Mostellaria

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Danista Scelestiorem ego annum argento faenori numquam ullum vidi quam hic mihi annus optigit. a mani ad noctem usque in foro dego diem, locare argenti nemini nummum queo. Tranio Nunc pol ego perii plane in perpetuom modum. danista adest, qui dedit argentum faenore, qui amica est empta quoque opus in sumptus fuit. manifesta res est, nisi quid occurro prius, ne hóc senex resciscat. ibo huic obviam. sed quidnam hic sese tam cito recipit domum? metuo ne de hac re quippiam indaudiverit. accedam atque adpellabo. ei quam timeo miser. nihil est miserius quam animus hominis conscius, sicut me † habet. verum utut res sese habet, pergam turbare porro: ita haec res postulat. unde is? Theopropides Conveni illum unde hasce aedis emeram. Tranio Numquid dixisti de illo quod dixi tibi? Theopropides Dixi hercle vero ómnia. Tranio Ei misero mihi, metuo ne techinae meae perpetuo perierint. Theopropides Quid tute tecum? Tranio Nihil enim. sed dic mihi, dixtine quaeso? Theopropides Dixi, inquam, ordine omnia. Tranio Etiam fatetur de hospite? Theopropides Immo pernegat. Tranio Negat scelestus? Theopropides Negitat inquam. Tranio Cogita: non confitetur? Theopropides Dicam si confessus sit. quid nunc faciundum censes? Tranio Egon quid censeam? cape, obsecro hercle, cúm eo úna iudicem (sed eum videto ut capias, qui credat mihi): tam facile vinces quam pirum volpes comest. Danista Sed Philolachetis servom éccum Tranium, qui mihi neque faenus neque sortem argenti danunt. Theopropides Quo té agis? Tranio Nec quoquam abeo. né ego sum miser, scelestus, natus dis inimicis omnibus. iam illo praesente adibit. ne ego homo sum miser, ita et hinc et illinc mi exhibent negotium. sed occupabo adire. Danista Hic ad me it, salvos sum, spes est de argento. Tranio Hílarus est: frustra est homo. salvere iubeo te, Misargyrides, bene. Danista Salve et tu. quid de argentost? Tranio Abi sis, belua. continuo adveniens pilum iniecisti mihi. Danista Hic homo est inanis. Tranio Hic homo est certe háriolus. Danista Quin tu istas mittis tricas? Tranio Quin quid vis cedo. Danista Vbi Philolaches est? Tranio Numquam potuisti mihi magis opportunus advenire quam advenis. Danista Quid est? Tranio Concede huc. Danista Quin mihi faenus redditur? Tranio Scio té bona esse voce, ne clama nimis. Danista Ego hercle vero clamo. Tranio Ah, gere morem mihi. Danista Quid tibi ego morem vis geram? Tranio Abi quaeso hinc domum. Danista Abeam? Tranio Redito huc circiter meridie. Danista Reddeturne igitur faenus? Tranio Reddeturne. abi. Danista Quid ego huc recursem aut operam sumam aut conteram? quid si hic manebo potius ad meridie? Tranio Immo abi domum, verum hercle dico, abi modo. Danista Quin vos mihi faenus date. quid hic nugamini? Tranio Eu hércle, ne tu—abi modo, ausculta mihi. Danista Iam hercle ego illum nominabo. Tranio Euge strenue. beatus vero es nunc, quom clamas. Danista Meum peto. multos me hoc pacto iam dies frustramini. molestus si sum, reddite argentum: abiero. responsiones omnes hoc verbo eripis. Tranio Sortem accipe. Danista Immo faenus, id primum volo. Tranio Quid ais tu, ómnium hominum taeterrime? venisti huc te extentatum? agas quod in manu est. non dat, non debet. Danista Non debet? Tranio Ne frit quidem ferre hinc potes. an metuis ne quo abeat foras urbe exulatum faenoris causa tui, quoi sortem accipere iam licet? Danista Quin non peto sortem: illuc primum, faenus, reddundum est mihi. Tranio Molestus ne sis. nemo dat, age quid lubet. tu solus, credo, faenore argentum datas. Danista Cedo faenus, redde faenus, faenus reddite. daturin estis faenus actutum mihi? datur faenus mihi? Tranio Faenus illic, faenus hic. nescit quidem nisi faenus fabularier. ultro te. neque ego taetriorem beluam vidisse me umquam quemquam quam te censeo. Danista Non edepol tu nunc me istis verbis territas. Theopropides calidum hoc est: etsi procul abest, urit male. quod illúc est faenus, opsecro, quod illíc petit? Tranio Pater eccum advenit peregre non multo prius illius, is tibi et faénus et sortem dabit, ne inconciliare quid nos porro postules. vide num moratur. Danista Quin feram, si quid datur. Theopropides Quid ais tu? Tranio Quid vis? Theopropides Quis illic est? quid illíc petit? quid Philolachetem gnatum compellat meum sic et praesenti tibi facit convicium? quid illí debetur? Tranio Obsecro hercle, illud iube obici illi argentum ob os impurae beluae. Theopropides Iubeam—? Tranio Iuben homini argento os verberarier? Danista Perfacile ego ictus perpetior argenteos. Tranio Audin? videturne, obsecro hercle, idoneus, danista qui sit, genus quod improbissimum est. Theopropides Non ego istuc curo qui sit quid sit unde sit: id volo mihi dici, id me scire éxpeto, quod illud argentum est? Tranio Est—huic debet Philolaches paulum. Theopropides Quantillum? Tranio Quasi—quadraginta minas; ne sane id multum censeas. Theopropides Paulum id quidem est. adeo etiam argenti faenus creditum audio. Tranio Quattuor quadraginta illi debentur minae, et sors et faenus. Danista Tantumst, nihilo plus peto. Tranio Velim quidem hercle ut uno nummo plus petas. dic te daturum, ut abeat. Theopropides Egon dicam dare? Tranio Dic. Theopropides Egone? Tranio Tu ipsus. dic modo, ausculta mihi. promitte, age inquam: ego iubeo. Theopropides Responde mihi: quid eo est argento factum? Tranio Salvom est. Theopropides Solvite vosmet igitur, si salvomst. Tranio Aedis filius tuos emit. Theopropides Aedis? Tranio Aedis. Theopropides Euge, Philolaches patrissat: iám homo in mercatura vortitur. ain tu, aedis? Tranio Aedis inquam. sed scin quoius modi? Theopropides Qui scire possum? Tranio Vah. Theopropides Quid est? Tranio Ne me roga. Theopropides Nam quid ita? Tranio Speculo claras, candorem merum. Theopropides Bene hercle factum. quid, eas quanti destinat? Tranio Talentis magnis totidem quot ego et tu sumus. sed arraboni has dedit quadraginta minas; hinc sumpsit quas ei dedimus. satin intellegis? nam postquam haec aedes ita erant, ut dixi tibi, continuo est alias aedis mercatus sibi. Theopropides Bene hercle factum. Danista Heus, iam adpetit meridie. Tranio Absolve hunc quaeso, vomitu ne hic nos enecet. Theopropides Adulescens, mecum rém habe. Danista Nempe aps te petam? Theopropides Petito cras. Danista Abeo: sat habeo, si cras fero.— Tranio Malum quod isti di deaeque omnes duint, ita mea consilia perturbat paenissime. nullum edepol hodie genus est hominum taetrius nec minus bono cum iure, quam danisticum. Theopropides Qua in regione istas aedis emit filius? Tranio Ecce autem perii. Theopropides Dicisne hoc quod te rogo? Tranio Dicam. sed nomen domini quaero quid siet. Theopropides Age comminiscere ergo. Tranio Quid ego nunc agam, nisi ut in vicinum hunc proximum , eas émisse aedis huius dicam filium? calidum hercle esse audivi optimum mendacium. quidquid dei dicunt, id decretumst dicere. Theopropides Quid igitur? iam commentus es? Tranio Di istum perduint— (immo istunc potius) de vicino hoc proximo tuos emit aedis filius. Theopropides Bonan fide? Tranio Siquidém tu argentum redditurus es, tum bona, si redditurus non es, non emit bona. non in loco emit perbono? Theopropides Immo in optumo. cupio hercle inspicere hasce aedis. pultadum fores atque evoca aliquem íntus ad te, Tranio. Tranio Ecce autem perii. nunc quid dicam nescio. iterum iam ad unum saxum me fluctus ferunt. quid nunc? non hercle quid nunc faciam reperio: manufesto teneor. Theopropides Evocadum aliquem ocius, roga círcumducat. Tranio Heus tu, at hic sunt mulieres: videndumst primum, utrum eae velintne an non velint. Theopropides Bonum aequomque oras. i, percontare et roga. ego hic tantisper, dum exis, te opperiar foris. Tranio Di te deaeque ómnes funditus perdant, senex, itá mea consilia undique oppugnas male. euge, optume eccum aédium dominus foras Simo progreditur intus. huc concessero, dum mihi senatum consili in cor convoco. igitur tum accedam hunc, quando quid agam invenero.

