type: header

title: De Otio

wing: latin

grain: passage

license: CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

attribution_rule: Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

licensed_material_note: Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.

source: production D1


type: passage

text: Ergo secundum naturam vivo, si totum me illi dedi, si illius admirator cultorque sum. Natura autem utrumque facere me voluit, et agere et contemplationi vacare. Utrumque facio, quoniam ne contemplatio quidem sine actione est.

lemmas: ergo secundus natura vivo si totus ego ille do si ille admirator cultor sum natura autem uterque facio ego volo et ago et contemplatio vacaris uterque facio quoniam ne contemplatio quidem sine actio sum


text: pendemus enim toti ex alienis iudiciis et id optimum nobis videtur, quod petitores laudatoresque multos habet, non id quod laudandum petendumque est, nec viam bonam ac malam per se aestimamus, sed turba vestigiorum, in quibus nulla sunt redeuntium.

lemmas: pendeo enim totus ex alienus iudicium et is bonus nos video qui petitor laudator multus habeo non is qui laudo peto sum neque via bonus atque malus per sui aestimo sed turba vestigium in qui nullus sum redeo


text: Ut scias illam spectari voluisse, non tantum aspici, vide quem nobis locum dederit. In media nos sui parte constituit et circumspectum omnium nobis dedit; nec erexit tantummodo hominem, sed etiam habilem contemplationi factura, ut ab ortu sidera in occasum labentia prosequi posset et vultum suum circumferre cum toto, sublime fecit illi caput et collo flexili imposuit; deinde sena per diem, sena per noctem signa perducens nullam non partem sui explicuit, ut per haec, quae optulerat oculis eius, cupiditatem faceret etiam ceterorum.

lemmas: ut scio ille specto volo non tantus aspicio video qui nos locus do in medius nos suus pars constituo et circumspicio omnis nos do neque erigo tantummodo homo sed etiam habilis contemplatio facio ut ab ortus sidus in occasus labor prosequor possum et vultus suus circumfero cum totus sublimis facio ille caput et collum flexilis impono deinde seni per dies seni per nox signum perduco nullus non pars suus explico ut per hic qui optulerat oculus is cupiditas facio etiam ceterus


text: ita et haec ipsa voluptaria secta in actu est. Quidni in actu sit ? cum ipse dicat Epicurus aliquando se recessurum a voluptate, dolorem etiam adpetiturum, si aut voluptati imminebit paenitentia aut dolor minor pro graviore sumetur ? Quo pertinet haec dicere ?

lemmas: ita et hic ipse voluptarius seco in actus sum quis in actus sum cum ipse dico epicurus aliquando sui recedo ab voluptas dolor etiam adpeto si aut voluptas immineo paenitentia aut dolor paruus pro gravis sumo quo pertineo hic dico


text: Hoc nempe ab homine exigitur, ut prosit hominibus, si fieri potest, multis, si minus, paucis, si minus, proximis, si minus, sibi. Nam cum se utilem ceteris efficit, commune agit negotium. Quomodo qui se deteriorem facit non sibi tantummodo nocet, sed etiam omnibus eis, quibus melior factus prodesse potuisset, sic quis- quis bene de se meretur hoc ipso aliis prodest, quod illis profuturum parat.

lemmas: hic nempe ab homo exigo ut prosum homo si fio possum multus si paruus paucus si paruus propior si paruus sui nam cum sui utilis ceterus efficio communis ago negotium quomodo qui sui deterior facio non sui tantummodo noceo sed etiam omnis is qui bonus facio prosum possum sic quis quis bene de sui mereo hic ipse alius prodo qui ille possum paro


text: Adice nunc, quod e lege Chrysippi vivere otioso licet ; non dico, ut otium patiatur, sed ut eligat. Negant nostri sapientem ad quamlibet rem publicam accessurum ; quid autem interest, quo- modo sapiens ad otium veniat, utrum quia res publica illi deest, an quia ipse rei publicae, si non ubivis futura res publica est? Semper autem deerit fastidiose quaerentibus. Interrogo, ad quam rem publicam sapiens sit accessurus. Ad Atheniensium, in qua Socrates damnatur, Aristoteles, ne damnetur, fugit ? in qua opprimit invidia virtutes ? Negabis mihi accessurum ad hanc rem publicam sapientem.

