Epistulae, Books VIII-IX

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


tu vero utrisque praesentiam tuam disposite vicissimque partitus nunc Drepanium illis, modo istis restituis Anthedium. et si a te instructio rhetorica poscatur, hi Paulinum, illi Alcimum non requirunt. unde te magis miror, quem cotidie tam multiplicis bibliothecae ventilata lassat egeries, aliquid a me veterum flagitare cantilenarum. pareo quidem, licet intempestiva videatur recordatio iocorum tempore dolendi.

tu verus uterque praesentia tuus dispono vicissim partior nunc drepanium ille modo iste restituo anthedium et si ab tu instructio rhetorica posco hic paulinus ille alcimum non requiro unde tu magis miro qui cottidie tam multiplex bibliotheca ventilo lasso egeries aliquis ab ego vetus flagito cantilenaris pareo quidem licet intempestivus video recordatio jocus tempus doleo


quid Serranorum aemulus et Camillorum cum regas stivam, dissimulas optare palmatam? parce tantum in nobilitatis invidiam rusticari. agrum si mediocriter colas, possides; si nimium, possideris. redde te patri, redde te patriae, redde te etiam fidelibus amicis, qui iure ponuntur inter affectus. aut si te tantum Cincinnati dictatoris vita delectat, duc ante Raciliam, quae boves iungat.

quis serranus aemulus et camillus cum rego stiva dissimulo optaris palmo parco tantus in nobilitas invidia rusticaris ager si mediocris colo possideo si nimium possideris reddo tu pater reddo tu patria reddo tu etiam fidelis amicus qui ius pono inter afficio aut si tu tantus cincinnatus dictator vito delecto duco ante racilia qui bos jungo


Dic, Gallicanae flos iuventutis, quousque tandem ruralium operum negotiosus urbana fastidis? quamdiu attritas tesserarum quondam iactibus manus contra ius fasque sibi vindicant instrumenta cerealia? quousque tua te Taionnacus patriciae stirpis lassabit agricolam? quousque prati comantis exuvias hibernis novalibus non ut eques sed ut bubulcus abscondis? quousque pondus ligonis obtusi nec perfossis antibus ponis?

dico gallicanus flos iuventus quousque tandem ruralium opus negotiosus urbanus fastidio quamdiu attero tesseraris quondam jactus manus contra ius for sui vindico instrumentum cerealia quousque tuus tu taionnacus patricius stirps lasso agricola quousque pratum como exuviae hibernus noval non ut eques sed ut bubulcus abscondo quousque pondus ligo obtundo neque perfodio antes pono


quaeris nunc, quid de manubiis meis iudicem; nollem adhuc prodere, quo diuturnius expectatione penderes; plus me enim ulciscerer, si quod sensi tacerem. sed iam nec ipse frustra superbis, utpote intellegens tibi inesse virtutem sic perorandi, ut lectori tuo seu reluctanti seu voluntario vis voluptatis excudat praeconii necessitatem. proinde accipe, quid super scriptis tuis et iniuriam passi censeamus.

quaero nunc quis de manubiae meus judico nolo adhuc prodo quo diuturnus expectatio pendeo multus ego enim ulciscor si qui sentio taceo sed iam neque ipse frustra superbus utpote intellego tu insum virtus sic peroro ut lector tuus seu reluctor seu voluntarius volo voluptas excudo praeconium necessitas proinde accipio quis super scribo tuus et iniuria patior censeo


Ubinam se nunc, velim dicas, gentium abscondunt qui saepe sibi de molibus facultatum congregatarum deque congestis iam nigrescentis argenti struibus blandiebantur? ubi etiam illorum praerogativa, qui contra indolem iuniorum sola occasione praecedentis aetatis intumescebant? Ubi sunt illi, quorum affinitas nullo indicio maiore cognoscitur quam simultate?

ubi sui nunc volo dico gens abscondo qui saepe sui de moles facultas congregataris de congero iam nigrescentis argentum struibus blandio ubi etiam ille praerogativa qui contra indoles iuniorum solus occasio praecedo aetas intumescebant ubius sum ille qui affinitas nullus indicium magnus cognosco quam simultas


ceterum, ut tibi de venatoris officio quam minimum blandiaris, maxume iniungo. namque apros frustra in venabula vocas, quos canibus misericordissimis, quibus abundas, et + si quidem solis, movere potius quam commovere consuesti. esto, sit indulgentia dignum, quod reformidant catuli tui bestiis appropinquare terribilibus corpulentisque: illud ignoro quomodo excuses, quod capreas, pecus simum, pariter et dammas in fugam pronos iacentibus animis pectoribus erectis, passibus raris crebris latratibus prosequuntur.

ceterum ut tu de venator officium quam paruus blandiaris magnus injungo namque aper frustra in venabulum voco qui canis misericordissimis qui abundo et si quidem sol moveo potis quam commoveo consuesti sum sum indulgeo dignus qui reformido catulis tuus bestia appropinquo terribilis corpulentisque ille ignoro quomodo excuso qui caprea pecus simus pariter et damma in fuga pronus jaceo animus pector erigo passus raris creber latratus prosequor


interim tu videris, quam tibi sit epigrammatis flagitati lemma placiturum; me tamen nequaquam sollicitudo permittit aliud nunc habere in actione, aliud in carmine. illud sane praeter iustitiam feceris, si in praesentiarum vicissim scripta quasi compares. ago laboriosum, agis ipse felicem; ago adhuc exulem, agis ipse iam civem: et ob hoc inaequalia cano, quia similia posco et paria non impetro.

interim tu video quam tu sum epigramma flagitas lemma placeo ego tamen nequaquam sollicitudo permitto alius nunc habeo in actio alius in carmen ille sanus praeter iustitia facio si in praesentiaris vicissim scribo quasi comparis ago laboriosus ago ipse felix ago adhuc exulis ago ipse iam civis et ob hic inaequalis cano quia similis posco et par non impetro


Quid agunt Nitiobroges, quid Vesunnici tui, quibus de te sibi altrinsecus vindicando nascitur semper sancta contentio? unus te patrimonio populus, alter etiam matrimonio tenet; cumque hic origine, iste coniugio, melius illud, quod uterque iudicio. te tamen munere dei inter ista felicem, de quo diutius occupando possidendoque operae pretium est votiva populorum studia confligere!

quis ago nitiobroges quis vesunnici tuus qui de tu sui altrinsecus vindico nascor semper sancio contentio unus tu patrimonium populus alter etiam matrimonium teneo cum hic origo iste conjugium bonus ille qui uterque iudicium tu tamen munus deus inter iste felix de quo diu occupo possidendoque opera pretium sum votivus populus studium confligo


Tu quidem pulchre (mos hic tuus, et persevera), vir omnium bonorum, qui uspiam degunt, laude dignissime, quod amicorum gloriae, sicubi locus, lenocinaris. hinc est quod etiam scrinia Arverna petis eventilari, cui sufficere suspicabamur, si quid superiore vulgatu protulissemus. itaque morem geremus iniunctis, actionem tamen stili eatenus prorogaturi, ut epistularum seriem nimirum a primordio voluminis inchoatarum in extimo fine parvi adhuc numeri summa protendat, opus videlicet explicitum quodam quasi marginis sui limbo coronatura.

tu quidem pulcher mos hic tuus et persevero vir omnis bonus qui uspiam dego laus dignus qui amicus gloria sicubi locus lenocinaris hinc sum qui etiam scrinium arverna peto eventilaris qui sufficio suspicor si quis superus vulgatu protulissemus itaque mos gero injungo actio tamen stilis eatenus prorogaturi ut epistularis series nimirum ab primordius volumen inchoataris in extimo finis parvus adhuc numerus summus protendo opus videlicet explico quidam quasi margo suus limbus coronatura


namque per rei familiaris damna vacuatus ut primum intellegere coepit et retractare, quantum de bonusculis avitis paternisque sumptuositas domesticae Charybdis abligurisset, quamquam sero resipiscens, attamen tandem veluti frenos momordit excussitque cervices atque Ulixeas, ut ferunt, ceras auribus figens fugit adversum vitia surdus meretricii blandimenta naufragii puellamque, prout decuit, intactam vir laudandus in matrimonium adsumpsit, tam moribus natalibusque summatem quam facultatis principalis.

namque per res familiaris damno vacuo ut primus intellego coepio et retractaris quantus de bonusculis avitus paternus sumptuositas domesticus charybdis abligurisset quamquam serus resipiscens attamen tandem velut freni mordeo excutio cervix atque ulixeas ut fero cero auris figo fugio adverro vitio surdus meretricii blandimentum naufragium puella prout decet intactus vir laudo in matrimonium adsumo tam mos natalibusque summatem quam facultas principal


sed quia hortaris, repetitis laxemus vela turbinibus et qui veluti maria transmisimus, hoc quasi stagnum pernavigemus. nam satis habeo deliberatum, sicut adhibendam in conscriptione diligentiam, ita tenendam in editione constantiam. demum vero medium nihil est: namque aut minimum ex hisce metuendum est aut per omnia omnino conticescendum. vale.

sed quia hortaris repeto laxo velo turbo et qui velut mare transmitto hic quasi stagnum pernavigemus nam satis habeo delibero sicut adhibeo in conscriptio diligentia ita teneo in editio constantia demum verus medius nihil sum namque aut paruus ex hic metuo sum aut per omnis omnino conticescendum val


structura vero fortis et firma coniunctionumque perfacetarum nexa caesuris insolubilibus sed nec hinc minus lubrica et levis ac modis omnibus erotundata quaeque lectoris linguam inoffensam decenter expediat, ne salebrosas passa iuncturas per cameram palati volutata balbutiat; tota denique liquida prorsus et ductilis, veluti cum crystallinas crustas aut onychitinas non impacto digitus ungue perlabitur, quippe si nihil eum rimosis obicibus exceptum tenax fractura remoretur.

structura verus fortis et firmo coniunctionumque perfacetaris necto caesuris insolubilis sed neque hinc paruus lubricus et levis atque modus omnis erotundata quisque lector lingua inoffensus decenter expedio ne salebrosas patior jungo per camera palatium voluto balbutiat totus denique liquidus prorsus et ductilis velut cum crystallinas crusta aut onychitinas non impingo digitus unguis perlabor quippe si nihil is rimosus obicibus excipio tenax frango remoror


praeterea his hoc praestantissimum bonis Fama superaggerat, quod te asserit hasce tot gratias fastigatissimae caritatis arce transcendere; Fama, inquam, quae de laudibus tuis cum canat multa, plus reticet. nam longius constitutis actionum tuarum propositum potest assignare, non numerum. quarum relatione succensus ultro primus, ut longe inferiorem decet, ad solvenda officia procurro nec vereor garrulitatis aliquando argui, qui potui taciturnitatis hucusque culpari.

praeterea hic hic praesto bonus fama superaggerat qui tu assero hic tot gratia fastigatissimae caritas arx transcendo fama inquam qui de laus tuus cum cano multus multus reticeo nam longus constitus actio tuus propono possum assignaris non numerus qui relatio succendo ultro primus ut longus inferus decet ad solvo officium procurro neque vereor garrulitas aliquando arguo qui possum taciturnitas hucusque culparis


sed quorsum + quam moris est? redeamus ad causam, super cuius abundante blateratu, quia pareo, precor, ut errata confessum veniae clementis indultu placatus impertias, licet, quae laetitia tua sancta quaeque communio, copiosius hilarere, si meae culpae defensio potius tibi scripta feratur quam satisfactio. memor nostri esse dignare, domine papa.

sed quorsum quam mos sum redeo ad causa super qui abundo blateratu quia pareo precor ut erro confiteor venia clemens indultu placo impertio licet qui laetitia tuus sancio quisque communio copiosus hilarere si meus culpa defensio potis tu scribo fero quam satisfactio memor noster sum dignaris dominus papa


dixisset alius: neminem tibi praetuli, nullas ad ullum peculiares litteras dedi: quem praelatum suspicabare, unius epistulae forma contentus abscessit, atque ea quidem nihil super praesenti negotio deferente: tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est quique supradicto tamdiu potes uti libello, ut eum non amplius zothecula tua quam memoria concludat.

