Ante omnia ergo, Liberalis, hoc discamus, beneficia debere secure et occasiones reddendorum observare, non manu facere. Ipsam hanc cupiditatem primo quoque tempore liberandi se meminerimus ingrati esse ; nemo enim libenter reddit, quod invitus debet, et, quod apud se esse non vult, onus iudicat esse, non munus.

ante omnis ergo liberal hic disco beneficium debeo securus et occasio reddo observaris non manus facio ipse hic cupiditas primus quoque tempus libero sui memini ingratus sum nemo enim libet reddo qui invitus debeo et qui apud sui sum non volo onus iudico sum non munus


Primum quid interest, quanti sint, cum de pretio inter ementem vendentemque convenerit ? Deinde non emi illud suo pretio, sed tuo. " Pluris est," inquis, " quam venit" ; sed pluris venire non potuit. Pretium autem rei cuiusque pro tempore est ; eum bene ista laudaveris, tanti sunt, quanto pluris venire non possunt ; propterea nihil venditori debet, qui bene emit.

primus quis intersum quantus sum cum de pretium inter emo vendo convenio deinde non emo ille suus pretium sed tuus multus sum inquam quam venio sed multus venio non possum pretium autem res quisque pro tempus sum is bene iste laudo tantus sum quantus multus venio non possum propterea nihil venditor debeo qui bene emo


" Mallem perdidisse quam illi dedisse " ! Turpissimum genus damni est inconsulta donatio multoque gravius male dedisse beneficium quam non recepisse ; aliena enim culpa est, quod non recipimus ; quod, cui daremus, non elegimus, nostra.

malo perdo quam ille do turpis genus damnum sum inconsultus donatio multus gravis malus do beneficium quam non recipio alienus enim culpa sum qui non recipio qui qui do non eligo noster


Servum vocas quemquam tu ? Quo tandem ab istis gerulis raperis cubile istud tuum circumferentibus ? Quo te penulati in militum quidem non vulgarem cultum subornati, quo, inquam, te isti efferunt ? Ad ostium alicuius ostiarii, ad hortos alicuius, ne ordinarium quidem habentis officium ; et deinde negas tibi a servo tuo beneficium dari posse, cui osculum alieni servi beneficium est ? Quae est tanta animi discordia ?

servus voco quisquam tu quo tandem ab iste gerulis rapio cubile iste tuus circumfero quo tu penulati in miles quidem non vulgaris cultus suborno quo inquam tu iste effero ad ostium aliquis ostiarius ad hortus aliquis ne ordinarius quidem habeo officium et deinde nego tu ab servo tuus beneficium do possum qui osculis alienus servio beneficium sum qui sum tantus animus discordia


Numquam in turpitudinem nostram reditura tribuamus. Cum summa amicitiae sit amicum sibi aequare, utrique simul consulendum est. Dabo egenti, sed ut ipse non egeam ; succurram perituro, sed ut ipse non peream, nisi si futurus ero magni hominis aut magnae rei merces.

numquam in turpitudo noster redeo tribuo cos summus amicitia sum amicus sui aequaris uterque simul consulo sum do egeo sed ut ipse non egeo succurro pereo sed ut ipse non pereo nisi si sum sum magnus homo aut magnus res merces


Sed quare ante virtutem est ? De ordine putas disputationem esse ? De re tota et de potestate eius ambigitur. Non est virtus, si sequi potest ; primae partes eius sunt, ducere debet, imperare, summo loco stare ; tu illam iubes signum petere ! " Quid," inquit, " tua refert ?

sed quare ante virtus sum de ordo puto disputatio sum de res totus et de potestas is ambago non sum virtus si sequor possum primus pars is sum duco debeo impero superus locus sto tu ille iubeo signum peto quis inquam tuus refero


" Quid ergo ? ille nesciet, a quo acceperit ? " Primum nesciat, si hoc ipsum beneficii pars est ; deinde multa alia faciam, multa tribuam, per quae intellegat et illius auctorem ; denique ille nesciet accepisse se, ego sciam me dedisse. " Parum est," inquis. Parum, si fenerare cogitas ; sed si dare, quo genere accipienti maxime profuturum erit, dabis. Contentus eris te teste ; alioqui non bene facere delectat sed videri bene fecisse.

quis ergo ille nescio ab quo accipio primus nescio si hic ipse beneficium pars sum deinde multus alius facio multus tribuo per qui intellego et ille auctor denique ille nescio accipio sui ego scio ego do paris sum inquam paris si feneraris cogito sed si do quo genus accipio magnus possum sum do contineo sum tu testis alioqui non bene facio delecto sed video bene facio


Ita, quod unum in voto tuo honestum videri poterat, ipsum turpe et ingratum est, nolle debere; optas enim, non ut tu facultatem habeas referendae gratiae, sed ut ille necessitatem implorandae. Superiorem te facis et, quod nefas est, bene meritum ad pedes tuos mittis. Quanto satius est honesta voluntate debere, quam rationem per malam solvere !

ita qui unus in veto tuus honestus video possum ipse turpis et ingratus sum nolo debeo opto enim non ut tu facultas habeo refero gratia sed ut ille necessitas implorandae superus tu facio et qui nefas sum bene mereo ad pes tuus mitto quantus sero sum honestus voluntas debeo quam ratio per malus solvo


An quisquam Aristonem et Gryllum nisi propter Xenophontem ac Platonem filios nosset ? Sophroniscum Socrates expirare non patitur. Ceteros enumerare longum est, qui durant ob nullam aliam causam, quam quod illos liberorum eximia virtus tradidit posteris.

an quisquam aristo et gryllus nisi propter xenophon atque plato filius nosco sophroniscus socrates expiraris non patior ceterus enumero longus sum qui duro ob nullus alius causa quam qui ille liberi eximius virtus trado posterus


Et quid tantum erat accepturus, quantum dabat, si ostendisset hominem vitae ac mortis peritum utriusque fines tenentem ? Si regem in luce media errantem ad rerum naturam admisisset usque eo eius ignarum, ut, quo die solis defectio fuit,regiam eluderet et filium, quod in luctu ac rebus adversis moris est, tenderet ?

et quis tantus sum accipio quantus do si ostendo homo vita atque mors peritus uterque finis teneo si rex in lux medius erro ad res natura admitto usque is is ignarus ut quo dies sol defectio sum regia eludo et filius qui in luctus atque res adverro mos sum tendo


Emis a medico rem inaestimabilem, vitam ac bonam valetudinem, a bonarum artium praeceptore studia liberalia et animi cultum ; itaque his non rei pretium, sed operae solvitur, quod deserviunt, quod a rebus suis avocati nobis vacant ; mercedem non meriti, sed occupationis suae ferunt.

emo ab medico res inaestimabilis vita atque bonus valetudo ab bonus ars praeceptor studium liberalis et animus cultus itaque hic non res pretium sed opera solvo qui deservio qui ab res suus avoco nos vaco merces non mereo sed occupatio suus fero


Istud, quod suspicis, quo te divitem ac potentem putas, quam diu possides, sub nomine sordido iacet. Domus est, servus est, nummi sunt ; cum donasti, beneficium est.

iste qui suspicio quo tu dives atque potens puto quam diu possideo sub nomen sordidus iaceo domus sum servus sum nummus sum cum dono beneficium sum


At mehercules Athenienses Harmodium et Aristogitonem tyrannicidas vocant, et Mucio manus in hostili ara relicta instar occisi Porsinae fuit, et semper contra fortunam luctata virtus etiam citra effectum propositi operis enituit. Plus praestitit, qui fugientes occasiones secutus est et alia atque alia captavit, per quae referre gratiam posset, quam quem sine ullo sudore gratum prima fecit occasio.

at hercules atheniensis harmodius et aristogitonem tyrannicida voco et mucius manus in hostilis ara relinquo instar occido porsena sum et semper contra fortuna luctor virtus etiam citer efficio propono opus eniteo multus praesto qui fugio occasio sequor sum et alius atque alius capto per qui refero gratia possum quam qui sine ullus sudor gratus primus facio occasio


Si animus fortuita contempsit, si se supra metus sustulit nec avida spe infinita complectitur, sed didicit a se petere divitias ; si deorum hominumque formidinem eiecit et scit non multum esse ab homine timendum, a deo nihil; si contemptor omnium, quibus torquetur vita, dum ornatur, eo perductus est, ut illi liqueat mortem nullius mali materiam esse, multorum finem ; si animum virtuti consecravit et, quacumque vocat illa, planum putat ; si sociale animal et in commune genitus mundum ut unam omnium domum spectat et conscientiam suam dis aperuit semperque tamquam in publico vivit se magis veritus quam alios : subductus ille tempestatibus in solido ac sereno stetit consummavitque scientiam utilem ac necessariam. Reliqua oblectamenta otii sunt ; licet enim iam in tutum retracto animo ad haec quoque excurrere cultum, non robur, ingeniis adferentia."

si animus fortuitus contemno si sui supra metus tollo neque avidus spes infinitus complector sed disco ab sui peto divitiae si deus homo formido eicio et scio non multus sum ab homo timeo ab deus nihil si contemptor omnis qui torqueo vito dum orno is perduco sum ut ille liqueo mors nullus malus materia sum multus finis si animus virtus consecro et quicumque voco ille planus puto si social animal et in communis gigno mundus ut unus omnis domus specto et conscientia suus deus aperio semper tamquam in publicus vivo sui magis vereor quam alius subduco ille tempestas in solidus atque serenus sto consummo scientia utilis atque necessaria reliquus oblectamentum otium sum licet enim iam in tueor retraho animus ad hic quoque excurro cultus non robur ingenium affero


Si praestitisset quidem aliquid mihi, sed arma patriae meae inferret, quidquid meruerat, perdidisset, et referre illi gratiam scelus haberetur. Si non patriam meam impugnat, sed suae gravis est et sepositus a mea gente suam exagitat, abscindit, nihilo minus illum tanta pravitas animi, etiam si non inimicum, invisum mihi efficit, priorque mihi ac potior eius officii ratio est, quod humano generi, quam quod uni homini debeo.

si praesto quidem aliquis ego sed arma patria meus infero quisquis mereo perdo et refero ille gratia scelus habeo si non patria meus impugno sed suus gravis sum et sepono ab meus gens suus exagito abscindo nihilum paruus ille tantus pravitas animus etiam si non inimicus invideo ego efficio prior ego atque potis is officium ratio sum qui humanus gener quam qui unus homo debeo


Itaque cum C. Caesar illi ducenta donaret, ridens reiecit ne dignam quidem summam iudicans, qua non accepta gloriaretur. Di deaeque, quam pusillo animo illum aut honorare voluit aut corrumpere ! Reddendum egregio viro testimonium est ;

itaque cum que caesar ille ducenti dono rideo reicio ne dignus quidem summa judico qui non accipio glorior deus defervesco quam pusillus animus ille aut honoraris volo aut corrumpo reddo egregius vir testimonium sum


Quanto satius est gratum adversus perceptas voluptates non aliorum annos computare, sed suos benigne aestimare et in lucro ponere ! " Hoc me dignum iudicavit deus, hoc satis est ; potuit plus, sed hoc quoque beneficium est." Grati simus adversus deos, grati adversus homines, grati adversus eos, qui aliquid nobis praestiterunt, grati etiam adversus eos, qui nostris praestiterunt.

quantus sero sum gratus adverro percipio voluptas non alius annus computaris sed suus benignus aestimaris et in lucrum pono hic ego dignus judico deus hic satis sum possum multus sed hic quoque beneficium sum gratius sum adverro deus gratus adverro homo gratus adverro is qui aliquis nos praesto gratus etiam adverro is qui noster praesto


Intellego iam, quid velis quaerere ; non opus est te dicere ; vultus tuus loquitur. " Si quis sua nobis causa profuit, eine," inquis, " debetur aliquid ? Hoc enim saepe te conquerentem audio, quod quaedam homines sibi praestant, aliis imputant." Dicam, mi Liberalis ; sed prius istam quaestiunculam dividam et rem aequam ab iniqua separabo.

intellego iam quis velis quaero non opus sum tu dico vultus tuus loquor si quis suus nos causa prosum is inquam debeo aliquis hic enim saepe tu conqueror audio qui quidam homo sui praesto alius imputo dico ego liberal sed prior iste quaestiuncula divido et res aequus ab iniquus separo


saepe, quae agellos pessimi cuiusque transierat, optimorum virorum segetem grando percussit ; fert sortem suam quisque ut in ceteris rebus ita in amicitiis."

saepe qui agellus malus quisque transeo bonus vir seges grando percutio fero sors suus quisque ut in ceterus res ita in amicitia


Dicenda haec fuerunt ad contundendam insolentiam hominum ex fortuna pendentium vindicandumque ius beneficii dandi servis, ut filiis quoque vindicaretur. Quaeritur enim, an aliquando, liberi maiora beneficia dare parentibus suis possint, quam acceperint.

dico hic sum ad contundo insolentia homo ex fortuna pendeo vindico ius beneficium do servio ut filius quoque vindico quaero enim an aliquando liber magnus beneficium do parens suus possum quam accipio


