Nolo te ad incerta revocare, ut dicam : " Vide, quam ingrata sit iuventus ! Quis non patris sui supremum diem, ut innocens sit, optat ? Ut moderatus sit, expectat ? Ut pius, cogitat ? Quotus quisque uxoris optimae mortem timet, ut non et computet ? Cui, rogo, litigatori defenso tam magni beneficii ultra res proximas memoria duravit ? "

nolo tu ad incertus revocaris ut dico video quam ingratus sum juventus quis non pater suus superus dies ut innocens sum opto ut moderor sum expecto ut pius cogito quotus quisque uxor bonus mors timeo ut non et computo qui rogo litigator defendo tam magnus beneficium ultra res propior memoria duro


Volo Chrysippi nostri uti similitudine de pilae lusu, quam cadere non est dubium aut mittentis vitio aut excipientis ; tum cursum suum servat, ubi inter manus utriusque apte ab utroque et iactata et excepta versatur. Necesse est autem lusor bonus aliter illam conlusori longo, aliter brevi mittat. Eadem beneficii ratio est. Nisi utrique personae, dantis et accipientis, aptatur, nec ab hoc exibit nec ad illum perveniet, ut debet.

volo chrysippus noster uti similitudo de pila lusus quam cado non sum dubius aut mitto vitio aut excipio tum cursus suus servo ubi inter manus uterque aptus ab uterque et jacto et excipio verso necesse sum autem lusor bonus aliter ille conlusor longus aliter brevis mitto idem beneficium ratio sum nisus uterque persona do et accipio apto neque ab hic exeo neque ad ille pervenio ut debeo


Philippus Macedonum rex habebat militem manu fortem, cuius in multis expeditionibus utilem expertus operam subinde ex praeda aliquid illi virtutis causa donaverat et hominem venalis animae crebris auctoramentis accendebat. Hic naufragus in possessiones cuiusdam Macedonis expulsus est ; quod ut nuntiatum est, accucurrit, spiritum eius recollegit, in villam illum suam transtulit, lectulo suo cessit, adfectum semianimemque recreavit, diebus triginta sua impensa curavit, refecit, viatico instruxit subinde dicentem : " Gratiam tibi referam, videre tantum mihi imperatorem meum contingat."

philippus macedones rex habeo miles manus fortis qui in multus expeditio utilis experior opera subinde ex praeda aliquis ille virtus causa dono et homo venal anima creber auctoramentum accendo hic naufragus in possessio quidam macedonis expello sum qui ut nuntio sum accurro spiritus is recolligo in villa ille suus transfero lectulus suus cedo afficio semianimis recreo dies triginta suus impensa curo reficio viaticus instruo subinde dico gratia tu refero video tantus ego imperator meus contingo


Hostes quoque optaverunt capere quasdam urbes, ut servarent, et vincere quosdam, ut ignoscerent, nec ideo non hostilia vota, in quibus, quod mitissimum est, post crudelitatem venit.

hostis quoque opto capio quidam urbs ut servo et vinco quidam ut ignosco neque ideo non hostilis veto in qui qui mitis sum post crudelitas venio


Non omnes ad bonum propositum easdem adferunt vires, easdem facultates, eandem fortunam, quae optimorum quoque consiliorum dumtaxat exitus temperat ; voluntas ipsa rectum petens laudanda est, etiam si illam alius gradu velociori antecessit. Non ut in certaminibus ad spectaculum editis meliorem palma declarat, quamquam in illis quoque saepe deteriorem praetulit casus.

non omnis ad bonus propono idem affero vireo idem facultas idem fortuna qui bonus quoque consilium dumtaxat exitus tempero voluntas ipse recingo peto laudo sum etiam si ille alius gradus velox antecedo non ut in certamen ad spectaculum edo bonus palmo declaro quamquam in ille quoque saepe deterior praefero casus


Quosdam ipsa, quae premebat, potentia eripuit, et iudices, quem damnaturi erant causae, damnare gratiae noluerunt. Non tamen hi beneficium reo dederunt, quamvis profuerint, quia, quo missum sit telum, non quo pervenerit, quaeritur, et beneficium ab iniuria distinguit non eventus sed animus.

quidam ipse qui premo potentia eripio et iudex qui damno sum causa damnaris gratia nolo non tamen hic beneficium reor do quivis prosum quia quo mitto sum telis non quo pervenio quaero et beneficium ab iniuria distinguo non evenio sed animus


Sive illum ira, quo non debebit, impellet, sive ambitionis calor abducet a tutis, in nullum malum vires a me sumere ipso1 patiar nec committam, ut possit quandoque dicere : " Ille amando me occidit." Saepe nihil interest inter amicorum munera et hostium vota; quidquid illi accidere optant, in id horum intempestiva indulgentia impellit atque instruit. Quid autem turpius quam quod evenit frequentissime, ut nihil intersit inter odium et beneficium ?

sive ille ira quo non debeo impello sive ambitio calor abduco ab tueor in nullus malus vireo ab ego sumo ipse patior neque committo ut possum quandoque dico ille amo ego occido saepe nihil intersum inter amicus munus et hostis veto quisquis ille accido opto in is hic intempestivus indulgeo impello atque instruo quis autem turpis quam qui evenio frequens ut nihil intersum inter odium et beneficium


Dicet aliquis : " Quid tanto opere quaeris, cui dederis beneficium, tamquam repetiturus aliquando ? Sunt, qui numquam iudicent esse repetendum, et has causas adferunt. Indignus etiam repetenti non reddet, dignus ipse per se referet. Praeterea, si bono viro dedisti, expecta, ne iniuriam illi facias appellando, tamquam sua sponte redditurus non fuisset. Si malo viro dedisti, plectere ; beneficium vero ne corruperis creditum faciendo. Praeterea lex, quod non iussit repeti, vetuit."

dico aliquis quis tantus opus quaero qui do beneficium tamquam repeto aliquando sum qui numquam judico sum repeto et hic causa affero indignus etiam repeto non reddo dignus ipse per sui refero praeterea si bonus vir do expecta ne iniuria ille facio appello tamquam suus sponte reddo non sum si malus vir do plecto beneficium verus ne conrumpo credo facio praeterea lex qui non iubeo repeto veto


Nisi me nutrix aluisset infantem, nihil eorum, quae consilio ac manu gero, facere potuissem nec in hanc emergere nominis claritatem, quam civili ac militari industria merui ; numquid tamen ideo maximis operibus praeferes nutricis officium ? Atqui quid interest, cum aeque sine patris beneficio quam sine nutricis non potuerim ad ulteriora procedere ? Quod si initio meo, quidquid iam possum, debeo, cogita non esse initium mei patrem, ne avum quidem ; semper enim erit ulterius aliquid, ex quo originis proximae origo descendat. Atqui nemo dicet me plus debere ignotis et ultra memoriam positis maioribus quam patri; plus autem debeo, si hoc ipsum, quod genuit me pater meus, maioribus debet.

nisus ego nutrix alo infer nihil is qui consilium atque manus gero facio possum neque in hic emergo nomen claritas quam civilis atque militaris industria mereo numquid tamen ideo magnus opus praefero nutrix officium atqui quis intersum cum aequus sine pater beneficium quam sine nutrix non possum ad ulteriora procedo qui si initium meus quisquis iam possum debeo cogito non sum initium meus pater ne avus quidem semper enim sum ultra aliquis ex quo origo proximus origo descendo atqui nemo dico ego multus debeo ignosco et ultra memoria pono magnus quam pater multus autem debeo si hic ipse qui gigno ego pater meus magnus debeo


Alexandro Macedoni, cum victor Orientis animos supra humana tolleret. Corinthii per legatos gratulati sunt et civitate illum sua donaverunt. Cum risisset hoc Alexander officii genus, unus ex legatis : " Nulli," inquit, " civitatem umquam dedimus alii quam tibi et Herculi."

alexander macedonius cum victor oriens animus supra humanus tollo corinthius per legatus gratulor sum et civitas ille suus dono cos rideo hic alexander officium genus unus ex legatus nullus inquam civitas umquam do alius quam tu et herculis


Crispus Passienus solebat dicere quorundam se iudicium malle quam beneficium, quorundam beneficium malle quam iudicium, et subiciebat exempla. " Malo," aiebat, " divi Augusti iudicium, malo Claudii beneficium." Ego vero nullius puto expetendum esse beneficium, cuius vile iudicium est.

crispus passienus soleo dico quidam sui iudicium malo quam beneficium quidam beneficium malo quam iudicium et subicio exemplum malus aio divus augustus iudicium malus claudius beneficium ego verus nullus puto expeto sum beneficium qui vilis iudicium sum


Vide, quam sis aecus ! Horum optares nihil, si tibi beneficium non dedisset. Ut alia taceam, quae graviora committis pessima pro optimis referendo, hoc certe delinquis, quod non expectas suum cuiusque rei tempus, quod aeque peccat, qui non sequitur, quam qui antecedit. Quomodo beneficium non semper recipiendum est, sic non utique reddendum.

video quam sum aequus horus optaris nihil si tu beneficium non do ut alius taceo qui gravis committo malus pro bonus refero hic certus delinquo qui non expecto suus quisque res tempus qui aequus pecco qui non sequor quam qui antecedo quomodo beneficium non semper recipio sum sic non utique reddo


Alexander Macedonum rex gloriari solebat a nullo se beneficiis victum. Non est, quod nimius animi Macedonas et Graecos et Caras et Persas et nationes discriptas in exercitum suspiciat, nec hoc sibi praestitisse regnum a Thraciae angulo porrectum usque ad litus incogniti maris iudicet. Eadem re gloriari Socrates potuit, eadem Diogenes, a quo utique victus est, Quidni victus sit illo die, quo homo super mensuram iam humanae superbiae tumens vidit aliquem, cui nec dare quicquam posset nec eripere ?

alexander macedones rex glorior soleo ab nullus sui beneficium vinco non sum qui nimius animus macedonas et graeci et caveo et persa et natio discribo in exercitus suspicio neque hic sui praesto regnum ab thracia angulus porrigo usque ad litus incognitus mare iudico idem res glorior socrates possum idem diogenes ab quo utique vinco sum quis vinco sum ille dies quo homo super mensura iam humanus superbia tumeo video aliquis qui neque do quisquam possum neque eripio


Iam tempus est quaedam ex nostra, ut ita dicam, moneta proferre. Qui id beneficium dedit, quo est aliquid melius, potest vinci. Pater dedit filio vitam, est autem aliquid vita melius ; ita pater vinci potest, quia dedit beneficium, quo est aliquid melius.

iam tempus sum quidam ex noster ut ita dico moneta profero qui is beneficium do quo sum aliquis bonus possum vinco pater do filius vita sum autem aliquis vito bonus ita pater vinco possum quia do beneficium quo sum aliquis bonus


O superbia, magnae fortunae stultissimum malum ! Ut a te nihil accipere iuvat ! Ut omne beneficium in iniuriam convertis! Ut te omnia dedecent ! Quoque altius te sublevasti, hoc depressior es ostendisque tibi non datum adgnoscere ista bona, quibus tantum inflaris ; quidquid das, corrumpis.

o superbia magnus fortuna stultus malus ut ab tu nihil accipio juvo ut omnis beneficium in iniuria converto ut tu omnis dedecet quoque altus tu sublevo hic deprimo sum ostendo tu non do agnosco iste bonus qui tantus inflaris quisquis do corrumpo


Effice, ut idem status sit, cum exigis, qui fuit, cum promitterem ; destituere levitas erit. Si aliquid intervenit novi, quid miraris, cum condicio promittentis mutata sit, mutatum esse consilium ? Eadem mihi omnia praesta, et idem sum. Vadimonium promittimus, tamen deserti non in omnes datur actio : deserentem vis maior excusat.

efficio ut idem status sum cum exigo qui sum cum promitto destituo levitas sum si aliquis intervenio nosco quis miror cum condicio promitto muto sum muto sum consilium idem ego omnis praesto et idem sum vadimonium promitto tamen desero non in omnis do actium desero volo magnus excuso


Num dubium est, quin hoc humani generis domicilium circumitus solis ac lunae vicibus suis temperet ? Quin alterius calore alantur corpora, terrae relaxentur, immodici umores comprimantur, adligantis omnia hiemis tristitia frangatur, alterius tepore efficaci et penetrabili regatur maturitas frugum ? Quin ad huius cursum fecunditas humana respondeat? Quin ille annum observabilem fecerit circumactu suo, haec mensem minoribus se spatiis flectens ?

num dubius sum quin hic humanus genus domicilium circumeo sol atque luna vicis suus tempero quin alter calor alo corpus terra relaxo immodicus umor comprimo adligo omnis hiems tristitia frango alter tepor efficax et penetrabilis rego maturitas frugum quin ad hic cursus fecunditas humanus respondeo quin ille annus observabilis facio circumago suus hic mensis paruus sui spatium flecto


