De Providentia

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Nobis interdum voluptati est, si adulescens constantis animi irruentem feram venabulo excepit, si leonis incursum interritus pertulit, tantoque hoc spectaculum est gratius, quanto id honestior fecit. Non sunt ista, quae possint deorum in se vultum convertere, puerilia et humanae oblecta- menta levitatis.

nos interdum voluptas sum si adulescens consto animus irruentem fero venabulum excipio si leo incursus interritus perfero tantus hic spectaculum sum gratus quantus is honestus facio non sum iste qui possum deus in sui vultus converto puerilis et humanus oblecto mentum levitas


Nec hoc dico : non sentit illa, sed vincit et alioqui quietus placidusque contra incurrentia attollitur. Omnia adversa exercitationes putat. Quis autem, vir modo et erectus ad honesta, non est laboris adpetens iusti et ad officia eum periculo promptus ? Cui non industrio otium poena est ?

neque hic dico non sentio ille sed vincio et alioqui quiesco placidus contra incurro attollo omnis adverso exercitatio puto quis autem vir modo et erigo ad honestus non sum labor adpeto justus et ad officium is periculum promptus qui non industrius otium poena sum


Non est arbor solida nec fortis nisi in quam frequens ventus incursat ; ipsa enim vexatione constringitur et radices certius figit ; fragiles sunt quae in aprica valle creverunt. Pro ipsis ergo bonis viris est, ut esse interriti possint, multum inter formidolosa versari et aequo animo ferre quae non sunt mala nisi male sustinenti.

non sum arbor solidus neque fortis nisi in quam frequens venio incurso ipse enim vexatio constringo et radix certus figo fragilis sum qui in apricus valles cerno pro ipse ergo bonus vis sum ut sum interritus possum multus inter formidulosus versaris et aequus animus fero qui non sum malus nisi malus sustineo


Quid mirum, si dure generosos spiritus deus temptat ? Numquam virtutis molle documentum est. Verberat nos et lacerat fortuna ; patiamur ! Non est saevitia, certamen est, quod quo saepius adierimus, fortiores erimus. Solidissima corporis pars est quam frequens usus agitavit. Praebendi fortunae sumus, ut contra illam ab ipsa duremur ; paulatim nos sibi pares faciet, contemptum periculorum ad- siduitas periclitandi dabit.

quis mirus si durus generosus spiritus deus tento numquam virtus mollis documentum sum verbero nos et lacero fortuna patior non sum saevitia certamen sum qui quo saepis adeo fortis sum solidus corpus pars sum quam frequens utor agito praebeo fortuna sum ut contra ille ab ipse duro paulatim nos sui par facio contemno periculum ad siduitas periclitor do


Veniamus ad Regulum : quid illi fortuna nocuit, quod illum documentum fidei, documentum patientiae fecit ? Figunt cutem clavi et quocumque fatigatum corpus reclinavit, vulneri incumbit, in perpetuam vigiliam suspensa sunt lumina. Quanto plus tormenti tanto plus erit gloriae. Vis scire quam non paeniteat hoc pretio aestimasse virtutem ? Refice illum et mitte in senatum ; eandem sententiam dicet.

venio ad regulis quis ille fortuna noceo qui ille documentum fides documentum patientia facio figo cutis clavus et quicumque fatigo corpus reclino vulnus incumbo in perpetuus vigilia suspendo sum lumen quantus multus tormentum tantus multus sum gloria volo scio quam non paeniteo hic pretium aestimo virtus reficio ille et mitto in senatus idem sententia dico


Labor optimos citat. Senatus per totum diem saepe consulitur, cum illo tempore vilissimus quisque aut in campo Otium suum Oblectet aut in popina lateat aut tempus in aliquo circulo terat. Idem in hac magna re publica fit ; boni viri laborant, impendunt, impenduntur et volentes quidem ; non trahuntur a fortuna, sequuntur illam et aequant gradus. Si scissent, antecessissent.

labor bonus cito senatus per totus dies saepe consulo cum ille tempus vilis quisque aut in campus otium suus oblecto aut in popina lateo aut tempus in aliquis circulus tero idem in hic magnus res publicus fio bonus vir laboro impendo impendo et volo quidem non traho ab fortuna sequor ille et aequo gradus si scio antecedo


Non usque eo in possessionem generis humani vitia venerunt, ut dubium sit an electione fati data plures nasci Reguli quam Maecenates velint; aut si quis fuerit, qui audeat dicere Maecenatem se quam Regulum nasci maluisse, idem iste, taceat licet, nasci se Terentiam maluit !

non usque is in possessio genus humanus vitio venio ut dubius sum an electio fatum do multus nascor regulis quam maecenas volo aut si quis sum qui audeo dico maecenas sui quam regulis nascor malo idem iste taceo licet nascor sui terentia malo


Omne tempus, omnis vos locus doceat quam facile sit renuntiare naturae et munus illi suum impingere ; inter ipsa altaria et sollemnes sacrificantium ritus, dum optatur vita, mortem condiscite. Corpora opima taurorum exiguo concidunt vulnere et magnarum virium animalia humanae manus ictus impellit ; tenui ferro commissura cervicis abrumpitur, et cum articulus ille qui caput collumque committit incisus est, tanta illa moles corruit.

omnis tempus omnis tu locus doceo quam facilis sum renuntiaris natura et munus ille suus impingo inter ipse altare et sollemnis sacrifico ritus dum opto vito mors condisco corpus opimus taurus exiguus concaedes vulnus et magnaris vis animal humanus manus iacio impello tenuis ferrum committo cervix abrumpo et cum articulus ille qui caput collus committo incido sum tantus ille moles corruo


Gaudent, inquam, magni viri aliquando rebus adversis, non aliter quam fortes milites bello. Triumphum ego murmillonem sub Tib. Caesare de raritate munerum audivi querentem : " Quam bella," inquit, " aetas perit ! " Avida est periculi virtus et quo tendat, non quid passura sit cogitat, quoniam etiam quod passura est gloriae pars est. Militares viri gloriantur vulneribus, laeti fluentem meliori casu sanguinem ostentant ; idem licet fecerint qui integri revertuntur ex acie, magis spectatur qui saucius redit.

gaudeo inquam magnus vir aliquando res adverro non aliter quam fortis miles bellum triumphus ego murmillonem sub tib caesaris de raritas munus audio queror quam bellum inquam aetas pereo avidus sum periculum virtus et quo tendo non quis patior sum cogito quoniam etiam qui patior sum gloria pars sum militaris vir glorior vulnus laetus fluo bonus casus sanguis ostento idem licet facio qui integer revorto ex acies magis specto qui saucius redeo


Iam vero si quis observaverit nudari litora pelago in se recedente eademque intra exiguum tempus operiri, credet caeca quadam volutatione modo contrahi undas et introrsum agi, modo erumpere et magno cursu repetere sedem suam, cum interim illae portionibus crescunt et ad horam ac diem subeunt ampliores minoresque, prout illas lunare sidus elicuit, ad cuius arbitrium oceanus exundat. Suo ista tempori re- serventur, eo quidem magis quod tu non dubitas de providentia sed querens.