Praeter hanc causam aliae quoque sunt, quae nobis merita non numquam maxima evellant. Prima omnium ac potentissima, quod novis semper cupiditatibus occupati non, quid habeamus, sed quid petamus, spectamus1; in id, quod adpetitur, intentis, quidquid est domi, vile est.

praeter hic causa alius quoque sum qui nos mereo non numquam maximus evello primus omnis atque potens qui novus semper cupiditas occupo non quis habeo sed quis peto specto in is qui adpeto intendo quisquis sum domus vilis sum


Etiamnunc, qui dedit alicui vitam, si et semel et iterum liberatus est mortis periculo, maius accepit beneficium quam dedit. Pater autem vitam dedit potest ergo, si saepius periculo mortis liberatus a filio fuerit, maius beneficium accipere quam dedit.

etiamnum qui do aliqui vita si et semel et iterum libero sum mors periculum magnus accipio beneficium quam do pater autem vita do possum ergo si saepis periculum mors libero ab filius sum magnus beneficium accipio quam do


Multum interest, utrum properes referre gratiam, ut reddas beneficium, an ne debeas. Qui reddere vult, illius se commodo aptabit et idoneum illi venire tempus volet ; qui nihil aliud quam ipse liberari vult, quomodocumque ad hoc cupiet pervenire, quod est pessimae voluntatis.

multus intersum utrum propero refero gratia ut reddo beneficium an ne debeo qui reddo volo ille sui commodum apto et idoneus ille venio tempus volo qui nihil alius quam ipse liberaris volo quomodocumque ad hic cupio pervenio qui sum malus voluntas


Nec conductum meum, quamquam sis dominus, intrabis nec servum tuum, mercennarium meum, abduces et, cum a te raedam conduxero, beneficium accipies, si tibi in vehiculo tuo sedere permisero. Vides ergo posse fieri, ut aliquis accipiendo, quod suum est, munus accipiat.

neque conduco meus quamquam sum dominus intro neque servus tuus mercenarius meus abduco et cum ab tu raeda conduco beneficium accipio si tu in vehiculum tuus sedeo permitto video ergo possum fio ut aliquis accipio qui suus sum munus accipio


" Tu utique ille non es." " Merito/' inquit, " Caesar, me non adgnoscis ; nam cum hoc factum est, integer eram ; postea ad Mundam in acie oculus mihi effossus est et in capite lecta ossa. Nec galeam illam, si videris, adgnosces ; machaera enim Hispana divisa est." Vetuit illi exhiberi negotium Caesar et agellos, in quibus vicinalis via causa rixae ac litium fuerat, militi suo donavit.

tu utique ille non sum mereo inquam caesar ego non agnosco nam cum hic facio sum integer sum postea ad munda in acies oculus ego effodio sum et in caput lego os neque galea ille si video agnosco machaera enim hispanus divido sum veto ille exhibeo negotium caesar et agellus in qui vicinal via causa rixa atque lis sum miles suus dono


Chrysippus quoque, penes quem subtile illud acumen est et in imam penetrans veritatem, qui rei agendae causa loquitur et verbis non ultra, quam ad intellectum satis est, utitur, totum librum suum his ineptus replet, ita ut de ipso officio dandi, accipienda reddendi beneficii pauca admodum dicat ; nec his fabulas, sed haec fabulis inserit.

chrysippus quoque penis qui subtilis ille acumen sum et in imus penetro veritas qui res ago causa loquor et verbum non ultra quam ad intellego satis sum uto totus liber suus hic ineptus repleo ita ut de ipse officium do accipio reddo beneficium paucus admodum dico neque hic fabula sed hic fabula insero


Licet nescias, quae ratio oceanum effundat ac revocet, quare septimus quisque annus aetati signum imprimat, quare latitudo porticus ex remoto sperantibus non servet portionem suam, sed ultima in angustiis coeant et columnarum novissime intervalla iungantur, quid sit, quod geminorum conceptum separet, partum iungat, utrum unus concubitus spargatur in duos an totiens concepti sint, cur pariter natis fata diversa sint maximisque rerum spatiis distent, quorum inter ortus minimum interest : non multum tibi nocebit transisse, quae nec licet scire nec prodest. Involuta veritas in alto latet.

licet nescio qui ratio oceanus effundo atque revoco quare septimus quisque annus aetas signum imprimo quare latitudo porticus ex removeo spero non servo portio suus sed ulter in angustia coeo et columnaris novus intervallum jungo quis sum qui geminus concipio separo pario jungo utrum unus concubo spargo in duo an totiens concipio sum cur pariter obstino fatum diverto sum magnus res spatium disto qui inter ortus paruus intersum non multus tu noceo transeo qui neque licet scio neque prodo involvo vereor in altus lateo


Praeterea, si, ut prodessemus, sola nos invitaret utilitas, minime beneficia distribuere deberent, qui facillime possent, locupletes et potentes et reges aliena ope non indigentes ; di vero tot munera, quae sine intermissione diebus ac noctibus fundunt, non darent; in omnia enim illis natura sua sufficit plenosque et tutos et inviolabiles praestat ; nulli ergo beneficium dabunt, si una dandi causa est se intueri ae suum commodum.

praeterea si ut prosum solus nos invito utilitas paruus beneficium distribuo debeo qui facilis possum locuples et potens et rex alienus ops non indigeo deus verus tot munus qui sine intermissio dies atque nox fundo non do in omnis enim ille natura suus sufficio plenus et tueor et inviolabilis praesto nullus ergo beneficium do si unus do causa sum sui intueor ae suus commodus


" Natura," inquit, " haec mihi praestat." Non intellegis te, cum hoc dicis, mutare nomen deo ? Quid enim aliud est natura quam deus et divina ratio toti mundo partibusque eius inserta ? Quotiens voles, tibi licet aliter hunc auctorem rerum nostrarum compellare ; et Iovem illum Optimum ac Maximum rite dices et Tonantem et Statorem, qui non, ut historici tradiderunt, ex eo, quod post votum susceptum acies Romanorum fugientium stetit, sed quod stant beneficio eius omnia, stator stabilitorque est. Hunc eundem et Fatum si dixeris, non mentieris ;

natura inquam hic ego praesto non intellego tu cum hic dico muto nomen deus quis enim alius sum natura quam deus et divino ratio totus mundus pars is insero quotiens volo tu licet aliter hic auctor res nostraris compellaris et iuppiter ille bonus atque magnus rite dico et tono et stator qui non ut historicus trado ex is qui post voveo suscipio acies romanus fugio sto sed qui sto beneficium is omnis stator stabilitor sum hic idem et fata si dico non mentior


Quam rationem in occidendo secutus sit, alias tractabimus ; mihi enim, cum vir magnus in aliis fuerit, in hac re videtur vehementer errasse nec ex institutione Stoica se egisse. Qui aut regis nomen extimuit, cum optimus civitatis status sub rege iusto sit, aut ibi speravit libertatem futuram, ubi tam magnum praemium erat et imperandi et serviendi, aut existimavit civitatem in priorem formam posse revocari amissis pristinis moribus futuramque ibi aequalitatem civilis iuris et staturas suo loco leges, ubi viderat tot milia hominum pugnantia, non an servirent, sed utri ! Quanta vero illum aut rerum naturae aut urbis suae tenuit oblivio, qui uno interempto defuturum credidit alium, qui idem vellet, eum Tarquinius esset inventus post tot reges ferro ac fulminibus occisos !

quam ratio in occaedes sequor sum alius tracto ego enim cum vir magnus in alius sum in hic res video vehemens erro neque ex institutio stoicus sui ago qui aut rex nomen extimesco cum bonus civitas status sub rex justus sum aut ibi spero libertas sum ubi tam magnus praemium sum et impero et servio aut existimo civitas in prior forma possum revocaris amitto pristinus mos sum ibi aequalitas civilis ius et sto suus locus lex ubi video tot mille homo pugno non an servio sed uter quantus verus ille aut res natura aut urbs suus teneo oblivio qui unus interimo desum credo alius qui idem volo is tarquinius sum invenio post tot rex ferrum atque fulmen occido


Quidni ? cum inter ea sit habendum beneficium, quae secundam personam desiderant. Quaedam, cum sint honesta, pulcherrima, summae virtutis, nisi in altero non habent locum. Laudatur et inter maxima humani generis bona fides colitur ; num quis ergo dicitur sibi fidem praestitisse ?

quis cum inter is sum habeo beneficium qui secundus persona desidero quidam cum sum honestus pulcher summa virtus nisi in alter non habeo locus laudo et inter maximus humanus genus bonus fides colo num quis ergo dico sui fides praesto


"Quaedam," inquit, " privilegia parentibus data sunt ; quomodo horum extra ordinem habita ratio est, sic aliorum quoque beneficorum haberi debet." Parentium condicionem sacravimus, quia expediebat liberos tolli ; sollicitandi ad hunc laborem erant incertam adituri fortunam. Non poterat illis dici, quod beneficia dantibus dicitur : " Cui des, elige ; ipse tecum, si deceptus es, querere ; dignum adiuva." In liberis tollendis nihil iudicio tollentium licet, tota res voti est. Itaque, ut aequiore animo adirent aleam, danda aliqua illis potestas fuit.

quidam inquam privilegium parens do sum quomodo hic extra ordo habeo ratio sum sic alius quoque beneficus habeo debeo pareo condicio sacro quia expedio liber tollo sollicito ad hic labor sum incertus adeo fortuna non possum ille dico qui beneficium do dico qui do eligo ipse tu si decipio sum queror dignus adjuvo in liber tollo nihil iudicium tollo licet totus res voveo sum itaque ut aequus animus adeo alea do aliqui ille potestas sum


In prima autem illa constitutione, cum universa disponerent, etiam nostra viderunt rationemque hominis habuerunt; itaque non possunt videri sua tantum causa decurrere et explicare opus suum, quia pars operis et nos sumus. Debemus ergo et soli et lunae et ceteris caelestibus beneficium, quia, etiam si potiora illis sunt, in quae oriuntur, nos tamen in maiora ituri iuvant.

in primus autem ille constitutio cum universus dispono etiam noster video ratio homo habeo itaque non possum video suus tantus causa decurro et explicaris opus suus quia pars opus et nos sum debeo ergo et solus et luna et ceterus caelestis beneficium quia etiam si potis ille sum in qui orior nos tamen in magnus eo juvo


Natura prius est, ut quis debeat, deinde, ut gratiam referat ; debitor non est sine creditore, non magis quam maritus sine uxore aut sine filio pater ; aliquis dare debet, ut aliquis accipiat. Non est dare nec accipere in dexteram manum ex sinistra transferre.

natura prior sum ut quis debeo deinde ut gratia refero debitor non sum sine creditor non magis quam maritus sine uxor aut sine filius pater aliquis do debeo ut aliquis accipio non sum do neque accipio in dexter manus ex sinistra transfero


Quanto satius est ad contemplationem tot tantorumque beneficiorum reverti et agere gratias, quod nos in hoc pulcherrimo domicilio voluerunt secundas sortiri, quod terrenis praefecerunt ! Aliquis ea animalia comparat nobis, quorum potestas penes nos est ? Quidquid nobis negatum est, dari non potuit.

quantus sero sum ad contemplatio tot tantus beneficus revorto et ago gratia qui nos in hic pulcher domicilium volo secundus sortior qui terrenus praeficio aliquis is animal comparo nos qui potestas penis nos sum quisquis nos nego sum do non possum


Hoc debemus virtutibus, ut non praesentes solum illas, sed etiam ablatas e conspectu colamus ; quomodo illae id egerunt, ut non in unam aetatem prodessent, sed beneficia sua etiam post ipsas relinquerent, ita nos non una aetate grati simus. Hic magnos viros genuit : dignus est beneficiis, qualiscumque est; dignos dedit.

hic debeo virtus ut non praesens solus ille sed etiam aufero e conspectus colo quomodo ille is egero ut non in unus aetas prosum sed beneficium suus etiam post ipse relinquo ita nos non unus aetas gratus sum hic magnus vir gigno dignus sum beneficium qualiscumque sum dignus do


Idem isti gratiam referre ipsos fatentur, non quia honestum est, sed quia utile. Quod non esse ita minore opera probandum est, quia, quibus argumentis collegimus beneficium dare per se rem expetendam esse, isdem etiam hoc colligimus.

idem iste gratia refero ipse fateor non quia honestus sum sed quia utilis qui non sum ita paruus opus probo sum quia qui argumentum colligo beneficium do per sui res expeto sum idem etiam hic colligo


Promisi beneficium, nisi si quid incidisset, quare non deberem dare. Quid enim, si, quod illi pollicitus sum, patria sibi dare iusserit ? Si lex lata erit, ne id quisquam faciat, quod ego me amico meo facturum promiseram ? Promisi tibi in matrimonium filiam ; postea peregrinus apparuisti ; non est mihi cum externo conubium ; eadem res me defendit, quae vetat.

