Mercator

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Demipho Tandem impetravi ut egomet me corrumperem: emptast amica clam uxorem et clam filium. certumst, antiqua recolam et servibo mihi. decurso spatio breve quod vitae relicuomst voluptáte, vino et amore delectavero. nam hanc se bene habere aetatem nimiost aequius. adulescens quom sis, tum quom est sanguis integer, rei tuae quaerundae convenit operam dare; demum igitur quom sis iam senex, tum in otium te conloces, dum potes ames: id iam lucrumst quod vivis. hoc ut dico, factis persequar. interea tamen huc intro ad me invisam domum: uxor me exspectat iam dudum esuriens domi; iam iurgio enicabit, si intro rediero. verum hercle postremo, utut est, non ibo tamen, sed hunc vicinum prius conveniam quam domum redeam; ut mihi aedis aliquas conducat volo, ubi habitet istaec mulier. atque eccum it foras.

demipho tandem impetro ut nos ego corrumpo emo amicus clam uxor et clam filius certus antiquus recolo et servibo ego decurro spatium brevis qui vita relicuomst voluptate vinum et amor delecto nam hic sui bene habeo aetas nimius aequus adulescens cum sum tum cum sum sanguis integer res tuus quaero convenio opera do demum igitur cum sum iam senex tum in otium tu conloco dum possum amo is iam lucrum qui vivo hic ut dico facio persequor interea tamen huc intro ad ego invideo domus uxor ego exspecto iam dudum esurio domus iam iurgium enico si intro redeo verus hercules postremo utut sum non eo tamen sed hic vicinus prior convenio quam domus redeo ut ego aedes aliqui conduco volo ubi habito iste mulier atque ecce eo foras


Dorippa Quoniam a viro ad me rus advenit nuntius, rus non iturum, feci ego ingenium meum, reveni, ut illum persequar qui me fugit. sed anum non video consequi nostram Syram. atque eccam incedit tandem. quin is ocius? Syra nequeo mecastor, tantum hoc onerist quod fero. Dorippa Quid oneris? Syra Annos octoginta et quattuor; et eodem accedit servitus, sudor, sitis: simul haec quae porto deprimunt. Dorippa Aliquid cedo qui hánc vicini nostri áram augeam. da sane hanc virgam lauri. abi tu intro. Syra Eo.— Dorippa Apollo, quaeso te, ut des pacem propitius, salutem et sanitatem nostrae familiae, meoque ut parcas gnato pace propitius. Syra Disperii, perii misera, vae miserae mihi. Dorippa Satin tu sana es, obsecro? quid eiulas? Syra Dorippa, mea Dorippa. Dorippa Quid clamas, obsecro? Syra Nescio quaest mulier intus hic in aedibus. Dorippa Quid, mulier? Syra Mulier meretrix. Dorippa Veron serio? Syra Nimium scis sapere, ruri quae non manseris. quamvis insipiens poterat persentiscere illam esse amicam tui viri bellissumi. Dorippa Credo mecastor. Syra Ei hac mecum, ut videas semul tuam Alcumenam paelicem, Iuno mea.— Dorippa Ecastor vero istuc eo quantum potest.—

dorippa quoniam ab vir ad ego rus advenio nuntius rus non eo facio ego ingenium meus revenio ut ille persequor qui ego fugio sed anus non video consequor noster syra atque ecce incedo tandem quin is ocior syrus nequeo mecastor tantus hic onus qui fero dorippa quis onus syrus annus octoginta et quattuor et idem accedo servio sudor sum simul hic qui porto deprimo dorippa aliquis cedo qui hanc vicinus noster aram augeo do sanus hic virga laurus abeo tu intro syrus eos dorippa apollo quaeso tu ut do pax propitius salus et sanitas noster familia meo ut parco nascor pax propitius syrus dispereo pereo misero vae miser ego dorippa sero tu sano sum obsecro quis ejulo syrus dorippa meus dorippa dorippa quis clamo obsecro syrus nescio qui mulier intus hic in aedes dorippa quis mulier syrus mulier meretrix dorippa verus serius syrus nimium scio sapio rus qui non maneo quivis insipiens possum persentisco ille sum amica tuus vir bellus dorippa credo mecastor syrus eos hic ego ut video semul tuus alcmena paelicem juno meus dorippa ecastor verus iste is quantus possum


Charinvs Límen superum ínferumque, salve, simul autem vale: hunc hodie postremum extollo mea domo patria pedem. usus, fructus, victus, cultus iam mihi harunc aedium interemptust, interfectust, alienatust. occidi. di penates meum parentum, familiai Lar pater, vobis mando, meum parentum rem bene ut tutemini. ego mihi alios deos penatis persequar, alium Larem, aliam urbem, aliam civitatem: ab Atticis abhorreo; nám ubi mores deteriores increbrescunt in dies, ubi qui amici, qui infideles sint nequeas pernoscere ubique id eripiatur, animo tuo quod placeat maxume, ibi quidem si regnum detur, non cupita est civitas.

charinvs limen superi inferumque salvus simul autem val hic hodie posterus extollo meus domus patria pedis utor fructus vinco cultus iam ego harunc aedes interimo interfacio alieno occido deus penates meus parens familia lar pater tu mando meus parens res bene ut tuto ego ego alius deus penates persequor alius laris alius urbs alius civitas ab atticus abhorreo nam ubi mos deterior increbrescunt in dies ubi qui amicus qui infidelis sum nequeo pernosco ubique is eripio animus tuus qui placeo magnus ibi quidem si regnum do non cupio sum civitas


Cocvs Agite ite actutum, nam mi amatori seni coquendast cena. átque, quom recogito, nobis coquendast, non quoi conducti sumus. nam quí amat quod amat sí habet, id habet pro cibo: videre, amplecti, ósculari, álloqui; sed nos confido onustos redituros domum. ite hac. sed eccum qui nos conduxit senex. Lysimachvs Ecce autem perii, coquos adest. Cocvs Advenimus. Lysimachvs Abi. Cocvs Quid, abeam? Lysimachvs St, abi. Cocvs Abeam? Lysimachvs Abi. Cocvs Non estis cenaturi? Lysimachvs Iam saturi sumus. Cocvs Sed— Lysimachvs Intérii. Dorippa Quid ais tu? etiamne haec illi tibi iusserunt ferri, quos inter iudex datus es? Cocvs Haecin tua est amica, quam dudum mihi te amare dixti, quom obsonabas? Lysimachvs Non taces? Cocvs Satis scítum filum mulieris. verum hercle anet. Lysimachvs Abin díerectus? Cocvs Haud malast. Lysimachvs At tu malus es. Cocvs Scitam hercle opinor concubinam hanc. Lysimachvs Non abis? non ego sum qui te dudum conduxi. Cocvs Quid est? immo hercle tu istic ipsus. Lysimachvs Vae misero mihi. Cocvs Nempe uxor rurist tua, quam dudum dixeras te odisse aeque atque anguis.† Lysimachvs Egone istuc dixi tibi? Cocvs Mihi quidem hercle. Lysimachvs Ita me amabit Iuppiter, uxor, ut ego illud numquam dixi. Dorippa Etiam negas? palam istaec fiunt, te me odisse. Lysimachvs Quin nego. Cocvs Non, non te odisse aiebat, sed uxorem suam; et uxórem suam ruri esse aiebat. Lysimachvs Haec east. quid mihi molestus es? Cocvs Quia novisse me negas; nisi metuis tu istanc. Lysimachvs Sapio, nam mihi unicast. Cocvs Vin me experiri? Lysimachvs Nolo. Cocvs Mercedem cedo. Lysimachvs Cras petito; dabitur. nunc abi. Dorippa Heu miserae mihi. Lysimachvs Nunc ego verum illud verbum esse experior vetus: aliquid mali esse propter vicinum malum. Cocvs Cur hic astamus? quin abimus? incommodi si quid tibi evénit, id non est culpa mea. Lysimachvs Quin me eradicas miserum. Cocvs Scio iam quid velis: nempe me hínc abire vis. Lysimachvs Volo inquam. Cocvs Abibitur. drachmam dato. Lysimachvs Dabitur. Cocvs Dari ergo sis iube. dari pótest interea dum illi ponunt. Lysimachvs Quin abis? potine ut molestus ne sis? Cocvs Agite apponite obsonium istuc ante pedes illi seni. haec vasa aut mox aut cras iubebo abs te peti sequimíni.— Lysimachvs Fortasse te illum mirari coquom, quod venit atque haec attulit. dicam quid est. Dorippa Non miror si quid damni facis aut flagiti. nec pol ego patiar, sic me nuptam tam male measque in aedis sic scorta obductarier. Syra, i, rogato meum patrem verbis meis, ut veniat ad me iam simul tecum.— Syra Eo.— Lysimachvs Nescis negoti quid sit, uxor, obsecro. conceptis verbis iam iusiurandum dabo, me numquam quicquam cum illa—iamne abiit Syra? perii hercle. ecce autem haec abiit. vae misero mihi. at te, vicine, di deaeque perduint, cum tua amíca cumque amationibus. suspicione implevit me indignissime, concivit hostis dómi: uxór acerrumast. ibo ad forum atque haec Demiphoni éloquar, me istanc capillo protracturum esse in viam, nisi hinc abducit quo volt ex hisce aedibus. uxor, heus uxor, quamquam tu irata es mihi, iubeas, si sapias, haec intró auferrier: eadem licebit mox cenare rectius.—

cocvs ago eo actus nam ego amator senex coquo cena atque cum recogito nos coquo non qui conduco sum nam qui amo qui amo si habeo is habeo pro cibus video amplector oscularis alloqui sed nos confido onustus redeo domus eo hic sed ecce qui nos conduco senex lysimachvs ecce autem pereo coquus adsum cocvs advenio lysimachvs abeo cocvs quis abeo lysimachvs st abeo cocvs abeo lysimachvs abeo cocvs non sum ceno lysimachvs iam satur sum cocvs sed lysimachvs interii dorippa quis aio tu etiam hic ille tu jubeo fero qui inter iudex do sum cocvs haecin tuus sum amicus quam dudum ego tu amo dixti cum obsono lysimachvs non taceo cocvs satis scitum filis mulier verus hercules ano lysimachvs aba dierectus cocvs haud malum lysimachvs at tu malus sum cocvs scio hercules opinor concubina hic lysimachvs non abeo non ego sum qui tu dudum conduco cocvs quis sum immo hercules tu istic ipse lysimachvs vae mitto ego cocvs nempe uxor rus tuus quam dudum dico tu odi aequus atque anguis lysimachvs ego iste dico tu cocvs ego quidem hercules lysimachvs ita ego amo iuppiter uxor ut ego ille numquam dico dorippa etiam nego palam iste fio tu ego odi lysimachvs quin nego cocvs non non tu odi aio sed uxor suus et uxorem suus rus sum aio lysimachvs hic is quis ego molestus sum cocvs quia nosco ego nego nisi metuo tu iste lysimachvs sapio nam ego unicus cocvs volo ego experior lysimachvs nolo cocvs merces cedo lysimachvs creo peto do nunc abeo dorippa heu miser ego lysimachvs nunc ego verus ille verbum sum experior vetus aliquis malus sum propter vicinus malus cocvs cur hic asto quin abeo incommodus si quis tu evenit is non sum culpa meus lysimachvs quin ego eradico miser cocvs scio iam quis velis nempe ego hinc abeo volo lysimachvs volo inquam cocvs abeo drachmam do lysimachvs do cocvs daris ergo sum jubeo do potest interea dum ille pono lysimachvs quin abeo potio ut molestus ne sum cocvs ago appono obsonium iste ante pes ille senex hic vasum aut mox aut creo iubeo abs tu peto sequimini lysimachvs fortasse tu ille miror coquus qui venio atque hic affero dico quis sum dorippa non miro si quis damnum facio aut flagitium neque pol ego patior sic ego nupta tam malus meo in aedes sic scortum obducto syrus eo rogo meus pater verbum meus ut venio ad ego iam simul tu syrus eos lysimachvs nescio negotium quis sum uxor obsecro concipio verbum iam iusiurandum do ego numquam quisquam cum ille jam abeo syrus pereo hercules ecce autem hic abeo vae mitto ego at tu vicinus deus defervesco perdo cum tuus amica cum amatio suspicio impleo ego indignus concieo hostis domi uxor acerrumast eo ad forum atque hic demipho eloquar ego iste capillus protraho sum in via nisi hinc abduco quo volo ex hic aedes uxor heus uxor quamquam tu irascor sum ego jubeo si sapio hic intro auferrier idem liceo mox ceno rectus


