(ANTIPHO. PHAEDRIA.) ANTIPHO Adeon rem redisse ut qui mihi consultum optime velit esse, Phaedria, patrem ut extimescam, ubi in mentem eius adventi venit? Quod ni fuissem incogitans, ita eum exspectarem ut par fuit. PHAEDRIA Quid istuc est? ANTIPHO Rogitas, qui tam audacis facinoris mihi conscius sis? Quod utinam ne Phormioni id suadere in mentem incidisset, Neu me cupidum eo impulisset, quod mihi principium est mali. Non potitus essem: fuisset tum illos mihi aegre aliquot dies: At non quotidiana cura haec angeret animum. PHAEDRIA Audio. ANTIPHO Dum exspecto quam mox veniat qui adimat hanc mihi consuetudinem. PHAEDRIA Aliis quia defit quod amant aegre est: tibi quia superest dolet. Amore abundas, Antipho. Nam tua quidem hercle certo vita haec expetenda optandaque est. Ita me Di bene ament ut mihi liceat tam diu quod amo frui; Iam depecisci morte cupio: tu coniicito caetera; Quid ego ex hac inopia nunc capiam, et quid tu ex hac copia; Ut ne addam quod sine sumtu ingenuam liberalem nactus es; Quod habes, ita ut voluisti, uxorem sine mala fama palam; Beatus ni unum hoc desit, animus qui modeste istaec ferat. Et si tibi res sit cum eo lenone quocum mihi est, tum sentias. Ita plerique ingenio sumus omnes: nostri nosmet poenitet. ANTIPHO At tu mihi contra nunc videre fortunatus, Phaedria, Cui de integro est potestas etiam consulendi quid velis; Retinere, amare, amittere. Ego in eumn incidi infelix locum Ut neque mihi eius sit amittendi nec retinendi copia. Sed quid hoc est? videone ego Getam currentem huc advenire? Is est ipsus: hei timeo miser quam hic nunc mihi nuntiet rem.

antipho phaedria antipho adeo res redeo ut qui ego consulo optume volo sum phaedrias pater ut extimesco ubi in mens is advenio venio qui ni sum incogito ita is exspecto ut par sum phaedria quis iste sum antipho rogito qui tam audax facinus ego conscius sum qui utinam ne phormio is suadeo in mens incido neu ego cupidus is impello qui ego principium sum malus non potior sum sum tum ille ego aeger aliquot dies at non quotidiana cura hic ango animus phaedria audio antipho dum exspecto quam mox venio qui adimo hic ego consuetudo phaedria alius quia deficio qui amo aeger sum tu quia supersum doleo amor abundo antipho nam tuus quidem hercules certus vito hic expeto opto sum ita ego deus bene amo ut ego licet tam diu qui amo fruor iam depeciscor mors cupio tu coniicito caeterus quis ego ex hic inopia nunc capio et quis tu ex hic copia ut ne addo qui sine sumtu ingenua liberal nanciscor sum qui habeo ita ut volo uxor sine malus fama palam beatus ni unus hic desum animus qui modestus iste fero et si tu res sum cum is leno qui ego sum tum sentio ita plerusque ingenium sum omnis noster nos poenitet antipho at tu ego contra nunc video fortuno phaedrias qui de integer sum potestas etiam consulo quis velis retineo amo amitto ego in eumn incido infelix locus ut neque ego is sum amitto neque retineo copia sed quis hic sum video ego geta curro huc advenio is sum ipse hei timeo miser quam hic nunc ego nuntio res