danista scelestus ego annus argentum faenus numquam ullus video quam hic ego annus obtingo ab manon ad nox usque in forum dego dies locaris argentum nemo nummus queo tranio nunc pol ego pereo planus in perpetuus modus danista adsum qui do argentum faenus qui amicus sum emo quoque opus in sumptus sum manifestus res sum nisi quis occurro prior ne hoc senex rescisco eo hic obvius sed quisnam hic sui tam cito recipio domus metuo ne de hic res quispiam indaudiverit accedo atque adpello is quam timeo miser nihil sum miser quam animus homo conscius sicut ego habeo verus utut res sui habeo pergo turbo porro ita hic res postulo unde is theopropides convenio ille unde hic aedes emo tranio numquid dico de ille qui dico tu theopropides dico hercules verus omnia tranio eos mitto ego metuo ne techna meus perpetuus pereo theopropides quis tueor tu tranio nihil enim sed dico ego dixtine quaeso theopropides dico inquam ordo omnis tranio etiam fateor de hospes theopropides immo pernego tranio nego scelestus theopropides negito inquam tranio cogito non confiteor theopropides dico si confiteor sum quis nunc facio censeo tranio ego quis censeo capio obsecro hercules cum is una judico sed is video ut capio qui credo ego tam facilis vinco quam pirus volpes comedo danista sed philolachetis servus eccum tranium qui ego neque faenus neque sors argentum danunt theopropides quo te ago tranio neque quoquam abeo ne ego sum miser scelestus nascor deus inimicus omnis iam ille praesens adeo ne ego homo sum miser ita et hinc et illinc ego exhibeo negotium sed occupo adeo danista hic ad ego eo salvus sum spes sum de argentum tranio hilarus sum frustra sum homo salvo iubeo tu misargyrides bene danista salvus et tu quis de argentum tranio abeo sum belua continuo advenio pilis injacio ego danista hic homo sum inanis tranio hic homo sum certus hariolus danista quin tu iste mitto tricae tranio quin quis volo cedo danista vbi philolaches sum tranio numquam possum ego magis opportunus advenio quam advenio danista quis sum tranio concedo huc danista quin ego faenus reddo tranio scio te bonus sum vox ne clamo nimis danista ego hercules verus clamo tranio ah gero mos ego danista quis tu ego mos volo gero tranio abeo quaeso hinc domus danista abeo tranio redeo huc circiter meridies danista reddo igitur faenus tranio reddo abeo danista quis ego huc recurso aut opera sumo aut contero quis si hic maneo potis ad meridies tranio immo abeo domus verus hercules dico abeo modo danista quin tu ego faenus do quis hic nugor tranio eu hercle ne tu abeo modo ausculto ego danista iam hercules ego ille nomino tranio euge strenuus beatus verus sum nunc cum clamo danista meus peto multus ego hic pacisco iam dies frustro molestus si sum reddo argentum abeo responsio omnis hic verbum eripio tranio sors accipio danista immo faenus is primus volo tranio quis aio tu omnium homo taeter venio huc tu extentas ago qui in manus sum non do non debeo danista non debeo tranio ne frit quidem fero hinc possum an metuo ne quo abeo foras urbs exsulatus faenus causa tuus qui sors accipio iam licet danista quin non peto sors illic primus faenus reddo sum ego tranio molestus ne sum nemo do ago quis lubet tu solus credo faenus argentum do danista cedo faenus reddo faenus faenus reddo do sum faenus actus ego do faenus ego tranio faenus illic faenus hic nescio quidem nisi faenus fabulor ultro tu neque ego taeter belua video ego umquam quisquam quam tu censeo danista non edepol tu nunc ego iste verbum terreo theopropides calidus hic sum etsi procul absum uro malus qui illuc sum faenus obsecro qui illic peto tranio pater ecce advenio peregre non multus prior ille is tu et faenus et sors do ne inconciliaris quis nos porro postulo video num moror danista quin fero si quis do theopropides quis aio tu tranio quis volo theopropides quis illic sum quis illic peto quis philolachetem nascor compello meus sic et praesens tu facio convicium quis illi debeo tranio obsecro hercules ille jubeo obicio ille argentum ob os impurus belua theopropides jubeo tranio jubeo homo argentum os verbero danista perfacilis ego iacio perpetior argenteus tranio audio video obsecro hercules idoneus danista qui sum genus qui improbus sum theopropides non ego iste curo qui sum quis sum unde sum is volo ego dico is ego scio expeto qui ille argentum sum tranio sum hic debeo philolaches paulus theopropides quantillus tranio quasi quadraginta minae ne sanus is multus censeo theopropides paulis is quidem sum adeo etiam argentum faenus credo audio tranio quattuor quadraginta ille debeo minae et sors et faenus danista tantus nihilum multus peto tranio volo quidem hercules ut unus nummus multus peto dico tu do ut abeo theopropides ego dico do tranio dico theopropides ego tranio tu ipse dico modo ausculto ego promitto ago inquam ego iubeo theopropides respondeo ego quis is sum argentum facio tranio salvus sum theopropides solvo tu igitur si salvus tranio aedes filius tuus emo theopropides aedes tranio aedes theopropides euge philolaches patrisso iam homo in mercor verto aio tu aedes tranio aedes inquam sed scio qui modus theopropides qui scio possum tranio vah theopropides quis sum tranio ne ego rogo theopropides nam quis ita tranio speculum clarus candor merus theopropides bene hercules facio quis is quantus destino tranio talentum magnus totidem quot ego et tu sum sed arrhabo hic do quadraginta minae hinc sumo qui is do sero intellego nam postquam hic aedes ita sum ut dico tu continuo sum alius aedes mercor sui theopropides bene hercules facio danista heus iam appeto meridies tranio absolvo hic quaeso vomo ne hic nos eneco theopropides adulescens ego rem habeo danista nempe ab tu peto theopropides peto creo danista abeo satis habeo si creo fero tranio mal qui iste deus defervesco omnis do ita meus consilium perturbo paenissime nullus edepol hodie genus sum homo taeter neque paruus bonus cum ius quam danisticus theopropides qui in regio iste aedes emo filius tranio ecce autem pereo theopropides dico hic qui tu rogo tranio dico sed nomen dominus quaero quis sum theopropides ago comminiscere ergo tranio quis ego nunc ago nisi ut in vicinus hic propior is emisse aedes hic dico filius calidus hercules sum audio bonus mendacium quisquis deus dico is decerno dico theopropides quis igitur iam comminiscor sum tranio deus iste perdo immo iste potis de vicinus hic propior tuus emo aedes filius theopropides bonus fides tranio siquidem tu argentum reddo sum tum bonus si reddo non sum non emo bonus non in locus emo perbonus theopropides immo in bonus cupio hercules inspicio hic aedes pultadum foris atque evoco aliquis intus ad tu tranio tranio ecce autem pereo nunc quis dico nescio iterum iam ad unus saxum ego fluctus fero quis nunc non hercules quis nunc facio reperio manifestus teneo theopropides evocadum aliquis ocior rogo circumducat tranio heus tu at hic sum mulier video primus utrum is volo an non volo theopropides bonus aequus ora eo percontaris et rogo ego hic tantisper dum exeo tu opperior foris tranio deus tu defervesco omnes fundus perdo senex ita meus consilium undique oppugno malus euge bonus ecce aedium dominus foras simo progredio intus huc concedo dum ego senatus consilium in cor convoco igitur tum accedo hic quando quis ago invenio


Callidamates Vbi somno sepelivi omnem atque édormivi crapulam, Philolaches venisse dixit mihi suom peregre huc patrem quoque modo hominem advenientem servos ludificatus sit, ait se metuere in conspectum sui patris procedere. nunc ego de sodalitate solus sum orator datus, qui a patre eius conciliarem pacem. átque eccum optime. iubeo te salvere et salvos cum advenis, Theopropides, peregre, gaudeo. hic apud nos hodie cenes, sic face. Theopropides Callidamates, dei te ament. de cena facio gratiam. Callidamates Quin venis? Tranio Promitte: ego ibo pro te, si tibi non libet. Theopropides Verbero, etiam inrides? Tranio Quian me pro te ire ad cenam autumo? Theopropides Non enim ibis. ego ferare faxo, ut meruisti, in crucem. Callidamates Age mitte ista ac te ad me ad cenam dic venturum. Tranio Quid taces? Callidamates Sed tu, istuc quid confugisti in aram? Tranio Inscitissimus adveniens perterruit me. loquere nunc quid fecerim: nunc utrisque disceptator eccum adest, age disputa. Theopropides Filium corrupisse aio te meum. Tranio Ausculta modo. fateor potavisse, amicam liberasse absente te, faenore argentum sumpsisse; id esse absumptum praedico. numquid aliud fecit nisi quod summis gnati generibus? Theopropides Hercle mihi tecum cavendum est, nimis qui es orator catus. Callidamates Sine me dum istuc iudicare. surge, ego isti adsedero. Theopropides Maxime, accipito hanc tute ad te litem. Tranio Enim istic captio est. fac ego ne metuam ut tu meam timeas vicem. Theopropides Iam minoris omnia alia facio, prae quam quibus modis me ludificatust. Tranio Bene hercle factum, et factum gaudeo: sapere istac aetate oportet, qui sunt capite candido. Theopropides Quid ego nunc faciam? Tranio Si amicus Diphilo aut Philemoni es, dicito eis, quo pacto tuos te servos ludificaverit: optumas frustrationes dederis in comoediis. Callidamates Tace parumper, sine vicissim me loqui, ausculta. Theopropides Licet. Callidamates Omnium primum sodalem me esse scis gnato tuo. is adiit me, nam eum prodire pudet in conspectum tuom propterea quia fecit quae te scire scit. nunc te obsecro, stultitiae adulescentiaeque éius ignoscas: tuost; scis solere illanc aetatem tali ludo ludere. quidquid fecit, una nobiscum fécit: nos deliquimus. faenus, sortem sumptumque omnem, quí amica empta est, omnia nos dabimus, nos conferemus, nostro sumptu, non tuo. Theopropides Non potuit venire orator magis ad me impetrabilis quam tu; neque iam illi sum iratus neque quicquam suscenseo. immo me praesente amato bibito, facito quod lubet: si hoc pudet, fecisse sumptum, supplicí habeo satis. Callidamates Dispudet. Tranio Post istam veniam quid me fiet nunciam? Theopropides Verberibus caedere multum pendens. Tranio Tamen etsi pudet? Theopropides Interimam hercle ego te, si vivo. Callidamates Fac istam cunctam gratiam: Tranioni amitte quaeso hanc noxiam causa mea. Theopropides Aliud quidvis impetrari perferam a me facilius, quam ut non égo istum pro suis factis pessumis pessum premam. Callidamates Mitte quaeso. Theopropides Istumne ut mittam? viden ut astat furcifer? Callidamates Tranio, quiesce, si sapis. Theopropides Tu quiesce hanc rem modo petere: ego illum, ut sit quietus, verberibus subegero. Tranio Nihil opust profecto. Callidamates Áge iam, sine te hoc exorarier. Theopropides Nolo ores. Callidamates Quaeso hercle. Theopropides Nolo, inquam, ores. Callidamates Nequiquam nevis. hanc modo noxiam unam, quaeso, missam fac causa mea. Tranio Quid gravaris? quasi non cras iam commeream aliam noxiam: ibi utrúmque, et hoc et illud, poteris ulcisci probe. Callidamates Sine te exorem. Theopropides Age abi, abi impune. em huic habeto gratiam. spectatores, fabula haec est acta, vos plausum date.

callidamates vbi somnus sepelio omnis atque edormivi crapula philolaches venio dico ego suus peregre huc pater quoque modo homo advenio servus ludifico sum aio sui metuo in conspectus suus pater procedo nunc ego de sodalitas solus sum orator do qui ab pater is conciliaris pax atque ecce optume iubeo tu salvo et salvus cum advenio theopropides peregre gaudeo hic apud nos hodie ceno sic fax theopropides callidamates deus tu amo de cena facio gratia callidamates quin venio tranio promitto ego eo pro tu si tu non libet theopropides verbero etiam irrideo tranio quia ego pro tu eo ad cena autumo theopropides non enim eo ego feraris facio ut mereo in crux callidamates ago mitto iste atque tu ad ego ad cena dico venio tranio quis taceo callidamates sed tu iste quis confugio in ara tranio inscitus advenio perterreo ego loquor nunc quis facio nunc uterque disceptator ecce adsum ago disputo theopropides filius conrumpo aio tu meus tranio ausculto modo fateor poto amica libero absum tu faenus argentum sumo is sum absumo praedico numquid alius facio nisi qui summus nascor genus theopropides hercules ego tu caveo sum nimis qui sum orator catus callidamates sinis ego dum iste iudicaris surgo ego iste adsedeo theopropides magnus accipio hic tueor ad tu lito tranio enim istic captio sum facio ego ne metuo ut tu meus timeo vicis theopropides iam paruus omnis alius facio prae quam qui modus ego ludifico tranio bene hercules facio et facio gaudeo sapio istac aetas oportet qui sum caput candidus theopropides quis ego nunc facio tranio si amicus diphilus aut philemoni sum dico is quo pacisco tuus tu servus ludifico bonus frustratio do in comoedia callidamates taceo parumper sine vicissim ego loquor ausculto theopropides licet callidamates omnis primus sodalis ego sum scio nascor tuus is adeo ego nam is prodeo pudeo in conspectus tuus propterea quia facio qui tu scio scio nunc tu obsecro stultitia adulescentia eius ignosco tuus scio soleo illic aetas talis ludo ludo quisquis facio unus nos fecit nos delinquo faenus sors sumo omnis qui amicus emo sum omnis nos do nos confero noster sumo non tuus theopropides non possum venio orator magis ad ego impetrabilis quam tu neque iam ille sum irascor neque quisquam suscenseo immo ego praesens amo bibo facio qui lubet si hic pudeo facio sumo supplici habeo satis callidamates dispudet tranio post iste venio quis ego fio nuncia theopropides verber caedo multus pendeo tranio tamen etsi pudeo theopropides interimo hercules ego tu si vivo callidamates facio iste cunctus gratia tranio amitto quaeso hic noxia causa meus theopropides alius quivis impetraris perfero ab ego facilis quam ut non ego iste pro suus facio malus pessum premo callidamates mitto quaeso theopropides iste ut mitto video ut asto furcifer callidamates tranio quiesco si sapio theopropides tu quiesco hic res modo peto ego ille ut sum quiesco verber subigo tranio nihil opus profecto callidamates age iam sine tu hic exoro theopropides nolo oro callidamates quaeso hercules theopropides nolo inquam oro callidamates nequiquam neo hic modo noxia unus quaeso mitto facio causa meus tranio quis gravaris quasi non creo iam commereo alius noxia ibi utrumque et hic et ille possum ulciscor probus callidamates sinis tu exoro theopropides ago abeo abeo impunis em hic habeo gratia spectator fabula hic sum ago tu plausus do