Charinvs Duas res simul nunc agere decretumst mihi: et argumentum et meos amores eloquar. non ego item facio ut alios in comoediis vi vidi amoris facere, qui aut nocti aut die aut soli aut lunae miserias narrant suas: quos pol ego credo húmanas querimonias non tanti facere, quid velint quid non velint; vobis narrabo potius meas nunc miserias. graece haec vocatur Emporos Philemonis, eadem Latine Mercator Macci Titi. pater ad mercatum hinc me meus misit Rhodum; biennium iam factum est, postquam abii domo. ibi amare occepi forma eximia mulierem. sed ea ut sim implicitus dicam, si operaest auribus atque advortendum ad animum adest benignitas. et hoc parum hercle more amatorum institi: †per mea per conatus sum uos sumque inde exilico. nam amorem haec cuncta vitia sectari solent, cura aegritudo nimiaque elegantia, multiloquium: parumlóquium hoc ideo fit quia, quae nihil attingunt ad rem nec sunt usui, tam amator profert saepe advorso tempore; hoc pauciloquium rursum idcirco praedico, quia nullus umquam amator adeost callide facundus, quae in rem sint suam ut possit loqui. nunc vos mi irasci ob multiloquium non decet: eodém quo amorem Venus mi hoc legavit die. illuc revorti certumst, conata eloquar. principio ut ex ephebis aetate exii atque animus studio amotus puerilist meus, amare valide coepi hinc meretricem: ilico res exulatum ad illam clám abibat patris. leno importunus, dominus eius mulieris, vi summa ut quicque poterat rapiebat domum. obiurigare pater haec noctes et dies, perfidiam, iniustitiam lenonum expromere; lacerari valide suam rem, illius augerier. summo haec clamore; interdum mussans conloqui: abnuere, negitare adeo me natum suom. conclamitare tota urbe et praedicere, omnes tenerent mutuitanti credere. amorem multos inlexe in dispendium: intemperantem, non modestum, iniurium trahere, exhaurire me quod quirem ab se domo; ratione pessuma a me ea quae ipsus optuma omnis labores invenisset perferens, in amoribus diffunditari ac didier. convicium tot me annos iam se pascere; quod nisi puderet, ne luberet vivere. sese extemplo ex ephebis postquam excesserit, non, ut ego, amori neque desidiae in otio operam dedisse, neque potestatem sibi fuisse; adeo arte cohibitum esse se a patre: multo opere immundo rustico se exercitum, neque nisi quinto anno quoque †positum visere urbem, atque extemplo inde, ut spectavisset peplum, rus rusum confestim exigi solitum a patre. ibi multo primum sese familiarium laboravisse, quom haec pater sibi diceret: tibi aras, tibi occas, tibi seris, tibi idem metis, tibi denique iste pariet laetitiam labos. postquam recesset vita patrio corpore, agrum se vendidisse atque ea pecunia navem, metretas quae trecentas tolleret, parasse atque ea se mercis mercatum undique, adeo dum, quae tum haberet, peperisset bona; me idem decere, si ut deceret me forem. ego mé ubi invisum meo patri esse intellego atque odio me esse quoi placere aequom fuit, amens amansque ut ánimum offirmo meum, dico esse iturum me mercatum, si velit: amorem missum facere me, dum illi obsequar. agit grátias mi atque ingenium adlaudat meum; sed mea promissa non neglexit persequi. aedificat navem cercurum et mercis emit, parata navi imponit, praeterea mihi talentum argenti ipsus sua adnumerat manu; servom una mittit, qui olim puero parvolo mihi paedagogus fuerat, quasi uti mihi foret custos. his sic confectis navem solvimus. Rhodum venimus, ubi quas merces vexeram omnis ut volui vendidi ex sententia. lucrum ingens facio praeterquam mihi meus pater dedit aestimatas merces: ita peculium conficio grande. sed dum in portu illi ambulo, hospes me quidam adgnovit, ad cenam vocat. venio, decumbo acceptus hilare atque ampliter. discubitum noctu ut imus, ecce ad me advenit mulier, qua mulier alia nullast pulchrior; ea nocte mecum illa hospitis iussu fuit. vosmet videte quam mihi valde placuerit: postridie hospitem adeo, oro ut vendat mihi, dico eius pro méritis gratum me et munem fore. quid verbis opus est? emi, átque advexi heri. eam me ádvexisse nolo resciscat pater. modo eam reliqui ad portum in navi et servolum. sed quid currentem servom a portu conspicor, quem navi abire vetui? timeo quid siet.

charinvs duo res simul nunc ago decerno ego et argumentum et meus amor eloquor non ego item facio ut alius in comoedia vis video amor facio qui aut nox aut dies aut solus aut luna miseria narro suus qui pol ego credo humanas querimonia non tantus facio quis volo quis non volo tu narro potis meus nunc miseria graeca hic voco emporus philemonis idem latinum mercator maccius titius pater ad mercor hinc ego meus mitto rhodos biennium iam facio sum postquam abeo domus ibi amo occipio forma eximius mulier sed is ut sum implico dico si opera auris atque adverto ad animus adsum benignitas et hic parum hercules mos amator insto per meus per conor sum tu sum inde exilico nam amor hic cunctus vitio sectaris soleo cura aegritudo nimius elegantia multiloquium parumloquium hic ideo fio quia qui nihil attingo ad res neque sum usus tam amator profero saepe adverto tempus hic pauciloquium rursum idcirco praedico quia nullus umquam amator adeo callidus facundus qui in res sum suus ut possum loquor nunc tu ego irascor ob multiloquium non decet eodem quo amor venus ego hic lego dies illic revorto certus conor eloquor principium ut ex ephebus aetas exeo atque animus studium amoveo puerilis meus amo validus coepio hinc meretrix ilico res exsulatus ad ille clam abeo pater leno importunus dominus is mulier vis summus ut quisque possum rapio domus obiurigaris pater hic nox et dies perfidia injustitia leno expromo lacero validus suus res ille augeo superus hic clamor interdum musso colloquium abnuo negitaris adeo ego natus suus conclamitaris totus urbs et praedico omnis teneo mutuito credo amor multus inlexe in dispendium intempero non modestus injurius traho exhaurio ego qui quirem ab sui domus ratio malus ab ego is qui ipse bonus omnis labor invenio perfero in amor diffunditaris atque didier convicium tot ego annus iam sui pasco qui nisi pudeo ne lubet vivo sui extemplo ex ephebus postquam excedo non ut ego amor neque desidia in otium opera do neque potestas sui sum adeo ars cohibeo sum sui ab pater multus opus immundus rusticus sui exercitus neque nisi quintus annus quoque pono viso urbs atque extemplo inde ut specto peplus rus rusum confestim exigo soleo ab pater ibi multus primus sui familiaris laboro cum hic pater sui dico tu ara tu occo tu sero tu idem metior tu denique iste pario laetitia labos postquam recesso vito patrius corpus ager sui vendo atque is pecunia navo metreta qui trecenti tollo paro atque is sui mercis mercor undique adeo dum qui tum habeo pario bonus ego idem decet si ut decet ego sum ego me ubi invideo meus pater sum intellego atque odium ego sum qui placeo aequus sum amens amo ut animum offirmo meus dico sum eo ego mercor si volo amor mitto facio ego dum ille obsequor ago gratias ego atque ingenium adlaudo meus sed meus promitto non neglego persequor aedifico navo cercurus et mercis emo paro no impono praeterea ego talentum argentum ipse suus adnumero manus servus unus mitto qui olim puer parvulus ego paedagogus sum quasi uti ego sum custos hic sic conficio navo solvo rhodos venio ubi qui merces veho omnis ut volo vendo ex sententia lucrum ingens facio praeterquam ego meus pater do aestimo merces ita peculium confacio grandis sed dum in portus ille ambulo hospes ego quidam agnosco ad cena voco venio decumbo accipio hilaris atque ampliter discumbo nox ut imus ecce ad ego advenio mulier qui mulier alius nullus pulcher is nox ego ille hospes iussus sum tu video quam ego validus placeo postridie hospes adeo oro ut vendo ego dico is pro meritis gratus ego et munis sum quis verbum opus sum emo atque adveho heri is ego advexisse nolo rescisco pater modo is reliquus ad portus in no et servulus sed quis curro servus ab portus conspicor qui no abeo veto timeo quis sum


Charinvs Homó me misérior nullúst aeque, opínor, neque ádvorsa cuí plura sínt sempitérna; satin quídquid est, quam rem agere óccepi, proprium nequit mihi evenire quod cupio? ita míhi mala res aliqua óbicitur, bonum quaé meum comprimit cónsilium. míser amicam míhi paravi, ánimi causa, pretio † eripui, ratús clam patrém me meúm posse habere: is rescivit et vidit, et perdidit me; neque is cum roget quid loquar cogitatumst, ita animi decem in pectore incerti certant. nec quid corde nunc consili capere possim scio, tantus cum cura meost error animo, dum servi mei perplacet mihi consilium, dum rursum haud placet nec pater potis videtur induci ut putet matri ancillam emptam esse illam. nunc si dico ut res est atque illam mihi me emisse indico, quem ad modum existumet me? atque illam abstrahat, trans mare hinc venum asportet; scio saevos quam sit, domo doctus. igitur hócine est amare? arare mavelim, quam sic amare. iam hínc olim invitum domo extrusit ab se, mercatum ire iussit: ibi hoc malum ego inveni. úbi voluptatem aegritudo vincat, quid ibi inest amoeni? nequíquam abdidi, abscondidi, abstrusam habebam: muscast meus pater, nil potest clam illum haberi, néc sacrum nec tam profanum quicquam est, quin ibi ilico adsit. nec, qui rebus meis confidam mi ulla spes in corde certast. Demipho Quíd illuc est quod solus secum fabulatur filius? sollicitus mihí nescio qua re videtur. Charinvs Attatae, meus patér hic quidem est quem video. ibo, adloquar. quid fit, pater? Demipho Vnde incedis, quid festinas, gnate mi? Charinvs Recte, pater. Demipho Ita volo, sed istúc quid est, tibi quod commutatust color? numquid tibi dolet? Charinvs Nescio quid meo animost aegre, pater. poste hac nocte non quievi satis mea ex sententia. Demipho Charinvs Demipho ergo edepol palles. si sapias, eas ac decumbas domi. Charinvs Otium non est: mandatis rebus praevorti volo. Demipho Cras agito, perendie agito. Charinvs Saepe ex te audivi, pater: rei mandatae omnis sapientis primum praevorti decet. Demipho Age igitur; nolo advorsari tuam advorsum sententiam. Charinvs Salvos sum, siquidem ísti dicto solida et perpetuast fides. Demipho Quid illuc est quod ille á me solus se in consilium sevocat? nón vereor ne illam me amare hic potuerit resciscere; quippe haud etiam quicquam inepte feci, amantes ut solent. Charinvs Res adhuc quidem hercle in tutost, nam hunc nescire sat scio de illa amica; quod si sciret, esset alia oratio. Demipho Quin ego hunc adgredior de illa? Charinvs Quin ego hinc me amolior? eo ego, ut quae mandata amicus amicis tradam. Demipho Immo mane; paucula etiam sciscitare prius volo. Charinvs Dic quid velis. Demipho Vsquene valuisti? Charinvs Perpetuo recte, dum quidem illic fui; verum in portum huc ut sum advectus, nescio qui animus mihi dolet. Demipho Nausea edepol factum credo; verum actutum abscesserit. sed quid ais? ecquam tu advexti tuae matri ancillam e Rhodo? Charinvs Advexi. Demipho Quid? ea ut videtur mulier? Charinvs Non edepol mala. Demipho Vt moratast? Charinvs Nullam vidi melius mea sententia. Demipho Mihi quidem edepol visast, quom illam vidi. Charinvs Eho an vidisti, pater? Demipho Vidi. verum non ex usu nostrost, neque adeo placet. Charinvs Qui vero? Demipho Quia †non nostra formam habet dignam domo. nihil opust nobis ancilla nisi quae texat, quae molat, lignum caedat, pensum faciat, aedis verrat, vapulet, quaé habeat cottidianum familiae coctum cibum: horunc illa nihilum quicquam facere poterit. Charinvs Admodum. ea causa equidem illam emi, dono quam darem matri meae. Demipho Ne duas, neve te advexisse dixeris. Charinvs Di me adiuvant. Demipho Labefacto paulatim. verum quod praeterii dicere, neque illa matrem satis honeste tuam sequi poterit comes, neque sinam. Charinvs Qui vero? Demipho Quia illa forma matrem familias flagitium sit si sequatur; quando incedat per vias, contemplent, conspiciant omnes, nutent, nictent, sibilent, vellicent, vocent, molesti sint; occentent ostium: impleantur élegeorum meae fores carbonibus. atque, ut nunc sunt maledicentes homines, uxori meae mihique obiectent lenocinium facere. nam quid eost opus? Charinvs Hercle qui tu recte dicis, et tibí adsentior. sed quid illá nunc fiet? Demipho Recte. ego emero matri tuae ancillam viraginem aliquam non malam, forma mala, ut matrem addecet familias, aut Syram aut Aegyptiam: ea molet, coquet, conficiet pensum, pinsetur flagro, neque propter eam quicquam eveniet nostris foribus flagiti. Charinvs Quid si igitur reddatur illi unde empta est? Demipho Minime gentium. Charinvs Dixit se redhibere, si non placeat. Demipho Nihil istoc opust: litigari nolo ego usquam, tuam autem accusari fidem; multo edepol si quid faciendumst facere damni mavolo, quam opprobramentum aut flagitium muliebre exferri domo. me tibi illam posse opinor luculente vendere. Charinvs Dum quidem hercle ne minoris vendas quám ego emi, pater. Demipho Tace modo: senex est quidam, qui illam mandavit mihi ut emerem aut ad istanc faciem. Charinvs At mihi quidam adulescens, pater, mandavit ad illam faciem, ita ut illaec est, emerem sibi. Demipho Viginti minis opinor posse me illam vendere. Charinvs At ego si velim, iam dantur septem et viginti minae. Demipho At ego— Charinvs Quin ego, inquam— Demipho Ah, nescis quid dicturus sum, tace. tris minas accudere etiam possum, ut triginta sient. Charinvs Quo vortisti? Demipho Ad illum qui emit. Charinvs Vbinamst is homo gentium? Demipho Eccillum video. iubet quínque me addere etiam nunc minas. Charinvs Hercle illunc divi infelicent, quisquis est. Demipho Ibidem mihi etiam nunc adnutat addam sex minas. Charinvs Septem mihi. Demipho Numquam edepol me vincet hodie. Charinvs Commodis poscit, pater. Demipho Nequiquam poscit: ego habeo. Charinvs At illic pollicitust prior. Demipho Nihili facio. Charinvs Quinquaginta poscit. Demipho Non centum datur. potine ut ne licitere advorsum mei animi sententiam? maximam hercle habebis praedam: ita ille est, quoi emitur, senex; sanus non est ex amore illius. quod posces feres. Charinvs Certe edepol adulescens ille, cui ego emo, efflictim perit eius amore. Demipho Multo hercle ille magis senex, si tu scias. Charinvs Numquam edepol fuit neque fiet ille senex insanior ex amore quam ille adulescens cui ego do hanc operam, pater. Demipho Quiesce, inquam. istanc rém ego recte videro. Charinvs Quid ais? Demipho Quid est? Charinvs Non ego illám mancupio accepi. Demipho Sed ille illam accipiet. sine. Charinvs Non potes tu lege vendere illam. Demipho Ego aliquid videro. Charinvs Post autem communest illa mihi cum álio. qui scio quid sit ei animi, venirene eam velit an non velit? Demipho Ego scio velle. Charinvs At pol ego esse credo aliquem qui non velit. Demipho Quid id mea refert? Charinvs Quia illi suam rem esse aequomst in manu. Demipho Quid ais? Charinvs Communis mihi illa est cum illo: is hic nunc non adest. Demipho Prius respondes quam rogo. Charinvs Prius tú emis quam vendo, pater. nescio, inquam, velit ille illam necne abalienarier. Demipho Quid? illi quoidam qui mandavit tibi si emetur, tum volet, sí ego emo illi qui mandavit, tum ille nolet? nihil agis. numquam edepol quisquam illam habebit potius quam ille quem ego volo. Charinvs Certumnest? Demipho Censen certum esse? quin ad navem iam hinc eo, ibi venibit. Charinvs Vin me tecum illo ire? Demipho Nolo. Charinvs Non places. Demipho Meliust te, quae sunt mandatae res tibi, praevortier. Charinvs Tu prohibes. Demipho At me incusato: te fecisse sedulo. ad portum ne bitas, dico iam tibi. Charinvs Auscultabitur. Demipho Ibo ad portum. ne hic resciscat, cauto opust: non ipse emam, sed Lysimacho amico mandabo. is se ad portum dixerat ire dudum. me moror quom hic asto.— Charinvs Nullus sum, occidi.

