tum praeterea non caesariem pascere neque pallio aut clava velut sophisticis insignibus gloriari aut affectare de vestium discretione superbiam, nitore pompam, squalore iactantiam neque te satis hoc aemulari, quod per gymnasia pingantur Areopagitica vel prytanea curva cervice Speusippus Aratus panda, Zenon fronte contracta Epicurus cute distenta, Diogenes barba comante Socrates coma cadente, Aristoteles brachio exerto Xenocrates crure collecto, Heraclitus fletu oculis clausis Democritus risu labris apertis, Chrysippus digitis propter numerorum indicia constrictis, Euclides propter mensurarum spatia laxatis, Cleanthes propter utrumque corrosis.

tum praeterea non caesaries pasco neque pallium aut clavo velut sophisticis insignis glorior aut affecto de vestis discretio superbia nitor pompa squalor jactantia neque tu satis hic aemularis qui per gymnasium pingo areopagitica vel prytanea curvo cervix speusippus aratus pando zeno frons contraho epicurus cutis distendo diogenes barba comante socrates coma cado aristotelis bracchium exerto xenocrates crus colligo heraclitus fleo oculus claudo democritus rideo labrum apertus chrysippus digitus propter numerus indicium constringo euclides propter mensuraris spatior laxo cleanthes propter uterque corrodo


Ibis et tu in paginas nostras, amicitiae columen, Fortunalis, Hibericarum decus inlustre regionum; neque enim tibi familiaritas tam parva cum litteris, ut per has ipsas de te aliquid post te superesse non deceat. vivet ilicet, vivet in posterum nominis tui gloria.

eo et tu in pagina noster amicitia columen fortunal hibericaris decus illustris regio neque enim tu familiaritas tam parvus cum littera ut per hic ipse de tu aliquis post tu supersum non decet vivo ilicet vivo in posterus nomen tuus gloria


sed deus mihi, fili amantissime, pro te paventi validissimum scrupulum excussit, quia pristinas incipis vires recuperare. diceris enim iam velle consurgere, quodque plus opto, iam posse. me certe taliter consulis et sollicitudine prope praecoqua quaestiunculis litterarum iam quasi ex asse vegetus exerces, audire plus ambiens etsi adhuc aeger Socratem de moribus quam Hippocratem de corporibus disputantem; dignus omnino, quem plausibilibus Roma foveret ulnis quoque recitante crepitantis Athenaei subsellia cuneata quaterentur.

sed deus ego filis amo pro tu paveo validus scrupulis excutio quia pristinus incipio vireo recuperaris dico enim iam volo consurgo quisque multus opto iam possum ego certus talis consul et sollicitudo prope praecoquus quaestiunculis litteraris iam quasi ex assis vegetus exerceo audio multus ambeo etsi adhuc aeger socrates de mos quam hippocrates de corpus disputo dignus omnino qui plausibilis roma foveo ulna quoque recito crepito athenaei subsellium cuneata quatio


velis nolis, quisque contempti mediatoris consequitur regnum, sequitur exemplum. quantumlibet nobis anxietatum pateras vitae praesentis propinet afflictio, parva toleramus, si recordamur, quid biberit ad patibulum qui invitat ad caelum. memor nostri esse dignare, domine papa.

velis nolo quisque contemno mediator consequor regnum sequor exemplum quantumlibet nos anxietas patera vita praesum propino afflictio parvus tolero si recordor quis bibo ad patibulis qui invito ad caelum memor noster sum dignaris dominus papa


neque dixerim sapienti viro rem domesticam non esse curandam, sed eo temperamento, quo non solum quid habere sed quid debeat esse consideret. nam, si ceteris nobilium studiorum artibus repudiatis sola te propagandae rei familiaris urtica sollicitat, licet tu deductum nomen a trabeis atque eboratas curules et gestatorias bratteatas et fastos recolas purpurissatos, is profecto inveniere, quem debeat sic industrium quod latentem non tam honorare censor quam censitor onerare. vale.

neque dico sapio vir res domesticus non sum curo sed is temperamentum quo non solus quis habeo sed quis debeo sum consido nam si ceterus nobilis studium ars repudio solus tu propago res familiaris urtica sollicito licet tu deduco nomen ab trabea atque eboratas curulis et gestatorias bratteatas et fasti recolas purpurissatos is profecto inveniere qui debeo sic industrius qui lateo non tam honoraris censor quam censitor onero val


nam cum mihi rigor censurae tuae in litteris aeque ut in moribus sit ambifariam contremescendus, fateor tamen in voluminis ipsius operisque reseratu illam mihi fuisse plus oneri quam praetenditis caritatem. nec citra iustum ista conicio, quandoquidem mortalium mentibus vis haec naturalitus inest, ut, si quid perperam fiat, minus indulgeant plus amici.

nam cum ego rigor censeo tuus in littera aequus ut in mos sum ambifariam contremescendus fateor tamen in volumen ipse operio reseratu ille ego sum multus onus quam praetenditis caritas neque citer iustus iste conicio quandoquidem mortalis mens volo hic naturalitus insum ut si quis perperam fio paruus indulgeo multus amicus


artifex igitur his animi litterarumque dotibus praeditus mulierem pulchram sed illam deuteronomio astipulante nubentem, domine papa, tibi iugasti; quam tu adhuc iuvenis inter hostiles conspicatus catervas, atque illic in acie contrariae partis adamatam, nil per obstantes repulsus proeliatores, desiderii brachio vincente rapuisti, philosophiam scilicet, quae violenter e numero sacrilegarum artium exempta raso capillo superfluae religionis ac supercilio scientiae saecularis amputatisque pervetustarum vestium rugis, id est tristis dialecticae flexibus falsa morum et illicita velantibus, mystico amplexu iam defaecata tecum membra coniunxit.

artifex igitur hic animus littera dos praeditus mulier pulcher sed ille deuteronomium astipulante nubo dominus papa tu iugasti quam tu adhuc juvenis inter hostilis conspicor caterva atque illic in acies contrarius pars adamo nihil per obsto repello proeliator desiderium bracchium vinco rapio philosophia scilicet qui violens e numerus sacrilegaris ars eximo rado capillus superfluae religio atque supercilium scientia saecularis amputo pervetustaris vestis rugio is sum tristis dialectica flexus fallo mos et illicitus velo mysticus amplexus iam defaeco tu membrum conjungo


Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur.

albiso antistes proculusque levites ideo nos mos magister pronuntio quia vester mereo sum discipulis littera defero qui ego sacrosanctus dono afficio qui tamen littera multus nos honor multus onus impono unde et ipsaris sic benedictio laeto qui iniunctio confundo quippe qui ex assis turbo vel ex pars non pareo jubeo enim tam diverto quam nimius explico decerno opus qui ab extremitas meus tam difficilis conpleo quam impudens incipio


Umquamne nos dei nutu, domine maior, una videbit ille ager tuus Octavianus, nec tuus tantum quantum amicorum? qui civitati fluvio mari proximus hospites epulis, te pascit hospitibus, praeter haec oculis intuentum situ decorus, primore loco, quod domicilium parietibus attollitur ad concinentiam scilicet architectonicam fabre locatis; tum sacrario porticibus ac thermis conspicabilibus late coruscans; ad hoc agris aquisque, vinetis atque olivetis, vestibulo campo colle amoenissimus; iam super penum vel supellectilem copiosam thesauris bibliothecalibus large refertus, ubi ipse dum non minus stilo quam vomeri incumbis, difficile discernitur domini plusne sit cultum rus an ingenium.

umquam nos deus nutus dominus magnus unus video ille ager tuus octavianus neque tuus tantus quantus amicus qui civitas fluvius mare proximus hospes epulis tu pasco hospes praeter hic oculus intuentum sino decorus primoris locus qui domicilium paries attollo ad concinentiam scilicet architectonicam faber loco tum sacrarium porticus atque thermae conspicabilis latus corusco ad hic ager aqua vinetum atque olivetum vestibulum campus collis amoenus iam super penum vel supellectilis copiosus thesaurus bibliothecal largus refercio ubi ipse dum non paruus stilus quam vomeri incumbo difficilis discerno dominus multus sum cultus rus an ingenium


quod procul dubio consequebare, si pacis locique condicio permitteret, ut illic senatoriae iuventutis contubernio mixtus erudirere. cuius te gloriae pariter ac famae capacem de orationis tuae qualitate coniecto, in qua te decentissime nuper pronuntiantem quae quidem scripseras extemporaliter admirabantur benivoli, mirabantur superbi, morabantur periti. sed ne impudenter verecundiam tuam laudibus nimiis ultro premamus, praeconia tua iustius de te quam tibi scribimus. hoc potius, unde est causa sermonis, intromittamus.

qui procul dubius consequebaris si pax locus condicio permitto ut illic senatorius iuventus contubernium misceo erudirere qui tu gloria pariter atque fama capax de oratio tuus qualitas conicio in qui tu decet nuper pronuntio qui quidem scribo extemporaliter admiror benevolus miro superbus moror pereo sed ne impudens verecundia tuus laus nimius ultro premo praeconium tuus iustus de tu quam tu scribo hic potis unde sum causa sermo intromittamus


Servat consuetudinem suam tam facundia vestra quam pietas, atque ob hoc granditer, quod diserte scribitis, eloquium suspicimus, quod libenter, affectum. ceterum ad praesens petita venia prius impetrataque cautissimum reor ac saluberrimum per has maxume civitates, quae multum situ segreges agunt, dum sunt gentium motibus itinera suspecta, stilo frequentiori renuntiare dilataque tantisper mutui sedulitate sermonis curam potius assumere conticescendi. quod inter obstrictas affectu mediante personas asperrimum quamquam atque acerbissimum est, non tamen causis efficitur qualibuscumque, sed plurimis certis et necessariis quaeque diversis proficiscuntur ex originibus.

servo consuetudo suus tam facundia vester quam pietas atque ob hic grandis qui dissero scribo eloquium suspicio qui libet afficio ceterum ad praesens peto venia prior impetro caveo reor atque saluber per hic magnus civitas qui multus sino segrego ago dum sum gens motus iter suspicio stilus frequentiori renuntiaris differo tantisper mutuus sedulitas sermo cura potis assumo conticescendi qui inter obstringo afficio medio persono asper quamquam atque acerbus sum non tamen causa efficio qualibuscumque sed multus certus et necessarius quisque diverto proficisco ex origo


