Phormio

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


(DEMIPHO. GETA. PHORMIO.) DEMIPHO En unquam cuiquam contumeliosius Audistis factam iniuriam quam haec est mihi? Adeste, quaeso. GETA Iratus est. PHORMIO Quin tu hoc age: st! Iam ego hunc agitabo. Pro Deum immortalium! Negat Phanium esse hanc sibi cognatam Demipho? Hanc Demipho negat esse cognatam? GETA Negat. PHORMIO Neque eius patrem se scire qui fuerit? GETA Negat. DEMIPHO Ipsum esse opinor de quo agebam. Sequimini. PHORMIO Nec Stilphonem ipsum scire qui fuerit? GETA Negat. PHORMIO Quia egens relicta est misera, ignoratur parens, Negligitur ipsa: vide avaritia quid facit. GETA Si herum insimulabis avaritiae, male audies. DEMIPHO O audaciam! etiam me ultro accusatum advenit? PHORMIO Nam iam adolescenti nihil est quod succenseam, Si illum minus norat: quippe homo iam grandior, Pauper, cui opera vita erat, ruri fere Se continebat: ibi agrum de nostro patre Colendum habebat. Saepe interea mihi senex Narrabat se hunc negligere cognatum suum: At quem virum! quem ego viderim in vita optimum. GETA Videas te atque illum ut narras. PHORMIO I in malam crucem. Nam nisi ita eum existimassem, nunquam tam graves Ob hanc inimicitias caperem in vestram familiam, Quam is aspernatur nunc tam illiberaliter. GETA Pergin hero absenti male loqui, impurissime? PHORMIO Dignum autem hoc illo est. GETA Ain tandem, career? DEMIPHO Geta. GETA Bonorum extortor, legum contortor. DEMIPHO Geta. PHORMIO Responde. GETA Quis homo est? ehem! DEMIPHO Tace. GETA Absenti tibi Te indignas, seque dignas, contumelias Nunquam cessavit dicere hodie. DEMIPHO Ohe, desine. Adolescens, primum abs te hoc bona venia peto, Si tibi placere potis est, mihi ut respondeas: Quem amicum tuum ais fuisse istum? explana mihi: Et qui cognatum me sibi esse diceret. PHORMIO Proinde expiscare, quasi non nosses. DEMIPHO Nossem? PHORMIO Ita. DEMIPHO Ego me nego: tu qui ais redige in memoriam. PHORMIO Eho, tu sobrinum tuum non noras? DEMIPHO Enicas: Dic nomen. PHORMIO Nomen? DEMIPHO Maxime. Quid nunc taces? PHORMIO Perii hercle: nomen perdidi. DEMIPHO Hem, quid ais? PHORMIO Geta. Si meministi id quod olim dictum est, subiice. Hem, Non dico: quasi non noris, tentatum advenis. DEMIPHO Egone autem tento? GETA Stilpho. PHORMIO Atque adeo quid mea? Stilpho est. DEMIPHO Quem dixti? PHORMIO Stilphonem, inquam, noveras? DEMIPHO Neque ego illum noram; neque mihi cognatus fuit Quisquam istoc nomine. PHORMIO Itane? non te horum pudet? At si talentum rem reliquisset decem— DEMIPHO Di tibi malefaciant. PHORMIO primus esses memoriter Progeniem vestram usque ab avo atque atavo proferens. DEMIPHO Ita ut dicis: ego tum si advenissem, qui mihi Cognata ea esset dicererm: itidem tu face. Cedo qui est cognata? GETA Eu, noster, recte. Heus tu, cave. PHORMIO Dilucide expedivi quibus me oportuit Iudicibus: tum, si id falsum fuerat, filius Cur non refellit? DEMIPHO Filium narras mihi, Cuius de stultitia dici ut dignum est non potest? PHORMIO At tu qui sapiens es magistratus adi; Iudicium de eadem causa iterum ut reddant tibi; Quandoquidem solus regnas, et soli licet Hic de eadem causa bis iudicium adipiscier. DEMIPHO Etsi mihi facta iniuria est, verumtamen Potius quam lites secter, aut quam te audiam, Itidem ut cognata si sit, id quod lex iubet Dotem dare, abduce hanc, minas quinque accipe. PHORMIO Ha, ha, he! homo suavis. DEMIPHO Quid est? num iniquum postulo? An ne hoc quidelm adipiscar ego, quod ius publicum est? PHORMIO Itane tandem quæso, item ut meretricem ubi abusus sis, Mercedem dare lex iubet ei atque amittere? An, Ut ne quid turpe civis in se admitteret Propter egestatem, proximo iussa est dari, Ut cum uno aetatem degeret? quod tu vetas. DEMIPHO Ita proximo quidem! At nos unde? aut quamobrem— PHORMIO Ohe, Actum, aiunt, ne agas. DEMIPHO Non agam? immo haud desinam, Donec perfecero hoc. PHORMIO Ineptis. DEMIPHO Sine modo. PHORMIO Postremo tecum nihil rei nobis, Demipho, est. Tuus est damnatus gnatus, non tu; nam tua Præterierat iam ad ducendum aetas. DEMIPHO Omnia haec Illum putato quae ego nunc dico dicere; Aut quidem cum uxore hac ipsum prohibebo domo. GETA Iratus est. PHORMIO Tute idem melius feceris. DEMIPHO Itane es paratus facere me adversum omnia, Infelix? PHORMIO Metuit hic nos, tametsi sedulo Dissimulat. GETA Bene habent tibi principia. PHORMIO Quin quod est Ferendum fers? tuis dignum factis feceris, Ut amici inter nos simus. DEMIPHO Egon tuam expetam Amicitiam? aut te visum aut auditum velim? PHORMIO Si concordabis cum illa, habebis quae tuam Senectutem oblectet; respice aetatem tuam. DEMIPHO Te oblectet; tibi habe. PHORMIO Minue vero iram. DEMIPHO Hoc age: Satis iam verborum est: nisi tu properas mulierem Abducere, ego illam eiiciam. Dixi, Phormio. PHORMIO Si tu illam attigeris secus quam dignum est liberam, Dicam tibi impingam grandem: dixi, Demipho. Si quid opus fuerit, heus, domo me. GETA Intelligo.

demipho geta phormio demipho en umquam quisquam contumeliosus audio facio iniuria quam hic sum ego adsum quaeso geta irascor sum phormio quin tu hic ago st iam ego hic agito pro deus immortalis nego phanium sum hic sui cognata demipho hic demipho nego sum cognata geta nego phormio neque is pater sui scio qui sum geta nego demipho ipse sum opinor de quo ago sequor phormio neque stilphonem ipse scio qui sum geta nego phormio quia egeo relinquo sum misero ignoro parens negligitur ipse video avaritia quis facio geta si erus insimulo avaritia malus audio demipho o audacia etiam ego ultro accuso advenio phormio nam iam adolesco nihil sum qui succenseam si ille paruus norat quippe homo iam grandis pauper qui opus vito sum rus fere sui contineo ibi ager de noster pater colo habeo saepe interea ego senex narro sui hic neglego cognatus suus at qui vir qui ego video in vito bonus geta video tu atque ille ut narro phormio eo in malus crux nam nisi ita is existimo numquam tam gravis ob hic inimicitia capio in vester familia quam is aspernor nunc tam illiberalis geta pergus erus absum malus loquor impurus phormio dignus autem hic ille sum geta aio tandem career demipho geta geta bonus extortor lex contortor demipho geta phormio respondeo geta quis homo sum ehem demipho taceo geta absum tu tu indignus sequor digno contumelia numquam cesso dico hodie demipho ohe desino adolesco primus abs tu hic bonus venia peto si tu placeo potio sum ego ut respondeo qui amicus tuus aio sum iste explano ego et qui cognatus ego sui sum dico phormio proinde expiscaris quasi non nosco demipho nosco phormio ita demipho ego ego nego tu qui aio redigo in memoria phormio eho tu sobrinus tuus non nosco demipho eneco dico nomen phormio nomen demipho magnus quis nunc taceo phormio pereo hercules nomen perdo demipho hem quis aio phormio geta si memini is qui olim dico sum subiice hem non dico quasi non nosco tentas advenio demipho ego autem tento geta stilpho phormio atque adeo quis meus stilpho sum demipho qui dixti phormio stilphonem inquam nosco demipho neque ego ille noram neque ego cognatus sum quisquam istoc nomen phormio ito non tu hic pudeo at si talentum res relinquo decem demipho deus tu malefacio phormio primus sum memoriter progenies vester usque ab avus atque atavus profero demipho ita ut dico ego tum si advenio qui ego cognatus is sum dicererm itidem tu fax cedo qui sum cognatus geta eu noster rectus heus tu caveo phormio dilucidus expedio qui ego oportet judex tum si is falsus sum filius cur non refello demipho filius narro ego qui de stultitia dico ut dignus sum non possum phormio at tu qui sapio sum magistratus adeo iudicium de idem causa iterum ut reddo tu quandoquidem solus regno et solus licet hic de idem causa bis iudicium adipiscier demipho etsi ego facio iniuria sum verumtamen potis quam lis sector aut quam tu audio itidem ut cognatus si sum is qui lex iubeo doto do abduco hic minae quinque accipio phormio hic hic he homo suavis demipho quis sum num iniquus postulo an ne hic quidelm adipiscar ego qui ius publicus sum phormio ito tandem quso item ut meretrix ubi abutor sum merces do lex iubeo is atque amitto an ut ne quis turpis civis in sui admitto propter egestas propior iubeo sum do ut cum unus aetas dego qui tu veto demipho ita propior quidem at nos unde aut quamobrem phormio ohe ago aio ne ago demipho non ago immo haud desino donec perficio hic phormio ineptus demipho sinis modo phormio postremo tu nihil res nos demipho sum tuus sum damno nascor non tu nam tuus prterierat iam ad duco aetas demipho omnis hic ille puto qui ego nunc dico dico aut quidem cum uxor hic ipse prohibeo domus geta irascor sum phormio tueor idem bonus facio demipho ito sum paro facio ego adverro omnis infelix phormio metuo hic nos tametsi sedulus dissimulo geta bene habeo tu principia phormio quin qui sum fero fero tuus dignus facio facio ut amicus inter nos sum demipho ego tuus expeto amicitia aut tu video aut audio volo phormio si concordo cum ille habeo qui tuus senectus oblecto respicio aetas tuus demipho tu oblecto tu habeo phormio minuo verus ira demipho hic ago satis iam verbum sum nisi tu propero mulier abduco ego ille eiiciam dico phormio phormio si tu ille attingo secus quam dignus sum liber dico tu impingo grandis dico demipho si quis opus sum heus domus ego geta intelligo


(ANTIPHO. GETA.) ANTIPHO Enimvero, Antipho, multimodis cum istoc animo es vituperandus. Itane te hinc abisse et vitam tuam tutandam aliis dedisse? Alios tuam rem credidisti magis quam tete animadversuros? Nam, ut ut erant alia, illi certe quae nunc tibi domi est consuleres, Ne quid propter tuam fidem decepta pateretur mali, Cuius nunc miserae spes opesque sunt in te uno omnes sitae. GETA Equidem, here, nos iam dudum hic te absentem incusamus qui abieris. ANTIPHO Te ipsum quaerebam. GETA Sed ea causa nihilo magis defecimus. ANTIPHO Loquere, obsecro; quonam in loco sunt res et fortunae meae? Numquid patri subolet? GETA Nihil etiam. ANTIPHO Et quid spei porro est? GETA Nescio. ANTIPHO Ah. GETA Nisi Phaedria haud cessavit pro te eniti. ANTIPHO Nihil fecit novi. GETA Tur Phormio itidem in hac re, ut in aliis, strenuum hominem praebuit. ANTIPHO Quid is fecit? GETA Confutavit verbis admodum iratum patrem. ANTIPHO Eu, Phormio. GETA Ego quod potui porro. ANTIPHO Mi Geta, omnes vos amo. GETA Sic habent principia sese ut dico: adhuc tranquilla res est; Mansurusque patruum pater est, dum huc adveniat. ANTIPHO Quid eum? GETA Ut aibat, De eius consilio sese velle facere, quod ad hanc rem attinet. ANTIPHO Quantus metus est mihi venire huc salvum nunc patruum, Geta. Nam per eius unam, ut audio, aut vivam aut moriar sententiam. GETA Phaedria tibi adest. ANTIPHO Ubinam? GETA Eccum ab sua palaestra exit foras.

antipho geta antipho enimvero antipho multimodus cum istoc animus sum vitupero ito tu hinc abeo et vita tuus tuto alius do alii tuus res credo magis quam tete animadversuros nam ut ut sum alius ille certus qui nunc tu domus sum consulo ne quis propter tuus fides decipio pateo malus qui nunc miser spes ops sum in tu unus omnis sino geta equidem erus nos iam dudum hic tu absum incuso qui abeo antipho tu ipse quaero geta sed is causa nihilum magis deficio antipho loquor obsecro quonam in locus sum res et fortuna meus numquid pater suboleo geta nihil etiam antipho et quis spes porro sum geta nescio antipho ah geta nisus phaedrias haud cesso pro tu enitor antipho nihil facio nosco geta tur phormio itidem in hic res ut in alius strenuus homo praebeo antipho quis is facio geta confuto verbum admodum irascor pater antipho eu phormio geta ego qui possum porro antipho ego geta omnis tu amo geta sic habeo principia sui ut dico adhuc tranquillus res sum mando patruus pater sum dum huc advenio antipho quis is geta ut aio de is consilium sui volo facio qui ad hic res attineo antipho quantus metus sum ego venio huc salvus nunc patruus geta nam per is unus ut audio aut vivo aut morior sententia geta phaedrias tu adsum antipho ubi geta ecce ab suus palaestra exeo foras