Caesar omnia habet, fiscus eius privata tantum ac sua ; et universa in imperio eius sunt, in patrimonio propria. Quid eius sit, quid non sit, sine diminutione imperii quaeritur ; nam id quoque, quod tamquam alienum abiudicatur, aliter illius est. Sic sapiens animo universa possidet, iure ac dominio sua.

caesar omnis habeo fiscus is privo tantus atque suus et universus in imperium is sum in patrimonium proprius quis is sum quis non sum sine diminutio imperium quaero nam is quoque qui tamquam alienus abjudico aliter ille sum sic sapio animus universus possideo ius atque dominium suus


Officia etiam ferae sentiunt, nec ullum tam immansuetum animal est, quod non cura mitiget et in amorem sui vertat. Leonum ora a magistris impune tractantur, elephantorum feritatem usque in servile obsequium demeretur cibus ; adeo etiam, quae extra intellectum atque aestimationem beneficii posita sunt, adsiduitas tamen meriti pertinacis evincit. Ingratus est adversus unum beneficium ? Adversus alterum non erit. Duorum oblitus est ? Tertium etiam in eorum, quae exciderunt, memoriam reducet.

officium etiam fera sentio neque ullus tam immansuetum animal sum qui non cura mitigo et in amor suus verto leo os ab magister impunis tracto elephantor feritas usque in servilis obsequium demo cibus adeo etiam qui extra intellego atque aestimatio beneficium pono sum assiduitas tamen mereo pertinax evincio ingratus sum adverro unus beneficium adverro alter non sum duo obliuiscor sum tertius etiam in is qui excido memoria reduco


Nunc in adulteria magis quam in alia peccabitur, abrumpetque frenos pudicitia ; nunc conviviorum vigebit furor et foedissimum patrimoniorum exitium, culina ; nunc cultus corporum nimius et formae cura prae se ferens animi deformitatem ; nunc in petulantiam et audaciam erumpet male dispensata libertas ; nunc in crudelitatem privatam ac publicam ibitur bellorumque civilium insaniam, qua omne sanctum ac sacrum profanetur ; habebitur aliquando ebrietati honor, et plurimum meri cepisse virtus erit.

nunc in adulterium magis quam in alius pecco abrumpo freni pudicitia nunc convivium vigeo furor et foedus patrimonium exitium culina nunc cultus corpus nimius et forma cura prae sui fero animus deformitas nunc in petulantia et audacia erumpo malus dispenso libertas nunc in crudelitas privo atque publicus ibitur bellus civilis insanio qui omnis sancio atque sacer profano habeo aliquando ebrietas honor et multus merus capio virtus sum


tu tam imprudentes iudicas maiores nostros fuisse, ut non intellegerent iniquissimum esse eodem loco haberi eum, qui pecuniam, quam a creditore acceperat, libidini aut aleae adsumpsit, et eum, qui incendio aut latrocinio aut aliquo casu tristiore aliena cum suis perdidit ? Nullam excusationem receperunt, ut homines scirent fidem utique praestandam ; satius enim erat a paucis etiam iustam excusationem non accipi quam ab omnibus aliquam temptari. Omnia fecisti, ut redderes ;

tu tam imprudens iudico magnus noster sum ut non intellego iniquus sum idem locus habeo is qui pecunia quam ab creditor accipio libido aut alea adsumo et is qui incendium aut latrocinium aut aliquis casus tristis alienus cum suus perdo nullus excusatio recipio ut homo scio fides utique praesto sero enim sum ab paucus etiam iustus excusatio non accipio quam ab omnis aliqui temptaris omnis facio ut reddo


Callidus non difficilem aditum praebuit immodica cupientibus spesque improbas nihil re adiuturus verbis fovit ; at peior opinio, si lingua asper, vultu gravis cum invidia fortunam suam explicuit. Colunt enim detestanturque felicem et, si potuerint, eadem facturi odere facientem.

callidus non difficilis aditus praebeo immodicus cupio spes improbus nihil res adjuvo verbum foveo at malus opinio si lingua asper vultus gravis cum invidia fortuna suus explico colo enim detesto felix et si possum idem facio odi facio


Alteri illi, qui beneficium dat sua causa, respondebo : " Usus me quare potius te mihi profuisse dicas quam me tibi ? " " Puta," inquit, " aliter fieri non posse me magistratum, quam si decem captos cives ex magno captivorum numero redemero ; nihil debebis mihi, cum te servitute ac vinculis liberavero ? Atqui mea id causa faciam." Adversus hoc respondeo : " Aliquid istic tua causa facis, aliquid mea :

alter ille qui beneficium do suus causa respondeo utor ego quare potis tu ego prosum dico quam ego tu puta inquam aliter fio non possum ego magistratus quam si decem capio civis ex magnus captivus numerus reemo nihil debeo ego cum tu servitus atque vinculis libero atqui meus is causa facio adverro hic respondeo aliquis istic tuus causa facio aliquis meus


Si pauca quis tibi donasset iugera, accepisse te diceres beneficium; immensa terrarum late patentium spatia negas esse beneficium ? Si pecuniam tibi aliquis donaverit et arcam tuam, quoniam tibi id ma gnum videtur, impleverit, beneficium vocabis ; tot metalla deus defodit, tot flumina emisit terra, super quae decurrunt sola, aurum vehentia ; argenti, aeris, ferri immane pondus omnibus locis obrutum, cuius investigandi tibi facultatem dedit, ac latentium divitiarum in summa terra signa disposuit : negas te accepisse beneficium ?

si paucus quis tu dono iugerum accipio tu dico beneficium immensus terra latus pateo spatior nego sum beneficium si pecunia tu aliquis dono et arca tuus quoniam tu is ma gnum video impleo beneficium voco tot metallum deus defodio tot flumen emitto terra super qui decurro solus aurum veho argentum aer fero immanis pondus omnis locus obruo qui investigo tu facultas do atque lateo divitiaris in summus terra signum dispono nego tu accipio beneficium


Ergo cum animum sapientis intuemur potentem omnium et per universa dimissum, omnia illius esse dicimus, cum ad hoc ius cotidianum, si ita res tulerit, capite censebitur. Multum interest, possessio eius animo ac magnitudine aestimetur an censu.

ergo cum animus sapio intueor potens omnis et per universus dimitto omnis ille sum dico cum ad hic ius cottidianus si ita res fero caput censeo multus intersum possessio is animus atque magnitudo aestimo an census


Expecta, ut nisi bene cessura non facias et nisi comperta veritate nil noveris : relicto omni actu vita consistit. Cum veri similia me in hoc aut in illud impellant, non vera, ei beneficium dabo, quem veri simile erit gratum esse.

expecta ut nisi bene cedo non facio et nisi comperio veritas nihil nosco relinquo omnis actus vito consisto cos verus similis ego in hic aut in ille impello non verus is beneficium do qui verus similis sum gratus sum


Omnis benignitas properat, et proprium est libenter facientis cito facere ; qui tarde et diem de die extrahens profuit, non ex animo fecit. Ita duas res maximas perdidit, et tempus et argumentum amicae voluntatis ; tarde velle nolentis est.

omnis benignitas propero et proprius sum libet facio cito facio qui tardus et dies de dies extraho prosum non ex animus facio ita duo res magnus perdo et tempus et argumentum amica voluntas tardus volo nolo sum


Praesentia bona nondum tota in solido sunt, potest illa casus aliquis incidere ; futura pendent et incerta sunt ; quod praeteriit, inter tuta sepositum est. Quomodo gratus esse quisquam adversus beneficia potest, qui omnem vitam suam transilit praesentium totus ac futurorum ? Memoria gratum facit ; memoriae minimum tribuit, quisquis spei plurimum.

praesens bonus nondum totus in solidus sum possum ille casus aliquis incido sum pendeo et incertus sum qui praetereo inter tueor sepono sum quomodo gratus sum quisquam adverro beneficium possum qui omnis vita suus transilit praesens totus atque sum memoria gratus facio memoria paruus tribuo quisquis spes multus


Haec universa habere, de quibus loqueris, abominabitur. Non referam tibi Socraten, Chrysippum, Zenonem et ceteros magnos quidem viros, maiores quidem, quia in laudem vetustorum invidia non obstat. Paulo ante Demetrium rettuli, quem mihi videtur rerum natura nostris tulisse temporibus, ut ostenderet nec illum a nobis corrumpi nec nos ab illo corripi posse, virum exactae, licet neget ipse, sapientiae firmaeque in iis, quae proposuit, constantiae, eloquentiae vero eius, quae res fortissimas deceat, non concinnatae nec in verba sollicitae, sed ingenti animo, prout impetus tulit, res suas prosequentis.

hic universus habeo de qui loquor abominor non refero tu socrates chrysippus zeno et ceterus magnus quidem vir magnus quidem quia in laus vetustor invidia non obsto paulus ante demetrius rettulis qui ego video res natura noster fero tempus ut ostendo neque ille ab nos corrumpo neque nos ab ille corripio possum vir exigo licet nego ipse sapientia firmus in is qui propono constantia eloquentia verus is qui res fortis decet non concinno neque in verbum sollicitus sed ingens animus prout impetus fero res suus prosequor


Quare si quis existimat nos, cum ista praecipimus, benignitatis fines introrsus referre et illi minus laxum limitem aperire, ne perperam monitiones nostras exaudivit. Quam enim virtutem magis veneramur ? Cui magis stimulos addimus ? Quibusve tam convenit haec adhortatio quam nobis societatem generis humani sancientibus ?

quaris si quis existimo nos cum iste praecipio benignitas finis introrsum refero et ille paruus laxus limito aperio ne perperam monitio noster exaudio quam enim virtus magis veneror qui magis stimulus addo qui tam convenio hic adhortatio quam nos societas genus humanus sancio


Dicam. Puta te ingratum esse : non perit beneficium, habet illud, qui dedit. Puta te recipere nolle : apud te est, antequam redditur. Non potes quicquam amittere, quia, quod detrahitur, nihilo minus tibi adquiritur. Intra te ipsum orbis agitur ; accipiendo das, dando accipis.

dico puta tu ingratus sum non pereo beneficium habeo ille qui do puta tu recipio nolo apud tu sum antequam reddo non possum quisquam amitto quia qui detraho nihilum paruus tu acquiro intra tu ipse orbis ago accipio do do accipio


Societas illi dominium omnium animalium dedit; societas terris genitum in alienae naturae transmisit imperium et dominari etiam in mari iussit ; hoc morborum impetus arcuit, senectuti adminicula prospexit, solacia contra dolores dedit ; hoc fortes nos facit, quod licet contra fortunam advocare.

societas ille dominium omnis animal do societas terra gigno in alienus natura transmitto imperium et dominaris etiam in mare iubeo hic morbus impetus arceo senectus adminiculo prospicio solacium contra dolor do hic fortis nos facio qui licet contra fortuna advocaris


Egregie enim hoc dicere Demetrius Cynicus, vir meo iudicio magnus, etiam si maximis comparetur, solet plus prodesse, si pauca praecepta sapientiae teneas, sed illa in promptu tibi et in usu sint, quam si multa quidem didiceris, sed illa non habeas ad manum.

egregius enim hic dico demetrius cynicus vir meus iudicium magnus etiam si magnus comparo soleo multus prosum si paucus praecipio sapientia teneo sed ille in promptus tu et in usus sum quam si multus quidem disco sed ille non habeo ad manus


Fortitudo est virtus pericula iusta contemnens aut scientia periculorum repellendorum, excipiendorum, provocandorum ; dicimus tamen et gladiatorem fortem virum et servum nequam, quem in contemptum mortis temeritas impulit.

fortitudo sum virtus periculum iustus contemno aut scientia periculum repello excipio provoco dico tamen et gladiator fortis vir et servus nequam qui in contemno mors temeritas impello


His atque eiusmodi vocibus id agamus, ut voluntas nostra non lateat, sed aperiatur et luceat. Verba cessent licet : si, quemadmodum debemus, adfecti sumus, conscientia eminebit in vultu.

hic atque eiusmodi vox is ago ut voluntas noster non lateo sed aperio et luceo verbum cesso licet si quemadmodum debeo afficio sum conscientia emineo in vultus


" Patris beneficia vinci a filii beneficiis non possunt. Quare ? Quia vitam accepit a patre, quam nisi accepisset, nulla dare beneficia potuisset." Hoc commune est patri eum omnibus, qui vitam alicui dederunt ; non potuissent enim referre gratiam, nisi vitam accepissent. Ergo nec medico gratia in maius referri potest (solet enim et medicus vitam dare), nec nautae, si naufragum sustulit. Atqui et horum et aliorum, qui aliquo modo nobis vitam dederunt, beneficia vinci possunt ; ergo et patrum possunt.

patrae beneficium vinco ab filius beneficium non possum quaris quia vita accipio ab pater quam nisi accipio nullus do beneficium possum hic communis sum pater is omnis qui vita aliqui do non possum enim refero gratia nisi vita accipio ergo neque medico gratia in magnus refero possum soleo enim et medicus vita do neque nauta si naufragus tollo atqui et hic et alius qui aliquis modo nos vita do beneficium vinco possum ergo et pater possum