iam verus si quis observo nudaris litus pelagus in sui recedo idem intra exiguus tempus operio credo caecus quidam volutatio modo contraho unda et introrsum ago modo erumpo et magnus cursus repeto sedes suus cum interim ille portio cresco et ad hora atque dies subeo amplus parvus prout ille lunaris sidus elices ad qui arbitrium oceanus exundo suus iste tempus res servo is quidem magis qui tu non dubito de provideo sed queror


Fugite delicias, fugite enervantem felicitatem, qua animi permadescunt et nisi aliquid intervenit quod humanae sortis admoneat, manent velut perpetua ebrietate sopiti. Quem specularia semper ab afflatu vindicaverunt, cuius pedes inter fomenta subinde mutata tepuerunt, cuius cenationes subditus et parietibus circumfusus calor temperavit, hunc levis aura non sine periculo stringet.

fugio deliquia fugio enervantem felicitas qui animus permadesco et nisi aliquis intervenio qui humanus sors admoneo maneo velut perpetuus ebrietas sopio qui specularia semper ab afflo vindico qui pes inter fomentum subinde muto tepesco qui cenatio subdo et paries circumfundo calor tempero hic levis aura non sine periculum stringo


" Quare tamen deus tam iniquus in distributione fati fuit, ut bonis viris paupertatem et vulnera et acerba funera ascriberet ? " Non potest artifex mutare materiam ; hoc passa est. Quaedam separari a quibusdam non possunt, cohaerent, in- dividua sunt. Languida ingenia et in somnum itura aut in vigiliam somno simillimam inertibus nectuntur elementis ; ut efficiatur vir cum cura dicendus, fortiore fato opus est. Non erit illi planum iter ; sursum oportet ac deorsum eat, fluctuetur ac navigium in turbido regat. Contra fortunam illi tenendus est cursus ; multa accident dura, aspera, sed quae molliat et complanet ipse.

quaris tamen deus tam iniquus in distributio fatum sum ut bonus vis paupertas et vulnero et acerbus funero ascribo non possum artifex muto materia hic patior sum quidam separaris ab quidam non possum cohaereo in dividuus sum languidus ingenium et in somnus eo aut in vigilia somnus similis iners necto elementum ut efficio vir cum cura dico fortis fatum opus sum non sum ille planus iter sursum oportet atque deorsum eo fluctuo atque navigium in turbidus rego contra fortuna ille teneo sum curro multus accido durus asper sed qui mollio et complanet ipse


Haec cum audisset ille generosus adulescens : " Placet," inquit, " via ; escendo. Est tanti per ista ire casuro." Non desinit acrem animum metu territare : Utque viam teneas nulloque errore traharis, per tamen adversi gradieris cornua tauri Haemoniosque arcus violentique ora leonis. Post haec ait : " Iunge datos currus ! His quibus deterreri me putas incitor. Libet illic stare ubi ipse Sol trepidat." Humilis et inertis est tuta sectari; per alta virtus it.

hic cum audio ille generosus adulescens placeo inquam via escendo sum tantus per iste eo cado non desino acer animus metus territaris ut via teneo nullus error traharis per tamen adverro gradior cornu taurus haemonius arcus violens os leo post hic aio jungo do currus hic qui deterreo ego puto incito libet illic sto ubi ipse sol trepido humilis et iners sum tueor sectaris per altus virtus eo


Quia in castris quoque periculosa fortissimis imperantur ; dux lectissimos mittit, qui nocturnis hostes aggrediantur insidiis aut explorent iter aut praesidium loco deiciant. Nemo eorum qui exeunt dicit : " Male de me imperator meruit," sed " bene iudicavit." Item dicant quicumque iubentur pati timidis ignavisque flebilia: " Digni visi sumus deo in quibus experiretur quantum humana natura posset pati."

quia in castrum quoque periculosus fortis impero dux lectus mitto qui nocturnus hostis aggrediantur insidiae aut exploro iter aut praesidium locus deicio nemo is qui exeo dico mal de ego imperator mereo sed bene judico item dico quicumque jubeo patior timidus ignavisque flebilis dignus video sum deus in qui experior quantus humanus natura possum patior


Cum omnia quae excesserunt modum noceant, periculosissima felicitatis intemperantia est : movet cerebrum, in vanas mentes imagines evocat, multum inter falsum ac verum mediae caliginis fundit. Quidni satius sit perpetuam infelicitatem advocata virtute sustinere quam infinitis atque immodicis bonis rumpi ? Lenior ieiunio mors est, cruditate dissiliunt.

cos omnis qui excedo modus noceo periculosus felicitas intemperantia sum moveo cerebrum in vanus mens imago evoco multus inter falsus atque verus medius caligo fundo quis sero sum perpetuus infelicitas advoco virtus sustineo quam infinitus atque immodicus bonus rumpo lenio jejunium mors sum cruditas dissiliunt


tunc apparet quanta sit quantumque polleat, cum quid possit patientia ostendit. Scias licet idem viris bonis esse faciendum, ut dura ac difficilia non reformident nec de fato querantur, quicquid accidit boni consulant, in bonum vertant. Non quid sed quemadmodum feras interest.

tunc appareo quantus sum quantus polleo cum quis possum patientia ostendo scio licet idem vis bonus sum facio ut durus atque difficilis non reformido neque de fatum queror quisquis accido bonus consulo in bonus verto non quis sed quemadmodum ferus intersum


Magis urgent saeva inexpertos, grave est tenerae cervici iugum. Ad suspicionem vulneris tiro pallescit, audacter veteranus cruorem suum spectat, qui scit se saepe vicisse post sanguinem. Hos itaque deus quos probat, quos amat, indurat, recognoscit, exercet ; eos autem quibus indulgere videtur, quibus parcere, molles Venturis malis servat. Erratis enim, si quem iudicatis exceptum. Veniet et ad illum diu felicem sua portio ; quisquis videtur dimissus esse, dilatus est. Quare deus optimum quemque aut mala valetudine aut luctu aut aliis incommodis afficit ?

magis urgeo saevus inexpertus gravis sum tener cervix iugum ad suspicio vulnus tiro pallesco audacter veteranus cruor suus specto qui scio sui saepe vinco post sanguis hic itaque deus qui probo qui amo induro recognosco exerceo is autem qui indulgeo video qui parco mollis venio malus servo erro enim si qui judico excipio venio et ad ille diu felix suus portio quisquis video dimitto sum differo sum quaris deus bonus quisque aut malus valetudo aut luctus aut alius incommodus afficio


