(PHIDIPPUS. LACHES. PAMPHILUS.) PHIDIPPUS Tibi quoque edepol iratus sum, Philumena, Graviter quidem; nam hercle abs te factum est turpiter; Etsi tibi causa est de hac re: mater te impulit: Huic vero nulla est. LACHES Opportune te mihi, Phidippe, in ipso tempore ostendis. PHIDIPPUS Quid est? PAMPHILUS Quid respondebo his? aut quo pacto hoc aperiam? LACHES Die filiae rus concessuram hinc Sostratam: Ne revereatur minus iam quo redeat domum. PHIDIPPUS Ah, Nullam de his rebus culpam commeruit tua: A Myrrhina haec sunt mea uxore exorta omnia. Mutatio fit: ea nos perturbat, Lache. PAMPHILUS Dum ne reducam, turbent porro quam velint. PHIDIPPUS Ego, Pamphile, esse inter nos, si fieri potest, Affinitatem hanc sane perpetuam volo: Sin est ut aliter tua siet sententia, Accipias puerum. PAMPHILUS Sensit peperisse; occidi. LACHES Puerum? quem puerum? PHIDIPPUS Natus est nobis nepos: Nam abducta a vobis praegnas fuerat filia, Neque fuisse praegnatem unquam ante hunc scivi diem. LACHES Bene, ita me Di ament, nuntias; et gaudeo Natum illum, et tibi illam salvam: sed quid mulieris Uxorem habes, aut quibus moratam moribus? Nosne hoc celatos tam diu? nequeo satis Quam hoc mihi videtur factum prave proloqui. PHIDIPPUS Non tibi illud factum minus placet quam mihi, Lache. PAMPHILUS Etiamsi dudum fuerat ambiguum hoc mihi, Nunc non est quum eam consequitur alienus puer. LACHES Nulla tibi, Pamphile, hic iam consultatio est. PAMPHILUS Perii. LACHES Hunc videre saepe optabamus diem Quum ex te esset aliquis qui te appellaret patrem. Evenit: habeo gratiam Dis. PAMPHILUS Nullus sum. LACHES Reduc uxorem, ac noli adversari mihi. PAMPHILUS Pater, si ex me illa liberos vellet sibi, Aut se esse mecum nuptam, satis certo scio Non me clam haberet quod celasse intelligo. Nunc quum eius alienum esse a me animum sentiam, Nec conventurum inter nos posthac esse arbitror, Quamobrem reducam? LACHES Mater quod suasit sua Adolescens mulier fecit: mirandumne id est? Censen te posse reperire ullam mulierem Quae careat culpa? an quia non delinquunt viri? PHIDIPPUS Vosmet videte iam, Lache et tu Pamphile, Remissane opus sit vobis redductan domum. Uxor quid faciat in manu non est mea: Neutra in re vobis difficultas a me erit. Sed quid faciemus puero? LACHES Ridicule rogas: Quicquid futurum est, huic suum reddas scilicet, Ut alamus nostrum. PAMPHILUS Quem ipse neglexit pater Ego alam? LACHES Quid dixti? Eho, an non alemus, Pamphile? Prodemus quaeso potius? Quae haec amentia est? Enimvero prorsus iam tacere non queo; Nam cogis ea quae nolo ut praesente hoc loquar. Ignarum censes tuarum lacrimarum esse me? Aut quid sit id quod sollicitere ad hunc modum? Primum hanc ubi dixti causam, te propter tuam Matrem non posse habere hanc uxorem domi, Pollicita est ea se concessuram ex aedibus. Nunc postquam ademtam hanc quoque tibi causam vides; Puer quia clam te est natus nactus alteram es. Erras, tui animi si me esse ignarum putas. Aliquando tandem huc animum ut adiungas tuum, Quam longum spatium amandi amicam tibi dedi! Sumtus quos fecisti in eam quam animo aequo tuli! Egi atque oravi tecum uxorem ut duceres. Tempus dixi esse; impulsu duxisti meo: Quae tum obsecutus mihi fecisti ut decuerat; Nunc animum rursum ad meretricem induxti tuum: Cui tu obsecutus facis huic adeo iniuriam: Nam in eandem vitam te revolutum denuo Video esse. PAMPHILUS Mene? LACHES Te ipsum. Et facis iniuriam, Quum fingis falsas causas ad discordiam, Ut cum illa vivas, testem hanc quum abs te amoveris; Sensitque adeo uxor; nam ei causa alia quae fuit Quamobrem abs te abiret? PHIDIPPUS Plane hic divinat; nam id est. PAMPHILUS Dabo iusiurandum nihil esse istorum tibi. LACHES Ah, Reduc uxorem: aut quamobrem non opus sit cedo. PAMPHILUS Non est nunc tempus. LACHES Puerum accipias; nam is quidem In culpa non est: post de matre videro. PAMPHILUS Omnibus modis miser sum; nec quid agam scio; Tot me nunc rebus miserum concludit pater. Abibo hinc, praesens quando promoveo parum; Nam puerum iniussu, credo, non tollent meo; Praesertim in ea re quum sit mihi adiutrix socrus. LACHES Fugis? hem, nec quicquam certi respondes mihi? Num tibi videtur esse apud sese? Sine. Puerum, Phidippe, mihi cedo; ego alam. PHIDIPPUS Maxime. Non mirum fecit uxor si hoc aegre tulit. Amarae mulieres sunt: non facile haec ferunt. Propterea haec ira est: nam ipsa narravit mihi. Id ego hoc praesente tibi nolebam dicere, Neque ei credebam primo; nunc vero palam est. Nam omnino abhorrere animum huic video a nuptiis. LACHES Quid ergo agam, Phidippe? quid das consili? PHIDIPPUS Quid agas? Meretricem hanc primum adeundam censeo. Oremus; accusemus; gravius denique Minitemur, si cum illo habuerit rem postea. LACHES Faciam ut mones. Eho, puer, curre ad Bacchidem hanc Vicinam nostram: huc evoca verbis meis; Et te oro porro in hac re adiutor sis mihi. PHIDIPPUS Ah, Iamdudum dixi, idemque nunc dico, Lache; Manere affinitatem hanc inter nos volo, Si ullo modo est ut possit, quod spero fore. Sed visne adesse me una, dum istam convenis? LACHES Immo vero abi: aliquam puero nutricem para.

