De exitu plane passionis eius ambigitis, negantes passionem crucis in Christum praedicatam, et argumentantes insuper non esse credendum, ut ad id genus mortis exposuerit deus filium suum, quod ipse dixit: Maledictus omnis qui pependerit in ligno. Sed huius maledictionis sensum antecedit rerum ratio. Dicit enim in Deuteronomio: Si autem fuerit in aliquo delicto ad iudicium mortis, et morietur, et suspendetis eum in ligno, non manebit corpus eius in ligno, sed sepultura sepelietis eum ipsa die, quoniam maledictus a deo est omnis qui suspensus fuerit in ligno, et non inquinabitis terram, quam dominus deus tuus dabit tibi in sortem. Igitur non in hanc passionem Christum maledixit, sed distinctionem fecit, ut qui in aliquo delicto iudicium mortis habuisset et moreretur suspensus in ligno, hic maledictus a deo esset qui propter merita delictorum suorum suspenderetur in ligno. Alioquin Christus, qui dolum de ore suo locutus non est, quique omnem iustitiam et humilitatem exhibuit, et (ut supra de eo praedictum memoravimus) non pro meritis suis in id genus mortis expositus est, sed ut ea, quae praedicta sunt a prophetis, per vos ei obventura implerentur, sicut in psalmis ipse spiritus Christi iam canebat dicens: Retribuebant mihi mala pro bonis, et, Quae non rapueram, tunc exsolvebam, Exterminaverunt manus meas et pedes, et, Miserunt in potum meum fel, et in siti mea potaverunt me aceto, Super vestem meam miserunt sortem, sicuti cetera quae in illum commissuri essetis praedicta sunt. Quae quidem omnia ipsa perpessus, non pro actu suo aliquo malo passus est, sed ut scripturae implerentur de ore prophetarum. Et utique sacramentum passionis ipsius figurari in praedicationibus oportuerat, quantoque incredibile, tanto magis scandalum futurum, si nude praedicaretur, quantoque magnificum, tanto magis obumbrandum, ut difficultas intellectus gratiam dei quaereret. Itaque inprimis Isaac, cum a patre hostia duceretur, lignumque ipse sibi portans, Christi exitum iam tunc denotabat, in victimam concessi a patre, lignum passionis suae baiulantis. Ioseph et ipse Christum figuratus vel hoc solo, ne cursum demorer ipse, quod persecutionem a fratribus passus est et venumdatus est in Aegyptum ob dei gratiam, sicut et Christus ab IsraÃ«l carnaliter a fratribus venumdatus, a Iuda cum traditur. Nam et benedicitur a patre in haec verba Ioseph: Tauri decor eius, cornua unicornis cornua eius, in eis nationes ventilabit pariter ad summum usque terrae. Non utique rhinoceros destinabatur unicornis nec minotaurus bicornis, sed Christus in illo significabatur, taurus ob utramque dispositionem, aliis ferus, ut iudex, aliis mansuetus, ut salvator, cuius cornua essent crucis extima. Nam et in antenna navis, quae crucis pars est, hoc extremitates huius vocantur, unicornis autem medius stipitis palus. Hac denique virtute crucis et hoc more cornutus universas gentes et nunc ventilat per fidem, auferens a terra in caelum, et tunc ventilabit per iudicium, deiciens de caelo in terram. Idem erit et alibi taurus apud eandem scripturam. Cum Iacob in Simeonem et Levi porrexit benedictionem, de scribis et pharisaeis prophetat; ex illis enim deducitur census illorum. Interpretatur enim spiritaliter sic. Simeon et Levi perfecerunt iniquitatem ex sua secta, qua scilicet Christum sunt persecuti. In concilium eorum ne veniat anima mea, et in stationem eorum ne incubuerint viscera mea, quoniam in indignatione sua interfecerunt homines, id est prophetas, et in concupiscentia sua subnervaverunt taurum, id est Christum, quem post necem prophetarum interfecerunt, et nervos eius suffigendo clavis desaevierunt. Ceterum vanum, si post homicidium iam ab eis commissum aliis et non ipsis exprobrat carnificinam. Iam vero Moyses, quid utique tantum tunc, cum Iesus adversus Amalech proeliabatur, expansis manibus orabat residens, quando in rebus tam attonitis, magis utique genibus positis et manibus caedentibus pectus et facie humi volutata orationem commendare debuisset, nisi quia illic, ubi nomen domini Iesu dicebatur, dimicaturi quandoque adversus diabolum, crucis habitus quoque erat necessarius, per quem Iesus victoriam esset relaturus? Idem rursus Moyses, post interdictam omnis rei similitudinem, cur aeneum serpentem ligno impositum pendentis habitu in spectaculum IsraÃ«li salutare proposuit eo tempore quo a serpentibus post idololatriam exterminabantur, nisi quod hic dominicam crucem intentabat, qua serpens diabolus designabatur, et laeso cuique ab eiusmodi colubris, id est angelis eius, a delictorum peccantia ad Christi crucis sacramenta intento, salus efficiebatur? Nam qui in illam tunc respiciebat, a morsu serpentium liberabatur. Age nunc, si legisti penes prophetam in psalmis: Deus regnavit a ligno, expecto quid intellegas, ne forte lignarium aliquem regem significari putetis, et non Christum, qui exinde a passionis ligni superata morte regnavit. Proinde et Esaias, Quoniam puer, inquit, natus est nobis, et datus est nobis filius. Quid novum, si non de filio dei dicit? et natus est nobis, cuius initium imperii factum est super humerum ipsius? Quis omnino regum insigne potestatis suae humero praefert, et non aut capite diadema, aut manu sceptrum, aut aliquam propriae vestis notam? Sed solus novus rex aevorum, Christus Iesus, novam gloriam et potestatem et sublimitatem suam in humero extulit, crucem scilicet, ut secundum superiorem prophetiam exinde dominus regnaret a ligno. De hoc enim ligno etiam deus insinuat per Hieremiam quod essetis dicturi, Venite, immittamus in panem eius lignum, et conteramus eum a terra vivorum, et nomen illius non memorabitur amplius. Utique in corpus eius lignum missum est. Sic enim Christus revelavit, panem corpus suum appellans, cuius retro corpus in pane pro phetes nuntiavit. Si adhuc quaeres dominicae crucis praedicationes, satis iam poterit tibi facere vigesimus primus psalmus, totam Christi continens passionem, canentis iam tunc gloriam suam. Foderunt, inquit, manus meas et pedes, quae propria est atrocitas crucis. Et rursus, cum auxilium patris implorat, Salvum me fac, inquit, ex ore leonis, utique mortis, et de cornibus unicorniorum humilitatem meam, de apicibus scilicet crucis, ut supra ostendimus. Quam crucem nec ipse David passus est, nec ullus regum Iudaeorum, ne putetis alterius alicuius prophetari passionem quam eius qui solus a populo tam insiguiter crucifixus est. Nunc si omnes interpretationes istas respuerit et inriserit duritia cordis vestri, probabimus sufficere posse mortem Christi prophetatam, ut ex hoc, quod