lemmas: adicio nunc qui e lex chrysippus vivo otiosus licet non dico ut otium patior sed ut eligo nego noster sapio ad quamlibet res publicus accedo quis autem intersum quo modo sapio ad otium venio utrum quia res publicus ille desum an quia ipse res publicus si non ubivis sum res publicus sum semper autem desum fastidiosus quaero interrogo ad quam res publicus sapio sum accedo ad atheniensis in qui socrates damno aristotelis ne damno fugio in qui opprimo invidia virtus nego ego accedo ad hic res publicus sapio


text: Huic maiori rei publicae et in otio deservire possumus, immo vero nescio an in otio melius, ut quaeramus quid sit virtus, una pluresne sint ; natura an ars bonos viros faciat ; unum sit hoc, quod maria terrasque et mari ac terris inserta complectitur, an multa eiusmodi corpora deus sparserit; continua sit omnis et plena materia, ex qua cuncta gignuntur, an diducta et solidis inane permixtum ; qui sit deus ; deses opus suum spectet an tractet; utrumne extrinsecus illi circumfusus sit an toti inditus ; immortalis sit mundus an inter caduca et ad tempus nata numerandus. Haec qui contemplatur, quid deo praestat ? Ne tanta eius opera sine teste sit.

lemmas: hic magnus res publicus et in otium deservio possum immo verus nescio an in otium bonus ut quaero quis sum virtus unus multus sum natura an ars bonus vir facio unus sum hic qui mare terra et mare atque terra insero complector an multus eiusmodi corpus deus spargo continuo sum omnis et plenus materia ex qui cunctus gigno an diduco et solidus inanis permisceo qui sum deus deses opus suus specto an tracto uter extrinsecus ille circumfundo sum an totus indo immortal sum mundus an inter caducus et ad tempus nata numero hic qui contemplo quis deus praesto ne tantus is opus sine testis sum


text: Ad haec quaerenda natus, aestima, quam non multum acceperit temporis, etiam si illud totum sibi vindicat. Cui licet nihil facilitate eripi, nihil neglegentia patiatur excidere, licet horas suas avarissime servet et usque in ultimum aetatis humanae terminum procedat nec quicquam illi ex eo, quod natura constituit, fortuna concutiat, tamen homo ad immortalium cognitionem nimis mortalis est.

lemmas: ad hic quaero nascor aestimo quam non multus accipio tempus etiam si ille totus sui vindico qui licet nihil facilitas eripio nihil neglegentia patior excido licet hora suus avarus servo et usque in ulter aetas humanus terminus procedo neque quisquam ille ex is qui natura constituo fortuna concutio tamen homo ad immortalis cognitio nimis mortalis sum


text: Quomodo res adpetere sine ullo virtutum amore et sine cultu ingeni ac nudas edere operas minime probabile est — misceri enim ista inter se et conseri debent—, sic imperfectum ac languidum bonum est in otium sine actu proiecta virtus, num- quam id, quod didicit, ostendens.

lemmas: quomodo res adpeto sine ullus virtus amor et sine cultus ingenium atque nudo edo opera paruus probabilis sum misceo enim iste inter sui et consero debeo sic imperfectus atque languidus bonus sum in otium sine actus projectum virtus num quam is qui disco ostendo


text: Quis negat illam debere profectus suos in opere temptare, nec tantum quid faciendum sit cogitare, sed etiam aliquando manum exercere et ea, quae meditata sunt, ad verum perducere ? Quodsi per ipsum sapientem non est mora, si non actor deest, sed agenda desunt, ecquid illi secum esse permittes ?