promitto beneficium nisi si quis incido quare non debeo do quis enim si qui ille polliceor sum patria sui do iubeo si lex fero sum ne is quisquam facio qui ego ego amicus meus facio promitto promitto tu in matrimonium filia postea peregrinus apparuisti non sum ego cum externus conubium idem res ego defendo qui veto


Errat, si quis existimat servitutem in totum hominem descendere. Pars melior eius excepta est. Corpora obnoxia sunt et adscripta dominis ; mens quidem sui iuris, quae adeo libera et vaga est, ut ne ab hoc quidem carcere, cui inclusa est, teneri queat, quominus impetu suo utatur et ingentia agat et in infinitum comes caelestibus exeat.

erro si quis existimo servitus in totus homo descendo pars bonus is excipio sum corpus obnoxius sum et adscribo dominus mens quidem suus ius qui adeo liber et vago sum ut ne ab hic quidem carcer qui includo sum teneo queo quominus impetus suus uto et ingens ago et in infinitus comes caelestis exeo


Non est turpe ab his vinci ; neque enim minus fortis sum, si cum invulnerabili me hoste committis, nec ideo minus ignis urere potest, si in materiam incidit inviolabilem flammis, nec ideo ferrum secandi vim perdidit, si non recipiens ictum lapis solidusque et invictae adversus dura naturae dividendus est. Idem tibi de homine grato respondeo. Non turpiter vincitur beneficiis, si ab his obligatus est, ad quos aut fortunae magnitudo aut eximia virtus aditum redituris ad se beneficiis clusit.

non sum turpis ab hic vinco neque enim paruus fortis sum si cum invulnerabilis ego hostis committo neque ideo paruus ignis uro possum si in materia incido inviolabilis flamma neque ideo ferrum seco vis perdo si non recipio ictus lapis solidus et invictus adverro durus natura divido sum idem tu de homo gratus respondeo non turpis vincio beneficium si ab hic obligo sum ad qui aut fortuna magnitudo aut eximius virtus aditus redeo ad sui beneficium claudo


Iam rapta spargere, sparsa fera et acri avaritia recolligere certant; nihil pensi habere, paupertatem alienam contemnere, suam magis quam ullum aliud vereri malum, pacem iniuriis perturbare, imbecilliores vi ac metu premere. Nam provincias spoliari et nummarium tribunal audita utrimque licitatione alteri addici non mirum, quoniam, quae emeris, vendere gentium ius est !

iam rapio spargo spargo ferus et acer avaritia recolligo certo nihil pensum habeo paupertas alienus contemno suus magis quam ullus alius vereor malus pax iniuria perturbaris imbecillis vis atque metus premo nam provincia spolio et nummarius tribunal audio utrimque licitatio alter addico non mirus quoniam qui emo vendo gens ius sum


Omnia ista, quae vos tumidos et supra humana elatos oblivisci cogunt vestrae fragilitatis, quae ferreis claustris custoditis armati, quae ex alieno sanguine rapta vestro defenditis, propter quae classes cruentaturas maria deducitis, propter quae quassatis urbes ignari, quantum telorum in aversos fortuna comparet, propter quae ruptis totiens adfinitatis, amicitiae, collegii foederibus inter contendentes duos terrarum orbis elisus est, non sunt vestra. In depositi causa sunt iam iamque ad alium dominum spectantia ; aut hostis illa aut hostilis animi successor invadet.

omnis iste qui tu tumidus et supra humanus effero obliviscor cogo vester fragilitas qui ferreus claustra custodio armatus qui ex alienus sanguis rapio vester defendo propter qui classis cruento mare deduco propter qui quasso urbs ignaris quantus telum in averto fortuna comparo propter qui rumpo totiens adfinitas amicitia collegium foedus inter contendo duo terra orbis elido sum non sum vester in depono causa sum iam iam ad alius dominus specto aut hostis ille aut hostilis animus successor invado


Vide, quam iniqui sint divinorum munerum aestimatores et quidem professi sapientiam. Queruntur, quod non magnitudine corporum aequemus elephantos, velocitate cervos, levitate aves, impetu tauros ; quod solida sit cutis beluis, decentior dammis, densior ursis, mollior fibris; quod sagacitate nos narium canes vincant, quod acie luminum aquilae, spatio aetatis corvi, multa animalia nandi facilitate.

video quam iniquus sum divinus munus aestimator et quidem profiteor sapientia queror qui non magnitudo corpus aequo elephantus velocitas cervus levitas aveo impetus taurus qui solidus sum cutis belua decet damma densus ursus mollio fibra qui sagacitas nos nares canis vinco qui acies lumen aquila spatium aetas corvus multus animal no facilitas


beneficia in scelus versa sunt, et sanguini eorum non parcitur, pro quibus sanguis fundendus est ; gladio ac venenis beneficia sequimur. Ipsi patriae manus adferre et fascibus illam suis premere potentia ac dignitas est ; humili se ac depresso loco putat stare, quisquis non supra rem publicam stetit ; accepti ab illa exercitus in ipsam convertuntur, et imperatoria contio est :

beneficium in scelus verso sum et sanguis is non parco pro qui sanguis fundo sum gladius atque venenum beneficium sequor ipse patria manus affero et fascis ille suus premo potentia atque dignitas sum humilis sui atque deprimo locus puto sto quisquis non supra res publicus sto accipio ab ille exercitus in ipse converto et imperatorius contio sum


Platon cum flumen nave transisset nec ab illo quicquam portitor exegisset, honori hoc suo datum credens dixit positum illi esse apud Platonem officium; deinde paulo post, cum alium atque alium gratis eadem sedulitate transveheret, negavit illi iam apud Platonem positum officium.

plato cum flumen navus transeo neque ab ille quisquam portitor exigo honor hic suus do credo dico pono ille sum apud plato officium deinde paulus post cum alius atque alius gratus idem sedulitas transveho nego ille iam apud plato pono officium


Deinde adicienda omnis humanitas. Perdet agricola, quod sparsit, si labores suos destituit in semine; multa cura sata perducuntur ad segetem ; nihil in fructum pervenit, quod non a primo usque ad extremum aequalis cultura prosequitur. Eadem beneficiorum condicio est.

deinde adicio omnis humanitas perdo agricola qui spargo si labor suus destituo in semen multus cura sero perduco ad seges nihil in fructus pervenio qui non ab primus usque ad exter aequalis cultura prosequor idem beneficus condicio sum


Non est beneficium ipsum, quod numeratur aut traditur, sicut ne in victimis quidem, licet opimae sint auroque praefulgeant, deorum est honor sed recta ac pia voluntate venerantium. Itaque boni etiam farre ac fitilla religiosi sunt ; mali rursus non effugiunt impietatem, quamvis aras sanguine multo cruentaverint.

non sum beneficium ipse qui numero aut trado sicut ne in victima quidem licet opimus sum aurum praefulgeo deus sum honor sed recta atque pius voluntas veneror itaque bonus etiam far atque fitilla religiosus sum malus rursus non effugio impietas quivis ara sanguis multus cruento


Saepe, inquam, beneficium manet nec debetur ; si secuta est dantem paenitentia, si miserum se dixit, quod dedisset, si, cum daret, suspiravit, vultum adduxit, perdere se credidit, non donare, si sua causa aut certe non mea dedit, si non desiit insultare, gloriari, ubique iactare et acerbum munus suum facere, manet beneficium, quamvis non debeatur, sicuti quaedam pecuniae, de quibus ius creditori non dicitur, debentur, sed non exiguntur.

saepe inquam beneficium maneo neque debeo si sequor sum do paenitentia si miser sui dico qui do si cum do suspiro vultus adduco perdo sui credo non donaris si suus causa aut certus non meus do si non desino insulto glorior ubique iactaris et acerbus munus suus facio maneo beneficium quivis non debeo sicut quidam pecunia de qui ius creditor non dico debeo sed non exigo


Et ne illum existimes parvo esse contentum, omnia illius sunt, non sic, quemadmodum Alexandri fuerunt, cui, quamquam in litore rubri maris steterat, plus deerat, quam qua venerat. Illius ne ea quidem erant, quae tenebat aut vicerat, cum in oceano Onesicritus praemissus explorator erraret et bella in ignoto mari quaereret.

et ne ille existimo parvus sum contineo omnis ille sum non sic quemadmodum alexander sum qui quamquam in litus rubrus mare sto multus desum quam qui venio ille ne is quidem sum qui teneo aut vinco cum in oceanus onesicritus praemitto explorator erro et bellum in ignosco mare quaero


Si quid a sano accepisses, aegro non redderes, cum plus semper imbecillo amico debeamus ? Et hic aeger est animo ; adiuvetur, feratur. Stultitia morbus est animi.

si quis ab sano accipio aeger non reddo cum multus semper imbecillus amicus debeo et hic aeger sum animus adjuvo fero stultitia morbus sum animus


Tam alieni corporis leno male audit quam sui. Nempe reprenditur adsentator et aliena subsequens verba, paratus ad falsa laudator ; non minus placens sibi et se suspiciens, ut ita dicam, adsentator suus. Vitia non tantum, cum foris peceant, invisa sunt, sed cum in se retorquentur.

tam alienus corpus leno malus audio quam suus nempe reprehendo assentator et alienus subsequor verbum paro ad fallo laudator non paruus placeo sui et sui suspicio ut ita dico assentator suus vitio non tantus cum foris peceant invideo sum sed cum in sui retorqueo


Bonum, mi Liberalis, habeas animum volo : In manibus terrae ; non hic te carmine longo atque per ambages et longa exorsa tenebo. Reliqua hic liber cogit, et exhausta materia circumspicio, non quid dicam, sed quid non dixerim ; boni tamen consules, quidquid ibi superest, cum tibi superfuerit.

bonus ego liberal habeo animus volo in manus terra non hic tu carmen longus atque per ambages et longus exordior teneo reliquus hic liber cogo et exhaurio materia circumspicio non quis dico sed quis non dico bonus tamen consul quisquis ibi supersum cum tu supersum


Vis scire, quam non sit magnum beneficium vitam sic dare ? Exposuisses ; nempe iniuria erat genuisse ! Quo quid colligo ? Minimum esse beneficium patris matrisque concubitum, nisi accesserunt alia, quae prosequerentur hoc initium muneris et aliis officiis ratum facerent.

volo scio quam non sum magnus beneficium vita sic do expono nempe iniuria sum gigno quo quis colligo paruus sum beneficium pater mater concubo nisi accedo alius qui prosequor hic initium munus et alius officium reor facio


" Sed patris," inquit, " beneficium est, quidquid facis, quidquid praestare illi potes." Et praeceptoris mei, quod institutis liberalibus profeci; ipsos tamen, qui tradiderunt illa, transcendimus, utique eos, qui prima elementa docuerunt, et quamvis sine illis nemo quicquam adsequi posset, non tamen, quantumcumque quis adsecutus est, infra illos est. Multum inter prima ac maxima interest, nec ideo prima maximorum instar sunt, quia sine primis maxima esse non possunt.

sed pater inquam beneficium sum quisquis facio quisquis praesto ille possum et praeceptor meus qui institus liberal proficio ipse tamen qui trado ille transcendo utique is qui primus elementum doceo et quivis sine ille nemo quisquam assequor possum non tamen quantus quis assequor sum infra ille sum multus inter primus atque maximus intersum neque ideo primus magnus instar sum quia sine primus maximus sum non possum


Quam multi indigni luce sunt ! Tamen dies oritur. Quam multi, quod nati sunt, queruntur ! Tamen natura subolem novam gignit ipsosque, qui non fuisse mallent, esse patitur.

quam multus indignus lux sum tamen dies orior quam multus qui nascor sum queror tamen natura suboles novus gigno ipse qui non sum malo sum patior


Si domus tibi donetur, in qua marmoris aliquid resplendeat et tectum nitidi us auro aut coloribus sparsum, non mediocre munus vocabis. Ingens tibi domicilium sine ullo incendii aut ruinae metu struxit, in quo vides non tenues crustas et ipsa, qua secantur, lamna gracili ores, sed integras lapidis pretiosissimi moles, sed totas variae distinctaeque materiae, cuius tu parvula frusta miraris, tectum vero aliter nocte, aliter interdiu fulgens : negas te ullum munus accepisse ?

si domus tu dono in qui marmor aliquis resplendeo et tectum nitidus us aurum aut color spargo non mediocris munus voco ingens tu domicilium sine ullus incendium aut ruina metus struo in quo video non tenuis crusta et ipse qui seco lamina gracilis oro sed integer lapis pretiosus moles sed totus varia distinguo materia qui tu parvulus frustum miror tectum verus aliter nox aliter interdiu fulgeo nego tu ullus munus accipio


Quantam fatorum seriem certus limes educit ! Ista, quae tu non aliter, quam in decorem sparsa consideras, singula in opere sunt. Nec enim est, quod existimes septem sola discurrere, cetera haerere ; paucorum motus comprehendimus, innumerabiles vero longiusque a conspectu seducti di eunt redeuntque, et ex his, qui oculos nostros patiuntur, plerique obscuro gradu pergunt et per occultum aguntur.