Philemativm Iam prídem ecastor frígida non lávi magis lubénter nec quom me melius, mea Scapha, rear esse deficatam. Scapha Eventus rebus omnibus, velut horno messis magna fuit. Philemativm Quíd ea messis attinet ad meam lavationem? Scapha Nihilo plus quam lavatio tua ad messim. Philolaches O Venus venusta, haec illa est tempestas mea, mihi quae modestiam omnem detexit, tectus qua fui; tum mihi Amor et Cupido in pectus perpluit meum, neque iam umquam optigere possum: madent iam in corde parietes, periere haec oppido aedis. Philemativm Contempla, amabo, mea Scapha, satin haec me vestis deceat. volo mé placere Philolachi, meo ocello, meo patrono. Scapha Quin tu te exornas moribus lepidis, quom lepida tute es? non vestem amatores amant , sed vestis fartim. Philolaches Ita me di ament, lepidast Scapha, sapit scelesta multum. ut lepide omnes mores tenet sententiasque amantum. Philemativm Quid nunc? Scapha Quid est? Philemativm Quin me aspice et contempla, ut haec me deceat. Scapha Virtute formae id evenit, te ut deceat quidquid habeas. Philolaches Ergo ob istuc verbum te, Scapha, donabo ego hodie aliqui, neque patiar te istanc gratiis laudasse, quae placet mi. Philemativm Nolo ego te adsentari mihi. Scapha Nimis tú quidem stulta es mulier. eho, mavis vituperarier falso quam vero extolli? equidem pol vel falso tamen laudari multo malo, quam vero culpari aut meam speciem alios inridere. Philemativm Ego verum amo, verum volo dici mihi: mendacem odi. Scapha Ita tu me ames, ita Philolaches tuos té amet, ut venusta es. Philolaches Quid ais, scelesta? quo modo adiurasti? ita ego istam amarem? quid istaéc me, id cur non additum est? infecta dona facio. periisti: quod promiseram tibi donum, perdidisti. Scapha Equidem pol miror tam catam, tam docilem te et bene doctam nunc stultam stulte facere. Philemativm Quin mone quaéso, si quid erro. Scapha Tu ecastor erras, quae quidem illum expectes unum atque illi morem praecipue sic geras atque alios asperneris. matronae, non meretricium est unum inservire amantem. Philolaches Pro Iuppiter, nam quod malum versatur meae domi illud? di deaeque me omnes pessumis exemplis interficiant, nisi ego illam anum interfecero siti fameque atque algu. Philemativm Nolo ego mihi male te, Scapha, praecipere. Scapha Stulta es plane, quae illum tibi aeternum putes fore amicum et benevolentem. moneo ego te: te ille deseret aetate et satietate. Philemativm Non spero. Scapha Insperata accidunt magis saépe quam quae speres. postremo, si dictis nequis perduci, ut vera haec credas mea dicta, ex factis nosce rem. vides quaé sim; et quae fui ante. nihilo ego quam nunc tu amata sum; átque uni modo gessi morem: qui pol me, ubi aetate hoc caput colorem commutavit, reliquit deseruitque me. tibi idem futurum credo. Philolaches Vix comprimor, quin involem illi in oculos stimulatrici. Philemativm Solam ille me soli sibi suo sumptu liberavit: illi me soli censeo esse oportere opsequentem. Philolaches Pro di immortales, mulierem lepidam et pudico ingenio. bene hercle factum et gaudeo mihi nihil esse huius causa. Scapha Inscita ecastor tu quidem es. Philemativm Quapropter? Scapha Quae istuc cures, ut te ille amet. Philemativm Cur obsecro non curem? Scapha Libera es iam. tu iam quod quaerebas habes: ille té nisi amabit ultro, id pro tuo capite quod dedit perdiderit tantum argenti. Philolaches Perii hercle, ni ego illam pessumis exemplis enicasso. illa hanc corrumpit mulierem malesuada † vitilena. Philemativm Numquam ego illi possum gratiam referre ut meritust de me. Scapha, id tu mihi ne suadeas, ut illúm minoris pendam. Scapha At hoc únum facito cogites: si illum inservibis solum dum tibi nunc haec aetatulast, in sénecta male querere. Philolaches In anginam ego nunc me velim verti, ut veneficae illi fauces prehendam atque enicem scelestam stimulatricem. Philemativm Eundem ánimum oportet nunc mihi esse gratum, ut impetravi, atque olim, prius quam id extudi, quom illi subblandiebar. Philolaches Divi me faciant quod volunt, ni ob istam orationem te liberasso denuo et ni Scapham enicasso. Scapha Si tibi sat acceptum est fore tibi victum sempiternum atque illum amatorem tibi proprium futurum in vita, soli gerundum censeo morem et capiundas crines. Philemativm Vt fama est homini, exin solet pecuniam invenire. ego si bonam famam mihi servasso, sat ero dives. Philolaches Siquidem hércle vendundust pater, venibit multo potius, quam te me vivo umquam sinam egere aut mendicare. Scapha Quid illís futurum est ceteris qui té amant? Philemativm Magis amabunt, quom me videbunt gratiam referre bene merenti. Philolaches Vtinam nunc meus emortuos pater ad me nuntietur, ut ego exheredem meis bonis me faciam atque haec sit heres. Scapha Iam ista quidem absumpta res erit: dies nóctesque estur bibitur, neque quisquam parsimoniam adhibet: sagina plane est. Philolaches In te hercle certumst principe ut sim parcus experiri, nam neque edes quicquam neque bibes apud me his decem diebus. Philemativm Si quid tu in illum bene voles loqui, id loqui licebit: nec recte si illi dixeris, iam ecastor vapulabis. Philolaches Edepol si summo Ióvi bovi eo argénto sacruficassem, pro illius capite quod dedi, numquam aeque id bene locassem. videas eam medullitus me amare. oh, probus homo sum: quae pro me causam diceret, patronum liberavi. Scapha Video te nihili pendere prae Philolache omnis homines. nunc, ne eius causa vapulem, tibi potius adsentabor. Philemativm Cédo mi speculum et cum ornamentis arculam actutum, Scapha, ornata ut sim, quom huc adveniat Philolaches voluptas mea. Scapha Mulier quae se suamque aetatem spernit, speculo ei usus est: quid opust speculo tibi, quae tute speculo speculum es maxumum? Philolaches Ob istuc verbum, ne nequiquam, Scapha, tam lepide dixeris, dabo aliquid hodie peculi tibi, Philematium mea. Philemativm Suo quique loco (viden?) capillus satis compositust commode. Scapha Vbi tu commoda es, capillum commodum esse credito. Philolaches Vah, quid illá pote peius quicquam muliere memorarier? nunc adsentatrix scelesta est, dudum adversatrix erat. Philemativm Cedo cerussam. Scapha Quid cerussa opust nám? Philemativm Qui malas oblinam. Scapha Vna operá ebur atramento candefacere postules. Philolaches Lepide dictum de atramento atque ebore. euge, plaudo Scaphae. Philemativm Tum tu igitur cedo purpurissum. Scapha Non do. scita es tu quidem. nova pictura interpolare vis opus lepidissimum? non istanc aetatem oportet pigmentum ullum attingere, neque cerussam neque melinum, neque aliam ullam offuciam. Philemativm Cape igitur speculum. Philolaches Ei mihi misero, savium speculo dedit. nimis velim lapidem, qui ego illi speculo diminuam caput. Scapha Linteum cape atque exterge tibi manus. Philemativm Quid ita, obsecro? Scapha Vt speculum tenuisti, metuo né olant argentum manus: ne usquam argentum te accepisse suspicetur Philolaches. Philolaches Non videor vidisse lenam callidiorem ullam alteras. ut lepide atque astute in mentem venit de speculo malae. Philemativm Etiamne unguentis unguendam censes? Scapha Minime feceris. Philemativm Quapropter? Scapha Quia ecastor mulier recte olet, ubi nihil olet. nam istae veteres, quae se unguentis unctitant, interpoles, vetulae, edentulae, quae vitia corporis fuco occulunt, ubi sese sudor cum unguentis consociavit, ilico itidem olent, quasi cum una multa iura confudit cocus. quid olant nescias, nisi id unum, † ni male olere intellegas. Philolaches Vt perdocte cuncta callet. nihil hac docta doctius. verum illud ésse maxima adeo pars vestrorum intellegit, quibus anus domi súnt uxores, quae vos dote meruerunt. Philemativm Agedum contempla aurum et pallam, satin haec me deceat, Scapha. Scapha Non me istuc curare oportet. Philemativm Quem obsecro igitur? Scapha Eloquar: Philolachem, is ne quid emat, nisi quod sibi placere censeat. quid opust, quod suom esse nolit, ei ultro ostentarier? pulchra mulier nuda erit quam purpurata pulchrior: nam si pulchra est, nimis ornata est. Philolaches Nimis diu abstineo manum. quid hic vos agitis? Philemativm Tibi me exorno út placeam. Philolaches Ornata es satis. abi tu hinc intro atque ornamenta haec aufer. sed, voluptas mea, mea Philematium, potare tecum conlibitum est mihi. Philemativm Et edepol mihi tecum, nam quod tibi libet idem mihi libet, mea voluptas. Philolaches Em istuc verbum vile est viginti minis. Philemativm Cedo, amabo, decem: bene emptum tibi dare hoc verbum volo. Philolaches Etiam nunc decem minae apud te sunt; vel rationem puta. triginta minas pro capite tuo dedi. Philemativm Cur exprobras? Philolaches Egone id exprobrem, qui mihimet cupio id opprobrarier? nec quicquam argenti locavi iam diu usquam aeque bene. Philemativm Certe ego, quod te amo, operam nusquam melius potui ponere. Philolaches Bene igitur ratio accepti atque expensi inter nos convenit: tu me amas, ego té amo; merito id fieri uterque existimat. haec qui gaudent, gaudeant perpetuo suo semper bono; qui invident, ne umquam eorum quisquam invideat prosus commodis. Philemativm Age accumbe igitur. cedo aquam manibus, puere, appone hic mensulam. vide, tali ubi sint. vin unguenta? Philolaches Quid opust? cum stacta accubo. sed estne hic meus sodalis, qui huc incedit cúm amica sua? is est, Callidamates cum amica incedit. euge, oculus meus, conveniunt manuplares eccos: praedam participes petunt.

