Excerpta Controversiae

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Dementiae sit actio. Qui habebat duos filios duxit uxorem. alter ex adolescentibus cum aegrotaret et in ultimis esset, medici dixerunt animi uitium esse. intrauit ad filium stricto gladio pater, rogauit ut indicaret sibi causam. ait amari a se nouercam. cessit illi uxore sua pater. ab altero accusatur dementiae. Audite rem nouam: fratrem crudelem, nouercam misericordem. Insanus sum, quia aliquis meo beneficio sanus est. Tradidi illi uxorem; sed eripueram. “Testor, inquid, praesides pietatis deos, amare antequam duceres coepi.” Ita tu iniuriam uocas quod fratrem habes, non habes nouercam? Transii praeter istius oculos cum ferro; gladium mihi nemo nisi aeger extorsit. Patri qui periculum filii morientis sustinere non potuit, ignoscendum in qualicumque facto est. Pars altera. Alter lenocinio curauit, alter parricidio conualuit. Quid? hoc adulterium non putas quod marito conciliante committitur? Nescio furiosius uxorem duxerit, an habuerit, an dimiserit, an conlocarit. Quam demens est cui adulterium pro beneficio imputatum est! Strinxit gladium maritus, non ut uindicaret adulterium, sed ut faceret. Mori potius debuit frater quam sanari turpiter. quid enim si matrem, si sororem concupisset? Quaedam remedia grauiora ipsis periculis sunt. Omnia inter priuignum et nouercam conposita; simulatum morbum et derisum mimo turpissimo patrem.

dementia sum actium qui habeo duo filius duco uxor alter ex adolesco cum aegroto et in ulter sum medicus dico animus uitium sum intro ad filius stringo gladius pater rogo ut indico sui causa aio amo ab sui noverca cedo ille uxor suus pater ab alter accuso dementia audio res nouus frater crudelis noverca misericordem insanus sum quia aliquis meus beneficium sanus sum trado ille uxor sed eripio testo inquid praesideo pietas deus amo antequam duco coepio ita tu iniuria uoco qui frater habeo non habeo noverca transeo praeter iste oculus cum ferrum gladius ego nemo nisi aeger extorqueo pater qui periculum filius morior sustineo non possum ignosco in qualiscumque facio sum pars alter alter lenocinium curo alter parricidium conualesco quis hic adulterium non puto qui marito concilio committo nescio furiosus uxor duco an habeo an dimitto an conloco quam demens sum qui adulterium pro beneficium imputas sum stringo gladius maritus non ut vindico adulterium sed ut facio morior potis debeo frater quam sanaris turpis quis enim si mater si soror concupio quidam remedio grauis ipse periculum sum omnis inter priuignus et noverca compositum simulo morbus et derideo mimus turpis pater


Abdicauit quidam filium; abdicatus se contulit ad meretricem et ex ea sustulit filium. aeger ad patrem misit: cum uenisset, commendauit ei filium et decessit. pater post mortem illius in adoptionem recepit nepotem. accusatur ab altero filio dementiae. Dementia in me noui generis arguitur: sanus eram, si non agnoscerem meos. Exspectabam ut aliquis pro abdicato rogaret: nemo audebat propinquorum fratre cessante. Deficientis spiritus in aduentum meum sustinebatur. Intraui; iam cadentes oculos ad meum nomen erexit fugientemque animam retinuit. in sinu meo et filium et animam deposuit. Nuntiatum est mihi in ultimis esse filium, nec hoc a fratre. Pars altera. Pater istius incertus est: bene cum isto ageretur, si et mater. Incidit in meretricem inter cetera mala et fecundam. Mulier nescio an aduersus patrem iniuriosior quod abstulisti illi heredem an quod dedisti. Adoptauit eius filium propter quam eiecerat suum.

abdico quidam filius abdico sui confero ad meretrix et ex is tollo filius aeger ad pater mitto cum uenio commendo is filius et decedo pater post mors ille in adoptio recipio nepos accuso ab alter filius dementia dementia in ego nouus genus arguo sanus sum si non agnosco meus exspecto ut aliquis pro abdico rogo nemo audeo propinquus frater cesso deficio spiritus in aduentus meus sustineo intro iam cado oculus ad meus nomen erigo fugio anima retineo in sinus meus et filius et anima depono nuntio sum ego in ulter sum filius neque hic ab frater pars alter pater iste incertus sum bene cum iste ago si et mater incido in meretrix inter ceterus malus et fecundus mulier nescio an aduersus pater injuriosus qui aufero ille heres an qui do adopto is filius propter quam eicio suus


uni illi proderat excuti; melius semper fortuna quam cura de illo merebat. Numquam tamen haec felicitas illi persuasit neglegentiam. Vno die priuatas plures agebat et ita ut alteram ante meridiem ageret, alteram post meridiem; publicam uero numquam amplius quam unam uno die. Nec tamen scio quem reum illi defendere nisi se contigerit: adeo nusquam rerum ullam materiam dicendi nisi in periculis suis habuit.

unus ille prosum excutio bonus semper fortuna quam cura de ille mereo numquam tamen hic felicitas ille persuadeo neglegentia vnus dies privo multus ago et ita ut alter ante meridio ago alter post meridio publicus uerus numquam amplus quam unus unus dies neque tamen scio qui reus ille defendo nisi sui contingo adeo nusquam res ullus materia dico nisi in periculum suus habeo


Magistratus de confessa sumat supplicium. Amisso quaedam uiro cum duobus liberis, suspendit se. incidit ei laqueum tertius filius. illa, cum sacrilegio facto sacrilegus quaereretur, dixit magistratui se fecisse sacrilegium. uult magistratus tamquam de confessa supplicium sumere; filius contradicit. Facio, iudices, in foro quod domi feci: matrem mori prohibeo. Quomodo, inquid, fecisti? quo loco quae sustuleras condidisti? haerebat nec quicquam sacrilegi nisi poenam nouerat. Amissis duobus liberis sacrilega sibi uidebatur quod uiuebat. Non adfuturus ueni, sed seruaturus. Alii pro reis rogant, ego rogabo ream. Nullum habet accusator nisi in subselliis meis testem. Non est confessio nisi cum accusator eruit, negat rea, tortor expressit. Fertur quaedam uiso contra spem filio expirasse. si ad mortem agit matres magnum gaudium, quid magnus dolor? Mater, habes non mediocre solatium: uides aliquid et deos perdere. Magis deos miseri quam beati colunt. Non fecit sacrilegium mulier, non fecit anus, non fecit orbata, non fecit quae custoditur, non fecit quae confitetar. Irata, inquid, dis sacrilegium potuit committere. Frangitur calamitosis animus et ipsa se infelicitas dampnat et hoc condicio humana uel pessimum habet, quod fortuna quos miseros fecit etiam superstitiosos facit. Diligentius dii coluntur irati. Quis ergo fecit? Vnde scire possum qui matrem custodii? Ago causam legum, ne carnificem quem sacrilegis minantur, calamitosis adhibeant. Deos ita coluit ut quae tam pro multis timeret. Pars altera. Confessio conscientiae uox est. Confessio coacti et quae fecit agnoscentis uerbum est. Omnium uox erat: “sacrilegium latere non poterit; quisquis est, non ipse bonum exitum faciet, non quisquam suorum; et si nemo fuerit accusator, ipse narrabit.” Concita processit, uelut diis ipsis persequentibus; “feci,” inquit. Supplicium de ea uel nunc exigamus homines, de qua dii olim exigere coeperunt. Violatorum numinum maiestate conpulsa est, ut mori et uellet et deberet et non posset. Incisus est ei laqueus. Ita putabas te, sacrilega, secreto mori posse? Omnia fecit ut taceret, quae ne confiteretur etiam mori uoluit. Si crimen quaeritis, factum est sacrilegium, si sacrilegum, fatetur. Facti quaeritis causam? si priusquam amitteret liberos, auara; si postquam amisit, irata.

magistratus de confiteor sumo supplicium amitto quidam uir cum duo liber suspendo sui incido is laqueus tertius filius ille cum sacrilegium facio sacrilegus quaero dico magistratus sui facio sacrilegium uolo magistratus tamquam de confiteor supplicium sumo filius contradico facio iudex in forum qui domus facio mater morior prohibeo quomodo inquid facio quo locus qui tollo condo haereo neque quisquam sacrilegus nisi poena nosco amitto duo liber sacrilegus sui uideo qui vivo non adsum uenio sed seruaturus alius pro redeo rogo ego rogo reor nullus habeo accusator nisi in subsellium meus testo non sum confessio nisi cum accusator eruo nego rea tortor exprimo fero quidam uideo contra spes filius expirasse si ad mors ago mater magnus gaudium quis magnus dolor mater habeo non mediocris solacium uideo aliquis et deus perdo magis deus miser quam beati colo non facio sacrilegium mulier non facio anus non facio orbo non facio qui custodio non facio qui confitetar irascor inquid deus sacrilegium possum committo frango calamitosus animus et ipse sui infelicito dampnat et hic condicio humanus uel malus habeo qui fortuna qui miser facio etiam superstitiosus facio diligo dius colo irascor quis ergo facio vnde scio possum qui mater custodio ago causa lex ne carnifex qui sacrilegus mino calamitosus adhibeo deus ita colo ut qui tam pro multus timeo pars alter confessio conscientia uox sum confessio cogo et qui facio agnosco uerbum sum omnis uox sum sacrilegium lateo non possum quisquis sum non ipse bonus exitus facio non quisquam suus et si nemo sum accusator ipse narro concito procedo uelut diuus ipse persequor facio inquam supplicium de is uel nunc exigo homo de qui dius olim exigo coepio violator numen maiestas conpello sum ut morior et uolo et debeo et non possum incido sum is laqueus ita puto tu sacrilegus secretum morior possum omnis facio ut taceo qui ne confiteor etiam morior uolo si crimen quaero facio sum sacrilegium si sacrilegus fateor facio quaero causa si priusquam amitto liber auarus si postquam amitto irascor


Diues tres filios abdicauit; petit a paupere unicum in adoptionem. pauper dare uult; nolentem ire abdicat. contradicit. Numquam futurum putaui ut aut pater meus liberos odisset aut diues concupisceret. Diu dubitaui, ille amicum tentaret an hic filium. Ita nos pauperes sumus, qui habemus quod diuites rogent? Si inmerito abdicauit, odi patrem tot eicientem innocentes; si merito, odi domum tot facientem nocentes. Amo aeque paupertatem ac patrem; utroque adsueui. Non tibi per multos fulta liberos domus est, quanquam ne sic quidem debuisti dare; tutior enim aduersus fortunam est cui aliquid post damnum superest. Abdico, inquit. apparet unde uenias. Vna inter nos disputatio est: iste me dignum putat beato patre, ego meo. Diuitem, inquit, esse te uolo. 0 me abdicandum, si talem patrem relinquo! Quid me uideri uelis nescio: innocentem ? sed abdicor; nocentem? sed adoptor. Non ut in ceteris abdicationibus, in mea potestate est non abdicari: perditurus sum patrem si abdicor, perditurus si non abdicor. Quid interest utrum eiciar an transferar? Etsi parendum est in omnibus patri, in eo non est parendum, quo efficitur ne pater sit. Graue est carere unico, grauius eo quem alius concupiscit. Non delectant ignoti seruorum domino greges nec sonantia laxi ruris ergastula: patrem gratis amo. Necesse est timeam infelicem liberis domum. Non potest inueniri reconciliationis aptius tempus: diues filios quaerit. Pars altera. Magnum et hoc inter cetera paupertatis incommoda, quod abdicationem filius non timet. Senatorium gradum census ascendit, census equitem Romanum a plebe discernit, census in castris ordinem promouet, censu iudex in foro legitur. Facilius est paupertatem laudare quam ferre. Si emendati, inquit, fuerint liberi mei, habebo hunc cum illis, si perseuerauerint, habebo pro illis. Extra. Aridi declamatores fidelius quos proposuerint colores tuentur; non enim alicuius sententiae dulcedo subrepit, nullum schema sollicitat. sic quae malam faciem habent saepe pudicae sunt: non animus illis deest, sed corruptor. GALLVS VIBIVS fuit tam magnae olom eloquentiae quam postea insaniae; cui hoc accidisse uni scio, ut ad insaniam non casu caderet sed iudicio perueniret; nam dum insanos imitatur, dum lenocinium ingenii furorem putat, quod simulabat ad uerum redegit. OTHO IVNIVS pater edidit quatuor libros colorum, quos belle GALLIO noster Antiphontis libros uocat: tantum in illis somniorum est. SYRIACVS contra Maximum Stertinium a quo premebatur, cum comes eius fuisset, dixit: per annos quindecim in officio tuo fui, dic quid peccauerim? sed haec est consuetudo uestra, iniuriam uocatis finem seruitutis.