quantus fatum series certus limo educo iste qui tu non aliter quam in decoro spargo considero singulus in opus sum neque enim sum qui existimo septem solus discurro ceterus haereo paucus moueo comprehendo innumerabilis verus longus ab conspectus seduco deus eo redeo et ex hic qui oculus noster patior plerusque obscurum gradus pergo et per occulo ago


Contra ingrata sunt, ut dixi, licet re ac specie magna videantur, quae danti aut extorquentur aut excidunt, multoque gratius venit, quod facili quam quod plena manu datur.

contra ingratus sum ut dico licet res atque species magnus video qui do aut extorqueo aut excido multus gratus venio qui facilis quam qui plenus manus do


Male audire solet fenerator, si acerbe exigit, aeque, si in recipiendo tardus ac difficilis moras quaerit. Beneficium tam recipiendum est quam non exigendum. Optimus ille, qui facile dedit, numquam exegit, reddi gavisus est, bona fide, quid praestitisset, oblitus, qui accipientis animo recepit.

mal audio soleo fenerator si acerbus exigo aequus si in recipio tardus atque difficilis mora quaero beneficium tam recipio sum quam non exigo bonus ille qui facilis do numquam exigo reddo gaudeo sum bonus fides quis praesto obliuiscor qui accipio animus recipio


In quibusdam civitatibus impium votum sceleris vicem tenuit. Demades certe Athenis eum, qui necessaria funeribus venditabat, damnavit, cum probasset magnum lucrum optasse, quod contingere illi sine multorum morte non poterat. Quaeri tamen solet, an merito damnatus sit. Fortasse optavit, non ut multis venderet, sed ut care, ut parvo sibi constarent, quae venditurus esset.

in quidam civitas impius voveo scelus vicis teneo demadeo certus athenae is qui necessarius funus vendito damno cum probo magnus lucrum opto qui contingo ille sine multus mors non possum quaero tamen soleo an mereo damno sum fortasse opto non ut multus vendo sed ut caris ut parvus sui consto qui vendo sum


Murus nos ab hostibus tutos et a subitis latronum incursionibus praestat ; notum est tamen, illas turres pro securitate publica propugnacula habituras excitaturus faber quid in diem mereat.

murus nos ab hostis tueor et ab subeo latro incursio praesto notus sum tamen ille turris pro securitas publicus propugnaculum habeo excito faber quis in dies mereo


Adspice ista tanto superne coetu labentia, quemadmodum velocitatem suam sub specie stantis atque immoti operis abscondant. Quantum ista nocte, quam tu in numerum ac discrimen dierum observas, agitur ! Quanta rerum turba sub hoc silentio evolvitur !

adspecio iste tantus supernus coitus labor quemadmodum velocitas suus sub species sto atque immotus opus abscondo quantus iste nox quam tu in numerus atque discrimen dies observo ago quantus res turba sub hic silentium evolvo


Sine dubio stare illis et desciscere in contrarium non licet, sed non ob aliud, quam quia vis sua illos in proposito tenet ; nec imbecillitate permanent, sed quia non libet ab optimis aberrare et sic ire decretum est.

sinis dubius sto ille et descisco in contrarius non licet sed non ob alius quam quia volo suus ille in propono teneo neque imbecillitas permaneo sed quia non libet ab bonus aberraris et sic eo decretum sum


Si adhuc parum est, adice, ut provincias et extraordinaria imperia continuet, adice, ut dirutis maximis urbibus Romani imperii sine aemulo ad ortus occasusque venturi defensor et conditor maiorem nobilitatem nobili viro adiciat, dici Scipionis patrem ! Dubium est, quin generandi vulgare beneficium vicerit eximia pietas et virtus ipsi urbi nescio utrum maius praesidium adferens an decus ?

si adhuc parum sum adicio ut provincia et extraordinarius imperium continuo adicio ut diruo magnus urbs romanus imperium sine aemulo ad ortus occido venio defenso et conditor magnus nobilitas nobilis vir adicio dico scipio pater dubis sum quin genero vulgaris beneficium vinco eximius pietas et virtus ipse urbs nescio utrum magnus praesidium affero an decus


" Si nocere," inquit, " mihi possum, quare non et beneficium mihi dare possim ? Praeterea quae, si in alium contulissem, beneficia vocarentur, quare, si in me contuli, non sint ? Quod, si ab altero accepissem, deberem, quare, si mihi ipse dedi, non debeam ? Quare sim adversus me ingratus, quod non minus turpe est quam in se sordidum esse et in se durum ae saevum et sui neclegentem ?

si noceo inquam ego possum quare non et beneficium ego do possum praeterea qui si in alius confero beneficium voco quare si in ego contulis non sum qui si ab alter accipio debeo quare si ego ipse do non debeo quaris sum adverro ego ingratus qui non paruus turpis sum quam in sui sordidus sum et in sui durus ae saevus et suus neglego


" Quomodo," inquit, " nemo per vos ingratus est, sic rursus omnes ingrati sunt." Nam, ut dicimus, omnes stulti mali sunt ; qui unum autem habet vitium, omnia habet ; omnes autem stulti et mali sunt ; omnes ergo ingrati sunt.

quomodo inquam nemo per tu ingratus sum sic rursus omnis ingratus sum nam ut dico omnis stultus malus sum qui unus autem habeo vitium omnis habeo omnis autem stultus et malus sum omnis ergo ingratus sum


" Scio hoc illi non profuturum, sed quid faciam ? Rogat, resistere precibus eius non possum ; viderit : de se, non de me queretur." Falsum est : immo de te et merito quidem; cum ad mentem bonam redierit, cum accessio illa, quae animum inflammabat, remiserit, quidni eum oderit, a quo in damnum ac periculum suum adiutus est ?

scio hic ille non possum sed quis facio rogo resisto prex is non possum video de sui non de ego queror falsus sum immo de tu et mereo quidem cum ad mens bonus redeo cum accessio ille qui animus inflammo remitto quis is odi ab quo in damnum atque periculum suus adiutus sum


Haec, quae tenemus, quae aspicimus, in quibus cupiditas nostra haeret, caduca sunt, auferre nobis et fortuna et iniuria potest. Beneficium etiam amisso eo, per quod datum est, durat ; est enim recte factum, quod irritum nulla vis efficit.

hic qui teneo qui aspicio in qui cupiditas noster haereo caducus sum aufero nos et fortuna et iniuria possum beneficium etiam amitto is per qui do sum duro sum enim rectus facio qui irritus nullus volo efficio


Vettius, praetor Marsorum, ducebatur ad Romanum imperatorem ; servus eius gladium militi illi ipsi, a quo trahebatur, eduxit et primum dominum occidit, deinde : " Tempus est," inquit, " me et mihi consulere ! iam dominum manu misi," atque ita traiecit se uno ictu. Da mihi quemquam, qui magnificentius dominum servaverit.

vettius praetor marsor duco ad romanus imperator servus is gladius miles ille ipse ab quo traho educo et primus dominus occido deinde tempus sum inquam ego et ego consulo iam dominus manus mitto atque ita transiacio sui unus ictus do ego quisquam qui magnificentius dominus servo


Sunt quidam, qui nolint nisi secreto accipere ; testem beneficii et conscium vitant ; quos scias licet male cogitare. Quomodo danti in tantum producenda notitia est muneris sui, in quantum delectatura est, cui datur, ita accipienti adhibenda contio est ; quod pudet debere, ne acceperis. Quidam furtive gratias agunt et in angulo et ad aurem ;

sum quidam qui nolo nisi secretum accipio testo beneficium et conscius vito qui scio licet malus cogito quomodo do in tantus produco notitia sum munus suus in quantus delecto sum qui do ita accipio adhibeo contio sum qui pudeo debeo ne accipio quidam furtivus gratia ago et in angulus et ad auris


" Isto," inquit, " modo nec lunae nec soli quicquam debes ; non enim propter te moventur." Sed cum in hoc moveantur, ut universa conservent, et pro me moventur ; universorum enim pars sum. Adice nunc, quod nostra et horum condicio dissimilis est ;

iste inquam modo neque luna neque solus quisquam debeo non enim propter tu moveo sed cum in hic moveo ut universus conservo et pro ego moveo universor enim pars sum adicio nunc qui noster et hic condicio dissimilis sum


Ideoque hanc quaestionem non est quod ad te iudices pertinere, an, quod beneficium quis a sapiente accepit, reddere debeat, si ille desiit esse sapiens et in malum versus est. Redderes enim et depositum, quod a sapiente accepisses, etiam malo, redderes creditum. Quid est, cur non et beneficium ? Quia mutatus est, ille te mutet ? Quid ?

ideo hic quaestio non sum qui ad tu iudex pertineo an qui beneficium quis ab sapio accipio reddo debeo si ille desino sum sapio et in malus verro sum reddo enim et depono qui ab sapio accipio etiam malus reddo credo quis sum cur non et beneficium quia muto sum ille tu muto quis


Nec te invitum distringam. Omnia sane excluserit opulenta felicitas, monstrabo tibi, cuius rei inopia laborent magna fastigia, quid omnia possidentibus desit : scilicet ille, qui verum dicat et hominem inter mentientes stupentem ipsaque consuetudine pro rectis blanda audiendi ad ignorantiam veri perductum vindicet a consensu concentuque falsorum.

neque tu invitus distringo omnis sanus excludo opulentus felicitas monstro tu qui res inopia laboro magnus fastigium quis omnis possido desum scilicet ille qui verus dico et homo inter mentior stupeo ipse consuetudo pro rectus blandus audio ad ignorantia verus perduco vindico ab consensus concentus falsor


Ti. Caesar rogatus a Nepote Mario praetorio, ut aeri alieno eius succurreret, edere illum sibi nomina creditorum iussit ; hoc non est donare sed creditores convocare. Cum edita essent, scripsit Nepoti iussisse se pecuniam solvi adiecta contumeliosa admonitione. Effecit, ut Nepos nec aes alienum haberet nec benefidum; liberavit illum a creditoribus, sibi non obligavit. Aliquid Tiberius secutus est ;

tiberius caesar rogo ab nepos marius praetorius ut aerius alienus is succurro edo ille sui nomen creditor iubeo hic non sum donaris sed creditor convocaris cos edo sum scribo nepos iubeo sui pecunia solvo adiicio contumeliosus admonitio efficio ut nepos neque aes alienus habeo neque benefidum libero ille ab creditor sui non obligo aliquis tiberis sequor sum


Multi sunt tam pravae naturae, ut malint perdere, quae praestiterunt, quam videri recepisse, superbi et imputatores. Quanto melius quantoque humanius id agere, ut illis quoque partes suae constent, et favere, ut gratia sibi referri possit, benigne omnia interpretari, gratias agentem non aliter, quam si referat, audire, praebere se facilem ad hoc, ut, quem obligavit, etiam exsolvi velit !

multus sum tam pravus natura ut malo perdo qui praesto quam video recipio superbus et imputator quantus bonus quantus humanus is ago ut ille quoque pars suus consto et faveo ut gratia sui refero possum benignus omnis interpretaris gratia ago non aliter quam si refero audio praebeo sui facilis ad hic ut qui obligo etiam exsolvo volo


Aristippus aliquando delectatus unguento : " Male," inquit, " istis effeminatis eveniat, qui rem tam bellam infamaverunt." Item dicendum est : " Male istis improbis et importunis beneficiorum suorum quadriplatoribus eveniat, qui tam bellam rem, admonitionem inter amicos, sustulerunt! " Ego tamen utar hoc iure amicitiae et beneficium ab eo repetam, a quo petissem, qui alterius beneficii loco accepturus est potuisse reddere.

aristippus aliquando delector unguentum mal inquam iste effemino evenio qui res tam bellus infamo item dico sum mal iste improbus et importunis beneficus suus quadriplator evenio qui tam bellus res admonitio inter amicus tollo ego tamen uto hic ius amicitia et beneficium ab is repeto ab quo peto qui alter beneficium locus accipio sum possum reddo


Non nego, quotiens patitur res, respiciendum gaudium ex accipientis voluntate ; sin adiuvari illum et oportet et pudet, si, quod praestamus, offendit, nisi absconditur, beneficium in acta non mitto. Quidni ? ego illi non sum iudicaturus me dedisse, cum inter prima praecepta ac maxime necessaria sit, ne umquam exprobrem, immo ne admoneam quidem. Haec enim beneficii inter duos lex est : alter statim oblivisci debet dati, alter accepti numquam.

non nego quotiens patior res respicio gaudium ex accipio voluntas sin adiuvaris ille et oportet et pudeo si qui praesto offendo nisi abscondo beneficium in ago non mitto quis ego ille non sum judico ego do cum inter primus praecipio atque magnus necessarius sum ne umquam exprobro immo ne admoneo quidem hic enim beneficium inter duo lex sum alter statim obliviscor debeo do alter accipio numquam


