Adversus Valentinianos

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Ideoque simplices notamur apud illos, ut hoc tantum, non etiam sapientes; quasi statim deficere cogatur a simplicitate sapientia, domino utramque iungente: Estote prudentes ut serpentes, et simplices ut columbae. Aut si nos propterea insipientes quia simplices, num ergo et illi propterea non simplices quia sapientes? Nocentissimi autem qui non simplices, sicut stultissimi qui non sapientes. Et tamen malim eam partem meliori sumi vitio. Si forte praestat minus sapere quam peius, errare quam fallere. Porro facies dei expectatur in simplicitate quaerendi, ut docet ipsa Sophia, non quidem Valentini, sed Salomonis. Deinde infantes testimonium Christi sanguine litaverunt. Pueros vocem qui crucem clamant? Nec pueri erant nec infantes, id est simplices non erant. Repuerascere nos et apostolus iubet secundum deum, ut malitia infantes per simplicitatem, ita demum sapientes sensibus; simul dedi in sapientiae ordinem de simplicitate manantis. In summa Christum columba demonstrare solita est, serpens vero temptare. Illa et a primordio divinae pacis praeco; ille a primordio divinae imaginis praedo. Ita facilius simplicitas sola deum et agnoscere poterit et ostendere, prudentia sola concutere potius et prodere.

ideo simplex notamur apud ille ut hic tantus non etiam sapio quasi statim deficio cogo ab simplicitas sapientia dominus uter iungente sum prudens ut serpo et simplex ut columba aut si nos propterea insipiens quia simplex num ergo et ille propterea non simplex quia sapio noceo autem qui non simplex sicut stultus qui non sapio et tamen malo is pars bonus sumo vitio si fors praesto paruus sapio quam malus erro quam fallo porro facies deus expecto in simplicitas quaero ut doceo ipse sophia non quidem valentini sed salomon deinde infer testimonium christus sanguis litaverunt puer voco qui crux clamo neque puer sum neque infer is sum simplex non sum repuerasco nos et apostolus iubeo secundus deus ut malitia infer per simplicitas ita demum sapio sensus simul do in sapientia ordo de simplicitas mano in summus christus columba demonstro soleo sum serpens verus tento ille et ab primordius divina pax praeco ille ab primordius divina imago praedo ita facilis simplicitas solus deus et agnosco possum et ostendo prudentia solus concutio potis et prodo


Accipe alia ingonia circulatoria insignioris apud eos magistri, qui et pontificali sua auctoritate in hunc modum censuit: Est, inquit, ante omnia Proarche, inexcogitabile et inenarrabile et innominabile, quod ego nomino Monoteta. Cum hac erat alia virtus, quam et ipsam appello Henoteta. Monotes et Henotes, id est Solitas et Unites, cum unum essent, protulerunt non proferentes Initium omnium intellectuale, innascibile, invisibile, quod sermo Monada vocavit. Huic adest comsubstantiva virtus, quam appellat Unio. Hac igitur virtutes, Solitas, Singularitas, Unitas, Unio, ceteras prolationes Aeonum propagarunt. O differentia! Mutetur Unio et Unitas, Singularitas est summa et Solitas. Quamquam designaveris, unum est.

accipio alius ingonia circulatoria insignioris apud is magister qui et pontifical suus auctoritas in hic modus censeo sum inquam ante omnis proarche inexcogitabilis et inenarrabilis et innominabilis qui ego nomino monoteta cos hic sum alius virtus quam et ipse appello henoteta monotes et henotes is sum soleo et unites cum unus sum profero non profero initium omnis intellectual innascibilis invisibilis qui sermo monada voco hic adsum comsubstantiva virtus quam appello unio hic igitur virtus soleo singularitas unitas unio ceterus prolatio aeonum propagarunt o differentia muto unio et unitas singularitas sum summus et soleo quamquam designaveris unus sum


Igitur Demiurgus extra Pleromatis limites constitutus in ignominiosa aeterni exsilii vastitate novam provinciam condidit, hunc mundum, repurgata confusione et distincta diversitate duplicis substantiae illius disclusae, animalium et materiarum. Ex incorporalibus corpora aedificat, gravis, levia, sublimantia atque vergentia, caelestia atque terrena. Tum ipsam caelorum septemplicem scenam solio desuper suo finit. Unde et Sabbatum dictus ab hebdomade sedis suae, et Ogdoada mater Achamoth ab argumento Ogdoadis primogenitalis. Caelos autem noÃ«ros deputant, et interdum angelos eos faciunt, sicut et ipsum Demiurgum, sicut et Paradisum Archangelum quartum, quoniam et hunc supra caelum tertium pangunt, ex cuius virtute sumpserit Adam, deversatus illic inter nubeculas et arbusculas. Satis meminerat Ptolemaeus puerilium dicibulorum, in mari poma nasci et in arbore pisces; sic et in caelestibus nuceta praesumpsit. Operatur Demiurgus ignorans, et ideo fortasse non scit arbores in sola terra institui oportere. Plane mater sciebat. Quidni suggerebat, quae et effectum suum ministrabat? Sed tantum fastigium filio exstruens per ea opera, quae illum et patrem et deum et regem ante Valentinianorum ingenia testantur, cur sibi quoque ista noluit esse nota, postea quaeram.

igitur demiurgus extra pleromatis limito constituo in ignominiosus aeternus exsilium vastitas novus provincia condo hic mundus repurgo confusio et distinguo diversitas duplex substantia ille disclusae animal et materiaris ex incorporal corpus aedifico gravis levis sublimantia atque vergo caelestis atque terrenus tum ipse caelum septemplicem scena solium desuper suus finio unde et sabbata dico ab hebdomas sedes suus et ogdoada mater achamoth ab argumentum ogdoadis primogenital caelus autem noa rus deputo et interdum angelus is facio sicut et ipse demiurgum sicut et paradisus archangelis quartus quoniam et hic supra caelum tertius pango ex qui virtus sumo adam deversor illic inter nubecula et arbuscula satis memini ptolemaeus puerilis dicibulorum in mare pomum nascor et in arbor piscis sic et in caelestis nuceta praesumo opero demiurgus ignoro et ideo fortasse non scio arbor in solus terra instituo oportet planus mater scio quis suggero qui et efficio suus ministro sed tantus fastigium filius exstruens per is opus qui ille et pater et deus et rex ante valentinianorum ingenium testo cur sui quoque iste nolo sum nosco postea quaero


Inerat autem in Achamoth ex substantia Sophiae matris peculium quoddam seminis spiritalis, sicut et ipsa Achamoth in filio Demiurgo sequestraverat, ne hoc quidem guaro. Accipe industriam clandestinae providentiae huius. Ad hoc enim et deposuerat et occultaverat, ut, cum Demiurgus animam mox de suo afflatu in Adam communicaret, pariter et semen illud spiritale, quasi per canalem, anima derivaret in choicum, atque ita feturatum in corpore materiali, velut in utero, et adultum illic, idoneum inveniretur suscipiendo quandoque sermoni perfecto. Itaque cum Demiurgus traducem animae suae committit in Adam, latuit homo spiritalis flatu ipsius insertus, et pariter corpori inductus, quis non magis semen noverat matris Demiurgus quam ipsam. Hoc semen Ecclesiam dicunt, Ecclesiae supernae speculum et hominis censum, proinde eum ab Achamoth deputantes quemadmodum animalem a Demiurgo, choicum substantia á¼ÏÏá¿Ï, carnem materia. Habes novum, id est quadruplum, Geryonem.

insum autem in achamoth ex substantia sophia mater peculium quidam semen spirital sicut et ipse achamoth in filius demiurgus sequestraverat ne hic quidem guaro accipio industria clandestinus providentia hic ad hic enim et depono et occulto ut cum demiurgus anima mox de suus afflo in adam communico pariter et semen ille spirital quasi per canal anima derivaret in choicum atque ita feturatum in corpus material velut in uterus et adoleo illic idoneus invenio suscipio quandoque sermo perficio itaque cum demiurgus traducem anima suus committo in adam lateo homo spirital flo ipse insero et pariter corpus induco quis non magis semen nosco mater demiurgus quam ipse hic semen ecclesia dico ecclesia supernus speculum et homo census proinde is ab achamoth deputo quemadmodum animal ab demiurgus choicum substantia a i i a i caro materia habeo novus is sum quadruplus geryonem


Abhinc Achamoth expedita tandem de malis omnibus ecce iam proficit et in opera maiora frugescit. Prae gaudio enim tanti ex infelicitate successus concalefacta simulque contemplatione ipsa angelicorum luminum, ut ita dixerim, subfermentata (pudet, sed aliter exprimere non est) quodammodo subavit interea et ipsa in illos, et conceptu statim intumuit spiritali, ad imaginem ipsam quam vis laetantis et laetitia prurientis intentionis imbiberat et sibi intimarat. Peperit denique, et facta est exinde trinitas generum ex trinitate causarum, unum materiale, quod ex passione, aliud animale, quod ex conversione, tertium spiritale, quod ex imaginatione.

abhinc achamoth expedio tandem de malus omnis ecce iam proficio et in opus magnus frugescit prae gaudium enim tantus ex infelicitas successus concalefacio simul contemplatio ipse angelicorum lumen ut ita dico subfermentata pudeo sed aliter exprimo non sum quodammodo subavit interea et ipse in ille et concipio statim intumesco spirital ad imago ipse quam volo laeto et laetitia prurientis intentio imbibo et sui intimarat pario denique et facio sum exinde trinitas gener ex trinitas causaris unus material qui ex passio alius animal qui ex conversio tertius spirital qui ex imaginatio


Continet hic igitur ordo primam processionem pariter et nascentium et nubentium et generantium Aeonum: Sophiae ex desiderio patris periculosissimum casum, Hori oportunissimum auxilium, Enthymeseos et coniunctae Passionis expiatum, Christi et Spiritus Sancti paedagogatum, Aeonum tutelarem reformatum. Soteris pavoninum ornatum, Angelorum comparaticium antistatum. Quod superest, inquis, Vos valete et plaudite! Immo quod superest, inquam, vos audite et proficite. Ceterum haec intra coetum Pleromatis decucurrisse dicuntur, prima tragoediae scena. Alia autem trans siparium cothurnatio est, extra Pleroma dico. Et tamen si talis sub sinu patris intra ambitum Hori custodis, qualis extra iam in libero, ubi deus non erat?

contineo hic igitur ordo primus processio pariter et nasco et nubo et genero aeonum sophia ex desiderium pater periculosus casus hori oportunissimum auxilium enthymeseos et conjungo passio expio christus et spiritus sanctus paedagogatum aeonum tutelaris reformatum soteris pavoninus orno angelus comparaticium antistas qui supersum inquam tu valeo et plaudo immo qui supersum inquam tu audio et proficite ceterum hic intra coitus pleromatis decurro dico primus tragoedia scena alius autem trans siparium cothurnatio sum extra pleroma dico et tamen si talis sub sinus pater intra ambitus hori custodio qualis extra iam in liber ubi deus non sum


