Adelphi

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


(SYRUS. DEMEA. MICIO. AESCHINUS.) SYRUS Factum est quod iussisti, Demea. DEMEA Frugi homo es. Ego edepol hodie mea quidem sententia Iudico Syrum fieri esse aequum liberum. MICIO Istunc liberum? Quodnam ob factum? DEMEA Multa. SYRUS O noster Demea, edepol vir bonus es. Ego istos vobis usque a pueris curavi ambos sedulo; Docui, monui, bene praecepi semper quae potui omnia. DEMEA Res apparet. Et quidem porro haec; obsonare cuni fide, Scortum adducere, apparare de die convivium; Non mediocris hominis haec sunt officia. SYRUS O lepidum caput! DEMEA Postremo, hodie in psaltria hac emenda hic adiutor fuit, Hic curavit: prodesse aequum est: alii meliores erunt: Denique hic vult fieri. MICIO Vin tu hoc fieri? AESCHINUS Cupio. MICIO Si quidem Tu vis, Syre, eho accede huc ad me: liber esto. SYRUS Bene facis. Omnibus gratiam habeo, et seorsum tibi praeterea, Demea. DEMEA Gaudeo. AESCHINUS Et ego. SYRUS Credo: utinam hoc perpetuum fiat gaudium, Phrygiam ut uxorem meam una mecum videam liberam. DEMEA Optimam quidem mulierem. SYRUS Et quidem tuo nepoti, huius filio, Hodie primam mammam dedit haec. DEMEA Hercle vero serio, Si quidem primam dedit, haud dubium quin emitti aequum siet. MICIO Ob eam rem? DEMEA Ob eam. Postremo a me argentum quanti est sumito. SYRUS Di tibi, Demea, omnes semper omnia optata offerant. MICIO Syre, processisti hodie pulchre. DEMEA Si quidem porro, Micio, Tu tuum officium facies, atque huic aliquid paulum prae manu Dederis unde utatur; reddet tibi cito. MICIO Istoc vilius. AESCHINUS Frugi homo est. SYRUS Reddam hercle; da modo. AESCHINUS Age pater. MICIO Post consulam. DEMEA Faciet. SYRUS O vir optime. AESCHINUS O mi pater festivissime. MICIO Quid istuc? quae res tam repente mores mutavit tuos? Quod prolubium? quae istaec subita est largitas? DEMEA Dicam tibi; Ut id ostenderem quod te isti facilem et festivum putant, Id non fieri ex vera vita, neque adeo ex aequo et bono: Sed ex assentando, indulgendo, et largiendo, Micio. Nunc adeo si ob eam rem vobis vita mea invisa est, Aeschine, Quia non iusta iniusta prorsus omnia omnino obsequor, Missa facio: effundite, emite, facite, quod vobis libet: Sed si id vultis potius, quae vos propter adolescentiam Minus videtis, magis impense cupitis, consulitis parum, Haec reprehendere et corrigere me, et obsecundare in loco; Ecce me qui id faciam vobis. AESCHINUS Tibi, pater, permittimus: Plus scis quid facto opus est. Sed de fratre quid fiet? DEMEA Sino; Habeat; in istac finem faciat. MICIO Istuc recte. Ω Plaudite.

syrus demeo micio aeschinus syrus facio sum qui jubeo demeo demeo frugi homo sum ego edepol hodie meus quidem sententia judico syrus fio sum aequus liber micio iste liber quisnam ob facio demeo multus syrus o noster demeo edepol vir bonus sum ego iste tu usque ab puer curo ambo sedulus doceo moneo bene praecipio semper qui possum omnis demeo res appareo et quidem porro hic obsonaris cuni fides scortum duco appararis de dies convivium non mediocris homo hic sum officium syrus o lepidus caput demeo postremo hodie in psaltria hic emo hic adjuto sum hic curo prosum aequus sum alius bonus sum denique hic volo fio micio volo tu hic fio aeschinus cupio micio si quidem tu volo syrus eho accedo huc ad ego liber sum syrus bene facio omnis gratia habeo et seorsus tu praeterea demeo demeo gaudeo aeschinus et ego syrus credo utinam hic perpetuus fio gaudium phrygia ut uxor meus unus ego video liber demeo bonus quidem mulier syrus et quidem tuus nepos hic filius hodie primus mamma do hic demeo hercules verus serius si quidem primus do haud dubius quin emitto aequus sum micio ob is res demeo ob is postremo ab ego argentum quantus sum sumo syrus deus tu demeo omnis semper omnis opto offertor micio syrus procedo hodie pulcher demeo si quidem porro micio tu tuus officium facies atque hic aliquis paulus prae manus do unde uto reddo tu cito micio istoc vilis aeschinus frugi homo sum syrus reddo hercules do modo aeschinus ago pater micio post consulo demeo facio syrus o vir optume aeschinus o ego pater festivus micio quis iste qui res tam repens mos muto tuus qui prolubium qui iste subeo sum largior demeo dico tu ut is ostendo qui tu iste facilis et festivus puto is non fio ex verus vito neque adeo ex aequus et bonus sed ex assentando indulgeo et largior micio nunc adeo si ob is res tu vito meus invideo sum aeschines quia non iustus iniustus prorsus omnis omnino obsequor missus facio effundo emo facio qui tu libet sed si is volo potis qui tu propter adulescentia paruus video magis impendo cupio consulo parum hic reprehendo et corrigo ego et obsecundaris in locus ecce ego qui is facio tu aeschinus tu pater permitto multus scio quis facio opus sum sed de frater quis fio demeo sino habeo in istac finis facio micio iste rectus plaudo


(CTESIPHO. SYRUS.) CTESIPHO Ain patrem hinc abisse rus? SYRUS Iamdudum. CTESIPHO Dic sodes. SYRUS Apud villam est. Nunc cum maxime operis aliquid facere credo. CTESIPHO Utinam quidem, Quod cum salute eius fiat, ita se defatigarit velim, Ut triduo hoc perpetuo prorsum e lecto nequeat surgere. SYRUS Ita fiat, et istoc si quid potis est rectius. CTESIPHO Ita: nam hunc diem Misere nimis cupio, ut coepi, perpetuum in laetitia degere: Et illud rus nulla alia causa tam male odi, nisi quia prope est: Quod si abesset longius, Prius nox oppressisset illic quam huc reverti posset iterum. Nunc ubi me illic non videbit iam huc recurret, sat scio. Rogitabit me ubi fuerim; quem ego hodie toto non vidi die. Quid dicam? SYRUS Nihilne in mentem? CTESIPHO Nunquam quicquam. SYRUS Tanto nequior. Cliens, amicus, hospes, nemo est vobis? CTESIPHO Sunt: quid postea ? SYRUS Hisce opera ut data sit. CTESIPHO Quae non data sit? non potest fieri. SYRUS Potest. CTESIPHO Interdiu: sed si hic pernocto, causae quid dicam, Syre? SYRUS Vah, quam vellem etiam noctu amicis operam mos esset dari. Quin tu otiosus es: ego illius sensum pulchre calleo. Quum fervit maxime tam placidum quam ovem reddo. CTESIPHO Quo modo? SYRUS Laudarier te audit libenter: facio te apud illum Deum: Virtutes narro. CTESIPHO Meas? SYRUS Tuas: homini ilico lacrimae cadunt Quasi puero gaudio. Hem tibi autem. CTESIPHO Quidnam est? SYRUS Lupus in fabula. CTESIPHO Pater est? SYRUS Ipsus est. CTESIPHO Syre, quid agimus? SYRUS Fuge modo intro: ego videro. CTESIPHO Si quid rogabit, nusquam tu me: audistin? SYRUS Potin ut desinas?

ctesipho syrus ctesipho aio pater hinc abeo rus syrus jamdudum ctesipho dico sodes syrus apud villa sum nunc cum magnus opus aliquis facio credo ctesipho utinam quidem qui cum salus is fio ita sui defatigarit volo ut triduum hic perpetuus prorsus e lectus nequeo surgo syrus ita fio et istoc si quis potio sum rectus ctesipho ita nam hic dies mitto nimis cupio ut coepio perpetuus in laetitia dego et ille rus nullus alius causa tam malus odi nisi quia prope sum qui si absum longus prior nox opprimo illic quam huc revorto possum iterum nunc ubi ego illic non video iam huc recurro satis scio rogito ego ubi sum qui ego hodie totus non video dies quis dico syrus nihil in mens ctesipho numquam quisquam syrus tantus nequior cliens amicus hospes nemo sum tu ctesipho sum quis postea syrus hic opus ut do sum ctesipho qui non do sum non possum fio syrus possum ctesipho interdiu sed si hic pernocto causa quis dico syrus syrus vah quam volo etiam nox amicus opera mos sum do quin tu otiosus sum ego ille sensus pulcher calleo qui fervo magnus tam placidus quam ovo reddo ctesipho quo modo syrus laudo tu audio libet facio tu apud ille deus virtus narro ctesipho meus syrus tuus homo ilico lacrima cado quasi puer gaudium hem tu autem ctesipho quisnam sum syrus lupus in fabula ctesipho pater sum syrus ipse sum ctesipho syrus quis ago syrus fugio modo intro ego video ctesipho si quis rogo nusquam tu ego audio syrus potio ut desino


(SOSTRATA. CANTHARA.) SOSTRATA Obsecro, mea nutrix, quid nunc fiet? CANTHARA Quid fiat rogas? Recte edepol spero. SOSTRATA Modo dolores, mea tu, occipiunt primulum. CANTHARA Iam nunc times, quasi nunquam affueris, nunquam tute pepereris. SOSTRATA Miseram me, neminem habeo; solae sumus: Geta autem hic non adest; Nec quem ad obstetricem mittam; nec qui arcessat Aeschinum. CANTHARA Pol is quidem iam hic aderit; nam nunquam unum intermittit diem Quin semper veniat. SOSTRATA Solus mearum miseriarum est remedium. CANTHARA E re nata melius fieri haud potuit quam factum est hera; Quando vitium oblatum est; quod ad illum attinet potissimum Talem, tali genere atque animo, natum ex tanta familia. SOSTRATA Ita pol est ut dicis: salvus nobis Deos quaeso ut siet.

sostrata canthara sostrata obsecro meus nutrix quis nunc fio canthara quis fio rogo rectus edepol spero sostrata modo dolor meus tu occipio primulis canthara iam nunc timeo quasi numquam affueris numquam tueor pario sostrata miser ego nemo habeo solus sum geta autem hic non adsum neque qui ad obstetrix mitto neque qui arcesso aeschines canthara pol is quidem iam hic adsum nam numquam unus intermitto dies quin semper venio sostrata solus meus miseriaris sum remedium canthara e res nata bonus fio haud possum quam facio sum era quando vitium offertor sum qui ad ille attineo potis tal talis genus atque animus natus ex tantus familia sostrata ita pol sum ut dico salvus nos deus quaeso ut sum


(DEMEA. SYRUS.) DEMEA Disperii! Ctesiphonem audivi filium Una affuisse in raptione cum Aeschino. Id misero restat mihi mali, si illum potest Qui alicui rei est etiam eum ad nequitiam abducere. Ubi ego illum quaeram? credo abductum in ganeum Aliquo: persuasit ille impurus, sat scio. Sed eccum Syrum ire video: hinc scibo iam ubi siet; Atque hercle hic de grege illo est: si me senserit Eum quaeritare, nunquam dicet carnifex. Non ostendam me id velle. SYRUS Omnem rem modo seni Quo pacto se haberet enarramus ordine: Nihil vidi quicquam laetius. DEMEA Pro Iupiter, Hominis stultitiam! SYRUS Collaudavit filium: Mihi qui id dedissem consilium egit gratias. DEMEA Disrumpor. SYRUS Argentum annumeravit ilico: Dedit praeterea in sumtum dimidium minae: Id distributum sane est ex sententia. DEMEA Hem! Huic mandes, si quid recte curatum velis. SYRUS Hem, Demea, haud aspexeram te. Quid agitur? DEMEA Quid agatur? Vestram nequeo mirari satis Rationem. SYRUS Est hercle inepta, ne dicam dolo, Atque absurda. Pisces ceteros purga, Dromo: Congrum istum maximum in aqua sinito ludere Paulisper: ubi ego venero, exossabitur; Prius nolo. DEMEA Haecine flagitia! SYRUS Mihi quidem non placent; Et clamo saepe. Salsamenta haec, Stephanio, Fac macerentur pulchre. DEMEA Di vestram fidem, Utrum studione id sibi habet, an laudi putat Fore si perdiderit gnatum? Vae misero mihi! Videre videor iam diem illum quum hinc egens Profugiet aliquo militatum. SYRUS O Demea, Istuc est sapere, non quod ante pedes modo est Videre, sed etiam illa quae futura sunt Prospicere. DEMEA Quid? istaec iam penes vos psaltria est? SYRUS Ellam intus. DEMEA Eho an domi est habiturus? SYRUS Credo, ut est Dementia. DEMEA Haecine fieri! SYRUS Inepta lenitas Patris et facilitas prava. DEMEA Fratris me quidem Pudet pigetque. SYRUS Nimium inter vos, Demea, ac Non quia ades praesens dico hoc, pernimium interest. Tu quantus quantus es nihil nisi sapientia es: Ille somnium. Sineres vero tu illum tuum Facere haec? DEMEA Sinerem illum? an non sex totis mensibus Prius olfecissem quam ille quicquam coeperit? SYRUS Vigilantiam tuam tu mihi narras? DEMEA Sic siet Modo ut nunc est quaeso. SYRUS Ut quisque suum vult esse, ita est. DEMEA Quid eum? vidistine hodie? SYRUS Tuumne filium? Abigam hunc rus. Iamdudum aliquid ruri agere arbitror. DEMEA Satin scis ibi esse? SYRUS Oh, qui egomet produxi. DEMEA Optime est. Metui ne haereret hic. SYRUS Atque iratum admodum. DEMEA Quid autem? SYRUS Adortus iurgio fratrem apud forum De psaltria istac. DEMEA Ain vero? SYRUS Vah, nihil reticuit. Nam ut numerabatur forte argentum intervenit Homo de improviso: coepit clamare, O Aeschine! Haecine flagitia facere te! haec te admittere Indigna genere nostro! DEMEA Oh! lacrimo gaudio. SYRUS Non tu hoc argentum perdis sed vitam tuam. DEMEA Salvus sit, spero: est similis maiorum suum. SYRUS Hui. DEMEA Syre, praeceptorum plenus istorum ille. SYRUS Phy. Domi habuit unde disceret. DEMEA Fit sedulo. Nihil praetermitto: consuefacio: denique Inspicere tanquam in speculum in vitas omnium Iubeo, atque ex aliis sumere exemplum sibi. Hoc facito. SYRUS Recte sane. DEMEA Hoc fugito. SYRUS Callide. DEMEA Hoc laudi est. SYRUS Istaec res est. DEMEA Hoc vitio datur. SYRUS Probissime. DEMEA Porro autem— SYRUS Non hercle otium est Nunc mihi auscultandi. Pisces ex sententia Nactus sum: hi mihi ne corrumpantur cautio est: Nam id nobis tam flagitium est quam illa, Demea, Non facere vobis quae modo dixti: et, quod queo, Conservis ad eundem istunc praecipio modum: Hoc salsum est; hoc adustum est; hoc lautum est parum, Illud recte: iterum sic memento: sedulo Moneo quae possum pro mea sapientia. Postremo tanquam in speculum in patinas, Demea, Inspicere iubeo, et moneo quid facto usus siet. Inepta haec esse nos quae facimus sentio: Verum quid facias? ut homo est, ita morem geras. Numquid vis? DEMEA Mentem vobis meliorem dari. SYRUS Tu rus hinc abis? DEMEA Recta. SYRUS Nam quid tu hic agas, Ubi si quid bene praecipias nemo obtemperet? DEMEA Ego vero hinc abeo, quando is quamobrem huc veneram Rus abiit: illum curo unum: ille ad me attinet. Quando ita vult frater, de istoc ipse viderit. Sed quis illic est procul quem video? estne hic Hegio, Tribulis noster? si satis cerno, is hercle est: vah, Homo amicus nobis iam inde a puero. Di boni! Nae illiusmodi iam nobis magna civium Penuria est: homo antiqua virtute ac fide. Haud cito mali quid ortum ex hoc sit publice. Quam gaudeo ubi etiam huius generis reliquias Restare video! Ah, vivere etiam nunc libet. Opperiar hominem hic, ut salutem et conloquar.