dico alius nemo tu praetulis nullus ad ullus peculiaris littera do qui praefero suspicabaris unus epistula forma contineo abscedo atque is quidem nihil super praesens negotium defero tu qui tu queror omitto tres loquacissimis pago fatigo potis in nausea concitaris dum frequens insulsus lectio verbum inanis immoraris addo quia etiam in hic qui forsitan non noto reverentia tuus mereo ratio servo sum qui sicut tu antistitum ceterus cathedra prior sum tuus in liber titulus ille nomen vix semel tantus et sui adscribo pagina sono tuus praeter tu deputatas frequens illustrantur alienus ille hic jungo qui si quis ibi vel causaliter placeo tu per consilium meus lectito ille quandoque per beneficium tuus qui munusculis meus incassus premo invidia necdum ad facultas lego ut suspicor venio cum iamdiu ipse pervenio ad copia transfero aio tamquam non sum autholographas membrana arbitror si tamen qui ante percurras vel exemplar accipio neque enim in hic qui tracto ullus culpabitur aut distinctio raritas aut frequentia barbarismorum nempe ad exter palam video etiam tu transmitto proprietas qui utor absque tempus figo praescriptio transmitto sum quisque supradicto tamdiu possum uti libellus ut is non amplus zothecula tuus quam memoria concludo


quotiens aliquem mentis perfidae figmenta ponentem sanam respondere doctrinam fidem credere, viam tenere vitam sperare suadetis, quis vos dubitet in huius emendatione conversi, qui iam sit liber ab haeresi, liber ab hypocrisi, liber ab schismate, purgatissimum propositionis panem cum sinceritatis et veritatis azymis dedicaturos?

quotiens aliquis mens perfidus figmentum pono sanus respondeo doctrina fides credo via teneo vita spero suadeo quis tu dubito in hic emendatio converro qui iam sum liber ab haeresis liber ab hypocrisis liber ab schismate purgatissimum propositio panis cum sinceritas et veritas azymus dedicaturos


quod superest, deum posco, ut te filii consequantur aut, quod te plus decet velle, transcendant, et quicumque non sustinet diligere provectum, medullitus aestuantes a semet ipso livoris proprii semper exigat poenas, cumque nullas in te habuerit umquam misericordiae causas, habeat invidiae; siquidem iuste sub iusto principe iacet qui, per se minimus et tantum per sua maxumus, animo exiguus vivit et patrimonio plurimus. vale.

qui supersum deus posco ut tu filius consequor aut qui tu multus decet volo transcendant et quicumque non sustineo diligo proveho medullitus aestuo ab sui ipse livor proprius semper exigo poena cum nullus in tu habeo umquam misericordia causa habeo invidia siquidem justus sub justus princeps iaceo qui per sui minimus et tantus per suus magnus animus exiguus vivo et patrimonium multus val


nempe, cum primum bonis actibus locus et ad trutinam iudicii principalis appensa tandem non nummorum libra sed morum, remansere illi, qui superbissime opinabantur solo se censu esse censendos quique sic vitiis ut divitiis incubantes volunt vanitatis videri alienam surrexisse personam, cum nolint cupiditatis notari suam crevisse substantiam. in qua tamen detrahendi palaestra exercitati tamquam per oleum sic per infusa aemulationum venena macerantur.

nempe cum primus bonus actus locus et ad trutina iudicium principal appendo tandem non nummus liber sed mos remaneo ille qui superbus opinor solum sui census sum censendos quisque sic vitium ut divitiae incubo volo vanitas video alienus surgo persona cum nolo cupiditas notaris suus cerno substantia in qui tamen detraho palaestra exercitas tamquam per oleum sic per infundo aemulatio veneno macero


propter quae omnia bona in viro sita laetor ad puncta censoris omnium voce concelebrati. granditer enim sua in utramvis de me opinionem sententia valet; quae, si vera comperimus, tantum mihi est favens securitati, quantum fieret adversata formidini. de cetero fixum apud me stat constitutumque, prout rem ex asse cognovero, vel silentio lora laxare vel stringere frena garritui. namque si supradicti confirmor assensu, Athenis loquacior, si minus, Amyclis ipsis taciturnior ero.

propter qui omnis bonus in vir sino laeto ad pungo censor omnis vox concelebrati grandis enim suus in uter de ego opinio sententia valeo qui si verus comperio tantus ego sum faveo securitas quantus fio adverso formido de ceterus figo apud ego sto constituo prout res ex assis cognosco vel silentium lorum laxaris vel stringo frenum garritui namque si supradicti confirmor assentior athenae loquax si paruus amyclae ipse taciturnior sum


Tantumne te Vasatium civitas non caespiti imposita sed pulveri, tantum Syrticus ager ac vagum solum et volatiles ventis altercantibus harenae sibi possident, ut te magnis flagitatum precibus, parvis separatum spatiis, multis exspectatum diebus attrahere Burdigalam non potestates, non amicitiae, non opimata vivariis ostrea queant? an temporibus hibernis viarum te dubia suspendunt et, quia solet Bigerricus turbo mobilium aggerum indicia confundere, quoddam vereris in itinere terreno pedestre naufragium?

tantus tu vasatium civitas non caespes impono sed pulvis tantus syrticus ager atque vagus solus et volatilis venio alterco harena sui possideo ut tu magnus flagitas prex parvus separo spatium multus exspectas dies attraho burdigalam non potestas non amicitia non opimata vivarius ostreum queo an tempus hibernus viaris tu dubius suspendo et quia soleo bigerricus turbo mobilis agger indicium confundo quidam vereor in iter terrenus pedestre naufragium


Nicetium protinus circumspexere conspicati, qui non sensim singulatimque, sed tumultuatim petitus et cunctim cum quodam prologo pudoris vultum modeste demissus inrubuit. atque ob hoc illi maximum sophos non eloquentia prius quam verecundia dedit. dixit disposite graviter ardenter, magna acrimonia maiore facundia maxima disciplina, et illam Sarranis ebriam sucis inter crepitantia segmenta palmatam plus picta oratione, plus aurea convenustavit.

nicetium protinus circumspicio conspicor qui non sensim singulatimque sed tumultuatim peto et cunctim cum quidam prologus pudor vultus modestus demitto inrubesco atque ob hic ille magnus sophos non eloquentia prior quam verecundia do dico dispono gravis ardenter magnus acrimonia magnus facundia maximus disciplina et ille sarranis ebrius sucus inter crepito segmentum palmo multus pingo oratio multus aureus convenustavit


at tamen, cum satis tibi et quidem merito (quidnam enim simile?) in omnibus cedam, quippe qui in alio genere virtutum iam per quinquennia decem non aequaevis sacerdotibus tantum verum et antiquis, quotiens collatus, antelatus quoque sis, noveris volo, quamvis astra questibus quatias atque maiorum cineres favillasque in testimonium laesae caritatis implores, pedem me conflictui tuo, si mutuo super amore certandum est, non retracturum, quia cum in ceteris rebus tum foedissimum perquam est in dilectione superari. quae velis nolis certa professio conviciis tuis illis cuncta sane blandimentorum mella vincentibus non praeter aequum reponderatur.

at tamen cum satis tu et quidem mereo quisnam enim similis in omnis cedo quippe qui in alius genus virtus iam per quinquennia decem non aequaevis sacerdos tantus verus et antiquus quotiens confero antefero quoque sum nosco volo quivis astrum questus quatio atque magnus cinis favillasque in testimonium laedo caritas imploro pedis ego conflictui tuus si mutuus super amor certo sum non retraho quia cum in ceterus res tum foedus perquam sum in dilectio superaris qui velis nolo certus professio convicium tuus ille cunctus sanus blandimentor mel vinco non praeter aequus reponderatur


sed, quod fatendum est, talibus studiis anterior aetas iuste vacabat seu, quod est verius, occupabatur; modo tempus est seria legi, seria scribi deque perpetua vita potius quam memoria cogitari nimiumque meminisse nostra post mortem non opuscula sed opera pensanda.

sed qui fateor sum talis studium anterior aetas justus vaco seu qui sum verus occupabatur modo tempus sum seria lego seria scribo de perpetuus vito potis quam memoria cogito nimius memini noster post mors non opusculum sed opus penso


postremo quis nesciat, quicquid legis diebus figuraliter immolabatur in corporibus, quod totum id gratiae tempore manifeste vos offeratis in moribus? atque ideo gratias uberes deo refero, quod secundum vestrae paginae qualitatem facile agnosco antistitem suprafatum de vobis, cum magna dixerit, maiora tacuisse. quapropter nemo dubitaverit, qui bonus es, cum indicaris, et melior, cum legeris, esse te optimum, cum videris.

postremo quis nescio quisquis lex dies figuraliter immolo in corpus qui totus is gratia tempus manifestus tu offertor in mos atque ideo gratia uber deus refero qui secundus vester pagina qualitas facilis agnosco antistes suprafatum de tu cum magnus dico magnus taceo quapropter nemo dubito qui bonus sum cum indicaris et bonus cum lego sum tu bonus cum video


quae iubes non sunt improbabilia; quamquam et hoc ipsum, quod pie iniungis, arduum existat ac laudi quantulaecumque iam semel partae non opportunum, primum, quod opusculo prius edito praesentis augmenti sera coniunctio est; deinde, quod arbitros ante quoscumque, nisi fallimur, indecentissimum est materiae unius simplex principium, triplices epilogos inveniri.

qui iubeo non sum improbabilia quamquam et hic ipse qui pius injungo arduus existat atque laus quantulus iam semel pario non opportunus primus qui opusculo prior edo praesum augmentum serus conjunctio sum deinde qui arbiter ante quicumque nisi fallo indecentissimum sum materia unus simplex principium triplex epilogus invenio


an ideo me fastidiendum negligendumque curasti, quia contemneres iuniorem? quod parum credo. an quia indoctum? quod magis fero, ita tamen, ut qui dicere ignorem, non et audire; quia et qui Circensibus ludis adfuerunt, sententiam de curribus non ferunt. an aliquo casu dissidebamus, ut putaremur his quos edidissetis libellis derogaturi? atqui praesule deo tenues nobis esse amicitias nec inimici fingere queunt.

an ideo ego fastidio negligendumque curo quia contemno iuniorem qui parum credo an quia indoctus qui magis fero ita tamen ut qui dico ignoro non et audio quia et qui circenses ludus adsum sententia de currus non fero an aliquis casus dissido ut putaremur hic qui edidissetis libellus derogaturi atqui praesulis deus tenuis nos sum amicitia neque inimicus fingo queo


hisce de causis temperavi stilo temperaboque, breviter locutus, ut paream, longum taciturus, ut discam. sunt de cetero tuae partes, domine papa, doctrinae salutaris singularisque: victuris operibus incumbere incumbere satis. neque enim, quisquis auscultat docentem te disputantemque, plus loqui discit quam facere laudanda. nunc vero, quod restat, donate venia paginam rusticanter vobis obsecundantem, cui me quoque auctore, si vestris litteris comparetur, stilus infantissimus inest.

hic de causa tempero stilus temperaboque brevis loquor ut pareo longus taceo ut disco sum de ceterus tuus pars dominus papa doctrina salutaris singularis vinco opus incumbo incumbo satis neque enim quisquis ausculto doceo tu disputantemque multus loquor disco quam facio laudo nunc verus qui resto dono venia pagina rusticanter tu obsecundantem qui ego quoque auctor si vester littera comparo stilus info insum


Quamquam nobis non opinantibus, desiderantibus tamen litteras tuas reddidit gerulus antiquus, idoneus inventus, cui iure repetita credantur officia, quandoquidem prima sic detulit. igitur affatu secundo vel potius benedictione donatus ipse quoque rependo alterum salve, obsequia combinans numeris aequata, non meritis.

quamquam nos non opinor desidero tamen littera tuus reddo gerulus antiquus idoneus invenio qui ius repeto credo officium quandoquidem primus sic defero igitur affor secundus vel potis benedictio dono ipse quoque repo alter salvus obsequium combinans numerus aequo non meritum


Credidi me, vir peritissime, nefas in studia committere, si distulissem prosequi laudibus quod aboleri tu litteras distulisti, quarum quodammodo iam sepultarum suscitator fautor assertor concelebraris, teque per Gallias uno magistro sub hac tempestate bellorum Latina tenuerunt ora portum, cum pertulerint arma naufragium.

credo ego vir pereo nefas in studium committo si distulissem prosequor laus qui aboleo tu littera differo qui quodammodo iam sepultaris suscitator fautor assertor concelebraris tu per gallia unus magister sub hic tempestas bellum latinum teneo os portus cum perfero arma naufragium