lemmas: quis nego ille debeo proficiscor suus in opus tento neque tantus quis facio sum cogito sed etiam aliquando manus exerceo et is qui meditor sum ad verus perduco quodsi per ipse sapio non sum mora si non actor desum sed ago desum ecquis ille sui sum permitto


text: "Sed refert," inquis, "an ad illam voluptatis causa accesseris nihil aliud ex illa petens quam adsiduam contemplationem sine exitu ; est enim dulcis et habet inlecebras suas." Adversus hoc tibi respondeo : aeque refert, quo animo civilem agas vitam, an semper inquietus sis nec tibi umquam sumas ullum tempus, quo ab humanis ad divina respicias.

lemmas: sed refero inquam an ad ille voluptas causa accedo nihil alius ex ille peto quam assiduus contemplatio sine exeo sum enim dulcis et habeo illecebra suus adverro hic tu respondeo aequus refero quo animus civilis ago vita an semper inquietus sum neque tu umquam sumo ullus tempus quo ab humanus ad divino respicio


text: Si percensere singulas voluero, nullam inveniam, quae sapientem aut quam sapiens pati possit. Quodsi non invenitur illa res publica, quam nobis fingimus, incipit omnibus esse otium necessarium, quia quod unum praeferri poterat otio, nusquam est.

lemmas: si percenseo singulus volo nullus invenio qui sapio aut quam sapio patior possum quodsi non invenio ille res publicus quam nos fingo incipio omnis sum otium necessarius quia qui unus praefero possum otium nusquam sum


text: Alter otium ex proposito petit, alter ex causa ; causa autem illa late patet. Si res publica corruptior est quam ut adiuvari possit, si occupata est malis, non nitetur sapiens in supervacuum nec se nihil profuturus impendet. Si parum habebit auctoritatis aut virium nec illum erit admissura res publica, si valetudo illum impediet,

lemmas: alter otium ex propono peto alter ex causa causa autem ille latus pateo si res publicus corrumpo sum quam ut adiuvaris possum si occupo sum malus non nitor sapio in supervacuus neque sui nihil possum impendo si parum habeo auctoritas aut vis neque ille sum admitto res publicus si valetudo ille impedio


text: cit, nobis magno consensu vitia commendant. Licet nihil aliud, quod sit salutare, temptemus, proderit tamen per se ipsum secedere ; meliores erimus singuli. Quid, quod secedere ad optimos viros et aliquod exemplum eligere, ad quod vitam derigamus, licet ? Quod nisi in otio non fit. Tunc potest obtineri quod semel placuit, ubi nemo intervenit, qui iudicium adhuc imbecillum populo adiutore detorqueat; tunc potest vita aequali et uno tenore procedere, quam propositis diversissimis scindimus.

lemmas: cit nos magnus consensus vitio commendo licet nihil alius qui sum salutaris tento prosum tamen per sui ipse secedo bonus sum singuli quis qui secedo ad bonus vir et aliqui exemplum eligo ad qui vita derego licet qui nisi in otium non fio tunc possum obtineo qui semel placeo ubi nemo intervenio qui iudicium adhuc imbecillus populus adiutor detorqueo tunc possum vito aequal et unus tenor procedo quam propono diverto scindo


text: Ad summam quaero, an ex praeceptis suis vixerint Cleanthes et Chrysippus et Zenon. Non dubie respondebis sic illos vixisse, quemadmodum dixerant esse vivendum. Atqui nemo illorum rem publicam administravit. " Non fuit," inquis, " illis aut ea fortuna aut ea dignitas, quae admitti ad publicarum rerum tractationem solet." Sed idem nihilo minus non segnem egere vitam ; invenerunt, quemadmodum plus quies ipsorum hominibus prodesset quam aliorum discursus et sudor. Ergo nihilo minus hi multum egisse visi sunt, quamvis nihil publice agerent.

