Agri- cola eversis arboribus, quas aut ventus radicitus evulsit aut contortus repentino impetu turbo praefregit, subolem ex illis residuam fovet et in amissarum vicem semina statim plantasque disponit ; et momento (nam ut ad damna, ita ad incrementa rapidum veloxque tempus est) adolescunt amissis laetiora.

agrius colo everro arbor qui aut venio radicitus evulsit aut contorqueo repentinus impetus turbo praefringo suboles ex ille residuus foveo et in amissaris vicis semen statim planto dispono et momentum nam ut ad damno ita ad incrementum rapidus velox tempus sum adolesco amitto laetus


Nisi te, Marcia, scirem tam longe ab infirmitate muliebris animi quam a ceteris vitiis recessisse et mores tuos velut aliquod antiquum exemplar aspici, non auderem obviam ire dolori tuo, cui viri quoque libenter haerent et incubant, nec spem concepissem tam iniquo tempore, tam inimico iudice, tam invidioso crimine posse me efficere, ut fortunam tuam absolveres. Fiduciam mihi dedit exploratum iam robur animi et magno experimento approbata virtus tua.

nisus tu marcius scio tam longus ab infirmitas muliebris animus quam ab ceterus vitium recedo et mos tuus velut aliqui antiquus exemplar aspicio non audeo obvius eo dolor tuus qui vir quoque libet haereo et incubo neque spes concapit tam iniquus tempus tam inimicus iudex tam invidiosus crimen possum ego efficio ut fortuna tuus absolveres fiducia ego do exploro iam robur animus et magnus experimentum approbo virtus tuus


fuit, hoc principium apud feminam opinionis suae custodem diligentissimam : “Usque in hunc diem, Iulia, quantum quidem ego sciam—adsiduus viri tui comes, cui non tantum quae in publicum emittuntur nota, sed omnes sunt secretiores animorum vestrorum motus—dedisti operam, ne quid esset quod in te quisquam reprenderet ;

sum hic principium apud femina opinio suus custos diligens usque in hic dies julius quantus quidem ego scio assiduus vir tuus comes qui non tantus qui in publicus emitto nosco sed omnis sum secerno animus vester moueo do opera ne quis sum qui in tu quisquam reprehendo


Itaque non est quod nos suspiciamus tamquam inter nostra positi; mutua accepimus. Usus fructusque noster est, cuius tempus ille arbiter muneris sui temperat; nos oportet in promptu habere quae in incertum diem data sunt et appellatos sine querella reddere : pessimi debitoris est creditori facere convicium.

itaque non sum qui nos suspicio tamquam inter noster pono mutuus accipio utor fruor noster sum qui tempus ille arbiter munus suus tempero nos oportet in promptus habeo qui in incertus dies do sum et appello sine querela reddo malus debitor sum creditor facio convicium


Dolor tuus, si modo ulla illi ratio est, utrum sua spectat incommoda an eius qui decessit ? Utrum te in amisso filio movet, quod nullas ex illo voluptates cepisti, an quod maiores, si diutius vixisset, percipere potuisti ? Si nullas percepisse te dixeris, tolerabilius efficies detrimentum tuum ; minus enim homines de- siderant ea, ex quibus nihil gaudi laetitiaeque per- ceperant. Si confessa fueris percepisse magnas voluptates, oportet te non de eo quod detractum est queri, sed de eo gratias agere quod contigit.

dolor tuus si modo ullus ille ratio sum utrum suus specto incommodus an is qui decedo utrum tu in amitto filius moveo qui nullus ex ille voluptas capio an qui magnus si diu vivo percipio possum si nullus percipio tu dico tolerabilis efficio detrimentum tuus paruus enim homo de siderant is ex qui nihil gaudium laetitia per capio si confiteor sum percipio magnus voluptas oportet tu non de is qui detraho sum queror sed de is gratia ago qui contingo


M. Cicero si illo tempore, quo Catilinae sicas devitavit, quibus pariter cum patria petitus est, concidisset, si liberata re publica servator eius, si denique filiae suae funus secutus esset, etiamtunc felix mori potuit. Non vidisset strictos in civilia capita mucrones nec divisa percussoribus occisorum bona, ut etiam de suo perirent, non hastam consularia spolia vendentem nec caedes locatas publice nec latrocinia, bella, rapinas, tantum Catilinarum.

m cicero si ille tempus quo catilina sica devito qui pariter cum patria peto sum concido si libero res publicus servator is si denique filia suus funus sequor sum etiamtum felix morior possum non video stringo in civile caput mucro neque divido percussor occisor bonus ut etiam de suus pereo non hasta consularis spolium vendo neque caedes loco publicus neque latrocinium bellum rapina tantus catilinaris


Respice patrem atque avum tuum : ille in alieni percussoris venit arbitrium ; ego nihil in me cuiquam permisi et cibo prohibitus ostendi tam magno me quam uidebar animo scripsisse. Cur in domo nostra diutissime lugetur qui felicissime moritur ? Coimus omnes in unum videmusque non alta nocte circumdati nil apud vos, ut putatis, optabile, nil excelsum, nil splendidum, sed humilia cuncta et gravia et anxia et quotam partem luminis nostri cernentia!