charinvs homo ego miserior nullust aequus opinor neque advorsa cui multus sint sempiterna sero quidquid sum quam res ago occepi proprius nequeo ego evenio qui cupio ita mihi malus res aliqui obicitur bonus quae meus comprimo consilium miser amica mihi paro animi causa pretium eripio ratus clam patrem ego meum possum habeo is rescio et video et perdo ego neque is cum rogo quis loquor cogito ita animus decem in pectus incertus certo neque quis cor nunc consilium capio possum scio tantus cum cura meo error animus dum servio meus perplaceo ego consilium dum rursum haud placeo neque pater potio video induco ut puto mater ancilla emo sum ille nunc si dico ut res sum atque ille ego ego emo indico qui ad modus existimo ego atque ille abstraho trans mare hinc venum asporto scio saevus quam sum domus doceo igitur hocine sum amo araris malo quam sic amo iam hinc olim invitus domus extrudo ab sui mercor eo iubeo ibi hic malus ego invenio ubi voluptas aegritudo vinco quis ibi insum amoenus nequiquam abdo abscondo abstrudo habeo musca meus pater nihil possum clam ille habeo nec sacer neque tam profanus quisquam sum quin ibi ilico adsum neque qui res meus confido ego ullus spes in cor certo demipho quid illic sum qui solus sui fabulor filius sollicitus mihi nescio qui res video charinvs attatae meus pater hic quidem sum qui video eo alloquor quis fio pater demipho vnde incedo quis festino nascor ego charinvs rectus pater demipho ita volo sed istuc quis sum tu qui commuto color numquid tu doleo charinvs nescio quis meus animo aeger pater postis hic nox non quiesco satis meus ex sententia demipho charinvs demipho ergo edepol palleo si sapio is atque decumbo domus charinvs otium non sum mandatum res praeverto volo demipho creo ago perendie ago charinvs saepe ex tu audio pater res mando omnis sapio primus praeverto decet demipho ago igitur nolo advorsaris tuus adverto sententia charinvs salvus sum siquidem isti dico solidus et perpetuus fides demipho quis illic sum qui ille a ego solus sui in consilium sevoco non vereor ne ille ego amo hic possum rescisco quippe haud etiam quisquam ineptus facio amo ut soleo charinvs res adhuc quidem hercules in tueor nam hic nescio satis scio de ille amicus qui si scio sum alius oratio demipho quin ego hic aggredior de ille charinvs quin ego hinc ego amolior is ego ut qui mandatum amicus amicus trado demipho immo mane pauculus etiam sciscitaris prior volo charinvs dico quis velis demipho vsquene valeo charinvs perpetuus rectus dum quidem illic sum verus in portus huc ut sum adveho nescio qui animus ego doleo demipho nausea edepol facio credo verus actus abscedo sed quis aio ecqui tu advexti tuus mater ancilla e rhodos charinvs adveho demipho quis is ut video mulier charinvs non edepol malus demipho vt moror charinvs nullus video bonus meus sententia demipho ego quidem edepol video cum ille video charinvs eho an video pater demipho video verus non ex usus noster neque adeo placeo charinvs qui verus demipho quia non noster forma habeo dignus domus nihil opus nos ancilla nisi qui texat qui molo lignum caedo pendo facio aedes verro vapulo quae habeo cottidianus familia coquo cibus hic ille nihilis quisquam facio possum charinvs admodum is causa equidem ille emo donum quam do mater meus demipho ne duo neve tu adveho dico charinvs deus ego adjuvo demipho labefacto paulatim verus qui praetereo dico neque ille mater satis honestus tuus sequor possum comes neque sino charinvs qui verus demipho quia ille forma mater familia flagitium sum si sequor quando incedo per via contemplo conspicio omnis nuto nictent sibilo vellico voco molestus sum occento ostium impleo elegeorum meus foris carbo atque ut nunc sum maledico homo uxor meus ego objecto lenocinium facio nam quis eo opus charinvs hercules qui tu rectus dico et tibi adsentio sed quis illa nunc fio demipho rectus ego emo mater tuus ancilla virago aliqui non malus forma malus ut mater addecet familia aut syra aut aegyptius is molo coquo confacio pendo pinsetur flagro neque propter is quisquam evenio noster foris flagitium charinvs quis si igitur reddo ille unde emo sum demipho paruus gens charinvs dico sui redhibere si non placeo demipho nihil istoc opus litigaris nolo ego usquam tuus autem accusaris fides multus edepol si quis facio facio damnum malo quam opprobramentum aut flagitium muliebris exferri domus ego tu ille possum opinor luculentus vendo charinvs dum quidem hercules ne paruus vendo quam ego emo pater demipho taceo modo senex sum quidam qui ille mando ego ut emo aut ad iste facies charinvs at ego quidam adulescens pater mando ad ille facies ita ut illic sum emo sui demipho viginti minae opinor possum ego ille vendo charinvs at ego si volo iam do septem et viginti minae demipho at ego charinvs quin ego inquam demipho ah nescio quis dico sum taceo tres minae accudo etiam possum ut triginta sum charinvs quo verto demipho ad ille qui emo charinvs vbinamst is homo gens demipho ecce video iubeo quinque ego addo etiam nunc minae charinvs hercules illic divus infelicent quisquis sum demipho ibidem ego etiam nunc adnuto addo sex minae charinvs septem ego demipho numquam edepol ego vinco hodie charinvs commodus posco pater demipho nequiquam posco ego habeo charinvs at illic polliceor prior demipho nihilis facio charinvs quinquaginta posco demipho non centum do potio ut ne licitor adverto meus animus sententia maximus hercules habeo praeda ita ille sum qui emo senex sanus non sum ex amor ille qui posco fero charinvs certus edepol adulescens ille qui ego emo efflictim pereo is amor demipho multus hercules ille magis senex si tu scio charinvs numquam edepol sum neque fio ille senex insanio ex amor quam ille adulescens qui ego do hic opera pater demipho quiesco inquam iste rem ego rectus video charinvs quis aio demipho quis sum charinvs non ego illam mancupio accipio demipho sed ille ille accipio sine charinvs non possum tu lex vendo ille demipho ego aliquis video charinvs post autem commune ille ego cum alio qui scio quis sum is animus venio is volo an non volo demipho ego scio volo charinvs at pol ego sum credo aliquis qui non volo demipho quis is meus refero charinvs quia ille suus res sum aequus in manus demipho quis aio charinvs communis ego ille sum cum ille is hic nunc non adsum demipho prior respondeo quam rogo charinvs prior tu emo quam vendo pater nescio inquam volo ille ille necne abalieno demipho quis ille quoidam qui mando tu si emo tum volo si ego emo ille qui mando tum ille nolo nihil ago numquam edepol quisquam ille habeo potis quam ille qui ego volo charinvs certus demipho censeo certus sum quin ad navo iam hinc is ibi venibit charinvs volo ego tu ille eo demipho nolo charinvs non placo demipho melius tu qui sum mando res tu praeverto charinvs tu prohibeo demipho at ego incuso tu facio sedulus ad portus ne bitas dico iam tu charinvs ausculto demipho eo ad portus ne hic rescisco caveo opus non ipse emo sed lysimachus amicus mando is sui ad portus dico eo dudum ego moror cum hic asto charinvs nullus sum occido


Charinvs Pentheum diripuisse aiunt Bacchas: nugas maximas fuisse credo, praeut quo pacto égo divorsus distrahor. cur ego vivo? cur non morior? quid mihist in vita boni? certumst, ibo ad medicum atque ibi me toxico morti dabo, quando id mi adimitur, qua causa vitam cupio vivere. Evtychvs Mane, mane obsecro, Charine. Charinvs Quis me revocat? Evtychvs Eutychus, tuos amicus et sodalis, simul vicinus proxumus. Charinvs Non tu scis, quantum malarum rerum sustineam. Evtychvs Scio; omnia ego istaec auscultavi ab ostio, omnem rem scio. Charinvs Quid id est quod scis? Evtychvs Tuos pater volt vendere— Charinvs Omnem rem tenes. Evtychvs Tuam amicam. Charinvs Nimium multum scis. Evtychvs Tuis ingratiis. Charinvs Plurimum tu scis. sed qui scis esse amicam illam meam? Evtychvs Tute heri ipsus mihi narrasti. Charinvs Satin ut oblitus fui, tibi me narravisse? Evtychvs Hau mirumst factum. Charinvs Te nunc consulo. responde: quo leto censes me ut peream potissimum? Evtychvs Non taces? cave tu istuc dixis. Charinvs Quid vis me igitur dicere? Evtychvs Vin patri sublinere pulchre me os tuo? Charinvs Sane volo. Evtychvs Visne eam ad portum— Charinvs Qui potius quam voles? Evtychvs Atque eximam mulierem pretio? Charinvs Qui potius quam auro expendas? Evtychvs Vnde erit? Charinvs Achillem orabo, aurum ut mihi det, Hector qui expensus fuit. Evtychvs Sanun es? Charinvs Pol sanus si sim, non te medicum mi expetam. Evtychvs Tanti quanti poscit, vin tanti illam emi? Charinvs Auctarium adicito vel mille nummum plus quam poscet. Evtychvs Iam tace. sed quid ais? unde erit argentum quod des, quom poscet pater? Charinvs Invenietur, exquiretur, aliquid fiet; enicas. Evtychvs Iam istuc 'aliquid fiet' metuo. Charinvs Quin taces? Evtychvs Muto imperas. Charinvs Satin istuc mandatumst? Evtychvs Potin ut aliud cures? Charinvs Non potest. Evtychvs Bene vale. Charinvs Non edepol possum prius quam tu ad me redieris. Evtychvs Melius sanus sis. Charinvs Vale, vince ét me serva. Evtychvs Ego fecero. domi maneto me. Charinvs Ergo actutum face cum praeda recipias.—

charinvs pentheus diripio aio baccha nugae magnus sum credo praeut quo pacisco ego divorto distraho cur ego vivo cur non morior quis ego in vito bonus certus eo ad medicus atque ibi ego toxicon mors do quando is ego adimo qui causa vita cupio vivo evtychvs mane mane obsecro charine charinvs quis ego revoco evtychvs eutychus tuus amicus et sodalis simul vicinus proximus charinvs non tu scio quantus malus res sustineo evtychvs scio omnis ego iste ausculto ab ostium omnis res scio charinvs quis is sum qui scio evtychvs tuus pater volo vendo charinvs omnis res teneo evtychvs tuus amica charinvs nimium multus scio evtychvs tuus ingratia charinvs multus tu scio sed qui scio sum amica ille meus evtychvs tueor heri ipse ego narro charinvs sero ut obliuiscor sum tu ego narro evtychvs hau mirus facio charinvs tu nunc consulo respondeo quo letum censeo ego ut pereo potis evtychvs non taceo caveo tu iste dixis charinvs quis volo ego igitur dico evtychvs volo pater sublino pulcher ego os tuus charinvs sanus volo evtychvs volo is ad portus charinvs qui potis quam volo evtychvs atque eximo mulier pretium charinvs qui potis quam aurum expendo evtychvs vnde sum charinvs achilles oro aurum ut ego do hector qui expendo sum evtychvs sanus sum charinvs pol sanus si sum non tu medicus ego expeto evtychvs tantus quantus posco volo tantus ille emo charinvs auctarium adicio vel mille nummus multus quam posco evtychvs iam taceo sed quis aio unde sum argentum qui do cum posco pater charinvs invenio exquiro aliquis fio eneco evtychvs iam iste aliquis fio metuo charinvs quin taceo evtychvs muto impero charinvs sero iste mando evtychvs potio ut alius curo charinvs non possum evtychvs bene val charinvs non edepol possum prior quam tu ad ego redeo evtychvs bonus sanus sum charinvs val vinco et ego servo evtychvs ego facio domus maneo ego charinvs ergo actus fax cum praeda recipio