demeo syrus demeo dispereo ctesiphonem audio filius unus affuisse in raptio cum aeschino is mitto resto ego malus si ille possum qui aliqui res sum etiam is ad nequitia abduco ubius ego ille quaero credo abduco in ganeum aliquis persuadeo ille impurus satis scio sed ecce syrus eo video hinc scibo iam ubi sum atque hercules hic de grex ille sum si ego sentio eos quaeritaris numquam dico carnifex non ostendo ego is volo syrus omnis res modo senex quo pacisco sui habeo enarro ordo nihil video quisquam laetus demeo pro iupiter homo stultitia syrus collaudo filius ego qui is do consilium ago gratia demeo disrumpo syrus argentum annumeravit ilico do praeterea in sumtum dimidium minae is distribuo sanus sum ex sententia demeo hem hic mando si quis rectus curo velis syrus hem demeo haud aspicio tu quis ago demeo quis ago vester nequeo miror satis ratio syrus sum hercules ineptus ne dico dolus atque absurdus piscis ceterus purgo dromo congrum iste magnus in aqua sino ludo paulisper ubi ego venio exosso prior nolo demeo hic flagitium syrus ego quidem non placeo et clamo saepe salsamentum hic stephanium facio macero pulcher demeo deus vester fides utrum studio is sui habeo an laus puto sum si perdo nascor vae mitto ego video video iam dies ille qui hinc egeo profugio aliquis militas syrus o demeo iste sum sapio non qui ante pes modo sum video sed etiam ille qui sum sum prospicio demeo quis iste iam penis tu psaltria sum syrus ellam intus demeo eho an domus sum habeo syrus credo ut sum dementia demeo hic fio syrus ineptus lenio patrae et facilitas pravus demeo frater ego quidem pudeo pigeo syrus nimium inter tu demeo atque non quia adsum praesens dico hic pernimius intersum tu quantus quantus sum nihil nisi sapientia sum ille somnium sino verus tu ille tuus facio hic demeo sino ille an non sex totus mensis prior olfecissem quam ille quisquam coepio syrus vigilantia tuus tu ego narro demeo sic sum modo ut nunc sum quaeso syrus ut quisque suus volo sum ita sum demeo quis is video hodie syrus tuus filius abigo hic rus jamdudum aliquis rus ago arbitror demeo sero scio ibi sum syrus oh qui nos produco demeo optume sum metuo ne haereo hic syrus atque irascor admodum demeo quis autem syrus adorior iurgium frater apud forum de psaltria istac demeo aio verus syrus vah nihil reticeo nam ut numero fors argentum intervenio homo de improvide coepio clamo o aeschines hic flagitium facio tu hic tu admitto indignus genus noster demeo oh lacrimo gaudium syrus non tu hic argentum perdo sed vita tuus demeo salvus sum spero sum similis magnus suus syrus hui demeo syrus praeceptor plenus iste ille syrus phy domus habeo unde disco demeo fio sedulus nihil praetermitto consuefacio denique inspicio tamquam in speculum in vito omnis iubeo atque ex alius sumo exemplum sui hic facio syrus rectus sanus demeo hic fugio syrus callidus demeo hic laus sum syrus iste res sum demeo hic vitio do syrus probus demeo porro autem syrus non hercules otium sum nunc ego ausculto piscis ex sententia nanciscor sum hic ego ne corrumpo cautio sum nam is nos tam flagitium sum quam ille demeo non facio tu qui modo dixti et qui queo conservus ad idem iste praecipio modus hic salio sum hic aduro sum hic lautus sum parum ille rectus iterum sic memento sedulus moneo qui possum pro meus sapientia postremo tamquam in speculum in patina demeo inspicio iubeo et moneo quis facio utor sum ineptus hic sum nos qui facio sentio verus quis facio ut homo sum ita mos gero numquid volo demeo mens tu bonus do syrus tu rus hinc abeo demeo recta syrus nam quis tu hic ago ubius si quis bene praecipio nemo obtempero demeo ego verus hinc abeo quando is quamobrem huc venio rus abeo ille curo unus ille ad ego attineo quando ita volo frater de istoc ipse video sed quis illic sum procul qui video edo hic hegio tribulis noster si satis cerno is hercules sum vah homo amicus nos iam inde ab puer deus bonus nautilus illiusmodi iam nos magnus civis penuria sum homo antiquus virtus atque fides haud cito malus quis orior ex hic sum publicus quam gaudeo ubi etiam hic genus reliquiae restaris video ah vivo etiam nunc libet opperior homo hic ut salus et conloquor


(MICIO. DEMEA. AESCHINUS.) MICIO Iubet frater? ubi is est? Tun iubes hoc, Demea? DEMEA Ego vero iubeo et in hac re et aliis omnibus Quam maxime unam facere nos hanc familiam, Colere, adiuvare, adiungere. AESCHINUS Ita quaeso, pater. MICIO Haud aliter censeo. DEMEA Immo hercle ita nobis decet. Primum huius uxoris est mater. MICIO Quid postea? DEMEA Proba et modesta. MICIO Ita aiunt. DEMEA Natu grandior. MICIO Scio. DEMEA Parere iam diu haec per annos non potest; Nec qui eam respiciat quisquam est: sola est. MICIO Quam hic rem agit? DEMEA Hanc te aequum est ducere; et te operam ut fiat dare. MICIO Me ducere autem? DEMEA Te. MICIO Me? DEMEA Te inquam. MICIO Ineptis. DEMEA Si tu sis homo, Hic faciat. AESCHINUS Mi pater. MICIO Quid? tu autem huic, asine, auscultas? DEMEA Nihil agis: Fieri aliter non potest. MICIO Deliras. AESCHINUS Sine te exorem, mi pater. MICIO Insanis: aufer. DEMEA Age da veniam filio. MICIO Satin sanus es? ego Novus maritus anno demum quinto et sexagesimo Fiam, atque anum decrepitam ducam? Idne estis auctores mihi? AESCHINUS Fac: promisi ego illis. Mi Promisti autem? de te largitor, puer. DEMEA Age; quid si quid te maius oret? MICIO Quasi non hoc sit maximum. DEMEA Da veniam. AESCHINUS Ne gravere. DEMEA Fac promitte. MICIO Non omittis? AESCHINUS Non, nisi te exorem. MICIO Vis est haec quidem. DEMEA Age prolixe, Micio. MICIO Etsi hoc mihi pravum, ineptum, absurdum, atque alienum a vita mea Videtur, si vos tantopere istuc vultis, fiat. AESCHINUS Bene facis: DEMEA Merito te amo. Verum— MICIO Quid? DEMEA Ego dicam, hoc quum fit quod volo. MICIO Quid nunc quod restat? Hegio his est cognatus proximus, Affinis nobis, pauper: bene nos aliquid facere illi decet. MICIO Quid facere? DEMEA Agelli est hic sub urbe paulum, quod locitas foras: Huic demus qui fruatur. MICIO Paulum id autem? DEMEA Si multum est, tamen Faciendum est: pro patre huic est; bonus est; noster est; recte datur. Postremo nunc meum illud verbum facio quod tu, Micio, Bene et sapienter dixti dudum: Vitium commune omnium est, Quod nimium ad rem in senecta attenti sumus. Hanc maculam nos decet Effugere: dictum est vere, et re ipsa fieri oportet . MICIO Quid istic? dabitur quandoquidem hic vult. AESCHINUS Mi pater. DEMEA Nunc tu mihi es germanus pariter corpore et animo. MICIO Gaudeo. DEMEA Suo sibi gladio hunc iugulo.

micio demeo aeschinus micio iubeo frater ubi is sum tu iubeo hic demeo demeo ego verus iubeo et in hic res et alius omnis quam magnus unus facio nos hic familia colo adiuvaris adiungo aeschinus ita quaeso pater micio haud aliter censeo demeo immo hercules ita nos decet primus hic uxor sum mater micio quis postea demeo probus et modestus micio ita aio demeo natus grandis micio scio demeo pareo iam diu hic per annus non possum neque qui is respicio quisquam sum solus sum micio quam hic res ago demeo hic tu aequus sum duco et tu opera ut fio do micio ego duco autem demeo tu micio ego demeo tu inquam micio ineptus demeo si tu sum homo hic facio aeschinus ego pater micio quis tu autem hic asinus ausculto demeo nihil ago fio aliter non possum micio deliro aeschinus sinis tu exoro ego pater micio insanus aufero demeo ago do venio filius micio sero sanus sum ego novus maritus annus demum quintus et sexagesimus fio atque anus decrepitus duco is sum auctor ego aeschinus facio promitto ego ille ego promisti autem de tu largitor puer demeo ago quis si quis tu magnus oro micio quasi non hic sum magnus demeo do venio aeschinus ne gravo demeo facio promitto micio non omitto aeschinus non nisi tu exoro micio volo sum hic quidem demeo ago prolixus micio micio etsi hic ego pravus ineptus absurdus atque alienus ab vito meus video si tu tantopere iste volo fio aeschinus bene facio demeo mereo tu amo verus micio quis demeo ego dico hic qui fio qui volo micio quis nunc qui resto hegio hic sum cognatus proximus affinis nos pauper bene nos aliquis facio ille decet micio quis facio demeo agellus sum hic sub urbs paulus qui locito foras hic do qui fruor micio paulis is autem demeo si multus sum tamen facio sum pro pater hic sum bonus sum noster sum rectus do postremo nunc meus ille verbum facio qui tu micio bene et sapienter dixti dudum vitium communis omnis sum qui nimium ad res in senecta attendo sum hic macula nos decet effugio dico sum verus et res ipse fio oportet micio quis istic do quandoquidem hic volo aeschinus ego pater demeo nunc tu ego sum germanus pariter corpus et animus micio gaudeo demeo suus sui gladius hic jugulo


(DROMO. SYRUS. DEMEA.) DROMO Heus, Syre; rogat te Ctesipho ut redeas. SYRUS Abi. DEMEA Quid Ctesiphonem hic narrat? SYRUS Nihil. DEMEA Eho carnifex, Est Ctesipho intus? SYRUS Non est. DEMEA Cur hic nominat? SYRUS Est alius quidam, parasitaster parvulus: Nostin? DEMEA Iam scibo. SYRUS Quid agis? quo abis? DEMEA Mitte me. SYRUS Noli inquam. DEMEA Non manum abstines, mastigia? An tibi iam mavis cerebrum dispergi hic? SYRUS Abit. Edepol comissatorem haud sane commodum, Praesertim Ctesiphoni. Quid ego nunc agam Nisi, dum hae silescunt turbae, interea in angulum Aliquo abeam, atque edormiscam hoc villi? Sic agam.

dromos syrus demeo dromos heus syrus rogo tu ctesipho ut redeo syrus abeo demeo quis ctesiphonem hic narro syrus nihil demeo eho carnifex sum ctesipho intus syrus non sum demeo cur hic nomino syrus sum alius quidam parasitaster parvulus nosco demeo iam scibo syrus quis ago quo abeo demeo mitto ego syrus nolo inquam demeo non manus abstineo mastigia an tu iam malo cerebrum dispergo hic syrus abeo edepol comissator haud sanus commodus praesertim ctesiphoni quis ego nunc ago nisus dum hic silesco turba interea in angulis aliquis abeo atque edormisco hic villum sic ago