Cum primum Burdigalam veni, litteras mihi tabellarius tuus obtulit plenas nectaris florum margaritarum, quibus silentium meum culpas et aliquos versuum meorum versibus poscis, qui tibi solent per musicum palati concavum tinnientes voce variata quasi tibiis multiforatilibus effundi. sed hoc tu munificentia regia satis abutens iam securus post munera facis, quia forsitan satiricum illud de satirico non recordaris: Satur est cum dicit Horatius euhoe.

cos primus burdigalam venio littera ego tabellarius tuus offero plenus nectaris florus margaritaris qui silentium meus culpo et aliquis versus meus versus posco qui tu soleo per musica palatium concavus tinnientes vox vario quasi tibia multiforatilis effundo sed hic tu munificentia regius satis abutor iam securus post munus facio quia forsitan satiricum ille de satirico non recordaris satur sum cum dico horatius euhoe


Iamdiu nobis, papa venerabilis, etsi necdum vester vultus aspectus, tamen actus inspectus est. namque sanctorum laus diffusa meritorum stringi spatiis non est contenta finalibus. hinc est quod, quia bonae conscientiae modus non ponitur, nec bonae opinioni terminus invenitur.

iamdiu nos papa venerabilis etsi necdum vester vultus aspicio tamen ago inspicio sum namque sancio laus diffundo meritor stringo spatium non sum contineo final hinc sum qui quia bonus conscientia modus non pono neque bonus opinio terminus invenio


quae quidem ad praesens non ita loquor, quasi tu non utraque laudanda conficias aut, si adhuc durat in sermone laetitia, non custodiatur in actione censura, sed ut qui Christo favente clam sanctus es, iam palam religiosa venerandus iugo salubri colla pariter et corda subdare invigiletque caelestibus lingua praeconiis, anima sententiis, dextra donariis: praecipue tamen dextra donariis, quia quicquid ecclesiis spargis, tibi colligis; ad cuius exercitia virtutis illud vel principale te poterit accendere, quod inter opes quaslibet positi quae bona stultis falso vocantur, si quid agimus, nostrum, si quid habemus, alienum est. vale.

qui quidem ad praesens non ita loquor quasi tu non uter laudo confacio aut si adhuc duro in sermo laetitia non custodio in actio censeo sed ut qui christus faveo clam sancio sum iam palam religiosus veneror iugum salubris collum pariter et cor subdaris invigilo caelestis lingua praeconiis anima sententia dextera donarium praecipuus tamen dextera donarium quia quisquis ecclesia spargo tu colligo ad qui exercitium virtus ille vel principalis tu possum accendo qui inter ops qui pono qui bonus stultus fallo voco si quis ago nos si quis habeo alienus sum val


quae loquor falsa censete, nisi professioni meae competens adstipulator accesserit, satis in illo quondam coenobio Lirinensi spectabile caput, Luporum concellita Maximorumque et parsimoniae saltibus consequi affectans Memphiticos et Palaestinos archimandritas. is est episcopus Antiolius, cuius relatu, qui pater vobis, quique qualesque vos fratres, qua morum praerogativa pontificatu maximo ambo fungamini, sollicitus cognoscere studui, gaudens cognovisse me memini.

qui loquor fallo censeo nisi professio meus competo astipulator accedo satis in ille quondam coenobio lirinensi spectabilis caput lupus concellita magnus et parsimonia saltus consequor affecto memphiticos et palaestinos archimandritas is sum episcopus antiolius qui refero qui pater tu quisque qualis tu frater qui mos praerogativa pontificatus maximus ambo fungamini sollicitus cognosco studeo gaudeo cognosco ego memini


haec ab annis vestra iamdudum pedisequa primoribus, haec tuo lateri comes inseparabilis, sive in palaestris exerceris urbanis sive in abstrusis macerarere solitudinibus, haec Athenaei consors, haec monasterii, tecum mundanas abdicat, tecum supernas praedicat disciplinas. huic copulatum te matrimonio qui lacessiverit, sentiet ecclesiae Christi Platonis academiam militare teque nobilius philosophari; primum ineffabilem dei patris asserere cum sancti spiritus aeternitate sapientiam;

hic ab annus vester jamdudum pedisequus primoris hic tuus lateo comes inseparabilis sive in palaestra exerceris urbanus sive in abstrusis macerarere solitudo hic athenaei consors hic monasterii tu mundanus abdico tu supernus praedico disciplina hic copulo tu matrimonium qui lacessiverit sentio ecclesia christus plato academia militaris tu nobilis philosopharis primus ineffabilis deus pater assero cum sanctus spiritus aeternitas sapientia


praeterea, priusquam de continenti in patriam vela laxantes hostico mordaces anchoras vado vellant, mos est remeaturis decimum quemque captorum per aequales et cruciarias poenas plus ob hoc tristi quod superstitioso, ritu necare superque collectam turbam periturorum mortis iniquitatem sortis aequitate dispergere. talibus se ligant votis, victimis solvunt; et per huiusmodi non tam sacrificia purgati quam sacrilegia polluti religiosum putant caedis infaustae perpetratores de capite captivo magis exigere tormenta quam pretia.

praeterea priusquam de contineo in patria velo laxo hosticus mordax anchora vado vello mos sum remeaturis decimus quisque capio per aequal et cruciarias poena multus ob hic tristis qui superstitiosus ritus neco supo colligo turba pereo mors iniquitas sors aequitas dispergo talis sui ligo voveo victima solvo et per huiusmodi non tam sacrificium purgo quam sacrilegium polluo religiosus puto caedes infaustus perpetrator de caput captivus magis exigo tormentum quam pretium


debent igitur vel aequaevi vel posteri nostri universatim ferventibus votis alterum te ut Demosthenem, alterum ut Tullium nunc statuis, si liceat, consecrare, nunc imaginibus, qui te docente formati institutique iam sinu in medio sic gentis invictae, quod tamen alienae, natalium vetustorum signa retinebunt: nam iam remotis gradibus dignitatum, per quas solebat ultimo a quoque summus quisque discerni, solum erit posthac nobilitatis indicium litteras nosse.

debeo igitur vel aequaevi vel posterus noster universatim ferveo voveo alter tu ut demosthenes alter ut tullius nunc statuo si licet consecraris nunc imago qui tu doceo formo institutique iam sinus in medium sic gens invictus qui tamen alienus natalis vetustor signum retineo nam iam remoueo gradus dignitas per qui soleo ultimo ab quoque summus quisque discerno solus sum posthac nobilitas indicium littera nosco


Etsi plusculum forte discreta, quam communis animus optabat, sede consistimus, non tamen medii itineris obiectu quantum ad solvendum spectat officium nostra sedulitas impediretur, nisi quod per regna divisi a commercio frequentiore sermonis diversarum sortium iure revocamur; quae nunc saltim post pacis initam pactionem quia fidelibus animis foederabuntur, apices nostri incipient commeare crebri, quoniam cessant esse suspecti.

etsi plusculis fors discerno quam communis animus opto sedes consisto non tamen medius iter objectus quantus ad solvo specto officium noster sedulitas impedio nisi qui per regnum divido ab commercium frequens sermo diversaris sors ius revoco qui nunc saltem post pax ineo pactio quia fidelis animus foedero apex noster incipio commearis creber quoniam cesso sum suspicio


commendo Promotum gerulum litterarum, vobis quidem ante iam cognitum, sed nostrum nuper effectum vestris orationibus contribulem; qui cum sit gente Iudaeus, fide tamen praeelegit censeri Israelita quam sanguine, et municipatum caelestis illius civitatis affectans occidentemque litteram spiritu vivificante fastidiens, pariter huc iustis praemia proposita contemplans, huc, nisi faceret ad Christum de circumcisione transfugium, praevidens sese per aeterna saecula aequiterna supplicia passurum, patriam sibi maluit Ierusalem potius quam Hierosolymam computari.

commendo promoveo gerulis litteraris tu quidem ante iam cognosco sed nos nuper efficio vester oratio contribulis qui cum sum gens judaeus fides tamen praeelegit censeo israelita quam sanguis et municipatum caelestis ille civitas affecto occaedes littera spiritus vivificante fastidio pariter huc iustus praemium propono contemplo huc nisi facio ad christus de circumcisio transfugium praevidens sui per aeternus saeculum aequiterna supplicium patior patria sui malo ierusal potis quam hierosolymam computaris


sed post duos aut his amplius menses sic quoque a nobis cito profectum cum quipiam prodidissent de viatoribus mysticae gazae clausis involucris clam ferre thesauros, pernicibus equis insecutus abeuntem, qui facile possent itineris pridiani spatia praevertere, osculo in fauces occupati latronis insilui, humano ioco, gestu ferino, veluti si excussura quemcumque catulorum Parthi colla raptoris pede volatili tigris orbata superemicet.

