Eodem anno bellum inter Armenios Hiberosque exortum Parthis quoque ac Romanis gravissimorum inter se motuum causa fuit. genti Parthorum Vologeses imperitabat, materna origine ex paelice Graeca, concessu fratrum regnum adeptus; Hiberos Pharasmanes vetusta possessione, Armenios frater eius Mithridates obtinebat opibus nostris. erat Pharasmanis filius nomine Radamistus, decora proceritate, vi corporis insignis et patrias artis edoctus, claraque inter accolas fama. is modicum Hiberiae regnum senecta patris detineri ferocius crebriusque iactabat quam ut cupidinem occultaret. igitur Pharasmanes iuvenem potentiae promptum et studio popularium accinctum, vergentibus iam annis suis metuens, aliam ad spem trahere et Armeniam ostentare, pulsis Parthis datam Mithridati a semet memorando: sed vim differendam et potiorem dolum quo incautum opprimerent. ita Radamistus simulata adversus patrem discordia tamquam novercae odiis impar pergit ad patruum, multaque ab eo comitate in speciem liberum cultus primores Armeniorum ad res novas inlicit, ignaro et ornante insuper Mithridate.

eos annus bellum inter armenius hiberi exortus parthus quoque atque romanus gravis inter sui motus causa sum gens parthus vologeses imperito maternus origo ex paelice graecum concedo frater regnum adipiscor hiberi pharasmanes vetustus possessio armenius frater is mithridates obtineo ops noster sum pharasmanis filius nomen radamistus decus proceritas vis corpus insignis et patria ars edoceo clarus inter accolo fama is modicus hiberia regnum senecta pater detineo ferox creber iacto quam ut cupido occulto igitur pharasmanes juvenis potentia promptus et studium popularis accingo vergo iam annus suus metuo alius ad spes traho et armenia ostentaris pello parthus do mithridates ab sui memoro sed vis differo et potis dolus quo incautus opprimo ita radamistus simulo adverro pater discordia tamquam noverca odium impar pergo ad patruus multo ab is comitas in species liber cultus primoris armenius ad res novo inlicit ignarus et orno insuper mithridates


Ceterum Germanicus aliis quoque miraculis intendit animum, quorum praecipua fuere Memnonis saxea effigies, ubi radiis solis icta est, vocalem sonum reddens, disiectasque inter et vix pervias arenas instar montium eductae pyramides certamine et opibus regum, lacusque effossa humo, superfluentis Nili receptacula; atque alibi angustiae et profunda altitudo, nullis inquirentium spatiis penetrabilis. exim ventum Elephantinen ac Syenen, claustra olim Romani imperii, quod nunc rubrum ad mare patescit.

ceterum germanicus alius quoque miraculis intendo animus qui praecipuus sum memnon saxeus effigio ubi radius sol iacio sum vocal sonus reddo disjecto inter et vix pervius harena instar mons educo pyramis certamen et ops rex lacus effodio humo superfluo nilis receptaculum atque alibi angustia et profundus altitudo nullus inquiro spatium penetrabilis exinde venio elephantine atque syene claustra olim romanus imperium qui nunc rubrus ad mare patesco


Igitur Tacfarinas disperso rumore rem Romanam aliis quoque ab nationibus lacerari eoque paulatim Africa decedere, ac posse reliquos circumveniri, si cuncti quibus libertas servitio potior incubuissent, auget viris positisque castris Thubuscum oppidum circumsidet. at Dolabella contracto quod erat militum, terrore nominis Romani et quia Numidae peditum aciem ferre nequeunt, primo sui incessu solvit obsidium locorumque opportuna permunivit; simul principes Musulamiorum defectionem coeptantis securi percutit. dein quia pluribus adversum Tacfarinatem expeditionibus cognitum non gravi nec uno incursu consectandum hostem vagum, excito cum popularibus rege Ptolemaeo quattuor agmina parat, quae legatis aut tribunis data; et praedatorias manus delecti Maurorum duxere: ipse consultor aderat omnibus.

igitur tacfarinas dispermulceo rumor res romanus alius quoque ab natio lacero eo paulatim africanus decedo atque possum reliquus circumvenio si cunctus qui libertas servitium potis incubo augeo vis pono castrum thubuscum oppidum circumsido at dolabella contraho qui sum miles terror nomen romanus et quia numida pedes acies fero nequeo primus suus incedo solvo obsidium locus opportunus permunio simul princeps musulamii defectio coepto securus percutio deinde quia multus adverro tacfarinatem expeditio cognosco non gravis neque unus incursus consector hostis vagus excito cum popularis rex ptolemaeus quattuor agmen paro qui legatus aut tribunus do et praedatorius manus deligo maurus duco ipse consulto adsum omnis


Loquentis adhuc verba excipit Soranus proclamatque non illam in provinciam secum profectam, non Plauto per aetatem nosci potuisse, non criminibus mariti conexam: nimiae tantum pietatis ream separarent, atque ipse quamcumque sortem subiret. simul in amplexus occurrentis filiae ruebat, nisi interiecti lictores utrisque obstitissent. mox datus testibus locus; et quantum misericordiae saevitia accusationis permoverat, tantum irae P. Egnatius testis concivit. cliens hic Sorani et tunc emptus ad opprimendum amicum auctoritatem Stoicae sectae praeferebat, habitu et ore ad exprimendam imaginem honesti exercitus, ceterum animo perfidiosus, subdolus, avaritiam ac libidinem occultans; quae postquam pecunia reclusa sunt, dedit exemplum praecavendi, quo modo fraudibus involutos aut flagitiis commaculatos, sic specie bonarum artium falsos et amicitiae fallacis.

loquor adhuc verbum excipio soranus proclamo non ille in provincia sui proficio non plautus per aetas nosco possum non crimen maritus conecto nimius tantus pietas reor separo atque ipse quicumque sors subeo simul in amplector occurro filia ruo nisi interjacio lictor uterque obsto mox do testis locus et quantus misericordia saevitia accusatio permoveo tantus ira p egnatius testis concieo cliens hic soranus et tunc emo ad opprimo amicus auctoritas stoicus secta praefero habitus et os ad exprimo imago honestus exercitus ceterum animus perfidiosus subdolus avaritia atque libido occulto qui postquam pecunia recludo sum do exemplum praecaveo quo modo fraus involvo aut flagitium commaculo sic species bonus ars falsus et amicitia fallax


Igitur non crimine, non accusatore existente, quia speciem iudicis induere non poterat, ad vim dominationis conversus Gerellanum tribunum cum cohorte militum immittit iubetque praevenire conatus consulis, occupare velut arcem eius, opprimere delectam iuventutem, quia Vestinus imminentis foro aedis decoraque servitia et pari aetate habebat. cuncta eo die munia consulis impleverat conviviumque celebrabat, nihil metuens an dissimulando metu, cum ingressi milites vocari eum a tribuno dixere. ille nihil demoratus exsurgit et omnia simul properantur: clauditur cubiculo, praesto est medicus, abscinduntur venae, vigens adhuc balneo infertur, calida aqua mersatur, nulla edita voce qua semet miseraretur. circumdati interim custodia qui simul discubuerant, nec nisi provecta nocte omissi sunt, postquam pavorem eorum, ex mensa exitium opperientium, et imaginatus et inridens Nero satis supplicii luisse ait pro epulis consularibus.

igitur non crimen non accusator existente quia species judex induo non possum ad vis dominatio converro gerellanum tribunus cum cohors miles immitto jubeo praevenio conor consul occuparis velut arx is opprimo deligo iuventus quia vestinus immineo forum aedes decoro servitium et par aetas habeo cunctus is dies munia consul impleo convivium celebro nihil metuo an dissimulo metus cum ingredior miles vocaris is ab tribunus dico ille nihil demoror exsurgo et omnis simul propero claudo cubiculum praesto sum medicus abscindo vena vigeo adhuc balneum infero calidum aqua merso nullus edo vox qui sui misero circumdo interim custodia qui simul discumbo neque nisi proveho nox omitto sum postquam pavor is ex mensa exitium opperior et imagino et irrideo nero satis supplicium luo aio pro epulis consularis


Per idem tempus Hispania ulterior missis ad senatum legatis oravit ut exemplo Asiae delubrum Tiberio matrique eius extrueret. qua occasione Caesar, validus alioqui spernendis honoribus et respondendum ratus iis quorum rumore arguebatur in ambitionem flexisse, huiusce modi orationem coepit: 'scio, patres conscripti, constantiam meam a plerisque desideratam quod Asiae civitatibus nuper idem istud petentibus non sim adversatus. ergo et prioris silentii defensionem et quid in futurum statuerim simul aperiam. cum divus Augustus sibi atque urbi Romae templum apud Pergamum sisti non prohibuisset, qui omnia facta dictaque eius vice legis observem, placitum iam exemplum promptius secutus sum quia cultui meo veneratio senatus adiungebatur. ceterum ut semel recepisse veniam habuerit, ita per omnis provincias effigie numinum sacrari ambitiosum, superbum; et vanescet Augusti honor si promiscis adulationibus vulgatur.

per idem tempus hispania ulterior mitto ad senatus legatus oro ut exemplum asia delubrum tiberius mater is extrueret qui occasio caesar validus alioqui sperno honor et respondeo reor is qui rumor arguo in ambitio flecto hic modus oratio coepio scio pater conscribo constantia meus ab plerusque desidero qui asia civitas nuper idem iste peto non sum adverso ergo et prior silentium defensio et quis in sum statuo simul aperio cum divus augustus sui atque urbs roma templum apud pergamum sino non prohibeo qui omnis facio dico is vicus lex observo placeo iam exemplum promptus sequor sum quia cultus meus veneratio senatus adjungo ceterum ut semel recipio venio habeo ita per omnis provincia effigies numen sacraris ambitiosus superbus et vanesco augustus honor si promiscuus adulatio vulgo


At Seneca criminantium non ignarus, prodentibus iis quibus aliqua honesti cura et familiaritatem eius magis aspernante Caesare, tempus sermoni orat et accepto ita incipit: 'quartus decimus annus est, Caesar, ex quo spei tuae admotus sum, octavus ut imperium obtines: medio temporis tantum honorum atque opum in me cumulasti ut nihil felicitati meae desit nisi moderatio eius. utar magnis exemplis nec meae fortunae sed tuae. abavus tuus Augustus Marco Agrippae Mytilenense secretum, C. Maecenati urbe in ipsa velut peregrinum otium permisit; quorum alter bellorum socius, alter Romae pluribus laboribus iactatus ampla quidem sed pro ingentibus meritis praemia acceperant. ego quid aliud munificentiae tuae adhibere potui quam studia, ut sic dixerim, in umbra educata, et quibus claritudo venit, quod iuventae tuae rudimentis adfuisse videor, grande huius rei pretium. at tu gratiam immensam, innumeram pecuniam circumdedisti adeo ut plerumque intra me ipse volvam: egone equestri et provinciali loco ortus proceribus civitatis adnumeror? inter nobilis et longa decora praeferentis novitas mea enituit? ubi est animus ille modicis contentus? talis hortos extruit et per haec suburbana incedit et tantis agrorum spatiis, tam lato faenore exuberat? una defensio occurrit quod muneribus tuis obniti non debui.

at seneco crimino non ignarus prodo is qui aliqui honestus cura et familiaritas is magis aspernor caesaris tempus sermo oro et accipio ita incipio quartus decimus annus sum caesar ex quo spes tuus admoveo sum octavus ut imperium obtineo medium tempus tantus honor atque opos in ego cumulo ut nihil felicitas meus desum nisi moderatio is uto magnus exemplum neque meus fortuna sed tuus abavus tuus augustus marcus agrippa mytilenensis secerno que maecenas urbs in ipse velut peregrinus otium permitto qui alter bellum socius alter roma multus labor jacto amplus quidem sed pro ingens meritum praemium accipio ego quis alius munificentia tuus adhibeo possum quam studium ut sic dico in umbra educo et qui claritudo venio qui juventa tuus rudimentum adsum video grandis hic res pretium at tu gratia immensus innumerus pecunia circumdo adeo ut plerusque intra ego ipse volvo ego equester et provincial locus ortus proceribus civitas adnumero inter nobilis et longus decus praefero novitas meus eniteo ubi sum animus ille modicus contineo talis hortus extruit et per hic suburbanus incedo et tantus ager spatium tam fero faenus exubero unus defensio occurro qui munus tuus obnitor non debeo


