvs At pól malum métuo. i tú modo, perspicitó prius quid íntus agátur. Olympio Tam míhi mea víta quam túa tibi cárast. verum í modo. Lysidamvs Si tú iubes, em íbitur tecum.

olympius video fur sentio sub signum ducas citrium qui verus hic sunt sentio olympius quia quod tango ilico rapio si eas eripio ilico scindo ita quoquo advenio ubiubi sum duplici damnum dominos multo citrium heia olympius attat cedo magnufice patricieque amicirier atque ita sum meus eo advorsum lysidamvs bonus vir salvus olympius fateor lysidamvs quis fio olympius tu amas ego esurio et sitio lysidamvs lepidus excuratus incessisti olympius aha hodie lysidamvs mane vero quamquam fastidis olympius fu fu feto tuus mihi sermo lysidamvs qui res olympius hic res etiamne asto enim vero lysidamvs do tu ut ego opinor nisi requiro olympius potio ab ego abeo nisi ego volo vomo hodie lysidamvs mane olympius quis sum quis hic est homo lysidamvs erus sum olympius quis erus lysidamvs qui tu servus sum olympius servos ego lysidamvs atque meus olympius non sum ego liber memento memento lysidamvs mane atque asto olympius omitte lysidamvs servos sum tuos olympius optumest lysidamvs opsecro tu olympisce mi ego pater ego patrone olympius em sapio sane lysidamvs tuus sum equidem olympius quis ego opust servo tam nequam lysidamvs quis nunc quam mox recreas ego olympius cena modo si sum cocta lysidamvs hic ergo abeo olympius propere cito intro eo et cito deproperate ego iam intus sum facio cena ego ut ebrius sum sed lepidus nitideque volo nil moror barbarico bliteus sto etiam eo sum ego hic habeo numquid sum ceterum qui mora sum lysidamvs gladium casina intus habere aio qui ego atque tu interimat olympius scio sic sine habere nugas ago novi ego illas mala merces quin tu i modo mecum domus lysidamvs at pol malus metuo eo tu modo perspicito prior quis intus agatur olympius tam mihi meus vita quam tua tu carast verus i modo lysidamvs si tu iubeo em ibitur tu


Olympio Vna edepol opera in furnum calidum condito atque ibi torreto me pro pane rubido, era, qua istuc opera a me impetres quod postulas. Lysidamvs Salvos sum, salva spes est, ut verba audio. Olympio Quid tu me tua, era, libertate territas? qui si tu nolis filiusque etiam tuos, vobis invitis atque amborum ingratiis una libella liber possum fieri. Lysidamvs Quid istúc est? quicum litigas, Olympio? Olympio Cum eadem qua tu semper. Lysidamvs Cum uxoré mea? Olympio Quam tu mi uxorem? quasi venator tu quidem es: dies átque noctes cum cane aetatem exigis. Lysidamvs Quid agit, quid loquitur tecum? Olympio Orat, obsecrat, ne Casinam uxorem ducam. Lysidamvs Quid tu postea? Olympio Negavi enim ipsi me concessurum Iovi, si is mecum oraret. Lysidamvs Di te servassint mihi. Olympio Nunc in fermento totast, ita turget mihi. Lysidamvs Ego edepol illam mediam diruptam velim. Olympio Credo edepol esse, siquidem tu frugi bonae es. verum edepol tua mihi odiosa est amatio: inimica est tua uxor mihi, inimicus filius, inimici familiares. Lysidamvs Quid id refert tua? unus tibi hic dum propitius sit Iuppiter, tu istos minutos cave deos flocci feceris. Olympio Nugae sunt istae magnae. quasi tu nescias, repente ut emoriantur humani Ioves. responde: si tu Iuppiter sis mortuos, cum ad deos minoris redierit regnum tuom, quis mihi subveniet tergo aut capiti aut cruribus? Lysidamvs Opinione melius res tibi habeát tua, si hoc impetramus, ut ego cum Casina cubem. Olympio Non hercle opinor posse, ita uxor acriter tua instat, ne mihi detur. Lysidamvs At ego sic agam: coniciam sortis in sitellam et sortiar tibi et Chalino. íta rem natam intellego: necessum est vorsis gladiis depugnarier. Olympio Quid si sors aliter quam voles evenerit? Lysidamvs Bene dice. dis sum fretus, deos sperabimus. Olympio Non ego istud verbum émpsim tittibilicio; nam omnes mortales dis sunt freti, sed tamen vidi ego dis fretos saepe multos decipi. Lysidamvs St, táce parumper. Olympio Quid vis? Lysidamvs Eccum exit foras Chalinus intus cum sitella et sortibus. nunc nos conlatis signis depugnabimus.

olympius vna edepol opus in furnus calidus condio atque ibi torreo ego pro panis rubidus era qui iste opus ab ego impetro qui postulo lysidamvs salvus sum salvo spes sum ut verbum audio olympius quis tu ego tuus era libertas terreo qui si tu nolo filius etiam tuus tu invitus atque ambo ingratia unus libella liber possum fio lysidamvs quis istuc sum qui litigo olympius olympius cos idem qui tu semper lysidamvs cos uxore meus olympius quam tu ego uxor quasi venator tu quidem sum dies atque nox cum canis aetas exigo lysidamvs quis ago quis loquor tu olympius oro obsecro ne casina uxor duco lysidamvs quis tu postea olympius nego enim ipse ego concedo iuppiter si is ego oro lysidamvs deus tu servassint ego olympius nunc in fermento totus ita turget ego lysidamvs ego edepol ille medius dirumpo volo olympius credo edepol sum siquidem tu frugi bonus sum verus edepol tuus ego odiosus sum amatio inimicus sum tuus uxor ego inimicus filius inimicus familiaris lysidamvs quis is refero tuus unus tu hic dum propitius sum iuppiter tu iste minuo caveo deus floccus facio olympius nugae sum iste magnus quasi tu nescio repens ut emorior humanus ioves respondeo si tu iuppiter sum mortuus cum ad deus paruus redeo regnum tuus quis ego subvenio tergum aut caput aut crus lysidamvs opinio bonus res tu habeat tuus si hic impetro ut ego cum casinum cubo olympius non hercules opinor possum ita uxor acer tuus insto ne ego do lysidamvs at ego sic ago conicio sors in sitella et sortio tu et chalino ita res nata intellego necessum sum verto gladius depugno olympius quis si sors aliter quam volo evenio lysidamvs bene dico deus sum fretus deus spero olympius non ego iste verbum empsim tittibilicio nam omnis mortalis deus sum fretus sed tamen video ego deus fretus saepe multus decipio lysidamvs st tace parumper olympius quis volo lysidamvs ecce exeo foras chalinus intus cum sitella et sors nunc nos confero signum depugno


Pardalisca Nec pol ego Nemeae credo neque ego Olympiae neque usquam ludos tam festivos fieri quam hic intus fiunt ludi ludificabiles seni nóstro et nostro Olympioni vilico. omnes festinant intus totis aedibus, senex ín culina clamat, hortatur coquos: “quin agitis hodie? quin datis, si quid datis? properate, cenam iam esse coctam oportuit.” vilicus is autem cum corona, candide vestitus, lautus exornatusque ambulat. illae autem armigerum in cubiculo exornant duae, quem dent pro Casina nuptum nostro vilico. sed nimium lepide dissimulant, quasi nil sciant fore huius quod futurumst; digne autem coqui nimis lépide ei rei dant operam, ne cenet senex, aulas pervortunt, ignem restingunt aqua: illarum oratu faciunt; illae autem senem cupiunt extrudere incenatum ex aedibus, ut ipsae solae ventres distendant suos. novi ego illas ambestrices: corbitam cibi comesse possunt. sed aperitur ostium.