Lysimachvs Amíce amico operam dedi: vicinus quod rogavit, hoc emi mercimonium. mea es tu, sequere sane. ne plora: nimis stulte facis, oculos corrumpis tales. quin tibi quidem quod rideas magis est, quam ut lamentere. Pasicompsa Amabo ecastor, mi senex, eloquere— Lysimachvs Exquire quidvis. Pasicompsa Cur emeris me. Lysimachvs Tene ego? ut quod imperetur facias, item quod tu mihi si imperes, ego faciam. Pasicompsa Facere certumst pro copia et sapientia quae te velle arbitrabor. Lysimachvs Laboriosi nil tibi quicquam operis imperabo. Pasicompsa Namque edepol equidem, mi senex, non didici baiolare nec pecua ruri pascere nec pueros nutricare. Lysimachvs Bona si esse vis, bene erit tibi. Pasicompsa Tum pol ego perii misera. Lysimachvs Qui? Pasicompsa Quia illim unde huc advecta sum, malis bene esse solitumst. Lysimachvs Quasi dicas nullam mulierem bonam esse. Pasicompsa Haud equidem dico, nec mos meust ut praedicem quod ego omnis scire credam. Lysimachvs Oratio edepol pluris est huius quam quanti haec emptast. rogare hoc unum te volo. Pasicompsa Roganti respondebo. Lysimachvs Quid ais tu? quid nomen tibi dicam esse? Pasicompsa Pasicompsae. Lysimachvs Ex forma nomen inditumst. sed quid ais, Pasicompsa? possin tu, si usus venerit, subtemen tenue nere? Pasicompsa Possum. Lysimachvs Si tenue scis, scio te uberius posse nere. Pasicompsa De lanificio neminem metuo, una aetate quae sit. Lysimachvs Bonam hercle te et frugi arbitror, matura iam † inde aetate quom scis facere officium tuom, mulier. Pasicompsa Pol docta didici. operam accusari non sinam meam. Lysimachvs Em istaec hercle res est. ovem tibi eccillam dabo, natam annos sexaginta, peculiarem. Pasicompsa Mi senex, tam vetulam? Lysimachvs Generis graecist; eam si curabis, perbonast, tondetur nimium scite. Pasicompsa Honoris causa quidquid est quod dabitur gratum habebo. Lysimachvs Nunc, mulier, ne tu frustra sis, mea non es, ne arbitrere. Pasicompsa Dic igitur quaeso, quoia sum? Lysimachvs Tuo ero redempta es rursum; ego te redemi, ílle mecum oravit. Pasicompsa Animus rediit, si mecum servatur fides. Lysimachvs Bono animo es, liberabit ille te homo: ita edepol deperit, atque hodie primum vidit. Pasicompsa Ecastor iam bienniumst, quom mecum rem coëpit. nunc, quando amicum te scio esse illius, indicabo. Lysimachvs Quid ais tu? iam bienniumst, quom tecum rém habet? Pasicompsa Certo; et intér nos coniuravimus, ego cum illo et ille mecum: ego cum viro et ílle cum muliere, nisi cum illo aut ille mecum, neuter stupri causa caput limaret. Lysimachvs Di immortales, etiam cum uxore non cubet? Pasicompsa Amabo, án maritust? neque est neque erit. Lysimachvs Nolim quidem. homo hercle periuravit. Pasicompsa Nullum adulescentem plus amo. Lysimachvs Puer est ille quidem, stulta. nam illi quidem hau sane diust quom dentes exciderunt. Pasicompsa Quid, dentes? Lysimachvs Nihil est. sequere sis. hunc me diem unum oravit ut apud me praehiberem locum, ideo quia uxor rurist.—

lysimachvs amice amicus opera do vicinus qui rogo hic emo mercimonium meus sum tu sequor sanus ne ploro nimis stultus facio oculus corrumpo talis quin tu quidem qui rideo magis sum quam ut lamento pasicompsa amo ecastor ego senex eloquor lysimachvs exquiro quivis pasicompsa cur emo ego lysimachvs tenos ego ut qui impero facio item qui tu ego si impero ego facio pasicompsa facio certus pro copia et sapientia qui tu volo arbitror lysimachvs laboriosus nihil tu quisquam opus impero pasicompsa namque edepol equidem ego senex non disco baiolaris neque pecua rus pasco neque puer nutricaris lysimachvs bonus si sum volo bene sum tu pasicompsa tum pol ego pereo misero lysimachvs qui pasicompsa quia illim unde huc adveho sum malus bene sum soleo lysimachvs quasi dico nullus mulier bonus sum pasicompsa haud equidem dico neque mos meus ut praedico qui ego omnis scio credo lysimachvs oratio edepol multus sum hic quam quantus hic emo rogo hic unus tu volo pasicompsa rogo respondeo lysimachvs quis aio tu quis nomen tu dico sum pasicompsa pasicompsa lysimachvs ex forma nomen indo sed quis aio pasicompsa possum tu si utor venio subtemen tenue no pasicompsa possum lysimachvs si tenue scio scio tu uber possum no pasicompsa de lanificium nemo metuo unus aetas qui sum lysimachvs bonus hercules tu et frugi arbitror maturo iam inde aetas cum scio facio officium tuus mulier pasicompsa pol doceo disco opera accusaris non sino meus lysimachvs em iste hercules res sum ovo tu ecce do nata annus sexaginta peculiaris pasicompsa ego senex tam vetula lysimachvs genus graecist is si curo perbonus tondeo nimium scio pasicompsa honor causa quisquis sum qui do gratus habeo lysimachvs nunc mulier ne tu frustra sum meus non sum ne arbitror pasicompsa dico igitur quaeso quoia sum lysimachvs tuus sum redempto sum rursum ego tu redemo ille ego oro pasicompsa animus redeo si ego servo fides lysimachvs bonus animus sum libero ille tu homo ita edepol depereo atque hodie primus video pasicompsa ecastor iam biennium cum ego res coepit nunc quando amicus tu scio sum ille indico lysimachvs quis aio tu iam biennium cum tu rem habeo pasicompsa certus et inter nos conjuro ego cum ille et ille ego ego cum vir et ille cum mulier nisi cum ille aut ille ego neuter stuprum causa caput limo lysimachvs deus immortalis etiam cum uxor non cubo pasicompsa amo an maritus neque sum neque sum lysimachvs nolo quidem homo hercules perjuro pasicompsa nullus adulescens multus amo lysimachvs puer sum ille quidem stultus nam ille quidem hau sanus dius cum dens excido pasicompsa quis dens lysimachvs nihil sum sequor sum hic ego dies unus oro ut apud ego praehibeo locus ideo quia uxor rus


Evtychvs Ad patrem ibo, ut matris iram sibi esse sedatam sciat. iam redeo. Lysimachvs Placet principium. quid agis? quid fit, Eutyche? Evtychvs Optima opportunitate ambo advenistis. Lysimachvs Quid rei est? Evtychvs Vxor tíbi placida ét placatast. cette dextras nunciam. Lysimachvs Di me servant. Evtychvs Tibi amicam ésse nullam nuntio. Demipho Di te perdant. quid negotist nam, quaeso, istuc? Evtychvs Eloquar. animum advortite igitur ambo. Demipho Quin tibi ambo operam damus. Evtychvs Qui bono sunt genere nati, si sunt ingenio malo, suapte culpa genere sapiunt, genus ingenio ímprobant. Demipho Verum hic dicit. Lysimachvs Tibi ergo dicit. Evtychvs Eo illud est verum magis. nam te istac aetate haud aequom filio fuerat tuo adulescenti amanti amicam eripere emptam argento suo. Demipho Quid tu ais? Charini amicast illa? Evtychvs Vt dissimulat malus. Demipho Ille quidem illam sese ancillam matri emisse dixerat. Evtychvs Propterea igitur tu mercatus es, novos amator, vetus puer? Lysimachvs Optume hercle, perge tú, ego ádsistam hinc altrinsecus. quibus est dictis dignus, usque oneremus ambo. Demipho Nullus sum. Lysimachvs Filio suo qui innocenti fecit tantam iniuriam. Evtychvs Quem quidem hercle ego, in exilium cum iret, redduxi domum; nam ibat exulatum. Demipho An abiit? Lysimachvs Etiam loquere, larua? temperare istac aetate istis decebat artibus. Demipho Fateor, deliqui profecto. Evtychvs Etiam loquere, larua? itidem ut tempus anni, aetatem aliam áliud factum condecet; nam si istuc ius est, senecta aetate scortari senes, ubi locist res summa nostra publica? Demipho Ei, perii miser. Lysimachvs Adulescentes rei agendae isti magis solent operam dare. Demipho Iam obsecro hercle vobis habete cum porcis, cum fiscina. Evtychvs Redde illi. Demipho Sibi habeat, iam ut volt per me sibi habeat licet. Evtychvs Temperi edepol, quoniam ut aliter facias non est copia. Demipho Supplici sibi sumat quid volt ipse ob hanc iniuriam, modo pacem faciatis oro, ut ne mihi iratus siet. si hercle scivissem sive adeo ioculo dixisset mihi, se illam amare, numquam facerem ut illam amanti abducerem. Eutyche, ted oro, sodalis eius es, sérva et subveni: hunc senem para clientem; memorem dices benefici. Lysimachvs Ora ut ignoscat delictis tuis atque adulescentiae. Demipho Pergin tu autem? heia, superbe invehere. spero ego mihi quoque tempus tale eventurum, ut tibi gratiam referam parem. Lysimachvs Missas iam égo istas artis feci. Demipho Et quidem ego dehinc iam. Evtychvs Nihil agis: consuetudine animus rursus te huc inducet. Demipho Obsecro, satis iam ut habeatís. quin loris caedite etiam, si lubet. Lysimachvs Recte dicis. sed istuc uxor faciet, quom hoc resciverit. Demipho Nihil opust resciscat. Evtychvs Quid istic? non resciscet, ne time. eamus intro, non utibilest hic locus, factis tuis, dum memoramus, arbitri ut sint qui praetereant per vias. Demipho Hercle qui tu recte dicis: eadem brevior fabula erit. eamus. Evtychvs Hic est intus filius apud nos tuos. Demipho Optumest. illac per hortum nos domum transibimus. Lysimachvs Eutyche, hanc volo prius rém agi, quam meum intró refero pedem. Evtychvs Quid istuc est? Lysimachvs Suam quisque homo rem meminit. responde mihi: certon scis non suscensere mihi tuam matrem? Evtychvs Scio. Lysimachvs Vide. Evtychvs Mea fide. Lysimachvs Satis habeo. sed quaeso hercle, etiam vide. Evtychvs Non mihi credis? Lysimachvs Immo credo, sed tamen metuo miser. Demipho Eamus intro. Evtychvs Immo dicamus senibus legem censeo, prius quam abeámus, qua se lege teneant contentique sint. annos gnatus sexaginta quí erit, si quem scibimus si maritum sive hercle adeo caelibem scortarier, cúm eo nos hac lege agemus: inscitum arbitrabimur, et per nos quidem hercle egebit qui suom prodegerit. neu quisquam posthac prohibeto ádulescentem filium quin amet et scortum ducat, quod bono fiat modo; siquis prohibuerit, plus perdet clam quasi praehibuerit palam. haec adeó ut ex hac nocte primum lex teneat senes. bene valete; atque, adulescentes, haec si vobis lex placet, ob senum hercle industriam vos aequom est clare plaudere.

evtychvs ad pater eo ut mater ira sui sum sedo scio iam redeo lysimachvs placeo principium quis ago quis fio eutychus evtychvs bonus opportunitas ambo advenio lysimachvs quis res sum evtychvs vxor tibi placidus et placo cedo dexter nuncia lysimachvs deus ego servo evtychvs tu amica esse nullus nuntio demipho deus tu perdo quis negotium nam quaeso iste evtychvs eloquor animus adverto igitur ambo demipho quin tu ambo opera do evtychvs qui bonus sum genus nascor si sum ingenium malus suapte culpa genus sapio genus ingenium improbant demipho verus hic dico lysimachvs tu ergo dico evtychvs eos ille sum verus magis nam tu istac aetas haud aequus filius sum tuus adulescens amo amica eripio emo argentum suus demipho quis tu aio charini amicus ille evtychvs vt dissimulo malus demipho ille quidem ille sui ancilla mater emo dico evtychvs propterea igitur tu mercor sum novi amator vetus puer lysimachvs bonus hercules pergo tu ego adsistam hinc altrinsecus qui sum dictum dignus usque onero ambo demipho nullus sum lysimachvs filius suus qui innocens facio tantus iniuria evtychvs qui quidem hercules ego in exsilium cum eo reduco domus nam eo exsulatus demipho an abeo lysimachvs etiam loquor larua temperaris istac aetas iste decet ars demipho fateor delinquo profecto evtychvs etiam loquor larua itidem ut tempus annus aetas alius aliud facio condecet nam si iste ius sum senecta aetas scortaris senex ubi locus res summus noster publicus demipho eos pereo miser lysimachvs adulescens res ago iste magis soleo opera do demipho iam obsecro hercules tu habeo cum porcus cum fiscina evtychvs reddo ille demipho sui habeo iam ut volo per ego sui habeo licet evtychvs temperius edepol quoniam ut aliter facio non sum copia demipho supplicium sui sumo quis volo ipse ob hic iniuria modo pax facio oro ut ne ego irascor sum si hercules scio sive adeo joculus dico ego sui ille amo numquam facio ut ille amo abduco eutychus tu oro sodalis is sum serva et subvenio hic senex paro cliens memoro dico beneficus lysimachvs ora ut ignosco delinquo tuus atque adulescentia demipho pergus tu autem heia superbus inveho spero ego ego quoque tempus talis evenio ut tu gratia refero par lysimachvs missus iam ego iste ars facio demipho et quidem ego dehinc iam evtychvs nihil ago consuetudo animus rursus tu huc induco demipho obsecro satis iam ut habeatis quin lorus caedo etiam si lubet lysimachvs rectus dico sed iste uxor facio cum hic rescio demipho nihil opus rescisco evtychvs quis istic non rescisco ne timeo eo intro non utibilis hic locus facio tuus dum memoro arbiter ut sum qui praetereo per via demipho hercules qui tu rectus dico idem brevis fabula sum eo evtychvs hic sum intus filius apud nos tuus demipho bonus illac per hortus nos domus transeo lysimachvs eutychus hic volo prior rem ago quam meus intro refero pedis evtychvs quis iste sum lysimachvs sue quisque homo res memini respondeo ego certo scio non suscenseo ego tuus mater evtychvs scio lysimachvs video evtychvs meus fides lysimachvs satis habeo sed quaeso hercules etiam video evtychvs non ego credo lysimachvs immo credo sed tamen metuo miser demipho eo intro evtychvs immo dico senex lex censeo prior quam abeamus qui sui lex teneo contendo sum annus nascor sexaginta qui sum si qui scibimus si maritus sive hercules adeo caelibem scortor cum is nos hic lex ago inscitus arbitror et per nos quidem hercules egeo qui suus prodigo neu quisquam posthac prohibeo adulescentem filius quin amo et scortum duco qui bonus fio modo siquis prohibeo multus perdo clam quasi praehibuerit palam hic adeo ut ex hic nox primus lex teneo senex bene valeo atque adulescens hic si tu lex placeo ob seni hercules industria tu aequus sum claris plaudo


