Quanto illa melior via, qua servatur illi species amicitiae et, si reverti ad sanitatem velit, etiam amicitia ! Vincit malos pertinax bonitas, nec quisquam tam duri infestique adversus diligenda animi est, ut etiam in iniuria bonos non amet, quibus hoc quoque coepit debere, quod impune non solvit. Ad illa itaque cogitationes tuas flecte :

quantus ille bonus via qui servo ille species amicitia et si revorto ad sanitas volo etiam amicitia vincio malus pertinax bonitas neque quisquam tam durus infestus adverro diligo animus sum ut etiam in iniuria bonus non amo qui hic quoque coepio debeo qui impunis non solvo ad ille itaque cogitatio tuus flecto


Rex honores dignis dat, congiarium et indignis ; frumentum publicum tam fur quam periurus et adulter accipiunt et sine dilectu morum, quisquis incisus est ; quidquid aliud est, quod tamquam civi, non tamquam bono datur, ex aequo boni ac mali ferunt.

rex honor dignus do congiarium et indignus frumentum publicus tam fur quam perjurus et adulter accipio et sine delectus mos quisquis incido sum quisquis alius sum qui tamquam cieo non tamquam bonus do ex aequus bonus atque malus fero


Rem ineptissimam fecero, si nunc verba quaesiero, quemadmodum dicam illum matellam sumpsisse ; quod factum simul et Maro ex notis illius temporis vestigatoribus notavit et servus eius, quoi nectebantur insidiae, ei ebrio anulum extraxit. Et cum Maro convivas testaretur admotam esse imaginem obscenis et iam subscriptionem componeret, ostendit in manu sua servus anulum. Si quis hunc servum vocat, et illum convivam vocabit.

res ineptus facio si nunc verbum quaero quemadmodum dico ille matella sumo qui facio simul et marus ex nosco ille tempus vestigator noto et servus is qui necto insidiae is ebrius anulus extraho et cum marus convivo testo admoveo sum imago obscenus et iam subscriptio compono ostendo in manus suus servus anulus si quis hic servus voco et ille convivo voco


Rationes autem multae mihi occurrunt, propter quas crimen hoc in legem cadere non debeat. Primum omnium pars optima beneficii periit, si actio sicut certae pecuniae aut ex conducto et locato datur. Hoc enim in illo speciosissimum est, quod dedimus vel perdituri, quod totum permisimus accipientium arbitrio ; si appello, si ad iudicem voco, incipit non beneficium esse, sed creditum.

ratio autem multus ego occurro propter qui crimen hic in lex cado non debeo primus omnis pars bonus beneficium pereo si actium sicut certus pecunia aut ex conduco et loco do hic enim in ille speciosus sum qui do vel perdo qui totus permitto accipio arbitrium si appello si ad judico voco incipio non beneficium sum sed credo


Nemo non habeat aliquam familiarem notam, per quam speret se propius admissum. Dicat : " Accepi idem, quod ille, sed ultro. Accepi, quod ille, sed ego intra breve tempus, cum ille diu meruisset. Sunt, qui idem habeant, sed non eisdem verbis datum, non eadem comitate tribuentis. Ille accepit, cum rogasset ; ego non rogaram. Ille accepit, sed facile redditurus, sed cuius senectus et libera orbitas magna promittebat ; mihi plus dedit, quamvis idem dederit, quia sine spe recipiendi dedit."

nemo non habeo aliqui familiaris nota per quam spero sui propius admitto dico accipio idem qui ille sed ultro accipio qui ille sed ego intra brevis tempus cum ille diu mereo sum qui idem habeo sed non idem verbum do non idem comitas tribuo ille accipio cum rogo ego non rogo ille accipio sed facilis reddo sed qui senectus et liber orbitas magnus promitto ego multus do quivis idem do quia sine spes recipio do


Hic respondetur omnia quidem deorum esse, sed non omnia dis dedicata ; in iis observari sacrilegium, quae religio numini adscripsit. Sic et totum mundum deorum esse immortalium templum, solum quidem amplitudine illorum ac magnificentia dignum : tamen a sacris profana discerni; non omnia licere in angulo, cui fani nomen impositum est, quae sub caelo et conspectu siderum licent. Iniuriam sacrilegus deo quidem non potest facere, quem extra ictum sua divinitas posuit, sed punitur, quia tamquam deo fecit : opinio illum nostra ac sua obligat poenae.

hic respondeo omnis quidem deus sum sed non omnis deus dedico in is observaris sacrilegium qui religio numen adscribo sic et totus mundus deus sum immortalis templum solus quidem amplitudo ille atque magnificentia dignus tamen ab sacrum profanus discerno non omnis licet in angulus qui fanum nomen impono sum qui sub caelum et conspectus sidus liceo iniuria sacrilegus deus quidem non possum facio qui extra ictus suus divinitas pono sed punior quia tamquam deus facio opinio ille noster atque suus obligo poena


" Volo utique sciat." Debitorem quaeris. " Volo utique sciat." Quid ? si illi utilius est nescire, si honestius, si gratius, non in aliam partem abibis ? " Volo sciat." Ita tu hominem non servabis in tenebris ?

volo utique scio debitor quaero volo utique scio quis si ille utilis sum nescio si honestus si gratus non in alius pars abeo volo scio ita tu homo non servo in tenebrae


Lacedaemonii vetant suos pancratio aut caestu decernere, ubi inferiorem ostendit victi confessio. Cursor cretam prior contigit ; velocitate illum, non animo antecessit. Luctator ter abiectus perdidit palmam, non tradidit. Cum invictos esse Lacedaemonii cives suos magno aestimarent, ab iis certaminibus removerunt, in quibus victorem facit non iudex nec per se ipse exitus, sed vox cedentis et tradere iubentis.

lacedaemonius veto suus pancratius aut caestus decerno ubi inferus ostendo vinco confessio cursor cerno prior contingo velocitas ille non animus antecedo luctator ter abicio perdo palma non trado cos invictus sum lacedaemonius civis suus magnus aestimo ab is certamen removeo in qui victor facio non iudex neque per sui ipse exitus sed vox cedo et trado jubeo


Quomodo est disertus etiam qui tacet, fortis etiam qui compressis manibus vel etiam adligatis, quomodo gubernator etiam, qui in sicco est, quia consummatae scientiae nihil deest, etiam si quid obstat, quominus se utatur, ita gratus est etiam, qui vult tantum nec habet huius voluntatis suae ullum alium quam se testem. Immo amplius adiciam :

quomodo sum dissero etiam qui taceo fortis etiam qui comprimo manus vel etiam adligo quomodo gubernator etiam qui in sicco sum quia consummo scientia nihil desum etiam si quis obsto quominus sui uto ita gratus sum etiam qui volo tantus neque habeo hic voluntas suus ullus alius quam sui testo immo amplus adicio


Quid enim regi, quid pauper diviti reddam, utique cum quidam recipere beneficium iniuriam iudicent et beneficia subinde aliis beneficiis onerent ? Quid amplius in horum persona possum quam velle ? Nec enim ideo beneficium novum reicere debeo, quia nondum prius reddidi. Accipiam tam libenter, quam dabitur, et praebebo me amico meo exercendae bonitatis suae capacem materiam. Qui nova accipere non vult, acceptis offenditur. Non refero gratiam:

quis enim rex quis pauper dives reddo utique cum quidam recipio beneficium iniuria judico et beneficium subinde alius beneficium onero quis amplus in hic persono possum quam volo neque enim ideo beneficium novus reicio debeo quia nondum prior reddo attius tam libet quam do et praebeo ego amicus meus exerceo bonitas suus capax materia qui novo accipio non volo accipio offendo non refero gratia


In omni negotio. Liberalis, non minima portio est, quomodo quidque aut dicatur aut fiat. Multum celeritas adiecit, multum abstulit mora. Sicut in telis eadem ferri vis est, sed infinitum interest, utrum excusso lacerto torqueantur an remissa manu effluant, gladius idem et stringit et transforat, quam presso articulo venerit, refert, ita idem est, quod datur, sed interest, quomodo detur.

in omnis negotium liberal non minimus portio sum quomodo quisque aut dico aut fio multus celeritas adiicio multus aufero mora sicut in telum idem fero volo sum sed infinitus intersum utrum excutio lacertus torqueo an remitto manus effluo gladius idem et stringo et transforo quam premo articulus venio refero ita idem sum qui do sed intersum quomodo do


Quomodo homo omnes sensus habet nec ideo tamen omnes homines aciem habent Lynceo similem, sic, qui stultus est, non tam aeria et concitata habet omnia, quam quidam quaedam. Omnia in omnibus vitia sunt, sed non omnia in singulis extant. Hunc natura ad avaritiam impellit ; hic vino, hic libidini deditus est aut, si nondum deditus, ita formatus, ut in hoc illum mores sui ferant. Itaque, ut ad propositum revertar, nemo non ingratus est, qui malus :

quomodo homo omnis sensus habeo neque ideo tamen omnis homo acies habeo lynceus similis sic qui stultus sum non tam aerius et concito habeo omnis quam quidam quidam omnis in omnis vitio sum sed non omnis in singuli extant hic natura ad avaritia impello hic vinum hic libido dedo sum aut si nondum dedo ita formo ut in hic ille mos suus fero itaque ut ad propono revorto nemo non ingratus sum qui malus


Gratus animus ipsa virtute propositi sui capitur. Vis scire hoc ita esse nec illum utilitate corrumpi ? Duo genera sunt grati hominis. Dicitur gratus, qui aliquid pro eo, quod acceperat, reddidit ; hic fortasse ostentare se potest, habet, quod iactet, quod proferat. Dicitur gratus, qui bono animo accepit beneficium, bono debet ; hic intra conscientiam elusus est.

gratus animus ipse virtus propono suus capio volo scio hic ita sum neque ille utilitas corrumpo duo genus sum gratus homo dico gratus qui aliquis pro is qui accipio reddo hic fortasse ostentaris sui possum habeo qui jacto qui profero dico gratus qui bonus animus accipio beneficium bonus debeo hic intra conscientia eludo sum


Habeo in equestribus locum, non ut vendam, non ut locem, non ut habitem, in hoc tantum, ut spectem ; propterea non mentior, si dico habere me in equestribus locum. Sed cum in theatrum veni, si plena sunt equestria, et iure habeo locum illic, quia sedere mihi licet, et non habeo, quia ab his, cum quibus mihi ius loci commune est, occupatus est.

habeo in equester locus non ut vendo non ut loco non ut habito in hic tantus ut specto propterea non mentior si dico habeo ego in equester locus sed cum in theatrum venio si plenus sum equester et ius habeo locus illic quia sedeo ego licet et non habeo quia ab hic cum qui ego ius locus communis sum occupo sum


Loquendum est pro magnitudine rei impensius et illa adicienda : " Plures, quam putas, obligasti " (nemo enim non gaudet beneficium suum latius patere) ; " nescis, quid mihi praestiteris, sed scire te oportet, quanto plus sit, quam existimas " (statim gratus est, qui se onerat) ; " numquam tibi referre gratiam potero ; illud certe non desinam ubique confiteri me referre non posse."

loquor sum pro magnitudo res impendo et ille adicio multus quam puto obligo nemo enim non gaudeo beneficium suus fero pateo nescio quis ego praesto sed scio tu oportet quantus multus sum quam existimo statim gratus sum qui sui onero numquam tu refero gratia possum ille certus non desino ubique confiteor ego refero non possum


Omnia esse debent eadem, quae fuerunt, eum promitterem, ut promittentis fidem teneas ; quae autem maior fieri mutatio potest, quam si te malum virum et ingratum comperi ? Quod tamquam digno dabam, indigno negabo et nascendi quoque causam habebo deceptus.

omnis sum debeo idem qui sum is promitto ut promitto fides teneo qui autem magnus fio mutatio possum quam si tu malus vir et ingratus comperio qui tamquam digno do indignus nego et nascor quoque causa habeo decipio


Videndum est nunc, quid maxime faciat ingratos. Facit aut nimius sui suspectus et insitum mortalitati vitium se suaque mirandi aut aviditas aut invidia.

video sum nunc quis magnus facio ingratus facio aut nimius suus suspicio et inquiro mortalitas vitium sui suum miro aut aviditas aut invidia


Ut tamen detrahas ista, non erat ipse sol idoneum oculis spectaculum dignusque adorari, si tantum praeteriret? Non erat digna suspectu luna, etiam si otiosum sidus transcurreret ? Ipse mundus, quotiens per noctem ignes suos fudit et tantum stellarum innumerabilium refulsit, quem non intentum in se tenet ? Quis sibi illa tunc, cum miratur, prodesse cogitat ?

ut tamen detraho iste non sum ipse sol idoneus oculus spectaculum dignus adoraris si tantus praetereo non sum dignus suspicio luna etiam si otiosus sidus transcurro ipse mundus quotiens per nox ignis suus fundo et tantus stella innumerabilis refulgeo qui non intentus in sui teneo quis sui ille tunc cum miro prosum cogito