Lampridius orator modo primum mihi occisus agnoscitur, cuius interitus amorem meum summis conficeret angoribus, etiamsi non eum rebus humanis vis impacta rapuisset. hic me quondam, ut inter amicos ioca, Phoebum vocabat ipse a nobis vatis Odrysii nomine acceptus. quod eo congruit ante narrari, ne vocabula figurata subditum carmen obscurent. huic quodam tempore Burdigalam invisens metatoriam paginam quasi cum Musa praevia misi. puto hanc liberius offerri, quam si aliquid super decedentis occasu lugubre componens, qui non placebam per eloquentiam, per materiam displicerem. Dilectae nimis, et peculiari Phoebus commonitorium Thaliae. Paulum depositis, alumna, plectris sparsam stringe comam virente vitta, et rugas tibi syrmatis profundi succingant hederae expeditiores. succos ferre cave nec, ut solebat, laxo pes natet altus in coturno; sed tales crepidas ligare cura, quales Harpalyce vel illa vinxit, quae victos gladio procos cecidit. perges sic melius volante saltu, si vestigia fasceata nudi per summum digiti regant citatis firmi ingressibus atque vinculorum concurrentibus ansulis reflexa ad crus per cameram catena surgat. hoc pernix habitu meum memento Orpheum visere, qui cotidiana saxa et robora corneasque fibras mollit dulciloqua canorus arte; Arpinas modo quem tonante lingua ditat, nunc stilus aut Maronianus aut quo tu Latium beas, Horati, Alcaeo melior lyristes ipso, et nunc inflat epos tragoediarum, nunc comoedia temperat iocosa, nunc flammant satirae et tyrannicarum declamatio controversiarum. dic: ‘Phoebus venit atque post veredos remis velivolum quatit Garumnam; occurras iubet, ante sed parato actutum hospitio.’ Leontioque, prisco Livia quem dat e senatu, dic: iam nunc aderit. satis facetum et solo nomine Rusticum videto. sed si tecta negant ut occupata, perge ad limina mox episcoporum, sancti et Gallicini manu osculata tecti posce brevis vacationem, ne, si destituor domo negata, maerens ad madidas eam tabernas et claudens geminas subinde nares propter fumificas gemam culinas, qua serpylliferis olet catillis bacas per geminas ruber botellus ollarum aut nebulae vapore iuncto fumant cum crepitantibus patellis, hic cum festa dies ciere ravos cantus coeperit et voluptuosam scurrarum querimoniam crepare, tunc, tunc carmina digniora vobis vinosi hospitis excitus Camena plus illis ego barbarus susurrem. O necessitas abiecta nascendi, vivendi misera, dura moriendi! ecce quo rerum volubilitatis humanae rota dicitur. amavi, fateor, satis hominem, licet quibusdam, tamen veniabilibus, erratis implicaretur atque virtutibus minora misceret. namque crebro levibus ex causis, sed leviter, excitabatur, quod nilominus ego studebam sententiae ceterorum naturam potius persuadere quam vitium; adstruebamque meliora, quatenus in pectore viri iracundia materialiter regnans, quia naevo crudelitatis fuerat infecta, praetextu saltim severitatis emacularetur. praeterea etsi consilio fragilis, fide firmissimus erat; incautissimus, quia credulus; securissimus, quia non nocens. nullus illi ita inimicus, qui posset eius extorquere maledictum; et tamen nullus sic amicus, qui posset effugere convicium. difficilis aditu, cum facilis inspectu, et portandus quidem, sed portabilis. de reliquo, si orationes illius metiaris, acer rotundus, compositus excussus; si poemata, tener multimeter, argutus artifex erat. faciebat siquidem versus oppido exactos tam pedum mira quam figurarum varietate; hendecasyllabos lubricos et enodes; hexametros crepantes et cothurnatos; elegos vero nunc echoicos, nunc recurrentes, nunc per anadiplosin fine principiisque conexos. hic, ut arreptum suaserat opus, ethicam dictionem pro personae temporis loci qualitate variabat, idque non verbis qualibuscumque, sed grandibus pulchris elucubratis. in materia controversiali fortis et lacertosus; in satirica sollicitus et mordax; in tragica saevus et flebilis; in comica urbanus multiformisque; in fescennina vernans verbis, aestuans votis; in bucolica vigilax parcus carminabundus; in georgica sic rusticans multum, quod nihil rusticus. praeterea quod ad epigrammata spectat, non copia sed acumine placens, quae nec brevius disticho neque longius tetrasticho finiebantur, eademque cum non pauca piperata, mellea multa conspiceres, omnia tamen salsa cernebas. in lyricis autem Flaccum secutus nunc ferebatur in iambico citus, nunc in choriambico gravis, nunc in alcaico flexuosus, nunc in sapphico inflatus. quid plura? subtilis aptus instructus quaque mens stilum ferret eloquentissimus, prorsus ut eum iure censeres post Horatianos et Pindaricos cygnos gloriae pennis evolaturum. aleae ut sphaerae non iuxta deditus; nam cum tesseris ad laborem occuparetur, pila tantum ad voluptatem. fatigabat libenter, quodque plus dulce, libentius fatigabatur. scribebat assidue, quamquam frequentius scripturiret. legebat etiam incessanter auctores cum reverentia antiquos, sine invidia recentes, et, quod inter homines difficillimum est, nulli difficulter ingenii laude cedebat. illud sane non solum culpabile in viro fuit, sed peremptorium, quod mathematicos quondam de vitae fine consuluit, urbium cives Africanarum, quorum, ut est regio, sic animus ardentior; qui constellatione percontantis inspecta pariter annum mensem diemque dixerunt, quos, ut verbo matheseos utar, climactericos esset habiturus, utpote quibus themate oblato quasi sanguinariae geniturae schema patuisset, quia videlicet amici nascentis anno, quemcumque clementem planeticorum siderum globum in diastemata zodiaca prosper ortus erexerat, hunc in occasu cruentis ignibus inrubescentes seu super diametro Mercurius asyndetus seu super tetragono Saturnus retrogradus seu super centro Mars apocatastaticus exacerbassent. sed de his, si qua vel quoquo modo sunt, quamquam sint maxume falsa ideoque fallentia, si quid plenius planiusque, rectius coram, licet et ipse arithmeticae studeas et, quae diligentia tua, Vertacum Thrasybulum Saturninum sollicitus evolvas, ut qui semper nil nisi arcanum celsumque meditere. interim ad praesens nil coniecturaliter gestum, nil per ambages, quandoquidem hunc nostrum temerarium futurorum sciscitatorem et diu frustra tergiversantem tempus et qualitas praedictae mortis innexuit. nam domi pressus strangulatusque servorum manibus obstructo anhelitu gutture obstricto, ne dicam Lentuli Iugurthae atque Seiani, certe Numantini Scipionis exitu periit. haec in hac caede tristia minus, quod nefas ipsum cum auctore facti parricidalis diluculo inventum. nam quis ab hominum tam procul sensu, quis ita gemino obtutu eluminatus, qui exanimati cadavere inspecto non statim signa vitae colligeret extortae? etenim protinus argumento fuere livida cutis, oculi protuberantes et in obruto vultu non minora irae vestigia quam doloris. inventa est quidem terra tabo madefacta deciduo, quia post facinus ipsi latrones ad pavimentum conversa defuncti ora pronaverant, tamquam sanguinis eum superaestuans fluxus exinanisset. sed protinus capto qui fuerat ipsius factionis fomes incentor antesignanus ceterisque complicibus oppressis seorsumque discussis criminis veritatem de pectoribus invitis tormentorum terror extraxit. atque utinam hunc finem, dum inconsulte fidens vana consultat, non meruisset excipere! nam quisque praesumpserit interdicta secreta vetita rimari, vereor huius modi hominem a catholicae fidei regulis exorbitaturum et effici dignum, in statum cuius respondeantur adversa, dum requiruntur inlicita. secuta quidem est ultio extinctum, sed magis prosunt ista victuris. nam quotiens homicida punitur, non est remedium sed solacium vindicari. longiuscule me progredi amor impulit, cuius angorem silentio exhalare non valui. tu interim, si quid istic cognitu dignum, citus indica, saltim ob hoc scribens, ut animum meum tristitudine gravem lectio levet. namque confuso pectori maeror, et quidem iure, plurimus erat, cum paginis ista committerem sola. neque enim satis mihi aliud hoc tempore manu sermone consilio scribere loqui volvere libet. vale.

lampridius orator modo primus ego occido agnosco qui intereo amor meus summus confacio angor etiamsi non is res humanus volo impingo rapio hic ego quondam ut inter amicus ioca phoebus voco ipse ab nos vates odrysii nomen accipio qui is congruo ante narraris ne vocabulum figuro subdo carmen obscuro hic quidam tempus burdigalam invisens metatoriam pagina quasi cum musa praevius mitto puto hic liber offertor quam si aliquis super decedo occasus lugubris compono qui non placeo per eloquentia per materia displiceo diligo nimis et peculiaris phoebus commonitorium thalia paulis depono alumnus plectrum spargo stringo como vireo vitta et ruga tu syrmatis profundo succingo hedera expedio succos fero caveo neque ut soleo laxo pes nato altus in coturno sed talis crepida ligaris cura qualis harpalyce vel ille vincio qui vinco gladius procus cado pergo sic bonus volo saltus si vestigium fasceata nudus per superus digitus rego citas firmus ingressus atque vinculum concurro ansulis reflecto ad crus per camera catena surgo hic pernix habitus meus memento orpheus viso qui cottidianus saxum et robur corneasque fibra mollio dulciloqua canorus ars arpinas modo qui tono lingua dito nunc stilus aut maronianus aut quo tu latius beo horatius alcaeus bonus lyristes ipse et nunc inflo epos tragoediaris nunc comoedia tempero jocosus nunc flammant satirae et tyrannicaris declamatio controversiaris dico phoebus venio atque post veredos remi velivolus quatio garumnam occurro iubeo ante sed paro actus hospitium leontioque priscus livius qui do e senatus dico iam nunc adsum satis facetus et solum nomen rusticus video sed si tectum nego ut occupo pergo ad limen mox episcoporum sanctus et gallicini manus osculor tectum posco brevis vacatio ne si destituo domus nego maereo ad madidus is taberna et claudeo gemino subinde naris propter fumificas gemo culina qui serpylliferis oleo catillus baca per gemino ruber botellus ollaris aut nebula vapor jungo fumo cum crepito patella hic cum festus dies cieo ravus cantus coepio et voluptuosam scurraris querimonia creparis tunc tunc carmen dignus tu vinosus hospes excio camena multus ille ego barbarus susurrem o necessitas abicio nascor vivo misero durus morior ecce quo res volubilitas humanus rota dico amo fateor satis homo licet quidam tamen veniabilis erro implico atque virtus parvus misceo namque creber levis ex causa sed levis excito qui nilominus ego studeo sententia ceterus natura potis persuadeo quam vitium adstruebamque bonus quatenus in pectus vir iracundia materialiter regno quia naevus crudelitas sum inficio praetextus saltem severitas emacularetur praeterea etsi consilium fragilis fides firmus sum incautissimus quia credulus securissimus quia non noceo nullus ille ita inimicus qui possum is extorqueo maledico et tamen nullus sic amicus qui possum effugio convicium difficilis aditus cum facilis inspectu et portandus quidem sed portabilis de reliquus si oratio ille metiaris acer rotundus compono excutio si poema tener multimeter arguo artifex sum facio siquidem verro oppidum exigo tam pes mirus quam figuraris varietas hendecasyllabi lubricus et enodo hexameter crepo et cothurnatos elegi verus nunc echoicos nunc recurro nunc per anadiplosin finis principiisque conecto hic ut arrepo suadeo opus ethica dictio pro persona tempus locus qualitas variabat is non verbum qualibuscumque sed grandis pulcher elucubratis in materia controversial fortis et lacertosus in satirica sollicitus et mordax in tragicus saevus et flebilis in comicus urbanus multiformisque in fescennina vernans verbum aestuo voveo in bucolicus vigilax parcus carminabundus in georgicus sic rusticans multus qui nihil rusticus praeterea qui ad epigramma specto non copia sed acumen placeo qui neque brevis distichus neque longus tetrasticho finiebantur idem cum non paucus piperatum melleus multus conspiceres omnis tamen salio cernebas in lyricus autem flaccus sequor nunc fero in iambicus cieo nunc in choriambicus gravis nunc in alcaico flexuosus nunc in sapphico inflo quis multus subtilis aptus instruo quisque mens stilis fero eloquens prorsus ut is ius censeo post horatianos et pindaricus cycnus gloria penna evolaturum alea ut sphaera non iuxta dedo nam cum tessera ad labor occupo pilum tantus ad voluptas fatigo libet quisque multus dulcis libet fatigo scribo assiduus quamquam frequens scripturiret lego etiam incessanter auctor cum reverendus antiqui sine invidia recens et qui inter homo difficilis sum nullus difficilis ingenium laus cedo ille sanus non solus culpabilis in vir sum sed peremptorius qui mathematicus quondam de vita finis consulo urbs civis africanaris qui ut sum regius sic animus ardeo qui constellatio perconto inspicio pariter annus mensis dies dico qui ut verbum matheseos uto climactericos sum habeo utpote qui thema offertor quasi sanguinarius gigno schema pateo quia videlicet amicus nasco annus quicumque clemens planeticorum sidus globus in diastema zodiaca prosper ortus erigo hic in occasus cruentus ignis inrubescentes seu super diametros mercurius asyndetus seu super tetragono saturnus retrogradus seu super centrum mars apocatastaticus exacerbassent sed de hic si qui vel quisquis modo sum quamquam sum magnus fallo ideo fallo si quis plenus planiusque rectus coram licet et ipse arithmetica studeo et qui diligentia tuus vertacum thrasybulis saturninus sollicitus evolvo ut qui semper nihil nisi arcanus celsus meditor interim ad praesens nihil coniecturaliter gero nihil per ambages quandoquidem hic nos temerarius sum sciscitator et diu frustra tergiversor tempus et qualitas praedico mors innecto nam domus premo strangulatusque servus manus obstruo anhelitus guttur obstringo ne dico lentulis jugurtha atque sejanus certus numantinus scipio exeo pereo hic in hic caedes tristis paruus qui nefas ipse cum auctor facio parricidal diluculum invenio nam quis ab homo tam procul sentio quis ita geminus obtueor eluminatus qui exanimo cadaver inspicio non statim signum vita colligo extorqueo etenim protinus argumentum sum lividus cutis oculus protuberantes et in obruo vultus non parvus ira vestigium quam dolor invenio sum quidem terra to madefacio deciduus quia post facinus ipse latro ad pavimentum converro defungor os pronaverant tamquam sanguis is superaestuans fluo exinanisset sed protinus capio qui sum ipse factio fomes incentor antesignanus ceter complicibus opprimo seorsus discutio crimen veritas de pector invitus tormentum terror extraho atque utinam hic finis dum inconsultus fido vanus consulto non mereo excipio nam quisque praesumo interdico secerno veto rimaris vereor hic modus homo ab catholicae fides regulis exorbitaturum et efficio dignus in status qui respondeantur adverso dum requiro illicitus sequor quidem sum ultio exstinctus sed magis prosum iste vinco nam quotiens homicida punior non sum remedium sed solacium vindicaris longiusculis ego progredior amor impello qui angor silentium exhalaris non valeo tu interim si quis istic cognitus dignus cieo indico saltem ob hic scribo ut animus meus tristitudo gravis lectio levo namque confundo pector maeror et quidem ius multus sum cum pago iste committo solus neque enim satis ego alius hic tempus manus sermo consilium scribo loquor volvo libet val