respicio pater atque avus tuus ille in alienus percussor venio arbitrium ego nihil in ego quisquam permitto et cibus prohibeo ostendo tam magnus ego quam video animus scribo cur in domus noster diutissime lugeo qui felix morior coeo omnis in unus video non altus nox circumdo nihil apud tu ut puto optabilis nihil excello nihil splendidus sed humilio cunctus et gravis et anxius et quotus pars lumen noster cerno


Video istic cruces non unius quidem generis sed aliter ab aliis fabricatas : capite quidam conversos in terram suspendere, alii per obscena stipitem egerunt, alii brachia patibulo ex- plicuerunt ; video fidiculas, video verbera, et membris singulis articulis singula nocuerunt machinamenta. At video et mortem. Sunt istic hostes cruenti, cives superbi; sed video istic et mortem. Non est molestum servire, ubi, si dominii pertaesum est, licet uno gradu ad libertatem transire. Caram te, vita, beneficio mortis habeo !

video istic crux non unus quidem genus sed aliter ab alius fabrico caput quidam converro in terra suspendo alius per obscenus stipes egero alius bracchium patibulus ex plicuerunt video fidicula video verbero et membrum singuli articulis singulus noceo machinamentum at video et mors sum istic hostis cruentus civis superbus sed video istic et mors non sum molestus servio ubi si dominium pertaedet sum licet unus gradus ad libertas transeo caveo tu vito beneficium mors habeo


Ut scias autem non esse hoc naturale, luctibus frangi, primum magis feminas quam viros, magis barbaros quam placidae eruditaeque gentis homines, magis indoctos quam doctos eadem orbitas vulnerat. Atqui ea, quae a natura vim acceperunt, eandem in omnibus servant ; apparet non esse naturale quod varium est.

ut scio autem non sum hic natural luctus frango primus magis femina quam vir magis barbarus quam placidus erudio gens homo magis indoctus quam doceo idem orbitas vulnero atqui is qui ab natura vis accipio idem in omnis servo appareo non sum natural qui varius sum


Si fletibus fata vincuntur, conferamus ; eat omnis inter luctus dies, noctem sine somno tristitia consumat ; ingerantur lacerato pectori manus et in ipsam faciem impetus fiat atque omni se genere saevitiae profecturus maeror exerceat. Sed si nullis planctibus defuncta revocantur, si sors immota et in aeternum fixa nulla miseria mutatur et mors tenuit quicquid abstulit, desinat dolor qui perit. Quare regamur nec nos ista vis transversos auferat!

si fletus fatum vinco confero eo omnis inter luctus dies nox sine somnus tristitia consumo ingero lacero pector manus et in ipse facies impetus fio atque omnis sui genus saevitia proficio maeror exerceo sed si nullus planctus defungor revoco si sors immotus et in aeternus figo nullus miseria muto et mors teneo quisquis aufero desino dolor qui pereo quaris rego neque nos iste volo transverto aufero


Non est itaque quod sic te oneres : " Potuit diutius vivere." Non est interrupta eius vita nec umquam se annis casus intericit. Solvitur quod cuique pro- missum est ; eunt via sua fata nec adiciunt quicquam nec ex promisso semel demunt. Frustra vota ac studia sunt ; habebit quisque quantum illi dies primus adscripsit. Ex illo quo primum lucem vidit, iter mortis ingressus est accessitque fato propior et illi ipsi qui adiciebantur adulescentiae anni vitae de- trahebantur. In hoc omnes errore versamur, ut non putemus ad mortem nisi senes inclinatosque iam ver- gere, cum illo infantia statim et iuventa, omnis aetas ferat. Agunt opus suum fata ; nobis sensum nostrae necis auferunt, quoque facilius obrepat mors, sub ipso vitae nomine latet ; infantiam in se pueritia convertit, pueritiam pubertas, iuvenem senex abstulit. In- crementa ipsa, si bene computes, damna sunt.

non sum itaque qui sic tu onero possum diu vivo non sum interrumpo is vito neque umquam sui annus casus interjacio solvo qui quisque pro mitto sum eo via suus fatum neque adicio quisquam neque ex promitto semel demo frustra veto atque studium sum habeo quisque quantus ille dies primus adscribo ex ille quo primus lux video iter mors ingredior sum accedo fatum propior et ille ipse qui adicio adulescentia annus vita de traho in hic omnis error verso ut non puto ad mors nisi senex inclino iam ver gero cum ille infer statim et juventa omnis aetas fero ago opus suus fatum nos sensus noster nex aufero quoque facilis obrepo mors sub ipse vita nomen lateo infantia in sui pueritia converto pueritia pubertas juvenis senex aufero in crementa ipse si bene computo damno sum


Videbis quinque sidera diversas agentia vias et in contrarium praecipiti mundo nitentia : ex horum levissimis motibus fortunae populorum dependent et maxima ac minima proinde formantur, prout aequum iniquumve sidus incessit. Miraberis conlecta nubila et cadentis aquas et obliqua fulmina et caeli fragorem.

video quinque sidus diverto ago via et in contrarius praeceps mundus niteo ex hic levis motus fortuna populus dependo et maximus atque minimus proinde formo prout aequus iniquumve sidus incedo miro collecta nubila et cado aqua et obliquus fulmen et caelum fragor