Inter multa magnifica Demetri nostri et haec vox est, a qua recens sum ; sonat adhuc et vibrat in auribus meis : " Nihil," inquit, " mihi videtur infelicius eo, cui nihil umquam evenit adversi." Non licuit enim illi se experiri. Ut ex voto illi fluxerint omnia, ut ante votum, male tamen de illo dii iudicaverunt. Indignus visus est a quo vinceretur aliquando fortuna, quae ignavissimum quemque refugit, quasi dicat : " Quid ego istum mihi adversarium adsumam ? Statim arma submittet; non opus est in illum tota potentia mea, levi comminatione pelletur, non potest sustinere vultum meum. Alius circumspiciatur cum quo conferre possimus manum ; pudet congredi cum homine vinci parato.

inter multus magnificus demetrius noster et hic vox sum ab qui recens sum sono adhuc et vibro in auris meus nihil inquam ego video infelix is qui nihil umquam evenio adverro non licet enim ille sui experior ut ex veto ille fluo omnis ut ante voveo malus tamen de ille dius judico indignus video sum ab quo vinco aliquando fortuna qui ignavus quisque refugio quasi dico quis ego iste ego adversarius adsumo statim arma submittet non opus sum in ille totus potentia meus levis comminatio pello non possum sustineo vultus meus alius circumspicio cum quo confero possum manus pudeo congredior cum homo vinco paro


Omnes considera gentes in quibus Romana pax desinit. Germanos dico et quicquid circa Histrum vagarum gentium occursat. Perpetua illos hiemps, triste caelum premit, maligne solum sterile sustentat; imbrem culmo aut fronde defendunt, super durata glacie stagna persultant, in alimentum feras captant.

omnis considero gens in qui romanus pax desino germani dico et quisquis circa histrus vagaris gens occurso perpetuus ille hiems tristis caelum premo malignus solus sterilis sustento imber culmus aut frons defendo super duro glacies stagnum persulto in alimentum ferus capto


" Ignominiam iudicat gladiator cum inferiore componi et scit eum sine gloria vinci, qui sine periculo vincitur. Idem facit fortuna : fortissimos sibi pares quaerit, quosdam fastidio transit. Contumacissimum quemque et rectissimum aggreditur, adversus quem vim suam intendat: ignem experitur in Mucio, paupertatem in Fabricio, exilium in Rutilio, tormenta in Regulo, venenum in Socrate, mortem in Catone. Magnum exemplum nisi mala fortuna non invenit.

ignominia iudico gladiator cum inferus compono et scio is sine gloria vinco qui sine periculum vincio idem facio fortuna fortis sui par quaero quidam fastidium transeo contumax quisque et recingo aggredior adverro qui vis suus intendo ignis experior in mucius paupertas in fabricius exsilium in rutilius tormentum in regulus venenum in socrates mors in cato magnus exemplum nisi malus fortuna non invenio


Quod ad Catonem pertinet, satis dictum est summamque illi felicitatem contigisse consensus hominum fatebitur, quem sibi rerum natura delegit cum quo metuenda confideret. " Inimicitiae potentium graves sunt; opponatur simul Pompeio, Caesari, Crasso. Grave est a deterioribus honore anteiri; Vatinio postferatur. Grave est civilibus bellis interesse; toto terrarum orbe pro causa bona tam infeliciter quam pertinaciter militet. Grave est manus sibi afferre; faciat. Quid per haec consequar ? Ut omnes sciant non esse haec mala quibus ego dignum Catonem putavi."

qui ad cato pertineo satis dico sum summa ille felicitas contingo consentio homo fateor qui sui res natura deligo cum quo metuo confido inimicitia potens gravis sum oppono simul pompejus caesaris crassus gravis sum ab deterior honor anteeo vatinius postferatur gravis sum civilis bellum intersum totus terra orbis pro causa bonus tam infelicito quam pertinax milito gravis sum manus sui affero facio quis per hic consequor ut omnis scio non sum hic malus qui ego dignus cato puto


Magnus vir es ; sed unde scio, si tibi fortuna non dat facultatem exhibendae virtutis ? Descendisti ad Olympia, sed nemo praeter te ; coronam habes, victoriam non habes. Non gratulor tamquam viro forti, sed tanquam consulatum praeturamve adepto; honore auctus es.

magnus vir sum sed unde scio si tu fortuna non do facultas exhibeo virtus deescendo ad olympia sed nemo praeter tu corona habeo victoria non habeo non gratulor tamquam vir fortis sed tamquam consulatus praeturamve adepto honor augeo sum


Ne illa quidem quae videntur confusa et incerta, pluvias dico nubesque et elisorum fulminum iactus et incendia ruptis montium verticibus effusa, tremores labantis soli aliaque quae tumultuosa pars rerum circa terras movet, sine ratione, quamvis subita sint, accidunt, sed suas et illa causas habent non minus quam quae alienis locis conspecta miraculo sunt, ut in mediis fluctibus calentes aquae et nova insularum in vasto exsilientium mari spatia.

ne ille quidem qui video confundo et incertus pluvia dico nubo et elisor fulmen jacio et incendium rumpo mons vertex effundo tremor labo solus alius qui tumultuosus pars res circa terra moveo sine ratio quivis subeo sum accido sed suus et ille causa habeo non paruus quam qui alienus locus conspicio miraculum sum ut in medius fluctus caleo aqua et novo insularis in vasto exsilientium mare spatior


Athletas videmus, quibus virium cura est, eum fortissimis quibusque confligere et exigere ab is per quos certamini praeparantur, ut totis contra ipsos viribus utantur ; caedi se vexarique patiuntur et si non inveniunt singulos pares, pluribus simul obiciuntur. Marcet sine adversario virtus;

athleta video qui vis cura sum is fortis quisque confligo et exigo ab is per qui certamen praeparo ut totus contra ipse vis utor caedo sui vexo patior et si non invenio singuli par multus simul obicio marceo sine adversarius virtus


Vobis dedi bona certa, mansura, quanto magis versaverit aliquis et undique inspexerit, meliora maioraque : permisi vobis metuenda contemnere, cupiditates fastidire ; non fulgetis extrinsecus, bona vestra introrsus obversa sunt. Sic mundus exteriora contempsit spectaculo sui laetus. Intus omne posui bonum ; non egere felicitate felicitas vestra est.

tu do bonus certus maneo quantus magis versaverit aliquis et undique inspicio bonus magnus permitto tu metuo contemno cupiditas fastidio non fulgeo extrinsecus bonus vester introrsum obverso sum sic mundus exter contemno spectaculum suus laetus intus omnis pono bonus non ago felicitas felicitas vester sum


Democritus divitias proiecit onus illas bonae mentis existimans. Quid ergo miraris, si id deus bono viro accidere patitur quod vir bonus aliquando vult sibi accidere ? Filios amittunt viri boni; quidni, cum aliquando et occidant ? In exilium mittuntur; quidni, cum aliquando ipsi patriam non repetituri relinquant ? Occiduntur ; quidni, cum aliquando ipsi sibi manus afferant ? Quare quaedam dura patiuntur ? Ut alios pati doceant ;

democritus divitiae proicio onus ille bonus mens existimo quis ergo miror si is deus bonus vir accido patior qui vir bonus aliquando volo sui accido filius amitto vir bonus quis cum aliquando et occaedes in exsilium mitto quis cum aliquando ipse patria non repeto relinquo occaedes quis cum aliquando ipse sui manus affero quaris quidam durus patior ut alius patior doceo