(MICIO. HEGIO.) MICIO Ego in hac re nihil reperio quamobrem lauder tantopere, Hegio: Meum officium facio; quod peccatum a nobis ortum est corrigo: Nisi si me in illo credidisti esse hominum numero qui ita putant, Sibi fieri iniuriam ultro si quam fecere ipsi expostules, Et ultro accusant: id quia non est a me factum agis gratias? HEGIO Ah, minime: nunquam te aliter atque es in animum induxi meum. Sed quaeso ut una mecum ad matrem virginis eas, Micio, Atque istaec eadem quae mihi dixti tute dicas mulieri; Suspicionem hanc propter fratrem eius esse et illam psaltriam. MICIO Si ita aequum censes, aut si ita opus est facto, camus. HEGIO Bene facis; Nam et illi animum iam relevabis, quae dolore ac miseria Tabescit; et tuo officio fueris functus: sed si aliter putas, Egomet narrabo quae mihi dixti. MICIO Immo ego ibo. HEGIO Bene facis. Omnes quibus res sunt minus secundae magis sunt nescio quomodo Suspiciosi; ad contumeliam omnia accipiunt magis; Propter suam impotentiam se semper credunt negligi; Quapropter te ipsum purgare ipsis coram placabilius est. MICIO Et recte et verum dicis. HEGIO Sequere me ergo hac intro. MICIO Maxime.

micio hegio micio ego in hic res nihil reperio quamobrem laudo tantopere hegio meus officium facio qui peccatum ab nos orior sum corrigo nisus si ego in ille credo sum homo numerus qui ita puto sui fio iniuria ultro si quam facio ipse expostulis et ultro accuso is quia non sum ab ego facio ago gratia hegio ah paruus numquam tu aliter atque sum in animus induco meus sed quaeso ut unus ego ad mater virgo is micio atque iste idem qui ego dixti tueor dico mulier suspicio hic propter frater is sum et ille psaltria micio si ita aequus censeo aut si ita opus sum facio camus hegio bene facio nam et ille animus iam relevo qui dolor atque miseria tabesco et tuus officium sum fungor sed si aliter puto nos narro qui ego dixti micio immo ego eo hegio bene facio omnis qui res sum paruus secundus magis sum nescio quomodo suspiciosus ad contumelia omnis accipio magis propter suus impotentia sui semper credo negligi quapropter tu ipse purgaris ipse coram placabilis sum micio et rectus et verus dico hegio sequor ego ergo hic intro micio magnus


(DEMEA.) DEMEA. Defessus sum ambulando. Ut, Syre, te cum tua Monstratione magnus perdat Iupiter! Perreptavi usque omne oppidum: ad portam, ad lacum: Quo non? neque illic fabrica ulla erat, neque fratrem homo Vidisse se aibat quisquam: nunc vero domi Certum obsidere est usque donec redierit.

demeo demeo defatiscor sum ambulo ut syrus tu cum tuus monstratio magnus perdo iupiter perrepto usque omnis oppidum ad porta ad lacus quo non neque illic fabrico ullus sum neque frater homo video sui aio quisquam nunc verus domus certus obsido sum usque donec redeo


(SYRUS. DEMEA.) SYRUS Heus, Demea, rogat frater ne abeas longius. DEMEA Quis homo? O Syre noster salve: quid fit? quid agitur? SYRUS Recte. DEMEA Optime est. Iam nunc haec tria primum addidi Praeter naturam: O noster! quid fit? quid agitur? Servum haud illiberalem praebes te; et tibi Libens bene faxim. SYRUS Gratiam habeo. DEMEA Atqui, Syre, Hoc verum est; et ipsa re experiere propediem.

syrus demeo syrus heus demeo rogo frater ne abeo longus demeo quis homo o syrus noster salvus quis fio quis ago syrus rectus demeo optume sum iam nunc hic tres primus addo praeter natura o noster quis fio quis ago servus haud illiberal praebeo tu et tu libet bene facio syrus gratia habeo demeo atqui syrus hic verus sum et ipse res experior propediem


(AESCHINUS. DEMEA. SYRUS. GETA.) AESCHINUS Occidunt me quidem dum nimis sanctas nuptias Student facere: in apparando consumunt diem. DEMEA Quid agitur, Aeschine? AESCHINUS Ehem, pater mi, tu hic eras? DEMEA Tuus hercle vero et animo et natura pater, Qui te amat plus quam hosce oculos: sed cur non domum Uxorem arcessis? AESCHINUS Cupio: verum hoc mihi morae est; Tibicina, et Hymenaeum qui cantent. DEMEA Eho, Vin tu huic seni auscultare? AESCHINUS Quid? DEMEA Missa haec face, Hymenaeum, turbas, lampadas, tibicinas; Atque hanc in horto maceriam iube dirui, Quantum potest; hac transfer; unam fac domum; Traduce et matrem et familiam omnem ad nos. AESCHINUS Placet, Pater lepidissime. DEMEA Euge! iam lepidus vocor. Fratri aedes fient perviae: turbam domum Adducet; sumtum admittet; multa. Quid mea? Ego lepidus ineo gratiam. Iube nunc iam Dinumeret illi Babylo viginti minas. Syre, cessas ire ac facere? SYRUS Quid ago? DEMEA Dirue. Tu illas abi et traduce. GETA Di tibi, Demea, Bene faciant quum te video nostrae familiae Tam ex animo factum velle. DEMEA Dignos arbitror. Quid ais tu? AESCHINUS Sic opinor. DEMEA Multo rectius est Quam illam puerperam nunc duci huc per viam Aegrotam. AESCHINUS Nihil enim vidi melius, mi pater. DEMEA Sic soleo: sed eccum Micio egreditur foras.

aeschinus demeo syrus geta aeschinus occaedes ego quidem dum nimis sancio nuptiae studeo facio in appario consumo dies demeo quis ago aeschines aeschinus ehem pater ego tu hic sum demeo tuus hercules verus et animus et natura pater qui tu amo multus quam hic oculus sed cur non domus uxor arcesso aeschinus cupio verus hic ego mora sum tibicina et hymenaeus qui canto demeo eho volo tu hic senex auscultaris aeschinus quis demeo missus hic fax hymenaeus turbo lampada tibicina atque hic in horto maceria jubeo diruo quantus possum hic transfero unus facio domus traduco et mater et familia omnis ad nos aeschinus placeo pater lepidus demeo euge iam lepidus voco frater aedes fio pervius turba domus adduco sumtum admitto multus quis meus ego lepidus ineo gratia jubeo nunc iam dinumero ille babylo viginti minae syrus cesso eo atque facio syrus quis ago demeo diruo tu ille abeo et traduco geta deus tu demeo bene facio qui tu video noster familia tam ex animus facio volo demeo dignus arbitror quis aio tu aeschinus sic opinor demeo multus rectus sum quam ille puerpera nunc duco huc per via aegrotus aeschinus nihil enim video bonus ego pater demeo sic soleo sed ecce micio egredior foras


(SYRUS. SANNIO.) SYRUS Tace, egomet conveniam iam ipsum: cupide accipiat faxo; atque etiam Bene dicat secum esse actum. Quid istuc, Sannio, est quod te audio Nescio quid concertasse cum hero? SANNIO Nunquam vidi iniquius Certationem comparatam quam haec hodie inter nos fuit: Ego vapulando, ille verberando, usque ambo defessi sumus. SYRUS Tua culpa. SANNIO Quid agerem? SYRUS Adolescenti morem gestum oportuit. SANNIO Qui potui melius qui hodie usque os praebui? SYRUS Age, scis quid loquar? Pecuniam in loco negligere maximum interdum est lucrum. SANNIO Hui! SYRUS Metuisti; si nunc de tuo iure concessisses paululum, atque Adolescenti esses morigeratus, hominum homo stultissime, Ne non tibi istuc foeneraret? SANNIO Ego spem pretio non emo. SYRUS Nunquam rem facies: abi: nescis inescare homines, Sannio. SANNIO Credo istuc melius esse: verum ego nunquam adeo astutus fui Quin quicquid possem mallem auferre potius in praesentia. SYRUS Age; novi tuum animum; quasi iam usquam tibi sint viginti minae, Dum huic obsequare. Praeterea autem te aiunt proficisci Cyprum. SANNIO Hem! SYRUS Coëmisse hinc quae illuc veheres multa; navem conductam; hoc, scio, Animus tibi pendet. Ubi illinc, spero, redieris tamen hoc ages. SANNIO Nusquam pedem. Perii hercle; hac illi spe hoc inceperunt. SYRUS Timet: Inieci scrupulum homini. SANNIO O scelera! illud vide Ut in ipso articulo oppressit. Emtae mulieres Complures; et item hine alia quae porto Cyprum. Nisi eo ad mercatum venio, damnum maximum est. Nunc si hoc omitto actum agam; ubi illinc rediero Nihil est; refrixerit res. Nunc demum venis? Cur passus? ubi eras? Ut sit satius perdere Quam aut hic nunc manere tam diu, aut tum persequi. SYRUS Iamne enumerasti id quod ad te rediturum putes? SANNIO Hocine illo dignum est? hocine incipere Aeschinum? Per oppressionem ut hanc mihi eripere postulet? SYRUS Labascit. Unum hoc habeo: vide si satis placet: Potius quam venias in periculum, Sannio, Servesne an perdas totum, dividuum face: Minas decem conradet alicunde. SANNIO Hei mihi, Etiam de sorte nunc venio in dubium miser? Pudet nihil: omnes dentes labefecit mihi: Praeterea colaphis tuber est totum caput. Etiam insuper defrudat? nusquam abeo. SYRUS Ut lubet. Numquid vis quin abeam? SANNIO Immo hercle hoc quaeso, Syre; Ut ut haec sunt acta, potius quam lites sequar, Meum mihi reddatur; saltem quanti emta est, Syre. Scio te non usum antehac amicitia mea: Memorem me dices esse et gratum. SYRUS Sedulo Faciam: sed Ctesiphonem video: laetus est De amica. SANNIO Quid quod te oro? SYRUS Paulisper mane.

syrus sannio syrus taceo nos convenio iam ipse cupidus accipio facio atque etiam bene dico sui sum ago quis iste sannio sum qui tu audio nescio quis concerto cum erus sannio numquam video iniquus certatio comparo quam hic hodie inter nos sum ego vapulo ille verbero usque ambo defatiscor sum syrus tuus culpa sannio quis ago syrus adolesco mos gero oportet sannio qui possum bonus qui hodie usque os praebeo syrus ago scio quis loquor pecunia in locus neglego magnus interdum sum lucrum sannio hui syrus metuo si nunc de tuus ius concedo paululum atque adolesco sum morigeror homo homo stultus ne non tu iste foeneraret sannio ego spes pretium non emo syrus numquam res facies abeo nescio inescaris homo sannio sannio credo iste bonus sum verus ego numquam adeo astutus sum quin quisquis possum malo aufero potis in praesens syrus ago nosco tuus animus quasi iam usquam tu sum viginti minae dum hic obsequaris praeterea autem tu aio proficisco cyprus sannio hem syrus coemisse hinc qui illic veho multus navo conduco hic scio animus tu pendeo ubius illinc spero redeo tamen hic ago sannio nusquam pedis pereo hercules hic ille spes hic incipio syrus timeo injacio scrupulis homo sannio o scelus ille video ut in ipse articulus opprimo emtae mulier complures et item hic alius qui porto cyprus nisus is ad mercor venio damnum magnus sum nunc si hic omitto ago ago ubi illinc redeo nihil sum refrigesco res nunc demum venio cur patior ubi sum ut sum sero perdo quam aut hic nunc maneo tam diu aut tum persequor syrus jam enumero is qui ad tu redeo puto sannio hic ille dignus sum hic incipio aeschines per oppressio ut hic ego eripio postulo syrus labasco unus hic habeo video si satis placeo potis quam venio in periculum sannio servo an perdo totus dividuus fax minae decem conrado alicunde sannio hei ego etiam de sors nunc venio in dubius miser pudeo nihil omnis dens labefacio ego praeterea colaphus tuber sum totus caput etiam insuper defrudat nusquam abeo syrus ut lubet numquid volo quin abeo sannio immo hercules hic quaeso syrus ut ut hic sum ago potis quam lis sequor meus ego reddo saltem quantus emta sum syrus scio tu non usus antehac amicitia meus memor ego dico sum et gratus syrus sedulus facio sed ctesiphonem video laetus sum de amicus sannio quis qui tu oro syrus paulisper mane


(DEMEA. MICIO.) DEMEA Ehem, opportune: te ipsum quaerito. MICIO Quid tristis es? DEMEA Rogas me, ubi nobis Aeschinus Siet, quid tristis ego sim? MICIO Dixine hoc fore? Quid fecit? DEMEA Quid ille fecerit? quem neque pudet Quicquam; nec metuit quemquam; neque legem putat Tenere se ullam: nam illa quae antehac facta sunt Omitto: modo quid designavit! MICIO Quidnam id est? DEMEA Fores effregit atque in aedes irruit Alienas: ipsum dominum atque omnem familiam Mulcavit usque ad mortem: eripuit mulierem Quam amabat. Clamant omnes indignissime Factum esse. Hoc advenienti quot mihi, Micio, Dixere! in ore est omni populo. Denique, Si conferendum exemplum est, non fratrem videt Rei dare operam, ruri esse parcum ac sobrium? Nullum huius simile factum. Haec quum illi, Micio, Dico tibi dico: tu illum corrumpi sinis. MICIO Homine imperito nunquam quicquam iniustius, Qui nisi quod ipse fecit nihil rectum putat. DEMEA Quorsum istuc? MICIO Quia tu Demea haec male iudicas. Non est flagitium, mihi crede, adolescentulum Scortari neque potare; non est; neque fores Effringere. Haec si neque ego neque tu fecimus, Non siit egestas facere nos. Tu nunc tibi Id laudi ducis quod tum fecisti inopia? Iniurium est; nam si esset unde id fieret, Faceremus: et tu illum tuum, si esses homo, Sineres nunc facere, dum per aetatem licet, Potius quam, ubi te exspectatum eiecisset foras, Alieniore aetate post faceret tamen. DEMEA Pro Iupiter! tu homo adigis me ad insaniam. Non est flagitium, facere haec adolescentulum? MICIO Ah, Ausculta: ne me obtundas de hac re saepius. Tuum filium dedisti adoptandum mihi: Is meus est factus: si quid peccat Demea, Mihi peccat: ego illi maximam partem feram. Obsonat, potat, olet unguenta; de meo. Amat; a me argentum dabitur dum erit commodum: Ubi non erit fortasse excludetur foras. Fores effregit; restituentur: discidit Vestem; resarcietur. Est, Dis gratia, Et unde haec flant, et adhuc non molesta sunt. Postremo aut desine, aut cedo quemvis arbitrum: Te plura in hac re peccare ostendam. DEMEA Hei mihi! Pater esse disce ab illis qui vere sciunt. MICIO Natura tu illi pater es, consiliis ego. DEMEA Tun consulis quicquam? MICIO Ah, si pergis abiero. DEMEA Sicine agis? MICIO An ego toties de eadem re audiam? DEMEA Curae est mihi. MICIO Et mihi curae est: verum Demea Curemus aequam uterque partem: tu alterum, Ego item alterum; nam ambos curare propemodum Reposcere illum est quem dedisti. DEMEA Ah, Micio. MICIO Mihi sic videtur. DEMEA Quid istic? tibi si istic placet, Profundat, perdat, pereat: nihil ad me attinet. Iam si verbum unum posthac— MICIO Rursum, Demea, Irascere? DEMEA An non credis? repeto quem dedi? Aegre est: alienus non sum: si obsto, hem, desino. Unum vis curem; curo; et est Dis gratia Quum ita ut volo est. Iste tuus ipse sentiet Posterius—nolo in illum gravius dicere. MICIO Nec nihil neque omnia haec sunt quae dicit; tamen Nonnihil molesta sunt haec mihi: sed ostendere Me aegre pati illi nolui: nam ita est homo; Quum placo adversor sedulo et deterreo. Tamen vix humane patitur: verum si augeam, Aut etiam adiutor sim eius iracundiae, Insaniam profecto cum illo; etsi Aeschinus Nonnullam in hac re nobis facit iniuriam. Quam hic non amavit meretricem? aut cui non dedit Aliquid? postremo, nuper (credo iam omnium Taedebat) dixit velle uxorem ducere. Sperabam iam defervisse adolescentiam: Gaudebam. Ecce autem de integro. Nisi quicquid est Volo scire, atque hominem convenire si apud forum est.