non esset edita qualitas mortis, intellegatur per crucem evenisse, nec alii deputandam fuisse passionem crucis quam cuius mors praedicabatur. Nam mortem eius et passionem et sepulturam una voce Esaiae vole ostendere. A facinoribus, inquit, populi mei perductus est ad mortem, et dabo malos pro sepultura eius, et divites pro morte eius, quia scelus non fecit, nec dolus in ore eius inventus est, et deus voluit eximere a morte animam eius, et cetera. Dicit etiam adhuc: Sepultura eius ablata est e medio. Nec sepultus enim est nisi mortuus, nec sepultura eius sublata est e medio nisi per resurrectionem eius. Denique subiungit: Propterea ipse multos in haereditatem habebit, et multorum dividet spolia. Quis alius, nisi qui natus est, ut supra ostendimus, pro eo quod tradita est in mortem anima eius? Ostensa enim causa gratiae eius, pro iniuria scilicet mortis repensandae, pariter ostensum est haec illum propter mortem consecuturum, post mortem, utique post resurrectionem consecuturum. Nam quod in passione eius accidit, ut media dies tenebresceret, Amos propheta annuntiat, dicens: Et erit, inquit, in die illa, dicit dominus, occidet sol media die, et tenebrescet super terram dies luminis, et convertam dies festos vestros in luctum, et omnia cantica vestra in lamentationem, et imponam super lumbos vestros saccum, et super omne caput calvitium, et ponam eum quasi luctum dilecti, et eos qui cum illo quasi diem maeroris. Hoc enim et Moyses initio primi mensis novorum facturos vos prophetavit, cum omne vulgus filiorum IsraÃ«l ad vesperam agnum esset immolaturum et hanc sollemnitatem diei huius, id est paschae azymorum, cum amaritudine manducaturos praecanebat, et adiecit pascha esse domini, id est passionem Christi. Quod ita quoque adimpletum est, ut prima die azymorum interficeretis Christum, et ut prophetiae implerentur, properavit dies vesperam facere, id est tenebras efficere, quae media die factae sunt, atque ita dies festos vestros convertit deus in luctum, et cantica vestra in lamentationem. Post passionem enim Christi etiam captivitas vobis et dispersio obvenit, praedicta ante per spiritum sanctum.

de exeo planus passio is ambigitis nego passio crux in christus praedico et argumentor insuper non sum credo ut ad is genus mors expono deus filius suus qui ipse dico maledico omnis qui pendeo in lignum sed hic maledictio sensus antecedo res ratio dico enim in deuteronomium si autem sum in aliquis delinquo ad iudicium mors et morior et suspendetis is in lignum non maneo corpus is in lignum sed sepelio sepelietis is ipse dies quoniam maledico ab deus sum omnis qui suspendo sum in lignum et non inquino terra quam dominus deus tuus do tu in sors igitur non in hic passio christus maledixit sed distinctio facio ut qui in aliquis delinquo iudicium mors habeo et morior suspendo in lignum hic maledico ab deus sum qui propter mereo delictum suus suspendo in lignum alioqui christus qui dolus de os suus loquor non sum quisque omnis iustitia et humilitas exhibeo et ut supra de is praedico memoro non pro meritum suus in is genus mors expono sum sed ut is qui praedico sum ab propheta per tu is obventura impleo sicut in psalmus ipse spiritus christus iam caneo dico retribuo ego malus pro bonus et qui non rapio tunc exsolvo extermino manus meus et pes et mitto in potus meus fel et in sitis meus poto ego acetum super vestis meus mitto sors sicut ceterus qui in ille committo edo praedico sum qui quidem omnis ipse perpetior non pro actus suus aliquis malus patior sum sed ut scribo impleo de os propheta et utique sacramentum passio ipse figuraris in praedicatio oportet quantus incredibilis tantus magis scandalum sum si nudus praedico quantus magnificus tantus magis obumbrandum ut difficultas intellego gratia deus quaero itaque imprimis isaac cum ab pater hostia duco lignum ipse sui porto christus exitus iam tunc denotabat in victima concedo ab pater lignum passio suus baiulantis ioseph et ipse christus figuro vel hic solum ne cursus demoror ipse qui persecutio ab frater patior sum et venumdo sum in aegyptus ob deus gratia sicut et christus ab israa l carnalis ab frater venumdo ab judas cum trado nam et benedico ab pater in hic verbum ioseph taurus decor is cornu unicornis cornu is in is natio ventilo pariter ad superus usque terra non utique rhinoceros destino unicornis neque minotaurus bicornis sed christus in ille significo taurus ob uter dispositio alius ferus ut iudex alius mansuetus ut salvator qui cornu sum crux extima nam et in antenna navus qui crux pars sum hic extremitas hic voco unicornis autem medius stipes palus hic denique virtus crux et hic mos cornutus universus gens et nunc ventilo per fides aufero ab terra in caelum et tunc ventilo per iudicium deicio de caelum in terra idem sum et alibi taurus apud idem scribo cos jacob in simeonem et levis porrigo benedictio de scribo et pharisaeis prophetat ex ille enim deduco census ille interpretor enim spiritalis sic simeon et levis perficio iniquitas ex suus seco qui scilicet christus sum persequor in concilium is ne venio anima meus et in statio is ne incubo viscera meus quoniam in indignatio suus interfacio homo is sum propheta et in concupisco suus subnervaverunt taurus is sum christus qui post nex propheta interfacio et nervus is suffigendo clavus desaevierunt ceterum vanus si post homicidium iam ab is committo alius et non ipse exprobro carnificina iam verus moyses quis utique tantus tunc cum iesus adverro amalech proeliabatur expando manus oro resideo quando in res tam attono magis utique genu pono et manus caedo pectus et facies humus voluto oratio commendaris debeo nisi quia illic ubi nomen dominus iesus dico dimico quandoque adverro diabolus crux habitus quoque sum necessarius per qui iesus victoria sum refero idem rursus moyses post interdico omnis res similitudo cur aeneus serpens lignum impono pendeo habitus in spectaculum israa li salutaris propono is tempus quo ab serpens post idololatriam extermino nisi qui hic dominicus crux intento qui serpens diabolus designo et laedo quisque ab eiusmodi colubra is sum angelus is ab delictum peccantia ad christus crux sacramentum intendo salus efficio nam qui in ille tunc respicio ab morsus serpo liberabatur ago nunc si lego penis propheta in psalmus deus regno ab lignum expecto quis intellego ne fors lignarius aliquis rex significo puteo et non christus qui exinde ab passio lignum supero mors regno proinde et esaias quoniam puer inquam nascor sum nos et do sum nos filius quis novus si non de filius deus dico et