Acanthio Ex súmmis opibus víribusque usque éxperire, nítere, erus ut minor opera tua servetur: agedum, Acanthio, abige abs te lassitudinem, cave pigritiae praeverteris. simul enicat suspiritus (vix suffero hercle anhelitum), simul autem plenis semitis qui adversum eunt: aspellito, detrude, deturba in viám. haec disciplina hic pessumast: cúrrenti properanti haud quisquam dignum habet decedere. ita trés simitu res agendae sunt, quando unam occeperis: et currendum et pugnandum et autem iurigandum est in via. Charinvs Quid illúc est quod ille tam expedite exquirit cursuram sibi? curaest, negoti quid sit aut quid nuntiet. Acanthio Nugas ago. quam restito, tam maxime res in periclo vortitur. Charinvs Mali nescio quid nuntiat. Acanthio Genua hunc cursorem deserunt; perii, seditionem facit lien, óccupat praecordia, perii, animam nequeo vertere, nimis nihili tibicen siem. Charinvs Acanthio numquam edepol omnes balineae mi hanc lassitudinem eximent. domin án foris dicam esse erum Charinum? Charinvs Ego animi pendeo. quíd illud sit negoti lubet scire, ex hoc metu ut eximar. Acanthio Át etiam asto? at etiam cesso foribus facere hisce assulas? áperite aliquis. ubi Charinus est erus? dómin est an foris? num quísquam adire ad ostium dignum arbitratur? Charinvs Ecce me, Acanthio, quem quaeris. Acanthio Nusquamst disciplina ignavior. Charinvs Quae té malae res ágitant? Acanthio Multae, ere, te átque me. Charinvs Quid ést negoti? Acanthio Périimus. Charinvs Principium id inimicis dato. Acanthio At tibi sortito id optigit. Charinvs Loquere íd negoti quidquid est. Acanthio Placide, volo adquiescere. tua causa rupi ramites, iam dudum sputo sanguinem. Charinvs Resinam ex melle Aegyptiam vorato, salvom feceris. Acanthio At edepol tu calidam picem bibito, aegritudo abscesserit. Charinvs Hóminem ego iracundiorem quam te novi neminem. Acanthio At ego maledicentiorem quam te novi neminem. Charinvs Sin saluti quod tibi esse censeo, id consuadeo? Acanthio Apage istiusmodi salutem, cum cruciatu quae advenit. Charinvs Dic mihi, an boni quid usquamst, quod quisquam uti possiet sine malo omni, aut ne laborem capias cum illo uti voles? Acanthio Nescio ego istaec: philosophari numquam didici neque scio. ego bonum, malum quo accedit, mihi dari haud desidero. Charinvs Cedo tuam mihi dexteram, agedum, Acanthio. Acanthio Em dabitur, tene. Charinvs Vin tu te mihi obsequentem esse an nevis? Acanthio Opera licet experiri, qui me rupi causa currendo tua, ut quae scirem scire actutum tibi liceret. Charinvs Liberum caput tibi faciam cis paucos mensis. Acanthio Palpo percutis. Charinvs Egon ausim tibi usquam quicquam facinus falsum proloqui? quin iam prius quam sum elocutus, scis si mentiri volo. Acanthio Ah, lassitudinem hercle verba tua mihi addunt, enicas. Charinvs Sicine mi obsequens es? Acanthio Quid vis faciam? Charinvs Tun? id quod volo. Acanthio Quid id est igitur quod vis? Charinvs Dicam. Acanthio Dice. Charinvs At énim placide volo. Acanthio Dormientis spectatores metuis ne ex somno excites? Charinvs Vae tibi. Acanthio Tibi equidem a portu adporto hoc— Charinvs Quid fers? dic mihi. Acanthio Vim metum, cruciatum curam, iurgiumque atque inopiam. Charinvs Perii, tu quidem thensaurum huc mi adportavisti mali. nullus sum. Acanthio Immo es— Charinvs Scio iam, miserum dices tu. Acanthio Dixi ego tacens. Charinvs Quid istuc est mali? Acanthio Ne rogites, maxumum infortunium est. Charinvs Obsecro, dissolve iam me; nimis diu animi pendeo. Acanthio Placide, multa exquirere etiam prius volo quam vapulem. Charinvs Hercle vero vapulabis, nisi iam loquere aut hinc abis. Acanthio Hoc sis vide, ut palpatur. nullust, quando occepit, blandior. Charinvs Obsecro hercle oroque ut istuc quid sit actutum indices, quandoquidem mihi supplicandum servolo video meo. Acanthio Tandem indignus videor? Charinvs Immo dignus. Acanthio Equidem credidi. Charinvs Obsecro, num navis periit? Acanthio Salvast navis, ne time. Charinvs Quid alia armamenta? Acanthio Salva et sana sunt. Charinvs Quin tu expedis quid siet quod me per urbem currens quaerebas modo. Acanthio Tu quidem ex óre orationem mi eripis. Charinvs Taceo. Acanthio Tace. credo, si boni quid ad te nuntiem, instes acriter, qui nunc, quom malum audiendumst, flagitas me ut eloquar. Charinvs Obsecro hercle te, istuc ut tu mihi malum facias palam. Acanthio Eloquar, quandoquidem me oras. tuos pater— Charinvs Quid meus pater? Acanthio Tuam amicam— Charinvs Quid eam? Acanthio Vidit. Charinvs Vidit? vae misero mihi. Acanthio Charinvs Qui potuit videre? Acanthio Oculis. Charinvs Quo pacto? Acanthio Hiantibus. Charinvs In hinc dierectus? núgare in re capitali mea. Acanthio Qui, malum, ego nugor, si tibi quod me rogas respondeo? Charinvs Certen vidit? Acanthio Tam hercle certe quám ego te aut tu me vides. Charinvs Vbi eam vidit? Acanthio Intus intra navem, út prope astitit; et cum ea confabulatust. Charinvs Perdidisti me, pater. eho tu, eho tu, quin cavisti ne eam videret, verbero? quin, sceleste, ábstrudebas, né eam conspiceret pater? Acanthio Quia negotiosi eramus nos nostris negotiis: armamentis complicandis componendis studuimus. dum haec aguntur, lembo advehitur tuos pater pauxillulo, neque quisquam hominem conspicatust, donec in navem subit. Charinvs Nequiquam, mare, subterfugi á tuis tempestatibus: equidem me iam censebam esse in terra atque in tuto loco, verum video med ad saxa ferri saevis fluctibus. loquere porro, quid sit actum. Acanthio Postquam aspexit mulierem, rogitare occepit cuia esset. Charinvs Quid respondit? Acanthio Ilico occucurri atque interpello, matri te ancillam tuae emisse illam. Charinvs Visun est tibi credere id? Acanthio Etiam rogas? sed scelestus subigitare occepit. Charinvs Illamne, obsecro? Acanthio Mirum quin me subigitaret. Charinvs Edepol cor miserum meum, quod guttatim contabescit, quasi in aquam indideris salem. perii. Acanthio Em istuc unum verbum dixisti verissimum. stultitia istaec est. Charinvs Quid faciam? credo, non credet pater, si illam matri meae me emisse dicam; post autem mihi scelus videtur, me parenti proloqui mendacium. neque ille credet, neque credibile est forma eximia mulierem, eam me emisse ancillam matri. Acanthio Non taces, stultissime? credet hercle, nam credebat iam mihi. Charinvs Metuo miser, ne patrem prehendat, ut sit gesta res, suspicio. hoc quod te rogo responde quaeso. Acanthio Quaeso quid rogas? Charinvs Num esse amicam suspicari visus est? Acanthio Non visus est. quin quicque ut dicebam mihi credebat. Charinvs Verum, ut tibi quidem visus est. Acanthio Non, sed credebat. Charinvs Vae mihi misero, nullus sum. sed quid ego hic in lamentando pereo, ad navem non eo? sequere. Acanthio Si istac ibis, commodum obviam venies patri; postea aspiciet te timidum esse atque exanimatum: ilico retinebit, rogitabit unde illam emeris, quanti emeris: timidum temptabit te. Charinvs Hac ibo potius. iam censes patrem abiisse a portu? Acanthio Quin ea ego huc praecucurri gratia, ne te opprimeret imprudentem atque electaret. Charinvs Optime.—

acanthius ex summis ops viribusque usque experire nitere erus ut paruus opus tuus servo agedum acanthius abigo abs tu lassitudo caveo pigritia praeverto simul eneco suspiritus vix suffero hercules anhelitus simul autem plenus semita qui adverro eo aspello detrudo deturbo in viam hic disciplina hic malus currenti propero haud quisquam dignus habeo decedo ita tres simitu res ago sum quando unus occipio et curro et pugno et autem iurigandum sum in via charinvs quis illuc sum qui ille tam expedio exquiro curro sui cura negotium quis sum aut quis nuntio acanthius nugae ago quam restito tam magnus res in periculum verto charinvs mal nescio quis nuntio acanthius genu hic cursor desero pereo seditio facio lio occupat praecordia pereo anima nequeo verto nimis nihilis tibicen sum charinvs acanthius numquam edepol omnis balineae ego hic lassitudo eximo domus an foris dico sum erus charinum charinvs ego animus pendeo quid ille sum negotium lubet scio ex hic metus ut eximo acanthius at etiam asto at etiam cedo foris facio hic assula aperite aliquis ubi charinus sum erus domin sum an foris num quisquam adeo ad ostium dignus arbitror charinvs ecce ego acanthius qui quaero acanthius nusquam disciplina ignavus charinvs qui te malus res agitant acanthius multus eremus tu atque ego charinvs quis est negotium acanthius periimus charinvs principium is inimicus do acanthius at tu sortior is obtingo charinvs loquor id negotium quisquis sum acanthius placidus volo adquiesco tuus causa rumpo ramites iam dudum spuo sanguis charinvs resina ex mel aegyptius voro salvus facio acanthius at edepol tu calida pico bibo aegritudo abscedo charinvs hominem ego iracundus quam tu nosco nemo acanthius at ego maledico quam tu nosco nemo charinvs sin salus qui tu sum censeo is consuadeo acanthius apage istiusmodi salus cum crucio qui advenio charinvs dico ego an bonus quis usquam qui quisquam uti possiet sine malus omnis aut ne labor capio cum ille uti volo acanthius nescio ego iste philosopharis numquam disco neque scio ego bonus malus quo accedo ego do haud desidero charinvs cedo tuus ego dexter agedum acanthius acanthius em do teneo charinvs volo tu tu ego obsequor sum an neo acanthius opus licet experior qui ego rumpo causa curro tuus ut qui scio scio actus tu licet charinvs liber caput tu facio cis paucus mensis acanthius palpo percutio charinvs ego audeo tu usquam quisquam facinus falsus proloquor quin iam prior quam sum exloquor scio si mentior volo acanthius ah lassitudo hercules verbum tuus ego addo eneco charinvs sicine ego obsequor sum acanthius quis volo facio charinvs tu is qui volo acanthius quis is sum igitur qui volo charinvs dico acanthius dico charinvs at enim placidus volo acanthius dormio spectator metuo ne ex somnus excito charinvs vae tu acanthius tu equidem ab portus apporto hic charinvs quis fero dico ego acanthius vis metus cruciatus cura jurgium atque inopia charinvs pereo tu quidem thesaurus huc ego apporto malus nullus sum acanthius immo sum charinvs scio iam miser dico tu acanthius dico ego taceo charinvs quis iste sum malus acanthius ne rogito magnus infortunium sum charinvs obsecro dissolvo iam ego nimis diu animus pendeo acanthius placidus multus exquiro etiam prior volo quam vapulis charinvs hercules verus vapulo nisi iam loquor aut hinc abeo acanthius hic sum video ut palpo nullus quando occipio blandus charinvs obsecro hercules oro ut iste quis sum actus indico quandoquidem ego supplico servulus video meus acanthius tandem indignus video charinvs immo dignus acanthius equidem credo charinvs obsecro num navus pereo acanthius salvo navus ne timeo charinvs quis alius armamenta acanthius salvo et sano sum charinvs quin tu expedio quis sum qui ego per urbs curro quaero modo acanthius tu quidem ex ore oratio ego eripio charinvs taceo acanthius taceo credo si bonus quis ad tu nuntio insto acer qui nunc cum malus audio flagito ego ut eloquor charinvs obsecro hercules tu iste ut tu ego malus facio palam acanthius eloquor quandoquidem ego ora tuus pater charinvs quis meus pater acanthius tuus amica charinvs quis is acanthius video charinvs video vae mitto ego acanthius charinvs qui possum video acanthius oculus charinvs quo pacisco acanthius hio charinvs in hinc dierectus nugaris in res capitalis meus acanthius qui malus ego nugor si tu qui ego rogo respondeo charinvs certo video acanthius tam hercules certus quam ego tu aut tu ego video charinvs vbi is video acanthius intus intra navo ut prope asto et cum is confabulor charinvs perdo ego pater eho tu eho tu quin caveo ne is video verbero quin scelestus abstrudebas ne is conspicio pater acanthius quia negotiosus sum nos noster negotium armamenta complico compono studeo dum hic ago lembus adveho tuus pater pauxillulus neque quisquam homo conspicor donec in navo subeo charinvs nequiquam mare subterfugio a tuus tempestas equidem ego iam censeo sum in terra atque in tueor locus verus video ego ad saxum fero saevus fluctus loquor porro quis sum ago acanthius postquam aspicio mulier rogito occipio cuia sum charinvs quis respondeo acanthius ilico occurro atque interpello mater tu ancilla tuus emo ille charinvs video sum tu credo is acanthius etiam rogo sed scelestus subigitaris occipio charinvs ille obsecro acanthius mirus quin ego subigito charinvs edepol cor miser meus qui guttatim contabesco quasi in aqua indo sal pereo acanthius em iste unus verbum dico verus stultitia iste sum charinvs quis facio credo non credo pater si ille mater meus ego emo dico post autem ego scelus video ego parens proloquor mendacium neque ille credo neque credibilis sum forma eximius mulier is ego emo ancilla mater acanthius non taceo stultus credo hercules nam credo iam ego charinvs metuo miser ne pater prehendo ut sum gero res suspicio hic qui tu rogo respondeo quaeso acanthius quaeso quis rogo charinvs num sum amica suspicaris video sum acanthius non video sum quin quisque ut dico ego credo charinvs verus ut tu quidem video sum acanthius non sed credo charinvs vae ego mitto nullus sum sed quis ego hic in lamento pereo ad navo non is sequor acanthius si istac eo commodus obvius venio pater postea aspicio tu timidus sum atque exanimo ilico retineo rogito unde ille emo quantus emo timidus tempto tu charinvs hic eo potis iam censeo pater abeo ab portus acanthius quin is ego huc praecurro gratia ne tu opprimo imprudens atque electo charinvs optume