demeo micio demeo ehem opportunus tu ipse quaero micio quis tristis sum demeo rogo ego ubi nos aeschinus sum quis tristis ego sum micio dixine hic sum quis facio demeo quis ille facio qui neque pudeo quisquam neque metuo quisquam neque lex puto teneo sui ullus nam ille qui antehac facio sum omitto modo quis designo micio quisnam is sum demeo foris effringo atque in aedes irruo alienus ipse dominus atque omnis familia mulco usque ad mors eripio mulier quam amo clamo omnis indignus facio sum hic advenio quot ego micio dico in os sum omnis populus denique si confero exemplum sum non frater video res do opera rus sum parcus atque sobrius nullus hic similis facio hic qui ille micio dico tu dico tu ille corrumpo sino micio homo imperitus numquam quisquam injustus qui nisi qui ipse facio nihil recingo puto demeo quorsum iste micio quia tu demeo hic malus iudico non sum flagitium ego credo adolescentulis scortaris neque poto non sum neque foris effringo hic si neque ego neque tu facio non siit egestas facio nos tu nunc tu is laus dux qui tum facio inopia injurius sum nam si sum unde is fio facio et tu ille tuus si sum homo sino nunc facio dum per aetas licet potis quam ubi tu exspectas eicio foras alienus aetas post facio tamen demeo pro iupiter tu homo adigo ego ad insanio non sum flagitium facio hic adolescentulis micio ah ausculto ne ego obtundas de hic res saepis tuus filius do adopto ego is meus sum facio si quis pecco demeo ego pecco ego ille maximus pars fero obsono poto oleo unguentum de meus amo ab ego argentum do dum sum commodus ubius non sum fortasse excludo foras foris effringo restituo discindo vestis resarcio sum dis gratia et unde hic flo et adhuc non molestus sum postremo aut desino aut cedo quivis arbiter tu multus in hic res peccaris ostendo demeo hei ego pater sum disco ab ille qui verus scio micio natura tu ille pater sum consilium ego demeo tu consul quisquam micio ah si pergo abeo demeo sicine ago micio an ego totiens de idem res audio demeo cura sum ego micio et ego cura sum verus demeo curo aequus uterque pars tu alter ego item alter nam ambo curo propemodum reposco ille sum qui do demeo ah micio micio ego sic video demeo quis istic tu si istic placeo profundo perdo pereo nihil ad ego attineo iam si verbum unus posthac micio rursum demeo irasco demeo an non credo repeto qui do aeger sum alienus non sum si obsto hem desino unus volo curo curo et sum dis gratia qui ita ut volo sum iste tuus ipse sentio posterus nolo in ille gravis dico micio neque nihil neque omnis hic sum qui dico tamen nonnihil molestus sum hic ego sed ostendo ego aeger patior ille nolo nam ita sum homo qui placo adverso sedulus et deterreo tamen vix humanus patior verus si augeo aut etiam adjuto sum is iracundia insanio profecto cum ille etsi aeschinus nonnullus in hic res nos facio iniuria quam hic non amo meretrix aut qui non do aliquis postremo nuper credo iam omnis taedet dico volo uxor duco spero iam defervesco adulescentia gaudeo ecce autem de integer nisus quisquis sum volo scio atque homo convenio si apud forum sum


(MICIO. DEMEA.) MICIO Parata a nobis sunt, ut dixi, Sostrata, Ubi vis. Quisnam a me pepulit tam graviter fores? DEMEA Hei mihi, quid faciam? quid agam? quid clamem aut querar? O coelum, O terra, O maria Neptuni! MICIO Em tibi: Rescivit omnem rem; id nunc clamat scilicet: Paratae lites; succurrendum est. DEMEA Eccum adest Communis corruptela nostrum liberum. MICIO Tandem reprime iracundiam, atque ad te redi. DEMEA Repressi, redii: mitto maledicta omnia: Rem ipsam putemus: dictum hoc inter nos fuit, Ex te adeo est ortum, ne tu curares meum, Neve ego tuum? responde. MICIO Factum est; non nego. DEMEA Cur nunc apud te potat? cur recipis meum? Cur emis amicam Micio? Numqui minus Mihi idem ius aequum est esse quod mecum est tibi? Quando ego tuum non euro, ne cura meum. MICIO Non aequum dicis; non; nam vetus verbum hoc quidem est; Communia esse amicorum inter se omnia. DEMEA Facete! nunc demum istaec nata oratio est. MICIO Ausculta paucis, nisi molestum est, Demea. Principio, si id te mordet, sumtum filii Quem faciunt, quaeso facito haec tecum cogites: Tu illos duos olim pro re tollebas tua, Quod satis putabas tua bona ambobus fore, Et me tum uxorem credidisti, scilicet, Ducturum: eandem illam rationem antiquam obtine: Conserva, quaere, parce: fac quam plurimum Illis relinquas: gloriam tu istam obtine. Mea, quae praeter spem evenere, utantur sine. De summa nihil decedet: quod hinc accesserit, Id de lucro putato esse omne. Haec si voles In animo vere cogitare, Demea, Et mihi, et tibi, et illis demseris molestiam. DEMEA Mitto rem: consuetudinem ipsorum. MICIO Mane: Scio: istuc ibam. Multa in homine, Demea, Signa insunt ex quibus coniectura facile fit, Duo quum idem faciunt, saepe ut possis dicere, Hoc licet impune facere huic, illi non licet; Non quod dissimilis res sit, sed quod is qui facit: Quae ego illis inesse video, ut confidam fore Ita ut volumus: video sapere, intelligere, in loco Vereri, inter se amare: scires liberum Ingenium atque animum; quovis illos tu die Reducas. At enim metuas ne ab re sint tamen Omissiores paullo. O noster Demea, Ad omnia alia aetate sapimus rectius: Solum unum hoc vitium senectus affert hominibus; Attentiores sumus ad rem omnes quam sat est: Quod illos sat aetas acuet. DEMEA Ne nimium modo Bonae tuae istae nos rationes, Micio, Et tuus iste animus aequus, subvertant. MICIO Tace: Non fiet: mitte iam istaec: da te hodie mihi: Exporge frontem. DEMEA Scilicet, ita tempus fert; Faciendum est: caeterum rus eras cum filio Cum primo lucu . MICIO Immo de note censeo; Hodie modo hilarum fac te. DEMEA Et istam psaltriam Una illuc mecum hinc abstraham. MICIO Pugnaveris. Eo pacto prorsum illic alligaris filium: Modo facito ut illam serves. DEMEA Ego istuc videro: Atque illi favillae plena, funi, ac pollinis, Coquendo sit faxo, et molendo: praeter haec Meridie ipso faciam ut stipulam colligat: Tam excoctam reddam atque atram quam carbo est. MICIO Placet: Nunc mihi videre sapere; atque equidem filium Tum etiam si nolit cogam ut cum illa una cubet. DEMEA Derides? fortunatus qui istoc animo sies. Ego sentio— MICIO Ah, pergisne? DEMEA Iam iam desino. MICIO I ergo intro, et cui rei est ei rei hunc sumamus diem.

micio demeo micio paro ab nos sum ut dico sostrata ubius volo quisnam ab ego pello tam gravis foris demeo hei ego quis facio quis ago quis clamo aut queror o coelis o terra o mare neptunius micio em tu rescio omnis res is nunc clamo scilicet paro lis succurro sum demeo ecce adsum communis corruptela nos liber micio tandem reprimo iracundia atque ad tu redeo demeo reprimo redeo mitto maledico omnis res ipse puto dico hic inter nos sum ex tu adeo sum orior ne tu curaris meus neve ego tuus respondeo micio facio sum non nego demeo cur nunc apud tu poto cur recipio meus cur emo amica micio numqui paruus ego idem ius aequus sum sum qui ego sum tu quando ego tuus non eurus ne cura meus micio non aequus dico non nam vetus verbum hic quidem sum commune sum amicus inter sui omnis demeo facetus nunc demum iste nata oratio sum micio ausculto paucus nisi molestus sum demeo principium si is tu mordeo sumtum filius qui facio quaeso facio hic tu cogito tu ille duo olim pro res tollebas tuus qui satis puto tuus bonus ambo sum et ego tum uxor credo scilicet duco idem ille ratio antiquus obtineo conservo quaero parco facio quam multus ille relinquo gloria tu iste obtineo meus qui praeter spes evenio utor sine de summus nihil decedo qui hinc accedo is de lucrum puto sum omnis hic si volo in animus verus cogito demeo et ego et tu et ille demseris molestia demeo mitto res consuetudo ipse micio mane scio iste eo multus in homo demeo signum insum ex qui conicio facilis fio duo qui idem facio saepe ut possum dico hic licet impunis facio hic ille non licet non qui dissimilis res sum sed qui is qui facio qui ego ille insum video ut confido sum ita ut volo video sapio intellego in locus vereor inter sui amo scio liber ingenium atque animus quovis ille tu dies reduco at enim metuo ne ab res sum tamen omitto paullus o noster demeo ad omnis alius aetas sapio rectus soli unus hic vitium senectus affero homo attentiores sum ad res omnis quam satis sum qui ille satis aetas acuo demeo ne nimium modo bonus tuus iste nos ratio micio et tuus iste animus aequus subvertant micio taceo non fio mitto iam iste do tu hodie ego exporge frons demeo scilicet ita tempus fero facio sum caeterum rus sum cum filius cos primus lucus micio immo de nosco censeo hodie modo hilaris facio tu demeo et iste psaltria unus illic ego hinc abstraho micio pugno eos pacisco prorsus illic alligaris filius modo facio ut ille servo demeo ego iste video atque ille favilla plenus funis atque pollis coquo sum facio et molo praeter hic meridies ipse facio ut stipula colligo tam excoquo reddo atque ater quam carbo sum micio placeo nunc ego video sapio atque equidem filius tum etiam si nolo cogo ut cum ille unus cubo demeo derideo fortuno qui istoc animus sum ego sentio micio ah pergo demeo iam iam desino micio eo ergo intro et qui res sum is res hic sumo dies