nascor sum nos qui initium imperium facio sum super umerus ipse quis omnino rex insignis potestas suus umerus praefero et non aut caput diadema aut manus sceptrum aut aliqui proprius vestio nota sed solus novus rex aevorum christus iesus novus gloria et potestas et sublimitas suus in umerus effero crux scilicet ut secundus superus prophetia exinde dominus regno ab lignum de hic enim lignum etiam deus insinuo per hieremias qui edo dico venio immittamus in panis is lignum et contero is ab terra vivus et nomen ille non memoro amplus utique in corpus is lignum mitto sum sic enim christus revelo panis corpus suus appello qui retro corpus in panis pro phetes nuntio si adhuc quaero dominicus crux praedicatio satis iam possum tu facio vigesimus primus psalmus totus christus contineo passio caneo iam tunc gloria suus fodio inquam manus meus et pes qui proprius sum atrocitas crux et rursus cum auxilium pater imploro salvus ego facio inquam ex os leo utique mors et de cornu unicorniorum humilitas meus de apex scilicet crux ut supra ostendo quam crux neque ipse david patior sum neque ullus rex judaeus ne puteo alter aliquis prophetaris passio quam is qui solus ab populus tam insiguiter crucifigo sum nunc si omnis interpretatio iste respuo et irrideo duritia chordus vester probo sufficio possum mors christus prophetatam ut ex hic qui non sum edo qualitas mors intellego per crux evenio neque alius deputandam sum passio crux quam qui mors praedico nam mors is et passio et sepultura unus vox esaias vole ostendo ab facinus inquam populus meus perduco sum ad mors et do malus pro sepelio is et dives pro mors is quia scelus non facio neque dolus in os is invenio sum et deus volo eximo ab mors anima is et ceterus dico etiam adhuc sepelio is aufero sum e medium neque sepelio enim sum nisi mortuus neque sepelio is tollo sum e medium nisi per resurrectio is denique subjungo propterea ipse multus in haereditas habeo et multus divido spolium quis alius nisi qui nascor sum ut supra ostendo pro is qui trado sum in mors anima is ostendo enim causa gratia is pro iniuria scilicet mors repensandae pariter ostendo sum hic ille propter mors consequor post mors utique post resurrectio consequor nam qui in passio is accido ut medius dies tenebresceret amos propheta annuntio dico et sum inquam in dies ille dico dominus occido sol medius dies et tenebrescet super terra dies lumen et converto dies festus vester in luctus et omnis canticum vester in lamentatio et impono super lumbus vester saccus et super omnis caput calvitium et pono is quasi luctus diligo et is qui cum ille quasi dies maeror hic enim et moyses initium primus mensis novum facio tu prophetavit cum omnis vulgus filius israa l ad vespera agnos sum immolo et hic sollemnitas dies hic is sum pascha azymus cum amaritudo manduco praecanebat et adiicio pascha sum dominus is sum passio christus qui ita quoque adimpleo sum ut primus dies azymus interficeretis christus et ut prophetia impleo propero dies vespera facio is sum tenebrae efficio qui medius dies facio sum atque ita dies festus vester converto deus in luctus et canticum vester in lamentatio post passio enim christus etiam captivitas tu et dispersio obvenio praedico ante per spiritus sancio


Sic et sacrificia terrenarum oblationum et spiritalium sacrificiorum praedicata ostendimus, et quidem a primordio maioris filii, id est IsraÃ«l, terrena fuisse in Cain praeostensa sacrificia, et minoris filii Abel, id est populi nostri, sacrificia diversa demonstrata. Namque maior natu Cain de fructu terrae obtulit munera deo, minor vero filius Abel de fructu ovium suarum. Respexit deus in Abel et in munera eius, in Cain autem et in munera eius non respexit. Et dixit deus ad Cain, Quare concidit vultus tuus? nonne, si recte quidem offeras, non recte autem dividas, peccasti; quiesce. Ad te enim conversio tua, et ipse tui dominabitur. Et tunc dixit Cain ad Abel fratrem suum, Eamus in campum, et abiit cum eo illic et interfecit eum. Et tunc dixit deus ad Cain, Ubi est Abel frater tuus? Et dixit, Nescio; numquid custos fratris me(??) sum ego? Cui deus dixit, Vox sanguinis fratris tui proclamat ad me de terra. Propter quod maledicta terra, quae aperuit os suum ad excipiendum sanguinem fratris tui. Gemens et tremens eris super terram, et omnis qui te invenerit occidet te. Ex hoc igitur actu duplicia duorum populorum sacrificia praeostensa iam tune a primordio animadvertimus. Denique cum per Moysen in Levitico lex sacerdotalis conscriberetur, invenimus praescriptum populo IsraÃ«li ut sacrificia nullo alio in loco offerrentur deo quam in terra promissionis, quam dominus deus daturus esset populo IsraÃ«li et fratribus eorum, ut introducto IsraÃ«le illic celebrarentur sacrificia et holocausta tam pro peccatis quam pro animabus, et nusquam alibi nisi in terra sancta. Cur itaque postea per prophetas praedicat spiritus futurum ut in omni loco et in omni terra offerantur sacrificia deo, sicut per Malachiam angelum, unum ex duodecim prophetis, dicit: Non recipiam sacrificium de manibus vestris, quoniam ab oriente sole usque ad occidentem nomen meum clarificatum est in omnibus gentibus, dicit dominus omnipotens; et in omni loco offerunt sacrificia munda nomini meo. Item in psalmis David dicit: Adferte deo patriae gentium; indubitate quod in omnem terram exire habebat praedicatio apostolorum: adferte deo claritatem et honorem, adferte deo sacrificia nominis eius: Tollite hostias et introite in atria eius. Namque quod non terrenis sacrificiis, sed spiritalibus deo litandum sit, ita legimus, ut scriptum est: Cor contribulatum et humiliatum hostia deo est. Et alibi: Sacrifica deo sacrificium laudis, et redde altissimo vota tua. Sic itaque sacrificia spiritalia laudis designantur, et cor contribulatum acceptabile sacrificium deo demonstratur. Itaque quomodo carnalia sacrificia reprobata intelleguntur, de quibus et Esaias loquitur dicens, Quo mihi multitudinem sacrificiorum vestrorum? dicit dominus, ita sacrificia spiritalia accepta praedicantur, ut prophetae adnuntiant. Quoniam et si adtuleritis, inquit, mihi similam, vanum supplicamentum, execramentum mihi est. Et adhuc dicit, Holocaustomata et sacrificia vestra et adipem hircorum et sanguinem taurorum nolo, nec si veniatis videri mihi: quis enim exquisivit haec de manibus vestris? quoniam ab oriente sole usque in occidentem nomen meum clarificatum est in omnibus gentibus, dicit dominus. De spiritalibus vero sacrificiis addit dicens, Et in omni loco sacrificia munda offerunt nomini meo, dicit dominus.