Numquam ne querens quidem dicam : eiectum litore, egentem excepi et regni demens in parte locavi. Non est ista admonitio, convicium est ; hoc est in odium beneficia perducere, hoc est efficere, ut ingratum esse aut liceat aut iuvet. Satis abundeque est submissis et familiaribus verbis memoriam revocare : si bene quid de te merui, fuit aut tibi quicquam dulce meum. Ille in vicem dicat : " Quidni merueris ? Eiectum litore, egentem excepisti."

numquam ne queror quidem dico eicio litus egeo excipio et regnum demens in pars loco non sum iste admonitio convicium sum hic sum in odium beneficium perduco hic sum efficio ut ingratus sum aut licet aut juvo satis abundus sum summitto et familiaris verbum memoria revocaris si bene quis de tu mereo sum aut tu quisquam dulcis meus ille in vicis dico quis mereo eicio litus egeo excipio


Libens accepit non dilutum honorem et legatos invitatione aliaque humanitate prosecutus cogitavit, non qui sibi civitatem darent, sed cui dedissent ; et homo gloriae deditus, cuius nec naturam nec modum noverat. Herculis Liberique vestigia sequens ac ne ibi quidem resistens, ubi illa defecerant, ad socium honoris sui respexit a dantibus, tamquam caelum, quod mente vanissima complectebatur, teneret, quia Herculi aequabatur !

libet accipio non diluo honor et legatus invitatio alius humanitas prosequor cogito non qui sui civitas do sed qui do et homo gloria dedo qui neque natura neque modus nosco hercules libet vestigium sequor atque ne ibi quidem resisto ubi ille deficio ad socius honor suus respicio ab do tamquam caelum qui mens vanus complector teneo quia herculis aequo


Nemo ad agrum colendum ex aequo et bono venit nec ad ullam rem, cuius extra ipsam fructus est ; ad beneficium dandum non adducit cogitatio avara nec sordida, sed humana, liberalis, cupiens dare, etiam eum dederit, et augere novis ac recentibus vetera, unum habens propositum, quanto ei, cui praestat, bono futura sit ; alioqui humile est, sine laude, sine gloria, prodesse, quia expedit.

nemo ad ager colo ex aequus et bonus venio neque ad ullus res qui extra ipse fructus sum ad beneficium do non adduco cogitatio avarus neque sordidus sed humanus liberalis cupio do etiam is do et augeo novus atque recens vetero unus habeo propono quantus is qui praesto bonus sum sum alioqui humilis sum sine laus sine gloria prosum quia expedio


Cinnam nuper quae res ad consulatum recepit ex hostium castris, quae Sex. Pompeium aliosque Pompeios, nisi unius viri magnitudo tanta quondam, ut satis alte omnes suos etiam ruina eius attolleret ? Quid nuper Fabium Persicum, cuius osculum etiam impudici denotabant, sacerdotem non in uno collegio fecit nisi Verrucosi et Allobrogici et illi trecenti, qui hostium incursioni pro re publica unam domum obiecerant ?

cinna nuper qui res ad consulatus recipio ex hostis castrum qui sex pompejus alius pompeji nisi unus vir magnitudo tantus quondam ut satis altus omnis suus etiam ruina is attollo quis nuper fabius persicus qui osculis etiam impudicus denoto sacerdos non in unus collegium facio nisi verrucosus et allobrogicus et ille trecenti qui hostis incursio pro res publicus unus domus objacio


Debitoris exemplum dissimile est, cui parum est pecuniam quaesisse, nisi solvit ; illic enim stat acerbus super caput creditor, qui nullum diem gratis occidere patiatur ; hic benignissimus, qui, te cum viderit concursantem et sollicitum atque anxium, dicat : " Mitte hanc de pectore curam ; desine tibi molestus instare. Omnia a te habeo; iniuriam mihi facis, si me quicquam desiderare amplius iudicas ; plenissime ad me pervenit animus tuus." " Dic," inquit, " mihi : si reddidisset beneficium, diceres illum gratiam rettulisse ; eodem ergo loco est, qui reddidit et qui non reddidit ? " Contra nunc illud pone : si oblitus esset accepti beneficii, si ne temptasset quidem gratus esse, negares illum gratiam rettulisse ; at hic se diebus noctibusque lassavit et omnibus aliis renuntiavit officiis huic uni imminens et operatus, ne qua se fugeret occasio ; eodem ergo loco erunt ille, qui curam referendae gratiae abiecit, et hic, qui numquam ab illa recessit ? Iniquus es, si rem a me exigis, cum videas animum non defuisse.

debitor exemplum dissimilis sum qui parum sum pecunia quaero nisi solvo illic enim sto acerbus super caput creditor qui nullus dies gratus occaedes patior hic benignus qui tu cum video concurso et sollicitus atque anxius dico mitto hic de pectus cura desino tu molestus insto omnis ab tu habeo iniuria ego facio si ego quisquam desideraris amplus iudico plenus ad ego pervenio animus tuus dico inquam ego si reddo beneficium dico ille gratia refero idem ergo locus sum qui reddo et qui non reddo contra nunc ille pono si obliuiscor sum accipio beneficium si ne tento quidem gratus sum negaris ille gratia refero at hic sui dies nox lasso et omnis alius renuntio officium hic unus immineo et opero ne qui sui fugio occasio idem ergo locus sum ille qui cura refero gratia abicio et hic qui numquam ab ille recedo iniquus sum si res ab ego exigo cum video animus non desum


" Vicit Aeneas patrem, ipse eius in infantia leve tutumque gestamen, gravem senio per media hostium agmina et per cadentis circa se urbis ruinas ferens, cum complexus sacra ac penates deos religiosus senex non simplici vadentem sarcina premeret ; tulit illum per ignes et (quid non pietas potest ?) pertulit colendumque inter conditores Romani imperii posuit. " Vicere Siculi iuvenes : cum Aetna maiore vi peragitata in urbes, in agros, in magnam insulae partem effudisset incendium, vexerunt parentes suos ; discessisse creditum est ignes et utrimque flamma recedente limitem adapertum, per quem transcurrerent iuvenes dignissimi, qui magna tuto auderent. " Vicit Antigonus, qui, cum ingenti proelio superasset hostem, praemium belli ad patrem transtulit et imperium illi Cypri tradidit. Hoc est regnum nolle regnare, cum possis. " Vicit patrem imperiosum quidem Manlius, qui, eum ante ad tempus relegatus esset a patre ob adulescentiam brutam et hebetem, ad tribunum plebis, qui patri suo diem dixerat, venit ; petito tempore, quod ille dederat sperans fore proditorem parentis invisi, (et bene meruisse se de iuvene credebat, cuius exilium pro gravissimo crimine inter alia Manlio obiciebat), nanctus adulescens secretum stringit occultatum sinu ferrum et : ' Nisi iuras,' inquit, ' te diem patri remissuruin, hoc te gladio transfodiam. In tua potestate est, utro modo pater meus accusatorem non habeat.' Iuravit tribunus nec fefellit et causam actionis omissae contioni reddidit. Nulli alii licuit impune tribunum in ordinem redigere.

vinco aeneas pater ipse is in infer levis tueor gestamen gravis senium per medius hostis agmen et per cado circa sui urbs ruina fero cum complexus sacer atque penates deus religiosus senex non simplex vado sarcina premo fero ille per ignis et quis non pietas possum perfero colo inter conditor romanus imperium pono vinco siculis juvenis cum aetna magnus vis peragito in urbs in ager in magnus insula pars effundo incendium veho parens suus discedo credo sum ignis et utrimque flamma recedo limito adaperio per qui transcurro juvenis dignus qui magnus tueor audeo vinco antigonus qui cum ingens proelium supero hostis praemium bellum ad pater transfero et imperium ille cyprus trado hic sum regnum nolo regno cum possum vinco pater imperiosus quidem manlius qui is ante ad tempus relego sum ab pater ob adulescentia brutus et hebeto ad tribunus plebs qui pater suus dies dico venio peto tempus qui ille do spero sum proditor parens invideo et bene mereo sui de juvenis credo qui exsilium pro gravis crimen inter alius manlius obicio nanciscor adulescens secerno stringo occultas sinus ferrum et nisus juro inquam tu dies pater remissuruin hic tu gladius transfodio in tuus potestas sum uter modo pater meus accusator non habeo juro tribunus neque fallo et causa actio omitto contio reddo nullus alius licet impunis tribunus in ordo redigo


Quis nostrum contentus fuit aut leviter rogari aut semel ? Quis non, cum aliquid a se peti suspicatus est, frontem adduxit, vultum avertit, occupationes simulavit, longis sermonibus et de industria non invenientibus exitum occasionem petendi abstulit et variis artibus necessitates properantes elusit ;

quis nos contineo sum aut levis rogaris aut semel quis non cum aliquis ab sui peto suspicor sum frons adduco vultus averto occupatio simulo longus sermo et de industria non invenio exitus occasio peto aufero et varius ars necessitas propero eludo


Quemadmodum ei, qui voluit mihi quidem pecuniam credere, sed non dedit, nihil debeo, ita ei, qui voluit mihi beneficium dare, sed non potuit, amicus quidem ero sed non obligatus ; et volam illi aliquid praestare (nam et ille voluit mihi), ceterum, si benigniore usus fortuna praestitero, beneficium dedero, non gratiam rettulero. Ille mihi gratiam referre debebit ; hinc initium fiet, a me numerabitur.

quemadmodum is qui volo ego quidem pecunia credo sed non do nihil debeo ita is qui volo ego beneficium do sed non possum amicus quidem sum sed non obligo et volo ille aliquis praesto nam et ille volo ego ceterum si benignus utor fortuna praesto beneficium do non gratia refero ille ego gratia refero debeo hinc initium fio ab ego numero


Hanc voluptatem aequalem, intrepidam, numquam sensuram sui taedium percipit hic, quem deformamus cum maxime, ut ita dicam, divini iuris atque humani peritus. Hic praesentibus gaudet, ex futuro non pendet ; nihil enim firmi habet, qui in incerta propensus est. Magnis itaque curis exemptus et distorquentibus mentem nihil sperat aut cupit nec se mittit in dubium suo contentus.

hic voluptas aequalis intrepidus numquam sentio suus taedium percipio hic qui deformo cum magnus ut ita dico divinus ius atque humanus pereo hic praesens gaudeo ex sum non pendeo nihil enim firmus habeo qui in incertus propendeo sum magnus itaque cura eximo et distorqueo mens nihil spero aut cupio neque sui mitto in dubius suus contineo


Ut frigidam aegris negamus et lugentibus ac sibi iratis ferrum, ut amentibus, quidquid contra se usurus ardor petit, sic omnino, quae nocitura sunt, impense ac summisse,non numquam etiam miserabiliter rogantibus perseverabimus non dare. Cum initia beneficiorum suorum spectare tum etiam exitus decet et ea dare, quae non tantum accipere, sed etiam accepisse delectet. Multi sunt, qui dicant :

ut frigida aeger nego et lugeo atque sui irascor ferrum ut amens quisquis contra sui utor ardor peto sic omnino qui noceo sum impendo atque summitto non numquam etiam miserabilis rogo persevero non do cos initium beneficus suus specto tum etiam exitus decet et is do qui non tantus accipio sed etiam accipio delecto multus sum qui dico


Sed ne aliam disputationem ex obliquo habeam, plurima beneficia ac maxima in nos deus defert sine spe recipiendi, quoniam nec ille conlato eget nec nos ei quidquam conferre possumus ; ergo beneficium per se expetenda res est. Una spectatur in eo accipientis utilitas ; ad hanc accedamus sepositis commodis nostris.

sed ne alius disputatio ex obliquus habeo multus beneficium atque maximus in nos deus defero sine spes recipio quoniam neque ille confero egeo neque nos is quisquam confero possum ergo beneficium per sui expeto res sum unus specto in is accipio utilitas ad hic accedo sepono commodus noster


" Quid ergo ? " inquit ; " si in sortem nomina vestra coici iussissem, et tuum nomen inter redimendos exisset, nihil deberes mihi ?

quis ergo inquam si in sors nomen vester coix jubeo et tuus nomen inter redimo exeo nihil debeo ego


Nam ut tibi debeam aliquid pro eo, quod praestas, debes non tantum mihi praestare, sed tamquam mihi ; non potes ob id quemquam appellare, quod spargis in populum. Quid ergo ? Nihil tibi debebitur pro hoc ? Tamquam ab uno nihil; cum omnibus solvam, quod cum omnibus debeo.

nam ut tu debeo aliquis pro is qui praesto debeo non tantus ego praesto sed tamquam ego non possum ob is quisquam appello qui spargo in populus quis ergo nihil tu debeo pro hic tamquam ab unus nihil cum omnis solvo qui cum omnis debeo


Exorari in perniciem rogantium saeva bonitas est. Quemadmodum pulcherrimum opus est etiam invitos nolentesque servare, ita rogantibus pestifera largiri blandum et adfabile odium est. Beneficium demus, quod in usu magis ac magis placeat, quod numquam in malum vertat. Pecuniam non dabo, quam numeraturum adulterae sciam, nec in societate turpis facti aut consilii inveniar ; si potero, revocabo, si minus, non adiuvabo scelus.