phidippus laches pamphilus phidippus tu quoque edepol irascor sum philumena gravis quidem nam hercules abs tu facio sum turpis etsi tu causa sum de hic res mater tu impello hic verus nullus sum laches opportunus tu ego phidippus in ipse tempus ostendo phidippus quis sum pamphilus quis respondeo hic aut quo pacisco hic aperio laches dies filia rus concedo hinc sostratam ne reverendus paruus iam quo redeo domus phidippus ah nullus de hic res culpa commereo tuus ab myrrhina hic sum meus uxor exorior omnis mutatio fio is nos perturbo lache pamphilus dum ne reduco turbo porro quam volo phidippus ego pamphilis sum inter nos si fio possum affinitas hic sanus perpetuus volo sin sum ut aliter tuus sum sententia accipio puer pamphilus sentio pario occido laches puer qui puer phidippus nascor sum nos nepos nam abduco ab tu praegno sum filia neque sum praegnatem umquam ante hic scio dies laches bene ita ego deus amo nuntio et gaudeo natus ille et tu ille salvus sed quis mulier uxor habeo aut qui moror mos nos hic celo tam diu nequeo satis quam hic ego video facio pravus proloquor phidippus non tu ille facio paruus placeo quam ego lache pamphilus etiamsi dudum sum ambiguus hic ego nunc non sum qui is consequor alienus puer laches nullus tu pamphilis hic iam consultatio sum pamphilus pereo laches hic video saepe opto dies qui ex tu sum aliquis qui tu appello pater evenio habeo gratia dis pamphilus nullus sum laches reduco uxor atque nolo adversaris ego pamphilus pater si ex ego ille liber volo sui aut sui sum ego nupta satis certus scio non ego clam habeo qui celo intelligo nunc qui is alienus sum ab ego animus sentio neque convenio inter nos posthac sum arbitror quamobrem reduco laches mater qui suadeo suus adolesco mulier facio miro is sum censeo tu possum reperio ullus mulier qui careo culpa an quia non delinquo vir phidippus tu video iam lache et tu pamphilis remissane opus sum tu reduco domus uxor quis facio in manus non sum meus neuter in res tu difficultas ab ego sum sed quis facio puer laches ridiculis rogo quisquis sum sum hic suus reddo scilicet ut alamus nos pamphilus qui ipse neglego pater ego alo laches quis dixti eho an non alo pamphilis prodemus quaeso potis qui hic amentia sum enimvero prorsus iam taceo non queo nam cogo is qui nolo ut praesens hic loquor ignaris censeo tuus lacrimaris sum ego aut quis sum is qui sollicitere ad hic modus primus hic ubi dixti causa tu propter tuus mater non possum habeo hic uxor domus polliceor sum is sui concedo ex aedes nunc postquam ademtam hic quoque tu causa video puer quia clam tu sum nascor nanciscor alter sum erro tuus animus si ego sum ignarus puto aliquando tandem huc animus ut adjungo tuus quam longus spatium amo amica tu do sumtus qui facio in is quam animus aequus fero ago atque oro tu uxor ut duco tempus dico sum impulsus duco meus qui tum obsequor ego facio ut decet nunc animus rursum ad meretrix induxti tuus qui tu obsequor facio hic adeo iniuria nam in idem vita tu revolvo denuo video sum pamphilus ego laches tu ipse et facio iniuria qui fingo fallo causa ad discordia ut cum ille vivo testo hic qui abs tu amoveo sentio adeo uxor nam is causa alius qui sum quamobrem abs tu abeo phidippus planus hic divino nam is sum pamphilus do iusiurandum nihil sum iste tu laches ah reduco uxor aut quamobrem non opus sum cedo pamphilus non sum nunc tempus laches puer accipio nam is quidem in culpa non sum post de mater video pamphilus omnis modus miser sum neque quis ago scio tot ego nunc res miser concludo pater abeo hinc praesens quando promoveo parum nam puer injussus credo non tollo meus praesertim in is res qui sum ego adjutrix socrus laches fugio hem neque quisquam certus respondeo ego num tu video sum apud sui sinis puer phidippus ego cedo ego alo phidippus magnus non mirus facio uxor si hic aeger fero amarus mulier sum non facilis hic fero propterea hic ira sum nam ipse narro ego is ego hic praesens tu nolo dico neque is credo primus nunc verus palam sum nam omnino abhorreo animus hic video ab nuptiae laches quis ergo ago phidippus quis do consilium phidippus quis ago meretrix hic primus adeo censeo oro accuso gravis denique minito si cum ille habeo res postea laches facio ut moneo eho puer curro ad bacchis hic vicina noster huc evoco verbum meus et tu oro porro in hic res adjuto sum ego phidippus ah jamdudum dico idem nunc dico lache maneo affinitas hic inter nos volo si ullus modo sum ut possum qui spero sum sed volo adsum ego unus dum iste convenio laches immo verus abeo aliqui puer nutrix paro