(DEMIPHO. NAUSISTRATA. CHREMES.) DEMIPHO Agedum, ut soles, Nausistrata, fac illa ut placetur nobis; Ut sua voluntate id quod est faciendum faciat. NAUSISTRATA Faciam. DEMIPHO Pariter nunc opera me adiuvas ac re dudum opitulata es. NAUSISTRATA Factum volo; at pol minus queo viri culpa quam me dignum est. DEMIPHO Quid autem? NAUSISTRATA Quia pol mei patris bene parta indiligenter Tutatur; nam ex his praediis talenta argenti bina Statim capiebat. Vir viro quid praestat! DEMIPHO Binan quaeso? NAUSISTRATA Ac rebus vilioribus multo, tamen talenta bina. DEMIPHO Hui. NAUSISTRATA Quid haec videntur? DEMIPHO Scilicet. NAUSISTRATA Virmn me natum vellem: Ego ostenderem— DEMIPHO Certo scio. NAUSISTRATA quo pacto— DEMIPHO Parce, sodes, Ut possis cum illa; ne te adolescens mulier defatiget. NAUSISTRATA Faciam ut iubes: sed meum virum abs te exire video. CHREMES Hem, Demipho, Iam illi datum est argentum? DEMIPHO Curavi ilico. CHREMES Nollem datum. Hei, video uxorem, paene plus quam sat erat. DEMIPHO Cur nolles, Chreme? CHREMES Iam recte. DEMIPHO Quid tu? ecquid locutus cum ista es quamobrem hanc ducimus? CHREMES Transegi. DEMIPHO Quid ait tandem? CHREMES Abduci non potest. DEMIPHO Qui non potest? CHREMES Quia uterque utrique est cordi. DEMIPHO Quid istuc nostra? CHREMES Magni: praeter haec, Cognatam comperi esse nobis. DEMIPHO Quid? deliras? CHREMES Sic erit. Non temere dico: redii mecum in memoriam. DEMIPHO Satin sanus es? NAUSISTRATA Au, obsecro, cave ne in cognatam pecces. DEMIPHO Non est. CHREMES Ne nega. Patris nomen aliud dictum est: hoc tu errasti. DEMIPHO Non norat patrem? CHREMES Norat. DEMIPHO Cur aliud dixit? CHREMES Nunquamne hodie concedes mihi, Neque intelliges? DEMIPHO Si tu nihil narras— CHREMES Pergis? NAUSISTRATA Miror quid hoc siet. DEMIPHO Equidem hercle nescio. CHREMES Vin scire? At ita me servet Iupiter Ut propior illi quam ego sum ac tu nemo est. DEMIPHO Di vestram fidem! Eamus ad ipsam: una omnes nos aut scire aut nescire hoc volo. CHREMES Ah. DEMIPHO Quid est? CHREMES Itan parvam mihi fidem esse apud te? DEMIPHO Vin me credere? Vin satis quaesitum mihi istuc esse? Age, fiat: quid? illa filia Amici nostri quid futurum est? CHREMES Recte. DEMIPHO Hanc igitur mittimus? CHREMES Quidni? DEMIPHO Illa maneat? CHREMES Sic. DEMIPHO Ire igitur tibi licet, Nausistrata. NAUSISTRATA Sic pol commodius esse in omnes arbitror quam ut coeperas, Mancre hanc; nam perliberalis visa est quum vidi mihi. DEMIPHO Quid istuc negoti est? CHREMES Iamne operuit ostium? DEMIPHO Iam. CHREMES O Iupiter, Di nos respiciunt: gnatam inveni nuptam cum tuo tilio. DEMIPHO Hem, Quo pacto id potuit? CHREMES Non satis tutus est ad narrandum hic locus. DEMIPHO At tu abi intro. CHREMES Heus, ne filii quidem nostri hoc resciscant volo.

demipho nausistrata chremes demipho agedum ut soleo nausistrata facio ille ut placo nos ut suus voluntas is qui sum facio facio nausistrata facio demipho pariter nunc opus ego adjuvo atque res dudum opitulo sum nausistrata facio volo at pol paruus queo vir culpa quam ego dignus sum demipho quis autem nausistrata quia pol meus pater bene pario indiligenter tuto nam ex hic praedium talentum argentum bini statim capio vir vir quis praesto demipho binan quaeso nausistrata atque res vilis multus tamen talentum bini demipho hui nausistrata quis hic video demipho scilicet nausistrata virmn ego natus volo ego ostendo demipho certus scio nausistrata quo pacisco demipho parco sodes ut possum cum ille ne tu adolesco mulier defatiget nausistrata facio ut iubeo sed meus vir abs tu exeo video chremes hem demipho iam ille do sum argentum demipho curo ilico chremes nolo do hei video uxor paene multus quam satis sum demipho cur nolo chreme chremes iam rectus demipho quis tu ecquis loquor cum iste sum quamobrem hic duco chremes transigo demipho quis aio tandem chremes abduco non possum demipho qui non possum chremes quia uterque uterque sum chordus demipho quis iste noster chremes magnus praeter hic cognata comperio sum nos demipho quis deliro chremes sic sum non temere dico redeo ego in memoria demipho sero sanus sum nausistrata au obsecro caveo ne in cognata pecco demipho non sum chremes ne nego patrae nomen alius dico sum hic tu erro demipho non norat pater chremes norat demipho cur alius dico chremes numquam hodie concedo ego neque intellego demipho si tu nihil narro chremes pergus nausistrata miro quis hic sum demipho equidem hercules nescio chremes volo scio at ita ego servo iupiter ut propior ille quam ego sum atque tu nemo sum demipho deus vester fides eo ad ipse unus omnis nos aut scio aut nescio hic volo chremes ah demipho quis sum chremes ito parvus ego fides sum apud tu demipho volo ego credo volo satis quaero ego iste sum ago fio quis ille filia amicus noster quis sum sum chremes rectus demipho hic igitur mitto chremes quis demipho ille maneo chremes sic demipho irus igitur tu licet nausistrata nausistrata sic pol commodus sum in omnis arbitror quam ut coepio mancre hic nam perliberal video sum qui video ego demipho quis iste negotium sum chremes jam operio ostium demipho iam chremes o iupiter deus nos respicio gnatam invenio nupta cum tuus tilio demipho hem quo pacisco is possum chremes non satis tueor sum ad narro hic locus demipho at tu abeo intro chremes heus ne filius quidem noster hic rescisco volo


At this point (Act i. Sc. 4) the action of the play commences. Demipho comes back from Cilicia, and immediately hears the unwelcome news that his son has married a pauper; and he at once attacks Geta, Antipho having made a hasty retreat, who defends himself as best he can, and begins the second plot which they have in hand for obtaining money for Phaedria, who is now driven to the last extremity; for Dorio has given him notice that if thirty minae are not forthcoming by the next day, Pamphila, the music girl, will be sold. Geta pretends therefore that Phormio will be very glad to take Phanium off their hands if they will make it worth his while to do so; for he has certain debts, and is already under an engagement to marry a lady who will bring him a sufficient portion to enable him to clear them off. He must therefore have thirty minae, and he will settle the matter for them. After some trouble the affair is arranged. Phormio receives the money, and at once carries it off to Phaedria, who purchases his Pamphila at once, and is made supremely happy; while poor Antipho is more wretched than ever, and accuses Geta of blundering stupidity in thus arranging to get rid of his wife for him. Chremes, meanwhile, has returned from Lemnos, and is in great perplexity about his wife and daughter. He is as anxious as Demipho can be to get rid of this wife of Antipho’s, and does his best to persuade his brother to arrange matters with Phormio. After this affair is settled he goes to make inquiries for his family from Lemnos, when he falls in with Sophrona, and finds to his unbounded astonishment that this wife of Antipho, whom they have been so anxious to get rid of, is no other than his own daughter Phanium. This discovery is imparted to Demipho after an amusing scene of hints rendered necessary by the presence of Nausistrata (Act v. Sc. 3); and the two old men are now as anxious to be off their bargain with Phormio as they were to make it, and above all to get back the thirty minae which the parasite had taken as Phanium’s portion. But they do not find it very easy to manage their scheme. Phormio is ready enough to give up Phanium, but has no intention of parting with the money; and when the old men attempt by fair means or foul to get it back, Chremes discovers to his horror that Phormio has discovered the secret of Phanium’s parentage, which Geta had overheard when Chremes first recognized his daughter in Demipho’s house. The result of all is that Phormio tells the whole story to Nausistrata. Chremes is utterly confounded, and is quite unable to blame his son for his amour with the music girl, when Phaedria describes to Nausistrata the purpose for which the thirty minae were obtained. The play ends with a conditional forgiveness of Chremes, and an invitation to supper for Phormio. In the character of Phormio Terence copied from an original, in which the standing idea of the parasite was strictly observed. See notes on Act ii. Scene 2. We have seen a very different idea, though with the same fondness for good living, worked out in the Eunuchus. See the Introduction to that play. Phormio is, however, a very capital specimen of his class, and shows far more readiness and amiability than most of the tribe. It is not unworthy of remark that this play is said by some to have been acted four times in one year. At all events, this and the Eunuchus, the two most spirited of Terence’s plays, came on the stage within six months.

at this point act eo sc thos actio of thos play commences demipho comes back from cilicium and immediately hears thos unwelcome news that hic son hic married ab pauper and he at once attacks geta antipho having made ab hasty retreat who defends himself as best he can and begins thos second plot which they ha in hand for obtaining money for phaedrias who is now driven to thos last extremity for dorius hic given him notice that if thirty minae aris not forthcoming by thos next day pamphila thos music girl will be sold geta pretends therefore that phormio will be very glad to take phanium off their hands if they will make eo worth hic whilis to do so for he hic certain debts and is already under an engagement to marry ab lady who will bring him ab sufficio portio to enable him to clear them off he mus therefore ha thirty minae and he will settle thos matter for them after some trouble thos affair is arranged phormio receives thos money and at once carries eo off to phaedrias who purchases hic pamphila at once and is made supremely happy whilis poor antipho is mos wretched than ever and accuso geta of blundering stupidity in thus arranging to get rid of hic wife for him chremes meanwhilis hic returned from lemnos and is in great perplexity about hic wife and daughter he is as anxious as demipho can be to get rid of this wife of antipho senatus and does hic best to persuadeo hic brother to arrange matters with phormio after this affair is settled he goes to make inquiries for hic family from lemnos when he falls in with sophrona and finds to hic unbounded astonishment that this wife of antipho whom they ha been so anxious to get rid of is no other than hic own daughter phanium this discovery is imparted to demipho after an amusing scene of hints rendered necessary by thos presence of nausistrata act v sc and thos two old ego aris now as anxious to be off their bargain with phormio as they were to make eo and above all to get back thos thirty minae which thos parasitus had taken as phanium senatus portio but they do not find eo very easy to manage their scheme phormio is ready enough to give up phanium but hic no intention of parting with thos money and when thos old ego attempt by fair meo or foul to get eo back chremes discovers to hic horror that phormio hic discovered thos secret of phanium senatus parentage which geta had overheard when chremes first recognized hic daughter in demipho senatus house thos result of all is that phormio tells thos whole story to nausistrata chremes is utterly confounded and is quite unable to blame hic son for hic amour with thos music girl when phaedrias describo to nausistrata thos purpose for which thos thirty minae were obtained thos play ends with ab conditional forgiveness of chremes and an invitation to supper for phormio in thos character of phormio terence copied from an original in which thos standing idea of thos parasitus was strictly observed see noto os act is scene we ha seen ab very differo idea though with thos same fondness for good living worked out in thos eunuchus see thos introduction to that play phormio is however ab very capital specimen of hic class and shows far mos readiness and amiability than most of thos tribe eo is not unworthy of remark that this play is said by some to ha been acted four timeo in o year at all events this and thos eunuchus thos two most spirited of terence senatus plays came os thos stage within six months


FABULAE INTERLOCUTORES. ANTIPHO, adolescens, filius Demiphonis. CHREMIES, senex, frater Demiphonis. CRATINUS,advocati. CRITO,advocati. HEGIO,advocati. DAVUS,servus. DEMIPHO, senex, frater Chremetis. DORIO,leno. GETA, servus Demiphonis. NAUSISTRATA, matrona, uxor Chremetis. PHAEDRIA, adolescens, filius Chremetis. PHORMIO,parasitus. SOPHRONA, nutrix Phanii.

fabula interlocutor antipho adolesco filius demiphonis chremies senex frater demiphonis cratinus advoco crito advoco hegio advoco davus servus demipho senex frater chremetis dorio leno geta servus demiphonis nausistrata matrona uxor chremetis phaedria adolesco filius chremetis phormio parasitus sophrona nutrix phanii