Praeterea servum qui negat dare aliquando domino beneficium, ignarus est iuris humani ; refert enim, cuius animi sit, qui praestat, non cuius status. Nulli praeclusa virtus est ; omnibus patet, omnes admittit, omnes invitat, et ingenuos et libertinos et servos et reges et exules ; non eligit domum nec censum, nudo homine contenta est. Quid enim erat tuti adversus repentina, quid animus magnum promitteret sibi, si certam virtutem fortuna amitteret ?

praeterea servus qui nego do aliquando dominus beneficium ignarus sum ius humanus refero enim qui animus sum qui praesto non qui status nullus praecludo virtus sum omnis pateo omnis admitto omnis invito et ingenuus et libertinus et servus et rex et exulis non eligo domus neque census nudus homo contineo sum quis enim sum tueor adverro repentinus quis animus magnus promitto sui si certus virtus fortuna amitto


Et tamen adhuc ista aliquam materiam habent; est, in quo errorem oculorum animus subsequi possit. Video istic diplomata et syngraphas et cautiones, vacua habendi simulacra, umbracula avaritiae quaedam laborantis, per quae decipiat animum inanium opinione gaudentem. Quid enim ista sunt, quid fenus et calendarium et usura, nisi humanae cupiditatis extra naturam quaesita nomina ?

et tamen adhuc iste aliqui materia habeo sum in quo error oculus animus subsequor possum video istic diploma et syngrapha et cautio vacuus habeo simulacrum umbraculum avaritia quidam laboro per qui decipio animus inanis opinio gaudeo quis enim iste sum quis fenus et calendarium et utor nisi humanus cupiditas extra natura quaero nomen


Hic corpore deformis est, adspectu foedus et ornamenta sua traducturus ; iam me homines accusabunt, caecum ac temerarium dicent, nescientem, quo loco, quae summis atque excelsissimis debentur, ponam ; at ego scio alii me istud dare, alii olim debitum solvere.

hic corpus deformis sum aspectus foedus et ornamentum suus traduco iam ego homo accuso caecus atque temerarius dico nescio quo locus qui summus atque excello debeo pono at ego scio alius ego iste do alius olim debeo solvo


Haec quis aestimabit ? Quis dissimilibus beneficiis iubebit beneficia pensari ? " Donavi tibi domum." Sed ego tuam supra te ruere praedixi. " Dedi tibi patrimonium." Sed ego naufrago tabulam. "Pugnavi pro te et vulnera excepi." At ego vitam tibi silentio dedi. Cum aliter beneficium detur, aliter reddatur, paria facere difficile est.

hic quis aestimo quis dissimilis beneficium jubeo beneficium penso dono tu domus sed ego tuus supra tu ruo praedico do tu patrimonium sed ego naufragus tabula pugno pro tu et vulnero excipio at ego vita tu silentium do cos aliter beneficium do aliter reddo par facio difficilis sum


Illi putas hoc datum ? Patri eius datum est et fratri. " Quare C Caesarem orbi terrarum praefecit, hominem sanguinis humani avidissimum, quem non aliter fluere in conspectu suo iubebat, quam si ore excepturus esset ? " Quid ergo ? Tu hoc illi datum existimas ? Patri eius Germanico datum, avo proavoque et ante hos aliis non minus claris viris, etiam si privati paresque aliis vitam exegerunt. Quid ?

ille puto hic do pater is do sum et frater quaris que caesaris orbus terra praeficio homo sanguis humanus avidus qui non aliter fluo in conspectus suus jubeo quam si os excipio sum quis ergo tu hic ille do existimo pater is germanicus do avus proavus et ante hic alius non paruus claris vis etiam si privo paro alius vita exigo quis


Cum bene ista, per quae divitias suas disposuit ac fudit, circumspexerit superbumque se fecerit, quidquid habet, ei, quod cupit, comparet : pauper est. Dimitte me et illis divitiis meis redde. Ego regnum sapientiae novi, magnum, securum ; ego sic omnia habeo, ut omnium sint."

cos bene iste per qui divitiae suus dispono atque fundo circumspicio superbus sui facio quisquis habeo is qui cupio comparo pauper sum dimitto ego et ille divitiae meus reddo ego regnum sapientia nosco magnus securus ego sic omnis habeo ut omnis sum


Sic beneficium est et actio, ut diximus, benefica et ipsum, quod datur per illam actionem, ut pecunia, ut domus, ut praetexta ; unum utrique nomen est, vis quidem ac potestas longe alia.

sic beneficium sum et actium ut dico beneficus et ipse qui do per ille actio ut pecunia ut domus ut praetexo unus uterque nomen sum volo quidem atque potestas longus alius


" Hunc ego locupletiorem faciam, et huius dignitati adiectis opibus aliquid splendoris adfundam." Si non damus beneficia nisi recepturi, intestatis moriendum sit !

hic ego locupletiorem facio et hic dignitas adicio ops aliquis splendor affundo si non do beneficium nisi recipio intestas morior sum


Quaedam eius condicionis sunt, ut effectum praestare debeant ; quibusdam pro effectu est omnia temptasse, ut efficerent. Si omnia fecit, ut sanaret, peregit partes suas medicus ; etiam damnato reo oratori constat eloquentiae officium, si omni vi usus est ; laus imperatoria etiam victo duci redditur, si et prudentia et industria et fortitudo muneribus suis functa est.

quidam is condicio sum ut efficio praesto debeo quidam pro effectus sum omnis tento ut efficio si omnis facio ut sano perago pars suus medicus etiam damno reor orator consto eloquentia officium si omnis vis utor sum laus imperatorius etiam vinco duco reddo si et prudentia et industria et fortitudo munus suus fungor sum


Pateris," inquit, " nos aliquando beneficium non debere ei, a quo accepimus ; ergo ereptum est." Multa sunt, propter quae beneficium debere desinimus, non quia ablatum sed quia corruptum est. Aliquis reum me defendit, sed uxorem meam per vim stupro violavit ; non abstulit beneficium, sed opponendo illi parem iniuriam solvit me debito, et, si plus laesit, quam ante profuerat, non tantum gratia extinguitur, sed ulciscendi querendique libertas fit, ubi in comparatione beneficii praeponderavit iniuria ; ita non aufertur beneficium, sed vincitur. Quid ?

patera inquam nos aliquando beneficium non debeo is ab quo accipio ergo eripio sum multus sum propter qui beneficium debeo desino non quia aufero sed quia corrumpo sum aliquis reus ego defendo sed uxor meus per vis stuprum violo non aufero beneficium sed oppono ille par iniuria solvo ego debeo et si multus laedo quam ante prosum non tantus gratia extinguitur sed ulciscor queror libertas fio ubi in comparatio beneficium praepondero iniuria ita non aufero beneficium sed vincio quis


Adversarius meus, dum contraria dicit et iudicem superbia offendit et in unum testem temere rem1 demittit, causam meam erexit ; non quaero, an pro me erraverit : contra me voluit.

adversarius meus dum contrarius dico et judico superbia offendo et in unus testo temere res demitto causa meus erigo non quaero an pro ego erro contra ego volo


Satis, ut existimo, hanc partem tractavimus, an turpe esset beneficiis vinci. Quod qui quaerit, scit non solere homines sibi ipsos dare beneficium ; manifestum enim fuisset non esse turpe a se ipsum vinci.

satis ut existimo hic pars tracto an turpis sum beneficium vinco qui qui quaero scio non soleo homo sui ipse do beneficium manifestus enim sum non sum turpis ab sui ipse vinco


Aes alienum habere dicitur et qui aureos debet et qui corium forma publica percussum, quale apud Lacedaemonios fuit, quod usum numeratae pecuniae praestat. Quo genere obligatus es, hoc fidem exsolve.

aeoles alienus habeo dico et qui aureus debeo et qui corium forma publicus percutio qualis apud lacedaemonii sum qui usus numero pecunia praesto quo genus obligo sum hic fides exsolvo


Ferae inter nos educatae si in silvas eruperunt, aliquid mansuetudinis pristinae retinent tantumque a placidissimis absunt, quantum a veris feris et numquam humanam manum passis. Nemo in summam nequitiam incidit, qui umquam haesit sapientiae ; altius infectus est, quam ut ex toto elui et transire in colorem malum possit.

fera inter nos educo si in silva erumpo aliquis mansuetudo pristinus retineo tantus ab placidus absum quantus ab verus fera et numquam humanus manus patior nemo in summa nequitia incido qui umquam haereo sapientia altus inficio sum quam ut ex totus eluo et transeo in color malus possum


O ! ne ille tunc merito et sibi et ceteris, quibus ad dispiciendam veritatem non erat obfusa caligo, supra eum eminere visus est, infra quem omnia iacebant. Multo potentior, multo locupletior fuit omnia tunc possidente Alexandro ; plus enim erat, quod hic nollet accipere, quam quod ille posset dare.

o ne ille tunc mereo et sui et ceterus qui ad dispicio veritas non sum offundo caligo supra is emineo video sum infra qui omnis jaceo multus possum multus locupletior sum omnis tunc possideo alexander multus enim sum qui hic nolo accipio quam qui ille possum do


Praeterea, quae una rebus salus est, occurrere ad primos rerum impetus et inclinatis opem ferre non poteris nec fulcire ac firmare labentia ; multo ante vincens, quam victum esse te sentias.

praeterea qui unus res salus sum occurro ad primus res impetus et inclino ops fero non possum neque fulcio atque firmaris labor multus ante vinco quam vinco sum tu sentio


Ista autem sunt meritorum signa, non merita. Non potest beneficium manu tangi ; res animo geritur. Multum interest inter materiam beneficii et beneficium ; itaque nec aurum nec argentum nec quicquam eorum, quae pro maximis accipiuntur, beneficium est, sed ipsa tribuentis voluntas. Imperiti autem id, quod oculis incurrit et quod traditur possideturque, solum notant, cum contra illud, quod in re carum atque pretiosum est, parvi pendunt.

iste autem sum meritor signum non mereo non possum beneficium manus tango res animus gero multus intersum inter materia beneficium et beneficium itaque neque aurum neque argentum neque quisquam is qui pro magnus accipio beneficium sum sed ipse tribuo voluntas imperitus autem is qui oculus incurro et qui trado possideo solus noto cum contra ille qui in res caris atque pretiosus sum parvus pendo


Quid habet per se corona pretiosum ? Quid praetexta ? Quid fasces ? Quid tribunal et currus ? Nihil horum honor est, sed honoris insigne. Sic non est beneficium id, quod sub oculos venit, sed beneficii vestigium et nota.

quis habeo per sui corona pretiosus quis praetexo quis fascis quis tribunal et currus nihil hic honor sum sed honor insignis sic non sum beneficium is qui sub oculus venio sed beneficium vestigium et nosco


Obmutescat inter militaria signa libertas, et ille victor pacatorque gentium populus remotis procul bellis, omni terrore compresso, intra muros obsessus aquilas suas horreat.

obmutesco inter militaris signum libertas et ille victor pacator gens populus remoueo procul bellum omnis terror comprimo intra murus obsideo aquila suus horreo


Si maius erit, non committam, quemadmodum Maecenas ait, ut sestertio centies obiurgatus sim. Inter se enim utrumque comparabo. Est aliquid in eo, quod promiseris, perseverare ; est rursus multum in eo, ne indigno beneficium des ; hoc tamen quantum est ? Si leve, coniveamus ; si vero magno mihi aut detrimento aut rubori futurum, malo semel excusare, quare negaverim, quam semper, quare dederim. Totum, inquam, in eo est, quanti promissi mei verba taxentur.

si magnus sum non committo quemadmodum maecenas aio ut sestertius centiens objurgo sum inter sui enim uterque comparo sum aliquis in is qui promitto perseveraris sum rursus multus in is ne indignus beneficium do hic tamen quantus sum si levis coniveamus si verus magnus ego aut detrimentum aut rubor sum malus semel excuso quare nego quam semper quare do totus inquam in is sum quantus promitto meus verbum taxo


Libet itaque interrogare, quid se tanto opere resupinet, quid vultum habitumque oris pervertat, ut malit personam habere quam faciem ? Iucunda sunt, quae humana fronte, certe leni placidaque tribuuntur, quae cum daret mihi superior, non exultavit supra me, sed quam potuit benignissimus fuit descenditque in aequum et detraxit muneri suo pompam, sic observavit idoneum tempus, ut in occasione potius emam in necessitate succurreret.

libet itaque interrogo quis sui tantus opus resupino quis vultus habeo ora perverto ut malo persona habeo quam facies iucundus sum qui humanus frons certus lenis placidus tribuo qui cum do ego superus non exultavit supra ego sed quam possum benignus sum descendo in aequus et detraho munus suus pompa sic observo idoneus tempus ut in occasio potis emo in necessitas succurro


" Haec Philippus sibi dixit, cum illum induci in bona, quae petebat, iussit. Expulsus bonis suis ille non ut rusticus iniuriam tacitus tulit contentus, quod non et ipse donatus esset, sed Philippo epistulam strictam ac liberam scripsit ; qua accepta ita exarsit, ut statim Pausaniae mandaret, bona priori domino restitueret, ceterum improbissimo militi, ingratissimo hospiti, avidissimo naufrago stigmata inscriberet ingratum hominem testantia.