Et cum ista, quae habes, magno aestimes, quod est ingrati hominis, nulli debere te iudicas ? Unde tibi istum, quem trahis, spiritum ? Unde istam, per quam actus vitae tuae disponis atque ordinas, lucem ? Unde sanguinem, cuius cursu vitalis continetur calor ? Unde ista palatum tuum saporibus exquisitis ultra satietatem lacessentia ? Unde haec irritamenta iam lassae voluptatis ? Unde ista quies, in qua putrescis ac marces ?

et cum iste qui habeo magnus aestimo qui sum ingratus homo nullus debeo tu iudico unde tu iste qui traho spiritus unde iste per quam ago vita tuus dispono atque ordino lux unde sanguis qui cursus vital contineo calor unde iste palo tuus sapor exquaero ultra satietas lacesso unde hic irritamenta iam lassus voluptas unde iste quies in qui putrescis atque marceo


" Hic ipse est, quo ille suum ostendit ! Excipe beneficium, amplexare, gaude, non quod accipias, sed quod reddas debiturusque sis ; non adibis tam magnae rei periculum, ut casus ingratum facere te possit. Nullas tibi proponam difficultates, ne despondeas animum, ne laborum ac longae servitutis expectatione deficias ; non differo te, de praesentibus fiat. Numquam eris gratus, nisi statim es.

hic ipse sum quo ille suus ostendo excipio beneficium amplexaris gaudeo non qui accipio sed qui reddo debeo sum non adeo tam magnus res periculum ut casus ingratus facio tu possum nullus tu propono difficultas ne despondeo animus ne labor atque longus servitus expectatio deficio non differo tu de praesens fio numquam sum gratus nisi statim sum


Atqui ut scias rem per se expetendam esse bene facere, advenis modo in nostrum delatis portum, statim abituris, succurrimus ; ignoto naufrago navem, qua revehatur, et damus et struimus. Discedit ille vix satis noto salutis auctore et numquam amplius in conspectum nostrum reversurus debitores nobis deos delegat precaturque, illi pro se gratiam referant ; interim nos iuvat sterilis beneficii conscientia. Quid ?

atqui ut scio res per sui expeto sum bene facio advenio modo in nos defero portus statim abeo succurro ignosco naufragus navo qui reveho et do et struo discedo ille vix satis nosco salus auctor et numquam amplus in conspectus nos revorto debitor nos deus delego preco ille pro sui gratia refero interim nos juvo sterilis beneficium conscientia quis


alius nihil esse dubii, quin illa mole non vinci solum Graecia, sed obrui posset ; magis verendum, ne vacuas desertasque urbes invenirent et profugis hostibus vastae solitudines relinquerentur non habituris, ubi tantas vires exercere possent ;

alius nihil sum dubius quin ille moles non vinco solus graecia sed obruo possum magis vereor ne vacuus desero urbs invenio et profugio hostis vastus solitudo relinquo non habeo ubi tantus vireo exerceo possum


Cum accipiendum iudicaverimus, hilares accipiamus profitentes gaudium, et id danti manifestum sit, ut fructum praesentem capiat ; iusta enim causa laetitiae est laetum amicum videre, iustior fecisse. Quam grate ad nos pervenisse indicemus effusis adfectibus, quos non ipso tantum audiente sed ubique testemur. Qui grate beneficium accipit, primam eius pensionem solvit.

cos accipio judico hilaris accipio profiteor gaudium et is do manifestus sum ut fructus praesens capio iustus enim causa laetitia sum laetus amicus video justus facio quam gratus ad nos pervenio indico effundo affectus qui non ipse tantus audio sed ubique testo qui gratus beneficium accipio primus is pensio solvo


Videris mihi dicere : " Perdis operam ; quorsus enim pertinet scire me, an maneat, quod non debetur? Iuris consultorum istae acutae ineptiae sunt, qui hereditatem negant usu capi posse sed ea, quae in hereditate sunt, tamquam quicquam aliud sit hereditas, quam ea, quae in hereditate sunt.

video ego dico perdo opera quorsus enim pertineo scio ego an maneo qui non debeo jura consultor iste acuo ineptia sum qui hereditas nego usus capio possum sed is qui in hereditas sum tamquam quisquam alius sum hereditas quam is qui in hereditas sum


Quis tam ingratus est, quam qui, quod in prima parte animi positum esse debuit et semper occurrere, ita seposuit et abiecit, ut in ignorantiam verteret ? Apparet illum non saepe de reddendo cogitasse, cui obrepsit oblivio.

quis tam ingratus sum quam qui qui in primus pars animus pono sum debeo et semper occurro ita sepono et abicio ut in ignorantia verto appareo ille non saepe de reddo cogito qui obrepo oblivio


Ingratus ipse Pompei hostis ac victor ; a Gallia Germaniaque bellum in urbem circumegit, et ille plebicola, ille popularis castra in circo Flaminio posuit propius, quam Porsinae fuerant. Temperavit quidem ius crudelitatemque victoriae ; quod dicere solebat, praestitit: neminem occidit nisi armatum. Quid ergo est ? Ceteri arma cruentius exercuerunt, satiata tamen aliquando abiecerunt ; hic gladium cito condidit, numquam posuit.

ingratus ipse pompejus hostis atque victor ab gallia germania bellum in urbs circumago et ille plebicola ille popularis castrum in circus flaminius pono propius quam porsena sum tempero quidem ius crudelitas victoria qui dico soleo praesto nemo occido nisi armo quis ergo sum ceterus arma cruentus exerceo satio tamen aliquando abicio hic gladius cito condo numquam pono


Si tamen quaeris, quid sentiam, et vis signare responsum, hic beneficium recepisse se iudicet, ille se sciat non reddidisse ; hic illum dimittat, ille se teneat ; hic dicat : " Habeo," ille respondeat : " Debeo.

si tamen quaero quis sentio et volo signo responsum hic beneficium recipio sui iudico ille sui scio non reddo hic ille dimitto ille sui teneo hic dico habeo ille respondeo debeo


Et cum quaedam ne coire quidem in idem natura patiatur, ut velocitatem corporum et vires, ex diversis ac dissidentibus bonis hominem non esse compositum iniuriam vocant et neclegentes nostri deos, quod non bona valetudo etiam vitiis inexpugnabilis data sit, quod non futuri scientia. Vix sibi temperant, quin eo usque impudentiae provehantur, ut naturam oderint, quod infra deos sumus, quod non in aequo illis stetimus.

et cum quidam ne coeo quidem in idem natura patior ut velocitas corpus et vireo ex diverto atque dissido bonus homo non sum compono iniuria voco et neglego noster deus qui non bonus valetudo etiam vitium inexpugnabilis do sum qui non sum scientia vix sui tempero quin is usque impudentia proveho ut natura odi qui infra deus sum qui non in aequus ille sto


Videamus, quid oblatum maxime voluptati futurum sit, quid frequenter occursurum habenti, ut totiens nobiscum quotiens cum illo sit. Utique cavebimus, ne munera supervacua mittamus, ut feminae aut seni arma venatoria, ut rustico libros, ut studiis ac litteris dedito retia. Aeque ex contrario circumspiciemus, ne, dum grata mittere volumus, suum cuique morbum exprobratura mittamus, sicut ebrioso vina et valetudinario medicamenta. Maledictum enim incipit esse, non munus, in quo vitium accipientis adgnoscitur.

video quis offertor magnus voluptas sum sum quis frequens occurro habeo ut totiens nos quotiens cum ille sum utique cavebimus ne munus supervacuus mitto ut femina aut senex arma venatorius ut rusticus liber ut studium atque littera dedo rete aequus ex contrarius circumspicio ne dum gratus mitto volo suus quisque morbus exprobro mitto sicut ebriosus vinum et valetudinarius medicamentum maledico enim incipio sum non munus in quo vitium accipio agnosco


Illud in confesso est : quis sine querella moritur ? Quis extremo die dicere audet : Vixi et quem dederat cursum fortuna peregi ? Quis non recusans, quis non gemens exit ? Atqui hoc ingrati est non esse contentum praeterito tempore. Semper pauci dies erunt, si illos numeraveris.

ille in confiteor sum quis sine querela morior quis exter dies dico audeo vivo et qui do cursus fortuna perago quis non recuso quis non gemo exeo atqui hic ingratus sum non sum contineo praetereo tempus semper paucus dies sum si ille numero


" Ut scias," inquit, " illum non reddidisse, omnia fecit, ut redderet ; apparet ergo non esse id factum, cuius faciendi occasionem non habuit. Et creditori suo pecuniam non solvit is, qui, ut solveret, ubique quaesivit nec invenit."

ut scio inquam ille non reddo omnis facio ut reddo appareo ergo non sum is facio qui facio occasio non habeo et creditor suus pecunia non solvo is qui ut solvo ubique quaero neque invenio


Quod si admonitionis quoque sugillationem ingratis remittimus, segniores ad reddenda beneficia faciemus ; quosdam vero sanabiles et qui fieri boni possint, si quid illos momorderit, perire patiemur admonitione sublata, qua et pater filium aliquando correxit et uxor maritum aberrantem ad se reduxit et amicus languentem amici fidem erexit.

qui si admonitio quoque sugillatio ingratus remitto segnis ad reddo beneficium facio quidam verus sanabilis et qui fio bonus possum si quis ille mordeo pereo patior admonitio tollo qui et pater filius aliquando corrigo et uxor maritus aberro ad sui reduco et amicus langueo amicus fides erigo


Per te vero non est mora, quominus beneficia, qui acceperunt, ultro repetant, nec recusabis conferre alia et suppressis dissimulatisque plura ac maiora adicere : propositum optimi viri et ingentis animi tam diu ferre ingratum, donec feceris gratum. Nec te ista ratio decipiet ; succumbunt vitia virtutibus, si illa non cito odisse properaveris.

per tu verus non sum mora quominus beneficium qui accipio ultro repeto neque recuso confero alius et supprimo dissimulo multus atque magnus adicio propono bonus vir et ingens animus tam diu fero ingratus donec facio gratus neque tu iste ratio decipio succumbo vitio virtus si ille non cito odi propero


Non vides, quemadmodum teneram liberorum infantiam parentes ad salubrium rerum patientiam cogant ? Flentium corpora ac repugnandum diligens cura fovent et, ne membra libertas immatura detorqueat, in rectum exitura constringunt et mox liberalia studia inculcant adhibito timore nolentibus ; ad ultimum audacem iuventam frugalitati, pudori, moribus bonis, si parum sequitur, coactam applicant.

non video quemadmodum tener liberi infantia parens ad salubris res patientia cogo fleo corpus atque repugno diligo cura foveo et ne membrum libertas immaturus detorqueo in recingo exeo constringo et mox liberalis studium inculco adhibeo timor nolo ad ulter audax juventa frugalitas pudor mos bonus si parum sequor cogo applico


Bello civili proscriptum dominum servus abscondit et, cum anulos eius sibi aptasset ac vestem induisset, speculatoribus occurrit nihilque se deprecari, quo minus imperata peragerent, dixit et deinde cervicem porrexit. Quanti viri est pro domino eo tempore mori velle, quo rara erat fides dominum mori nolle ! in publica crudelitate mitem inveniri, in publica perfidia fidelem ! cum praemia proditionis ingentia ostendantur, praemium fidei mortem concupiscere !

bellum civilis proscribo dominus servus abscondo et cum anulus is sui apto atque vestis induo speculator occurro nihil sui deprecor quo paruus impero perago dico et deinde cervix porrigo quantus vir sum pro dominus is tempus morior volo quo rarus sum fides dominus morior nolo in publicus crudelitas mitis invenio in publicus perfidia fidelis cum praemium proditio ingens ostendo praemium fides mors concupisco


Quod debes, quaere, cui reddas, et, si nemo poscet, ipse te appella. Malus an bonus, ad te non pertinet ; redde et accusa. Oblitus es, quemadmodum inter vos officia divisa sint : illi oblivio imperata est, tibi meminisse mandavimus. Errat tamen, si quis existimat, cum dicimus eum, qui beneficium dedit, oblivisci oportere, excutere nos illi memoriam rei praesertim honestissimae ; quaedam praecipimus ultra modum, ut ad verum et suum redeant. Cum dicimus :

qui debeo quaero qui reddo et si nemo posco ipse tu appello malus an bonus ad tu non pertineo reddo et accuso obliuiscor sum quemadmodum inter tu officium divido sum ille oblivio impero sum tu memini mando erro tamen si quis existimo cum dico is qui beneficium do obliviscor oportet excutio nos ille memoria res praesertim honestus quidam praecipio ultra modus ut ad verus et suus redeo cos dico


Camillum in exilium misit, Scipionem dimisit; exsulavit post Catilinam Cicero, diruti eius penates, bona direpta, factum, quidquid victor Catilina fecisset; Rutilius innocentiae pretium tulit in Asia latere ; Catoni populus Romanus praeturam negavit, consulatum pernegavit.

camillus in exsilium mitto scipio dimitto exsulavit post catilina cicero diruo is penates bonus direptor facio quisquis victor catilina facio rutilus innocentia pretium fero in asia lateo cato populus romanus praetorqueo nego consulatus pernego