Sunt qui nec principatum Bytho defendant, sed postumatum, Ogdoadem ante omnia praemittentes, ex Tetrade quidem et ipsam, sed et aliis nominibus derivatam. Primo enim constituunt Proarchen, secundo AnennoÃ«ton, tertio Arrheton, quarto Aoraton. Ex Proarche itaque processisse primo et quinto loco Archen, ex AnennoÃ«to secundo et sexto loco Acatalepton, ex Arrheto tertio et septimo loco Anonomaston, ex Invisibili quarto et octavo loco Agenneton. Hoc quae ratio disponat, ut singula binis locis et quidem tam intercisis nascantur, malo ignorare quam discere. Quid enim recti habent quae tam perverse proferuntur?

sum qui neque principatus bythos defendo sed postumatum ogdoadem ante omnis praemittentes ex tetrade quidem et ipse sed et alius nomen derivatam primus enim constituo proarchen secundus anennoa ton tertius arrheton quartum aoraton ex proarche itaque procedo primus et quintus locus archen ex anennoa to secundus et sextus locus acatalepton ex arrheto tertius et septimus locus anonomaston ex invisibilis quartum et octavus locus agenneton hic qui ratio dispono ut singulus bini locus et quidem tam intercisi nasco malus ignoro quam disco quis enim recingo habeo qui tam perverto profero


Humanior iam Secundus, ut brevior, Ogdoadem in duas Tetradas dividens, in dexteram et sinistram, in lumen et tenebras; tantum quod desultricem et defetricem illam virtutem non vult ab aliquo deducere Aeonum, sed a fructibus de substantia venientibus.

humanus iam secundus ut brevis ogdoadem in duo tetradas divido in dexter et sinistra in lumen et tenebrae tantus qui desultrix et defetrix ille virtus non volo ab aliquis deduco aeonum sed ab fructus de substantia venio


Igitur hoc libello, quo demonstrationem solum promittimus illius arcani, ne quem ex nominibus tam peregrinis et coactis et compactis et ambiguis caligo suffundat, quomodo eis usuri simus prius demandabo. Quorundam enim de Graeco interpretatio non occurrit ad expeditam proinde nominis formam, quorundam nec do sexu genera conveniunt, quorundam usitatior in Graeco notitia est. Itaque plurimum Graeca ponemus; significantiae per paginarum limites aderunt, nec Latinis quidem deerunt Graeca, sed in lineis desuper notabuntur, ut signum hoc sit personalium nominum propter ambiguitates eorum quae cum alia significatione communicant. Quamquam autem distulerim congressionem, solam interim professus narrationem, sicubi tamen indignitas meruerit suggillari, omnino erit delibatione transfunctoria expugnatio. Congressionis Iusionem deputa, lector, ante pugnam. Ostendam, sed non imprimam vulnera. Si et ridebitur alicubi, materiis ipsis satisfiet. Multa sunt sic digna revinci, ne gravitate adorentur. Vanitati proprie festivitas cedit. Congruit et veritati ridere, quia laetans, de aemulis suis ludere, quia secura est. Curandum plane ne risus eius rideatur si fuerit indignus; ceterum ubicunque dignus risus, officium est. Denique hoc modo incipiam.

igitur hic libellus quo demonstratio solus promitto ille arcanus ne qui ex nomen tam peregrinus et cogo et compaciscor et ambiguus caligo suffundo quomodo is utor sum prior demando quidam enim de graecum interpretatio non occurro ad expedio proinde nomen forma quidam neque do sexu genus convenio quidam usitor in graecum notitia sum itaque multus graecum pono significantiae per paginaris limito adeo neque latinum quidem desum graecum sed in linea desuper noto ut signum hic sum personalis nomen propter ambiguitas is qui cum alius significatio communico quamquam autem differo congressio solus interim profiteor narratio sicubi tamen indignitas mereo suggillaris omnino sum delibatio transfunctoria expugnatio congressio iusio deputo lector ante pugna ostendo sed non imprimo vulnero si et rideo alicubi materia ipse satisfiet multus sum sic dignus revinci ne gravitas adorentur vanitas proprius festivitas cedo congruo et veritas rideo quia laeto de aemulis suus ludo quia securus sum curo planus ne rideo is rideo si sum indignus ceterum ubi dignus rideo officium sum denique hic modo incipio


Quanto meliores qui totum hoc taedium de medio amoliti nullum Aeonem voluerunt alium ex alio per gradus revera Gemonios structum, sed mappa, quod aiunt, missa semel octoiugem istam ex Patre et Ennoea eius exclusam. Ex ipso denique eius motu nomina gerunt. Cum, inquiunt, cogitavit proferre, hoc Pater dictus est. Cum protulit, quia vera protulit, hic Veritas appellate est. Cum semetipsum voluit probari, hoc Homo pronuntiatus est. Quos autem praecogitavit cum protulit, tunc Ecclesia nuncupata est. Sonuit Homo Sermonem, et hic est primogenitus filius, et Sermoni accessit Vita, et Ogdoas prima conclusa est. Sed hoc taedium omnino pusillum.

quantus bonus qui totus hic taedium de medium amolior nullus aeonem volo alius ex alius per gradus revero gemonios struo sed mappa qui aio mitto semel octoiugem iste ex pater et ennoea is excludo ex ipse denique is motus nomen gero cos inquam cogito profero hic pater dico sum cos profero quia verus profero hic vereor appello sum cos semetipsum volo probaris hic homo pronuntio sum qui autem praecogitavit cum profero tunc ecclesia nuncupo sum sono homo sermo et hic sum primogenitus filius et sermo accedo vito et ogdoas primus concludo sum sed hic taedium omnino pusillus


Convertitur enim ad preces et ipsa more materno. Sed Christus, quem iam pigebat extra Pleroma proficisci, vicarium praeficit Paracletum. Soterem (hic erit Iesus, largito ei patre universorum Aeonum summam potestatem, subiciendis eis omnibus, uti in ipso secundum apostolum omnia conderentur) ad eam emittit cum officio atque comitatu coaetaneorum Augelorum, credas et cum duodecim fascibus. Ibi demum adventu pompatico eius concussa Achamoth protinus velamentum sibi obduxit ex officio primo venerationis et verecundiae; dehinc contemplatur eum fructiferumque suggestum. Quibus inde conceperat viribus occurrit illi, Îá½»ÏÎ¹Îµ Î§Î±á¿ÏÎµ. Hic, opinor, susceptam ille confirmat atque conformat agnitione iam et ab omnibus iniuriis passionis expumicat, non eadem neglegentia in exterminium discretis quae acciderat in casibus matris. Sed enim exercitata vitia et usu viriosa confudit; atque ita massaliter solidata defixit seorsum in materiae corporalem paraturam, commutans ex incorporali passione indita habilitatem atque naturam, qua pervenire mox posset in aemulas aequiparantias corpulentiarum, ut duplex substantiarum condicio ordinaretur, de vitiis pessima, de conversione passionalis. Haec erit materia, quae nos commisit cum Hermogene ceterisque qui deum ex materia, non ex nihilo, operatum cuncta praesumunt.

converto enim ad prex et ipse mos maternus sed christus qui iam pigeo extra pleroma proficisco vicarius praeficio paracletus soterem hic sum iesus largito is pater universor aeonum summa potestas subicio is omnis uti in ipse secundus apostolus omnis condo ad is emitto cum officium atque comito coaetaneorum augelorum credo et cum duodecim fascis ibi demum advenio pompaticus is concutio achamoth protinus velamentum sui obduco ex officium primus veneratio et verecundia dehinc contemplo is fructiferumque suggero qui inde concapit vis occurro ille i a i i i i i a i i hic opinor suscipio ille confirmo atque conformo agnitio iam et ab omnis iniuria passio expumicat non idem neglegentia in exterminium discerno qui accido in casus mater sed enim exercito vitio et usus viriosa confundo atque ita massaliter solido defigo seorsus in materia corporal paro commuto ex incorporal passio indo habilitas atque natura qui pervenio mox possum in aemulo aequiparantias corpulentiaris ut duplex substantiaris condicio ordino de vitium malus de conversio passional hic sum materia qui nos committo cum hermogenes ceter qui deus ex materia non ex nihilum opero cunctus praesumo


Sed nec nominum proprietas competit proprietati operum, de quibus nomina omnia, cum deberet illa haec omnia vocitari, a qua res agebantur, nisi quod iam nec ab illa. Cum enim dicant Achamoth in honorem Aeonum imagines commentatam, rursus hoc in Soterem auctorem detorquent, qui per illam sit operatus, ut ipsam quidem imaginem Patris invisibilis et incogniti daret, incognitam scilicet et invisibilem Demiurgo, eundem autem Demiurgum Nun filium effingeret, Archangeli vero, Demiurgi opus, reliquos Aeonas exprimerent. Cum imagines audio tantas trium, quaero, non vis nunc ut imagines rideam perversissimi pictoris illorum? feminam Achamoth, imaginem patris? et ignarum matris Demiurgum, multo magis patris? imaginem Nu ignorantis patrem et Angelos famulos, simulacra dominorum? Hoc est mulum de asino pingere, et Ptolemaeum describere de Valentino.

sed neque nomen proprietas competo proprietas opus de qui nomen omnis cum debeo ille hic omnis vocitaris ab qui res ago nisi qui iam neque ab ille cos enim dico achamoth in honor aeonum imago commentatam rursus hic in soterem auctor detorqueo qui per ille sum opero ut ipse quidem imago patrae invisibilis et incognitus do incognitus scilicet et invisibilis demiurgus idem autem demiurgum nus filius effingo archangelis verus demiurgi opus reliquus aeonas exprimo cos imago audio tantus tres quaero non volo nunc ut imago rideo perversissimi pictor ille femina achamoth imago pater et ignarus mater demiurgum multus magis pater imago nu ignoro pater et angelus famulus simulacrum dominus hic sum mulus de asinus pingo et ptolemaeus describo de valentino


Primus omnium Ennius, poeta Romanus, Coenacula maxima caeli, simpliciter pronuntiavit, elati situs nomine, vel quia Iovem illic epulantem legerat apud Homerum. Sed haeretici quantas supernitates supernitatum, et quantas sublimitates sublimitatum in habitaculum dei sui cuiusque suspenderint, extulerint, expanderint, mirum est. Etiam creatori nostro Enniana coenacula in aedicularum disposita sunt forma, aliis atque aliis pergulis superstructis et unicuique deo per totidem scalas distributis quot haereses fuerint. Meritorium factus est mundus. Insulam Feliculam credas tanta tabulata caelorum, nescio ubi. Illic etiam Valentinianorum deus ad summas tegulas habitat. Hunc substantialiter quidem Îá¼°á¿¶Î½Î± Î¤á½³Î»ÎµÎ¹Î¿Î½ appellant, personaliter vero Î ÏÎ¿Î±ÏÏá½´Î½ et Î¤á½´Î½ á¼ÏÏá½´Î½, etiam Bython, quod in sublimibus habitanti minime congruebat. Innatum, immensum, infinitum, invisibilem aeternumque definiunt, quasi statim probent esse, si talem definiant qualem scimus esse debere, ut sic et ante omnia fuisse dicatur. Sed ut sit expostulo, nec aliud magis in huiusmodi denoto quam quod post omnia inveniuntur qui ante omnia fuisse dicuntur, et quidem non sua. Sit itaque Bythos iste infinitis retro aevis in maxima et altissima quiete, in otio plurimo placidae et, ut ita dixerim, stupentis divinitatis, qualem iussit Epicurus. Et tamen quem solum volunt, dant ei secundam in ipso et cum ipso personam, Ennoean, quam et Charin et Sigen insuper nominant. Et forte accedunt in illa commendatissima quiete monere eum de proferendo tandem initio rerum a semetipso. Hoc vice seminis in Sigae suae veluti genitalibus vulvae locis collocat. Suscipit illa statim et praegnans efficitur et parit, utique silentio, Sige, et quem parit, Nus est, simillimum patri et parem per omnia. Denique solus hic capere su(??)ficit immensam illam et incomprehensibilem magnitudinem patris. Ita et ipse pater dicitur et initium omnium et proprie Monogenes. Atquin non proprie, siquidem non solus agnascitur. Nam cum illo processit et femina, cui Veritas nomen. Monogenes, quia prior genitus, quanto congruentius Protogenes vocaretur? Ergo Bythos et Sige, Nus et Veritas prima quadriga defenditur Valentinianae factionis, matrix et origo cunctorum. Namque ibidem Nus simul accepit prolationis suae officium emittit et ipse ex semetipso Sermonem et Vitam, quae si retro non erat, utique nec in Bytho. Et quale est ut in deo vita non fuerit? Sed et haec soboles ad initium universitatis et formationem Pleromatis totius emissa facit fructum, Hominem et Ecclesiam procreat. Habes Ogdoadem, Tetradem duplicem, ex coniugationibus masculorum et feminarum, cellas, ut ita dixerim, primordialium Aeonum, fraterna connubia Valentinianorum deorum, census omnes sanctitatis et maiestatis haereticae, nescio criminum an numinum turbam, certe fontem reliquae fecunditatis.