diues tres filius abdico peto ab pauper unicus in adoptio pauper do uolo nolo eo abdico contradico numquam sum puto ut aut pater meus liber odi aut diues concupisco diu dubito ille amicus tento an hic filius ita nos pauper sum qui habeo qui diues rogo si immeritus abdico odi pater tot eicio innocens si mereo odi domus tot facio noceo amo aequus paupertas atque pater uterque assuesco non tu per multus fulcio liber domus sum quamquam ne sic quidem debeo do tueor enim aduersus fortuna sum qui aliquis post damnum supersum abdico inquam appareo unde uenio vna inter nos disputatio sum iste ego dignus puto beatus pater ego meus dives inquam sum tu uolo ego abdico si talis pater relinquo quis ego uideo uelum nescio innocens sed abdico noceo sed adopto non ut in ceterus abdicatio in meus potestas sum non abdicaris perdo sum pater si abdico perdo si non abdico quis intersum utrum eicio an transfero etsi pareo sum in omnis pater in is non sum pareo quo efficio ne pater sum grauis sum careo unicus grauis is qui alius concupisco non delecto ignosco seruus dominus grex neque sono laxus rus ergastulum pater gratus amo necesse sum timeo infelix liber domus non possum inuenio reconciliatio aptus tempus diues filius quaero pars alter magnus et hic inter ceterus paupertas incommodus qui abdicatio filius non timeo senatorius gradus census ascendo census eques romanus ab plebs discerno census in castrum ordo promoveo census iudex in forum lego facilis sum paupertas laudo quam fero si emendo inquam sum liber meus habeo hic cum ille si persevero habeo pro ille extra aridus declamator fidelis qui propono color tueor non enim aliquis sententia dulcedo subrepo nullus schema sollicito sic qui malus facies habeo saepe pudicus sum non animus ille desum sed corruptor gallvs vibivs sum tam magnus olom eloquentia quam postea insania qui hic accido unus scio ut ad insanio non casus cado sed iudicium pervenio nam dum insanus imito dum lenocinium ingenium furor puto qui simulo ad uerus redigo otho ivnivs pater edo quattuor liber color qui bellus gallio noster antiphon liber uoco tantus in ille somnium sum syriacvs contra magnus stertinius ab quo premo cum comes is sum dico per annus quindecim in officium tuus sum dico quis peccauerim sed hic sum consuetudo uester iniuria voco finis seruitus


totum aliud est pugnare, aliud uentilare. Hoc ita semper arbitratum est, scolam quasi ludum esse, forum arenam; et ideo ille primum in foro uerba facturus tiro dictus est. Agedum istos declamatores produc in senatum, in forum : cum loco mutabuntur; uelut adsueta clauso et delicatae umbrae corpora sub diuo stare non possunt, non imbrem ferre, non solem sciunt, uix se inuenient; adsuerunt enim suo arbitrio diserti esse.

totus alius sum pugno alius uentilaris hic ita semper arbitror sum scolam quasi ludus sum forum harena et ideo ille primus in forum uerbum facio tiro dico sum agedum iste declamator produco in senatus in forum cum locus muto uelut assuesco claudo et delicatus umbra corpus sub diuus sto non possum non imber fero non sol scio uix sui inuenio adsuo enim suus arbitrium dissero sum


Incesta saxo deiciatur. Incesti damnata antequam deiceretur Vestam inuocauit; deiecta uixit. repetitur ad poenam. Id enim deerat ut modestior in saxo esset quam in sacrario fuerat. Dubitari potest quin usque deicienda sit, donec efficiatur propter quod deiecta est? Patrocinium suum putat pereundi infelicitatem. Quid, inportuna mulier, precer, nisi ut ne bis quidem deiecta pereas? Exponam cum quo stuprum uel quando commiserit? quia probaui ista, damnastis. Non putas legem cauisse ut perires, quae cauit quemadmodum perires? Male de diis aestimas si sacerdoti suae tam sero succurrunt. Ita dii damnatam maluerunt absoluere quam sacerdotem? Pars altera. Damnata deiecta est, absoluta descendit. Putares puellam non deici sed demitti. Lex sacerdotem non ad saxum usque differret, nisi sententiam exspectaret deorum. Erat altitudo montis etiam secure despicientibus horrenda.

incesto saxum deicio incestus damno antequam deicio vesta invoco deicio uiuo repeto ad poena is enim desum ut modestus in saxum sum quam in sacrarium sum dubitaris possum quin usque deicio sum donec efficio propter qui deicio sum patrocinium suus puto pereo infelicitas quis importunus mulier preco nisi ut ne bis quidem deicio pereo expono cum quo stuprum uel quando committo quia probo iste damno non puto lex caveo ut pereo qui caveo quemadmodum pereo mal de diuus aestimo si sacerdos suus tam serus succurro ita dius damno malo absolvo quam sacerdos pars alter damno deicio sum absolvo descendo putaris puella non deicio sed demitto lex sacerdos non ad saxum usque differo nisi sententia exspecto deus sum altitudo mons etiam securus despicio horreo


Quidam cum diuitem proditionis accusasset, noctu parietem eius perfodit et scrinium in quo missae erant ab hostibus litterae sustulit. damnatus est diues. cum contionari uellet accusator, a magistratu prohibitus agit iniuriam. Id solum sustuli quod fur reliquisset. nihil magis fur timui quam ne dominus furtum nollet agnoscere. Ruentem ciuitatis statum unius parietis ruina suspendit. Profiteor indicium: furti mei ciuitas conscia est. Furtum est quod timet dominus agnoscere? quod qui perdidit supplicium tulit, praemium qui subripuit? Cui magis permisisses loqui, si eodem tempore et fur uenisset et dominus? Mille nauium duces furto Troiam cepistis. si bene furto euertuntur urbes, quanto melius liberantur? In forum ueni, narraui nocturnam expeditionem meam. conuenerant omnes tamquam ad contionem. Cur me submoues ante accusationem, cum nec proditores inauditi pereant. 0 furtum in contione narrandum! proditoris uigilantissimum pectus et in exitia semper nostra sollicitum publica fata sopierant; ita etiam ministros eius alligauerat somnus, ut mihi liceret eligere quod tollerem. Diruere mihi uidebar hostium muros. Furtum uocas quo nihil melius anno tuo factum est? Nemo fur rempublicam cogitat. Nihil non licet pro republica facere. Pars altera. Quale illud, di, spectaculum fuit! conposuerat inter se fortuna reipublicae furem et proditorem. Vt uidit inutile furtum suum, prodidit, ut uobis uenderet quod nulli poterat, tam callidus fur, ut etiam proditori posset inponere. Consilium uideri uolt infelicitatem furti sui. Lex quae nocturnum furem occidi quoquo modo iubet, non de damnato tantum, sed de fure loquitur; odit hoc uitium nec immerito: non multum abest a proditore. Sustulit non quod elegit, sed quod illi fatum publicae felicitatis obiecit. uno tempore et proditorem nobis ostendit et furem qui diuitem conpilare quam damnare mallet. Effregit domum suspensa manu; elusit illum. non tunc primum fecit; set sustulit non quod uoluit, sed quod potuit. Bono exemplo damnatus est proditor, malo inuentus.

quidam cum dives proditio accuso nox paries is perfodio et scrinium in quo mitto sum ab hostis littera tollo damno sum diues cum contionaris uolo accusator ab magistratus prohibeo ago iniuria is solus tollo qui fur relinquo nihil magis fur timeo quam ne dominus furtum nolo agnosco ruo ciuitas status unus pario ruina suspendo profiteor indicium furtum meus ciuitas conscius sum furtum sum qui timeo dominus agnosco qui qui perdo supplicium fero praemium qui surripio qui magis permitto loquor si idem tempus et fur uenio et dominus mille nauis dux furtum troius capio si bene furtum euertuntur urbs quantus bonus libero in forum uenio narro nocturnus expeditio meus conuenio omnis tamquam ad contio cur ego submoues ante accusatio cum neque proditor inauditus pereo furtum in contio narro proditor uigilo pectus et in exitium semper noster sollicitus publicus fatum sopio ita etiam minister is alligo somnus ut ego licet eligo qui tollo diruo ego video hostis murus furtum uoco quo nihil bonus annus tuus facio sum nemo fur rempublicam cogito nihil non licet pro republico facio pars alter qual ille deus spectaculum sum conpono inter sui fortuna reipublicae fur et proditor vt uideo inutilis furtum suus prodo ut tu vendo qui nullus possum tam callidus fur ut etiam proditor possum inpono consilium uideo uolo infelicitas furtum suus lex qui nocturnus fur occido quisquis modo iubeo non de damno tantus sed de furo loquor odi hic uitium neque immeritus non multus absum ab proditor tollo non qui eligo sed qui ille fatum publicus felicitas obiacio unus tempus et proditor nos ostendo et fur qui dives conpilaris quam damnaris malo effringo domus suspendo manus eludo ille non tunc primus facio sed tollo non qui uolo sed qui possum bonus exemplum damno sum proditor malus inuenio


Omnia ergo habebat quae illum ut bene declamaret, instruerent: phrasin non uulgarem nec sordidam sed lectam, genus dicendi non remissum aut languidum sed ardens et concitatum, non lentas nec uacuas explicationes sed plus sensuum quam uerborum habentes, diligentiam, maximum etiam mediocris ingenii subsidium. tamen non tantum infra se cum declamaret, sed infra multos erat: itaque raro declamabat et non nisi ab amicis coactus.

omnis ergo habeo qui ille ut bene declamo instruo phrasis non uulgaris neque sordidus sed lego genus dico non remitto aut languidus sed ardeo et concitas non lentus neque uacuus explicatio sed multus sensus quam uerbum habeo diligentia magnus etiam mediocris ingenium subsidium tamen non tantus infra sui cum declamo sed infra multus sum itaque rarus declamo et non nisi ab amicus cogo


Memini me intrare scolam eius cum recitaturus esset in Milonem; CESTIVS ex consuetudine sua miratus dicebat: si Threx essem, Fusius essem; si pantomimus essem, Bathyllus essem, si equus, Melissio. Non continui bilem et exclamaui: si cloaca esses, maxima esses. Risus omnium ingens; scolastici intueri me, quis essem qui tam crassas ceruices haberem. Cestius Ciceroni responsurus mihi quod responderet non inuenit, sed negauit se exsecuturum, nisi exissem de domo.

memini ego intro scolam is cum recito sum in milo cestivs ex consuetudo suus miror dico si threx sum furius sum si pantomimus sum bathyllus sum si equus melissio non contineo bilis et exclamaui si cloaca sum maximus sum rideo omnis ingens scolastici intueor ego quis sum qui tam crassus ceruix habeo cestius cicero respondeo ego qui respondeo non inuenio sed nego sui exsequor nisi exeo de domus


Malae tractationis sit actio. Quidam duos filios pancratiastas instituit; eduxit ad Olympia. Cum conpositi essent ut simul pugnarent, accessit ad pugnantes pater et ait abdicaturum se, si quis perdiderit. commortui sunt iuuenes et decreti his diuini honores. reus fit pater malae tractationis ab uxore. Tertius sine sorte pugnasti et utrumque uicisti. Stetit cruentus pater; iam perierant et adhuc minabatur. Moriuntur non alter ab altero, sed uterque a patre. Misera mater odisse non potest qui filium suum occidit. Iuuenes inuicti nisi habuissent patrem. Pii iuuenes nec parricidium patri negare potuistis. Vincere propter parricidium nolunt, uinci propter abdicationem. “Abdico eum qui uictus erit.” demens, meliorem abdicaturus es. Inuoco Iouem cuius Olympia parricidiis absoluta sunt. Pars altera. Non facturus dixi et si facturus, pro gloria dixi. Non debeo in inuidia solus esse, cum luctus communis sit. Omnes aiebant fratres conlusuros. Minatus sum non ut filiis metum inponerem, sed ut populo satisfacerem.

malus tractatio sum actium quidam duo filius pancratiastes instituo educo ad olympia cos compositum sum ut simul pugno accedo ad pugno pater et aio abdico sui si quis perdo commorior sum iuuenis et decerno hic diuinus honor reus fio pater malus tractatio ab uxor tertius sine sors pugno et uterque vinco sto cruentus pater iam pereo et adhuc mino morior non alter ab alter sed uterque ab pater misero mater odi non possum qui filius suus occido iuuenis inuictus nisi habeo pater pius iuuenis neque parricidium pater nego possum vinco propter parricidium nolo vinco propter abdicatio abdico is qui uinco sum demens bonus abdico sum invoco iuppiter qui olympia parricidium absolvo sum pars alter non facio dico et si facio pro gloria dico non debeo in inuidia solus sum cum luctus communis sum omnis aio frater conludo mino sum non ut filius metus inpono sed ut populus satisfacerem


Mortua quidam uxore ex qua filium habebat, duxit aliam; sustulit ex ea filium. habebat speciosum procuratorem. cum saepe iurgarent nouerca et priuignus, iussit eum semigrare; ille trans parietem habitationem conduxit. rumor erat de adulterio matris et procuratoris. quodam tempore pater in cubiculo suo occisus inuentus est, uxor uulnerata, communis paries perfossus. placuit propinquis quaeri a filio quinquenni qui una dormierat, quem percussorem cognosceret; ille procuratorem digito monstrauit. accusat filius procuratorem caedis, ille eum parricidii. Vt audiui clamorem, si qua fides est, deprehensos adulteros credidi. Da puerum. aliquis non est uno teste contentus? da populum. Obicit priuigno parricidium, filio mendacium. Dic, puer, quis occiderit patrem; dic audaciter; eundem nominas quem populus. Nox placet sceleri, adulterii tempus. O magna in contrarium peruersitas seculi! inuentus est qui patrem posset occidere, non posset nouercam. Ostende istud non uulnus, sed argumentum. ostende uulnus: percussor ille quam timuit ne occideret! Tam leuiter te uulnerauit illa dextera, cui nec paries obstitit nee pater? Nihil est puero teste certius; nam et ad eos annos peruenit ut intellegat et non ad eos quibus fingat. Extra. VINICIVS, exactissimi uir ingenii, nec dicere res ineptas nec ferre poterat.