" Sint hi reges, quia maiores eorum non fuerunt, quia pro summo imperio habuerunt iustitiam, abstinentiam, quia non rem publicam sibi, sed se rei publicae dicaverunt. Regnent hi, quia vir bonus quidam ante proavus eorum fuit, qui animum supra fortunam gessit, qui in dissensione civili, quoniam ita expediebat rei publicae, vinci quam vincere maluit ; referri gratia illi tam longo spatio non potuit ; in illius respectum iste populo praesideat, non quia scit aut potest, sed quia alius pro illo meruit.

sum hic rex quia magnus is non sum quia pro superus imperium habeo iustitia abstinentia quia non res publicus sui sed sui res publicus dico regno hic quia vir bonus quidam ante proavus is sum qui animus supra fortuna gero qui in dissensio civilis quoniam ita expedio res publicus vinco quam vinco malo refero gratia ille tam longus spatium non possum in ille respicio iste populus praesideo non quia scio aut possum sed quia alius pro ille mereo


Aequissima vox est et ius gentium prae se ferens : " Redde, quod debes " ; haec turpissima est in beneficio. " Redde !'" Quid ? Reddet vitam, quam debet ? Dignitatem ?

aequus vox sum et ius gens prae sui fero reddo qui debeo hic turpis sum in beneficium reddo quis reddo vita quam debeo dignitas


" Primum alia condicio est in credito, alia in beneficio. Pecuniae etiam male creditae exactio est ; et appellare debitorem ad diem possum et, si foro cesserit, portionem feram ; beneficium et totum perit et statim. Praeterea hoc mali viri est, illud mali patris familiae. Deinde ne Zeno quidem, si maior fuisset summa, credere perseverasset. Quingenti denarii sunt : illud quod dici solet, " in morbo consumat " ; fuit tanti non revocare promissum suum.

primus alius condicio sum in credo alius in beneficium pecunia etiam malus credo exactio sum et appello debitor ad dies possum et si forum cedo portio fero beneficium et totus pereo et statim praeterea hic malus vir sum ille malus pater familia deinde ne zeno quidem si magnus sum summus credo persevero quingenti denarius sum ille qui dico soleo in morbus consumo sum tantus non revocaris promitto suus


Non ideo per se non est expetendum, cui aliquid extra quoque emolumenti adhaeret ; fere enim pulcherrima quaeque multis et adventiciis comitata sunt dotibus, sed illas trahunt, ipsa praecedunt.

non ideo per sui non sum expeto qui aliquis extra quoque emolumentum adhaereo fere enim pulcher quisque multus et adventicius comito sum dos sed ille traho ipse praecedo


Etenim sic omnia sapientis esse dico, ut nihilo minus proprium quisque in rebus suis dominium habeat, quemadmodum sub optimo rege omnia rex imperio possidet, singuli dominio. Tempus istius probandae rei veniet; interim hoc huic quaestioni sat est me id, quod aliter sapientis est, aliter meum est, posse donare sapienti.

etenim sic omnis sapio sum dico ut nihilum paruus proprius quisque in res suus dominium habeo quemadmodum sub bonus rex omnis rex imperium possideo singuli dominium tempus iste probo res venio interim hic hic quaestio satis sum ego is qui aliter sapio sum aliter meus sum possum donaris sapio


Possum donare sapienti, quod viritim meum est, licet illius sint omnia ; nam cum regio more cuncta conscientia possideat, singularum autem rerum in unumquemque proprietas sit sparsa, et accipere munus et debere et emere et conducere potest.

possum donaris sapio qui viritim meus sum licet ille sum omnis nam cum regius mos cunctus conscientia possideo singularis autem res in unumquemque proprietas sum spargo et accipio munus et debeo et emo et conduco possum


beneficio et hoc est probabile, hoc suspiciendum, quod aliquis, ut alteri prodesset, utilitatis interim suae oblitus est, quod alteri dedit ablaturus sibi. Hoc non facit, qui beneficium sibi dat.

beneficium et hic sum probabilis hic suspicio qui aliquis ut alter prosum utilitas interim suus obliuiscor sum qui alter do aufero sui hic non facio qui beneficium sui do


Ad quemcumque itaque istorum veneris, quorum salutatio urbem concutit, scito, etiam si animadverteris obsessos ingenti frequentia vicos et commeantium in utramque partem catervis itinera compressa, tamen venire te in locum hominibus plenum, amicis vacuum.

ad quicumque itaque iste venio qui salutatio urbs concutio scio etiam si animadverto obsedeo ingens frequentia vicus et conmeo in uter pars caterva iter comprimo tamen venio tu in locus homo plenus amicus vacuus


Sumite modo animum, qualem decet, et deficere nolite : vincetis optantes. Nec desunt tam pulchro certamini duces, qui ad similia vos cohortentur ac per vestigia sua ire ad victoriam saepe iam partam ex parentibus iubeant.

sumo modo animus qual decet et deficio nolo vinco opto neque desum tam pulcher certamen dux qui ad similis tu cohorto atque per vestigium suus eo ad victoria saepe iam pario ex parens jubeo


Deinde, etiam si pluris ista sunt, non tamen ullum istic tuum munus est, ut non ex usu effectuve, sed ex consuetudine et annona aestimetur.

deinde etiam si multus iste sum non tamen ullus istic tuus munus sum ut non ex usus efficio sed ex consuetudo et annona aestimo


" Tardiores," inquit, " ad beneficia danda facimus non vindicando data nec infitiatores eorum adficiendo poena." Sed illud quoque tibi e contrario occurrat multo tardiores futuros ad accipienda beneficia, si periculum causae dicundae aditum erunt et innocentiam sollicitiore habituri loco.

tardus inquam ad beneficium do facio non vindico do neque infitiator is afficio poena sed ille quoque tu e contrarius occurro multus tardus sum ad accipio beneficium si periculum causa dico aditus sum et innocentia sollicitus habeo locus


Exiguum est, quod in me contulit, sed amplius non potuit ; at hic quod dedit, magnum est, sed dubitavit, sed distulit, sed, cum daret, gemuit, sed superbe dedit, sed circumtulit et placere non ei, cui praestabat, voluit; ambitioni dedit, non mihi.

exiguus sum qui in ego confero sed amplus non possum at hic qui do magnus sum sed dubito sed differo sed cum do gemo sed superbus do sed circumfero et placeo non is qui praesto volo ambitio do non ego


Quantum possumus, causam eius apud nos agamus : " Fortasse non potuit, fortasse ignoravit, fortasse facturus est." Quaedam nomina bona lentus et sapiens creditor fecit, qui sustinuit ac mora fovit. Idem nobis faciundum est ; nutriamus fidem languidam.

quantus possum causa is apud nos ago fortasse non possum fortasse ignoro fortasse facio sum quidam nomen bonus lentus et sapio creditor facio qui sustineo atque mora foveo idem nos facio sum nutrio fides languidus


Exemplum hoc dissimile est ; quare ? Quia huius rei laus in corporis motu est et in agilitate, non in animo ; explicari itaque totum debet, de quo oculis iudicatur. Nec tamen ideo non bonum lusorem dicam, qui pilam, ut oportebat, excepit, si per ipsum mora, quominus remitteret, non fuit.

exemplum hic dissimilis sum quare quia hic res laus in corpus motus sum et in agilitas non in animus explicaris itaque totus debeo de quo oculus judico neque tamen ideo non bonus lusor dico qui pila ut oportet excipio si per ipse mora quominus remitto non sum


Nihilo minus tamen more optimorum parentium, qui maledictis suorum infantium arrident, non cessant di beneficia congerere de beneficiorum auctore dubitantibus, sed aequali tenore bona sua per gentes populosque distribuunt; unam potentiam, prodesse, sortiti spargunt opportunis imbribus terras, maria flatu movent, siderum cursu notant tempora, hiemes aestatesque interventu lenioris spiritus molliunt, errorem labentium animarum placidi ac propitii ferunt. Imitemur illos ;

nihilum paruus tamen mos bonus pareo qui maledictum suus infer arrident non cesso deus beneficium congero de beneficus auctor dubito sed aequal tenor bonus suus per gens populus distribuo unus potentia prosum sortio spargo opportunus imber terra mare flo moveo sidus cursus noto tempus hiemo aestas intervenio lenis spiritus mollio error labor anima placidus atque propitius fero imito ille


" Non quidem mihi opus est, sed quia tam valde vis, faciam tibi mei potestatem " ; alius supine, ut dubium praestanti relinquat, an senserit ; alius vix labra diduxit et ingratior, quam si tacuisset, fuit.

non quidem ego opus sum sed quia tam validus volo facio tu meus potestas alius supinus ut dubius praesto relinquo an sentio alius vix labrum diduco et ingratus quam si taceo sum


Quemadmodum meretrix ita inter multos se dividet, ut nemo non aliquod signum familiaris animi ferat, ita, qui beneficia sua amabilia esse vult, excogitet, quomodo et multi obligentur et tamen singuli habeant aliquid, quo se ceteris praeferant.

quemadmodum meretrix ita inter multus sui divido ut nemo non aliqui signum familiaris animus fero ita qui beneficium suus amabilis sum volo excogito quomodo et multus obligo et tamen singuli habeo aliquis quo sui ceterus praefero


In tanta confusione captae civitatis eum sibi quisque consuleret, omnes ab illa praeter transfugas fugerunt ; at hi, ut ostenderent, quo animo facta esset prior illa transitio, a victoribus ad captivam transfugerunt personam parricidarum ferentes ; quod in illo beneficio maximum fuit, tanti iudicaverunt, ne domina occideretur, videri dominam occidisse. Non est, mihi crede, non dico servilis, sed vilis animi egregium factum fama sceleris emisse.

in tantus confusio capio civitas is sui quisque consulo omnis ab ille praeter transfuga fugio at hic ut ostendo quo animus facio sum prior ille transitio ab victor ad captiva transfugio persona parricida fero qui in ille beneficium magnus sum tantus judico ne domina occaedes video domina occido non sum ego credo non dico servilis sed vilis animus egregius facio fama scelus emo


Callistratum aiunt (ita certe Hecaton auctor est), cum in exilium iret, in quod multos cum illo simul seditiosa civitas et intemperanter libera expulerat, optante quodam, ut Atheniensibus necessitas restituendi exules esset, abominatum talem reditum.

callistratus aio ita certus hecato auctor sum cum in exsilium eo in qui multus cum ille simul seditiosus civitas et intemperanter liber expello opto quidam ut atheniensis necessitas restituo exulis sum abominor talis redeo


Vide, quanta cotidie moliantur, quanta distribuant ; quantis terras fructibus impleant, quam opportunis et in omnes oras ferentibus ventis maria permoveant, quantis imbribus repente deiectis solum molliant venasque fontium arentes redintegrent et infuso per occulta nutrimento novent. Omnia ista sine mercede, sine ullo ad ipsos perveniente commodo faciunt.

video quantus cottidie molio quantus distribuo quantus terra fructus impleo quam opportunus et in omnis ora fero venio mare permoveo quantus imber repens deicio solus mollio vena fons areo redintegro et infundo per occulo nutrimentum novo omnis iste sine merces sine ullus ad ipse pervenio commodum facio


Quam dulce, quam pretiosum est, si gratias sibi agi non est passus, qui dedit, si dedisse, dum dat, oblitus est ! Nam corripere eum, cui cum maxime aliquid praestes, dementia est et inserere contumeliam meritis. Itaque non sunt exasperanda beneficia nec quicquam illis triste miscendum. Etiam si quid erit, de quo velis admonere, aliud tempus eligite.

quam dulcis quam pretiosus sum si gratia sui ago non sum patior qui do si do dum do obliuiscor sum nam corripio is qui cum magnus aliquis praesto dementia sum et insero contumelia meritum itaque non sum exaspero beneficium neque quisquam ille tristis misceo etiam si quis sum de quo velis admoneo alius tempus eligo


Deinde alia condicio parentium est, qui beneficia, quibus dederunt, dant nihilo minus daturique sunt, nec est periculum, ne dedisse ipsos mentiantur. In ceteris quaeri debet, non tantum an receperint, sed an dederint, horum in confesso merita sunt, et, quia utile est iuventuti regi, imposuimus illi quasi domesticos magistratus, sub quorum custodia contineretur.

deinde alius condicio pareo sum qui beneficium qui do do nihilum paruus do sum neque sum periculum ne do ipse mentior in ceterus quaero debeo non tantus an recipio sed an do hic in confiteor mereo sum et quia utilis sum iuventus rex impono ille quasi domesticus magistratus sub qui custodia contineo


Amicum vocas, cuius disponitur salutatio ? Aut potest huius tibi fides patere, qui per fores maligne apertas non intrat, sed illabitur ? Huic pervenire usque ad libertatem destringendam licet, cuius vulgare et publicum verbum et promiscuum ignotis " Have ! " non nisi suo ordine emittitur ?