omnium assensu pronuntiatum pauca nunc posse similia dictari. etenim rarus aut nullus est, cui meditaturo par affatim assistat dispositio per causas, positio per litteras, compositio per syllabas, ad hoc opportunitas in exemplis fides in testimoniis, proprietas in epithetis urbanitas in figuris, virtus in argumentis pondus in sensibus, flumen in verbis fulmen in clausulis.

omnis assentior pronuntio paucus nunc possum similis dictaris etenim rarus aut nullus sum qui meditaturo par affatim assistat dispositio per causa positio per littera compositio per syllaba ad hic opportunitas in exemplum fides in testimonium proprietas in epitheton urbanitas in figura virtus in argumentum pondus in sensus flumen in verbum fulmen in clausulis


tertia est causa vel maxuma, exinde scribere tibi cur supersederim, quod immane suspicio dictandi istud in vobis tropologicum genus ac figuratum limatisque plurifariam verbis eminentissimum, quod vestra quam sumpsimus epistula ostendit: licet olim praedicationes tuas, nunc repentinas, nunc, ratio cum poposcisset, elucubratas, raucus plosor audierim, tunc praecipue, cum in Lugdunensis ecclesiae dedicatae festis hebdomadalibus collegarum sacrosanctorum rogatu exorareris, ut perorares. ubi te inter spiritales regulas vel forenses medioximum quiddam contionantem, quippe utrarumque doctissimum disciplinarum, pariter erectis sensibus auribusque curvatis ambiebamus, hinc parum factitantem desiderio nostro, quia iudicio satisfeceras.

tertius sum causa vel magnus exinde scribo tu cur supersedeo qui immanis suspicio dicto iste in tu tropologicum genus atque figuro limatisque plurifariam verbum emineo qui vester quam sumo epistula ostendo licet olim praedicatio tuus nunc repentinus nunc ratio cum posco elucubro raucus plosor audio tunc praecipuus cum in lugdunensis ecclesia dedico festus hebdomadal collega sacrosanctor rogo exorareris ut peroraris ubi tu inter spirital regula vel forensis medioximum quidam contionor quippe uter doceo disciplinaris pariter erigo sensus auris curvo ambiebamus hinc parum factito desiderium noster quia iudicium satisfeceras


praeter hoc ipsa mens nostra domesticis hinc inde dispendiis saucia iacet; nam per officii imaginem vel, quod est verius, necessitatem solo patrio exactus, hoc relegatus variis quaquaversum fragoribus quia patior hic incommoda peregrini, illic damna proscripti. quocirca solvere modo litteras paulo politiores aut intempestive petor aut inpudenter aggredior, quas vel ioco lepidas vel stilo cultas alternare felicium est. porro autem quidam barbarismus est morum sermo iucundus et animus afflictus.

praeter hic ipse mens noster domesticus hinc inde dispendium saucius iaceo nam per officium imago vel qui sum verus necessitas solum patrius exigo hic relego varius quaquaversum fragor quia patior hic incommodus peregrinus illic damno proscribo quocirca solvo modo littera paulus polio aut intempestivus peto aut impudens aggredio qui vel iocus lepidas vel stilus colo alternaris felicium sum porro autem quidam barbarismus sum mos sermo iucundus et animus afflictus


igitur hic tu, quantum recordor, citos iambos, elegos acutos ac rotundatos hendecasyllabos et cetera carmina musicos flores thymumque redolentia, nunc Narbonensibus cantitanda, nunc Biterrensibus, ambigendum celerius an pulchrius elucubrasti, apud aequaevos gratiam tuam, famam apud posteros ampliaturus. certe mihi, quotiens tui versus a meditationis incude tamquam adhuc calidi deferebantur, sic videbatur, qui, etsi non bene scribo, bene iudico.

igitur hic tu quantus recordor cieo iambus elegi acuo atque rotundatos hendecasyllabi et ceterus carmen musicus floreo thymumque redoleo nunc narbonensibus cantitanda nunc biterrensibus ambago celer an pulcher elucubrasti apud aequaevos gratia tuus fama apud posterus ampliaturus certus ego quotiens tuus verro ab meditatio incudo tamquam adhuc calidus defero sic video qui etsi non bene scribo bene judico


quid plura? non extat ad praesens vivi hominis oratio, quam peritia tua non sine labore transgredi queat ac supervadere. unde et prope suspicor, domine papa, propter eloquium exundans atque ineffabile (venia sit dicto) te superbire. sed licet bono fulgeas ut conscientiae sic dictionis ordinatissimae, nos tibi tamen minime sumus refugiendi, qui bene scripta laudamus, etsi laudanda non scribimus.

quis multus non extat ad praesens vivo homo oratio quam peritia tuus non sine labor transgredior queo atque supervado unde et prope suspicor dominus papa propter eloquium exundo atque ineffabilis venia sum dico tu superbio sed licet bonus fulgeo ut conscientia sic dictio ordinatissimae nos tu tamen paruus sum refugio qui bene scribo laudo etsi laudo non scribo


Viator noster ac tabellarius terit orbitas itineris assueti spatium viae regionumque, quod oppida nostra discriminat, saepe relegendo. quocirca nos quoque decet semel propositae sedulitatis officia sectari, quae cum reliquis commeantibus tum praecipue Amantio intercurrente geminare cum quadam mentis intentione debemus, ne forte videatur ipse plus litteras ex more deposcere quam nos ex amore dictare, domine papa; ideoque vestrorum plus mementote, quos inter praesumimus computari, quique, sicut vestris erigimur secundis, ita deprimimur adversis.

viator noster atque tabellarius tero orbitas iter assuesco spatium via regio qui oppidum noster discrimino saepe relego quocirca nos quoque decet semel propono sedulitas officium sectaris qui cum reliquus conmeo tum praecipuus amantio intercurrente geminaris cum quidam mens intentio debeo ne fors video ipse multus littera ex mos deposco quam nos ex amor dictaris dominus papa ideo vester multus memini qui inter praesumo computaris quisque sicut vester erigo secundus ita deprimimur adverro


hostis est omni hoste truculentior. inprovisus aggreditur praevisus elabitur; spernit obiectos sternit incautos; si sequatur, intercipit, si fugiat, evadit. ad hoc exercent illos naufragia, non terrent. est eis quaedam cum discriminibus pelagi non notitia solum, sed familiaritas. nam quoniam ipsa si qua tempestas est huc securos efficit occupandos, huc prospici vetat occupaturos, in medio fluctuum scopulorumque confragosorum spe superventus laeti periclitantur.

hostis sum omnis hostis truculentus improvide aggredior praevisus elabor sperno objacio sterno incautus si sequor intercipio si fugio evado ad hic exerceo ille naufragium non terreo sum is quidam cum discrimen pelagus non notitia solus sed familiaritas nam quoniam ipse si qui tempestas sum huc securus efficio occupo huc prospicio veto occupo in medium fluctus scopulorumque confragosor spes superventus laetus periclitor


sed ista quorsum stolidus allego? nam nimis deprecari ineptias ipsas est ineptissimum, in quibus tu merus arbiter, si rem ex asse discingas, ridebis plurima, plura culpabis. sed et illud amplector, si pro caritate qua polles non fueris usquequaque censendi continentissimus, id est, si sententia tua quippiam super his apicibus antiquet. tunc enim certius te probasse reliqua gaudebo, si liturasse aliqua cognovero. memor nostri esse dignare, domine papa.

sed iste quorsum stolidus allego nam nimis deprecor ineptia ipse sum ineptus in qui tu merus arbiter si res ex assis discingas rideo multus multus culpo sed et ille amplector si pro caritas qui polleo non sum usquequaque censeo contineo is sum si sententia tuus quispiam super hic apex antiquet tunc enim certus tu probo reliquus gaudeo si liturasse aliqui cognosco memor noster sum dignaris dominus papa


etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale.

etsi apollinaris tuus qui in ceterus res sum in hic certus neglegentissimus quippe qui perexiguus lectio teneo vel cogo vel voluntarius quantus tamen ego video qui pater hic jungo non recuso qui studium veto timor laudabilis aliquis in filius licet difficilis persuadeo difficilis sufficio val


Dum laudibus summis sanctum Annianum, maximum consummatissimumque pontificem, Lupo parem Germanoque non imparem, vis celebrari fideliumque desideras pectoribus infigi viri talis ac tanti mores merita virtutes, cui etiam illud non absque iustitia gloriae datur, quod te successore decessit, exegeras mihi, ut promitterem tibi Attilae bellum stilo me posteris intimaturum, quo videlicet Aurelianensis urbis obsidio oppugnatio, inruptio nec direptio et illa vulgata exauditi caelitus sacerdotis vaticinatio continebatur.

dum laus summus sancio annianum magnus consummatissimumque pontifex lupus par germanus non imparis volo celebraris fidelis desidero pector infigo vir talis atque tantus mos mereo virtus qui etiam ille non absque iustitia gloria do qui tu successor decedo exigo ego ut promitto tu attilae bellum stilus ego posterus intimaturum quo videlicet aurelianensis urbs obsidio oppugnatio inruptio neque direptio et ille vulgo exaudio caelitus sacerdos vaticinatio contineo


exuere utcumque continuatissimis curis et otium tuum molibus aulicis motibusque furare. historiam flagitatam tunc recognosces opportune competenterque, si cum Tyaneo nostro nunc ad Caucasum Indumque, nunc ad Aethiopum gymnosophistas Indorumque bracmanas totus lectioni vacans et ipse quodammodo peregrinere.

exuo utcumque continuatissimis cura et otium tuus moles aulicus motus furaris historia flagito tunc recognosco opportunus competenterque si cum tyaneo noster nunc ad caucasus indumque nunc ad aethiopus gymnosophistae indus bracmanas totus lectio vaco et ipse quodammodo peregrinere


pariter et nescio, qualiter fieri veniabile queat, quod coerceri nostra garrulitas nec post denuntiatum terminum sustinet: nisi quia forsitan qui modus potest paginis, non potest poni ipse amicitiis. quapropter esse te in quadam tuendae opinionis meae quasi specula decet curiosisque facti huiusce rationem manifestare quidque ad hoc sentiant optimi quique, rescripto quam frequentissimo mihi pandere.