(SOPHRONA. CHREMES.) SOPHRONA Quid agam? quem mihi amicum inveniam misera? aut quo consilia haec referam? aut Unde mihi auxilium petam? Nam vereor hera ne ob meum suasum indigne iniuria afficiatur: Ita patrem adolescents facta haec tolerare audio violenter. CHREMES Nam quae haec anus est exanimata, a fratre quae egressa est meo? SOPHRONA Quod ut facerem egestas me impulit; quum scirem infirmas nuptias Hasce esse; ut id consulerem, interea vita ut in tuto foret. CHREMES Certe edepol, nisi me animus fallit, aut parum prospiciunt oculi, Meae nutricem gnatae video. SOPHRONA Neque ille investigatur— CHREMES Quid ago? SOPHRONA Qui est eius pater. CHREMES Adeo? an maneo, dum ea quake loquitur magis cognosco? SOPHRONA Quod si eum nunc reperire possim, nihil est quod verear. CHREMES Ea est ipsa: Colloquar. SOPHRONA Quis hic loquitur? CHREMES Sophrona. SOPHRONA Et meum nomen nominat? CHREMES Respice ad me. SOPHRONA Di, obsecro vos, estne hic Stilpho? CHREMES Non. SOPHRONA Negas? CHREMES Concede hinc a foribus paululum istorsum, sodes, Sophrona. Ne me istoc posthac nomine appellassis. SOPHRONA Quid? non, obsecro, es Quem semper te esse dictitasti? CHREMES St! SOPHRONA Quid has metuis fores? CHREMES Conclusam hic habeo uxorem saevam: verum istoc de nomine Eo perperam olim dixi ne vos forte imprudentes foris Effutiretis, atque id porro aliqua uxor mea rescisceret. SOPHRONA Istoc pol nos te hic invenire miserae nunquam potuimus. CHREMES Eho, die mihi, quid rei tibi est cum familia hac unde exis? Ubi illae sunt? SOPHRONA Miseram me! CHREMES Hem, quid est? vivuntne? SOPHRONA Vivit gnata: Matrem ipsam ex aegritudine miseram mors consecuta est. CHREMES Male factum. SOPHRONA Ego autem quae essem anus deserta, egens, ignota, Ut potui nuptum virginem locavi huic adolescenti Harum qui est dominus aedium. CHREMES Antiphonine? SOPHRONA Hem! illi ipsi. CHREMES Quid? duasne is uxores habet? SOPHRONA Au, obsecro: unam ille quidem hanc solam. CHREMES Quid illam alteram quae dicitur cognata? SOPHRONA Haec ergo est. CHREMES Quid ais? SOPHRONA Composito factum est quomodo hanc amans habere posset Sine dote. CHREMES Di vestram fidem, quam saepe forte temere Eveniunt quae non audeas optare! Offendi adveniens Quicum volebam, atque ut volebam, collocatam filiam. Quod nos ambo opere maximo dabamus operam ut fieret, Sine nostra cura, maxima sua cura, haec sola fecit. SOPHRONA Nunc quid opus facto sit vide. Pater adolescentis venit; Eumque animo iniquo hoc oppido ferre aiunt. CHREMES Nihil pericli est. Sed per Deos atque homines, meam esse hanc cave resciscat quisquam. SOPHRONA Nemo ex me scibit. CHREMES Sequere me: intus caetera audies.

sophrona chremes sophrona quis ago qui ego amicus invenio misero aut quo consilium hic refero aut unde ego auxilium peto nam vereor era ne ob meus suadeo indignus iniuria afficio ita pater adolescents facio hic tolero audio violens chremes nam qui hic anus sum exanimo ab frater qui egredior sum meus sophrona qui ut facio egestas ego impello qui scio infirmo nuptiae hic sum ut is consulo interea vito ut in tueor sum chremes certus edepol nisi ego animus fallo aut parum prospicio oculus meus nutrix gnatae video sophrona neque ille investigo chremes quis ago sophrona qui sum is pater chremes adeo an maneo dum is quake loquor magis cognosco sophrona qui si is nunc reperio possum nihil sum qui vereor chremes is sum ipse colloquor sophrona quis hic loquor chremes sophrona sophrona et meus nomen nomino chremes respicio ad ego sophrona deus obsecro tu edo hic stilpho chremes non sophrona nego chremes concedo hinc ab foris paululum istorsum sodes sophrona ne ego istoc posthac nomen appellassis sophrona quis non obsecro sum qui semper tu sum dictito chremes st sophrona quis hic metuo foris chremes concludo hic habeo uxor saevus verus istoc de nomen eos perperam olim dico ne tu fors imprudens foris effutiretis atque is porro aliqui uxor meus rescisco sophrona istoc pol nos tu hic invenio miser numquam possum chremes eho dies ego quis res tu sum cum familia hic unde exeo ubius ille sum sophrona miser ego chremes hem quis sum vivuntne sophrona vivo gnata mater ipse ex aegritudo miser mors consequor sum chremes mal facio sophrona ego autem qui sum anus desero egeo ignotus ut possum nubo virgo loco hic adolesco haris qui sum dominus aedes chremes antiphonine sophrona hem ille ipse chremes quis duasne is uxor habeo sophrona au obsecro unus ille quidem hic solus chremes quis ille alter qui dico cognatus sophrona hic ergo sum chremes quis aio sophrona compono facio sum quomodo hic amo habeo possum sinis dos chremes deus vester fides quam saepe fors temere evenio qui non audeo optaris offendo advenio qui volo atque ut volo colloco filia qui nos ambo opus maximus do opera ut fio sinis noster cura maximus suus cura hic solus facio sophrona nunc quis opus facio sum video pater adolesco venio is animus iniquus hic oppidum fero aio chremes nihil periculum sum sed per deus atque homo meus sum hic caveo rescisco quisquam sophrona nemo ex ego scibit chremes sequor ego intus caeterus audio