pardalisca neque pol ego nemea credo neque ego olympia neque usquam ludus tam festivus fio quam hic intus fio ludo ludificabilis senex nostro et noster olympio vilicus omnis festino intus totus aedes senex in culina clamo hortor coquus quin ago hodie quin do si quis do propero cena iam sum coquo oportet vilicus is autem cum corona candidus vestio lavo exorno ambulo ille autem armiger in cubiculum exorno duo qui do pro casinum nubo noster vilicus sed nimium lepidus dissimulo quasi nihil scio sum hic qui sum dignus autem coquo nimis lepide is res do opera ne ceno senex aula perverto ignis restingunt aqua ille oro facio ille autem senex cupio extrudo inceno ex aedes ut ipse solus venter distendo suus nosco ego ille ambestrix corbita cibus comedo possum sed aperio ostium


Olympio Sine modo rus veniat: ego remittam ad te virum cum furca in urbem tamquam carbonarium. Lysidamvs Ita fieri oportet. Olympio Factum et curatum dabo. Lysidamvs Volui Chalinum, si domi esset, mittere tecum obsonatum, ut etiam in maerore insuper inimico nostro miseriam hanc adiungerem. Chalinvs Recessim cedam ad parietem, imitabor nepam; captandust horum clanculum sermo mihi. nam illorum me alter cruciat, alter macerat. at candidatus cedit hic mastigia, stimulorum loculi. protollo mortem mihi; certum est, hunc Acheruntem praemittam prius. Olympio Vt tibi ego inventus sum obsequens. quod maxime cupiebas, eius copiam feci tibi. erit hodie tecum quod amas clam uxorem. Lysidamvs Tace. ita me di bene ament, ut ego vix reprimo labra ob istánc rem quin te deosculer, voluptas mea. Chalinvs Quid, deosculere? quae res? quae voluptas tua? ecfodere hercle hic volt, credo, vesicam vilico.† Olympio Ecquid amas nunc me? Lysidamvs Immo edepol me quam te minus. licetne amplecti te? Chalinvs Quid, amplecti? Olympio Licet. Lysidamvs Vt, quia te tango, mel mihi videor lingere. Olympio Vltro te, amator, apage te a dorso meo. Chalinvs Illuc est, illuc, quod hic hunc fecit vilicum: eidem me pridem, cum ei advorsum veneram, facere atriensem voluerat sub ianua. Olympio Vt tibi morigerus hodie, ut voluptati fui. Lysidamvs Vt tibi, dum vivam, bene velim plus quam mihi. Chalinvs Hodie hercle, opinor, hi conturbabunt pedes: solet hic barbatos sane sectari senex. Lysidamvs Vt ego hodie Casinam deosculabor, ut mihi bona multa faciam clam meam uxorem. Chalinvs Attatae, nunc pol ego demum in rectam redii semitam. hic ipsus Casinam deperit. habeo viros. Lysidamvs Iam hercle amplexari, iam osculari gestio. Olympio Sine prius deduci. quid, malum, properas? Lysidamvs Amo. Olympio At non opinor fieri hoc posse hodie. Lysidamvs Potest, siquidém cras censes te posse emitti manu. Chalinvs Enim véro huc aures magis sunt adhibendae mihi: iam ego uno in saltu lepide apros capiam duos. Lysidamvs Apud hunc sodalem meum atque vicinum mihi locus est paratus: ei ego amorem omnem meum concredui; is mihi se locum dixit dare. Olympio Quid eius uxor? ubi erit? Lysidamvs Lepide repperi. mea uxór vocabit huc eam ad se in nuptias, ut hic sit secum, se adiuvet, secum cubet; ego iussi, et dixit se facturam uxor mea. illa hic cubabit, vir aberit faxo domo; tu rus uxorem duces: id rus hic erit tantisper dum égo cum Casina faciam nuptias. hinc tu ante lucem rus cras duces postea. satin docte? Olympio Astute. Chalinvs Age modo, fabricamini, malo hercle vestro tam vorsuti vivitis. Lysidamvs Scin quid nunc facias? Olympio Loquere. Lysidamvs Tene marsuppium, abi atque obsona, propera, sed lepide volo, molliculas escas, út ipsa mollicula est. Olympio Licet. Lysidamvs Emito sepiolas, lepadas, lolligunculas, hordeías. Chalinvs Immo triticeías, si sapis. Lysidamvs Soleas. Chalinvs Qui quaeso potius quam sculponeas, quibus báttuatur tíbi os, senex nequissime? Olympio Vin lingulacas? Lysidamvs Quid opust, quando uxor domi est? ea lingulaca est nobis, nam numquam tacet. Olympio In re praesenti ex copia piscaria consulere quid emam potero. Lysidamvs Aéquom oras, abi. argento parci nolo, obsonato ampliter. nam mihi vicino hoc etiam convento est opus, ut quod mandavi curet. Olympio Iamne abeo? Lysidamvs Volo.— Chalinvs Tribus nón conduci possum libertatibus, quin ego illis hodie comparem magnum malum quinque hanc omnem rem meae erae iam faciam palam. manifesto teneo in noxia inimicos meos. sed si nunc facere volt era officium suom, nostra omnis lis est. pulchre praevortar viros. nostro omine it dies; iam victi vicimus. ibo intro, ut id quod alius condivit cocus, ego nunc vicissim ut alio pacto condiam, quo id quoi paratum est ut paratum ne siet sitque ei paratum quod paratum non erat.—

olympius sinis modo rus venio ego remitto ad tu vir cum furca in urbs tamquam carbonarius lysidamvs ita fio oportet olympius facio et curo do lysidamvs volo chalinum si domus sum mitto tu obsono ut etiam in maeror insuper inimicus noster miseria hic adjungo chalinvs recessim cedo ad paries imitor nepas capto hic clanculis sermo ego nam ille ego alter crucio alter macero at candido cedo hic mastigia stimulus loculis protollo mors ego certus sum hic acheruns praemitto prior olympius vt tu ego invenio sum obsequor qui magnus cupio is copia facio tu sum hodie tu qui amo clam uxor lysidamvs taceo ita ego deus bene amo ut ego vix reprimo labrum ob istanc res quin tu deosculor voluptas meus chalinvs quis deosculor qui res qui voluptas tuus ecfodere hercules hic volo credo vesica vilicus olympius ecquis amo nunc ego lysidamvs immo edepol ego quam tu paruus liceo amplector tu chalinvs quis amplector olympius licet lysidamvs vt quia tu tango mel ego video lingo olympius vltro tu amator apage tu ab dorsum meus chalinvs illic sum illic qui hic hic facio vilicus idem ego pridem cum is adverto venio facio atriensis volo sub ianua olympius vt tu morigerus hodie ut voluptas sum lysidamvs vt tu dum vivo bene volo multus quam ego chalinvs hodie hercules opinor hic conturbo pes soleo hic barbatus sanus sectaris senex lysidamvs vt ego hodie casina deosculor ut ego bonus multus facio clam meus uxor chalinvs attatae nunc pol ego demum in recingo redeo semita hic ipse casina depereo habeo vir lysidamvs iam hercules amplexaris iam osculor gestio olympius sinis prior deduco quis malus propero lysidamvs amo olympius at non opinor fio hic possum hodie lysidamvs possum siquidem creo censeo tu possum emitto manus chalinvs enim vero huc auris magis sum adhibeo ego iam ego unus in saltus lepidus aper capio duo lysidamvs apud hic sodalis meus atque vicinus ego locus sum paro is ego amor omnis meus concredui is ego sui locus dico do olympius quis is uxor ubi sum lysidamvs lepidus reperio meus uxor voco huc is ad sui in nuptiae ut hic sum sui sui adjuvo sui cubo ego iubeo et dico sui factura uxor meus ille hic cubo vir absum facio domus tu rus uxor dux is rus hic sum tantisper dum ego cum casinum facio nuptiae hinc tu ante lux rus creo dux postea sero doceo olympius astus chalinvs ago modo fabrico malus hercules vester tam versutus vivo lysidamvs scio quis nunc facio olympius loquor lysidamvs tenos marsuppium abeo atque obsono propero sed lepidus volo molliculus esca ut ipse molliculus sum olympius licet lysidamvs emo sepiola lepadas lolligunculas hordeias chalinvs immo triticeias si sapio lysidamvs soleo chalinvs qui quaeso potis quam sculponeae qui battuatur tibi os senex nequissime olympius volo lingulaca lysidamvs quis opus quando uxor domus sum is lingulaca sum nos nam numquam taceo olympius in res praesens ex copia piscarius consulo quis emo possum lysidamvs aequom ora abeo argentum parcus nolo obsono ampliter nam ego vicinus hic etiam convenio sum opus ut qui mando curo olympius jam abeo lysidamvs volo chalinvs tres non conduco possum libertas quin ego ille hodie comparis magnus malus quinque hic omnis res meus era iam facio palam manifesto teneo in noxius inimicus meus sed si nunc facio volo era officium suus noster omnis lis sum pulcher praeverto vir noster omen eo dies iam vinco vinco eo intro ut is qui alius condio coquus ego nunc vicissim ut alius pacisco condio quo is qui paro sum ut paro ne sum sum is paro qui paro non sum