sed post duo aut hic amplus mensis sic quoque ab nos cito proficiscor cum quipiam prodo de viator mysticae gaza claudo involucrum clam fero thesaurus pernix equus insequor abeo qui facilis possum iter pridianus spatior praeverto osculo in fauces occupo latro insileo humanus iocus gestus ferinus velut si excussura quicumque catulus parthus collum raptor pes volatilis tigris orbo superemicet


praeter hoc poscis, ut Horatiana incude formatos Asclepiadeos tibi quospiam, quibus inter bibendum pronuntiandis exerceare, transmittam. pareo iniunctis, licet, si umquam, modo maxime prosario loquendi genere districtus occupatusque. denique probabis circa nos plurima ex parte metrorum studia refrigescere; non enim promptum est unum eundemque probe facere aliquid et raro. Iam dudum teretes hendecasyllabos attrito calamis pollice lusimus, quos cantare magis pro choriambicis excusso poteras mobilius pede; sed tu per Calabri tramitis aggerem vis ut nostra dehinc cursitet orbita, qua Flaccus lyricos Pindaricum ad melos frenis flexit equos plectripotentibus, dum metro quatitur chorda Glyconio, nec non Alcaico vel Pherecratio, iuncto Lesbiaco sive anapaestico, vernans per varii carminis eglogas, verborum violis multicoloribus. istud, da veniam, fingere vatibus priscis difficile est, difficile et mihi, ut diversa sonans os epigrammata nil crebras titubet propter epistulas, quas cantu ac modulis luxuriantibus lascivire vetat mascula dictio. istud vix Leo, rex Castalii chori, vix, hunc qui sequitur, Lampridius queat, declamans gemini pondere sub stili coram discipulis Burdigalensibus. hoc me teque decet: parce, precor, iocis; quaeso, pollicitam servet ad extimum oratoris opus cura modestiam, quo nil deterius, si fuerit simul in primis rigidus, mollis in ultimis. Quin immo quotiens epulo mensae lautioris hilarabere, religiosis, quod magis approbo, narrationibus vaca; his proferendis confabulatio frequens, his redicendis sollicitus auditus inserviat. certe si saluberrimis avocamentis, ut qui adhuc iuvenis, tepidius inflecteris, a Platonico Madaurensi saltim formulas mutuare convivialium quaestionum, quoque reddaris instructior, has solve propositas, has propone solvendas hisque te studiis, et dum otiaris, exerce. sed quia mentio conviviorum semel incidit tuque sic carmen nobis vel ad aliam causam personamque compositum sedulo exposcis, ut me eius edendi diutius habere non possis haesitatorem, suscipe libens quod temporibus Augusti Maioriani, cum rogatu cuiusdam sodalis ad caenam conveniremus, in Petri librum magistri epistularum subito prolatum subitus effudi, meis quoque contubernalibus, dum rex convivii circa ordinandum moras nectit oxygarum, Domnulo, Severiano atque Lampridio paria pangentibus (iactanter hoc dixi, immo meliora); quos undique urbium ascitos imperator in unam civitatem, invitator in unam cenam forte contraxerat. id morae tantum, dum genera metrorum sorte partimur. placuit namque pro caritate collegii, licet omnibus eadem scribendi materia existeret, non uno tamen epigrammata singulorum genere proferri, ne quispiam nostrum, qui ceteris dixisset exilius, verecundia primum, post morderetur invidia. etenim citius agnoscitur in quocumque recitante, si quo ceteri metro canat, an eo quoque scribat ingenio. tu vero tunc opportunius subiecta laudabis, cum totus otio indulseris. non enim iustum est, ut censor incipias cum severitate discutere quod non potuit amicus cum serietate dictare. Age convocata pubes, locus hora, mensa causa iubet ut volumen istud, quod et aure et ore discis, studiis in astra tollas. Petrus est tibi legendus, in utraque disciplina satis institutus auctor. celebremus ergo, fratres, pia festa litterarum. peragat diem cadentem dape, poculis, choreis genialis apparatus. Rutilum toreuma bysso rutilasque ferte blattas, recoquente quas aeno Meliboea fucat unda, opulentet ut meraco bibulum colore vellus. peregrina det supellex Ctesiphontis ac Niphatis iuga texta beluasque rapidas vacante panno, acuit quibus furorem bene ficta plaga cocco iaculoque ceu forante cruor incruentus exit; ubi torvus et per artem resupina flexus ora it equo reditque telo, simulacra bestiarum fugiens fugansque Parthus. Nive pulchriora lina gerat orbis atque lauris hederisque, pampinisque viridantibus tegatur. cytisos, crocos, amellos, casias, ligustra, calthas calathi ferant capaces, redolentibusque sertis abacum torosque pingant. manus uncta suco amomi domet hispidos capillos Arabumque messe pinguis petat alta tecta fumus. veniente nocte nec non numerosus erigatur laquearibus coruscis camerae in superna lychnus; oleumque nescientes adipesque glutinosos utero tumente fundant opobalsamum lucernae. Geruli caput plicantes anaglyptico metallo epulas superbiores umeris ferant onustis. paterae, scyphi, lebetes socient Falerna nardo tripodasque cantharosque rosa sutilis coronet. iuvat ire per corollas alabastra ventilantes; iuvat et vago rotatu dare fracta membra ludo, simulare vel trementes pede, veste, voce Bacchas. bimari remittat urbe thymelen palenque doctas tepidas ad officinas citharistrias Corinthus, digiti quibus canentes pariter sonante lingua vice pectinis fatigent animata fila pulsu. Date et aera fistulata, Satyris amica nudis; date ravulos choraulas, quibus antra per palati crepulis reflanda buccis gemit aura tibialis. date carminata socco, date dicta sub cothurno, date quicquid advocati, date quicquid et poetae vario strepunt in actu: Petrus haec et illa transit. opus editum tenemus, bimetra quod arte texens iter asperum viasque labyrinthicas cucurrit. sed in omnibus laborans et ab omnibus probatus, rapit hinc et inde palmam, per et ora docta fertur. procul hinc et Hippocrenen Aganippicosque fontes et Apollinem canorum comitantibus Camenis abigamus et Minervam quasi praesulem canendi; removete ficta fatu: deus ista praestat unus. Stupuit virum loquentem diadematis potestas, toga, miles, ordo equester populusque Romularis; et adhuc sophos volutant fora, templa, rura, castra. super haec fragorem alumno Padus atque civitatum dat amor Ligusticarum. similis favor resultat Rhodanitidas per urbes, imitabiturque Gallos feritas Hibericorum. nec in hoc moratus axe cito ad arva perget euri aquilonibusque et austris zephyrisque perferetur. Ecce, dum quaero quid cantes, ipse cantavi. tales enim nugas in imo scrinii fundo muribus perforatas post annos circiter viginti profero in lucem, quales pari tempore absentans, cum domum rediit, Ulixes invenire potuisset. proinde peto, ut praesentibus ludicris libenter ignoscas. illud vero nec verecunde nec impudenter iniungo, ut quod ipse de familiaris mei integro libro pronuntiavi, hoc tu quasi sollicitatus exempli necessitate de meo sentias. vale.

praeter hic posco ut horatianus incudo formo asclepiadeos tu qui qui inter bibo pronuntiandis exercearis transmittam pareo injungo licet si umquam modo magnus prosario loquor genus distringo occupo denique probo circa nos multus ex pars metrum studium refrigesco non enim promptus sum unus idem probus facio aliquis et rarus iam dudum teres hendecasyllabi attero calamus polliceo ludo qui canto magis pro choriambicus excutio possum mobilis pes sed tu per calabri trames aggero volo ut noster dehinc cursitet orbita qui flaccus lyrici pindaricum ad melos frenum flecto equus plectripotentibus dum metrum quatio chordus glyconio neque non alcaico vel pherecratio jungo lesbiaco sive anapaesticus vernans per varius carmen eglogas verbum viola multicoloribus iste do venio fingo vates priscus difficilis sum difficilis et ego ut diverto sono os epigramma nihil creber titubo propter epistula qui cantus atque modulis luxuriantibus lascivire veto masculus dictio iste vix leo rex castalius chorus vix hic qui sequor lampridius queo declamo geminus pondus sub stilis coram discipulis burdigalensibus hic ego tu decet parco precor jocus quaeso polliceor servo ad extimum orator opus cura modestia quo nihil deterior si sum simul in primus rigidus mollio in ulter quin immo quotiens epulum metior lavo hilarabere religiosus qui magis approbo narratio vaco hic profero confabulatio frequens hic redicendis sollicitus audio inservio certus si saluberrimis avocamentis ut qui adhuc juvenis tepidus inflecteris ab platonicus madaurensi saltem formula mutuaris convivialium quaestio quoque reddaris instruo hic solvo propono hic propono solvendas hic tu studium et dum otiaris exerceo sed quia mentior convivium semel incido tu sic carmen nos vel ad alius causa persona compono sedulus exposcis ut ego is edo diu habeo non possum haesitator suscipio libet qui tempus augustus maioriani cum rogo quidam sodalis ad caenam conveniremus in petri liber magister epistularis subeo profero subeo effundo meus quoque contubernal dum rex convivium circa ordino mora necto oxygaris domnulo severiano atque lampridio par pangentibus iactanter hic dico immo bonus qui undique urbs ascio imperator in unus civitas invitator in unus cena fors contraho is mora tantus dum genus metrum sors partio placeo namque pro caritas collegium licet omnis idem scribo materia exsisto non unus tamen epigramma singulus genus profero ne quispiam nos qui ceterus dico exilis verecundia primus post morderetur invidia etenim cieo agnosco in quicumque recito si quo ceterus metrum cano an is quoque scribo ingenium tu verus tunc opportunus subiectum laudo cum totus otium indulgeo non enim iustus sum ut censor incipio cum severitas discutio qui non possum amicus cum serietas dictaris ago convoco pubes locus hora mensa causa iubeo ut volumen iste qui et auris et os disco studium in astrum tollo petrus sum tu lego in uter disciplina satis instituo auctor celebro ergo frater pius festus litteraris perago dies cado daps poculum chorea genial apparatus rutilis toreuma byssus rutilo fero blatta recoquente qui aenus meliboeus fucat unda opulento ut meracus bibulis color vellus peregrinus do supellex ctesiphon atque niphatis iugum textum belua rapidus vaco pannus acuo qui furor bene fictum plaga coccum jaculus ceu forante cruor incruentus exeo ubi torvus et per ars resupino flecto os eo equus redeo telum simulacrum bestia fugio fugansque parthus nivit pulcher linum gero orbis atque laurus hedera pampinisque viridantibus tego cytisus crocus amellos casia ligustrum caltha calathus fero capax redolentibusque serta abax torus pingant manus unctus sucus amomum domo hispidus capillus arabus meto pinguis peto altus tectum fumus venio nox neque non numerosus erigo laquearis coruscus camera in supernus lychnus oleum nescio adipesque glutinosus uterus tumeo fundo opobalsamum lucerna gerulis caput plicantes anaglyptico metallum epulae superbus umerus fero onustus patera scyphus lebes socient falernum nardus tripus cantharosque rodo sutilis corono juvo eo per corolla alabastra ventilantes juvo et vago roto do frango membrum ludo simularis vel tremo pes vestis vox baccha bimaris remitto urbs thymele palenque doceo tepidus ad officina citharistria corinthus digitus qui caneo pariter sono lingua vicus pectinis fatigo animo filum pello do et aes fistulata satyrus amicus nudus do ravulos choraule qui antrum per palatium crepulis reflanda bucca gemo aura tibial do carmino soccus do dictum sub cothurnus do quisquis advoco do quisquis et poeta vario strepunt in actus petrus hic et ille transeo opus edo teneo bimetra qui ars texens iter asperum via labyrinthicas curro sed in omnis laboro et ab omnis probo rapio hinc et inde palma per et os doceo fero procul hinc et hippocrene aganippicosque fons et apollo canorus comito camena abigamus et minerva quasi praesulis caneo removeo fictum for deus iste praesto unus stupeo vir loquor diadema potestas toga miles ordo equester populus romularis et adhuc sophos voluto foro templum rus castrum super hic fragor alumnus padus atque civitas do amor ligusticaris similis favor resultat rhodanitidas per urbs imitabiturque galli ferio hibericorum neque in hic moror axis cito ad arvum pergo eurus aquilo et auster zephyrisque perfero ecce dum quaero quis cantes ipse cantavi talis enim nugae in imus scrinium fundo mus perforo post annus circiter viginti profero in lux qualis par tempus absentans cum domus redeo ulixes invenio possum proinde peto ut praesens ludicrum libet ignosco ille verus neque verecundus neque impudens injungo ut qui ipse de familiaris meus integer liber pronuntio hic tu quasi sollicito exemplum necessitas de meus sentio val