morior quidam uxor ex qui filius habeo duco alius tollo ex is filius habeo speciosus procurator cum saepe jurgo noverca et priuignus iubeo is semigraris ille trans paries habitatio conduco rumor sum de adulterium mater et procurator quidam tempus pater in cubiculum suus occido inuenio sum uxor vulnero communis pario perfodio placeo propinquus quaero ab filius quinquennis qui unus dormio qui percussor cognosco ille procurator digitus monstro accuso filius procurator caedes ille is parricidium vt audio clamor si qui fides sum deprehendo adulter credo do puer aliquis non sum unus testis contineo do populus obicio privignus parricidium filius mendacium dico puer quis occido pater dico audax idem nomino qui populus nox placeo scelus adulterium tempus o magnus in contrarius peruersitas seculis inuenio sum qui pater possum occaedes non possum noverca ostendo iste non uulnus sed argumentum ostendo uulnus percussor ille quam timeo ne occaedes tam leuis tu vulnero ille dextera qui neque pario obsto nee pater nihil sum puer testis certus nam et ad is annus peruenio ut intellego et non ad is qui fingo extra vinicivs exigo uir ingenium neque dico res ineptus neque fero possum


Abdicauit quidam filium. abdicatus medicinae studuit. cum pater aegrotaret et medici negarent posse sanari, sanauit. reductus est. postea aegrotare nouerca coepit; desperauerunt medici. rogat pater filium ut curet nouercam. nolentem abdicat. contradicit. Quo pacto istud euenit ut abdicatione mea pater aegrotaret, reditu nouerca? Pietati cessere morbi. Medicinam relinquo, multum laboris, multum uigiliarum; adice huc et quod qui sanantur ingrati sunt. et medicus possum decipi et non possum priuignus excusari. Eundem, inquit, medici morbum esse dicunt. nempe illi qui negauerunt te posse sanari. Ego uero cedo domo, si fateris illam sic posse sanari. Timeo fortunam. imputabitur mihi, si quid acciderit. Ecce tu me non posse non credis. Omnes medici negant et nunc diligentiores fuerunt, quia in te decepti sunt. Non sum tantae scientiae quantae uideor: magnis praeceptoribus opus est; ego abdicatus studui. Quaeris quomodo te sanauerim? non tibi medicus, sed filius profui; desiderio laborabas; gratum tibi erat quicquid meis manibus acceperas. ut primum intraui, recreatus es: quid in te curandum esset, aduerti. Haec non eodem morbo laborat. multa sunt dissimilia: sexus, aetas, animus. Nihil magis aegris prodest quam ab eo curari a quo uolunt. Temerariis remediis graues morbi curantur, quibus uti non audeo in nouerca. Extra. Non oportet adolescentem quicquam nouercae suscensere; alioqui odit et gaudet. Ferendus est adolescens, si se excusat; non est, si ulciscitur. Pars altera. Lugendum est, flendum est; in hoc me seruasti? Hostis aliquando uulnus sanauit quod fecerat, ob hoc maxime quia alius sanare non poterat. Negant posse sanari. Nemo suscipit; nemo enim uult curationem filio praeripere. Extra. Pollio dicebat: inter patres et filios id solum iudex putat licere quod oportet.

abdico quidam filius abdico medicina studeo cum pater aegroto et medicus nego possum sanaris sano reduco sum postea aegrotaris noverca coepio desperauerunt medicus rogo pater filius ut curo noverca nolo abdico contradico quo pacisco iste euenio ut abdicatio meus pater aegroto reditus noverca pietas cedo morbus medicina relinquo multus labor multus uigiliaris adicio huc et qui qui sano ingratus sum et medicus possum decipio et non possum priuignus excusaris idem inquam medicus morbus sum dico nempe ille qui nego tu possum sanaris ego uerus cedo domus si fateor ille sic possum sanaris timeo fortuna imputo ego si quis accido ecce tu ego non possum non credo omnis medicus nego et nunc diligens sum quia in tu decipio sum non sum tantus scientia quantus uideo magnus praeceptor opus sum ego abdico studeo quaero quomodo tu sanauerim non tu medicus sed filius prosum desiderium laboro gratus tu sum quisquis meus manus accipio ut primus intro recreo sum quis in tu curo sum aduerti hic non idem morbus laboro multus sum dissimilis sexus aetas animus nihil magis aeger prodo quam ab is curaris ab quo uolo temerarius remedium grauis morbus curo qui uti non audeo in noverca extra non oportet adolesco quisquam nouerca suscenseo alioqui odi et gaudeo fero sum adolesco si sui excuso non sum si ulciscor pars alter lugeo sum fleo sum in hic ego seruo hostus aliquando uulnus sano qui facio ob hic magnus quia alius sano non possum nego possum sanaris nemo suscipio nemo enim uolo curatio filius praeripio extra pollio dico inter pater et filius is solus iudex puto licet qui oportet


Dementiae sit actio. Bello ciuili quaedam uirum secuta est, cum in diuersa parte haberet patrem et fratrem. uictis partibus suis et occiso marito uenit ad patrem, a quo non recepta ait patri: quemadmodum uis tibi satis faciam? ille respondit: morere. suspendit se ante ianuam eius. accusatur pater a filio dementiae. contradicit. Sic sibi satis fieri ne uictor quidem uoluit. Nullum fuit in proscriptione mulieris caput. Inquinasti filiae sanguine penates. quamquam quid loquor penates, tamquam in domo perierit? Adlatum ad se Caesar Pompei caput fleuit; et hoc ille propter filiam fleuit. “Quemadmodum uis satis tibi faciam?” hoc ipso satis fecisse debuerat puella adeo et in maritum et in patrem pia, ut alterum usque in mortem secuta sit, alteri etiam morte satis fecerit. Periculose offendo patrem qui nescit ignoscere. “Morere.” quid aliud meruerat, si satis facere noluisset? Defendisti Ligarium, Cicero. quam leue iudicasti crimen de quo confessus es! Ante ipsum domus limen extincta est, ne dubitari posset, marito perisset an patri. Meruerat, inquid. accusas etiamnunc? et certe iam tibi satis factum est. Secutus est gener diuersas partes, uxor suas. Optima ciuilis belli defensio obliuio est. Morere, inquid. etiam quibus animaduertere in dampnatos necesse est, non dicunt: “occide,” non: “morere,” sed: “age lege;” crudelitatem imperii uerbo mitiore subducunt. Pars altera. Mores tuos patri debes adprobare, non patris regere. Multa debes dementiae signa colligere; non potes patrem propter uerba dampnare. Animaduertit Manlius in filium et in uictorem quidem; animaduertit Brutus in liberos non factos hostes, sed futuros. uide an sub his exemplis liceat patri fortius tantum loqui. Contumaciter rogauit et quemadmodum periit; nihil agnoui filiae, nihil uictae. non misit ad patrem fratrem. an etiamnunc irascitur fratri? cur me solum rogat, cum duobus satis facere debeat? Victor, inquid, cito exoratus est. Facilius est ignoscere bello quam parricidio. Etiam morte patri quaesiuit inuidiam. Perisse propter patrem dicitur mulier, quae unum habuit propter quem mori posset.

dementia sum actium bellum ciuilis quidam uir sequor sum cum in diuerto pars habeo pater et frater uinco pars suus et occido marito uenio ad pater ab quo non recipio aio pater quemadmodum uolo tu satis facio ille respondeo morior suspendo sui ante ianua is accuso pater ab filius dementia contradico sic sui satis fio ne uictor quidem uolo nullus sum in proscriptio mulier caput inquino filia sanguis penates quamquam quis loquor penates tamquam in domus pereo affero ad sui caesar pompejus caput fleo et hic ille propter filia fleo quemadmodum uolo satis tu facio hic ipse satis facio debeo puella adeo et in maritus et in pater pius ut alter usque in mors sequor sum alter etiam mors satis facio periculosus offendo pater qui nescio ignosco morior quis alius mereo si satis facio nolo defendo ligarius cicero quam leuis iudico crimen de quo confiteor sum ante ipse domus limen extingo sum ne dubitaris possum marito pereo an pater mereo inquid accuso etiamnum et certus iam tu satis facio sum sequor sum gener diuerto pars uxor suus bonus ciuilis bellum defensio oblivio sum morior inquid etiam qui animaduertere in dampnatos necesse sum non dico occaedes non morior sed ago lex crudelitas imperium uerbum mitis subduco pars alter mos tuus pater debeo adprobaris non pater rego multus debeo dementia signum colligo non possum pater propter uerbum dampnaris animaduerto manlius in filius et in uictor quidem animaduerto brutus in liber non facio hostis sed sum uideo an sub hic exemplum licet pater fortis tantus loquor contumax rogo et quemadmodum pereo nihil anosco filia nihil vinco non mitto ad pater frater an etiamnum irascor frater cur ego solus rogo cum duo satis facio debeo victor inquid cito exoro sum facilis sum ignosco bellum quam parricidium etiam mors pater quaero inuidia pereo propter pater dico mulier qui unus habeo propter qui morior possum


Homicida insepultus abiciatur. Quidam se occidit; petitur ut insepultus abiciatur. contradicitur. Adferre sibi coactus est manus assiduis malis. Summam infelicitatum suarum in hoc remouit, quod existimabat licere misero mori. Infelicissime adolescens, cum te prohiberi etiam sepultura uideo, mirari desino quod peristi. Tales inimicos habes, ut etiam mortuum persequantur. Facilius miserum quam sceleratum fortuna uincit. Sumpsisti hoc ferrum, Cato, et quam inuidiosum, quod Catonem occideris? Curti, perdideras sepulturam, nisi in morte reperisses. Quid est in uita miserius quam mori uelle ? quid in morte quam non posse sepeliri ? Quis miretur eum mori uoluisse, quem fugientem quoque fortuna persequitur? Omnibus natura sepulturam dedit: naufragos idem fluctus qui expulit sepelit; suffixorum corpora crucibus in sepulturam suam defluunt; eos qui uiui uruntur, poena funerat. Irascere interfectori, sed miserere interfecti. Homicida, inquid, est, quia se occidit. Huic irasceris? pro quo irasceris? Non aliud Scaeuolae Mucio cognomen dedit et capto contra Porsennam regem libertatem reliquid, quam uilitas sui. non aliud Codrum illud ceteris imperatoribus exemplum dedit quam quod positis imperatoris insignibus ad mortem cucurrit, nec ullo maior dux fuit quam quod se ducem non esse mentitus est. Non postulo ut gloriosum mori, sed ut tutum sit. Non magis crudeles sunt qui uolentes uiuere occidunt, quam qui uolentes mori non sinunt. Curtius deiciendo se in praecipitem locum fatum sepulturae miscuit; celebretur Cato: huic miserrimo, quod aliquid non ignaue de spiritu suo statuit, tantum inpune sit. Etiam uulnera infelicis in crimen scrutantur. Aestimate an uiuere licuerit, cui ne mori quidem licuit. Pars altera. Facinus indignum si inueniuntur manus, quae sepeliant eum quem occiderunt suae. Sumsit gladium, uideo ardentes oculos — in quem, nescio; quod solum scio, scelus cogitat. Nescio cuius sibi criminis conscius confugit ad mortem, cuius inter scelera etiam hoc est, quod dampnari non potest. Contra hos inuentum est, ut aliquid post mortem timerent, qui non timent mortem. Nihil non ausurus fuit qui se potuit occidere.

homicida insepultus abicio quidam sui occido peto ut insepultus abicio contradico affero sui cogo sum manus assiduus malus summa infelicitas suus in hic remoueo qui existimo licet mitto morior infelix adolesco cum tu prohibeo etiam sepelio uideo miror desino qui pereo tal inimicus habeo ut etiam mortuus persequor facilis miser quam scelero fortuna uinco sumo hic ferrum cato et quam inuidiosus qui cato occaedes curtius perdo sepultura nisi in mors reperisses quis sum in uita miser quam morior uolo quis in mors quam non possum sepelio quis miro is morior uolo qui fugio quoque fortuna persequor omnis natura sepultura do naufragus idem fluctus qui expello sepelio suffigo corpus crux in sepultura suus defluo is qui uiuus uro poena funero irasco interfector sed misereor interfacio homicida inquid sum quia sui occido hic irasco pro quo irasco non alius scaevola mucius cognomen do et capio contra porsennam rex libertas reliquid quam vilito suus non alius codrus ille ceterus imperator exemplum do quam qui pono imperator insignis ad mors curro neque ullus magnus dux sum quam qui sui dux non sum mentior sum non postulo ut gloriosus morior sed ut tueor sum non magis crudelis sum qui volo uiuo occaedes quam qui volo morior non sino curtus deicio sui in praecipito locus fatum sepultura misceo celebro cato hic miser qui aliquis non ignavus de spiritus suus statuo tantus impunis sum etiam uulnus infelix in crimen scrutor aestimo an uiuo liceo qui ne morior quidem licet pars alter facinus indignus si invenio manus qui sepelio is qui occido suus sumsit gladius uideo ardeo oculus in qui nescio qui solus scio scelus cogito nescio qui sui crimen conscius confugio ad mors qui inter scelus etiam hic sum qui dampnaris non possum contra hic inuenio sum ut aliquis post mors timeo qui non timeo mors nihil non audeo sum qui sui possum occaedes