hic philippus sui dico cum ille induco in bonus qui peto iubeo expello bonus suus ille non ut rusticus iniuria taceo fero contineo qui non et ipse dono sum sed philippus epistula stringo atque liber scribo qui accipio ita exardeo ut statim pausanias mando bonus prior dominus restituo ceterum improbus miles ingratus hospes avidus naufragus stigma inscribo ingratus homo testo


Miles bellum optat, si gloriam ; agricolam annonae caritas erigit ; eloquentiae pretium excitat litium numerus ; medicis gravis annus in quaestu est ; institores delicatarum mercium iuventus corrupta locupletat; nulla tempestate tecta, nullo igne laedantur : iacebit opera fabrilis. Unius votum deprensum est, omnium simile est.

milis bellum opto si gloria agricola annona careo erigo eloquentia pretium excito lis numerus medicus gravis annus in quaestus sum institor delicataris mercium juventus corrumpo locupleto nullus tempestas tectum nullus ignis laedo jaceo opus fabrilis unus voveo deprensum sum omnis similis sum


" Sed quamvis," inquit, " arti ludentis nihil desit, quia partem quidem fecit, sed partem, quam non fecit, potest facere, lusus ipse imperfectus est, qui consummatur vicibus mittendi ac remittendo" Nolo diutius hoc refellere ; existimemus ita esse, desit aliquid lusui, non lusori ; sic et in hoc, de quo disputamus, deest aliquid rei datae, cui par alia debetur, non animo, qui animum parem sibi nanctus est et, quantum in illo est, quod voluit, effecit.

sed quivis inquam artus ludo nihil desum quia pars quidem facio sed pars quam non facio possum facio lusus ipse imperfectus sum qui consummo vicis mitto atque remitto nolo diu hic refello existimo ita sum desum aliquis lusus non lusor sic et in hic de quo disputo desum aliquis res do qui par alius debeo non animus qui animus par sui nanciscor sum et quantus in ille sum qui volo efficio


" Beneficium," inquit, " vocas, quo ille offenditur, quo torquetur ? " Multa beneficia tristem frontem et asperam habent, quemadmodum secare et urere, ut sanes, et vinclis coercere. Non est spectandum, an doleat aliquis beneficio accepto, sed an gaudere debeat ; non est malus denarius, quem barbarus et ignarus formae publicae reiecit. Beneficium et odit et accepit, si modo id prodest, si is, qui dabat, ut prodesset, dedit. Nihil refert, an bonam rem malo animo quis accipiat.

beneficium inquam voco quo ille offendo quo torqueo multus beneficium tristis frons et asper habeo quemadmodum secaris et uro ut sano et vinclum coerceo non sum specto an doleo aliquis beneficium accipio sed an gaudeo debeo non sum malus denarius qui barbarus et ignarus forma publicus reicio beneficium et odi et accipio si modo is prodo si is qui do ut prosum do nihil refero an bonus res malus animus quis accipio


Si utilitas me et sordida computatio liberalem facit, si nulli prosum, nisi ut in vicem ille mihi prosit, non dabo beneficium proficiscenti in diversas longinquasque regiones, afuturo semper ; non dabo sic adfecto, ut spes ei nulla sit convalescendi ; non dabo ipse deficiens, non enim habeo recipiendi tempus.

si utilitas ego et sordidus computatio liberal facio si nullus prosum nisi ut in vicis ille ego prosum non do beneficium proficisco in diverto longinquus regio asum semper non do sic afficio ut spes is nullus sum convalesco non do ipse deficio non enim habeo recipio tempus


Qui gratus futurus est, statim, dum accipit, de reddendo cogitet. Chrysippus quidem ait illum velut in certamen cursus compositum et carceribus inclusum opperiri debere tempus suum, ad quod velut dato signo prosiliat ; et quidem magna illi contentione opus est, magna celeritate, ut consequatur antecedentem.

qui gratus sum sum statim dum accipio de reddo cogito chrysippus quidem aio ille velut in certamen curro compono et carcer includo opperior debeo tempus suus ad qui velut do signum prosilio et quidem magnus ille contentio opus sum magnus celeritas ut consequor antecedo


Illud conceditur multos filios maiores potentioresque extitisse quam parentes suos ; aeque et illud meliores fuisse. Quod si constat, potest fieri, ut meliora tribuerint, cum et fortuna illis maior esset et melior voluntas.

ille concedo multus filius magnus potens extitisse quam parens suus aequus et ille bonus sum qui si consto possum fio ut bonus tribuo cum et fortuna ille magnus sum et bonus voluntas


C. Caesar dedit vitam Pompeio Penno, si dat, qui non aufert ; deinde absoluto et agenti gratias porrexit osculandum sinistrum pedem. Qui excusant et negant id insolentiae causa factum, aiunt socculum auratum, immo aureum, margaritis distinctum ostendere eum voluisse. Ita prorsus : quid hic contumeliosum est, si vir consularis aurum et margaritas osculatus est alioquin nullam partem in corpore eius electurus, quam purius oscularetur ?

que caesar do vita pompejus pennus si do qui non aufero deinde absolvo et ago gratia porrigo osculo sinister pedis qui excuso et nego is insolentia causa facio aio socculis auro immo aureus margarita distinguo ostendo is volo ita prorsus quis hic contumeliosus sum si vir consularis aurum et margarita osculo sum alioqui nullus pars in corpus is eligo quam purus osculo


Cum illi Rebilus consularis, homo eiusdem infamiae, maiorem summam misisset instaretque, ut accipi iuberet : " Rogo," inquit, " ignoscas ; et a Persico non accepi." Utrum hoc munera accipere est an senatum legere ?

cos ille rebilus consularis homo idem infamia magnus summa mitto insto ut accipio iubeo rogo inquam ignosco et ab persicus non accipio utrum hic munus accipio sum an senatus lego


Etiam a tali accipiam pecuniam, quam pro capite dependam, accipiam autem tamquam creditum, non tamquam beneficium ; solvam illi pecuniam et, si occasio fuerit servandi periclitantem, servabo ; in amicitiam, quae similes iungit, non descendam, nec servatoris illum loco numerabo sed feneratoris, cui sciam reddendum, quod accepi.

etiam ab talis accipio pecunia quam pro caput dependo accipio autem tamquam credo non tamquam beneficium solvo ille pecunia et si occasio sum servo periclitor servo in amicitia qui similis jungo non descendo neque servator ille locus numero sed fenerator qui scio reddo qui accipio


Video sericas vestes, si vestes vocandae sunt, in quibus nihil est, quo defendi aut corpus aut denique pudor possit, quibus sumptis parum liquido nudam se non esse iurabit. Hae ingenti summa ab ignotis etiam ad commercium gentibus accersuntur, ut matronae nostrae ne adulteris quidem plus sui in cubiculo, quam in publico ostendant.

video sericas vestis si vestis voco sum in qui nihil sum quo defendo aut corpus aut denique pudor possum qui sumo parum liquidus nudus sui non sum iuro hic ingens summus ab ignosco etiam ad commercium gens arcesso ut matrona noster ne adulter quidem multus suus in cubiculum quam in publicus ostendo


Adice, quod ex destinato iuvant, ideoque obligati sumus, quia non in beneficium ignorantium incidimus, sed haec, quae accipimus, accepturos scierunt ; et quamquam maius illis propositum sit maiorque actus sui fructus, quam servare mortalia, tamen in nostras quoque utilitates a principio rerum praemissa mens est et is ordo mundo datus, ut appareat curam nostri non inter ultima habitam.

adicio qui ex destino juvo ideo obligo sum quia non in beneficium ignoro incido sed hic qui accipio accipio scio et quamquam magnus ille propono sum magnus ago suus fructus quam servaris mortalia tamen in noster quoque utilitas ab principium res praemitto mens sum et is ordo mundus do ut appareo cura noster non inter ulter habeo


Deinde pluribus modis communia sunt. Equestria omnium equitum Romanorum sunt ; in illis tamen meus fit proprius locus, quem occupavi; hoc si cui cessi, quamvis illi communi re cesserim, tamen aliquid dedisse videor. Quaedam quorundam sub certa condicione sunt.

deinde multus modus commune sum equester omnis eques romanus sum in ille tamen meus fio proprius locus qui occupo hic si qui cedo quivis ille communis res cedo tamen aliquis do video quidam quidam sub certus condicio sum


His ingratis et repudiantibus beneficia, non quia nolunt, sed ne debeant, similes sunt ex diverso nimis grati, qui aliquid incommodi precari solent iis, quibus obligati sunt, aliquid adversi, in quo adfectum memorem accepti beneficii approbent.

hic ingratus et repudio beneficium non quia nolo sed ne debeo similis sum ex diverto nimis gratus qui aliquis incommodus precor soleo is qui obligo sum aliquis adverro in quo afficio memoro accipio beneficium approbo


alius est fructus artis, alius artificii : artis est fecisse, quod voluit, artificii fecisse cum fructu ; perfecit opus suum Phidias, etiam si non vendidit. Triplex illi fructus est operis sui: unus conscientiae ; hunc absoluto opere percipit; alter famae ; tertius utilitatis, quem allatura est aut gratia aut venditio aut aliqua commoditas.

alius sum fructus ars alius artificium ars sum facio qui volo artificium facio cum fructus perficio opus suus phidias etiam si non vendo triplex ille fructus sum opus suus unus conscientia hic absolvo opus percipio alter fama tertius utilitas qui affero sum aut gratia aut venditio aut aliqui commoditas


Sequitur autem, ut, ubi quod acceperis leve novorum cupiditas fecit, auctor quoque eorum non sit in pretio. Amavimus aliquem et suspeximus et fundatum ab illo statum nostrum professi sumus, quamdiu nobis placebant ea, quae consecuti sumus ; deinde irrumpit animum aliorum admiratio, et ad ea impetus factus est, uti mortalibus mos est ex magnis maiora cupiendi. Protinus excidit, quidquid ante apud nos beneficium vocabatur, nec ea intuemur, quae nos aliis praeposuere, sed ea sola, quae fortuna praecedentium ostentat.

sequor autem ut ubi qui accipio levis novum cupiditas facio auctor quoque is non sum in pretium amo aliquis et suspicio et fundo ab ille status nos profiteor sum quamdiu nos placeo is qui consequor sum deinde irrumpo animus alius admiratio et ad is impetus facio sum uti mortalis mos sum ex magnus magnus cupio protinus excido quisquis ante apud nos beneficium voco neque is intueor qui nos alius praepono sed is solus qui fortuna praecedo ostento


Adice, ut idem patrem reum defendat et conspirationi inimicorum potentium eripiat, ut alterum illi consulatum ac tertium aliosque honores etiam consularibus concupiscendos congerat, ut pauperi raptas belli iure opes tradat et, quod est militaribus viris speciosissimum, divitem illum spoliis etiam hostilibus faciat.

adicio ut idem pater reus defendo et conspiratio inimicus potens eripio ut alter ille consulatus atque tertius alius honor etiam consularis concupisco congero ut pauper rapio bellum ius ops trado et qui sum militaris vis speciosus dives ille spolium etiam hostilis facio


Videor tibi iam illud, quod in principio dixeram, mentitus. Dicis me abesse ab eo, qui operae pretium facit, immo totam operam bona fide perdere. Expecta, et iam hoc verius dices, simul te ad has latebras perduxero, ex quibus cum evaseris, nihil amplius eris adsecutus, quam ut eas difficultates effugeris, in quas licuit non descendere.

video tu iam ille qui in principium dico mentior dico ego absum ab is qui opera pretium facio immo totus opera bonus fides perdo expecta et iam hic verus dico simul tu ad hic latebra perduco ex qui cum evado nihil amplus sum assequor quam ut is difficultas effugio in qui licet non descendo


Ceterum non est, quod exercitum tuum ob hoc sustineri non putes posse, quia numerus eius duci quoque ignotus est ; nihil tam magnum est, quod perire non possit, cui nascitur in perniciem, ut alia quiescant, ex ipsa magnitudine sua causa."

ceterum non sum qui exercitus tuus ob hic sustineo non puto possum quia numerus is duco quoque ignosco sum nihil tam magnus sum qui pereo non possum qui nascor in pernicies ut alius quiesco ex ipse magnitudo suus causa


Quomodo male filiae suae consulet, qui illam contumeliose et saepe repudiate collocavit, malus pater familiae habebitur, qui negotiorum gestorum damnato patrimonii sui curam mandaverit, quomodo dementissime testabitur, qui tutorem filio reliquerit pupillorum spoliatorem, sic pessime beneficia dare dicetur, quicumque ingratos eligit, in quos peritura conferat.

quomodo malus filia suus consulo qui ille contumeliosus et saepe repudiate colloco malus pater familia habeo qui negotium gestor damno patrimonium suus cura mando quomodo demens testo qui tutor filius relinquo pupillus spoliator sic pessime beneficium do dico quicumque ingratus eligo in qui pereo confero


