Quid autem ad cetera respondebimus? Primo enim si ex mortuis vivi, sicut mortui ex vivis, unus omnino et idem numerus semper haesisset omnium hominum, ille scilicet numerus qui primus vitam introisset. Priores enim mortuis vivi, dehinc mortui ex vivis, et rursus ex mortuis vivi. Et dum hoc semper ex isdem, ita totidem semper, qui ex isdem. Nam neque plures aut pauciores exissent quam redissent. Invenimus autem apud Commentarios etiam Humanarum Antiquitatum paulatim humanum genus exuberasse, dum Aborigines vel vagi vel extorres vel gloriosi quique occupant terras, ut Scythae Parthicas, ut Temenidae Peloponnesum, ut Athenienses Asiam, ut Phryges Italiam et Phoenices Africam, dum sollemnes etiam migrationes, quas á¼ÏÎ¿Î¹Îºá½·Î±Ï appellant, consilio exonerandae popularitatis, in alios fines examina gentis eructant. Nam et Aborigines nunc in suis sedibus permanent, et alibi amplius gentilitatem feneraverunt. Certe quidem ipse orbis in promptu est, cultior de die et instructior pristino. Omnia iam pervia, omnia nota, omnia negotiosa, solitudines famosas retro fundi amoenissimi obliteraverunt, silvas arva domuerunt, feras pecora fugaverunt, harenae seruntur, saxa panguntur, paludes eliquantur, tantae urbes quantae non casae quondam. Iam nec insulae horrent, nec scopuli terrent; ubique domus, ubique populus, ubique respublica, ubique vita. Summum testimonium frequentiae humanae. Onerosi sumus mundo, vix nobis elementa sufficiunt, et necessitates artiores, et querellae apud omnes, dum iam nos natura non sustinet. Revera lues et fames et bella et voragines civitatum pro remedio deputanda, tamquam tonsura insolescentis generis humani; et tamen, cum eiusmodi secures maximam mortalium vim semel caedant, nunquam restitutionem eius vivos ex mortuis reducentem post mille annos semel orbis expavit. Et hoc enim sensibile fecisset aequa vis amissionis et restitutionis, si vivi ex mortuis fierent. Cur autem mille annis post, et non statim ex mortuis vivi, cum, si non statim supparetur quod erogatum, in totum absumi periclitetur praeveniente restitutionem defectione, quia nec pariasset commeatus hic vitae miliario tempori longe scilicet brevior et idcirco facilior ante extingui quam redaccendi? Igitur quae hoc modo intercidisset, si vivi ex mortuis fierent, quando non intercidit, non erit credendum vivos ex mortuis fieri.

quis autem ad ceterus respondeo primus enim si ex morior vivo sicut mortuus ex vivo unus omnino et idem numerus semper haereo omnis homo ille scilicet numerus qui primus vita introisset prior enim morior vivo dehinc mortuus ex vivo et rursus ex morior vivo et dum hic semper ex idem ita totidem semper qui ex idem nam neque multus aut paucus exeo quam redeo invenio autem apud commentarius etiam humanaris antiquitas paulatim humanus genus exuberasse dum aborigo vel vagus vel extorris vel gloriosus quisque occupo terra ut scytha parthicus ut temenidae peloponnesus ut atheniensis asia ut phryges italia et phoenix africa dum sollemnis etiam migratio qui a i i i i a i i appello consilium exonerandae popularitas in alius finis examino gens eructo nam et aborigo nunc in suus sedes permaneo et alibi amplus gentilitas feneraverunt certus quidem ipse orbis in promptus sum colo de dies et instruo pristinus omnis iam pervius omnis nosco omnis negotiosus solitudo famosus retro fundo amoenissimi obliteraverunt silva arvum domuerunt ferus pecus fugo harena sero saxum pango palus eliquantur tantus urbs quantus non cado quondam iam neque insula horreo neque scopulus terreo ubique domus ubique populus ubique respublica ubique vito superus testimonium frequentia humanus onerosus sum mundus vix nos elementum sufficio et necessitas artus et querela apud omnis dum iam nos natura non sustineo revero luo et fames et bellum et vorago civitas pro remedium deputanda tamquam tondeo insolescentis genus humanus et tamen cum eiusmodi securis maximus mortalis vis semel caedo numquam restitutio is vivus ex morior reduco post mille annus semel orbis expavesco et hic enim sensibilis facio aequus volo amissio et restitutio si vivo ex morior fio cur autem mille annus post et non statim ex morior vivo cum si non statim supparetur qui erogo in totus absumo periclitor praevenio restitutio defectio quia neque pariasset commeatus hic vita miliarius tempus longus scilicet brevis et idcirco facilis ante extingui quam redaccendi igitur qui hic modo intercidisset si vivo ex morior fio quando non intercisi non sum credo vivus ex morior fio