Defensio in ceteris trepidavit; nam neque ambitionem militarem neque provinciam pessimo cuique obnoxiam, ne contumelias quidem adversum imperatorem infitiari poterat: solum veneni crimen visus est diluisse, quod ne accusatores quidem satis firmabant, in convivio Germanici, cum super eum Piso discumberet, infectos manibus eius cibos arguentes. quippe absurdum videbatur inter aliena servitia et tot adstantium visu, ipso Germanico coram, id ausum; offerebatque familiam reus et ministros in tormenta flagitabat. sed iudices per diversa implacabiles erant, Caesar ob bellum provinciae inlatum, senatus numquam satis credito sine fraude Germanicum interisse.scripsissent expostulantes, quod haud minus Tiberius quam Piso abnuere. simul populi ante curiam voces audiebantur: non temperaturos manibus si patrum sententias evasisset. effigiesque Pisonis traxerant in Gemonias ac divellebant, ni iussu principis protectae repositaeque forent. igitur inditus lecticae et a tribuno praetoriae cohortis deductus est vario rumore custos saluti an mortis exactor sequeretur.

defensio in ceterus trepido nam neque ambitio militaris neque provincia malus quisque obnoxius ne contumelia quidem adverro imperator infitior possum solus venenum crimen video sum diluo qui ne accusator quidem satis firmo in convivium germanicus cum super is piso discumbo inficio manus is cibus arguo quippe absurdus video inter alienus servitium et tot asto video ipse germanicus coram is audeo offertor familia reus et minister in tormentum flagito sed iudex per diverto implacabilis sum caesar ob bellum provincia infero senatus numquam satis credo sine fraus germanicus intereo scribo expostulo qui haud paruus tiberis quam piso abnuo simul populus ante curia voco audio non tempero manus si pater sententia evado effigio piso traho in gemoniae atque divello ni iussus princeps protego repono sum igitur indo lectica et ab tribunus praetorius cohors deduco sum vario rumor custos salus an mors exactor sequor


Manebat nihilo minus quaedam imago rei publicae. nam inter Vibullium praetorem et plebei tribunum Antistium ortum certamen, quod immodestos fautores histrionum et a praetore in vincla ductos tribunus omitti iussisset. comprobavere patres, incusata Antistii licentia. simul prohibiti tribuni ius praetorum et consulum praeripere aut vocare ex Italia cum quibus lege agi posset. addidit L. Piso designatus consul, ne quid intra domum pro potestate adverterent, neve multam ab iis dictam quaestores aerarii in publicas tabulas ante quattuor mensis referrent; medio temporis contra dicere liceret, deque eo consules statuerent. cohibita artius et aedilium potestas statutumque quantum curules, quantum plebei pignoris caperent vel poenae inrogarent. et Helvidius Priscus tribunus plebei adversus Obultronium Sabinum aerarii quaestorem contentiones proprias exercuit, tamquam ius hastae adversus inopes inclementer augeret. dein princeps curam tabularum publicarum a quaestoribus ad praefectos transtulit.

maneo nihilum paruus quidam imago res publicus nam inter vibullius praetor et plebes tribunus antistius orior certamen qui immodestus fautor histrio et ab praetor in vinclum duco tribunus omitto iubeo comprobo pater incuso antistius licentia simul prohibeo tribunus ius praetor et consul praeripio aut vocaris ex italia cum qui lex ago possum addo l piso designo consul ne quis intra domus pro potestas adverto neve multa ab is dico quaestor aerarius in publicus tabula ante quattuor mensis refero medium tempus contra dico licet de is consul statuo cohibeo artus et aedilis potestas statuo quantus curulis quantus plebes pignus capio vel poena inrogo et helvidius priscus tribunus plebes adverro obultronium sabinus aerarius quaestor contentio proprius exerceo tamquam ius hasta adverro inops inclemens augeo deinde princeps cura tabularis publicaris ab quaestor ad praeficio transfero


Ineunt deinde consulatum Silius Nerva et Atticus Vestinus, coepta simul et aucta coniuratione in quam certatim nomina dederant senatores eques miles, feminae etiam, cum odio Neronis tum favore in C. Pisonem. is Calpurnio genere ortus ac multas insignisque familias paterna nobilitate complexus, claro apud vulgum rumore erat per virtutem aut species virtutibus similis. namque facundiam tuendis civibus exercebat, largitionem adversum amicos, et ignotis quoque comi sermone et congressu; aderant etiam fortuita, corpus procerum, decora facies: sed procul gravitas morum aut voluptatum parsimonia; levitati ac magnificentiae et aliquando luxu indulgebat, idque pluribus probabatur qui in tanta vitiorum dulcedine summum imperium non restrictum nec perseverum volunt.

ineo deinde consulatus silus nerva et atticus vestinus coepio simul et augeo coniuratio in quam certatim nomen do senator eques miles femina etiam cum odium nero tum favor in que piso is calpurnius genus ortus atque multus insignio familia paternus nobilitas complexus clarus apud vulgus rumor sum per virtus aut species virtus similis namque facundia tueor civis exerceo largitio adverro amicus et ignosco quoque como sermo et congredior adsum etiam fortuitus corpus procerus decus facies sed procul gravitas mos aut voluptas parsimonia levitas atque magnificentia et aliquando luxus indulgeo is multus probo qui in tantus vitium dulcedo superus imperium non restringo neque perseverus volo


Sed Agrippina quo vim suam sociis quoque nationibus ostentaret in oppidum Vbiorum, in quo genita erat, veteranos coloniamque deduci impetrat, cui nomen inditum e vocabulo ipsius. ac forte acciderat ut eam gentem Rhenum transgressam avus Agrippa in fidem acciperet.

sed agrippina quo vis suus socius quoque natio ostento in oppidum vbiorum in quo gigno sum veteranus colonia deduco impetro qui nomen indo e vocabulum ipse atque fors accido ut is gens rhenus transgredior avus agrippa in fides accipio


Nec defuere qui in deterius referrent. et Nero infensus iis quibus superbia muliebris innitebatur, demovet Pallantem cura rerum quis a Claudio impositus velut arbitrium regni agebat; ferebaturque degrediente eo magna prosequentium multitudine non absurde dixisse, ire Pallantem ut eiuraret. sane pepigerat Pallas ne cuius facti in prae- teritum interrogaretur paresque rationes cum re publica haberet. praeceps posthac Agrippina ruere ad terrorem et minas, neque principis auribus abstinere quo minus testaretur adultum iam esse Britannicum, veram dignamque stirpem suscipiendo patris imperio quod insitus et adoptivus per iniurias matris exerceret. non abnuere se quin cuncta infelicis domus mala patefierent, suae in primis nuptiae, suum veneficium: id solum diis et sibi provisum quod viveret privignus. ituram cum illo in castra; audiretur hinc Germanici filia, inde debilis rursus Burrus et exul Seneca, trunca scilicet manu et professoria lingua generis humani regimen expostulantes. simul intendere manus, adgerere probra, consecratum Claudium, infernos Silanorum manis invocare et tot inrita facinora.

neque desum qui in deterior refero et nero infensus is qui superbia muliebris innitor demoveo pallas cura res quis ab claudius impono velut arbitrium regnum ago fero degredior is magnus prosequor multitudo non absurdus dico eo pallas ut ejuro sanus pepigerat pallas ne qui facio in prae teritum interrogo paro ratio cum res publicus habeo praeceps posthac agrippina ruo ad terror et minae neque princeps auris abstineo quo paruus testo adoleo iam sum britannicus verus dignus stirps suscipio pater imperium qui inquiro et adoptivus per injuria mater exerceo non abnuo sui quin cunctus infelix domus malus patefierent suus in primus nuptiae suus veneficium is solus diuus et sui provideo qui vivo privignus eo cum ille in castrum audio hinc germanicus filia inde debilis rursus burrus et exul seneco truncus scilicet manus et professorius lingua genus humanus regimen expostulo simul intendo manus adgero probrum consecro claudius inferni silanus manes invocaris et tot irrito facinus


Trepidabatur nihilo minus a Caesare: quippe Getae praetorii praefecto haud satis fidebant, ad honesta seu prava iuxta levi. ergo Narcissus, adsumptis quibus idem metus, non aliam spem incolumitatis Caesaris adfirmat quam si ius militum uno illo die in aliquem libertorum transferret, seque offert suscepturum. ac ne, dum in urbem vehitur, ad paenitentiam a L. Vitellio et Largo Caecina mutaretur, in eodem gestamine sedem poscit adsumiturque.

trepido nihilum paruus ab caesaris quippe geta praetorius praeficio haud satis fido ad honestus seu pravus iuxta levis ergo narcissus adsumo qui idem metus non alius spes incolumitas caesar adfirmo quam si ius miles unus ille dies in aliquis libertus transfero sequor offero suscipio atque ne dum in urbs veho ad paenitentia ab l vitellius et largus caecina muto in idem gestamine sedes posco adsumo


Nerone iterum L. Pisone consulibus pauca memoria digna evenere, nisi cui libeat laudandis fundamentis et trabibus, quis molem amphitheatri apud campum Martis Caesar extruxerat, volumina implere, cum ex dignitate populi Romani repertum sit res inlustris annalibus, talia diurnis urbis actis mandare. ceterum coloniae Capua atque Nuceria additis veteranis firmatae sunt, plebeique congiarium quadringeni nummi viritim dati, et sestertium quadringenties aerario inlatum est ad retinendam populi fidem. vectigal quoque quintae et vicesimae venalium mancipiorum remissum, specie magis quam vi, quia cum venditor pendere iuberetur, in partem pretii emptoribus adcrescebat. et edixit Caesar, ne quis magistratus aut procurator in provincia quam obtineret spectaculum gladiatorum aut ferarum aut quod aliud ludicrum ederet. nam ante non minus tali largitione quam corripiendis pecuniis subiectos adfligebant, dum quae libidine deliquerant ambitu propugnant.

nero iterum l piso consul paucus memoria dignus evenio nisi qui libet laudo fundamentum et trabs quis moles amphitheatrum apud campus mars caesar extruxerat volumen impleo cum ex dignitas populus romanus reperio sum res illustris annal talis diurnus urbs ago mando ceterum colonia capua atque nuceria addo veteranus firmo sum plebeius congiarium quadringeni nummus viritim do et sestertius quadringenties aerarius infero sum ad retineo populus fides vectigal quoque quintus et vicesimus venalis mancipium remitto species magis quam vis quia cum vendito pendeo jubeo in pars pretium emptor adcresco et edico caesar ne quis magistratus aut procurator in provincia quam obtineo spectaculum gladiator aut ferus aut qui alius ludicrum edo nam ante non paruus talis largitio quam corripio pecunia subicio affligo dum qui libido delinquo ambitus propugno


Q. Servaeus posthac et Minucius Thermus inducti, Servaeus praetura functus et quondam Germanici comes, Minucius equestri loco, modeste habita Seiani amicitia; unde illis maior miseratio. contra Tiberius praecipuos ad scelera increpans admonuit C. Cestium patrem dicere senatui quae sibi scripsisset, suscepitque Cestius accusationem. quod maxime exitiabile tulere illa tempora, cum primores senatus infimas etiam delationes exercerent, alii propalam, multi per occultum; neque discerneres alienos a coniunctis, amicos ab ignotis, quid repens aut vetustate obscurum: perinde in foro, in convivio, quaqua de re locuti incusabantur, ut quis praevenire et reum destinare properat, pars ad subsidium sui, plures infecti quasi valetudine et contactu. sed Minucius et Servaeus damnati indicibus accessere. tractique sunt in casum eundem Iulius Africanus e Santonis Gallica civitate, Seius Quadratus: originem non repperi. neque sum ignarus a plerisque scriptoribus omissa multorum pericula et poenas, dum copia fatiscunt aut quae ipsis nimia et maesta fuerant ne pari taedio lecturos adficerent verentur: nobis pleraque digna cognitu obvenere, quamquam ab aliis incelebrata.

q servaeus posthac et minucius thermus induco servaeus praetura fungor et quondam germanicus comes minucius equester locus modestus habeo sejanus amicitia unde ille magnus miseratio contra tiberis praecipuus ad scelus increpo admoneo que cestius pater dico senatus qui sui scribo suscipio cestius accusatio qui magnus exitiabilis fero ille tempus cum primoris senatus infimo etiam delatio exerceo alius propalam multus per occulo neque discerno alienus ab conjungo amicus ab ignosco quis repo aut vetustas obscurus perinde in forum in convivium quisquis de res loquor incuso ut quis praevenio et reus destinaris propero pars ad subsidium suus multus inficio quasi valetudo et contactus sed minucius et servaeus damno indicibus accedo traho sum in casus idem iulius africanus e santonus gallicus civitas sejus quadratus origo non reperio neque sum ignarus ab plerusque scriptor omitto multus periculum et poena dum copia fatisco aut qui ipse nimius et maestus sum ne par taedium lego afficio vereor nos plerusque dignus cognitus obvenio quamquam ab alius incelebratus