Quid, si gubernator a dis tempestates infestissimas et procellas petat, ut gratior ars sua periculo fiat ? Quid, si imperator deos oret, ut magna vis hostium circumfusa castris fossas subito impetu compleat et vallum trepidante exercitu vellat et in ipsis portis infesta signa constituat, quo maiore cum gloria rebus lassis profligatisque succurrat ?

quis si gubernator ab deus tempestas infestus et procella peto ut gratus ars suus periculum fio quis si imperator deus oro ut magnus volo hostis circumfundo castrum fossa subeo impetus compleo et valles trepido exercitus vello et in ipse porta infestus signum constituo quo magnus cum gloria res lassus profligo succurro


Si pro magno petet munere artifices scenae et scorta et quae feritatem eius emolliant, libens offeram. Cui triremes et aeratas non mitterem, lusorias et cubiculatas et alia ludibria regum in mari lascivientium mittam. Et si ex toto desperata eius sanitas fuerit, eadem manu beneficium omnibus dabo, illi reddam ; quoniam ingeniis talibus exitus remedium est optimumque est abire ei, qui ad se numquam rediturus est.

si pro magnus peto munus artifex scena et scortum et qui feritas is emollio libet offero qui triremis et aeratus non mitto lusoria et cubiculatus et alius ludibrium rex in mare lascivientium mitto et si ex totus despero is sanitas sum idem manus beneficium omnis do ille reddo quoniam ingenium talis exitus remedium sum bonus sum abeo is qui ad sui numquam redeo sum


Quid ergo ? Non sunt ? Non undique humano generi convicium fit ? Non publica querella est perisse beneficia et paucissimos esse, qui de bene merentibus non invicem pessime mereantur ? Nec est, quod hanc nostram tantum murmurationem putes pro pessimo pravoque numerantium, quidquid citra recti formulam cecidit.

quis ergo non sum non undique humanus gener convicium fio non publicus querela sum pereo beneficium et paucus sum qui de bene mereo non invicem pessime mereo neque sum qui hic noster tantus murmuratio puto pro malus pravus numero quisquis citer recingo formula cado


Quid sint beneficia, an et in hanc sordidam humilemque materiam deduci magnitudo nominis clari debeat, ad vos non pertinet ; in alios quaeritur verum. Vos ad speciem veri componite animum et, dum honestum discitis, quidquid est, in quo nomen honesti iactatur, id colite.

quis sum beneficium an et in hic sordidus humilis materia deduco magnitudo nomen clarus debeo ad tu non pertineo in alius quaero verus tu ad species verus compono animus et dum honestus disco quisquis sum in quo nomen honestus jacto is colo


Servus, ut placet Chrysippo, perpetuus mercennarius est. Quemadmodum ille beneficium dat, ubi plus praestat, quam in quod operas locavit, sic servus : ubi benevolentia erga dominum fortunae suae modum transit et altius aliquid ausus, quod etiam felicius natis decori esset, spem domini antecessit, beneficium est intra domum inventum.

servus ut placeo chrysippus perpetuus mercenarius sum quemadmodum ille beneficium do ubi multus praesto quam in qui opera loco sic servus ubi benevolens erga dominus fortuna suus modus transeo et altus aliquis audeo qui etiam felix obstino decorus sum spes dominus antecedo beneficium sum intra domus invenio


Claudius Quadrigarius in duodevicensimo annalium tradit, cum obsideretur Grumentum et iam ad summam desperationem ventum esset, duos servos ad hostem transfugisse et operae pretium fecisse. Deinde urbe capta passim discurrente victore illos per nota itinera ad domum, in qua servierant, praecucurrisse et dominam suam ante egisse ; quaerentibus, quaenam esset, dominam et quidem crudelissimam ad supplicium ab ipsis duci professes esse. Eductam deinde extra mures summa cura celasse, donec hostilis ira consideret ; deinde, ut satiatus miles cito ad Romanos mores rediit, illos quoque ad suos redisse et dominam sibi ipsos dedisse.

claudus quadrigarius in duodevicensimo annalis trado cum obsido grumentum et iam ad summa desperatio venio sum duo servus ad hostis transfugio et opera pretium facio deinde urbs capio passim discurro victor ille per nosco iter ad domus in qui servio praecurro et domina suus ante ago quaero quisnam sum domina et quidem crudelis ad supplicium ab ipse duco professes sum educo deinde extra mus summus cura celo donec hostilis ira consido deinde ut satio miles cito ad romanus mos redeo ille quoque ad suus redeo et domina sui ipse do


Denique qualia esse iudicas vota, quae nemo minus tibi volet, quam is, pro quo fiunt, succedere ? Pessime cum eo agis, cui vis a dis noceri, a te succurri, inique cum ipsis dis ; illis enim durissimas partes imponis, tibi humanas ; ut tu prosis, di nocebunt.

denique qualis sum iudico veto qui nemo paruus tu volo quam is pro quo fio succedo pessime cum is ago qui volo ab deus noceo ab tu succurro iniquus cum ipse deus ille enim durus pars impono tu humanus ut tu prosum deus noceo


Quemadmodum, mi Liberalis, quaedam res semel perceptae haerent, quaedam, ut scias, non est satis didicisse (intercidit enim eorum scientia, nisi continuetur), geometriam dico et sublimium cursum et si qua alia propter suptilitatem lubrica sunt, ita beneficia quaedam magnitudo non patitur excidere, quaedam minora sed numero plurima et temporibus diversa effluunt, quia, ut dixi, non subinde illa tractamus nec libenter, quid cuique debeamus, recognoscimus.

quemadmodum ego liberal quidam res semel percipio haereo quidam ut scio non sum satis disco intercisi enim is scientia nisi continuo geometria dico et sublimis cursus et si qui alius propter suptilitas lubricus sum ita beneficium quidam magnitudo non patior excido quidam parvus sed numerus multus et tempus diverto effluo quia ut dico non subinde ille tracto neque libet quis quisque debeo recognosco


' Certate, obsecro vos, et fessi quoque restituite aciem. Felices, qui vincent, felices, qui vincentur ! Quid eo adulescente praeclarius, qui sibi ipsi dicere poterit (neque enim est fas alteri dicere) : 'Patrem meum beneficiis vici' ? Quid eo fortunatius sene, qui omnibus ubique praedicabit a filio se suo beneficiis victum ? Quid autem est felicius quam ibi cedere ? "

certas obsecro tu et fatisco quoque restituo acies felix qui vinco felix qui vinco quis is adulescens praeclarus qui sui ipse dico possum neque enim sum fas alter dico pater meus beneficium vinco quis is fortuno seni qui omnis ubique praedico ab filius sui suus beneficium vinco quis autem sum felix quam ibi cedo


Cum constet negotiatio eius ex empto et vendito, quare votum eius in unam partem trahis, cum lucrum ex utraque sit ? Praeterea omnes licet, qui in ista negotiatione sunt, damnes ; omnes enim idem volunt, id est, intra se optant. Magnam partem hominum damnabis ; cui enim non ex alieno incommodo lucrum ?

cos consto negotiatio is ex emo et vendo quare voveo is in unus pars traho cum lucrum ex uter sum praeterea omnis licet qui in iste negotiatio sum damno omnis enim idem volo is sum intra sui opto magnus pars homo damno qui enim non ex alienus incommodus lucrum


quin nos non obliget, manifestius est, quam ut ulla in hoc verba impendenda sint. Et haec quaestio facile expedietur et si qua similis huic moveri potest, si totiens illo cogitationem nostram converterimus beneficium nullum esse, nisi quod ad nos primum aliqua cogitatio defert, deinde amica et benigna.

quin nos non obligo manifestius sum quam ut ullus in hic verbum impendenda sum et hic quaestio facilis expedio et si qui similis hic moveo possum si totiens ille cogitatio noster converto beneficium nullus sum nisi qui ad nos primus aliqui cogitatio defero deinde amicus et benignus


Non tantum inter creditorem et debitorem iudex sedet, qui dicat: " Pecuniam credidisti. Quid ergo est ? Pecus abegisti, servum eius occidisti, argentum, quod non emeras, possides ; aestimatione facta debitor discede, qui creditor veneras " ; inter beneficia quoque et iniurias ratio confertur.

non tantus inter creditor et debitor iudex sedeo qui dico pecunia credo quis ergo sum pecus abigo servus is occido argentum qui non emo possideo aestimatio facio debitor discedo qui creditor venio inter beneficium quoque et injuria ratio confero


Sed utrumlibet ex istis iudica verum ; quid ista nos scientia iuvat ? Quid ille consertis manibus in se redeuntium chorus ? Ob hoc, quia ordo beneficii per manus transeuntis nihilo minus ad dantem revertitur et totius speciem perdit, si usquam interruptus est, pulcherrimus, si cohaeret et vices servat. In eo est aliqua tamen maioris dignatio, sicut promerentium.

sed uter ex iste judico verus quis iste nos scientia juvo quis ille consero manus in sui redeo chorus ob hic quia ordo beneficium per manus transeo nihilum paruus ad do revorto et totus species perdo si usquam interrumpo sum pulcher si cohaereo et vicis servo in is sum aliqui tamen magnus dignatio sicut promereo


Itaque non haec parum idonea res visa est, quae deduceretur ad iudicem, sed nemo huic rei satis idoneus iudex inventus est ; quod non admiraberis, si excusseris, quid habiturus fuerit difficultatis, quisquis in eiusmodi reum exisset.

itaque non hic parum idoneus res video sum qui deduco ad judico sed nemo hic res satis idoneus iudex invenio sum qui non admiror si excutio quis habeo sum difficultas quisquis in eiusmodi reus exeo


" Negas," inquit, " ullum dare beneficium eum, qui me gratuita nave per flumen Padum tulit ? " Nego. Aliquid boni facit, beneficium non dat ; facit enim aut sua causa aut utique non mea ; ad summam ne ipse quidem se mihi beneficium iudicat dare, sed aut rei publicae aut viciniae aut ambitioni suae praestat et pro hoc aliud quoddam commodum expectat, quam quod a singulis recepturus est. " Quid ergo ?

nego inquam ullus do beneficium is qui ego gratuitus navus per flumen padus fero nego aliquis bonus facio beneficium non do facio enim aut suus causa aut utique non meus ad summa ne ipse quidem sui ego beneficium iudico do sed aut res publicus aut vicinia aut ambitio suus praesto et pro hic alius quidam commodus expecto quam qui ab singuli recipio sum quis ergo


Utrum maius beneficium dedit M. Agrippae pater ne post Agrippam quidem notus, an patri dedit Agrippa navali corona insignis, unicum adeptus inter dona militaria decus, qui tot in urbe maxima opera excitavit, quae et priorem magnificentiam vincerent et nulla postea vincerentur ?

utrum magnus beneficium do m agrippa pater ne post agrippa quidem notus an pater do agrippa naval corona insignis unicus adipiscor inter donum militaris decus qui tot in urbs maximus opus excito qui et prior magnificentia vinco et nullus postea vinco


Multa iam beneficiorum exempla referam et dissimilia et quaedam inter se contraria. Dedit aliquis domino suo vitam, dedit mortem, servavit periturum et, hoc si parum est, pereundo servavit ; alius mortem domini adiuvit, alius decepit.

multus iam beneficus exemplum refero et dissimilis et quidam inter sui contrarius do aliquis dominus suus vita do mors servo pereo et hic si parum sum pereo servo alius mors dominus adjuvo alius decipio


Manu misit utrumque e vestigio illa nec indignata est ab his se vitam accepisse, in quos vitae necisque potestatem habuisset. Potuit sibi hoc vel magis gratulari ; aliter enim servata munus notae et vulgaris clementiae habuisset, sic servata nobilis fabula et exemplum duarum urbium fuit.

manus mitto uterque e vestigium ille neque indignor sum ab hic sui vita accipio in qui vita nex potestas habeo possum sui hic vel magis gratularis aliter enim servo munus nosco et vulgaris clementia habeo sic servo nobilis fabula et exemplum duaris urbs sum


Adspice trabes, sive proceritatem aestimes, altissimas, sive crassitudinem spatiumque ramorum, latissime fusas. Quantulum est his comparatum illud, quod radix tenui fibra complectitur ! Tolle radicem : nemora non surgent, nec tanti montes vestientur. Innituntur fundamentis suis templa excelsa urbis ; tamen, quae in firmamentum totius operis iacta sunt, latent. Idem in ceteris evenit;

adspecio trabs sive proceritas aestimo alo sive crassitudo spatium ramus fero fundo quantulis sum hic comparo ille qui radix tenuis fibra complector tollo radix nemus non surgo neque tantus mons vestio innitor fundamentum suus templum excello urbs tamen qui in firmamentum totus opus jacto sum lateo idem in ceterus evenio


hoc illi satis sit, tibi parum. Nam quemadmodum ille, si enixam et sedulam operam transire pro irrita patitur, cui gratia referatur, indignus est, ita tu ingratus es, nisi ei, qui voluntatem bonam in solutum accipit, eo libentius debes, quia dimittens. Non rapias hoc nec testeris ; occasiones reddendi nihilo minus quaeras. Redde illi, quia repetit, huic, quia remittit ; illi, quia bonus est, huic, quia malus.