Tyrannicidae praemium. In adulterio deprehensus a tyranno gladium extorsit tyranno et occidit eum. petit praemium. contradicitur. Non fecisset tyrannicidium, nisi illum tyrannus armasset. Cuius adulter non fuit qui etiam tyranni fuit? Inputat nobis quod deprehensus in adulterio mori noluit. Tyrannicida uester iure occidi potuit a tyranno. Certamen in pari condicione contractum publica fortuna distraxit. non innocentior uicit, sed fortior. Tulit secum tyrannus gladium; sic enim occisuri ueniunt. Cur solus ad praemium uenis ? tyrannum certe occidisti cum adultera. Non loricam clipeumue sumsit, sed tenuem ac perlucidam uestem; perfusus unguento intrauit cubiculum, in quo tyrannum non esse diligenter agnouerat. Tyrannicida noster ne tyrannum inueniret optauit. Ducat tyrannicidam in arcem tyrannus, non uxor, odium, non amor; ascensurus ferat animum, ferat ferrum; eat illo ubi inueniat tyrannum. Omnia honesta opera uoluntas inchoat, occasio perficit. Saepe honorata uirtus est et ubi eam fefellit exitus; scelera quoque quamuis citra exitum subsederint puniuntur; nec infelix uirtus amittit gloriae titulum, nec gloriam uirtutis intercipit fortuita felicitas. Numquam maiorum nostrorum prudentia tantis muneribus tyrannicidium emeret, si illud etiam libido promitteret. Nouo inauditoque more pugnabant, tyrannicida pro adulterio, tyrannus pro pudicitia. Occidisti tu maritum, fortuna tyranuum. Tyrannum cadere reipublicae uolo; occidat illum ciuis iratus, misceat maledicta uulneribus qualia in adulterum maritus adtulerat. Ab adulterae osculis ad praemium curris. Nolo tyrannicida imitetur antequam occidat tyrannum. Populus Romanus ueneno uinci hostem noluit, proditione noluit. Honorabo subitum tyrannicidium, non honorabo fortuitum, non coactum. Pars altera. Non habebas, inquit, ferrum. Quid enim tyranno profuit quod habuit ? In eo qui inermis ad tyrannum uenit non uirtus minor est, sed periculum maius. Non quaeras quid in arcem tulerim; tyrannicidium retuli. Non est gladius meus; sed manus mea est, sed animus meus est, sed consilium, sed periculum, sed tyrannicidium meum est. Adulterium uocas quo effectum est ne quis timeat adulterium? Diligenter arce munita occasionem requirens temptaui seruos, temptaui amicos; per uxorem solam refulsit occasio. Non putaui adulterium uxorem tyranni polluere, sicut nec homicidium tyrannum occidere. Ferrum in arcem ferre periculosum erat, inuenire facile. Si tyrannum, inquam, inuenero, obuia quaelibet res telum erit. certe semper secum solet habere ferrum tyrannus. gladius inter duos fortioris est. Quam sollicitus adulter fui ne non deprehenderer!

tyrannicida praemium in adulterium deprehendo ab tyrannus gladius extorqueo tyrannus et occido is peto praemium contradico non facio tyrannicidium nisi ille tyrannus armo qui adulter non sum qui etiam tyrannus sum inputo nos qui deprehendo in adulterium morior nolo tyrannicida uester ius occido possum ab tyrannus certamen in par condicio contraho publicus fortuna distraho non innocens uinco sed fortis fero sui tyrannus gladius sic enim occaedes uenio cur solus ad praemium uena tyrannus certus occido cum adultero non lorica clipeumue sumsit sed tenuis atque perlucidam uestis perfundo unguentum intro cubiculum in quo tyrannus non sum diligenter anosco tyrannicida noster ne tyrannus invenio opto duco tyrannicida in arx tyrannus non uxor odium non amor ascensurus fero animus fero ferrum eo ille ubi invenio tyrannus omnis honestus opus uoluntas incoho occasio perficio saepe honoro uirtus sum et ubi is fallo exitus scelus quoque quamuis citer exitus subsederint punior neque infelix uirtus amitto gloria titulis neque gloria uirtus intercipio fortuitus felicitas numquam magnus noster prudentia tantus munus tyrannicidium emo si ille etiam libido promitto nouus inaudio mos pugno tyrannicida pro adulterium tyrannus pro pudicitia occido tu maritus fortuna tyranuum tyrannus cado reipublicae uolo occaedes ille ciuis irascor misceo maledico uulnus qualis in adulter maritus affero ab adultera osculis ad praemium curro nolo tyrannicida imitor antequam occaedes tyrannus populus romanus uenenum vinco hostis nolo proditio nolo honoro subeo tyrannicidium non honoro fortuitus non cogo pars alter non habeo inquam ferrum quis enim tyrannus prosum qui habeo in is qui inermis ad tyrannus uenio non uirtus paruus sum sed periculum magnus non quaero quis in arx fero tyrannicidium retulis non sum gladius meus sed manus meus sum sed animus meus sum sed consilium sed periculum sed tyrannicidium meus sum adulterium uoco quo efficio sum ne quis timeo adulterium diligenter arx munio occasio requiro tento seruus tento amicus per uxor solus refulgeo occasio non puto adulterium uxor tyrannus polluo sicut neque homicidium tyrannus occaedes ferrum in arx fero periculosus sum inuenio facilis si tyrannus inquam invenio obuius qui res telis sum certus semper sui soleo habeo ferrum tyrannus gladius inter duo fortis sum quam sollicitus adulter sum ne non deprehendo


Sine commentario numquam dixit nec hoc commentario contentus erat in quo nudae res ponuntur, set maxima parte perscribebatur actio; illa quoque quae salse dici poterant adnotabantur; sed cum procedere nollet nisi instructus, libenter ab instrumentis recedebat. Ex tempore coactus dicere infinito se antecedebat. Numquam non utilius erat illi deprehendi quam praeparari; sed magis illum suspiceres quod diligentiam non relinquebat, cum illi tam bene temeritas cederet.

sinis commentarius numquam dico neque hic commentarius contineo sum in quo nudus res pono sed maximus pars perscribo actium ille quoque qui salio dico possum adnoto sed cum procedo nolo nisi instruo libet ab instrumentum recedo ex tempus cogo dico infinitus sui antecedo numquam non utilis sum ille deprehendo quam praepararis sed magis ille suspicio qui diligentia non relinquo cum ille tam bene temeritas cedo


Veneficii sit actio. Proscriptum uxor secuta est. quodam tempore secreto poculum tenentem interrogauit, quid esset; ille dixit uenenum et mori se uelle. rogauit illa ut partem sibi daret et dixit se nolle sine illo uiuere. partem bibit ipse, partem uxori dedit. periit illa sola. testamento inuentus est maritus heres. restitutus arguitur ueneficii. Sic egit ut deprehenderetur, sic deprehensus est ut exoraretur, sic bibit ut uiueret. Quod est istud uenenum quod tantum heredi non nocet? Nemo umquam tam palam uxori uenenum dedit. Fugit ne occideretur qui dicit se mori cupere. Vnus proscriptione locupletior factus est. Vt uiuere uellet, uxor illi persuadere non potuit; persuasit res blandior, uxoris hereditas. Sciit quam partem potionis hauriret. Contrarias partes gladio persecutus est, suas ueneno. Occidendi finem prius uictores fecere quam uicti. Quid iam putabatis futurum, cum in exsilium uxor testamentum tulisset, maritus uenenum? Vbi est uxor? Ecquid te pudet? iam etiam proscripti redeunt. Statim sumta potione conlapsa est. nolite mirari, si tam efficax uenenum est: heres est qui dedit. Summis fere partibus leuis et innoxius umor suspenditur, grauis illa et pestifera pars pondere suo subsidit. Apparet te diu praeparatum uenenum habuisse: scisti diuidere. Etiamsi potest defendi qui uolenti dedit, tu potes qui fecisti ut uellet? Id genus ueneni fuit quod pondere subsideret in imam potionem. bibit iste usque ad uenenum, uxor uenenum. Pars altera. Virum in pace dilexit, in bello secuta est, in ultimo consilio non reliquid. O dignam quam innocens sequar! Bellum ciuile egi, proscriptus sum, exulaui; quid his malis adici potest nisi ut uenenum bibam et uiuam? Venenum, inquam, est. Hoc qui daturi sunt, dissimulant. Venenum Cato uendidit. Quaerite an proscripto licuerit emere quod licuit Catoni uendere.

veneficium sum actium proscribo uxor sequor sum quidam tempus secretum poculum teneo interrogo quis sum ille dico uenenum et morior sui uolo rogo ille ut pars sui do et dico sui nolo sine ille uiuo pars bibo ipse pars uxor do pereo ille solus testamentum inuenio sum maritus heres restituo arguo veneficium sic ago ut deprehendo sic deprehendo sum ut exoro sic bibo ut vivo qui sum iste uenenum qui tantus heres non noceo nemo umquam tam palam uxor uenenum do fugio ne occaedes qui dico sui morior cupio vnus proscriptio locupletior facio sum vt uiuo uolo uxor ille persuadeo non possum persuadeo res blandus uxor hereditas scio quam pars potio haurio contrarius pars gladius persequor sum suus uenenum occaedes finis prior uictor facio quam vinco quis iam puto sum cum in exsilium uxor testamentum fero maritus uenenum vbi sum uxor ecquis tu pudeo iam etiam proscribo redeo statim sumta potio collabor sum nolo miror si tam efficax uenenum sum heres sum qui do summus fere pars leuis et innoxius umor suspendo grauis ille et pestifer pars pondus suus subsido appareo tu diu praeparo uenenum habeo scio divido etiamsi possum defendo qui volo do tu possum qui facio ut uolo is genus venenum sum qui pondus subsido in imus potio bibo iste usque ad uenenum uxor uenenum pars alter vir in pax diligo in bellum sequor sum in ultimo consilium non reliquid o dignus quam innocens sequor bellum ciuilis ago proscribo sum exulaui quis hic malus adicio possum nisi ut uenenum bibo et vivo venenum inquam sum hic qui do sum dissimulo venenum cato uendo quaero an proscribo liceo emo qui licet cato uendo


Qui coetum et concursum fecerit, capital sit. Victa Olyntho cum filio adulescente Olynthius senex Athenas uenit. Athenienses omnibus ciuitatem Olynthiis decreuerunt. inuitatus ad cenam ab adulescente luxurioso cum filio uenit. ibi cum de stupro filii mentio esset, pater profugit, adolescens retentus est. pater flere ante domum coepit; incensa est domus; decem adolescentes perierunt et filius Olynthii. accusatur pater quod coetum concursumque fecerit. Misero si flere non licet magis flendum est. Imperari dolori silentium non potest. Fuerunt ex populo qui dicerent: “hic meum filium, hic meam corrupit uxorem;” suum quisque illo et ignem adtulit et dolorem. Timeo, fili, ne dum te quaero in ossa raptoris alicuius incidam. Vbi Athenarum fides? ubi hospitales inuicem dexterae? Capti, inquam, fili, sumus; dum licet fugiamus, sed tamquam a Philippo. Pariter apud Philippum certe uiri fuimus. Lacrimae meae uocantur in crimen, quasi ex quo Olynthos capta est flere desierim. Tantus scilicet sum, ut in ea ciuitate populum concitare potuerim in qua filium seruare non potui. Non quotiens conuenerunt in aliquem locum plures coetus et concursus est, sed quotiens conuocati, quotiens parati quasi ad ducem suum concurrerunt; non si una uicinia coiit aut transeuntium paucorum numerus adfluxit, sed ubi totus aut ex magna parte populus, ubi diuisa est in partes ciuitas. Coetus multitudinis magnae nomen est coeuntis ex consensu quodam: at illic initio pauci fuerunt, deinde reliqui non ad me conuenerunt, sed ad incendium, quod tamen populus spectare maluit quam extinguere. Lex non eum punit propter quem coetus factus est, sed eum a quo factus est. Non mihi tanti ultio fuit, ut amittere filium uellem; et temptaui populum rogare nec potui. Pars altera. Quid coetu opus est? sunt scriptae ad uindictam iniuriarum omnium leges. Mota semel multitudo modum non seruat. Ardere illo incendio ciuitas potuit.