lemmas: ad summa quaero an ex praecipio suus vivo cleanthes et chrysippus et zeno non dubius respondeo sic ille vivo quemadmodum dico sum vivo atqui nemo ille res publicus administro non sum inquam ille aut is fortuna aut is dignitas qui admitto ad publicaris res tractatio soleo sed idem nihilum paruus non segnis ago vita invenio quemadmodum multus quies ipse homo prosum quam alius discursus et sudor ergo nihilum paruus hic multus ago video sum quivis nihil publicus ago


text: Ut appareat contemplationem placere omnibus ; alii petunt illam, nobis haec statio, non portus est.

lemmas: ut appareo contemplatio placeo omnis alius peto ille nos hic statio non portus sum


text: Duae maxime et in hac re dissident sectae, Epicureorum et Stoicorum, sed utraque ad otium diversa via mittit. Epicurus ait : " Non accedet ad rem publicam sapiens, nisi si quid intervenerit "; Zenon ait : " Accedet ad rem publicam, nisi si quid impedient."

lemmas: duo magnus et in hic res dissideo secta epicureus et stoicus sed uter ad otium diverto via mitto epicurus aio non accedo ad res publicus sapio nisi si quis intervenio zeno aio accedo ad res publicus nisi si quis impedio


text: Ad Carthaginiensium ergo rem publicam sapiens accedet, in qua adsidua seditio et optimo cuique infesta libertas est, summa aequi ac boni vilitas, adversus hostes inhumana crudelitas, etiam adversus suos hostilis ? Et hanc fugiet.

lemmas: ad carthaginiensis ergo res publicus sapio accedo in qui assiduus seditio et bonus quisque infestus libertas sum summus aequum atque bonus vilito adverro hostis inhumanus crudelitas etiam adverro suus hostilis et hic fugio


text: Hoc Stoicis quoque placere ostendam, non quia mihi legem dixerim nihil contra dictum Zenonis Chrysippive committere, sed quia res ipsa patitur me ire in illorum sententiam, quoniam si quis semper unius sequitur, non in curia sed in factione est. Utinam quidem iam tenerentur omnia et in aperto confessa veritas esset nihilque ex decretis mutaremus ! Nunc veritatem cum eis ipsis qui docent quaerimus.

lemmas: hic stoicus quoque placeo ostendo non quia ego lex dico nihil contra dico zeno chrysippive committo sed quia res ipse patior ego eo in ille sententia quoniam si quis semper unus sequor non in curia sed in factio sum utinam quidem iam teneo omnis et in aperio confiteor vereor sum nihil ex decretum muto nunc veritas cum is ipse qui doceo quaero


text: " Plurimum," inquis, " discriminis est, utrum aliqua res propositum sit an propositi alterius accessio." Sit sane grande discrimen, tamen alterum sine altero non est. Nec ille sine actione contemplatus nec hic sine contemplatione agit, nec ille tertius, de quo male existimare consensimus, voluptatem inertem probat, sed eam, quam ratione efficit firmam sibi ;

lemmas: multus inquam discrimen sum utrum aliqui res propono sum an propono alter accessio sum sanus grandis discrimen tamen alter sine alter non sum neque ille sine actio contemplo neque hic sine contemplatio ago neque ille tertius de quo malus existimaris consentio voluptas iners probo sed is quam ratio efficio firmus sui


text: Cogitatio nostra caeli munimenta perrumpit nec contenta est id, quod ostenditur, scire. " Illud," inquit, "scrutor, quod ultra mundum iacet, utrumne profunda vastitas sit an et hoc ipsum terminis suis cludatur ; qualis sit habitus exclusis, informia et confusa sint, in omnem partem tantundem loci obtinentia, an et illa in aliquem cultum discripta sint ; huic cohaereant mundo, an longe ab hoc secesserint et hic vacuo volutentur ; individua sint, per quae struitur omne quod natum futurumque est, an continua eorum materia sit et per totum mutabilis ; utrum contraria inter se elementa sint, an non pugnent sed per diversa con- Spirent."

