Astaphivm Hahahaé, requievi, quia íntro abiit odiúm meum. tandém sola súm. nunc quidém meo arbitrátu loquár liberé quae volam ét quae lubébit. huic hómini amanti méa era apud nos naéniam dixit domi, nam fundi et aedis obligatae sunt ob Amoris praedium. verum apud hunc mea era sua consilia summa eloquitur libere, magisque ádeo ei consiliarius hic amicust quam auxiliarius. dum fuit, dedit; nunc nihil habet: quod habebat nos habemus, iste id habet quod nos habuimus. humanum facinus factumst. actutum fortunae solent mutari, varia vitast: nos divitem istum meminimus atque iste pauperes nos: verterunt sese memoriae; stultus sit qui id miretur. si eget, necessest nos pati: amavit, aequom ei factum est. piaculumst miserere nos hominum rei male gerentum. meretricem sentis similem ésse condecet, quémquem hominem attigerit, profecto ei aut malum aut damnum dare. numquam amatoris meretricem oportet causam noscere, quin, ubi nil det, pro infrequente eum mittat militia domum. nec umquam erit probus quísquam amator nisi qui rei inimicust suae. nugae sunt nisi, modo quom dederit, dare iam lubeat denuo; is amatur hic apud nos, qui quod dedit id oblitust datum. dum habeat, dúm amet; ubi nil habeat, alium quaestum coepiat. aequo animo, ipse si nihil habeat, aliis quí habent, det locum. at nós male agere praedicant viri solere secum, nosque esse avaras. qui sumus? quid male nos agimus tandem? nam ecastor numquam satis dedit suae quísquam amicae amator, neque pol nos satis accepimus neque umquam úlla satis poposcit. nam quando sterilis est amator ab datis, si negat se habere quod det, soli credimus, nec satis accipimus, satis cum quod det non habet: semper datores novos oportet quaerere, qui de thensauris integris demus danunt. velút hic agrestis est adulescens, qui hic habet, nimis pól mortalis lepidus nimisque probus dator. sed est huic unus servos violentissimus, qui ubi quámque nostrarum videt prope hasce aédis adgrediri, item ut de frumento anseres, clamore absterret abigit; ita est agrestis. sed fores, quidquid ést futurum, feriam. ecquis huíc tutelam ianuae gerit? ecquis intus exit?

astaphivm hahahae requiesco quia intro abeo odium meus tandem solus sum nunc quidem meus arbitratu loquar libere qui volo et qui lubebit hic homini amo mea era apud nos naeniam dico domus nam fundo et aedes obligo sum ob amor praedium verus apud hic meus era suus consilium summus eloquor libo magus adeo is consiliarius hic amicus quam auxiliaris dum sum do nunc nihil habeo qui habeo nos habeo iste is habeo qui nos habeo humanus facinus facio actus fortuna soleo muto vario vito nos dives iste memini atque iste pauper nos verto sui memoria stultus sum qui is miro si egeo necesse nos patior amo aequus is facio sum piaculum misereor nos homo res malus gerentum meretrix sentio similis esse condecet quemquem homo attingo profecto is aut malus aut damnum do numquam amator meretrix oportet causa nosco quin ubi nihil do pro infrequente is mitto militia domus neque umquam sum probus quisquam amator nisi qui res inimicus suus nugae sum nisi modo cum do do iam lubet denuo is amo hic apud nos qui qui do is obliviscor do dum habeo dum amo ubi nihil habeo alius quaestus coepio aequus animus ipse si nihil habeo alius qui habeo do locus at nos malus ago praedico vir soleo sui nos sum avarus qui sum quis malus nos ago tandem nam ecastor numquam satis do suus quisquam amica amator neque pol nos satis accipio neque umquam ulla satis posco nam quando sterilis sum amator ab do si nego sui habeo qui do solus credo neque satis accipio satis cum qui do non habeo semper dator novi oportet quaero qui de thesaurus integer do danunt velut hic agrestis sum adulescens qui hic habeo nimis pol mortalis lepidus nimis probus do sed sum hic unus servus violens qui ubi quamque nostraris video prope hic aedis adgrediri item ut de frumentum anser clamor absterreo abigo ita sum agrestis sed foris quisquis est sum ferio ecquis huic tutela janua gero ecquis intus exeo


hic habitat mulier, nomen cui est Phronesium;

hic habito mulier nomen qui sum phronesis


quid multa? †stuic superet muliere


Phronesivm Datin sóleas? atque me intro actutum ducite, nam mihi de vento miserae condoluit caput.— Stratophanes Quid mihi futurum est, cui duae ancillae dolent, quibus té donavi? iamne abiisti? em sic datur. quo pacto excludi, quaeso, potui planius, quam exclusus nunc sum? púlcre ludificor. sine. quantillo mi opere nunc persuaderi potest, ut ego his suffringam talos totis aedibus. num quippiam tam immutat mores mulierum? postquam filiolum peperit, animos sustulit. nunc quasi mi dicat: nec te iubeo neque voto intro ire in aedis. at ego nolo, non eo. ego faxo dicat me in diebus pauculis crudum virum esse. sequere me hac. verbum sat est.—

phronesivm datis soleas atque ego intro actus duco nam ego de venio miser condolesco caput stratophanes quis ego sum sum qui duo ancilla doleo qui te dono jam abeo em sic do quo pacisco excludo quaeso possum planus quam excludo nunc sum pulcre ludifico sine quantillus ego opus nunc persuadeo possum ut ego hic suffringo talus totus aedes num quispiam tam immuto mos mulier postquam filiolus pario animus tollo nunc quasi ego dico neque tu iubeo neque veto intro eo in aedes at ego nolo non is ego facio dico ego in dies pauculis crudus vir sum sequor ego hic verbum satis sum