sic et sacrificium terrenaris oblatio et spiritalis sacrificus praedico ostendo et quidem ab primordius magnus filius is sum israa l terrenus sum in cain praeostensa sacrificium et paruus filius abel is sum populus noster sacrificium diverto demonstro namque magnus natus cain de fructus terra offero munus deus paruus verus filius abel de fructus ovis suus respicio deus in abel et in munus is in cain autem et in munus is non respicio et dico deus ad cain quaris concido vultus tuus nonne si rectus quidem offertor non rectus autem divido pecco quiesco ad tu enim conversio tuus et ipse tuus dominor et tunc dico cain ad abel frater suus eo in campus et abeo cum is illic et interfacio is et tunc dico deus ad cain ubius sum abel frater tuus et dico nescio numquid custos frater ego sum ego qui deus dico vox sanguis frater tuus proclamo ad ego de terra propter qui maledico terra qui aperio os suus ad excipio sanguis frater tuus gemo et tremo sum super terra et omnis qui tu invenio occido tu ex hic igitur actus duplicium duo populus sacrificium praeostensa iam tu ab primordius animadverto denique cum per moysen in levitico lex sacerdotal conscriberetur invenio praescribo populus israa li ut sacrificium nullus alius in locus offertor deus quam in terra promissio quam dominus deus do sum populus israa li et frater is ut introduco israa le illic celebro sacrificium et holocaustum tam pro peccatum quam pro animabus et nusquam alibi nisi in terra sancio cur itaque postea per propheta praedico spiritus sum ut in omnis locus et in omnis terra offertor sacrificium deus sicut per malachiam angelus unus ex duodecim propheta dico non recipio sacrificium de manus vester quoniam ab orior sol usque ad occaedes nomen meus clarifico sum in omnis gens dico dominus omnipotens et in omnis locus offertor sacrificium mundo nomen meus item in psalmus david dico affero deus patria gens indubitas qui in omnis terra exeo habeo praedicatio apostolus affero deus claritas et honor affero deus sacrificium nomen is tollo hostio et introeo in atrium is namque qui non terrenus sacrificium sed spirital deus lito sum ita lego ut scribo sum cor contribulo et humilio hostia deus sum et alibi sacrifico deus sacrificium laus et reddo alo veto tuus sic itaque sacrificium spiritalis laus designo et cor contribulo acceptabilis sacrificium deus demonstro itaque quomodo carnalia sacrificium reprobo intellego de qui et esaias loquor dico quo ego multitudo sacrificus vester dico dominus ita sacrificium spiritalis accipio praedico ut propheta adnuntio quoniam et si affero inquam ego simila vanus supplicamentum exsecramentum ego sum et adhuc dico holocaustomata et sacrificium vester et adipem hircorum et sanguis taurus nolo neque si venio video ego quis enim exquaero hic de manus vester quoniam ab orior sol usque in occaedes nomen meus clarifico sum in omnis gens dico dominus de spirital verus sacrificium addo dico et in omnis locus sacrificium mundo offertor nomen meus dico dominus


Igitur in isto gradum conseramus, an qui venturus adnuntiabatur Christus iam venerit, an venturus adhuc speretur. Quod ipsum ut probari possit, etiam tempora sunt nobis requirenda quando venturum Christum prophetae adnuntiaverunt, ut, si intra ista tempora recognoverimus venisse eum, sine dubio ipsum esse credamus quem venturum prophetae canebant, in quem nos, gentes scilicet, credituri adnuntiabamur, et cum constiterit venisse, indubitate etiam legem novam ab ipso datam esse credamus, et testamentum novum in ipso et per ipsum nobis dispositum non diffiteamur. Venturum enim Christum et Iudaeos non refutare scimus, utpote qui in adventum cius spem suam porrigant. Nec de isto pluribus quaerendum, cum retro omnes prophetae de eo praedicaverunt, ut Esaias: Sic dicit dominus deus Christo meo domino, cuius tenui dexteram, ut exaudiant illum gentes: fortitudines regum disrumpam, aperiam ante illum portas, et civitates non claudentur illi. Quod ipsum adimpletum videmus. Cui enim dexteram tenet pater deus, nisi Christo, filio suo? quem exaudierunt omnes gentes, id est cui omnes gentes crediderunt, cuius et praedicatores apostoli in psalmis David ostenduntur: In universam, inquit, terram exiit sonus eorum, et usque ad terminos terrae verba eorum. In quem enim alium universae gentes crediderunt, nisi in Christum, qui iam venit? Cui enim gentes crediderunt, Parthi, Medi, Elamitae, et qui habitant Mesopotamiam, Armeniam, Phrygiam, Cappadociam, et incolentes Pontum et Asiam et Pamphyliam, immorantes Aegyptum, et regionem Africae quae est trans Cyrenen inhabitantes, Romani et incolae, tunc et in Hierusalem Iudaci, et ceterae gentes, ut iam Getulorum varietates, et Maurorum multi fines, Hispaniarum omnes termini, et Galliarum diversae nationes, et Britannorum inaccessa Romanis loca, Christo vero subdita, et Sarmatarum, et Dacorum, et Germanorum, et Scytharum, et abditarum multarum gentium et provinciarum et insularum multarum nobis ignotarum, et quae enumerare minus possumus? In quibus omnibus locis Christi nomen, qui iam venit, regnat, utpote ante quem omnium civitatum portae sunt apertae, et cui nullae sunt clausae, ante quem serae ferreae sunt comminutae, et valvae aereae apertae. Quamquam et ista spiritaliter sint intellegenda, quod praecordia singulorum variis modis a diabolo obsessa fide Christi sint reserata, attamen perspicue sunt adimpleta, utpote in quibus omnibus locis populus nominis Christi inhabitet. Quis enim omnibus gentibus regnare potuisset, nisi Christus, dei filius, qui omnibus in aeternum regnaturus nuntiabatur? Nam si Salomon regnavit, sed in finibus Iudae tantum; a Bersabeae usque Dan termini eius regni signantur. Si vero Babyloniis et Parthis regnavit Darius, non habuit in omnibus gentibus potestatem; si Aegyptiis Pharao, vel quisquis ei in haereditario regno successit, illic tantum potitus est regni sui dominium; si Nabuchodonosor cum suis regulis, ab India usque Aethiopiam habuit regni sui terminos; si Alexander Macedo, non amplius quam Asiam universam et ceteras regiones, posteaquam devicerat, tenuit; si Germani, adhuc usque limites suos transgredi non sinuntur; Britanni intra oceani sui ambitum clausi sunt, Maurorum gentes et Getulorum barbaries a Romanis obsidentur, ne regionum suarum fines excedant. Quid de ipsis Romanis dicam, qui de legionum suarum praesidiis imperium suum muniunt, nec trans istas gentes porrigere vires regni sui possunt? Christi autem nomen ubique porrigitur, ubique creditur, ab omnibus gentibus supra enumeratis colitur, ubique regnat, ubique adoratur, omnibus ubique tribuitur aequaliter; non regis apud illum maior gratia, non barbari alicuius inferior laetitia, non dignitatum aut natalium cuiusquam discreta merita; omnibus aequalis, omnibus rex, omnibus index, omnibus deus et dominus est. Nec dubites credere quod asseveramus, cum videas fieri.

