Interim Marcionites nihil huiusmodi exhibebit, qui timet iam pronuntiare cuius magis Christus nondum sit revelatus. Sicut meus expectandus est, qui a primordio praedicatus est, illius idcirco non est, quia non a primordio sit. Melius nos credimus in Christum futurum quam haereticus in nullum. Mortuerum resurrectionem quomodo quidam tunc negarint prius dispiciendum est. Utique eodem modo quo et nunc; siquidem semper resurrectio carnis negatur. Ceterum animam et sapientium plures divinam vindicantes salvam repromittunt, et vulgus ipsum ea praesumptione defunctos colit qua animas eorum manere confidit: ceterum corpora aut ignibus statim aut feris aut etiam diligentissime condita temporibus tamen aboleri manifestum est. Si ergo carnis resurrectionem negantes apostolus retundit, utique adversus illos tuetur quod illi negabant, carnis scilicet resurrectionem. Habes compendio responsum, Cetera iam ex abundanti. Nam et ipsum, quod mortuorum resurrectio dicitur, exigit defendi proprietates vocabulorum. Ita vocabulum mortuum non est nisi quod amisit animam, de cuius facultate vivebat. Corpus est quod amittit animam et amittendo fit morluum; ita mortui vocabulum corpori competit. Porro si resurrectio mortui est, mortuum autem non aliud est quam corpus, corporis erit resurrectio. Sic et resurrectionis vocabulum non aliam rem vindicat quam quae cecidit. Surgere enim potest dici et quod omnino non cecidit, quod semper retro iacuit. Resurgere autem non est nisi eius quod cecidit; iterum enim surgendo, quia cecidit, resurgere dicitur. RE enim syllaba iterationi semper adhibetur. Cadere ergo dicimus corpus in terram per mortem, sicut et res ipsa testatur, ex dei lego. Corpori enim dictum est, Terra es et in terram ibis. Ita quod de terra est ibit in terram. Hoc cadit quod in terram abit, hoc resurgit quod cadit. Quia per hominem more, et per hominem resurrectio. Hic mibi et Christi corpus ostenditur. in nomine hominis, qui constat ex corpore, ut saepe iam docuimus. Quodsi sic in Christo vivificamur omnes sicut mortificamur in Adam, quando in Adam corpore mortificamur, sic necasse est in Christo corpore vivificemur. Ceterum similitudo non constat si non in eadem substantia mortificationis in Adam vivificatio concurrat in Christo. Sed interposuit adhuc aliquid de Christo, et propter praesentem disceptaionem. non omittendum. Tanto magis enim probabitur carnis resurrectio, quanto Christum eius dei ostendero apud quem creditur carnis resurrectio. Cum dicit, Oportet enim regnare eum, donec ponat inimicos eius sub pedes eius, iam quidem et ex hoc ultorem deum edicit, atque exinde ipsum qui hoc Christo repromiserit: Sede ad dexteram meam, donec ponam inimicos tuos, scabellum pedum tuorum: virgam virtutis tuae emittet dominus ex Sion, et dominabitur in medio inimicorum tuorum tecum. Sed necesse est ad meam sententiam pertinere defendam eas scripturas quas et Iudaei nobis avocare conantur. Dicunt denique hunc psalmum in Exechiam cecinisse, quia is sederit ad dexteram templi, et hostes eius averterit deus et absumpserit; propterea igitur et cetera, Ante luciferum ex utero generavi te, in Ezechiam convenire et in Ezechiae nativitatem. Nos edimus evangelia (de quorum fide