sed dicas non esse tantum forte curanda quae perhorresco. id quidem verum est; sed nec hoc falsum, quod his, quos amplius diligimus, plus timemus. unde nihilominus, precor, obortum tui causa sensibus nostris quam primum prospero relatu exime angorem. neque enim ex integro flecti umquam ad hoc possum, ut de peregrinantibus amicis, quippe quos bellicum militarisque tessera terit, donec secunda cognosco, non adversa formidem.

sed dico non sum tantus fors curo qui perhorresco is quidem verus sum sed neque hic falsus qui hic qui amplus diligo multus timeo unde nihilominus precor oborior tuus causa sensus noster quam primus prosper refero eximo angor neque enim ex integer flecto umquam ad hic possum ut de peregrinor amicus quippe qui bellicus milito tessera tero donec secundus cognosco non adverso formidem


quod mihi quoque, si parva magnis componere licet, secundum modulum meum quamquam dissimillimo similiter accessit. quae super cunctos te quam primum decuit agnoscere, quia tibi est tam gloria mea quam verecundia plurimum curae. Flavius Nicetius, vir ortu clarissimus, privilegio spectabilis, merito inlustris et hominum patriae nostrae prudentia peritiaque iuxta maxumus, praeconio, quantum comperi, immenso praesentis opusculi volumina extollit, insuper praedicans, quod plurimos iuvenum nec senum paucos vario genere dictandi militandique, quippe adhuc aevo viridis, ipse sim supergressus.

qui ego quoque si parvus magnus compono licet secundus modulis meus quamquam dissimilis similis accedo qui super cunctus tu quam primus decet agnosco quia tu sum tam gloria meus quam verecundia multus cura flavus nicetius vir ortus clarus privilegium spectabilis mereo illustris et homo patria noster prudentia peritiaque iuxta magnus praeconium quantus comperio immensus praesum opusculis volumen extollo insuper praedico qui multus juvenis neque seni paucus vario genus dicto militandique quippe adhuc aevum viridis ipse sum supergredior


Viguit pro dilectissimo nostro (quid loquar nomen personam? tu recognosces cuncta) apud Christum tua sanctitas intercessionis effectu; de cuius facilitate iuvenali saepe nunc arbitris palam adscitis conquerebare, nunc tacitus ingemiscebas. igitur hic proxime abrupto contubernio ancillae propudiosissimae, cui se totum consuetudine obscena vinctus addixerat, patrimonio posteris famae subita sui correctione consuluit.

vigesco pro dilectissimo noster quis loquor nomen persona tu recognosco cunctus apud christus tuus sanctitas intercessio effectus de qui facilitas iuvenal saepe nunc arbiter palam adscio conquerebaris nunc taceo ingemiscebas igitur hic propior abrumpo contubernium ancilla propudiosissimae qui sui totus consuetudo obscenus vincio addico patrimonium posterus fama subeo suus correctio consulo


nos vero ceteros supra doctrinae tuae beneficia constringunt, quibus aliquid scribere assuetis quodque venturi legere possint elaborantibus saltim de tua schola seu magisterio competens lectorum turba proveniet. vale.

nos verus ceterus supra doctrina tuus beneficium constringo qui aliquis scribo assuesco quisque venio lego possum elaborantibus saltem de tuus schola seu magisterius competo lector turba provenio val


sane profiteor audenter, sicut istic nil acre, nil eloquens, ita nihil inditum non absolutum, non ab exemplo. sed quid haec pluribus? dictio mea, quod mihi sufficit, placet amicis. in quibus tamen utrumque complector, sive non fallunt examine seu caritate falluntur, deumque, quod restat, in posterum quaeso, ut secuturi aut fallantur similiter aut censeant. vale.

sanus profiteor audenter sicut istic nihil acer nihil eloquor ita nihil indo non absolvo non ab exemplum sed quis hic multus dictio meus qui ego sufficio placeo amicus in qui tamen uterque complector sive non fallo examen seu caritas fallo deus qui resto in posterus quaeso ut sequor aut fallo similis aut censeo val


scripseram librum, sicut pronuntiatis, plenum onustumque vario causarum temporum personarumque congestu: facturus rem videbar impudentissimam, si tantum mihi cuncta placuissent, ut nulla tibi displicitura confiderem; huc item, quisquis iudicii eventus foret, vidi partibus meis nequaquam pietatis ex solido constare rationem, si non saltim vobis esset anterius allatum volumen, etsi non videretur oblatum; sub hoc scilicet temperamento, ut, si forte placuissem, non vos arrogantia praeterisse, si secus, non vos improbitas expetisse iudicaretur.

scribo liber sicut pronuntio plenus onustumque vario causaris tempus persona congero facio res video impudentissimam si tantus ego cunctus placeo ut nullus tu displicitura confido huc item quisquis iudicium evenio sum video pars meus nequaquam pietas ex solidus constaris ratio si non saltem tu sum anterius affero volumen etsi non video offertor sub hic scilicet temperamentum ut si fors placeo non tu arrogo praetereo si secus non tu improbitas expeto judico


lege virum fidei catholicae pace praefata in plurimis similem tui id est a divitibus ambitum nec divitias ambientem; cupidum scientiae continentem pecuniae; inter epulas abstemium, inter purpuratos linteatum, inter alabastra censorium; concretum hispidum hirsutum in medio nationum delibutarum atque inter satrapas regum tiaratorum murrhatos pumicatos malobathratos venerabili squalore pretiosum; cumque proprio nihil esui aut indutui de pecude conferret, regnis ob hoc, quae pererravit, non tam suspicioni, quam suspectui; et a fortuna regum sibi in omnibus obsecundante illa tantum beneficia poscentem, quae mage sit suetus oblata praestare quam sumere.

lex vir fides catholicae pax praefor in multus similis tuus is sum ab dives ambitus neque divitiae ambientem cupidus scientia contineo pecunia inter epulae abstemius inter purpuro linteatum inter alabastra censorius concretum hispidus hirsutus in medium natio delibutaris atque inter satrapa rex tiarator murrhatos pumicatos malobathratos venerabilis squalor pretiosus cum proprius nihil esus aut indutus de pecus confero regnum ob hic qui pererro non tam suspicio quam suspectui et ab fortuna rex sui in omnis obsecundante ille tantus beneficium posco qui magnus sum suesco offertor praesto quam sumo


Exigis, domine fili, ut epistularum priorum limite irrupto stilus noster in ulteriora procurrat, numeri supradicti privilegio non contentus includi. addis et causas, quibus hic liber nonus octo superiorum voluminibus accrescat: eo quod Gaius Secundus, cuius nos orbitas sequi hoc opere pronuntias, paribus titulis opus epistulare determinet.

exigo dominus filis ut epistularis prior limes irrupto stilus noster in ulteriora procurro numerus supradicti privilegium non contineo includo addo et causa qui hic liber nonus octo superus volumen accresco is qui gaius secundus qui nos orbitas sequor hic opus pronuntio par titulus opus epistularis determino


itaque per tanta te genera narrandi toto latissimae dictationis campo secutus nil in facundia ceterorum, nil in ingeniis facile perspexi iuxta politum. quae me vera sentire satis approbas, cum nec offensus aliter iudico. denique absentis oratio, quantum opinamur, plus nequit crescere, nisi forsitan aliquid his addat coram loquentis auctoris vox manus, motus pudor.

itaque per tantus tu genus narro totus fero dictatio campus sequor nihil in facundia ceterus nihil in ingenium facilis perspicio iuxta polio qui ego verus sentio satis approbas cum neque offendo aliter judico denique absum oratio quantus opinor multus nequeo cresco nisi forsitan aliquis hic addo coram loquor auctor vox manus moueo pudor


Propter libellum, quem non ad vos magis quam per vos missum putastis, epistulam vestram non ad me magis quam in me scriptam recepi. ad exprobrata respondeo pro aequitate causae, non pro aequalitate facundiae. quamquam quis nunc ego aut quantus qui agere praesumam vobis imputantibus innocentem? quocirca delicto huic, quantulumcumque est, inter principia confestim supplico ignosci, diffidentiae tantum, non et superbiae fassus errorem.