igitur in iste gradus consero an qui venio adnuntiabatur christus iam venio an venio adhuc spero qui ipse ut probaris possum etiam tempus sum nos requiro quando venio christus propheta adnuntio ut si intra iste tempus recognoverimus venio is sine dubius ipse sum credo qui venio propheta caneo in qui nos gens scilicet credo adnuntiabamur et cum consto venio indubitas etiam lex novus ab ipse do sum credo et testamentum novus in ipse et per ipse nos dispono non diffiteamur venio enim christus et judaei non refutaris scio utpote qui in advenio cius spes suus porrigo neque de iste multus quaero cum retro omnis propheta de is praedico ut esaias sic dico dominus deus christus meus dominus qui tenuis dexter ut exaudio ille gens fortitudo rex disrumpo aperio ante ille porta et civitas non claudo ille qui ipse adimpleo video qui enim dexter teneo pater deus nisi christus filius suus qui exaudio omnis gens is sum qui omnis gens credo qui et praedicator apostolus in psalmus david ostendo in universus inquam terra exeo sonus is et usque ad terminus terra verbum is in qui enim alius universus gens credo nisi in christus qui iam venio qui enim gens credo parthus medus elamitae et qui habito mesopotamia armenia phrygia cappadocia et incolo pontus et asia et pamphylia immorantes aegyptus et regio africa qui sum trans cyrene inhabito romanus et incola tunc et in hierusal iudaci et ceterus gens ut iam getulorum varietas et maurus multus finis hispaniaris omnis terminus et galliaris diverto natio et britannus inaccessus romanus locum christus verus subdo et sarmataris et dacus et germanus et scytharis et abditaris multus gens et provinciaris et insularis multus nos ignotaris et qui enumero paruus possum in qui omnis locus christus nomen qui iam venio regno utpote ante qui omnis civitas porta sum aperio et qui nullus sum claudo ante qui sera ferreus sum comminuo et valva aereus aperio quamquam et iste spiritalis sum intellego qui praecordia singulus varius modus ab diabolus obsedeo fides christus sum resero attamen perspicuus sum adimpleo utpote in qui omnis locus populus nomen christus inhabito quis enim omnis gens regno possum nisi christus deus filius qui omnis in aeternus regno nuntio nam si salomon regno sed in finis judas tantus ab bersabeae usque do terminus is regnum signo si verus babylonius et parthus regno dareus non habeo in omnis gens potestas si aegyptius pharao vel quisquis is in haereditario regnum succedo illic tantus potior sum regnum suus dominium si nabuchodonosor cum suus regulis ab india usque aethiopia habeo regnum suus terminus si alexander macedo non amplus quam asia universus et ceterus regio posteaquam devinco teneo si germanus adhuc usque limito suus transgredior non sino britannus intra oceani suus ambitus claudo sum maurus gens et getulorum barbaries ab romanus obsido ne regio suus finis excedo quis de ipse romanus dico qui de legio suus praesidium imperium suus munio neque trans iste gens porrigo vireo regnum suus possum christus autem nomen ubique porrigo ubique credo ab omnis gens supra enumero colo ubique regno ubique adoratur omnis ubique tribuo aequalis non rex apud ille magnus gratia non barbaris aliquis inferus laetitia non dignitas aut natalis quisquam discerno mereo omnis aequalis omnis rex omnis index omnis deus et dominus sum neque dubito credo qui asseveramus cum video fio


Aspice universas nationes de voragine erroris humaui exinde emergentes ad dominum deum creatorem et Christum eius, et si audes negare prophetatum, statim tibi promissio patris occurrit in psalmis, dicens: Filius meus es tu, ego hodie genui te; pete a me, et dabo tibi gentes haereditatem tuam et possessionem tuam terminos terrae. Nec poteris eum David filium dicere quam Christum, aut terminos terrae David potius promissos, qui intra unicam Iudaeam regnavit, quam Christo, qui totum iam orbem evangelii sui fide cepit, sicut per Esaiam dicit: Ecce dedi te in dispositionem generis mei in lucem gentium, ut aperias oculos caecorum, utique errantium, exsolvere de vinculis vinctos, id est de delictis liberare, et de domo carceris, id est mortis, sedentes in tenebris, ignorantiae scilicet. Quae si per Christum eveniunt, non in alium erunt prophetata quam per quem expuncta consideramus.