qui coitus et concurro facio capital sum vinco olyntho cum filius adulescens olynthius senex athenae uenio atheniensis omnis ciuitas olynthius decerno inuito ad cena ab adulescens luxuriosus cum filius uenio ibi cum de stuprum filius mentior sum pater profugio adolesco retendo sum pater fleo ante domus coepio incensum sum domus decem adolesco pereo et filius olynthius accuso pater qui coitus concurro facio mitto si fleo non licet magis fleo sum imperaris dolor silentium non possum sum ex populus qui dico hic meus filius hic meus conrumpo uxor suus quisque ille et ignis affero et dolor timeo filis ne dum tu quaero in os raptor aliquis incido vbi athenaris fides ubi hospital inuicem dexter capio inquam filis sum dum licet fugio sed tamquam ab philippus pariter apud philippus certus uir sum lacrima meus voco in crimen quasi ex quo olynthos capio sum fleo desino tantus scilicet sum ut in is ciuitas populus concitaris possum in qui filius seruo non possum non quotiens convenio in aliquis locus multus coitus et concursus sum sed quotiens convoco quotiens paro quasi ad dux suus concurro non si unus uicinia coeo aut transeo paucus numerus affluo sed ubi totus aut ex magnus pars populus ubi diuido sum in pars ciuitas coitus multitudo magnus nomen sum coeo ex consensus quidam at illic initium paucus sum deinde reliquus non ad ego convenio sed ad incendium qui tamen populus specto malo quam extinguere lex non is punior propter qui coitus facio sum sed is ab quo facio sum non ego tantus ultio sum ut amitto filius uolo et tento populus rogo neque possum pars alter quis coitus opus sum sum scribo ad vindicta iniuriaris omnis lex moueo semel multitudo modus non seruo ardeo ille incendium ciuitas possum


Quidam cum haberet formosam uxorem, peregre profectus est. in uiciniam mulieris peregrinus mercator migrauit; ter illam appellauit de stupro adiectis pretiis; negauit illa. decessit negotiator, testamento heredem omnibus bonis reliquid formosam et adiecit elogium: “quia pudicam conperi.” adiit hereditatem. redit maritus, accusat adulterii ex suspicione. Seram querelam detuli: non accuso adulteram nisi diuitem factam. Post tantos inpudicitiae quaestus si tacere possum, confitendum habeo hac me causa afuisse. Tempus est de uxore marito credi. Ferat matrona iacentes in terram oculos et aduersus officiosum salutatorem inhumana potius quam inuerecunda sit; longe ante inpudicitiam suam ore quam uerbo neget. nemo fortiter negantem iterum rogabit. “Omnium bonorum sola heres esto, quia corrumpi non potuisti, quia tam fideliter pudicitiam custodisti.” Tace paulisper nomen auctoris: numquid non testamentum uiri creditur? Adeone iam omnis patientia seculi nostri abiit, ut aduersus querimoniam uiri. alieno teste defendatur uxor? Muliebrium uitiorum fundamentum auaritia est. Quae potest non timere opinionem adulterii, potest non timere adulterium. Ex omni rupe conchylium contrahitur quo uestis cruentetur. Infelices ancillarum greges laborant, ut adultera tenui ueste perspicua sit et nihil in corpore uxoris suae plus maritus quam quilibet alienus peregrinusque cognouerit. Futuro uetus aestimabo iudicium; interim quod rogat conperit, inpudicam. Omnes te inpudicam locuntur, pudicam tantum et unus et peregrinus, qui plus laudator quam accusator nocet. Vxorem meam nusquam pudicam audiui nisi in adulteri elogio. Deice in terram oculos et aures externorum uocibus claude: sibi quisque pro te neget. Pudicam ille dixit, ego inpudicam: puto, plus credetis ciui quam peregrino, marito quam adultero. Ipsum elogium scripsit corruptoris animo. Quia pudicam, inquit, conperi: quod nulli praeter me contigit. Pars altera. Formosa est: hoc natura peccauit. sine uiro fuit: hoc maritus peccauit. appellata est: hoc alius peccauit. negauit: hoc pudice. heres relicta est: hoc feliciter. hereditatem adiit: hoc consulto fecit.

quidam cum habeo formosus uxor peregre proficiscor sum in uicinia mulier peregrinus mercator migro ter ille appello de stuprum adicio pretium nego ille decedo negotiator testamentum heres omnis bonus reliquid formosus et adiicio elogium quia pudicus conperi adeo hereditas redeo maritus accuso adulterium ex suspicio sero querela defero non accuso adulter nisi dives facio post tantus impudicitia quaestus si taceo possum confiteor habeo hic ego causa asum tempus sum de uxor marito credo fero matrona jaceo in terra oculus et aduersus officiosus salutator inhumanus potis quam inverecundus sum longus ante impudicitia suus os quam uerbum nego nemo fortis nego iterum rogo omnis bonus solus heres sum quia corrumpo non possum quia tam fidelis pudicitia custodio taceo paulisper nomen auctor numquid non testamentum uir credo adeo iam omnis patientia seculis noster abeo ut aduersus querimonia uir alienus testis defendo uxor muliebris uitium fundamentum auaritia sum qui possum non timeo opinio adulterium possum non timeo adulterium ex omnis rupes conchylium contraho quo uestis cruento infelix ancillaris grex laboro ut adultero tenuis uestis perspicuus sum et nihil in corpus uxor suus multus maritus quam qui alienus peregrinus cognosco sum uetus aestimo iudicium interim qui rogo conperit impudicus omnis tu impudicus locuntur pudicus tantus et unus et peregrinus qui multus laudator quam accusator noceo vxorem meus nusquam pudicus audio nisi in adulter elogium deicio in terra oculus et auris externus uox claudeo sui quisque pro tu nego pudicus ille dico ego impudicus puto multus credo cieo quam peregrinus marito quam adultero ipse elogium scribo corruptor animus quia pudicus inquam conperi qui nullus praeter ego contingo pars alter formosus sum hic natura pecco sine uir sum hic maritus pecco appello sum hic alius pecco nego hic pudicus heres relinquo sum hic feliciter hereditas adeo hic consultum facio


Rapta raptoris aut mortem aut indotatas nuptias optet. Rapta producta nuptias optauit. iuuenis raptorem se negauit. conuictus est. illa mortem petit. raptor contradicit. Optare tibi non amplius quam semel licuit. Proponite supplicii faciem, carnificem, securim: hoc semel licere nimium est. In hac perturbatione deductus sum, ut ignorarem quid fecissem. Grauius punior, cum me peccasse pudet, quam cum peccaui. Optauit nuptias; nec adhuc sciebat, quam uerecundum maritum esset habitura. Raptorem dimisisti, uirum occides? Minus est ergo quod uitiauit quam quod negauit? Ergo nos iniuriam periculosius negauimus quam fecimus? Quadam nocte — quid dicam? non negare iam non pudet. nox, uinum, error — quid irasceris, puella ? iam non negat. Iudex de reo tabellam reuocare quam tulit, non potest; quaesitor non mutat pronuntiationem. Nihil tam ciuile, tam utile, quam breuem potestatem esse quae magna est. Si mortem optaueris hodie, facies quod numquam factum est: utrumque optaueris. Pars altera. Id egit priore iudicio, ne quam omnino poenam stupri penderet; hoc id agit, ut ipse optet. Vtinam non illum liberaret metu quod iudicis sui clementiam nouit. Est quaedam proxima innocentiae uerecundia, praebere se legibus. Lex non adicit quotiens optet, sed ex quibus: aut hoc, inquid, aut illud; non adicit: ne amplius quam semel.

rapio raptor aut mors aut indotatus nuptiae opto rapio produco nuptiae opto iuuenis raptor sui nego conuinco sum ille mors peto raptor contradico optaris tu non amplus quam semel licet propono supplicium facies carnifex securis hic semel licet nimium sum in hic perturbatio deduco sum ut ignoraris quis facio grauis punior cum ego pecco pudeo quam cum pecco opto nuptiae neque adhuc scio quam verecundus maritus sum habeo raptor dimitto uir occaedes paruus sum ergo qui vitio quam qui nego ergo nos iniuria periculosus nego quam facio quidam nox quis dico non nego iam non pudeo nox uinum error quis irasco puella iam non nego iudex de reor tabella reuoco quam fero non possum quaesitor non muto pronuntiatio nihil tam ciuilis tam utilis quam brevis potestas sum qui magnus sum si mors opto hodie facies qui numquam facio sum uterque opto pars alter is ago prior iudicium ne quam omnino poena stuprum pendeo hic is ago ut ipse opto vtinam non ille libero metus qui judex suus clementia nosco sum quidam propior innocentia verecundia praebeo sui lex lex non adicio quotiens opto sed ex qui aut hic inquid aut ille non adicio ne amplus quam semel


Reipublicae laesae sit actio. Parrhasius pictor Atheniensis, cum Philippus captiuos Olynthios uenderet, emit unum senem; Athenas perduxit, deinde torsit; ad exemplar torti Promethea pinxit. Olynthius in tormentis periit. ille in templo Mineruae tabulam posuit. accusatur laesae reipublicae. Senex abstractus a liberis super exustae patriae cinerem stetit: ad figurandum Promethea satis tristis est. Nemo ut naufragum pingeret, mersit hominem. Vltima Olynthii deprecatio fuit: redde me Philippo. Seruus, inquid, meus fuit. putes Philippum loqui. Aedem Mineruae sic fugimus tamquam castra Macedonum. Parum, inquid, tristis est. Aliquis Olynthius parum tristis est? Vis, Parrhasi, tristem uidere? duc illum ad Olynthum iacentem. scis certe quam tristem emeris. Olynthiis urbem aperuimus, templa praeclusimus. Nemo Olynthius tortus esset, si omnes illos Macedones emissent. “Torqueatur.” hoc nec sub Philippo. “moriatur.” hoc nec sub Ioue. Sic iste hospitalis Olynthio fuit. Hoc Promethea est facere, non pingere. Emi, inquid. immo si Atheniensis es, redemisti. In isto templo pro Olynthiis uota suscepimus. Ille carnifex Graeciae istum tamen non amplius quam uendidit. Senex longa miseriarum tabe confectus et tam tristis quam si iam tortus esset. Quemcunque praeco flentem uiderat agnoscebat emtorem. Vereor ne quis cum audierit Olynthii uerbera, tormenta, ignes, queri me de Philippo putet. Si isti creditis, iratum Iouem imitatus est, si nobis, iratum uicit Philippum. Tantum patiendum est pingente Parrhasio quantum irato Ioue. Miserrime senex, aliquis fortassis ex seruis tuis felicius seruit. Si ad succurrendum profectus es, queror quod unum emisti, si ad torquendum, queror quod ullum. Statuitur ex altera parte Parrhasius cum coloribus, ex altera tortor cum ignibus: dubius est inter ista Parrhasius studiosius pingat an saeuiat. Producitur respiciens patriam senex; placuit Parrhasio uultus infelix. Olynthius aliquid habuit Promethei simile etiam ante tormenta. Ignis, tormenta, ferrum: officina haec pictoris an Philippi est? Pars altera. Numquam unius malo publica fama corrumpitur. solidior est opinio Atheniensium quam ut labefactari tormentis captiui possit. Laesisti, inquid, rempublicam, quod hanc picturam in templo posuisti. laedunt rempublicam qui aliquid illi auferunt, non qui adiciunt. Peccauerunt ergo recipiendo tabulam etiam sacerdotes. cur tamen non reciperent? deorum crimina in templis picta sunt. Multum semper artibus licuit: medici ut uim ignotam morbi cognoscerent, uiscera hominum resciderunt.

reipublicae laedo sum actium parrhasius pictor atheniensis cum philippus captiuus olynthii vendo emo unus senex athenae perduco deinde torqueo ad exemplar torqueo prometheus pingo olynthius in tormentum pereo ille in templum minerva tabula pono accuso laedo reipublicae senex abstraho ab liber super exuro patria cinis sto ad figuro prometheus satis tristis sum nemo ut naufragus pingo mergo homo vltima olynthius deprecatio sum reddo ego philippus seruus inquid meus sum puto philippus loquor aedes minerva sic fugio tamquam castrum macedones paris inquid tristis sum aliquis olynthius parum tristis sum volo parrhasius tristis uideo duco ille ad olynthum iaceo scio certus quam tristis emo olynthius urbs aperio templum praecludo nemo olynthius torqueo sum si omnis ille macedones emo torqueo hic neque sub philippus morior hic neque sub iuppiter sic iste hospital olynthius sum hic prometheus sum facio non pingo emo inquid immo si atheniensis sum reemo in iste templum pro olynthius uotum suscipio ille carnifex graecia iste tamen non amplus quam uendo senex longus miseriaris tabeo conficio et tam tristis quam si iam torqueo sum quicumque praeco fleo uideo agnosco emtor vereor ne quis cum audio olynthius verbero tormentum ignis queror ego de philippus puto si iste credo irascor iuppiter imitor sum si nos irascor uinco philippus tantus patior sum pingo parrhasius quantus irascor iuppiter miser senex aliquis fortassis ex seruus tuus felix seruio si ad succurro proficiscor sum queror qui unus emo si ad torqueo queror qui ullus statuo ex alter pars parrhasius cum color ex alter tortor cum ignis dubius sum inter iste parrhasius studiosus pingo an saevio produco respicio patria senex placeo parrhasius uultus infelix olynthius aliquis habeo prometheus similis etiam ante tormentum ignis tormentum ferrum officina hic pictor an philippus sum pars alter numquam unus malus publicus fama corrumpo solidus sum opinio atheniensis quam ut labefactaris tormentum captivus possum laedo inquid rempublicam qui hic pingo in templum pono laedo rempublicam qui aliquis ille aufero non qui adicio pecco ergo recipio tabula etiam sacerdos cur tamen non recipio deus crimen in templum pingo sum multus semper ars licet medicus ut uis ignosco morbus cognosco uiscera homo resciderunt