exoraris in pernicies rogo saevus bonitas sum quemadmodum pulcher opus sum etiam invitus nolo servaris ita rogo pestifer largior blandus et adfabilis odium sum beneficium do qui in usus magis atque magis placeo qui numquam in malus verto pecunia non do quam numero adultera scio neque in societas turpis facio aut consilium invenio si possum revoco si paruus non adiuvo scelus


Beneficia tu vocas, quorum auctorem fateri pudet ? At illa quanto gratiora sunt quantoque in partem interiorem animi numquam exitura descendunt, cum delectant cogitantem magis a quo, quam quid acceperis ?

beneficium tu voco qui auctor fateor pudeo at ille quantus gratus sum quantus in pars interior animus numquam exeo descendo cum delecto cogito magis ab quo quam quis accipio


In pectore amicus, non in atrio quaeritur; illo recipiendus, illic retinendus est et in sensus recondendus. Hoc doce : gratus es.

in pectus amicus non in atrium quaero ille recipio illic retineo sum et in sensus recondo hic doceo gratus sum


Verentur palam ferre, ut sua potius virtute quam alieno adiutorio consecuti dicantur ; rariores in eorum officiis sunt, quibus vitam aut dignitatem debent, et, dum opinionem clientium timent, graviorem subeunt ingratorum.

vereor palam fero ut suus potis virtus quam alienus adjutorium consequor dico rarus in is officium sum qui vita aut dignitas debeo et dum opinio cliens timeo gravis subeo ingrator


"In primo," inquit, " statim monte Lacones obiecti dabunt sui experimentum. Tot ista gentium milia trecenti morabuntur ; haerebunt in vestigio fixi et commissas sibi angustias armis tuebuntur, corporibus obstruent ; tota illos Asia non movebit loco ; tantas minas belli et paene totius generis humani ruentis impetum paucissimi sistent.

in primus inquam statim mons laco objacio do suus experimentum tot iste gens mille trecenti moror haereo in vestigium figo et committo sui angustiae arma tueor corpus obstruo totus ille asia non moveo locus tantus minae bellum et paene totus genus humanus ruo impetus paucus sisto


Praeterea, quaecumque in cognitionem cadunt, comprendi possunt et non dare infinitam licentiam iudici; ideo melior videtur condicio causae bonae, si ad iudicem quam si ad arbitrum mittitur, quia illum formula includit et certos, quos non excedat, terminos ponit, huius libera et nullis adstricta vinculis religio et detrahere aliquid potest et adicere et sententiam suam, non prout lex aut iustitia suadet, sed prout humanitas aut misericordia impulit, regere. Ingrati actio non erat iudicem adligatura sed regno liberrimo positura. Quid sit enim beneficium, non constat, deinde, quantum sit ;

praeterea quicumque in cognitio cado comprehendo possum et non do infinitus licentia judicium ideo bonus video condicio causa bonus si ad judico quam si ad arbiter mitto quia ille formula includo et certus qui non excedo terminus pono hic liber et nullus adstringo vinculis religio et detraho aliquis possum et adicio et sententia suus non prout lex aut iustitia suadeo sed prout humanitas aut misericordia impello rego ingratus actium non sum judico alligatura sed regnum liber pono quis sum enim beneficium non consto deinde quantus sum


Inserenda haec, mi Liberalis, fuerunt, quia beneficium, de quo nunc agitur, dare virtutis est et turpissimum id causa ullius alterius rei dare, quam ut datum sit. Nam si recipiendi spe tribueremus, locupletissimo cuique, non dignissimo daremus ; nunc vero diviti importuno pauperem praeferimus. Non est beneficium, quod ad fortunam spectat.

insero hic ego liberal sum quia beneficium de quo nunc ago do virtus sum et turpis is causa ullus alter res do quam ut do sum nam si recipio spes tribuo locupletissimo quisque non dignus do nunc verus dives importunus paupero praefero non sum beneficium qui ad fortuna specto


Omnia patris sunt, quae in liberorum manu sunt ; quis tamen nescit donare aliquid et filium patri ? Omnia deorum sunt ; tamen et dis donum posuimus et stipem iecimus. Non ideo, quod habeo, meum non est, si meum tuum est ; potest enim idem meum esse et tuum.

omnis pater sum qui in liberi manus sum quis tamen nescio donaris aliquis et filius pater omnis deus sum tamen et deus donum pono et stips jacio non ideo qui habeo meus non sum si meus tuus sum possum enim idem meus sum et tuus


" Cum eligendum dico, cui debeas, vim maiorem et metum excipio, quibus adhibitis electio perit. Si liberum est tibi, si arbitrii tui est, utrum velis an non, id apud te ipse perpendes ; si necessitas tollit arbitrium, scies te non accipere, sed parere. Nemo id accipiendo obligatur, quod illi repudiare non licuit ; si vis scire, an velim, effice, ut possim nolle. " Vitam tamen tibi dedit !

cos eligo dico qui debeo vis magnus et metus excipio qui adhibeo electio pereo si liber sum tu si arbitrium tuus sum utrum velis an non is apud tu ipse perpendo si necessitas tollo arbitrium scio tu non accipio sed pareo nemo is accipio obligo qui ille repudiaris non licet si volo scio an volo efficio ut possum nolo vita tamen tu do


Sed quamvis hoc ita sit et ex eo tempore omnia mihi in illum libera sint, ex quo corrumpendo fas omne, ut nihil in eum nefas esset, effecerit, illum mihi servandum modum credam, ut, si beneficium illi meum neque vires maiores daturum est in exitium commune nec confirmaturum, quas habet, id autem erit, quod illi reddi sine pernicie publica possit, reddam. Servabo filium eius infantem ;

sed quivis hic ita sum et ex is tempus omnis ego in ille liber sum ex quo corrumpo fas omnis ut nihil in is nefas sum efficio ille ego servo modus credo ut si beneficium ille meus neque vireo magnus do sum in exitium communis neque confirmo qui habeo is autem sum qui ille reddo sine pernicies publicus possum reddo servo filius is infer


A consuetudine quaedam, quae dicimus, abhorrent, deinde alia via ad consuetudinem redeunt. Negamus iniuriam accipere sapientem, tamen, qui illum pugno percusserit, iniuriarum damnabitur ; negamus stulti quidquam esse, et tamen eum, qui rem aliquam stulto surripuit, furti condemnabimus ; insanire omnes dicimus, nec omnes curamus elleboro ; his ipsis, quos vocamus insanos, et suffragium et iuris dictionem committimus.

ab consuetudo quidam qui dico abhorreo deinde alius via ad consuetudo redeo nego iniuria accipio sapio tamen qui ille pugno percutio iniuriaris damno nego stultus quisquam sum et tamen is qui res aliqui stultus surripio furtum condemno insanio omnis dico neque omnis curo elleborus hic ipse qui voco insanus et suffragium et ius dictio committo


Voluntas est, quae apud nos ponit officium ; cuius vide quae condicio sit, ut me debito obstringat. Parum est illi velle, nisi profuit ; parum est profuisse, nisi voluit. Puta enim aliquem donare voluisse nec donasse ; animum quidem eius habeo, sed beneficium non habeo, quod consummat et res et animus.

voluntas sum qui apud nos pono officium qui video qui condicio sum ut ego debeo obstringo paris sum ille volo nisi prosum parum sum prosum nisi volo puta enim aliquis donaris volo neque dono animus quidem is habeo sed beneficium non habeo qui consummo et res et animus


Unum est apud nos bonum, honestum. Id pervenire ad malum non potest ; desinet enim malus esse, si ad illum virtus intraverit ; quam diu autem malus est, nemo illi dare beneficium potest, quia mala bonaque dissentiunt nec in unum eunt. Ideo nemo illi prodest, quia, quidquid ad illum pervenit, id pravo usu corrumpitur.

unus sum apud nos bonus honestus is pervenio ad malus non possum desino enim malus sum si ad ille virtus intro quam diu autem malus sum nemo ille do beneficium possum quia malus bonus dissentio neque in unus eo ideo nemo ille prodo quia quisquis ad ille pervenio is pravus usus corrumpo


materia vero eius huc et illuc iactatur et dominum mutat. Itaque eum eripis, ipsa rerum natura revocare, quod dedit, non potest. Beneficia sua interrumpit, non rescindit : qui moritur, tamen vixit ; qui amisit oculos, tamen vidit. Quae ad nos pervenerunt, ne sint, effici potest, ne fuerint, non potest ; pars autem beneficii et quidem certissima est, quae fuit.

materia verus is huc et illic jacto et dominus muto itaque is eripio ipse res natura revocaris qui do non possum beneficium suus interrumpo non rescindo qui morior tamen vivo qui amitto oculus tamen video qui ad nos pervenio ne sum efficio possum ne sum non possum pars autem beneficium et quidem certus sum qui sum


" Duas," inquit, " res ille tibi praestitit, voluntatem et rem ; tu quoque illi duas debes." Merito istud diceres ei, qui tibi reddidit voluntatem otiosam, huic vero, qui et vult et conatur et nihil intemptatum relinquit, id non potes dicere ; utrumque enim praestat, quantum in se est.

duo inquam res ille tu praesto voluntas et res tu quoque ille duo debeo mereo iste dico is qui tu reddo voluntas otiosus hic verus qui et volo et conor et nihil intemptas relinquo is non possum dico uterque enim praesto quantus in sui sum


Quaedam non poterant ceteris contingere, nisi universis darentur ; non est itaque, quod de istis disputes, ad quae publice invitati sumus. Illud, quod iudicio meo ad aliquem pervenire debebit, ei, quem esse ingratum sciam, non dabo.

quidam non possum ceterus contingo nisi universus do non sum itaque qui de iste disputo ad qui publicus invitas sum ille qui iudicium meus ad aliquis pervenio debeo is qui sum ingratus scio non do


" Quare ergo," inquit, " Zeno vester, cum quingentos denarios cuidam mutuos promisisset et ipse illum parum idoneum comperisset, amicis suadentibus, ne daret, perseveravit credere, quia promiserat ?

quaris ergo inquam zeno vester cum quingenti denarius quidam mutuus promitto et ipse ille parum idoneus comperio amicus suadeo ne do persevero credo quia promitto


Licet id ipse ex maiore parte possideat, si modo me in consortium admisit, si duos cogitavit, ingratus sum, non solum iniustus, nisi gaudeo hoc illi profuisse, quod proderat mihi. Summae malignitatis est non vocare beneficium, nisi quod dantem aliquo incommodo adfecit.

licet is ipse ex magnus pars possideo si modo ego in consortium admitto si duo cogito ingratus sum non solus injustus nisi gaudeo hic ille prosum qui prosum ego summa malignitas sum non vocaris beneficium nisi qui do aliquis incommodus afficio


docendi sunt libenter dare, libenter accipere, libenter reddere et magnum ipsis certamen proponere, eos, quibus obligati sunt, re animoque non tantum aequare sed vincere, quia, qui referre gratiam debet, numquam consequitur, nisi praecessit ; hi docendi sunt nihil imputare, illi plus debere.

doceo sum libet do libet accipio libet reddo et magnus ipse certamen propono is qui obligo sum res animo non tantus aequaris sed vinco quia qui refero gratia debeo numquam consequor nisi praecedo hic doceo sum nihil imputo ille multus debeo


Hoc, quod illi in suis civibus custodiunt, virtus ac bona voluntas omnibus praestat, ne umquam vincantur, quoniam quidem etiam inter superantia animus invictus est. Ideo nemo trecentos Fabios victos dicit, sed occisos ; et Regulus captus est a Poenis, non victus, et quisquis alius saevientis fortunae vi ac pondere oppressus non submittit animum. In beneficiis idem est.

hic qui ille in suus civis custodio virtus atque bonus voluntas omnis praesto ne umquam vinco quoniam quidem etiam inter supero animus invictus sum ideo nemo trecenti fabius vinco dico sed occido et regulus capio sum ab poenus non vinco et quisquis alius saevio fortuna vis atque pondus opprimo non summitto animus in beneficium idem sum


Non est dubium, quin servus beneficium dare possit cuilibet ; quare ergo non et domino suo possit ? " Quia non potest," inquit, " creditor domini sui fieri, si pecuniam illi dederit. Alioqui cotidie dominum suum obligat ; peregrinantem sequitur, aegro ministrat, rus eius labore summo colit ; omnia tamen ista, quae alio praestante beneficia dicerentur, praestante servo ministeria sunt. Beneficium enim id est, quod quis dedit, cum illi liceret et non dare. Servus autem non habet negandi potestatem ; ita non praestat, sed paret, nec id se fecisse iactat, quod non facere non potuit."

non sum dubius quin servus beneficium do possum qui quare ergo non et dominus suus possum quia non possum inquam creditor dominus suus fio si pecunia ille do alioqui cottidie dominus suus obligo peregrinor sequor aeger ministro rus is labor superus colo omnis tamen iste qui alius praesto beneficium dico praesto servo ministerium sum beneficium enim is sum qui quis do cum ille licet et non do servus autem non habeo nego potestas ita non praesto sed pareo neque is sui facio iacto qui non facio non possum