aspicio universus natio de vorago error humaui exinde emergo ad dominus deus creator et christus is et si audeo nego prophetas statim tu promissio pater occurro in psalmus dico filius meus sum tu ego hodie gigno tu peto ab ego et do tu gens haereditas tuus et possessio tuus terminus terra neque possum is david filius dico quam christus aut terminus terra david potis promitto qui intra unicus judaea regno quam christus qui totus iam orbis evangelium suus fides capio sicut per esaias dico ecce do tu in dispositio genus meus in lux gens ut aperio oculus caecus utique erro exsolvo de vinculis vincio is sum de delinquo liberaris et de domus carcer is sum mors sedeo in tenebrae ignorantia scilicet qui si per christus evenio non in alius sum prophetata quam per qui expuncta considero


Proxime accidit, disputatio habita est Christiano et proselyto Iudaeo. Alternis vicibus contentioso fune uterque diem in vesperam traxerunt. Obstrepentibus etiam quibusdam ex partibus singulorum nubilo quodam veritas obumbrabatur. Placuit ergo, quod per concentum disputationis minus plene potuit dilucidari, inspici curiosius et lectionibus stilo quaestiones retractatas terminare. Nam occasio quidem defendendi etiam gentibus divinam gratiam habuit hinc praerogativam, quod sibi vindicare dei legem instituerit homo ex gentibus nec de prosapia IsraÃ«litÃ»m Iudaeus. Hoc enim sat est, posse gentes admitti ad dei legem, ne IsraÃ«l adhuc superbiat quod gentes velut stillicidium situlae aut pulvis ex area deputentur. Quamquam habeamus ipsum deum idoneum pollicitatorem et fidelem sponsorem, qui Abrahae promiserit quod in semine eius benedicerentur omnes nationes terrae, et quod ex utero Rebeccae duo populi et duae gentes essent processurae, utique Iudaeorum, id est IsraÃ«lis, et gentium, id est nostrae. Uterque ergo populus et gens est appellatus, ne de nominis appellatione privilegium gratiae sibi quis audeat defendere. Duos etenim populos et duas gentes processuras ex unius feminae utero deus destinavit, nec discrevit gratia in nominis appellatione, sed in partus editione, ut, qui prior esset de utero processurus, minori subiceretur, id est posteriori. Sic namque ad Rebeccam deus locutus est: Duae gentes in utero tuo sunt, et duo populi de ventre tuo dividentur, et populus populum superabit, et maior serviet minori. Itaque cum populus seu gens Iudaeorum anterior sit tempore et maior per gratiam primae dignationis in lege, noster vero minor aetate temporum intellegatur, utpote in ultimo saeculi spatio adeptus notitiam divinae miserationis, procul dubio per edictum divinae elocutionis prior et maior populus, id est Iudaicus, serviat necesse est minori, et minor populus, id est Christianus, superet maiorem. Nam et secundum divinarum scripturarum memorias populus Iudaeorum, id est antiquior, derelicto deo idolis deservivit et divinitate abrelicta simulacris fuit deditus, dicente populo ad Aaron, Fac nobis deos, qui nos antecedant. Quod cum ex monilibus femmarum et anulis virorum aurum fuisset igne conflatum et processisset eis bubulum caput, huic figmento universus IsraÃ«l abrelicto deo honorem dederunt, dicentes, Hi sunt dei qui nos eiecerunt de terra Aegypti. Sic namque posterioribus temporibus, quibus reges eis imperabant et cum Hieroboam vaccas aureas et lucos colebant et Bahali se mancipabant. Unde probatur eos semper idololatriae crimine reos designatos ex instrumente divinarum scripturarum. Noster vero populus minor, id est posterior, relictis idolis, quibus ante deserviebat, ad eundem deum conversus est quo IsraÃ«l, ut supra memoravimus, abscesserat. Sic namque populus minor, id est posterior, populum maiorem superavit, dum gratiam divinae dignationis consequitur, a qua IsraÃ«l est repudiatus.

propior accido disputatio habeo sum christianus et proselyto judaeus alternus vicis contentioso funis uterque dies in vespera traho obstrepo etiam quidam ex pars singulus nubilus quidam vereor obumbrabatur placeo ergo qui per concentus disputatio paruus plenus possum dilucidaris inspicio curiosus et lectio stilus quaestio retractatas terminaris nam occasio quidem defendo etiam gens divina gratia habeo hinc praerogativa qui sui vindicaris deus lex instituo homo ex gens neque de prosapia israa lita m judaeus hic enim satis sum possum gens admitto ad deus lex ne israa l adhuc superbio qui gens velut stillicidium situla aut pulvis ex area deputo quamquam habeo ipse deus idoneus pollicitator et fidelis sponsor qui abrahae promitto qui in semen is benedicerentur omnis natio terra et qui ex uterus rebeccae duo populus et duo gens sum procedo utique judaeus is sum israa lis et gens is sum noster uterque ergo populus et gens sum appello ne de nomen appellatio privilegium gratia sui quis audeo defendo duo etenim populus et duo gens procedo ex unus femina uterus deus destino neque discerno gratia in nomen appellatio sed in pario editio ut qui prior sum de uterus procedo parvus subicio is sum posterus sic namque ad rebeccam deus loquor sum duo gens in uterus tuus sum et duo populus de venter tuus divido et populus populus supero et magnus servio parvus itaque cum populus seu gens judaeus anterior sum tempus et magnus per gratia primus dignatio in lex noster verus paruus aetas tempus intellego utpote in ultimo saeculis spatium adipiscor notitia divina miseratio procul dubius per edictum divina elocutio prior et magnus populus is sum judaicus servio necesse sum parvus et paruus populus is sum christianus supero magnus nam et secundus divinaris scripturaris memoria populus judaeus is sum antiquus derelinquo deus idolum deservivit et divinitas abrelicta simulacrum sum dedo dico populus ad aaro facio nos deus qui nos antecedo qui cum ex monilis femmaris et anulus vir aurum sum ignis conflo et procedo is bubulis caput hic figmentum universus israa l abrelicto deus honor do dico hic sum deus qui nos eicio de terra aegyptius sic namque posterus tempus qui rex is impero et cum hieroboam vacca aureus et lucus colo et bahal sui mancipabant unde probo is semper idololatriae crimen reus designo ex instrumente divinaris scripturaris noster verus populus paruus is sum posterus relinquo idolum qui ante deserviebat ad idem deus converro sum quo israa l ut supra memoro abscedo sic namque populus paruus is sum posterus populus magnus supero dum gratia divina dignatio consequor ab qui israa l sum repudio