amicus voco qui dispono salutatio aut possum hic tu fides pateo qui per foris malignus aperio non intro sed illabitur hic pervenio usque ad libertas destringo licet qui vulgaris et publicus verbum et promiscuus ignosco ha non nisi suus ordo emitto


Atqui hunc vis videri colere non aliter quam parentem grato, ut opinor, animo ; aut, si non vis gratus videri, quia nullum habes illius beneficium, sed te atomi et istae micae tuae forte ac temere conglobaverunt, cur colis ?

atqui hic volo video colo non aliter quam parens gratus ut opinor animus aut si non volo gratus video quia nullus habeo ille beneficium sed tu atomus et iste mica tuus fors atque temere conglobo cur colo


Ut concedam aliquem dare sibi beneficium, dum dat, et recipit ; ut concedam aliquem a se accipere beneficium, dum accipit, reddit. Domi, quod aiunt, versura fit et velut lusorium nomen statim transit ; neque enim alius dat quam accipit, sed unus atque idem. Hoc verbum " debere " non habet nisi inter duos locum ; quomodo ergo in uno consistet, qui se obligando liberat ?

ut concedo aliquis do sui beneficium dum do et recipio ut concedo aliquis ab sui accipio beneficium dum accipio reddo domus qui aio verro fio et velut lusorium nomen statim transeo neque enim alius do quam accipio sed unus atque idem hic verbum debeo non habeo nisi inter duo locus quomodo ergo in unus consisto qui sui obligo libero


Itaque attende, iam intellegis nihil me, quod opinio tua refugiat, dicere. Illi beneficio, quod actio perficit, relata gratia est, si illud benevole excipimus ; illud alterum, quod re continetur, nondum reddidimus, sed volemus reddere. Voluntati voluntate satis fecimus ; rei rem debemus. Itaque, quamvis rettulisse illum gratiam dicamus, qui beneficium libenter accipit, iubemus tamen et simile aliquid ei, quod accepit, reddere.

itaque attendo iam intellego nihil ego qui opinio tuus refugio dico ille beneficium qui actium perficio refero gratia sum si ille benevolus excipio ille alter qui res contineo nondum reddo sed volo reddo voluntas voluntas satis facio res res debeo itaque quivis refero ille gratia dico qui beneficium libet accipio iubeo tamen et similis aliquis is qui accipio reddo


" Immo deberem, sed exiguum ; quid sit hoc, dicam. Aliquid istic mea causa facis, quod me ad fortunam redemptionis admittis ; quod nomen meum exit, sorti debeo, quod exire potuit, tibi. Aditum mihi ad beneficium tuum dedisti, cuius maiorem partem fortunae debeo, sed hoc ipsum tibi, quod fortunae debere potui.

immo debeo sed exiguus quis sum hic dico aliquis istic meus causa facio qui ego ad fortuna redemptio admitto qui nomen meus exeo sortio debeo qui exeo possum tu aditus ego ad beneficium tuus do qui magnus pars fortuna debeo sed hic ipse tu qui fortuna debeo possum


Video uniones non singulos singulis auribus comparatos ; iam enim exercitatae aures oneri ferundo sunt ; iunguntur inter se et insuper alii binis superponuntur. Non satis muliebris insania viros superiecerat, nisi bina ac terna patrimonia auribus singulis pependissent.

video unio non singuli singuli auris comparo iam enim exercito auris onus fero sum jungo inter sui et insuper alius bini superpono non satis muliebris insania vir superjacio nisi bini atque terni patrimonium auris singuli pendeo


Eodem modo et hic, qui aliquid benigne adversus me fecit, aliquid liberaliter, sed postea multa superbe, contumeliose, crudeliter, eo me loco posuit, ut proinde liber adversus eum essem, ac si nihil accepissem ; vim beneficiis suis attulit.

eos modo et hic qui aliquis benignus adverro ego facio aliquis liberalis sed postea multus superbus contumeliosus crudeliter is ego locus pono ut proinde liber adverro is sum atque si nihil accipio vis beneficium suus affero


Quamquam quaeritur a quibusdam, sicut ab Hecatone, an beneficium dare servus domino possit. Sunt enim, qui ita distinguant, quaedam beneficia esse, quaedam officia, quaedam ministeria ; beneficium esse, quod alienus det (alienus est, qui potuit sine reprehensione cessare) ; officium esse filii, uxoris, earum personarum, quas necessitudo suscitat et ferre opem iubet ; ministerium esse servi, quem condicio sua eo loco posuit, ut nihil eorum, quae praestat, imputet superiori.

quamquam quaero ab quidam sicut ab hecato an beneficium do servus dominus possum sum enim qui ita distinguo quidam beneficium sum quidam officium quidam ministerium beneficium sum qui alienus do alienus sum qui possum sine reprehensio cessaris officium sum filius uxor is personaris qui necessitudo suscito et fero ops iubeo ministerium sum servio qui condicio suus is locus pono ut nihil is qui praesto imputo superus


Aliquando utar verbis durioribus, si emendari illum posse speravero ; nam deploratum propter hoc quoque non exagitabo, ne ex ingrato inimicum faciam.

aliquando uto verbum durus si emendaris ille possum spero nam deploro propter hic quoque non exagito ne ex ingratus inimicus facio


Videamus, num etiam maiore dilectu quaerendus est, cui debeamus, quam cui praestemus. Nam ut non sequantur ulla incommoda (secuntur autem plurima), grave tamen tormentum est debere, cui nolis ; contra iucundissimum ab eo accepisse beneficium, quem amare etiam post iniuriam possis, ubi amicitiam alioqui iucundam causa fecit et iustam. Illud vero homini verecundo et probo miserrimum est, si eum amare oportet, quem non iuvat.

video num etiam magnus delectus quaero sum qui debeo quam qui praesto nam ut non sequor ullus incommodus secor autem multus gravis tamen tormentum sum debeo qui nolo contra jucundus ab is accipio beneficium qui amo etiam post iniuria possum ubi amicitia alioqui jucundus causa facio et iustus ille verus homo verecundus et probo miser sum si is amo oportet qui non juvo


Quid ergo ? Non repeteret beneficium ab imperatore, cuius memoriam multitudo rerum confuderat, quem fortuna ingentes exercitus disponentem non patiebatur singulis militibus occurrere ? Non est hoc repetere beneficium, sed resumere bono loco positum et paratum, ad quod tamen, ut sumatur, manus porrigenda est. Repetam itaque, quia hoc aut ex magna necessitate facturus ero aut illius causa, a quo repetam.

quis ergo non repeto beneficium ab imperator qui memoria multitudo res confundo qui fortuna ingens exercitus dispono non patior singuli miles occurro non sum hic repeto beneficium sed resumo bonus locus pono et paro ad qui tamen ut sumo manus porrigo sum repeto itaque quia hic aut ex magnus necessitas facio sum aut ille causa ab quo repeto


Fabius Verrucosus beneficium ab homine dure aspere datum panem lapidosum vocabat, quem esurienti accipere necessarium sit, esse acerbum.

fabius verrucosus beneficium ab homo durus asper do panis lapidosus voco qui exsurio accipio necessarius sum sum acerbus


Reddere est id, quod debeas, ei, cuius est, volenti dare. Hoc unum mihi praestandum est. Ut quidem habeat, quod a me accepit, iam ulterioris est curae ; non tutelam illi, sed fidem debeo, multoque satius est illum non habere, quam me non reddere.

reddo sum is qui debeo is qui sum volo do hic unus ego praesto sum ut quidem habeo qui ab ego accipio iam ulter sum cura non tutela ille sed fides debeo multus sero sum ille non habeo quam ego non reddo


Quis pium dicet Aenean, si patriam capi voluerit, ut captivitati patrem eripiat ? Quis Siculos iuvenes ut bona liberis exempla monstrabit, si optaverint, ut Aetna immensam ignium vim super solitum ardens et incensa praecipitet datura ipsis occasionem exhibendae pietatis ex medio parentibus incendio raptis ?

quis pius dico aeneas si patria capio volo ut captivitas pater eripio quis siculi juvenis ut bonus liber exemplum monstro si opto ut aetna immensus ignis vis super soleo ardeo et incensum praecipito do ipse occasio exhibeo pietas ex medium parens incendium rapio


" Non refert, quid sit, quod datur, nisi a volente, nisi volenti datur ; si servasti me, non ideo servator es. Venenum aliquando pro remedio fuit ; non ideo numeratur inter salubria. Quaedam prosunt nec obligant. Tuber quidam tyranni gladio divisit, qui ad occidendum eum venerat ; non ideo illi tyrannus gratias egit. quod rem, quam medicorum manus reformidaverant, nocendo sanavit.

non refero quis sum qui do nisi ab volo nisi volo do si servo ego non ideo servator sum venenum aliquando pro remedium sum non ideo numero inter salubris quidam prosum neque obligo tuber quidam tyrannus gladius divido qui ad occaedes is venio non ideo ille tyrannus gratia ago qui res quam medicus manus reformido noceo sano


Quanti aestimas in solitudine hospitium, in imbre tectum, in frigore balneum aut ignem ? Scio tamen, quanti ista consecuturus deversorium subeam! Quantum nobis praestat, qui labentem domum suscipit et agentem ex imo rimas insulam incredibili arte suspendit ! Certo tamen et levi pretio fultura conducitur.

quantus aestimo in solitudo hospitium in imber tectum in frigor balneum aut ignis scio tamen quantus iste consequor deversorium subeo quantus nos praesto qui labor domus suscipio et ago ex imus rimo insula incredibilis ars suspendo certus tamen et levis pretium fulcio conduco


Ad animum tendit aestimatio mea ; ideo locupletem sed indignum praeteribo, pauperi viro bono dabo ; erit enim in summa inopia gratus et, cum omnia illi deerunt, supererit animus.

ad animus tendo aestimatio meus ideo locupleto sed indignus praetereo pauper vir bonus do sum enim in summus inopia gratus et cum omnis ille desum supersum animus


Non indignor, quod post voluptatem ponitur virtus, sed quod omnino cum voluptate, contemptrix eius et hostis et longissime ab illa resiliens, labori ac dolori familiarior, virilibus incommodis, quam isti effeminato bono.

non indignor qui post voluptas pono virtus sed qui omnino cum voluptas contemptrix is et hostis et longus ab ille resiliens labor atque dolor familiaris virilis incommodus quam iste effemino bonus


Deficiet dies enumerantem ingratos usque in ultima patriae exitia. Aeque immensum erit, si percurrere coepero, ipsa res publica quam ingrata in optimos ac devotissimos sibi fuerit quamque non minus saepe peccaverit, quam in ipsam peccatum est.

deficio dies enumero ingratus usque in ulter patria exitium aequus immensus sum si percurro coepio ipse res publicus quam ingratus in bonus atque devoveo sui sum quisque non paruus saepe pecco quam in ipse peccatum sum


Nullo magis Caesarem Augustum demeruit et ad alia impetranda facilem sibi reddidit Furnius, quam quod, cum patri Antonianas partes secuto veniam impetrasset, dixit : " Hanc unam. Caesar, habeo iniuriam tuam : effecisti, ut et viverem et morerer ingratus." Quid est tam grati animi, quam nullo modo sibi satis facere, quam ne ad spem quidem exaequandi umquam beneficii accedere ?

nullus magis caesaris augustus demereo et ad alius impetro facilis sui reddo furnius quam qui cum pater antonianae pars sequor venio impetro dico hic unus caesar habeo iniuria tuus efficio ut et vivo et morior ingratus quis sum tam gratus animus quam nullus modo sui satis facio quam ne ad spes quidem exaequo umquam beneficium accedo


Lacerat animum et premit frequens meritorum commemoratio. Libet exclamare, quod ille triumvirali proscriptione servatus a quodam Caesaris amico exclamavit, cum superbiam eius ferre non posset : " Redde me Caesari! " Quousque dices : " Ego te servavi, ego eripui morti " ? Istud, si meo arbitrio memini, vita est ; si tuo, mors est. Nihil tibi debeo, si me servasti, ut haberes, quem ostenderes. Quousque me circumducis ? Quousque oblivisci fortunae meae non sinis ? Semel in triumpho ductus essem! Non est dicendum, quid tribuerimus ;

lacero animus et premo frequens meritor commemoratio libet exclamaris qui ille triumviral proscriptio servo ab quidam caesar amicus exclamo cum superbia is fero non possum reddo ego caesaris quousque dico ego tu servo ego eripio mors iste si meus arbitrium memini vito sum si tuus mors sum nihil tu debeo si ego servo ut habeo qui ostendo quousque ego circumduco quousque obliviscor fortuna meus non sino semel in triumphus duco sum non sum dico quis tribuo


Quemadmodum autem curandum est, ut in eos potissimum beneficia conferamus, qui grate responsuri erunt, ita quaedam, etiam si male de illis sperabitur, faciemus tribuemusque, non solum si iudicabimus ingratos fore, sed si sciemus fuisse. Tamquam si filios alicui restituere potero magno periculo liberatos sine ullo meo, non dubitabo. Dignum etiam impendio sanguinis mei tuebor et in partem discriminis veniam ; indignum si eripere latronibus potero clamore sublato, salutarem vocem homini non pigebit emittere.