Chalinvs Úbi tu es, qui cólere mores Mássilienses póstulas? nunc tu si vis subigitare me, probast occasio. redi sis in cubiculum; periisti hercle. age, accede huc modo. nunc ego tecum aequom arbitrum extra considium captavero. Lysidamvs Perii, fusti defloccabit iam illic homo lumbos meos. hac iter faciundumst, nam illac lumbifragiumst obviam. Cleostrata Iubeo te salvere, amator. Lysidamvs Ecce autem uxor obviamst: hac lupi, hac canes: lupina scaeva fusti rem gerit; hercle opinor permutabo ego illuc nunc verbum vetus: hac ibo, caninam scaevam spero meliorem fore. Myrrhina Quid agis, dismarite? Cleostrata Mi vir, unde hoc ornatu advenis? quid fecisti scipione aut quod habuisti pallium? Myrrhina In adulterio, dum moechissat Casinam, credo perdidit. Lysidamvs Occidi. Chalinvs Etiamne imus cubitum? Casina sum. Lysidamvs I in malam crucem. Chalinvs Non amas me? Cleostrata Quin responde, tuo quid factum est pallio? Lysidamvs Bacchae hercle, uxor— Cleostrata Bacchae? Lysidamvs Bacchae hercle, uxor— Myrrhina Nugatur sciens, nam ecastor nunc Bacchae nullae ludunt. Lysidamvs Oblitus fui, sed tamén Bacchae— Cleostrata Quid, Bacchae? Lysidamvs Sin id fieri non potest— Cleostrata Times ecastor. Lysidamvs Egone? Cleostrata Mentire hercle. nam palles male. ṇ quid me ṿẹ ụṣ am me rog̣ạs? ṃạḷẹ ṛ mihi g̣̣ṛatulor. q̣ụ ṣẹṇex ḥọ ọṇ ụ ụṇc̣ cạsiṇụst | — | quị ḥịc̣ lem frus ṛạm ḍịs (Olympio) qui étiam me miserum famosum fecit flagitiis suis. Lysidamvs Non taces? Olympio Non herle vero taceo. nam tu maxumo me opsecravisti opere, Casinam ut poscerem uxorem mihi túi amoris causa. Lysidamvs Ego istuc feci? Olympio Immo Hector Ilius te quidem oppresset. Lysidamvs Feci égo istaec dicta quae vos dicitis? Cleostrata Rogitas etiam? Lysidamvs Si quidem hercle feci, feci nequiter. Cleostrata Redi modo huc intro: monebo, si qui meministi minus. Lysidamvs Hercle, opinor, potius vobis credam quod vos dicitis. sed, uxor, da viro tuo hanc veniam. Myrrhina, ora Cleostratam; si umquam posthac aut amasso Casinam aut occepso modo, ne ut eam amasso, sí ego umquam adeo posthac tale admisero nulla causast, quin pendentem me, uxor, virgis verberes. Myrrhina Censeo ecastor veniam hanc dandam. Cleostrata Faciam ut iubes. propter eam rem hanc tibi nunc veniam minus gravate prospero, hanc ex longa longiorem ne faciamus fabulam. Lysidamvs Non irata es? Cleostrata Non sum irata. Lysidamvs Tuaen fidei credo? Cleostrata Meae. Lysidamvs Lepidiorem uxorem nemo quisquam quam ego habeo hanc habet. Cleostrata Age tu, redde huic scipionem et pallium. Chalinvs Tene, si lubet. mihi quidem edepol insignite factast magna iniuria: duobus nupsi, neuter fecit quod novae nuptae solet. Spectatores, quod futurumst intus, id memorabimus. haec Casina huius reperietur filia esse ex proxumo eaque nubet Euthynico nostro erili filio. nunc vos aequomst manibus meritis meritam mercedem dare: qui faxit, clam uxorem ducet semper scortum quod volet; verum qui non manibus clare, quantum poterit, plauserit, ei pro scorto supponetur hircus unctus nautea.

chalinvs ubi tu sum qui colere mos massilienses postulas nunc tu si volo subigitaris ego probo occasio redeo sum in cubiculum pereo hercules ago accedo huc modo nunc ego tu aequus arbiter extra considium capto lysidamvs pereo fustis deflocco iam illic homo lumbus meus hic iter facio nam illac lumbifragium obvius cleostrata iubeo tu salvo amator lysidamvs ecce autem uxor obvius hic lupus hic canis lupinus scaevus fustis res gero hercules opinor permuto ego illic nunc verbum vetus hic eo caninus scaeva spero bonus sum myrrhina quis ago dismarite cleostrata ego vir unde hic orno advenio quis facio scipio aut qui habeo pallium myrrhina in adulterium dum moechisso casina credo perdo lysidamvs occido chalinvs etiam imus cubitum casinum sum lysidamvs eo in malus crux chalinvs non amo ego cleostrata quin respondeo tuus quis facio sum pallium lysidamvs baccha hercules uxor cleostrata baccha lysidamvs baccha hercules uxor myrrhina nugor scio nam ecastor nunc baccha nullus ludo lysidamvs obliuiscor sum sed tamen baccha cleostrata quis baccha lysidamvs sin is fio non possum cleostrata timeo ecastor lysidamvs ego cleostrata mentior hercules nam palleo malus quis ego am ego rog senatus ego g atulo q ex que que si st qu que lem frus m senatus olympius qui etiam ego miser famosus facio flagitium suus lysidamvs non taceo olympius non herle verus taceo nam tu magnus ego obsecro opus casina ut posco uxor ego tui amor causa lysidamvs ego iste facio olympius immo hector ilius tu quidem oppressor lysidamvs facio ego iste dictum qui tu dico cleostrata rogito etiam lysidamvs si quidem hercules facio facio nequiter cleostrata redeo modo huc intro moneo si qui memini paruus lysidamvs hercules opinor potis tu credo qui tu dico sed uxor do vir tuus hic venio myrrhina os cleostratam si umquam posthac aut amasso casina aut occipio modo ne ut is amasso si ego umquam adeo posthac talis admitto nullus causa quin pendeo ego uxor virga verbero myrrhina censeo ecastor venio hic do cleostrata facio ut iubeo propter is res hic tu nunc venio paruus gravo prosper hic ex longus longus ne facio fabula lysidamvs non irascor sum cleostrata non sum irascor lysidamvs tuus fides credo cleostrata meus lysidamvs lepidus uxor nemo quisquam quam ego habeo hic habeo cleostrata ago tu reddo hic scipio et pallium chalinvs tenos si lubet ego quidem edepol insignio facio magnus iniuria duo nubo neuter facio qui novus nubo soleo spectator qui sum intus is memoro hic casinum hic reperio filia sum ex proximus is nubo euthynico noster erilis filius nunc tu aequus manus meritum mereo merces do qui facio clam uxor duco semper scortum qui volo verus qui non manus claris quantus possum plaudo is pro scortum suppono hircus ungo nautea