Itaque requirenda tempora praedictae et futurae nativitatis Christi et passionis eius et exterminii civitatis Hierusalem, id est vastationis eius. Dicit enim Daniel et civitatem sanctam et sanctum exterminari cum duce venturo, et destrui pinnaculum usque ad Interitum. Venturi itaque Christi ducis sunt tempora requirenda, quae investigabimus in Daniele, quibus computatis probabimus venisse eum etiam ex temporibus praescriptis et ex signis competentibus et ex operationibus eius. Quae probamus et ex consequentibus quae post adventum eius futura adnuntiabantur, ut tam adimpleta omnia quam prospecta credamus. Sic igitur de eo Daniel praedicavit, ut et quando et quo in tempore gentes esset liberaturus ostenderet, et quoniam post passionem Christi ista civitas exterminari haberet. Dicit enim sic: In primo anno sub Dario, filio Assueri, ex semine Medorum, qui regnavit super regnum Chaldaeorum, ego Daniel intellexi in libris numerum annorum. Et adhuc me loquente in oratione, ecce vir Gabriel, quem vidi in visione in principio, volans, et tetigit me, quasi hora sacrificii vespertini, et intellegere fecit me, et locutus est mecum, et dixit, Daniel, nunc exivi imbuere te intellegentia, in principio obsecrationis tuae exivit sermo. Et ego veni, ut adnuntiem tibi, quia vir desideriorum tu es, et cogita in verbo et intellege in visione. Lxx hebdomadae breviatae sunt super plebem tuam et super civitatem sanctam, quoad usque inveteretur delictum, et signentur peccata, et exorentur iustitiae, et inducatur iustitia aeterna, et ut signetur visio et prophetes, et ungatur sanctus sanctorum. Et scies et perspicies et intelleges a profectione sermonis integrando et reaedificando Hierusalem usque ad Christum ducem hebdomadas septem et dimidiam et LXII et dimidiam; et convertet et aedificabitur in altitudinem et convallationem, et innovabuntur tempora; et post hebdomadas has LXII, exterminabitur unctio, et non erit; et civitatem et sanctum exterminabit cum duce adveniente, et concidentur quomodo in cataclysmo usque in finem belli, quod concidetur usque ad interitum. Et confirmabit testamentum in multis. Hebdomada una et dimidia hebdomadis auferetur meum sacrificium et libatio, et in sancto exsecratio vastationis, et usque ad finem temporis consummatio dabitur super hac vastatione. Animadvertamus igitur terminum quomodo in vero praedicit LXX hebdomadas futuras, in quibus si receperint eum, aedificabitur in altitudinem et in longitudinem, et innovabuntur tempora. Providens autem deus quid esset futurum, quoniam non tantum non recipient eum, verum et insequentur et tradent eum morti, et recapitulavit et dixit, in LX et II et dimidia hebdomadis nasci illum et ungi sanctum sanctorum; hebdomadas autem VII et dimidia cum implerentur, pati habere, et civitatem exterminari post unam et dimidiam hebdomadam, quo scilicet septem et dimidia hebdomadae completae sunt Dicit enim sic: Et civitatem et sanctum exterminari cum duce venturo, et concidentu(??) sicut in cataclysmo, et destruet pinnaculum usque ad interitum. Unde igitur ostendimus quoniam venit Christus intra LXII et dimidiam hebdomadas? Numerabimus autem a primo anno Darii, quomodo in ipso tempore ostenditur Danieli visio ipsa. Dicit enim: Et intellege et conice ad perfectionem sermonis respondere me tibi haec. Unde a primo anno Darii debemus computare, quando hanc visionem vidit Daniel. Videamus igitur anni quomodo impleantur usque ad adventum Christi. Darius enim regnavit annis XVIIII. Artaxerxes regnavit annis XL et I. Deinde rex Ochus, qui et Cyrus, regnavit annis XXIIII. Argus anno uno. Alius Darius, qui et Melas nominatus est, annis XXI. Alexander Macedo annis XII. Deinde post Alexandrum, qui et Medis et Persis regnarat, quos revicerat et in Alexandria regnum suum firmaverat, quando et nomine suo eam appellavit, post eum regnavit illic in Alexandria Soter annis XXXV, cui succedit Philadelphus regnans annis XXX et VIII. Huic succedit Euergetes, annis XXV. Deinde Philopator annis XVII. Post hunc Epiphanes, annis XXIIII. Item alius Euergetes, annis XXVIIII. Item alius Soter annis XXXVIII. Ptolemaeus annis XXXVII. Cleopatra annis XX, mensibus V. Item adhuc Cleopatra conregnavit Augusto annis XIII. Post Cieopatram Augustus aliis annis XLIII imperavit; nam omnes anni imperii Augusti fuerunt anni LVI. Videamus autem quoniam quadragesimo et primo anno imperii Augusti, quo post mortem Cleopatrae XX et VIII annos imperavit, nascitur Christus. Et supervixit idem Augustus ex quo nascitur Christus annis XV, et erunt reliqua tempora annorum in diem nativitatis Christi in annum XL primum, qui post mortem Cleopatrae XX et VIII Augusto: efficiuntur anni CCCCXXX et VII, menses V. Unde adimplentur LXII hebdomadae et dimidia, quae efficiunt annos CCCCXXXVII, menses VI in die nativitatis Christi. Et manifestata est iustitia aeterna, et unctus est sanctus sanctorum, id est Christus, et signata est visio et prophetes, et dimissa sunt peccata, quae per fidem nominis Christi omnibus in eum credentibus diluuntur. Quid est autem quod dicit signari visum et prophetiam? Quoniam omnes prophetae nuntiabant de illo quod esset venturus et pati haberet. Igitur quoniam adimpleta est prophetia per adventum eius, propterea signari visionem et prophetiam dicebat, quoniam ipse est signaculum omnium prophetarum, adimplens omnia quae retro de (??) nuntiaverant. Post enim adventum Christi et passionem ipsius iam non visio neque prophetes est qui Christum nuntiet venturum. Denique hoc si non ita est, exhibeant Iudaei prophetarum post Christum aliqua volumina, angelorum aliquorum visibilia miracula, quae retro patriarchae viderunt usque ad adventum Christi, qui iam venit, ex quo signata est visio et prophetia, id est statuta. Et merito evangelista: Lex et prophetae usque ad Ioannem baptistam. Baptizato enim Christo, id est sanctificante aquas in suo baptismate, omnis plenitudo spiritalium retro charismatum in Christo cesserunt, signante visionem et prophetias omnes, quas adventu suo adimplevit. Unde firmissime dicit adventum eius signare visus et prophetiam. Itaque ostendentes et numerum annorum et tempus LX duarum et dimidiae hebdomadarum adimpletarum, quibus completis venisse Christum, id est natum, videamus quid aliae VII et dimidia hebdomades, quae sunt subdivisae in abscisione priorum hebdomadarum, in quo actu sint adimpletae. Post enim Augustum, qui supervixit post nativitatem Christi, anni XV efficiuntur. Cui successit Tiberius Caesar, et imperium habuit annis XX, mensibus VII, diebus XXVIII. Huius quintodecimo anno imperii passus est Christus, annos habens quasi XXX, cum pateretur. Item Caius Caesar, qui et Caligula, annis III, mensibus VIII, diebus XII. Nero Caesar annis XI, mensibus IX, diebus XIII. Galba mensibus VII, diebus VI. Otho III diebus. Vitellius mensibus VIII, diebus XX et VII. Vespasianus anno primo imperii sui debellat Iudaeos, et fiunt anni LII, menses VI. Nam imperavit annis XI. Atque ita in die suae expugnationis Iudaei impleverunt hebdomadas LXX praedictas in Daniele. Igitur expletis his quoque temporibus et debellatis Iudaeis postea cessaverunt illic libamina et sacrificia, quae exinde illic celebrari non potuerunt; nam et unctio illic exterminata est post passionem Christi. Erat enim praedictum exterminari illic unctionem, sicut est in psalmis prophetatum: Exterminaverunt manus meas et pedes. Quae passio huius exterminii intra tempora LXX hebdomadarum perfecta est sub Tiberio Caesare, consulibus Rubellio Gemino et Fufio Gemino, mense Martio, temporibus paschae, die VIII Calendarum Aprilium, die prima azymorum, quo agnum occiderunt ad vesperam, sicuti a Moyse fuerat praeceptum. Itaque omnis synagoga IsraÃ«l eum interfecit, dicentes ad Pilatum, cum vellet eum dimittere, Sanguis huius super nos et super filios nostros, et, Si hunc dimiseris, non es amicus Caesaris, ut adimpleri possent omnia quae de eo fuerant scripta.