(MICIO. AESCHINUS.) MICIO Ita uti dixi, Sostrata, Facite: ego Aeschinum conveniam, ut quomodo acta haec sint sciat. Sed quis ostium hoc pultavit? AESCHINUS Pater hercle est: perii. MICIO Aeschine. AESCHINUS Quid huic hic negoti est? MICIO Tune has pepulisti fores? Tacet. Cur non ludo hunc aliquantisper? Melius est, Quandoquidem hoc nunquam mihi ipse voluit credere. Nihil mihi respondes? AESCHINUS Non equidem istas quod sciam. MICIO Ita? nam mirabar quid hic negoti esset tibi. Erubuit: salva res est. AESCHINUS Dic sodes, pater, Tibi vero quid istic est rei? MICIO Nihil mihi quidem: Amicus quidam me a foro abduxit modo Huc advocatum sibi. AESCHINUS Quid? MICIO Ego dicam tibi: Habitant hic quaedam mulieres pauperculae, Ut opinor; has non nosse te et certo scio; Neque enim diu huc commigrarunt. AESCHINUS Quid tum postea? MICIO Virgo est cum matre. AESCHINUS Perge. MICIO Haec virgo orba est patre: Hic meus amicus illi genere est proximus: Huic leges cogunt nubere hanc. AESCHINUS Perii. MICIO Quid est? AESCHINUS Nihil: recte: perge. MICIO Is venit ut secum avehat; Nam habitat Mileti. AESCHINUS Hem, virginem ut secum avehat? MICIO Sic est. AESCHINUS Miletum usque obsecro? MICIO Ita. AESCHINUS Animo male est. Quid ipsae? quid aiunt? MICIO Quid illas censes? nihil enim. Commenta mater est esse ex alio viro Nescio quo puerum natum; neque eum nominat; Priorem esse illum; non oportere huic dari. AESCHINUS Eho, nonne haec iusta tibi videntur postea? MICIO Non. AESCHINUS Obsecro, non? an illam hinc abducet, pater? MICIO Quid illam ni abducat? AESCHINUS Factum a vobis duriter Immisericorditerque; atque etiam, si est, pater, Dicendum magis aperte, illiberaliter. MICIO Quamobrem? AESCHINUS Rogas me? quid illi tandem creditis Fore animi misero quicum illa consuevit prius, Qui infelix haud scio an illam misere nunc amat, Quum hanc sibi videbit praesens praesenti eripi, Abduci ab oculis? Facinus indignum, pater. MICIO Qua ratione istuc? quis despondit? quis dedit? Cui, quando nupsit? auctor his rebus quis est? Cur duxit alienam? AESCHINUS An sedere oportuit Domi virginem tam grandem, dum cognatus hinc Illinc veniret exspectantem? Haec, mi pater, Te dicere aequum fuit, et id defendere. MICIO Ridiculum: adversumne illum causam dicerem Cui veneram advocatus? sed, quid ista, Aeschine, Nostra? aut quid nobis cum illis? abeamus. Quid est? Quid lacrimas? AESCHINUS Pater obsecro ausculta. MICIO Aeschine, audivi omnia Et scio; nam te amo; quo magis quae agis curae sunt mihi. AESCHINUS Ita velim me promerentem ames dum vivas mi pater, Ut me hoc delictum admisisse in me id mihi vehementer dolet, Et me tui pudet. MICIO Credo hercle; nam ingenium novi tuum Liberale: sed vereor ne indiligens nimium sies. In qua civitate tandem te arbitrare vivere? Virginem vitiasti quam te ius non fuerat tangere. Iam id peccatum primum magnum; magnum, at humanum tamen. Fecere alii saepe item boni: at postquam id evenit, cedo Numquid circumspexti? aut numquid tute prospexti tibi, Quid fieret, qua fieret? si te ipsum mihi puduit dicere, Qua resciscerem? Haec dum dubitas menses abierunt decem. Prodidisti et te, et illam miseram, et gnatum, quod quidem in te fuit. Quid? credebas dormienti haec tibi confecturos Deos, Et illam sine tua opera in cubiculum iri deductum domum? Nolim ceterarum rerum te socordem eodem modo. Bono animo es: duces uxorem hanc. AESCHINUS Hem. MICIO Bono animo es, inquam. AESCHINUS Pater, Obsecro, non ludis tu nunc me? MICIO Ego te? quamobrem? AESCHINUS Nescio; Nisi quia tam misere hoc esse cupio verum eo vereor magis. MICIO Abi domum, ac Deos comprecare ut uxorem arcessas: abi. AESCHINUS Quid? iam uxorem? MICIO Iam. AESCHINUS Iam? MICIO Iam, quantum potest. AESCHINUS Di me, pater, Omnes oderint ni magis te quam oculos nunc amo meos. MICIO Quid? quam illam? AESCHINUS Aeque. MICIO Perbenigne. AESCHINUS Quid? ille ubi est Milesius? MICIO Abiit; periit; navem adscendit. Sed cur cessas? AESCHINUS Abi pater: Tu potius Deos comprecare; nam tibi eos certo scio, Quo vir melior multo es quam ego, obtemperaturos magis. MICIO Ego eo intro ut quae opus sunt parentur: tu fac ut dixi, si sapis. AESCHINUS Quid hoc est negoti! Hoc est patrem esse? aut hoc est filium esse? Si frater aut sodalis esset, qui magis morem gereret? Hic non amandus? hicine non gestandus in sinu est? hem! Itaque adeo magnam mili iniecit sua commoditate curam Ne forte imprudens faciam quod nolit: sciens cavebo. Sed cesso ire intro ne morae meis nuptiis egomet siem?

micio aeschinus micio ita uti dico sostrata facio ego aeschines convenio ut quomodo ago hic sum scio sed quis ostium hic pulto aeschinus pater hercules sum pereo micio aeschines aeschinus quis hic hic negotium sum micio tu hic pello foris taceo cur non ludo hic aliquantisper bonus sum quandoquidem hic numquam ego ipse volo credo nihil ego respondeo aeschinus non equidem iste qui scio micio ita nam miro quis hic negotium sum tu erubesco salvo res sum aeschinus dico sodes pater tu verus quis istic sum res micio nihil ego quidem amicus quidam ego ab forum abduco modo huc advoco sui aeschinus quis micio ego dico tu habito hic quidam mulier pauperculus ut opinor hic non nosco tu et certus scio neque enim diu huc commigrarunt aeschinus quis tum postea micio virgo sum cum mater aeschinus pergus micio hic virgo orbo sum pater hic meus amicus ille genus sum proximus hic lex cogo nubo hic aeschinus pereo micio quis sum aeschinus nihil rectus pergo micio is venio ut sui aveho nam habito miletus aeschinus hem virgo ut sui aveho micio sic sum aeschinus miletus usque obsecro micio ita aeschinus animus malus sum quis ipse quis aio micio quis ille censeo nihil enim commento mater sum sum ex alius vir nescio quo puer natus neque is nomino prior sum ille non oportet hic do aeschinus eho nonne hic iustus tu video postea micio non aeschinus obsecro non an ille hinc abduco pater micio quis ille ni abduco aeschinus facio ab tu duriter immisericorditerque atque etiam si sum pater dico magis apertus illiberalis micio quamobrem aeschinus rogo ego quis ille tandem credo sum animus mitto qui ille consuesco prior qui infelix haud scio an ille mitto nunc amo qui hic sui video praesens praesens eripio abduco ab oculus facinus indignus pater micio qui ratio iste quis despondeo quis do qui quando nubo auctor hic res quis sum cur duco alienus aeschinus an sedeo oportet domus virgo tam grandis dum cognatus hinc illinc venio exspecto hic ego pater tu dico aequus sum et is defendo micio ridiculis adversumne ille causa dico qui venio advoco sed quis iste aeschines noster aut quis nos cum ille abeo quis sum quis lacrima aeschinus pater obsecro ausculto micio aeschines audio omnis et scio nam tu amo quo magis qui ago cura sum ego aeschinus ita volo ego promereo amo dum vivo ego pater ut ego hic delinquo admitto in ego is ego vehemens doleo et ego tuus pudeo micio credo hercules nam ingenium nosco tuus liberal sed vereor ne indiligo nimium sum in qui civitas tandem tu arbitraris vivo virgo vitio quam tu ius non sum tango iam is peccatum primus magnus magnus at humanus tamen facio alius saepe item bonus at postquam is evenio cedo numquid circumspexti aut numquid tueor prospexti tu quis fio qui fio si tu ipse ego pudeo dico qui rescisco hic dum dubito mensis abeo decem prodo et tu et ille miser et nascor qui quidem in tu sum quis credo dormio hic tu confacio deus et ille sine tuus opus in cubiculum eo deduco domus nolo ceteraris res tu socordem idem modo bonus animus sum dux uxor hic aeschinus hem micio bonus animus sum inquam aeschinus pater obsecro non ludus tu nunc ego micio ego tu quamobrem aeschinus nescio nisus quia tam mitto hic sum cupio verus is vereor magis micio abeo domus atque deus comprecaris ut uxor arcesso abeo aeschinus quis iam uxor micio iam aeschinus iam micio iam quantus possum aeschinus deus ego pater omnis odi ni magis tu quam oculus nunc amo meus micio quis quam ille aeschinus aequus micio perbenigne aeschinus quis ille ubi sum milesius micio abeo pereo navo adscendit sed cur cesso aeschinus abeo pater tu potis deus comprecaris nam tu is certus scio quo vir bonus multus sum quam ego obtempero magis micio ego is intro ut qui opus sum paro tu facio ut dico si sapio aeschinus quis hic sum negotium hic sum pater sum aut hic sum filius sum si frater aut sodalis sum qui magis mos gero hic non amo hic non gesto in sinus sum hem itaque adeo magnus milis injacio suus commoditas cura ne fors imprudens facio qui nolo scio cavebo sed cedo eo intro ne mora meus nuptiae nos sum


(SYRUS. DEMEA.) SYRUS Edepol, Syrisce, te curasti molliter, Lauteque munus administrasti tuum. Abi. Sed postquam intus sum omnium rerum satur, Prodeambulare huc libitum est. DEMEA Illud sis vide Exemplum disciplinae. SYRUS Ecce autem hic adest Senex noster. Quid fit? quid tu es tristis? DEMEA Oh scelus. SYRUS Ohe, iam tu verba fundis hic, sapientia? DEMEA Tu si meus esses— SYRUS dis quidem esses, Demea, Ac tuam rem constabilisses. DEMEA exemplum omnibus Curarem ut esses. SYRUS Quamobrem? quid feci? DEMEA Rogas? In ipsa turba, atque in peccato maximo, Quod vix sedatum satis est, potasti scelus, Quasi re bene gesta. SYRUS Sane nollem huc exitum.

syrus demeo syrus edepol syriscus tu curo mollis lavo munus administro tuus abeo sed postquam intus sum omnis res satur prodeambularis huc libet sum demeo ille sum video exemplum disciplina syrus ecce autem hic adsum senex noster quis fio quis tu sum tristis demeo oh scelus syrus ohe iam tu verbum fundo hic sapientia demeo tu si meus sum syrus deus quidem sum demeo atque tuus res constabilio demeo exemplum omnis curaris ut sum syrus quamobrem quis facio demeo rogo in ipse turba atque in pecco maximus qui vix sedo satis sum poto scelus quasi res bene gero syrus sanus nolo huc exitus


(AESCHINUS.) AESCHINUS. Discrucior animi: Hocine de improviso mali mihi obiici Tantum, ut neque quid de me faciam neque quid agam certum siet! Membra metu debilia sunt; animus timore Obstipuit: pectore consistere nil consili Quit. Vah! quomodo me ex hac expediam turba? Tanta nunc Suspicio de me incidit; Neque ea immerito: Sostrata credit mihi me psaltriam hanc emisse. Id anus mihi indicium fecit. Nam ut hinc forte ea ad obstetricem erat missa, ubi eam vidi ilico Accedo, rogito Pamphila quid agat, iam partus adsiet; Eone obstetricem arcessat. Illa exclamat, Abi, abi iam, Aeschine. Satis diu dedisti verba; sat adhuc tua nos frustrata est fides. Hem, quid istuc obsecro, inquam, est? Valeas; habeas illam quae placet. Sensi ilico id illas suspicari: sed me reprehendi tamen Ne quid de fratre garrulae illi dicerem, ac fieret palam. Nunc quid faciam? Dicam fratris esse? Id quidem minime est opus Usquam efferri. Ac mitto: fieri potis est ut ne qua exeat. Ipsum id metuo ut credant; tot concurrunt verisimilia. Egomet rapui; ipse egomet solvi argentum; ad me abducta est domum. Haec adeo mea culpa fateor fieri. Non me hanc rem patri Ut ut erat gesta indicasse? Exorassem ut eam ducerem. Cessatum usque adhuc est: nunc porro, Aeschine, expergiscere! Nunc hoc primum est: ad illas ibo ut purgem me; accedam ad fores. Perii! horresco semper ubi pultare hasce occipio miser. Heus, heus: Aeschinus ego sum: aperite aliquis actutum ostium. Prodit nescio quis: concedam huc.

aeschinus aeschinus discrucio animus hic de improvide malus ego obiici tantus ut neque quis de ego facio neque quis ago certus sum membrum metus debilis sum animus timor obstipesco pectus consisto nihil consilium queo vah quomodo ego ex hic expedio turba tantus nunc suspicio de ego incido neque is immeritus sostrata credo ego ego psaltria hic emo is anus ego indicium facio nam ut hinc fors is ad obstetrix sum mitto ubi is video ilico accedo rogito pamphila quis ago iam pario adsum eos obstetrix arcesso ille exclamo abeo abeo iam aeschines satis diu do verbum satis adhuc tuus nos frustro sum fides hem quis iste obsecro inquam sum valeo habeo ille qui placeo sentio ilico is ille suspicaris sed ego reprehendo tamen ne quis de frater garrulus ille dico atque fio palam nunc quis facio dico frater sum is quidem paruus sum opus usquam effero atque mitto fio potio sum ut ne qui exeo ipse is metuo ut credo tot concurro verisimilia nos rapio ipse nos solvo argentum ad ego abduco sum domus hic adeo meus culpa fateor fio non ego hic res pater ut ut sum gero indico exoro ut is duco cesso usque adhuc sum nunc porro aeschines expergiscor nunc hic primus sum ad ille eo ut purgo ego accedo ad foris pereo horresco semper ubi pultaris hic occipio miser heus heus aeschinus ego sum aperio aliquis actus ostium prodeo nescio quis concedo huc