Depositum reddere per se res expetenda est; non tamen semper reddam nec quolibet loco nec quolibet tempore. Aliquando nihil interest, utrum infitier an palam reddam. Intuebor utilitatem eius, cui redditurus sum, et nociturum illi depositum negabo. Idem in beneficio faciam.

depono reddo per sui res expeto sum non tamen semper reddo neque quilibet locus neque quilibet tempus aliquando nihil intersum utrum infitior an palam reddo intueor utilitas is qui reddo sum et noceo ille depono nego idem in beneficium facio


Non lucrum ex beneficio capto, non voluptatem, non gloriam ; uni placere contentus in hoc dabo, ut quod oportet faciam. Quod oportet autem non est sine electione. Quae qualis futura sit, interrogas ? Eligam virum integrum, simplicem, memorem, gratum, alieni abstinentem, sui non avare tenacem, benevolum ; hunc ego cum elegero, licet nihil illi fortuna tribuat, ex quo referre gratiam possit, ex sententia gesta res erit.

non lucrum ex beneficium capio non voluptas non gloria unus placeo contineo in hic do ut qui oportet facio qui oportet autem non sum sine electio qui qualis sum sum interrogo eligo vir integer simplex memoro gratus alienus abstineo suus non avaris tenax benevolus hic ego cum eligo licet nihil ille fortuna tribuo ex quo refero gratia possum ex sententia gero res sum


Deinde, cum quaeramus, non quis filius patri maiora beneficia reddiderit, quam a patre acceperat, sed an aliquis possit maiora reddere, etiam si, quae rettuli, exempla nondum satis faciunt nec beneficia parentium suorum superiaciunt, capit tamen hoc natura, quod nondum ulla aetas tulit. Si singula paternorum meritorum magnitudinem exsuperare non possunt, plura in unum congesta superabunt.

deinde cum quaero non quis filius pater magnus beneficium reddo quam ab pater accipio sed an aliquis possum magnus reddo etiam si qui rettulis exemplum nondum satis facio neque beneficium pareo suus superjacio capio tamen hic natura qui nondum ullus aetas fero si singulus paternus meritor magnitudo exsuperaris non possum multus in unus congero supero


Si mihi non desideranti redderes, ingratus esses ; quanto ingratior es, qui desiderare me cogis ! Expecta ! Quare subsidere apud te munus meum non vis ? Quare obligatum moleste te fers ? Quare quasi cum acerbo feneratore signare rationem parem properas ? Quid mihi negotium quaeris ? Quid in me deos immittis ? Quomodo exigeres, qui sic reddis ?

si ego non desidero reddo ingratus sum quantus ingratus sum qui desideraris ego cogo expecta quaris subsido apud tu munus meus non volo quaris obligo molestus tu fero quaris quasi cum acerbus fenerator signo ratio par propero quis ego negotium quaero quis in ego deus immittis quomodo exigo qui sic reddo


Haec non destruunt parentium venerationem nec deteriores illis liberos faciunt, immo etiam meliores ; natura enim gloriosa virtus est et anteire priores cupit. Alacrior erit pietas, si ad reddenda beneficia eum vincendi spe venerit. Ipsis patribus id volentibus laetisque contigerit, quoniam pleraque sunt, in quibus nostro bono vincimur.

hic non destruo pareo veneratio neque deterior ille liber facio immo etiam bonus natura enim gloriosus virtus sum et anteeo prior cupio alacer sum pietas si ad reddo beneficium is vinco spes venio ipse pater is volo laetus contingo quoniam plerusque sum in qui noster bonus vincio


Vides, quomodo animus inveniat liberalitatis materiam etiam inter angustias. Videtur mihi dixisse : " Nihil egisti, fortuna, quod me pauperem esse voluisti; expediam dignum nihilo minus huic viro munus, et quia de tuo non possum, de meo dabo." Neque est, quod existimes illum vilem sibi fuisse : pretium se sui fecit. Ingeniosus adulescens invenit, quemadmodum Socraten sibi daret. Non quanta quaeque sint, sed a quali profecta, prospiciendum.

video quomodo animus invenio liberalitas materia etiam inter angustiae video ego dico nihil ago fortuna qui ego paupero sum volo expedio dignus nihilum paruus hic vir munus et quia de tuus non possum de meus do neque sum qui existimo ille vilis sui sum pretium sui suus facio ingeniosus adulescens invenio quemadmodum socrates sui do non quantus quisque sum sed ab qual proficio prospicio


Tempore quaedam magna fiunt, non summa. Beneficium est donata possessio, cuius fertilitas laxare possit annonam, beneficium est unus in fame panis ; beneficium est donare regiones, per quas magna flumina et navigabilia decurrant, beneficium est arentibus siti et vix spiritum per siccas fauces ducentibus monstrare fontem. Quis inter se ista comparabit ? Quis expendet ? Difficilis est sententia, quae non rem, sed vim rei quaerit ; eadem licet sint, aliter data non idem pendent.

tempus quidam magnus fio non summus beneficium sum dono possessio qui fertilitas laxaris possum annona beneficium sum unus in fames panis beneficium sum donaris regio per qui magnus flumen et navigabilis decurro beneficium sum areo sitis et vix spiritus per sicco fauces duco monstraris fons quis inter sui iste comparo quis expendo difficilis sum sententia qui non res sed vis res quaero idem licet sum aliter do non idem pendeo


Ante omnia libenter, cito, sine ulla dubitatione. Ingratum est beneficium, quod diu inter dantis manus haesit, quod quis aegre dimittere visus est et sic dare, tamquam sibi eriperet. Etiam si quid intervenit morae, evitemus omni modo, ne deliberasse videamur; proximus est a negante, qui dubitavit, nullamque iniit gratiam. Nam eum in beneficio iucundissima sit tribuentis voluntas, quia nolentem se tribuisse ipsa cunctatione testatus est, non dedit sed adversus ducentem male retinuit ; multi autem sunt, quos liberales facit frontis infirmitas.

ante omnis libet cito sine ullus dubitatio ingratus sum beneficium qui diu inter do manus haereo qui quis aeger dimitto video sum et sic do tamquam sui eripio etiam si quis intervenio mora evito omnis modo ne delibero video proximus sum ab nego qui dubito nullus ineo gratia nam is in beneficium jucundus sum tribuo voluntas quia nolo sui tribuo ipse cunctatio testor sum non do sed adverro duco malus retineo multus autem sum qui liberalis facio frons infirmitas


Post tot exempla num dubium est, quin beneficium aliquando a servo dominus accipiat ? Quare potius persona rem minuat, quam personam res ipsa cohonestet ? Eadem omnibus principia eademque origo ; nemo altero nobilior, nisi cui rectius ingenium et artibus bonis aptius.

post tot exemplum num dubius sum quin beneficium aliquando ab servo dominus accipio quaris potis persono res minuo quam persona res ipse cohonesto idem omnis principia idem origo nemo alter nobilior nisi qui rectus ingenium et ars bonus aptus


" Sed inest," inquit, " huic bono etiam utilitas aliqua." Cui enim virtuti non inest ? Sed id propter se expeti dicitur, quod, quamvis habeat aliqua extra commoda, sepositis quoque illis ac remotis placet. Prodest gratum esse ; ero tamen gratus, etiam si nocet. Gratus quid sequitur ?

sed insum inquam hic bonus etiam utilitas aliqui qui enim virtus non insum sed is propter sui expeto dico qui quivis habeo aliqui extra commodus sepono quoque ille atque remoueo placeo prodo gratus sum sum tamen gratus etiam si noceo gratus quis sequor


Id evenire ex causis pluribus video. Prima illa est, quod non eligimus dignos, quibus tribuamus. Sed nomina facturi diligenter in patrimonium et vitam debitoris inquirimus, semina in solum effetum et sterile non spargimus ; beneficia sine ullo dilectu magis proicimus quam damus.

is evenio ex causa multus video primus ille sum qui non eligo dignus qui tribuo sed nomen facio diligenter in patrimonium et vita debitor inquiro semen in solus effetus et sterilis non spargo beneficium sine ullus delectus magis proicio quam do


Puta me vitam pro vita reddidisse. Sic quoque munus tuum vici, cum ego dederim sentiente cum sentiens me dare, cum vitam tibi non voluptatis meae causa aut certe per voluptatem dederim, cum tanto maius sit retinere spiritum quam accipere, quanto levius mori ante mortis metum.

puta ego vita pro vito reddo sic quoque munus tuus vinco cum ego do sentio cum sentio ego do cum vita tu non voluptas meus causa aut certus per voluptas do cum tantus magnus sum retineo spiritus quam accipio quantus levis morior ante mors metus


Sic enim in proelio potest accidere, ut telum meum in commilitonem manus dirigat aliquo errore decepta et hosti tamquam meo parcam ; sed hoc et raro accidet et non vitio meo, cuius propositum est hostem ferire, civem defendere. Si sciam ingratum esse, non dabo beneficium. At obrepsit, at imposuit : nulla hic culpa tribuentis est, quia tamquam grato dedi.

sic enim in proelium possum accido ut telis meus in commilito manus dirigo aliquis error decipio et hostis tamquam meus parco sed hic et rarus accido et non vitio meus qui propono sum hostis ferio civis defendo si scio ingratus sum non do beneficium at obrepo at impono nullus hic culpa tribuo sum quia tamquam gratus do


Aliquando daturum me etiam indignis quaedam non negaverim in honorem aliorum, sicut in petendis honoribus quosdam turpissimos nobilitas industriis sed novis praetulit non sine ratione. Sacra est magnarum virtutum memoria, et esse plures bonos iuvat, si gratia bonorum non cum ipsis cadit. Ciceronem filium quae res consulem fecit nisi pater ?

aliquando do ego etiam indignus quidam non nego in honor alius sicut in peto honor quidam turpis nobilitas industrius sed novus praefero non sine ratio sacer sum magnaris virtus memoria et sum multus bonus juvo si gratia bonus non cum ipse cado cicero filius qui res consul facio nisi pater


Alium labor, alium impensa deterret, alium periculum, alium turpis verecundia, ne, dum reddit, fateatur accepisse, alium ignorantia officii, alium pigritia, alium occupatio. Adspice, quemadmodum immensae hominum cupiditates hient semper et poscant ; non miraberis ibi neminem reddere, ubi nemo satis accepit.

alius labor alius impensa deterreo alius periculum alius turpis verecundia ne dum reddo fateor accipio alius ignoro officium alius pigritia alius occupatio adspecio quemadmodum immensus homo cupiditas hio semper et posco non miro ibi nemo reddo ubi nemo satis accipio


Non est beneficium, nisi quod a bona voluntate proficiscitur, nisi illud adcognoscit, qui dedit. Profuit aliquis mihi, dum nescit: nihil illi debeo. Profuit, cum vellet nocere : imitabor ipsum.

non sum beneficium nisi qui ab bonus voluntas proficisco nisi ille adcognosco qui do prosum aliquis ego dum nescio nihil ille debeo prosum cum volo noceo imitor ipse


" Multa," inquit, " intervenient, propter quae et malus pro bono surrepat et bonus pro malo displiceat ; fallaces enim sunt rerum species, quibus credidimus." Quis negat ? Sed nihil aliud invenio, per quod cogitationem regam. His veritas mihi vestigiis sequenda est, certiora non habeo ; haec ut quam diligentissime aestimem, operam dabo nec cito illis adsentiar.

multus inquam intervenio propter qui et malus pro bonus surrepat et bonus pro malus displiceo fallax enim sum res species qui credo quis nego sed nihil alius invenio per qui cogitatio rego hic vereor ego vestigium sequor sum certus non habeo hic ut quam diligens aestimo opera do neque cito ille adsentio


Sed iam ista sidera hoc et illo diducet velocitas sua ; iam recipient diem terrae, et hic ibit ordo per saecula dispositosque ac praedictos dies habet, quibus sol intercursu lunae vetetur omnes radios effundere. Paulum expecta ; iam emerget, iam istam velut nubem relinquet, iam exsolutus impedimentis lucem suam libere mittet."

sed iam iste sidus hic et ille diduco velocitas suus iam recipio dies terra et hic eo ordo per saeculum dispono atque praedico dies habeo qui sol intercursus luna veto omnis radius effundo paulis expecta iam emergo iam iste velut nubes relinquo iam exsolvo impedimentum lux suus libo mitto


Inveniuntur, qui honesta in mercedem colant quibusque non placeat virtus gratuita ; quae nihil habet in se magnificum, si quicquam venale. Quid enim est turpius, quam aliquem computare, quanti vir bonus sit, cum virtus nec lucro invitet nec absterreat damno adeoque neminem spe ac pollicitatione corrumpam ut contra impendere in se iubeat et saepius in ultro tributis sit ? Calcatis ad illam utilitatibus eundum est ; quocumque vocavit, quocumque misit, sine respectu rei familiaris, interdum etiam sine ulla sanguinis sui parsimonia vadendum nec umquam imperium eius detractandum.