philemativm iam pridem ecastor frigida non lavi magis lubenter neque cum ego bonus meus scapha reor sum deficatam scapha evenio res omnis velut hornus messis magnus sum philemativm quid is messis attineo ad meus lavatio scapha nihilum multus quam lavatio tuus ad messis philolaches o venus venustus hic ille sum tempestas meus ego qui modestia omnis detego tego qui sum tum ego amor et cupido in pectus perpluo meus neque iam umquam obtingo possum madeo iam in cor paries pereo hic oppidum aedes philemativm contemplo amo meus scapha sero hic ego vestio decet volo me placeo philolachi meus ocellus meus patronus scapha quin tu tu exorno mos lepidus cum lepidus tueor sum non vestis amator amo sed vestio fartim philolaches ita ego deus amo lepidus scapha sapio scelestus multus ut lepidus omnis mos teneo sententia amantum philemativm quis nunc scapha quis sum philemativm quin ego aspicio et contemplo ut hic ego decet scapha virtus forma is evenio tu ut decet quisquis habeo philolaches ergo ob iste verbum tu scapha dono ego hodie aliqui neque patior tu iste gratia laudo qui placeo ego philemativm nolo ego tu adsentaris ego scapha nimis tu quidem stultus sum mulier eho malo vitupero fallo quam verus extollo equidem pol vel fallo tamen laudo multus malus quam verus culparis aut meus species alius irrideo philemativm ego verus amo verus volo dico ego mendacem odi scapha ita tu ego amo ita philolaches tuus te amo ut venustus sum philolaches quis aio scelestus quo modo adjuro ita ego iste amaris quis istaec ego is cur non addo sum inficio donum facio pereo qui promitto tu donum perdo scapha equidem pol miro tam catus tam docilis tu et bene doceo nunc stultus stultus facio philemativm quin moneo quaeso si quis erro scapha tu ecastor erro qui quidem ille expecto unus atque ille mos praecipuus sic gero atque alius aspernor matrona non meretricius sum unus inservio amo philolaches pro iuppiter nam qui malus verso meus domus ille deus defervesco ego omnis malus exemplum interficio nisi ego ille anus interfacio sitis fames atque algus philemativm nolo ego ego malus tu scapha praecipio scapha stultus sum planus qui ille tu aeternus puto sum amicus et benevolens moneo ego tu tu ille desero aetas et satietas philemativm non spero scapha insperatus accido magis saepe quam qui spero postremo si dictum nequeo perduco ut verus hic credo meus dictum ex facio nosco res video quae sum et qui sum ante nihilum ego quam nunc tu amo sum atque unus modo gero mos qui pol ego ubi aetas hic caput color commuto relinquo desero ego tu idem sum credo philolaches vix comprimo quin involo ille in oculus stimulatrix philemativm solus ille ego solus sui suus sumo libero ille ego solus censeo sum oportet opsequentem philolaches pro deus immortalis mulier lepidus et pudicus ingenium bene hercules facio et gaudeo ego nihil sum hic causa scapha inscitus ecastor tu quidem sum philemativm quapropter scapha qui iste curo ut tu ille amo philemativm cur obsecro non curo scapha liber sum iam tu iam qui quaero habeo ille te nisi amo ultro is pro tuus caput qui do perdo tantus argentum philolaches pereo hercules ni ego ille malus exemplum enicasso ille hic corrumpo mulier malesuadus vitilena philemativm numquam ego ille possum gratia refero ut mereo de ego scapha is tu ego ne suadeo ut illum paruus pendo scapha at hic unum facio cogito si ille inservibis solus dum tu nunc hic aetatula in senecta malus queror philolaches in angina ego nunc ego volo verto ut venefica ille fauces prehendo atque eneco scelestus stimulatrix philemativm idem animum oportet nunc ego sum gratus ut impetro atque olim prior quam is extundo cum ille subblandior philolaches divus ego facio qui volo ni ob iste oratio tu liberasso denuo et ni scapha enicasso scapha si tu satis accipio sum sum tu vinco sempiternus atque ille amator tu proprius sum in vito solus gero censeo mos et capio crinis philemativm vt fama sum homo exinde soleo pecunia invenio ego si bonus fama ego servasso satis sum dives philolaches siquidem hercle vendo pater venibit multus potis quam tu ego vivo umquam sino ago aut mendicaris scapha quis illis sum sum ceterus qui te amo philemativm magis amo cum ego video gratia refero bene mereo philolaches vtinam nunc meus emorior pater ad ego nuntio ut ego exheredo meus bonus ego facio atque hic sum heres scapha iam iste quidem absumo res sum dies noctesque estur bibo neque quisquam parsimonia adhibeo sagino planus sum philolaches in tu hercules certus princeps ut sum parcus experior nam neque edo quisquam neque bibo apud ego hic decem dies philemativm si quis tu in ille bene volo loquor is loquor liceo neque rectus si ille dico iam ecastor vapulo philolaches edepol si superus iovi bos is argento sacrufico pro ille caput qui do numquam aequus is bene loco video is medullitus ego amo oh probus homo sum qui pro ego causa dico patronus libero scapha video tu nihilis pendeo prae philolache omnis homo nunc ne is causa vapulis tu potis assentor philemativm cedo ego speculum et cum ornamentum arcula actus scapha orno ut sum cum huc advenio philolaches voluptas meus scapha mulier qui sui suo aetas sperno speculum is utor sum quis opus speculum tu qui tueor speculum speculum sum magnus philolaches ob iste verbum ne nequiquam scapha tam lepidus dico do aliquis hodie peculis tu philematium meus philemativm suus quisque locus video capillus satis compono commodus scapha vbi tu commodus sum capillus commodus sum credo philolaches vah quis illa potis malus quisquam mulier memoro nunc assentatrix scelestus sum dudum adversatrix sum philemativm cedo cerussa scapha quis cerussa opus nam philemativm qui mala oblinam scapha vna opera ebur atramentum candefacio postulo philolaches lepidus dico de atramentum atque ebur euge plaudo scapha philemativm tum tu igitur cedo purpurissum scapha non do scio sum tu quidem novo pingo interpolaris volo opus lepidus non iste aetas oportet pigmentum ullus attingo neque cerussa neque melinus neque alius ullus offucia philemativm capio igitur speculum philolaches eos ego mitto savium speculum do nimis volo lapis qui ego ille speculum diminuo caput scapha linteus capio atque extergo tu manus philemativm quis ita obsecro scapha vt speculum teneo metuo ne olant argentum manus ne usquam argentum tu accipio suspicor philolaches philolaches non video video lena callidus ullus alter ut lepidus atque astus in mens venio de speculum malus philemativm etiam unguentum unguendam censeo scapha paruus facio philemativm quapropter scapha quia ecastor mulier rectus oleo ubi nihil oleo nam iste vetus qui sui unguentum unctito interpolo vetula edentulus qui vitio corpus fuco occulo ubi sui sudor cum unguentum consocio ilico itidem oleo quasi cum unus multus ius confundo coquus quis olant nescio nisi is unus ni malus oleo intellego philolaches vt perdoceo cunctus calleo nihil hic doceo doceo verus ille esse maximus adeo pars vester intellego qui anus domus sunt uxor qui tu dos mereo philemativm agedum contemplo aurum et palla sero hic ego decet scapha scapha non ego iste curo oportet philemativm qui obsecro igitur scapha eloquor philolachem is ne quis emo nisi qui sui placeo censeo quis opus qui suus sum nolo is ultro ostento pulcher mulier nudo sum quam purpuro pulcher nam si pulcher sum nimis orno sum philolaches nimis diu abstineo manus quis hic tu ago philemativm tu ego exorno ut placeo philolaches orno sum satis abeo tu hinc intro atque ornamentum hic aufero sed voluptas meus meus philematium poto tu collibet sum ego philemativm et edepol ego tu nam qui tu libet idem ego libet meus voluptas philolaches em iste verbum vilis sum viginti minae philemativm cedo amo decem bene emo tu do hic verbum volo philolaches etiam nunc decem minae apud tu sum vel ratio puto triginta minae pro caput tuus do philemativm cur exprobro philolaches ego is exprobro qui nos cupio is opprobro neque quisquam argentum loco iam diu usquam aequus bene philemativm certus ego qui tu amo opera nusquam bonus possum pono philolaches bene igitur ratio accipio atque expendo inter nos convenio tu ego amo ego te amo mereo is fio uterque existimo hic qui gaudeo gaudeo perpetuus suus semper bonus qui invideo ne umquam is quisquam invideo prorsus commodus philemativm ago accumbo igitur cedo aqua manus puer appono hic mensula video talis ubi sum volo unguentum philolaches quis opus cum stacta accubo sed edo hic meus sodalis qui huc incedo cum amicus suus is sum callidamates cum amicus incedo euge oculus meus convenio manuplaris ecce praeda particeps peto


Tranio Quí homo timidus erit in rebus dubiis, nauci non erit; atque equidem quid id esse dicam verbum nauci, nescio. nám erus me postquam rus misit, filium ut suom arcesserem, abii illac per angiportum ad hortum nostrum clanculum, ostium quod in angiportu est horti, patefeci fores, eaque eduxi omném legionem, ét maris et feminas. postquam ex opsidione in tutum eduxi maniplares meos, capio consilium, ut senatum congerronum convocem. quoniam convocavi, atque illi me ex senatu segregant. ubi ego me video venire in meo foro, quantum potest facio idem quod plurimi alii, quibus res timida aut turbidast: pergunt turbare usque, ut ne quid possit conquiescere. nam scio equidem nullo pacto iam esse posse haec clam senem. non amicus alius quisquamst aut pro ille qui ero simul. praeoccupabo atque anteveniam et foedus feriam. me moror. sed quid hoc ést, quod foris concrepuit proxima vicinia? erus meús hic quidem est. gustare ego eius sermonem volo. Theopropides Ilico intra limen isti astate, ut, cum extemplo vocem, continuo exiliatis. manicas celeriter conectite. ego illum ante aedis praestolabor ludificatorem meum, cuius ego hodie ludificabor corium, si vivo, probe. Tranio Res palam est. nunc te videre meliust quid agas, Tranio. Theopropides Docte atque astu mihi captandumst cum illo, ubi huc advenerit. non ego illi éxtemplo hamum ostendam, sensim mittam lineam. dissimulabo me horum quicquam scire. Tranio O mortalem malum, alter hoc Athenis nemo doctior dici potest. verba illi non magis dare hodie quisquam quam lapidi potest. adgrediar hominem, appellabo. Theopropides Nunc ego ille húc veniat velim. Tranio Siquidem pol me quaeris, adsum praesens praesenti tibi. Theopropides Euge, Tranio, quid agitur? Tranio Veniunt rure rustici. Philolaches iam hic aderit. Theopropides Edepol mi opportune advenerit. nostrum ego hunc vicinum opinor esse hominem audacem et malum. Tranio Quidum? Theopropides Quia negat novisse vos. Tranio Negat? Theopropides Nec vos sibi nummum umquam argenti dedisse. Tranio Abi, lúdis me, credo haud negat. Theopropides Quid iam? Tranio Scio, iocaris nunc tu. nam ille quidem edepol haud negat. Theopropides Immo edepol negat profecto, neque se hasce aedis Philolachi vendidisse. Tranio Eho, an negavit sibi datum argentum, obsecro? Theopropides Quin ius iurandum pollicitust dare se, si vellem, mihi, neque se hasce aedis vendidisse neque sibi argentum datum . Theopropides Dixi ego istuc idem illi. Tranio Quid ait? Theopropides Servos pollicitust dare suos mihi omnes quaestioni. Tranio Nugas. numquam edepol dabit. Theopropides Dat profecto. Tranio Quin i cum illo in ius. sine inveniam. Theopropides Mane. experiar, ut opinor. certum est. Tranio Immo mihi hominem cedo. vel hominem iube aedis † mancipio poscere. Theopropides Immo hoc primum volo, quaestioni accipere servos. Tranio Faciundum edepol censeo. Theopropides Quid si igitur ego accersam homines? Tranio Factum iam esse oportuit. ego interim hanc aram occupabo. Theopropides Quid ita? Tranio Nullam rem sapis. né enim illi huc confugere possint, quaestioni quos dabit. hic ego tibi praesidebo, ne interbitat quaestio. Theopropides Surge. Tranio Minime. Theopropides Ne occupassis, obsecro, aram. Tranio Cur? Theopropides Scies. quia enim id maxime volo, ut illi ístoc confugiant. sine: tanto apud iúdicem hunc argenti condemnabo facilius. Tranio Quod agas id agas. quid tu porro serere vis negotium? nescis quam metuculosa res sit ire ad iudicem? Theopropides Surgedum huc igitur. consulere quiddam est quod tecum volo. Tranio Sic tamen hinc consilium dedero. nimio plus sapio sedens. tum consilia firmiora sunt de divinis locis. Theopropides Surge, ne nugare. aspicedum contra me. Tranio Aspexi. Theopropides Vides? Tranio Video. huc si quis intercedat tertius, pereat fame. Theopropides Quidum? Tranio Quia nil illi quaesti sit. mali hercle ambo sumus. Theopropides Perii. Tranio Quid tibi est? Theopropides Dedisti verba. Tranio Qui tandem? Theopropides Probe med emunxti. Tranio Vide sis, satine recte: num mucci fluont? Theopropides Immo etiam cerebrum quoque omne é capite emunxti meo. nam omnia male facta vestra repperi radicitus, non radicitus quidem hercle, verum etiam exradicitus. Tranio Numquam edepol hodie hinc, si vivo, invitus desistam tibi. Theopropides Iam iubebo ignem et sarmenta, carnifex, circumdari. Tranio Ne faxis, nam elixus esse quam assus soleo suavior. Theopropides Exempla edepol faciam ego in te. Tranio Quia placeo, exemplum expetis? Theopropides Loquere: quoius modi reliqui, quom hinc abibam, filium? Tranio Cum pedibus, manibus, cum digitis, auribus, oculis, labris. Theopropides Aliud te rogo. Tranio Aliud ergo nunc tibi respondeo. sed eccum tui gnati sodalem video húc incedere Callidamatem: illo praesente mecum agito, si quid voles.