Tum primum e campo comitia ad patres translata sunt: nam ad eam diem, etsi potissima arbitrio principis, quaedam tamen studiis tribuum fiebant. neque populus ademptum ius questus est nisi inani rumore, et senatus largitionibus ac precibus sordidis exsolutus libens tenuit, moderante Tiberio ne plures quam quattuor candidatos commendaret sine repulsa et ambitu designandos. inter quae tribuni plebei petivere ut proprio sumptu ederent ludos qui de nomine Augusti fastis additi Augustales vocarentur. sed decreta pecunia ex aerario, utque per circum triumphali veste uterentur: curru vehi haud permissum. mox celebratio annua ad praetorem translata cui inter civis et peregrinos iurisdictio evenisset.

tum primus e campus comitium ad pater transfero sum nam ad is dies etsi potis arbitrium princeps quidam tamen studium tribus fio neque populus adimo ius queror sum nisi inanis rumor et senatus largitio atque prex sordidus exsolvo libet teneo modero tiberius ne multus quam quattuor candido commendo sine repello et ambitus designo inter qui tribunus plebes peto ut proprius sumo edo ludus qui de nomen augustus faveo addo augustal voco sed decretum pecunia ex aerarius ut per circum triumphal vestis uto currus veho haud permitto mox celebratio annuus ad praetor transfero qui inter civis et peregrinus jurisdictio evenio


Tiberius quae in Silanum parabat quo excusatius sub exemplo acciperentur, libellos divi Augusti de Voleso Messala eiusdem Asiae pro consule factumque in eum senatus consultum recitari iubet. tum L. Pisonem sententiam rogat. ille multum de clementia principis praefatus aqua atque igni Silano interdicendum censuit ipsumque in insulam Gyarum relegandum. eadem ceteri, nisi quod Cn. Lentulus separanda Silani materna bona, quippe Atia parente geniti, reddendaque filio dixit, adnuente Tiberio.

tiberis qui in silanus paro quo excuso sub exemplum accipio libellus divus augustus de volesus messalla idem asia pro consul facio in is senatus consulo recitaris iubeo tum l piso sententia rogo ille multus de clemens princeps praefor aqua atque ignis silanus interdico censeo ipse in insula gyaris relego idem ceterus nisi qui cn lentulus separo silanus maternus bonus quippe atius pareo gigno reddo filius dico annuo tiberius


Rex sive fraudem suspectans, quia plura simul in loca ibatur, sive ut commeatus nostros Pontico mari et Trapezunte oppido adventantis interciperet, propere discedit. sed neque commeatibus vim facere potuit, quia per montis ducebantur praesidiis nostris insessos, et Corbulo, ne inritum bellum traheretur utque Armenios ad sua defendenda cogeret, excindere parat castella, sibique quod validissimum in ea praefectura, cognomento Volandum, sumit; minora Cornelio Flacco legato et Insteio Capitoni castrorum praefecto mandat. tum circumspectis munimentis et quae expugnationi idonea provisis, hortatur milites ut hostem vagum neque paci aut proelio paratum, sed perfidiam et ignaviam fuga confitentem exuerent sedibus gloriaeque pariter et praedae consulerent. tum quadripertito exercitu hos in testudinem conglobatos subruendo vallo inducit, alios scalas moenibus admovere, multos tormentis faces et hastas incutere iubet. libritoribus funditoribusque attributus locus, unde eminus glandes torquerent, ne qua pars subsidium laborantibus ferret pari undique motu. tantus inde ardor certantis exercitus fuit ut intra tertiam diei partem nudati propugnatoribus muri, obices portarum subversi, capta escensu munimenta omnesque puberes trucidati sint, nullo milite amisso, paucis admodum vulneratis. et imbelle vulgus sub corona venundatum, reliqua praeda victoribus cessit. pari fortuna legatus ac praefectus usi sunt, tribusque una die castellis expugnatis cetera terrore et alia sponte incolarum in deditionem veniebant. unde orta fiducia caput gentis Artaxata adgrediendi. nec tamen proximo itinere ductae legiones, quae si amnem Araxen, qui moenia adluit, ponte transgrederentur, sub ictum dabantur: procul et latioribus vadis transiere.

rex sive fraudo suspecto quia multus simul in locum ibatur sive ut commeatus noster ponticus mare et trapezus oppidum advento intercipio properus discedo sed neque commeatus vis facio possum quia per mons duco praesidium noster insessus et corbulo ne irritus bellum traho ut armenius ad suus defendo cogo excindere paro castellum sui qui validus in is praeficio cognomentum volo sumo parvus cornelius flaccus legatus et insteius capito castrum praeficio mando tum circumspicio munimentum et qui expugnatio idoneus provideo hortor miles ut hostis vagus neque pax aut proelium paro sed perfidia et ignavio fuga confiteor exuo sedes gloria pariter et praeda consulo tum quadripertito exercitus hic in testudo conglobo surruo vallo induco alius scala moenia admoveo multus tormentum fax et hasta incutio iubeo libritor funditor attribuo locus unde eminus glandes torqueo ne qui pars subsidium laboro fero par undique motus tantus inde ardor certo exercitus sum ut intra tertius dies pars nudo propugnator murus obices portaris subverto capio escendo munimentum omnes pubes trucido sum nullus miles amitto paucus admodum vulnero et imbellis vulgus sub corona venundatum reliquus praeda victor cedo par fortuna legatus atque praefectus utor sum tres unus dies castellum expugno ceterus terror et alius sponte incolaris in deditio venio unde orior fiducia caput gens artaxata aggredior neque tamen propior iter duco legio qui si amnis araxes qui moenia adluo pons transgredior sub ictus do procul et fero vado transeo


Eodem anno Cheruscorum gens regem Roma petivit, amissis per interna bella nobilibus et uno reliquo stirpis regiae, qui apud urbem habebatur nomine Italicus. paternum huic genus e Flavo fratre Arminii, mater ex Actumero principe Chattorum erat; ipse forma decorus et armis equisque in patrium nostrumque morem exercitus. igitur Caesar auctum pecunia, additis stipatoribus, hortatur gentile decus magno animo capessere: illum primum Romae ortum nec obsidem, sed civem ire externum ad imperium. ac primo laetus Germanis adventus atque eo quod nullis discordiis imbutus pari in omnis studio ageret celebrari, coli, modo comitatem et temperantiam, nulli invisa, saepius vinolentiam ac libidines, grata barbaris, usurpans. iamque apud proximos, iam longius clarescere, cum potentiam eius suspectantes qui factionibus floruerant discedunt ad con- terminos populos ac testificantur adimi veterem Germaniae libertatem et Romanas opes insurgere. adeo neminem isdem in terris ortum qui principem locum impleat, nisi exploratoris Flavi progenies super cunctos attollatur? frustra Arminium praescribi: cuius si filius hostili in solo adultus in regnum venisset, posse extimesci, infectum alimonio servitio cultu, omnibus externis: at si paterna Italico mens esset, non alium infensius arma contra patriam ac deos penatis quam parentem eius exercuisse.

eos annus cherusci gens rex roma peto amitto per internus bellum nobilis et unus reliquus stirps regia qui apud urbs habeo nomen italicus paternus hic genus e flavus frater arminius mater ex actumero princeps chattor sum ipse forma decorus et arma equus in patrius noster mos exercitus igitur caesar augeo pecunia addo stipator hortor gentilis decus magnus animus capesso ille primus roma orior neque obsidem sed civis eo externus ad imperium atque primus laetus germanus advenio atque is qui nullus discordia imbuo par in omnis studium ago celebraris colo modo comitas et temperantia nullus invideo saepis vinolentia atque libido gratus barbaris usurpo iam apud propior iam longus claresco cum potentia is suspecto qui factio floreo discedo ad continuo terminus populus atque testificor adimo vetus germania libertas et romanus ops insurgo adeo nemo idem in terra orior qui princeps locus impleo nisi explorator flavius progenies super cunctus attollo frustra arminius praescribo qui si filius hostilis in solum adoleo in regnum venio possum extimesco inficio alimonium servitium cultus omnis externus at si paternus italicus mens sum non alius infensus arma contra patria atque deus penates quam parens is exerceo


Censusque quorundam senatorum iuvit. quo magis mirum fuit quod preces Marci Hortali, nobilis iuvenis, in paupertate manifesta superbius accepisset. nepos erat oratoris Hortensii, inlectus a divo Augusto liberalitate decies sestertii ducere uxorem, suscipere liberos, ne clarissima familia extingueretur. igitur quattuor filiis ante limen curiae adstantibus, loco sententiae, cum in Palatio senatus haberetur, modo Hortensii inter oratores sitam imaginem modo Augusti intuens, ad hunc modum coepit: 'patres conscripti, hos, quorum numerum et pueritiam videtis, non sponte sustuli sed quia princeps monebat; simul maiores mei meruerant ut posteros haberent. nam ego, qui non pecuniam, non studia populi neque eloquentiam, gentile domus nostrae bonum, varietate temporum accipere vel parare potuissem, satis habebam, si tenues res meae nec mihi pudori nec cuiquam oneri forent. iussus ab imperatore uxorem duxi. en stirps et progenies tot consulum, tot dictatorum. nec ad invidiam ista sed conciliandae misericordiae refero. adsequentur florente te, Caesar, quos dederis honores: interim Q. Hortensii pronepotes, divi Augusti alumnos ab inopia defende.'

censeo quidam senator juvo quo magis mirus sum qui prex marcius hortal nobilis juvenis in paupertas manifestus superbus accipio nepos sum orator hortensius illectus ab divus augustus liberalitas decies sestertius duco uxor suscipio liber ne clarus familia extingueretur igitur quattuor filius ante limen curia asto locus sententia cum in palatium senatus habeo modo hortensius inter orator sino imago modo augustus intueor ad hic modus coepio pater conscribo hic qui numerus et pueritia video non sponte tollo sed quia princeps moneo simul magnus meus mereo ut posterus habeo nam ego qui non pecunia non studium populus neque eloquentia gentilis domus noster bonus varietas tempus accipio vel paro possum satis habeo si tenuis res meus neque ego pudor neque quisquam onus sum iubeo ab imperator uxor duco en stirps et progenies tot consul tot dictator neque ad invidia iste sed concilio misericordia refero assequor floreo tu caesar qui do honor interim q hortensius pronepos divus augustus alumnus ab inopia defendo


Drusus orto die et vocata contione, quamquam rudis dicendi, nobilitate ingenita incusat priora, probat praesentia; negat se terrore et minis vinci: flexos ad modestiam si videat, si supplices audiat, scripturum patri ut placatus legionum preces exciperet. orantibus rursum idem Blaesus et L. Aponius, eques Romanus e cohorte Drusi, Iustusque Catonius, primi ordinis centurio, ad Tiberium mittuntur. certatum inde sententiis, cum alii opperiendos legatos atque interim comitate permulcendum militem censerent, alii fortioribus remediis agendum: nihil in vulgo modicum; terrere ni paveant, ubi pertimuerint inpune contemni: dum superstitio urgeat, adiciendos ex duce metus sublatis seditionis auctoribus. promptum ad asperiora ingenium Druso erat: vocatos Vibulenum et Percennium interfici iubet. tradunt plerique intra tabernaculum ducis obrutos, alii corpora extra vallum abiecta ostentui.

drusus orior dies et voco contio quamquam rudis dico nobilitas ingenitus incuso prior probo praesens nego sui terror et minae vinco flecto ad modestia si video si supplex audio scribo pater ut placo legio prex excipio oro rursum idem blaesus et l aponus eques romanus e cohors drusus justus catonius primus ordo centurio ad tiberis mitto certas inde sententia cum alius opperior legatus atque interim comitas permulceo miles censeo alius fortis remedium ago nihil in vulgo modicus terreo ni paveo ubi pertimeo impunis contemno dum superstitio urgeo adicio ex dux metus tollo seditio auctor promptus ad asper ingenium drusus sum voco vibulenum et percennium interficio iubeo trado plerusque intra tabernaculum dux obruo alius corpus extra valles abicio ostentus


C. Laecanio M. Licinio consulibus acriore in dies cupidine adigebatur Nero promiscas scaenas frequentandi: nam adhuc per domum aut hortos cecinerat Iuvenalibus ludis, quos ut parum celebris et tantae voci angustos spernebat. non tamen Romae incipere ausus Neapolim quasi Graecam urbem delegit: inde initium fore ut transgressus in Achaiam insignisque et antiquitus sacras coronas adeptus maiore fama studia civium eliceret. ergo contractum oppidanorum vulgus, et quos e proximis coloniis et municipiis eius rei fama acciverat, quique Caesarem per honorem aut varios usus sectantur, etiam militum manipuli, theatrum Neapolitanorum complent.