pariter et nescio qualis fio veniabilis queo qui coerceo noster garrulitas neque post denuntio terminus sustineo nisi quia forsitan qui modus possum pago non possum pono ipse amicitia quapropter sum tu in quidam tueor opinio meus quasi speculum decet curiosus facio hic ratio manifestaris quisque ad hic sentio bonus quisque rescribo quam frequens ego pando


hoc item nefas etiam difficilia factu tibi negari, cuius affectum tanto minus decipi decet, quanto constantius nil repulsam veretur. tenebimus igitur quippiam medium et sicut epigrammata recentia modo nulla dictabo, ita litteras, si quae iacebunt versu refertae, scilicet ante praesentis officii necessitatem, mittam tibi, petens, ne tu sis eatenus iustitiae praevaricator, ut me opineris numquam ab huiusmodi conscriptione temperaturum. neque enim suffragio tuo minus augear, si forte digneris iam modestum potius quam facetum existimare. vale.

hic item nefas etiam difficilis factus tu negaris qui afficio tantus paruus decipio decet quantus consto nihil repello vereor teneo igitur quispiam medius et sicut epigramma recens modo nullus dicto ita littera si qui jaceo verro refercio scilicet ante praesum officium necessitas mitto tu peto ne tu sum eatenus justitia praevaricator ut ego opineris numquam ab huiusmodi conscriptio tempero neque enim suffragium tuus paruus augear si fors digno iam modestus potis quam facetus existimaris val


cui patri quondam, videlicet vos habenti, vix domus Aaron pontificis antiqui merito compararetur; quem licet primum in medio plebis heremitidis sanctificationis oleo legiferi fratris dextra perfuderit, filios eius in similis officii munia vocans, tamen ipsius super Ithamare et Eleazaro felicitatem Nadab et Abiu fulminibus afflati decoloravere; quorum quamlibet interemptorum credamus absolvendas animas, punitas tamen scimus esse personas.

qui pater quondam videlicet tu habeo vix domus aaro pontifex antiquus mereo comparo qui licet primus in medium plebs heremitidis sanctificatio oleum legiferi frater dextera perfundo filius is in similis officium munia voco tamen ipse super ithamaris et eleazaro felicitas nadab et abiu fulmen afflo decoloro qui quamlibet interimo credo absolvendas anima punitas tamen scio sum persono


sed de sodali deque me satis dictum. tu nunc inter ista quid rerum? quas mihi ad vicem nosse non minus cordi. venaris, aedificas, rusticarisne? an horum aliquid unum? an singula vicissim? an pariter et cunctim? sed de Vitruvio sive Columella, seu alterutrum ambosve sectere, decentissime facis. potes enim utrumque more quo qui optimo, id est ut cultor aliquis e primis architectusque.

sed de sodal de ego satis dico tu nunc inter iste quis res qui ego ad vicis nosco non paruus chordus venaris aedifico rusticarisne an hic aliquis unus an singulus vicissim an pariter et cunctim sed de vitruvius sive columella seu alteruter ambosve sector decet facio possum enim uterque mos quo qui bonus is sum ut cultor aliquis e primus architectusque


sed plus cavendum est, ne sera propter iam propalati augmenta voluminis in aliquos forsitan incidamus vituperones, quorum fugere linguas cote livoris naturalitus acuminatas ne Demosthenis quidem Ciceronisque sententiae artifices et eloquia fabra potuere, quorum anterior orator Demaden, citerior Antonium toleravere derogatores; qui lividi cum fuerint malitiae clarae, dictionis obscurae, tamen ad notitiam posterorum per odia virtutum decucurrerunt.

sed multus caveo sum ne serus propter iam propalati augmentum volumen in aliquis forsitan incido vituperones qui fugio lingua cote livor naturalitus acuminatas ne demosthenes quidem ciceronisque sententia artifex et eloquium fabra possum qui anterior orator demades citer antonius tolero derogator qui lividus cum sum malitia clarus dictio obscurus tamen ad notitia posterus per odium virtus decurro


Megethius clericus, vestri gerulus eloquii, rebus ex sententia gestis, quia tuorum apicum detulit munera, meorum reportat obsequia; quem saltim iuvimus voto, quia re forsitan non valemus. per quem obsecro impense, ut sitim nostram frequenter litteris litteratis, ambo germani, tu frequentius, inrigetis. sed si difficultas itineris intersiti resultat optatis, vel aliquotiens pro supplicibus supplicate. maius est autem, si nobis tribuere dignemini raris intercessionibus salutem quam si crebris affatibus dignitatem. memor nostri esse dignare, domine papa.

megethius clericus vester gerulus eloquium res ex sententia gero quia tuus apicum defero munus meus reporto obsequium qui saltem juvo veto quia res forsitan non valeo per qui obsecro impendo ut sitis noster frequens littera litteratus ambo germanus tu frequens inrigetis sed si difficultas iter intersero resultat opto vel aliquoties pro supplex supplico magnus sum autem si nos tribuo dignemini raris intercessio salus quam si creber affatus dignitas memor noster sum dignaris dominus papa


Dupliciter excrucior, quod nostrum uterque lecto tenetur. nihil enim est durius, quam cum praesentes amici dividuntur communione langoris; quippe si accidat, ut nec intra unum conclave decumbant, nulla sunt verba, nulla solacia, nulla denique mutui oratus vicissitudo: itaque singulis maeror ingens, isque plus de altero; nam parum possis quamquam et infirmus periclitante quem diligas tibi timere.

dupliciter excrucio qui nos uterque lectus teneo nihil enim sum durus quam cum praesens amicus divido communio langoris quippe si accido ut neque intra unus conclave decumbo nullus sum verbum nullus solacium nullus denique mutuus oro vicissitudo itaque singuli maeror ingens eo multus de alter nam parum possum quamquam et infirmus periclitor qui diligo tu timeo


per ipsum fere tempus, ut decemviraliter loquar, lex de praescriptione tricennii fuerat proquiritata, cuius peremptoriis abolita rubricis lis omnis in sextum tracta quinquennium terminabatur. hanc intra Gallias ante nescitam primus, quem loquimur, orator indidit prosecutionibus edidit tribunalibus prodidit partibus addidit titulis, frequente conventu raro sedente, paucis sententiis multis laudibus.

per ipse fere tempus ut decemviraliter loquor lex de praescriptio tricennii sum proquiritata qui peremptoriis aboleo rubricis lis omnis in sextus traho quinquennium termino hic intra gallia ante nescitam primus qui loquor orator indo prosecutio edo tribunal prodo pars addo titulus frequens convenio rarus sedeo paucus sententia multus laus


Venit in nostras a te profecta pagina manus, quae trahit multam similitudinem de sale Hispano in iugis caeso Tarraconensibus. nam recensenti lucida et salsa est, nec tamen propter hoc ipsum mellea minus, si sermo dulcis et propositionibus acet: sic enim oblectat eloquio quod turbat imperio, quippe qui parum metiens, quid ordinis agam, carmina a nobis nunc novat petat. primum ab exordio religiosae professionis huic principaliter exercitio renuntiavi, quia nimirum facilitati posset accommodari, si me occupasset levitas versuum, quem respicere coeperat gravitas actionum.

venio in noster ab tu proficio pagina manus qui traho multa similitudo de sal hispanus in iugum caedo tarraconensis nam recensenti lucidus et salio sum neque tamen propter hic ipse melleus paruus si sermo dulcis et propositio aceo sic enim oblecto eloquium qui turbo imperium quippe qui parum metior quis ordo ago carmen ab nos nunc novo peto primus ab exordior religiosus professio hic principalis exercitium renuntio quia nimirum facilitas possum accommodaris si ego occupo levitas versus qui respicio coepio gravitas actio


Si recordaris, domine fili, hoc mihi iniunxeras, ut hic nonus libellus peculiariter tibi dictatus ceteris octo copularetur, quos ad Constantium scripsi, virum singularis ingenii, consilii salutaris, certe in tractatibus publicis ceteros eloquentes, seu diversa sive paria decernat, praestantioris facundiae dotibus antecellentem. sponsio impleta est, non exacte quidem, sed vel instanter.

si recordaris dominus filis hic ego injungo ut hic nonus libellus peculiaris tu dictatus ceterus octo copularetur qui ad constantius scribo vir singularis ingenium consilium salutaris certus in tractas publicus ceterus eloquor seu diverto sive par decerno praestantioris facundia dos antecello sponsio impleo sum non exacte quidem sed vel instanter


Gaium Caesarem dictatorem, quo ferunt nullum rem militarem ducalius administrasse, studia certatim dictandi lectitandique sibi mutuo vindicavere. et licet in persona unius eiusdemque tempore suo principis viri castrensis oratoriaeque scientiae cura certaverit ferme gloria aequipari, idem tamen numquam se satis duxit in utriusque artis arce compositum, priusquam vestri Arpinatis testimonio ceteris mortalibus anteferretur.

gaius caesaris dictator quo fero nullus res militaris ducalius administro studium certatim dicto lectitandique sui mutuus vindicavere et licet in persono unus idem tempus suus princeps vir castrensis oratoriaeque scientia cura certo ferme gloria aequiparis idem tamen numquam sui satis duco in uterque ars arx compono priusquam vester arpinas testimonium ceterus mortalis antefero


quid? quod sic quoque arroganter fieret indecenterque, si negotii praecepti pondus aggrederer, novus clericus peccator antiquus, scientia levi gravi conscientia, videlicet ut, si scriptum quocumque misissem, persona mea nec tunc abesset risui iudicantum, cum defuisset obtutui. ne, quaeso, domine papa, nimis exigas verecundiam meam qualitercumque latitantem coepti operis huiusce temeritate devenustari, quia tantus est livor derogatorum, ut materia, quam mittis, velocius sortiatur inchoata probrum quam terminata suffragium. memor nostri esse dignare, domine papa.

quis qui sic quoque arroganter fio indecenterque si negotium praecipio pondus aggrederer novus clericus peccator antiquus scientia levis gravis conscientia videlicet ut si scribo quicumque mitto persono meus neque tunc absum risus iudicantum cum desum obtutus ne quaeso dominus papa nimis exigo verecundia meus qualis latito coepio opus hic temeritas devenustaris quia tantus sum livor derogator ut materia quam mitto velox sortio incoho probrum quam termino suffragium memor noster sum dignaris dominus papa


equidem, in quantum fieri praeter iactantiam potest, gaudeo de praestantissimi viri auctoritate, si certus est, amore, si fallitur: licet quis provocatus nunc ad facta maiorum non inertissimus, quis quoque ad verba non infantissimus erit? namque virtutes artium istarum saeculis potius priscis saeculorum rector ingenuit, quae per aetatem mundi iam senescentis lassatis veluti seminibus emedullatae parum aliquid hoc tempore in quibuscumque, atque id in paucis, mirandum ac memorabile ostentant.

equidem in quantus fio praeter jactantia possum gaudeo de praesto vir auctoritas si certus sum amor si fallo licet quis provoco nunc ad facio magnus non iners quis quoque ad verbum non info sum namque virtus ars istaris saeculis potis priscus saeculum rector ingigno qui per aetas mundus iam senesco lasso velut semen emedullatus parum aliquis hic tempus in quicumque atque is in paucus miror atque memorabilis ostento


nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam pervulgat, incipit expectationi publicae, quamvis solverit multa, plura redhibere. praeterea quidquid super huiusce rescripti tenore censueris, malui factum confiteri simpliciter quam trebaciter diffiteri.

neque sanus multus labor ego credo deprecaturum vitatas causa erubesco pariter ille nosco tu nosco qui auctor in opus edo pudor potis quam constantia decet quisque tetrix pungo censor tardus procacitas recitator quam trepidatio excudo alioqui si quis sum ille qui cum fiducia praerogativa thema ante inauditus opera pervulgat incipio expectatio publicus quivis solvo multus multus redhibere praeterea quisquis super hic rescribo tenor censeo malo facio confiteor simplex quam trebaciter diffiteor


huius tamen ego, etsi studiorum omnium caput est litterarumque, quia personam semper excolui, vereor sententiam supra quam veritas habet affectu ponderatiore prolatam. neque ob hoc infitias ierim me saepe luculentis eius actionibus adstitisse, quarum me, etsi reddere mutuum videor, vel ex parte cursimque fieri memorem fas est.