hic ille satis sum tu parum nam quemadmodum ille si enitor et sedulus opera transeo pro irrito patior qui gratia refero indignus sum ita tu ingratus sum nisi is qui voluntas bonus in soluo accipio is libet debeo quia dimitto non rapio hic neque testo occasio reddo nihilum paruus quaero reddo ille quia repeto hic quia remitto ille quia bonus sum hic quia malus


Donavit aliquis magnam pecuniam, sed dives, sed non sensurus impendium ; donavit alius, sed toto patrimonio cessurus. Summa eadem est, beneficium idem non est. Etiamnunc adice : hic pecuniam pro addicto dependit, sed cum illam domo protulisset; ille dedit eandem, sed mutuam sumpsit aut rogavit et se obligari ingenti merito passus est. Eodem existimas loco esse illum, qui beneficium ex facili largitus est, et hunc, qui accepit, ut daret ?

dono aliquis magnus pecunia sed dives sed non sentio impendium dono alius sed totus patrimonium cedo summus idem sum beneficium idem non sum etiamnum adicio hic pecunia pro addico dependo sed cum ille domus profero ille do idem sed mutuus sumo aut rogo et sui obligaris ingens mereo patior sum eos existimo locus sum ille qui beneficium ex facilis largior sum et hic qui accipio ut do


si quis in tantum processit, ut aut eloquentia per gentes notesceret aut iustitia aut bellicis rebus et patri quoque ingentem circumfunderet famam tenebrasque natalium suorum clara luce discuteret, non inaestimabile in parentes suos beneficium contulit ?

si quis in tantus procedo ut aut eloquentia per gens notesco aut iustitia aut bellicus res et pater quoque ingens circumfundo fama tenebra natalis suus clarus lux discutio non inaestimabilis in parens suus beneficium confero


" Quidquid," inquit, " est, quod det patri filius, utique minus est, quia hanc ipsam dandi facultatem patri debet. Ita numquam beneficio vincitur, cuius beneficium est ipsum, quod vincitur." Primum quaedam initium ab aliis trahunt et tamen initiis suis maiora sunt ; nec ideo aliquid non est maius eo, quo coepit, quia non potuisset in tantum procedere, nisi coepisset.

quisquis inquam sum qui do pater filius utique paruus sum quia hic ipse do facultas pater debeo ita numquam beneficium vincio qui beneficium sum ipse qui vincio primus quidam initium ab alius traho et tamen initium suus magnus sum neque ideo aliquis non sum magnus is quo coepio quia non possum in tantus procedo nisi coepio


Praeterea creditorem mihi ipse eligo, beneficium saepe ab eo accipio, a quo nolo, et aliquando ignorans obligor. Quid facies ? Ingratum vocabis eum, cui beneficium inscio et, si scisset, non accepturo impositum est ? Non vocabis eum, qui utcumque acceptum non reddidit ?

praeterea creditor ego ipse eligo beneficium saepe ab is accipio ab quo nolo et aliquando ignoro obligo quis facies ingratus voco is qui beneficium inscius et si scio non accipio impono sum non voco is qui utcumque accipio non reddo


Quaedam, Liberalis, virorum optime, exercendi tantum ingenii causa quaeruntur et semper extra vitam iacent ; quaedam et, dum quaeruntur, oblectamento sunt et quaesita usui. Omnium tibi copiam faciam ; tu illa, utcumque tibi visum erit, aut peragi iubeto aut ad explicandum ludorum ordinem induci. Quin his quoque, si abire protinus iusseris, non nihil actum erit ; nam etiam quae discere supervacuum est, prodest cognoscere. Ex vultu igitur tuo pendebo ; prout ille suaserit mihi, alia detinebo diutius, alia expellam et capite agam.

quidam liberal vir optume exerceo tantus ingenium causa quaero et semper extra vita iaceo quidam et dum quaero oblectamentum sum et quaero usus omnis tu copia facio tu ille utcumque tu video sum aut perago jubeo aut ad explico ludus ordo induco quin hic quoque si abeo protinus jubeo non nihil ago sum nam etiam qui disco supervacuus sum prodo cognosco ex vultus igitur tuus pendeo prout ille suadeo ego alius detineo diu alius expello et caput ago


Beneficiorum simplex ratio est : tantum erogatur ; si reddet aliquid, lucrum est, si non reddet, damnum non est. Ego illud dedi, ut darem. Nemo beneficia in calendario scribit nec avarus exactor ad horam et diem appellat. Numquam illa vir bonus cogitat nisi admonitus a reddente ; alioqui in formam crediti transeunt. Turpis feneratio est beneficium expensum ferre.

beneficus simplex ratio sum tantus erogo si reddo aliquis lucrum sum si non reddo damnum non sum ego ille do ut do nemo beneficium in calendario scribo neque avarus exactor ad hora et dies appello numquam ille vir bonus cogito nisi admonitus ab reddo alioqui in forma credo transeo turpis feneratio sum beneficium expendo fero


Verum est, quod dicitur, maiorem belli apparatum esse, quam qui recipi ab his regionibus possit, quas oppugnare constituis, sed haec res contra nos est. Ob hoc ipsum te Graecia vincet, quia non capit ; uti toto te non potes.

verus sum qui dico magnus bellum appario sum quam qui recipio ab hic regio possum qui oppugnaris constituo sed hic res contra nos sum ob hic ipse tu graecia vinco quia non capio uti totus tu non possum


Proinde, quisquis es iniquus aestimator sortis humanae, cogita, quanta nobis tribuerit parens noster, quanto valentiora animalia sub iugum miserimus, quanto velociora consequamur, quam nihil sit mortale non sub ictu nostro positum.

proinde quisquis sum iniquus aestimator sors humanus cogito quantus nos tribuo parens noster quantus valeo animal sub iugum mitto quantus velox consequor quam nihil sum mortalis non sub ictus noster pono


" Beneficium illi reddidi," non hoc dicimus illud nos, quod acceperamus, reddidisse, sed aliud pro illo. Reddere est enim rem pro re dare ; quidni ? cum omnis solutio non idem reddat, sed tantundem. Nam et pecuniam dicimur reddidisse, quamvis numeraverimus pro argenteis aureos, quamvis non intervenerint nummi, sed delegatione et verbis perfecta solutio sit.

beneficium ille reddo non hic dico ille nos qui accipio reddo sed alius pro ille reddo sum enim res pro res do quis cum omnis solutio non idem reddo sed tantus nam et pecunia dico reddo quivis numero pro argenteus aureus quivis non intervenio nummus sed delegatio et verbum perficio solutio sum


Quomodo nemo se portat, quamvis corpus suum moveat et transferat, quomodo nemo, quamvis pro se dixerit, adfuisse sibi dicitur nec statuam sibi tamquam patrono suo ponit, quomodo aeger, cum cura sua convaluit, mercedem a se non exigit, sic in omni negotio, etiam cum aliquid, quod prodesset sibi, fecerit, non tamen debebit referre gratiam sibi, quia non habebit, cui referat.

quomodo nemo sui porto quivis corpus suus moveo et transfero quomodo nemo quivis pro sui dico adsum sui dico neque statua sui tamquam patronus suus pono quomodo aeger cum cura suus convalesco merces ab sui non exigo sic in omnis negotium etiam cum aliquis qui prosum sui facio non tamen debeo refero gratia sui quia non habeo qui refero


Quid enim illi simile habebat vesanus adulescens, cui pro virtute erat felix temeritas ? Hercules nihil sibi vicit; orbem terrarum transivit non concupiscendo, sed iudicando, quid vinceret, malorum hostis, bonorum vindex, terrarum marisque pacator. At hic a pueritia latro gentiumque vastator, tam hostium pernicies quam amicorum, qui summum bonum duceret terrori esse cunctis mortalibus, oblitus non ferocissima tantum, sed ignavissima quoque animalia timeri ob malum virus.

quis enim ille similis habeo vesanus adulescens qui pro virtus sum felix temeritas herculis nihil sui vinco orbis terra transeo non concupisco sed judico quis vinco malus hostis bonus vindex terra mare pacator at hic ab pueritia latro gens vastator tam hostis pernicies quam amicus qui superus bonus duco terror sum cunctus mortalis obliuiscor non ferox tantus sed ignavus quoque animal timeo ob malus virus


Quid, quod quaedam beneficia vocantur, quia nimis concupiscuntur, quaedam non sunt ex hac vulgari nota sed maiora, etiam si minus apparent ?

quis qui quidam beneficium voco quia nimis concupisco quidam non sum ex hic vulgaris nosco sed magnus etiam si paruus appareo


Hic egregiis maioribus ortus est : qualiscumque est, sub umbra suorum lateat. Ut loca sordida repercussu solis illustrantur, ita inertes maiorum suorum luce resplendeant.

hic egregius magnus ortus sum qualiscumque sum sub umbra suus lateo ut locum sordidus repercutio sol illustrantur ita iners magnus suus lux resplendeo


Ingratus Cn. Pompeius, qui pro tribus consulatibus, pro triumphis tribus, pro tot honoribus, quos ex maxima parte immaturus invaserat, hanc gratiam rei publicae reddidit, ut in possessionem eius alios quoque induceret quasi potentiae suae detracturus invidiam, si, quod nulli licere debebat, pluribus licuisset ; dum extraordinaria concupiscit imperia, dum provincias, ut eligat, distribuit, dum ita cum tertio rem publicam dividit, ut tamen in sua domo duae partes essent, eo redegit populum Romanum, ut salvus esse non posset nisi beneficio servitutis.

ingratus cn pompejus qui pro tres consulatus pro triumphus tres pro tot honor qui ex maximus pars immaturus invado hic gratia res publicus reddo ut in possessio is alius quoque induco quasi potentia suus detraho invidia si qui nullus licet debeo multus licet dum extraordinarius concupisco imperium dum provincia ut eligo distribuo dum ita cum tertius res publicus divido ut tamen in suus domus duo pars sum is redigo populus romanus ut salvus sum non possum nisi beneficium servitus


Nempe dum veterem illum Scaurum senatus principem cogitas et indigne fers subolem eius iacere.

nempe dum vetus ille scaurus senatus princeps cogito et indignus fero suboles is iacio


Quid enim boni est nodos operose solvere, quos ipse, ut solveres, feceris ? Sed quemadmodum quaedam in oblectamentum ac iocum sic inligantur, ut eorum solutio imperito difficilis sit, quae illi, qui implicuit, sine ullo negotio paret, quia commissuras eorum et moras novit, nihilo minus illa habent aliquam voluptatem (temptant enim acumen animorum et intentionem excitant), ita haec, quae videntur callida et insidiosa, securitatem ac segnitiam ingeniis auferunt, quibus modo campus, in quo vagentur, sternendus est, modo creperi aliquid et confragosi obiciendum, per quod erepant et sollicite vestigium faciant.

quis enim bonus sum nodus operosus solvo qui ipse ut solvo facio sed quemadmodum quidam in oblectamentum atque iocus sic inligo ut is solutio imperitus difficilis sum qui ille qui implico sine ullus negotium pareo quia committo is et mora nosco nihilum paruus ille habeo aliqui voluptas tento enim acumen animus et intentio excito ita hic qui video callidus et insidiosus securitas atque segnitiam ingenium aufero qui modo campus in quo vago sterno sum modo creper aliquis et confragosus obicio per qui erepo et sollicitus vestigium facio


Imprudentium ista fiducia est fortunam sibi spondere ; sapiens utramque partem eius cogitat ; scit, quantum liceat errori, quam incerta sint humana, quam multa consiliis obstent ; ancipitem rerum ac lubricam sortem suspensus sequitur, consiliis certis incertos eventus expendit. Exceptio autem, sine qua nihil destinat, nihil ingreditur, et hic illum tuetur.

imprudentium iste fiducia sum fortuna sui spondeo sapio uter pars is cogito scio quantus licet error quam incertus sum humanus quam multus consilium obsto anceps res atque lubricus sors suspendo sequor consilium certus incertus evenio expendo exceptio autem sine qui nihil destino nihil ingredior et hic ille tueor


Sciat nec malum esse ullum nisi turpe nec bonum nisi honestum. Hac regula vitae opera distribuat; ad hanc legem et agat cuncta et exigat miserrimosque mortalium iudicet, in quantiscumque opibus refulgebunt, ventri ac libidini deditos quorumque animus inerti otio torpet. Dicat sibi ipse : " Voluptas fragilis est, brevis, fastidio obiecta, quo avidius hausta est citius in contrarium recidens, cuius subinde necesse est aut paeniteat aut pudeat, in qua nihil est magnificum aut quod naturam hominis dis proximi deceat, res humilis, membrorum turpium aut vilium ministerio veniens, exitu foeda.