aliquid utique iam in tanto opere istos confirmasse debemus), nocturna nativitate declarantia dominum, ut hoc sit aute luciferum, et ex stella magis intellecta, et ex testimonio angeli, qui nocte pastoribus annuntiavit natum esse cum maxime Christum, et ex loco partus, in diversorium enim ad noctem convenitur. Fortassean et mystice factum sit ut nocte Christus nasceretur, lux veritatis futurus ignorantiae tenebris. Sed nec, Generavi te, edixisset deus, nisi filio vero. Nam etsi de toto populo ait, Filios generavi, sed non adiecit Ex utero. Cur autem adiecit Ex utero tam vane, quasi aliqui hominum ex utero natus dubitaretur, nisi quia curiosius voluit intellegi in Christum: Ex utero generavi te, id est ex solo utero, sine viri semine, carni deputans ex utero spiritus. Quod et in ipso hic accodit: Tu es sacerdos in aevum. Nec sacerdos autem E(??)echias, nec in aevum, etsi fuisset. Secundum ordinem, inquit, Melchisedec. Quid Ezechias ad Melchisedec altissimi sacerdotem, et quidem non circumcisum, qui Abraham circumcisum iam accepta decimarum oblatione benedixit? At in Christum conveniet ordo Melchisedec, quoniam quidem Christus proprius et legitimus dei antistes, praeputiati sacerdotii pontifex, tum in nationibus constitutus, a quibus magis suscipi habebat, cognituram se quandoque circumcisionem et Abrahae gentem, cum ultimo venerit, acceptatione et benedictione dignabitur. Est et alius psalmus ita incipiens: Deus, iudicium tuum regi da, id est Christo regnaturo, et iustitiam tuam filio regis, id est populo Christi. Filii enim eius sunt qui in ipso renascuntur. Sed et hic psalmus Salomoni canere dicetur. Quae tamen soli competunt Christo docere non poterunt etiam cetera non ad Salomenem, sed ad Christum pertinere? Descendit, inquit, tanquam imber super vellus, et velut stillae destillantes in terram; placidum descensum eius et insensibilem describens de caelo in carnem. Salomon autem etsi descendit alicunde, non tamen sicut imber, quia non de caelo. Sed simpliciora quaeque proponam. Dominabitur, inquit, a mari ad mare, et a flumine usque ad terminos terrae. Hoc soli datum est Christo; ceterum Salomon uni et modicae Iudaeae imperavit. Adorabunt illum omnes reges. Quem omnes, nisi Christum? Et servient ei omnes nationes. Cui omnes, nisi Christo? Sit nomen eius in aevum. Cuius nomen in aeternum, nisi Chri- sti? Ante solem manebit nomen eius. Ante solem enim sermo dei, id est Christus. Et benedicentur in illo universae gentes. In Salomone nulla natio benedicitur, in Christo vero omnis, Quid nunc, si et deum eum iste psalmus demonstrat? Et beatum eum dicent: quoniam benedictus dominus deus Isra(??)lis, qui facit mirabilia solus: benedictum nomen gloriae eius, et replebitur universa terra gloria eius. Contra Salomon, audeo dicere, etiam quam habuit in deo gloriam amisit per mulierem in idololatriam usque pertractus. Itaque cum in medio psalmo illud quoque positum sit: Inimici eius pulverem lingent, subiecti utique pedibus ipsius, ad illud pertinebit propter quod hunc psalmum et intuli et ad meam sententiam defendi, ut confirmaverim et regni gloriam et inimicorum subiectionem secundum dispositionem creatoris, consecuturus non alium credendum quam creatoris.