Mortuos quidem ex vivis effici constat, non ideo tamen et ex mortuis vivos. Ab initio enim vivi priores, unde ab initio aeque mortui posteriores. Non aliunde quam ex vivis. Illi habuerunt unde potius orirentur, dum ne ex mortuis. Isti non habuerunt unde magis deducerentur, nisi ex vivis. Igitur si ab initio vivi non ex mortuis, cur postea ex mortuis? Defecerat ille, quicunque est, originis fons? An formae paenituit? et quomodo in mortuis salva est? Non quia ab initio mortui ex vivis, idcirco semper ex vivis? Aut enim in utraque parte forma initii perseverasset, aut in utraque mutasset, ut si vivos ex mortuis postea fieri oportuerat, perinde oporteret etiam non ex vivis effici mortuos. Si non peraequare deberet fides institutionis, non usquequaque contraria ex contrariis reformari alternant. Et nos enim opponemus contrarietates nati et innati, visualitatis et caecitatis, iuventae et senectae, sapientiae et insipientiae; nec tamen ideo innatum de nato provenire, quia contrarium ex contrario fiat, nec visualitatem iterum ex caecitate, quia de visualitate caecitas accidat, nec iuventam rursus de senecta revivescere, quia ex iuventa senecta marcescat, nec insipientiam ex sapientia denuo obtundi, quia de insipientia sapientia acuatur. Haec et Albinus Platoni suo veritus subtiliter quaerit contrarietatum genera distinguere. Quasi non et haec tam absolute in contrarietatibus posita sint quam et illa quae ad sententiam magistri sui interpretantur, vitam dico et mortem. Nec tamen ex morte vita reddatur quia ex vita mors deferatur.

mortuus quidem ex vivo efficio consto non ideo tamen et ex morior vivus ab initium enim vivo prior unde ab initium aequus mortuus posterus non aliunde quam ex vivo ille habeo unde potis orior dum ne ex morior iste non habeo unde magis deduco nisi ex vivo igitur si ab initium vivo non ex morior cur postea ex morior deficio ille quicumque sum origo fons an forma paeniteo et quomodo in morior salvo sum non quia ab initium mortuus ex vivo idcirco semper ex vivo aut enim in uter pars forma initium persevero aut in uter muto ut si vivus ex morior postea fio oportet perinde oportet etiam non ex vivo efficio mortuus si non peraequaris debeo fides institutio non usquequaque contrarius ex contrarius reformaris alterno et nos enim oppono contrarietas nascor et innascor visualitas et caecitas juventa et senecta sapientia et insipientia neque tamen ideo innascor de natus provenio quia contrarius ex contrarius fio neque visualitas iterum ex caecitas quia de visualitas caecitas accido neque juventa rursus de senecta revivesco quia ex juventa senecta marcesco neque insipientia ex sapientia denuo obtundo quia de insipiens sapientia acuatur hic et albinus plato suus vereor subtilis quaero contrarietas genus distinguo quasi non et hic tam absolvo in contrarietas pono sum quam et ille qui ad sententia magister suus interpretor vita dico et mors neque tamen ex mors vito reddo quia ex vito mors defero


Sed enim Empedocles, qui se deum delirarat, idcirco, opinor, dedignatus aliquem se heroum recordari, Thamnus et piscis fui, inquit. Cur non magis et pepo, tam insulsus, et chamaeleon, tam inflatus? Plane ut piscis, ne aliqua sepultura conditiore putesceret, assum se maluit in Aetnam praecipitando. Atque exinde in illo finita sit metensomatosis, ut aestiva coena post assum. Perinde igitur et hic dimicemus necesse est adversus portentosiorem praesumptionem, bestias ex hominibus et homines ex bestiis revolventem. Viderint thamni. Licebit et raptim; ne plus ridere quam docere cogamur. Dicimus animam humanam nullo modo in bestias posse transferri, etiamsi secundum philosophos ex elementiciis substantiis censeretur. Sive enim ignis anima, sive aqua, sive sanguis, sive spiritus, sive aer, sive lumen, recogitare debemus contraria quaeque singulis speciebus animalia: igni quidem ea quae