(GETA. ANTIPHO. PHORMIO.) GETA O Fortuna, O Fors fortuna, quantis commoditatibus Quam subito hero meo Antiphoni ope vestra hunc onerastis diem; ANTIPHO Quidnam hic sibi vult? GETA nosque amicos eius exonerastis metu! Sed ego nunc mihi cesso qui non humerum hunc onero pallio, Atque hominem propero invenire, ut haec quae contigerint sciat. ANTIPHO Num tu intelligis hic quid narret? PHORMIO Num tu? ANTIPHO Nihil. PHORMIO Tantundem ego. GETA Ad lenonem hinc ire pergam: ibi nunc sunt. ANTIPHO Heus Geta. GETA Hem tibi. Num mirum aut novum est revocari, cursum quum institueris? ANTIPHO Geta. GETA Pergit hercle. Nunquam tu odio tuo me vines. ANTIPHO Non manes? GETA Vapula. ANTIPHO Id quidem tibi iam fiet, nisi resistis, verbero. GETA Familiariorem oportet esse hunc: minitatur malum. Sed isne es quem quaero an non? ipsus est. PHORMIO Congredere actutum. ANTIPHO Quid est? GETA O omnium quantum est qui vivunt hominum homo ornatissime! Nam sine controversia ab Dis solus diligere, Antipho. ANTIPHO Ita velim: sed qui istuc credam ita esse mihi diei velim. GETA Satin est si te delibutum gaudio reddo? ANTIPHO Enicas. PHORMIO Quin tu hinc pollicitationes aufer, et quod fers cedo. GETA Oh, Tu quoque hic aderas, Phormio? PHORMIO Aderam: sed cessas? GETA Accipe, hem, Ut modo argentum tibi dedimus apud forum, recta domum Sumus profecti: interea mittit herus me ad uxorem tuam. ANTIPHO Quamobrem? GETA Omitto proloqui; nam nihil ad hanc rem est, Antipho. Ubi in gynaeceum ire occipio, puer ad me adcurrit Mida; Pone apprehendit pallio; resupinat: respicio; rogo Quamobrem retineat me: ait esse vetitum intro ad heram accedere. Sophrona modo fratrem huc, inquit, senis introduxit Chremem, Eumque nunc esse intus cum illis. Hoc ubi ego audivi, ad fores Suspenso gradu placide ire perrexi; accessi; adstiti; Animam compressi; aurem admovi: ita animum coepi attendere, Hoc modo sermonem captans. ANTIPHO Eu Geta. GETA Hic pulcherrimum Facinus audivi: itaque paene hercle exclamavi gaudio. ANTIPHO Quod? GETA Quodnam arbitrare? ANTIPHO Nescio. GETA Atqui mirificissimum: Patruus tuus pater est inventus Phanio uxori tuae. ANTIPHO Hem. Quid ais? GETA Cum eius consuevit olim matre in Lemno clanculum. PHORMIO Somnium. Utine haec ignoraret suum patrem? GETA Aliquid credito, Phormio, esse causae: sed me censen potuisse omnia Intelligere extra ostium intus quae inter sese ipsi egerint? ANTIPHO Atque hercle ego quoque illam audivi fabulam. GETA Immo etiam dabo Quo magis credas. Patruus interea inde huc egreditur foras: Haud multo post cum patre idem recipit se intro denuo: Ait uterque tibi potestatem eius habendae se dare. Denique ego missus sum te ut requirerem atque adducerem. ANTIPHO Quin ergo rape me: quid cessas? GETA Fecero. ANTIPHO O mi Phormio, Vale. PHORMIO Vale, Antipho: bene, ita me Di ament, factum: gaudeo Tantam fortunam de improviso esse his datam. Summa eludendi occasio est mihi nunc senes, Et Phaedriae curam adimere argentariam, Ne cuiquam suorum aequalium supplex siet: Nam idem hoc argentum, ita ut datum est, ingratiis Ei datum erit: hoc qui cogam re ipsa repperi. Nunc gestus mihi vultusque est capiendus novus. Sed hince concedam in angiportum hoc proximum: Inde hisce ostendam me, ubi erunt egressi foras. Quo me assimularam ire ad mercatum non eo.

geta antipho phormio geta o fortuna o fors fortuna quantus commoditas quam subeo erus meus antiphoni ops vester hic onero dies antipho quisnam hic sui volo geta nos amicus is exonero metus sed ego nunc ego cedo qui non umerus hic onero pallium atque homo propero invenio ut hic qui contingo scio antipho num tu intellego hic quis narro phormio num tu antipho nihil phormio tantus ego geta ad leno hinc eo pergo ibi nunc sum antipho heus geta geta hem tu num mirus aut novus sum revocaris cursus qui instituo antipho geta geta pergo hercules numquam tu odium tuus ego vines antipho non manes geta vapulo antipho is quidem tu iam fio nisi requiro verbero geta familiaris oportet sum hic minito malus sed eo sum qui quaero an non ipse sum phormio congredior actus antipho quis sum geta o omnis quantus sum qui vivo homo homo orno nam sine controversia ab dis solus diligo antipho antipho ita volo sed qui iste credo ita sum ego dies volo geta sero sum si tu delibuo gaudium reddo antipho eneco phormio quin tu hinc pollicitatio aufero et qui fero cedo geta oh tu quoque hic adsum phormio phormio adsum sed cesso geta accipio hem ut modo argentum tu do apud forum recta domus sum proficiscor interea mitto herus ego ad uxor tuus antipho quamobrem geta omitto proloquor nam nihil ad hic res sum antipho ubius in gynaeceum eo occipio puer ad ego adcurro midas pono apprehendo pallium resupino respicio rogo quamobrem retineo ego aio sum veto intro ad heram accedo sophrona modo frater huc inquam senex introduco chremem is nunc sum intus cum ille hic ubi ego audio ad foris suspendo gradus placidus eo pergo accedo asto anima comprimo auris admoveo ita animus coepio attendo hic modo sermo capto antipho eu geta geta hic pulcher facinus audio itaque paene hercules exclamo gaudium antipho qui geta quisnam arbitraris antipho nescio geta atqui mirificus patruus tuus pater sum invenio phanio uxor tuus antipho hem quis aio geta cos is consuesco olim mater in lemnos clanculis phormio somnium uto hic ignoro suus pater geta aliquis credo phormio sum causa sed ego censeo possum omnis intellego extra ostium intus qui inter sui ipse ago antipho atque hercules ego quoque ille audio fabula geta immo etiam do quo magis credo patruus interea inde huc egredior foras haud multus post cum pater idem recipio sui intro denuo aio uterque tu potestas is habeo sui do denique ego mitto sum tu ut requiro atque adduco antipho quin ergo rapio ego quis cesso geta facio antipho o ego phormio val phormio val antipho bene ita ego deus amo facio gaudeo tantus fortuna de improvide sum hic do summus eludo occasio sum ego nunc senex et phaedrias cura adimo argentaria ne quisquam suus aequalis supplex sum nam idem hic argentum ita ut do sum ingratia eos do sum hic qui cogo res ipse reperio nunc gero ego vultus sum capio novus sed hince concedo in angiportum hic propior indus hic ostendo ego ubi sum egredior foras quo ego assimularam eo ad mercor non is


Phaedria fell madly in love with a music girl, whom he diligently escorted every day to and from the school where she used to go for her finishing lessons; but his case was desperate, for he had not a farthing, and she could not be got from Dorio, the leno, without hard cash. Nor was it long before Antipho got into a similar scrape, which had a very different end, but one quite as embarrassing to him. For when Chremes reached Lemnos he found that his birds had flown. Phanium and her mother, tired of waiting for him, now that Phanium was grown up, had started for Athens in search of him, with their nurse Sophrona. They inquire every where for Stilpho, but no such person is to be heard of, and they are reduced to great distress, in consequence of which the mother dies soon after their arrival. By a singular chance Antipho happens at this moment to see Phanium, as she is lamenting the death of her mother, and falls desperately in love with her at first sight. He goes to Sophrona, who will not consent to allow any acquaintance but on condition of marriage; and Antipho will sacrifice himself to a girl without a penny rather than lose her altogether. But how is the marriage to be brought about without exposing Antipho to his father’s most severe censure? It is managed in the following way. Phormio, a parasite, who seems to have been under considerable obligations to these young men in the way of good living (see ii. 2. 22), gives him this advice. There is an Athenian law, that orphans should be taken in marriage or portioned out by their nearest relation. He will pretend to be Phanium’s guardian, and will bring an action against Antipho, as her nearest relation, and as Antipho has no money he will of course be obliged to marry her. So Demipho will not be able to say a word. The plan succeeds to admiration. Phormio gains his suit, and Antipho immediately marries Phanium. He is devoted to his wife, but lives in continual dread of his father’s return; and is quite as wretched in consequence of his success as Phaedria is because his case is hopeless.

phaedrias fell madly in love with ab music girl whom he diligently escorted every day to and from thos school where she used to go for her finishing lessons but hic case was desperate for he had not ab farthing and she could not be got from dorius thos leno without hard cash nor was eo long before antipho got into ab similar scrape which had ab very differo end but o quite as embarrassing to him for when chremes reached lemnos he found that hic birds had flown phanium and her mother tired of waiting for him now that phanium was grown up had started for athens in search of him with their nurse sophrona they inquiro every where for stilpho but no such permulceo is to be heard of and they aris reduced to great distress in consequence of which thos mother dies soon after their arrival by ab singular chance antipho happens at this moment to see phanium as she is lamenting thos death of her mother and falls desperately in love with her at first sight he goes to sophrona who will not consent to allow any acquaintance but os condition of marriage and antipho will sacrifice himself to ab girl without ab penny rather than lose her altogether but how is thos marriage to be brought about without exposing antipho to hic father senatus most sero censure eo is managed in thos following way phormio ab parasitus who seems to ha been under considerable obligations to thesis young ego in thos way of good living see is gives him this advice there is an athenian law that orphans should be taken in marriage or portioned out by their nearest relation he will pretend to be phanium senatus guardian and will bring an actio against antipho as her nearest relation and as antipho hic no money he will of course be obliged to marry her so demipho will not be able to say ab word thos plan succeeds to admiration phormio gains hic suo and antipho immediately marries phanium he is devoted to hic wife but liveo in continual dread of hic father senatus return and is quite as wretched in consequence of hic success as phaedrias is because hic case is hopeless


(DAVUS.) DAVUS Amicus summus meus et popularis Geta Heri ad me venit. Erat ei de ratiuncula Iampridem apud me reliquum pauxillulum Nummorum; id ut conficerem. Confeci: affero. Nam herilem filium eius duxisse audio Uxorem: ei, credo, munus hoc corraditur. Quam inique comparatum est hi qui minus habent Ut semiper aliquid addant divitioribus. Quod ille unciatim vix de demenso suo, Suum defrudans genium, comparsit miser, Id illa universum abripiet, haud existimans Quanto labore partum. Porro autem Geta Ferietur alio munere, ubi hera pepererit; Porro autem alio, ubi erit puero natalis dies; Ubi initiabunt. Omne hoc mater auferet: Puer causa erit mittendi. Sed videon Getam?

davus davus amicus summus meus et popularis geta heri ad ego venio sum is de ratiuncula jampridem apud ego reliquus pauxillulis nummus is ut confacio confacio affero nam herilis filius is duco audio uxor is credo munus hic corraditur quam iniquus comparo sum hic qui paruus habeo ut semiper aliquis addo divitioribus qui ille unciatim vix de demetior suus suus defrudans genius comparsit miser is ille universus abripio haud existimo quantus labor pario porro autem geta ferio alius munus ubi era pario porro autem alius ubi sum puer natal dies ubius initio omnis hic mater aufero puer causa sum mitto sed video geta