quemadmodum autem curo sum ut in is potis beneficium confero qui gratus respondeo sum ita quidam etiam si malus de ille spero facio tribuo non solus si iudico ingratus sum sed si scio sum tamquam si filius aliqui restituo possum magnus periculum libero sine ullus meus non dubito dignus etiam impendium sanguis meus tueor et in pars discrimen venio indignus si eripio latro possum clamor tollo salutaris voco homo non pigeo emitto


Fines Atheniensium aut Campanorum vocamus, quos deinde inter se vicini privata terminatione distinguunt ; et totus ager utique ullius rei publicae est, pars deinde suo domino quaeque censetur ; ideoque donare agros nostros rei publicae possumus, quamvis illius esse dicantur, quia aliter illius sunt, aliter mei.

finis atheniensis aut campanus voco qui deinde inter sui vicinus privo terminatio distinguo et totus ager utique ullus res publicus sum pars deinde suus dominus quisque censeo ideo donaris ager noster res publicus possum quivis ille sum dico quia aliter ille sum aliter meus


" Honeste fecit Caesar, quod ignovit, quod liberalitatem clementiae adiecit. Quicumque hoc audierit exemplum, necesse est Caesarem laudet, sed cum servum ante laudaverit. Non expectas, ut tibi narrem manu missum, qui hoc fecerat. Nec tamen gratis : pecuniam pro libertate eius Caesar numeraverat.

honestus facio caesar qui ignosco qui liberalitas clementia adiicio quicumque hic audio exemplum necesse sum caesaris laudo sed cum servus ante laudo non expecto ut tu narro manus mitto qui hic facio neque tamen gratus pecunia pro libertas is caesar numero


Urbem cuidam Alexander donabat, vesanus et qui nihil animo nisi grande conciperet. Cum ille, cui donabatur, se ipse mensus tanti muneris invidiam refugisset dicens non convenire fortunae suae : " Non quaero," inquit, " quid te accipere deceat, sed quid me dare." Animosa vox videtur et regia, cum sit stultissima. Nihil enim per se quemquam decet ; refert, qui det, cui, quando, quare, ubi, et cetera, sine quibus facti ratio non constabit.

urbs quidam alexander dono vesanus et qui nihil animus nisi grandis concipio cos ille qui dono sui ipse metior tantus munus invidia refugio dico non convenio fortuna suus non quaero inquam quis tu accipio decet sed quis ego do animosus vox video et regius cum sum stultus nihil enim per sui quisquam decet refero qui do qui quando quare ubi et ceterus sine qui facio ratio non consto


An tu Arruntium et Haterium et ceteros, qui captandorum testamentorum artem professi sunt, non putas eadem habere quae dissignatores et libitinarios vota ? Illi tamen, quorum mortes optent, nesciunt, hi familiarissimum quemque, ex quo propter amicitiam spei plurimum est, mori cupiunt. Illorum damno nemo vivit, hos, quisquis differt, exhaurit ; optant ergo non tantum, ut accipiant, quod turpi servitute meruerunt, sed etiam, ut tributo gravi liberentur.

an tu arruntius et haterium et ceterus qui capto testamentor ars profiteor sum non puto idem habeo qui dissignator et libitinarius veto ille tamen qui mors opto nescio hic familiaris quisque ex quo propter amicitia spes multus sum morior cupio ille damnum nemo vivo hic quisquis differo exhaurio opto ergo non tantus ut accipio qui turpis servitus mereo sed etiam ut tribuo gravis libero


Coniugibus alienis ne clam quidem sed aperte ludibrio habitis suas aliis permisere. Rusticus, inhumanus ac mali moris et inter matronas abominanda condicio est, si quis coniugem suam in sella prostare vetuit et vulgo admissis inspectoribus vehi perspicuam undique.

conjunx alienus ne clam quidem sed apertus ludibrium habeo suus alius permitto rusticus inhumanus atque malus mos et inter matrona abominor condicio sum si quis coniunx suus in sella prosto veto et vulgo admitto inspector veho perspicuus undique


Est videlicet magna in ipso opere merces rei et ad adliciendas mentes hominum ingens honesti potentia, cuius pulchritudo animos circumfundit et delenitos admiratione luminis ac fulgoris sui rapit.

sum videlicet magnus in ipse opus merces res et ad adliciendas mens homo ingens honestus potentia qui pulchritudo animus circumfundo et delenio admiratio lumen atque fulgor suus rapio


Ut scias per se expetendam esse grati animi adfectionem, per se fugienda res est ingratum esse, quoniam nihil aeque concordiam humani generis dissociat ac distrahit quam hoc vitium. Nam quo alio tuti sumus, quam quod mutuis iuvamur officiis ? Hoc uno instructior vita contraque incursiones subitas munitior est, beneficiorum commercio.

ut scio per sui expeto sum gratus animus adfectio per sui fugio res sum ingratus sum quoniam nihil aequus concordia humanus genus dissocio atque distraho quam hic vitium nam quo alius tueor sum quam qui mutuus juvo officium hic unus instruo vito contra incursio subeo munio sum beneficus commercium


habet enim omnia nequitiae semina ; tamen proprie ingratus appellatur, qui ad hoc vitium vergit. Huic ergo beneficium non dabo.

habeo enim omnis nequitia semen tamen proprius ingratus appello qui ad hic vitium vergo hic ergo beneficium non do


Haec, mi Liberalis, necessaria credidi, et quia loquendum aliquid de maximis beneficiis erat, cum de minutis loqueremur, et quia inde manat etiam in cetera huius detestabilis vitii audacia. Cui enim respondebit grate, quod munus existimabit aut magnum aut reddendum, qui summa beneficia spernit ? Cui salutem, cui spiritum debebit, qui vitam accepisse se a dis negat, quam cotidie ab illis petit ?

hic ego liberal necessarius credo et quia loquor aliquis de magnus beneficium sum cum de minuo loquor et quia inde mano etiam in ceterus hic detestabilis vitium audacia qui enim respondeo gratus qui munus existimo aut magnus aut reddo qui summus beneficium sperno qui salus qui spiritus debeo qui vita accipio sui ab deus nego quam cottidie ab ille peto


Deinde non semper numero numerus aequandus est, aliquando una res pro duabus valet ; itaque in locum rei succedit tam propensa voluntas et cupida reddendi. Quod si animus sine re ad referendam gratiam non valet, nemo adversus deos gratus est, in quos voluntas sola confertur. " Dis," inquit, " nihil aliud praestare possumus." Sed si huic quoque, cui referre gratiam debeo, nihil aliud praestare possum, quid est, quare non eo adversus hominem gratus sim, quo nihil amplius in deos confero ?

deinde non semper numerus numerus aequo sum aliquando unus res pro duo valeo itaque in locus res succedo tam propendeo voluntas et cupidus reddo qui si animus sine res ad refero gratia non valeo nemo adverro deus gratus sum in qui voluntas solus confero dis inquam nihil alius praesto possum sed si hic quoque qui refero gratia debeo nihil alius praesto possum quis sum quare non is adverro homo gratus sum quo nihil amplus in deus confero


Quaeris, quomodo illa tua facias ? Dona dando. Consule igitur rebus tuis et certam tibi earum atque inexpugnabilem possessionem para honestiores illas, non solum tutiores facturus.

quaero quomodo ille tuus facio donum do consulis igitur res tuus et certus tu is atque inexpugnabilis possessio paro honestus ille non solus tueor facio


Haec Demetrius noster utraque manu tenere pro fidentem iubet, haec nusquam dimittere, immo adfigere et partem sui facere eoque cotidiana meditatione perduci, ut sua sponte occurrant salutaria et ubique ac statim desiderata praesto sint et sine ulla mora veniat illa turpis honestique distinctio.

hic demetrius noster uter manus teneo pro fido iubeo hic nusquam dimitto immo affigo et pars suus facio eo cottidianus meditatio perduco ut suus sponte occurro salutare et ubique atque statim desidero praesto sum et sine ullus mora venio ille turpis honestus distinctio


" Desinant," inquit, " velle." Hoc loco tibi illud occurrat : Quis tam demens est, ut eam neget voluntatem esse, cui non est periculum desinendi vertendique se in contrarium, cum ex diverso nemo aeque videri debeat velle, quam cuius voluntas usque eo certa est, ut aeterna sit ? An, si is quoque vult, qui potest statim nolle, is non videbitur velle, in cuius naturam non cadit nolle ?

desino inquam volo hic locus tu ille occurro quis tam demens sum ut is nego voluntas sum qui non sum periculum desino verto sui in contrarius cum ex diverto nemo aequus video debeo volo quam qui voluntas usque is certus sum ut aeternus sum an si is quoque volo qui possum statim nolo is non video volo in qui natura non cado nolo


Immo homo ab homine. Denique, quod in illius potestate fuit, fecit : beneficium domino dedit ; ne a servo acceperis, in tua potestate est. Quis autem tantus est, quem non fortuna indigere etiam infimis cogat ?

immo homo ab homo denique qui in ille potestas sum facio beneficium dominus do ne ab servo accipio in tuus potestas sum quis autem tantus sum qui non fortuna indigeo etiam infimus cogo


Utinam quidem persuadere possemus, ut pecunias creditas tantum a volentibus acciperent ! Utinam nulla stipulatio emptorem venditori obligaret nec pacta commentaque impressis signis custodirentur, fides potius illa servaret et aecum colens animus !

utinam quidem persuadeo possum ut pecunia credo tantus ab volo accipio utinam nullus stipulatio emptor venditor obligo neque paciscor commento imprimo signum custodio fides potis ille servo et aequus colo animus


Videbo, quando dem, cui dem, quemadmodum, quare. Nihil enim sine ratione faciendum est ; non est autem beneficium, nisi quod ratione datur, quoniam ratio omnis honesti comes est. Quam saepe hominum donationem suam inconsultam obiurgantium hanc exaudimus vocem:

video quando do qui do quemadmodum quare nihil enim sine ratio facio sum non sum autem beneficium nisi qui ratio do quoniam ratio omnis honestus comes sum quam saepe homo donatio suus inconsultus objurgo hic exaudio voco


Soleo, mi Liberalis, notare hunc in te adfectum et quasi manu prendere verentis et aestuantis, ne in ullo officio sis tardior. Non decet gratum animum sollicitudo, contra summa fiducia sui et ex conscientia veri amoris dimissa omnis anxietas. Tam convicium est : " Recipe " quam : " Debes." Hoc primum beneficii dati sit ius, ut recipiendi tempus eligat, qui dedit. " At vereor, ne homines de me sequius loquantur." Male agit, qui famae, non conscientiae gratus est. Duos istius rei iudices habes, illum, quem non debes timere, et te, quem non potes. " Quid ergo ? Si nulla intervenerit occasio, semper debebo ? " Debebis ; sed palam debebis, sed libenter debebis, sed cum magna voluptate apud te depositum intueberis. Paenitet accepti beneficii, quem nondum redditi piget. Quare, qui tibi dignus visus est, a quo acciperes, indignus videatur, cui diu debeas ?

soleus ego liberal noto hic in tu afficio et quasi manus prehendo vereor et aestuo ne in ullus officium sum tardus non decet gratus animus sollicitudo contra summus fiducia suus et ex conscientia verus amor dimitto omnis anxietas tam convicium sum recipio quam debeo hic primus beneficium do sum ius ut recipio tempus eligo qui do at vereor ne homo de ego sequius loquor mal ago qui fama non conscientia gratus sum duo iste res iudex habeo ille qui non debeo timeo et tu qui non possum quis ergo si nullus intervenio occasio semper debeo debeo sed palam debeo sed libet debeo sed cum magnus voluptas apud tu depono intueor paeniteo accipio beneficium qui nondum reddo pigeo quaris qui tu dignus video sum ab quo accipio indignus video qui diu debeo


Tunc fidem fallam, tunc inconstantiae crimen audiam, si, cum eadem omnia sint, quae erant promittente me, non praestitero promissum ; alioquin, quidquid mutatur, libertatem facit de integro consulendi et me fide liberat. Promisi advocationem : postea apparuit per illam causam praeiudicium in patrem meum quaeri; promisi me peregre exiturum : sed iter infestari latrociniis nuntiatur ; in rem praesentem venturus fui : sed aeger filius, sed puerpera uxor tenet.

tunc fides fallo tunc inconstantia crimen audio si cum idem omnis sum qui sum promitto ego non praesto promitto alioqui quisquis muto libertas facio de integer consulo et ego fides libero promitto advocatio postea appareo per ille causa praejudicium in pater meus quaero promitto ego peregre exeo sed iter infestaris latrocinium nuntio in res praesens venio sum sed aeger filius sed puerpera uxor teneo


“Non est relata mihi gratia; quid faciam ? Quod di, omnium rerum optimi auctores, qui beneficia ignoranti dare incipiunt, ingratis perseverant.

non sum refero ego gratia quis facio qui deus omnis res bonus auctor qui beneficium ignoro do incipio ingratus persevero