(PHILOTIS. SYRA.) PHILOTIS Per pol quam paucos reperias meretricibus Fideles evenire amatores, Syra. Vel hic Pamphilus iurabat quoties Bacchidi, Quam sancte ut quivis facile posset credere, Nunquam illa viva lucturum uxorem domum. Hem duxit. SYRA Ergo propterea te sedulo Et moueo, et hortor, ne cuiusquam misereat, Quin spolies, mutiles, laceres, quemque nacta sis. PHILOTIS Utine eximium neminem habeam? SYRA Neminen; Nam nemo illorum quisquam, scito, ad te venit Quin ita paret sese abs te ut blanditiis suis Quam minimo pretio suam voluptatem expleat. Iliscine tu, amabo, non contra insidiabere? PHILOTIS Tamen pol eandem iniurium est esse omnibus. SYRA Iniurium autem est ulcisci adversarios, Aut qua via te captent eadem ipsos capi? Eheu me miseram, cur non aut istaec mihi Aetas et forma est, aut tibi haec sententia?

philotis syron philotis per pol quam paucus reperio meretrix fidelis evenio amator syrus vel hic pamphilus juro quotiens bacchis quam sancio ut quivis facilis possum credo numquam ille vivus lucturum uxor domus hem duco syron ergo propterea tu sedulus et moveo et hortor ne quisquam misereo quin spolio mutilis lacero quisque nanciscor sum philotis uto eximius nemo habeo syron neminen nam nemo ille quisquam scio ad tu venio quin ita pareo sui abs tu ut blanditia suus quam paruus pretium suus voluptas expleo iliscine tu amo non contra insidior philotis tamen pol idem injurius sum sum omnis syron injurius autem sum ulciscor adversarius aut qui via tu capto idem ipse capio eheu ego miser cur non aut iste ego aetas et forma sum aut tu hic sententia