(DEMEA. CTESIPHO. SYRUS.) DEMEA Nae ego homo sum infelix: primum fratrem nusquam invenio gentium: Praeterea autem dum illum quaero a villa mercenarium Vidi: is filium negat esse ruri: nec quid agam scio. CTESIPHO Syre. SYRUS Quid est? CTESIPHO Men quaerit? SYRUS Verum. CTESIPHO Perii! SYRUS Quin tu animo bono es. DEMEA Quid hoc, malum, infelicitatis? nequeo satis decernere; Nisi me credo huic esse natum rei, ferendis miseriis. Primus sentio mala nostra; primus rescisco omnia; Primus porro obnuntio: aegre solus si quid fit fero. SYRUS Rideo hunc: primum ait se scire; is solus nescit omnia. DEMEA Nunc redeo: si forte frater redierit viso. CTESIPHO Syre, Obsecro vide ne ille huc prorsus se irruat. SYRUS Etiam taces? Ego cavebo. CTESIPHO Nunquam hercle hodie ego istuc committam tibi; Nam me iam in cellam aliquam cum illa concludam: id tutissimum est. SYRUS Age, tamen ego hunc amovebo. DEMEA Sed eccum sceleratum Syrum. SYRUS Non hercle hic quidem durare quisquam, si sic fit, potest. Scire equidem volo quot mihi sint domini: quae haec est miseria? DEMEA Quid ille gannit? quid vult? quid ais bone vir? est frater domi? SYRUS Quid, malum, Bone vir, mihi narras? Equidem perii. DEMEA Quid tibi est? SYRUS Rogitas? Ctesipho me pugnis miserum et istam psaltriam Usque occidit. DEMEA Hem, quid narras? SYRUS Hem! vide, ut discidit labrum. DEMEA Quamobrem? SYRUS Me impulsore hanc emtam esse ait. DEMEA Non tu eum rus hinc modo Produxe aibas? SYRUS Factum: verum venit post insaniens: Nihil pepercit. Non puduisse verberare hominem senem, Quem ego modo puerum tantillum in manibus gestavi meis? DEMEA Laudo, Ctesipho; patrissas: abi, virum te iudico. SYRUS Laudas? Nae ille continebit posthac si sapiet manus. DEMEA Fortiter. SYRUS Perquam! quia miseram mulierem, et me servulum Qui referire non audebam, vicit: hui, perfortiter! DEMEA Non potuit melius: idem quod ego sensit te esse huic rei caput. Sed estne frater intus? SYRUS Non est. DEMEA Ubi illum quaeram cogito. SYRUS Scio ubi sit; verum hodie nunquam monstrabo. DEMEA Hem, quid ais? SYRUS Ita. DEMEA Diminuetur tibi quidem iam cerebrum. SYRUS At nomen nescio Illius hominis; sed locum novi ubi sit. DEMEA Dic ergo locum. SYRUS Nostin porticum apud macellum hanc deorsum? DEMEA Quidni noverim? SYRUS Praeterito hac recta platea sursum: ubi eo veneris, Clivus deorsum versus est: hac te praecipitato: postea Est ad hanc manum sacellum; ibi angiportum propter est. DEMEA Quonam? SYRUS Illic ubi etiam caprificus magna est: nostin? DEMEA Novi. SYRUS Hac pergito. DEMEA Id quidem angiportum non est pervium. SYRUS Verum hercle. Vah, Censen hominem me esse? erravi. In porticum rursum redi: Sane hac multo propius ibis, et minor est erratio. Scin Cratini huius ditis aedes? DEMEA Scio. SYRUS Ubi eas praeterieris Ad sinistram hac recta platea: ubi ad Dianae veneris Ito ad dextram: priusquam ad portam venias apud ipsum lacum Est pistrilla et exadversum fabrica: ibi est. DEMEA Quid ibi facit? SYRUS Lectulos in sole ilignis pedibus faciendos dedit. DEMEA Ubi potetis vos? Bene sane. Sed cesso ad eum pergere? SYRUS I sane. Ego te exercebo hodie ut dignus es, silicernium. Aeschinus odiose cessat: prandium corrumpitur. Ctesipho autem in amore est totus. Ego iam prospiciam mihi: Nam iam adibo, atque unumquicquid quod quidem erit bellissimum Carpam; et cyathos sorbilans paulatim hunc producam diem.

demeo ctesipho syrus demeo nautilus ego homo sum infelix primus frater nusquam invenio gens praeterea autem dum ille quaero ab villa mercenarius video is filius nego sum rus neque quis ago scio ctesipho syrus syrus quis sum ctesipho ego quaero syrus verus ctesipho pereo syrus quin tu animus bonus sum demeo quis hic malus infelicitas nequeo satis decerno nisus ego credo hic sum natus res fero miseria primus sentio malus noster primus rescisco omnis primus porro obnuntio aeger solus si quis fio fero syrus rideo hic primus aio sui scio is solus nescio omnis demeo nunc redeo si fors frater redeo video ctesipho syrus obsecro video ne ille huc prorsus sui irruat syrus etiam taceo ego cavebo ctesipho numquam hercules hodie ego iste committo tu nam ego iam in cella aliqui cum ille concludo is tueor sum syrus ago tamen ego hic amoveo demeo sed ecce scelero syrus syrus non hercules hic quidem duraris quisquam si sic fio possum scio equidem volo quot ego sum dominus qui hic sum miseria demeo quis ille gannio quis volo quis aio bonus vir sum frater domus syrus quis malus bonus vir ego narro equidem pereo demeo quis tu sum syrus rogito ctesipho ego pugna miser et iste psaltria usque occido demeo hem quis narro syrus hem video ut discindo labrum demeo quamobrem syrus ego impulsor hic emtam sum aio demeo non tu is rus hinc modo produxe aio syrus facio verus venio post insanio nihil parco non pudeo verberaris homo senex qui ego modo puer tantillus in manus gesto meus demeo laudo ctesipho patrisso abeo vir tu judico syrus laudo nautilus ille contineo posthac si sapio manus demeo fortis syrus perquam quia miser mulier et ego servulis qui referio non audeo vinco hui perfortiter demeo non possum bonus idem qui ego sentio tu sum hic res caput sed edo frater intus syrus non sum demeo ubius ille quaero cogo syrus scio ubi sum verus hodie numquam monstro demeo hem quis aio syrus ita demeo diminuetur tu quidem iam cerebrum syrus at nomen nescio ille homo sed locus nosco ubi sum demeo dico ergo locus syrus nosco porticus apud macellum hic deorsum demeo quis nosco syrus praetereo hic recta platea sursum ubi is venio clivus deorsum verro sum hic tu praecipito postea sum ad hic manus sacellum ibi angiportum propter sum demeo quonam syrus illic ubi etiam caprificus magnus sum nosco demeo novius syrus hic pergo demeo is quidem angiportum non sum pervius syrus verus hercules vah censeo homo ego sum erro in porticus rursum redeo sanus hic multus propius eo et paruus sum erratio scio cratinus hic dis aedes demeo scio syrus ubius is praetereo ad sinistra hic recta platea ubi ad diana venio eo ad dexter priusquam ad porta venio apud ipse lacus sum pistrilla et exadversum fabrico ibi sum demeo quis ibi facio syrus lectulus in sol ilignus pes facio do demeo ubius poto tu bene sanus sed cedo ad is pergo syrus eo sanus ego tu exerceo hodie ut dignus sum silicernium aeschinus odiosus cesso prandium corrumpo ctesipho autem in amor sum totus ego iam prospicio ego nam iam adeo atque unumquicquid qui quidem sum bellus carpo et cyathus sorbilans paulatim hic produco dies


(MICIO.) MICIO. Storax—Non rediit hac nocte a coena Aeschinus, Neque servulorum quisquam qui adversum ierant. Profecto hoc vere dicunt: si absis uspiam, Aut ubi si cesses, evenire ea satius est Quae in te uxor dicit et quae in animo cogitat Irata quam illa quae parentes propitii. Uxor si cesses aut te amare cogitat, Aut tete amari, aut potare, aut animo obsequi; Et tibi bene esse soli quum sibi sit male. Ego quia non rediit filius quae cogito, et Quibus nunc sollicitor rebus! ne aut ille alserit, Aut uspiam ceciderit, aut perfregerit Aliquid. Vah, quemquamne hominem in animum instituere aut Parare quod sit carius quam ipse est sibi? Atqui ex me hic non natus est, sed ex fratre. Is adeo Dissimili studio est iam inde ab adolescentia. Ego hanc clementem vitam urbanam atque otium Secutus sum; et, quod fortunatum isti putant, Uxorem numquam habui. Ille contra haec omnia: Ruri agere vitam; semper parce ac duriter Se habere: uxorem duxit; nati filii Duo: inde ego hunc maiorem adoptavi mihi; Eduxi a parvulo; habui, amavi pro meo; In eo me oblecto; solum id est carum mihi. Ille ut item contra me habeat facio sedulo: Do, praetermitto: non necesse habeo omnia Pro meo iure agere. Postremo alii clanculum Patres quae faciunt, quae fert adolescentia, Ea ne me celet consuefeci filium; Nam qui mentiri aut fallere insuerit patrem, aut Audebit, tanto magis audebit caeteros. Pudore et liberalitate liberos Retinere satius esse credo quam metu. Haec fratri mecum non convenient neque placent. Venit ad me saepe clamitans, Quid agis, Micio? Cur perdis adolescentem nobis? cur amat? Cur potat? cur tu his rebus sumtum suggeris? Vestitu nimio indulges; nimium ineptus es. Nimium ipse est durus praeter aequumque et bonum: Et errat longe mea quidem sententia Qui imperium credat gravius esse aut stabilius Vi quod fit quam illud quod amicitia adiungitur. Mea sic est ratio, et sic animum induco meum: Malo coactus qui suum officium facit Dum id rescitum iri credit tantisper cavet: Si sperat fore clam rursum ad ingenium redit. Ille quem beneficio adiungas ex animo facit; Studet par referre: praesens absensque idem erit. Hoc patrium est, potius consuefacere filium Sua sponte recte facere quam alieno metu. Hoc pater ac dominus interest: hoc qui nequit, Fateatur nescire imperare liberis. Sed estne hic ipsus de quo agebam? et certe is est. Nescio quid tristem video: credo iam ut solet Iurgabit. Salvum te advenire, Demea, Gaudemus.

micio micio styrax non redeo hic nox ab caenum aeschinus neque servulus quisquam qui adverro eo profecto hic verus dico si absum uspiam aut ubi si cesso evenio is sero sum qui in tu uxor dico et qui in animus cogito irascor quam ille qui parens propitius uxor si cesso aut tu amo cogito aut tete amo aut poto aut animus obsequor et tu bene sum solus qui sui sum malus ego quia non redeo filius qui cogo et qui nunc sollicito res ne aut ille alserit aut uspiam caedo aut perfringo aliquis vah quisquam homo in animus instituo aut pararis qui sum carus quam ipse sum sui atqui ex ego hic non nascor sum sed ex frater is adeo dissimilis studium sum iam inde ab adolesco ego hic clemens vita urbanus atque otium sequor sum et qui fortuno iste puto uxor numquam habeo ille contra hic omnis rus ago vita semper parco atque duriter sui habeo uxor duco nascor filius duo inde ego hic magnus adopto ego educo ab parvulus habeo amo pro meus in is ego oblecto solus is sum caris ego ille ut item contra ego habeo facio sedulus do praetermitto non necesse habeo omnis pro meus ius ago postremo alius clanculis pater qui facio qui fero adolesco is ne ego celo consuefacio filius nam qui mentior aut fallo insuo pater aut audeo tantus magis audeo caeterus pudor et liberalitas liber retineo sero sum credo quam metus hic frater ego non convenio neque placeo venio ad ego saepe clamito quis ago micio cur perdo adolesco nos cur amo cur poto cur tu hic res sumtum suggero vestio nimius indulgeo nimium ineptus sum nimium ipse sum durus praeter aequus et bonus et erro longus meus quidem sententia qui imperium credo gravis sum aut stabilis vis qui fio quam ille qui amicitia adjungo meus sic sum ratio et sic animus induco meus malus cogo qui suus officium facio dum is rescio eo credo tantisper caveo si spero sum clam rursum ad ingenium redeo ille qui beneficium adjungo ex animus facio studeo par refero praesens absum idem sum hic patrius sum potis consuefacio filius sue sponte rectus facio quam alienus metus hic pater atque dominus intersum hic qui nequeo fateor nescio impero liber sed edo hic ipse de quo ago et certus is sum nescio quis tristis video credo iam ut soleo iurgo salvus tu advenio demeo gaudeo


(HEGIO.) HEGIO. Bono animo fac sis, Sostrata; et istam, quod potes, Fac consolere. Ego Micionem, si apud forum est, Conveniam; atque ut res gesta est narrabo ordine. Si est facturus ut sit officium suum, Faciat: sin aliter de hac re est eius sententia, Respondeat mihi; ut quid agam quamprimum sciam.

hegio hegio bonus animus facio sum sostrata et iste qui possum facio consolo ego micio si apud forum sum convenio atque ut res gero sum narro ordo si sum facio ut sum officium suus facio sin aliter de hic res sum is sententia respondeo ego ut quis ago quamprimum scio


(AESCHINUS. SANNIO. CTESIPHO. SYRUS.) AESCHINUS Ubi ille est sacrilegus? SANNIO Men quaerit? numquidnam effert? Occidi: Nihil video. AESCHINUS Ehem, opportune; te ipsum quaero. Quid fit, Ctesipho? In tuto est omnis res: omitte vero tristitiam tuam. CTESIPHO Ego illam hercle vero omitto qui quidem te habeam fratrem. O mi Aeschine, O mi germane; ah, vereor coram in os te laudare amplius, Ne id assentandi magis quam quo habeam gratum facere existimes. AESCHINUS Age inepte; quasi nunc non norimus nos inter nos, Ctesipho. Hoc mihi dolet, nos paene sero scisse, et paene in eum locum Redisse ut si omnes cuperent nihil tibi possent auxiliarier. CTESIPHO Pudebat. AESCHINUS Ah, stultitia est istaec, non pudor. Tam ob parvulam Rem paene ex patria!—Turpe dictu. Deos quaeso ut istaec prohibeant. CTESIPHO Peccavi. AESCHINUS Quid ait tandem nobis Sannio? SYRUS Iam mitis est. AESCHINUS Ego ad forum ibo ut hunc absolvam: tu intro ad illam, Ctesipho. SANNIO Syre, insta. SYRUS Eamus; namque hic properat in Cyprum. SANNIO Ne tam quidem; Quamvis etiam maneo otiosus hic. SYRUS Reddetur; ne time. SANNIO At ut omne reddat. SYRUS Omne reddet: tace modo, ac sequere hac. SANNIO Sequor. CTESIPHO Heus, heus, Syre. SYRUS Hem, quid est? CTESIPHO Obsecro hercle, hominem istum impurissimum Quamprimum absolvitote; ne, si magis irritatus siet, Aliqua ad patrem hoc permanet, atque ego tum perpetuo perierim. SYRUS Non fiet; bono animo es: tu cum illa te intus oblecta interim; Et lectulos iube sterni nobis, et parari caetera. Ego iam transacta re convertam me domum cum obsonio. CTESIPHO Ita quaeso: quando hoc bene successit, hilarem hunc sumamus diem.