Amissis quidam tribus liberis cum adsideret sepulchro a luxurioso adolescente in uicinos hortos abductus est et detonsus coactus conuiuio ueste mutata interesse. dimissus iniuriarum agit. Numquam lacrimae supprimuntur imperio, immo etiam inritantur. Nulla flendi maior est causa quam flere non posse. Rapuit me qualem in conuiuium puderet uenire, dimisit qualem redire ad sepulchrum puderet. Credo mirari aliquem quod in forum amissis modo liberis ueniam. at ego iam in conuiuio fui. Quousque, inquit, flebis? Est quaedam in ipsis malis miserorum uoluptas et omnis aduersa fortuna habet in querelis leuamentum. Ibi me flere prohibes ubi crudeliter ipse non fleres. Cum miserrimum sit flere, quam infelix sum cui ne hoc quidem licet! Vidi ebriorum sitim et uomentium famem. Quis est iste qui supra flentem patrem censuram lugendi postulat? Proiectus in omnia gulae libidinisque flagitia, omnibus notandus censoribus, saeculo praecepta conponit: scit quantum super amissos tres liberos patri flendum sit, quem si uiueret pater fleret. Senex, orbus, infelix, hoc tantum inter miserias solatium capio quod miserior esse non possum. Cineres meorum in sepulchro uideo. Magnum solatium est saepius appellare liberorum non responsura nomina. Hic mihi uiuendum est ne cui de nuptiis, ne cui de liberis cogitanti dirum omen occurram. Cogit flere qui non sinitIn illo conuiuio morari etiam felicis patris esset iniuria. Pars altera. Questus prius sum de inhumanitate eorum qui illum propinquitate contingerent: nemo amicus, nemo, inquam, propinquus est? Sed melius illi eius rabiem, ut uideo, nouerant. Festo die sodales amicique mecum, quorum unus: “quid hunc miserum perire patimur? nemo sibi ipse finem flendi facit; pudet illos desinere, cogi uolunt.” Consolarer te diutius nisi iam et accusare posses.

amitto quidam tres liber cum assideo sepulcrum ab luxuriosus adolesco in vicinus hortus abduco sum et detondeo cogo conuiuium uestis muto intersum dimitto iniuriaris ago numquam lacrima supprimo imperium immo etiam irrito nullus fleo magnus sum causa quam fleo non possum rapio ego qual in conuiuium pudeo uenio dimitto qual redeo ad sepulcrum pudeo credo miror aliquis qui in forum amitto modo liber uenia at ego iam in conuiuium sum quousque inquam fleo sum quidam in ipse malus miserum uoluptas et omnis adverso fortuna habeo in querela levamentum ibi ego fleo prohibeo ubi crudeliter ipse non fleo cos miser sum fleo quam infelix sum qui ne hic quidem licet video ebrius sitis et uomentium fames quis sum iste qui supra fleo pater censeo lugeo postulo proicio in omnis gula libido flagitium omnis noto censor saeculum praecipio conpono scio quantus super amitto tres liber pater fleo sum qui si vivo pater fleo senex orbus infelix hic tantus inter miseria solacium capio qui miser sum non possum cinis meus in sepulcrum uideo magnus solacium sum saepis appello liberi non respondeo nomen hic ego uiuo sum ne qui de nuptiae ne qui de liber cogito dirus omen occurro cogo fleo qui non sinitin ille conuiuium moraris etiam felix pater sum iniuria pars alter queror prior sum de inhumanitas is qui ille propinquitas contingo nemo amicus nemo inquam propinquus sum sed bonus ille is rabies ut uideo nosco festus dies sodal amicus ego qui unus quis hic miser pereo patior nemo sui ipse finis fleo facio pudeo ille desino cogo uolo consolo tu diu nisi iam et accuso possum


Caecus de publico mille denarios accipiat. Decem adulescentes cum bona comedissent, sortiti sunt, ut cuius nomen exisset ex pacto excaecaretur et ita acciperet mille denarios. exiit sors cuiusdam; excaecatus est. petit mille denarios. negantur. Hi sunt oculi quos timuistis, mariti. 0 legem si excaecat homines abrogandam! Mille denarios nulli respublica dat nisi qui inuitus accipit. Dic nunc: miserere; hoc cum excaecareris non dixisti. Respublica debilitatem consolatur, non emit. Consumtis patrimoniis membra conferunt. Vtilius est reipublicae unum caecum repelli quam nouem fieri. Non solus a uobis petit alimenta, sed primus. Alam qui propter debilitatem alitur, non alam qui propter alimenta debilitatur. Sic fit, ubi homines maiorem partem uitae in tenebris agunt, ut nouissime solem quasi superuacuum fastidiant. Pars altera. Illis nouem nihil daturus est: nulli non fauorabilis erit, si eos a quibus excaecatus est decipitCircumuentus adolescens ab illis nouem ueteranis consumtoribus, “solus,” inquit, “nouem consentientibus non potui resistere.” omnia ex composito facta sunt: unus mentionem intulit, omnes adprobauerunt; electus est qui sortiretur; sors huius quae exiret prima subiecta est. cum repugnaret, excaecatus est. Si circumuentus, inquit, est, persequatur iniuriam, de ui agat, talionem petat. uidebimus; primum est ut habeat unde uiuat.

caecus de publicus mille denarius accipio decem adulescens cum bonus comedissent sortio sum ut qui nomen exeo ex pacisco excaeco et ita accipio mille denarius exeo sors quidam excaeco sum peto mille denarius nego hic sum oculus qui timeo maritus lex si excaeco homo abrogo mille denarius nullus respublica do nisi qui inuitus accipio dico nunc misereor hic cum excaeco non dico respublica debilitas consolo non emo consumtis patrimonium membrum confero vtilius sum reipublicae unus caecus repello quam nouem fio non solus ab tu peto alimentum sed primus alo qui propter debilitas alo non alo qui propter alimentum debilito sic fio ubi homo magnus pars uita in tenebrae ago ut nouus sol quasi superuacuum fastidio pars alter ille nouem nihil do sum nullus non fauorabilis sum si is ab qui excaeco sum decipitcircumuentus adolesco ab ille nouem ueteranus consumtor solus inquam nouem consentio non possum resisto omnis ex compono facio sum unus mentio infero omnis adprobauerunt eligo sum qui sortio sors hic qui exeo primus subiectum sum cum repugno excaeco sum si circumuenio inquam sum persequor iniuria de uis ago talio peto video primus sum ut habeo unde vivo


Rapta raptoris aut mortem aut indotatas nuptias optet. Vna nocte quidam duas rapuit. altera mortem optat, altera nuptias. Stupro accusatur, stupro defenditur; cum altera rapta litigat, alteram aduocat. Vindicate, patres; fortior publicae disciplinae seueritas surgat; iam binae rapiuntur. Coit populus uelut publico metu territus et uix credens duos fuisse raptores. Alteram iniuriae rapuit, alteram patrocinio. Perieras iam, raptor, nisi bis perire meruisses. Si te ante rapuisset et nuptias optasses, deinde hanc uitiasset antequam nuberes, negares illum iubente rapta debere mori? Nihil amplius raptori praestare potes quam ne tua lege pereat; contra alienam legem nullum ius habes. Tu raptori praestas ut illum ipsa non occidas; non potes praestare ne quis occidat. Pars altera. Inter pares sententias mitior uincat. Refer Virginiam, dic Lucretiam: plures tamen Sabinae sunt. Contumeliosum mihi erit te dignam uideri in cuius honorem homo occidatur, me dignam non uideri in cuius honorem seruetur.

rapio raptor aut mors aut indotatus nuptiae opto vna nox quidam duo rapio alter mors opto alter nuptiae stuprum accuso stuprum defendo cum alter rapio litigo alter aduoco vindico pater fortis publicus disciplina seueritas surgo iam bini rapio coeo populus uelut publicus metus terreo et uix credo duo sum raptor alter iniuria rapio alter patrocinium pereo iam raptor nisi bis pereo mereo si tu ante rapio et nuptiae opto deinde hic vitio antequam nubo negaris ille jubeo rapio debeo morior nihil amplus raptor praesto possum quam ne tuus lex pereo contra alienus lex nullus ius habeo tu raptor praesto ut ille ipse non occaedes non possum praesto ne quis occaedes pars alter inter par sententia mitis vinco refero virginiam dico lucretius multus tamen sabina sum contumeliosus ego sum tu dignus uideo in qui honor homo occaedes ego dignus non uideo in qui honor servo


Hoc non ingeniis tantum, sed corporibus uideris accidere, quorum uires non ad omnia quae uiribus efficiuntur aptae sunt: illi nemo luctando par est; ille ad tollendam magni ponderis sarcinam praeualet; ille quicquid adprehendit, non remittit, sed in procliue nitentibus uehiculis moraturas manus inicit. Ad animalia ueni: alii ad aprum, alii ad ceruum canes faciunt; equorum non omnium, quamuis celerrimi sint, idonea curriculis uelocitas est; quidam melius equitem patiuntur, quidam iugum.

hic non ingenium tantus sed corpus uideo accido qui uis non ad omnis qui uis efficio aptus sum ille nemo luctor par sum ille ad tollo magnus pondus sarcina praeualeo ille quisquis adprehendo non remitto sed in proclivis niteo uehiculis moror manus inicio ad animal uenio alius ad aper alius ad ceruus canis facio equus non omnis quamuis celer sum idoneus curriculis velocitas sum quidam bonus eques patior quidam iugum


Cum tricenario filio pater patrimonium diuidat. Quidam habuit filios frugi et luxuriosum. abdicauit luxuriosum. frugi peregre profectus est; a piratis captus est; de redemtione scripsit patri. patre cessante luxuriosus praeuenit et redemit. rediit frugi; adoptauit fratrem suum. abdicatur. Nec est quod quisquam me laudet: prior frater fecit inter nos pietatis exemplum; una nauigauit, una periclitatus est, una omnes emensus est terras, reliquit me tantum ad paternam domum. Non est quod excusatione aetatis utaris: potes nauigare. Vtrique gratias agere deberet: frater me isti reduxit, ego isti fratrem. Si tamquam inertem abdicasti, nauigauit: si tamquam impium, suos redemit. Non potest eripi filio quod accepit a lege. quomodo enim potest pater eripere quod non potest non dare? Pars altera. Per alterum mihi necesse est abdicare quem nolo. Hoc uno alter alteri placet quod uterque patri displicet. Vtamur medicina qua cogimur, quod in uulneribus fieri periculosis solet, ut malum cum ipso corpore exsecetur. Adoptare permittitis adolescenti quem lex in patrimonio diuidendo experitur? Lex te ad ministerium patrimonii admisit, non in dominium. Est aliqua aetas a qua aliquis filius esse desinat? ne tricenario quidem adoptare filio licet; neque enim quisquam alium potest in manum suam recipere qui ipse in aliena manu est. Quomodo fieri potest ut tibi potestas uitae necisque aut in fratrem sit aut in filium non sit? Si bene de te meruerat, patrem pro filio rogasses. Nam quod ego non redemi, paupertatis fuit: nihil in medio comparebat; quicquid tricenarius reliquerat, abdicatus abstulerat. Quid facerem solus, senex, inops, cuius patrimonium alter diuiserat, alter absumpserat?

cos tricenarius filius pater patrimonium divido quidam habeo filius frugi et luxuriosus abdico luxuriosus frugi peregre proficiscor sum ab pirata capio sum de redemtio scribo pater pater cesso luxuriosus praevenio et redimo redeo frugi adopto frater suus abdico neque sum qui quisquam ego laudo prior frater facio inter nos pietas exemplum unus nauigo unus periclitor sum unus omnis emetior sum terra relinquo ego tantus ad paternus domus non sum qui excusatio aetas utaris possum nauigaris vtrique gratia ago debeo frater ego iste reduco ego iste frater si tamquam iners abdico nauigo si tamquam impius suus redimo non possum eripio filius qui accipio ab lex quomodo enim possum pater eripio qui non possum non do pars alter per alter ego necesse sum abdicaris qui nolo hic unus alter alter placeo qui uterque pater displiceo vtamur medicina qui cogo qui in uulnus fio periculosus soleo ut malus cum ipse corpus exseco adoptaris permitto adolesco qui lex in patrimonium divido experior lex tu ad ministerium patrimonium admitto non in dominium sum aliqui aetas ab qui aliquis filius sum desino ne tricenarius quidem adoptaris filius licet neque enim quisquam alius possum in manus suus recipio qui ipse in alienus manus sum quomodo fio possum ut tu potestas uita nex aut in frater sum aut in filius non sum si bene de tu mereo pater pro filius rogo nam qui ego non redemo paupertas sum nihil in medium compareo quisquis tricenarius relinquo abdico aufero quis facio solus senex inops qui patrimonium alter divido alter absumo