itaque requiro tempus praedico et sum nativitas christus et passio is et exterminium civitas hierusal is sum vastatio is dico enim daniel et civitas sancio et sancio exterminaris cum dux venio et destruo pinnaculis usque ad interitus venio itaque christus dux sum tempus requiro qui investigo in danielis qui computas probo venio is etiam ex tempus praescribo et ex signum competo et ex operatio is qui probo et ex consequor qui post advenio is sum adnuntiabantur ut tam adimpleo omnis quam prospicio credo sic igitur de is daniel praedico ut et quando et quo in tempus gens sum libero ostendo et quoniam post passio christus iste civitas exterminaris habeo dico enim sic in primus annus sub dareus filius assueri ex semen medus qui regno super regnum chaldaeus ego daniel intellego in liber numerus annus et adhuc ego loquor in oratio ecce vir gabriel qui video in visio in principium volo et tango ego quasi hora sacrificium vespertinus et intellego facio ego et loquor sum ego et dico daniel nunc exeo imbuo tu intellego in principium obsecratio tuus exeo sermo et ego venio ut adnuntio tu quia vir desiderium tu sum et cogito in verbum et intellego in visio lxx hebdomadae breviatae sum super plebs tuus et super civitas sancio quoad usque inveteretur delinquo et signo pecco et exoro justitia et induco iustitia aeternus et ut signo visio et prophetes et ungo sancio sancio et scio et perspicio et intellego ab profectio sermo integrando et reaedificando hierusal usque ad christus dux hebdomada septem et dimidia et lxii et dimidia et converto et aedifico in altitudo et convallatio et innovabuntur tempus et post hebdomada hic lxii extermino unctio et non sum et civitas et sancio extermino cum dux advenio et concaedes quomodo in cataclysmos usque in finis bellum qui concidetur usque ad interitus et confirmo testamentum in multus hebdomada unus et dimidio hebdomadis aufero meus sacrificium et libatio et in sancio exsecratio vastatio et usque ad finis tempus consummatio do super hic vastatio animadverto igitur terminus quomodo in verus praedico lxx hebdomada sum in qui si recipio is aedifico in altitudo et in longitudo et innovabuntur tempus provideo autem deus quis sum sum quoniam non tantus non recipio is verus et insequor et trado is mors et recapitulavit et dico in lx et is et dimidio hebdomadis nascor ille et ungo sancio sancio hebdomada autem vii et dimidio cum impleo patior habeo et civitas exterminaris post unus et dimidia hebdomada quo scilicet septem et dimidio hebdomadae completae sum dico enim sic et civitas et sancio exterminaris cum dux venio et concidentu sicut in cataclysmos et destruo pinnaculis usque ad interitus unde igitur ostendo quoniam venio christus intra lxii et dimidia hebdomada numero autem ab primus annus dareus quomodo in ipse tempus ostendo danielis visio ipse dico enim et intellego et conicio ad perfectio sermo respondeo ego tu hic unde ab primus annus dareus debeo computaris quando hic visio video daniel video igitur annus quomodo impleo usque ad advenio christus dareus enim regno annus xviiii artaxerxes regno annus xl et eo deinde rex ochus qui et cyrus regno annus xxiiii argus annus unus alius dareus qui et mela nomino sum annus xxi alexander macedo annus duodecim deinde post alexander qui et medus et persa regno qui revicerat et in alexandrea regnum suus firmo quando et nomen suus is appello post is regno illic in alexandrea soter annus xxxv qui succedo philadelphus regno annus xxx et viii hic succedo euergetes annus xxv deinde philopator annus xvii post hic epiphanes annus xxiiii item alius euergetes annus xxviiii item alius soter annus xxxviii ptolemaeus annus xxxvii cleopatra annus xx mensis v item adhuc cleopatra conregnavit augustus annus xiii post cieopatram augustus alius annus xliii impero nam omnis annus imperium augustus sum annus lvi video autem quoniam quadragesimus et primus annus imperium augustus quo post mors cleopatra xx et viii annus impero nascor christus et supervivo idem augustus ex quo nascor christus annus xv et sum reliquus tempus annus in dies nativitas christus in annus xl primus qui post mors cleopatra xx et viii augustus efficio annus ccccxxx et vii mensis v unde adimplentur lxii hebdomadae et dimidio qui efficio annus ccccxxxvii mensis vis in dies nativitas christus et manifesto sum iustitia aeternus et ungo sum sancio sancio is sum christus et signo sum visio et prophetes et dimitto sum pecco qui per fides nomen christus omnis in is credo diluo quis sum autem qui dico signaris video et prophetia quoniam omnis propheta nuntio de ille qui sum venio et patior habeo igitur quoniam adimpleo sum prophetia per advenio is propterea signaris visio et prophetia dico quoniam ipse sum signaculis omnis propheta adimplens omnis qui retro de nuntio post enim advenio christus et passio ipse iam non visio neque prophetes sum qui christus nuntio venio denique hic si non ita sum exhibeo judaeus propheta post christus aliqui volumen angelus aliqui visibilis miraculum qui retro patriarcha video usque ad advenio christus qui iam venio ex quo signo sum visio et prophetia is sum statuo et mereo evangelista lex et propheta usque ad ioannem baptista baptizo enim christus is sum sanctificante aqua in suus baptisma omnis plenitudo spiritalis retro charismatum in christus cedo signo visio et prophetia omnis qui advenio suus adimpleo unde firmus dico advenio is signo video et prophetia itaque ostendo et numerus annus et tempus lx duaris et dimidia hebdomadaris adimpletaris qui compleo venio christus is sum natus video quis alius vii et dimidio hebdomas qui sum subdivisae in abscisio prior hebdomadaris in quo actus sum adimpleo post enim augustus qui supervivo post nativitas christus annus xv efficio qui succedo tiberis caesar et imperium habeo annus xx mensis vii dies xxviii hic quintodecimo annus imperium patior sum christus annus habeo quasi xxx cum pateo item gaius caesar qui et caligula annus iii mensis viii dies duodecim nero caesar annus xi mensis ix dies xiii galba mensis vii dies vis otho iii dies vitellius mensis viii dies xx et vii vespasianus annus primus imperium suus debello judaei et fio annus lii mensis vis nam impero annus xi atque ita in dies suus expugnatio judaeus impleo hebdomada lxx praedico in danielis igitur expleo hic quoque tempus et debello judaeus postea cesso illic libamen et sacrificium qui exinde illic celebraris non possum nam et unctio illic extermino sum post passio christus sum enim praedico exterminaris illic unctio sicut sum in psalmus prophetas extermino manus meus et pes qui passio hic exterminium intra tempus lxx hebdomadaris perficio sum sub tiberius caesaris consul rubellio geminus et fufius geminus mensis martius tempus pascha dies viii calendaris aprilium dies primus azymus quo agnos occido ad vespera sicut ab moyse sum praeceptum itaque omnis synagoga israa l is interfacio dico ad pilatus cum volo is dimitto sanguis hic super nos et super filius noster et si hic dimitto non sum amicus caesar ut adimpleri possum omnis qui de is sum scribo