aeschinus sannio ctesipho syrus aeschinus ubius ille sum sacrilegus sannio ego quaero numquidnam effero occido nihil video aeschinus ehem opportunus tu ipse quaero quis fio ctesipho in tueor sum omnis res omitto verus tristitia tuus ctesipho ego ille hercules verus omitto qui quidem tu habeo frater o ego aeschines o ego germanus ah vereor coram in os tu laudo amplus ne is assentandi magis quam quo habeo gratus facio existimo aeschinus ago ineptus quasi nunc non norimus nos inter nos ctesipho hic ego doleo nos paene serus scio et paene in is locus redeo ut si omnis cupio nihil tu possum auxilio ctesipho pudeo aeschinus ah stultitia sum iste non pudor tam ob parvulus res paene ex patria turpis dico deus quaeso ut iste prohibeo ctesipho pecco aeschinus quis aio tandem nos sannio syrus iam mitis sum aeschinus ego ad forum eo ut hic absolvo tu intro ad ille ctesipho sannio syrus insto syrus eo namque hic propero in cyprus sannio ne tam quidem quivis etiam maneo otiosus hic syrus reddo ne timeo sannio at ut omnis reddo syrus omnis reddo taceo modo atque sequor hic sannio sequor ctesipho heus heus syrus syrus hem quis sum ctesipho obsecro hercules homo iste impurus quamprimum absolvo ne si magis irrito sum aliqui ad pater hic permaneo atque ego tum perpetuus pereo syrus non fio bonus animus sum tu cum ille tu intus oblecto interim et lectulus jubeo sterno nos et paro caeterus ego iam transigo res converto ego domus cum obsonium ctesipho ita quaeso quando hic bene succedo hilaris hic sumo dies


(CTESIPHO. SYRUS.) CTESIPHO Abs quivis homine, cum est opus, beneficium accipere gaudeas: Verum enimvero id demum iuvat, si, quem aequum est facere, is bene facit. O frater frater, quid ego nunc te laudem? Satis certo scio; Nunquam ita magnifice quicquam dicam id virtus quin superet tua. Itaque unam hanc rem me habere praeter alios praecipuam arbitror, Fratrem homini nemini esse primarum artium magis principem. SYRUS O Ctesipho. CTESIPHO O Syre, Aeschinus ubi est? SYRUS Ellum, te exspectat domi. CTESIPHO Hem. SYRUS Quid est? CTESIPHO Quid sit? illius opera, Syre, nunc vivo: festivum caput, Qui omnia sibi post putavit esse prae meo commodo; Maledicta, famam, meum amorem, et peccatum in se transtulit: Nihil pote supra. Quidnam foris crepuit? SYRUS Mane, mane: ipse exit foras.

ctesipho syrus ctesipho abs quivis homo cum sum opus beneficium accipio gaudeo verus enimvero is demum juvo si qui aequus sum facio is bene facio o frater frater quis ego nunc tu laus satis certus scio numquam ita magnificus quisquam dico is virtus quin supero tuus itaque unus hic res ego habeo praeter alius praecipuus arbitror frater homo nemo sum primaris ars magis princeps syrus o ctesipho ctesipho o syrus aeschinus ubi sum syrus ellum tu exspecto domus ctesipho hem syrus quis sum ctesipho quis sum ille opus syrus nunc vivo festivus caput qui omnis sui post puto sum prae meus commodum maledico fama meus amor et peccatum in sui transfero nihil potis supra quisnam foris crepo syrus mane mane ipse exeo foras


(HEGIO. GETA. DEMEA. PAMPHILA.) HEGIO Pro Di immortales, facinus indignum, Geta. Quid narras? GETA Sic est factum. HEGIO Ex illan familia Tam illiberale facinus esse ortum? O Aeschine, Pol haud paternum istuc dedisti. DEMEA Videlicet De psaltria hac audivit: id illi nunc dolet Alieno: pater is nihili pendit. Hei mihi! Utinam hic prope adesset alicubi, atque audiret haec. HEGIO Nisi facient quae illos aequum est, haud sic auferent. GETA In te spes omnis, Hegio, nobis sita est. Te solum habemus: tu es patronus, tu parens: Ille tibi moriens nos commendavit senex. Si deseris tu, periimus. HEGIO Cave dixeris. Neque faciam, neque me satis pie posse arbitror. DEMEA Adibo. Salvere Hegionem plurimum Iubeo. HEGIO Te quaerebam ipsum. Salve Demea. DEMEA Quid autem? HEGIO Maior filius tuus Aeschinus, Quem fratri adoptandum dedisti, neque boni Neque liberalis functus officium est viri. DEMEA Quid istuc est? HEGIO Nostrum amicum noras Simulum Atque aequalem? DEMEA Quidni? HEGIO Filiam eius virginem Vitiavit. DEMEA Hem! HEGIO Mane; nondum audisti, Demea, Quod est gravissimum. DEMEA An quid est etiam amplius? HEGIO Vero amplius; nam hoc quidem ferendum aliquo modo est: Persuasit nox, amor, vinum, adolescentia: Humanum est. Ubi scit factum, ad matrem virginis Venit ipsus ultro lacrimans, orans, obsecrans, Fidem dans, iurans se illam ducturum domum. Ignotum est; tacitum est; creditum est. Virgo ex eo Compressu gravida facta est: mensis hic decimus est. Ille bonus vir nobis psaltriam, si Dis placet, Paravit quicum vivat, illam deserit. DEMEA Pro certon tu istaec dicis? HEGIO Mater virginis In medio est; ipsa virgo; res ipsa: hic Geta Praeterea, ut captus est servorum non malus Neque iners, alit illas: solus omnem familiam Sustentat: hunc abduce, vinci; quaere rem. GETA Immo hercle extorque, nisi ita factum est, Demea. Postremo non negabit: coram ipsum cedo. DEMEA Pudet: nec quid agam neque quid huic respondeam Scio. PAMPHILA Miseram me, differor doloribus. Iuno Lucina, fer opem: serva me, obsecro. HEGIO Hem. Numnam illa quaeso parturit? GETA Certe Hegio. HEGIO Hem. Illaec fidem nunc vestram implorat, Demea: Quod vos vis cogit, id voluntate impetret. Haec primum ut fiant Deos quaeso ut vobis decet: Sin aliter animus vester est, ego, Demea, Summa vi defendam hanc atque illum mortuum. Mihi cognatus erat: una a pueris parvulis Sumus educti; una semper militiae et domi Fuimus; paupertatem una pertulimus gravem. Quapropter nitar, faciam, experiar, denique Animam relinquam potius quam illas deseram. Quid mihi respondes? DEMEA Fratrem conveniam, Hegio: Is quod mihi de hac re dederit consilium id sequar. HEGIO Sed Demea hoc tu facito, cum animo cogites Quam vos facillime agitis, quam estis maxime Potentes, dites, fortunati, nobiles, Tam maxime vos aequo animo aequa noscere Oportet, si vos vultis perhiberi probos. DEMEA Redito: fient quae fieri aequum est omnia. HEGIO Decet te facere. Geta duc me intro ad Sostratam. DEMEA Non me indicente haec fiunt. Utinam hic sit modo Defunctum: verum nimia illaec licentia Profecto evadet in aliquod magnum malum. Ibo ac requiram fratrem, ut in eum haec evomam.

hegio geta demeo pamphila hegio pro deus immortalis facinus indignus geta quis narro geta sic sum facio hegio ex ille familia tam illiberal facinus sum orior o aeschines pol haud paternus iste do demeo videlicet de psaltria hic audio is ille nunc doleo alienus pater is nihilis pendo hei ego utinam hic prope adsum alicubi atque audio hic hegio nisus facio qui ille aequus sum haud sic aufero geta in tu spes omnis hegio nos sino sum tu solus habeo tu sum patronus tu parens ille tu morior nos commendo senex si desero tu pereo hegio caveo dico neque facio neque ego satis pius possum arbitror demeo adeo salvo hegio multus iubeo hegio tu quaero ipse salvus demeo demeo quis autem hegio magnus filius tuus aeschinus qui frater adopto do neque bonus neque liberalis fungor officium sum vir demeo quis iste sum hegio nos amicus nosco simulis atque aequalis demeo quis hegio filia is virgo vitio demeo hem hegio mane nondum audio demeo qui sum gravis demeo an quis sum etiam amplus hegio verus amplus nam hic quidem fero aliquis modo sum persuadeo nox amor vinum adolesco humanus sum ubius scio facio ad mater virgo venio ipse ultro lacrimo oro obsecro fides do juro sui ille duco domus ignotus sum taceo sum credo sum virgo ex is comprimo gravidus facio sum mensis hic decimus sum ille bonus vir nos psaltria si dis placeo paro qui vivo ille desero demeo pro certo tu iste dico hegio mater virgo in medium sum ipse virgo res ipse hic geta praeterea ut capio sum servus non malus neque iners alo ille solus omnis familia sustento hic abduco vinco quaero res geta immo hercules extorqueo nisi ita facio sum demeo postremo non nego coram ipse cedo demeo pudeo neque quis ago neque quis hic respondeo scio pamphila miser ego differo dolor juno lucinus fero ops servo ego obsecro hegio hem numnam ille quaeso parturio geta certus hegio hegio hem illic fides nunc vester imploro demeo qui tu volo cogo is voluntas impetro hic primus ut fio deus quaeso ut tu decet sin aliter animus vester sum ego demeo summus vis defendo hic atque ille mortuus ego cognatus sum unus ab puer parvulis sum educo unus semper militia et domus sum paupertas unus perfero gravis quapropter nitor facio experior denique anima relinquo potis quam ille desero quis ego respondeo demeo frater convenio hegio is qui ego de hic res do consilium is sequor hegio sed demeo hic tu facio cum animus cogito quam tu facilis ago quam sum magnus potens dives fortuno nobilis tam magnus tu aequus animus aequus nosco oportet si tu volo perhibeo probus demeo redeo fio qui fio aequus sum omnis hegio decet tu facio geta duco ego intro ad sostratam demeo non ego indico hic fio utinam hic sum modo defungor verus nimius illic licentia profecto evado in aliqui magnus malus eo atque requiro frater ut in is hic evomo


PROLOGUS POSTQUAM Poëta sensit scripturam suam Ab iniquis observari, et adversarios Rapere in peiorem partem quam acturi sumus, Indicio de se ipse erit; vos eritis iudices Laudine an vitio duci id factum oporteat. Synapothnescontes Diphili comoedia est. Eam Commorientes Plautus fecit fabulam. In Graeca adolescens est qui lenoni eripuit Meretricem in prima fabula. Eum Plautus locum Reliquit integrum: eum hic locum sumpsit sibi In Adelphos; verbum de verbo expressum extulit. Eam nos acturi sumus novam: pernoscite Furtumne factum existimetis, an locum Reprehensum qui praeteritus negligentia est. Nam quod isti dicunt malevoli, homines nobiles Eum adiutare, assidueque una scribere; Quod illi maledictum vehemens esse existimant Eam laudem hic ducit maximam, quum illis placet Qui vobis universis et populo placent; Quorum opera in bello, in otio, in negotio, Suo quisque tempore usus est sine superbia. Dehinc ne exspectetis argumentum fabulae: Senes qui primi venient ii partem aperient; In agendo partem ostendent. Facite, aequanimitas Poëtae ad scribendum augeat industriam.

prologus postquam poeta sentio scribo suus ab iniquus observaris et adversarius rapio in malus pars quam ago sum indicium de sui ipse sum tu sum iudex laudo an vitio duco is facio oportet synapothnescontes diphilis comoedia sum is commorior plautus facio fabula in graecum adolesco sum qui leno eripio meretrix in primus fabula eos plautus locus relinquo integer is hic locus sumo sui in adelphi verbum de verbum exprimo effero is nos ago sum novus pernosco furtum facio existimo an locus reprehendo qui praetereo neglegentia sum nam qui iste dico malevolus homo nobilis eos adiutaris assiduus unus scribo qui ille maledico vehemens sum existimo is laus hic duco maximus qui ille placeo qui tu universus et populus placeo qui opus in bellum in otium in negotium suus quisque tempus utor sum sine superbia dehinc ne exspecto argumentum fabula senex qui primus venio is pars aperio in ago pars ostendo facio aequanimitas poetae ad scribo augeo industria


(GETA. SOSTRATA. CANTHARA.) GETA Nunc illud est quod si omnes omnia sua consilia conferant, Atque huic malo salutem quaerant, auxili nihil afferant, Quod mihique heraeque filiaeque herili est. Vae misero mihi! Tot res repente circumvallant, unde emergi non potest, Vis, egestas, iniustitia, solitudo, infamia. Hocine saeclum? O scelera, O genera sacrilega, O hominem impium! SOSTRATA Me miseram! quidnam est quod sic video timidum et properantem Getam? GETA Quem neque fides neque iusiurandum neque illum misericordia Repressit neque reflexit, neque quod partus instabat prope, Cui miserae indigne per vim vitium obtulerat. SOSTRATA Non intelligo Satis quae loquatur. CANTHARA Propius obsecro accedamus, Sostrata. GETA Ah, Me miserum! vix sum compos animi; ita ardeo iracundia. Nihil est quod malim quam illam totam familiam mihi dari obviam, Ut ego iram hanc in eos evomam omnem dum aegritudo haec est recens: Satis mihi id habeam supplici, dum illos ulciscar modo. Seni animam primum extinguerem ipsi qui illud produxit scelus. Tum autem Syrum impulsorem, vah, quibus illum lacerarem modis! Sublimem medium arriperem, et capite pronum in terram statuerem, Ut cerebro dispergat viam. Adolescenti ipsi eriperem oculos; posthaec praecipitem darem; Caeteros ruerem, agerem, raperem, tunderem, et prosternerem. Sed cesso heram hoc malo impertiri propere? SOSTRATA Revocemus. Geta. GETA Hem, quisquis es, sine me. SOSTRATA Ego sum Sostrata. GETA Ubi ea est? te ipsam quaerito, Te expecto: oppido opportune te obtulisti mihi obviam, Hera. SOSTRATA Quid est? quid trepidas? GETA Hei mihi! SOSTRATA Quid festinas, mi Geta? Animam recipe. GETA Prorsus— SOSTRATA Quid istuc prorsus ergo est. GETA Periimus: Actum est. SOSTRATA Eloquere ergo, obsecro te, quid sit. GETA Iam— SOSTRATA Quid iam, Geta? GETA Aeschinus— SOSTRATA Quid is ergo? GETA alienus est ab nostra familia. SOSTRATA Hem, Perii: quare? GETA Amare occepit aliam. SOSTRATA Vae miserae mihi! GETA Neque id occulte fert: ab lenone ipsus eripuit palam. SOSTRATA Satin hoc certum est? GETA Certum: hisce oculis egomet vidi, Sostrata. SOSTRATA Ah, Me miseram! quid credas iam? aut cui credas? Nostrumne Aeschinum; Nostram vitam omnium, in quo nostrae spes omnesque opes sitae Erant; qui sine hac iurabat se unum nunquam victurum diem; Qui se in sui gremio positurum puerum dicebat patris; Ita obsecraturum ut liceret sibi hanc uxorem ducere? GETA Hera, lacrimas mitte, ac potius quod ad hanc rem opus est porro consule; Patiamurne, an narremus cuipiam? CANTHARA Au, mi homo, sanusne es? An hoc proferendum tibi videtur usquam esse? GETA Mihi quidem non placet. Iam primum illum alieno animo a nobis esse res ipsa indicat. Nunc si hoc palam proferimus ille infitias ibit, sat scio. Tua fama et gnatae vita in dubium veniet. Tum si maxime Fateatur, quum amet aliam, non est utile hanc illi dari: Quapropter quoquo pacto tacito est opus. SOSTRATA Ah, minime gentium: Non faciam. GETA Quid ages? SOSTRATA Proferam. GETA Hem, mea Sostrata, vide quam rem agas. SOSTRATA Peiore res loco non potest esse quam in quo nunc sita est. Primum indotata est: tum praeterea quae secunda ei dos erat Periit: pro virgine dari nuptum non potest. Hoc reliquum est: Si infitias ibit, testis mecum est annulus quem amiserat. Postremo, quando ego conscia mihi sum a me culpam esse hanc procul, Neque pretium neque rem ullam intercessisse illa aut me indignam, Geta, Experiar. GETA Quid ista? accedo, ut melius dicas. SOSTRATA Tu, quantum potes, Abi, atque Hegioni cognato huius rem omnem narrato ordine; Nam is nostro Simulo fuit summus, et nos coluit maxime. GETA Nam hercle alius nemo respicit nos. SOSTRATA Propera tu, mea Canthara, Curre: obstetricem arcesse, ut cum opus sit ne in mora nobis siet.