lemmas: cogitatio noster caelum munimentum perrumpo neque contineo sum is qui ostendo scio ille inquam scrutor qui ultra mundus iaceo uter profundus vastitas sum an et hic ipse terminus suus cludatur qualis sum habitus excludo informis et confundo sum in omnis pars tantus locus obtineo an et ille in aliquis cultus discribo sum hic cohaereo mundus an longus ab hic secedo et hic vacuus voluto individuus sum per qui struo omnis qui natus sum sum an continuo is materia sum et per totus mutabilis utrum contrarius inter sui elementum sum an non pugno sed per diverto continuo spiro


text: Hoc tibi in praesentia respondebo : " Numquid vis amplius, quam ut me similem ducibus meis praestem ? Quid ergo est ? Non quo miserint me illi, sed quo duxerint, ibo."

lemmas: hic tu in praesens respondeo numquid volo amplus quam ut ego similis dux meus praesto quis ergo sum non quo mitto ego ille sed quo duco eo


text: Nunc probabo tibi non desciscere me a praeceptis Stoicorum ; nam ne ipsi quidem a suis desciverunt; et tamen excusatissimus essem, etiam si non praecepta illorum sequerer, sed exempla. Hoc quod dico in duas dividam partes : primum, ut possit aliquis vel a prima aetate contemplationi veritatis totum se tradere, rationem vivendi quaerere atque exercere secreto;

lemmas: nunc probo tu non descisco ego ab praecipio stoicus nam ne ipse quidem ab suus descio et tamen excuso sum etiam si non praecipio ille sequor sed exemplum hic qui dico in duo divido pars primus ut possum aliquis vel ab primus aetas contemplatio veritas totus sui trado ratio vivo quaero atque exerceo secretum


text: Navigant quidam et labores peregrinationis longissimae una mercede perpetiuntur cognoscendi aliquid abditum remotum- que. Haec res ad spectacula populos contrahit, haec cogit praeclusa rimari, secretiora exquirere, antiquitates evolvere, mores barbararum audire gentium.

lemmas: navigo quidam et labor peregrinatio longus unus merces perpetior cognosco aliquis abdo removeo que hic res ad spectaculum populus contraho hic cogo praecludo rimaris secerno exquiro antiquitas evolvo mos barbararis audio gens


text: Quo animo ad otium sapiens secedit ? Ut sciat se tum quoque ea acturum, per quae posteris prosit. Nos certe sumus qui dicimus et Zenonem et Chrysippum maiora egisse, quam si duxissent exercitus, gessissent honores, leges tulissent. Quas non uni civitati, sed toti humano generi tulerunt. Quid est ergo, quare tale otium non conveniat viro bono, per quod futura saecula ordinet nec apud paucos contionetur, sed apud omnis omnium gentium homines, quique sunt quique erunt ?

lemmas: quo animus ad otium sapio secedo ut scio sui tum quoque is ago per qui posterus prosum nos certus sum qui dico et zeno et chrysippus magnus ago quam si duco exercitus gero honor lex fero qui non unus civitas sed totus humanus gener fero quis sum ergo quare talis otium non convenio vir bonus per qui sum saeculum ordino neque apud paucus contionor sed apud omnis omnis gens homo quisque sum quisque sum


text: Curiosum nobis natura ingenium dedit et artis sibi ac pulchritudinis suae conscia spectatores nos tantis rerum spectaculis genuit, perditura fructum sui, si tam magna, tam clara, tam subtiliter ducta, tam nitida et non uno genere formosa soli- tudini ostenderet.