que laecanio m licinius consul acer in dies cupido adigo nero promiscuus scaena frequento nam adhuc per domus aut hortus cano iuvenal ludus qui ut parum celeber et tantus vox angustus sperno non tamen roma incipio audeo neapolis quasi graece urbs deligo inde initium sum ut transgredior in achaia insignio et antiquus sacer corona adipiscor magnus fama studium civis elices ergo contraho oppidanus vulgus et qui e propior colonia et municipium is res fama accio quisque caesaris per honor aut varius utor sector etiam miles manipulis theatrum neapolitanum compleo


Iam Tiberium corpus, iam vires, nondum dissimulatio deserebat: idem animi rigor; sermone ac vultu intentus quaesita interdum comitate quamvis manifestam defectionem tegebat. mutatisque saepius locis tandem apud promunturium Miseni consedit in villa cui L. Lucullus quondam dominus. illic eum adpropinquare supremis tali modo compertum. erat medicus arte insignis, nomine Charicles, non quidem regere valetudines principis solitus, consilii tamen copiam praebere. is velut propria ad negotia digrediens et per speciem officii manum complexus pulsum venarum attigit. neque fefellit: nam Tiberius, incertum an offensus tantoque magis iram premens, instaurari epulas iubet discumbitque ultra solitum, quasi honori abeuntis amici tribueret. Charicles tamen labi spiritum nec ultra biduum duraturum Macroni firmavit. inde cuncta conloquiis inter praesentis, nuntiis apud legatos et exercitus festinabantur. septimum decimum kal. Aprilis interclusa anima creditus est mortalitatem explevisse; et multo gratantum concursu ad capienda imperii primordia G. Caesar egrediebatur, cum repente adfertur redire Tiberio vocem ac visus vocarique qui recreandae defectioni cibum adferrent. pavor hinc in omnis, et ceteri passim dispergi, se quisque maestum aut nescium fingere; Caesar in silentium fixus a summa spe novissima expectabat. Macro intrepidus opprimi senem iniectu multae vestis iubet discedique ab limine. sic Tiberius finivit octavo et septuagesimo aetatis anno.

iam tiberis corpus iam vireo nondum dissimulatio desero idem animus rigor sermo atque vultus intendo quaero interdum comitas quivis manifestam defectio tego muto saepis locus tandem apud promunturium misenus consido in villa qui l lucullus quondam dominus illic is adpropinquaris superus talis modo comperio sum medicus ars insignis nomen charicles non quidem rego valetudo princeps soleo consilium tamen copia praebeo is velut proprius ad negotium digredior et per species officium manus complexus pello venaris attigo neque fallo nam tiberis incertus an offendo tantus magis ira premo instauraris epulae iubeo discumbo ultra soleo quasi honor abeo amicus tribuo charicles tamen labor spiritus neque ultra biduus duro macro firmo inde cunctus colloquium inter praesum nuntius apud legatus et exercitus festino septimus decimus kal aprilis intercludo anima credo sum mortalitas expleo et multus gratantum concursus ad capio imperium primordius g caesar egredior cum repens affero redeo tiberius voco atque video voco qui recreo defectio cibus affero pavor hinc in omnis et ceterus passim dispergo sui quisque maestus aut nescius fingo caesar in silentium figo ab summus spes novus expectabat macer intrepidus opprimo senex injectus multus vestio iubeo discedo ab limen sic tiberis finio octavus et septuagesimus aetas annus


Nihil rerum mortalium tam instabile ac fluxum est quam fama potentiae non sua vi nixae. statim relictum Agrippinae limen: nemo solari, nemo adire praeter paucas feminas, amore an odio incertas. ex quibus erat Iunia Silana, quam matrimonio C. Sili a Messalina depulsam supra rettuli, insignis genere forma lascivia, et Agrippinae diu percara, mox occultis inter eas offensionibus, quia Sextium Africanum nobilem iuvenem a nuptiis Silanae deterruerat Agrippina, impudicam et vergentem annis dictitans, non ut Africanum sibi seponeret, sed ne opibus et orbitate Silanae maritus poteretur. illa spe ultionis oblata parat accusatores ex clientibus suis, Iturium et Calvisium, non vetera et saepius iam audita deferens, quod Britannici mortem lugeret aut Octaviae iniurias evulgaret, sed destinavisse eam Rubellium Plautum, per maternam originem pari ac Nero gradu a divo Augusto, ad res novas extollere coniugioque eius et imperio rem publicam rursus invadere. haec Iturius et Calvisius Atimeto, Domitiae Neronis amitae liberto, aperiunt—qui laetus oblatis (quippe inter Agrippinam et Domitiam infensa aemulatio exercebatur) Paridem histrionem, libertum et ipsum Domitiae, impulit ire propere crimenque atrociter deferre.

nihil res mortalis tam instabilis atque fluo sum quam fama potentia non suus vis nitor statim relinquo agrippina limen nemo solaris nemo adeo praeter paucus femina amor an odium incertus ex qui sum junius silanus quam matrimonium que silis ab messalina depello supra rettulis insignis genus forma lascivia et agrippina diu percarus mox occulo inter is offensio quia sestius africanus nobilis juvenis ab nuptiae silana deterreo agrippina impudicus et vergo annus dictito non ut africanus sui sepono sed ne ops et orbitas silana maritus potior ille spes ultio offertor paro accusator ex cliens suus iturium et calvisius non vetero et saepis iam audio defero qui britannicus mors lugeo aut octavia injuria evulgo sed destino is rubellius plautus per maternus origo par atque nero gradus ab divus augustus ad res novo extollo conjugium is et imperium res publicus rursus invado hic iturius et calvisius atimeo domitius nero amita libertus aperio qui laetus offertor quippe inter agrippina et domitius infensus aemulatio exerceo paris histrio libertus et ipse domitius impello eo properus crimen atrociter defero


Etiam si bella externa et obitas pro re publica mortis tanta casuum similitudine memorarem, meque ipsum satias cepisset aliorumque taedium expectarem, quamvis honestos civium exitus, tristis tamen et continuos aspernantium: at nunc patientia servilis tantumque sanguinis domi perditum fatigant animum et maestitia restringunt. neque aliam defensionem ab iis quibus ista noscentur exegerim, quam ne oderim tam segniter pereuntis. ira illa numinum in res Romanas fuit, quam non, ut in cladibus exercituum aut captivitate urbium, semel edito transire licet. detur hoc inlustrium virorum posteritati, ut quo modo exequiis a promisca sepultura separantur, ita in traditione supremorum accipiant habeantque propriam memoriam.

etiam si bellum externus et obeo pro res publicus mors tantus casus similitudo memoraris ego ipse satio capio alius taedium expectaris quivis honestus civis exitus tristis tamen et continuus aspernor at nunc patientia servilis tantus sanguis domus perdo fatigo animus et maestitia restringo neque alius defensio ab is qui iste nosco exigo quam ne odi tam segnis pereo ira ille numen in res romanus sum quam non ut in clades exercitus aut captivitas urbs semel edo transeo licet do hic illustris vir posteritas ut quo modo exsequiae ab promiscuus sepelio separo ita in traditio superus accipio habeo proprius memoria


Die nuptiarum Silanus mortem sibi conscivit, sive eo usque spem vitae produxerat, seu delecto die augendam ad invidiam. Calvina soror eius Italia pulsa est. addidit Claudius sacra ex legibus Tulli regis piaculaque apud lucum Dianae per pontifices danda, inridentibus cunctis quod poenae procurationesque incesti id temporis exquirerentur. at Agrippina ne malis tantum facinoribus notesceret veniam exilii pro Annaeo Seneca, simul praeturam impetrat, laetum in publicum rata ob claritudinem studiorum eius, utque Domitii pueritia tali magistro adolesceret et consiliis eiusdem ad spem dominationis uterentur, quia Seneca fidus in Agrippinam memoria beneficii et infensus Claudio dolore iniuriae credebatur.

dies nuptiae silanus mors sui conscio sive is usque spes vita produco seu delecto dies augeo ad invidia calvina soror is italia pello sum addo claudus sacer ex lex tullius rex piaculum apud lucus diana per pontifex do irrideo cunctus qui poena procuratio incestus is tempus exquiro at agrippina ne malus tantus facinus notesco venio exsilium pro annaeus seneco simul praetorqueo impetro laetus in publicus reor ob claritudo studium is ut domitius pueritia talis magister adolesco et consilium idem ad spes dominatio uto quia seneco fidus in agrippina memoria beneficium et infensus claudius dolor iniuria credo


Atque interim Ostorius Sabinus, Sorani accusator, ingreditur orditurque de amicitia Rubelli Plauti, quodque proconsulatum Asiae Soranus pro claritate sibi potius accommodatum quam ex utilitate communi egisset, alendo seditiones civitatium. vetera haec: sed recens et quo discrimini patris filiam conectebat, quod pecuniam magis dilargita esset. acciderat sane pietate Serviliae (id enim nomen puellae fuit), quae caritate erga parentem, simul imprudentia aetatis, non tamen aliud consultaverat quam de incolumitate domus, et an placabilis Nero, an cognitio senatus nihil atrox adferret. igitur accita est in senatum, steteruntque diversi ante tribunal consulum grandis aevo parens, contra filia intra vicesimum aetatis annum, nuper marito Annio Pollione in exilium pulso viduata desolataque, ac ne patrem quidem intuens cuius onerasse pericula videbatur.

atque interim ostorius sabinus soranus accusator ingredior ordior de amicitia rubellus plautius quisque proconsulatus asia soranus pro claritas sui potis accommodo quam ex utilitas communis ago alo seditio civitas vetero hic sed recens et quo discrimen pater filia conecto qui pecunia magis dilargior sum accido sanus pietas servilia is enim nomen puella sum qui caritas erga parens simul imprudens aetas non tamen alius consulto quam de incolumitas domus et an placabilis nero an cognitio senatus nihil atrox affero igitur accio sum in senatus sto diverto ante tribunal consul grandis aevum parens contra filia intra vicesimus aetas annus nuper marito annius pollio in exsilium pulso viduo desolo atque ne pater quidem intueor qui onero periculum video


Narcissus vetus matrimonium, filiam communem (nam Antonia ex Paetina erat), nihil in penatibus eius novum disserebat, si sueta coniunx rediret, haudquaquam novercalibus odiis visura Britannicum, Octaviam, proxima suis pignora. Callistus improbatam longo discidio, ac si rursum adsumeretur, eo ipso superbam; longeque rectius Lolliam induci, quando nullos liberos genuisset, vacuam aemulatione et privignis parentis loco futuram. at Pallas id maxime in Agrippina laudare quod Germanici nepotem secum traheret, dignum prorsus imperatoria fortuna: stirpem nobilem et familiae Iuliae Claudiaeque posteros coniungeret, ne femina expertae fecunditatis, integra iuventa, claritudinem Caesarum aliam in domum ferret.

narcissus vetus matrimonium filia communis nam antonius ex paetina sum nihil in penates is novus dissero si suesco coniunx redeo haudquaquam novercal odium video britannicus octavia propior suus pignus callisto improbo longus discidium atque si rursum adsumo is ipse superbus longus rectus lollia induco quando nullus liber gigno vacuus aemulatio et privignus parens locus sum at pallas is magnus in agrippina laudo qui germanicus nepos sui traho dignus prorsus imperatorius fortuna stirps nobilis et familia julius claudia posterus conjungo ne femina experior fecunditas integer juventa claritudo caesaris alius in domus fero


M. Silano L. Norbano consulibus Germanicus Aegyptum proficiscitur cognoscendae antiquitatis. sed cura provinciae praetendebatur, levavitque apertis horreis pretia frugum multaque in vulgus grata usurpavit: sine milite incedere, pedibus intectis et pari cum Graecis amictu, P. Scipionis aemulatione, quem eadem factitavisse apud Siciliam, quamvis flagrante adhuc Poenorum bello, accepimus. Tiberius cultu habituque eius lenibus verbis perstricto, acerrime increpuit quod contra instituta Augusti non sponte principis Alexandriam introisset. nam Augustus inter alia dominationis arcana, vetitis nisi permissu ingredi senatoribus aut equitibus Romanis inlustribus, seposuit Aegyptum ne fame urgeret Italiam quisquis eam provinciam claustraque terrae ac maris quamvis levi praesidio adversum ingentis exercitus insedisset.