scio neque malus sum ullus nisi turpis neque bonus nisi honestus hic regula vita opus distribuo ad hic lex et ago cunctus et exigo miser mortalis iudico in quantus ops refulgeo venter atque libido dedo quisque animus iners otium torpeo dico sui ipse voluptas fragilis sum brevis fastidium objecto quo avidus haurio sum cieo in contrarius recido qui subinde necesse sum aut paeniteo aut pudeo in qui nihil sum magnificus aut qui natura homo deus propior decet res humilis membrum turpis aut vilis ministerium venio exeo foedus


Haec tam vindicanda principi quam tacenda, quia quarundam rerum turpitudo etiam ad vindicantem redit, parum potens irae publicaverat. Deinde, cum interposito tempore in locum irae subisset verecundia, gemens, quod non illa silentio pressisset, quae tam diu nescierat, donec loqui turpe esset, saepe exclamavit : " Horum mihi nihil accidisset, si aut Agrippa aut Maecenas vixisset ! " Adeo tot habenti milia hominum duos reparare difficile est.

hic tam vindico princeps quam taceo quia quarundam res turpitudo etiam ad vindico redeo parum possum ira publico deinde cum interpono tempus in locus ira subeo verecundia gemo qui non ille silentium premo qui tam diu nescio donec loquor turpis sum saepe exclamo horus ego nihil accido si aut agrippa aut maecenas vivo adeo tot habeo mille homo duo reparo difficilis sum


" Agedum," inquit, " si possunt, resistant." Hoc dicis : " Omnia ista ingentibus intervallis diducta et in custodiam universi disposita stationes suas deserant ; subita confusione rerum sidera sideribus incurrant, et rupta rerum concordia in ruinam divina labantur, contextusque velocitatis citatissimae in tot saecula promissas vices in medio itinere destituat, et, quae nunc alternis eunt redeuntque opportunis libramentis mundum ex aequo temperantia, repentino concrementur incendio, et ex tanta varietate solvantur atque eant in unum omnia ; ignis cuncta possideat, quem deinde pigra nox occupet, et profunda vorago tot deos sorbeat." Est tanti, ut tu coarguaris, ista concidere ? Prosunt tibi etiam invito euntque ista tua causa, etiam si maior illis alia ac prior causa est.

agedum inquam si possum resisto hic dico omnis iste ingens intervallum diduco et in custodia universus dispono statio suus desero subeo confusio res sidus sidus incurro et rumpo res concordia in ruina divino labor contexo velocitas citatus in tot saeculum promitto vicis in medium iter destituo et qui nunc alternus eo redeo opportunus libramentum mundus ex aequus tempero repentinus concremo incendium et ex tantus varietas solvo atque eo in unus omnis ignis cunctus possideo qui deinde piger nox occupo et profundus vorago tot deus sorbeo sum tantus ut tu coarguaris iste concaedes prosum tu etiam invito eo iste tuus causa etiam si magnus ille alius atque prior causa sum


Unus est sapiens, cuius omnia sunt nec ex difficili tuenda. Non habet mittendos trans maria legatos nec metanda in ripis hostilibus castra, non opportunis castellis disponenda praesidia ; non opus est legione nec equestribus turmis. Quemadmodum di immortales regnum inermes regunt et illis rerum suarum ex edito tranquilloque tutela est, ita hic officia sua, quamvis latissime pateant, sine tumultu obit et omne humanum genus potentissimus eius optimusque infra se videt. Derideas licet :

unus sum sapio qui omnis sum neque ex difficilis tueor non habeo mitto trans mare legatus neque meto in ripa hostilis castrum non opportunus castellum dispono praesidium non opus sum legio neque equester turma quemadmodum deus immortalis regnum inermis rego et ille res suus ex edo tranquillus tutela sum ita hic officium suus quivis fero pateo sine tumultus obeo et omnis humanus genus potens is bonus infra sui video derideo licet


Servavi patrem meum et ad summam provexi dignitatem et principem urbis suae feci nec tantum rebus a me gestis nobilitavi, sed ipsi quoque gerendarum ingentem ac facilem nec tutam minus quam gloriosam dedi materiam ; honores, opes, quidquid humanos ad se animos rapit, congessi, et eum supra omnes starem, infra illum steti. Die nunc :

servo pater meus et ad summa proveho dignitas et princeps urbs suus facio neque tantus res ab ego gero nobilito sed ipse quoque gerendaris ingens atque facilis neque tueor paruus quam gloriosus do materia honor ops quisquis humani ad sui animus rapio congero et is supra omnis staris infra ille sto dies nunc


Bene navigavit, qui quem destinavit portum tenuit ; teli iactus certae manus peregit officium, si petita percussit ; beneficium qui dat, vult excipi grate ; habet, quod voluit, si bene acceptum est. Sed speravit emolumenti aliquid. Non fuit hoc beneficium, cuius proprium est nihil de reditu cogitare.

bene navigo qui qui destino portus teneo telis jacio certus manus perago officium si peto percutio beneficium qui do volo excipio gratus habeo qui volo si bene accipio sum sed spero emolumentum aliquis non sum hic beneficium qui proprius sum nihil de reditus cogito


Quanta autem perversitas ob hoc alicui non debere, quia etiam infitianti benignus est, et continuationem ipsam sedemque beneficiorum argumentum vocare necessario dantis! "Nolo! Sibi habeat! Quis illum rogat ? " et omnes alias impudentis animi voces his adstrue. Non ideo de te minus meretur is, cuius liberalitas ad te etiam, dum negas, pervenit, cuiusque beneficiorum vel hoc maximum est, quod etiam querenti daturus est.

quantus autem perversitas ob hic aliqui non debeo quia etiam infitior benignus sum et continuatio ipse sedo beneficus argumentum vocaris necessarius do nolo sui habeo quis ille rogo et omnis alius impudens animus voco hic astruo non ideo de tu paruus mereo is qui liberalitas ad tu etiam dum nego pervenio quisque beneficus vel hic magnus sum qui etiam queror do sum


Itaque non est trepidandum, quam cito reponamus, nec procurrendum intempestive, quia aeque delinquit, qui ad referendam gratiam suo tempore cessat, quam qui alieno properat. Positum est illi apud me ; nec illius nomine nec meo timeo. Bene illi cautum est ; non potest hoc beneficium perdere nisi mecum, immo ne mecum quidem. Egi illi gratias, id est, rettuli.

itaque non sum trepido quam cito repono neque procurro intempestivus quia aequus delinquo qui ad refero gratia suus tempus cesso quam qui alienus propero pono sum ille apud ego neque ille nomen neque meus timeo bene ille caueo sum non possum hic beneficium perdo nisi ego immo ne ego quidem ago ille gratia is sum rettulis


Alia ex aliis exempla sunt eorum, qui parentes suos periculis eripuerint, qui ex infimo ad summum protulerint et e plebe acervoque ignobili numquam tacendos saeculis dederint.

alius ex alius exemplum sum is qui parens suus periculum eripio qui ex infimus ad superus profero et e plebs acervus ignobilis numquam taceo saeculis do


Non mutat sapiens consilium omnibus his manentibus, quae erant, cum sumeret ; ideo numquam illum paenitentia subit, quia nihil melius illo tempore fieri potuit, quam quod factum est, nihil melius constitui, quam constitutum est ; ceterum ad omnia cum exceptione venit : "Si nihil inciderit, quod impediat." Ideo omnia illi succedere dicimus et nihil contra opinionem accidere, quia praesumit animo posse aliquid intervenire, quod destinata prohibeat.

non muto sapio consilium omnis hic maneo qui sum cum sumo ideo numquam ille paenitentia subeo quia nihil bonus ille tempus fio possum quam qui facio sum nihil bonus constituo quam constituo sum ceterum ad omnis cum exceptio venio si nihil incido qui impedio ideo omnis ille succedo dico et nihil contra opinio accido quia praesumo animus possum aliquis intervenio qui destino prohibeo


Cogita non esse summum bonum in tempore ; quantumcumque est, boni consules. Ut prorogetur tibi dies mortis, nihil proficitur ad felicitatem, quoniam mora non fit beatior vita sed longior.

cogito non sum superus bonus in tempus quantus sum bonus consul ut prorogo tu dies mors nihil proficio ad felicitas quoniam mora non fio beo vito sed longus


Invenies, qui nihil putet esse iucundius, nihil maius quam habere, in quo calamitas adquiescat; invenies rursus, qui dignitati suae, quam securitati consuli malit ; est, qui plus ei debere se iudicet, per quem tutior est, quam ei, per quem honestior. Proinde ista maiora aut minora erunt, prout fuerit iudex aut huc aut illo inclinatus animo.

invenio qui nihil puto sum jucundus nihil magnus quam habeo in quo calamitas adquiesco invenio rursus qui dignitas suus quam securitas consul malo sum qui multus is debeo sui iudico per qui tueor sum quam is per qui honestus proinde iste magnus aut parvus sum prout sum iudex aut huc aut ille inclino animus


est aliquando gratus etiam qui ingratus videtur, quem mala interpres opinio contrarium tradidit. Hic quid aliud sequitur quam ipsam conscientiam ? Quae etiam obruta delectat, quae contioni ac famae reclamat et in se omnia reponit et, cum ingentem ex altera parte turbam contra sentientium adspexit, non numerat suffragia, sed una sententia vincit.

sum aliquando gratus etiam qui ingratus video qui malus interpres opinio contrarius trado hic quis alius sequor quam ipse conscientia qui etiam obruo delecto qui contio atque fama reclamo et in sui omnis repono et cum ingens ex alter pars turba contra sentio adspecio non numero suffragium sed unus sententia vincio


A parentibus fere vincimur. Nam tam diu illos habemus, quam diu iudicamus graves et quam diu beneficia illorum non intellegimus. Cum iam aetas aliquid prudentiae collegit et apparere coepit propter illa ipsa eos amari a nobis debere, propter quae non amabantur, admonitiones, severitatem et inconsultae adulescentiae diligentem custodiam, rapiuntur nobis. Paucos usque ad verum fructum a liberis percipiendum perduxit aetas ; ceteri filios onere senserunt.

ab parens fere vincio nam tam diu ille habeo quam diu judico gravis et quam diu beneficium ille non intellego cos iam aetas aliquis prudentia colligo et appareo coepio propter ille ipse is amo ab nos debeo propter qui non amo admonitio severitas et inconsultus adulescentia diligo custodia rapio nos paucus usque ad verus fructus ab liber percipio perduco aetas ceterus filius onus sentio


Nulla non res principia sua magno gradu transit. Semina omnium rerum causae sunt et tamen minimae partes sunt eorum, quae gignunt. Adspice Rhenum, adspice Euphraten, omnes denique inclutos amnes. Quid sunt, si illos illic, unde effluunt, aestimes ? Quidquid est, quo timentur, quo nominantur, in processu paraverunt.

nullus non res principia suus magnus gradus transeo semen omnis res causa sum et tamen minimus pars sum is qui gigno adspecio rhenus adspecio euphrates omnis denique inclutus amnis quis sum si ille illic unde effluo aestimo quisquis sum quo timeo quo nomino in procedo paro


Eadem res efficit, ne hic beneficium dederit, ne ille iniuriam fecerit ; et amicum et inimicum voluntas facit. Quam multos militiae morbus eripuit ! Quosdam, ne ad ruinam domus suae occurrerent, inimicus vadimonio tenuit ; ne in piratarum manus pervenirent, quidam naufragio consecuti sunt ; nec his tamen beneficium debemus, quia extra sensum officii casus est, nec inimico, cuius nos lis servavit, dum vexat ac detinet.

idem res efficio ne hic beneficium do ne ille iniuria facio et amicus et inimicus voluntas facio quam multus militia morbus eripio quidam ne ad ruina domus suus occurro inimicus vadimonium teneo ne in pirataris manus pervenio quidam naufragium consequor sum neque hic tamen beneficium debeo quia extra sensus officium casus sum neque inimicus qui nos lis servo dum vexo atque detineo


Quam deinde poenam ingratis constituimus ? Unam omnibus, cum disparia sint ? Inaequalem et pro cuiusque beneficio maiorem, aut minorem ? Age, intra pecuniam versabitur taxatio. Quid, quod quaedam vitae beneficia sunt et maiora vita ? His quae pronuntiantur poena ? Minor beneficio ? Iniqua est. Par et capitalis ? Quid inhumanius quam cruentos esse beneficiorum exitus ?

quam deinde poena ingratus constituo unus omnis cum dispario sum inaequal et pro quisque beneficium magnus aut paruus ago intra pecunia verso taxatio quis qui quidam vita beneficium sum et magnus vito hic qui pronuntio poena paruus beneficium iniquus sum par et capital quis inhumanus quam cruentus sum beneficus exitus


rursus, quae non producunt nec honestiorem faciunt, sed succurrunt infirmitate egestati, ignominiae, tacite danda sunt, ut nota sint solis, quibus prosunt.

rursus qui non produco neque honestus facio sed succurro infirmitas egestas ignominia taceo do sum ut nosco sum sol qui prosum