tranio qui homo timidus sum in res dubius naucum non sum atque equidem quis is sum dico verbum naucum nescio nam erus ego postquam rus mitto filius ut suus arcesso abeo illac per angiportum ad hortus nos clanculis ostium qui in angiportus sum hortus patefacio foris is educo omnem legio et mare et femina postquam ex opsidio in tueor educo maniplaris meus capio consilium ut senatus congerro convoco quoniam convoco atque ille ego ex senatus segrego ubi ego ego video venio in meus forum quantus possum facio idem qui plurimus alius qui res timidus aut turbidus pergo turbo usque ut ne quis possum conquiesco nam scio equidem nullus pacisco iam sum possum hic clam senex non amicus alius quisquam aut pro ille qui sum simul praeoccupo atque antevenio et foedus ferio ego moror sed quis hic est qui foris concrepo propior vicinia erus meus hic quidem sum gusto ego is sermo volo theopropides ilico intra limen iste astas ut cum extemplo voco continuo exiliatis manico celer conecto ego ille ante aedes praestolor ludificator meus qui ego hodie ludifico corium si vivo probus tranio res palam sum nunc tu video bonus quis ago tranio theopropides doceo atque astus ego capto cum ille ubi huc advenio non ego ille extemplo hamus ostendo sensim mitto linea dissimulo ego hic quisquam scio tranio o mortal malus alter hic athenae nemo doceo dico possum verbum ille non magis do hodie quisquam quam lapis possum aggredior homo appello theopropides nunc ego ille huc venio volo tranio siquidem pol ego quaero adsum praesens praesens tu theopropides euge tranio quis ago tranio venio rus rusticus philolaches iam hic adsum theopropides edepol ego opportunus advenio nos ego hic vicinus opinor sum homo audax et malus tranio quidum theopropides quia nego nosco tu tranio nego theopropides neque tu sui nummus umquam argentum do tranio abeo ludis ego credo haud nego theopropides quis iam tranio scio iocaris nunc tu nam ille quidem edepol haud nego theopropides immo edepol nego profecto neque sui hic aedes philolachi vendo tranio eho an nego sui do argentum obsecro theopropides quin ius iuro polliceor do sui si volo ego neque sui hic aedes vendo neque sui argentum do theopropides dico ego iste idem ille tranio quis aio theopropides servus polliceor do suus ego omnis quaestio tranio nugae numquam edepol do theopropides do profecto tranio quin eo cum ille in ius sine invenio theopropides mane experior ut opinor certus sum tranio immo ego homo cedo vel homo jubeo aedes mancipium posco theopropides immo hic primus volo quaestio accipio servus tranio facio edepol censeo theopropides quis si igitur ego arcesso homo tranio facio iam sum oportet ego interim hic ara occupo theopropides quis ita tranio nullus res sapio ne enim ille huc confugio possum quaestio qui do hic ego tu praesideo ne interbito quaestio theopropides surgo tranio paruus theopropides ne occupassis obsecro ara tranio cur theopropides scio quia enim is magnus volo ut ille istoc confugio sine tantus apud iudicem hic argentum condemno facilis tranio qui ago is ago quis tu porro sero volo negotium nescio quam meticulosus res sum eo ad judico theopropides surgedum huc igitur consulo quidam sum qui tu volo tranio sic tamen hinc consilium do nimius multus sapio sedeo tum consilium firmus sum de divinus locus theopropides surgo ne nugaris aspicedum contra ego tranio aspicio theopropides video tranio video huc si quis intercedo tertius pereo fames theopropides quidum tranio quia nihil ille quaesti sum malus hercules ambo sum theopropides pereo tranio quis tu sum theopropides do verbum tranio qui tandem theopropides probus ego emunxti tranio video sum sero rectus num mucus fluo theopropides immo etiam cerebrum quoque omnis e caput emunxti meus nam omnis malus facio vester reperio radicitus non radicitus quidem hercules verus etiam exradicitus tranio numquam edepol hodie hinc si vivo invitus desisto tu theopropides iam iubeo ignis et sarmentum carnifex circumdaris tranio ne facio nam elixus sum quam assus soleo suavis theopropides exemplum edepol facio ego in tu tranio quia placeo exemplum expeto theopropides loquor qui modus reliquus cum hinc abeo filius tranio cos pes manus cum digitus auris oculus labrum theopropides alius tu rogo tranio alius ergo nunc tu respondeo sed ecce tuus nascor sodalis video huc incedo callidamates ille praesens ego ago si quis volo


Phaniscvs Hic quidem neque convivarum sonitus, item ut antehac fuit, neque tibicinam cantantem neque alium quemquam audio. Theopropides Quae illaec res est? quid illisce homines quaerunt apud aedis meas? quid volunt? quid intro spectant? Pinacivm Pergam pultare ostium. heus, reclude, heus, Tranio, etiamne aperis? Theopropides Quae haec est fabula? Pinacivm Etiamne aperis? Callidamati nostro adversum venimus. Theopropides Heus vos, pueri, quid istic agitis? quid istas aedis frangitis? Phaniscvs Heus senex, quid tu percontare ad te quod nihil attinet? Theopropides Nihil ad me attinet? Phaniscvs Nisi forte factus es praefectus novos, qui res alienas procures, quaeras videas audias. Theopropides Non sunt istae aedis, ubi statis. Phaniscvs Quid ais? an iam vendidit aedis Philolaches? aut quidem iste nos defrustratur senex. Theopropides Vera dico. sed quid vobis est negoti hic? Phaniscvs Eloquar. erus hic noster potat. Theopropides Erus hic voster potat? Phaniscvs Ita loquor. Theopropides Puere, nimium delicatus es. Phaniscvs Ei advorsum venimus. Theopropides Cui homini? Phaniscvs Ero nostro. quaeso, quotiens dicendumst tibi? Theopropides Puere, nemo hic habitat. nam te esse arbitror puerum probum. Phaniscvs Non hic Philolaches adulescens habitat hisce in aedibus? Theopropides Habitavit, verum emigravit iam diu ex hisce aedibus. Pinacivm Senex hic elleborosust certe. Phaniscvs Erras pervorse, pater. nam nisi hinc hodie emigravit aut heri, certo scio hic habitare. Theopropides Quin sex menses iam hic nemo habitat. Pinacivm Somnias. Theopropides Egone? Pinacivm Tu. Theopropides Tu ne molestus es. sine me cum puero loqui. nemo habitat. Phaniscvs Habitat profecto, nám heri et nudius tertius, quartus, quintus, sextus, usque postquam hinc peregre eius pater abiit, numquam hic triduom unum desitum est potarier. Theopropides Quid ais? Phaniscvs Triduom unum est haud intermissum hic esse et bibi, scorta duci, pergraecari, fidicinas tibicinas †ducere. Theopropides Quis istaec faciebat? Phaniscvs Philolaches. Theopropides Qui Philolaches? Phaniscvs Quoius patrem Theopropidem esse opinor. Theopropides Ei mihi, occidi, si haec hic vera memorat. pergam porro percontarier. ain tu istic potare solitum Philolachem istum, quisquis est, cúm ero vostro? Phaniscvs Hic, inquam. Theopropides Puere, praeter speciem stultus es. vide sis, ne forte ad merendam quopiam devorteris atque ibi ampliuscule quam sátis fuerit biberis. Phaniscvs Quid est? Theopropides Ita dico, ne ad alias aedis perperam deveneris. Phaniscvs Scio qua me ire oportet et quo venerim novi locum. Philolaches hic habitat, cuius est pater Theopropides. qui, postquam pater ad mercatum hinc abiit, hic tibicinam liberavit. Theopropides Philolachesne ergo? Phaniscvs Ita, Philematium quidem. Theopropides Quanti? Phaniscvs Triginta. Theopropides Talentis? Phaniscvs μὰ τὸν ʼαπόλλω, sed minis. Theopropides Liberavit? Phaniscvs Liberavit valide, triginta minis. Theopropides Ain minis triginta amicam destinatam Philolachi? Phaniscvs Aio. Theopropides Atque eam manu emisisse? Phaniscvs Aio. Theopropides Et, postquam eius hinc pater sit profectus peregre, perpotasse assiduo, ác simul tuo cum domino? Phaniscvs Aió. Theopropides Quid? is aedis emit has hinc proxumas? Phaniscvs Non aio. Theopropides Quadraginta etiam dedit huic quae essent pignori? Phaniscvs Neque istud aio. Theopropides Ei, perdis. Phaniscvs Immo suom patrem illic perdidit. Theopropides Vera cantas. Phaniscvs Vana vellem. patris amicus es videlicet. Theopropides Eu edepol patrem eius miserum praedicas. Phaniscvs Nihil hoc quidem est, triginta minae, prae quam alios dapsilis sumptus facit. Theopropides Perdidit patrem. Phaniscvs Vnus istic servos est sacerrimus, Tranio: is vel Herculi conterere quaestum possiet. edepol ne me eiús patris mísere miseret, qui cum istaec sciet facta ita, amburet ei misero corculum carbunculus. Theopropides Si quidem istaec vera sunt. Phaniscvs Quid meream, quam ob rem mentiar? Pinacivm Heus vos, ecquis hasce aperit? Phaniscvs Quid istas pultas, ubi nemo intus est? alio credo comissatum abiisse. abeamus nunciam atque porro quaeritemus illos. sequere hac me. Pinacivm Sequor. Theopropides Puere, iamne abis? Phaniscvs Libertas paenulast tergo tuo: mihi, nisi ut erum metuam et curem, nihil est qui tergum tegam.—

phaniscvs hic quidem neque convivaris sono item ut antehac sum neque tibicina canto neque alius quisquam audio theopropides qui illic res sum quis illic homo quaero apud aedes meus quis volo quis intro specto pinacivm perga pultaris ostium heus recludo heus tranio etiam aperio theopropides qui hic sum fabula pinacivm etiam aperio callidamates noster adverro venio theopropides heus tu puer quis istic ago quis iste aedes frango phaniscvs heus senex quis tu percontaris ad tu qui nihil attineo theopropides nihil ad ego attineo phaniscvs nisus fors facio sum praefectus novi qui res alienus procuro quaero video audio theopropides non sum iste aedes ubi stas phaniscvs quis aio an iam vendo aedes philolaches aut quidem iste nos defrustro senex theopropides verus dico sed quis tu sum negotium hic phaniscvs eloquor erus hic noster poto theopropides erus hic vester poto phaniscvs ita loquor theopropides puer nimium delicatus sum phaniscvs eos adverto venio theopropides qui homo phaniscvs sum noster quaeso quotiens dico tu theopropides puer nemo hic habito nam tu sum arbitror puer probus phaniscvs non hic philolaches adulescens habito hic in aedes theopropides habito verus emigro iam diu ex hic aedes pinacivm senex hic elleborosus certus phaniscvs erro perverto pater nam nisi hinc hodie emigro aut heri certus scio hic habito theopropides quin sex mensis iam hic nemo habito pinacivm somnio theopropides ego pinacivm tu theopropides tu ne molestus sum sine ego cum puer loquor nemo habito phaniscvs habito profecto nam heri et nudus tertius quartus quintus sextus usque postquam hinc peregre is pater abeo numquam hic triduum unus desino sum poto theopropides quis aio phaniscvs triduum unus sum haud intermissus hic sum et bibo scortum duco pergraecaris fidicino tibicina duco theopropides quis iste facio phaniscvs philolaches theopropides qui philolaches phaniscvs qui pater theopropidem sum opinor theopropides eos ego occido si hic hic verus memoro pergo porro perconto aio tu istic poto soleo philolachem iste quisquis sum cum sum vester phaniscvs hic inquam theopropides puer praeter species stultus sum video sum ne fors ad mereo quopiam deverto atque ibi ampliusculis quam satis sum bibo phaniscvs quis sum theopropides ita dico ne ad alius aedes perperam devenio phaniscvs scio qui ego eo oportet et quo venio nosco locus philolaches hic habito qui sum pater theopropides qui postquam pater ad mercor hinc abeo hic tibicina libero theopropides philolachesne ergo phaniscvs ita philematium quidem theopropides quantus phaniscvs triginta theopropides talentum phaniscvs sed minae theopropides libero phaniscvs libero validus triginta minae theopropides aio minae triginta amica destino philolachi phaniscvs aio theopropides atque is manus emitto phaniscvs aio theopropides et postquam is hinc pater sum proficiscor peregre perpoto assiduus ac simul tuus cum dominus phaniscvs aio theopropides quis is aedes emo hic hinc proximus phaniscvs non aio theopropides quadraginta etiam do hic qui sum pignus phaniscvs neque iste aio theopropides eos perdo phaniscvs immo suus pater illic perdo theopropides verus canto phaniscvs vanus volo pater amicus sum videlicet theopropides eu edepol pater is miser praedico phaniscvs nihil hic quidem sum triginta minae prae quam alius dapsilis sumptus facio theopropides perdo pater phaniscvs vnus istic servus sum sacer tranio is vel herculis contero quaestus possiet edepol ne ego eius pater misere misero qui cum iste scio facio ita amburo is mitto corculis carbunculus theopropides si quidem iste verus sum phaniscvs quis mereo quam ob res mentior pinacivm heus tu ecquis hic aperio phaniscvs quis iste pulto ubi nemo intus sum alius credo comissor abeo abeo nuncia atque porro quaerito ille sequor hic ego pinacivm sequor theopropides puer jam abeo phaniscvs libertas paenula tergum tuus ego nisi ut erus metuo et curo nihil sum qui tergum tego