primus omnis ennius poeta romanus coenacula maximus caelum simplex pronuntio effero sino nomen vel quia iuppiter illic epulor lego apud homerus sed haeretici quantus supernitas supernitas et quantus sublimitas sublimitas in habitaculis deus suus quisque suspenderint effero expanderint mirus sum etiam creator noster ennianus coenacula in aedicularis dispono sum forma alius atque alius pergulis superstruo et uniquique deus per totidem scala distribuo quot haeresis sum meritorium facio sum mundus insula feliculam credo tantus tabulatum caelum nescio ubi illic etiam valentinianorum deus ad superus tegula habito hic substantialiter quidem i a a i i i a i i i i i appello personalis verus i i i i i i a i et i a i a i i a i etiam bython qui in sublimis habito paruus congruo innascor immensus infinitus invisibilis aeternus definio quasi statim probo sum si talis definio qual scio sum debeo ut sic et ante omnis sum dico sed ut sum expostulo neque alius magis in huiusmodi denoto quam qui post omnis invenio qui ante omnis sum dico et quidem non suus sum itaque bythos iste infinitus retro aevum in maximus et alo quiesco in otium multus placidus et ut ita dico stupeo divinitas qual iubeo epicurus et tamen qui solus volo do is secundus in ipse et cum ipse persona ennoean quam et charin et sigen insuper nomino et fors accedo in ille commendo quiesco moneo is de profero tandem initium res ab semetipso hic vicus semen in sigae suus velut genital volva locus colloco suscipio ille statim et praegno efficio et pario utique silentium sige et qui pario nus sum similis pater et par per omnis denique solus hic capio su ficit immensus ille et incomprehensibilis magnitudo pater ita et ipse pater dico et initium omnis et proprius monogenes atqui non proprius siquidem non solus agnascor nam cum ille procedo et femina qui vereor nomen monogenes quia prior gigno quantus congruo protogenes voco ergo bythos et sige nus et vereor primus quadriga defendo valentinianae factio matrix et origo cunctor namque ibidem nus simul accipio prolatio suus officium emitto et ipse ex semetipso sermo et vita qui si retro non sum utique neque in bythos et qualis sum ut in deus vito non sum sed et hic suboles ad initium universitas et formatio pleromatis totus emitto facio fructus homo et ecclesia procreo habeo ogdoadem tetradem duplico ex coniugatio masculus et femina cella ut ita dico primordialium aeonum fraternus connubia valentinianorum deus census omnis sanctitas et maiestas haereticae nescio crimen an numen turba certus fons reliquus fecunditas


Interim tenendum Sophiam cognominari et Terram et Matrem, qussi Matrem Terram, et quod magis rideas, etiam Spiritum Sanctum. Ita omnem illi honorem contulerunt feminae, puto et barbam, ne dixerim cetera. Alioquin Demiurgus adeo rerum non erat compos, de animalibus scilicet censu invalitudinis spiritalia accedere, ut se solum ratus contionaretur, Ego deus, et absque me non est. Certe tamen non fuisse se retro sciebat. Ergo et factum intellegebat et factitatorem facti esse quemcunque. Quomodo ergo solus sibi videbatur, etsi non certus, saltim suspectus de aliquo factitatore?

interim teneo sophia cognominaris et terra et mater qussi mater terra et qui magis rideo etiam spiritus sancio ita omnis ille honor confero femina puto et barba ne dico ceterus alioqui demiurgus adeo res non sum compos de animal scilicet census invalitudo spiritalis accedo ut sui solus reor contionor ego deus et absque ego non sum certus tamen non sum sui retro scio ergo et facio intellego et factitator facio sum quicumque quomodo ergo solus sui video etsi non certus saltem suspicio de aliquis factitator


Hac auctoritate triam scilicet liberorum agendis rebus exercitior facta formare singula genera constituit. Sed spiritale quidem non ita potuit attingere, ut et ipsa spiritalis. Fare enim paria et consubstantiva in alterutrum valere societas naturae negavit. Eo animo se unum ad animale convertit, prolatis Soteris disciplinis. Et primum, quod cum magno horrore blasphemiae et pronuntiandum et legendum est et audiendum, deum fingit hunc nostrum et omnium, praeter haereticorum, patrem et Demiurgum et regem universorum, quae post illum. Ab illo enim; si tamen ab illo, et non ab ipsa potius Achamoth, a qua occulto, nihil sentiens eius, et velut sigillario extrinsecus ductu in omnem operationem movebatur. Denique ex hac personarum in operibus ambiguitate nomen illi Metropatoris miscuerunt, distinctis appellationibus ceteris secundum status et situs operum, ut animalium quidem substantiarum, quas ad dexteram commendant, Patrem nuncupent, materiarum vero, quas ad laevam delegant, Demiurgum nominent, Regem autem communiter in universitatem.

hic auctoritas triam scilicet liberi ago res exercitior facio formo singulus genus constituo sed spirital quidem non ita possum attingo ut et ipse spirital faris enim par et consubstantiva in alteruter valeo societas natura nego eos animus sui unus ad animal converto profero soteris disciplina et primus qui cum magnus horror blasphemia et pronuntio et lego sum et audio deus fingo hic nos et omnis praeter haereticorum pater et demiurgum et rex universor qui post ille ab ille enim si tamen ab ille et non ab ipse potis achamoth ab qui occulo nihil sentio is et velut sigillario extrinsecus ductus in omnis operatio moveo denique ex hic personaris in opus ambiguitas nomen ille metropator misceo distinguo appellatio ceterus secundus status et sino opus ut animal quidem substantiaris qui ad dexter commendo pater nuncupent materiaris verus qui ad laeva delegant demiurgum nomino rex autem communis in universitas


Abscondat itaque se serpens quantum potest, totamque prudentiam in latebrarum ambagibus torqueat; alte habitet, in caeca detrudatur, per anfractus seriem suam evolvat, tortuose procedat, nec semel totus, lucifuga bestia. Nostrae columbae etiam domus simplex, in editis semper et apertis et ad lucem. Amat figura spiritus sancti orientem, Christi figuram. Nihil veritas erubescit nisi solummodo abscondi; quia nec pudebit ullum aures ei dedere, eum deum recognoscere, quem iam illi natura commisit, quem quotidie in operibus omnibus sentit, hoc solo minus notum, quod unicum non putavit, quod in numero nominavit, quod in aliis adoravit. Alioquin a turba eorum et aliam frequentiam suadere, a domestico principatu ad incognitum transmovere, a manifesto ad occultum retorquere, de limine fidem offendere est. Iam si et in totam fabulam initietur, nonne tale aliquid dabitur te in infantia inter somni difficultates a nutricula audisse, Lamiae turres et pectines Solis? Sed qui ex alia conscientia venerit fidei, si statim inveniat tot nomina Aeonum, tot coniugia, tot genimina, tot exitus, tot eventus, felicitates, infelicitates dispersae atque concisae divinitatis, dubitabitne ibidem pronuntiare has esse fabulas et genealogias indeterminatas, quas apostoli spiritus his iam tunc pullulantibus seminibus haereticis damnare praevenit? Merito itaque non simplices, merito tantummodo prudentes, qui talia nec facile producunt neque exerte defendunt, sed nec omnes quos edocent perdocent; utique astute, ut pudenda, ceterum inhumane, si honesta. Et tamen simplices nos omnia scimus. Denique hunc primum cuneum congressionis armavimus, detectorem et designatorem totius conscientiae illorum, primamque hanc victoriam auspicamur, quia quod tanto impendio absconditur, etiam solummodo demonstrare destruere est.

abscondo itaque sui serpens quantus possum totus prudentia in latebraris ambages torqueo altus habito in caecus detrudatur per anfractus series suus evolvo tortuose procedo neque semel totus lucifugus bestia noster columba etiam domus simplex in edo semper et apertus et ad lux amo figuro spiritus sanctus orior christus figura nihil vereor erubesco nisi solummodo abscondo quia neque pudeo ullus auris is do is deus recognosco qui iam ille natura committo qui quotidie in opus omnis sentio hic solum paruus notus qui unicus non puto qui in numerus nomino qui in alius adoro alioqui ab turba is et alius frequentia suadeo ab domesticus principatus ad incognitus transmovere ab manifesto ad occulo retorqueo de limen fides offendo sum iam si et in totus fabula initietur nonne talis aliquis do tu in infer inter somnium difficultas ab nutricula audio lamia turris et pecten soli sed qui ex alius conscientia venio fides si statim invenio tot nomen aeonum tot conjugium tot genimen tot exitus tot evenio felicitas infelicitas dispermulceo atque concaedes divinitas dubitabitne ibidem pronuntiaris hic sum fabula et genealogia indeterminatas qui apostolus spiritus hic iam tunc pullulantibus semen haereticis damnaris praevenio mereo itaque non simplex mereo tantummodo prudens qui talis neque facilis produco neque exserte defendo sed neque omnis qui edoceo perdoceo utique astus ut pudeo ceterum inhumanus si honestus et tamen simplex nos omnis scio denique hic primus cuneus congressio armo detector et designator totus conscientia ille primus hic victoria auspicamur quia qui tantus impendium abscondo etiam solummodo demonstro destruo sum