Ingratus est: non mihi fecit iniuriam, sed sibi; ego beneficio meo, cum darem, usus sum. Nec ideo pignus dabo, sed diligentius ; quod in hoc perdidi, ab aliis recipiam. Sed huic ipsi beneficium dabo iterum et tamquam bonus agricola cura cultuque sterilitatem soli vincam ; perit mihi beneficium, iste hominibus. Non est magni animi beneficium dare et perdere ; hoc est magni animi perdere et dare.”

ingratus sum non ego facio iniuria sed sui ego beneficium meus cum do utor sum neque ideo pignus do sed diligo qui in hic perdo ab alius recipio sed hic ipse beneficium do iterum et tamquam bonus agricola cura colo sterilitas solus vinco pereo ego beneficium iste homo non sum magnus animus beneficium do et perdo hic sum magnus animus perdo et do


Nullum est tam plenum beneficium, quod non vellicare malignitas possit, nullum tam angustum, quod non bonus interpres extendat. Numquam deerunt causae querendi, si beneficia a deteriore parte spectaveris.

nullus sum tam plenus beneficium qui non vellicaris malignitas possum nullus tam angustus qui non bonus interpres extendo numquam desum causa queror si beneficium ab deterior pars specto


Fac nos singulos, quid sumus ? Praeda animalium et victimae ac bellissimus et facillimus sanguis. Quoniam ceteris animalibus in tutelam sui satis virium est, quaecumque vaga nascebantur et actura vitam segregem, armata sunt, hominem imbecilla cutis cingit ; non unguium vis, non dentium terribilem ceteris fecit, nudum et infirmum societas munit. Duas deus res dedit, quae illum obnoxium validissimum facerent, rationem et societatem ; itaque, qui par esse nulli posset, si seduceretur, rerum potitur.

facio nos singuli quis sum praeda animal et victima atque bellus et facilis sanguis quoniam ceterus animal in tutela suus satis vis sum quicumque vago nasco et ago vita segrego armo sum homo imbecillus cutis cingo non unguis volo non dens terribilis ceterus facio nudus et infirmus societas munio duo deus res do qui ille obnoxius validus facio ratio et societas itaque qui par sum nullus possum si seduco res potio


Ingentia quorundam beneficia silentium aut loquendi tarditas imitata gravitatem et tristitiam corrupit, cum promitterent vultu negantium. Quanto melius adicere bona verba rebus bonis et praedicatione humana benignaque commendare, quae praestes !

ingens quidam beneficium silentium aut loquor tarditas imito gravitas et tristitia conrumpo cum promitto vultus nego quantus bonus adicio bonus verbum res bonus et praedicatio humanus benignus commendaris qui praesto


Numquid iam ulla repudio erubescit, postquam illustres quaedam ac nobiles feminae non consulum numero sed maritorum annos suos computant et exeunt matrimonii causa, nubunt repudii ? Tamdiu istuc timebatur, quamdiu rarum erat; quia nulla sine divortio acta sunt, quod saepe audiebant, facere didicerunt.

numquid iam ullus repudio erubesco postquam illustris quidam atque nobilis femina non consul numerus sed maritus annus suus computo et exeo matrimonium causa nubo repudium tamdiu iste timeo quamdiu raris sum quia nullus sine divortium ago sum qui saepe audio facio disco


Ad hanc honestissimam contentionem beneficiis beneficia vincendi sic nos adhortatur Chrysippus, ut dicat verendum esse, ne, quia Charites Iovis filiae sunt, parum se grate gerere sacrilegium sit et tam bellis puellis fiat iniuria !

ad hic honestus contentio beneficium beneficium vinco sic nos adhortor chrysippus ut dico vereor sum ne quia charites iuppiter filia sum parum sui gratus gero sacrilegium sum et tam bellum puella fio iniuria


Nec, quam necessarium fuerit, aestimo, sine quo victurus non fui, sed quam ingratum, quod non habuissem, nisi emissem, in quo invehendo mercator non cogitavit, quantum auxilii adlaturus esset mihi, sed quantum lucri sibi. Quod emi, non debeo.

neque quam necessarius sum aestimo sine quo vinco non sum sed quam ingratus qui non habeo nisi emo in quo inveho mercator non cogito quantus auxilium affero sum ego sed quantus lucrum sui qui emo non debeo


Male de te existimas, si inutilis es nisi adflicto, si rebus bonis supervacuus es. Quemadmodum te et in dubiis et in adversis et in laetis sapienter geris, ut dubia prudenter tractes, adversa fortiter, laeta moderate, ita in omnia utilem te exhibere amico potes. Adversa eius nec deserueris nec optaveris ; multa nihilo minus, ut non optes, in tanta varietate, quae tibi materiam exercendae fidei praebeant, incident.

mal de tu existimo si inutilis sum nisi affligo si res bonus supervacuus sum quemadmodum tu et in dubius et in adverro et in laetus sapienter gero ut dubius prudens tracto adverso fortis laetus modero ita in omnis utilis tu exhibeo amicus possum adverso is neque desero neque opto multus nihilum paruus ut non opto in tantus varietas qui tu materia exerceo fides praebeo incido


Vultus hilari sunt, quales solent esse, qui dant vel accipiunt beneficia ; iuvenes, quia non debet beneficiorum memoria senescere; virgines, quia incorrupta sunt et sincera et omnibus sancta ; in quibus nihil esse adligati decet nec adstricti ; solutis itaque tunicis utuntur ; perlucidis autem, quia beneficia conspici volunt.

vultus hilaris sum qualis soleo sum qui do vel accipio beneficium juvenis quia non debeo beneficus memoria senesco virgo quia incorruptus sum et sincerus et omnis sancio in qui nihil sum adligo decet neque adstringo soluo itaque tunica uto perlucidis autem quia beneficium conspicio volo


Adice nunc, quod non externa cogunt deos, sed sua illis in lege aeterna voluntas est. Statuerunt, quae non mutarent ; itaque non possunt videri facturi aliquid, quamvis nolint, quia, quidquid desinere non possunt, perseverare voluerunt, nec umquam primi consilii deos paenitet.

adicio nunc qui non externus cogo deus sed suus ille in lex aeternus voluntas sum statuo qui non muto itaque non possum video facio aliquis quivis nolo quia quisquis desino non possum perseveraris volo neque umquam primus consilium deus paeniteo


Sed necessaria optimis praetulerunt et cogere fidem quam expectare malunt. Adhibentur ab utraque parte testes. Ille per tabulas plurium nomina interpositis parariis facit ; ille non est interrogatione contentus, nisi reum manu sua tenuit.

sed necessarius bonus praefero et cogo fides quam expecto malo adhibeo ab uter pars testis ille per tabula multus nomen interpono pararius facio ille non sum interrogatio contineo nisi reus manus suus teneo


Ad cenam, quia promisi, ibo, etiam si frigus erit; non quidem, si nives cadent. Surgam ad sponsalia, quia promisi, quamvis non concoxerim ; sed non, si febricitavero. Sponsum descendam, quia promisi; sed non, si spondere me in incertum iubebis, si fisco obligabis. Subest, inquam, tacita exceptio : "Si potero, si debebo, si haec ita erunt."

ad cena quia promitto eo etiam si frigus sum non quidem si nix cado surgo ad sponsale quia promitto quivis non concoquo sed non si febricito sponsum descendo quia promitto sed non si spondeo ego in incertus jubeo si fiscus obligo subis inquam taceo exceptio si possum si debeo si hic ita sum


Huic homini malo, quem invenire in quolibet foro possum, quem singuli timent, reddam beneficium, quod accepi. Non oportet mihi nequitiam eius prodesse ; quod meum non est, redeat ad dominum. Bonus sit an malus, quid differt ? Diligenter istud excuterem, si non redderem, sed darem.

hic homo malus qui invenio in quilibet forum possum qui singuli timeo reddo beneficium qui accipio non oportet ego nequitia is prosum qui meus non sum redeo ad dominus bonus sum an malus quis differo diligenter iste excutio si non reddo sed do


Ti. Caesar inter initia dicenti cuidam: " Meministi—" antequam plures notas familiaritatis veteris proferret : " Non memini," inquit, " quid fuerim." Ab hoc quidni non esset repetendum beneficium ? Optanda erat oblivio ; aversabatur omnium amicorum et aequalium notitiam et illam solam praesentem fortunam suam adspici, illam solam cogitari ac narrari volebat. Inquisitorem habebat veterem amicum !

tiberius caesar inter initium dico quidam memini antequam multus nosco familiaritas veto profero non memini inquam quis sum ab hic quis non sum repeto beneficium opto sum oblivio aversor omnis amicus et aequalis notitia et ille solus praesens fortuna suus adspecio ille solus cogito atque narraris volo inquisitor habeo vetus amicus


Ad summam puta, cum captus esses, me pecuniam mutuatum rebus meis in securitatem creditoris oppositis navigasse hieme tam saeva per infesta latrociniis litora, emensum, quidquid periculorum adferre potest etiam pacatum mare ; peragratis omnibus solitudinibus, cum, quos nemo non fugiebat, ego quaererem, tandem ad piratas perveni ; iam te alius redemerat : negabis me gratiam rettulisse ? Etiamne, si in illa navigatione pecuniam, quam saluti tuae contraxeram, naufragus perdidi, etiamne, si in vincula, quae detrahere tibi volui, ipse incidi, negabis me rettulisse gratiam ?

ad summa puto cum capio sum ego pecunia mutuo res meus in securitas creditor oppono navigo hiems tam saevus per infestus latrocinium litus emetior quisquis periculum affero possum etiam pacatum mare peragro omnis solitudo cum qui nemo non fugio ego quaero tandem ad pirata pervenio iam tu alius redemo nego ego gratia refero etiam si in ille navigatio pecunia quam salus tuus contraho naufragus perdo etiam si in vinculum qui detraho tu volo ipse incido nego ego refero gratia


Ut in orbe ac pila nihil imum est, nihil summum, nihil extremum, nihil primum, quia motu ordo mutatur et quae sequebantur praecedunt et quae occidebant oriuntur, omnia, quomodocumque ierunt, in idem revertuntur, ita in homine existima fieri ; cum illum in multa mutaveris, unus est. Cecidit se : iniuriarum cum quo agat, non habet ; adligavit et clusit : de vi non tenetur ; beneficium sibi dedit : danti protinus reddidit.

ut in orbis atque pilum nihil imus sum nihil superus nihil exter nihil primus quia motus ordo muto et qui sequor praecedo et qui occaedes orior omnis quomodocumque eo in idem revorto ita in homo existimo fio cum ille in multus muto unus sum cado sui iniuriaris cum quo ago non habeo adligo et claudo de vis non teneo beneficium sui do do protinus reddo


Placido animo, mansueto, magno. Numquam te tam inhumanus et immemor et ingratus offendat, ut non tamen dedisse delectet ; numquam in has voces iniuria impellat : " Vellem, non fecissem." Beneficii tui tibi etiam infelicitas placeat ; semper illum paenitebit, si te ne nunc quidem paenitet. Non est, quod indigneris, tamquam aliquid novi acciderit; magis mirari deberes, si non accidisset.

placidus animus mansueto magnus numquam tu tam inhumanus et immemor et ingratus offendo ut non tamen do delecto numquam in hic voco iniuria impello volo non facio beneficium tuus tu etiam infelicito placeo semper ille paeniteo si tu ne nunc quidem paeniteo non sum qui indignor tamquam aliquis nosco accido magis miror debeo si non accido


demus, etiam si multa in irritum data sunt ; demus nihilo minus aliis, demus ipsis, apud quos facta iactura est. Neminem ad excitandas domos ruina deterruit, et, eum penates ignis absumpsit, fundamenta tepente adhuc area ponimus et urbes haustas saepius eidem solo credimus ; adeo ad bonas spes pertinax animus est. Terra marique humana opera cessarent, nisi male temptata retemptare libuisset.

do etiam si multus in irritus do sum do nihilum paruus alius do ipse apud qui facio iactura sum nemo ad excito domus ruina deterreo et is penates ignis absumo fundamentum tepeo adhuc area pono et urbs haurio saepis idem solum credo adeo ad bonus spes pertinax animus sum terra mare humanus opus cesso nisi malus tento retemptaris libet


Adeo quidem ista res fugare nos et pigriores ad rem pulcherrimam facere non debet, ut, si spes mihi praecidatur gratum hominem reperiendi, malim non recipere beneficia quam non dare, quia, qui non dat, vitium ingrati antecedit. Dicam, quod sentio. Qui beneficium non reddit, magis peccat ; qui non dat, citius.

adeo quidem iste res fugaris nos et piger ad res pulcher facio non debeo ut si spes ego praecido gratus homo reperio malo non recipio beneficium quam non do quia qui non do vitium ingratus antecedo dico qui sentio qui beneficium non reddo magis pecco qui non do cieo