(NAUSISTRATA. CHREMES. PHORMIO. DEMIPHO.) NAUSISTRATA Quis nominat me? CHREMES Hem. NAUSISTRATA Quid istuc turbae est, obsecro, Mi vir? PHORMIO Ehem, quid nunc obstipuisti? NAUSISTRATA Quis hic homo est? Non mihi respondes? PHORMIO Hicine ut tibi respondeat, Qui hercle ubi sit nescit? CHREMES Cave isti quicquam creduas. PHORMIO Abi, tange: si non totus friget, me enica. CHREMES Nihil est. NAUSISTRATA Quid ergo est? quid istic narrat? PHORMIO Iam scies: Ausculta. CHREMES Pergin credere? NAUSISTRATA Quid ego, obsecro, Huic credam qui nihil dixit? PHORMIO Delirat miser Timore. NAUSISTRATA Non pol temere est quod tu tam times. CHREMES Ego timeo? PHORMIO Recte sane: quando nihil times, Et hoc nihil est quod ego dico, tu narra. DEMIPHO Scelus! Tibi narret? PHORMIO Eho tu, factum est abs te sedulo Pro fratre. NAUSISTRATA Mi vir, non mihi narras? CHREMES At— NAUSISTRATA Quid, at? CHREMES Non opus est dicto. PHORMIO Tibi quidem: at scito huic opus est. In Lemno— CHREMES Hem, quid ais? DEMIPHO Non taces? PHORMIO clam te— CHREMES Hei mihi. PHORMIO Uxorem duxit. NAUSISTRATA Mi homo, Di melius duint. PHORMIO Sic factum est. NAUSISTRATA Perii misera. PHORMIO Et inde filiam Suscepit iam unam, dum tu dormis. CHREMES Quid agimus? NAUSISTRATA Pro Di immortales, facinus indignum, et malum. PHORMIO Hoc actum est. NAUSISTRATA An quicquam hodie est factum indignius? Qui mihi ubi ad uxores ventum est tum fiunt senes. Demipho, te appello; nam me cum hoc ipso distaedet loqui. Haecine erant itiones crebrae, et mansiones diutinae Lemni? haecine erat ea quae nostros fructus minuebat vilitas? DEMIPHO Ego, Nausistrata, esse in hac re culpam meritam non nego; Sed ea quin sit ignoscenda. PHORMIO Verba fiunt mortuo. DEMIPHO Nam neque negligentia tua, neque odio id fecit tuo. Vinolentus fere abhinc annos quindecim mulierculam Eam compressit, unde haec nata est: neque postilla unquam attigit. Ea mortem obiit, e medio abiit, qui fuit in re hac serupulus. Quamobrem te oro, ut alia facta tua sunt, aequo animo hoc feras. NAUSISTRATA Quid ego aequo animo? Cupio misera in hac re iam defungier. Sed quid sperem? aetate porro minus peccaturum putem? Iam tum erat senex, senectus si verecundos facit. An mea forma atque aetas nunc magis expetenda est, Demipho? Quid mihi nunc affers quamobrem exspectem aut sperem porro non fore? PHORMIO Exsequias Chremeti quibus est commodum ire hem tempus est. Sic dabo: age nunc, age, Phormionem qui volet lacessito. Faxo tali eum mactatum atque hic est infortunio. Redeat sane in gratiam: iam supplici satis est mihi: Habet haec ei quod dum vivat usque ad aurem ogganniat. NAUSISTRATA At meo merito, credo: quid ego nunc commemorem, Demipho, Singulatim qualis ego in hunc fuerim? DEMIPHO Novi aeque omnia Tecum. NAUSISTRATA Meritone hoc meo videtur factum? DEMIPHO Minime gentium; Verum, quando iam accusando fieri infectum non potest, Ignosce: orat; confitetur; purgat: quid vis amplius? PHORMIO Enimvero prius quam haec dat veniam, mihi prospiciam et Phaedriae. Heus, Nausistrata, prius quam huic respondes temere, audi. NAUSISTRATA Quid est? PHORMIO Ego minas triginta per fallaciam ab illo abstuli; Eas dedi tuo gnato; is pro sua amica lenoni dedit. CHREMES Hem, quid ais? NAUSISTRATA Adeone hoc indignum tibi videtur, filius Homo adolescens si habet unam amicam, tu uxores duas? Nihil pudere! Quo ore illum obiurgabis? responde mihi. DEMIPHO Faciet ut voles. NAUSISTRATA Immo, ut meam iam scias sententiam, Neque ego ignosco neque promitto quicquam; neque respondeo, Prius quam gnatum video: eius iudicio permitto omnia; Quod is iubebit, faciam. PHORMIO Mulier sapiens es, Nausistrata. NAUSISTRATA Satin tibi est ? CHREMES Immo vero pulchre discedo et probe, Et praeter spem. NAUSISTRATA Tu tuum nomen die quod est. PHORMIO Mihin? Phormio: Vestrae familiae hercle amicus, et tuo summus Phaedriae. NAUSISTRATA Phormio, at ego ecastor posthac tibi quod potero et quae voles Faciamque et dicam. PHORMIO Benigne dicis. NAUSISTRATA Pol meritum est tuum. PHORMIO Vin primum hodie facere quod ego gaudeam, Nausistrata, Et quod tuo viro oculi doleant? NAUSISTRATA Cupio. PHORMIO Me ad coenam voca. NAUSISTRATA Pol vero voco. DEMIPHO Eamus intro hinc. CHREMES Fiat: sed ubi est Phaedria, Iudex noster? PHORMIO Iam hic faxo aderit. Ω Vos valete et plaudite.

nausistrata chremes phormio demipho nausistrata quis nomino ego chremes hem nausistrata quis iste turba sum obsecro ego vir phormio ehem quis nunc obstipesco nausistrata quis hic homo sum non ego respondeo phormio hic ut tu respondeo qui hercules ubi sum nescio chremes caveo iste quisquam credo phormio abeo tango si non totus frigeo ego eneco chremes nihil sum nausistrata quis ergo sum quis istic narro phormio iam scio ausculto chremes pergus credo nausistrata quis ego obsecro hic credo qui nihil dico phormio deliro miser timor nausistrata non pol temere sum qui tu tam timeo chremes ego timeo phormio rectus sanus quando nihil timeo et hic nihil sum qui ego dico tu narro demipho scelus tu narro phormio eho tu facio sum abs tu sedulus pro frater nausistrata ego vir non ego narro chremes at nausistrata quis at chremes non opus sum dico phormio tu quidem at scio hic opus sum in lemnos chremes hem quis aio demipho non taceo phormio clam tu chremes hei ego phormio uxor duco nausistrata ego homo deus bonus do phormio sic facio sum nausistrata pereo misero phormio et inde filia suscipio iam unus dum tu dormio chremes quis ago nausistrata pro deus immortalis facinus indignus et malus phormio hic ago sum nausistrata an quisquam hodie sum facio indignus qui ego ubi ad uxor venio sum tum fio senex demipho tu appello nam ego cum hic ipse distaedet loquor hic sum itio creber et mansio diutinus lemnius hic sum is qui noster fructus minuo vilito demipho ego nausistrata sum in hic res culpa mereo non nego sed is quin sum ignosco phormio verbum fio mortuus demipho nam neque neglegentia tuus neque odium is facio tuus vinolentus fere abhinc annus quindecim muliercula is comprimo unde hic nata sum neque postilla umquam attigo is mors obeo e medium abeo qui sum in res hic serupulus quamobrem tu oro ut alius facio tuus sum aequus animus hic ferus nausistrata quis ego aequus animus cupio misero in hic res iam defungor sed quis spero aetas porro paruus pecco puto iam tum sum senex senectus si verecundus facio an meus forma atque aetas nunc magis expeto sum demipho quis ego nunc affero quamobrem exspecto aut spero porro non sum phormio exsequiae chremeti qui sum commodus eo hem tempus sum sic do ago nunc ago phormio qui volo lacesso facio talis is mactas atque hic sum infortunium redeo sanus in gratia iam supplicium satis sum ego habeo hic is qui dum vivo usque ad auris oggannio nausistrata at meus mereo credo quis ego nunc commemoro demipho singulatim qualis ego in hic sum demipho novius aequus omnis tu nausistrata mereo hic meus video facio demipho paruus gens verus quando iam accuso fio inficio non possum ignosco oro confiteor purgo quis volo amplus phormio enimvero prior quam hic do venio ego prospicio et phaedrias heus nausistrata prior quam hic respondeo temere audio nausistrata quis sum phormio ego minae triginta per fallacia ab ille abstulis is do tuus nascor is pro suus amicus leno do chremes hem quis aio nausistrata adeo hic indignus tu video filius homo adolesco si habeo unus amica tu uxor duo nihil pudeo quo os ille obiurgo respondeo ego demipho facio ut volo nausistrata immo ut meus iam scio sententia neque ego ignosco neque promitto quisquam neque respondeo prior quam nascor video is iudicium permitto omnis qui is jubeo facio phormio mulier sapio sum nausistrata nausistrata sero tu sum chremes immo verus pulcher discedo et probus et praeter spes nausistrata tu tuus nomen dies qui sum phormio ego phormio vester familia hercules amicus et tuus summus phaedrias nausistrata phormio at ego ecastor posthac tu qui possum et qui volo facio et dico phormio benignus dico nausistrata pol mereo sum tuus phormio volo primus hodie facio qui ego gaudeo nausistrata et qui tuus vir oculus doleo nausistrata cupio phormio ego ad coenam voco nausistrata pol verus voco demipho eo intro hinc chremes fio sed ubi sum phaedrias iudex noster phormio iam hic facio adsum tu valeo et plaudo


(DEMIPHO. GETA.) DEMIPHO Nostrapte culpa facimus ut malis expediat esse, Dum nimium dici nos bonos studemus et benignos. Ita fugias ne praeter casam, quod aiunt. Nonne id sat erat, Accipere ab illo iniuriam? etiam argentum est ultro obiectum, Ut sit qui vivat dum aliud aliquid flagiti conficiat. GETA Planissime. DEMIPHO His nunc praemium est qui recta prava faciunt. GETA Verissime. DEMIPHO Ut stultissime quidem illi rem gesserimus. GETA Modo ut hoc consilio possiet discedi ut istam ducat. DEMIPHO Etiamne id dubium est? GETA Haud scio hercle, ut homo est, an mutet animum. DEMIPHO Hem, mutet autem? GETA Nescio: verum si forte dico. DEMIPHO Ita faciam, ut frater censuit, ut uxorem huc eius adducam, Cum ista ut loquatur: tu, Geta, abi prae; nuntia hanc venturam. GETA Argentum inventum est Phaedriae: de iurgio siletur. Provisum est ne in praesentia haec hinc abeat: quid nunc porro? Quid fict? in eodem luto haesitas: versura solves, Geta. Praesens quod fuerat malum in diem abiit: plagae crescunt, Nisi prospicis. Nunc hinc domum ibo, ac Phanium edocebo Ne quid vereatur Phormionem aut eius orationem.

demipho geta demipho nostrapte culpa facio ut malus expedio sum dum nimium dico nos bonus studeo et benignus ita fugio ne praeter cado qui aio nonne is satis sum accipio ab ille iniuria etiam argentum sum ultro obicio ut sum qui vivo dum alius aliquis flagitium confacio geta planus demipho hic nunc praemium sum qui recta pravus facio geta verus demipho ut stultus quidem ille res gero geta modo ut hic consilium possiet discedo ut iste duco demipho etiam is dubius sum geta haud scio hercules ut homo sum an muto animus demipho hem muto autem geta nescio verus si fors dico demipho ita facio ut frater censeo ut uxor huc is adduco cos iste ut loquor tu geta abeo prae nuntia hic venio geta argentum invenio sum phaedrias de iurgium sileo provideo sum ne in praesens hic hinc abeo quis nunc porro quis fict in idem lutum haesito verro solvo geta praesens qui sum malus in dies abeo plaga cresco nisus prospicio nunc hinc domus eo atque phanium edoceo ne quis vereor phormio aut is oratio


(GETA. ANTIPHO. PHAEDRIA.) GETA Nullus es, Geta, nisi iam aliquod tibi consilium celere repperis: Ita nunc imparatum subito tanta te impendent mala, Quae neque uti devitem scio, neque quo modo me inde extraham: Nam non potest celari nostra diutius iam audacia. ANTIPHO Quidnam ille commotus venit? GETA Tum temporis mihi punctum ad hanc rem est. Herus adest. ANTIPHO Quid istuc mali est? GETA Quod quum audierit, quod eius remedium inveniann iracundiae? Loquarne? incendam: taceam? instigem: purgem me? laterem lavem. Eheu me miserum: quum mihi paveo, tum Antipho me excruciat animi: Eius me miseret: ei nunc timeo: is nunc me retinet; nam absque eo esset, Recte ego mihi vidissem, et senis essem ultus iracundiam: Aliquid convasassem, atque hinc me protinam coniicerm in pedes. ANTIPHO Quam hic fugam aut furtum parat? GETA Sed ubi Antiphonem reperiam? aut qua quaerere insistam via? PHAEDRIA Te nominat. ANTIPHO Nescio quod magnum hoc nuntio exspecto malum. PHAEDRIA Ah, sanusne es? GETA Domum ire pergam: ibi plurimum est. PHAEDRIA Revocemus hominem. ANTIPHO Sta ilico. GETA Hem, Satis pro imperio, quisquis es. ANTIPHO Geta. GETA Ipse est quem volui obviam. ANTIPHO Cedo quid portas, obsecro? atque id, si potes, verbo expedi. GETA Faciam. ANTIPHO Eloquere. GETA Modo apud portum— ANTIPHO Meumne?— GETA Intellexti. ANTIPHO Occidi. GETA Hem. ANTIPHO Quid agam? PHAEDRIA Quid ais? GETA Huius patrem vidisse me, patruum tuum. ANTIPHO Nam quod ego huic nunc subito exitio remedium inveniam miser? Quod si eo meae fortunae redeunt, Phanium, abs te ut distrahar, Nulla est mihi vita expetenda. GETA Ergo istaec quum ita sint, Antipho, Tanto magis te advigilare aequum est. Fortes fortuna adiuvat. ANTIPHO Non sum apud me. GETA Atqui opus est nunc quummaxime ut sis, Antipho; Nam si senserit te timidum pater esse, arbitrabitur Commeruisse culpam. PHAEDRIA Hoc verum est. ANTIPHO Non possum immutarier. GETA Quid faceres, si gravius aliud tibi nunc faciendum foret? ANTIPHO Quum hoc non possum, illud minus possem. GETA Hoc nihil est, Phaedria: ilicet. Quid hic conterimus operam frustra? Quin abeo? PHAEDRIA Et quidem ego. ANTIPHO Obsecro: Quid si assimulo? satin est? GETA Garris. ANTIPHO Vultum contemplamini: hem, Satin sic est? GETA Non. ANTIPHO Quid si sic? GETA Propemodum. ANTIPHO Quid si sic? GETA Sat est. Hem, istuc serva; et verbum verbo, par pari ut respondeas, Ne te iratus suis saevidicis dictis protelet. ANTIPHO Scio. GETA Vi coactum te esse invitum, lege, iudicio: tenes? Sed quis hic est senex quem video in ultima platea? ANTIPHO Ipsus est: Non possum adesse. GETA Ah, quid agis? quo abis, Antipho? Mane, inquam. ANTIPHO Egomet me novi et peccatum meumr: Vobis commendo Phanium et vitam meam. PHAEDRIA Geta, quid nunc fiet? GETA Tu iam lites audies: Ego plectar pendens, nisi quid me fefellerit. Sed quod modo hic nos Antiphonem monuimus Id nosmet ipsos facere oportet, Phaedria. PHAEDRIA Aufer mihi oportet: quin tu quod faciam impera. GETA Meministine olim ut fuerit vestra oratio In re incipienda ad defendendam noxiam; Iustam illam causam, facilem, vincibilem, optimam? PHAEDRIA Memini. GETA Hem, nunc ipsa est opus ea, aut, si quid potest, Meliore et callidiore. PHAEDRIA Eiet sedulo. GETA Nunc prior adito tu: ego in subsidiis hic ero Succenturiatus, si quid deficias. PHAEDRIA Age.