Novimus, inquam, optime originem quoque ipsorum, et scimus cur Valentinianos appellemus, licet non esse videantur. Abscesserunt enim a conditore, sed minime origo deletur, et si forte mutatur, testatio est ipsa mutatio. Speraverat episcopatum Valentinus, quia et ingenio poterat et eloquio. Sed alium ex martyrii praerogativa loci potitum indignatus de ecclesia authenticae regulae abrupit. Ut solent animi pro prioratu exciti praesumptione ultionis accendi, ad expugnandam conversus veritatem et cuiusdam veteris opinionis semitam nactus astu colubroso viam delineavit. Eam postmodum Ptolemaeus intravit, nominibus et numeris Aeonum distinctis in personales substantias, sed extra deum determinatas, quas Valentinus in ipsa summa divinitatis ut sensus et affectus motus incluserat. Deduxit et Heracleon inde tramites quosdam et Secundus et magus Marcus. Multum circa imagines legis Theotimus operatus est. Ita nusquam iam Valentinus, et tamen Valentiniani, qui per Valentinum. Solus ad hodiernum Antiochiae Axionicus memoriam Valentini integra custodia regularum eius consolatur. Alioquin tantum se huic haeresi suadere permissum est quantum lupae feminae formam quotidie supparare sollemne est. Quidui? cum spiritale illud semen suum sic in unoquoque recenseant? Si aliquid novi adstruxerint, revelationem statim appellant praesumptionem, et charisma ingenium, nec unitatem, sed diversitatem. Ideoque prospicimus seposita illa sollemni dissimulatione sua plerosque dividi, de quibusdam articulis etiam bona fide dicturos, Hoc ita non est, et, Hoc aliter accipio, et, Hoc non agnosco. Varietate enim innovatur regularum facies. Habet etiam colores ignorantiarum.

nosco inquam optume origo quoque ipse et scio cur valentinianos appello licet non sum video abscedo enim ab conditor sed paruus origo deleo et si fors muto testatio sum ipse mutatio spero episcopatus valentinus quia et ingenium possum et eloquium sed alius ex martyrium praerogativa locus potior indignor de ecclesia authenticus regula abrumpo ut soleo animus pro prioratu excio praesumptio ultio accendo ad expugno converro veritas et quidam veto opinio semita nanciscor astus colubroso via delineavit is postmodum ptolemaeus intro nomen et numerus aeonum distinguo in personal substantia sed extra deus determino qui valentinus in ipse summus divinitas ut sensus et afficio moueo includo deduco et heracleus inde trames quidam et secundus et magus marcus multus circa imago lex theotimus opero sum ita nusquam iam valentinus et tamen valentiniani qui per valentini solus ad hodiernus antiochea axionicus memoria valentini integer custodia regularis is consolo alioqui tantus sui hic haeresis suadeo permitto sum quantus lupa femina forma quotidie suppararis sollemnis sum quidui cum spirital ille semen suus sic in unoquoque recenseant si aliquis nosco adstruxerint revelatio statim appello praesumptio et charisma ingenium neque unitas sed diversitas ideo prospicio sepono ille sollemnis dissimulatio suus plerus divido de quidam articulis etiam bonus fides dico hic ita non sum et hic aliter accipio et hic non agnosco varietas enim innovatur regularis facies habeo etiam color ignorantiaris


Namque Enthymesis, sive iam Achamoth, quod abhinc scriptum hoc solo ininterpretabili nomine, ut cum vitio individuae Passionis explosa est in loca luminis aliena, quod Pleromatis res est, in vacuum atque inane illud Epicuri, miserabilis etiam de loco est. Certe nec forma nec facies ulla, intempestiva scilicet et abortiva genitura. Dum ita rerum habet, flectitur a superioribus Christus, deducitur per Horon, aborsum ut illud informet de suis viribus, solius substantiae, non etiam scientiae, forma. Et tamen cum aliquo peculio relinquitur. Iteratur odor incorruptibilitatis, quo compos casus sui potiorum desiderio superaretur. Hac misericordia functus, non sine Spiritus Sancti societate, recurrit Christus in Pleroma. Usus est rerum ex liberalitatibus quoque nomina accedere. Enthymesis de actu fuit, Achamoth unde adhuc quaeritur, Sophia de patre manat, Spiritus Sanctus ex angelo. Accipit Christi, a quo derelictam se statim senserat, desiderium. Itaque prosiluit et ipsa lumen eius inquirere quem si omnino non noverat, ut invisibiliter operatum, quomodo lumen eius ignotum cum ipso requirebat? Et tamen temptavit, et fortasse adprehendisset, si non idem IIoros, qui matri eius tam prospere venerat, nune tam importune filiae occurrisset ut etiam inclamaverit in eam, Iao! quasi, Porro Quirites! aut, Fidem Caesaris! Inde invenitur Iao in scripturis. Ita depulsa quominus pergeret, nec habens supervolare crucem, id est Horon, quia nullum Catulli Laureolum fuerit exercitata, ut destituta Passioni illi suae in trica multiplici atque perplexa, omni genere eius coepit adfligi, maerere, quod non perpetrasset inceptum, metu, ne sicut luce, ita et vita orbaretur, consternatione, tum ignorantia. Nec ut mater eius. Illa enim Aeon. At haec pro condicione deterius, insurgente adhuc et alio fluctu, conversionis scilicet in Christum, a quo vivificata fuerat, et in hanc ipsam conversionem temperata.

namque enthymesis sive iam achamoth qui abhinc scribo hic solum ininterpretabilis nomen ut cum vitio individuus passio explodo sum in locum lumen alienus qui pleromatis res sum in vacuus atque inanis ille epicurus miserabilis etiam de locus sum certus neque forma neque facies ullus intempestivus scilicet et abortivus gigno dum ita res habeo flecto ab superus christus deduco per horus aborsum ut ille informo de suus vis solus substantia non etiam scientia forma et tamen cum aliquis peculio relinquo itero odor incorruptibilitas quo compos casus suus potis desiderium supero hic misericordia fungor non sine spiritus sanctus societas recurro christus in pleroma utor sum res ex liberalitas quoque nomen accedo enthymesis de actus sum achamoth unde adhuc quaero sophia de pater mano spiritus sancio ex angelus accipio christus ab quo derelinquo sui statim sentio desiderium itaque prosilio et ipse lumen is inquiro qui si omnino non nosco ut invisibiliter opero quomodo lumen is ignotus cum ipse requiro et tamen tento et fortasse adprehendo si non idem iioros qui mater is tam prosperus venio nunc tam importunus filia occurro ut etiam inclamaverit in is iao quasi porro quiris aut fides caesar indus invenio iao in scribo ita depello quominus pergo neque habeo supervolaris crux is sum horus quia nullus catullus laureolus sum exercito ut destituo passio ille suus in trica multiplex atque perplexus omnis genus is coepio affligo maereo qui non perpetro incipio metus ne sicut lux ita et vito orbaretur consternatio tum ignoro neque ut mater is ille enim aeon at hic pro condicio deterior insurgente adhuc et alius fluctus conversio scilicet in christus ab quo vivificata sum et in hic ipse conversio tempero


Valentiniani, frequentissimum plane collegium inter haereticos, quia plurimum ex apostatis veritatis et ad fabulas facile est et disciplina non terretur, nihil magis curant quam occultare quod praedicant; si tamen praedicant qui occultant. Custodiae officium conscientiae officium est. Confusio praedicatur, dum religio adseveratur. Nam et illa Eleusinia, haeresis et ipsa Atticae superstitionis, quod tacent pudor est. Idcirco et aditum prius cruciant, diutius initiant antequam consignant, cum epoptas quinquennium instituunt, ut opinionem suspendio cognitionis aedificent, atque ita tantam maiestatem exhibere videantur quantam praestruxerunt cupiditatem. Sequitur iam silentii officium. Attente custoditur quod tarde invenitur. Ceterum tota in adytis divinitas, tota suspiria epoptarum, totum signaculum linguae, simulacrum membri virilis revelatur. Sed naturae venerandum nomen allegorica dispositio praetendens patrocinio coactae figurae sacrilegium obscurat, et convicium falsi simulacris excusat. Proinde quos nunc destinamus haereticos, sanctis nominibus et titulis et argumentis verae religionis vanissima atque turpissima figmenta configurantes facili caritati ex divinae copiae occasione, quia de multis multa succedere est, Eleusinia Valentiniani fecerunt lenocinia, sancta silentio magno, sola taciturnitate caelestia. Si bona fide quaeras, concreto vultu, suspenso supercilio, Altum est, aiunt. Si subtiliter temptes, per ambiguitates bilingues communem fidem adfirmant. Si scire te subostendas, negant quicquid agnoscunt. Si cominus certes, tuam simplicitatem sua caede dispergunt. Ne discipulis quidem propriis ante committunt quam suos fecerint. Habent artificium quo prius persuadeant quam edoceant. Veritas autem docendo persuadet, non suadendo docet.

valentiniani frequens planus collegium inter haereticos quia multus ex apostas veritas et ad fabula facilis sum et disciplina non terreo nihil magis curo quam occulto qui praedico si tamen praedico qui occulto custodia officium conscientia officium sum confusio praedico dum religio assevero nam et ille eleusinius haeresis et ipse attica superstitio qui taceo pudor sum idcirco et aditus prior crucio diu initiant antequam consigno cum epoptas quinquennium instituo ut opinio suspendium cognitio aedifico atque ita tantus maiestas exhibeo video quantus praestruxerunt cupiditas sequor iam silentium officium attendo custodio qui tardus invenio ceterum totus in adytum divinitas totus suspirium epoptaris totus signaculis lingua simulacrum membrum virilis revelo sed natura veneror nomen allegorica dispositio praetendo patrocinium cogo figura sacrilegium obscuro et convicium fallo simulacrum excuso proinde qui nunc destino haereticos sanctus nomen et titulus et argumentum verus religio vanus atque turpis figmentum configurantes facilis caritas ex divina copia occasio quia de multus multus succedo sum eleusinius valentiniani facio lenocinium sancio silentium magnus solus taciturnitas caelestis si bonus fides quaero concretum vultus suspendo supercilium altus sum aio si subtilis tento per ambiguitas bilinguis communis fides adfirmo si scio tu subostendas nego quisquis agnosco si comminus certo tuus simplicitas suus caedes dispergo ne discipulis quidem proprius ante committo quam suus facio habeo artificium quo prior persuadeo quam edoceo vereor autem doceo persuadeo non suadeo doceo


Mihi autem cum archetypis erit limes principalium magistrorum, non cum adfectatis ducibus passivorum discipulorum. Nec undique dicemur ipsi nobis finxisse materias, quas tot iam viri sanctitate et praestantia insignes, nec solum nostri antecessores, sed ipsorum haeresiarcharum contemporales, instructissimis voluminibus et prodiderunt et retuderunt, ut Iustinus, philosophus et martyr, ut Miltiades, ecclesiarum sophista, ut Irenaeus, omnium doctrinarum curiosissimus explorator, ut Proculus noster, virginis senectae et Christianae eloquentiae dignitas, quos in omni opere fidei, quemadmodum in isto, optaverim assequi. Aut s(??)in totum haereses non sunt, ut qui eas pellunt finxisse credantur, mentietur apostolus praedicator illarum. Porro si sunt, non aliae erunt quam quae retractantur. Nemo tam otiosus fertur stilo ut materia habens fingat.

ego autem cum archetypus sum limo principalis magister non cum adfectas dux passivus discipulus neque undique dico ipse nos fingo materio qui tot iam vir sanctitas et praesto insignis neque solus noster antecessor sed ipse haeresiarcharis contemporal instructissimis volumen et prodo et retuderunt ut iustinus philosophus et martyr ut miltiades ecclesia sophistes ut irenaeus omnis doctrinaris curiosus explorator ut proculus noster virgo senecta et christianus eloquentia dignitas qui in omnis opus fides quemadmodum in iste opto assequor aut senatus in totus haeresis non sum ut qui is pello fingo credo mentior apostolus praedicator ille porro si sum non alius sum quam qui retracto nemo tam otiosus fero stilus ut materia habeo fingo