Praecipiunt itaque omnes auctores sapientiae quaedam beneficia palam danda, quaedam secreto. Palam, quae consequi gloriosum, ut militaria dona, ut honores et quidquid aliud notitia pulchrius fit;

praecipio itaque omnis auctor sapientia quidam beneficium palam do quidam secretum palam qui consequor gloriosus ut militaris donum ut honor et quisquis alius notitia pulcher fio


Ingrati publice sumus. Se quisque interroget: nemo non aliquem queritur ingratum. Atqui non potest fieri, ut omnes querantur, nisi querendum est de omnibus : omnes ergo ingrati sunt. Ingrati sunt tantum ? Et cupidi omnes et maligni omnes et timidi omnes, illi in primis, qui videntur audaces. Adice : et ambitiosi omnes sunt et impii omnes. Sed non est, quod irascaris ; ignosce illis, omnes insaniunt.

ingratus publicus sum sui quisque interrogo nemo non aliquis queror ingratus atqui non possum fio ut omnis queror nisi queror sum de omnis omnis ergo ingratus sum ingratus sum tantus et cupidus omnis et malignus omnis et timidus omnis ille in primus qui video audax adicio et ambitiosus omnis sum et impius omnis sed non sum qui irascaris ignosco ille omnis insanio


Ad primum illum revertamur. Ut gratiam referam, aliquid facere me vis ? Ipse, ut beneficium mihi daret, nihil fecit ! Ut ad alterum transeamus, vis me huic gratiam referre, ut, quod a nolente accepi, volens reddam ? Nam quid de tertio loquar, qui ab iniuria in beneficium delapsus est ?

ad primus ille revorto ut gratia refero aliquis facio ego volo ipse ut beneficium ego do nihil facio ut ad alter transeo volo ego hic gratia refero ut qui ab nolo accipio volo reddo nam quis de tertius loquor qui ab iniuria in beneficium delabor sum


Dignus quidem fuit, cui non inscriberentur illae litterae, sed insculperentur, qui hospitem suum nudo et naufrago similem in id, in quo iacuerat ipse, litus expulerat. Sed videbimus, quis modus poenae servandus fuerit ; auferendum utique fuit, quod summo scelere invaserat. Quis autem poena eius moveretur ? Id commiserat, propter quod nemo misereri misericors posset.

dignus quidem sum qui non inscribo ille littera sed insculpo qui hospes suus nudus et naufragus similis in is in quo jaceo ipse litus expello sed video quis modus poena servo sum aufero utique sum qui superus scelus invado quis autem poena is moveo is committo propter qui nemo misereo misericors possum


Ecce nescioqui non ex philosophorum domo clamat, ex medio conventu populos gentesque damnatum vox mittitur : Hoc iam amplius est :

ecce nescioquis non ex philosophus domus clamo ex medium convenio populus gens damno vox mitto hic iam amplus sum


Rutilius noster animosius, cum quidam illum consolaretur et diceret instare arma civilia, brevi futurum, ut omnes exules reverterentur : " Quid tibi," inquit, " mali feci, ut mihi peiorem reditum quam exitum optares ? Ut malo, patria exilio meo erubescat, quam reditu maereat ! " Non est istud exilium, cuius neminem non magis quam damnatum pudet.

rutilus noster animosus cum quidam ille consolo et dico insto arma civile brevis sum ut omnis exulis revorto quis tu inquam malus facio ut ego malus redeo quam exitus optaris ut malus patria exsilium meus erubesco quam reditus maereo non sum iste exsilium qui nemo non magis quam damno pudeo


" Quid ? si," inquit, " non tantum malus factus est, sed ferus, sed immanis, qualis Apollodorus aut Phalaris,et huic beneficium,quod acceperas,reddes ?" Mutationem sapientis tantam natura non patitur. Non in pessima ab optimis lapsus ; necesse est etiam in malo vestigia boni teneat ; numquam tantum virtus extinguitur, ut non certiores animo notas imprimat, quam ut illas eradat ulla mutatio.

quis si inquam non tantus malus facio sum sed ferus sed immanis qualis apollodorus aut phalaris et hic beneficium qui accipio reddo mutatio sapio tantus natura non patior non in malus ab bonus labor necesse sum etiam in malus vestigium bonus teneo numquam tantus virtus extinguitur ut non certus animus nosco imprimo quam ut ille erado ullus mutatio


Illa est voluptas et homine et viro digna non implere corpus nec saginare nec cupiditates irritare, quarum tutissima est quies, sed perturbatione carere et ea, quam hominum inter se rixantium ambitus concutit, et ea, quae intolerabilis ex alto venit, ubi de dis famae creditum est vitiisque illos nostris aestimavimus."

ille sum voluptas et homo et vir dignus non impleo corpus neque saginaris neque cupiditas irritaris qui tueor sum quies sed perturbatio careo et is quam homo inter sui rixo ambitus concutio et is qui intolerabilis ex altus venio ubi de deus fama credo sum vitium ille noster aestimo


Si agrum tuum coluero, tibi beneficium dedero ; si domum tuam ardentem restinxero aut, ne concidat, excepero, tibi beneficium dabo ; si servum tuum sanavero, tibi imputabo ; si filium tuum servavero, non habebis beneficium meum ?

si ager tuus colo tu beneficium do si domus tuus ardeo restinguo aut ne concaedes excipio tu beneficium do si servus tuus sano tu imputo si filius tuus servo non habeo beneficium meus


gemitus meos non securus audivit; in turba multorum invocantem ego illi potissima curatio fui ; tantum aliis vacavit, quantum mea valetudo permiserat : huic ego non tamquam medico sed tamquam amico obligatus sum.

gemitus meus non securus audio in turba multus invoco ego ille potis curatio sum tantus alius vaco quantus meus valetudo permitto hic ego non tamquam medico sed tamquam amicus obligo sum


Sed haec rara nequitia est semper portenti loco habita, sicut hiatus terrae et e cavernis maris ignium eruptio ; itaque ab illa recedamus, de iis loquamur vitiis, quae detestamur sine horrore.

sed hic rarus nequitia sum semper portendo locus habeo sicut hio terra et e caverna mare ignis eruptio itaque ab ille recedo de is loquor vitium qui detesto sine horror


" Meminisse non debet," hoc volumus intellegi : " Praedicare non debet nec iactare nec gravis esse." Quidam enim beneficium, quod dederunt, omnibus circulis narrant ; hoc sobrii locuntur, hoc ebrii non continent, hoc ignotis ingerunt, hoc amicis committunt ; ut haec nimia et exprobratrix memoria subsideret, oblivisci eum, qui dedit, iussimus et plus imperando, quam praestari poterat, silentium suasimus.

memini non debeo hic volo intellego praedicaris non debeo neque iactaris neque gravis sum quidam enim beneficium qui do omnis circulus narro hic sobrius locuntur hic ebrius non contineo hic ignosco ingero hic amicus committo ut hic nimius et exprobratrix memoria subsido obliviscor is qui do jubeo et multus impero quam praestaris possum silentium suadeo


Quemadmodum, qui optat divitias alicui in hoc, ut illarum ipse partem ferat, quamvis pro illo videatur optare, sibi prospicit, sic, qui optat amico aliquam necessitatem, quam adiutorio suo fideque discutiat, quod est ingrati, se illi praefert et tanti existimat illum miserum esse, ut ipse gratus sit, ob hoc ipsum ingratus ; exonerare enim se vult et gravi sarcina liberare.

quemadmodum qui opto divitiae aliqui in hic ut ille ipse pars fero quivis pro ille video optaris sui prospicio sic qui opto amicus aliqui necessitas quam adjutorium suus fido discutio qui sum ingratus sui ille praefero et tantus existimo ille miser sum ut ipse gratus sum ob hic ipse ingratus exoneraris enim sui volo et gravis sarcina liberaris


Quemadmodum probemus omnia ? Nunc enim omnia sapientis esse inter duos convenit ; illud, quod quaeritur, colligendum est, quomodo liberalitatis materia adversus eum supersit, cuius universa esse concessimus.

quemadmodum probo omnis nunc enim omnis sapio sum inter duo convenio ille qui quaero colligo sum quomodo liberalitas materia adverro is supersum qui universus sum concedo


Praeterea tu condicionem voti tui nosti, me tempestas occupavit portus ac praesidii dubium. Quantum tormentum existimas, etiam si accepero, eguisse ? Etiam si servatus fuero, trepidasse ? Etiam si absolutus fuero, causam dixisse ? Nullius metus tam gratus est finis, ut non gratior sit solida et inconcussa securitas.

praeterea tu condicio voveo tuus nosco ego tempestas occupo portus atque praesidium dubius quantus tormentum existimo etiam si accipio egeo etiam si servo sum trepido etiam si absolvo sum causa dico nullus metus tam gratus sum finis ut non gratus sum solidus et inconcussus securitas


Quotiens, quod proposuit, quisque consequitur, capit operis sui fructum. Qui beneficium dat, quid proponit ? Prodesse ei, cui dat, et voluptati esse. Si, quod voluit, effecit pervenitque ad me animus eius ac mutuo gaudio adfecit, tulit, quod petit. Non enim in vicem aliquid sibi reddi voluit ; aut non fuit beneficium, sed negotiatio.

quotiens qui propono quisque consequor capio opus suus fructus qui beneficium do quis propono prosum is qui do et voluptas sum si qui volo efficio pervenio ad ego animus is atque mutuus gaudium afficio fero qui peto non enim in vicis aliquis sui reddo volo aut non sum beneficium sed negotiatio


Saepe necesse est ante alia beneficia petamus, quam priora reddidimus, nec ideo non petimus aut turpiter, quia non reddituri debebimus, quia non per nos erit mora, quominus gratissimi simus, sed interveniet aliquid extrinsecus, quod prohibeat. Nos tamen nec vincemur animo nec turpiter his rebus superabimur, quae non sunt in nostra potestate.

saepe necesse sum ante alius beneficium peto quam prior reddo neque ideo non peto aut turpis quia non reddo debeo quia non per nos sum mora quominus gratus sum sed intervenio aliquis extrinsecus qui prohibeo nos tamen neque vinco animus neque turpis hic res supero qui non sum in noster potestas


Neque enim nostra ista, quae invenimus, dixeris, non magis, quam quod crescimus, quam quod ad constitutum temporum sua corpori officia respondent : nunc puerilium dentium lapsus, nunc ad surgentem iam aetatem et in robustiorem gradum transeuntem pubertas et ultimus ille dens surgenti iuventae terminum ponens. Insita sunt nobis omnium aetatium, omnium artium semina, magisterque ex occulto deus producit ingenia.

neque enim noster iste qui invenio dico non magis quam qui cresco quam qui ad constituo tempus suus corpus officium respondeo nunc puerilis dens labor nunc ad surgo iam aetas et in robustus gradus transeo pubertas et ulter ille dens surgo juventa terminus pono inquiro sum nos omnis aetas omnis ars semen magister ex occulo deus produco ingenium


Nemo, ut existimo, de immanitate animi tui dubitaret, si aperte illi paupertatem, si captivitatem, si famem ac metum imprecareris ; at quid interest, utrum vox ista sit voti tui an vis ? Aliquid enim horum optas. I nunc et hoc esse grati puta, quod ne ingratus quidem faceret, qui modo non usque in odium, sed tantum usque ad infitiationem beneficii perveniret !

nemo ut existimo de immanitas animus tuus dubito si apertus ille paupertas si captivitas si fames atque metus imprecareris at quis intersum utrum vox iste sum voveo tuus an volo aliquis enim hic opto eo nunc et hic sum gratus puto qui ne ingratus quidem facio qui modo non usque in odium sed tantus usque ad infitiatio beneficium pervenio


" Sed lex," inquit, " non permittendo exigere vetuit." Multa legem non habent nec actionem, ad quae consuetudo vitae humanae omni lege valentior dat aditum. Nulla lex iubet amicorum secreta non eloqui; nulla lex iubet fidem etiam inimico praestare ; quae lex ad id praestandum nos, quod alicui promisimus, adligat ? Nulla. Querar tamen cum eo, qui arcanum sermonem non continuerit, et fidem datam nec servatam indignabor.

sed lex inquam non permitto exigo veto multus lex non habeo neque actio ad qui consuetudo vita humanus omnis lex valeo do aditus nullus lex iubeo amicus secerno non eloquor nullus lex iubeo fides etiam inimicus praesto qui lex ad is praesto nos qui aliqui promitto adligo nullus queror tamen cum is qui arcanus sermo non contineo et fides do neque servo indignor


Sed ne faciam, quod reprehendo, omnia ista, quae ita extra rem sunt, ut ne circa rem quidem sint, relinquam. Tu modo nos tuere, si quis mihi obiciet, quod Chrysippum in ordinem coegerim, magnum mehercules virum, sed tamen Graecum, cuius acumen nimis tenue retunditur et in se saepe replicatur ; etiam cum agere aliquid videtur, pungit, non perforat. Hic vero quod acumen est ?