Pinacivm Máne tu atque adsiste ílico, Phánisce. etiam respicis? Phaniscvs Míhi molestus ne sies. Pinacivm Víde ut fastidit simia. manésne ilico, ímpure párasite? Phaniscvs quí parasitus sum? Pinacivm Égo enim dicam: cíbo perduci pótis es quovis. Phaniscvs Mihi súm, libet esse. quid íd curas? Pinacivm Ferócem facís, quia te érus amat. Phaniscvs Vah, oculí dolent. Pinacivm Cur? Phaniscvs Quia fúmus molestust. Pinacivm Tace sís, faber, qui cúdere soles plúmbeos nummos. Phaniscvs Nón potes tu cógere me, ut tíbi male dicam. novít erus me. Pinacivm Suám quidem pól culcitulam opórtet. Phaniscvs Si sóbrius sis, male nón dicas. Pinacivm Tibi obtémperem, cum tu míhi nequeas? Phaniscvs Át tu mecum, péssime, ito advérsus; quaeso hercle abstine iám sermonem de istis rebus. Pinacivm Faciam, et pultabo fores. heus, écquis hic est, máximam qui hís iniuriam foribús defendat? écquis has aperít foris? nemo hínc quidem foras éxit. ut esse áddecet nequam hominés, ita sunt. sed eó magis cauto est ópus, ne huc exeát qui male me múlcet.

pinacivm mane tu atque assisto ilico phanisce etiam respicio phaniscvs mihi molestus ne sum pinacivm vide ut fastidio simia manesne ilico impure parasite phaniscvs qui parasitus sum pinacivm ego enim dico cibo perduco potis sum quovis phaniscvs ego sum libet sum quis id cura pinacivm ferocem facis quia tu erus amo phaniscvs vah oculi doleo pinacivm cur phaniscvs quia fumus molestus pinacivm taceo sis faber qui cudere soleo plumbeos nummus phaniscvs non possum tu cogere ego ut tibi malus dico novit erus ego pinacivm suam quidem pol culcitula oportet phaniscvs si sobrius sum malus non dico pinacivm tu obtemperem cum tu mihi nequeo phaniscvs at tu ego pessime eo adversus quaeso hercules abstineo iam sermo de iste res pinacivm facio et pulto foris heus ecquis hic sum maximam qui his iniuria foribus defendo ecquis hic aperit foris nemo hinc quidem foras exit ut sum addecet nequam homines ita sum sed eo magis caveo sum opus ne huc exeat qui malus ego mulcet


Tranio Quíd tibi visum est mercimoni? Theopropides totus gaudeo. Tranio Num nimio emptae tibi videntur? Theopropides Numquam edepol ego me scio vidisse usquam abiectas aedes, nisi modo hasce. Tranio Ecquid placent? Theopropides Ecquid placeant me rogas? immo hercle vero perplacent. Tranio Cuius modi gynaeceum? quid porticum? Theopropides Insanum bonam. non equidem ullam in publico esse maiorem hac existimo. Tranio Quin ego ipse et Philolaches in publico omnis porticus sumus commensi. Theopropides Quid igitur? Tranio Longe omnium longissima est. Theopropides Di immortales, mercimoni lepidi. si hercle nunc ferat sex talenta magna argenti pro istis praesentaria, numquam accipiam. Tranio Si hercle accipere cupies, ego numquam sinam. Theopropides Bene res nostra conlocata est istoc mercimonio. Tranio Me suasore atque impulsore id factum audacter dicito, qui subegi, faenore argentum ab danista ut sumeret, quod isti dedimus arraboni. Theopropides Servavisti omnem ratem. nempe octoginta debentur huic minae? Tranio Hau nummo amplius. Theopropides Hodie accipiat. Tranio Ita enim vero, ne qua causa subsiet. vel mihi denumerato, ego illi porro denumeravero. Theopropides At enim ne quid captioni mihi sit, si dederim tibi. Tranio Egone te ioculo modo ausim dicto aut facto fallere? Theopropides Egone aps te ausim non cavere, ne quid committam tibi? Tranio Quid? tibi umquam quicquam, postquam tuos sum, verborum dedi? Theopropides Ego enim cavi recte: eam mihi des gratiam atque animo meo. sat sapio, si aps te modo uno caveo. Tranio Tecum sentio. Theopropides Nunc abi rús, dic me advenisse filio. Tranio Faciam, ut iubes. Theopropides Curriculo iube in urbem veniat iam simul tecum. Tranio Licet. nunc ego me illac per posticum ad congerrones conferam. dicam ut hic res sint quietae atque hunc ut hinc amoverim.—

tranio quid tu video sum mercimonium theopropides totus gaudeo tranio num nimius emo tu video theopropides numquam edepol ego ego scio video usquam abicio aedes nisi modo hic tranio ecquis placeo theopropides ecquis placeo ego rogo immo hercules verus perplaceo tranio qui modus gynaeceum quis porticus theopropides insanus bonus non equidem ullus in publicus sum magnus hic existimo tranio quin ego ipse et philolaches in publicus omnis porticus sum commetior theopropides quis igitur tranio longus omnis longus sum theopropides deus immortalis mercimonium lepidus si hercules nunc fero sex talentum magnus argentum pro iste praesentarius numquam accipio tranio si hercules accipio cupio ego numquam sino theopropides bene res noster colloco sum istoc mercimonium tranio ego suasor atque impulsor is facio audacter dico qui subigo faenus argentum ab danista ut sumo qui iste do arrhabo theopropides servo omnis ratis nempe octoginta debeo hic minae tranio hau nummus amplus theopropides hodie accipio tranio ita enim verus ne qui causa subsiet vel ego denumero ego ille porro denumero theopropides at enim ne quis captio ego sum si do tu tranio ego tu joculus modo audeo dico aut facio fallo theopropides ego ab tu audeo non caveo ne quis committo tu tranio quis tu umquam quisquam postquam tuus sum verbum do theopropides ego enim caveo rectus is ego do gratia atque animus meus satis sapio si ab tu modo unus caveo tranio tu sentio theopropides nunc abeo rus dico ego advenio filius tranio facio ut iubeo theopropides curriculum jubeo in urbs venio iam simul tu tranio licet nunc ego ego illac per posticum ad congerro confero dico ut hic res sum quiesco atque hic ut hinc amoveo


Grvmio Exi e culina sis foras, mastigia, qui mi inter patinas exhibes argutias. egredere, erilis permities, ex aedibus. ego pol te ruri, si vivam, ulciscar probe. exi, inquam, nidor, e culina. quid lates? Tranio quid tibi, malum, hic ante aedis clamitatiost? an ruri censes te esse? abscede ab aedibus. abi rús, abi díerecte, abscede ab ianua. em, hocíne volebas? Grvmio Perii. cur me verberas? Tranio Quia vivis. Grvmio Patiar. sine modo adveniat senex. sine modo venire salvom, quem absentem comes. Tranio Nec veri simile loquere nec verum, frutex, comesse quemquam ut quisquam absentem possiet. Grvmio Tu urbanus vero scurra, deliciae popli, rus mihi tu obiectas? sane hoc, credo, Tranio, quod te in pistrinum scis actutum tradier. cis hercle paucas tempestates, Tranio, augebis ruri numerum, genus ferratile. nunc, dum tibi lúbet licetque, pota, perde rem, corrumpe erilem ádulescentem óptumum; dies noctesque bibite, pergraecamini, amicas emite liberate, pascite parasitos, obsonate pollucibiliter. haecine mandavit tibi, quom peregre hinc it, senex? hocine modo hic rem curatam offendet suam? hocine boni esse officium servi existumas, ut eri sui corrumpat et rem et filium? nam ego illúm corruptum duco, quom his factis studet; quo nemo adaeque iuventute ex omni Attica antehac est habitus parcus nec magis continens, is nunc in aliam partem palmam possidet. virtute id factum tua et magisterio tuo. Tranio Quid tibi, malum, me aut quid ego agam curatiost? an ruri quaeso non sunt, quos cures, bovis? lubet potare, amare, scorta ducere. mei tergi facio haec, non tui fiducia. Grvmio Quam confidenter loquitur. Tranio At te Iuppiter dique omnes perdant, fu, oboluisti alium. germana inluvies, rusticus, hircus, hara suis, caeno κοπρὼν commixte. Grvmio Quid vis fieri? non omnes possunt olere unguenta exotica, si tú oles, neque superiores accumbere neque tam facetis quam tu vivis victibus. tu tíbi istos habeas turtures piscis avis, sine me aliato fungi fortunas meas. tu fortunatus es, ego miser: patiunda sunt. meum bonum me, te tuom maneat malum. Tranio Quasi invidere mi hoc videre, Grumio, quia mihi bene est et tibi male est; dignissumumst: decet me amare et te bubulcitarier, me victitare pulchre, te miseris modis. Grvmio O carnuficium cribrum, quod credo fore, ita te forabunt patibulatum per vias stimulis carnufices, si huc reveniat senex. Tranio Qui scis, an tibi istuc evenat prius quam mihi? Grvmio Quia numquam merui, tu meruisti et nunc meres. Tranio Orationis operam compendi face, nisi te mala re magna mactari cupis. Grvmio Ervom daturin estis, bubus quod feram? date, si non estis. agite, porro pergite quoniam occepistis: bibite, pergraecamini, este, ecfercite vos, saginam caedite. Tranio Tace atque abi rús. ego ire in Piraeum volo, in vesperum parare piscatum mihi. ervom tibi aliquis cras faxo ad villam adferat. quid est? quíd tu me nunc optuere, furcifer? Grvmio Pol tibi istuc credo nomen actutum fore. Tranio Dum interea sic sit, istuc actutum sino. Grvmio Ita est. sed unum hoc scito: nimio celerius veniet quod noles quam illud, quod cupide petas. Tranio Molestus ne sis nunciam, i rus, te amove. ne tu hercle praeterhac mihi non facies moram.— Grvmio Satin abiit neque quod dixi flocci existumat? pro di immortales, obsecro vostram fidem, facite, huc ut redeat noster quam primum senex, triennium qui iam hinc abest, prius quam omnia periere, et aedis et ager; qui nisi huc redit, paucorum mensum sunt relictae reliquiae. nunc rus abibo. nam eccum erilem filium video, corruptum ex adulescente optumo.—