hic tamen ego etsi studium omnis caput sum littera quia persona semper excolo vereor sententia supra quam vereor habeo afficio ponderatiore profero neque ob hic infitior eo ego saepe luculentus is actio assisto qui ego etsi reddo mutuus video vel ex pars cursim fio memoro fas sum


quocirca desine in posterum nostra declinare iudicia, quae nihil mordax nihil quoque minantur increpatorium. alioquin, si distuleris nostram sterilitatem facundis fecundare colloquiis, aucupabimus nundinas involantum et ultro scrinia tua coniventibus nobis ac subornantibus effractorum manus arguta populabitur inchoabisque tunc frustra moveri spoliatus furto, si nunc rogatus non moveris officio. memor nostri esse dignare, domine papa.

quocirca desino in posterus noster declinaris iudicium qui nihil mordax nihil quoque mino increpatorium alioqui si differo noster sterilitas facundus fecundaris colloquium aucupo nundina involantum et ultro scrinium tuus conivit nos atque subornantibus effractor manus arguo populo inchoabisque tunc frustra moveo spolio furtum si nunc rogo non moveo officium memor noster sum dignaris dominus papa


quod si quopiam casu ineptias istas, quas inter animi supplicia conscripsimus, nutu indulgentiore susceperis, persuadebis mihi, quia cantuum similes fuerint olorinorum, quorum est modulatior clangor in poenis: similes etiam chordae lyricae violentius tensae, quae quo plus torta, plus musica est. ceterum si probari nequeunt versus otii aut hilaritatis expertes, tu quoque in pagina, quam supter attexui, nil quod placeat invenies.

qui si quopiam casus ineptia iste qui inter animus supplicium conscribo nutus indulgentiore suscipio persuadeo ego quia cantus similis sum olorinorum qui sum modulatior clango in poenio similis etiam chorda lyricus violens tendo qui quo multus torqueo multus musica sum ceterum si probaris nequeo verro otium aut hilaritas expers tu quoque in pagina quam subter attexui nihil qui placeo invenio


Reddidit tibi epistulas meas quem mihi tuas offerre par fuerat; nam frater noster Caelestius nuper ad te reversus de Biterrensi quoddam mihi super statu Iniuriosi nostri vinculum cessionis elicuit. quod quidem scripsi non minus tua verecundia fractus quam voluntate: namque nos ultro vestro pudori quasi quibusdam pedibus obsequii decuit occurrere.

reddo tu epistula meus qui ego tuus offero par sum nam frater noster caelestis nuper ad tu revorto de biterrensi quidam ego super status injuriosus noster vinculis cessio elices qui quidem scribo non paruus tuus verecundia frango quam voluntas namque nos ultro vester pudor quasi quidam pes obsequium decet occurro


restat, ut te arbitro non reposcamus res omnino discrepantissimas, maturitatem celeritatemque. nam quotiens liber quispiam scribi cito iubetur, non tantum honorem spectat auctor a merito quantum ab obsequio. de reliquo, quia tibi nuper ad Gelasium virum sat benignissimum missos iambicos placuisse pronuntias, per hos te quoque Mitylenaei oppidi vernulas munerabor. Iam per alternum pelagus loquendi egit audacem mea cymba cursum nec bipertito timuit fluento flectere clavum. Solvit antennas, legit alta vela, palmulam ponit manus, atque transtris litori iunctis petit osculandum saltus harenam. Mussitans quamquam chorus invidorum prodat hirritu rabiem canino, nil palam sane loquitur pavetque publica puncta. Verberant puppim, quatiunt carinam, ventilant spondas laterum rotundas, arborem circa volitant sinistrae sibila linguae. Nos tamen rectam comite arte proram, nil tumescentes veriti procellas, sistimus portu, geminae potiti fronde coronae, Quam mihi indulsit populus Quirini, blattifer vel quam tribuit senatus, quam peritorum dedit ordo consors iudiciorum, Cum meis poni statuam perennem Nerva Traianus titulis videret, inter auctores utriusque fixam bybliothecae; Quamque post, visus prope, post bilustre tempus accepi, capiens honorem, qui patrum ac plebis simul unus olim iura gubernat. Praeter heroos ioca multa multis texui pannis; elegos frequenter subditos senis pedibus rotavi commate bino. Nunc per undenas equitare suetus syllabas lusi celer atque metro Sapphico creber cecini, citato rarus iambo. Nec recordari queo, quanta quondam scripserim primo iuvenis calore; unde pars maior utinam taceri possit et abdi! Nam senectutis propiore meta, quicquid extremis sociamur annis, plus pudet, si quid leve lusit aetas, nunc reminisci. Quod perhorrescens ad epistularum transtuli cultum genus omne curae, ne reus cantu petulantiore sim reus actu; Neu puter solvi per amoena dicta, schema si chartis phalerasque iungam, clerici ne quid maculet rigorem fama poetae. Denique ad quodvis epigramma posthac non ferar pronus, teneroque metro vel gravi nullum cito cogar exhinc promere carmen: Persecutorum nisi quaestiones forsitan dicam meritosque caelum martyras mortis pretio parasse praemia vitae. E quibus primum mihi psallat hymnus qui Tolosatem tenuit cathedram, de gradu summo Capitoliorum praecipitatum; Quem negatorem Iovis ac Minervae et crucis Christi bona confitentem vinxit ad tauri latus iniugati plebs furibunda, Ut per abruptum bove concitato spargeret cursus lacerum cadaver cautibus tinctis calida soluti pulte cerebri. Post Saturninum volo plectra cantent, quos patronorum reliquos probavi anxio duros mihi per labores auxiliatos, Singulos quos nunc pia nuncupatim non valent versu cohibere verba; quos tamen chordae nequeunt sonare, corda sonabunt. Redeamus in fine ad oratorium stilum materiam praesentem proposito semel ordine terminaturi, ne, si epilogis musicis opus prosarium clauserimus, secundum regulas Flacci, ubi amphora coepit institui, urceus potius exisse videatur. vale.

resto ut tu arbiter non reposcamus res omnino discrepo maturitas celeritas nam quotiens liber quispiam scribo cito jubeo non tantus honor specto auctor ab mereo quantus ab obsequium de reliquus quia tu nuper ad gelasium vir satis benignus mitto iambicos placeo pronuntio per hic tu quoque mitylenaei oppidum vernulas munerabor iam per alternus pelagus loquor ago audax meus cymba cursus neque bipertito timeo fluento flecto clavus solvo antenna lego altus velo palmula pono manus atque transtrum litor iungo peto osculo saltus harena mussitans quamquam chorus invidus prodo hirritu rabies caninus nihil palam sanus loquor paveo publicus pungo verbero puppis quatio carina ventilo spondas latus rotundus arbor circa volito sinister sibilo lingua nos tamen recingo comes ars prora nihil tumesco vereor procella sisto portus geminus potior frons corona quam ego indulgeo populus quirinus blattifer vel quam tribuo senatus quam peritor do ordo consors iudicium cos meus pono statua perenno nerva trajanus titulus video inter auctor uterque figo bybliothecae quisque post video prope post bilustre tempus accipio capio honor qui pater atque plebs simul unus olim ius guberno praeter herous ioca multus multus texui pannus elegi frequens subdo senex pes rotavi commeo bini nunc per undenas equitaris suesco syllaba ludo celer atque metrum sapphico creber cano cito rarus iambus neque recordaris queo quantus quondam scribo primus juvenis calor unde pars magnus utinam taceo possum et abdi nam senectus propior meto quisquis exter sociamur annus multus pudeo si quis levis ludo aetas nunc reminisco qui perhorresco ad epistularis transfero cultus genus omnis cura ne reus cantus petulantiore sum reus actus neu puto solvo per amoenus dictum schema si charta phalero jungo clerici ne quis maculet rigor fama poeta denique ad quivis epigramma posthac non fero pronus tener metrum vel gravis nullus cito cogo exhinc promo carmen persecutor nisi quaestio forsitan dico mereo caelum martyras mors pretium paro praemium vita e qui primus ego psallat hymnus qui tolosatem teneo cathedra de gradus superus capitoliorum praecipitas qui negator iuppiter atque minerva et crux christus bonus confiteor vincio ad taurus latus iniugati plebs furibundus ut per abrumpo bos concito spargo curro lacer cadaver cautes tingo calidum soluo pulte cerebrum post saturninus volo plectrum canto qui patronus reliquus probo anxius durus ego per labor auxiliatos singuli qui nunc pius nuncupatim non valeo verro cohibeo verbum qui tamen chorda nequeo sono cor sono redeo in finis ad oratorius stilis materia praesens propono semel ordo terminaturi ne si epilogus musica opus prosarium clauserimus secundus regula flaccus ubi amphora coepio instituo urceus potis exeo video val


ecce habes litteras tam garrulas ferme quam requirebas; quamquam sunt omnes, si quae uspiam tamen sunt, loquacissimae. namque in audentiam sermocinandi quem non ipse compellas? qui omnium (de me enim taceo) litteratorum, licet oculi affectent, sic ingenia producis, ut solet aquam terrae visceribus absconditam per atomos bibulas radius extrahere solaris? cuius aculeo non sola penetratur aut harena subtilis aut humus fossilis, sed si saxei montis oppressu fontium conditorum vena celetur, aperit arcanum liquentis elementi secretorum caelestium natura violentior. ita si quos, vir sacrosancte, studiosorum senseris aut quietos aut verecundos aut in obscuro iacentis famae recessu delitescentes, hos eloquii tui claritas artifice confabulatu, dum compellat, et publicat.

ecce habeo littera tam garrulas ferme quam requiro quamquam sum omnis si qui uspiam tamen sum loquacissimae namque in audentiam sermocino qui non ipse compello qui omnis de ego enim taceo litterator licet oculus affecto sic ingenium produco ut soleo aqua terra viscera abscondio per atomus bibulus radius extraho solaris qui aculeus non solus penetro aut harena subtilis aut humus fossilis sed si saxeus mons opprimo fons conditor vena celo aperio arcanus liqueo elementum secretor caelestis natura violens ita si qui vir sacrosanctus studiosor sentio aut quiesco aut verecundus aut in obscurum iaceo fama recessus delitescentes hic eloquium tuus claritas artifex confabulatu dum compello et publico


quotiens hortantibus vobis in quocumque conpuncto culpas suas anima poenaliter recordata suspirat, quis vos ambigat paria turturum aut binos pullos columbarum, qui duplicem substantiam utriusque hominis nostri tam numero quam gemitu assignant, mystico litasse sacrificio? quotiens vestro monitu obesum quicumque corpus aestuantemque turgidi ventris arvinam crebro ieiuniorum decoquendus igne torruerit, nulli dubium est vos tunc simulam frictam in quadam continentiae sartagine consecraturos.

quotiens hortor tu in quicumque conpuncto culpo suus anima poenaliter recordor suspiro quis tu ambago par turtur aut bini pullus columbaris qui duplico substantia uterque homo noster tam numerus quam gemitus assigno mysticus lito sacrificium quotiens vester moneo obesus quicumque corpus aestuantemque turgidus venter arvina creber ieiuniorum decoquendus ignis torreo nullus dubius sum tu tunc simulam frictam in quidam continentia sartago consecraturos


an verebare, ne tuis dictis invideremus? sed dei indultu vitio nulli minus addicimur; cui si ita ut ceteris a mea parte subiaceretur, sic quoque auferret congrediendi aemulationem desperatio consequendi. an supercilium tamquam difficilis ac rigidi plosoris extimescebas? ecquaenam est cuiquam peritiae cervix tanta quive hydrops, ut etiam tepida vestra non ferventissimis laudibus prosequatur?

an verebaris ne tuus dictum invideremus sed deus indultu vitio nullus paruus addicimur qui si ita ut ceterus ab meus pars subiaceretur sic quoque aufero congredior aemulatio desperatio consequor an supercilium tamquam difficilis atque rigidus plosor extimescebas ecquaenam sum quisquam peritia cervix tantus qui hydrops ut etiam tepidus vester non ferventissimis laus prosequor


quid multa? veni ut aut pascaris aut pascas; immo, quod gratius, ut utrumque; veni cum mediterraneo instructu ad debellandos subiugandosque istos Medulicae supellectilis epulones. hic Aturricus piscis Garumnicis mugilibus insultet; hic ad copias Lapurdensium lucustarum cedat vilium turba cancrorum.