(ANTIPHO. GETA. CHREMES. DEMIPHO.) ANTIPHO Exspecto quam mox recipiat huc sese Geta: Sed patruum video cum patre adstantem. Hei mihi, Quam timeo adventus huius quo impellat patrem. GETA Adibo hosce, O noster Chreme. CHREMES Salve, Geta. GETA Venire salvum volupe est. CHREMES Credo. GETA Quid agitur? CHREMES Multa advenienti, ut fit, nova hic compluria. GETA Ita: de Antiphone audistin quae facta? CHREMES Omnia. GETA Tun dixeras huic? facinus indignum, Chreme, Sic circumiri. DEMIPHO Id cum hoc agebam commodum. GETA Nalm hercle ego quoque id quidem agitans mecum sedulo Inveni, opinor, remedium huic rei. CHREMES Quid, Geta? DEMIPHO Quod remedium? GETA Ut abii abs te, fit forte obviam Mihi Phormio. CHREMES Qui Phormio? GETA Is qui istam. CHREMES Scio. GETA Visum est mihi ut eius tentarem sententiam. Prendo hominem solum:Cur non, inquam, Phormio, Vides inter nos sic haec potius cum bona Ut componantur gratia quam cum mala? Herus liberalis est, et fugitans litium: Nam caeteri quidem hercle amici omnes modo Uno ore auctores fuere ut praecipitem hanc daret. ANTIPHO Quid hic coeptat? aut quo evadet hodie? GETA An legibus Daturum poenas dices, si illam eiecerit? Iam id exploratum est. Heia, sudabis satis, Si cum illo inceptas homine: ea eloquentia est. Verum pone esse victum eum: at tandem tamen Non capitis eius res agitur, sed pecuniae. Postquam hominem his verbis sentio mollirier, Soli sumus nunc hic, inquam; eho dic, quid velis dari Tibi in manum, ut herus his desistat litibus; Haec hinc facessat; tu molestus ne sies. ANTIPHO Satin illi Di sunt propitii? GETA Nam sat scio, Si tu aliquam partem aequi bonique dixeris, Ut est ille bonus vir, tria non commutabitis Verba hodie inter vos. DEMIPHO Quis te istaec iussit loqui? CHREMES Immo non potuit melius pervenirier Eo quo nos volumus. ANTIPHO Occidi. CHREMES Perge eloqui. GETA A primo homo insanibat. CHREMES Cedo, quid postulat? GETA Quid? nimium quantum libuit. CHREMES Die. GETA Si quis daret Talentum magnum. CHREMES Immo malum hercle: ut nihil pudet. GETA Quod dixi adeo ei. Quaeso quid si filiam Suam unicam locaret? parvi retulit Non suscepisse: inventa est quae dotem petat. Ad pauca ut redeam, ac mittam illius ineptias; Haec denique eius fuit postrema oratio: Ego, inquit, iam a principio amici filiam, Ita ut acquum fuerat, volui uxorem ducere: Nam mihi veniebat in mentem eius incommodum, In servitutem pauperem ad ditem dari: Sed mihi opus crat, ut aperte tibi nunc fabuler, Aliquantulum quae afferret qui dissolverem Quae debeo; et etiam nunc, si vult Demipho Dare quantum ab hac accipio quae sponsa est mihi, Nullam mihi malim quam istanc, uxorem dari. ANTIPHO Utrum stultitia facere ego hunc an malitia Dicam, scientem an imprudentem, incertus sum. DEMIPHO Quid si animam debet? GETA Ager oppositus est pignori, Ob decem minas, inquit. DEMIPHO Age, age; iam ducat: dabo. GETA Aediculae item sunt ob decem alias. DEMIPHO Oi! hui! Nimium est. CHREMES Ne clama: petito hasce a me decem. GETA Uxori emenda ancillula est: tum pluscula Supellectile opus est: opus est sumtu ad nuptias: His rebus sane pone, inquit, decem minas. DEMIPHO Sexcentas proinde scribito iam mihi dicas. Nihil do: impuratus me ille ut etiam irrideat? CHREMES Quaeso, ego dabo, quiesce: tu modo filius Fac ut illam ducat nos quam volumus. ANTIPHO Hei mihi, Geta, occidisti me tuis fallaciis. CHREMES Mea causa eiicitur: me hoc est aequum amittere. GETA Quantum potest me certiorem, inquit, face; Si illam dant, hanc ut mittam; ne incertus siem; Nam illi mihi dotem iam constituerunt dare. CHREMES Iam accipiat; illis repudium renuntiet; Hanc ducat. DEMIPHO Quae quidem illi res vertat male. CHREMES Opportune adeo argentum nunc mecum attuli, Fructum quem Lemni uxoris reddunt praedia: Id sumam: uxori tibi opus esse dixero.