grvmio exeo e culina sum foras mastigia qui ego inter patina exhibeo argutiae egredior erilis permities ex aedes ego pol tu rus si vivo ulciscor probus exeo inquam nidor e culina quis lateo tranio quis tu malus hic ante aedes clamitatio an rus censeo tu sum abscedo ab aedes abeo rus abeo dierecte abscedo ab ianua em hocine volo grvmio pereo cur ego verbero tranio quia vivo grvmio patior sine modo advenio senex sine modo venio salvus qui absum comes tranio neque verus similis loquor neque verus frutex comedo quisquam ut quisquam absum possiet grvmio tu urbanus verus scurra deliciae populus rus ego tu objecto sanus hic credo tranio qui tu in pistrinum scio actus trado cis hercules paucus tempestas tranio augeo rus numerus genus ferratilis nunc dum tu lubet liceo poto perdo res corrumpo erilis adulescentem optumum dies nox bibo pergraecor amica emo libero pasco parasitus obsono pollucibiliter hic mando tu cum peregre hinc eo senex hic modo hic res curo offendo suus hic bonus sum officium servio existimo ut erus suus corrumpo et res et filius nam ego illum corrumpo duco cum hic facio studeo quo nemo adaeque iuventus ex omnis atticus antehac sum habitus parcus neque magis contineo is nunc in alius pars palma possideo virtus is facio tuus et magisterius tuus tranio quis tu malus ego aut quis ego ago curatio an rus quaeso non sum qui curo bos lubet poto amo scortum duco meus tergeo facio hic non tuus fiducia grvmio quam confidenter loquor tranio at tu iuppiter deus omnis perdo fu oboleo alius germanus illuvies rusticus hircus hara suus caenum commisceo grvmio quis volo fio non omnis possum oleo unguentum exoticus si tu oleo neque superus accumbo neque tam facetus quam tu vivo victus tu tibi iste habeo turtur piscis avus sine ego alias fungor fortuna meus tu fortuno sum ego miser patior sum meus bonus ego tu tuus maneo malus tranio quasi invideo ego hic video grumio quia ego bene sum et tu malus sum dignus decet ego amo et tu bubulcito ego victitaris pulcher tu miser modus grvmio o carnuficium cribrum qui credo sum ita tu foro patibulatus per via stimulus carnufex si huc reveneo senex tranio qui scio an tu iste evenat prior quam ego grvmio quia numquam mereo tu mereo et nunc mereo tranio oratio opera compendium fax nisi tu malus res magnus macto cupio grvmio ervum do sum bos qui fero do si non sum ago porro pergo quoniam occipio bibo pergraecor sum ecfercite tu sagina caedo tranio taceo atque abeo rus ego eo in piraceus volo in vesperus paro piscor ego ervum tu aliquis creo facio ad villa affero quis sum quid tu ego nunc obtueor furcifer grvmio pol tu iste credo nomen actus sum tranio dum interea sic sum iste actus sino grvmio ita sum sed unus hic scio nimius celer venio qui nolo quam ille qui cupidus peto tranio molestus ne sum nuncia eo rus tu amoveo ne tu hercules praeterhac ego non facies mora grvmio sero abeo neque qui dico floccus existimo pro deus immortalis obsecro vester fides facio huc ut redeo noster quam primus senex triennium qui iam hinc absum prior quam omnis pereo et aedes et ager qui nisi huc redeo paucus metior sum relinquo reliquiae nunc rus abeo nam ecce erilis filius video corrumpo ex adulescens bonus


Tranio Iúppiter supremus summis opibus atque industriis me periisse et Philolachetem cupit erilem filium. occidit Spes nostra, nusquam stabulum est Confidentiae, nec Salus nobis saluti iam esse, si cupiat, potest: ita mali, maeroris montem maximum ad portum modo conspicatus sum: erus advenit peregre, periit Tranio. ecquis homo est, qui facere argenti cupiat aliquantum lucri, quí hodie sese excruciari meam vicem possit pati? ubi sunt isti plagipatidae, ferritribaces viri, vel isti qui hosticas trium númmum causa subeunt sub falas, ubi quinis aut denis hastis corpus transfigi solet? ego dabo ei talentum, primus qui in crucem excucurrerit; sed ea lege, ut offigantur bis pedes, bis bracchia. ubi id erit factum, a me argentum petito praesentarium. sed ego—sumne infelix, qui non curro curriculo domum? Philolaches Adest adest opsonium. eccum Tranio a portu redit. Tranio Philolaches. Philolaches Quid est? Tranio Et ego et tu— Philolaches Quid et ego et tu? Tranio Periimus. Philolaches Quid ita? Tranio Pater adest. Philolaches Quid ego ex te aúdio? Tranio Absumpti sumus. pater inquam tuos venit. Philolaches Vbi is est, obsecro? Tranio adest. Philolaches Quis id ait? quis vidit? Tranio Egomet inquam vidi. Philolaches Vae mihi. quid ego ago? Tranio Nam quid tu, malum, me rogitas quid agas? accubas. Philolaches Tutin vidisti? Tranio Egomet, inquam. Philolaches Certe? Tranio Certe inquam. Philolaches Occidi, si tu vera memoras. Tranio Quid mihi sit boni, si mentiar? Philolaches Quid ego nunc faciam? Tranio Iube haec hinc omnia amolirier. quis istic dormit? Philolaches Callidamates. Tranio Suscita istum, Delphium. Delphivm Callidamates, Callidamates, vigila. Callidamates Vigilo, cedo bibam. Delphivm Vigila. pater advenit peregre Philolachis. Callidamates Valeat pater. Philolaches Valet ille quidem, atque ego disperii. Callidamates Bis periisti? qui potest? Philolaches Quaeso edepol, exsurge; pater advenit. Callidamates Tuos venit pater? iube abíre rursum. quíd illi reditio etiam húc fuit? Philolaches Quid ego agam? pater iam híc me offendet miserum adveniens ebrium, aedis plenas convivarum et mulierum. miserum est opus, igitur demum fodere puteum, úbi sitis fauces tenet; sicut ego adventu patris nunc quaero quid faciam miser. Tranio Ecce autem iterum hic deposivit caput et dormit. suscita. Philolaches Etiam vigilas? pater, inquam, aderit iam hic meus. Callidamates Ain tu, pater? cedo soleas mihi, ut arma capiam. iam pol ego occidam patrem. Philolaches Perdis rem. Delphivm Tace, amabo. Tranio Abripite hunc intro actutum inter manus. Callidamates Iam hercle ego vos pro matula habebo, nisi mihi matulam datis. Philolaches Perii. Tranio Habe bonum animum: ego istum lepide medicabo metum. Philolaches Nullus sum. Tranio Taceas: ego qui istaec sedem meditabor tibi. satin habes, si ego advenientem íta patrem faciam tuom, non modo ne intro eat, verum etiam ut fugiat longe ab aedibus? vos modo hinc abite intro atque haec hinc propere amolimini. Philolaches Vbi ego ero? Tranio Vbi maxime esse vis: cum hác, cum istac eris. Delphivm Quid si igitur abeamus hinc nos? Tranio Non hoc longe, Delphium. nam intus potate hau tantillo hác quidem causa minus. Philolaches Ei mihi, quam ístaec blanda dicta quo evenant madeo metu. Tranio Potin animó ut sis quieto et facias quod iubeo? Philolaches Potest. Tranio Omnium primum, Philematium, intro abi, et tu, Delphium. Delphivm Morigerae tibi erimus ambae.— Tranio Ita ille faxit Iuppiter. animum advorte nunciam tu quae volo accurarier. omnium primumdum aédes iam face occlusae sient; intus cave muttire quemquam siveris. Philolaches Curabitur. Tranio Tamquam si intus natus nemo in aedibus habitet. Philolaches Licet. Tranio Neu quisquam responset, quando hasce aedis pultabit senex. Philolaches Numquid aliud? Tranio Clavem mi harunc aedium Laconicam iam iube efferri intus: hasce ego aedis occludam hinc foris. Philolaches In tuam cústodelam meque et meas spes trado, Tranio.— Tranio Pluma haud interest, patronus an cliens probior siet. Homini, cui nulla in pectore est audacia, quamvis desubito facile est facere nequiter: verum id videndum est, id viri docti est opus, quae designata sint et facta nequiter, tranquille cuncta et ut proveniant sine malo, ne quid potiatur, quam ob rem pigeat vivere. sicut ego efficiam, quae facta hic turbavimus, profecto ut liqueant omnia et tranquilla sint neque quicquam nobis pariant ex se incommodi. sed quid tu egredere, Sphaerio? Pver Iamiam Tranio Optime. praeceptis paruisti. Pver Iussit maximo opere orare, ut patrem aliquo absterreres modo, ne intro iret ad se. Tranio Quin etiam illi hoc dicito, facturum me, ut ne etiam aspicere aedis audeat, capite obvoluto ut fugiat cum summo metu. clavem cedo atque abi intro atque occlude ostium, et ego hinc occludam.—iube venire nunciam. ludos ego hodie vivo praesenti hic seni faciam, quod credo mortuo numquam fore. concedam a foribus huc, hinc speculabor procul, unde advenienti sarcinam imponam seni.

tranio iuppiter superus summus ops atque industrius ego pereo et philolachetem cupio erilis filius occido spes noster nusquam stabulis sum confidentiae neque salus nos salus iam sum si cupio possum ita malus maeror mons magnus ad portus modo conspicor sum erus advenio peregre pereo tranio ecquis homo sum qui facio argentum cupio aliquantus lucrum qui hodie sui excruciaris meus vicis possum patior ubi sum iste plagipatida ferritribax vir vel iste qui hosticus tres nummum causa subeo sub fala ubi quini aut deni hasta corpus transfigo soleo ego do is talentum primus qui in crux excurro sed is lex ut offigo bis pes bis bracchium ubi is sum facio ab ego argentum peto praesentarius sed ego sum infelix qui non curro curriculum domus philolaches adsum adsum obsonium ecce tranio ab portus redeo tranio philolaches philolaches quis sum tranio et ego et tu philolaches quis et ego et tu tranio pereo philolaches quis ita tranio pater adsum philolaches quis ego ex tu audio tranio absumo sum pater inquam tuus venio philolaches vbi is sum obsecro tranio adsum philolaches quis is aio quis video tranio nos inquam video philolaches vae ego quis ego ago tranio nam quis tu malus ego rogito quis ago accubo philolaches tueor video tranio nos inquam philolaches certus tranio certus inquam philolaches occido si tu verus memoro tranio quis ego sum bonus si mentior philolaches quis ego nunc facio tranio jubeo hic hinc omnis amolior quis istic dormio philolaches callidamates tranio suscito iste delphium delphivm callidamates callidamates vigilo callidamates vigilo cedo bibo delphivm vigilo pater advenio peregre philolachis callidamates valeo pater philolaches valeo ille quidem atque ego dispereo callidamates bis pereo qui possum philolaches quaeso edepol exsurgo pater advenio callidamates tuus venio pater jubeo abire rursum quid ille reditio etiam huc sum philolaches quis ego ago pater iam hic ego offendo miser advenio ebrius aedes plenus convivaris et mulier miser sum opus igitur demum fodio puteus ubi sum fauces teneo sicut ego advenio pater nunc quaero quis facio miser tranio ecce autem iterum hic deposivit caput et dormio suscito philolaches etiam vigilo pater inquam adsum iam hic meus callidamates aio tu pater cedo soleo ego ut arma capio iam pol ego occaedes pater philolaches perdo res delphivm taceo amo tranio abripio hic intro actus inter manus callidamates iam hercules ego tu pro matula habeo nisi ego matula do philolaches pereo tranio habeo bonus animus ego iste lepidus medico metus philolaches nullus sum tranio taceo ego qui iste sedes meditor tu sero habeo si ego advenio ita pater facio tuus non modo ne intro eo verus etiam ut fugio longus ab aedes tu modo hinc abito intro atque hic hinc properus amolior philolaches vbi ego sum tranio vbi magnus sum volo cum hac cum istac sum delphivm quis si igitur abeo hinc nos tranio non hic longus delphium nam intus potas hau tantillus hac quidem causa paruus philolaches eos ego quam istaec blandus dictum quo evenant madeo metus tranio potio animo ut sum quiesco et facio qui iubeo philolaches possum tranio omnis primus philematium intro abeo et tu delphium delphivm morigerus tu sum ambo tranio ita ille facio iuppiter animus adverto nuncia tu qui volo accuro omnis primumdum aedes iam fax occludo sum intus caveo mutio quisquam sino philolaches curo tranio tamquam si intus nascor nemo in aedes habito philolaches licet tranio neu quisquam responso quando hic aedes pulto senex philolaches numquid alius tranio clavo ego harunc aedes laconica iam jubeo effero intus hic ego aedes occludo hinc foris philolaches in tuus custodelam ego et meus spes trado tranio tranio pluma haud intersum patronus an cliens probus sum homo qui nullus in pectus sum audacia quivis desubeo facilis sum facio nequiter verus is video sum is vir doceo sum opus qui designo sum et facio nequiter tranquillus cunctus et ut provenio sine malus ne quis potio quam ob res pigeo vivo sicut ego efficio qui facio hic turbo profecto ut liqueo omnis et tranquillus sum neque quisquam nos pario ex sui incommodus sed quis tu egredior sphaerion pver jamjam tranio optume praecipio pareo pver iubeo maximus opus oro ut pater aliquis absterreo modo ne intro eo ad sui tranio quin etiam ille hic dico facio ego ut ne etiam aspicio aedes audeo caput obvolvo ut fugio cum superus metus clavo cedo atque abeo intro atque occludo ostium et ego hinc occludo jubeo venio nuncia ludus ego hodie vivo praesens hic senex facio qui credo mortuus numquam sum concedo ab foris huc hinc speculor procul unde advenio sarcina impono senex