quis multus venio ut aut pascaris aut pasco immo qui gratus ut uterque venio cum mediterraneus instruo ad debellandos subiugandosque iste medulicae supellectilis epulo hic aturricus piscis garumnicis mugilis insulto hic ad copia lapurdensium lucusta cedo vilis turba cancer


his adhuc adde, quod materiam, cui non auditor potius sed lector obtigerit, nihil absentis auctoris pronuntiatio iuvat. neque enim post opus missum superest quod poeta vel vocalissimus agat, quem distantia loci nec hoc facere permittit, quod solent chori pantomimorum, qui bono cantu male dictata commendant. Quid Cirrham vel Hyantias Camenas, quid doctos Heliconidum liquores, scalptos alitis hinnientis ictu, nunc in carmina commovere temptas, nostrae Lampridius decus Thaliae, et me scribere sic subinde cogis, ac si Delphica Delio tulissem instrumenta tuo novusque Apollo cortinam tripodas, chelyn pharetras, arcus grypas agam duplaeque frondis hinc bacas quatiam vel hinc corymbos? tu iam, Tityre, rura post recepta myrtos et platanona pervagatus pulsas barbiton atque concinentes ora et plectra tibi modos resultant, chorda voce metro stupende psaltes: nos istic positos semelque visos bis iam menstrua luna conspicatur, nec multum domino vacat vel ipsi, dum responsa petit subactus orbis. istic Saxona caerulum videmus assuetum ante salo solum timere; cuius verticis extimas per oras non contenta suos tenere morsus altat lammina marginem comarum, et sic crinibus ad cutem recisis decrescit caput additurque vultus. hic tonso occipiti, senex Sygamber, postquam victus es, elicis retrorsum cervicem ad veterem novos capillos. hic glaucis Herulus genis vagatur, imos Oceani colens recessus algoso prope concolor profundo. hic Burgundio septipes frequenter flexo poplite supplicat quietem. istis Ostrogothus viget patronis vicinosque premens subinde Chunos, his quod subditur, hinc superbit illis. hinc, Romane, tibi petis salutem, et contra Scythicae plagae catervas, si quos Parrhasis ursa fert tumultus, Eorice, tuae manus rogantur, ut Martem validus per inquilinum defendat tenuem Garumna Thybrim. ipse hic Parthicus Arsaces precatur, aulae Susidis ut tenere culmen possit foedere sub stipendiali. nam quod partibus arma Bosphoranis grandi hinc surgere sentit apparatu, maestam Persida iam sonum ad duelli ripa Euphratide vix putat tuendam; qui cognata licet sibi astra fingens Phoebaea tumeat propinquitate, mortalem hic tamen implet obsecrando. haec inter terimus moras inanes; sed tu, Tityre, parce provocare; nam non invideo magisque miror, qui, dum nil mereor precesque frustra impendo, Meliboeus esse coepi. En carmen, quod recenseas otiabundus nostrumque sudorem ac pulverem spectans veluti iam coronatus auriga de podio. de reliquo non est quod suspiceris par me officii genus repetiturum, etiamsi delectere praesenti, nisi prius ipse destiterim vaticinari magis damna quam carmina. vale.

hic adhuc addo qui materia qui non auditor potis sed lector obtingo nihil absum auctor pronuntiatio juvo neque enim post opus mitto supersum qui poeta vel vocalissimus ago qui disto locus neque hic facio permitto qui soleo chorus pantomimus qui bonus cantus malus dictata commendo quis cirrha vel hyantias camena quis doceo heliconidum liquor scalpo alo hinnientis ictus nunc in carmen commoveo tento noster lampridius decus thalia et ego scribo sic subinde cogo atque si delphicus delius fero instrumentum tuus novus apollo cortina tripus chelyn pharetra arcus grypas ago duplaeque frons hinc baca quatio vel hinc corymbus tu iam tityrus rus post recipio myrtos et platanona pervagor pello barbio atque concino os et plectrum tu modus resultant chordus vox metrum stupende psaltes nos istic pono semel video bis iam menstruus luna conspicor neque multus dominus vaco vel ipse dum respondeo peto subigo orbis istic saxona caerulis video assuesco ante salum solus timeo qui vertex extimas per ora non contineo suus teneo mordeo altat lammina margo comaris et sic crinis ad cutis recido decresco caput addo vultus hic tondeo occipitium senex sygamber postquam vinco sum elicio retrorsum cervix ad vetus novi capillus hic glaucus herulus gena vago imi oceanus colo recedo algoso prope concolor profundo hic burgundio septipes frequens flecto poples supplico quies iste ostrogothus vigeo patronus vicinus premo subinde chunos hic qui subdo hinc superbio ille hinc romanus tu peto salus et contra scythice plaga caterva si qui parrhasis ursa fero tumultus eorice tuus manus rogo ut mars validus per inquilinus defendo tenuis garumna thybris ipse hic parthicus arsaces precor aula susidis ut teneo culmen possum foedus sub stipendial nam qui pars arma bosphoranis grandis hinc surgo sentio apparatus maestus persida iam sonus ad bellum ripa euphratide vix puto tueor qui cognatus licet sui astrum fingo phoebaea tumeo propinquitas mortal hic tamen impleo obsecrando hic inter tero mora inanis sed tu tityrus parco provocaris nam non invideo magus miro qui dum nihil mereo preco frustra impendo meliboeus sum coepio en carmen qui recenseo otiabundus noster sudor atque pulvis specto velut iam corono aurigo de podium de reliquus non sum qui suspicio par ego officium genus repeto etiamsi delecto praesens nisi prior ipse destiterim vaticinaris magis damno quam carmen val


quocirca vestrum est copulatis obtinere quam primum prece sedula spem liberorum; consequens erit, ut filio uno alterove susceptis (et nimis dixi) abstineat de cetero licitis, qui inlicita praesumpsit. namque et coniuges ipsi, quamquam nupti nuper, his moribus agunt, hac verecundia, vere ut agnoscas, si semel videris, plurimum esse quod differat ille honestissimus uxorius amor figmentis inlecebrisque concubinalibus. memor nostri esse dignare, domine papa.

quocirca vester sum copulo obtineo quam primus prex sedulus spes liberi consequor sum ut filius unus alter suscipio et nimis dico abstineo de ceterus liceo qui illicitus praesumo namque et coniunx ipse quamquam nupti nuper hic mos ago hic verecundia verus ut agnosco si semel video multus sum qui differo ille honestus uxorius amor figmentum illecebra concubinal memor noster sum dignaris dominus papa


quarum ista calculo primore numerabitur, quod custodias aggerum publicorum nequaquam tabellarius transit inrequisitus, qui etsi periculi nihil, utpote crimine vacans, plurimum sane perpeti solet difficultatis, dum secretum omne gerulorum pervigil explorator indagat. quorum si forte responsio quantulumcumque ad interrogata trepidaverit, quae non inveniuntur scripta mandata creduntur; ac per hoc sustinet iniuriam plerumque qui mittitur, qui mittit invidiam, plusque in hoc tempore, quo aemulantum invicem sese pridem foedera statuta regnorum denuo per condiciones discordiosas ancipitia redduntur.

qui iste calculus primoris numero qui custodio agger publicus nequaquam tabellarius transeo inrequisitus qui etsi periculum nihil utpote crimen vaco multus sanus perpetior soleo difficultas dum secerno omnis gerulus pervigil explorator indago qui si fors responsio quantulus ad interrogo trepidaverit qui non invenio scribo mandatum credo atque per hic sustineo iniuria plerusque qui mitto qui mitto invidia multus in hic tempus quo aemulantum invicem sui pridem foedero statuo regnum denuo per condicio discordiosas ancipitia reddo


praeter ista per alias vices doctrinam illius, quo more citius homo discitur, inobservatus inspexi tunc, cum quae regit provincias fascibus Nicetiano regeretur praefectura consilio. quid multa? nil quod non meum vellem, nil quod non admirarer audivi.

praeter iste per alius vicis doctrina ille quo mos cieo homo disco inobservatus inspicio tunc cum qui rego provincia fascis nicetiano rego praeficio consilium quis multus nihil qui non meus volo nihil qui non admiror audio


vos vero tacturi paginam altaris nihil, ut audio, offertis ignis alieni, sed comitantibus victimis caritatis castitatisque fragrantissimum incensum turibulis cordis adoletis. ad hoc quotiens iugum legis cervicibus superbientum per vincula praedicationis adstringitis, tunc deo tauros spiritaliter immolatis. quotiens conscientiae luxuriantis fetore pollutos ad suaveolentiam pudicitiae stimulis correctionis impellitis, hircorum vos obtulisse virulentiam Christus sibi computat.

tu verus tango pagina altar nihil ut audio offertor ignis alienus sed comito victima caritas castitatisque fragro incendo turibulis chordus adoletis ad hic quotiens iugum lex cervix superbientum per vinculum praedicatio adstringitis tunc deus taurus spiritalis immolo quotiens conscientia luxurio fetor polluo ad suaveolentiam pudicitia stimulus correctio impellitis hircorum tu offertor virulentiam christus sui computo


Spoponderam Petronio, inlustri viro, praesens opusculum paucis me epistulis expediturum; cuius auribus non peperci, dum tuis parco. malui namque, ut illum correctionis labor, te honor editionis aspiceret perveniretque in manus vestras volumen istud alieno periculo, obsequio meo. peracta promissio est; nam peritia tua si coactorum in membranas inspiciat signa titulorum, iam copiosum te, ni fallor, pulsat exemplar; iam venitur ad margines umbilicorum, iam tempus est, ut satiricus ait, Orestem nostrum vel super terga finiri.

spoponderam petronius illustris vir praesens opusculis paucus ego epistula expedio qui auris non parco dum tuus parco malo namque ut ille correctio labor tu honor editio aspicio perveniretque in manus vester volumen iste alienus periculum obsequium meus perago promissio sum nam peritia tuus si coactor in membrana inspicio signum titulus iam copiosus tu ni fallo pulso exemplar iam venio ad margo umbilicorum iam tempus sum ut satiricus aio orestes nos vel super tergum finio


quid multa? capti hospitis genua complector iumenta sisto, frena ligo sarcinas solvo, quaesitum volumen invenio produco, lectito excerpo maxima ex magnis capita defrustans. tribuit et quoddam dictare celeranti scribarum sequacitas saltuosa compendium, qui comprehendebant signis quod litteris non tenebant. quibus lacrimis sane maduerimus mutuo vicissim fletu rigati, tunc cum ab amplexu saepe repetito separaremur, longum est dixisse nec refert; quod triumphali sufficit gaudio, spoliis onustum caritatis et spiritalis compotem praedae me domum rettuli.

quis multus capio hospes genu complector iumentum sisto frenum ligo sarcina solvo quaero volumen invenio produco lectito excerpo maximus ex magnus caput defrustans tribuo et quidam dictaris celeranti scribaris sequacitas saltuosus compendium qui comprehendo signum qui littera non teneo qui lacrima sanus maduerimus mutuus vicissim fleo rigati tunc cum ab amplexus saepe repeto separaremur longus sum dico neque refero qui triumphal sufficio gaudium spolium onustus caritas et spirital compos praeda ego domus rettulis


et quia, domine papa, modo vivimus animis iunctis abiunctisque regionibus conspectibusque mutuis frui dissociatae situ habitationis inhibemur, orate, ut optabili religiosoque decessu vitae praesentis angoribus atque onere perfuncti, cum iudicii dies sanctus offulserit cum resurrectione, agminibus vestris famulaturi vel sub Gabaoniticae servitutis occasione iungamur; quia secundum promissa caelestia, quae spoponderunt filios dei de nationibus congregandos, si nos reos venia soletur, dum vos beatos gloria manet, etsi per actionum differentiam, non tamen per locorum distantiam dividemur. memor nostri esse dignare, domine papa.

et quia dominus papa modo vivo animus iungo abiunctisque regio conspectibusque mutuus fruor dissociatae sino habitatio inhibeo oro ut optabilis religiosoque decedo vita praesum angor atque onus perfungor cum iudicium dies sancio offulgeo cum resurrectio agmen vester famulaturi vel sub gabaoniticae servitus occasio iungamur quia secundus promitto caelestis qui spoponderunt filius deus de natio congrego si nos reus venia solo dum tu beatus gloria maneo etsi per actio differentia non tamen per locus distantia dividemur memor noster sum dignaris dominus papa


Varronem logistoricum, sicut poposceras, et Eusebium chronographum misi, quorum si ad te lima pervenerit, si quid inter excubiales curas, utpote in castris, saltim sortito vacabis, poteris, postquam arma deterseris, ori quoque tuo loquendi robiginem summovere. vale.