sed ne facio qui reprehendo omnis iste qui ita extra res sum ut ne circa res quidem sum relinquo tu modo nos tueor si quis ego obicio qui chrysippus in ordo cogo magnus hercules vir sed tamen graecus qui acumen nimis tenue retundo et in sui saepe replico etiam cum ago aliquis video pungo non perforo hic verus qui acumen sum


Adice, quod talium studiorum traditio miscet animos ; hoc cum factum est, tam medico quam praeceptori pretium operae solvitur, animi debetur.

adicio qui talis studium traditio misceo animus hic cum facio sum tam medico quam praeceptor pretium opera solvo animus debeo


non quaeritur, quo beneficium ab eo, cui datum est, transierit, sed ubi primo collocetur ; a reo tibi ipso et a capite repetitio est." Quid ergo ? Oro te, non dicis : " Filium mihi donasti, et, si hic perisset, victurus non fui " ? Pro eius vita beneficium non debes, cuius vitam tuae praefers ? Etiamnunc, cum filium tuum servavi, ad genua procumbis, dis vota solvis tamquam ipse servatus ; illae voces exeunt tibi :

non quaero quo beneficium ab is qui do sum transeo sed ubi primus colloco ab reor tu ipse et ab caput repetitio sum quis ergo oro tu non dico filius ego dono et si hic pereo vinco non sum pro is vito beneficium non debeo qui vita tuus praefero etiamnum cum filius tuus servo ad genu procumbo deus veto solvo tamquam ipse servo ille voco exeo tu


Quemadmodum horum delictorum iam evanuit pudor, postquam res latius evagata est, ita ingratos plures efficies et auctiores, si numerare se coeperint.

quemadmodum hic delictum iam evanesco pudor postquam res fero evago sum ita ingratus multus efficio et augeo si numeraris sui coepio


Non est autem, quod tardiores faciat ad bene merendum turba ingratorum. Nam primum, ut dixi, nos illam augemus ; deinde ne deos quidem immortales ab hac tam effusa nec cessante benignitate sacrilegi neclegentesque eorum deterrent. Utuntur natura sua et cuncta interque illa ipsos munerum suorum malos interpretes iuvant. Hos sequamur duces, quantum humana imbecillitas patitur ; demus beneficia, non feneremus. Dignus est decipi, qui de recipiendo cogitavit, cum daret. At male cesserit.

non sum autem qui tardus facio ad bene mereo turba ingrator nam primus ut dico nos ille augeo deinde ne deus quidem immortalis ab hic tam effundo neque cesso benignitas sacrilegus neglego is deterreo uto natura suus et cunctus inter ille ipse munus suus malus interpres juvo hic sequor dux quantus humanus imbecillitas patior do beneficium non feneremus dignus sum decipio qui de recipio cogito cum do at malus cedo


Proxima ab his sunt, sine quibus possumus quidem vivere, sed ut mors potior sit, tamquam libertas et pudicitia et mens bona. Post haec habebimus coniunctione ac sanguine usuque et consuetudine longa cara, ut liberos, coniuges, penates, cetera, quae usque eo animus sibi applicuit, ut ab illis quam vita divelli gravius existimet.

propior ab hic sum sine qui possum quidem vivo sed ut mors potis sum tamquam libertas et pudicitia et mens bonus post hic habeo coniunctio atque sanguis utor et consuetudo longus carus ut liber coniunx penates ceterus qui usque is animus sui applico ut ab ille quam vito divello gravis existimo


Atqui numquam diligentius damus, numquam magis iudicia nostra torquemus, quam ubi remotis utilitatibus solum ante oculos honestum stetit, tam diu officiorum mali iudices, quam diu illa depravat spes ac metus et inertissimum vitium, voluptas. Ubi mors interclusit omnia et ad ferendam sententiam incorruptum iudicem misit, quaerimus dignissimos, quibus nostra tradamus, nec quicquam cura sanctiore componimus, quam quod ad nos non pertinet. At mehercules tunc magna voluptas subit cogitantem :

atqui numquam diligo do numquam magis iudicium noster torqueo quam ubi remoueo utilitas solus ante oculus honestus sto tam diu officium malus iudex quam diu ille depravo spes atque metus et iners vitium voluptas ubius mors intercludo omnis et ad fero sententia incorruptus judico mitto quaero dignus qui noster trado neque quisquam cura sancio compono quam qui ad nos non pertineo at hercules tunc magnus voluptas subeo cogito


Ego vero beneficiis non obicio moras ; quo plura maioraque fuerint, plus adferent laudis. At sit iudicium ; neque enim cordi esse cuiquam possunt forte ac temere data.

ego verus beneficium non obicio mora quo multus magnus sum multus affero laus at sum iudicium neque enim chordus sum quisquam possum fors atque temere do


" In potestatem meam recidat, gratiam meam desideret, sine me salvus, honestus, tutus esse non possit, tam miser sit, ut illi beneficii loco sit, quidquid redditur." Haec dis audientibus : " Circumveniant illum domesticae insidiae, quas ego possim solus opprimere, instet potens inimicus et gravis, infesta turba nec inermis, creditor urgueat, accusator."

in potestas meus recido gratia meus desidero sine ego salvus honestus tueor sum non possum tam miser sum ut ille beneficium locus sum quisquis reddo hic deus audio circumvenio ille domesticus insidiae qui ego possum solus opprimo insto possum inimicus et gravis infestus turba neque inermis creditor urgeo accusator


Consuetudo ista vetus est regibus regesque simulantibus populum amicorum discribere, et proprium superbiae magno aestimare introitum ac tactum sui liminis et pro honore dare, ut ostio suo propius adsideas, ut gradum prior intra domum ponas, in qua deinceps multa sunt ostia, quae receptos quoque excludant.

consuetudo iste vetus sum rex rego simulo populus amicus discribo et proprius superbia magnus aestimaris introeo atque tango suus limen et pro honor do ut ostium suus propius assideo ut gradus prior intra domus pono in qui deinceps multus sum ostium qui recipio quoque excludo


" Sic latro est etiam antequam manus inquinet, quia ad occidendum iam armatus est et habet spoliandi atque interficiendi voluntatem ; exercetur et aperitur opere nequitia, non incipit. Sacrilegi dant poenas, quamvis nemo usque ad deos manus porrigat.

sic latro sum etiam antequam manus inquino quia ad occaedes iam armo sum et habeo spolio atque interficio voluntas exerceo et aperio opus nequitia non incipio sacrilegus do poena quivis nemo usque ad deus manus porrigo


" Quid ergo ? ", inquit, " rettulit gratiam, qui nihil fecit ? " Primum fecit : bono animo bonum obtulit et, quod est amicitiae, ex aequo. Post deinde aliter beneficium, aliter creditum solvitur ; non est, quod expectes, ut solutionem tibi ostendam ; res inter animos geritur.

quis ergo inquam refero gratia qui nihil facio primus facio bonus animus bonus offero et qui sum amicitia ex aequus post deinde aliter beneficium aliter credo solvo non sum qui expecto ut solutio tu ostendo res inter animus gero


puto, noluit plures esse, qui idem rogaturi concurrerent. Ista fortasse efficax ratio fuerit ad hominum improbas cupiditates pudore reprimendas, beneficium vero danti tota alia sequenda est via. Omni genere, quod des, quo sit acceptatius, adornandum est. Hoc vero non est beneficium dare, deprehendere est.

puto nolo multus sum qui idem rogo concurro iste fortasse efficax ratio sum ad homo improbus cupiditas pudor reprimo beneficium verus do totus alius sequor sum via omnis genus qui do quo sum accepto adorno sum hic verus non sum beneficium do deprehendo sum


" Plures," inquit, " ingrati erunt, si nulla adversus ingratum datur actio." Immo pauciores, quia maiore dilectu dabuntur beneficia. Deinde non expedit notum omnibus fieri, quam multi ingrati sint; pudorem enim rei tollet multitudo peccantium, et desinet esse probri loco commune maledictum.

multus inquam ingratus sum si nullus adverro ingratus do actium immo paucus quia magnus delectus do beneficium deinde non expedio notus omnis fio quam multus ingratus sum pudor enim res tollo multitudo pecco et desino sum probrum locus communis maledico


Denique ad reddendam gratiam et virtute opus est et tempore et facultate et adspirante fortuna ; qui meminit, sat sine impendio gratus est. Hoc, quod non operam exigit, non opes, non felicitatem, qui non praestat, nullum habet, quo lateat, patrocinium ; numquam enim voluit gratus esse, qui beneficium tam longe proiecit, ut extra conspectum suum poneret.

denique ad reddo gratia et virtus opus sum et tempus et facultas et adspiro fortuna qui memini satis sine impendium gratus sum hic qui non opera exigo non ops non felicitas qui non praesto nullus habeo quo lateo patrocinium numquam enim volo gratus sum qui beneficium tam longus proicio ut extra conspectus suus pono


Hoc unum deest avaritiae, ut beneficia sine sponsore non demus ! Generosi animi est et magnifici iuvare, prodesse ; qui dat beneficia, deos imitatur, qui repetit, feneratores. Quid illos, dum vindicamus, in turbam sordidissimam redigimus ?

hic unus desum avaritia ut beneficium sine sponsor non do generosus animus sum et magnificus iuvaris prosum qui do beneficium deus imito qui repeto fenerator quis ille dum vindico in turba sordidus redigo


Is perdet beneficia, qui cito se perdidisse credit ; at qui instat et onerat priora sequentibus, etiam ex duro et immemori pectore gratiam extundit. Non audebit adversus multa oculos attollere ; quocumque se convertit memoriam suam fugiens, ibi te videat : beneficiis illum tuis cinge.

is perdo beneficium qui cito sui perdo credo at qui insto et onero prior sequor etiam ex durus et immemor pectus gratia extundo non audeo adverro multus oculus attollo quicumque sui converto memoria suus fugio ibi tu video beneficium ille tuus cingo


Effice, ne felicitati suae credat, ut sciat illam multis et fidis manibus continendam. Parum in illum contuleris, si illi stultam fiduciam permansurae semper potentiae excusseris docuerisque mobilia esse, quae dedit casus, et maiore cursu fugere, quam veniunt, nec iis portionibus, quibus ad summa perventum est, retro iri, sed saepe inter maximam fortunam et ultimam nihil interesse ?

efficio ne felicitas suus credo ut scio ille multus et fido manus contineo paris in ille confero si ille stultus fiducia permaneo semper potentia excutio doceo mobilia sum qui do casus et magnus cursus fugio quam venio neque is portio qui ad summus pervenio sum retro eo sed saepe inter maximus fortuna et ulter nihil intersum


Hunc et Liberum patrem et Herculem ac Mercurium nostri putant : Liberum patrem, quia omnium parens sit, cui primum inventa seminum vis est vitae consultura per voluptatem ; Herculem, quia vis eius invicta sit quandoque lassata fuerit operibus editis, in ignem recessura ; Mercurium, quia ratio penes illum est numerusque et ordo et scientia. Quocumque te flexeris, ibi illum videbis occurrentem tibi ;

hic et liber pater et herculis atque mercurius noster puto liber pater quia omnis parens sum qui primus invenio semen volo sum vita consulo per voluptas herculis quia volo is invictus sum quandoque lasso sum opus edo in ignis recedo mercurius quia ratio penis ille sum numerus et ordo et scientia quicumque tu flecto ibi ille video occurro tu


Quicumque ergo gratos esse docet, et hominum causam agit et deorum, quibus nullius rei indigentibus, positis extra desiderium, referre nihilo minus gratiam possumus. Non est, quod quisquam excusationem mentis ingratae ab infirmitate atque inopia petat et dicat : " Quid enim faciam et quomodo ? Quando superioribus dominisque rerum omnium gratiam referam ? " Referre facile est, si avarus es, sine impendio, si iners, sine opera. Eodem quidem momento, quo obligatus es, si vis, cum quolibet paria fecisti, quoniam, qui libenter beneficium accipit, reddidit.

quicumque ergo gratus sum doceo et homo causa ago et deus qui nullus res indigeo pono extra desiderium refero nihilum paruus gratia possum non sum qui quisquam excusatio mens ingratus ab infirmitas atque inopia peto et dico quis enim facio et quomodo quando superus dominus res omnis gratia refero refero facilis sum si avarus sum sine impendium si iners sine opus eos quidem momentum quo obligo sum si volo cum quilibet par facio quoniam qui libet beneficium accipio reddo


" Non," inquit ; " quaedam enim in alios conferuntur, sed ad nos usque permanant ; ab eo autem exigi quidque debet, in quem confertur, sicut pecunia ab eo petitur, cui credita est, quamvis ad me illa aliquo modo venerit. Nullum beneficium est, cuius non commodum et proximos tangat, non numquam etiam longius positos ;

non inquam quidam enim in alius confero sed ad nos usque permano ab is autem exigo quisque debeo in qui confero sicut pecunia ab is peto qui credo sum quivis ad ego ille aliquis modo venio nullus beneficium sum qui non commodus et propior tango non numquam etiam longus pono