Ad rem pertinet quaerere hoc loco, quid sit misericordia; plerique enim ut virtutem eam laudant et bonum hominem vocant misericordem. Et haec vitium animi est. Utraque circa severitatem circaque clementiam posita sunt, quae vitare debemus ; per speciem enim severitatis in crudelitatem incidimus, per speciem clementiae in misericordiam. In hoc leviore periculo erratur, sed par error est a vero recedendum.

ad res pertineo quaero hic locus quis sum misericordia plerusque enim ut virtus is laudo et bonus homo voco misericordem et hic vitium animus sum uter circa severitas circo clementia pono sum qui vitaris debeo per species enim severitas in crudelitas incido per species clementia in misericordia in hic levis periculum erro sed par error sum ab verus recedo


Misericordia est aegritudo animi ob alienarum miseriarum speciem aut tristitia ex alienis malis contracta, quae accidere immerentibus credit ; aegritudo autem in sapientem virum non cadit ; serena eius mens est, nec quicquam incidere potest, quod illam obducat. Nihilque aeque hominem quam magnus animus decet; non potest autem magnus esse idem ac maestus. Maeror contundit mentes, abicit, contrahit ;

misericordia sum aegritudo animus ob alienaris miseriaris species aut tristitia ex alienus malus contraho qui accido immerens credo aegritudo autem in sapio vir non cado serenus is mens sum neque quisquam incido possum qui ille obduco nihil aequus homo quam magnus animus decet non possum autem magnus sum idem atque maestus maeror contundo mens abicio contraho


Nullum animal morosius est, nullum maiore arte tractandum quam homo, nulli magis parcendum. Quid enim est stultius quam in iumentis quidem et canibus erubescere iras exercere, pessima autem condicione sub homine hominem esse ? Morbis medemur nec irascimur ; atqui et hic morbus est animi; mollem medicinam desiderat ipsumque medentem minime infestum aegro.

nullus animal morosus sum nullus magnus ars tracto quam homo nullus magis parco quis enim sum stultus quam in jumentum quidem et canis erubesco ira exerceo malus autem condicio sub homo homo sum morbus medeor neque irasco atqui et hic morbus sum animus mollis medicina desidero ipse medeor paruus infestus aeger


Sed ne nunc quidem illi cursus tutus est; tantum enim necesse est timeat, quantum timeri voluit, et manus omnium observet et eo quoque tempore, quo non captatur, peti se iudicet nullumque momentum immune a metu habeat. Hanc aliquis agere vitam sustinet, cum liceat innoxium aliis, ob hoc securum, salutare potentiae ius laetis omnibus tractare ? Errat enim, si quis existimat tutum esse ibi regem, ubi nihil a rege tutum est ; securitas securitate mutua paciscenda est.

sed ne nunc quidem ille curro tueor sum tantus enim necesse sum timeo quantus timeo volo et manus omnis observo et is quoque tempus quo non capto peto sui iudico nullus momentum immunis ab metus habeo hic aliquis ago vita sustineo cum licet innoxius alius ob hic securus salutaris potentia ius laetus omnis tractaris erro enim si quis existimo tueor sum ibi rex ubi nihil ab rex tueor sum securitas securitas mutuus pacisco sum


in cuius animo nihil hostile, nihil efferum est, qui potentiam suam placide ac salutariter exercet approbare imperia sua civibus cupiens, felix abunde sibi visus, si fortunam suam publicarit, sermone adfabilis, aditu accessuque facilis, vultu, qui maxime populos demeretur, amabilis, aequis desideriis propensus, etiam iniquis non acerbus, a tota civitate amatur, defenditur, colitur.

in qui animus nihil hostilis nihil efferus sum qui potentia suus placidus atque salutaris exerceo approbaris imperium suus civis cupio felix abunde sui video si fortuna suus publico sermo adfabilis aditus accedo facilis vultus qui magnus populus demo amabilis aequus desiderium propendeo etiam iniquus non acerbus ab totus civitas amo defendo colo


Praeterea videbis ea saepe committi, quae saepe vindicantur. Pater tuus plures intra quinquennium culleo insuit, quam omnibus saeculis insutos accepimus. Multo minus audebant liberi nefas ultimum admittere, quam diu sine lege crimen fuit. Summa enim prudentia altissimi viri et rerum naturae peritissimi maluerunt velut incredibile scelus et ultra audaciam positum praeterire quam, dum vindicant, ostendere posse fieri; itaque parricidae cum lege coeperunt, et illis facinus poena monstravit ; pessimo vero loco pietas fuit, postquam saepius culleos vidimus quam cruces.

praeterea video is saepe committo qui saepe vindico pater tuus multus intra quinquennium culleus insuo quam omnis saeculis insuo accipio multus paruus audeo liber nefas ulter admitto quam diu sine lex crimen sum summus enim prudentia alo vir et res natura pereo malo velut incredibilis scelus et ultra audacia pono praetereo quam dum vindico ostendo possum fio itaque parricida cum lex coepio et ille facinus poena monstro malus verus locus pietas sum postquam saepis culleus video quam crux


Dicta est aliquando a senatu sententia, ut servos a liberis cultus distingueret ; deinde apparuit, quantum periculum immineret, si servi nostri numerare nos coepissent. Idem scito metuendum esse, si nulli ignoscitur; cito apparebit, pars civitatis deterior quanto praegravem Non minus principi turpia sunt multa supplicia quam medico multa funera ; remissius imperanti melius paretur.