interim marcionites nihil huiusmodi exhibeo qui timeo iam pronuntiaris qui magis christus nondum sum revelo sicut meus expectandus sum qui ab primordius praedico sum ille idcirco non sum quia non ab primordius sum bonus nos credo in christus sum quam haereticus in nullus mortuerum resurrectio quomodo quidam tunc nego prior dispicio sum utique idem modo quo et nunc siquidem semper resurrectio caro nego ceterum anima et sapiens multus divina vindicantes salvus repromitto et vulgus ipse is praesumptio defungor colo qui anima is maneo confido ceterum corpus aut ignis statim aut fera aut etiam diligens condio tempus tamen aboleo manifestus sum si ergo caro resurrectio nego apostolus retundo utique adverro ille tueor qui ille nego caro scilicet resurrectio habeo compendium responsum ceterus iam ex abundo nam et ipse qui morior resurrectio dico exigo defendo proprietas vocabulum ita vocabulis mortuus non sum nisi qui amitto anima de qui facultas vivo corpus sum qui amitto anima et amitto fio morluum ita mortuus vocabulis corpus competo porro si resurrectio mortuus sum mortuus autem non alius sum quam corpus corpus sum resurrectio sic et resurrectio vocabulis non alius res vindico quam qui cado surgo enim possum dico et qui omnino non cado qui semper retro iaceo resurgo autem non sum nisi is qui cado iterum enim surgendo quia cado resurgo dico res enim syllaba iteratio semper adhibeo cado ergo dico corpus in terra per mors sicut et res ipse testor ex deus lego corpus enim dico sum terra sum et in terra eo ita qui de terra sum eo in terra hic cado qui in terra abeo hic resurgo qui cado quia per homo mos et per homo resurrectio hic mibi et christus corpus ostendo in nomen homo qui consto ex corpus ut saepe iam doceo quodsi sic in christus vivificamur omnis sicut mortifico in adam quando in adam corpus mortifico sic neco sum in christus corpus vivificemur ceterum similitudo non consto si non in idem substantia mortificatio in adam vivificatio concurro in christus sed interpono adhuc aliquis de christus et propter praesens disceptaio non omitto tantus magis enim probo caro resurrectio quantus christus is deus ostendo apud qui credo caro resurrectio cos dico oportet enim regno is donec pono inimicus is sub pes is iam quidem et ex hic ultor deus edico atque exinde ipse qui hic christus repromitto sedes ad dexter meus donec pono inimicus tuus scabellum pes tuus virga virtus tuus emitto dominus ex sion et dominor in medium inimicus tuus tu sed necesse sum ad meus sententia pertineo defendo is scribo qui et judaeus nos avocaris conor dico denique hic psalmus in exechiam cano quia is sedeo ad dexter templum et hostis is averto deus et absumo propterea igitur et ceterus ante lucifer ex uterus generavi tu in ezechiam convenio et in ezechiae nativitas nos edo evangelia de qui fides aliquis utique iam in tantus opus iste confirmo debeo nocturnus nativitas declarantia dominus ut hic sum aute lucifer et ex stella magis intellego et ex testimonium angelus qui nox pastor annuntiavit natus sum cum magnus christus et ex locus pario in diversorium enim ad nox convenitur fortassean et mysticus facio sum ut nox christus nascor lux veritas sum ignorantia tenebrae sed neque generavi tu edico deus nisi filius verus nam etsi de totus populus aio filius generavi sed non adiicio ex uterus cur autem adiicio ex uterus tam vanus quasi aliqui homo ex uterus nascor dubito nisi quia curiosus volo intellego in christus ex uterus generavi tu is sum ex solum uterus sine vir semen caro deputans ex uterus spiritus qui et in ipse hic accodit tu sum sacerdos in aevum neque sacerdos autem e echias neque in aevum etsi sum secundus ordo inquam melchisedec quis ezechias ad melchisedec alo sacerdos et quidem non circumcido qui abraham circumcido iam accipio decimaris oblatio benedico at in christus convenio ordo melchisedec quoniam quidem