lemmas: curiosus nos natura ingenium do et ars sui atque pulchritudo suus conscius spectator nos tantus res spectaculis gigno perdo fructus suus si tam magnus tam clarus tam subtilis duco tam nitidus et non unus genus formosus solus tudo ostendo


text: Praeterea tria genera sunt vitae, inter quae quod sit optimum quaeri solet. Unum voluptati vacat, alterum contemplatione tertium actioni. Primum deposita contentione depositoque odio quod implacabile diversa sequentibus indiximus, videamus, ut haec omnia ad idem sub alio atque alio titulo perveniant. Nec ille, qui voluptatem probat, sine contemplatione est, nec ille, qui contemplationi inservit, sine voluptate est, nec ille, cuius vita actionibus destinata est, sine contemplatione est.

lemmas: praeterea tres genus sum vita inter qui qui sum bonus quaero soleo unus voluptas vaco alter contemplatio tertius actio primus depono contentio depono odium qui implacabilis diverto sequor indico video ut hic omnis ad idem sub alius atque alius titulus pervenio neque ille qui voluptas probo sine contemplatio sum neque ille qui contemplatio inservio sine voluptas sum neque ille qui vito actio destino sum sine contemplatio sum


text: Nunc id probemus, quod prius diximus. Quid porro ? Hoc non erit probatum, si se unusquisque consuluerit, quantam cupidinem habeat ignota noscendi, quam ad omnis fabulas excitetur ?

lemmas: nunc is probo qui prior dico quis porro hic non sum probo si sui unusquisque consulo quantus cupido habeo ignotus nosco quam ad omnis fabula excito


text: Solemus dicere summum bonum esse secundum naturam vivere. Natura nos ad utrumque genuit, et contemplationi rerum et actioni.

lemmas: solo dico superus bonus sum secundus natura vivo natura nos ad uterque gigno et contemplatio res et actio


text: quomodo navem quassam non deduceret in mare, quomodo nomen in militiam non daret debilis, sic ad iter, quod inhabile sciet, non accedet. Potest ergo et ille, cui omnia adhuc in integro sunt, antequam ullas experiatur tempestates, in tuto subsistere et protinus commendare se bonis artibus et inlibatum otium exigere, virtutium cultor, quae exerceri etiam quietissimis possunt.

lemmas: quomodo navo quatio non deduco in mare quomodo nomen in militia non do debilis sic ad iter qui inhabilis scio non accedo possum ergo et ille qui omnis adhuc in integer sum antequam ullus experior tempestas in tueor subsisto et protinus commendaris sui bonus ars et illibatus otium exigo virtus cultor qui exerceo etiam quiesco possum


text: deinde, ut possit hoc aliquis emeritis iam stipendiis, profligatae aetatis, iure optimo facere et ad alios actus animum referre virginum Vestalium more, quae annis inter officia divisis discunt facere sacra et cum didicerunt docent.

lemmas: deinde ut possum hic aliquis emereo iam stipendium profligo aetas ius bonus facio et ad alius ago animus refero virgo vestalis mos qui annus inter officium divido disco facio sacer et cum disco doceo


text: Duas res publicas animo complectamur, alteram magnam et vere publicam, qua dii atque homines continentur, in qua non ad hunc angulum respicimus aut ad illum, sed terminos civitatis nostrae cum sole metimur; alteram, cui nos adscripsit condicio nascendi. Haec aut Atheniensium erit aut Carthaginiensium,aut alterius alicuius urbis, quae non ad omnis pertineat homines sed ad certos. Quidam eodem tempore utrique rei publicae dant operam, maiori minorique, quidam tantum minori, quidam tantum maiori.

lemmas: duo res publicus animus complector alter magnus et verus publicus qui dius atque homo contineo in qui non ad hic angulis respicio aut ad ille sed terminus civitas noster cum sol metior alter qui nos adscribo condicio nascor hic aut atheniensis sum aut carthaginiensis aut alter aliquis urbs qui non ad omnis pertineo homo sed ad certus quidam idem tempus uterque res publicus do opera magnus parvus quidam tantus parvus quidam tantus magnus


text: Si quis dicit optimum esse navigare, deinde negat navigandum in eo mari, in quo naufragia fieri soleant et frequenter subitae tempestates sint, quae rectorem in contrarium rapiant, puto hic me vetat navem solvere, quamquam laudet navigationem.