geta antipho phaedria geta nullus sum geta nisi iam aliqui tu consilium celo repperis ita nunc imparatus subeo tantus tu impendo malus qui neque uti devito scio neque quo modo ego inde extraho nam non possum celaris noster diu iam audacia antipho quisnam ille commoueo venio geta tum tempus ego pungo ad hic res sum herus adsum antipho quis iste malus sum geta qui qui audio qui is remedium inveniann iracundia loquor incendo taceo instigo purgo ego lateo lavo eheu ego miser qui ego paveo tum antipho ego excrucio animus is ego misero is nunc timeo is nunc ego retineo nam absque is sum rectus ego ego video et senex sum ulciscor iracundia aliquis convaso atque hinc ego protinam coniicerm in pes antipho quam hic fuga aut furtum paro geta sed ubi antiphonem reperio aut qui quaero insisto via phaedria tu nomino antipho nescio qui magnus hic nuntio exspecto malus phaedria ah sanus sum geta domus eo pergo ibi multus sum phaedria revoco homo antipho sto ilico geta hem satis pro imperium quisquis sum antipho geta geta ipse sum qui volo obvius antipho cedo quis porta obsecro atque is si possum verbum expedio geta facio antipho eloquor geta modo apud portus antipho meumne geta intellexti antipho occido geta hem antipho quis ago phaedria quis aio geta hic pater video ego patruus tuus antipho nam qui ego hic nunc subeo exitium remedium invenio miser qui si is meus fortuna redeo phanium abs tu ut distraho nullus sum ego vito expeto geta ergo iste qui ita sum antipho tantus magis tu advigilaris aequus sum fortis fortuna adjuvo antipho non sum apud ego geta atqui opus sum nunc quummaxime ut sum antipho nam si sentio tu timidus pater sum arbitror commereo culpa phaedria hic verus sum antipho non possum immutarier geta quis facio si gravis alius tu nunc facio sum antipho qui hic non possum ille paruus possum geta hic nihil sum phaedrias ilicet quis hic contero opera frustra quin abeo phaedria et quidem ego antipho obsecro quis si assimulo sero sum geta garrio antipho vultus contemplo hem sero sic sum geta non antipho quis si sic geta propemodum antipho quis si sic geta satis sum hem iste servo et verbum verbum par par ut respondeo ne tu irascor suus saevidicus dictum protelo antipho scio geta vis cogo tu sum invitus lex iudicium teneo sed quis hic sum senex qui video in ulter platea antipho ipse sum non possum adsum geta ah quis ago quo abeo antipho mane inquam antipho nos ego nosco et peccatum meumr tu commendo phanium et vita meus phaedria geta quis nunc fio geta tu iam lis audio ego plecto pendeo nisi quis ego fallo sed qui modo hic nos antiphonem moneo is nos ipse facio oportet phaedrias phaedria aufero ego oportet quin tu qui facio impero geta memini olim ut sum vester oratio in res incipio ad defendo noxia iustus ille causa facilis vincibilis bonus phaedria memini geta hem nunc ipse sum opus is aut si quis possum bonus et callidus phaedria eiet sedulus geta nunc prior adeo tu ego in subsidium hic sum succenturiatus si quis deficio phaedria ago


(GETA. DAVUS.) GETA Si quis me quaeret rufus— DAVUS Praesto est; desine. GETA Oh! At ego obviam conabar tibi, Dave. DAVUS Accipe, hem, Lectum est: conveniet numerus quantum debui. GETA Amo te, et non neglexisse habeo gratiam. DAVUS Praesertim ut nunc sunt mores. Adeo res redit; Si quis quid reddit, magna habenda est gratia. Sed quid tu es tristis? GETA Egone? neseis quo in metu et Quanto in periclo simus? DAVUS Quid istuc est? GETA Scies, Modo ut tacere possis. DAVUS Abi sis, insciens. Cuius tu fidem in pecunia perspexeris, Verere verba ei credere? ubi quid mihi lucri est Te fallere? GETA Ergo ausculta. DAVUS Hanc operam tibi dico. GETA Senis nostri, Dave, fratrem maiorem Chremem Nostine? DAVUS Quidni? GETA Quid? eius gnatum Phaedriam? DAVUS Tamquam te. GETA Evenit senibus ainbobus simul, Iter illi in Lelmnum ut esset, nostro in Ciliciam Ad hospitem antiquum: is senem per epistolas Pellexit, modo non montes auri pollicens. DAVUS Cui tanta erat res, et supererat? GETA Desinas: Sic est ingeniun. DAVUS Oh, regem me esse oportuit. GETA Abeuntes ambo hic tum senes, me filiis Relinquunt quasi magistrum. DAVUS O Geta, provinciam Cepisti duram. GETA Mihi usus venit, hoc scio: Memini relinqui me Deo irato meo. Coepi adversari primo. Quid verbis opus est? Seni fidelis dum sum, scapulas perdidi. DAVUS Venere in mentem mili istaec; Namque inscitia est, Adversum stimulum calces? GETA Coepi iis omnia Facere, obsequi quae vellent. DAVUS Scisti uti foro. GETA Noster mali nihil quicquam primo. Hic Phaedria Continuo quandam nactus est puellulam Citharistriam: hanc amare coepit perdite. Ea serviebat lenoni impurissimo; Neque quod daretur quicquam: id curarant patres. Restabat aliud nihil nisi oculos pascere, Sectari, in ludum ducere, et reducere. Nos otiosi operam dabamus Phaedriae. In quo haec discebat ludo, exadversum ei loco Tonstrina erat quaedam. Hic solebamus fere Plerumque eam opperiri dum inde iret domum. Interea, dum sedemus illi, intervenit Adolescens quidam lacrimans. Nos mirarier. Rogamus quid sit? Nunquam aeque, inquit, ac modo Paupertas mihi onus visum est et miserum et grave. Modo quandam vidi virginem hic viciniae Miseram suam matrem lamentari mortuam. Ea sita erat exadversum: neque illi benevolens Neque notus neque cognatus extra unam aniculam Quisquam aderat qui aciutaret funus. Miseritum est. Virgo ipsa facie egregia. Quid verbis opus est? Commorat omnes nos. Ibi continuo Antipho, Vultisne eamus visere? alius, Censco; Eamus: due nos, sodes. Imus; venimus; Videmus. Virgo pulchra; et quo imagis diceres, Nihil aderat adiumenti ad pulchritudinem. Capillus passus, nudus pes, ipsa horrida, Lacrimae, vestitus turpis; ut, ni vis boni In ipsa inesset forma, haec formam extinguerent. Ille qui illam amabat fidicinam tantummodo, Satis, inquit, scita est: noster vero— DAVUS Iam scio: Amare coepit. GETA Scin quam? Quo evadat vide. Postridie ad anum recta pergit: obsecrat Sibi ut eius faciat copiam. Illa enim se negat; Neque eum aequum facere ait: illam civem esse Atticam, Bonam, bonis prognatam: si uxorem velit, Lege id licere facere; sin aliter, negat. Noster quid ageret nescire; et illam ducere Cupiebat, et metuebat absentem patrem. DAVUS Non, si redisset, ei pater veniam daret? GETA Ille indotatam virginem atque ignobilem Daret illi? Nunquam faceret. DAVUS Quid fit denique? GETA Quid fiat? Est parasitus quidam Phormio, Homo confidens; qui illum Di omnes perduint. DAVUS Quid is fecit? GETA Hoc consilium quod dicam dedit. Lex est, ut orbae qui sunt genere proximi Eis nubant; et illos ducere eadem haec lex iubet. Ego te cognatum dicam, et tibi scribam dicam: Paternum amicum me assimulabo virginis: Ad iudices veniemus. Qui fuerit pater, Quae mater, qui cognata tibi sit, omnia haec Confingam, quod erit mihi bonum atque commodum. Quum tu horum nihil refelles, vincam scilicet. Pater aderit: mihi paratae lites: quid mea? Illa quidem nostra erit. DAVUS Iocularem audaciam! GETA Persuasum est homini; factum est; ventum est; vincimur: Duxit. DAVUS Quid narras? GETA Hoc quod audis. DAVUS O Geta, Quid te futurum est? GETA Nescio hercle: unum hoc scio; Quod fors feret feremus aequo animo. DAVUS Placet. Hem, istuc viri est officium. GETA In me omnis spes mihi est. DAVUS Laudo. GETA Ad precatorem adeam credo, qui mihi Sic oret; Nunc amitte, quaeso, hunc: caeterum Posthac, si quicquam, nihil precor; tantummodo Non addat: Ubi ego hinc abiero, vel occidito. DAVUS Quid paedagogus ille, qui citharistriam? Quid rei gerit? GETA Sic tenuiter. DAVUS Non multum habet Quod det fortasse. GETA Immo nihil nisi spem meram. DAVUS Pater eius rediit an non.? GETA Nondum. DAVUS Quid? senem Quoad exspectatis vestrum? GETA Non certum scio; Sed epistolam ab eo allatam esse audivi modo, Et ad portitores esse delatam: hanc petam. DAVUS Numnquid, Geta, aliud me vis? GETA Ut bene sit tibi. Puer, hens. Nemone huc prodit? Cape, da hoc Dorcio.

geta davus geta si quis ego quaero rufus davus praesto sum desino geta oh at ego obvius conor tu davus davus accipio hem lecton sum convenio numerus quantus debeo geta amo tu et non neglego habeo gratia davus praesertim ut nunc sum mos adeo res redeo si quis quis reddo magnus habeo sum gratia sed quis tu sum tristis geta ego neseis quo in metus et quantus in periculum sum davus quis iste sum geta scio modo ut taceo possum davus abeo sum insciens qui tu fides in pecunia perspicio vereor verbum is credo ubi quis ego lucrum sum tu fallo geta ergo ausculto davus hic opera tu dico geta sena noster davus frater magnus chremem nostius davus quis geta quis is nascor phaedrias davus tamquam tu geta evenio senex ainbobus simul iter ille in lelmnum ut sum noster in cilicia ad hospes antiquus is senex per epistula pellicio modo non mons aurum polliceo davus qui tantus sum res et supersum geta desino sic sum ingeniun davus oh rex ego sum oportet geta abeo ambo hic tum senex ego filius relinquo quasi magister davus o geta provincia capio durus geta ego utor venio hic scio memini relinquo ego deus irascor meus coepio adversaris primus quis verbum opus sum senex fidelis dum sum scapulae perdo davus venus in mens milis iste namque inscitia sum adverro stimulis calceo geta coepio is omnis facio obsequor qui volo davus scio uti forum geta noster malus nihil quisquam primus hic phaedrias continuo quidam nanciscor sum puellula citharistria hic amo coepio perdo is servio leno impurus neque qui do quisquam is curo pater resto alius nihil nisi oculus pasco sectaris in ludus duco et reduco nos otiosus opera do phaedrias in quo hic disco ludo exadversum is locus tonstrina sum quidam hic soleo fere plerusque is opperior dum inde eo domus interea dum sedeo ille intervenio adolesco quidam lacrimo nos miro rogo quis sum numquam aequus inquam atque modo paupertas ego onus video sum et miser et gravis modo quidam video virgo hic vicinia miser suus mater lamentaris morior is sino sum exadversum neque ille benevolens neque notus neque cognatus extra unus anicula quisquam adsum qui aciutaret funus misereo sum virgo ipse facies egregius quis verbum opus sum commoro omnis nos ibi continuo antipho vultisne eo viso alius censco eo due nos sodes imus venio video virgo pulcher et quo imagis dico nihil adsum adjumentum ad pulchritudo capillus patior nudus pes ipse horridus lacrima vestio turpis ut ni volo bonus in ipse insum forma hic forma extinguerent ille qui ille amo fidicina tantummodo satis inquam scio sum noster verus davus iam scio amaris coepio geta scio quam quo evado video postridie ad anus recta pergo obsecro sui ut is facio copia ille enim sui nego neque is aequus facio aio ille civis sum attica bonus bonus prognatus si uxor volo lex is licet facio sin aliter nego noster quis ago nescio et ille duco cupio et metuo absum pater davus non si redeo is pater venio do geta ille indotatus virgo atque ignobilis do ille numquam facio davus quis fio denique geta quis fio sum parasitus quidam phormio homo confido qui ille deus omnis perdo davus quis is facio geta hic consilium qui dico do lex sum ut orbus qui sum genus propior eos nubo et ille duco idem hic lex iubeo ego tu cognatus dico et tu scribo dico paternus amicus ego assimulo virgo ad iudex venio qui sum pater qui mater qui cognatus tu sum omnis hic confingo qui sum ego bonus atque commodus qui tu hic nihil refello vinco scilicet pater adsum ego paro lis quis meus ille quidem noster sum davus iocularis audacia geta persuadeo sum homo facio sum venio sum vincio duco davus quis narro geta hic qui audio davus o geta quis tu sum sum geta nescio hercules unus hic scio qui fors fero fero aequus animus davus placeo hem iste vir sum officium geta in ego omnis spes ego sum davus laudo geta ad precator adeo credo qui ego sic oro nunc amitto quaeso hic caeterum posthac si quisquam nihil precor tantummodo non addo ubius ego hinc abeo vel occaedes davus quis paedagogus ille qui citharistria quis res gero geta sic tenuis davus non multus habeo qui do fortasse geta immo nihil nisi spes merus davus pater is redeo an non geta nondum davus quis senex quoad exspectas vester geta non certus scio sed epistula ab is affero sum audio modo et ad portitor sum defero hic peto davus numnquid geta alius ego volo geta ut bene sum tu puer hens nemo huc prodeo capio do hic dorcium