christus proprius et legitimus deus antistes praeputiati sacerdotium pontifex tum in natio constituo ab qui magis suscipio habeo cognosco sui quandoque circumcisio et abrahae gens cum ultimo venio acceptatio et benedictio digno sum et alius psalmus ita incipio deus iudicium tuus rex do is sum christus regnaturo et iustitia tuus filius rex is sum populus christus filius enim is sum qui in ipse renascor sed et hic psalmus salomon cano dico qui tamen solus competo christus doceo non possum etiam ceterus non ad salomenem sed ad christus pertineo deescendo inquam tamquam imber super vellus et velut stilla destillo in terra placidus descendo is et insensibilis describo de caelum in caro salomon autem etsi descendo alicunde non tamen sicut imber quia non de caelum sed simpliciora quisque propono dominor inquam ab mare ad mare et ab flumen usque ad terminus terra hic solus do sum christus ceterum salomon unus et modicus judaea impero adoro ille omnis rex qui omnis nisi christus et servio is omnis natio qui omnis nisi christus sum nomen is in aevum qui nomen in aeternus nisi chri sti ante sol maneo nomen is ante sol enim sermo deus is sum christus et benedico in ille universus gens in salomon nullus natio benedico in christus verus omnis quis nunc si et deus is iste psalmus demonstro et beatus is dico quoniam benedico dominus deus isra lis qui facio mirabile solus benedico nomen gloria is et repleo universus terra gloria is contra salomon audeo dico etiam quam habeo in deus gloria amitto per mulier in idololatriam usque pertraho itaque cum in medium psalmus ille quoque pono sum inimicus is pulvis lingo subicio utique pes ipse ad ille pertineo propter qui hic psalmus et intulis et ad meus sententia defendo ut confirmo et regnum gloria et inimicus subiectio secundus dispositio creator consequor non alius credo quam creator


De manibus haeretici praecidentis non miror si syllabas subtrahit, cum paginas totas plerumque subducit. Datam, inquit, sibi apostolus gratiam novissimo omnium, illuminandi omnes, quae dispensatio sacramenti occulti ab aevis in deo, qui omnia condidit. Rapuit haereticus In praepositionem, et ita legi facit: Occulti ab aevis deo, qui omnia condidit. Sed emicat falsum. Infert enim apostolus, Ut nota fiat principatibus et potestatibus in supercaelestibus per ecclesiam multifaria sapientia dei. Cuius dicit principatibus et potestatibus? Si creatoris, quale est ut principatibus et potestatibus eius ostendi voluerit deus ille sapientiam suam, ipsi autem non, quando nec potestates sine suo principe potuissent quid cognoscere? Aut si ideo deum non nominavit hic, quasi in illis et princeps ipse reputetur, ergo et occultatum sacramentum principatibus et potestatibus eius qui omnia condidit pronuntiasset, proinde in illis deputans ipsum. Quod si illis dicit occultatum, illi debebat dixisse manifestum. Ergo non deo erat occultatum, sed in deo omnium conditore, occultum autem principatibus et potestatibus eius. Quis enim cognovit sensum domini, aut quis consiliarius ei fuit? Hic captus haereticus fortasse mutavit ut dicat deum suum suis potestatibus et principatibus notam tacere voluisse dispensationem sui sacramenti, quam ignorasset deus conditor omnium. Et quo competebat praetendere ignorantiam creatoris extranei et longa separatione discreti, cum domestici quoque superioris dei nescissent? Tamen et creatori notum erat futurum. An non utique notum quod sub caelo et in terra eius habebat revelari? Ergo ex hoc confirmatur quod supra struximus. Si enim creator cogniturus erat quandoque occultum illud dei superioris sacramentum, et ita scriptura habebat: Occulti deo, qui omnia condidit. sic inferre debuerat, Ut nota fiat illi multifaria sapientia dei, tunc et potestatibus et principatibus cuiuscunque dei, cum quibus sciturus esset creator. Adeo subtractum constat quod et sie veritati suae salvum