antipho geta chremes demipho antipho exspecto quam mox recipio huc sui geta sed patruus video cum pater asto hei ego quam timeo advenio hic quo impello pater geta adeo hic o noster chreme chremes salvus geta geta venio salvus volupe sum chremes credo geta quis ago chremes multus advenio ut fio novo hic complura geta ita de antiphone audio qui facio chremes omnis geta tu dico hic facinus indignus chreme sic circumeo demipho is cum hic ago commodus geta nalm hercules ego quoque is quidem agito ego sedulus invenio opinor remedium hic res chremes quis geta demipho qui remedium geta ut abeo abs tu fio fors obvius ego phormio chremes qui phormio geta is qui iste chremes scio geta video sum ego ut is tentaris sententia prehendo homo solus cur non inquam phormio video inter nos sic hic potis cum bonus ut compono gratia quam cum malus herus liberalis sum et fugito lis nam caeterus quidem hercules amicus omnis modo unus os auctor sum ut praecipito hic do antipho quis hic coepto aut quo evado hodie geta an lex do poena dico si ille eicio iam is exploro sum heia sudo satis si cum ille incipio homo is eloquentia sum verus pono sum vinco is at tandem tamen non capio is res ago sed pecunia postquam homo hic verbum sentio mollio solus sum nunc hic inquam eho dico quis velis do tu in manus ut herus hic desisto lis hic hinc facesso tu molestus ne sum antipho sero ille deus sum propitius geta nam satis scio si tu aliqui pars aequum bonus dico ut sum ille bonus vir tres non commuto verbum hodie inter tu demipho quis tu iste iubeo loquor chremes immo non possum bonus pervenio eos quo nos volo antipho occido chremes pergus eloquor geta ab primus homo insanio chremes cedo quis postulo geta quis nimium quantus libet chremes dies geta si quis do talentum magnus chremes immo malus hercules ut nihil pudeo geta qui dico adeo is quaeso quis si filia sue unicus loco parvus refero non suscipio invenio sum qui doto peto ad paucus ut redeo atque mitto ille ineptia hic denique is sum postremo oratio ego inquam iam ab principium amicus filia ita ut acquum sum volo uxor duco nam ego venio in mens is incommodus in servitus paupero ad dives do sed ego opus creo ut apertus tu nunc fabulor aliquantulis qui affero qui dissolvo qui debeo et etiam nunc si volo demipho daris quantus ab hic accipio qui sponsa sum ego nullus ego malo quam iste uxor do antipho utrum stultitia facio ego hic an malitia dico scio an imprudens incertus sum demipho quis si anima debeo geta ager oppono sum pignus ob decem minae inquam demipho ago ago iam duco do geta aedicula item sum ob decem alius demipho oi hui nimium sum chremes ne clamo peto hic ab ego decem geta uxor emo ancillula sum tum plusculus supellectilis opus sum opus sum sumtu ad nuptiae hic res sanus pono inquam decem minae demipho sexcentas proinde scribo iam ego dico nihil do impuratus ego ille ut etiam irrideo chremes quaeso ego do quiesco tu modo filius facio ut ille duco nos quam volo antipho hei ego geta occido ego tuus fallacia chremes meus causa eiicitur ego hic sum aequus amitto geta quantus possum ego certus inquam fax si ille do hic ut mitto ne incertus sum nam ille ego doto iam constituo do chremes iam accipio ille repudium renuntio hic duco demipho qui quidem ille res verto malus chremes opportunus adeo argentum nunc ego affero fructus qui lemnius uxor reddo praedium is sumo uxor tu opus sum dico