varro logistoricum sicut poposceras et eusebium chronographum mitto qui si ad tu limo pervenio si quis inter excubial cura utpote in castrum saltem sortior vaco possum postquam arma deterseris aurum quoque tuus loquor robigo summoveo val


sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam nostri operis effectus publicaretur. neque enim, cum Hieronymus interpres, dialecticus Augustinus, allegoricus Origenes gravidas tibi spiritalium sensuum spicas doctrinae salubris messe parturiant, nunc scilicet tibi a partibus meis arida ieiunantis linguae stipula crepitabunt. hoc more tu et olorinis cantibus anseres ravos et modificatis lusciniarum querelis inproborum passerum fringultientes susurros iure sociaveris.

sed si amplitudo in tu pietas experior bene metior multus laboro ut afficio vester chordus quam noster opus efficio publico neque enim cum hieronymus interpres dialecticus augustinus allegoricus origenes gravida tu spiritalis sensus spico doctrina salubris meto parturio nunc scilicet tu ab pars meus aridus ieiunantis lingua stipulo crepito hic mos tu et olorinus cantus anser ravus et modificatis lusciniaris querela improbus passer fringultientes susurrus ius sociaveris


et post haec portum Alingonis tam piger calcas, ac si tibi nunc esset ad limitem Danuvinum contra incursaces Massagetas proficiscendum, vel si nunc etiam tuae navi stagna Nilotidis aquae per indigenas formidata crocodillos transfretarentur. et cum nec duodecim milium obiectu sic retarderis, quid putamus cum exercitu Marci Catonis in Leptitana Syrte fecisses?

et post hic portus alingonis tam piger calceo atque si tu nunc sum ad limito danuvinum contra incursaces massagetae proficisco vel si nunc etiam tuus no stagnum nilotidis aqua per indigena formido crocodillos transfretarentur et cum neque duodecim mille objectus sic retarderis quis puto cum exercitus marcius cato in leptitanus syrte facio


Probas (neque deprecor) me deliquisse; deliqui, quippe qui necdum nomine tuo ullas operi meo litteras iunxerim. sed tamen scribis tum quod erraverim veniabile fore, si quod et ipse decantes mittam ab exemplo, quia scilicet Tonantio meo ad parem causam futuras usui litteras bimetras miserim. praeter hoc quereris paginam meam, si resolvatur in lusum, solis hendecasyllabis frequentari. qua de re trochaica garrulitate suspensa senariolos aliquos plus requiris. servio iniunctis; tu modo placidus accipias, sive oden hanc ipsam mavis vocare sive eglogam. nam metrum diu infrequentatum durius texitur. Iubes, amice, nostra per volumina modis resultet incitatioribus ferox iambus, ut trochaeus hactenus, pigrasque bigas et quaterna tempora spondeus addat, ut moram volucripes habeat parumper insitam trimetria, resonetque mixtus ille pes celerrimus, bene nuncupatus quondam ab arte pyrricha, loco locandus undecumque in ultimo; spondam daturus et subinde versui, modo in priore parte, nunc in extima anapaestus, ipse quamquam et absolutius pronuntietur, cum secuta tertia geminae brevique longa adhaeret syllaba. Quae temperare vix callet gregarius poeta, ut ipse cernis esse Sollium; mihi pecten errat nec per ora concava vaga lingua flexum competenter explicat epos. sed istud aptius paraverit Leo Leonis aut secutus orbitas cantu in Latino, cum prior sit Attico Consentiorum qui superstes est patri, fide, voce, metris ad fluenta Pegasi cecinisse dictus omniforme canticum, quotiensque verba Graia carminaverit, tenuisse celsa iunctus astra Pindaro montemque victor isse per biverticem nullis secundus inter astra Delphica. at uterque vatum si lyrae poeticae Latiare carmen aptet absque Dorico, Venusina, Flacce, plectra ineptus exeras Iapygisque verna cygnus Aufidi Atacem tonare cum suis oloribus cana et canora colla victus ingemas. Nec ista sola sunt perita pectora, licet et peritis haec peritiora sint: Severianus ista rhetor altius, Afer vaferque Domnulus politius, scholasticusque sub rotundioribus Petrus Camenis dictitasset acrius, epistularis usquequaque nec stilus virum vetaret, ut stupenda pangeret. potuisset ista semper efficacius humo atque gente cretus in Ligustide Proculus melodis insonare pulsibus limans faceta quaeque sic poemata, Venetam lacessat ut favore Mantuam Homericaeque par et ipse gloriae, rotas Maronis arte sectans compari. Ego corde et ore iure despicabilis quid inter hosce te rogante garriam, loquacitatis impudentiam probans animique vota destituta litteris? sed quid negabo nec pudore territus? amor timere nescit: inde parui. Ignosce desueta repetenti atque ob impleta quae iusseras nihil amplius quam raritatis indulgentiam praestolaturo. ceterum mihi si similia post iniunxeris, quo queam fieri magis obsequens, curabis ad vicem carminis aut dictare quae cantem aut saltare quae rideam. vale.

probo neque deprecor ego delinquo delinquo quippe qui necdum nomen tuus ullus operio meus littera jungo sed tamen scribo tum qui erro veniabilis sum si qui et ipse decanto mitto ab exemplum quia scilicet tonantio meus ad par causa sum usus littera bimetras mitto praeter hic queror pagina meus si resolvo in lusus sol hendecasyllo frequentaris qui de res trochaicus garrulitas suspendo senariolus aliquis multus requiro servio injungo tu modo placidus accipio sive oden hic ipse malo vocaris sive eglogam nam metrum diu infrequentas durus texitur iubeo amicus noster per volumen modus resultet incitatioribus ferox iambus ut trochaeus hactenus piger biga et quaterni tempus spondeus addo ut mora volucripes habeo parumper inquiro trimetria resono misceo ille pes celer bene nuncupo quondam ab ars pyrricha locus locandus undecumque in ultimo sponda do et subinde versus modo in prior pars nunc in extima anapaestus ipse quamquam et absolvo pronuntio cum sequor tertius geminus brevis longus adhaereo syllaba qui temperaris vix calleo gregarius poeta ut ipse cerno sum sollium ego pecto erro neque per os concavus vago lingua flecto competenter explico epos sed iste aptus paro leo leo aut sequor orbitas cantus in latinum cum prior sum atticus consentiorum qui supersto sum pater fides vox metrum ad fluentum pegasus cano dico omniforme canticum quotiensque verbum graius carminaverit teneo celsus jungo astrum pindarus mons victor eo per biverticem nullus secundus inter astrum delphicus at uterque vates si lyra poetice latiaris carmen apto absque doricus venusinus flaccus plectrum ineptus exeras iapygisque vernus cycnus aufidius atacem tonaris cum suus olor canus et canorus collum vinco ingemas neque iste solus sum pereo pectus licet et peritus hic peritiora sum severianus iste rhetor altus afor vaferque domnulus polio scholasticusque sub rotundus petrus camena dictito acer epistularis usquequaque neque stilus vir veto ut stupeo pangeret possum iste semper efficax humo atque gens cerno in ligustide proculus melodus insonaris pulsus limans facetus quisque sic poema venetam lacesso ut favor mantua homericaeque par et ipse gloria roto maro ars sector comparis ego cor et os ius despicabilis quis inter hic tu rogo garriam loquacitas impudentia probo animus veto destituo littera sed quis nego neque pudor terreo amor timeo nescio inde paruus ignosco desuesco repeto atque ob impleo qui jubeo nihil amplus quam raritas indulgentia praestolaturo ceterum ego si similis post injungo quo queo fio magis obsequor curo ad vicis carmen aut dictaris qui canto aut salto qui rideo val


haec quidem gloria, si voluptates sic reliquisset, ut nec uxori coniugaretur; sed, etsi forte contingat ad bonos mores ab errore migrare, paucorum est incipere de maxumis, et eos, qui diu totum indulserint sibi, protinus totum et pariter incidere.

hic quidem gloria si voluptas sic relinquo ut neque uxor coniugaretur sed etsi fors contingo ad bonus mos ab error migraris paucus sum incipio de magnus et is qui diu totus indulgeo sui protinus totus et pariter incido


nam peragratis forte dioecesibus cum domum veni, si quod schedium temere iacens chartulis putribus ac veternosis continebatur, raptim coactimque translator festinus exscripsi, tempore hiberno nil retardatus, quin actutum iussa complerem, licet antiquarium moraretur insiccabilis gelu pagina et calamo durior gutta, quam iudicasses imprimentibus digitis non fluere sed frangi. sic quoque tamen compotem officii prius agere curavi, quam duodecimum nostrum, quem Numae mensem vos nuncupatis, Favonius flatu teporo, pluviisque natalibus maritaret.

nam peragro fors dioecesibus cum domus venio si qui schedius temere jaceo chartulis putribus atque veternosus contineo raptim coactimque translator festinus exscripsi tempus hiberno nihil retardo quin actus iubeo complerem licet antiquarius moror insiccabilis gelus pagina et calamus durus gutta quam judico imprimentibus digitus non fluo sed frango sic quoque tamen compos officium prior ago curo quam duodecimus nos qui numa mensis tu nuncupo favonius flo teporo pluvia natal maritaret


sic et magnus orator, si negotium aggrediatur angustum, tunc amplum plausibilius manifestat ingenium. Marcus Tullius in actionibus ceteris ceteros, pro Aulo Cluentio ipse se vicit. Marcus Fronto cum reliquis orationibus emineret, in Pelopem se sibi praetulit. Gaius Plinius pro Attia Variola plus gloriae de centumvirali suggestu domum rettulit, quam cum Marco Ulpio incomparabili principi comparabilem panegyricum dixit.

sic et magnus orator si negotium aggrediatur angustus tunc amplus plausibilius manifesto ingenium marcus tullius in actio ceterus ceterus pro aulus cluentius ipse sui vinco marcus fronto cum reliquus oratio emineo in pelops sui sui praefero gaius plinius pro attia variola multus gloria de centumviral suggero domus refero quam cum marcus ulpius incomparabilis princeps comparabilis panegyricus dico


sed bene est, bene est, quia chartulam iam iamque complicaturo res forte succurrit, de qua exprobranda si diutius vel laetitia sese mea vel ira cohibuerit, ipse me accepta dignum contumelia iudicabo. venisti, magister, in manus meas (nec exulto tantum, verum insulto), venisti, et quidem talis, qualem abhinc longo iamdiu tempore desideria nostra praestolabantur. dubito sane utrum et invitus, at certe similis invito, quippe quo providente vel, si tamen hoc nimis abnuis, adquiescente sim tuis libris insalutatus hisque, quod multo est iniuriosius, territorium Arvernum cum praeterirent, non solum moenia mea, verum etiam latera radentibus.

sed bene sum bene sum quia chartulam iam iam complicaturo res fors succurro de qui exprobro si diu vel laetitia sui meus vel ira cohibeo ipse ego accipio dignus contumelia iudico venio magister in manus meus neque exulciscor tantus verus insulto venio et quidem talis qual abhinc longus iamdiu tempus desiderium noster praestolabantur dubito sanus utrum et invitus at certus similis invito quippe quo provideo vel si tamen hic nimis abnuo adquiescente sum tuus liber insalutatus hic qui multus sum injuriosus territorium arvernus cum praetereo non solus moenia meus verus etiam latus rado


qua de re metuo multa, suspicor varia, quamquam me e contrario ingentia hortentur: primum, quod victoris populi signa comitaris; dein quod in sapientes viros, quos inter iure censeris, minus annuo licere fortuitis; tertio, quod pro sodalibus fide iunctis, sede discretis frequenter incutiunt et tuta maerorem, quia promptius de actionibus longinquis ambigendisque sinistra quaeque metus augurat.

qui de res metuo multus suspicor vario quamquam ego e contrarius ingens horto primus qui victor populus signum comitaris deinde qui in sapio vir qui inter ius censeo paruus annuo licet fortuitus tertius qui pro sodal fides iungo sedes discerno frequens incutio et tueor maeror quia promptus de actio longinquus ambigendisque sinistra quisque metus auguro


Est quidem, fateor, versibus meis sententia tua tam plausibilis olim, tam favorabilis, ut poetarum me quibusque lectissimis comparandum putes, certe compluribus anteponendum. crederem tibi, si non, ut multum sapis, ita quoque multum me amares. hinc est, quod de laudibus meis caritas tua mentiri potest nec potest fallere.

sum quidem fateor versus meus sententia tuus tam plausibilis olim tam favorabilis ut poetaris ego quisque lectus comparo puto certus complures antepono credo tu si non ut multus sapio ita quoque multus ego amaris hinc sum qui de laus meus careo tuus mentior possum neque possum fallo