est. Volo nunc et ego tibi de allegoriis apostoli controversiam nectere. Quas novus in prophetis habuisset formas? Captivam, inquit, duxit captivitatem. Quibus armis? quibus proeliis? de cuius gentis vastatione? de cuius civitatis eversione? quas feminas, quos pueros quoave regulos catenis victor inseruit? Nam et cum apud David Christus canitur succinctus gladio super femur, aut apud Esaiam spolia accipiens Samariae et virtutem Damasci, vere eum et visibilem extundis proeliatorem. Agnosce igitur iam et armaturam et militiam eius spiritalem, si iam didicisti esse captivitatem spiritalem, ut et hanc illius agnoscas, vel quia et captivitatis huius mentionem de prophetis apostolus sumpsit, a quibus et mandata. Deponentes mendacium loquimini veritatem ad proximum quisque, et, Irascimini et nolite delinquere (ipsis verbis quibus psalmus exponeret sensus eius), sol ut non occidat super iracundiam vestram. Nolite communicare operibus tenebrarum. Cum iusto enim iustus eris, et cum perverso perverteris, et, Auferte malum de medio vestrum, et, Exite de medio eorum, et, Immundum ne attigeritis; separamini, qui fertis vasa domini. Sic et, Inebriari vino dedecori, inde est ubi sanctorum inebriatores increpantur: Et potum dabatis sanctis meis vinum; quod prohibitus erat potare et Aaron sacerdos et filii eius, cum adirent ad sancta. Et psalmis et hymnis deo canere docere illius est qui cum tympanis potius et psalteriis vinum bibentes incusari a deo norat. Ita cuius invenio praecepta et semina praeceptorum vel augmenta, eius apostolum agnosco. Ceterum mulieres viris subiectas esse debere unde confirmat? Quia vir, inquit, caput est mulieris. Dic mihi, Marcion, de opere creatoris deus tuus legi suae astruit auctoritatem? Hoc iam plane minus est, cum et ipsi Christo suo et ecclesiae eius inde statum sumit, sicut et Christus stus caput est ecclesiae? Similiter et cum dicit, Carnem suam diligit qui uxorem susm diligit, sicut et Christus ecclesiam. Vides comparari operi creatoris Christum tuum et ecclesiam tuam. Quantum honoris carni datur in ecclesiae nomine! Nemo, inquit, carnem suam odio habat (nisi plane Marcion solus), sed et nutrit et fovet eam, sicut et Christus ecclesiam. At tu solus eam odisti, auferens illi resurrectionem. Odisse debebis et ecclesiam, quia proinde diligitur a Christo. At enim Christus amavit et carnem sicut ecclesiam. Nemo non diliget imaginem quoque sponsae, immo et servabit illam et honorabit et coronabit. Habet similitudo cum veritate honoris consortium. Laborabo ego nunc eundem deum probare masculi et Christi, mulieris et ecclesiae, carnis et spiritus, ipso apostolo sententiam creatoris adhibente, immo et disserente: Propter hanc relinquet homo patrem et matrem, et erunt duo in carne una. Sacramentum hoc magnum est. Sufficit inter ista si creatoris magna sunt apud apostolum scramenta, minima apud haereticos. Sed ego autem dieo, inquit, in Christum et ecclesiam. Habet interpretationem, non separationem sacramenti. Ostendit figuram sacramenti ab eo praeministratam cuius erat utique sacramentum. Quid videtur Marcioni? Creator quidem ignoto deo figuras praeministrare non potuit, etiam quia adversario, si noto. Deus superior ab inferiore et ad destruendum potius mutuari nihil debuit. Obaudiant et parentibus filii. Nam etsi Marcion abstulit, Hoc est enim primum in promissione praeceptum, Iex loquitur, Honora patrem et matrem, et, Parentes, enutrite filios in disciplina et correptione domini. Audisti enim et veteribus dictum, Narrabitis haec in auribus filiorum vestrorum, et filii vestri aeque in auribus filiorum suorum. Quo iam mihi duos deos, si una est disciplina? Et si duo sunt, illum sequar qui prior docuit. Sed adversus munditenentes luctatio si nobis, o quanti iam dii creatores! Cur enim non et hoc vindicem, unum munditenentem nominari dehuisse, si createrem significahat cuius essent