Sic sunt nauticis corpora ferendo mari dura, agricolis manus tritae, ad excutienda tela militares lacerti valent, agilia Sunt membra cursoribus ; id in quoque solidissimum est quod exercuit. Ad contemnendam patientiam malorum animus patientia pervenit; quae quid in nobis efficere possit scies, si aspexeris quantum nationibus nudis et inopia fortioribus labor praestet.

sic sum nauticus corpus fero mare durus agricola manus tero ad excutio telum militaris lacertus valeo agilis sum membrum cursor is in quoque solidus sum qui exerceo ad contemno patientia malus animus patientia pervenio qui quis in nos efficio possum scio si aspicio quantus natio nudus et inopia fortis labor praesto


Non in alto latet spiritus nec utique ferro eruendus est ; non sunt vulnere penitus impresso scrutanda praecordia : in proximo mors est. Non certum ad hos ictus destinavi locum ; quacumque vis pervium est. Ipsum illud quod vocatur mori, quo anima discedit a corpore, brevius est quam ut sentiri tanta velocitas possit. Sive fauces nodus elisit, sive spiramentum aqua praeclusit, sive in caput lapsos subiacentis soli duritia comminuit, sive haustus ignis cursum animae remeantis interscidit ; quicquid est, properat. Ecquid erubescitis ? Quod tam cito fit, timetis diu ! "

non in altus lateo spiritus neque utique ferrum eruo sum non sum vulnus penitus imprimo scrutor praecordia in propior mors sum non certus ad hic iacio destino locus quicumque volo pervius sum ipse ille qui voco morior quo anima discedo ab corpus brevis sum quam ut sentio tantus velocitas possum sive fauces nodus elido sive spiramentum aqua praecludo sive in caput labor subjaceo solus duritia comminuo sive haurio ignis cursus anima remeo interscidit quisquis sum propero ecquis erubesco qui tam cito fio timeo diu


Hanc itaque rationem dii sequuntur in bonis viris quam in discipulis suis praeceptores, qui plus laboris ab is exigunt, in quibus certior spes est. Numquid tu invisos esse Lacedaemoniis liberos suos credis, quorum experiuntur indolem publice verberibus admotis ? Ipsi illos patres adhortantur, ut ictus flagellorum fortiter perferant, et laceros ac semianimes rogant, perseverent vulnera praebere vulne- ribus.

hic itaque ratio dius sequor in bonus vis quam in discipulis suus praeceptor qui multus labor ab is exigo in qui certus spes sum numquid tu invideo sum lacedaemonius liber suus credo qui experior indoles publicus verber admoueo ipse ille pater adhortor ut iacio flagellum fortis perfero et lacer atque semianimis rogo persevero vulnero praebeo vulne ribus


Quaesisti a me, Lucili, quid ita, si providentia mundus regeretur, multa bonis viris mala acciderent. Hoc commodius in contextu operis redderetur, cum praeesse universis providentiam probaremus et interesse nobis deum ; sed quoniam a toto particulam revelli placet et unam contradictionem manente lite integra solvere, faciam rem non difficilem, causam deorum agam.

quaero ab ego lucilis quis ita si provideo mundus rego multus bonus vis malus accido hic commodus in contexo opus reddo cum praesum universus providentia probo et intersum nos deus sed quoniam ab totus particula revello placeo et unus contradictio maneo lis integer solvo facio res non difficilis causa deus ago


Ecce spectaculum dignum ad quod respiciat intentus operi suo deus, ecce par deo dignum, vir fortis cum fortuna mala compositus, utique si et provocavit. Non video, inquam, quid habeat in terris Iuppiter pulchrius, si eo convertere animum velit, quam ut spectet Catonem iam partibus non semel fractis stantem nihilo minus inter ruinas publicas rectum.

ecce spectaculum dignus ad qui respicio intendo operio suus deus ecce par deus dignus vir fortis cum fortuna malus compono utique si et provoco non video inquam quis habeo in terra iuppiter pulcher si is converto animus volo quam ut specto cato iam pars non semel frango sto nihilum paruus inter ruina publicus recingo


Fata nos ducunt et quantum cuique temporis restat prima nascentium hora disposuit. Causa pendet ex causa, privata ac publica longus ordo rerum trahit. Ideo fortiter Omne patiendum est, quia non, ut putamus, incidunt cuncta sed veniunt. Olim constitutum est quid gaudeas, quid fleas, et quamvis magna videatur varietate singulorum vita distingui, summa in unum venit; accipimus peritura perituri. Quid itaque indignamur ?

fatum nos duco et quantus quisque tempus resto primus nasco hora dispono causa pendeo ex causa privo atque publicus longus ordo res traho ideo fortis omnis patior sum quia non ut puto incido cunctus sed venio olim constituo sum quis gaudeo quis fleo et quivis magnus video varietas singulus vito distinguo summus in unus venio accipio pereo pereo quis itaque indignor


Difficillimum ex omnibus quae proposui videtur quod primum dixi, pro ipsis esse quibus e veniunt ista quae horremus ac tremimus. " Pro ipsis est," inquis, " in exilium proici, in egestatem deduci, liberos coniugem ecferre, ignominia affici, debilitari ? " Si miraris haec pro aliquo esse, miraberis quosdam ferro et igne curari nec minus fame ac siti. Sed si cogitaveris tecum remedii causa quibusdam et radi ossa et legi et extrahi venas et quaedam amputari membra quae sine totius pernicie corporis haerere non poterant, hoc quoque patieris probari tibi, quaedam incommoda pro is esse quibus accidunt, tam me hercules quam quaedam quae laudantur atque appetuntur contra eos esse quos delectaverunt, simillima cruditatibus ebrietatibusque et ceteris quae necant per voluptatem.

difficilis ex omnis qui propono video qui primus dico pro ipse sum qui e venio iste qui horreo atque tremo pro ipse sum inquam in exsilium proicio in egestas deduco liber coniunx ecferre ignominia afficio debilitaris si miror hic pro aliquis sum miro quidam ferrum et ignis curaris neque paruus fames atque sitis sed si cogito tu remedium causa quidam et rado os et lego et extraho vena et quidam amputaris membrum qui sine totus pernicies corpus haereo non possum hic quoque patior probaris tu quidam incommodus pro is sum qui accido tam ego herculis quam quidam qui laudo atque appeto contra is sum qui delecto similis cruditas ebrietas et ceterus qui neco per voluptas


Detestabilis erit caecitas, si nemo oculos perdiderit, nisi cui eruendi sunt : itaque careant luce Appius et Metellus. Non sunt divitiae bonum ; itaque habeat illas et Elius leno, ut homines pecuniam, cum in templis consecraverint, videant et in fornice. Nullo modo magis potest deus concupita traducere, quam si illa ad turpissimos defert, ab optimis abigit.