m silanus l norbanus consul germanicus aegyptus proficisco cognosco antiquitas sed cura provincia praetendo levo apertus horreum pretium frugum multo in vulgus gratus usurpo sine miles incedo pes intego et par cum graecum amictus p scipio aemulatio qui idem factito apud sicilia quivis flagro adhuc poenus bellum accipio tiberis cultus habeo is lenis verbum perstringo acer increpo qui contra institutum augustus non sponte princeps alexandrea introisset nam augustus inter alius dominatio arcanus veto nisi permitto ingredior senator aut eques romanus illustris sepono aegyptus ne fames urgeo italia quisquis is provincia claustra terra atque mare quivis levis praesidium adverro ingens exercitus insedeo


Atque interim Drusus rediens Illyrico, quamquam patres censuissent ob receptum Maroboduum et res priore aestate gestas ut ovans iniret, prolato honore urbem intravit. post quae reo L. Arruntium, P. Vinicium, Asinium Gallum, Aeserninum Marcellum, Sex. Pompeium patronos petenti iisque diversa excusantibus M'. Lepidus et L. Piso et Livineius Regulus adfuere, arrecta omni civitate, quanta fides amicis Germanici, quae fiducia reo; satin cohiberet ac premeret sensus suos Tiberius. haud alias intentior populus plus sibi in principem occultae vocis aut suspicacis silentii permisit.

atque interim drusus redeo illyricus quamquam pater censeo ob recipio maroboduus et res prior aestas gero ut ovo ineo profero honor urbs intro post qui reor l arruntius p vinicius asinius gallus aeserninus marcellus sex pompejus patronus peto is diverto excuso m lepidus et l piso et livineius regulus adsum arrideo omnis civitas quantus fides amicus germanicus qui fiducia reor sero cohibeo atque premo sensus suus tiberis haud alius intendo populus multus sui in princeps occulo vox aut suspicax silentium permitto


Tum progressus in porticum illic a quaestore reperitur, laetitiae propior, quia Helvidium generum suum Italia tantum arceri cognoverat. accepto dehinc senatus consulto Helvidium et Demetrium in cubiculum inducit; porrectisque utriusque brachii venis, postquam cruorem effudit, humum super spargens, propius vocato quaestore 'libamus' inquit 'Iovi liberatori. specta, iuvenis; et omen quidem dii prohibeant, ceterum in ea tempora natus es quibus firmare animum expediat constantibus exemplis.' post lentitudine exitus gravis cruciatus adferente, obversis in Demetrium

tum progredior in porticus illic ab quaestor reperio laetitia propior quia helvidius gener suus italia tantus arceo cognosco accipio dehinc senatus consultum helvidius et demetrius in cubiculum induco porrigo uterque bracchium venio postquam cruor effundo humus super spargo propius voco quaestor libo inquam iuppiter liberator specto juvenis et omen quidem dius prohibeo ceterum in is tempus nascor sum qui firmaris animus expedio consto exemplum post lentitudo exitus gravis cruciatus affero obverto in demetrius


Vbi haec atque talia dissertavere, incipit orationem Caesar de fastigio Romano Parthorumque obsequiis, seque divo Augusto adaequabat, petitum ab eo regem referens, omissa Tiberii memoria, quamquam is quoque miserat. addidit praecepta (etenim aderat Meherdates), ut non dominationem et servos, sed rectorem et civis cogitaret, clementiamque ac iustitiam, quanto ignota barbaris, tanto laetiora capesseret. hinc versus ad legatos extollit laudibus alumnum urbis, spectatae ad id modestiae: ac tamen ferenda regum ingenia neque usui crebras mutationes. rem Romanam huc satietate gloriae provectam ut externis quoque gentibus quietem velit. datum posthac C. Cassio, qui Syriae praeerat, deducere iuvenem ripam ad Euphratis.

vbi hic atque talis disserto incipio oratio caesar de fastigium romanus parthus obsequium sequor divus augustus adaequo peto ab is rex refero omitto tiberius memoria quamquam is quoque mitto addo praecipio etenim adsum meherdates ut non dominatio et servus sed rector et civis cogito clementia atque iustitia quantus ignotus barbaris tantus laetus capesso hinc verro ad legatus extollo laus alumnus urbs specto ad is modestia atque tamen fero rex ingenium neque usus creber mutatio res romanus huc satietas gloria proveho ut externus quoque gens quies volo do posthac que casseius qui syria praesum deduco juvenis ripa ad euphrates


Crebra post haec fama fuit, inter diversas principis voces, cum modo incusaret flagitia uxoris, aliquando ad memoriam coniugii et infantiam liberorum revolveretur, non aliud prolocutum Vitellium quam 'o facinus! o scelus!' instabat quidem Narcissus aperire ambages et veri copiam facere: sed non ideo pervicit quin suspensa et quo ducerentur inclinatura responderet exemploque eius Largus Caecina uteretur. et iam erat in aspectu Messalina clamitabatque audiret Octaviae et Britannici matrem, cum obstrepere accusator, Silium et nuptias referens; simul codicillos libidinum indices tradidit, quis visus Caesaris averteret. nec multo post urbem ingredienti offerebantur communes liberi, nisi Narcissus amoveri eos iussisset. Vibidiam depellere nequivit quin multa cum invidia flagitaret ne indefensa coniunx exitio daretur. igitur auditurum principem et fore diluendi criminis facultatem respondit: iret interim virgo et sacra capesseret.

creber post hic fama sum inter diverto princeps voco cum modo incuso flagitium uxor aliquando ad memoria conjugium et infantia liberi revolvo non alius proloquor vitellius quam o facinus o scelus insto quidem narcissus aperio ambages et verus copia facio sed non ideo pervinco quin suspendo et quo duco inclino respondeo exemplum is largus caecina uto et iam sum in aspectus messalina clamito audio octavia et britannicus mater cum obstrepo accusator silius et nuptiae refero simul codicilli libido indico trado quis video caesar averto neque multus post urbs ingredior offertor communis liber nisi narcissus amoveo is iubeo vibidiam depello nequeo quin multus cum invidia flagito ne indefensus coniunx exitium do igitur audio princeps et sum diluo crimen facultas respondeo eo interim virgo et sacer capesso


Quin et urbem per manipulos occupatis moenibus, insesso etiam mari et amne, velut in custodiam dedit. voli- tabantque per fora, per domos, rura quoque et proxima municipiorum pedites equitesque, permixti Germanis, quibus fidebat princeps quasi externis. continua hinc et vincta agmina trahi ac foribus hortorum adiacere. atque ubi dicendam ad causam introissent, laetatum erga coniuratos et fortuitus sermo et subiti occursus, si convivium, si spectaculum simul inissent, pro crimine accipi, cum super Neronis ac Tigellini saevas percontationes Faenius quoque Rufus violenter urgeret, nondum ab indicibus nominatus, et quo fidem inscitiae pararet, atrox adversus socios. idem Subrio Flavo adsistenti adnuentique an inter ipsam cognitionem destringeret gladium caedemque patraret, rennuit infregitque impetum iam manum ad capulum referentis.

quin et urbs per manipulus occupo moenia insessus etiam mare et amnis velut in custodia do voli tabantque per foro per domus rus quoque et propior municipium pedito equito permisceo germanus qui fido princeps quasi externus continuo hinc et vincio agmen traho atque foris hortor adicio atque ubi dico ad causa introissent laetas erga conjuro et fortuitus sermo et subeo occurro si convivium si spectaculum simul ineo pro crimen accipio cum super nero atque tigellinus saevus percontatio faenius quoque rufus violens urgeo nondum ab indicibus nomino et quo fides inscitia paro atrox adverro socius idem subrio flavus assisto annuo an inter ipse cognitio destringo gladius caedes patro rennuit infringo impetus iam manus ad capulus refero


Sensit miles in tempus conficta statimque flagitavit. missio per tribunos maturatur, largitio differebatur in hiberna cuiusque. non abscessere quintani unetvicesimanique donec isdem in aestivis contracta ex viatico amicorum ipsiusque Caesaris pecunia persolveretur. primam ac vicesimam legiones Caecina legatus in civitatem Vbiorum reduxit turpi agmine cum fisci de imperatore rapti inter signa interque aquilas veherentur. Germanicus superiorem ad exercitum profectus secundam et tertiam decumam et sextam decumam legiones nihil cunctatas sacramento adigit. quartadecumani paulum dubitaverant: pecunia et missio quamvis non flagitantibus oblata est.

sentio miles in tempus confingo statim flagito missio per tribunus maturo largitio differo in hibernus quisque non abscedo quintanus unetvicesimani donec idem in aestivus contraho ex viaticus amicus ipse caesar pecunia persolvo primus atque vicesimus legio caecina legatus in civitas vbiorum reduco turpis agmen cum fiscus de imperator rapio inter signum inter aquila veho germanicus superus ad exercitus proficiscor secundus et tertius decimus et sextus decimus legio nihil cuncto sacramentum adigo quartadecumani paulus dubito pecunia et missio quivis non flagito offertor sum


Tum ad uxorem versus per memoriam sui, per communis liberos oravit exueret ferociam, saevienti fortunae summitteret animum, neu regressa in urbem aemulatione potentiae validiores inritaret. haec palam et alia secreto per quae ostendisse credebatur metum ex Tiberio. neque multo post extinguitur, ingenti luctu provinciae et circumiacentium populorum. indoluere exterae nationes regesque: tanta illi comitas in socios, mansuetudo in hostis; visuque et auditu iuxta venerabilis, cum magnitudinem et gravi- tatem summae fortunae retineret, invidiam et adrogantiam effugerat.

tum ad uxor verro per memoria suus per communis liber oro exuo ferocio saevio fortuna summitto animus neu regredior in urbs aemulatio potentia validus irrito hic palam et alius secretum per qui ostendo credo metus ex tiberius neque multus post extinguitur ingens luctus provincia et circumjaceo populus indoles exter natio rego tantus ille comito in socius mansuetudo in hostis video et auditus iuxta venerabilis cum magnitudo et gravis tatem summa fortuna retineo invidia et arrogantia effugio


At Eunones claritudine viri, mutatione rerum et prece haud degeneri permotus, adlevat supplicem laudatque quod gentem Aorsorum, quod suam dextram petendae veniae delegerit. simul legatos litterasque ad Caesarem in hunc modum mittit: populi Romani imperatoribus, magnarum nationum regibus primam ex similitudine for- tunae amicitiam, sibi et Claudio etiam communionem victoriae esse. bellorum egregios finis quoties ignoscendo transigatur: sic Zorsini victo nihil ereptum. pro Mithridate, quando gravius mereretur, non potentiam neque regnum precari, sed ne triumpharetur neve poenas capite expenderet.

at eunones claritudo vir mutatio res et prex haud degener permoueo adlevo supplex laudo qui gens aorsor qui suus dexter peto venia deligo simul legatus littera ad caesaris in hic modus mitto populus romanus imperator magnaris natio rex primus ex similitudo for tunae amicitia sui et claudius etiam communio victoria sum bellum egregius finis quotiens ignosco transigo sic zorsini vinco nihil eripio pro mithridates quando gravis mereo non potentia neque regnum precor sed ne triumpho neve poena caput expendo


Non enim Tiberius, non accusatores fatiscebant. et Ancharius Priscus Caesium Cordum pro consule Cretae postulaverat repetundis, addito maiestatis crimine, quod tum omnium accusationum complementum erat. Caesar Antistium Veterem e primoribus Macedoniae, absolutum adulterii, increpitis iudicibus ad dicendam maiestatis causam retraxit, ut turbidum et Rhescuporidis consiliis permixtum, qua tempestate Cotye interfecto bellum adversus nos volverat. igitur aqua et igni interdictum reo, adpositumque ut teneretur insula neque Macedoniae neque Thraeciae opportuna. nam Thraecia diviso imperio in Rhoemetalcen et liberos Cotyis, quis ob infantiam tutor erat Trebellenus Rufus, insolentia nostri discors agebat neque minus Rhoemetalcen quam Trebellenum incusans popularium iniurias inultas sinere. Coelaletae Odrusaeque et Dii, validae nationes, arma cepere, ducibus diversis et paribus inter se per ignobilitatem; quae causa fuit ne in bellum atrox coalescerent. pars turbant praesentia, alii montem Haemum transgrediuntur ut remotos populos concirent; plurimi ac maxime compositi regem urbemque Philippopolim, a Macedone Philippo sitam, circumsidunt.

non enim tiberis non accusator fatisco et ancharius priscus caesius chordus pro consul creta postulo repeto addo maiestas crimen qui tum omnis accusatio complementum sum caesar antistius vetus e primoris macedonia absolvo adulterium increpo judex ad dico maiestas causa retraho ut turbidus et rhescuporidis consilium permisceo qui tempestas cotye interficio bellum adverro nos volverat igitur aqua et ignis interdictum reor appono ut teneo insula neque macedonia neque thraeciae opportunus nam thracia divido imperium in rhoemetalcen et liber cotyis quis ob infantia tuto sum trebellenus rufus insolentia noster discors ago neque paruus rhoemetalcen quam trebellenum incuso popularis injuria inultus sino coelaletae odrusaeque et dius validus natio arma capio dux diverto et par inter sui per ignobilitas qui causa sum ne in bellum atrox coalesco pars turbo praesens alius mons haemus transgredior ut removeo populus concieo plurimus atque magnus compono rex urbs philippopolim ab macedone philippus sino circumsido