propter libellus qui non ad tu magis quam per tu mitto puto epistula vester non ad ego magis quam in ego scribo recipio ad exprobro respondeo pro aequitas causa non pro aequalitas facundia quamquam quis nunc ego aut quantus qui ago praesumam tu imputo innocens quocirca delinquo hic quantulus sum inter principia confestim supplico ignosco diffidentia tantus non et superbia fateor error


quocirca me quoque volente posside indultum, sed liberaliter (nec enim, ut suspicor, plus aliquid hoc genere solacii vel ipse quaesisti), quem litteris istis non commendatoriis minus quam refusoriis iam placatus insinuo; sic tamen, ut tibi assistat, tibi pareat, te sequatur atque ut, si permanserit tecum, neutri nostrum iudicetur famulus, si forte discesserit, quaeratur utrique fugitivus. memor nostri esse dignare, domine papa.

quocirca ego quoque volo possideo indultum sed liberalis neque enim ut suspicor multus aliquis hic genus solacium vel ipse quaero qui littera iste non commendatoriis paruus quam refusoriis iam placo insinuo sic tamen ut tu assistat tu pareo tu sequor atque ut si permaneo tu neuter nos judico famulus si fors discedo quaero uterque fugitivus memor noster sum dignaris dominus papa


sic et ipse fecisti, qui, dum vis exercere scientiam tuam, non veritus es fore tibi impedimento etiam conscientiam meam. quin potius supplicando meis medere languoribus neque per decipulum male blandientis eloquii aegrotantis adhuc animae fragilitatem gloriae falsae pondere premas. sane cum tibi sermone pulchro vita sit pulchrior, plus mihi indulges, si mei causa orare potius velis quam perorare. vale.

sic et ipse facio qui dum volo exerceo scientia tuus non vereor sum sum tu impedimentum etiam conscientia meus quin potis supplico meus medeor languor neque per decipulis malus blandio eloquium aegroto adhuc anima fragilitas gloria fallo pondus premo sanus cum tu sermo pulcher vito sum pulcher multus ego indulgeo si meus causa oro potis velis quam peroraris val


non hic ego commenticiam Terpsichoren more studii veteris adscivi nec iuxta scaturriginem fontis Aganippici per roscidas ripas et pumices muscidos stilum traxi. atque utinam hic nil molle, nil fluidum, nil de triviis compitalibus mutuatum reperiretur! siquidem maturo, ut es ipse, lectori non tantum dictio exossis tenera delumbis, quantum vetuscula torosa et quasi mascula placet. sed reserventur ista potioribus; mihi sufficit, si cito ignoscas, quod sumus tardi.

non hic ego commenticius terpsichore mos studium veto adscivi neque iuxta scaturrigo fons aganippici per roscidus ripa et pumex muscidos stilis traho atque utinam hic nihil mollis nihil fluidus nihil de trivius compital mutuo reperio siquidem maturo ut sum ipse lector non tantus dictio exossus tener delumbis quantus vetuscula torosus et quasi masculus placeo sed reservo iste potis ego sufficio si cito ignosco qui sum tardus


audivi eum adulescens atque adhuc nuper ex puero, cum pater meus praefectus praetorio Gallicanis tribunalibus praesideret, sub cuius videlicet magistratu consul Asterius anni sui fores votivum trabeatus aperuerat. adhaerebam sellae curuli, etsi non latens per ordinem, certe non sedens per aetatem, mixtusque turmae censualium paenulatorum consulis, proximae proximus eram. itaque, ut primum brevi peracta, nec brevis, sportula datique fasti, acclamatum est ab omni Galliae coetu primoribus advocatorum, ut festivitate praeventas horas antelucanas, quae diem serum cum silentio praestolarentur, congrua emeritorum fascium laude honestarent.

audio is adulescens atque adhuc nuper ex puer cum pater meus praefectus praetorius gallicanus tribunal praesideo sub qui videlicet magistratus consul asterius annus suus foris votivus trabeatus aperio adhaerebam sella curulis etsi non lateo per ordo certus non sedeo per aetas misceo turma censualis paenulator consul proximus proximus sum itaque ut primus brevis perago neque brevis sportula do faveo acclamo sum ab omnis gallia coitus primoris advocator ut festivitas praeventas hora antelucanus qui dies serus cum silentium praestolor congruus emereo fascis laus honestarent


ecce Leontius meus, facile primus Aquitanorum, ecce iam parum inferior parente Paulinus ad locum quem supra dixi per Garumnae fluenta refluentia non modo tibi cum classe verum etiam cum flumine occurrent. hic tuas laudes modificato celeumate simul inter transtra remiges, gubernatores inter aplustria canent. hic te aedificatus culcitis torus, hic tabula calculis strata bicoloribus, hic tessera frequens eboratis resultatura pyrgorum gradibus expectat; hic, ne tibi pendulum tinguat volubilis sentina vestigium, pandi carinarum ventres abiegnarum trabium textu pulpitabuntur; hic superflexa crate paradarum sereni brumalis infida vitabis.

ecce leontius meus facilis primus aquitanus ecce iam parum inferus pareo paulinus ad locus qui supra dico per garumnae fluentum refluo non modo tu cum classis verus etiam cum flumen occurro hic tuus laus modificato celeusma simul inter transtrum remex gubernator inter aplustre cano hic tu aedifico culcita torus hic tabula calculus sterno bicoloribus hic tessera frequens eboratis resultatura pyrgorum gradus expecto hic ne tu pendulis tinguat volubilis sentina vestigium pando carinaris venter abiegnaris trabs textus pulpitabuntur hic superflexa creo paradaris serenus brumal infidus vito


quid multis? si vera metimur aestimamusque, fors fuat an philosophi vitae scriptor aequalis maiorum temporibus accesserit, certe par saeculo meo per te lector obvenit. vale.

quis multus si verus metior aestimamusque fors sum an philosophus vita scriptor aequalis magnus tempus accedo certus par saeculum meus per tu lector obvenio val


Multa in te genera virtutum, papa beatissime, munere superno congesta gaudemus. siquidem agere narraris sine superbia nobilem sine invidia potentem, sine superstitione religiosum sine iactantia litteratum, sine ineptia gravem sine studio facetum, sine asperitate constantem sine popularitate communem.

multus in tu genus virtus papa beatus munus supernus congero gaudeo siquidem ago narraris sine superbia nobilis sine invidia potens sine superstitio religiosus sine jacto litteratus sine ineptia gravis sine studium facetus sine asperitas consto sine popularitas communis


nam quod nuper quorumpiam fratrum necessitate multos pertuleritis angores, flebili ad flentes relatione pervenit. sed tu, flos sacerdotum gemma pontificum, scientia fortis fortior conscientia, minas undasque mundialium sperne nimborum, quia frequenter ipse docuisti, quod ad promissa convivia patriarcharum vel ad nectar caelestium poculorum per amaritudinum terrenarum calices perveniretur.

nam qui nuper quorumpiam frater necessitas multus pertuleritis angor flebilis ad fleo relatio pervenio sed tu flos sacerdos gemma pontifex scientia fortis fortis conscientia minae undo mundialium sperno nimbus quia frequens ipse doceo qui ad promitto convivium patriarcharis vel ad nectar caelestis poculum per amaritudo terrenaris calix pervenio


porro autem si me garrire compulso ipse reticere perseveraveris, te quoque silentii nostri talione ad vicem plecti non periniurium est. itaque tu primus, tu maxime ignosce negotio quod imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus.

porro autem si ego garrio compello ipse reticeo persevero tu quoque silentium noster talio ad vicis plecto non perinjurius sum itaque tu primus tu magnus ignosco negotium qui impono atque ministerium nos verus si qui exemplar manus occurro liber margo octavus celer addo


quocirca sepone tantisper Pythicas lauros Hippocrenenque et illos carminum modos tibi uni tantum penitissime familiares, qui tamen doctis, ut es ipse, personis non tam fonte quam fronte sudantur. suspende perorandi illud quoque celeberrimum flumen, quod non solum gentilicium sed domesticum tibi quodque in tuum pectus per succiduas aetates ab atavo Frontone transfunditur. sepone pauxillulum conclamatissimas declamationes, quas oris regii vice conficis, quibus ipse rex inclitus modo corda terrificat gentium transmarinarum, modo de superiore cum barbaris ad Vachalin trementibus foedus victor innodat, modo per promotae limitem sortis ut populos sub armis, sic frenat arma sub legibus.

quocirca sepono tantisper pythicas laurus hippocrenenque et ille carmen modus tu unus tantus penitissime familiaris qui tamen doceo ut sum ipse persona non tam fons quam frons sudo suspendo peroro ille quoque celeber flumen qui non solus gentilicius sed domesticus tu quisque in tuus pectus per succiduas aetas ab atavus fronto transfundo sepono pauxillulis conclamatissimas declamatio qui ora regius vicus confacio qui ipse rex inclutus modo cor terrifico gens transmarinaris modo de superus cum barbaris ad vachalin tremo foedus victor innodat modo per promoveo limito sors ut populus sub arma sic freno arma sub lex


unde enim nobis illud loquendi tetricum genus ac perantiquum? unde illa verba saliaria vel Sibyllina vel Sabinis abusque Curibus accita, quae magistris plerumque reticentibus promptius fetialis aliquis aut flamen aut veternosus legalium quaestionum aenigmatista patefecerit? nos opuscula sermone condidimus arido exili, certe maxima ex parte vulgato, cuius hinc honor rarus, quod frequens usus, hinc difficilis gratia, quod facilis inventio est.

unde enim nos ille loquor tetrix genus atque perantiquus unde ille verbum saliaria vel sibyllinus vel sabinum abusque cures accio qui magister plerusque reticeo promptus fetialis aliquis aut flamen aut veternosus legalis quaestio aenigmatista patefacio nos opusculum sermo condo aridus exilis certus maximus ex pars vulgo qui hinc honor rarus qui frequens utor hinc difficilis gratia qui facilis inventio sum


Apollonii Pythaghorici vitam, non ut Nicomachus senior e Philostrati sed ut Tascius Victorianus e Nicomachi schedio exscripsit, quia iusseras, misi; quam, dum parare festino, celeriter eiecit in tumultuarium exemplar turbida et praeceps et Opica translatio. neque mihi rem credito diuturnius elaboratam vitio vertas: nam dum me tenuit inclusum mora moenium Livianorum, cuius incommodi finem post opem Christi tibi debeo, non valebat curis animus aeger saltim saltuatim tradenda percurrere, nunc per nocturna suspiria, nunc per diurna officia districtus.