(DEMIPHO. GETA. CHREMES.) DEMIPHO Quietus esto, inquam: ego curabo ne quid verborum duit. Hoc temere nunquam amittam ego a me quin mihi testes adhibeam: Cui dem, et quamobrem dem, commemorabo. GETA Ut cautus est, ubi nihil opus est! CHREMES Atqui ita opus facto est; at matura, dum libido eadem haec manet; Nam, si altera illaec magis instabit, forsitan nos reiciat. GETA Rem ipsam putasti. DEMIPHO Duc me ad eum ergo. GETA Non moror. CHREMES Ubi hoc egeris, Transito ad uxorem meam, ut conveniat hanc prius quam hinc abeat: Dicat nos dare eam Phormioni nuptum, ne succenseat; Et magis esse illum idoneum, qui ipsi sit familiarior; Nos nostro officio nihil digresses esse; quantum is voluerit Datum esse dotis. DEMIPHO Quid tua, malum, id refert? CHREMES Magni, Demipho. DEMIPHO Non satis est tuum te officium facere, si non id fama approbat. CHREMES Volo ipsius quoque voluntate hoc fieri, ne se eiectam praedicet. DEMIPHO Idem ego istuc facere possum. CHREMES Mulier mulieri magis congruit. DEMIPHO Rogabo. CHREMES Ubi illas ego nunc reperire possim cogito.

demipho geta chremes demipho quiesco sum inquam ego curo ne quis verbum do hic temere numquam amitto ego ab ego quin ego testis adhibeo qui do et quamobrem do commemoro geta ut caveo sum ubi nihil opus sum chremes atqui ita opus facio sum at maturo dum libido idem hic maneo nam si alter illic magis insto forsitan nos reicio geta res ipse puto demipho duco ego ad is ergo geta non moror chremes ubius hic ago transeo ad uxor meus ut convenio hic prior quam hinc abeo dico nos do is phormio nubo ne succenseat et magis sum ille idoneus qui ipse sum familiaris nos noster officium nihil digresses sum quantus is volo do sum dos demipho quis tuus malus is refero chremes magnus demipho demipho non satis sum tuus tu officium facio si non is fama approbo chremes volo ipse quoque voluntas hic fio ne sui eicio praedico demipho idem ego iste facio possum chremes mulier mulier magis congruo demipho rogo chremes ubius ille ego nunc reperio possum cogo


INTRODUCTION. In this play we have two brothers, Demipho and Chremes. Chremes had married a lady of property, named Nausistrata, whose estates lay in the island of Lemnos, and by whom he had a son called Phaedria. Once a year Chremes used to go to Lemnos to collect his rents, and used to stay there on each occasion rather longer than was necessary, while the rents which he brought home to his wife were less than in former times when the prices of farm produce was not so high as at this time (compare v. 8. 23, 24, and v. 3. 4—8), which appeared unaccountable to his wife, who did not however suspect him of any thing beyond carelessness and indolence in the management of her business. But it had happened that about fifteen years before the events of this play he had fallen in love with a Lemnian woman, by whom he had a daughter called Phanium. So for fifteen years he had two wives and two establishments, with perfect secrecy, for at Lemnos he went by the name of Stilpho; while he put off his wife’s complaints about the short rents by excuses of bad times, ill health, and so on. His brother Demipho had a son named Antipho, and they had agreed that Chremes should now go to Lemnos, and bring over his wife and daughter, and that the cousins should be married at once, Phanium passing for the daughter of a friend. With this object Chremes now makes his yearly visit to Lemnos; and Demipho at the same time goes to Cilicia, where he expects to find a large fortune; while their two sons, Antipho and Phaedria, are left under the charge of Geta, an old family servant of Demipho’s, who acted as their paedagogue. At first Geta endeavoured to discharge his duty to his master faithfully; but finding that this conduct got him nothing but abuse, he altered his line, and gave his two pupils every indulgence they demanded. This soon produced the results which might have been anticipated.

introduction in this play we ha two brothers demipho and chremes chremes had married ab lady of property named nausistrata whose estas lay in thos island of lemnos and by whom he had ab son called phaedrias once ab year chremes used to go to lemnos to collect hic rents and used to stay there os each occasio rather longer than was necessary whilis thos rents which he brought home to hic wife were less than in former timeo when thos prices of farm produce was not so high as at this timeo comparis v and v which appeared unaccountable to hic wife who did not however suspect him of any thing beyond carelessness and indolence in thos management of her business but eo had happened that about fifteen years before thos events of this play he had fallen in love with ab lemnian woman by whom he had ab daughter called phanium so for fifteen years he had two wives and two establishments with perfect secrecy for at lemnos he went by thos name of stilpho whilis he put off hic wife senatus complaints about thos short rents by excuso of bad timeo ill health and so os hic brother demipho had ab son named antipho and they had agreed that chremes should now go to lemnos and bring over hic wife and daughter and that thos cousins should be married at once phanium passing for thos daughter of ab friend with this object chremes now makes hic yearly viso to lemnos and demipho at thos same timeo goes to cilicium where he expects to find ab largus fortune whilis their two sons antipho and phaedrias aris left under thos charge of geta an old family servo of demipho senatus who acted as their paedagogue at first geta endeavoured to discharge hic duty to hic master faithfully but finding that this conduct got him nothing but abuse he altered hic linum and gave hic two pupils every indulgence they demanded this soon produced thos results which might ha been anticipated