detestabilis sum caecitas si nemo oculus perdo nisi qui eruo sum itaque careo lux appius et metellus non sum divitiae bonus itaque habeo ille et elius leno ut homo pecunia cum in templum consecraverint video et in fornix nullus modo magis possum deus concupio traduco quam si ille ad turpis defero ab bonus abigo


Infelix est Fabricius, quod rus suum, quantum a re publica vacavit, fodit ? Quod bellum tam eum Pyrrho quam eum divitiis gerit ? Quod ad focum cenat illas ipsas radices et herbas quas in repurgando agro triumphalis senex vulsit ? Quid ergo ? Felicior esset, si in ventrem suum longinqui litoris pisces et peregrina aucupia congereret, si conchylis superi atque inferi maris pigritiam stomachi nausiantis erigeret, si ingenti pomorum strue cingeret primae formae feras, captas multa caede venantium ?

infelix sum fabricius qui rus suus quantus ab res publicus vaco fodio qui bellum tam is pyrrhus quam is divitiae gero qui ad focus ceno ille ipse radix et herba qui in repurgo ager triumphal senex vello quis ergo felix sum si in venter suus longinquus litor piscis et peregrinus aucupium congero si conchylis superi atque inferus mare pigritia stomachus nausiantis erigo si ingens pomum struo cingo primus forma ferus capio multus caedes venor


Infelix est Rutilius, quod qui illum damnaverunt causam dicent omnibus saeculis ? Quod aequiore animo passus est se patriae eripi quam sibi exilium ? Quod Sullae dictatori solus aliquid negavit et revocatus tantum non retro cessit et longius fugit ? " Viderint," inquit, " isti quos Romae deprehendit felicitas tua. Videant largum in foro sanguinem et supra Servilianum lacum (id enim proscriptionis Sullanae spoliarium est) senatorum capita et passim vagantis per urbem percussorum greges et multa milia civium Romanorum uno loco post fidem, immo per ipsam fidem trucidata ; videant ista qui exulare non possunt." Quid ergo ?

infelix sum rutilus qui qui ille damno causa dico omnis saeculis qui aequus animus patior sum sui patria eripio quam sui exsilium qui sulla dictator solus aliquis nego et revoco tantus non retro cedo et longus fugio video inquam iste qui roma deprehendo felicitas tuus video largus in forum sanguis et supra servilianum lacus is enim proscriptio sullanus spoliarium sum senator caput et passim vago per urbs percussor grex et multus mille civis romanus unus locus post fides immo per ipse fides trucido video iste qui exularis non possum quis ergo


Sed iam procedente oratione ostendam, quam non sint quae videntur mala. Nunc illud dico, ista quae tu vocas aspera, quae adversa et abominanda, primum pro ipsis esse quibus accidunt, deinde pro universis, quorum maior diis cura quam singulorum est, post hoc volentibus accidere ac dignos malo esse, si nolint. His adiciam fato ista sic et recte eadem lege bonis evenire qua sunt boni. Persuadebo deinde tibi, ne umquam boni viri miserearis; potest enim miser dici, non potest esse.

sed iam procedo oratio ostendo quam non sum qui video malus nunc ille dico iste qui tu voco asper qui adverso et abominor primus pro ipse sum qui accido deinde pro universus qui magnus diuus cura quam singulus sum post hic volo accido atque dignus malus sum si nolo hic adicio fatum iste sic et rectus idem lex bonus evenio qui sum bonus persuadeo deinde tu ne umquam bonus vir miserearis possum enim miser dico non possum sum


Feliciorem ergo tu Maecenatem putas, cui amoribus anxio et morosae uxoris cotidiana repudia deflenti somnus per symphoniarum cantum ex longinquo lene resonantium quaeritur ? Mero se licet sopiat et aquarum fragoribus avocet et mille voluptatibus mentem anxiam fallat, tam vigilabit in pluma quam ille in cruce ; sed illi solacium est pro honesto dura tolerare et ad causam a patientia respicit, hunc voluptatibus marcidum et felicitate nimia laborantem magis his quae patitur vexat causa patiendi.

felix ergo tu maecenas puto qui amor anxius et morosus uxor cottidianus repudio defleo somnus per symphoniaris cano ex longinquus lenis resono quaero merus sui licet sopio et aqua fragor avoco et mille voluptas mens anxius fallo tam vigilo in pluma quam ille in crux sed ille solacium sum pro honestus durus tolero et ad causa ab patientia respicio hic voluptas marcidus et felicitas nimius laboro magis hic qui patior vexo causa patior


Felix est L. Sulla, quod illi descendenti ad forum gladio summovetur, quod capita sibi consularium virorum patitur ostendi et pretium caedis per quaestorem ac tabulas publicas numerat ? Et haec omnia facit ille, ille qui legem Corneliam tulit !

felix sum l sulla qui ille descendo ad forum gladius summoveo qui caput sui consularis vir patior ostendo et pretium caedes per quaestor atque tabula publicus numero et hic omnis facio ille ille qui lex cornelius fero


Non vides quanto aliter patres, aliter matres indulgeant ? Illi excitari iubent liberos ad studia obeunda mature, feriatis quoque diebus non patiuntur esse otiosos et sudorem illis et interdum lacrimas excutiunt; at matres fovere in sinu, continere in umbra volunt, numquam contristari, numquam flere, num- quam laborare.

non video quantus aliter pater aliter mater indulgeo ille excito iubeo liber ad studium obeo maturus ferior quoque dies non patior sum otiosus et sudor ille et interdum lacrima excutio at mater foveo in sinus contineo in umbra volo numquam contristaris numquam fleo num quam laboro


In gratiam te reducam cum diis adversus optimos optimis. Neque enim rerum natura patitur ut umquam bona bonis noceant ; inter bonos viros ac deos amicitia est conciliante virtute. Amicitiam dico ? Immo etiam necessitudo et similitudo, quoniam quidem bonus tempore tantum a deo differt, discipulus eius aemulatorque et vera progenies, quam parens ille magnificus, virtutum non lenis exactor, sicut severi patres, durius educat.

in gratia tu reduco cum diuus adverro bonus bonus neque enim res natura patior ut umquam bonus bonus noceo inter bonus vir atque deus amicitia sum concilio virtus amicitia dico immo etiam necessitudo et similitudo quoniam quidem bonus tempus tantus ab deus differo discipulus is aemulator et verus progenies quam parens ille magnificus virtus non lenis exactor sicut severus pater durus educo


Itaque cum videris bonos viros acceptosque diis laborare, sudare, per arduum escendere, malos autem lascivire et voluptatibus fluere, cogita filiorum nos modestia delectari, vernularum licentia, illos disciplina tristiori contineri, horum ali audaciam. Idem tibi de deo liqueat. Bonum virum in deliciis non habet, experitur, indurat, sibi illum parat.