apollonius pythaghorici vita non ut nicomachus senex e philostrati sed ut tascius victorianus e nicomachi schedius exscripsit quia jubeo mitto quam dum paro festino celer eicio in tumultuarius exemplar turbidus et praeceps et opica translatio neque ego res credo diuturnus elaboro vitio verto nam dum ego teneo includo mora moenia livianorum qui incommodus finis post ops christus tu debeo non valeo cura animus aeger saltem saltuatim trado percurro nunc per nocturnus suspirium nunc per diurnus officium distringo


quapropter de reliquo fructuosius retibus cassibusque scrupeas rupes atque opacandis habilia lustris plosor statarius nemora circumvenis ac, pudor si quis, temperas cursibus apertis quatere campos et insidiari lepusculis Olarionensibus; quos nec est tanti, raro te insectante superandos, copulis palam ductis inquietari, nisi forsitan, dum tibi ac patri noster Apollinaris intervenit, rectius fiet ut exerceantur.

quapropter de reliquus fructuosus rete cassibusque scrupeas rupes atque opacandis habilis lustrum plosor statarius nemus circumvenis atque pudor si quis tempero cursus apertus quatio campus et insidior lepusculis olarionensibus qui neque sum tantus rarus tu insecto superandos copulis palam duco inquietaris nisi forsitan dum tu atque pater noster apollinaris intervenio rectus fio ut exerceo


haec et his plura fors aliquis. ego vero cuncta praetereo et malo precari veniam quam reatum, si hoc esse creditur, deprecari. praesentum quoque neglegentiam litterarum nunc nec excuso, primum quod, etsi cupiam, parum cultius scribere queo, dein quod libellari opere confecto animus tandem feriaturus iam quae propalare dissimulat excolere detrectat.

hic et hic multus fors aliquis ego verus cunctus praetereo et malus precor venio quam reatus si hic sum credo deprecor praesentum quoque neglegentia litteraris nunc neque excuso primus qui etsi cupio parum colo scribo queo deinde qui libellaris opus conficio animus tandem feriaturus iam qui propalaris dissimulo excolo detrectat


Quidam ab Arvernis Belgicam petens (persona mihi cognita est, causa ignota; nec refert), postquam Remos advenerat, scribam tuum sive bybliopolam pretio fors fuat officione demeritum copiosissimo velis nolis declamationum tuarum schedio emunxit. qui redux nobis atque oppido gloriabundus, quippe perceptis tot voluminibus, quaecumque detulerat, quamquam mercari paratis, quod tamen civis (nec erat iniustum), pro munere ingessit. curae mihi e vestigio fuit hisque qui student, cum merito lecturiremus, plurima tenere, cuncta transcribere.

quidam ab arvernus belgicam peto persono ego cognosco sum causa ignotus neque refero postquam remi advenio scribo tuus sive bybliopolam pretium fors sum officio demeritum copiosus velis nolo declamatio tuus schedius emunxit qui redux nos atque oppidum gloriabundus quippe percipio tot volumen quicumque defero quamquam mercor paro qui tamen civis neque sum iniustus pro munus ingero cura ego e vestigium sum hic qui studeo cum mereo lecturiremus multus teneo cunctus transcribo


Igitur interrogas per pugillatorem, quos recurrentes asseram versus, ut celer explicem, sed sub exemplo. hi nimirum sunt recurrentes, qui metro stante neque litteris loco motis ut ab exordio ad terminum, sic a fine releguntur ad summum. sic est illud antiquum: Roma tibi subito motibus ibit amor. Nec non habentur pro recurrentibus, qui pedum lege servata etsi non per singulos apices, per singula tamen verba replicantur, ut est unum distichon meum (qualia reor equidem legi multa multorum), quod de rivulo lusi, qui repentino procellarum pastus illapsu publicumque aggerem confragoso diluvio supergressus subdita viae culta inundaverat, quamquam depositurus insanam mox abundantiam, quippe quam pluviis appendicibus intumescentem nil superna venae perennis pondera inflarent. igitur istic (nam viator adveneram), dum magis ripam quam vadum quaero, tali iocatus epigrammate per turbulenti terga torrentis his saltem pedibus incessi: Praecipiti modo quod decurrit tramite flumen tempore consumptum iam cito deficiet. Hoc si recurras, ita legitur: Deficiet cito iam consumptum tempore flumen, tramite decurrit quod modo praecipiti. En habes versus, quorum syllabatim mirere rationem. ceterum pompam, quam non habent, non docebunt. sufficienter indicasse me suspicor quod tu requirendum existimasti. simile quiddam facis et ipse, si proposita restituas eque diverso quae repeteris expedias. namque imminet tibi thematis celeberrimi votiva redhibitio, laus videlicet peroranda, quam edideras, Caesaris Iulii. quae materia tam grandis est, ut studentum si quis fuerit ille copiosissimus, nihil amplius in ipsa debeat cavere, quam ne quid minus dicat. nam si omittantur quae de titulis dictatoris invicti scripta Patavinis sunt voluminibus, quis opera Suetonii, quis Iuventii Martialis historiam quisve ad extremum Balbi ephemeridem fando adaequaverit? sed tuis ceris haec reservamus. officii magis est nostri auditoribus scamna componere, praeparare aures fragoribus intonaturis, dumque virtutes tu dicis alienas, nos tuas dicere. neque vereare me quospiam iudices Catonianos advocaturum, qui modo invidiam, modo ignorantiam suam factae severitatis velamine tegant, quamquam imperitis venia debetur; ceterum quisquis ita malus est, ut intelligat bene scripta nec tamen laudet, hunc boni intellegunt nec tamen laudant. Proinde curas tuas hoc metu absolvo: faventes audient cuncti, cuncti foventes, gaudiisque, quae facies recreatus, una fruemur. nam plerique laudabunt facundiam tuam, plurimi ingenium, toti pudorem. non enim minus laudi feretur adulescentem vel, quod est pulchrius, paene adhuc puerum de palaestra publici examinis tam morum referre suffragia quam litterarum. vale.

igitur interrogo per pugillator qui recurro asseram verro ut celer explico sed sub exemplum hic nimirum sum recurro qui metrum sto neque littera locus moveo ut ab exordior ad terminus sic ab finis releguntur ad superus sic sum ille antiquus roma tu subeo motus eo amor neque non habeo pro recurro qui pes lex servo etsi non per singuli apex per singulus tamen verbum replico ut sum unus distichus meus qualis reor equidem lego multus multus qui de rivulo ludo qui repentinus procellaris pasco illapsu publicum aggero confragosus diluvium supergredior subdo via colo inundo quamquam depono insanus mox abundantia quippe quam pluvia appendicibus intumescentem nihil supernus vena perennis pondero inflarent igitur istic nam viator advenio dum magis ripa quam vadum quaero talis jocor epigramma per turbulentus tergum torreo hic saltem pes incedo praeceps modo qui decurro trames flumen tempus consumo iam cito deficio hic si recurro ita lego deficio cito iam consumo tempus flumen trames decurro qui modo praeceps en habeo verro qui syllabatim miro ratio ceterum pompa quam non habeo non doceo sufficienter indico ego suspicor qui tu requiro existimo similis quidam facio et ipse si propono restituo equus diverto qui repeto expedio namque immineo tu thema celeber votivus redhibitio laus videlicet peroro quam edo caesar julius qui materia tam grandis sum ut studentum si quis sum ille copiosus nihil amplus in ipse debeo caveo quam ne quis paruus dico nam si omitto qui de titulus dictator invictus scribo patavinus sum volumen quis opus suetonii quis iuventii martial historia queo ad exter balbus ephemeris for adaequo sed tuus cera hic reservamus officium magis sum noster auditor scamnum compono praepararis auris fragor intonaturis dum virtus tu dico alienus nos tuus dico neque verearis ego qui iudex catonianos advocaturum qui modo invidia modo ignorantia suus facio severitas velamen tego quamquam imperitus venia debeo ceterum quisquis ita malus sum ut intellego bene scribo neque tamen laudo hic bonus intellego neque tamen laudo proinde cura tuus hic metus absolvo faveo audio cunctus cunctus foventes gaudium qui facies recreo unus fruor nam plerusque laudo facundia tuus plurimus ingenium totus pudor non enim paruus laus fero adulescens vel qui sum pulcher paene adhuc puer de palaestra publicus examen tam mos refero suffragium quam litteraris val


exceptis iocis fac sciam tandem, quid te, quid domum circa. sed ecce dum iam epistulam, quae diu garrit, claudere optarem, subitus a Santonis nuntius; cum quo dum tui obtentu aliquid horarum sermocinanter extrahimus, constanter asseveravit nuper vos classicum in classe cecinisse atque inter officia nunc nautae, modo militis litoribus Oceani curvis inerrare contra Saxonum pandos myoparones, quorum quot remiges videris, totidem te cernere putes archipiratas: ita simul omnes imperant parent, docent discunt latrocinari. unde nunc etiam ut quam plurimum caveas, causa successit maxuma monendi.

excipio jocus facio scio tandem quis tu quis domus circa sed ecce dum iam epistula qui diu garrio claudo optaris subeo ab santonus nuntius cum quo dum tuus obtendo aliquis hora sermocinanter extraho consto asseveravit nuper tu classicus in classis cano atque inter officium nunc nauta modo miles litus oceanus curvus inerraris contra saxonum pandus myoparo qui quot remex video totidem tu cerno puto archipirata ita simul omnis impero pareo doceo disco latrocinaris unde nunc etiam ut quam multus cavea causa succedo magnus moneo


coeperam scribere; sed operis arrepti fasce perspecto taeduit inchoasse; propter hoc nullis auribus credidi quod primum me censore damnaveram. dabitur, ut spero, precatui tuo et meritis antistitis summi, quatenus praeconio suo sub quacumque et quidem celeri occasione famulemur. ceterum tu creditor iustus laudabiliter hoc imprudentiae temerarii debitoris indulseris, ut quod mihi insolubile videtur tibi quoque videatur inreposcibile. memor nostri esse dignare, domine papa.