Myrrhina Sequimíni, comites, in próxumum me huc. heus vós, ecquis haec quae lóquor audit? ego hic éro, vir si aut quispiám quaeret. nam úbi domi sóla sum, sópor manus cálvitur. iussín colum ferrí mihi? Cleostrata Myrrhína, salve. Myrrhina Salvé mecastor. séd quid tu es tristís, amabo? Cleostrata Itá solent omnes quae súnt male nuptae: domi ét foris aegre quód siet, satis sémper est. nam ego íbam ad te. Myrrhina Et pol ego ístuc ad te. sed quíd est quod tuo nunc ánimo aegrest? nam quód tibi est aégre, idem mi ést dividiae. Cleostrata Credo écastor, nam vícinam nemínem amo merito mágis quam te nec † qua in plura sint mihi quae ego velim. Myrrhina Amó te, atque istúc expetó scire quíd sit. Cleostrata Péssumis mé modis déspicatúr domi. Myrrhina Hém, quid est? díc idem (nám pol hau sátis meo córde accepí querellas tuas) ópsecro. Cleostrata Vír me habet péssumis déspicatám modis, néc mihi iús meum óptinendi optio est. Myrrhina Míra sunt, véra si praédicas, nám viri iús suom ad múlieres óptinere haúd queunt. Cleostrata Quín mihi ancíllulam ingrátiis póstulat, quaé mea est, quaé meo edúcta sumptú siet, vílico suo sé dare, séd ipsus eam amat. Myrrhina Obsecro táce. Cleostrata Nam hic nunc licet dícere: nós sumus. Myrrhina Ita est. unde éa tibi est? nám peculí probam níl habere áddecet clám virum, ét quae habet, pártum ei haud cómmode est, quín viro aut súbtrahat aut stupro invénerit. hóc viri cénseo esse ómne, quidquíd tuom est. Cleostrata Tu quidem advorsum tuam amicam omnia loqueris. Myrrhina Tace sís, stulta, et mi auscúlta. nolí sis tu illi advórsari, sine amét, sine quod libet íd faciat, quandó tibi nil domi délicuom est. Cleostrata Satin sána es? nam tu quidem ádvorsus tuam istaéc rem loquere. Myrrhina Insípiens, sempér tu huic verbo vítato abs tuo víro. Cleostrata Cui verbo? Myrrhina Ei fóras, mulier. Cleostrata St, táce, Myrrhina Quid est? Cleostrata Ém. Myrrhina Quis est, quém vides? Cleostrata Vir eccum ít; intro ábi, adpropera, áge amabó. Myrrhina Impetrás, abeo. Cleostrata Mox mágis cum otium mi et tibi érit, igitur tecúm loquar. nunc vale. Myrrhina Váleas.—

myrrhina sequimini comes in proxumum ego huc heus vos ecquis hic qui loquor audio ego hic ero vir si aut quispiam quaero nam ubi domus sola sum sopor manus calvitur iussin colus ferri ego cleostrata myrrhina salvus myrrhina salve mecastor sed quis tu sum tristis amo cleostrata ita soleo omnis qui sunt malus nubo domus et foris aeger quod sum satis semper sum nam ego ibam ad tu myrrhina et pol ego istuc ad tu sed quid sum qui tuus nunc animo aeger nam quod tu sum aegre idem ego est dividia cleostrata credo ecastor nam vicinam neminem amo mereo magis quam tu neque qui in multus sum ego qui ego volo myrrhina amo tu atque istuc expeto scio quid sum cleostrata pessumis me modus despicatur domus myrrhina hem quis sum dic idem nam pol hau satis meus corde accepi querela tuus opsecro cleostrata vir ego habeo pessumis despicatam modus nec ego ius meus optinendi optio sum myrrhina mira sum vera si praedicas nam vir ius suus ad mulieres optinere haud queo cleostrata quin ego ancillulam ingratiis postulat quae meus sum quae meus educta sumptu sum vilico suus se do sed ipse is amo myrrhina obsecro tace cleostrata nam hic nunc licet dicere nos sum myrrhina ita sum unde ea tu sum nam peculi proba nil habeo addecet clam vir et qui habeo partum is haud commode sum quin vir aut subtrahat aut stuprum invenerit hoc vir censeo sum omne quidquid tuus sum cleostrata tu quidem adverto tuus amica omnis loquor myrrhina taceo sis stultus et ego ausculta noli sum tu ille advorsaris sine amet sine qui libet id facio quando tu nihil domus delicuom sum cleostrata sero sana sum nam tu quidem advorsus tuus istaec res loquor myrrhina insipiens semper tu hic verbum vitato abs tuus viro cleostrata qui verbum myrrhina eos foras mulier cleostrata st tace myrrhina quis sum cleostrata em myrrhina quis sum quem video cleostrata vir ecce it intro abi appropero age amabo myrrhina impetras abeo cleostrata mox magis cum otium ego et tu erit igitur tecum loquor nunc val myrrhina valeas


Cleostrata Obsígnate céllas, reférte anulum ád me: ego húc transeo ín proxumum ád meam vicínam. vir sí quid volét me, facite hínc accersátis. Pardalisca Prándium iússerat sénex sibi parari. Cleostrata St! tace átque abi; néque paro néque hodie coquetur, quándo is mi et fílio ádvorsatúr suo ánimi amorísque causá sui, flágitium illud hóminis. ego illúm fame, ego illúm siti, maledíctis, malefáctis amátorem ulcíscar, ego pól illum probe íncommodís dictis ángam, fáciam uti proínde ut est dígnus vitám colat, Ácheruntis pábulum, flágiti persequentem† stabulúm nequitiae. nunc húc meas fortúnas eo quéstum ad vicínam. séd foris concrépuit, atque eápse eccam egreditúr foras: non pól per tempus iter húc mi incepi.

cleostrata obsignate cellas referte anulus ad ego ego huc transeo in proximus ad meus vicinam vir si quis volet ego facio hinc accersatis pardalisca prandium iusserat senex sui paro cleostrata st taceo atque abeo neque paro neque hodie coquo quando is ego et filio advorsatur suus animi amorisque causa suus flagitium ille hominis ego illum fames ego illum sitis maledictis malefactis amator ulciscar ego pol ille probus incommodis dictum angam faciam uti proinde ut sum dignus vitam colo acheruntis pabulis flagiti persequor stabulum nequitia nunc huc meus fortunas is questum ad vicinam sed foris concrepuit atque eapse ecce egreditur foras non pol per tempus iter huc ego incipio