Ideoque nec operationes necessarias sibi existimant, nec ulla disciplinae munia observant, martyrii quoque eludentes necessitatem qua volunt interpretatione. Hanc enim regulam animali semini praestitutam, ut salutem, quam non de privilegio status possidemus, de suffragio actus elaboremus. Nobis enim inscriptura buius seminis, qui imperfectae essentiae sumus, quia amoribus Theleti, et utique abortui deputamur, quod mater illorum. Sed nobis quidem Vae, si excesserimus in aliquo disciplinae iugum, si obtorpuerimus in operibus sanctitatis atque iustitiae, si confitendum alibi, nescio ubi, et non sub potestatibus istius saeculi apud tribunalia praesidum optaverimus. Illi vero de passivitate vitae et diligentia delictorum generositatem suam vindicent, blandiente suis Achamoth, quoniam et ipsa delinquendo profecit. Nam et honorandorum coniugiorum supernorum gratia edicitur apud illos meditandum atque celebrandum semper sacramentum comiti, id est feminae, adhaerendo; alioquin degenerem, nec legitimum veritatis, qui deversatus in mundo non amaverit feminam nec se ei iunxerit. Et quid facient spadones quos videmus apud illos?

ideo neque operatio necessaria sui existimo neque ullus disciplina munia observo martyrium quoque eludo necessitas qui volo interpretatio hic enim regula animal semen praestituo ut salus quam non de privilegium status possideo de suffragium ago elaboro nos enim inscribo buius semen qui imperfectus essentia sum quia amor theleti et utique abortui deputamur qui mater ille sed nos quidem vae si excesserimus in aliquis disciplina iugum si obtorpuerimus in opus sanctitas atque justitia si confiteor alibi nescio ubi et non sub potestas iste saeculis apud tribunalia praesidum opto ille verus de passivitas vita et diligentia delictum generositas suus vindico blandio suus achamoth quoniam et ipse delinquo proficio nam et honorandorum conjugium supernus gratia edico apud ille meditor atque celebro semper sacramentum comes is sum femina adhaereo alioqui degenero neque legitimus veritas qui deversor in mundus non amo femina neque sui is jungo et quis facio spado qui video apud ille


Sed quidam exitum Sophiae et restitutionem aliter somniaverunt. Post irritos conatus et spei deiectionem deformatam eam pallore, credo, et macie et incuria formae, uti quae patrem non minus denegatum dolebat quam amissum. Dehinc in illo maerore ex semetipsa sola, nulla opera coniugii, concepit et procreat feminam. Miraris haec? Et gallina sortita est de suo parere; sed et vultures feminas tantum parere aiunt. Et tamen sine masculo mater, et metuere postremo, ne finis quoque insisteret, et haerere de ratione casus, curare de occultatione. Remedia nusquam. Ubi enim iam tragoediae et comoediae, a quibus forma mutuaretur exponendi quod citra pudorem erat natum? Dum in malis res est, suspicit, convertit ad patrem. Sed incassum enisa, ut vires deserebant, in preces succidit. Tota etiam propinquitas pro ea supplicat, vel maxime Nus. Quidni? Causa mali tanti? Nullus tamen Sophiae exitus vacuit. Omnes aerumnae eius operantur. Siquidem et illa tunc conflictatio in Materiae originem pervenit. Ignorantia, pavor, maeror substantiae flunt. Ibi demum pater aliquando motus quem supra diximus Horon per Monogenem Nun in haec promit in imagine sua, feminam marem, quia de patris sexu ita variant. Adiciunt autem Horon etiam Metagogea, id est circumductorem, vocari et Horotheten. Huius praedicant opera et repressam ab illicitis et purgatam a malis et deinceps confirmatam Sophiam et coniugio restitutam; et ipsam quidem in Pleromatis censu remansisse, Enthymesin vero eius et illam appendicem Passionem ab Horo relegatam et crucifixam et extra eum factam (Malum, quod aiunt, foras!), spiritalem tamen substantiam illam, ut naturalem quendam impetum Aeonis, sed informem et inspeciatam, quatenus nihil adprehendisset, ideoque fructum infirmum et feminam pronuntiatam.

sed quidam exitus sophia et restitutio aliter somnio post irritus conor et spes deiectio deformo is pallor credo et macies et incuria forma uti qui pater non paruus denego doleo quam amitto dehinc in ille maeror ex semetipsa solus nullus opus conjugium concipio et procreo femina miror hic et gallina sortio sum de suus pareo sed et vultur femina tantus pareo aio et tamen sine masculus mater et metuo postremo ne finis quoque insisto et haereo de ratio casus curo de occultatio remedio nusquam ubius enim iam tragoedia et comoedia ab qui forma mutuo expono qui citer pudor sum natus dum in malus res sum suspicio converto ad pater sed incassus enitor ut vireo desero in prex succido totus etiam propinquitas pro is supplico vel magnus nus quis causa malus tantus nullus tamen sophia exitus vacuit omnis aerumna is opero siquidem et ille tunc conflictatio in materia origo pervenio ignoro pavor maeror substantia flunt ibi demum pater aliquando moueo qui supra dico horus per monogenem nus in hic promo in imago suus femina maris quia de pater sexu ita vario adicio autem horus etiam metagogea is sum circumductor vocaris et horotheten hic praedico opus et reprimo ab illicitus et purgo ab malus et deinceps confirmo sophia et conjugium restituo et ipse quidem in pleromatis census remaneo enthymesin verus is et ille appendicem passio ab horo relego et crucifixam et extra is facio mal qui aio foras spirital tamen substantia ille ut natural quidam impetus aeonis sed informis et inspeciatam quatenus nihil adprehendo ideo fructus infirmus et femina pronuntio


Nunc reddo de Christo, is quem tanta licentia Iesum inserunt quidam, quanta spiritale semen animali cum inflatu infulciunt, fartilia nescio quae commenti et hominum et deorum suorum. Esse etiam Demiurge suum Christum, filium naturalem. Denique animalem prolatum ab ipse, promulgatum prophetis, in praepositionum quaestionibus positum, id est per virginem, non ex virgine editum, quia delatus in virginem transmeatorio potius quam generatorio more processerit per ipsam, non ex ipsa, non matrem eam, sed viam passus. Super hunc itaque Christum devolasse tunc in baptismatis sacramento Iesum per effigiem columbae. Fuisse autem et in Christo etiam ex Achamoth spiritalis seminis condimentum, ne marcesceret scilicet reliqua farsura. Nam in figuram principalis Tetradis quatuor eum substantiis stipant, spiritali Achamothiana, animali Demiurgina, corporali inenarvativa, et illa Sotericiana, id est columbina. Et Soter quidem permensit in Christo, impassibilis, inlaesibilis, inadprehensibilis. Denique cum ad adprehensiones venitur, discessit ab illo in cognitione Pilati. Proinde nec matris semen admisit iniurias, aeque insubditivum, et ne ipsi quidem Demiurgo compertum. Patitur vero animalis et carneus Christus in delineationem superioris Christi, qui ad Achamoth formandam substantivali, non agnitionali, forma cruci, id est Horo, fuerat innixus. Ita omnia in imagines urgent, plane et ipsi imaginarii Christiani.

nunc reddo de christus is qui tantus licentia iesus insero quidam quantus spirital semen animal cum inflo infulciunt fartilia nescio qui commentus et homo et deus suus sum etiam demiurge suus christus filius natural denique animal profero ab ipse promulgo propheta in praepositio quaestio pono is sum per virgo non ex virgo edo quia defero in virgo transmeatorio potis quam generatorio mos procedo per ipse non ex ipse non mater is sed via patior super hic itaque christus devolasse tunc in baptisma sacramentum iesus per effigies columba sum autem et in christus etiam ex achamoth spirital semen condimentum ne marcesceret scilicet reliquus farsura nam in figura principal tetradis quattuor is substantia stipo spirital achamothiana animal demiurgina corporal inenarvativa et ille sotericiana is sum columbinus et soter quidem permensit in christus impassibilis inlaesibilis inadprehensibilis denique cum ad adprehensio venio discedo ab ille in cognitio pilatus proinde neque mater semen admitto injuria aequus insubditivum et ne ipse quidem demiurgus comperio patior verus animal et carneus christus in delineatio superus christus qui ad achamoth formo substantival non agnitional forma crux is sum horo sum innitor ita omnis in imago urgeo planus et ipse imaginarius christianus


De ipso iam domino Iesu quanta diversitas scinditur! Hi ex omnium Aeonum flosculis eum construunt: illi ex solis decem constitisse contendunt, quos Sermo et Vita protulerunt; inde et in ipsum Sermonis et Vitae concurrerunt tituli: isti ex duodecim potius, ex Hominis et Ecclesiae fetu, ideoque Filium Hominis aiunt pronuntiatum(??) alii a Christo et Spiritu Sancto constabilie(??)dae universitati provisis confictum et iure paternae appellationis haeredem. Sunt qui Filium Hominis aliunde conceperint dicendum, quoniam ipsum Patrem pro magno nominis sacramento Hominem appellasse praesumpserint, ut quid amplius speres de eius dei fide cui nunc adaequaris. Talia ingenia superfruticant apud illos ex materni seminis redundantia. Atque ita inolescentes doctrinae Valentinianorum in silvas iam exoleverunt Gnosticorum.

de ipse iam dominus iesus quantus diversitas scindo hic ex omnis aeonum flosculis is construo ille ex sol decem consto contendo qui sermo et vito profero inde et in ipse sermo et vita concurro titulis iste ex duodecim potis ex homo et ecclesia fetus ideo filius homo aio pronuntio alius ab christus et spiritus sancio constabilie dae universitas provideo confingo et ius paternus appellatio haeredem sum qui filius homo aliunde concapit dico quoniam ipse pater pro magnus nomen sacramentum homo appello praesumpserint ut quis amplus spero de is deus fides qui nunc adaequaris talis ingenium superfruticant apud ille ex maternus semen redundo atque ita inolescentes doctrina valentinianorum in silva iam exoleverunt gnosticorum


Tolerabilior infamia est apud illos in diabolum, vel quia origo sordidior capit. Ex nequitia enim maeroris illius deputatur, ex qua angelorum et daemonum et omnium spiritalium malitiarum genituras notant. Et tamen diabolum quoque opus Demiurgi affirmant, et Munditenentem appellant et superiorum magis gnarum defendunt, ut spiritalem natura, quam Demiurgum, ut animalem. Meretur ab illis praelationem cui omnes haereses procurantur.

tolerabilis infamia sum apud ille in diabolus vel quia origo sordidus capio ex nequitia enim maeror ille deputo ex qui angelus et daemon et omnis spiritalis malitiaris gigno noto et tamen diabolus quoque opus demiurgi affirmo et munditenentem appello et superus magis gnaris defendo ut spirital natura quam demiurgum ut animal mereo ab ille praelatio qui omnis haeresis procuro