PHORMIO. ACTA LUDIS ROMANIS, L. POSTUMIO ALBINO, L. CORNELIO MERULA, AEDILIBUS CURULIBUS. EGERE L. AMBIVIUS TURPIO, L. ATILIUS PRAENEST1NUS. MODOS FECIT FLACCUS CLAUDII, TIBIIS IMPARIBUS. TOTA GRAECA APOLLODORU EPIDICAZOMENOS. FACTA EST IV. C. FANNIO, M. VALERIO, COSS.

phormio ago ludus romanus l postumio albinus l cornelio merula aedilis curulis ago l ambivius turpio l atilius praenest nus modus facio flaccus claudii tibia imparis totus graecus apollodoru epidicazomenos facio sum iv que fannio m valerio coss


(ANTIPHO. GETA.) ANTIPHO Geta. GETA Hem. ANTIPHO Quid egisti? GETA Emunxi argento senes. ANTIPHO Satin est id? GETA Nescio hercle: tantum iussus sum. ANTIPHO Eho, verbero, aliud mihi respondes ac rogo? GETA Quid ergo narras? ANTIPHO Quid ego narrem? opera tua Ad restim mihi quidem res rediit planissime. Ut te quidem omnes Di, Deaeque, Superi, Inferi, Malis exemplis perdant. Hem, si quid velis, Huic mandes, qui te ad scopulum e tranquillo auferat. Quid minus utibile fuit quam hoc ulcus tangere, Aut nominare uxorem? iniecta est spes patri Posse illam extrudi. Cedo nunc porro, Phormio Dotem si accipiet, uxor ducenda est domum: Quid fiet? GETA Non enim ducet. ANTIPHO Novi: caeterum, Quum argentum repetent, nostra causa scilicet In nervum potius ibit. GETA Nihil est, Antipho, Quin male narrando possit depravarier. Tu id quod boni est excerpis; dicis quod mali est. Audi nunc contra iam: si argentum acceperit, Ducenda est uxor, ut ais: concedo tibi. Spatium quidem tandem apparandis nuptiis, Vocandi, sacrificandi dabitur paululum. Interea amici quod polliciti sunt dabunt: Inde istis reddet. ANTIPHO Quamobrem? aut quid dicet? GETA Rogas? Quot res postilla monstra evenerunt mihi! Introiit in aedes ater alienus canis; Anguis per impluvium decidit de tegulis; Gallina cecinit; interdixit hariolus; Haruspex vetuit ante brumam aliquid novi Negoti incipere; quae causa est iustissima. Haec fient. ANTIPHO Ut modo fiant. GETA Fient: me vide. Pater exit: abi, die, esse argentum, Phaedriae.

antipho geta antipho geta geta hem antipho quis ago geta emungo argentum senex antipho sero sum is geta nescio hercules tantus iubeo sum antipho eho verbero alius ego respondeo atque rogo geta quis ergo narro antipho quis ego narro opus tuus ad restis ego quidem res redeo planus ut tu quidem omnis deus defervesco superi inferus mal exemplum perdo hem si quis velis hic mando qui tu ad scopulis e tranquillus aufero quis paruus utibilis sum quam hic ulcus tango aut nominaris uxor inicio sum spes pater possum ille extrudo cedo nunc porro phormio doto si accipio uxor duco sum domus quis fio geta non enim duco antipho novius caeterum qui argentum repeto noster causa scilicet in nervus potis eo geta nihil sum antipho quin malus narro possum depravo tu is qui bonus sum excerpis dico qui malus sum audio nunc contra iam si argentum accipio duco sum uxor ut aio concedo tu spatium quidem tandem appario nuptiae voco sacrifico do paululum interea amicus qui polliceor sum do indus iste reddo antipho quamobrem aut quis dico geta rogo quot res postilla monstrum evenio ego introeo in aedes ater alienus canis anguis per impluvium decido de tegula gallina cano interdico hariolus haruspex veto ante bruma aliquis nosco negotium incipio qui causa sum justus hic fio antipho ut modo fio geta fio ego video pater exeo abeo dies sum argentum phaedrias