Cleostrata Fáce, Chaline, certiorem me, quid meus vir me velit. Chalinvs Ille edepol videre ardentem te extra portam mortuam. Cleostrata Credo ecastor velle. Chalinvs At pol ego hau credo, sed certo scio. Lysidamvs Plus artificum est mihi quam rebar: hariolum hunc habeo domi. quid si propius attollamus signa eamusque obviam? sequere. quid vos agitis? Chalinvs Adsunt quae imperavisti omnia: uxor, sortes, situla atque egomet. Olympio Te uno adest plus quam ego volo. Chalinvs Tibi quidem edepol ita videtur; stimulus ego nunc sum tibi, fodico corculum; adsudascis iam ex metu, mastigia. Lysidamvs Tace, Chaline. Chalinvs Comprime istum. Olympio Immo istunc, qui didicit dare. Lysidamvs Adpone hic sitellam, sortis cedo mihi. animum advortite. atque ego censui aps te posse hoc me impetrare, uxor mea, Casina ut uxor mihi daretur; et nunc etiam censeo. Cleostrata Tibi daretur illa? Lysidamvs Mihi enim—ah, non id volui dicere: dum mihi volui, huic dixi, atque adeo mihi dum cupio—perperam iam dudum hercle fabulor. Cleostrata Pol tu quidem, atque etiam facis. Lysidamvs Huic—immo hercle mihi—vah, tandem redii vix veram in viam. Cleostrata Per pol saepe peccas. Lysidamvs Ita fit, ubi quid tanto opere expetas. sed te uterque tuo pro iure, ego atque hic, oramus. Cleostrata Quid est? Lysidamvs Dicam enim, mea mulsa: de istac Casina huic nostro vilico gratiam facias. Cleostrata At pol ego néque facio neque censeo. Lysidamvs Tum igitur ego sortis utrimque iam. Cleostrata Quis votat? Lysidamvs Optimum atque aequissimum istud esse iure iudico. postremo, si illuc quod volumus eveniet, gaudebimus; sin secus, patiemur animis aequis. tene sortem tibi. vide quid scriptum est. Olympio Vnum. Chalinvs Iniquom est, quia isti prius quam mihi dedit. Lysidamvs Accipe hanc sis. Chalinvs Cedo. mane, unum venit in mentem modo: vide ne quae illic insit alia sortis sub aqua. Lysidamvs Verbero, men te censes esse? Cleostrata Nulla est. habe quietum animum modo. Chalinvs Quod bonum atque fortunatum sit mihi— Olympio Magnum malum tibi quidem edepol credo eveniet; novi pietatem tuam. sed mane dum: num ista aut populna sors aut abiegnast tua? Chalinvs Quid tu id curas? Olympio Quia enim metuo, né in aqua summa natet. Lysidamvs †Auge cave. conicite sortes nunciam ambo huc. eccere. uxor, aequa. Olympio Noli uxori credere. Lysidamvs Habe animum bonum. Olympio Credo hercle, hodie devotabit sortis si attigerit. Lysidamvs Tace. Olympio Taceo. deos quaeso— Chalinvs Vt quidem tu hodie canem et furcam feras. Olympio Mihi ut sortito eveniat— Chalinvs Vt quidem hercle pedibus pendeas. Olympio At tu ut oculos emungare ex capite per nasum tuos. Chalinvs Quid times? paratum oportet esse iam laqueum tibi. Olympio Periisti. Lysidamvs Animum advortite ambo. Olympio Taceo. Lysidamvs Nunc tu, Cleostrata, ne a me memores malitiose de hac re factum aut suspices, tibi permitto: tute sorti. Olympio Perdis me. Chalinvs Lucrum facit. Cleostrata Bene facis. Chalinvs Deos quaeso—ut tua sors ex sitella effugerit. Olympio Ain tu? quia tute es fugitivos, omnes te imitari cupis? utinam tua quidem, sicut factum esse Herculeis praedicant quondam prognatis, in sortiendo sors deliquerit. Chalinvs Tu ut liquescas ipse, actutum virgis calefactabere. Lysidamvs Hoc age sis, Olympio. Olympio Si hic litteratus me sinat. Lysidamvs Quod bonum atque fortunatum mihi sit. Olympio Ita vero, et mihi. Chalinvs Non. Olympio Immo hercle. Chalinvs Immo mihi hercle. Cleostrata Hic vincet, tu vives miser. Lysidamvs Percide os tu illi † hodie. age, ecquid fit? ne obiexis manum. Olympio Compressan palma an porrecta ferio? Lysidamvs Age ut vis. Olympio Em tibi. Cleostrata Quid tibi istunc tactio est. Olympio Quia Iuppiter iussit meus. Cleostrata Feri malam, ut ille, rursum. Olympio Perii, pugnis caedor, Iuppiter. Lysidamvs Quid tibi tactio hunc fuit? Chalinvs Quia iussit haec Iuno mea. Lysidamvs Patiundum est, siquidem me vivo mea uxor imperium exhibet. Cleostrata Tam huic loqui licere oportet quam isti. Olympio Cur omen mihi vituperat? Lysidamvs Malo, Chaline, tibi cavendum censeo. Chalinvs Temperi, postquam oppugnatum est os. Lysidamvs Age, uxor, nunciam sorti. vos advortite animum. prae metu ubi sim nescio. perii, cor lienósum, opinor, habeo, iam dudum salit, de labore pectus tundit. Cleostrata Teneo sortem. Lysidamvs Ecfer foras. Chalinvs Iamne mortuus es? Olympio Ostende. mea haec est. Chalinvs Mala crux éast quidem. Cleostrata Victus es, Chaline. Lysidamvs Cum nos di iuvere, Olympio, gaudeo. Olympio Pietate factum est mea atque maiorum meum. Lysidamvs Intro abi, uxor, atque adorna nuptias. Cleostrata Faciam ut iubes. Lysidamvs Scin tu rus hinc esse ad villam longe quo ducat? Cleostrata Scio. Lysidamvs Intro abi et, quamquam hoc tibi aegre est, tamen fac accures. Cleostrata Licet.— Lysidamvs Eamus nos quoque intro, hortemur ut properent. Olympio Numquid moror?— Lysidamvs Nam praesente hoc plura verba fieri non desidero.—