Honores ut quis amore in Germanicum aut ingenio validus reperti decretique: ut nomen eius Saliari carmine caneretur; sedes curules sacerdotum Augustalium locis superque eas querceae coronae statuerentur; ludos circensis eburna effigies praeiret neve quis flamen aut augur in locum Germanici nisi gentis Iuliae crearetur. arcus additi Romae et apud ripam Rheni et in monte Syriae Amano cum inscriptione rerum gestarum ac mortem ob rem publicam obisse. sepulchrum Antiochiae ubi crematus, tribunal Epidaphnae quo in loco vitam finierat. statuarum locorumve in quis coleretur haud facile quis numerum inierit. cum censeretur clipeus auro et magni- tudine insignis inter auctores eloquentiae, adseveravit Tiberius solitum paremque ceteris dicaturum: neque enim eloquentiam fortuna discerni et satis inlustre si veteres inter scriptores haberetur. equester ordo cuneum Germanici appellavit qui iuniorum dicebatur, instituitque uti turmae idibus Iuliis imaginem eius sequerentur. pleraque manent: quaedam statim omissa sunt aut vetustas oblitteravit.

honor ut quis amor in germanicus aut ingenium validus reperio decerno ut nomen is saliaris carmen caneo sedes curulis sacerdos augustalis locus supo is querceus corona statuo ludus circensis eburnus effigio praeeo neve quis flamen aut augur in locus germanicus nisi gens julius creo arcus addo roma et apud ripa rhenus et in mons syria amanus cum inscriptio res gero atque mors ob res publicus obeo sepulcrum antiochea ubi cremo tribunal epidaphna quo in locus vita finio statua locus in quis colo haud facilis quis numerus ineo cum censeo clipeus aurum et magnus tudo insignis inter auctor eloquentia adseveravit tiberis soleo paro ceterus dico neque enim eloquentia fortuna discerno et satis illustris si vetus inter scriptor habeo equester ordo cuneus germanicus appello qui iuniorum dico instituo uti turma idus julius imago is sequor plerusque maneo quidam statim omitto sum aut vetustus oblittero


Motus senatu et Pedius Blaesus, accusantibus Cyrenensibus violatum ab eo thesaurum Aesculapii dilectumque militarem pretio et ambitione corruptum. idem Cyrenenses reum agebant Acilium Strabonem, praetoria potestate usum et missum disceptatorem a Claudio agrorum, quos regis Apionis quondam avitos et populo Romano cum regno relictos proximus quisque possessor invaserant, diutinaque licentia et iniuria quasi iure et aequo nitebantur. igitur abiudicatis agris orta adversus iudicem invidia; et senatus ignota sibi esse mandata Claudii et consulendum principem respondit. Nero probata Strabonis sententia se nihilo minus subvenire sociis et usurpata concedere scripsit.

moueo senatus et pedius blaesus accuso cyrenensis violo ab is thesaurus aesculapius diligo militaris pretium et ambitio corrumpo idem cyrenensis reus ago acilius strabo praetorius potestas usus et mitto disceptator ab claudius ager qui rex apio quondam avitus et populus romanus cum regnum relinquo proximus quisque possessor invado diutinus licentia et iniuria quasi ius et aequus niteo igitur abjudico ager orior adverro judico invidia et senatus ignotus sui sum mandatum claudius et consulo princeps respondeo nero probo strabo sententia sui nihilum paruus subvenio socius et usurpo concedo scribo


Nihil intermissa navigatione hiberni maris Agrippina Corcyram insulam advehitur, litora Calabriae contra sitam. illic paucos dies componendo animo insumit, violenta luctu et nescia tolerandi. interim adventu eius audito intimus quisque amicorum et plerique militares, ut quique sub Germanico stipendia fecerant, multique etiam ignoti vicinis e municipiis, pars officium in principem rati, plures illos secuti, ruere ad oppidum Brundisium, quod naviganti celerrimum fidissimumque adpulsu erat. atque ubi primum ex alto visa classis, complentur non modo portus et proxima maris sed moenia ac tecta, quaque longissime prospectari poterat, maerentium turba et rogitantium inter se silentione an voce aliqua egredientem exciperent. neque satis constabat quid pro tempore foret, cum classis paulatim successit, non alacri, ut adsolet, remigio sed cunctis ad tristitiam compositis. postquam duobus cum liberis, feralem urnam tenens, egressa navi defixit oculos, idem omnium gemitus; neque discerneres proximos alienos, virorum feminarumve planctus, nisi quod comitatum Agrippinae longo maerore fessum obvii et recentes in dolore antibant.

nihil intermissus navigatio hibernus mare agrippina corcyra insula adveho litus calabria contra sino illic paucus dies compono animus insumo violentus luctus et nescius tolero interim advenio is audio intimus quisque amicus et plerusque militaris ut quisque sub germanicus stipendium facio multus etiam ignosco vicinus e municipium pars officium in princeps reor multus ille sequor ruo ad oppidum brundisium qui navigo celer fidus appulsus sum atque ubi primus ex altus video classis compleo non modo portus et propior mare sed moenia atque tectum quisque longus prospectaris possum maereo turba et rogito inter sui silentio an vox aliqui egredior excipio neque satis consto quis pro tempus sum cum classis paulatim succedo non alacer ut assoleo remigium sed cunctus ad tristitia compono postquam duo cum liber feral urna teneo egredior no defigo oculus idem omnis gemitus neque discerno propior alienus vir femina plango nisi qui comitas agrippina longus maeror fatisco obvius et recens in dolor antibant


Atque interim Nero recordatus Volusii Proculi indicio Epicharin attineri ratusque muliebre corpus impar dolori tormentis dilacerari iubet. at illam non verbera, non ignes, non ira eo acrius torquentium ne a femina spernerentur, pervicere quin obiecta denegaret. sic primus quaestionis dies contemptus. postero cum ad eosdem cruciatus retraheretur gestamine sellae (nam dissolutis membris insistere nequibat), vinclo fasciae, quam pectori detraxerat, in modum laquei ad arcum sellae restricto indidit cervicem et corporis pondere conisa tenuem iam spiritum expressit, clariore exemplo libertina mulier in tanta necessitate alienos ac prope ignotos protegendo, cum ingenui et viri et equites Romani senatoresque intacti tormentis carissima suorum quisque pignorum proderent. non enim omittebant Lucanus quoque et Senecio et Quintianus passim conscios edere, magis magisque pavido Nerone, quamquam multiplicatis excubiis semet saepsisset.

atque interim nero recordor volusius proculis indicium epicharin attineo reor muliebris corpus impar dolor tormentum dilaceraris iubeo at ille non verbero non ignis non ira is acer torqueo ne ab femina sperno pervinco quin objecto denego sic primus quaestio dies contemno posterus cum ad idem cruciatus retraho gestamine sella nam dissolvo membrum insisto nequeo vinclum fascia quam pector detraho in modus laqueus ad arcus sella restringo indo cervix et corpus pondus conitor tenuis iam spiritus exprimo clarus exemplum libertina mulier in tantus necessitas alienus atque prope ignotus protego cum ingenuus et vir et eques romanus senator intactus tormentum carus suus quisque pignus prodo non enim omitto lucanus quoque et senecio et quintianus passim conscius edo magis magus pavidus nero quamquam multiplico excubiae sui saepio


At Tiridates super proprias clientelas ope Vologesi fratris adiutus, non furtim iam sed palam bello infensare Armeniam, quosque fidos nobis rebatur, depopulari, et si copiae contra ducerentur, eludere hucque et illuc volitans plura fama quam pugna exterrere. igitur Corbulo quaesito diu proelio frustra habitus et exemplo hostium circumferre bellum coactus, dispertit viris ut legati praefectique diversos locos pariter invaderent; simul regem Antiochum monet proximas sibi praefecturas petere. nam Pharasmanes interfecto filio Radamisto quasi proditore, quo fidem in nos testaretur vetus adversus Armenios odium promptius exercebat. tuncque primum inlecti Moschi, gens ante alias socia Romanis, avia Armeniae incursavit. ita consilia Tiridati in contrarium vertebant, mittebatque oratores qui suo Parthorumque nomine expostularent cur datis nuper obsidibus redintegrataque amicitia, quae novis quoque beneficiis locum aperiret, vetere Armeniae possessione depelleretur. ideo nondum ipsum Vologesen commotum, quia causa quam vi agere mallent: sin perstaretur in bello, non defore Arsacidis virtutem fortunamque saepius iam clade Romana expertam. ad ea Corbulo, satis comperto Vologesen defectione Hyrcaniae attineri, suadet Tiridati precibus Caesarem adgredi: posse illi regnum stabile et res incruentas contingere, si omissa spe longinqua et sera praesentem potioremque sequeretur.

at tiridates super proprius clientela ops vologeses frater adiutus non furtim iam sed palam bellum infensaris armenia quisque fidus nos reor depopularis et si copia contra duco eludo huc et illic volito multus fama quam pugno exterreo igitur corbulo quaero diu proelium frustra habitus et exemplum hostis circumfero bellum cogo dispertit vis ut legatus praeficio diverto locus pariter invado simul rex antiochus moneo propior sui praefectura peto nam pharasmanes interficio filius radamisto quasi proditor quo fides in nos testo vetus adverro armenius odium promptus exerceo tunc primus illectus moschus gens ante alius socio romanus avia armenia incurso ita consilium tiridates in contrarius verto mitto orator qui suus parthus nomen expostulo cur do nuper obsidibus redintegro amicitia qui novus quoque beneficium locus aperio veto armenia possessio depello ideo nondum ipse vologeses commoveo quia causa quam vis ago malo sin persto in bellum non desum arsacidae virtus fortuna saepis iam clades romanus experior ad is corbulo satis comperio vologeses defectio hyrcania attineo suadeo tiridates prex caesaris aggredior possum ille regnum stabilis et res incruentus contingo si omitto spes longinquus et serus praesens potis sequor


Sed mihi haec ac talia audienti in incerto iudicium est fatone res mortalium et necessitate immutabili an forte volvantur. quippe sapientissimos veterum quique sectam eorum aemulantur diversos reperies, ac multis insitam opinionem non initia nostri, non finem, non denique homines dis curae; ideo creberrime tristia in bonos, laeta apud deteriores esse. contra alii fatum quidem congruere rebus putant, sed non e vagis stellis, verum apud principia et nexus naturalium causarum; ac tamen electionem vitae nobis relinquunt, quam ubi elegeris, certum imminentium ordinem. neque mala vel bona quae vulgus putet: multos qui conflictari adversis videantur beatos, at plerosque quamquam magnas per opes miserrimos, si illi gravem fortunam constanter tolerent, hi prospera inconsulte utantur. ceterum plurimis mortalium non eximitur quin primo cuiusque ortu ventura destinentur, sed quaedam secus quam dicta sint cadere fallaciis ignara dicentium: ita corrumpi fidem artis cuius clara documenta et antiqua aetas et nostra tulerit. quippe a filio eiusdem Thrasulli praedictum Neronis imperium in tempore memorabitur, ne nunc incepto longius abierim.

sed ego hic atque talis audio in incertum iudicium sum for res mortalis et necessitas immutabilis an fors volvo quippe sapio vetus quisque seco is aemulo diverto reperio atque multus inquiro opinio non initium noster non finis non denique homo deus cura ideo creber tristis in bonus laetus apud deterior sum contra alius fatum quidem congruo res puto sed non e vagus stella verus apud principia et necto naturalis causaris atque tamen electio vita nos relinquo quam ubi eligo certus immineo ordo neque malus vel bonus qui vulgus puto multus qui conflictaris adverro video beatus at plerus quamquam magnus per ops miser si ille gravis fortuna consto tolero hic prosper inconsultus utor ceterum multus mortalis non eximo quin primus quisque ortus venio destino sed quidam secus quam dictum sum cado fallacia ignarus dico ita corrumpo fides ars qui clarus documentum et antiquus aetas et noster fero quippe ab filius idem thrasulli praedico nero imperium in tempus memoro ne nunc inceptum longus abeo