Veneficii sit actio. Quidam cum haberet uxorem et ex ea filiam nubilem, indicauit uxori, cui eam conlocaturus esset. illa dixit: celerius morietur quam illi nubat. decessit puella ante diem nuptiarum, dubiis signis cruditatis et ueneni. torsit ancillam pater; dixit illa nihil se scire de ueneno, sed de adulterio dominae et eius cui conlocaturus filiam erat. accusat uxorem ueneficii et adulterii. “Morietur:” teneo ueneficam; “celerius quam nubat:” teneo adulteram. “Morietur:” factum est; “celerius quam nubat:” factum est. Adulterium deprehendi serius quam factum est, ueneficium antequam fieret. Duo crimina ad uos detuli et duos indices: altera dicit quod factum est, altera etiam quod futurum sit. Generi adultera, filiae pelex. Quam infelix domus est in qua adulterium argumentum est! Dixi: honestus est; dixi: pulcher est; dum laudo generum, commendaui adulterum. O me tardissimum in malis meis! ueneficium ne denuntiatum quidem credidi, adulterium in ueneficio demum deprehendi. Versae sunt in exsequias nuptiae mutatusque genialis lectus in funebrem, subiectae rogo felices faces. Profertur putre corpus et uenenis tumens. quid ultra quaeritis? uerbis signa, signis tormenta conueniunt. Ad uocem tuam facta conueniunt. “Morietur antequam nubat:” factum est. Vidimus fluens corpus et in cadauere illius materna uerba credidimus. Generum adulterio perdidi, uxorem parricidio, filiam ueneficio. Pars altera. Duo grauissima crimina obiecit, adulterium et ueneficium: adulterium ancilla teste, ueneficium ne ancilla quidem. Cum indignaretur se non rogatam, exciderunt illi uerba quae non minus quam ille filiam luget. At quare dixisti: “celerius morietur quam illi nubat?” Verba dolori parum considerata exciderunt. et est saepissime fortuita diuinatio.

veneficium sum actium quidam cum habeo uxor et ex is filia nubilis indico uxor qui is conloco sum ille dico celer morior quam ille nubo decedo puella ante dies nuptiae dubius signum cruditas et venenum torqueo ancilla pater dico ille nihil sui scio de uenenum sed de adulterium domina et is qui conloco filia sum accuso uxor veneficium et adulterium morior teneo venefica celer quam nubo teneo adulter morior facio sum celer quam nubo facio sum adulterium deprehendo serus quam facio sum veneficium antequam fio duo crimen ad tu defero et duo indico alter dico qui facio sum alter etiam qui sum sum gener adultero filia pelex quam infelix domus sum in qui adulterium argumentum sum dico honestus sum dico pulcher sum dum laudo gener commendaui adulter o ego tardus in malus meus veneficium ne denuntio quidem credo adulterium in veneficium demum deprehendo verro sum in exsequiae nuptiae muto genial lego in funebris subjacio rogo felix fax profero putreo corpus et uenenum tumeo quis ultra quaero uerbum signum signum tormentum conuenio ad uox tuus facio conuenio morior antequam nubo facio sum video fluo corpus et in cadaver ille maternus uerbum credo gener adulterium perdo uxor parricidium filia veneficium pars alter duo gravis crimen obiacio adulterium et veneficium adulterium ancilla testis veneficium ne ancilla quidem cos indignor sui non rogo excido ille uerbum qui non paruus quam ille filia lugeo at quare dico celer morior quam ille nubo verbum dolor parum considero excido et sum saepis fortuitus divinatio


Venefica torqueatur, donec conscios indicet. Quidam mortua uxore ex qua filium habebat duxit alteram et ex ea sustulit filiam. decessit adulescens; accusauit maritus nouercam ueneficii. dampnata dum torqueretur dixit consciam filiam. petitur ad supplicium puella. pater defendit. Non prodesset tibi, puella, quod te amauit frater, nisi mater odisset. Nefanda mulier, etiam filiae nouerca, ne mori quidem potuit, nisi et occideret. In gladiatoribus quoque condicio dura uictoris est cum moriente pugnantis. nullum magis aduersarium timeas quam qui uiuere non potest, occidere potest. Concitatissima est rabies in desperatione et morte ultima in furorem animus inpellitur. Quaedam ferae tela ipsa conmordent et in mortis auctorem per uulnera ruunt. gladiator quem armatus fugerat nudus insequitur, et praecipitati non quod inpulit tantum trahunt, sed quod occurrit. naturali quodam deploratae mentis affectu morientibus gratissimum est commori. O mendacium simile ueneficio! dum nouercae meminit, matris oblita est. Peto ne quia filium uindicaui, filiam perdam. Nisi succurritis, nouerca uicit, ego uictus sum. Ne inter supplicia quidem desiuit occidere. Prosit aput uos puellae quod eam pater laudat, prosit quod mater accusat. Conscia, inquid, est filia. ego torqueri coepi, nouerca torquere. Habui filium talem, ut illum amare posset nouerca, nisi in eam incidisset quae odisse etiam filiam posset. Seruus furti tortus Catonem conscium dixit. utrum plus tormentis creditis an Catoni? Quod nouerca tam sero, puella tam cito? In hoc poenas ueneficii dabat, ut accusationis exigeret. Pars altera. Quarundam ferarum catuli cum rabie nascuntur; uenena radicibus statim pestifera sunt. Quid illa quae fratrem in moram sequentis patris sparsit? habes exemplum quod et sorori conueniat et uirgini. Nouerca in hoc priuigno dedit uenenum, ut filia sola heres esset; idcirco adhibuit et consciam.

veneficus torqueo donec conscius indico quidam morior uxor ex qui filius habeo duco alter et ex is tollo filia decedo adulescens accuso maritus noverca veneficium dampnata dum torqueo dico conscio filia peto ad supplicium puella pater defendo non prosum tu puella qui tu amo frater nisi mater odi nefandus mulier etiam filia noverca ne morior quidem possum nisi et occaedes in gladiator quoque condicio durus uictor sum cum morior pugno nullus magis adversarius timeo quam qui uiuo non possum occaedes possum concito sum rabio in desperatio et mors ulter in furor animus inpello quidam fera telum ipse conmordeo et in mors auctor per uulnus ruo gladiator qui armo fugio nudus insequor et praecipitas non qui inpello tantus traho sed qui occurro natural quidam deploro mens afficio morior gratus sum commorior o mendacium similis veneficium dum nouerca memini mater obliviscor sum peto ne quia filius uindico filia perdo nisus succurro noverca uinco ego uinco sum ne inter supplicium quidem desino occaedes prosum aput tu puella qui is pater laudo prosum qui mater accuso conscius inquid sum filia ego torqueo coepio noverca torqueo habeo filius talis ut ille amo possum noverca nisi in is incido qui odi etiam filia possum seruus furtum torqueo cato conscius dico utrum multus tormentum credo an cato qui noverca tam serus puella tam cito in hic poena veneficium do ut accusatio exigo pars alter quarundam ferus catulis cum rabies nascor uenenum radix statim pestifer sum quis ille qui frater in mora sequor pater spargo habeo exemplum qui et soror convenio et uirgo noverca in hic privignus do uenenum ut filia solus heres sum idcirco adhibeo et conscio


Captus a piratis scripsit de redemptione; non redimebatur. archipiratae filia iurare eum coegit ut duceret se uxorem, si dimissus esset. iurauit. relicto patre secuta est adolescentem. duxit illam; orba incidit; pater imperat ut archipiratae filiam dimittat et orbam ducat. nolentem abdicat. Bonae spei uxor, bonae spei nurus, quae amare potest et captiuum, odisse uel patrem. In carcere, inquit, ac tenebris iacebam. narra, obsecro, soceri beneficia. Puella non misericordia mota, sed libidine. Pars altera. Eo me loco non deseruit, in quem uenire etiam pater timuit. Vidisses membra uinculis pressa, macie retractos introrsus oculos, attritas catenis et inutiles manus: talem quis amare nisi misericors potest? In tot consulatibus Marius nihil habet clarius quam se auctorem. Pompeium si hereditariae extulissent imagines, nemo Magnum dixisset. Seruium regem tulit Roma. Quid tibi uidentur illi ab aratro qui paupertate sua beatam fecere rempublicam ? Non possumus una felices esse: quod solemus, una infelices erimus.

capio ab pirata scribo de redemptio non redimo archipirata filia iuro is cogo ut duco sui uxor si dimitto sum iuro relinquo pater sequor sum adolesco duco ille orbo incido pater impero ut archipirata filia dimitto et orbus duco nolo abdico bonus spes uxor bonus spes nurus qui amo possum et captiuus odi uel pater in carcer inquam atque tenebrae jaceo narro obsecro socer beneficium puella non misericordia moueo sed libido pars alter eos ego locus non desero in qui uenio etiam pater timeo video membrum uinculum premo macies retraho introrsum oculus attero catena et inutilis manus talis quis amo nisi misericors possum in tot consulatus marius nihil habeo clarus quam sui auctor pompejus si hereditarius effero imago nemo magnus dico servius rex fero roma quis tu uideo ille ab arater qui paupertas suus beatus facio rempublicam non possum unus felix sum qui solo unus infelix sum


Per uim metumque gesta irrita sint. Bello ciuili patronus uictus et proscriptus ad libertum confugit. receptus est ab eo et rogatus ut operas remitteret. remisit consignatione facta. restitutus indicit operas. contradicit. Patronus a liberto restitutionem peto. Si pacisci tunc a me uoluisses operas, spopondissem. Bona bello perdidi, ad restitutionem nudus ueni; nunc libertorum operas desidero. Profer tabellas illa proscriptionis tabula crudeliores: persequebatur illa quos uicerat, hae persecutae sunt quos receperant; in illa ultio fuit, in his perfidia; denique illa iam desiit, hae perseuerant. Non mea, inquit, sed aliena uis fuit. Aeque dignus est poena qui ipse uim adhibet et qui ab alio admota ad lucrum suum utitur. In hunc primum incidi et dum timeo ne offenderem secutus sum hoc exigentem. Non recepit me, sed inclusit. Nihil est uenali misericordia turpius. Pars altera. Nihil tibi opus est potestas: scis tibi illum parere etiam cum cogi non potest. Quaslibet indicas operas, numquam tamen indices tam periculosas quam indixisti. Habeo iudicia tua: bene de seruo iudicasti: manumisisti; bene de liberto: proscriptus mihi potissimum te commisisti. Si noluissem patronum habere, potui. Vnus ex proscriptis fuisti qui tunc posses etiam rogari. Restitutio tibi proscriptionem remisit, non quicquid in proscriptione gessisti rescidit. Extra. Omnes inuecti sunt in libertum. VARIVS GEMINVS et OTHO IVNIVS egerunt lenius, ut patronus remissurus uideretur operas, si optinuisset. Nam Otho dixit: sine me iudicio meo uideri remisisse; faciam, remittam. quid me sic times tamquam inuitus promiserim? Contra CESTIVS ait: tunc eiusmodi utendum coloribus, ubi uerendum est ne uideamur rem duram postulare, ubi contra honestam personam promissione iudex molliore fallendus est. Quid in hac persona ueremur et causa, nisi hoc unum quod ex hoc colore metuendum est, ne si uolumus hoc remittere et uoluisse uideamur?

per uis metus gero irrito sum bellum ciuilis patronus uinco et proscribo ad libertus confugio recipio sum ab is et rogo ut opera remitto remitto consignatio facio restituo indico opera contradico patronus ab libertus restitutio peto si pacisco tunc ab ego uoluisses opera spopondissem bonus bellum perdo ad restitutio nudus uenio nunc libertus opera desidero profero tabella ille proscriptio tabula crudelis persequor ille qui uinco hic persequor sum qui recipio in ille ultio sum in hic perfidia denique ille iam desino hic persevero non meus inquam sed alienus uolo sum aequus dignus sum poena qui ipse uis adhibeo et qui ab alius admoueo ad lucrum suus uto in hic primus incido et dum timeo ne offendo sequor sum hic exigo non recipio ego sed includo nihil sum uenal misericordia turpis pars alter nihil tu opus sum potestas scio tu ille pareo etiam cum cogo non possum qui indico opera numquam tamen indico tam periculosus quam indico habeo iudicium tuus bene de seruus iudico manumitto bene de libertus proscribo ego potis tu committo si nolo patronus habeo possum vnus ex proscribo sum qui tunc possum etiam rogaris restitutio tu proscriptio remitto non quisquis in proscriptio gero rescidit extra omnis inveho sum in libertus varivs geminvs et otho ivnivs egero lenis ut patronus remitto uideo opera si obtineo nam otho dico sine ego iudicium meus uideo remitto facio remitto quis ego sic timeo tamquam inuitus promitto contra cestivs aio tunc eiusmodi utor color ubi uereor sum ne uideo res durus postulo ubi contra honestus persona promissio iudex mollis fallo sum quis in hic persono vereor et causa nisi hic unus qui ex hic color metuo sum ne si volo hic remitto et uolo uideo