(PHORMIO. ANTIPHO.) PHORMIO Argentum accepi; tradidi lenoni; abduxi mulierem; Curavi propria ea Phaedria ut poteretur; nam emissa est manu. Nunc una mihi res etiam restat quae est conficienda, otium Ab senibus ad potandum ut habeam; nam aliquot hos sumam dies. ANTIPHO Sed Phormio est. Quid ais? PHORMIO Quid? ANTIPHO Quidnam nunc facturus Phaedria? Quo pacto satietatem amoris ait se velle sumere? PHORMIO Vicissim partes tuas acturus est. ANTIPHO Quas? PHORMIO Ut fugitet patrem. Te suam rogavit rursum ut ageres, causam ut pro se diceres; Nam potaturus est apud me. Ego me ire senibus Sunium Dicam ad mercatum, ancillulam emtum quam dudum dixit Geta; Ne quum hic non videant me conficere credant argentum suum. Sed ostium concrepuit abs te. ANTIPHO Vide quis egrediatur. PHORMIO Geta est.

phormio antipho phormio argentum accipio trado leno abduco mulier curo proprius is phaedrias ut potior nam emitto sum manus nunc unus ego res etiam resto qui sum confacio otium ab senex ad poto ut habeo nam aliquot hic sumo dies antipho sed phormio sum quis aio phormio quis antipho quisnam nunc facio phaedrias quo pacisco satietas amor aio sui volo sumo phormio vicissim pars tuus ago sum antipho qui phormio ut fugito pater tu suus rogo rursum ut ago causa ut pro sui dico nam potaturus sum apud ego ego ego eo senex sunium dico ad mercor ancillula emtum quam dudum dico geta ne qui hic non video ego confacio credo argentum suus sed ostium concrepo abs tu antipho video quis egredior phormio geta sum


(GETA.) GETA Ego hominem callidiorem vidi neminem Quam Phormionem: venio ad hominem ut dicerem Argentum opus esse, et id quo pacto fieret: Vixdum dimidium dixeram, intellexerat; Gaudebat; me laudabat; quaerebat senem; Dis gratias agebat, tempus sibi dari Ubi Phaedriae esse ostenderet nihilo minus Amicum sese quam Antiphoni: hominem ad forum Iussi operiri; eo me esse adducturum senem. Sed eccum ipsum: quis est ulterior? atat, Phaedriae Pater venit: sed quid pertimui autem, bellua? An quia quos fallam pro uno duo sunt mihi dati? Commodius esse opinor duplici spe utier. Petam hinc unde a primo institui: is si dat, sat est: Si ab eo nihil fiet, tum hunc adoriar hospitem.

geta geta ego homo callidus video nemo quam phormio venio ad homo ut dico argentum opus sum et is quo pacisco fio vixdum dimidium dico intellego gaudeo ego laudo quaero senex dis gratia ago tempus sui do ubius phaedrias sum ostendo nihilum paruus amicus sui quam antiphoni homo ad forum iubeo operio is ego sum adduco senex sed ecce ipse quis sum ulterior atat phaedrias pater venio sed quis pertimeo autem belua an quia qui fallo pro unus duo sum ego do commodus sum opinor duplex spes uto peta hinc unde ab primus instituo is si do satis sum si ab is nihil fio tum hic adorio hospes


PROLOGUS POSTQUAM poeta vetus poetam non potest Retrahere ab studio, et transdere hominem in otium, Maledictis deterrere ne scribat parat; Qui ita dictitat, quas antehae fecit fabulas Tenui esse oratione et scriptura levi; Quia nusquam insanum scripsit adolescentulum Cervam videre fugere, et sectari canes, Et eam plorare, orare ut subveniat sibi. Quod si intelligeret, olim quum stetit nova, Actoris opera magis stetisse quam sua, Minus multo audacter quam nunc laedit laederet. Nunc si quis est qui hoc dicat, aut sic cogitet; Vetus si poeta non lacessisset prior, Nullum invenire prologum potuisset novus Quem diceret, nisi haberet cui malediceret; Is sibi responsum hoc habeat; in medio omnibus Palmam esse positam qui artem tractant musicam. Ille ad famem hunc ab studio studuit reicere: Hic respondere voluit, non lacessere. Benedictis si certasset, audisset bene. Quod ab ipso allatum est, sibi esse id rellatum putet. De illo iam finem faciam dicendi mihi, Peccandi quum ipse de se finem non facit: Nunc quid velim animum attendite. Apporto novam Epidicazomenon qnam vocant comoediam Graeci, Latini Phormionem nominant; Quia, primas partes qui aget, is erit Phormio Parasitus, per quem res agetur maxime, Voluntas vestra si ad poetam accesserit. Date operam: adeste aequo animo per silentiumr; Ne simili utamur fortuna atque usi sumus Quum per tumultum noster grex motus loco est; Quem actoris virtus nobis restituit locum, Bonitasque vestra adiutans atque aequanimitas.