cleostrata face chaline certus ego quis meus vir ego volo chalinvs ille edepol video ardeo tu extra porta morior cleostrata credo ecastor volo chalinvs at pol ego hau credo sed certus scio lysidamvs multus artifex sum ego quam reor hariolus hic habeo domus quis si propius attollo signum eo obvius sequor quis tu ago chalinvs adsum qui impero omnis uxor sors situla atque nos olympius tu unus adsum multus quam ego volo chalinvs tu quidem edepol ita video stimulus ego nunc sum tu fodico corculis adsudascis iam ex metus mastigia lysidamvs taceo chaline chalinvs comprimo iste olympius immo iste qui disco do lysidamvs appono hic sitella sors cedo ego animus adverto atque ego censeo ab tu possum hic ego impetro uxor meus casinum ut uxor ego do et nunc etiam censeo cleostrata tu do ille lysidamvs ego enim ah non is volo dico dum ego volo hic dico atque adeo ego dum cupio perperam iam dudum hercules fabulor cleostrata pol tu quidem atque etiam facio lysidamvs hic immo hercules ego vah tandem redeo vix verus in via cleostrata per pol saepe pecco lysidamvs ita fio ubi quis tantus opus expeto sed tu uterque tuus pro ius ego atque hic oro cleostrata quis sum lysidamvs dico enim meus mulceo de istac casinum hic noster vilicus gratia facio cleostrata at pol ego neque facio neque censeo lysidamvs tum igitur ego sors utrimque iam cleostrata quis veto lysidamvs bonus atque aequus iste sum ius judico postremo si illic qui volo evenio gaudeo sin secus patior animus aequus teneo sors tu video quis scribo sum olympius vnus chalinvs iniquus sum quia iste prior quam ego do lysidamvs accipio hic sum chalinvs cedo mane unus venio in mens modo video ne qui illic insum alius sors sub aqua lysidamvs verbero ego tu censeo sum cleostrata nullus sum habeo quiesco animus modo chalinvs qui bonus atque fortuno sum ego olympius magnus malus tu quidem edepol credo evenio nosco pietas tuus sed mane dum num iste aut populnus sors aut abiegnus tuus chalinvs quis tu is cura olympius quia enim metuo ne in aqua summus nato lysidamvs augeo caveo conicio sors nuncia ambo huc eccere uxor aequus olympius nolo uxor credo lysidamvs habeo animus bonus olympius credo hercules hodie devoto sors si attingo lysidamvs taceo olympius taceo deus quaeso chalinvs vt quidem tu hodie canis et furca ferus olympius ego ut sortior evenio chalinvs vt quidem hercules pes pendeo olympius at tu ut oculus emungaris ex caput per nasus tuus chalinvs quis timeo paro oportet sum iam laqueus tu olympius pereo lysidamvs animus adverto ambo olympius taceo lysidamvs nunc tu cleostrata ne ab ego memor malitiosus de hic res facio aut suspices tu permitto tueor sortio olympius perdo ego chalinvs lucrum facio cleostrata bene facio chalinvs deus quaeso ut tuus sors ex sitella effugio olympius aio tu quia tueor sum fugitivus omnis tu imitor cupio utinam tuus quidem sicut facio sum herculeus praedico quondam prognatus in sortio sors delinquo chalinvs tu ut liquesco ipse actus virga calefacto lysidamvs hic ago sum olympius olympius si hic litteratus ego sino lysidamvs qui bonus atque fortuno ego sum olympius ita verus et ego chalinvs non olympius immo hercules chalinvs immo ego hercules cleostrata hic vinco tu vivo miser lysidamvs percaedo os tu ille hodie ago ecquis fio ne obiexis manus olympius comprimo palmo an porrigo ferio lysidamvs ago ut volo olympius em tu cleostrata quis tu iste tactio sum olympius quia iuppiter iubeo meus cleostrata ferio malus ut ille rursum olympius pereo pugna caedo iuppiter lysidamvs quis tu tactio hic sum chalinvs quia iubeo hic juno meus lysidamvs patior sum siquidem ego vivo meus uxor imperium exhibeo cleostrata tam hic loquor licet oportet quam iste olympius cur omen ego vitupero lysidamvs malus chaline tu caveo censeo chalinvs temperius postquam oppugno sum os lysidamvs ago uxor nuncia sortio tu adverto animus prae metus ubi sum nescio pereo cor lienosum opinor habeo iam dudum salio de labor pectus tundo cleostrata teneo sors lysidamvs ecfer foras chalinvs jam mortuus sum olympius ostendo meus hic sum chalinvs malus crux east quidem cleostrata vinco sum chaline lysidamvs cos nos deus juvo olympius gaudeo olympius pietas facio sum meus atque magnus meus lysidamvs intro abeo uxor atque adorno nuptiae cleostrata facio ut iubeo lysidamvs scio tu rus hinc sum ad villa longus quo duco cleostrata scio lysidamvs intro abeo et quamquam hic tu aeger sum tamen facio accuro cleostrata licet lysidamvs eo nos quoque intro horto ut propero olympius numquid moror lysidamvs nam praesens hic multus verbum fio non desidero


Lysidamvs qui illum di omnes deaeque perdant. Chalinvs Te uxor aiebat tua me vocare. Lysidamvs Ego énim vocari iussi. Chalinvs Eloquere quid velis. Lysidamvs Primum ego te porrectiore fronte volo mecum loqui; stultitia est ei te esse tristem, cuius potestas plus potest. probum te et frugi hominem iam pridem esse arbitror. Chalinvs Intellego. quin, si ita arbitrare, emittis me manu? Lysidamvs Quin id volo. sed nihil est, me cupere factum, nisi tu factis adiuvas. Chalinvs Quid velis modo id velim me scire. Lysidamvs Ausculta, ego eloquar. Casinam ego uxorem promisi vilico nostro dare. Chalinvs At tua uxor filiusque promiserunt mihi. Lysidamvs Scio. sed utrum nunc tu caelibem te ésse mavis liberum an maritum servom aetatem degere et gnatos tuos? optio haec tua est: utram harum vis condicionem accipe. Chalinvs Liber si sim, meo periclo vivam; nunc vivo tuo. de Casina certum est concedere homini nato nemini. Lysidamvs Intro abi atque actutum uxorem huc evoca ante aedis cito, et sitellam huc tecum efferto cúm aqua, et sortis. Chalinvs Satis placet. Lysidamvs Ego pol istam iam aliquovorsum tragulam decidero. nam si sic nihil impetrare potero, saltem sortiar. ibi ego te et suffragatores tuos ulciscar. Chalinvs Attamen mi obtinget sors. Lysidamvs Vt quidem pol pereas cruciatu malo. Chalinvs Mi illa nubet, machinare quid lubet quo vis modo. Lysidamvs Abin hinc ab oculis? Chalinvs Invitus me vides, vivam tamen.— Lysidamvs Sumne ego miser homo? satin omnes res sunt advorsae mihi? iam metuo, ne Olympionem mea uxor exoraverit ne Casinam ducat: si id factum est, ecce me nullum senem; si non impetravit, etiam specula in sortist mihi. si sors autem decolassit, gladium faciam culcitam eumque incumbam. sed progreditur optume eccum Olympio.

lysidamvs qui ille deus omnis defervesco perdo chalinvs tu uxor aio tuus ego vocaris lysidamvs ego enim vocaris iubeo chalinvs eloquor quis velis lysidamvs primus ego tu porrigo frons volo ego loquor stultitia sum is tu sum tristis qui potestas multus possum probus tu et frugi homo iam pridem sum arbitror chalinvs intellego quin si ita arbitraris emitto ego manus lysidamvs quin is volo sed nihil sum ego cupio facio nisi tu facio adjuvo chalinvs quis velis modo is volo ego scio lysidamvs ausculto ego eloquor casina ego uxor promitto vilicus noster do chalinvs at tuus uxor filius promitto ego lysidamvs scio sed utrum nunc tu caelibem tu esse malo liber an maritus servus aetas dego et nascor tuus optio hic tuus sum uter haris volo condicio accipio chalinvs liber si sum meus periculum vivo nunc vivo tuus de casinum certus sum concedo homo natus nemo lysidamvs intro abeo atque actus uxor huc evoco ante aedes cito et sitella huc tu effero cum aqua et sors chalinvs satis placeo lysidamvs ego pol iste iam aliquovorsum tragula decido nam si sic nihil impetro possum saltem sortio ibi ego tu et suffragator tuus ulciscor chalinvs attamen ego obtingo sors lysidamvs vt quidem pol pereo crucio malus chalinvs ego ille nubo machinaris quis lubet quo volo modo lysidamvs aba hinc ab oculus chalinvs invitus ego video vivo tamen lysidamvs sum ego miser homo sero omnis res sum adverto ego iam metuo ne olympio meus uxor exoro ne casina duco si is facio sum ecce ego nullus senex si non impetro etiam speculum in sortio ego si sors autem decolassit gladius facio culcita is incumbo sed progredio bonus ecce olympius