Unde isti norunt illum quondam gloriae sequentis fugacissimum, eo voltu ad pericula euntem, quo alii e periculo redeunt, numquam bonum suum a publico distinguentem ? ' Ubi,' inquis, ' iste aut quis est ? ' Unde vos scitis ? Apud me istae expensorum acceptorumque rationes dispunguntur, ego, quid cui debeam, scio. Aliis post longam diem repono, aliis in antecessum ae prout occasio et rei publicae meae facultas tulit." Ingrato ergo aliquando quaedam, sed non propter ipsum dabo.

unde iste nosco ille quondam gloria sequor fugax is vultus ad periculum eo quo alius e periculum redeo numquam bonus suus ab publicus distinguo ubius inquam iste aut quis sum unde tu scio apud ego iste expensor accipio ratio dispungo ego quis qui debeo scio alius post longus dies repono alius in antecedo ae prout occasio et res publicus meus facultas fero ingratus ergo aliquando quidam sed non propter ipse do


Plura aliquis accepit, maiora, frequentiora ; non tamen victus est. Beneficia fortasse beneficiis victa sunt, si inter se data et accepta computes ; si dantem et accipientem comparaveris, quorum animi et per se aestimandi sunt, penes neutrum erit palma. Solet enim fieri, ut, etiam cum alter multis vulneribus confossus est, alter leviter quidem saucius pares exisse dicantur, quamvis alter videatur inferior.

multus aliquis accipio magnus frequens non tamen vinco sum beneficium fortasse beneficium vinco sum si inter sui do et accipio computo si do et accipio comparaveris qui animus et per sui aestimo sum penis neuter sum palmo soleo enim fio ut etiam cum alter multus vulnus confodio sum alter levis quidem saucius par exeo dico quivis alter video inferus


" In omni quaestione propositum sit nobis bonum publicum ; praecludendae sunt excusationes ingratis, ad quas refugere non possint et sub quibus infitiationem suam tegere. " Omnia feci." Fac etiamnunc. Quid ?

in omnis quaestio propono sum nos bonus publicus praecludo sum excusatio ingratus ad qui refugio non possum et sub qui infitiatio suus tego omnis facio facio etiamnum quis


Si quis mihi beneficium dedit, quod multorum beneficiis adiuvandum esset, ego autem illi beneficium dedi id, quod nullius egeret adiutorio, maius dedi quam accepi. Pater filio vitam dedit perituram, nisi multa accessissent, quae illam tuerentur ; filius patri si dedit vitam, dedit eam, quae nullius desideraret auxilium in hoc, ut permaneret ; ergo maius beneficium accepit a filio pater, qui vitam accepit, quam ipse illi dedit.

si quis ego beneficium do qui multus beneficium adjuvo sum ego autem ille beneficium do is qui nullus egeo adjutorium magnus do quam accipio pater filius vita do pereo nisi multus accedo qui ille tueor filius pater si do vita do is qui nullus desidero auxilium in hic ut permaneo ergo magnus beneficium accipio ab filius pater qui vita accipio quam ipse ille do


Hic ex privato, hic ex publico, hic ex profano, hic ex sacro rapit ; hic effringit, hic transilit ; hic non contentus angusto itinere ipsa, quibus arcetur, evertit et in lucrum ruina venit; hic sine caede populatur, hic spolia cruenta manu gestat ; nemo non fert aliquid ex altero. In hae aviditate generis humani o ne tu nimis fortunae communis oblitus es, qui quaeris inter rapientes referentem !

hic ex privo hic ex publicus hic ex profano hic ex sacro rapio hic effringo hic transilit hic non contineo angustus iter ipse qui arceo everto et in lucrum ruina venio hic sine caedes populo hic spolium cruento manus gesto nemo non fero aliquis ex alter in hic aviditas genus humanus o ne tu nimis fortuna communis obliuiscor sum qui quaero inter rapio refero


Uno modo istis persuadebimus, ne beneficia sua insolentia perdant, si ostenderimus non ideo videri maiora, quod tumultuosius data sunt ; ne ipsos quidem ob id cuiquam posse maiores videri; vanam esse superbiae magnitudinem et quae in odium etiam amanda perducat.

unus modo iste persuadeo ne beneficium suus insolentia perdo si ostendo non ideo video magnus qui tumultuosus do sum ne ipse quidem ob is quisquam possum magnus video vanus sum superbia magnitudo et qui in odium etiam amo perduco


At qui ingenia sanare et fidem in rebus humanis retinere, memoriam officiorum ingerere animis volunt, serio loquantur et magnis viribus agant ; nisi forte existimas levi ac fabuloso sermone et anilibus argumentis prohiberi posse rem perniciosissimam, beneficiorum novas tabulas.

at qui ingenium sano et fides in res humanus retineo memoria officium ingero animus volo serius loquor et magnus vis ago nisi fors existimo levis atque fabulosus sermo et anilis argumentum prohibeo possum res perniciosus beneficus novo tabula


Ne illud quidem existimo faciendum, ut referre gratiam etiam invitis his, quibus refertur, properemus et instemus recedentibus. Non est referre gratiam, quod volens acceperis, nolenti reddere. Quidam, cum aliquod illis missum est munusculum, subinde aliud intempestive remittunt et nihil se debere testantur ; reiciendi genus est protinus aliud in vicem mittere et munus munere expungere.

ne ille quidem existimo facio ut refero gratia etiam invitus hic qui refero propero et insto recedo non sum refero gratia qui volo accipio nolo reddo quidam cum aliqui ille mitto sum munusculis subinde alius intempestivus remitto et nihil sui debeo testo reicio genus sum protinus alius in vicis mitto et munus munus expungo


Tumidissimum animal ! Si illum accipere hoc non decet, nec te dare; habetur personarum ac dignitatium portio et, cum sit ubique virtus modus, aeque peccat, quod excedit, quam quod deficit. Liceat istud sane tibi et te in tantum fortuna sustulerit, ut congiaria tua urbes sint (quas quanto maioris animi fuit non capere quam spargere !) : est tamen aliquis minor, quam in sinu eius condenda sit civitas !

tumidus animal si ille accipio hic non decet neque tu do habeo personaris atque dignitas portio et cum sum ubique virtus modus aequus pecco qui excedo quam qui deficio licet iste sanus tu et tu in tantus fortuna tollo ut congiarius tuus urbs sum qui quantus magnus animus sum non capio quam spargo sum tamen aliquis paruus quam in sinus is condo sum civitas


Subsecuntur utilia, quorum varia et lata materia est ; hic erit pecunia non superfluens sed ad sanum modum habendi parata ; hic erit honor et processus ad altiora tendentium ; nec enim utilius quicquam est quam sibi utilem fieri. Iam cetera ex abundanti veniunt delicatos factura. In his sequemur, ut opportunitate grata sint, ut non vulgaria, quaeque aut pauci habuerint aut pauci intra hanc aetatem aut hoc modo, quae, etiam si natura pretiosa non sunt, tempore aut loco fiant.

subsecuntur utilis qui vario et fero materia sum hic sum pecunia non superfluo sed ad sanus modus habeo paro hic sum honor et procedo ad alo tendo neque enim utilis quisquam sum quam sui utilis fio iam ceterus ex abundo venio delicatus facio in hic sequor ut opportunitas gratus sum ut non vulgaris quisque aut paucus habeo aut paucus intra hic aetas aut hic modo qui etiam si natura pretiosus non sum tempus aut locus fio


Cum bellum Graeciae indiceret Xerxes, animum tumentem oblitumque, quam caducis confideret, nemo non impulit. Alius aiebat non laturos nuntium belli et ad primam adventus famam terga versuros ;

cos bellum graecia indico xerxes animus tumeo obliviscor quam caducus confido nemo non impello alius aio non fero nuntius bellum et ad primus advenio fama tergum verro


ingentis spiritus res est, cum Orientem Occidentemque lustraveris animo, quo etiam remota et solitudinibus interclusa penetrantur, cum tot animalia, tantam copiam rerum, quas natura beatissime fundit, adspexeris, emittere hanc dei vocem : " Haec omnia mea sunt ! " Sic fit, ut nihil cupiat, quia nihil est extra omnia.

ingens spiritus res sum cum oriens occaedes lustro animus quo etiam remoueo et solitudo intercludo penetro cum tot animal tantus copia res qui natura beatus fundo adspecio emitto hic deus voco hic omnis meus sum sic fio ut nihil cupio quia nihil sum extra omnis


Si accusatorem submitteres, quem deinde removeres, si aliqua illum lite implicares, quam subinde discuteres, nemo de tuo scelere dubitaret. Quid interest, utrum istuc fraude temptetur an voto, nisi quod potentiores illi adversarios quaeris ? Non est, quod dicas : " Quam enim illi iniuriam facio ?

si accusator summitto qui deinde removeo si aliqui ille lis implicaris quam subinde discutio nemo de tuus scelus dubito quis intersum utrum iste fraus tento an veto nisi qui potens ille adversarius quaero non sum qui dico quam enim ille iniuria facio


O turpem humani generis fraudis ac nequitiae publicae confessionem ! Anulis nostris plus quam animis creditur. In quid isti ornati viri adhibiti sunt ? In quid imprimunt signa ? Nempe ne ille neget accepisse se, quod accepit ! Hos incorruptos viros et vindices veritatis existimas ? At his ipsis non aliter statim pecuniae committentur. Ita non honestius erat a quibusdam fidem falli, quam ab omnibus perfidiam timeri ?

o turpis humanus genus fraus atque nequitia publicus confessio anulus noster multus quam animus credo in quis iste orno vir adhibeo sum in quis imprimunt signum nempe ne ille nego accipio sui qui accipio hic incorruptus vir et vindico veritas existimo at hic ipse non aliter statim pecunia committo ita non honestus sum ab quidam fides fallo quam ab omnis perfidia timeo


Ergo nihil potest ad malos pervenire, quod prosit, immo nihil, quod non noceat. Quaecumque enim illis contigerunt, in naturam suam vertunt et extra speciosa profuturaque, si meliori darentur, illis pestifera sunt. Ideo nec beneficium dare possunt, quoniam nemo potest, quod non habet, dare ; hic bene faciendi voluntate caret.

ergo nihil possum ad malus pervenio qui prosum immo nihil qui non noceo quicumque enim ille contingo in natura suus verto et extra speciosus possum si bonus do ille pestifer sum ideo neque beneficium do possum quoniam nemo possum qui non habeo do hic bene facio voluntas careo


Si voluissem lenocinari mihi, debuit paulatim opus crescere et ea pars in finem reservari, quam quilibet etiam satiatus appeteret. Sed quidquid maxime necessarium erat, in primum congessi; nunc, si quid effugit, recolligo. Nec mehercules, si me interroges, nimis ad rem existimo pertinere, ubi dicta sunt, quae Tegunt mores, prosequi cetera non in remedium animi, sed in exercitationem ingenii inventa.

si volo lenocinaris ego debeo paulatim opus cresco et is pars in finis reservaris quam qui etiam satio appeto sed quisquis magnus necessarius sum in primus congero nunc si quis effugio recolligo neque hercules si ego interrogo nimis ad res existimo pertineo ubi dictum sum qui tego mos prosequor ceterus non in remedium animus sed in exercitatio ingenium invenio


Flumina haec amoenissimis flexibus campos cingentia, illa praebitura commercio viam vasto et navigabili cursu vadentia, ex quibus quaedam aestatis diebus mirabile incrementum trahunt, ut arida et ferventi subiecta caelo loca subita vis aestivi torrentis irriget ? Quid mercatorum torrentium venae ? Quid in ipsis litoribus aquarum calentium exundatio ? Te, Lari maxime, teque, fluctibus et fremitu adsurgens, Benace, marino ?

flumen hic amoenus flexus campus cingo ille praebeo commercium via vasto et navigabilis cursus vado ex qui quidam aestas dies mirabilis incrementum traho ut aridus et ferveo subiectum caelum locum subeo volo aestivus torreo irrigo quis mercator torreo vena quis in ipse litus aqua caleo exundatio tu laris magnus tu fluctus et fremo assurgo benacus marinus


Quid superbia in tantam vanitatem attollimur, ut beneficia a servis indignemur accipere et sortem eorum spectemus obliti meritorum ? Servum tu quemquam vocas, libidinis et gulae servus et adulterae, immo adulterarum commune mancipium ?

quis superbia in tantus vanitas attollimur ut beneficium ab servio indignor accipio et sors is specto obliuiscor meritor servus tu quisquam voco libido et gula servus et adultera immo adulteraris communis mancipium


Maxima beneficia probationem non habent, saepe intra tacitam duorum conscientiam latent ; an hoc inducimus, ut non demus beneficia sine teste ?

maximus beneficium probatio non habeo saepe intra taceo duo conscientia lateo an hic induco ut non do beneficium sine testis


principia sua semper sequens magnitudo obruet. Non potuissem quicquam consequi, nisi parentum beneficium antecessisset ; sed non ideo, quidquid consecutus sum, minus est eo, sine quo consecutus non essem.

principia suus semper sequor magnitudo obruo non possum quisquam consequor nisi parens beneficium antecedo sed non ideo quisquis consequor sum paruus sum is sine quo consequor non sum