Per uim metumque gesta non sint rata. Pacta conuenta legibus facta rata sint. Expositum qui cognouerit solutis alimentis recipiat. Quidam duos expositos sustulit, educauit. quaerenti patri naturali pollicitus est se indicaturum ubi essent, si sibi alterum ex illis dedisset. pactum interpositum est. reddit illi duos, repetit unum. Cum alienis diuidemus liberos, quos non diuidimus cum matribus? Vtrumque genui, utrumque desideraui, pro utroque pactus sum. Vna nati sunt, una expositi, una educati; redditi distrahuntur. distraxit illos fortuna aliquando a parentibus, numquam ab ipsis. Duos exposui, quia alterum eligere non poteram. In auctione fratres quamuis hostilis hasta non diuidit: plus quiddam est geminos esse quam fratres; perdit uterque gratiam suam nisi cum altero est. Ignoscat retinenti meos cum ipse concupiscat alienos. Agnitio diuidet quos iunxit etiam expositio? Omnia pro filio paciscor praeter filium. Pactus sum flens, tremens, tamquam cum exponerem. Mihi tunc uis et necessitas erat; non enim poteram inuenire filios nisi alterum promisissem. Pars altera. Vtrumque potestis ex hoc iudicio patrem dimittere. Liberis hic carere consueuit; ego et cum unum accepero, necesse est torquear: duobus adsueui. Vim uocas quae te patrem fecit? Ego sustuli, ego educaui, ego reddidi; iste electurus est. In ista ui duos filios perdidi. Lex arma et uincula et ultimum periculum conplectitur. Extra. In SABINVM CLODIVM uno die et Graece et Latine declamantem multa urbane dicta sunt. dixit HATERIVS quibusdam querentibus quod pusillas mercedes acciperet, cum duas res doceret, numquam magnas mercedes accipere eos qui hermeneumata docent. MAECENAS dixit: *tudei/dhn d' ou)k a)/n gnoi/hs pote/roisi metei/h. CASSIVS SEVERVS ab auditione eius rediens, interrogatus quomodo dixisset, respondit: male kai\ kakw=s.

per uis metus gero non sum reor paciscor convenio lex facio reor sum expono qui cognosco soluo alimentum recipio quidam duo expono tollo educo quaero pater natural polliceor sum sui indico ubi sum si sui alter ex ille do paciscor interpono sum reddo ille duo repeto unus cos alienus divido liber qui non divido cum mater vtrumque gigno uterque desideraui pro uterque paciscor sum vna nascor sum unus expono unus educo reddo distraho distraho ille fortuna aliquando ab parens numquam ab ipse duo expono quia alter eligo non possum in auctio frater quamuis hostilis hasta non diuido multus quidam sum geminus sum quam frater perdo uterque gratia suus nisi cum alter sum ignosco retineo meus cum ipse concupisco alienus agnitio divido qui iungo etiam expositio omnis pro filius pacisco praeter filius paciscor sum fleo tremo tamquam cum expono ego tunc uolo et necessitas sum non enim possum inuenio filius nisi alter promitto pars alter vtrumque possum ex hic iudicium pater dimitto libera hic careo consuesco ego et cum unus accipio necesse sum torqueo duo assuesco vis uoco qui tu pater facio ego tollo ego educo ego reddo iste eligo sum in iste uis duo filius perdo lex arma et uinculum et ulter periculum conplecto extra in sabinvm clodivm unus dies et graecum et latinum declamo multus urbanus dictum sum dico haterivs quidam queror qui pusillus merces accipio cum duo res doceo numquam magnus merces accipio is qui hermeneuma doceo maecenas dico tudei dhn d ou k ab n gnoi sestertius potis roisi metei h cassivs severvs ab auditio is redeo interrogo quomodo dico respondeo malus kai kakw senatus


Viro forti praemium. si plures erunt, iudicio contendant. Pater et filius fortiter fecerunt. petiit pater a filio ut sibi cederet; ille noluit. iudicio contenderunt; uicit patrem. petit praemio statuas patri. abdicatur. Quem optem nescio iudicii huius euentum, cum crimen meum sit uicisse. Patriae iudicium habeo, patris perdidi. Patrem in acie uidi, pugnaui cum exemplo. Iudicium uocat quo pater et filius spolia contulimus? Vici non filius patrem, .sed iuuenis senem. ego uici, sed omnes gratulati sunt patri. Cogitaui Horatium Etruscas acies corpore suo submouentem; cogitaui Decium qui nec ipse patri cessit. Pugnabam non tantum inperatori, sed etiam patri. Auidus sum gloriae: hoc si uitium est, paternum est. Pudeat, pater, si te uicit filius abdicandus. Ego praemium habeo, tu et praemium et uirum fortem. Virtutes nostrae silentio praeterissent; inlustratae sunt dum conferuntur. Iudicauerunt non quod erat, sed quod te malle credebant. Honor ad utrumque peruenit: alter praemium habet, alter accepit. Pars altera. Nolo habitare cum aduersario meo. non capit idem contubernium uictum et uirum fortem. Statuas, inquid, tibi posui. immo ne possem umquam uictum me obliuisci, ignominiam meam in aes incidisti.

vir fortis praemium si multus sum iudicium contendo pater et filius fortis facio peto pater ab filius ut sui cedo ille nolo iudicium contendo uinco pater peto praemium statua pater abdico qui opto nescio iudicium hic euentum cum crimen meus sum vinco patria iudicium habeo pater perdo pater in acies uideo pugno cum exemplum iudicium uoco quo pater et filius spolium confero vinco non filius pater sed iuuenis senex ego uinco sed omnis gratulor sum pater cogito horatius etruscus acies corpus suus submouentem cogito decius qui neque ipse pater cedo pugno non tantus inperator sed etiam pater auidus sum gloria hic si uitium sum paternus sum pudeo pater si tu uinco filius abdico ego praemium habeo tu et praemium et uir fortis virtus noster silentium praetereo inlustro sum dum confero judico non qui sum sed qui tu malo credo honor ad uterque peruenio alter praemium habeo alter accipio pars alter nolo habito cum adversarius meus non capio idem contubernium uictus et uir fortis statua inquid tu pono immo ne possum umquam uictus ego obliviscor ignominia meus in aes incido


Hoc exempto nemo erat scolasticis nec aptior nec similior, sed dum nihil uult nisi culte, nisi splendide dicere, saepe incidebat in ea quae derisum effugere non possent. Memini illum cum libertinum reum defenderet, cui obiciebatur quod patroni concubinus fuisset, dixisse: inpudicitia in ingenuo crimen est, in seruo necessitas, in liberto officium. Res in iocos abiit: “non facis mihi officium” et “multum ille huic in officiis uersatur.” ex eo inpudici et obsceni aliquamdiu officiosi uocitati sunt.

hic eximo nemo sum scolasticis neque aptus neque similis sed dum nihil uolo nisi colo nisi splendidus dico saepe incido in is qui derideo effugio non possum memini ille cum libertinus reus defendo qui obicio qui patronus concubinus sum dico impudicitia in ingenuus crimen sum in seruus necessitas in libertus officium res in iocus abeo non facio ego officium et multus ille hic in officium verso ex is impudicus et obscenus aliquamdiu officiosus uocitas sum


Quidam filium accusauit parricidii. Aequis sententiis absolutum abdicat. Minus est iam quod rogo; non peto ut me a parricida uindicetis, sed ut separetis. parricidam non accuso, sed fugio. Quando iste accusatori parcet qui patri non pepercit? Ergo nihil medium est inter testamentum et culleum ?, Non absolutus parricida, sed dubius: ut absoluaris multis tibi sententiis opus est, ut damneris una. Non absoluerunt reum, sed saeculo pepercerunt. Miraris in hac ciuitate misericordiam in qua lex absolutionem et paribus tabulis dat ? Quaeris quam multis non placeas ? si unum adiecero, parricida es. Absolutionem legi, non innocentiae debes. Absolutus, inquit, sum. Non abdico te propter parricidium, sed propter alia uitia quae te fecerunt tam credibilem parricidam. Pars altera. Manifestus adulescentis .color est, ut se dicat patris auctoritate oppressum.

quidam filius accuso parricidium aequi sententia absolvo abdico paruus sum iam qui rogo non peto ut ego ab parricida uindicetis sed ut separo parricida non accuso sed fugio quando iste accusator parco qui pater non parco ergo nihil medius sum inter testamentum et culleus non absolvo parricida sed dubius ut absoluaris multus tu sententia opus sum ut damno unus non absolvo reus sed saeculum parco miror in hic ciuitas misericordia in qui lex absolutio et par tabula do quaero quam multus non placeo si unus adicio parricida sum absolutio lego non innocentia debeo absolvo inquam sum non abdico tu propter parricidium sed propter alius uitium qui tu facio tam credibilis parricida pars alter manifestus adulescens color sum ut sui dico pater auctoritas opprimo


Ter abdicatus, ter absolutus conprehensus est in secreta domus parte a patre medicamentum tenens. interrogatus quid esset, ait uenenum: uelle se mori; et effudit, accusatur parricidii. Dic quid commiserim: certe te nec secreta fallunt. Vt interuenit pater, in has cogitationes abii: quisquamne tam infelix fuit? quisquamne me magis odit quam ego? misereri mei coepi. Ter causam dixi; accessit ad haec supplicia mea uenenum; uiuam si nec hoc tibi satis est. Habuit uenenum Mithridates, habuit Demosthenes. Pars altera. Cum se mori uelle dicat, uitam rogat. Teneo parricidam etiam in suam mortem paratum. Quantum est quod negas, cum tantum sit quod fateris ? Venenum quaesisti, uenenum emisti, uenenum intulisti in eam domum in qua habebas inimicum patrem. Indica quis uendiderit; dicetur illi: tu uendebas cuiquam uenenum? tu abdicato? nesciebas cui daturus esset? Quaeritis cui uenenum parauerit? non bibit. Quod negat parricidium est, quod confitetur ueneficium. Mihi, inquid, paraui; ne quis dubitet an alium possit occidereTam inuisum tibi fuisse patrem dico, ut occidere uolueris; tam inuisum ipse confiteris, ut mori uolueris. Extra. Coniectura duplex a persona una: an sibi parauerit, an patri. Laberium diuus Iulius ludis suis mimum produxit, deinde equestri ordini reddidit. quem cum iussisset ire sessum, omnes equites ita se coartauerunt, ut uenientem non reciperent. Multos tunc in senatum legerat Caesar, et ut repleret exhaustum bello ciuili ordinem et ut his qui bene de partibus meruerant gratiam referret. Cicero in utramque rem iocatus mandauit Laberio transeunti: recepissem te, nisi anguste sederem. Laberius ad Ciceronem remisit: adqui soles duabus sellis sedere. quia Cicero male audiebat tamquam nec Pompeio certus amicus nec Caesari, sed utriusque adulator.

ter abdico ter absolvo comprehendo sum in secerno domus pars ab pater medicamentum teneo interrogo quis sum aio uenenum uolo sui morior et effundo accuso parricidium dico quis committo certus tu neque secerno fallo vt interuenio pater in hic cogitatio abeo quisquam tam infelix sum quisquam ego magis odi quam ego misereo meus coepio ter causa dico accedo ad hic supplicium meus uenenum vivo si neque hic tu satis sum habeo uenenum mithridates habeo demosthenes pars alter cos sui morior uolo dico uita rogo teneo parricida etiam in suus mors paro quantus sum qui nego cum tantus sum qui fateor venenum quaero uenenum emo uenenum infero in is domus in qui habeo inimicus pater indicus quis vendo dico ille tu uendebas quisquam uenenum tu abdico nescio qui do sum quaero qui uenenum paro non bibo qui nego parricidium sum qui confiteor veneficium ego inquid paro ne quis dubito an alius possum occideretam inuideo tu sum pater dico ut occaedes uolo tam inuideo ipse confiteor ut morior uolo extra conicio duplex ab persono unus an sui paro an pater laberius diuus iulius ludus suus mimus produco deinde equester ordo reddo qui cum iubeo eo sedeo omnis eques ita sui coartauerunt ut venio non recipio multus tunc in senatus lego caesar et ut repleo exhaurio bellum ciuilis ordo et ut hic qui bene de pars mereo gratia refero cicero in uter res jocor mando laberius transeo recipio tu nisi angustus sedeo laberius ad cicero remitto atqui soleo duo sella sedeo quia cicero malus audio tamquam neque pompejus certus amicus neque caesaris sed uterque adulator


cum ille uoluerat, irascebantur. nemo non illo dicente timebat ne desineret.” Non est quod illum ex his quae edidit aestimetis; sunt quidem et haec quibus eloquentia eius agnoscatur; auditus tamen longe maior erat quam lectus. Non hoc ea portione illi accidit, qua omnibus fere quibus maiori commendationi est audiri quam legi, sed in illo longe maius discrimen est. Primum tantundem erat in homine quantum in ingenio: corporis magnitudo conspicua, suauitas ualentissimae uocis — quamuis haec inter se raro coeant, ut eadem uox et dulcis sit et solida — pronuntiatio quae histrionem posset producere, nec tamen quae histrionis posset uideri.

cum ille uoluerat irasco nemo non ille dico timeo ne desino non sum qui ille ex hic qui edo aestimo sum quidem et hic qui eloquentia is agnosco audio tamen longus magnus sum quam lego non hic is portio ille accido qui omnis fere qui magnus commendatio sum audio quam lego sed in ille longus magnus discrimen sum primus tantus sum in homo quantus in ingenium corpus magnitudo conspicuus suavitas valeo uox quamuis hic inter sui rarus coeo ut idem uox et dulcis sum et solidus pronuntiatio qui histrio possum produco neque tamen qui histrio possum uideo