itaque cum video bonus vir accipio diuus laboro sudaris per arduus escendo malus autem lascivire et voluptas fluo cogito filius nos modestia delectaris vernularis licentia ille disciplina tristis contineo hic al audacia idem tu de deus liqueo bonus vir in deliciae non habeo experior induro sui ille paro


" Quare tamen bonis viris patitur aliquid mali deus fieri ? " Ille vero non patitur. Omnia mala ab illis removit, scelera et flagitia et cogitationes improbas et avida consilia et libidinem caecam et alieno imminentem avaritiam ; ipsos tuetur ac vindicat : numquid hoc quoque aliquis a deo exigit, ut bonorum virorum etiam sarcinas servet ? Remittunt ipsi hanc deo curam: externa contemnunt.

quaris tamen bonus vis patior aliquis malus deus fio ille verus non patior omnis malus ab ille removeo scelus et flagitium et cogitatio improbus et avidus consilium et libido caecus et alienus immineo avaritia ipse tueor atque vindico numquid hic quoque aliquis ab deus exigo ut bonus vir etiam sarcina servo remitto ipse hic deus cura externus contemno


Quid ergo est ? Maluissem offerre quam tradere. Quid opus fuit auferre ? Accipere potuistis ; sed ne nunc quidem auferetis, quia nihil eripitur nisi retinenti." Nihil cogor, nihil patior invitus nec servio deo sed assentior, eo quidem magis, quod scio omnia certa et in aeternum dicta lege decurrere.

quis ergo sum malo offero quam trado quis opus sum aufero accipio possum sed ne nunc quidem aufero quia nihil eripio nisi retineo nihil cogo nihil patior invitus neque servio deus sed assentior is quidem magis qui scio omnis certus et in aeternus dictum lex decurro


Isti quos pro felicibus aspicis, si non qua occurrunt sed qua latent videris, miseri sunt, sordidi, turpes, ad similitudinem parietum suorum extrinsecus culti; non est ista solida et sincera felicitas ; crusta est et quidem tenuis. Itaque dum illis licet stare et ad arbitrium suum ostendi, nitent et imponunt ; cum aliquid incidit quod disturbet ac detegat, tunc apparet quantum altae ac verae foeditatis alienus splendor absconderit.

iste qui pro felix aspicio si non qui occurro sed qui lateo video miser sum sordidus turpis ad similitudo paries suus extrinsecus colo non sum iste solidus et sincerus felicitas crusta sum et quidem tenuis itaque dum ille licet sto et ad arbitrium suus ostendo niteo et impono cum aliquis incido qui disturbo atque detego tunc appareo quantus alo atque verus foeditas alienus splendor abscondo


" At iniquum est virum bonum debilitari aut configi aut alligari, malos integris corporibus solutos ac delicatos incedere." Quid porro ? Non est iniquum fortes viros arma sumere et in castris pernoctare et pro vallo obligatis stare vulneribus, interim in urbe securos esse percisos et professos impudicitiam ? Quid porro ? Non est iniquum no- bilissimas virgines ad sacra facienda noctibus excitari, altissimo somno inquinatas frui ?

at iniquus sum vir bonus debilitaris aut configo aut alligaris malus integer corpus solvo atque delicatus incedo quis porro non sum iniquus fortis vir arma sumo et in castrum pernoctaris et pro vallo obligo sto vulnus interim in urbs securus sum percisos et profiteor impudicitia quis porro non sum iniquus no bilissimas virgo ad sacer facio nox excito alo somnus inquino fruor


Inde crediderim fuisse parum certum et efficax vulnus ; non fuit diis immortalibus satis spectare Catonem semel. Retenta ac revocata virtus est, ut in difficiliore parte se ostenderet ; non enim tam magno animo mors initur quam repetitur. Quidni libenter spectarent alumnum suum tam claro ac memorabili exitu evadentem ? Mors illos consecrat, quorum exitum et qui timent laudant.

indus credo sum parum certus et efficax vulnus non sum diuus immortalis satis specto cato semel retineo atque revoco virtus sum ut in difficilis pars sui ostendo non enim tam magnus animus mors ineo quam repeto quis libet specto alumnus suus tam clarus atque memorabilis exeo evadentem mors ille consecro qui exitus et qui timeo laudo


Ante omnia cavi, ne quid vos teneret invitos ; patet exitus. Si pugnare non vultis, licet fugere. Ideo ex omnibus rebus quas esse vobis necessarias volui nihil feci facilius quam mori. Prono animam loco posui ; trahitur, adtendite modo et videbitis quam brevis ad libertatem et quam expedita ducat via. Non tam longas in exitu vobis quam intrantibus moras posui ; alioqui magnum in vos regnum fortuna tenuisset, si homo tam tarde moreretur quam nascitur.

ante omnis caveo ne quis tu teneo invitus pateo exitus si pugno non volo licet fugio ideo ex omnis res qui sum tu necessaria volo nihil facio facilis quam morior pronus anima locus pono traho adtendo modo et video quam brevis ad libertas et quam expedio duco via non tam longus in exeo tu quam intro mora pono alioqui magnus in tu regnum fortuna teneo si homo tam tardus morior quam nascor


Quid querimur ? Ad hoc parti sumus. Utatur ut vult suis natura corporibus ; nos laeti ad omnia et fortes cogitemus nihil perire de nostro. Quid est boni viri ? Praebere se fato. Grande solacium est cum universo rapi; quicquid est quod nos sic vivere, sic mori iussit, eadem necessitate et deos alligat. Irrevocabilis humana pariter ac divina cursus vehit. Ille ipse omnium conditor et rector scripsit quidem fata, sed sequitur ; semper paret, semel iussit.

quis queror ad hic pario sum uto ut volo suus natura corpus nos laetus ad omnis et fortis cogito nihil pereo de noster quis sum bonus vir praebeo sui fatum grandis solacium sum cum universus rapio quisquis sum qui nos sic vivo sic morior iubeo idem necessitas et deus alligo irrevocabilis humanus pariter atque divino curro veho ille ipse omnis conditor et rector scribo quidem fatum sed sequor semper pareo semel iubeo


Patrium deus habet adversus bonos viros animum et illos fortiter amat et " Operibus," inquit, " doloribus, damnis exagitentur, ut verum colligant robur." Languent per inertiam saginata nec labore tantum sed motu et ipso sui onere deficiunt. Non fert ullum ictum inlaesa felicitas ; at cui assidua fuit cum incommodis suis rixa, callum per iniurias duxit nec ulli malo cedit sed etiam si cecidit de genu pugnat.

patrius deus habeo adverro bonus vir animus et ille fortis amo et opus inquam dolor damnum exagito ut verus colligo robur langueo per inertia sagino neque labor tantus sed motus et ipse suus onus deficio non fero ullus ictus illaesus felicitas at qui assiduus sum cum incommodus suus rixo callus per injuria duco neque ullus malus cedo sed etiam si cado de genu pugno