(DEMIPHO. GETA. PHAEDRIA.) DEMIPHO Itane tandem uxorem duxit Antipho iniussu meo? Nec meum imperium, ac mitto imperium, non simultatem meam Revereri saltem? non pudere? O facinus audax! o Geta Monitor! GETA Vix tandem. DEMIPHO Quid mihi dicent, aut quam causam reperient, Demiror. GETA Atqui repperi iam: aliud cura. DEMIPHO Anne hoc dicet mihi, Invitus feci: lex coegit? Audio. Fateor. GETA Places. DEMIPHO Verum scientem, tacitum, causam tradere adversariis; Etiamne id lex coegit? PHAEDRIA Illud durum. GETA Ego expediam: sine. DEMIPHO Incertum est quid agam, quia praeter spem atque incredibile hoc mihi obtigit: Ita sum irritatus animum ut nequeam ad cogitandum instituere: Quamobrem omnes, quum secundae res sunt maxime, tum maxime Meditari secum oportet quo pacto adversam aerumnam ferant; Pericla, damna, exilia! Peregre rediens semper cogitet Aut filii peccatum, aut uxoris mortem, aut morbum filiae; Communia esse haec; nequid horum unquam accidat animo novum: Quicquid praeter spem eveniat omne id deputare esse in lucro. GETA Phaedria, incredibile est quantum herum anteco sapientia. Meditata mihi sunt omnia mea incommoda, herus si redierit: Molendum usque in pistrino; vapulandum; habendae compedes; Opus ruri faciendum: horum nihil quicquam accidet animo novum. Quicquid praeter spem eveniet, omne id deputabo esse in lucro. Sed quid cessas hominem adire, et blande in principio alloqui? DEMIPHO Phaedriam mei fratris video filium mihi ire obviam. PHAEDRIA Mi patrue, salve. DEMIPHO Salve: sed ubi est Antipho? PHAEDRIA Salvum advenire— DEMIPHO Credo: hoc responde mihi. PHAEDRIA Valet: hic est: sed satin omnia ex sententia? DEMIPHO Vellem quidem. PHAEDRIA Quid istuc? DEMIPHO Rogitas, Phaedria? Bonas, me absente, hic confecistis nuptias. PHAEDRIA Eho, an id succenses nunc illi? GETA O artificem probum. DEMIPHO Egone illi non succenseam? Ipsum gestio Dari mihi in conspectum, nunc sua culpa ut sciat Lenem patrem illum factum me esse acerrimum. PHAEDRIA Atqui nihil fecit, patrue, quod succenseas. DEMIPHO Ecce autem similia omnia; omnes congruunt; Unum cognoris, omnes noris. PHAEDRIA Haud ita est. DEMIPHO Hic in noxa est: ille ad defendendam causam adest. Quum ille est, praesto hic est: tradunt operas mutuas. GETA Probe horum facta imprudens depinxit senex. DEMIPHO Nam ni haec ita essent, cum illo haud stares, Phaedria. PHAEDRIA Si est, patrue, culpam ut Antipho in se admiserit, Ex qua re minus rei foret aut famae temperans; Non causam dico quin quod meritus sit ferat. Sed si quis forte, malitia fretus sua, Insidias nostrae fecit adolescentiae, Ac vicit; nostrane ea culpa est an iudicum, Qui saepe propter invidiam adimunt diviti, Aut propter misericordiam addunt pauperi? GETA Ni nossem causam, crederem vera hunc loqui. DEMIPHO An quisquam iudex est qui possit noscere Tua iusta, ubi tute verbum non respondeas, Ita ut ille fecit? PHAEDRIA Functus adolescentuli est Officium liberalis. Postquam ad iudices Ventura est, non potuit cogitata proloqui: Ita eum tum timidum ibi obstupefecit pudor. GETA Laudo hunc; sed cesso adire quamprimum senem? Here, salve: salvum te advenisse gaudeo. DEMIPHO Oh, Bone custos, salve, columen vero familiar, Cui commendavi filium hinc abiens meum. GETA Iam dudum te omnes nos accusare audio Immerito, et me horunc omnium immeritissimo. Nam quid me in hac re facere voluisti tibi? Servum hominem causam orare leges non sinunt: Neque testimoni dictio est. DEMIPHO Mitto omnia. Addo istuc; imprudens timuit adolescens: sino. Tu servus: verum, si cognata est maxime, Non fuit necesse habere: sed, id quod lex iubet, Dotem daretis; quæreret alium virum. Qua ratione inopem potius ducebat domum? GETA Non ratio, verum argentum deerat. DEMIPHO Sumeret Alicunde. GETA Alicunde? nihil est dictu facilius. DEMIPHO Postremo, si nullo alio pacto, foenore. GETA Hui, dixti pulchre: siquidem quisquam crederet Te vivo. DEMIPHO Non, non sic futurum est: non potest. Egone illam cum illo ut patiar nuptam unum diem? Nihil suave meritum est. Hominem commonstrarier Mihi istum volo, aut ubi habitet demonstrarier. GETA Nempe Phormionem? DEMIPHO Istum patronum mulieris. GETA Iam faxo hic aderit. DEMIPHO Antipho ubi nunc est? PHAEDRIA Foris. DEMIPHO Abi, Phaedria: eum require atque adduce huc. PHAEDRIA Eo Recta via equidem illuc. GETA Nempe ad Pamphilam. DEMIPHO At ego Deos Penates hinc salutatum domum Devertar; inde ibo ad forum, atque aliquot mihi Amicos advocabo ad hanc rem qui assient, Ut ne imparatus sim, si adveniat Phormio.

demipho geta phaedria demipho ito tandem uxor duco antipho injussus meus neque meus imperium atque mitto imperium non simultas meus reverendus saltem non pudeo o facinus audax o geta monitor geta vix tandem demipho quis ego dico aut quam causa reperio demiror geta atqui reperio iam alius cura demipho annus hic dico ego invitus facio lex cogo audio fateor geta placo demipho verus scio taceo causa trado adversarius etiam is lex cogo phaedria ille durus geta ego expedio sine demipho incertus sum quis ago quia praeter spes atque incredibilis hic ego obtingo ita sum irrito animus ut nequeo ad cogito instituo quamobrem omnis qui secundus res sum magnus tum magnus meditaris sui oportet quo pacisco adverro aerumna fero periculum damno exsilium peregre redeo semper cogito aut filius peccatum aut uxor mors aut morbus filia commune sum hic nequid hic umquam accido animus novus quisquis praeter spes evenio omnis is deputaris sum in lucrum geta phaedrias incredibilis sum quantus erus anteco sapientia meditor ego sum omnis meus incommodus herus si redeo molo usque in pistrinum vapulo habeo compes opus rus facio hic nihil quisquam accido animus novus quisquis praeter spes evenio omnis is deputo sum in lucrum sed quis cesso homo adeo et blandus in principium alloquor demipho phaedrias meus frater video filius ego eo obvius phaedria ego patruus salvus demipho salvus sed ubi sum antipho phaedria salvus advenio demipho credo hic respondeo ego phaedria valeo hic sum sed sero omnis ex sententia demipho volo quidem phaedria quis iste demipho rogito phaedrias bonus ego absum hic confacio nuptiae phaedria eho an is succenseo nunc ille geta o artifex probus demipho ego ille non succenseam ipse gestio daris ego in conspectus nunc suus culpa ut scio lenis pater ille facio ego sum acer phaedria atqui nihil facio patruus qui succenseas demipho ecce autem similis omnis omnis congruo unus cogo omnis nosco phaedria haud ita sum demipho hic in noxa sum ille ad defendo causa adsum qui ille sum praesto hic sum trado opera mutuo geta probus hic facio imprudens depingo senex demipho nam ni hic ita sum cum ille haud staris phaedrias phaedria si sum patruus culpa ut antipho in sui admitto ex qui res paruus res sum aut fama tempero non causa dico quin qui mereor sum fero sed si quis fors malitia fretus suus insidiae noster facio adulescentia atque vinco noster is culpa sum an iudex qui saepe propter invidia adimo dives aut propter misericordia addo pauper geta ni nosco causa credo verus hic loquor demipho an quisquam iudex sum qui possum nosco tuus iustus ubi tueor verbum non respondeo ita ut ille facio phaedria fungor adolescentulis sum officium liberalis postquam ad iudex venio sum non possum cogito proloquor ita is tum timidus ibi obstupefacio pudor geta laudo hic sed cedo adeo quamprimum senex here salvus salvus tu advenio gaudeo demipho oh bonus custos salvus columen verus familiar qui commendo filius hinc abeo meus geta iam dudum tu omnis nos accuso audio immeritus et ego hic omnis immeritissimo nam quis ego in hic res facio volo tu servus homo causa oro lex non sino neque testimonium dictio sum demipho mitto omnis addo iste imprudens timeo adolesco sino tu servus verus si cognatus sum magnus non sum necesse habeo sed is qui lex iubeo doto do qureret alius vir qui ratio inops potis duco domus geta non ratio verus argentum desum demipho sumo alicunde geta alicunde nihil sum dico facilis demipho postremo si nullus alius pacisco foenore geta hui dixti pulcher siquidem quisquam credo tu vivo demipho non non sic sum sum non possum ego ille cum ille ut patior nupta unus dies nihil suavis mereo sum homo commonstrarier ego iste volo aut ubi habito demonstro geta nempe phormio demipho iste patronus mulier geta iam facio hic adsum demipho antipho ubi nunc sum phaedria foris demipho abeo phaedrias is requiro atque adduco huc phaedria eos recta via equidem illic geta nempe ad pamphilam demipho at ego deus penates hinc saluto domus devertar inde eo ad forum atque aliquot ego amicus advoco ad hic res qui assient ut ne imparatus sum si advenio phormio


(PHAEDRIA. DORIO. ANTIPHO. GETA.) PHAEDRIA Dorio, audi, Obsecro. DORIO Non audio. PHAEDRIA Parumper. DORIO Quin omitte me. PHAEDRIA Audi quod dicam. DORIO At enim taedet iam audire eadem millies. PHAEDRIA At nunc dicam quod libenter audias. DORIO Loquere, audio. PHAEDRIA Nequeo te exorare ut maneas triduum hoc? Quo nunc abis? DORIO Mirabar si tu mihi quicquam afferres novi. ANTIPHO Hei, metuo lenonem ne quid—suo suat capiti. GETA Idem ego metuo. PHAEDRIA Non mihi credis? DORIO Hariolare. PHAEDRIA Sin fidem do. DORIO Fabulae. PHAEDRIA Foeneratum istuc beneficium tibi pulchre dices. DORIO Logi. PHAEDRIA Crede mihi, gaudebis facto: verum hercle hoc est. DORIO Somnia. PHAEDRIA Experire; non est longum. DORIO Cantilenam eandem canis. PHAEDRIA Tu mihi cognatus, tu parens, tu amicus, tu— DORIO Garri modo. PHAEDRIA Adeone ingenio esse duro te atque inexorabili Ut neque misericordia neque precibus molliri queas? DORIO Adeon te esse incogitantem atque impudentem, Phaedria, Ut phaleratis dictis ducas me, et meam ductes gratiis? ANTIPHO Miseritum est. PHAEDRIA Hei veris vincor. GETA Quam uterque est similis sui. PHAEDRIA Neque, Antipho alia quum occupatus esset sollicitudine, Tum hoc esse mihi obiectum malum! ANTIPHO Ah, quid istuc autem est, Phaedria? PHAEDRIA O fortunatissime Antipho. ANTIPHO Egone? PHAEDRIA Cui quod amas domi est; Nec cum huiusmodi unquam usus venit ut conflictares malo. ANTIPHO Mihin domi est? immo, id quod aiunt, auribus teneo lupum. Nam neque quomodo a me amittam invenio; neque uti retineam scio. DORIO Ipsum istuc mihi in hoc est. ANTIPHO Heia, ne parum leno sies. Numquid hic confecit? PHAEDRIA Hicine? quod homo inhumanissimus: Pamphilam meam vendidit. GETA Quid? vendidit? ANTIPHO Aine vendidit? PHAEDRIA Vendidit. DORIO Quam indignum facinus, ancillam aere emtam suo! PHAEDRIA Nequeo exorare ut me maneat, et cum illo ut mutet fidem, Triduum hoc, dum id quod est promissum ab amicis argentum aufero. Si tum non dedero, unam praeterea horam ne oppertus sies. DORIO Obtundis. ANTIPHO Haud longum est id quod orat, Dorio: exoret sine: Idem hoc tibi quod bene promeritus fueris conduplicaverit. DORIO Verba istaec sunt. ANTIPHO Pamphilamne hac urbe privari sines? Tum praeterea horunc amorem distrahi poterin pati? DORIO Neque ego, neque tu. GETA Di tibi omnes id quod es dignus duint. DORIO Ego te complures adversum ingenium meum menses tuli Pollicitantem, nihil ferentem, flentem: nunc contra omnia haec, Repperi qui det neque lacrimet; da locum melioribus. ANTIPHO Certe hercle, ego si satis commemini, tibi quidem est olim dies Quam ad dares huic praestituta. PHAEDRIA Factum. DORIO Num ego istuc nego? ANTIPHO Iam ea praeteriit? DORIO Non; verum haec ei antecessit. ANTIPHO Non pudet Vanitatis? DORIO Minime, dum ob rem. GETA Sterquilinium. PHAEDRIA Dorio, Itane tandem facere oportet? DORIO Sic sum: si placeo, utere. ANTIPHO Sicine hunc decipis? DORIO Immo enimvero, Antipho, hic me decipit: Nam hic me huiusmodi esse scibat; ego hunc esse aliter credidi. Iste me fefellit; ego isti nihilo sum aliter ac fui. Sed utut haec sunt, tamen hoc faciam: cras mane argentum mihi Miles dare se dixit: si mihi prior tu attuleris, Phaedria, Mea lege utar, ut potior sit qui prior ad dandum est. Vale.