Pardalisca Núlla sum, núlla sum, tóta, tota óccidi, cor metu mortuomst, membra miserae tremunt, nescio unde auxili, praesidi, perfugi mi aut opis copiam comparem aut expetam: tanta factu modo mira miris modis intus vidi, novam atque integram audaciam. cave tibi, Cleostrata, apscede ab ista, opsecro, né quid in té mali fáxit ira pércita. eripite isti gladium, quae suist impos animi. Lysidamvs Nam quid est quod haec huc timida atque exanimata exsiluit foras? Pardalisca. Pardalisca Perii, unde meae usurpant aures sonitum? Lysidamvs Respice modo ad me. Pardalisca O ere mi— Lysidamvs Quid tibi est? quid timida es? Pardalisca Perii. Lysidamvs Quid, periisti? Pardalisca Perii, et tu periisti. Lysidamvs A, perii? quid ita? Pardalisca Vae tibi. Lysidamvs Immo, vae tibi sit. Pardalisca Ne cadam, amabo, tene me. Lysidamvs Quidquid est, eloquere mihi cito. Pardalisca Contine pectus, face véntum, amabo, pállio. Lysidamvs Timeo hóc negoti quíd siet, nisi haéc meraclo se úspiam percússit flore Liberi. Pardalisca Óptine aurís, amabo. Lysidamvs I ín malam a mé crucem, péctus, aurís, caput téque di pérduint, nám nisi ex té scio, quídquid hoc ést, cito, hoc iám tibi istúc cerebrúm dispércutiam, éxcetra tu, ludibrio pessuma adhuc quae me habuisti. Pardalisca Ere mí— Lysidamvs Quid vis mea me áncilla? Pardalisca Nimiúm saevis. Lysidamvs Numeró dicis. sed hóc quidquid ést eloquere, ín pauca cónfer: quid íntus tumúlti fuít? Pardalisca Scibis, aúdi. malúm pessumúmque hic modo intus ápud nos tua áncilla hoc pácto exordíri coépit, quod haúd Atticám condecét disciplínam. Lysidamvs Quid ést id? Pardalisca Timór praepedít dicta línguae. Lysidamvs Possúm scire ego ístuc ex té quid negótist? Pardalisca Dicam. tua áncilla, quám tu tuó vilicó vis dare úxorem, ea íntus— Lysidamvs Quid íntus? quid ést? Pardalisca Imitátur malárum malám disciplínam, viró quae suo ínterminetur: vitam— Lysidamvs Quid érgo? Pardalisca Ah— Lysidamvs Quid ést? Pardalisca Interémere ait vélle vitam, gladium— Lysidamvs Hém. Pardalisca Gladium— Lysidamvs Quid eúm gladium? Pardalisca Habet. Lysidamvs Eí misero mihi, cúr eum habet? Pardalisca Inséctatur ómnis domí per aedis, nec quémquam prope ád se sínit adire: ita ómnes sub árcis, sub léctis laténtes metú mussitánt. Lysidamvs Occidi átque intérii. quid ílli obiéctumst malí tam repénte? Pardalisca Insánit. Lysidamvs Sceléstissimum me esse crédo. Pardalisca Immó si sciás dicta quaé dixit hódie— Lysidamvs Istúc expetó scire. quíd dixit? Pardalisca Aúdi. per ómnis deós et deás deierávit, occísurum eum hác nocte quícum cubáret. Lysidamvs Men óccidet? Pardalisca Án quippiam ád te attinét? Lysidamvs Vah. Pardalisca Quid cúm ea negóti tibíst? Lysidamvs Peccavi: illúc diceré, vilicúm, volébam. Pardalisca Sciéns de via ín semitám degrédere. Lysidamvs Numquíd mihi minátur? Pardalisca Tibi ínfesta solist plús quam cuiquam. Lysidamvs Quam ob rem? Pardalisca Quia se dés uxorem Olýmpioni, neque se tuam nec se suam neque viri vitam sinere in crástinum protólli: id huc míssa sum tibi ut dícerem, áb ea uti caveás tibi. Lysidamvs Perii hércle egó miser. Pardalisca Dígnus es. Lysidamvs Neque ést neque fuít me senéx quisquam amátor adaéque misér. Pardalisca Ludo ego húnc facete; nam quaé facta díxi omnia huíc falsa díxi: era átque haec dolum éx proxumo húnc protulérunt, ego húnc missa súm ludere. Lysidamvs Heús Pardalísca. Pardalisca Quid ést? Lysidamvs Est— Pardalisca Quid? Lysidamvs Ést quod volo éxquirere éx te. Pardalisca Moram óffers mihi. Lysidamvs Át tu mihi óffers maerórem. sed étiamne habét nunc Cásina gladium? Pardalisca Habét, sed duós. Lysidamvs Quid, duós? Pardalisca Alteró te occísurum aít, alteró vilicum hódie. Lysidamvs Occísissimús sum omniúm qui vivont. lorícam induám mi optumum ésse opinor. quid úxor mea? nón adiit átque ademit? Pardalisca Nemo aúdet prope áccedere. Lysidamvs Éxoret. Pardalisca Órat: negát ponere álio modo úllo profécto, nisí se sciát vilicó non datum íri. Lysidamvs Atque íngratiís, quia non vólt, nubet hódie. nam quór non ego íd perpetrém quod coépi, ut núbat mihi? íllud quidém volebam, nostró vilico. Pardalisca Saepícule peccas. Lysidamvs Timór praepedít verba. vérum, obsecró te, dic méd uxorem órare ut éxoret íllam, gládium ut ponat ét redire me íntro ut liceat. Pardalisca Núntiabo. Lysidamvs Ét tu orato. Pardalisca Et ego órabo. Lysidamvs At blande órato, ut solés. sed audin? si efféxis hoc, soleás tibi dabo, et ánulum in digitum aúreum et bona plúruma. Pardalisca Operám dabo. Lysidamvs Face ut ímpetres. Pardalisca Eo núnciam, nisi quíppiam remoráre me. Lysidamvs Abi et cúra. redit éccum tandem opsónatu meus ádiutor, pompám ducit.