At Claudius saevissima quaeque promere adigebatur eiusdem Agrippinae artibus, quae Statilium Taurum opibus inlustrem hortis eius inhians pervertit accusante Tarquitio Prisco. legatus is Tauri Africam imperio proconsulari regentis, postquam revenerant, pauca repetundarum crimina, ceterum magicas superstitiones obiectabat. nec ille diutius falsum accusatorem, indignas sordis perpessus vim vitae suae attulit ante sententiam senatus. Tarquitius tamen curia exactus est; quod patres odio delatoris contra ambitum Agrippinae pervicere.

at claudus saevus quisque promo adigo idem agrippina ars qui statilius taurus ops illustris hortus is inhio perverto accuso tarquitius priscus legatus is taurus africa imperium proconsularis regens postquam revenio paucus repeto crimen ceterum magice superstitio objecto neque ille diu falsus accusator indignus sordes perpetior vis vita suus affero ante sententia senatus tarquitius tamen curia exigo sum qui pater odium delator contra ambitus agrippina pervinco


Italiam utroque mari duae classes, Misenum apud et Ravennam, proximumque Galliae litus rostratae naves praesidebant, quas Actiaca victoria captas Augustus in oppidum Foroiuliense miserat valido cum remige. sed praecipuum robur Rhenum iuxta, commune in Germanos Gallosque subsidium, octo legiones erant. Hispaniae recens perdomitae tribus habebantur. Mauros Iuba rex acceperat donum populi Romani. cetera Africae per duas legiones parique numero Aegyptus, dehinc initio ab Syriae usque ad flumen Euphraten, quantum ingenti terrarum sinu ambitur, quattuor legionibus coercita, accolis Hibero Albanoque et aliis regibus qui magnitudine nostra proteguntur adversum externa imperia. et Thraeciam Rhoemetalces ac liberi Cotyis, ripamque Danuvii legionum duae in Pannonia, duae in Moesia attinebant, totidem apud Delmatiam locatis, quae positu regionis a tergo illis, ac si repentinum auxilium Italia posceret, haud procul accirentur, quamquam insideret urbem proprius miles, tres urbanae, novem praetoriae cohortes, Etruria ferme Vmbriaque delectae aut vetere Latio et coloniis antiquitus Romanis. at apud idonea provinciarum sociae triremes alaeque et auxilia cohortium, neque multo secus in iis virium: sed persequi incertum fuit, cum ex usu temporis huc illuc mearent, gliscerent numero et aliquando minuerentur.

italia uterque mare duo classis misenus apud et ravenna proximus gallia litus rostratus navo praesideo qui actiaca victoria capio augustus in oppidum forojuliensis mitto validus cum remex sed praecipuus robur rhenus iuxta communis in germani galli subsidium octo legio sum hispania recens perdomo tres habeo mauri juba rex accipio donum populus romanus ceterus africa per duo legio pario numerus aegyptus dehinc initium ab syria usque ad flumen euphrates quantus ingens terra sinus ambeo quattuor legio coerceo accolo hiberus albanus et alius rex qui magnitudo noster protego adverro externus imperium et thraeciam rhoemetalces atque liber cotyis ripa danuvius legio duo in pannonius duo in moesia attineo totidem apud dalmatia loco qui pono regio ab tergum ille atque si repentinus auxilium italia posco haud procul accio quamquam insideo urbs proprius miles tres urbanus novo praetorius cohors etruria ferme vmbriaque deligo aut veto latius et colonia antiquus romanus at apud idoneus provinciaris socia triremis ala et auxilium cohors neque multus secus in is vis sed persequor incertus sum cum ex usus tempus huc illic meo glisco numerus et aliquando minuo


Ceterum continuo exercituum otio fama incessit ereptum ius legatis ducendi in hostem. eoque Frisii iuventutem saltibus aut paludibus, imbellem aetatem per lacus admovere ripae agrosque vacuos et militum usui sepositos insedere, auctore Verrito et Malorige, qui nationem eam regebant in quantum Germani regnantur. iamque fixerant domos, semina arvis intulerant utque patrium solum exercebant, cum Dubius Avitus, accepta a Paulino provincia, minitando vim Romanam nisi abscederent Frisii veteres in locos aut novam sedem a Caesare impetrarent, perpulit Verritum et Malorigem preces suscipere. profectique Romam dum aliis curis intentum Neronem opperiuntur, inter ea quae barbaris ostentantur intravere Pompei theatrum, quo magnitudinem populi viserent. illic per otium (neque enim ludicris ignari oblectabantur) dum consessum caveae, discrimina ordinum, quis eques, ubi senatus percontantur, advertere quosdam cultu externo in sedibus senatorum; et quinam forent rogitantes, postquam audiverant earum gentium legatis id honoris datum quae virtute et amicitia Romana praecellerent, nullos mortalium armis aut fide ante Germanos esse exclamant degrediunturque et inter patres considunt. quod comiter a visentibus exceptum, quasi impetus antiqui et bona aemulatio. Nero civitate Romana ambos donavit, Frisios decedere agris iussit. atque illis aspernantibus auxiliaris eques repente immissus necessitatem attulit, captis caesisve qui pervicacius restiterant.

ceterum continuo exercitus otium fama incedo eripio ius legatus duco in hostis eo frisii iuventus saltus aut palus imbellis aetas per lacus admoveo ripa ager vacuus et miles usus sepono insedeo auctor verro et malorige qui natio is rego in quantus germanus regno iam figo domus semen arvum infero ut patrius solus exerceo cum dubius avitus accipio ab paulinus provincia minito vis romanus nisi abscedo frisii vetus in locus aut novus sedes ab caesaris impetro perpello verritum et malorigem prex suscipio proficio roma dum alius cura intentus nero opperior inter is qui barbaris ostento intro pompejus theatrum quo magnitudo populus viso illic per otium neque enim ludicrum ignaris oblecto dum consido cavea discrimino ordo quis eques ubi senatus perconto adverto quidam cultus externus in sedes senator et quisnam sum rogito postquam audio is gens legatus is honor do qui virtus et amicitia romanus praecello nullus mortalis arma aut fides ante germani sum exclamo degredior et inter pater consido qui comis ab viso excipio quasi impetus antiquus et bonus aemulatio nero civitas romanus ambo dono frisii decedo ager iubeo atque ille aspernor auxiliaris eques repens immitto necessitas affero capio caedo qui pervicax resto


Caesar avidas legiones quo latior populatio foret quattuor in cuneos dispertit; quinquaginta milium spatium ferro flammisque pervastat. non sexus, non aetas miserationem attulit: profana simul et sacra et celeberrimum illis gentibus templum quod Tanfanae vocabant solo aequantur. sine vulnere milites, qui semisomnos, inermos aut palantis ceciderant. excivit ea caedes Bructeros, Tubantes, Vsipetes, saltusque, per quos exercitui regressus, insedere. quod gnarum duci incessitque itineri et proelio. pars equitum et auxiliariae cohortes ducebant, mox prima legio, et mediis impedimentis sinistrum latus unetvicesimani, dextrum quintani clausere, vicesima legio terga firmavit, post ceteri sociorum. sed hostes, donec agmen per saltus porrigeretur, immoti, dein latera et frontem modice adsultantes, tota vi novissimos incurrere. turbabanturque densis Germanorum catervis leves cohortes, cum Caesar advectus ad vicesimanos voce magna hoc illud tempus obliterandae seditionis clamitabat: pergerent, properarent culpam in decus vertere. exarsere animis unoque impetu perruptum hostem redigunt in aperta caeduntque: simul primi agminis copiae evasere silvas castraque communivere. quietum inde iter, fidensque recentibus ac priorum oblitus miles in hibernis locatur.

caesar avidus legio quo latus populatio sum quattuor in cuneus dispertit quinquaginta mille spatium ferrum flamma pervasto non sexus non aetas miseratio affero profanus simul et sacer et celeber ille gens templum qui tanfanae voco solum aequo sine vulnus miles qui semisomnus inermus aut palo cado excio is caedes bructeri tubantes vsipetes saltus per qui exercitus regredior insedeo qui gnaris duco incedo iter et proelium pars eques et auxiliarius cohors duco mox primus legio et medius impedimentum sinister latus unetvicesimani dexter quintanus claudo vicesimus legio tergum firmo post ceterus socius sed hostis donec agmen per saltus porrigo immotus deinde latus et frons modicus adsultantes totus vis novus incurro turbo densus germanus caterva levo cohors cum caesar adveho ad vicesimani vox magnus hic ille tempus obliterandae seditio clamito pergo propero culpa in decus verto exardeo animus unus impetus perrumpo hostis redigo in apertus caedo simul primus agmen copia evado silva castro communio quiesco inde iter fido recens atque prior obliuiscor miles in hibernus loco


At Neroni nuntios patrati facinoris opperienti adfertur evasisse ictu levi sauciam et hactenus adito discrimine ne auctor dubitaretur. tum pavore exanimis et iam iamque adfore obtestans vindictae properam, sive servitia armaret vel militem accenderet, sive ad senatum et populum pervaderet, naufragium et vulnus et interfectos amicos obiciendo: quod contra subsidium sibi? nisi quid Burrus et Seneca; quos expergens statim acciverat, incertum an et ante gnaros. igitur longum utriusque silentium, ne inriti dissuaderent, an eo descensum credebant ut, nisi praeveniretur Agrippina, pereundum Neroni esset. post Seneca hactenus promptius ut respiceret Burrum ac sciscitaretur an militi imperanda caedes esset. ille praetorianos toti Caesarum domui obstrictos memoresque Germanici nihil adversus progeniem eius atrox ausuros respondit: perpetraret Anicetus promissa. qui nihil cunctatus poscit summam sceleris. ad eam vocem Nero illo sibi die dari imperium auctoremque tanti muneris libertum profitetur: iret propere duceretque promptissimos ad iussa. ipse audito venisse missu Agrippinae nuntium Agerinum, scaenam ultro criminis parat gladiumque, dum mandata perfert, abicit inter pedes eius, tum quasi deprehenso vincla inici iubet, ut exitium principis molitam matrem et pudore deprehensi sceleris sponte mortem sumpsisse confingeret.

at nero nuntius patro facinus opperior affero evado ictus levis saucius et hactenus adeo discrimen ne auctor dubito tum pavor exanimus et iam iam adsum obtestor vindicta properus sive servitium armo vel miles accendo sive ad senatus et populus pervado naufragium et vulnus et interfacio amicus obicio qui contra subsidium sui nisi quis burrus et seneco qui expergo statim accio incertus an et ante gnarus igitur longus uterque silentium ne irritus dissuadeo an is descendo credo ut nisi praevenio agrippina pereo nero sum post seneco hactenus promptus ut respicio burrus atque sciscitor an miles impero caedes sum ille praetoriani totus caesaris domo obstringo memoro germanicus nihil adverro progenies is atrox audeo respondeo perpetro anicetus promitto qui nihil cunctor posco summa scelus ad is voco nero ille sui dies do imperium auctoro tantus munus libertus profiteor eo properus duco promptus ad iubeo ipse audio venio missus agrippina nuntius agerinum scaena ultro crimen paro gladius dum mandatum perfero abicio inter pes is tum quasi deprehendo vinclum inicio iubeo ut exitium princeps molio mater et pudor deprehendo scelus sponte mors sumo confingo


Quin et illa obiectabat, principio anni vitare Thraseam sollemne ius iurandum; nuncupationibus votorum non adesse, quamvis quindecimvirali sacerdotio praeditum; numquam pro salute principis aut caelesti voce immolavisse; adsiduum olim et indefessum, qui vulgaribus quoque patrum consultis semet fautorem aut adversarium ostenderet, triennio non introisse curiam; nuperrimeque, cum ad coercendos Silanum et Veterem certatim concurreretur, privatis potius clientium negotiis vacavisse. secessionem iam id et partis et, si idem multi audeant, bellum esse. 'ut quondam C. Caesarem' inquit 'et M. Catonem, ita nunc te, Nero, et Thraseam avida discordiarum civitas loquitur. et habet sectatores vel potius satellites, qui nondum contumaciam sententiarum, sed habitum vultumque eius sectantur, rigidi et tristes, quo tibi lasciviam exprobrent. huic uni incolumitas tua sine cura, artes sine honore. prospera principis respuit: etiamne luctibus et doloribus non satiatur? eiusdem animi est Poppaeam divam non credere, cuius in acta divi Augusti et divi Iuli non iurare. spernit religiones, abrogat leges. diurna populi Romani per provincias, per exercitus curatius leguntur, ut noscatur quid Thrasea non fecerit. aut transeamus ad illa instituta, si potiora sunt, aut nova cupientibus auferatur dux et auctor. ista secta Tuberones et Favonios, veteri quoque rei publicae ingrata nomina, genuit. ut imperium evertant libertatem praeferunt: si perverterint, libertatem ipsam adgredientur. frustra Cassium amovisti, si gliscere et vigere Brutorum aemulos passurus es. denique nihil ipse de Thrasea scripseris: disceptatorem senatum nobis relinque.' extollit ira promptum Cossutiani animum Nero adicitque Marcellum Eprium acri eloquentia.