geta sostrata canthara geta nunc ille sum qui si omnis omnis suus consilium confero atque hic malus salus quaero auxilium nihil affero qui ego heraeque filia herilis sum vae mitto ego tot res repens circumvallo unde emergo non possum volo egestas injustitia solitudo infamia hic saeculum o scelus o genus sacrilegus o homo impius sostrata ego miser quisnam sum qui sic video timidus et propero geta geta qui neque fides neque iusiurandum neque ille misericordia reprimo neque reflecto neque qui pario insto prope qui miser indignus per vis vitium offero sostrata non intelligo satis qui loquor canthara propius obsecro accedo sostrata geta ah ego miser vix sum compos animus ita ardeo iracundia nihil sum qui malo quam ille totus familia ego do obvius ut ego ira hic in is evomo omnis dum aegritudo hic sum recens satis ego is habeo supplicium dum ille ulciscor modo senex anima primus extinguerem ipse qui ille produco scelus tum autem syrus impulsor vah qui ille laceraris modus sublimo medius arripio et caput pronus in terra statuo ut cerebrum dispergo via adolesco ipse eripio oculus posthaec praecipito do caeterus ruo ago rapio tundo et prosterno sed cedo heram hic malus impertio properus sostrata revoco geta geta hem quisquis sum sine ego sostrata ego sum sostrata geta ubius is sum tu ipse quaero tu expecto oppidum opportunus tu offertor ego obvius hera sostrata quis sum quis trepido geta hei ego sostrata quis festino ego geta anima recipio geta prorsus sostrata quis iste prorsus ergo sum geta pereo ago sum sostrata eloquor ergo obsecro tu quis sum geta iam sostrata quis iam geta geta aeschinus sostrata quis is ergo geta alienus sum ab noster familia sostrata hem pereo quare geta amaris occipio alius sostrata vae miser ego geta neque is occulte fero ab leno ipse eripio palam sostrata sero hic certus sum geta certus hic oculus nos video sostrata sostrata ah ego miser quis credo iam aut qui credo noster aeschines noster vita omnis in quo noster spes omnes ops sino sum qui sine hic juro sui unus numquam vinco dies qui sui in suus gremium pono puer dico pater ita obsecro ut licet sui hic uxor duco geta hera lacrima mitto atque potis qui ad hic res opus sum porro consul patior an narro qui canthara au ego homo sanus sum an hic profero tu video usquam sum geta ego quidem non placeo iam primus ille alienus animus ab nos sum res ipse indico nunc si hic palam profero ille infitior eo satis scio tuus fama et gnatae vito in dubius venio tum si magnus fateor qui amo alius non sum utilis hic ille do quapropter quisquis pacisco taceo sum opus sostrata ah paruus gens non facio geta quis ago sostrata profera geta hem meus sostrata video quam res ago sostrata malus res locus non possum sum quam in quo nunc sino sum primus indotatus sum tum praeterea qui secundus is dos sum pereo pro virgo do nubo non possum hic reliquus sum si infitior eo testis ego sum annulus qui amitto postremo quando ego conscius ego sum ab ego culpa sum hic procul neque pretium neque res ullus intercedo ille aut ego indignus geta experior geta quis iste accedo ut bonus dico sostrata tu quantus possum abeo atque hegio cognatus hic res omnis narro ordo nam is noster simulus sum summus et nos colo magnus geta nam hercules alius nemo respicio nos sostrata propero tu meus canthara curro obstetrix arcesso ut cum opus sum ne in mora nos sum


INTRODUCTION. This play derives its name from the two pairs of brothers who are introduced. Demea and Micio, the elders, had always been very dissimilar in character and manner of life. Micio was a pleasant old bachelor, and had always lived in town, and was very lenient and indulgent towards his young relations. Demea on the contrary had kept up the thrifty habits of his early years, residing on his farm and taking a severe view of the conduct of his sons. Ctesipho, the younger of his sons, lived with his father at this farm; but Aeschinus, the elder, had been adopted by his uncle. They had accordingly been very differently brought up. Ctesipho had been kept very strictly at home, and was, to the best of his father’s belief, a model of propriety. Aeschinus had been indulged by his uncle in every way, till he was notorious for his dissipation. He went so far at last as to offer violence to a young lady named Pamphila, whom he met one night when he was intoxicated. This was the last of his excesses. He promised to make all amends in his power by marrying Pamphila, and on this condition the matter was kept quiet by Sostrata her mother. Ctesipho in one of his visits to the town had fallen in love with a music girl belonging to a slave-merchant, and was carrying on an intercourse with her under the cover of his brother’s name; for Aeschinus had taken the credit of the affair to himself that his father might not hear of Ctesipho’s doings. After a time the slave-merchant gave notice to Ctesipho that unless he bought the music girl at his price she should be immediately sold. Ctesipho was in the greatest despair at this announcement, and was half inclined to run away from his troubles and leave the country, when Aeschinus, hearing the state of the case, cut matters short by breaking into the house of Sannio the slave-merchant, maltreating him, and carrying off the girl to his own house, where she was received by Ctesipho.

introduction this play derives its name from thos two pairs of brothers who aris introduced demeo and micio thos elders had always been very dissimilar in character and manner of life micio was ab pleasant old bachelor and had always lived in town and was very lenient and indulgeo towards hic young relations demeo os thos contrary had kept up thos thrifty habits of hic early years residing os hic farm and taking ab sero view of thos conduct of hic sons ctesipho thos younger of hic sons lived with hic father at this farm but aeschinus thos elder had been adopted by hic uncle they had accordingly been very differently brought up ctesipho had been kept very strictly at home and was to thos best of hic father senatus belief ab model of propriety aeschinus had been indulged by hic uncle in every way till he was notorious for hic dissipation he went so far at last as to offertor violence to ab young lady named pamphila whom he met o night when he was intoxicated this was thos last of hic excesses he promised to make all amends in hic power by marrying pamphila and os this condition thos matter was kept quiet by sostrata her mother ctesipho in o of hic visits to thos town had fallen in love with ab music girl belonging to ab slave merchant and was carrying os an intercourse with her under thos cover of hic brother senatus name for aeschinus had taken thos credo of thos affair to himself that hic father might not hear of ctesipho senatus doings after ab timeo thos slave merchant gave notice to ctesipho that unless he bought thos music girl at hic price she should be immediately sold ctesipho was in thos greatest despair at this announcement and was half inclined to rus away from hic troubles and leave thos country when aeschinus hearing thos stas of thos case cut matters short by breaking into thos house of sannio thos slave merchant maltreating him and carrying off thos girl to hic own house where she was received by ctesipho


ADELPHI. ACTA LUDIS FUNEBRIBUS AEMILII PAULLI QUOS FECERE Q. FABIUS MAXIMUS, P. CORNELIUS AFRICANUS. EGERE L. ATTILIUS PRAENESTINUS, MINUTIUS PROTHIMUS. MODOS FECIT FLACCUS CLAUDII, TIBIIS SARRANIS. FACTA GRAECA MENANDRU L. ANICIO M. CORNELIO COSS.

adelphi ago ludus funebris aemilii paulus qui facio q fabius magnus p cornelius africanus ago l attilius praenestinus minuo prothimus modus facio flaccus claudii tibia sarranis facio graecus menandru l anicio m cornelio coss


(MICIO. DEMEA.) MICIO Ibo, illis dicam nullam esse in nobis moram. DEMEA Sed eccum ipsum: te iamdudum quaero, Micio. MICIO Quidnam? DEMEA Fero alia flagitia ad te ingentia Boni illius adolescentis. MICIO Ecce autem! DEMEA Nova; Capitalia. MICIO Ohe, iam. DEMEA Nescis qui vir sit. MICIO Scio. DEMEA O stulte, tu de psaltria me somnias Agere: hoc peccatum in virginem est civem. MICIO Scio. DEMEA Oho, scis et patere? MICIO Quidni patiar? DEMEA Dic mihi, Non clamas? non insanis? MICIO Non. Malim quidem— DEMEA Puer natus est. MICIO Di bene vertant! DEMEA Virgo nihil habet. MICIO Audivi. DEMEA Et ducenda indotata est? MICIO Scilicet. DEMEA Quid nunc futurum est? MICIO Id enim quod res ipsa fert: Illinc huc transferetur virgo. DEMEA O Iupiter! Istocine pacto oportet? MICIO Quid faciam amplius? DEMEA Quid facias? Si non ipsa re istuc tibi dolet, Simulare certe est hominis. MICIO Quin iam virginem Despondi; res composita est; fiunt nuptiae: Demsi metum omnem: haec magis sunt hominis. DEMEA Caeterum, Placet tibi factum, Micio? MICIO Non, si queam Mutare: nunc, quum non queo, aequo animo fero. Ita vita est hominum quasi quum ludas tesseris: Si illud quod maxime opus est iactu non cadit, Illud quod cecidit forte id arte ut corrigas. DEMEA Corrector! Nempe tua arte viginti minae Pro psaltria periere; quae, quantum potest, Aliquo abiicienda est, si non pretio at gratiis. MICIO Neque est, neque illam sane studeo vendere. DEMEA Quid igitur facies? MICIO Domi erit. DEMEA Pro Divum fidem! Meretrix et materfamilias una in domo? MICIO Cur non? DEMEA Sanum te credis esse? MICIO Equidem arbitror. DEMEA Ita me Di ament, ut video ego tuam ineptiam, Facturum credo ut habeas quicum cantites. MICIO Cur non? DEMEA Et nova nupta eadem haece discet? MICIO Scilicet. DEMEA Tu inter eas restim ductans saltabis. MICIO Probe. DEMEA Probe? MICIO Et tu nobiscum una, si opus sit. DEMEA Hei mihi! Non te haec pudent? MICIO Iam vero omitte, Demea, Tuam istanc iracundiam; atque ita uti decet Hilarum ac libentem fac te gnati in nuptiis. Ego hos conveniam: post huc redeo. DEMEA O Iupiter! Hancine vitam? hoscine mores? hanc dementiam? Uxor sine dote veniet; intus psaltria est: Domus sumtuosa; adolescens luxu perditus; Senex delirans. Ipsa si cupiat Salus Servare prorsus non potest hanc familiam.

micio demeo micio eo ille dico nullus sum in nos mora demeo sed ecce ipse tu jamdudum quaero micio micio quisnam demeo fero alius flagitium ad tu ingens bonus ille adolesco micio ecce autem demeo novo capitalis micio ohe iam demeo nescio qui vir sum micio scio demeo o stultus tu de psaltria ego somnio ago hic peccatum in virgo sum civis micio scio demeo oho scio et pateo micio quis patior demeo dico ego non clamo non insanus micio non malo quidem demeo puer nascor sum micio deus bene verto demeo virgo nihil habeo micio audio demeo et duco indotatus sum micio scilicet demeo quis nunc sum sum micio is enim qui res ipse fero illinc huc transfero virgo demeo o iupiter istocine pacisco oportet micio quis facio amplus demeo quis facio si non ipse res iste tu doleo simularis certus sum homo micio quin iam virgo despondeo res compono sum fio nuptiae demsi metus omnis hic magis sum homo demeo caeterum placeo tu facio micio micio non si queo mutaris nunc qui non queo aequus animus fero ita vito sum homo quasi qui ludo tessera si ille qui magnus opus sum iactus non cado ille qui cado fors is ars ut corrigo demeo corrector nempe tuus ars viginti minae pro psaltria pereo qui quantus possum aliquis abiicienda sum si non pretium at gratia micio neque sum neque ille sanus studeo vendo demeo quis igitur facies micio domus sum demeo pro divus fides meretrix et materfamilias unus in domus micio cur non demeo sanus tu credo sum micio equidem arbitror demeo ita ego deus amo ut video ego tuus ineptia facio credo ut habeo qui cantito micio cur non demeo et novo nubo idem haece disco micio scilicet demeo tu inter is restis ducto salto micio probus demeo probus micio et tu nos unus si opus sum demeo hei ego non tu hic pudeo micio iam verus omitto demeo tuus iste iracundia atque ita uti decet hilaris atque libentem facio tu nascor in nuptiae ego hic convenio post huc redeo demeo o iupiter hic vita hoscine mos hic dementia uxor sine dos venio intus psaltria sum domus sumtuosa adolesco luxus perdo senex deliro ipse si cupio salus servaris prorsus non possum hic familia