Colligam nunc ex disperso ad concludendum, quae de totius generis humani dispositione disserant. Triformem naturam primordio professi, et tamen inunitam in Adam, inde iam dividunt per singulares generum proprietates, nacti occasionem distinctionis huiusm(??)di ex posteritate ipsius Adae, moralibus quoque differentiis tripartitae. Cain et Abel et Seth, fontes quodammodo generis humani, in totidem derivant argumenta naturae atque essentiae. Ghoicum saluti degeneratum ad Cain redigunt, animale mediae spei deliberatum ad Abel componunt, spiritale certae saluti praeiudicatum in Seth recondunt. Sic et animas ipsas duplici proprietate discernunt, bonas et maias, secundum choicum statum ex Cain et animalem ex Abel. Spiritalem ex Seth de obvenientia superducunt, iam non naturam, sed indulgentiam, ut quos Achamoth in superioribus in animas bonas depluat, id est animali censui inscriptas. Choicum enim genus, id est malas animas, nunquam capere salutaris. Inmutabilem enim et inreformabilem naturae naturam pronuntiaverunt. Id ergo granum seminis spiritalis modicum et parvulum iactu, sed eruditu huius fides augetur atque provehitur, ut supra diximus, animaeque hoc ipso ita ceteris praevertunt, ut Demiurgus tunc ignorans magni eas fecerit. Ex earum ergo laterculo et in reges et in sacerdotes allegare consueverat, quae nunc quoque, si plenam atque perfectam notitiam adprehenderint istarum naeniarum, naturificatae iam spiritalis conditionis germanitate certam obtinebunt salutem, immo omnimodo debitam.

colligo nunc ex dispermulceo ad concludo qui de totus genus humanus dispositio dissero triformis natura primordius profiteor et tamen inunitam in adam inde iam divido per singularis gener proprietas nanciscor occasio distinctio huiusm deus ex posteritas ipse adae moral quoque differentia tripartitae cain et abel et seth fons quodammodo genus humanus in totidem derivant argumentum natura atque essentia ghoicum salus degenero ad cain redigo animal medius spes delibero ad abel compono spirital certus salus praejudico in seth recondo sic et anima ipse duplex proprietas discerno bonus et maia secundus choicum status ex cain et animal ex abel spirital ex seth de obvenientia superducunt iam non natura sed indulgentia ut qui achamoth in superus in anima bonus depluat is sum animal censeo inscribo choicum enim genus is sum mala anima numquam capio salutaris inmutabilis enim et inreformabilis natura natura pronuntio is ergo granum semen spirital modicus et parvulis iactus sed eruditu hic fides augeo atque proveho ut supra dico animaequus hic ipse ita ceterus praeverto ut demiurgus tunc ignoro magnus is facio ex is ergo laterculus et in rex et in sacerdos allegaris consuesco qui nunc quoque si plenus atque perficio notitia adprehendo istaris naeniaris naturificatae iam spirital conditio germanitas certus obtineo salus immo omnimodus debeo


Ecce enim secunda Tetras, Sermo et Vita, Homo et Ecclesia, quod in patris gloriam fruticasset, huic numero gestientes et ipsi tale quid patri de suo offerre, alios ebulliunt fetus, proinde coniugales, per copulam utriusque naturae. Hac Sermo et Vita decuriam Aeonum simul fundunt, illac Homo et Ecclesia, duos amplius, aequiparando parentibus, quia et ipsi duo cum illis decem tot efficiunt quot ipsi procreaverunt. Reddo nunc nomina, quos decuriam dixi: Bythios et Mixis, Ageratos et Henosis, Autophyes et, Hedone, Acinetos et Syncrasis, Monogenes et Macaria. Contra duodenarius numerus hi erunt: Paracletus et Pistis, Patricos et Elpis, Metricos et Agape, Ainus et Synesis, Ecclesiasticus et Macariotes, Theletus et Sophia. Cogor hic quid ista nomina desiderent proferre de pari exemplo. In scholis Karthaginiensibus fuit quidam frigidissimus rhetor Latinus, Phosphorus nomine. Cum virum fortem peroraret, Venio, inquit, ad vos, optimi cives, de proelio cum victoria mea, eum felicitate vestra, ampliatus, gloriosus, fortunatus, maximus, triumphalis. Et scholastici statim familiae Phosphori Î¦Îµá¿¦ acclamant. Audisti Fortunatam et Hedonen et Acinetum et Theletum? Acclama familiae Ptolemaei Î¦Îµá¿¦. Hoc erit Pleroma illud arcanum, divinitatis tricenariae plenitudo. Videamus quae sint istorum privilegia numerorum, quaternarii et octonarii et duodenarii. Interim in tricenario fecunditas tota deficit; castrata est vis et potestas et libido genitalis Aeonum. Quasi non et numerorum tanta adhuc coagula superessent, et nulla alia de paedagogio nomina. Quare enim non et quinquaginta et centum procreantur? quare non et hetaeri et syntrophi noinantur?

ecce enim secundus taeter sermo et vito homo et ecclesia qui in pater gloria fruticasset hic numerus gestio et ipse talis quis pater de suus offero alius ebulliunt fetus proinde coniugal per copula uterque natura hic sermo et vito decuria aeonum simul fundo illac homo et ecclesia duo amplus aequiparando parens quia et ipse duo cum ille decem tot efficio quot ipse procreo reddo nunc nomen qui decuria dico bythios et mixis ageratos et henosis autophyes et hedone acinetos et syncrasis monogenes et macaria contra duodenarius numerus hic sum paracletus et pistis patricos et elpis metricos et agape ainus et synesis ecclesiasticus et macariotes theletus et sophia cogo hic quis iste nomen desidero profero de par exemplum in schola carthaginiensis sum quidam frigidus rhetor latinus phosphorus nomen cos vir fortis peroraret venio inquam ad tu bonus civis de proelium cum victoria meus is felicitas vester amplio gloriosus fortuno magnus triumphal et scholasticus statim familia phosphori i i a acclamant audio fortunata et hedonen et acinetum et theletum acclama familia ptolemaeus i i a hic sum pleroma ille arcanus divinitas tricenarius plenitudo video qui sum iste privilegium numerus quaternarius et octonarii et duodenarii interim in tricenarius fecunditas totus deficio castro sum volo et potestas et libido genital aeonum quasi non et numerus tantus adhuc coagulo supersum et nullus alius de paedagogium nomen quaris enim non et quinquaginta et centum procreo quare non et hetaeri et syntrophi noinantur


Humana vero gens in hoc exitus ibit: Choicae et materialis notae totum interit interitum, quia omnis caro foenum; et anima mortalis apud illos, nisi quae salutem fide invenerit. Iustorum animae, id est nostrae, ad Demiurgum in medietatis receptacula transmittentur. Agimus gratias, contenti erimus cum deo nostro deputari, in quo census. Nihil animale in Pleromatis palatium admittitur nisi spiritale examen Valentini. Illic itaque primo despoliantur homines ipsi, id est interiores. Despoliari autem est deponere animas quibus induti videbantur; easque Demiurgo suo reddent, quas ab eo averterant. Ipsi autem spiritus in totum flent intellectuales, neque detentui neque conspectui obnoxii, atque ita invisibiliter in Pleroma recipientur. Furtim, si ita est. Quid deinde? Angelis distribuentur, satellitibus Soteris. In filios putas? Non. Sed in adparitores? Ne istud quidem. Sed in imagines? Utinam vel hoc. In quid ergo, si non pudet dicere? In sponsas. Tunc illi Sabinas raptas iure matrimonii claudent. Haec erit spiritalium merces, hoc praemium credendi. Fabulae tales utiles, ut Marcus aut Gaius in hanc carnem barbatus et haec omnia, severus maritus, pater, avus, proavus, certe quod sufficit masculus, in nymphone Pleromatis ab angelo, tacendo iam dixi, et forsitan parias aliquem Onesimum Aeonem. His nuptiis recte deducendis pro face et flammeo tunc, credo, illo ignis arcanus erumpet, et universam substantiam depopulatus ipse quoque decineratis omnibus in nihilum finietur, et nulla iam fabula. Sed nae ego temerarius, qui tantum sacramentum etiam inludendo prodiderim. Verendum mihi est ne Achamoth, quae se nec filio agnitam voluit, insaniat, ne Theletus irascatur, ne Fortuna acerbetur. Et tamen homo sum Demiurgi, illuc habeo devertere ubi post excessum omnino non nubitur, ubi superindui potius quam despoliari, ubi etsi despolior sexui meo, deputor angelis, non angelus, non angela. Nemo mihi quicquam faciet, quem nec tunc masculum invenient.

humanus verus gens in hic exitus eo choicae et material nosco totus intereo interitus quia omnis carus faenum et anima mortalis apud ille nisi qui salus fides invenio iustor anima is sum noster ad demiurgum in medietas receptaculum transmittentur ago gratia contendo sum cum deus noster deputaris in quo census nihil animal in pleromatis palatium admitto nisi spirital examen valentini illic itaque primus despolio homo ipse is sum interior despoliaris autem sum depono anima qui induo video eo demiurgus suus reddo qui ab is averto ipse autem spiritus in totus fleo intellectual neque detentui neque conspectus obnoxius atque ita invisibiliter in pleroma recipio furtim si ita sum quis deinde angelus distribuentur satelles soteris in filius puto non sed in adparitor ne iste quidem sed in imago utinam vel hic in quis ergo si non pudeo dico in sponsa tunc ille sabina rapio ius matrimonium claudo hic sum spiritalis merces hic praemium credo fabula talis utilis ut marcus aut gaius in hic caro barbatus et hic omnis severus maritus pater avus proavus certus qui sufficio masculus in nymphone pleromatis ab angelus taceo iam dico et forsitan pario aliquis onesimus aeonem hic nuptiae rectus deduco pro fax et flammeus tunc credo ille ignis arcanus erumpo et universus substantia depopulor ipse quoque decineratis omnis in nihilis finio et nullus iam fabula sed nautilus ego temerarius qui tantus sacramentum etiam inludendo prodo vereor ego sum ne achamoth qui sui neque filius agnitam volo insanio ne theletus irasco ne fortuna acerbetur et tamen homo sum demiurgi illic habeo deverto ubi post excedo omnino non nubo ubi superinduo potis quam despoliaris ubi etsi despolior sexui meus deputor angelus non angelus non angela nemo ego quisquam facio qui neque tunc masculus invenio


Interes Demiurgus omnium adhuc nescins, etsi aliquid et ipse per prophetas contionabitur, ne huius quidem operis sui intellegens (dividunt enim et prophetiale patrocinium in Achamoth, in semen, in Demiurgum), ubi adventum Soteris accepit, propere et ovanter accurrit cum omnibus viribus suis, centurio de evangelie. Et de omnibus inluminatus ab illo etiam spem suam discit, quod successurus sit in locum matris. Ita exinde securus dispensationem mundi buius, vel maxime ecclesiae protegendae nomine, quanto tempore oportuerit, insequitur.

intersum demiurgus omnis adhuc nescins etsi aliquis et ipse per propheta contionabitur ne hic quidem opus suus intellego divido enim et prophetial patrocinium in achamoth in semen in demiurgum ubi advenio soteris accipio properus et ovanter accurro cum omnis vis suus centurio de evangelie et de omnis inlumino ab ille etiam spes suus disco qui succedo sum in locus mater ita exinde securus dispensatio mundus buius vel magnus ecclesia protego nomen quantus tempus oportet insequor