dicte sum aliquando ab senatus sententia ut servus ab liber cultus distinguo deinde appareo quantus periculum immineo si servio noster numeraris nos coepio idem scio metuo sum si nullus ignosco cito appareo pars civitas deterior quantus praegravo non paruus princeps turpis sum multus supplicium quam medico multus funero remitto impero bonus paro


Sic feras linea et pinnae clusas contineant ; easdem a tergo eques telis incessat, temptabunt fugam per ipsa, quae fugerant, proculcabuntque formidinem. Acer- rima virtus est, quam ultima necessitas extundit. Relinquat oportet securi aliquid metus multoque plus spei quam periculorum ostentet ; alioqui, ubi quiescenti paria metuuntur, incurrere in pericula iuvat et aliena anima abuti.

sic ferus lineus et pinnae clusas contineo idem ab tergum eques telum incesso tempto fuga per ipse qui fugio proculco formido acer rima virtus sum quam ulter necessitas extundo relinquo oportet securus aliquis metus multus multus spes quam periculum ostento alioqui ubi quiesco par metuo incurro in periculum juvo et alienus anima abutor


Ego vero clementiam non voco lassam crudelitatem ; haec est. Caesar, clementia vera, quam tu praestas, quae non saevitiae paenitentia coepit, nullam habere maculam, num- quam civilem sanguinem fudisse; haec est in maxima potestate verissima animi temperantia et humani generis comprendens ut sui amor non cupiditate aliqua, non temeritate ingenii, non priorum principum exemplis corruptum, quantum sibi in cives suos liceat, experiendo temptare, sed hebetare aciem imperii sui.

ego verus clementia non voco lassus crudelitas hic sum caesar clemens verus quam tu praesto qui non saevitia paenitentia coepio nullus habeo macula num quam civilis sanguis fundo hic sum in maximus potestas verus animus tempero et humanus genus comprehendo ut suus amor non cupiditas aliqui non temeritas ingenium non prior princeps exemplum corrumpo quantus sui in civis suus licet experior tento sed hebetaris acies imperium suus


Illa finitio contradictiones inveniet, quamvis maxime ad verum accedat, si dixerimus clementiam esse moderationem aliquid ex merita ac debita poena remittentem : reclamabitur nullam virtutem cuiquam minus debito facere. Atqui hoc omnes intellegunt clementiam esse, quae se flectit citra id, quod merito constitui posset.

ille finitio contradictio invenio quivis magnus ad verus accedo si dico clementia sum moderatio aliquis ex mereo atque debeo poena remitto reclamo nullus virtus quisquam paruus debeo facio atqui hic omnis intellego clementia sum qui sui flecto citer is qui mereo constituo possum


Clementia ergo non tantum honestiores sed tutiores praestat ornamentumque imperiorum est simul et certissima salus. Quid enim est, cur reges consenuerint liberisque ac nepotibus tradiderint regna, tyrannorum exsecrabilis ac brevis potestas sit ? Quid interest inter tyrannum ac regem (species enim ipsa fortunae ac licentia par est), nisi quod tyranni in voluptatem saeviunt, reges non nisi ex causa ac necessitate ?

clemens ergo non tantus honestus sed tueor praesto ornamentum imperium sum simul et certus salus quis enim sum cur rex consenesco libo atque nepos trado regnum tyrannus exsecrabilis atque brevis potestas sum quis intersum inter tyrannus atque rex species enim ipse fortuna atque licentia par sum nisi qui tyrannus in voluptas saevio rex non nisi ex causa atque necessitas


Clementia, in quamcumque domum pervenerit, eam felicem tranquillamque praestabit, sed in regia, quo rarior, eo mirabilior. Quid enim est memorabilis quam eum, cuius irae nihil obstat, cuius graviori sententiae ipsi, qui pereunt, adsentiuntur, quem nemo interpellaturus est, immo, si vehementius excanduit, ne deprecaturus est quidem, ipsum sibi manum inicere et potestate sua in melius placidiusque uti hoc ipsum cogitantem : " Occidere contra legem nemo non potest, servare nemo praeter me" ?

clemens in quicumque domus pervenio is felix tranquillus praesto sed in regius quo rarus is mirabilis quis enim sum memorabilis quam is qui ira nihil obsto qui gravis sententia ipse qui pereo adsentio qui nemo interpello sum immo si vehemens excandesco ne deprecor sum quidem ipse sui manus inicio et potestas suus in bonus placidus uti hic ipse cogito occaedes contra lex nemo non possum servaris nemo praeter ego


Servare proprium est excellentis fortunae, quae numquam magis suspici debet, quam cum illi contigit idem posse quod dis, quorum beneficio in lucem edimur tam boni quam mali. Deorum itaque sibi animum adserens princeps alios ex civibus suis, quia utiles bonique sunt, libens videat, alios in numerum relinquat ; quosdam esse gaudeat, quosdam patiatur.

servaris proprius sum excello fortuna qui numquam magis suspicio debeo quam cum ille contingo idem possum qui deus qui beneficium in lux edo tam bonus quam malus deus itaque sui animus assero princeps alius ex civis suus quia utilis bonus sum libet video alius in numerus relinquo quidam sum gaudeo quidam patior