(SOSTRATA. PARMENO. PAMPHILUS.) SOSTRATA Nescio quid iamdudum audio hic tumultuari misera: Male metuo ne Philumenae magis morbus aggravescat; Quod te Aesculapi, et te Salus, ne quid sit huius oro. Nunc ad eam visam. PARMENO Heus, Sostrata. SOSTRATA Ehem. PARMENO Iterum istinc excludere. SOSTRATA Ehem, Parmeno, tune hic eras? Perii, quid faciam misera? Non visam uxorem Pamphili, cum in proximo hic sit aegra? PARMENO Non visas? ne mittas quidem visendi causa quemquam: Nam qui amat cui odio ipsus est bis facere stulte duco: Laborem inanem ipsus capit, et illi molestiam affert. Tum autem filius introiit videre, ut venit, quid agat. SOSTRATA Quid ais? an venit Pamphilus? PARMENO Venit. SOSTRATA Dis gratiam habeo. Hem, istoc verbo animus mihi rediit, et cura ex corde excessit. PARMENO Iam ea de causa maxime nunc huc introire nolo: Nam si remittent quippiam Philumenae dolores, Omnem rem narrabit, scio, continuo sola soli Quae inter vos intervenit, unde ortum est initium irae. Atque eccum video ipsum egredi: quam tristis est! SOSTRATA O mi gnate. PAMPHILUS Mea mater salve. SOSTRATA Gaudeo venisse salvum: salvan Philumena est? PAMPHILUS Meliuscula est. SOSTRATA Utinam istuc ita Di faxint. Quid tu igitur lacrimas? aut quid es tam tristis? PAMPHILUS Recte, mater. SOSTRATA Quid fuit tumulti? dic mihi: an dolor repente invasit? PAMPHILUS Ita factum est. SOSTRATA Quid morbi est? PAMPHILUS Febris. SOSTRATA Quotidiana? PAMPHILUS Ita aiunt. I sodes intro; consequar iam te, mea mater. SOSTRATA Fiat. PAMPHILUS Tu pueris curre Parmeno obviam, atque eis onera adiuta. PARMENO Quid? non sciunt ipsi viam domum qua redeant? PAMPHILUS Cessas?

sostrata parmeno pamphilus sostrata nescio quis jamdudum audio hic tumultuor misero mal metuo ne philumenae magis morbus aggravescat qui tu aesculapius et tu salus ne quis sum hic oro nunc ad is video parmeno heus sostrata sostrata ehem parmeno iterum istinc excludo sostrata ehem parmeno tu hic sum pereo quis facio misero non video uxor pamphilis cum in propior hic sum aeger parmeno non video ne mitto quidem viso causa quisquam nam qui amo qui odium ipse sum bis facio stultus duco labor inanis ipse capio et ille molestia affero tum autem filius introeo video ut venio quis ago sostrata quis aio an venio pamphilus parmeno venio sostrata dis gratia habeo hem istoc verbum animus ego redeo et cura ex cor excedo parmeno iam is de causa magnus nunc huc introeo nolo nam si remitto quispiam philumenae dolor omnis res narro scio continuo solus solus qui inter tu intervenio unde orior sum initium ira atque ecce video ipse egredior quam tristis sum sostrata o ego nascor pamphilus meus mater salvus sostrata gaudeo venio salvus salvo philumena sum pamphilus meliusculus sum sostrata utinam iste ita deus facio quis tu igitur lacrima aut quis sum tam tristis pamphilus rectus mater sostrata quis sum tumultus dico ego an dolor repens invado pamphilus ita facio sum sostrata quis morbus sum pamphilus febris sostrata quotidiana pamphilus ita aio eo sodes intro consequor iam tu meus mater sostrata fio pamphilus tu puer curro parmeno obvius atque is onus adjuvo parmeno quis non scio ipse via domus qui redeo pamphilus cesso


FABULAE INTERLOCUTORES. BACCHIS, meretrix, amica Pamphili. LACHES, senex, pater Pamphili. MYRRHINA, mater Philumenae. PAMPHILUS, filius Lachetis et Sostratae. PARMENO, servus. PHIDIPPUS, senex, pater Philumenae. PHILOTIS, meretrix. SOSIA, servus. SOSTRATA, mater Pamphili. SYRA, anus, lena.

fabula interlocutor bacchis meretrix amicus pamphilis laches senex pater pamphilis myrrhina mater philumenae pamphilus filius lachetis et sostratae parmeno servus phidippus senex pater philumenae philotis meretrix sosia servus sostrata mater pamphilis syron anus lena