Sic et exitum singulis dividunt. Materiali quidem, id est carnali, quem et sinistrum vocant, indubitatum interitum; animali vero, quem et dextrum appellant, dubitatum eventum, utpote inter materialem spiritalemque nutanti et illac debito qua plurimum adnuerit. Ceterum spiritalem emitti in animalis comparationem, ut erudiri cum eo et exerceri in conversationibus possit. Indiguisse enim animalem etiam sensibilium disciplinarum; in hoc et paraturam mundi prospectam, in hoc et Soterem in mundo repraesentatum, in salutem scilicet animalis. Alia adhuc compositione monstruosum volunt illum prosicias earum substantiarum induisse quarum summam saluti esset redacturus, ut spiritalem quidem susceperit ab Achamoth, animalem vero, quem mox a Demiurgo induit, Christum, ceterum corporalem ex animali substantiam, sed miro et inenarrabili rationis ingenio constructam, administrationis causa ideo tulisse quo congressui et conspectui et contactui et defunctui ingratis subiaceret. Materiale autem nihil in illo fuisse, utpote salutis alienum. Quasi aliis fuerit necessarius quam egentibus salute. Et totum hoc, ut carnis nostrae habitum alienando a Christo a spe etiam salutis expellant.

sic et exitus singuli divido material quidem is sum carnal qui et sinister voco indubitas interitus animal verus qui et dexter appello dubitas evenio utpote inter material spiritalemque nuto et illac debeo qui multus annuo ceterum spirital emitto in animal comparatio ut erudio cum is et exerceo in conversatio possum indigeo enim animal etiam sensibilis disciplinaris in hic et paro mundus prospectam in hic et soterem in mundus repraesentas in salus scilicet animal alius adhuc compositio monstruosus volo ille prosicias is substantiaris induo qui summa salus sum redacturus ut spirital quidem suscipio ab achamoth animal verus qui mox ab demiurgus induo christus ceterum corporal ex animal substantia sed miro et inenarrabilis ratio ingenium construo administratio causa ideo fero quo congressui et conspectus et contactui et defunctui ingratus subjaceo material autem nihil in ille sum utpote salus alienus quasi alius sum necessarius quam egeo salus et totus hic ut caro noster habitus alieno ab christus ab spes etiam salus expello


Cum talia de deo vel de diis, qualia de homine figmenta? Molitus enim mundum Demiurgus ad hominem manus confert, et substantiam ei capit non ex ista, inquiunt, arida, quam nos unicam novimus, terra (quasi non, etsi arida postmodum, adhuc tamen tunc aquis ante segregatis superstite limo siccaverit), sed ex invisibili corpore materiae illius scilicet philosophicae, de fluxili et fusili eius, quod unde fuerit haud queo aestimare, quia nusquam est. Si enim fusile et fluxile liquoris est qualitas, liquor autem omnis de Sophiae fletibus fluxit, sequitur ut limum ex pituritis et gramis Sophiae constitisse credamus, quae lacrimarum proinde sunt faeces, sicut aquarum quod desidet limus est. Figulat ita hominem Demiurgus et de afflatu suo animat. Sic erit et choicus et animalis, ad imaginem et similitudinem factus; quadruplex res; ut imago quidem choicus deputetur, materialis scilicet, etsi non ex materia Demiurgus, similitudo autem animalis, hoc enim et Demiurgus. Habes duos. Interim carnalem superficiem postea aiunt choico supertextam, et hanc esse pelliceam tunicam obnoxiam sensui.

cos talis de deus vel de diuus qualis de homo figmentum molio enim mundus demiurgus ad homo manus confero et substantia is capio non ex iste inquam aridus quam nos unicus nosco terra quasi non etsi aridus postmodum adhuc tamen tunc aqua ante segrego supersto limus sicco sed ex invisibilis corpus materia ille scilicet philosophicae de fluxilis et fusilis is qui unde sum haud queo aestimaris quia nusquam sum si enim fusilis et fluxilis liquor sum qualitas liquo autem omnis de sophia fletus fluo sequor ut limus ex pituritis et gramis sophia consto credo qui lacrimaris proinde sum faeces sicut aqua qui desideo limus sum figulat ita homo demiurgus et de afflo suus animo sic sum et choicus et animal ad imago et similitudo facio quadruplex res ut imago quidem choicus deputo material scilicet etsi non ex materia demiurgus similitudo autem animal hic enim et demiurgus habeo duo interim carnal superficies postea aio choico supertextam et hic sum pelliceam tunica obnoxius sensus


Itaque omnes forma et scientia peraequantur, facti omnes quod unusquisque; nemo aliud, quia alteri omnes. Refunduntur in Nus omnes, in Homines, in Theletos, aeque feminae, in Sigas, in Zoas, in Ecclesias, in Fortunatas, ut Ovidius Metamorphoses suas delevisset, si hodie maiorem cognovisset. Exinde refecti sunt, et constabiliti sunt, et in requiem ex veritate compositi magno cum gaudii fructu hymnis patrem concinunt. Diffundebatur et ipse laetitia, utique bene cantantibus filiis et nepotibus. Quidni diffunderetur omni iocunditate, Pleromate liberato? Quis nauclerus non etiam cum dedecore laetatur? Videmus quotidie nauticorum lascivias gaudiorum. Itaque ut nautae ad symbolam semper exultant, tale aliquid et Aeones, unum iam omnes etiam forma, nedum sententia; convenientibus ipsis quoque novis fratribus et magistris Christo et Spiritu Sancto quod optimum atque pulcherrimum unusquisque florebat conferunt in medium. Vane, opinor. Si enim unum erant omnes, ex supra dicta peraequatione vacabat symbolae ratio, quae ferme ex varietatis gratia constat. Unum omnes bonum conterebant, quod omnes erant. De modo forsitan fuerit ratio, aut de forma ipsius iam peraequationis. Igitur ex aere collaticio, quod aiunt, in honorem et gloriam patris pulcherrimum Pleromatis sidus fructumque perfectum compingunt, Iesum. Eum cognominant Soterem et Christum et Sermonem de patritis, et Omnia iam, ut ex omnium defloratione constructum, Graculum Aesopi, Pandoram Hesiodi, Acci Patinam, Nestoris Cocetum, Miscellaneam Ptolemaei. Quam propius fuit de aliquibus Atticis curis Pancarpian vocari a tam otiosis auctoribus nominum. Ut autem tantum sigillarium extrinsecus quoque inornassent, satellites ei angelos proferunt, par genus; si inter se, potest fieri, si vero Soteri consubstantivos (ambigue enim positum inveni), quae erit eminentia eius inter satellites coaequales?

itaque omnis forma et scientia peraequantur facio omnis qui unusquisque nemo alius quia alter omnis refundo in nus omnis in homo in theletos aequus femina in sigas in zoas in ecclesia in fortuno ut ovidius metamorphosis suus delevisset si hodie magnus cognosco exinde reficio sum et constabilio sum et in requies ex veritas compono magnus cum gaudium fructus hymnus pater concino diffundo et ipse laetitia utique bene canto filius et nepos quis diffundo omnis iocunditas pleromate libero quis nauclerus non etiam cum dedecor laeto video quotidie nauticus lascivia gaudium itaque ut nauta ad symbola semper exultant talis aliquis et aeon unus iam omnis etiam forma nedum sententia convenio ipse quoque novus frater et magister christus et spiritus sancio qui bonus atque pulcher unusquisque floreo confero in medius vanus opinor si enim unus sum omnis ex supra dictum peraequatio vaco symbola ratio qui ferme ex varietas gratia consto unus omnis bonus contero qui omnis sum de modo forsitan sum ratio aut de forma ipse iam peraequatio igitur ex aer collaticio qui aio in honor et gloria pater pulcher pleromatis sidus fruor perficio compingunt iesus eos cognomino soterem et christus et sermo de patritis et omnis iam ut ex omnis defloratio construo graculis aesopus pandora hesiodus attius patina nestor cocetum miscellaneam ptolemaeus quam propius sum de aliqui atticus cura pancarpian vocaris ab tam otiosus auctor nomen ut autem tantus sigillarium extrinsecus quoque inornassent satelles is angelus profero par genus si inter sui possum fio si verus soteri consubstantivos ambiguus enim pono invenio qui sum emineo is inter satelles coaequal


Superest de consummatione et dispensatione mercedis. Ubi Achamoth totam messem seminis sui perfecerit, dein colligere in horreum coeperit, vel cum ad molas delatum et defarinatum in consparsionis alvearia absconderit, donec totum confermentetur, tunc consummatio urgebit. Igitur inprimis ipsa Achamoth, de regione medietatis, de tabulato secundo in summum transfertur restituta Pleromati, et statim excipit compacticius ille Soter, sponsus scilicet, et ambo coniugium novum fient; hic erit in scripturis sponsus, et sponsalis Pleroma (credas enim, ubi de loco in locum transmigratur, leges quoque Iulias intervenire): sicut et scenam et Demiurgus tunc de Hebdomade caelesti in superiora mutabit, in vacuum iam coenaculum matris, sciens iam, nec videns illam. Nam si ita erat, semper ignorare maluisset.

supersum de consummatio et dispensatio merces ubius achamoth totus messis semen suus perficio deinde colligo in horreum coepio vel cum ad molo defero et defarinatum in consparsio alveare abscondo donec totus confermentetur tunc consummatio urgeo igitur imprimis ipse achamoth de regio medietas de tabulatum secundus in superus transfero restituo pleromati et statim excipio compacticius ille soter sponsus scilicet et ambo conjugium novus fio hic sum in scribo sponsus et sponsal pleroma credo enim ubi de locus in locus transmigratur lex quoque julius intervenio sicut et scena et demiurgus tunc de hebdomas caelestis in superus muto in vacuus iam coenaculis mater scio iam neque video ille nam si ita sum semper ignoro malo


Sed et hoc exceptio personarum est, quod solus ille Nus ex omnibus immensi patris fruitur notione, gaudens et exultans, illis utique maerentibus. Plane Nus, quantum in ipso fuit, et voluerat et temptaverat ceteris quoque communicare quae norat, quantus et quam incompreheusibilis pater; sed intercessit mater Sige, illa scilicet quae et ipsis haereticis suis tacere praescribit; etsi de patris nutu aiunt factum, volentis omnes in desiderium sui accendi. Itaque dum macerantur intra semetipsos, dum tacita cupidine cognoscendi patrem uruntur, paene scelus factum est. Namque ex illis duodecim Aeonibus, quos Homo et Ecclesia ediderant, novissima natu Aeon (viderit soloecismus, Sophia enim nomen est) incontinentia sui aine coniugis Theleti societate prorumpit in patrem inquirere, et genus contrahit vitii quod exorsum quidem fuerat in illis aliis qui circa Nun, in hunc autem, id est in Sophiam, derivarat, ut solent vitia in corpore alibi innata in aliud membrum perniciem suam efflare. Sed enim sub praetextu dilectionis in patrem aemulatio superabat in Nun, solum de patre gaudentem. Ut vero impossibilia contendens Sophia frustrata erat, et vincitur difficultate et extenditur affectione, modico abfuit prae vi dulcedinis et laboris devorari et in reliquam substantiam dissolvi; nec alias quam pereundo cessasset, nisi bono fato in Horon incursasset. Quaedam et huic vis. Est fundamentum universitatis illius et extrinsecus custos, quem et Crucem appellant et Lytroten et Carpisten. Ita Sophia periculo exempta et tarde persussa, declinata investigatione patris, conquievit, et totam animationem, Enthymesin, cum passione, quae insuper acciderat, exposuit.