coepio scribo sed opus arrepti fascis perspicio taeduit incoho propter hic nullus auris credo qui primus ego censor damnaveram do ut spero precatui tuus et meritum antistes superus quatenus praeconium suus sub quicumque et quidem celer occasio famulemur ceterum tu creditor iustus laudabilis hic imprudentia temerarius debitor indulgeo ut qui ego insolubilis video tu quoque video inreposcibilis memor noster sum dignaris dominus papa


nam si qua nostris qualitercumque gratia reverentia fides chartulis inest, sciat aetas volo postuma nihil tua fide firmius forma pulchrius, sententia iustius patientia tolerantius, consilio gravius convivio laetius colloquio iocundius. illud quoque supra cetera agnoscet, praeconia laudibus tuis ex votorum contrarietate venisse. nam prope est, ut eminentius censeatur quod probaverunt te adversa constantem, quam si celarent secunda felicem. vale.

nam si qui noster qualis gratia reverendus fides chartulis insum scio aetas volo postumus nihil tuus fides firmus forma pulcher sententia iustus patientia tolero consilium gravis convivium laetus colloquium jocundus ille quoque supra ceterus agnosco praeconium laus tuus ex votor contrarietas venio nam prope sum ut eminentius censeo qui probo tu adverso consto quam si celarent secundus felix val


quo loci tamen si animum vestrum bene metior, super affectum, quem maximum ostendis, hoc tu et arte fecisti. nam moris est eloquentibus viris ingeniorum facultatem negotiorum probare difficultatibus et illic stilum peritum quasi quendam fecundi pectoris vomerem figere, ubi materiae sterilis argumentum velut arida caespitis macri glaeba ieiunat. scaturrit mundus similibus exemplis: medicus in desperatione, gubernator in tempestate cognoscitur; horum omnium famam praecedentia pericula extollunt, quae profecto delitescit, nisi ubi probetur invenerit.

quo locus tamen si animus vester bene metior super afficio qui magnus ostendo hic tu et ars facio nam mos sum eloquor vis ingeniosus facultas negotium probaris difficultas et illic stilis peritus quasi quidam fecundus pectus vomo figo ubi materia sterilis argumentum velut aridus caespes macri glaeba jejuno scaturrit mundus similis exemplum medicus in desperatio gubernator in tempestas cognosco hic omnis fama praecedo periculum extollo qui profecto delitescit nisi ubi probo invenio


legimus opus operosissimum multiplex, acre sublime, digestum titulis exemplisque congestum, bipertitum sub dialogi schemate, sub causarum themate quadripertitum. scripseras autem plurima ardenter plura pompose; simpliciter ista nec rustice; argute illa nec callide; gravia mature profunda sollicite, dubia constanter argumentosa disputatorie, quaedam severe quaepiam blande, cuncta moraliter lecte, potenter eloquentissime.

lego opus operosissimum multiplex acer sublimis digero titulus exemplum congero bipertitum sub dialogus schema sub causaris thema quadripertitum scribo autem multus ardenter multus pompose simplex iste neque rusticus arguo ille neque callidus gravis maturus profundus sollicitus dubius consto argumentosa disputatorie quidam sero qui blandus cunctus moralis lego potens eloquens


quid multis? merito me cantare ex otio iubes, quia te iam saltare delectat. quicquid illud est, pareo tamen, idque non modo non coactus verum etiam spontaliter facio; tantum tu utcumque moderere Catonianum superciliosae frontis arbitrium. nosti enim probe laetitiam poetarum, quorum sic ingenia maeroribus ut pisciculi retibus amiciuntur; et si quid asperum aut triste, non statim sese poetica teneritudo a vinculo incursi angoris elaqueat. necdum enim quicquam de hereditate socruali vel in usum tertiae sub pretio medietatis obtinui.

quis multus mereo ego canto ex otium iubeo quia tu iam salto delecto quisquis ille sum pareo tamen is non modo non cogo verus etiam spontaliter facio tantus tu utcumque modero catonianus superciliosae frons arbitrium nosco enim probus laetitia poetaris qui sic ingenium maeror ut pisciculis rete amiciuntur et si quis asperum aut tristis non statim sui poeticus teneritudo ab vinculum incursi angor elaqueat necdum enim quisquam de hereditas socrual vel in usus tertius sub pretium medietas obtineo


sed quamlibet sola hiemalium mensium nomina tremas, tam clemens est facies caeli, tam tepida, tam suda et sic auras mage quam ventos habet, ut te non valeat enixius retinere tempus quam invitare temperies. sed si epistulam spernis evocatoriam, credo, vel versibus non reluctaberis impulsoribus blandis et desiderii mei, quantum suspicor, strenuis executoribus, quorum in te castra post biduum commovebuntur.

sed quamlibet solus hiemalis mensis nomen tremas tam clemens sum facies caelum tam tepidus tam sudo et sic aura magnus quam venio habeo ut tu non valeo enitor retineo tempus quam invitaris temperies sed si epistula sperno evocatoriam credo vel versus non reluctaberis impulsor blandus et desiderium meus quantus suspicor strenuus executor qui in tu castrum post biduus commoveo


Esse tibi usui pariter et cordi litteras granditer gaudeo. nam stilum vestrum quanta comitetur vel flamma sensuum vel unda sermonum, liberius assererem, nisi, dum me laudare non parum studes, laudari plurimum te vetares. et quamquam in epistula tua servet caritas dulcedinem, natura facundiam, peritia disciplinam, in sola materiae tamen electione peccasti, licet id ipsum praedicari possit in voto, quod videris errasse in iudicio. ingentes praeconiorum titulos moribus meis applicas; sed si pudoris nostri fecisses utcumque rationem, Symmachianum illud te cogitare par fuerat: ut vera laus ornat, ita falsa castigat.

sum tu usus pariter et chordus littera grandis gaudeo nam stilis vester quantus comito vel flamma sensus vel unda sermo liber assererem nisi dum ego laudo non parum studeo laudo multus tu vetaris et quamquam in epistula tuus servo careo dulcedo natura facundia peritia disciplina in solus materia tamen electio pecco licet is ipse praedicaris possum in veto qui video erro in iudicium ingens praeconiorum titulus mos meus applicas sed si pudor noster facio utcumque ratio symmachianum ille tu cogito par sum ut verus laus orno ita fallo castigo


Longum tacere, vir sacratissime, nos in commune dequestus es; cognosco vestrae partis hinc studium, nostrae reatum non recognosco. namque iampridem iussus garrire non silui litteris istas antecurrentibus, quibus tamen recensendis, cum Reios advenerant, qui tunc Aptae fuistis, aptissime defuistis. idque votivum mihi granditer fuit ac peroptatum, ut epistula iniuncta nec negaretur scripta amicitiae nec subderetur lecta censurae.

longus taceo vir sacro nos in communis dequestus sum cognosco vester pars hinc studium noster reatus non recognosco namque jampridem iubeo garrio non sileo littera iste antecurrentibus qui tamen recenseo cum reios advenio qui tunc aptus sum aptus defuistis is votivus ego grandis sum atque peroptas ut epistula injungo neque nego scribo amicitia neque subdo lego censeo


sed hoc temporibus istis sub tuae tantum vel contemplatione conscientiae vel virtute doctrinae. nam quis aequali vestigia tua gressu sequatur, cui datum est soli loqui melius quam didiceris, vivere melius quam loquaris? quocirca merito te beatissimum boni omnes idque supra omnes tua tempestate concelebrabunt, cuius ita dictis vita factisque dupliciter inclaruit, ut, quando quidem tuos annos iam dextra numeraverit, saeculo praedicatus tuo, desiderandus alieno, utraque laudabilis actione, decedas te relicturus externis, tua proximis. memor nostri esse dignare, domine papa.

sed hic tempus iste sub tuus tantus vel contemplatio conscientia vel virtus doctrina nam quis aequal vestigium tuus gradior sequor qui do sum solus loquor bonus quam disco vivo bonus quam loquaris quocirca mereo tu beatus bonus omnis is supra omnis tuus tempestas concelebro qui ita dictum vito facio dupliciter inclaresco ut quando quidem tuus annus iam dextera numeraverit saeculum praedico tuus desidero alienus uter laudabilis actio decedo tu relinquo externus tuus propior memor noster sum dignaris dominus papa


ista omittamus. mitti paginam copiosam denuo iubes. parere properanti adsunt vota, causae absunt. nam salutatio, nisi negotium aliquod activa deportet materia, succincta est; quam qui porrigit verbis non necessariis, a regula Sallustiani tramitis detortus exorbitat, qui Catilinam culpat habuisse satis eloquentiae sapientiae parum. unde ave dicto mox vale dicimus. orate pro nobis.

iste omitto mitto pagina copiosus denuo iubeo pareo propero adsum veto causa absum nam salutatio nisi negotium aliqui activus deporto materia succingo sum quam qui porrigo verbum non necessarius ab regula sallustiani trames detorqueo exorbitat qui catilina culpo habeo satis eloquentia sapientia parum unde avus dico mox val dico oro pro nos


quibus agnitis adventantem Abrahae nunc filium veriorem maternis ulnis spiritalis Sara suscipiat. namque ad Agar ancillam pertinere tunc desiit, cum legalis observantiae servitutem gratiae libertate mutavit. de cetero, quae ipsi fuerit isto causa veniendi, praesentaneo conducibilius idem poterit explicare memoratu. nobis vero propter quae supra scripsi carissimus habetur; quod ideo significo, quia is efficacissime quemque commendat, qui meras causas iustae commendationis aperuerit. memor nostri esse dignare, domine papa.

qui agnitis advento abrahae nunc filius verus maternus ulna spirital sare suscipio namque ad ago ancilla pertineo tunc desino cum legal observantia servitus gratia libertas muto de ceterus qui ipse sum iste causa venio praesentaneus conducibilis idem possum explicaris memoro nos verus propter qui supra scribo carus habeo qui ideo significo quia is efficax quisque commendo qui merus causa iustus commendatio aperio memor noster sum dignaris dominus papa


ad hoc, et cum me defetigatum ab excubiis ad deversorium crepusculascens hora revocaverat, vix dabatur luminibus inflexis parvula quies; nam fragor ilico, quem movebant vicinantes impluvio cubiculi mei duae quaepiam Getides anus, quibus nil umquam litigiosius bibacius vomacius erit. sane, cum primum reduci aliquid otii fuit, inpolitum hunc semicrudumque et, ut aiunt, tamquam musteum librum plus desiderii tui quam officii mei memor obtuli.