quin et ille objecto principium annus vitaris thrasea sollemnis ius iuro nuncupatio votor non adsum quivis quindecimviral sacerdotium praeditus numquam pro salus princeps aut caelestis vox immolo assiduus olim et indefessus qui vulgaris quoque pater consulo sui fautor aut adversarius ostendo triennium non introisse curia nuperrimeque cum ad coerceo silanus et vetus certatim concurro privo potis cliens negotium vaco secessio iam is et pars et si idem multus audeo bellum sum ut quondam que caesaris inquam et m cato ita nunc tu nero et thrasea avidus discordiaris civitas loquor et habeo sectator vel potis satelles qui nondum contumacia sententiaris sed habitus vultus is sector rigidus et tristis quo tu lascivia exprobro hic unus incolumitas tuus sine cura ars sine honor prosper princeps respuo etiam luctus et dolor non satio idem animus sum poppaea diva non credo qui in ago divus augustus et divus iulis non iuro sperno religio abrogo lex diurnus populus romanus per provincia per exercitus curo lego ut nosco quis thrasea non facio aut transeo ad ille institutum si potis sum aut novo cupio aufero dux et auctor iste seco tubero et favonius vetus quoque res publicus ingratus nomen gigno ut imperium everto libertas praefero si perverto libertas ipse aggredior frustra casseius amoveo si glisco et vigeo brutor aemulus patior sum denique nihil ipse de thrasea scribo disceptator senatus nos relinquo extollo ira promptus cossutianus animus nero adicio marcellus eprium acer eloquentia


Sed uterque mensuram implevimus, et tu, quantum princeps tribuere amico posset, et ego, quantum amicus a principe accipere: cetera invidiam augent. quae quidem, ut omnia mortalia, infra tuam magnitudinem iacet, sed mihi incumbit, mihi subveniendum est. quo modo in militia aut via fessus adminiculum orarem, ita in hoc itinere vitae senex et levissimis quoque curis impar, cum opes meas ultra sustinere non possim, praesidium peto. iube rem per procuratores tuos administrari, in tuam fortunam recipi. nec me in paupertatem ipse detrudam, sed traditis quorum fulgore praestringor, quod temporis hortorum aut villarum curae seponitur in animum revocabo. superest tibi robur et tot per annos visum summi fastigii regimen: possumus seniores amici quietem reposcere. hoc quoque in tuam gloriam cedet, eos ad summa vexisse qui et modica tolerarent.'

sed uterque mensura impleo et tu quantus princeps tribuo amicus possum et ego quantus amicus ab princeps accipio ceterus invidia augeo qui quidem ut omnis mortalia infra tuus magnitudo iaceo sed ego incumbo ego subvenio sum quo modo in militia aut via fessus adminiculis oraris ita in hic iter vita senex et levis quoque cura impar cum ops meus ultra sustineo non possum praesidium peto jubeo res per procurator tuus administraris in tuus fortuna recipio neque ego in paupertas ipse detrudo sed trado qui fulgor praestringo qui tempus hortor aut villaris cura sepono in animus revoco supersum tu robur et tot per annus video superus fastigium regimen possum senex amicus quies reposco hic quoque in tuus gloria cedo is ad summus veho qui et modicus tolero


At Tiberius nihil intermissa rerum cura, negotia pro solaciis accipiens, ius civium, preces sociorum tractabat; factaque auctore eo senatus consulta ut civitati Cibyraticae apud Asiam, Aegiensi apud Achaiam, motu terrae labefactis, subveniretur remissione tributi in triennium. et Vibius Serenus pro consule ulterioris Hispaniae de vi publica damnatus ob atrocitatem morum in insulam Amorgum deportatur. Carsidius Sacerdos, reus tamquam frumento hostem Tacfarinatem iuvisset, absolvitur, eiusdemque criminis C. Gracchus. hunc comitem exilii admodum infantem pater Sempronius in insulam Cercinam tulerat. illic adultus inter extorris et liberalium artium nescios, mox per Africam ac Siciliam mutando sordidas merces sustentabatur; neque tamen effugit magnae fortunae pericula. ac ni Aelius Lamia et L. Apronius qui Africam obtinuerant insontem protexissent, claritudine infausti generis et paternis adversis foret abstractus.

at tiberis nihil intermissus res cura negotium pro solacium accipio ius civis prex socius tracto facio auctor is senatus consulo ut civitas cibyraticus apud asia aegiensi apud achaia motus terra labefacio subvenio remissio tribuo in triennium et vibius serenus pro consul ulter hispania de vis publicus damno ob atrocitas mos in insula amorgus deporto carsidius sacerdos reus tamquam frumentum hostis tacfarinatem juvo absolvo idem crimen que gracchus hic comes exsilium admodum infer pater sempronius in insula cercina fero illic adoleo inter extorris et liberalis ars nescius mox per africa atque sicilia muto sordidus merces sustento neque tamen effugio magnus fortuna periculum atque ni aelius lamia et l apronius qui africa obtineo insons protego claritudo infaustus genus et paternus adverro sum abstraho


Ceterum plena Caesarum domus, iuvenis filius, nepotes adulti moram cupitis adferebant; et quia vi tot simul corripere intutum dolus intervalla scelerum poscebat. placuit tamen occultior via et a Druso incipere, in quem recenti ira ferebatur. nam Drusus impatiens aemuli et animo commotior orto forte iurgio intenderat Seiano manus et contra tendentis os verberaverat. igitur cuncta temptanti promptissimum visum ad uxorem eius Liviam convertere, quae soror Germanici, formae initio aetatis indecorae, mox pulchritudine praecellebat. hanc ut amore incensus adulterio pellexit, et postquam primi flagitii potitus est (neque femina amissa pudicitia alia abnuerit), ad coniugii spem, consortium regni et necem mariti impulit. atque illa, cui avunculus Augustus, socer Tiberius, ex Druso liberi, seque ac maiores et posteros municipali adultero foedabat ut pro honestis et praesentibus flagitiosa et incerta expectaret. sumitur in conscientiam Eudemus, amicus ac medicus Liviae, specie artis frequens secretis. pellit domo Seianus uxorem Apicatam, ex qua tres liberos genuerat, ne paelici suspectaretur. sed magnitudo facinoris metum, prolationes, diversa interdum consilia adferebat.

ceterum plenus caesaris domus juvenis filius nepos adoleo mora cupio affero et quia vis tot simul corripio intus dolus intervallum scelus posco placeo tamen occulo via et ab drusus incipio in qui recens ira fero nam drusus impatiens aemulis et animus commoveo orior fors iurgium intendo sejanus manus et contra tendo os verbero igitur cunctus tento promptus video ad uxor is livia converto qui soror germanicus forma initium aetas indecorus mox pulchritudo praecello hic ut amor incendo adulterium pellicio et postquam primus flagitium potior sum neque femina amitto pudicitia alius abnuo ad conjugium spes consortium regnum et nex maritus impello atque ille qui avunculus augustus socer tiberis ex drusus liber sequor atque magnus et posterus municipal adultero foedo ut pro honestus et praesens flagitiosus et incertus expectaret sumo in conscientia eudemus amicus atque medicus livia species ars frequens secerno pello domus sejanus uxor apica ex qui tres liber gigno ne paelici suspecto sed magnitudo facinus metus prolatio diverto interdum consilium affero


Publius Gallus eques Romanus, quod Faenio Rufo intimus et Veteri non alienus fuerat, aqua atque igni prohibitus est. liberto et accusatori praemium operae locus in theatro inter viatores tribunicios datur. et menses, qui Aprilem eundemque Neroneum sequebantur, Maius Claudii, Iunius Germanici vocabulis mutantur, testificante Cornelio Orfito, qui id censuerat, ideo Iunium mensem transmissum, quia duo iam Torquati ob scelera interfecti infaustum nomen Iunium fecissent.

publius gallus eques romanus qui faenio rufus intimus et vetus non alienus sum aqua atque ignis prohibeo sum libertus et accusator praemium opera locus in theatrum inter viator tribunicius do et mensis qui aprilis idem neroneus sequor magnus claudius junius germanicus vocabulis muto testificor cornelius orfito qui is censeo ideo junius mensis transmitto quia duo iam torquatus ob scelus interfacio infaustus nomen junius facio


Fama fuit Subrium Flavum cum centurionibus occulto consilio neque tamen ignorante Seneca destinavisse ut post occisum opera Pisonis Neronem Piso quoque interficeretur tradereturque imperium Senecae, quasi insontibus claritudine virtutum ad summum fastigium delecto. quin et verba Flavi vulgabantur, non referre dedecori si citharoedus demoveretur et tragoedus succederet, quia ut Nero cithara, ita Piso tragico ornatu canebat.

fama sum subrium flavus cum centurio occulo consilium neque tamen ignoro seneco destino ut post occido opus piso nero piso quoque interfacio trado imperium seneca quasi insons claritudo virtus ad superus fastigium delecto quin et verbum flavius vulgo non refero dedecor si citharoedus demoveo et tragoedus succedo quia ut nero cithara ita piso tragicus orno caneo


At Iunium Gallionem qui censuerat ut praetoriani actis stipendiis ius apiscerentur in quattuordecim ordinibus sedendi violenter increpuit, velut coram rogitans quid illi cum militibus quos neque dicta imperatoris neque praemia nisi ab imperatore accipere par esset. repperisse prorsus quod divus Augustus non providerit: an potius discordiam et seditionem a satellite Seiani quaesitam, qua rudis animos nomine honoris ad corrumpendum militiae morem propelleret? hoc pretium Gallio meditatae adulationis tulit, statim curia, deinde Italia exactus; et quia incusabatur facile toleraturus exilium delecta Lesbo, insula nobili et amoena, retrahitur in urbem custoditurque domibus magistratuum. isdem litteris Caesar Sextium Paconianum praetorium perculit magno patrum gaudio, audacem maleficum, omnium secreta rimantem delectumque ab Seiano cuius ope dolus G. Caesari pararetur. quod postquam patefactum prorupere concepta pridem odia et summum supplicium decernebatur ni professus indicium foret.

at junius gallio qui censeo ut praetorianus ago stipendium ius apiscerentur in quattuordecim ordo sedeo violens increpo velut coram rogito quis ille cum miles qui neque dictum imperator neque praemium nisi ab imperator accipio par sum reperio prorsus qui divus augustus non provideo an potis discordia et seditio ab satelles sejanus quaero qui rudis animus nomen honor ad corrumpo militia mos propello hic pretium gallius meditor adulatio fero statim curia deinde italia exigo et quia incuso facilis tolero exsilium delecto lesbos insula nobilis et amoenus retraho in urbs custodio domus magistratus idem littera caesar sestius paconianum praetorium percello magnus pater gaudium audax maleficus omnis secerno rimo deligo ab sejanus qui ops dolus g caesaris paro qui postquam patefacio prorumpo concipio pridem odium et superus supplicium decerno ni profiteor indicium sum


Solus Mnester cunctationem attulit, dilaniata veste clamitans aspiceret verberum notas, reminisceretur vocis, qua se obnoxium iussis Messalinae dedisset: aliis largitione aut spei magnitudine, sibi ex necessitate culpam; nec cuiquam ante pereundum fuisse si Silius rerum poteretur. commotum his et pronum ad misericordiam Caesarem perpulere liberti ne tot inlustribus viris interfectis histrioni consuleretur: sponte an coactus tam magna peccavisset, nihil referre. ne Trauli quidem Montani equitis Romani defensio recepta est. is modesta iuventa, sed corpore insigni, accitus ultro noctemque intra unam a Messalina proturbatus erat, paribus lasciviis ad cupidinem et fastidia. Suillio Caesonino et Plautio Laterano mors remittitur, huic ob patrui egregium meritum: Caesoninus vitiis protectus est, tamquam in illo foedissimo coetu passus muliebria.

solus mnester cunctatio affero dilanio vestis clamito aspicio verber nosco reminisco vox qui sui obnoxius iussum messalina do alius largitio aut spes magnitudo sui ex necessitas culpa neque quisquam ante pereo sum si silus res potior commoveo hic et pronus ad misericordia caesaris perpello libertus ne tot illustris vis interficio histrio consulo sponte an cogo tam magnus pecco nihil refero ne traulis quidem montanus equio romanus defensio recipio sum is modestus juventa sed corpus insignio accio ultro nox intra unus ab messalina proturbo sum par lascivia ad cupido et fastidium suillio caesoninus et plautius lateranus mors remitto hic ob patruus egregius mereo caesoninus vitium protego sum tamquam in ille foedus coitus patior muliebris