prologus postquam poeta vetus poeta non possum retraho ab studium et transdo homo in otium maledictum deterreo ne scribo paro qui ita dictito qui antehae facio fabula tenuis sum oratio et scribo levis quia nusquam insanus scribo adolescentulis cerva video fugio et sectaris canis et is ploro oro ut subvenio sui qui si intelligeret olim qui sto novo actor opus magis sto quam suus paruus multus audacter quam nunc laedo laedo nunc si quis sum qui hic dico aut sic cogito vetus si poeta non lacesso prior nullus invenio prologus possum novus qui dico nisi habeo qui maledico is sui responsum hic habeo in medium omnis palma sum pono qui ars tracto musica ille ad fames hic ab studium studeo reicio hic respondeo volo non lacesso benedico si certo audio bene qui ab ipse affero sum sui sum is rellatum puto de ille iam finis facio dico ego pecco qui ipse de sui finis non facio nunc quis volo animus attendo apporto novus epidicazomenos qnam voco comoedia graecum latinum phormio nomino quia primus pars qui ago is sum phormio parasitus per qui res ago magnus voluntas vester si ad poeta accedo do opera adsum aequus animus per silentiumr ne similis uto fortuna atque utor sum qui per tumultus noster grex moueo locus sum qui actor virtus nos restituo locus bonitas vester adjuto atque aequanimitas


(DEMIPHO. GETA. HEGIO. CRATINUS. CRITO.) DEMIPHO Quanta me cura et sollicitudine afficit Gnatus, qui me et se hisce impedivit nuptiis; Neque mihi in conspectum prodit, ut saltem sciam Quid de hac re dicat, quidve sit sententiae. Abi; vise redieritne iam an nondum domum. GETA Eo. DEMIPHO Videtis quo in loco res haec siet. Quid ago? dic, Hegio. HEGIO Ego Cratinum censeo, Si tibi videtur. DEMIPHO Dic, Cratine. CRATINUS Mene vis? DEMIPHO Te. CRATINUS Ego quae in rem tuam sint ea velim facias: mihi Sic hoc videtur. Quod te absente hic filius Egit restitui in integrum aequum est et bonum, Et id impetrabis: dixi. DEMIPHO Dic nunc, Hegio. HEGIO Ego sedulo hunc dixisse credo: verum ita est, Quot homines, tot sententiae; suus cuique mos. Mihi non videtur quod sit factum legibus Rescindi posse; et turpe inceptum est. DEMIPHO Dic, Crito. CRITO Ego amplius deliberandum censeo: Res magna est. HEGIO Numquid nos vis? DEMIPHO Fecistis probe: Incertior sum multo quam dudum. GETA Negant Redisse. DEMIPHO Frater est exspectandus mihi: Is quod mihi dederit de hac re consilium id sequar. Percontatum ibo ad portum, quoad se recipiat. GETA At ego Antiphonem quaeram, ut quae acta hic sint sciat. Sed eccum ipsum video in tempore huc se recipere.

demipho geta hegio cratinus crito demipho quantus ego cura et sollicitudo afficio nascor qui ego et sui hic impedio nuptiae neque ego in conspectus prodeo ut saltem scio quis de hic res dico quis sum sententia abeo video redeo iam an nondum domus geta eos demipho video quo in locus res hic sum quis ago dico hegio hegio ego cratinus censeo si tu video demipho dico cratinus cratinus ego volo demipho tu cratinus ego qui in res tuus sum is volo facio ego sic hic video qui tu absum hic filius ago restituo in integer aequus sum et bonus et is impetro dico demipho dico nunc hegio hegio ego sedulus hic dico credo verus ita sum quot homo tot sententia suus quisque mos ego non video qui sum facio lex rescindo possum et turpis incipio sum demipho dico crito crito ego amplus delibero censeo res magnus sum hegio numquid nos volo demipho facio probus incertus sum multus quam dudum geta nego redeo demipho frater sum exspecto ego is qui ego do de hic res consilium is sequor percontas eo ad portus quoad sui recipio geta at ego antiphonem quaero ut qui ago hic sum scio sed ecce ipse video in tempus huc sui recipio