Demipho Quasi tu numquam quicquam adsimile húius facti feceris. Lysimachvs Edepol numquam; cavi ne quid facerem. vix vivo miser. nam mea uxor propter illam tota in fermento iacet. Demipho At ego expurigationem habebo, ut ne suscenseat. Lysimachvs Sequere me. sed exeuntem filium video meum.

demipho quasi tu numquam quisquam adsimilis huius facio facio lysimachvs edepol numquam caveo ne quis facio vix vivo miser nam meus uxor propter ille totus in fermento iaceo demipho at ego expurigatio habeo ut ne suscenseo lysimachvs sequor ego sed exeo filius video meus


Demipho Miris modis di ludos faciunt hominibus mirisque exemplis somnia in somnis danunt. velut ego nocte hac quae praeteriit proxuma in somnis egi satis et fui homo exercitus. mercari visus mihi sum formosam capram; ei ne noceret quam domi ante habui capram neu discordarent, si ambae in uno essent loco, posterius quam mercatus fueram, visus sum in custodelam simiae concredere. ea simia adeo post haud multo ad me venit, male mihi precatur et facit convicium: ait sése illius opera atque adventu caprae flagitium et damnum fecisse haud mediocriter; dicit capram, quam dederam servandam sibi, suaé uxoris dotem ambedisse oppido. mi illud videri mirum, ut una illaec capra uxoris simiai dotem ambederit. instare factum simia, atque hoc denique respondet, ni properem illam ab sese abducere, ad me domum intro ad uxórem ducturum meam. atque oppido hercle bene velle illi visus sum, ast non habere cui commendarem capram; quo magis quid facerem cura cruciabar miser. interea ad me haedus visust adgredirier, infit mihi praedicare, sese ab simia capram abduxisse, et coepit inridere me; ego énim lugere atque abductam illam aegre pati. hoc quam ad rem credam pertinere somnium, nequeo invenire; nisi capram illam suspicor iam me invenisse quae sit aut quid voluerit. ad portum hinc abii mane cum luci simul; postquam id quod volui transegi, atque ego conspicor navem ex Rhodo quast héri advectus filius; conlibitumst illuc mihi nescio qui visere: inscendo in lembum átque ad navem devehor. atque égo illi aspicio forma eximia mulierem, filius quam advexit meus matri ancillam suae. quam ego postquam aspexi, non ita amo ut sani solent homines, sed eodem pacto ut insani solent. amavi hercle equidem ego olim in adulescentia, verum ad hoc exemplum numquam, ut nunc insanio. unum quidem hercle iam scio, periisse me; vosmet videte ceterum quanti siem. nunc hoc profecto sic est: haec illast capra; verum hercle simia illa atque haedus mihi malum adportant, atque eos esse quos dicam hau scio. sed conticiscam, nam eccum it vicinus foras.

demipho mirus modus deus ludus facio homo mirus exemplum somnio in somnus danunt velut ego nox hic qui praetereo proximus in somnus ago satis et sum homo exercitus mercor video ego sum formosus capra is ne noceo quam domus ante habeo capra neu discordo si ambo in unus sum locus posterus quam mercor sum video sum in custodela simia concredo is simia adeo post haud multus ad ego venio malus ego precor et facio convicium aio sese ille opus atque advenio capra flagitium et damnum facio haud mediocris dico capra quam do servo sui suae uxor doto ambedo oppidum ego ille video mirus ut unus illic capra uxor simia doto ambedo insto facio simia atque hic denique respondeo ni propero ille ab sui abduco ad ego domus intro ad uxorem duco meus atque oppidum hercules bene volo ille video sum at non habeo qui commendaris capra quo magis quis facio cura crucio miser interea ad ego haedus video adgredirier infio ego praedico sui ab simia capra abduco et coepio irrideo ego ego enim lugeo atque abduco ille aeger patior hic quam ad res credo pertineo somnium nequeo invenio nisi capra ille suspicor iam ego invenio qui sum aut quis volo ad portus hinc abeo mane cum lucius simul postquam is qui volo transigo atque ego conspicor navo ex rhodos qui heri adveho filius collibet illic ego nescio qui viso inscendo in lembus atque ad navo deveho atque ego ille aspicio forma eximius mulier filius quam adveho meus mater ancilla suus quam ego postquam aspicio non ita amo ut sanus soleo homo sed idem pacisco ut insanio soleo amo hercules equidem ego olim in adulescentia verus ad hic exemplum numquam ut nunc insanio unus quidem hercules iam scio pereo ego tu video ceterum quantus sum nunc hic profecto sic sum hic ille capra verus hercules simia ille atque haedus ego malus apporto atque is sum qui dico hau scio sed conticiscam nam ecce eo vicinus foras


Lysimachvs Adducam ego illum iam ad te, si convenero. Demipho Me dicit. Lysimachvs Quid ais, Demipho? Demipho Est mulier domi? Lysimachvs Quid censes? Demipho Quid si visam? Lysimachvs Quid properas? mane. Demipho Quid faciam? Lysimachvs Quod opust facto facito ut cogites. Demipho Quid cogitem? equidem hercle opus hoc facto existimo, ut illo íntro eam. Lysimachvs Itane vero, vervex? intro eas? Demipho Quid aliud faciam? Lysimachvs Prius hoc ausculta, atque ades: prius etiamst, quod te facere ego aequom censeo. nam nunc si illuc intro ieris, amplecti voles, confabulari atque osculari. Demipho Tu quidem meum animum gestas: scis quid acturus siem. Lysimachvs Pervorse facies. Demipho Quodne ames— Lysimachvs Tanto minus. ieiunitatis plenus, anima foetida, senex hircosus tu osculere mulierem? utíne adveniens vomitum excutias mulieri? scio pol te amare, quom istaec praemonstras mihi. Demipho Quid si igitur unum faciam hoc? si censes, coquom aliquem arripiamus, prandium qui percoquat apud te hic usque ad vesperum. Lysimachvs Em istuc censeo. nunc tu sapienter loquere atque amatorie. Demipho Quid stamus? quin ergo imus atque obsonium curamus, pulchre ut simus? Lysimachvs Equidem te sequor. atque hercle invenies tu locum illi, si sapis: nullum hercle praeter hunc diem illa apud med erit. metuo ego uxórem, cras si rure redierit ne illam hic offendat. Demipho Res parata est, sequere me.—

lysimachvs adduco ego ille iam ad tu si convenio demipho ego dico lysimachvs quis aio demipho demipho sum mulier domus lysimachvs quis censeo demipho quis si video lysimachvs quis propero mane demipho quis facio lysimachvs qui opus facio facio ut cogito demipho quis cogito equidem hercules opus hic facio existimo ut ille intro is lysimachvs ito verus vervex intro is demipho quis alius facio lysimachvs prior hic ausculto atque adsum prior etiam qui tu facio ego aequus censeo nam nunc si illic intro eo amplector volo confabularis atque osculor demipho tu quidem meus animus gero scio quis ago sum lysimachvs perverto facies demipho qui amo lysimachvs tantus paruus ieiunitas plenus anima foetida senex hircosus tu osculo mulier utine advenio vomo excutio mulier scio pol tu amo cum iste praemonstro ego demipho quis si igitur unus facio hic si censeo coquus aliquis arripio prandium qui percoquo apud tu hic usque ad vesperus lysimachvs em iste censeo nunc tu sapienter loquor atque amatorius demipho quis sto quin ergo imus atque obsonium curo pulcher ut sum lysimachvs equidem tu sequor atque hercules invenio tu locus ille si sapio nullus hercules praeter hic dies ille apud ego sum metuo ego uxorem creo si rus redeo ne ille hic offendo demipho res paro sum sequor ego


Dorippa Miserior mulier me nec fiet, nec fuit, tali viro quae nupserim. heu miserae mihi. em quoi te et tua, quae tu habeas, commendes viro, em quoi decem talenta dotis detuli, haec ut viderem, ut ferrem has contumelias. Lysimachvs Perii hercle, rure iam rediit uxor mea: vidisse credo mulierem in aedibus. sed quae loquatur exaudire hinc non queo. accedam propius. Dorippa Vae miserae mi. Lysimachvs Immo mihi. Dorippa Disperii. Lysimachvs Equidem hercle oppido perii miser. vidit. ut te omnes, Demipho, di perduint. Dorippa Pol hoc est, ire quod rus meus vir noluit. Lysimachvs Quid nunc ego faciam nisi uti ádeam atque adloquar? iubet salvere suos vir uxorem suam. urbani fiunt rustici? Dorippa Pudicius faciunt, quam ílli qui non fiunt rustici. Lysimachvs Num quid delinquont rustici? Dorippa Ecastor minus quam urbani, et multo minus mali quaerunt sibi. Lysimachvs Quid autem urbani deliquerunt? dic mihi, cupio hercle scire. Dorippa Sed tu me temptas sciens. quoia illa mulier intust? Lysimachvs Vidistine eam? Dorippa Vidi. Lysimachvs Quoia ea sit rogitas? Dorippa Resciscam tamen. Lysimachvs Vin dicam quoiast? illa—illa edepol—vae mihi, nescio quid dicam. Dorippa Haeres. Lysimachvs Haud vidi magis. Dorippa Quin dicis? Lysimachvs Quin si liceat— Dorippa Dictum oportuit. Lysimachvs Non possum, ita instas; urges quasi pro noxio. Dorippa Scio, innoxius es. Lysimachvs Audacter quam vis dicito. Dorippa Dic igitur. Lysimachvs Dicam. Dorippa At qui dicundum est tamen. Lysimachvs Illast—etiam vis nomen dicam? Dorippa Nihil agis, manufesto teneo in noxia. Lysimachvs Qua noxia? ista quidem illa est. Dorippa Quae illa est? Lysimachvs Illa— Dorippa †Iohia Lysimachvs Iam—si nihil usus esset, iam non dicerem. Dorippa Non tu scis quae sit illa? Lysimachvs Immo iam scio: de istac sum iudex captus. Dorippa Iudex? iam scio: nunc tu in consilium istam advocavisti tibi. Lysimachvs Immo sic: séquestro mihi datast. Dorippa Intellego. Lysimachvs Nihil hercle istius quicquam est. Dorippa Numero purigas. Lysimachvs Nimium negoti repperi. enim vero haereo.

dorippa miser mulier ego neque fio neque sum talis vir qui nubo heu miser ego em qui tu et tuus qui tu habeo commendo vir em qui decem talentum dos defero hic ut video ut fero hic contumelia lysimachvs pereo hercules rus iam redeo uxor meus video credo mulier in aedes sed qui loquor exaudio hinc non queo accedo propius dorippa vae miser ego lysimachvs immo ego dorippa dispereo lysimachvs equidem hercules oppidum pereo miser video ut tu omnis demipho deus perdo dorippa pol hic sum eo qui rus meus vir nolo lysimachvs quis nunc ego facio nisi uti adeam atque alloquor iubeo salvo suus vir uxor suus urbanus fio rusticus dorippa pudicus facio quam illi qui non fio rusticus lysimachvs num quis delinquo rusticus dorippa ecastor paruus quam urbanus et multus paruus malus quaero sui lysimachvs quis autem urbanus delinquo dico ego cupio hercules scio dorippa sed tu ego tento scio quoia ille mulier intus lysimachvs video is dorippa video lysimachvs quoia is sum rogito dorippa rescisco tamen lysimachvs volo dico cujus ille ille edepol vae ego nescio quis dico dorippa haereo lysimachvs haud video magis dorippa quin dico lysimachvs quin si licet dorippa dico oportet lysimachvs non possum ita insto urgeo quasi pro noxius dorippa scio innoxius sum lysimachvs audacter quam volo dico dorippa dico igitur lysimachvs dico dorippa at qui dico sum tamen lysimachvs ille etiam volo nomen dico dorippa nihil ago manifestus teneo in noxius lysimachvs qui noxius iste quidem ille sum dorippa qui ille sum lysimachvs ille dorippa iohia lysimachvs iam si nihil utor sum iam non dico dorippa non tu scio qui sum ille lysimachvs immo iam scio de istac sum iudex capio dorippa iudex iam scio nunc tu in consilium iste advoco tu lysimachvs immo sic sequestro ego do dorippa intellego lysimachvs nihil hercules iste quisquam sum dorippa numerus purigas lysimachvs nimium negotium reperio enim verus haereo