" Quare multa bonis viris adversa eveniunt ? " Nihil accidere bono viro mali potest ; non miscentur contraria. Quemadmodum tot amnes, tantum superne deiectorum imbrium, tanta medicatorum vis fontium non mutant saporem maris, ne remittunt quidem, ita adversarum impetus rerum viri fortis non vertit ani- mum. Manet in statu et quicquid evenit in suum colorem trahit ; est enim omnibus externis potentior.

quaris multus bonus vis adverso evenio nihil accido bonus vir malus possum non misceo contrarius quemadmodum tot amnis tantus supernus deiector imbrium tantus medicator volo fons non muto sapor mare ne remitto quidem ita adversaris impetus res vir fortis non verto anus mum maneo in status et quisquis evenio in suus color traho sum enim omnis externus possum


Infelix est Mucius, quod dextra ignes hostium premit et ipse a se exigit erroris sui poenas ? Quod regem, quem armata manu non potuit, exusta fugat ? Quid ergo ? Felicior esset, si in sinu amicae foveret manum ?

infelix sum mucius qui dextera ignis hostis premo et ipse ab sui exigo error suus poena qui rex qui armo manus non possum exuro fugo quis ergo felix sum si in sinus amica foveo manus


Ignis aurum probat, miseria fortes viros. Vide quam alte escendere debeat virtus ; scies illi non per secura vadendum : Ardua prima via est et quam vix mane recentes enituntur equi; medio est altissima caelo, unde mare et terras ipsi mihi saepe videre sit timor et pavida trepidet formidine pectus, ultima prona via est et eget moderamine certo ; tunc etiam quae me subiectis excipit undis, ne ferar in praeceps. Tethys solet ima vereri.

ignis aurum probo miseria fortis vir video quam altus escendo debeo virtus scio ille non per securus vado arduus primus via sum et quam vix mane recens enitor equus medium sum alo caelum unde mare et terra ipse ego saepe video sum timor et pavidus trepido formido pectus ulter pronus via sum et egeo moderamen certus tunc etiam qui ego subjectus excipio unda ne fero in praeceps tethys soleo imus vereor


nati sunt in exemplar. Puta itaque deum dicere : " Quid habetis quod de me queri possitis, vos, quibus recta placuerunt ? Aliis bona falsa circumdedi et animos inanes velut longo fallacique somnio lusi. Auro illos et argento et ebore adornavi, intus boni nihil est.

nascor sum in exemplar puta itaque deus dico quis habeo qui de ego queror possum tu qui recta placeo alius bonus fallo circumdo et animus inanis velut longus fallax somnio ludo aurum ille et argentum et ebur adorno intus bonus nihil sum


Item dicere et bono viro possum, si illi nullam occasionem difficilior casus dedit in qua una vim animi sui ostenderet : “Miserum te iudico, quod numquam fuisti miser. Transisti sine adversario vitam ; nemo sciet quid potueris, ne tu quidem ipse.” Opus est enim ad notitiam sui experimento ; quid quisque posset nisi temptando non didicit. Itaque quidam ipsi ultro se cessantibus malis obtulerunt et virtuti iturae in obscurum occasionem per quam enitesceret quaesierunt.

item dico et bonus vir possum si ille nullus occasio difficilis casus do in qui unus vis animus suus ostendo miser tu judico qui numquam sum miser transeo sine adversarius vita nemo scio quis possum ne tu quidem ipse opus sum enim ad notitia suus experimentum quis quisque possum nisi tento non disco itaque quidam ipse ultro sui cesso malus offertor et virtus eo in obscurus occasio per quam enitesco quaero


' At multa incidunt tristia, horrenda, dura toleratu.' Quia non poteram vos istis subducere, animos vestros adversus omnia armavi ; ferte fortiter. Hoc est quo deum antecedatis ; ille extra patientiam malorum est, vos supra patientiam. Contemnite paupertatem; nemo tam pauper vivit quam natus est. Contemnite dolorem; aut solvetur aut solvet. Contemnite mortem; quae vos aut finit aut transfert. Contemnite for- tunam ; nullum illi telum quo feriret animum dedi.

at multus incido tristis horreo durus tolero quia non possum tu iste subduco animus vester adverro omnis armo fero fortis hic sum quo deus antecedo ille extra patientia malus sum tu supra patientia contemno paupertas nemo tam pauper vivo quam nascor sum contemno dolor aut solvo aut solvo contemno mors qui tu aut finio aut transfero contemno for tunam nullus ille telis quo ferio animus do


Adice nunc, quod pro omnibus est optimum quemque, ut ita dicam, militare et edere operas. Hoc est propositum deo quod sapienti viro, ostendere haec quae vulgus appetit, quae reformidat, nec bona esse nec mala ; apparebit autem bona esse, si illa non nisi bonis viris tribu erit, et mala esse, si tantum malis irrogaverit.

adicio nunc qui pro omnis sum bonus quisque ut ita dico militaris et edo opera hic sum propono deus qui sapio vir ostendo hic qui vulgus appeto qui reformido neque bonus sum neque malus appareo autem bonus sum si ille non nisi bonus vis tribus sum et malus sum si tantus malus irrogaverit


Nolite, obsecro vos, expavescere ista, quae dii immortales velut stimulos admovent animis : calamitas virtutis occasio est. Illos merito quis dixerit miseros qui nimia felicitate torpescunt, quos velut in mari lento tranquillitas iners detinet ; quicquid illis inciderit, novum veniet.

nolo obsecro tu expavesco iste qui dius immortalis velut stimulus admoveo animus calamitas virtus occasio sum ille mereo quis dico miser qui nimius felicitas torpesco qui velut in mare lentus tranquillitas iners detineo quisquis ille incido novus venio


Prosperae res et in plebem ac vilia ingenia deveniunt ; at calamitates terroresque mortalium sub iugum mittere proprium magni viri est. Semper vero esse felicem et sine morsu animi transire vitam igno- rare est rerum naturae alteram partem.

prosper res et in plebs atque vilis ingenium devenio at calamitas terror mortalis sub iugum mitto proprius magnus vir sum semper verus sum felix et sine morsus animus transeo vita igno raris sum res natura alter pars


Ipsis, inquam, deus consulit, quos esse quam honestissimos cupit, quotiens illis materiam praebet aliquid animose fortiterque faciendi, ad quam rem opus est aliqua rerum difficultate. Gubernatorem in tempestate, in acie militem intellegas. Unde possum scire quantum adversus paupertatem tibi animi sit, si divitiis diffluis ? Unde possum scire quantum adversus ignominiam et infamiam odiumque populare constantiae habeas, si inter plausus senescis, si te inexpugnabilis et in- clinatione quadam mentium pronus favor sequitur ? Unde scio quam aequo animo laturus sis orbitatem, si quoscumque sustulisti vides ? Audivi te, cum alios consolareris : tunc conspexissem, si te ipse consolatus esses, si te ipse dolere vetuisses.