phaedria dorio antipho geta phaedria dorius audio obsecro dorio non audio phaedria parumper dorio quin omitto ego phaedria audio qui dico dorio at enim taedet iam audio idem millies phaedria at nunc dico qui libet audio dorio loquor audio phaedria nequeo tu exoraris ut maneo triduum hic quo nunc abeo dorio miro si tu ego quisquam afferres nosco antipho hei metuo leno ne quis suus suo caput geta idem ego metuo phaedria non ego credo dorio hariolaris phaedria sin fides do dorio fabula phaedria foeneratum iste beneficium tu pulcher dico dorio logos phaedria credo ego gaudeo facio verus hercules hic sum dorio somnio phaedria experior non sum longus dorio cantilena idem canis phaedria tu ego cognatus tu parens tu amicus tu dorio garrio modo phaedria adeo ingenium sum durus tu atque inexorabilis ut neque misericordia neque prex mollio queo dorio adeo tu sum incogito atque impudens phaedrias ut phaleratus dictum duco ego et meus ducto gratia antipho misereo sum phaedria hei verus vinco geta quam uterque sum similis suus phaedria neque antipho alius qui occupo sum sollicitudo tum hic sum ego obicio malus antipho ah quis iste autem sum phaedrias phaedria o fortuno antipho antipho ego phaedria qui qui amo domus sum neque cum huiusmodi umquam utor venio ut conflictaris malus antipho ego domus sum immo is qui aio auris teneo lupus nam neque quomodo ab ego amitto invenio neque uti retineo scio dorio ipse iste ego in hic sum antipho heia ne parum leno sum numquid hic confacio phaedria hic qui homo inhumanus pamphilam meus vendo geta quis vendo antipho aine vendo phaedria vendo dorio quam indignus facinus ancilla aer emtam suus phaedria nequeo exoraris ut ego maneo et cum ille ut muto fides triduum hic dum is qui sum promitto ab amicus argentum aufero si tum non do unus praeterea hora ne oppertus sum dorio obtundo antipho haud longus sum is qui oro dorius exoro sine idem hic tu qui bene promereo sum conduplico dorio verbum iste sum antipho pamphilamne hic urbs privaris sino tum praeterea hic amor distraho possum patior dorio neque ego neque tu geta deus tu omnis is qui sum dignus do dorio ego tu complures adverro ingenium meus mensis fero pollicitor nihil fero fleo nunc contra omnis hic reperio qui do neque lacrimet do locus bonus antipho certus hercules ego si satis commeo tu quidem sum olim dies quam ad do hic praestituo phaedria facio dorio num ego iste nego antipho iam is praetereo dorio non verus hic is antecedo antipho non pudeo vanitas dorio paruus dum ob res geta sterquilinium phaedria dorius ito tandem facio oportet dorio sic sum si placeo utor antipho sicine hic decipio dorio immo enimvero antipho hic ego decipio nam hic ego huiusmodi sum scio ego hic sum aliter credo iste ego fallo ego iste nihilum sum aliter atque sum sed utut hic sum tamen hic facio creo mane argentum ego milis do sui dico si ego prior tu affero phaedrias meus lex uto ut potis sum qui prior ad do sum val


(DEMIPHO. CHREMES.) DEMIPHO Quid qua profectus causa hinc es Lemnum, Chreme, Adduxtin tecum filiam? CHREMES Non. DEMIPHO Quid ita non? CHREMES Postquam videt me eius mater esse hic diutius, Simul autem non manebat aetas virginis Neam negligentiam, ipsam cum omni familia Ad me profectam esse aibant. DEMIPHO Quid illic tam diu, Quaeso, igitur commorabare, ubi id audiveras? CHREMES Pol me detinuit morbus. DEMIPHO Unlde? aut qui? CHREMES Rogas? Senectus ipsa est morbus; sed venisse eas Salvas audivi ex nauta qui illas vexerat. DEMIPHO Quid gnato obtigerit me absente audistin, Chreme? CHREMES Quod quidem me factum consili incertum facit; Nam hanc conditionem si cui tulero extrario, Quo pacto aut unde mihi sit dicendum ordine est. Te mihi fidelem ess aeque atque egomet sum mihi Scibam: ille, si me alienus affinem volet, Tacebit dum intercedet familiaritas; Sin spreverit me, plus quam opus est scito sciet: Vereorque ne uxor aliqua hoc resciscat mea; Quod si fit, ut me excutiam atque egrediar domo Id restat; nam ego meorum solus sum meus. DEMIPHO Scio ita esse; et istaec mihi res sollicitudini est: Neque defetiscar usque adeo experirier, Donec tibi id quod pollicitus sum effecero.

demipho chremes demipho quis qui proficiscor causa hinc sum lemnos chreme adduxtin tu filia chremes non demipho quis ita non chremes postquam video ego is mater sum hic diu simul autem non maneo aetas virgo neo negligentiam ipse cum omnis familia ad ego proficio sum aio demipho quis illic tam diu quaeso igitur commorabaris ubi is audio chremes pol ego detineo morbus demipho unlde aut qui chremes rogo senectus ipse sum morbus sed venio is salvo audio ex nauta qui ille veho demipho quis nascor obtingo ego absum audio chreme chremes qui quidem ego facio consilium incertus facio nam hic conditio si qui fero extrarius quo pacisco aut unde ego sum dico ordo sum tu ego fidelis ess aequus atque nos sum ego scio ille si ego alienus affinis volo taceo dum intercedo familiaritas sin sperno ego multus quam opus sum scio scio vereor ne uxor aliqui hic rescisco meus qui si fio ut ego excutio atque egredior domus is resto nam ego meus solus sum meus demipho scio ita sum et iste ego res sollicitudo sum neque defetiscor usque adeo experior donec tu is qui polliceor sum efficio


(DEMIPHO. PHORMIO. CHREMES.) DEMIPHO Dis magnas merito gratias habeo atque ago, Quando evenere haec nobis, frater, prospere. Quantum potest nunc conveniendus Phormio est, Priusquam dilapidet nostras triginta minas Ut auferamus. PHORMIO Demiphonem, si domi est, Visam: ut, quod— DEMIPHO At nos ad te ibamus, Phormio. PHORMIO De eadem hac fortasse causa. DEMIPHO Ita hercle. PHORMIO Credidi. Quid ad me ibatis? Ridiculum. Verebamini Ne non id facerem quod recepissem semel? Heus, quanta quanta haec mea paupertas est, tamen Adhuc curavi unum hoc quidem, ut mihi esset fides. CHREMES Estne ea, ita ut dixi, liberalis? DEMIPHO Oppido. PHORMIO Itaque ad vos venio nuntiatum, Demipho, Paratum me esse: ubi vultis, uxorem date; Nam omnes posthabui mihi res, ita uti par fuit, Postquam tantopere id vos velle animadverteram. DEMIPHO At hic dehortatus est me ne illam tibi darem; Nam qui erit rumor populi, inquit, si id feceris? Olim quum honeste potuit tum non est data: Nunc viduam extrudi turpe est: ferme eadem omnia Quae tute dudum coram me incusaveras. PHORMIO Satis superbe illuditis me. DEMIPHO Qui? PHORMIO Rogas? Quia ne alteram quidem illam potero ducere: Nam quo redibo ore ad eam quam contemserim? CHREMES Tum autem Antiphonem video ab sese amittere Invitum eam; inque. DEMIPHO Tum autem video filium Invitum sane mulierem ab se amittere. Sed transi sodes ad forum, atque illud mihi Argentum rursum iube rescribi, Phormio. PHORMIO Quodne ego discripsi porro illis quibus debui DEMIPHO Quid igitur fiet? PHORMIO Si vis mihi uxorem dare, Quam despondisti, ducam: sin est ut velis Mancre illam apud te, dos hic maneat, Demipho. Nam non est aequum me propter vos decipi, Quum ego vestri honoris causa repudium alterae Remiserim quae dotis tantundem dabat. DEMIPHO I hinc in malam rein cum istac magnificentia, Fugitive: etiam nunc credis te ignorarier, Aut tua facta adeo? PHORMIO Irritor. DEMIPHO Tune hanc duceres, Si tibi data esset? PHORMIO Fac periclum. DEMIPHO Ut filius Cum illa habitet apud te; hoc vestrum consilium fuit. PHORMIO Quaeso, quid narras? DEMIPHO Quin tu mihi argentum cedo. PHORMIO Immo vero uxorem tu cedo. DEMIPHO In ius ambula. PHORMIO In ius? enimvero si porro esse odiosi pergitis— DEMIPHO Quid facies? PHORMIO Egone? Vos me indotatis modo Patrocinari fortasse arbitramini: Etiam dotatis soleo. CHREMES Quid id nostra? PHORMIO Nihil. Hic quandam noram cuius vir uxorem — CHREMES Hem. DEMIPHO Quid est? PHORMIO Lemni habuit aliam:— CHREMES Nullus sum. PHORMIO ex qua filiam Suscepit; et eam clam educat. CHREMES Sepultus sum. PHORMIO Haec adeo ego illi iam denarrabo. CHREMES Obsecro, Ne facias. PHORMIO Oh, tune is eras? Ut ludos facit. CHREMES Missum te facimus. PHORMIO Fabulae. CHREMES Quid vis tibi? Argentum quod habes condonamus te. PHORMIO Audio. Quid vos, malum, ergo me sic ludificamini, Inepti, vestra puerili sententia? Nolo, volo: volo, nolo rursum: cedo, cape. Quod dictum, indictum est: quod modo erat ratum, irritum est. CHREMES Quo pacto aut unde haec hic rescivit? DEMIPHO Nescio; Nisi me dixisse nemini id certo scio. CHREMES Monstri, ita me Di ament, simile. PHORMIO Inieci scrupulum. DEMIPHO Hem. Hicine ut a nobis hoc tantum argenti auferat, Tam aperte irridens? Emori hercle satius est. Animo virili praesentique ut sis para: Vides tuum peccatum esse clatum foras; Neque iam id celare posse te uxorem tuam. Nunc quod ipsa ex aliis auditura sit, Chreme, Id nosmet ipsos indicare placabilius est. Tum hunc impuratum poterimus nostro modo Ulcisci. PHORMIO Atat, nisi inihi prospicio, haereo. Hi gladiatorio animo ad me affectant viam. CHREMES At vereor ut placari possit. DEMIPHO Bono animo es. Ego redigam vos in gratiam, hoc fretus, Chreme, Quum e medio excessit unde haec suscepta est tibi. PHORMIO Itane agitis mecum? Satis astute aggredimini. Non hercle ex re istius me instigasti, Demipho. Ain tu? Ubi quae libitum fuerit peregre feceris, Neque huius sis veritus feminae primariae, Quin novo modo ei faceres contumeliam, Venias mihi precibus lautum peccatum tuum? Hisce ego illlam dictis ita tibi incensam dabo Ut ne restinguas lacrimis si exstillaveris. DEMIPHO Malum quod isti Di Deaeque omnes duiut. Tantane affectum quenquam esse hominem audacia? Non hoc publicitus scelus hinc deportarier In solas terras? CHREMES In id redactus sum loci Ut quid agam cum illo nesciam prorsum. DEMIPHO Ego scio: In ius eamus. PHORMIO In ius? huc, si quid libet. DEMIPHO Assequere ac retine, dum ego huc servos evoco. CHREMES Enim solus nequeo: accurre huc. PHORMIO Una iniuria est Tecum. CHREMES Lege agito ergo. PHORMIO Altera est tecum, Chreme. DEMIPHO Rape hunc. PHORMIO Itane agitis? enimvero voce est opus. Nausistrata, exi. CHREMES Os opprime. DEMIPHO Impurum vide, Quantum valet. PHORMIO Nausistrata, inquam. CHREMES Non taces? PHORMIO Taceam? DEMIPHO Nisi sequitur, pugnos in ventrem ingere. PHORMIO Vel oculum exclude: est ubi vos ulciscar probe.