Lysimachvs Parumne ést malai rei, quod amat Demipho, ni sumptuosus insuper etiam siet? decem sí vocasset summos ad cenam viros, nimium obsonavit. sed coquos, quasi in mari solét hortator remiges hortarier, ita hortabatur. egomet conduxi coquom. sed eum demiror non venire, ut iusseram. sed quinam hinc a nobis exit? aperitur foris.

lysimachvs paros est mala res qui amo demipho ni sumptuosus insuper etiam sum decem si voco summus ad cena vir nimium obsono sed coquus quasi in mare solet hortator remex horto ita hortor nos conduco coquus sed is demiror non venio ut jubeo sed quisnam hinc ab nos exeo aperio foris


Evtychvs Divom atque hominum quae spectatrix atque era eadem es hominibus, spem speratam quom obtulisti hanc mihi, tibi grates ago. ecquisnam deus est, qui mea nunc laetus laetitia fuat? domi erát quod quaeritabam: sex sodales repperi, vitam, amícitiam, civitátem, laetitiam, ludum, iocum; eorum inventu res simitu pessumas pessum dedi, iram, inimicitiam, maerorem, lacrumas, exilium, inopiam . date, di, quaeso conveniundi mi eius celerem copiam. Charinvs Apparatus sum ut videtis: abicio superbiam; egomet mihi comes, calator, equos, agaso, ármiger, egomet sum mihi imperator, idem egomet mihi oboedio, egomet mihi fero quod usust. o Cupido, quantus es. nam tu quemvis confidentem facile tuis factis facis, eundem ex confidente actutum diffidentem denuo. Evtychvs Cogito quonam égo illum curram quaeritatum. Charinvs Certa res me usque quaerere illam, quoquo hínc abductast gentium; neque mihi ulla obsistet amnis nec mons neque adeo mare, nec calor nec frigus metuo neque ventum neque grandinem; imbrem perpetiar, laborem sufferam, solem, sitim; non concedam neque quiescam úsquam noctu neque dius prius profecto quam aut amicam aut mortem investigavero. Evtychvs Nescio quóia vox ad aures mi advolavit. Charinvs Invoco vos, Lares viales, ut me bene tutetis. Evtychvs Iuppiter, estne illic Charinus? Charinvs Cives, bene valete. Evtychvs Ilico sta, Charine. Charinvs Qui me revocat? Evtychvs Spes, Salus, Victoria. Charinvs Quid me voltis? Evtychvs Ire tecum. Charinvs Alium comitem quaerite, non amittunt hi me comites qui tenent. Evtychvs Qui sunt ei? Charinvs Cura, miseria, aegritudo, lacrumae, lamentatio. Evtychvs Repudia istos comites atque hoc respice et revortere. Charinvs Siquidem mecum fabulari vis, subsequere. Evtychvs Sta ilico. Charinvs Male facis, properantem qui me commorare. sol abit. Evtychvs Si huc item properes ut istuc properas, facias rectius: huc secundus ventus nunc est; cape modo vorsoriam: hic favonius serenust, istic auster imbricus; hic facit tranquillitatem, iste omnis fluctus conciet. recipe te ad terram, Charine, huc. nonne ex advorso vides, nubis atra imberque ut instat? aspice ad sinisteram, caelum ut est splendore plenum atque ut dei istuc vorti iubent? Charinvs Religionem illic mi obiecit: recipiam me illuc. Evtychvs Sapis. o Charine, contra pariter fer gradum et confer pedem, porge bracchium. Charinvs Prehende. iam tenes? Evtychvs Teneo. Charinvs Tene. Evtychvs Quo nunc ibas? Charinvs Exulatum. Evtychvs Quid ibi faceres? Charinvs Quod miser. Evtychvs Ne pave, restituam iam ego te in gaudio antiquo ut sies. maxime quod vis audire, id audies, quod gaudeas . tuam amicam— Charinvs Quid eam? Evtychvs Vbi sit ego scio. Charinvs Tune, obsecro? Evtychvs Sanam et salvam. Charinvs Vbi eam salvam? Evtychvs Ego scio. Charinvs Ego me mavelim. Evtychvs Potin ut animo sis tranquillo? Charinvs Quid si mi animus fluctuat? Evtychvs Ego istum in tranquillo quieto tuto sistam: ne time. Charinvs Obsecro te, loquere propere ubi sit, ubi eam videris. quid taces? dic. enicas me miserum tua reticentia. Evtychvs Non longe hinc abest a nobis. Charinvs Quin ergo commostras, si vides?† Evtychvs Non video hercle nunc, sed vidi modo. Charinvs Quin égo videam facis? Evtychvs Faciam. Charinvs Longum istuc amantist. Evtychvs Etiam metuis? omnia commonstrabo. amicior mihi nullus vivit atque is est qui illam habet, neque est quoi magis me vélle melius aequóm siet. Charinvs Non curo istunc, de illa quaero. Evtychvs De illa ergo ego dico tibi. sane hoc non in mentem venit dudum, ut ubi sit dicerem. Charinvs Dic igitur, ubi illa est? Evtychvs In nostris aedibus. Charinvs Aedis probas, si tu vera dicis; pulchre aédificatas arbitro. sed qui ego istúc credam? vidistin an de audito nuntias? Evtychvs Egomet vidi. Charinvs Quis eam adduxit ad vos? Evtychvs Vt inique rogas. quid tua refert, qui cum istac venerit? Charinvs Dum istic siet. vera dicis? Evtychvs Nil, Charine, te quidem quicquam pudet; est profecto. Charinvs Opta ergo ob istunc nuntium quid vis tibi. Evtychvs Quid si optabo? Charinvs Deos orato ut eius faciant copiam. Evtychvs Derides. Charinvs Servata res est demum, si illam videro. sed quin ornatum hunc reicio? heus, aliquis actutum huc foras exite illinc, pallium mi ecferte. Evtychvs Em, nunc tu mihi places. Charinvs Optume advenis, pueré, cape chlamydem atque istic sta ilico, ut, si haec non sint vera, inceptum hoc itiner perficere exsequar. Evtychvs Non mihi credis? Charinvs Omnia equidem credo quae dicis mihi. sed quin intro ducis me ad eam, ut videam? Evtychvs Paulisper mane. Charinvs Quid, manebo? Evtychvs Tempus non est intro eundi. Charinvs Enicas. Evtychvs Non opus est, inquam, nunc intro te ire. Charinvs Responde mihi, qua causa? Evtychvs Operae non est. Charinvs Cur? Evtychvs Quia non est illi commodum. Charinvs Itane? commodum illi non est, quae me amat, quam ego contra amo? omnibus hic ludificatur me modis. ego stultior, qui isti credam. commoratur. chlamydem sumam denuo. Evtychvs Mane parumper atque haec audi. Charinvs Cape sis, puere, hoc pallium. Evtychvs Mater irata est patri vehementer, quia scortum sibi ob oculos adduxerit in aedis, dum ruri ipsa abest: suspicatur illam amicam esse illi. Charinvs Sonam sustuli. Evtychvs Eam rem nunc exquirit intus. Charinvs Iam machaerast in manu. Evtychvs Nam si eo ted intro ducam— Charinvs Tollo ampullam atque hinc eo. Evtychvs Mane, mane, Charine. Charinvs Erras, me decipere haud potes. Evtychvs Neque edepol volo. Charinvs Quín tu ergo itiner exsequi meum me sinis? Evtychvs Non sino. Charinvs Egomet me moror. tu puere, abi hinc intro ocius. iam in currum escendi, iam lora ín manus cepi meas. Evtychvs Sanus non es. Charinvs Quin, pedes, vos in curriculum conicitis in Cyprum recta, quandoquidem pater mihi exilium parat? Evtychvs Stultus es, noli istuc quaeso dicere. Charinvs Certum exsequist, operam ut sumam ad pervestigandum, ubi sit illaec. Evtychvs Quin domist. Charinvs Nam hic quod dixit, id mentitust. Evtychvs Vera dixi equidem tibi. Charinvs Iam Cyprum veni. Evtychvs Quin sequere, ut illam videas quam expetis. Charinvs Percontatus non inveni. Evtychvs Matris iam iram neglego. Charinvs Porro proficiscor quaesitum. nunc perveni Chalcidem; video ibi hospitem Zacyntho, dico quid eo advenerim, rogito quis eam vexerit, quis habeat si íbi indaudiverit. Evtychvs Quin tu istas omittis nugas ac mecum huc intro ambulas? Charinvs Hospes respondit, Zacynthi ficos fieri non malas. Evtychvs Nil mentitust. Charinvs Sed de amica se indaudivisse autumat, hic Athenis esse. Evtychvs Calchas iste quidem Zacynthiust. Charinvs Navem conscendo, proficiscor ilico. iam sum domi, iam redii ex exilio. salve, mi sodalis Eutyche: ut valuisti? quid parentes mei? valent mater pater? bene vocas, benigne dicis: cras apud te, nunc domi. sic decet, sic fieri oportet. Evtychvs †Eloque ni somnias. hic homo non sanust. Charinvs Medicari amicus quin properas mihi? Evtychvs Sequere sis. Charinvs Sequor. Evtychvs Clementer quaeso, calces deteris. audin tu? Charinvs Iam dudum audivi. Evtychvs Pacem componi volo meo patri cum matre: nam nunc est irata— Charinvs I modo. Evtychvs Propter istanc. Charinvs I modo. Evtychvs Ergo cura. Charinvs Quin tu ergo i modo. tam propitiam reddam, quam quom propitiast Iuno Iovi.—

evtychvs divus atque homo qui spectatrix atque era idem sum homo spes spero cum offertor hic ego tu grates ago ecquisnam deus sum qui meus nunc laetus laetitia sum domus erat qui quaerito sex sodal reperio vita amicitiam civitatem laetitia ludus iocus is invenio res simitu malus pessum do ira inimicitia maeror lacrima exsilium inopia do deus quaeso convenio ego is celer copia charinvs apparatus sum ut video abicio superbia nos ego comes calator equus agaso armiger nos sum ego imperator idem nos ego oboedio nos ego fero qui utor o cupido quantus sum nam tu quivis confido facilis tuus facio facio idem ex confido actus diffido denuo evtychvs cogo quonam ego ille curro quaeritas charinvs certus res ego usque quaero ille quisquis hinc abduco gens neque ego ullus obsisto amnis neque mons neque adeo mare neque calor neque frigus metuo neque venio neque grando imber perpetior labor suffero sol sitis non concedo neque quiesco usquam nox neque dius prior profecto quam aut amica aut mors investigo evtychvs nescio quoia vox ad auris ego advolo charinvs invoco tu laris vial ut ego bene tuto evtychvs iuppiter edo illic charinus charinvs civis bene valeo evtychvs ilico sto charine charinvs qui ego revoco evtychvs spes salus victoria charinvs quis ego volo evtychvs irus tu charinvs alius comes quaero non amitto hic ego comes qui teneo evtychvs qui sum is charinvs cura miseria aegritudo lacrima lamentatio evtychvs repudio iste comes atque hic respicio et revorto charinvs siquidem ego fabularis volo subsequor evtychvs sto ilico charinvs mal facio propero qui ego commoraris sol abeo evtychvs si huc item propero ut iste propero facio rectus huc secundus venio nunc sum capio modo versoria hic favonius serenus istic auster imbricus hic facio tranquillitas iste omnis fluctus concieo recipio tu ad terra charine huc nonne ex adverto video nubo ater imber ut insto aspicio ad sinisteram caelum ut sum splendor plenus atque ut deus iste verto iubeo charinvs religio illic ego obiacio recipio ego illic evtychvs sape o charine contra pariter fero gradus et confero pedis porge bracchium charinvs prehendo iam teneo evtychvs teneo charinvs tenos evtychvs quo nunc eo charinvs exsulatus evtychvs quis ibi facio charinvs qui miser evtychvs ne paveo restituo iam ego tu in gaudium antiquus ut sum magnus qui volo audio is audio qui gaudeo tuus amica charinvs quis is evtychvs vbi sum ego scio charinvs tu obsecro evtychvs sanus et salvus charinvs vbi is salvus evtychvs ego scio charinvs ego ego malo evtychvs potio ut animus sum tranquillus charinvs quis si ego animus fluctuo evtychvs ego iste in tranquillus quiesco tueor sisto ne timeo charinvs obsecro tu loquor properus ubi sum ubi is video quis taceo dico eneco ego miser tuus reticeo evtychvs non longus hinc absum ab nos charinvs quin ergo commostras si video evtychvs non video hercules nunc sed video modo charinvs quin ego video facio evtychvs facio charinvs longus iste amo evtychvs etiam metuo omnis commonstro amicus ego nullus vivo atque is sum qui ille habeo neque sum qui magis ego velle bonus aequom sum charinvs non curo iste de ille quaero evtychvs de ille ergo ego dico tu sanus hic non in mens venio dudum ut ubi sum dico charinvs dico igitur ubi ille sum evtychvs in noster aedes charinvs aedes probo si tu verus dico pulcher aedificatas arbiter sed qui ego istuc credo video an de audio nuntio evtychvs nos video charinvs quis is adduco ad tu evtychvs vt iniquus rogo quis tuus refero qui cum istac venio charinvs dum istic sum verus dico evtychvs nihil charine tu quidem quisquam pudeo sum profecto charinvs opto ergo ob iste nuntius quis volo tu evtychvs quis si opto charinvs deus oro ut is facio copia evtychvs derideo charinvs servo res sum demum si ille video sed quin orno hic reicio heus aliquis actus huc foras exeo illinc pallium ego ecferte evtychvs em nunc tu ego placo charinvs bonus advenio puere capio chlamys atque istic sto ilico ut si hic non sum verus incipio hic itiner perficio exsequor evtychvs non ego credo charinvs omnis equidem credo qui dico ego sed quin intro dux ego ad is ut video evtychvs paulisper mane charinvs quis maneo evtychvs tempus non sum intro eo charinvs eneco evtychvs non opus sum inquam nunc intro tu eo charinvs respondeo ego qui causa evtychvs opera non sum charinvs cur evtychvs quia non sum ille commodus charinvs ito commodus ille non sum qui ego amo quam ego contra amo omnis hic ludifico ego modus ego stultus qui iste credo commoro chlamys sumo denuo evtychvs mane parumper atque hic audio charinvs capio sum puer hic pallium evtychvs mater irascor sum pater vehemens quia scortum sui ob oculus adduco in aedes dum rus ipse absum suspicor ille amica sum ille charinvs sonus tollo evtychvs is res nunc exquiro intus charinvs iam machaera in manus evtychvs nam si is tu intro duco charinvs tollo ampulla atque hinc is evtychvs mane mane charine charinvs erro ego decipio haud possum evtychvs neque edepol volo charinvs quin tu ergo itiner exsequor meus ego sino evtychvs non sino charinvs nos ego moror tu puer abeo hinc intro ocior iam in currus escendo iam lorum in manus capio meus evtychvs sanus non sum charinvs quin pes tu in curriculis conicio in cyprus recta quandoquidem pater ego exsilium paro evtychvs stultus sum nolo iste quaeso dico charinvs certus exsequor opera ut sumo ad pervestigo ubi sum illic evtychvs quin domus charinvs nam hic qui dico is mentior evtychvs verus dico equidem tu charinvs iam cyprus venio evtychvs quin sequor ut ille video quam expeto charinvs percontor non invenio evtychvs matrae iam ira neglego charinvs porro proficisco quaero nunc pervenio chalcis video ibi hospes zacynthus dico quis is advenio rogito quis is veho quis habeo si ibi indaudiverit evtychvs quin tu iste omitto nugae atque ego huc intro ambulo charinvs hospes respondeo zacynthus ficos fio non mala evtychvs nihil mentior charinvs sed de amicus sui indaudivisse autumo hic athenae sum evtychvs calchas iste quidem zacynthius charinvs navo conscendo proficisco ilico iam sum domus iam redeo ex exsilium salvus ego sodalis eutychus ut valeo quis parens meus valeo mater pater bene voco benignus dico creo apud tu nunc domus sic decet sic fio oportet evtychvs eloquor ni somnio hic homo non sanus charinvs medicaris amicus quin propero ego evtychvs sequor sum charinvs sequor evtychvs clemens quaeso calceo detero audio tu charinvs iam dudum audio evtychvs pax compono volo meus pater cum mater nam nunc sum irascor charinvs eo modo evtychvs propter iste charinvs eo modo evtychvs ergo cura charinvs quin tu ergo eo modo tam propitius reddo quam cum propitio juno iuppiter