ipse inquam deus consulo qui sum quam honestus cupio quotiens ille materia praebeo aliquis animosus fortis facio ad quam res opus sum aliqui res difficultas gubernator in tempestas in acies miles intellego unde possum scio quantus adverro paupertas tu animus sum si divitiae diffluo unde possum scio quantus adverro ignominia et infamia odium popularis constantia habeo si inter plaudo senesco si tu inexpugnabilis et in clinatio quidam mens pronus favor sequor unde scio quam aequus animus fero sum orbitas si quicumque tollo video audio tu cum alius consolo tunc conspicio si tu ipse consolo sum si tu ipse doleo veto


Quanto magis huic invidendum est quam illis quibus gemma ministratur, quibus exoletus omnia pati doctus exsectae virilitatis aut dubiae suspensam auro nivem diluit ! Hi quicquid biberunt vomitu remetientur tristes et bilem suam regustantes, at ille venenum laetus et libens hauriet.

quantus magis hic invideo sum quam ille qui gemma ministro qui exoletus omnis patior doceo exseco virilitas aut dubius suspendo aurum nix diluo hic quisquis bibo vomo remetior tristis et bilis suus regusto at ille venenum laetus et libet haurio


Liquet mihi cum magno spectasse gaudio deos, dum ille vir, acerrimus sui vindex, alienae saluti consulit et instruit discedendum fugam, dum studia etiam nocte ultima tractat, dum gladium sacro pectori infigit, dum viscera spargit et illam sanctissimam animam indignamque quae ferro contaminaretur manu educit.

liquo ego cum magnus specto gaudium deus dum ille vir acer suus vindex alienus salus consulo et instruo discedo fuga dum studium etiam nox ulter tracto dum gladius sacro pector infigo dum viscera spargo et ille sancio anima indignus qui ferrum contamino manus educo


Hanc quoque animosam Demetri fortissimi viri vocem audisse me memini: " Hoc unum," inquit, " de vobis, di immortales, queri possum, quod non ante mihi notam voluntatem vestram fecistis ; prior enim ad ista venissem, ad quae nunc vocatus adsum. Vultis liberos sumere ? vobis illos sustuli. Vultis aliquam partem corporis ? sumite ; non magnam rem promitto, cito totum relinquam. Vultis spiritum ? quidni ? nullam moram faciam, quo minus recipiatis quod dedistis. A volente feretis quicquid petieritis.

hic quoque animosus demetrius fortis vir voco audio ego memini hic unus inquam de tu deus immortalis queror possum qui non ante ego nota voluntas vester facio prior enim ad iste venio ad qui nunc voco adsum volo liber sumo tu ille tollo volo aliqui pars corpus sumo non magnus res promitto cito totus relinquo volo spiritus quis nullus mora facio quo paruus recipio qui do ab volo fero quisquis peto


Male tractatum Socratem iudicas, quod illam potionem publice mixtam non aliter quam medicamentum immortalitatis obduxit et de morte disputavit usque ad ipsam ? Male cum illo actum est, quod gelatus est sanguis ac paulatim frigore inducto venarum vigor constitit ?

mal tractas socrates iudico qui ille potio publicus misceo non aliter quam medicamentum immortalitas obduco et de mors disputo usque ad ipse mal cum ille ago sum qui gelo sum sanguis atque paulatim frigor induco venaris vigor consto


Miraris tu, si deus ille bonorum amantissimus, qui illos quam optimos esse atque excellentissimos vult, fortunam illis cum qua exerceantur adsignat ? Ego vero non miror, si aliquando impetum capiunt spectandi magnos viros conluctantis cum aliqua calamitate.

miror tu si deus ille bonus amo qui ille quam bonus sum atque excello volo fortuna ille cum qui exerceo adsigno ego verus non miro si aliquando impetus capio specto magnus vir conluctor cum aliqui calamitas


" Licet," inquit, "omnia in unius dicionem concesserint, custodiantur legionibus terrae, classibus maria, Caesarianus portas miles obsideat ; Cato qua exeat habet ; una manu latam libertati viam faciet. Ferrum istud, etiam civili bello purum et innoxium, bonas tandem ac nobiles edet operas : libertatem, quam patriae non potuit, Catoni dabit. Aggredere, anime, diu meditatum opus, eripe te rebus humanis. Iam Petreius et Iuba concucurrerunt iacentque alter alterius manu caesi. Fortis et egregia fati conventio, sed quae non deceat magnitudinem nostram ; tam turpe est Catoni mortem ab ullo petere quam vitam."

licet inquam omnis in unus dicio concedo custodio legio terra classis mare caesarianus porta miles obsideat cato qui exeo habeo unus manus fero libertas via facio ferrum iste etiam civilis bellum purus et innoxius bonus tandem atque nobilis edo opera libertas quam patria non possum cato do aggredio animus diu meditas opus eripio tu res humanus iam petreius et juba concurro jaceo alter alter manus caedo fortis et egregius fatum conventio sed qui non decet magnitudo noster tam turpis sum cato mors ab ullus peto quam vita


Supervacuum est in praesentia ostendere non sine aliquo custode tantum opus stare nec hunc siderum coetum discursumque fortuiti impetus esse, et quae casus incitat saepe turbari et cito arietare, hanc inoffensam velocitatem procedere aeternae legis imperio tantum rerum terra marique gestantem, tantum clarissimorum luminum et ex disposito relucentium ; non esse materiae errantis hunc ordinem nec quae temere coierunt tanta arte pendere, ut terrarum gravissimum pondus sedeat immotum et circa se properantis caeli fugam spectet, ut infusa vallibus maria molliant terras nec ullum incrementum fluminum sentiant, ut ex minimis seminibus nascantur ingentia.

supervacuus sum in praesens ostendo non sine aliquis custos tantus opus sto neque hic sidus coitus discursus fortuitus impetus sum et qui casus incito saepe turbaris et cito arietaris hic inoffensus velocitas procedo aeternus lex imperium tantus res terra mare gesto tantus clarus lumen et ex dispono reluceo non sum materia erro hic ordo neque qui temere coeo tantus ars pendeo ut terra gravis pondus sedeo immotus et circa sui propero caelum fuga specto ut infundo valles mare mollio terra neque ullus incrementum flumen sentio ut ex paruus semen nasco ingens


Miseri tibi videntur ? Nihil miserum est quod in naturam consuetudo perduxit; paulatim enim voluptati sunt quae necessitate coeperunt. Nulla illis domicilia nullaeque sedes sunt nisi quas lassitudo in diem posuit ; vilis et hic quaerendus manu victus, horrenda iniquitas caeli, intecta corpora ; hoc quod tibi calamitas videtur tot gentium vita est ! Quid miraris bonos viros, ut confirmentur, concuti ?

miser tu video nihil miser sum qui in natura consuetudo perduco paulatim enim voluptas sum qui necessitas coepio nullus ille domicilium nullus sedes sum nisi qui lassitudo in dies pono vilis et hic quaero manus vinco horreo iniquitas caelum intego corpus hic qui tu calamitas video tot gens vito sum quis miror bonus vir ut confirmo concutio