quas praemisit potestates? Porro cum supra quidem induere nos iubeat armaturam in qua stemus ad machinationes diaboli, iam ostendit diaboli esse quae diabolo subiungit, potestates et munditenentes tenebrarum istarum, quae et nos diabolo deputamus. Aut si diabolus creator est, quis erit diabolus apud creatorem? An sicut duo dii, ita et duo diaboli, et pluraliter potestates et munditenentes? Sed quomodo creator et diabolus et deus idem, cum diabolus non idem et deus et diabolus? Aut enim ambo et dei, si ambo iam diaboli, aut qui deus hic et non diabolus, sicut nec diabolus deus. Ipsum vocabulum diaboli quareo ex qua delatura competat creatori. Fortasse detulit aliquam dei superioris intentionem, quod ipse ab archangelo passus est, et quidem mentito. Non ideo enim interdixerat illius arbusculae gustum ne dei fierent, sed ne de transgressione morerentur. Nec spiritalia autem nequitiae ideo creatorem significabant quia adiecit, In caelis. Sciebat enim et apostolus in caelis operata esse spiritalia nequitae, angelorum scandalizatorum in filias hominum. Et quale erat ut ambiguitatibus et per aenigmata nescio quae creatorem taxaret, qui in catenis iam constitutus ob libertatem praedicationis constantiam manifestandi sacramenti in apertione oris, quam ibi expostulare a deo mandabat, ecclesiae utique praestabat?

de manus haeretici praecidentis non miro si syllaba subtraho cum pagina totus plerusque subduco do inquam sui apostolus gratia novus omnis illuminandi omnis qui dispensatio sacramentum occulo ab aevum in deus qui omnis condo rapio haereticus in praepositio et ita lego facio occulo ab aevum deus qui omnis condo sed emico falsus infero enim apostolus ut nosco fio principatus et potestas in supercaelestibus per ecclesia multifarius sapientia deus qui dico principatus et potestas si creator qualis sum ut principatus et potestas is ostendo volo deus ille sapientia suus ipse autem non quando neque potestas sine suus princeps possum quis cognosco aut si ideo deus non nomino hic quasi in ille et princeps ipse reputo ergo et occultas sacramentum principatus et potestas is qui omnis condo pronuntio proinde in ille deputans ipse qui si ille dico occultas ille debeo dico manifestus ergo non deus sum occultas sed in deus omnis conditor occulo autem principatus et potestas is quis enim cognosco sensus dominus aut quis consiliarius is sum hic capio haereticus fortasse muto ut dico deus suus suus potestas et principatus nota taceo volo dispensatio suus sacramentum quam ignoro deus conditor omnis et quo competo praetendo ignorantia creator extraneus et longus separatio discerno cum domesticus quoque superus deus nescio tamen et creator notus sum sum an non utique notus qui sub caelum et in terra is habeo revelaris ergo ex hic confirmo qui supra struo si enim creator cognosco sum quandoque occulo ille deus superus sacramentum et ita scribo habeo occulo deus qui omnis condo sic infero debeo ut nosco fio ille multifarius sapientia deus tunc et potestas et principatus quicumque deus cum qui scio sum creator adeo subtraho consto qui et sie veritas suus salvus sum volo nunc et ego tu de allegoriis apostolus controversia necto qui novus in propheta habeo forma captiva inquam duco captivitas qui arma qui proelium de qui gens vastatio de qui civitas eversio qui femina qui puer quoave regulus catena victor inservio nam et cum apud david christus cano succingo gladius super femur aut apud esaias spolium accipio samaria et virtus damascus verus is et visibilis extundis proeliator agnosco igitur iam et armo et militia is spirital si iam disco sum captivitas spirital ut et hic ille agnosco vel quia et captivitas hic mentio de propheta apostolus sumo ab qui et mandatum depono mendacium loquor veritas ad propior quisque et irasco et nolo delinquo ipse verbum qui psalmus expono sensus is sol ut non occaedes super iracundia