demipho phormio chremes demipho dis magnus mereo gratia habeo atque ago quando evenio hic nos frater prosperus quantus possum nunc convenio phormio sum priusquam dilapidet noster triginta minae ut auferamus phormio demipho si domus sum video ut qui demipho at nos ad tu eo phormio phormio de idem hic fortasse causa demipho ita hercules phormio credo quis ad ego eo ridiculis verebamini ne non is facio qui recipio semel heus quantus quantus hic meus paupertas sum tamen adhuc curo unus hic quidem ut ego sum fides chremes edo is ita ut dico liberalis demipho oppidum phormio itaque ad tu venio nuntio demipho paro ego sum ubi volo uxor do nam omnis posthabeo ego res ita uti par sum postquam tantopere is tu volo animadverto demipho at hic dehortor sum ego ne ille tu do nam qui sum rumor populus inquam si is facio olim qui honestus possum tum non sum do nunc vidua extrudo turpis sum ferme idem omnis qui tueor dudum coram ego incuso phormio satis superbus illuditis ego demipho qui phormio rogo quia ne alter quidem ille possum duco nam quo redeo os ad is quam contemserim chremes tum autem antiphonem video ab sui amitto invitus is in demipho tum autem video filius invitus sanus mulier ab sui amitto sed transeo sodes ad forum atque ille ego argentum rursum jubeo rescribo phormio phormio qui ego discribo porro ille qui debeo demipho quis igitur fio phormio si volo ego uxor do quam despondeo duco sin sum ut velis mancre ille apud tu dos hic maneo demipho nam non sum aequus ego propter tu decipio qui ego vester honor causa repudium alter remitto qui dos tantus do demipho eo hinc in malus rein cum istac magnificentia fugitivus etiam nunc credo tu ignoro aut tuus facio adeo phormio irrito demipho tu hic duco si tu do sum phormio facio periculum demipho ut filius cos ille habito apud tu hic vester consilium sum phormio quaeso quis narro demipho quin tu ego argentum cedo phormio immo verus uxor tu cedo demipho in ius ambulo phormio in ius enimvero si porro sum odiosus pergo demipho quis facies phormio ego tu ego indotas modo patrocinaris fortasse arbitror etiam dotas soleo chremes quis is noster phormio nihil hic quidam noram qui vir uxor chremes hem demipho quis sum phormio lemnius habeo alius chremes nullus sum phormio ex qui filia suscipio et is clam educo chremes sepelio sum phormio hic adeo ego ille iam denarro chremes obsecro ne facio phormio oh tu is sum ut ludus facio chremes missus tu facio phormio fabula chremes quis volo tu argentum qui habeo condonamus tu phormio audio quis tu malus ergo ego sic ludifico ineptus vester puerilis sententia nolo volo volo nolo rursum cedo capio qui dico indico sum qui modo sum reor irritus sum chremes quo pacisco aut unde hic hic rescio demipho nescio nisus ego dico nemo is certus scio chremes monstrum ita ego deus amo similis phormio injacio scrupulis demipho hem hic ut ab nos hic tantus argentum aufero tam apertus irrideo emorior hercules sero sum animus virilis praesens ut sum paro video tuus peccatum sum clatum foras neque iam is celaris possum tu uxor tuus nunc qui ipse ex alius audio sum chreme is nos ipse indico placabilis sum tum hic impuratum possum noster modo ulciscor phormio atat nisi inihi prospicio haereo hic gladiatorius animus ad ego affecto via chremes at vereor ut placaris possum demipho bonus animus sum ego redigo tu in gratia hic fretus chreme qui e medium excedo unde hic suscipio sum tu phormio ito ago ego satis astus aggredior non hercules ex res iste ego instigo demipho aio tu ubius qui libet sum peregre facio neque hic sum vereor femina primarius quin novo modo is facio contumelia venio ego prex lautus peccatum tuus hic ego illlam dictum ita tu incendo do ut ne restinguo lacrima si exstillo demipho mal qui iste deus defervesco omnis duiut tantus afficio quenquam sum homo audacia non hic publicitus scelus hinc deportarier in solo terra chremes in is redigo sum locus ut quis ago cum ille nescio prorsus demipho ego scio in ius eo phormio in ius huc si quis libet demipho assequere atque retineo dum ego huc servus evoco chremes enim solus nequeo accurro huc phormio unus iniuria sum tu chremes lex ago ergo phormio alter sum tu chreme demipho rapio hic phormio ito ago enimvero vox sum opus nausistrata exeo chremes os opprimo demipho impurus video quantus valeo phormio nausistrata inquam chremes non taceo phormio taceo demipho nisus sequor pugnus in venter ingero phormio vel oculus excludo sum ubi tu ulciscor probus


(ANTIPHO.) ANTIPHO Laetus sum, ut meae res sese habent, fratri obtigisse quod vult. Quam scitum est eiusmodi parare in animo cupiditates Quas, quum res adversae sient, paulo mederi possis! Hic simul argentum repperit cura sese expedivit. Ego nullo possum remedio me evolvere ex his turbis Quin, si hoc celetur, in metu, sin patefit, ill probro sim. Neque me domum nunc reciperem, ni mihi esset spes ostenta Huiusce habendae. Sed ubinam Getam invenire possum, Ut rogem quod tempus conveniendi patris me capere iubeat?

antipho antipho laetus sum ut meus res sui habeo frater obtingo qui volo quam scio sum eiusmodi paro in animus cupiditas qui qui res adverro sum paulus medeor possum hic simul argentum reperio cura sui expedio ego nullus possum remedium ego evolvo ex hic turba quin si hic celo in metus sin patefit ill probrum sum neque ego domus nunc recipio ni ego sum spes ostendo hic habeo sed ubi geta invenio possum ut rogo qui tempus convenio pater ego capio jubeo


(PHORMIO. GETA.) PHORMIO ITANE patris ais conspectum veritum hinc abisse? GETA Admodum. PHORMIO Phanium relictam solam? GETA Sic. PHORMIO Et iratum senem? GETA Oppido. PHORMIO Ad te summa solum, Phormio, rerum redit. Tute hoc intristi: tibi omne est exedendum. Accingere. GETA Obsecro te— PHORMIO Si rogabit? GETA In te spes est— PHORMIO Eccere. Quid si reddet? GETA Tu impulisti— PHORMIO Sic opinor. GETA Subveni. PHORMIO Cedo senem: iam instructa sunt mihi in corde consilia omnia. GETA Quid ages? PHORMIO Quid vis nisi uti maneat Phanium, atque ex crimine hoc Antiphonem eripiam, atque in me omnem iram derivem senis? GETA O vir fortis, atque amicus. Verum hoc saepe, Phormio, Vereor, ne istaec fortitudo in nervum erumpat denique. PHORMIO Ah, Non ita est: factum est periclum: iam pedum visa est via. Quot me censes homines iam deverberasse usque ad necem, Hospites, tun cives? quo magis novi, tanto saepius. Cedodum, en unquam iniuriarum audisti mihi scriptam dicam? GETA Qui istuc? PHORMIO Quia non rete accipitri tenditur neque miluo, Qui male faciunt nobis: illis qui nihil faciunt tenditur. Quia enim in illis fructus est; in illis opera luditur. Aliis aliunde est periclum unde aliquid abradi potest: Mihi sciunt nihil esse. Dices, Ducent damnatum domum: Alere nolunt hominem edacem; et sapiunt, mea quidem sententia, Pro maleficio si beneficium summum nolunt reddere. GETA Non potest satis pro merito ab illo tibi referri gratia. PHORMIO Immo enim nemo satis pro merito gratiam regi refert. Tene asymbolum venire, unctum atque lautum e balneis, Otiosum ab animo, quum ille et cura et sumtu absumitur Dum tibi sit quod placeat; ille ringitur, tu rideas; Prior bibas, prior decumbas; coena dubia apponitur. GETA Quid istuc verbi est? PHORMIO Ubi tu dubites quid sumas potissimum. Haec cum rationem ineas quam sint suavia et quam cara sint, Ea qui praebet non tu hunc habeas plane praesentem Deum? GETA Senex adest: vide quid agas: prima coitio est acerrima. Si eam sustinueris, postilla iam, ut libet, ludas licet.

phormio geta phormio ito pater aio conspectus vereor hinc abeo geta admodum phormio phanium relinquo solus geta sic phormio et irascor senex geta oppidum phormio ad tu summus solus phormio res redeo tueor hic intero tu omnis sum exedo accingo geta obsecro tu phormio si rogo geta in tu spes sum phormio eccere quis si reddo geta tu impello phormio sic opinor geta subvenio phormio cedo senex iam instruo sum ego in cor consilium omnis geta quis ago phormio quis volo nisi uti maneo phanium atque ex crimen hic antiphonem eripio atque in ego omnis ira derivo senex geta o vir fortis atque amicus verus hic saepe phormio vereor ne iste fortitudo in nervus erumpo denique phormio ah non ita sum facio sum periculum iam pes video sum via quot ego censeo homo iam deverbero usque ad nex hospes tu civis quo magis nosco tantus saepis cedodum en umquam iniuriaris audio ego scribo dico geta qui iste phormio quia non reor accipitri tendo neque miluus qui malus facio nos ille qui nihil facio tendo quia enim in ille fructus sum in ille opus ludo alius aliunde sum periculum unde aliquis abrado possum ego scio nihil sum dico duco damno domus alo nolo homo edax et sapio meus quidem sententia pro maleficium si beneficium superus nolo reddo geta non possum satis pro mereo ab ille tu refero gratia phormio immo enim nemo satis pro mereo gratia rex refero tenos asymbolus venio ungo atque lautus e balnea otiosus ab animus qui ille et cura et sumtu absumo dum tu sum qui placeo ille ringor tu rideo prior bibo prior decumbo caenum dubius appono geta quis iste verbum sum phormio ubius tu dubito quis sumo potis hic cum ratio ineo quam sum suavis et quam carus sum is qui praebeo non tu hic habeo planus praesens deus geta senex adsum video quis ago primus coitio sum acer si is sustineo postilla iam ut libet ludo licet


(PHAEDRIA. ANTIPHO. GETA.) PHAEDRIA Quid faciam? Unde ego nunc tam subito huic argentum inveniam miser, Cui minus nihilo est? quod si hic potuisset nunc exorarier Triduum hoc, promissum fuerat. ANTIPHO Itane hunc patiemur, Geta, Fieri miserum, qui me dudum, ut dixti, adiurit comiter, Quin, quum opus est, beneficium rursum ei experiamur reddere? GETA Scio quidem hoc esse aequum. ANTIPHO Age ergo, solus servare hunc potes. GETA Quid faciam? ANTIPHO Invenias argentum. GETA Cupio; sed id unde edoce. ANTIPHO Pater adest hic. GETA Scio; sed quid tum? ANTIPHO Ah, dictum sapienti sat est. GETA Itane? ANTIPHO Ita. GETA Sane hercle pulchre suades: etiam tu hinc abis? Non triumpho ex nuptiis tuis si nihil nanciscor mali, Ni etiam nunc me huius causa quaerere in maloiubeas crucem? ANTIPHO Verum hic dicit. PHAEDRIA Quid? ego vobis, Geta, alienus sum? GETA Haud puto. Sed parumne est quod omnibus nunc nobis succenset senex, Ni instigemus etiam ut nullus locus relinquatur preci? PHAEDRIA Alius ab oculis meis illam in ignotum hinc abducet locum? Hem! Tum igitur dum licet dumque adsum loquimini mecum, Antipho; Contemplamini me. ANTIPHO Quamobrem? aut quidnam facturus es cedo? PHAEDRIA Quoquo hinc asportabitur terrarum certum est persequi, Aut perire. GETA Di bene vertant, quod agas; pedetentim tamen. ANTIPHO Vide si quid opis potes afferre huic. GETA Si quid? quid? ANTIPHO Quaere, obsecro, Ne quid plus minusve faxit quod nos post pigeat, Geta. GETA Quaero. Salvus est, ut opinor; verum enim metuo malum. ANTIPHO Noli metuere: una tecum bona mala tolerabimus. GETA Quantum tibi opus est argenti? loquere. PHAEDRIA Solae triginta minae. GETA Triginta? hui percara est, Phaedria. PHAEDRIA Istaec vero vilis est. GETA Age, age; inventas reddam. PHAEDRIA O lepidum! GETA Aufer te hinc. PHAEDRIA Iam opus est. GETA Iam feres. Sed opus est mihi Phormionem ad hanc rem adiutorem dari. ANTIPHO Praesto est: audacissime oneris quidvis impone, et feret. Solus est homo amico amicus. GETA Eamus ergo ad eum ocius. ANTIPHO Numquid est quod opera mea vobis opus sit? GETA Nihil: verum abi domum; Et illam miseram, quam ego nunc intus scio esse exanimatam metu, Consolare: Cessas? ANTIPHO Nihil est aeque quod faciam libens. PHAEDRIA Qua via istuc facies? GETA Dicam in itinere: modo te hinc amove.

phaedria antipho geta phaedria quis facio unde ego nunc tam subeo hic argentum invenio miser qui paruus nihilum sum qui si hic possum nunc exoro triduum hic promitto sum antipho ito hic patior geta fio miser qui ego dudum ut dixti adiurit comis quin qui opus sum beneficium rursum is experior reddo geta scio quidem hic sum aequus antipho ago ergo solus servaris hic possum geta quis facio antipho invenio argentum geta cupio sed is unde edoceo antipho pater adsum hic geta scio sed quis tum antipho ah dico sapio satis sum geta ito antipho ita geta sanus hercules pulcher suadeo etiam tu hinc abeo non triumphus ex nuptiae tuus si nihil nanciscor malus ni etiam nunc ego hic causa quaero in maloiubeas crux antipho verus hic dico phaedria quis ego tu geta alienus sum geta haud puto sed parus sum qui omnis nunc nos succenseo senex ni instigo etiam ut nullus locus relinquo prex phaedria alius ab oculus meus ille in ignotus hinc abduco locus hem tum igitur dum licet dum adsum loquor ego antipho contemplo ego antipho quamobrem aut quisnam facio sum cedo phaedria quisquis hinc asporto terra certus sum persequor aut pereo geta deus bene verto qui ago pedetemptim tamen antipho video si quis ops possum affero hic geta si quis quis antipho quaero obsecro ne quis multus parvus facio qui nos post pigeo geta geta quaero salvus sum ut opinor verus enim metuo malus antipho nolo metuo unus tu bonus malus tolero geta quantus tu opus sum argentum loquor phaedria solus triginta minae geta triginta hui percarus sum phaedrias phaedria iste verus vilis sum geta ago ago invenio reddo phaedria o lepidus geta aufero tu hinc phaedria iam opus sum geta iam fero sed opus sum ego phormio ad hic res adiutor do antipho praesto sum audax onus quivis impono et fero solus sum homo amicus amicus geta eo ergo ad is ocior antipho numquid sum qui opus meus tu opus sum geta nihil verus abeo domus et ille miser quam ego nunc intus scio sum exanimo metus consolaris cesso antipho nihil sum aequus qui facio libet phaedria qui via iste facies geta dico in iter modo tu hinc amoveo