Syra Era quo me misit, ad patrem, non est domi: rus abiisse aibant. nunc domum renuntio. Evtychvs Defessus sum urbem totam pervenarier: nihil investigo quicquam de illa muliere. sed mater rure rediit, nam video Syram astare ante aedis. Syra. Syra Quis est qui me vocat? Evtychvs Erus atque alumnus tuos sum. Syra Salve, alumne mi. Evtychvs Iam mater rure rediit? responde mihi. Syra Sua quidem salute ac familiai maxuma. Evtychvs Quid istúc negotist? Syra Tuos pater bellissumus amicam adduxit intro in aedis. Evtychvs Quo modo? Syra Adveniens mater rure eam offendit domi. Evtychvs Pol haud censebam istarum esse operarum patrem. etiam nunc mulier intust? Syra Etiam. Evtychvs Sequere me.—

syrus era quo ego mitto ad pater non sum domus rus abeo aio nunc domus renuntio evtychvs defatiscor sum urbs totus pervenor nihil investigo quisquam de ille mulier sed mater rus redeo nam video syra astaris ante aedes syrus syrus quis sum qui ego voco evtychvs erus atque alumnus tuus sum syrus salvus alumnus ego evtychvs iam mater rus redeo respondeo ego syrus sue quidem salus atque familia magnus evtychvs quis istuc negotium syrus tuus pater bellus amica adduco intro in aedes evtychvs quo modo syrus advenio mater rus is offendo domus evtychvs pol haud censeo istaris sum operaris pater etiam nunc mulier intus syrus etiam evtychvs sequor ego


Charinvs Súmne ego homo miser, qui nusquam bene queo quiescere? si domi sum, foris est animus, sin foris sum, animus domist. ita mi in pectore atque in corde facit amor incendium: ni ex oculis lacrumae defendant, iam ardeat credo caput. spem teneo, salutem amisi; redeat an non, nescio: si opprimit pater quod dixit, exsulatum abiit salus; sin sodalis quod promisit fecit, non abiit salus. sed tamen dem si podagrosis pedibus esset Eutychus, iam a portu rediisse potuit. id illi vitium maxumumst, quod nimis tardus est advorsum mei animi sententiam. sed in est, quem currentem video? ípsus est. ibo obviam. nunc, quod restat, ei disperii: voltus neutiquam huius placet; tristis incédit (pectus ardet, haereo), quassat caput. Eutyche. Evtychvs Eu, Charine. Charinvs Prius quam recipias anhelitum, uno verbo eloquere: ubi égo sum? hicine an apud mortuos? Evtychvs Neque apud mortuos neque hic es. Charinvs Salvos sum, immortalitas mihi data est: hic emit illam, pulchre os sublevit patri. impetrabilior qui vivat nullus est. dice, obsecro: si neque hic neque Acherunti sum, úbi sum? Evtychvs Nusquam gentium. Charinvs Disperii, illaec interemit me modó oratio. Evtychvs Odiosast oratio, cum rém agas longinquom loqui. Charinvs Quidquid est, ad capita rerum perveni. Evtychvs Primum omnium: periimus. Charinvs Quin tu illud potius nuntias quod nescio? Evtychvs Mulier alienata est abs te. Charinvs Eutyché, capital facis. Evtychvs Qui? Charinvs Quia aequalem et sodalem, liberum civem, enicas. Evtychvs Ne di sierint. Charinvs Demisisti gladium in iugulum: iam cadam. Evtychvs Quaeso hercle, animum ne desponde. Charinvs Nullust quem despondeam. loquere porro aliam malam rem. cui est empta? Evtychvs Nescio. iam addicta atque abducta erat, quom ad portum venio. Charinvs Vae mihi, montis tu quidem mali in me ardentis iam dudum iacis. perge, excrucia, carnufex, quandoquidem occepisti semel. Evtychvs Charinvs Evtychvs Charinvs Evtychvs Charinvs Evtychvs Evtychvs Quid ego feci? Charinvs Perdidisti me et fidem mecum tuam. Evtychvs Di sciunt culpam meam istanc non esse ullam. Charinvs Eugepae, deos absentis testis memoras: quí ego istuc credam tibi? Evtychvs Quia tibi in manu est quod credas, ego quod dicam, id mi in manust. Charinvs De istac ré argutus es, ut par pari respondeas, ad mandata claudus caecus mutus mancus debilis. promittebas te os sublinere meo patri: egomet credidi homini docto rem mandare, is lapidi mando maximo. Evtychvs Quid ego facerem? Charinvs Quid tu faceres? men rogas? requireres, rogitares quis esset aut unde esset, qua prosapia, civisne esset an peregrinus. Evtychvs Civem esse aibant Atticum. Charinvs Vbi habitaret invenires saltem, si nomen nequis. Evtychvs Nemo aiebat scire. Charinvs At saltem hóminis faciem exquireres. Evtychvs Feci. Charinvs Qua forma esse aiebant igitur? Evtychvs Ego dicam tibi: canum, varum, ventriosum, bucculentum, breviculum, subnigris oculis, oblongis malis, pansam aliquantulum. Charinvs Non hominem mihi, sed thensaurum nescio quem memoras mali. numquid est quod dicas aliud de illo? Evtychvs Tantum, quod sciam. Charinvs Edepol ne ille oblongis malis mihi dedit magnum malum. non possum durare, certumst exulatum hinc ire me. sed quam capiam civitatem, cogito, potissimum: Megares, Eretriam, Corinthum, Chalcidem, Cretam, Cyprum, Sicyonem, Cnidum, Zacynthum, Lesbiam, Boeotiam. Evtychvs Cur istuc coeptas consilium? Charinvs Quia enim me adflictat amor. Evtychvs Quid tu ais? quid cum illuc, quo nunc ire paritas, veneris, sí ibi amare forte occipias atque item eius sit inopia, iam inde porro aufugies, deinde item illinc, sí item evenerit? quis modus tibi exílio tandem eveniet, qui finis fugae? quae patria aut domus tibi stabilis esse poterit? dic mihi. cedo, si hac urbe abis, amorem te hic relicturum putas? si id fore ita sat animo acceptum est, certum id, pro certo si habes, quanto te satiust rus aliquo abire, ibi esse, ibi vivere adeo dum illius te cupiditas atque amor missum facit? Charinvs Iam dixisti? Evtychvs Dixi. Charinvs Frustra dixti. hoc mihi certissumumst. eo domum, patrem atque matrem ut meos salutem, postea clam patrem patria hac effugiam, aut aliquid capiam consili.— Evtychvs Vt corripuit se repente atque abiit. heu misero mihi, si ille abierit, mea factum omnes dicent esse ignavia. certumst praeconum iubere iam quantum est conducier, qui illam investigent, qui inveniant. post ad praetorem ilico ibo, orabo, ut conquaestores det mi in vicis omnibus; nam mihi nil relicti quicquam áliud iam esse intellego.—

charinvs sumne ego homo miser qui nusquam bene queo quiesco si domus sum foris sum animus sin foris sum animus domus ita ego in pectus atque in cor facio amor incendium ni ex oculus lacrima defendo iam ardeo credo caput spes teneo salus amitto redeo an non nescio si opprimo pater qui dico exsulo abeo salus sin sodalis qui promitto facio non abeo salus sed tamen do si podagrosus pes sum eutychus iam ab portus redeo possum is ille vitium magnus qui nimis tardus sum adverto meus animus sententia sed in sum qui curro video ipsus sum eo obvius nunc qui resto is dispereo vultus neutiquam hic placeo tristis incedit pectus ardeo haereo quasso caput eutychus evtychvs eu charine charinvs prior quam recipio anhelitus unus verbum eloquor ubi ego sum hic an apud mortuus evtychvs neque apud mortuus neque hic sum charinvs salvus sum immortalitas ego do sum hic emo ille pulcher os sublino pater impetrabilis qui vivo nullus sum dico obsecro si neque hic neque acheruns sum ubi sum evtychvs nusquam gens charinvs dispereo illic interimo ego modo oratio evtychvs odiosus oratio cum rem ago longinquus loquor charinvs quisquis sum ad caput res pervenio evtychvs primus omnis pereo charinvs quin tu ille potis nuntio qui nescio evtychvs mulier alieno sum abs tu charinvs eutyche capital facio evtychvs qui charinvs quia aequalis et sodalis liber civis eneco evtychvs ne deus sierint charinvs demitto gladius in iugulum iam cado evtychvs quaeso hercules animus ne despondeo charinvs nullus qui despondeo loquor porro alius malus res qui sum emo evtychvs nescio iam addico atque abduco sum cum ad portus venio charinvs vae ego mons tu quidem malus in ego ardeo iam dudum jacio pergo excrucio carnufex quandoquidem occipio semel evtychvs charinvs evtychvs charinvs evtychvs charinvs evtychvs evtychvs quis ego facio charinvs perdo ego et fides ego tuus evtychvs deus scio culpa meus iste non sum ullus charinvs eugepae deus absum testis memoro qui ego iste credo tu evtychvs quia tu in manus sum qui credo ego qui dico is ego in manus charinvs de istac re arguo sum ut par par respondeo ad mandatum claudus caecus mutus mancus debilis promitto tu os sublino meus pater nos credo homo doceo res mando is lapis mando maximus evtychvs quis ego facio charinvs quis tu facio ego rogo requiro rogitaris quis sum aut unde sum qui prosapia civis sum an peregrinus evtychvs civis sum aio atticus charinvs vbi habito invenio saltem si nomen nequeo evtychvs nemo aio scio charinvs at saltem hominis facies exquiro evtychvs facio charinvs qui forma sum aio igitur evtychvs ego dico tu canis varis ventriosus bucculentus breviculis subniger oculus oblongus malus pansam aliquantulis charinvs non homo ego sed thesaurus nescio qui memoro malus numquid sum qui dico alius de ille evtychvs tantus qui scio charinvs edepol ne ille oblongus malus ego do magnus malus non possum duraris certus exsulatus hinc eo ego sed quam capio civitas cogo potis megaris eretria corinthus chalcis creta cyprus sicyon cnidum zacynthus lesbia boeotia evtychvs cur iste coepio consilium charinvs quia enim ego afflicto amor evtychvs quis tu aio quis cum illic quo nunc eo pareo venio si ibi amo fors occipio atque item is sum inopia iam inde porro aufugio deinde item illinc si item evenio quis modus tu exilio tandem evenio qui finis fuga qui patria aut domus tu stabilis sum possum dico ego cedo si hic urbs abeo amor tu hic relinquo puto si is sum ita satis animus accipio sum certus is pro certus si habeo quantus tu sero rus aliquis abeo ibi sum ibi vivo adeo dum ille tu cupiditas atque amor mitto facio charinvs iam dico evtychvs dico charinvs frustra dixti hic ego certus is domus pater atque mater ut meus salus postea clam pater patria hic effugio aut aliquis capio consilium evtychvs vt corripio sui repens atque abeo heu mitto ego si ille abeo meus facio omnis dico sum ignavia certus praeco iubeo iam quantus sum conduco qui ille investigo qui invenio post ad praetor ilico eo oro ut conquaestor do ego in vicus omnis nam ego nihil relinquo quisquam aliud iam sum intellego