sed et hic exceptio personaris sum qui solus ille nus ex omnis immensus pater fruor notio gaudeo et exultans ille utique maereo planus nus quantus in ipse sum et volo et tento ceterus quoque communicaris qui norat quantus et quam incompreheusibilis pater sed intercedo mater sige ille scilicet qui et ipse haereticis suus taceo praescribo etsi de pater nutus aio facio volo omnis in desiderium suus accendo itaque dum macero intra semetipsos dum taceo cupido cognosco pater uro paene scelus facio sum namque ex ille duodecim aeonibus qui homo et ecclesia edo novus natus aeon video soloecismus sophia enim nomen sum incontinentia suus aine coniunx theleti societas prorumpo in pater inquiro et genus contraho vitium qui exordior quidem sum in ille alius qui circa nus in hic autem is sum in sophia derivarat ut soleo vitio in corpus alibi innato in alius membrum pernicies suus efflaris sed enim sub praetextus dilectio in pater aemulatio supero in nus solus de pater gaudeo ut verus impossibilis contendo sophia frustro sum et vincio difficultas et extendo affectio modicus absum prae vis dulcedo et labor devoraris et in reliquus substantia dissolvo neque alius quam pereo cesso nisi bonus fatum in horus incursasset quidam et hic volo sum fundamentum universitas ille et extrinsecus custos qui et crux appello et lytroten et carpisten ita sophia periculum eximo et tardus persussa declino investigatio pater conquiesco et totus animatio enthymesin cum passio qui insuper accido expono


Singularium autem potestatum arces his finibus collocant. In summis summitatibus praesidet tricenarius Pleroma, Horo signante lineam extremam. Inferius illum metatur medietatem Achamoth, filium calcans. Subest enim Demiurgus in Hebdomade sua, magis diabolus, in isto nobiscum communi mundo, coÃ«lementato et concorporificato, ut supra editum est, ex Sophiae utilissimis casibus, qua nec aÃ«rem haberet reciprocandi spiritus spatium, teneram omnium corporum vestem, colorum omnium indicem, organum temporum, si non et istum Sophiae maestitia colasset, sicut animalia metus, sicut conversio eius ipsum Demiurgum. His omnibus elementis atque corporibus ignis inflabellatus est. Cuius originalem Sophiae passionem quia nondum ediderunt, ego interim argumentabor motiunculis eius excussum. Credas enim illam in tantis vexationibus etiam febricitasse.

singularis autem potestas arx hic finis colloco in summus summitas praesideo tricenarius pleroma horo signo linea extremus inferus ille meto medietas achamoth filius calceo subis enim demiurgus in hebdomas suus magis diabolus in iste nos communis mundus coa lementato et concorporificato ut supra edo sum ex sophia utilis casus qui neque aa res habeo reciprocandi spiritus spatium tener omnis corpus vestis color omnis index organum tempus si non et iste sophia maestitia colasset sicut animal metus sicut conversio is ipse demiurgum hic omnis elementum atque corpus ignis inflabellatus sum qui original sophia passio quia nondum edo ego interim argumentor motiunculis is excutio credo enim ille in tantus vexatio etiam febricitasse


Igitur post Enthymesin extorrem et matrem eius Sopbiam coniugi reducem ille iterum Monogenes, ille Nus, otiosus plane de patris cura atque prospectu, solidandis rebus et Pleromati muniendo iamque figendo, ne qua eiusmodi rursus concussio incuteret, novam excludit copulationem, Christum et Spiritum Sanctum. Turpissimum putem duorum masculorum. Aut femina erit Spiritus Sanctus, et vulneratur a femina masculus. Numen in his datur unum, procurare concinnationem Aeonum. Et ab eius officii societate duae scholae protinus, duae cathedrae, inauguratio quaedam dividendae doctrinae Valentini. Christi erat inducere Aconas naturam coniugiorum (vides quam rem plane) et innati coniectationem, et idoneos efficere generandi in se agnitionem patris, quod capere eum non sit neque comprehendere, non visu denique, non auditu compotiri eius, nisi per Monogenem. Et tamen tolerabo quod ita disserunt patrem nosse, ne nos et illud. Magis denotabo doctrinae perversitatem, quod docebantur incomprehensibile quidem patris causam esse perpetuitatis ipsorum, comprehensibile vero eius generationis illorum et formationis esse rationem. Hac enim dispositione illud, opinor, insinuatur, expedire deum non adprehendi, siquidem inadprehensibile eius perpetuitatis est causa, adprehensibile autem non perpetuitatis, sed nativitatis et formationis, egentium perpetuitatis. Filium autem constituunt adprehensibilem patris. Quomodo tamen adprehendatur tum prolatus Christus edocuit. Spiritus vero Sancti propria, ut de doctrinae studio omnes peraequati gratiarum actionem prosequi nossent, et veram inducerentur quietem.

igitur post enthymesin extorris et mater is sopbiam conjunx reducem ille iterum monogenes ille nus otiosus planus de pater cura atque prospectus solidandis res et pleromati munio iam figendo ne qui eiusmodi rursus concussio incutio novus excludo copulatio christus et spiritus sancio turpis puto duo masculus aut femina sum spiritus sancio et vulnero ab femina masculus numen in hic do unus procuro concinnatio aeonum et ab is officium societas duo schola protinus duo cathedra inauguratio quidam divido doctrina valentini christus sum induco aconae natura conjugium video quam res planus et innascor coniectatio et idoneus efficio genero in sui agnitio pater qui capio is non sum neque comprehendo non video denique non auditus compotiri is nisi per monogenem et tamen tolero qui ita dissero pater nosco ne nos et ille magis denoto doctrina perversitas qui doceo incomprehensibilis quidem pater causa sum perpetuitas ipse comprehensibilis verus is generatio ille et formatio sum ratio hic enim dispositio ille opinor insinuo expedio deus non adprehendo siquidem inadprehensibilis is perpetuitas sum causa adprehensibilis autem non perpetuitas sed nativitas et formatio egeo perpetuitas filius autem constituo adprehensibilis pater quomodo tamen adprehendo tum profero christus edoceo spiritus verus sanctus proprius ut de doctrina studium omnis peraequati gratia actio prosequor nosco et verus induco quies


Pudiciores alii honorem divinitatis recordati, ut etiam unius coniugii dedecus ab eo avellerent, maluerunt nullum Bytho sexum deputare, et fortasse, Hoc deum, non, Hic deus, neutro genere pronuntiant. Alii contra magis et masculum et feminam dicunt, ne apud solos Lunenses Hermaphroditum existimet annalium commentator Fenestella.

pudiciores alius honor divinitas recordor ut etiam unus conjugium dedecus ab is avellerent malo nullus bythos sexus deputaris et fortasse hic deus non hic deus neuter genus pronuntio alius contra magis et masculus et femina dico ne apud solus lunenses hermaphroditus existimo annalis commentator fenestella


Age nunc, discant Pythagorici, agnoscant Stoici, Plato ipse, unde materia, quam innatam volunt, et originem et substantiam traxerit in omnem hanc struem mundi; quod nec Mercurius ille Trismegistus, magister omnium physicorum recogitavit. Audisti conversionem, genus aliud passionis. Ex hac omnis anima huius mundi dicitur constitiese, etiam ipsius Demiurgi, id est dei nostri. Audisti maerorem et timorem. Ex his initiata sunt cetera. Nam ex lacrimis eius universa aquarum natura manavit. Hinc aestimandum quem exitum duxerit, quantis lacrimarum generibus inundaverit. Habuit et salsas, habuit et amaras et dulces et calidas et frigidas guttas et bituminosas et ferruginantes et sulphurantes utique et venenatas, ut et Nonacris inde sudaverit, quae Alexandrum occidit, et Lyncestarum inde defluxerit, quae ebrios efficit, et Salmacis inde se solverit, quae masculos molles. Caelestes imbres pipiavit Achamoth, et nos in cisternis etiam alienos luctus et lacrimas servare curamus. Proinde ex consternatione et pavore corporalia elementa ducta sunt. Et tamen in tanta circumstantia solitudinis, in tanto circumspectu destitutionis ridebat interdum, qua conspecti Christi recordans; eo de gaudii risu lumen effulsit. Cuius hoc providentiae beneficium, quale illam ridere cogebat, idcirco ne semper nos in tenebris moraremur! Nec obstupescas qui laetitia eius tam splendidum elementum radiaverit mundo, cum maestitia quoque eius tam necessarium instrumentum defluxerit saeculo. O risum illuminatorem! o fletum rigatorem! Et tamen poterat remedio iam agere cum illius loci horrore - omnem enim obscuritatem eius discussisset quotiens ridere voluisset, - vel ne cogeretur desertores suos supplicare.

ago nunc disco pythagoricus agnosco stoicus plato ipse unde materia quam innascor volo et origo et substantia traho in omnis hic strues mundus qui neque mercurius ille trismegistus magister omnis physicus recogitavit audio conversio genus alius passio ex hic omnis anima hic mundus dico constitiese etiam ipse demiurgi is sum deus noster audio maeror et timor ex hic initio sum ceterus nam ex lacrima is universus aqua natura mano hinc aestimo qui exitus duco quantus lacrimaris genus inundaverit habeo et salio habeo et amarus et dulcis et calida et frigida gutta et bituminosas et ferruginantes et sulphurantes utique et veneno ut et nonacris inde sudo qui alexander occido et lyncestaris inde defluo qui ebrius efficio et salmacis inde sui solvo qui masculus mollis caelestis imber pipiavit achamoth et nos in cisterna etiam alienus luctus et lacrima servaris curo proinde ex consternatio et pavor corporalis elementum duco sum et tamen in tantus circumsto solitudo in tantus circumspicio destitutio rideo interdum qui conspicio christus recordor is de gaudium rideo lumen effulgeo qui hic providentia beneficium qualis ille rideo cogo idcirco ne semper nos in tenebrae moror neque obstupesco qui laetitia is tam splendidus elementum radiaverit mundus cum maestitia quoque is tam necessarius instrumentum defluo saeculum o risus illuminator o fletus rigator et tamen possum remedium iam ago cum ille locus horror omnis enim obscuritas is discussisset quotiens rideo volo vel ne cogo desertor suus supplicaris


Producam denique velut epicitharisma post fabulam tantam etiam illa quae, ne ordini obstreperent, et lectoris intentionem interiectione dispargerent, hunc malui in locum distulisse aliter atque aliter commendata ab emendatoribus Ptolemaei. Extiterunt enim de schola ipsius discipuli super magistrum, qui duplex coniugium Bytho suo adfingerent, Cogitationem et Voluntatem. Una enim satis non erat Cogitatio, qua nihil producere potuisset, ex duabus facillimo prolatu. Primum coniugium Monogenem et Veritatem, ad imaginem quidem Cogitationis feminam Veritatem, ad imaginem voluntatis marem Monogenem. Voluntatis enim vis, ut quae effectum praestat Cogitationi, maris obtinet censum.

produco denique velut epicitharisma post fabula tantus etiam ille qui ne ordo obstrepo et lector intentio interiectio dispargerent hic malo in locus differo aliter atque aliter commendo ab emendator ptolemaeus exsto enim de schola ipse discipulis super magister qui duplex conjugium bythos suus adfingerent cogitatio et voluntas unus enim satis non sum cogitatio qui nihil produco possum ex duo facilis prolatu primus conjugium monogenem et veritas ad imago quidem cogitatio femina veritas ad imago voluntas maris monogenem voluntas enim volo ut qui efficio praesto cogitatio mare obtineo census