ad hic et cum ego defatigo ab excubiae ad deversorium crepusculascens hora revoco vix do lumen inflecto parvulus quies nam fragor ilico qui moveo vicinantes impluvio cubiculum meus duo qui getides anus qui nihil umquam litigiosius bibacius vomacius sum sanus cum primus reduco aliquis otium sum impolitus hic semicrudumque et ut aio tamquam musteus liber multus desiderium tuus quam officium meus memor obtulis


ubi, quaesumus, animo tam celeriter excessit vestigiis tuis nuper subacta Calpis? ubi fixa tentoria in occiduis finibus Gaditanorum? ubi ille Trygetio meo idem qui Herculi quondam terminus peregrinandi? tantumne a te ipso ipse tu discrepas, ut totus in desidiae iura concesseris, quo peragrante secreta regionum fabulosarum prius defuit actio laboris quam fatigationis intentio?

ubi quaesumus animus tam celer excedo vestigium tuus nuper subigo calpis ubi figo tentorius in occiduus finis gaditani ubi ille trygetio meus idem qui herculis quondam terminus peregrinandi tantus ab tu ipse ipse tu discrepas ut totus in desidia ius concedo quo peragrante secerno regio fabulosaris prior desum actium labor quam fatigatio intentio


quid delicatae pigritiae tuae plus poterit impendi, quam ut te pervenisse invenias, cum venire vix sentias? quid mussitas? quid moraris? ipsae mihi tuum videntur adventum reptiles cocleae cum domibus nativis antecessurae. est praeterea tibi copiosissima penus aggeratis opipare farta deliciis, modo sit eventilando par animus impendio.

quis delicatus pigritia tuus multus possum impendo quam ut tu pervenio invenio cum venio vix sentio quis mussitas quis moraris ipse ego tuus video advenio reptilis coclea cum domus nativus antecedo sum praeterea tu copiosus penus aggero opiparis farcio deliciae modo sum eventilo par animus impendium


quin potius animam male sibi consciam et per horas ad recordata poenalis vitae debita contremescentem frequentissimis tuis illis et valentissimis orationum munerare suffragiis, precum peritus insulanarum, quas de palaestra congregationis heremitidis et de senatu Lirinensium cellulanorum in urbem quoque, cuius ecclesiae sacra superinspicis, transtulisti, nil ab abbate mutatus per sacerdotem, quippe cum novae dignitatis obtentu rigorem veteris disciplinae non relaxaveris. his igitur, ut supra dixi, precatibus efficacissimis obtine, ut portio nostra sit dominus atque ut ascripti turmis contribulium levitarum non remaneamus terreni, quibus terra non remanet inchoemusque ut a saeculi lucris, sic quoque a culpis peregrinari.

quin potis anima malus sui conscio et per hora ad recordor poenal vita debeo contremescentem frequens tuus ille et valeo oratio muneraris suffragium prex pereo insulanaris qui de palaestra congregatio heremitidis et de senatus lirinensium cellulanorum in urbs quoque qui ecclesia sacer superinspicis transfero nihil ab abbate muto per sacerdos quippe cum novus dignitas obtendo rigor veto disciplina non relaxaveris hic igitur ut supra dico precatibus efficax obtineo ut portio noster sum dominus atque ut ascribo turma contribulium levitaris non remaneamus terrenus qui terra non remaneo inchoemusque ut ab saeculis lucrum sic quoque ab culpis peregrinaris


proinde, domine papa, cum sacrosanctis fratribus vestris pariter Christo supplicaturas iungite preces, ut dignatus prosperare quae gerimus nostrique dominii temperans lites arma compescens illos muneretur innocentia, nos quiete, totos securitate. memor nostri esse dignare, domine papa.

proinde dominus papa cum sacrosanctus frater vester pariter christus supplicaturas jungo prex ut dignor prosperaris qui gero noster dominium tempero lis arma compesco ille munero innocens nos quiesco totus securitas memor noster sum dignaris dominus papa


ista quorsum? inquis. ecce iam pando, vel quid indagasse me gaudeam vel quid te celasse succenseam. legi volumina tua, quae Riochatus antistes ac monachus atque istius mundi bis peregrinus Britannis tuis pro te reportat, illo iam in praesentiarum fausto potius, qui non senescit quique viventibus non defuturus post sepulturam fiet per ipsa quae scripsit sibi superstes. igitur hic ipse venerabilis apud oppidum nostrum cum moraretur, donec gentium concitatarum procella defremeret, cuius immanis hinc et hinc turbo tunc inhorruerat, sic reliqua dona vestra detexit, ut perurbane quae praestantiora portabat operuerit, spinas meas illustrare dissimulans tuis floribus.

iste quorsum inquam ecce iam pando vel quis indagasse ego gaudeo vel quis tu celo succenseam lego volumen tuus qui riochatus antistes atque monachus atque iste mundus bis peregrinus britannus tuus pro tu reporto ille iam in praesentiaris faustus potis qui non senesco quisque vivo non desum post sepultura fio per ipse qui scribo sui supersto igitur hic ipse venerabilis apud oppidum nos cum moror donec gens concitataris procella defremeret qui immanis hinc et hinc turbo tunc inhorreo sic reliquus donum vester detego ut perurbane qui praesto porto operio spina meus illustraris dissimulo tuus flos


tum praeterea constat omnem operam, si longa intercapedine quiescat, aegre resumi. quisnam enim ignoret cunctis aut artificibus aut artibus maximum decus usu venire, cumque studia consueta non frequentantur, brachia in corporibus, ingenia pigrescere in artibus? unde est et illud, quod sero correptus aut raro plus arcus manui, iugo bos, equus freno rebellat. insuper desidiae nostrae verecundia comes ad hoc sententiam inclinat, ut me, postquam in silentio decurri tres olympiadas, tam pudeat novum poema conficere quam pigeat.

tum praeterea consto omnis opera si longus intercapedo quiesco aeger resumi quisnam enim ignoro cunctus aut artifex aut ars magnus decus usus venio cum studium consuesco non frequento bracchium in corpus ingenium pigresco in ars unde sum et ille qui serus corripio aut rarus multus arcus manus iugum bos equus freno rebello insuper desidia noster verecundia comes ad hic sententia inclino ut ego postquam in silentium decurro tres olympiadas tam pudeo novus poema confacio quam pigeo


tu vero inter haec macte, qui praefecturae titulis ampliatus, licet hactenus e prosapia inlustri computarere, peculiariter nihilo segnius elaborasti, ut a te gloriosius posteri tui numerarentur. nil enim est illo per sententiam boni cuiusque generosius, quisquis ingenii corporis opum iunctam in hoc constans operam exercet, ut maioribus suis anteponatur.

tu verus inter hic mactus qui praeficio titulus amplio licet hactenus e prosapia illustris computarere peculiaris nihilum segnis elaborasti ut ab tu gloriosus posterus tuus numero nihil enim sum ille per sententia bonus quisque generosus quisquis ingenium corpus opos jungo in hic consto opera exerceo ut magnus suus antepono


tu tamen etsi ceteris eris in hoc genere pugnandi dimicaturus, si quid iudicio meo censes adquiescendum (neque enim iniustum est credere experto), senatorem nostrum, hospitem meum, conflictui huic facies exsortem; cuius si convivio tectoque succedas, dapes Cleopatricas et loca lautia putas. nam quamvis super hoc studio tam ipse quam patria confligant, olim lata sententia est, quod ille transeat ceteros cives, licet et illa ceteras civitates. vale.

tu tamen etsi ceterus sum in hic genus pugno dimico si quis iudicium meus censeo adquiescendum neque enim iniustus sum credo experior senator nos hospes meus conflictui hic facies exsortem qui si convivium tego succedas daps cleopatricas et locum lautia puto nam quivis super hic studium tam ipse quam patria confligo olim fero sententia sum qui ille transeo ceterus civis licet et ille ceterus civitas val


praeterea si vir inlustris aliquid insuper ampliuscule scribi depoposcisset, in moras grandes incidissemus. nam per armariola et zotheculas nostras non remanserunt digna prolatu. unde cognosce, quod, etsi tacere necdum, coepimus certe taciturire, duplici ex causa: ut si placemus, pauca lecturis incitent voluptatem; si refutamur, non excitent multa fastidium, quippe in hoc stilo, cui non urbanus lepos inest, sed pagana simplicitas.

praeterea si vir illustris aliquis insuper ampliusculis scribo deposco in mora grandis incido nam per armariolum et zotheculas noster non remaneo dignus prolatu unde cognosco qui etsi taceo necdum coepio certus taciturire duplex ex causa ut si placeo paucus lego incito voluptas si refutamur non excito multus fastidium quippe in hic stilus qui non urbanus lepos insum sed paganus simplicitas


quin potius experietur, quisque conflixerit, Stoicos Cynicos Peripateticos haeresiarchas propriis armis, propriis quoque concuti machinamentis. nam sectatores eorum, Christiano dogmati ac sensui si repugnaverint, mox te magistro ligati vernaculis implicaturis in retia sua praecipites implagabuntur, syllogismis tuae propositionis uncatis volubilem tergiversantum linguam inhamantibus, dum spiris categoricis lubricas quaestiones tu potius innodas acrium more medicorum, qui remedium contra venena, cum ratio compellit, et de serpente conficiunt.

quin potis experior quisque confligo stoicus cynicus peripatetici haeresiarchas proprius arma proprius quoque concutio machinamentum nam sectator is christianus dogma atque sensus si repugnaverint mox tu magister ligo vernaculis implicaturis in rete suus praeceps implagabuntur syllogismus tuus propositio uncatis volubilis tergiversantum lingua inhamantibus dum spira categoricis lubricus quaestio tu potis innodas acer mos medicus qui remedium contra veneno cum ratio compello et de serpo confacio