invenio qui honestus in merces colo quisque non placeo virtus gratuitus qui nihil habeo in sui magnificus si quisquam venal quis enim sum turpis quam aliquis computaris quantus vir bonus sum cum virtus neque lucrum invito neque absterreo damnum adeo nemo spes atque pollicitatio corrumpo ut contra impendeo in sui jubeo et saepis in ultro tribuo sum calceo ad ille utilitas eo sum quicumque voco quicumque mitto sine respicio res familiaris interdum etiam sine ullus sanguis suus parsimonia vado neque umquam imperium is detracto


Et ego sine virtute nego beatam vitam posse constare. Ipsam voluptatem, quam sequor, cui me emancipavi, remota illa improbo et damno. De hoc uno disputatur, utrum virtus summi boni causa sit an ipsa summum bonum." Ut hoc unum quaeratur, ordinis tantum existimas mutationem ? Ista vero confusio est et manifesta caecitas primis postrema praeferre.

et ego sine virtus nego beatus vita possum constaris ipse voluptas quam sequor qui ego emancipo remoueo ille improbus et damnum de hic unus disputo utrum virtus superus bonus causa sum an ipse superus bonus ut hic unus quaero ordo tantus existimo mutatio iste verus confusio sum et manifestus caecitas primus postremo praefero


Nec hoc Alexandri tantum vitium fuit, quem per Liberi Herculisque vestigia felix temeritas egit, sed omnium, quos fortuna irritavit implendo. Cyrum et Cambysen et totum regni Persici stemma percense. Quem invenies, cui modum imperii satietas fecerit, qui non vitam in aliqua ulterius procedendi cogitatione finierit ? Nec id mirum est ; quidquid cupiditati contingit, penitus hauritur et conditur, nec interest, quantum eo, quod inexplebile est, congeras.

neque hic alexander tantus vitium sum qui per liber hercules vestigium felix temeritas ago sed omnis qui fortuna irritavit implendo cyrus et cambyses et totus regnum persicus stemma percenseo qui invenio qui modus imperium satietas facio qui non vita in aliqui ultra procedo cogitatio finio neque is mirus sum quisquis cupiditas contingo penitus haurio et condio neque intersum quantus is qui inexplebilis sum congero


Dedisti beneficium, iniuriam postea fecisti; et beneficio gratia debebatur et iniuriae ultio ; nec ego illi gratiam debeo nec ille mihi poenam : alter ab altero absolvitur. Cum dicimus :

do beneficium iniuria postea facio et beneficium gratia debeo et iniuria ultio neque ego ille gratia debeo neque ille ego poena alter ab alter absolvo cos dico


Nihil prohibet aliquid et sapientis esse et etiam eius, qui possidet, cui datum et adsignatum est. Iure civili omnia regis sunt, et tamen illa, quorum ad regem pertinet universa possessio, in singulos dominos discripta sunt, et unaquaeque res habet possessorem suum. Itaque dare regi et domum et mancipium et pecuniam possumus nec donare illi de suo dicimur ; ad regem enim potestas omnium pertinet, ad singulos proprietates.

nihil prohibeo aliquis et sapio sum et etiam is qui possideo qui do et adsigno sum ius civilis omnis rex sum et tamen ille qui ad rex pertineo universus possessio in singuli dominus discribo sum et unaquaeque res habeo possessor suus itaque do rex et domus et mancipium et pecunia possum neque donaris ille de suus dico ad rex enim potestas omnis pertineo ad singuli proprietas


Illud solet quaeri: " Fratres duo dissident; si alterum servo, an dem beneficium ei, qui fratrem invisum non perisse moleste laturus est." Non est dubium, quin beneficium sit etiam invito prodesse, sicut non dedit beneficium, qui invitus profuit.

ille soleo quaero frater duo dissideo si alter servo an do beneficium is qui frater invideo non pereo molestus fero sum non sum dubius quin beneficium sum etiam invito prosum sicut non do beneficium qui invitus prosum


Respiciendae sunt cuique facultates suae viresque, ne aut plus praestemus, quam possumus, aut minus. Aestimanda est eius persona, cui damus ; quaedam enim minora sunt, quam ut exire a magnis viris debeant, quaedam accipiente maiora sunt. Utriusque itaque personam confer et ipsum inter illas, quod donabis, examina, numquid aut danti grave sit aut parum, numquid rursus, qui accepturus est, aut fastidiat aut non capiat.

respicio sum quisque facultas suus vireo ne aut multus praesto quam possum aut paruus aestimo sum is persono qui do quidam enim parvus sum quam ut exeo ab magnus vis debeo quidam accipio magnus sum uterque itaque persona confero et ipse inter ille qui dono examino numquid aut do gravis sum aut parum numquid rursus qui accipio sum aut fastidio aut non capio


Honestum propter nullam aliam causam quam propter ipsum sequimur ; tamen, etiam si nihil aliud sequendum est, quaerimus, quid faciamus et quando et quemadmodum ; per haec enim constat. Itaque, cum eligo, cui dem beneficium, id ago, ut quandoque beneficium sit, quia, si turpi datur, nec honestum esse potest nec beneficium.

honestus propter nullus alius causa quam propter ipse sequor tamen etiam si nihil alius sequor sum quaero quis facio et quando et quemadmodum per hic enim consto itaque cum eligo qui do beneficium is ago ut quandoque beneficium sum quia si turpis do neque honestus sum possum neque beneficium


Nec mirum est aliquid ei, cuius est totum, posse donari. Conduxi domum a te ; in hac aliquid tuum est, aliquid meum : res tua est, usus rei tuae meus est. Itaque nec fructus tanges colono tuo prohibente, quamvis in tua possessione nascantur, et, si annona carior fuerit aut fames. Heu ! frustra magnum alterius spectabis acervum in tuo natum, in tuo positum, in horrea iturum tua.

neque mirus sum aliquis is qui sum totus possum dono conduco domus ab tu in hic aliquis tuus sum aliquis meus res tuus sum utor res tuus meus sum itaque neque fructus tango colonus tuus prohibeo quivis in tuus possessio nasco et si annona carus sum aut fames heu frustra magnus alter specto acervus in tuus natus in tuus pono in horreum eo tuus


Illud magis venire in aliquam disputationem potest, quid faciendum sit captivo, cui redemptionis pretium homo prostituti corporis et infamis ore promittit. Patiar me ab impuro servari ? Servatus deinde quam illi gratiam referam ? Vivam cum obsceno ? Non vivam cum redemptore ? Quid ergo placeat, dicam.

ille magis venio in aliqui disputatio possum quis facio sum captivus qui redemptio pretium homo prostitus corpus et infamis os promitto patior ego ab impurus servaris servo deinde quam ille gratia refero vivo cum obscenus non vivo cum redemptor quis ergo placeo dico


Quanto haec iustiora vota sunt, quae te in nullam occasionem differunt, sed gratum statim faciunt! Quid enim prohibet referre gratiam prosperis rebus ? Quam multa sunt, per quae, quidquid debemus, reddere etiam felicibus possumus ! Fidele consilium, adsidua conversatio, sermo comis et sine adulatione iucundus, aures, si deliberari velit, diligentes, tutae, si credere, convictus familiaritas. Neminem tam alte secunda posuerunt, ut non illi eo magis amicus desit, quia nihil absit.

quantus hic justus veto sum qui tu in nullus occasio differo sed gratus statim facio quis enim prohibeo refero gratia prosper res quam multus sum per qui quisquis debeo reddo etiam felix possum fidelis consilium assiduus conversatio sermo como et sine adulatio iucundus auris si deliberaris volo diligo tueor si credo convinco familiaritas nemo tam altus secundus pono ut non ille is magis amicus desum quia nihil absum


Illud, quod natus sum, per se intuere, quale sit : animadvertis exiguum et incertum et boni malique communem materiam, sine dubio primum ad omnia gradum, sed non ideo maiorem omnibus, quia primus est.

ille qui nascor sum per sui intueor qualis sum animadverto exiguus et incertus et bonus malus communis materia sine dubius primus ad omnis gradus sed non ideo magnus omnis quia primus sum


Drstinguendum hoc, quo magis intellegatur, existimo. Duo sunt beneficia : unum, quod dare nisi sapiens sapienti non potest ; hoc est absolutum et verum beneficium ; alterum vulgare, plebeium, cuius inter nos imperitos commercium est.

drstinguendum hic quo magis intellego existimo duo sum beneficium unus qui do nisi sapio sapio non possum hic sum absolvo et verus beneficium alter vulgaris plebeius qui inter nos imperitus commercium sum


Si non contigit praevenire, plura rogantis verba intercidamus ; ne rogati videamur sed certiores facti, statim promittamus facturosque nos, etiam antequam interpellemur, ipsa festinatione approbemus. Quemadmodum in aegris opportunitas cibi salutaris est et aqua tempestive data remedii locum obtinuit, ita, quamvis leve et vulgare beneficium est, si praesto fuit, si proximam quamque horam non perdidit, multum sibi adicit gratiamque pretiosi sed lenti et diu cogitati muneris vincit. Qui tam parate facit, non est dubium, quin libenter faciat ; itaque laetus facit et induit sibi animi sui vultum.

si non contingo praevenio multus rogo verbum intercisi ne rogo video sed certus facio statim promitto facio nos etiam antequam interpello ipse festinatio approbemus quemadmodum in aeger opportunitas cibus salutaris sum et aqua tempestivus do remedium locus obtineo ita quivis levis et vulgaris beneficium sum si praesto sum si propior quisque hora non perdo multus sui adicio gratia pretiosus sed lentus et diu cogitas munus vincio qui tam paro facio non sum dubius quin libet facio itaque laetus facio et induo sui animus suus vultus


"At quomodo ingratum vocas eo non reddito, quod negas esse beneficium ? " Quaedam, etiam si vera non sunt, propter similitudinem eodem vocabulo comprehensa sunt. Sic pyxidem et argenteam et auream dicimus ; sic inlitteratum non ex toto rudem, sed ad litteras altiores non perductum ; sic, qui male vestitum et pannosum vidit, nudum vidisse se dicit. Beneficia ista non sunt, habent tamen beneficii speciem.

at quomodo ingratus voco is non reddo qui nego sum beneficium quidam etiam si verus non sum propter similitudo idem vocabulum comprehendo sum sic pyxis et argenteus et aureus dico sic illitteratus non ex totus rudis sed ad littera alo non perduco sic qui malus vestio et pannosus video nudus video sui dico beneficium iste non sum habeo tamen beneficium species


Inter maxima rerum suarum natura nihil habet, quo magis glorietur, aut certe, cui glorietur. Quantus iste furor est controversiam dis muneris sui facere ! Quomodo adversus eos hic erit gratus, quibus gratia referri sine impendio non potest, qui negat se ab iis accepisse, a quibus cum maxime accepit, qui et semper daturi sunt et numquam recepturi ?

inter maximus res suus natura nihil habeo quo magis glorior aut certus qui glorior quantus iste furor sum controversia deus munus suus facio quomodo adverro is hic sum gratus qui gratia refero sine impendium non possum qui nego sui ab is accipio ab qui cum magnus accipio qui et semper do sum et numquam recipio


Hoc nostra quoque ratio, si ab exemplari suo non aberrat, servet, ne ad res honestas conducta veniat. Pudeat ullum venale esse beneficium: gratuitos habemus deos !

hic noster quoque ratio si ab exemplaris suus non aberro servo ne ad res honestus conduco venio pudeo ullus venal sum beneficium gratuitus habeo deus


Repraesentanda sunt beneficia, quae a quibusdam accipere difficilius est quam impetrare. Hic rogandus est, ut admoneat, ille, ut consummet ; sic unum munus per multorum manus teritur, ex quo gratiae minimum apud promittentem remanet, quia auctori detrahit, quisquis post illum rogandus est.

repraesento sum beneficium qui ab quidam accipio difficilis sum quam impetro hic rogo sum ut admoneo ille ut consummo sic unus munus per multus manus tero ex quo gratia paruus apud promitto remaneo quia auctor detraho quisquis post ille rogo sum


Divus Augustus filiam ultra impudicitiae maledictum impudicam relegavit et flagitia principalis domus in publicum emisit : admissos gregatim adulteros, pererratam nocturnis comissationibus civitatem, forum ipsum ac rostra, ex quibus pater legem de adulteriis tulerat, filiae in stupra placuisse, cotidianum ad Marsyam concursum, cum ex adultera in quaestuariam versa ius omnis licentiae sub ignoto adultero peteret.

divus augustus filia ultra impudicitia maledico impudicus relego et flagitium principal domus in publicus emitto admitto gregatim adulter pererro nocturnus comissatio civitas forum ipse atque rostrum ex qui pater lex de adulterium fero filia in stuprum placeo cottidianus ad marsyas concurro cum ex adultero in quaestuarius verso ius omnis licentia sub ignosco adultero peto