pardalisca nulla sum nulla sum tota totus occidi cor metus morior membrum miser tremo nescio unde auxilium praesidium perfugio ego aut ops copia comparis aut expeto tantus factus modo mirus mirus modus intus video novus atque integer audacia caveo tu cleostrata apscede ab iste obsecro ne quis in te malus faxit ira percita eripio iste gladius qui suo impos animus lysidamvs nam quis sum qui hic huc timidus atque exanimo exsilio foras pardalisca pardalisca pereo unde meus usurpo auris sonitus lysidamvs respicio modo ad ego pardalisca o eremus ego lysidamvs quis tu sum quis timidus sum pardalisca pereo lysidamvs quis pereo pardalisca pereo et tu pereo lysidamvs ab pereo quis ita pardalisca vae tu lysidamvs immo vae tu sum pardalisca ne cado amo teneo ego lysidamvs quisquis sum eloquor ego cito pardalisca contineo pectus fax ventum amo pallio lysidamvs timeo hoc negotium quid sum nisi haec meraclo sui uspiam percussit floreo liber pardalisca optine auris amo lysidamvs eo in malus ab me crux pectus auris caput teque deus perduint nam nisi ex te scio quidquid hic est cito hic iam tu istuc cerebrum dispercutiam excetra tu ludibrium malus adhuc qui ego habeo pardalisca eremus mi lysidamvs quis volo meus ego ancilla pardalisca nimium saevus lysidamvs numero dico sed hoc quisquis est eloquor in paucus confer quis intus tumulti fuit pardalisca scibis audi malum pessumumque hic modo intus apud nos tuus ancilla hic pacto exordiri coepit qui haud atticam condecet disciplinam lysidamvs quis est is pardalisca timor praepedit dictum linguae lysidamvs possum scio ego istuc ex te quis negotist pardalisca dico tuus ancilla quam tu tuo vilico volo do uxorem is intus lysidamvs quis intus quis est pardalisca imitatur malarum malam disciplinam viro qui suus interminetur vita lysidamvs quis ergo pardalisca ah lysidamvs quis est pardalisca interemere aio velle vita gladius lysidamvs hem pardalisca gladius lysidamvs quis eum gladius pardalisca habeo lysidamvs ei mitto ego cur is habeo pardalisca insectatur omnis domi per aedes neque quemquam prope ad sui sinit adeo ita omnes sub arcis sub lectis latentes metu mussitant lysidamvs occido atque interii quis illi obiectumst mali tam repente pardalisca insanit lysidamvs scelestissimum ego sum credo pardalisca immo si scias dictum quae dico hodie lysidamvs istuc expeto scio quid dico pardalisca audi per omnis deos et deas deieravit occisurum is hac nox quicum cubaret lysidamvs ego occidet pardalisca an quispiam ad tu attinet lysidamvs vah pardalisca quis cum is negoti tibist lysidamvs pecco illuc dicere vilicum volebam pardalisca sciens de via in semitam degredere lysidamvs numquid ego minatur pardalisca tu infesta solus plus quam quisquam lysidamvs quam ob res pardalisca quia sui des uxor olympio neque sui tuus neque sui suus neque vir vita sino in crastinum protolli is huc missa sum tu ut dicerem ab is uti caveas tu lysidamvs pereo hercle ego miser pardalisca dignus sum lysidamvs neque est neque fuit ego senex quisquam amator adaeque miser pardalisca ludo ego hunc facetus nam quae facio dixi omnis huic fallo dixi era atque hic dolus ex proximus hunc protulerunt ego hunc mitto sum ludo lysidamvs heus pardalisca pardalisca quis est lysidamvs sum pardalisca quis lysidamvs est qui volo exquirere ex tu pardalisca mora offers ego lysidamvs at tu ego offers maerorem sed etiamne habet nunc casina gladius pardalisca habet sed duos lysidamvs quis duos pardalisca altero tu occisurum ait altero vilicus hodie lysidamvs occisissimus sum omnium qui vivo loricam induam ego bonus esse opinor quis uxor meus non adeo atque adimo pardalisca nemo audet prope accedere lysidamvs exoret pardalisca orat negat pono alio modo ullo profecto nisi sui sciat vilico non do iri lysidamvs atque ingratiis quia non volt nubo hodie nam quor non ego id perpetrem qui coepi ut nubat ego illud quidem volo nostro vilicus pardalisca saepiculis pecco lysidamvs timor praepedit verbum verum obsecro tu dico med uxor oraris ut exoret illam gladium ut pono et redeo ego intro ut licet pardalisca nuntio lysidamvs et tu oro pardalisca et ego oro lysidamvs at blandus orato ut soles sed audio si effexis hic soleas tu do et anulis in digitus aureum et bonus pluruma pardalisca operam do lysidamvs fax ut impetres pardalisca eos nunciam nisi quippiam remorare ego lysidamvs abeo et cura redeo eccum tandem opsonatu meus adiutor pompam duco


Cleostrata Hoc erat ecastor quod me vir tanto opere orabat meus, ut properarem arcessere hanc huc ad me vicinam meam, liberae aedes ut sibi essent, Casinam quo deducerent. nunc adeo nequaquam arcessam, ne illis ignavissumis liberi loci potestas sit, vetulis vervecibus. sed eccum égreditur, senati columen, praesidium popli, meus vicinus, meo viro qui liberum praehibet locum. non ecastor vilis emptu est, modio qui venit salis. Alcesimvs Miror huc iam non arcessi in proxumum uxorem meam, quae iam dudum, si arcessatur, ornata exspectat domi. sed eccam, opino arcessit. salve, Cleostrata. Cleostrata Et tu, Alcesime. ubi tua uxor? Alcesimvs Intus illa te, si se arcessas, manet; nam tuos vir me orávit, ut eam ístuc ad te adiutum mitterem. vin vocem? Cleostrata Sine eam nolo si occupata est. Alcesimvs Otium est. Cleostrata Nil moror, molesta ei esse nolo; post convenero. Alcesimvs Non ornatis istic apud vos nuptias? Cleostrata Orno et paro. Alcesimvs Non ergo opus est adiutrice? Cleostrata Satis domist. ubi nuptiae fuerint, tum istam convenibo. nunc vale, atque istanc iube.— Alcesimvs Quid ego nunc faciam? flagitium maxumum feci miser, propter operam illius hirqui ímprobi, edéntuli, qui hoc mihí contraxit; operam uxoris polliceor foras, quasi catillatum. flagitium hóminis, qui dixit mihi suam úxorem hanc arcessituram esse; éa se eam négat morarier. atque edepol mirum ni subolet iam hoc huic vicinae meae. verum autem altrovorsum quóm eam mecum rationem puto, si quid eius esset, esset mecum postulatio. ibo intro, ut subducam navim rusum in pulvinaria.— Cleostrata Iám hic est lepide ludificatus. miseri ut festinant senes. nunc ego illúm nihili decrepitum meum virum veniat velim, ut eum ludificem vicissim, postquam hunc delusi alterum. nam ego aliquid contrahere cupio litigi inter eos duos. sed eccum incedit. at, quom aspicias tristem, frugi censeas.

cleostrata hic sum ecastor qui ego vir tantus opus oro meus ut properaris arcesso hic huc ad ego vicina meus liber aedes ut sui sum casina quo deduco nunc adeo nequaquam arcesso ne ille ignavus liber locus potestas sum vetulis vervecibus sed ecce egreditur senatus columen praesidium populus meus vicinus meus vir qui liber praehibeo locus non ecastor vilis emo sum modius qui venio sal alcesimvs miro huc iam non arcesso in proximus uxor meus qui iam dudum si arcesso orno exspecto domus sed ecce opino arcesso salvus cleostrata cleostrata et tu alcesime ubi tuus uxor alcesimvs intus ille tu si sui arcesso maneo nam tuus vir ego oravit ut is istuc ad tu adjuvo mitto volo voco cleostrata sinis is nolo si occupo sum alcesimvs otium sum cleostrata nihil moror molestus is sum nolo post convenio alcesimvs non orno istic apud tu nuptiae cleostrata orno et paro alcesimvs non ergo opus sum adiutrix cleostrata satis domus ubi nuptiae sum tum iste convenibo nunc val atque iste jubeo alcesimvs quis ego nunc facio flagitium magnus facio miser propter opera ille hirqui improbi edentulis qui hic mihi contraho opera uxor polliceor foras quasi catillatum flagitium hominis qui dico ego suus uxorem hic arcesso sum ea sui is negat moror atque edepol mirus ni suboleo iam hic hic vicina meus verus autem altrovorsum quom is ego ratio puto si quis is sum sum ego postulatio eo intro ut subduco navis rusum in pulvinaris cleostrata iam hic sum lepidus ludifico miser ut festino senex nunc ego illum nihilis decrepitus meus vir venio volo ut is ludifico vicissim postquam hic deludo alter nam ego aliquis contraho cupio litigi inter is duo sed ecce incedo at cum aspicio tristis frugi censeo