Philolaches Recórdatus múltum et diú cogitávi argúmentaque ín pectus ínstitui multa ego, átque in meó corde, si ést quod mihí cor, eám rem volútavi et diú disputávi, hominém cuius réi, quandó natus esset, similem ésse arbitrárer simulácrumque habére: id répperi iam exémplum. novárum aedium ésse arbitrór similem ego hóminem, quandó natus ést. ei rei argúmenta dícam. atque hóc vosmet ípsi, sció, proinde utí nunc ego ésse autumó, quando dícta audiétis mea, haud áliter id dicétis. auscúltate, argúmenta dúm dico ad hánc rem: simúl gnarurís vos volo ésse hanc rem mécum. aedés quom extempló sunt parátae, expolítae, factaé probe examússim, laudánt fabrum atque aedés probant, sibi quísque inde exemplum éxpetunt, sibi quísque similis vólt suas, sumptum óperam non parcúnt suam. átque ubi illo ímmigrat néquam homo, indíligens cúm pigra fámilia, immúndus, instrénuos, hic iam aédibus vitium ádditur, bonaé cum curantúr male; átque illud saépe fit: témpestas venit, cónfringit tégulas ímbricesque: ibi dóminus indíligens réddere aliás nevolt; vénit imber, pérlavit párietes, pérpluont, tígna putéfacit, pérdit operám fabri: néquior fáctus iam est úsus aedium. átque ea haud ést fabri cúlpa, sed mágna pars mórem hunc induxérunt: si quid númmo sarcirí potest, úsque mantánt neque id fáciunt, donicum párietes ruont: aédificantur aédes totae dénuo. haec árgumenta ego aédificiis díxi; nunc etiám volo dicére, ut homines aédium esse símilis arbitrémini. primúmdum paréntes fabrí liberúm sunt: ei fúndamentúm substruont liberórum; extóllunt, paránt sedulo ín firmitátem et ut in usum boni et in speciem† popló sint sibíque, haud matériae repárcunt nec súmptus ibí sumptuí esse dúcunt; expóliunt: docént litterás, iura léges, sumptú suo et labore nitúntur, ut alií sibi esse illórum similis éxpetant. ád legionem cum íta paratos míttunt, adminiclum eís danunt tum iam, áliquem cognatúm suom. eátenus. abeunt á fabris. únum ubi emeritum est stipendium, igitúr tum specimen cérnitur, quo evéniat aedificátio. nám ego ad illúd frugi usque ét probus fui, ín fabrorúm potestáte dum fui. póstea quom ímmigravi íngenium in meum, pérdidi operám fabrorum ílico oppido. vénit ignávia, ea míhi tempestás fuit, mi ádventu suo grándinem attulit; haéc verecúndiam mi ét virtutís modum déturbavít detexítque a me ilico; póstilla optígere me néglegens fui. contínuo pro imbre amór advenit , is úsque in pectus pérmanavit, pérmadefecit cór meum. núnc simul rés, fides, fáma, virtús, decus déseruerunt: égo sum in usu fáctus nimio néquior. atque édepol ita haec tigna úmide iam pútent: non videór mihi sarcíre posse aedés meas, quin tótae perpetuaé ruant, cum fúndamento périerint nec quísquam esse auxilió queat. cór dolet, cum scio ut núnc sum atque ut fui, quó neque indústrior dé iuventúte erat quisquam nec clárior árte gymnástica: dísco, hastís, pila, cúrsu, armís, equo víctitabám volup, pársimonia ét duritia díscipulinae aliís eram, óptumi quique éxpetebant á me doctrinám sibi. núnc, postquam nihilí sum, id vero meópte ingenio répperi.

philolaches recordatus multum et diu cogitavi argumentaque in pectus institui multus ego atque in meo cor si est qui mihi cor eam res volutavi et diu disputavi hominem qui rei quando nascor sum similis esse arbitrarer simulacrumque habere is repperi iam exemplum novarum aedes esse arbitror similis ego hominem quando nascor est is res argumenta dicam atque hoc tu ipsi scio proinde uti nunc ego esse autumo quando dicta audietis meus haud aliter is dicetis auscultas argumenta dum dico ad hanc res simul gnaruris tu volo esse hic res mecum aedes cum extemplo sum paratae expolitae factae probus examussim laudant faber atque aedes probo sui quisque inde exemplum expetunt sui quisque similis volt suus sumo operam non parcunt suus atque ubi ille immigrat nequam homo indiligens cum piger familia immundus instrenuos hic iam aedibus vitium additur bonae cum curantur malus atque ille saepe fio tempestas venio confringit tegulas imbricesque ibi dominus indiligens reddere alias nevolt venit imber perlavit parietes perpluont tigna putefacit perdit operam faber nequior factus iam sum usus aedes atque is haud est faber culpa sed magna pars morem hic induxerunt si quis nummo sarciri possum usque mantant neque is faciunt donicum parietes ruo aedificantur aedes totus denuo hic argumenta ego aedificiis dixi nunc etiam volo dicere ut homo aedium sum similis arbitremini primumdum parentes fabri liberum sum is fundamentum substruo liberorum extollunt parant sedulus in firmitatem et ut in usus bonus et in species poplo sum sibique haud materiae reparcunt neque sumptus ibi sumptui sum ducunt expoliunt docent litteras ius leges sumptu suus et labor nituntur ut alii sui sum illorum similis expetant ad legio cum ita paro mittunt adminiclum eis danunt tum iam aliquem cognatum suus eatenus abeo a faber unum ubi emereo sum stipendium igitur tum specimen cernitur quo eveniat aedificatio nam ego ad illud frugi usque et probus sum in fabrorum potestate dum sum postea cum immigravi ingenium in meus perdidi operam faber ilico oppidum venit ignavia is mihi tempestas sum ego adventu suus grando affero haec verecundiam ego et virtutis modus deturbavit detexitque ab ego ilico postilla optigere ego neglegens sum continuo pro imber amor advenio is usque in pectus permanavit permadefecit cor meus nunc simul res fides fama virtus decus deseruerunt ego sum in usus factus nimius nequior atque edepol ita hic tignum umide iam putent non videor ego sarcire possum aedes meus quin totae perpetuae ruo cum fundamento perierint neque quisquam sum auxilio queo cor doleo cum scio ut nunc sum atque ut sum quo neque industrior de iuventute sum quisquam neque clarior arte gymnastica disco hastis pilum cursu armis equus victitabam volup parsimonia et duritia discipulinae aliis sum optumi quisque expetebant a ego doctrinam sui nunc postquam nihili sum is verus meopte ingenium repperi


Theopropides Perii hercle, quid opust verbis? ut verba audio, non equidem in Aegyptum hinc modo vectus fui, sed etiam in terras solas orasque ultumas sum circumvectus, ita ubi nunc sim nescio. verum iam scibo, nam eccum unde aedis filius meus emit. quid agis tu? Simo A foro incedo domum. Theopropides Numquid processit ad forum hodie novi? Simo Etiam. Theopropides Quid tandem? Simo Vidi efferri mortuom. Theopropides Hem. Simo modo eum vixisse aiebant. Theopropides Vae capiti tuo. Simo Quid tu otiosus res novas requiritas? Theopropides Quia hodie adveni peregre. Simo Promisi foras, ad cenam ne me te vocare censeas. Theopropides Haud postulo edepol. Simo Verum cras, nisi quis prius vocaverit me, vel apud te cenavero. Theopropides Ne istuc quidem edepol postulo. nisi quid magis es occupatus, operam mihi da. Simo Maxime. Theopropides Minas quadraginta accepisti, quod sciam, a Philolachete? Simo Numquam nummum, quod sciam. Theopropides Quid, a Tránione servo? Simo Multo hercle id minus. Theopropides Quas arraboni tibi dedit? Simo Quid somnias? Theopropides Egone? at quidem tu, qui istoc te speras modo potesse dissimulando infectum hoc reddere. Simo Quid autem? Theopropides Quod me apsente hic tecum filius negoti gessit. Simo Mecum ut ille hic gesserit, dum tu hinc abes, negoti? quidnam aut quo die? Theopropides Minas tibi octoginta argenti debeo. Simo Non mihi quidem hercle. verum, si debes, cedo. fides servanda est, ne ire infitias postules. Theopropides Profecto non negabo debere, et dabo; tu cave quadraginta accepisse hinc te neges. Simo Quaeso edepol huc me aspecta, et responde mihi. quadraginta istas cur mihi argenti minas filius, ut ais, debebat? Theopropides Ego dicam tibi. talentis duobus, Tranio ut dixit mihi, de te aedis emit. Simo De me ille aedis emerit? Simo Te velle uxorem aiebat tuo nato dare, ideo aedificare hic velle aiebat in tuis. Theopropides Hic aedificare volui? Simo Sic dixit mihi. Theopropides Ei mihi, disperii. vocis non habeo satis. vicine, perii, interii. Simo Numquid Tranio turbavit? Theopropides Immo éxturbavit omnia. deludificatust mé hodie indignis modis. Simo Quid tú ais? Theopropides Haec res sic est ut narro tibi: deludificatust me hodie in perpetuom modum. nunc te obsecro, ut me bene iuves operamque des. Simo Quid vis? Theopropides I mecum hinc, obsecro, ad te una simul. Simo Fiat. Theopropides Servorumque operam et lora mihi cedo. Simo Sume. Theopropides Eademque opera haéc tibi narravero, quis med exemplis hodie ludificatus est.

theopropides pereo hercules quis opus verbum ut verbum audio non equidem in aegyptus hinc modo veho sum sed etiam in terra solo oro ultumas sum circumvehor ita ubi nunc sum nescio verus iam scibo nam ecce unde aedes filius meus emo quis ago tu simo ab forum incedo domus theopropides numquid procedo ad forum hodie nosco simo etiam theopropides quis tandem simo video effero morior theopropides hem simo modo is vivo aio theopropides vae caput tuus simo quis tu otiosus res novo requirito theopropides quia hodie advenio peregre simo promitto foras ad cena ne ego tu vocaris censeo theopropides haud postulo edepol simo verus creo nisi quis prior voco ego vel apud tu ceno theopropides ne iste quidem edepol postulo nisi quis magis sum occupo opera ego do simo magnus theopropides minae quadraginta accipio qui scio ab philolachete simo numquam nummus qui scio theopropides quis ab tranio servo simo multus hercules is paruus theopropides qui arrhabo tu do simo quis somnio theopropides ego at quidem tu qui istoc tu spero modo potesse dissimulo inficio hic reddo simo quis autem theopropides qui ego apsente hic tu filius negotium gero simo ego ut ille hic gero dum tu hinc absum negotium quisnam aut quo dies theopropides minae tu octoginta argentum debeo simo non ego quidem hercules verus si debeo cedo fides servo sum ne eo infitior postulo theopropides profecto non nego debeo et do tu caveo quadraginta accipio hinc tu nego simo quaeso edepol huc ego aspicio et respondeo ego quadraginta iste cur ego argentum minae filius ut aio debeo theopropides ego dico tu talentum duo tranio ut dico ego de tu aedes emo simo de ego ille aedes emo simo tu volo uxor aio tuus natus do ideo aedificaris hic volo aio in tuus theopropides hic aedificaris volo simo sic dico ego theopropides eos ego dispereo vox non habeo satis vicinus pereo intereo simo numquid tranio turbo theopropides immo exturbavit omnis deludifico me hodie indignus modus simo quis tu aio theopropides hic res sic sum ut narro tu deludifico ego hodie in perpetuus modus nunc tu obsecro ut ego bene juvo opera do simo quis volo theopropides eo ego hinc obsecro ad tu unus simul simo fio theopropides servus opera et lorum ego cedo simo sumo theopropides idem opus haec tu narro quis ego exemplum hodie ludifico sum