vester nolo communicaris opus tenebraris cos justus enim iustus sum et cum perverto perverto et aufero malus de medium vester et exeo de medium is et immundus ne attigeritis separo qui fero vasum dominus sic et inebriaris vinum dedecor inde sum ubi sancio inebriator increpantur et potus do sanctus meus vinum qui prohibeo sum poto et aaro sacerdos et filius is cum adeo ad sancio et psalmus et hymnus deus cano doceo ille sum qui cum tympanum potis et psalterium vinum bibo incusaris ab deus norat ita qui invenio praecipio et semen praeceptor vel augmentum is apostolus agnosco ceterum mulier vis subjecto sum debeo unde confirmo quia vir inquam caput sum mulier dico ego marcion de opus creator deus tuus lego suus astruo auctoritas hic iam planus paruus sum cum et ipse christus suus et ecclesia is inde status sumo sicut et christus stus caput sum ecclesia similis et cum dico caro suus diligo qui uxor susm diligo sicut et christus ecclesia video compararis operio creator christus tuus et ecclesia tuus quantus honor caro do in ecclesia nomen nemo inquam caro suus odium habat nisi planus marcion solus sed et nutrio et foveo is sicut et christus ecclesia at tu solus is odi aufero ille resurrectio odi debeo et ecclesia quia proinde diligo ab christus at enim christus amo et caro sicut ecclesia nemo non diligo imago quoque sponsa immo et servo ille et honoro et corono habeo similitudo cum veritas honor consortium laboro ego nunc idem deus probaris masculis et christus mulier et ecclesia caro et spiritus ipse apostolus sententia creator adhibente immo et disserente propter hic relinquo homo pater et mater et sum duo in carnis unus sacramentum hic magnus sum sufficio inter iste si creator magnus sum apud apostolus scramenta minimus apud haereticos sed ego autem dieo inquam in christus et ecclesia habeo interpretatio non separatio sacramentum ostendo figura sacramentum ab is praeministratam qui sum utique sacramentum quis video marcio creator quidem ignosco deus figura praeministraris non possum etiam quia adversarius si nosco deus superus ab inferus et ad destruo potis mutuaris nihil debeo obaudiant et parens filius nam etsi marcion aufero hic sum enim primus in promissio praeceptum iex loquor honoro pater et mater et parens enutrite filius in disciplina et correptio dominus audio enim et vetus dico narro hic in auris filius vester et filius vester aequus in auris filius suus quo iam ego duo deus si unus sum disciplina et si duo sum ille sequor qui prior doceo sed adverro munditenentes luctatio si nos o quantus iam dius creator cur enim non et hic vindico unus munditenentem nominaris dehuisse si createrem significahat qui sum qui praemitto potestas porro cum supra quidem induo nos jubeo armo in qui sto ad machinatio diabolus iam ostendo diabolus sum qui diabolus subjungo potestas et munditenentes tenebraris istaris qui et nos diabolus deputamus aut si diabolus creator sum quis sum diabolus apud creator an sicut duo dius ita et duo diabolus et pluralis potestas et munditenentes sed quomodo creator et diabolus et deus idem cum diabolus non idem et deus et diabolus aut enim ambo et deus si ambo iam diabolus aut qui deus hic et non diabolus sicut neque diabolus deus ipse vocabulis diabolus quareo ex qui defero competo creator fortasse defero aliqui deus superus intentio qui ipse ab archangelo patior sum et quidem mentior non ideo enim interdico ille arbuscula gustus ne deus fio sed ne de transgressio morior neque spiritalis autem nequitia ideo creator significo quia adiicio in caelis scio enim et apostolus in caelis opero sum spiritalis nequitae angelus scandalizator in filia homo et qualis sum ut ambiguitas et per aenigma nescio qui creator taxaret qui in catena iam constituo ob libertas praedicatio constantia manifestandi sacramentum in apertio ora quam ibi expostularis ab deus mando ecclesia utique praesto