lemmas: si quis dico bonus sum navigaris deinde nego navigo in is mare in quo naufragium fio soleo et frequens subeo tempestas sum qui rector in contrarius rapio puto hic ego veto navo solvo quamquam laudo navigatio


text: Dices mihi: " Quid agis. Seneca ? Deseris partes ? Certe Stoici vestri dicunt: ' Usque ad ultimum vitae finem in actu erimus, non desinemus communi bono operam dare, adiuvare singulos, opem ferre etiam inimicis senili manu. Nos sumus, qui nullis annis vacationem damus et, quod ait ille vir disertissimus, Canitiem galea premimus. Nos sumus, apud quos usque eo nihil ante mortem otiosum est, ut, si res patitur, non sit ipsa mors otiosa.' Quid nobis Epicuri praecepta in ipsis Zenonis principiis loqueris ? Quin tu bene gnaviter, si partium piget, transfugis potius quam prodis ? "

lemmas: dico ego quis ago seneco desero pars certus stoicus vester dico usque ad ulter vita finis in actus sum non desino communis bonus opera do adiuvaris singuli ops fero etiam inimicus senilis manus nos sum qui nullus annus vacatio do et qui aio ille vir dissero canities galea premo nos sum apud qui usque is nihil ante mors otiosus sum ut si res patior non sum ipse mors otiosus quis nos epicurus praecipio in ipse zeno principia loquor quin tu bene gnaviter si pars pigeo transfugio potis quam prodeo


text: Nam inter cetera mala illud pessimum est, quod vitia ipsa mutamus. Sic ne hoc quidem nobis contingit permanere in malo iam familiari. Aliud ex alio placet vexatque nos hoc quoque, quod iudicia nostra non tantum prava, sed etiam levia sunt. Fluctuamur aliudque ex alio com- prendimus, petita relinquimus, relicta repetimus, alternae inter cupiditatem nostram et paenitentiam vices sunt ;

lemmas: nam inter ceterus malus ille malus sum qui vitio ipse muto sic ne hic quidem nos contingo permaneo in malus iam familiaris alius ex alius placeo vexatque nos hic quoque qui iudicium noster non tantus pravus sed etiam levis sum fluctuo alius ex alius com prehendo peto relinquo relinquo repeto alternus inter cupiditas noster et paenitentia vicis sum


text: Nec enim omnia nec tanta visimus quanta sunt, sed acies nostra aperit sibi investigandi viam et fundamenta vero iacit, ut inquisitio transeat ex apertis in obscura et aliquid ipso mundo inveniat antiquius : unde ista sidera exierint ; quis fuerit universi status, antequam singula in partes discederent ; quae ratio mersa et confusa diduxerit ; quis loca rebus adsignaverit, suapte natura gravia descenderint, evolaverint levia, an praeter nisum pondusque corporum altior aliqua vis legem singulis dixerit ; an illud verum sit, quo maxime probatur homines divini esse spiritus, partem ac veluti scintillas quasdam astrorum in terram desiluisse atque alieno loco haesisse.

lemmas: neque enim omnis neque tantus viso quantus sum sed acies noster aperio sui investigo via et fundamentum verus jacio ut inquisitio transeo ex apertus in obscurus et aliquis ipse mundus invenio antiquus unde iste sidus exeo quis sum universus status antequam singulus in pars discedo qui ratio mergo et confundo diduco quis locum res adsigno suapte natura gravis descendo evolaverint levis an praeter nitor pondus corpus alo aliqui volo lex singuli dico an ille verus sum quo magnus probo homo divinus sum spiritus pars atque velut scintillo quidam astrum in terra desileo atque alienus locus haereo