rigent, colubros, stelliones, salamandras, etiam quaecunque de aemulo producentur elemento, de aqua scilicet: Perinde contraria aquae illa quae arida et exsucida; denique siccitatibus gaudent locustae, papiliunculi, chamaeleontes: item contraria sanguini quae carent purpura eius, cochleas, vermiculos et maiorem piscium censum: spiritui vero contraria quae spirare non videntur, carentia pulmonibus et arteriis, culices, formicas, tineas et hoc genus minutalia: item aeri contraria, quae semper subterraneum et subaquaneum viventia carent haustu eius (res magis quam nomina noveris): item contraria lumini quae caeca in totum, vel solis tenebris habent oculos, talpas, vesperugines, noctuas. Haec ut ex apparentibus et manifestis substantiis doceam. Ceterum si et atomos Epicuri tenerem, et numeros Pythagorae viderem, et ideas Platonis offenderem, et entelechias Aristotelis occuparem, invenirem fors his quoque speciebus animalia quae nomine contrarietatis opponerem. Contendo enim ex quacunque substantia supra dicta constitisset humana anima, non potuisse eam in tam contraria unicuique substantiae animalia reformari et censum eis de sua translatione conferre, a quibus excludi ac respui magis haberet quam admitti et capi nomine huius primae contrarietatis, quae substantivi status diversitatem committit, tunc et reliquae per consequentem ordinem cuiusque naturae. Nam et sedes alias humana anima sortita est et victus et instructus et sensus et affectus et concubitus et fetus; item ingenia, tum opera, gaudia, taedia, vitia, cupidines, voluptates, valetudines, medicinas, suos postremo et vitae modos et exitus mortis. Quomodo igitur illa anima quae terris inhaerebat, nullius sublimitatis, nullius profunditatis intrepida, ascensu etiam scalarum fatigabilis, submersu etiam piscinarum strangulabilis, aeri postea insultabit in aquila aut mari postea desultabit in anguilla? Quomodo item pabulis liberalibus et delicatis atque curatis educata, non dico paleas, sed spinas et agrestes amaritudines frondium et bestias sterquiliniorum, vermium etiam venena ruminabit, si in capram transierit, vel in coturnicem, immo et cadaverinam, immo et humanam, sui utique memor in urso et leone? Sic et cetera ad incongruentiam rediges, ne singulis perorandis immoremur. Ipsius animae humanae quisquis modus, quaecunque mensura, quid faciet in amplioribus longe vel minutioribus animalibus? Necesse est enim et corpus omne anima compleri, et animam omnem corpore obduci. Quomodo ergo anima hominis complebit elephantum? quomodo item obducetur in culice? si tantum extendetur aut contrahetur, profecto periclitabitur. Et ideo adicio, si nulla ratione capax est huiusmodi translationis in animalia nec modulis corporum nec ceteris naturae suae legibus adaequantia, numquid ergo demutabitur secundum qualitates generum et vitam eorum contrariam humanae vitae, facta et ipsa contraria humanae per demutationem? Enimvero si demutationem capit amittens quod fuit, non erit quae fuit, et si quae fuit non erit, soluta est metensomatosis, non adscribenda scilicet ei animae quae si demutabitur non erit. Illius enim metensomatosis dicetur quaecunque eam in suo statu permanendo pateretur. Igitur si nec mutari potest, ne non sit ipsa, nec permanere in statu, quia contraria non capit quaero adhuc causam aliquam fide dignam huiusmodi translationis. Nam etsi quidam homines bestiis adaequantur pro qualitatibus morum et ingeniorum et affectuum, quia et deus, Assimilatus est, inquit, homo inrationalibus iumentis, non ideo milvi ex rapacibus fient, et canes ex spurcis, et pantherae ex acerbis, aut oves ex probis, et hirundines ex garrulis, et columbae ex pudicis, quasi eadem substantia animae ubique naturam suam in animalium proprietatibus repetat. Aliud est autem substantia, aliud natura substantiae; siquidem substantia propria est rei cuiusque, natura vero potest esse communis. Suspice exemplum. Substantia est lapis, ferrum: duritia lapidis et ferri natura substantiae est. Duritia communicat, substantia discordat. Mollitia lanae, mollitia plumae, pariant naturalia earum, substantiva non pariant. Sic et si saeva bestia vel proba vocetur homo, sed non eadem anima. Nam et tunc naturae similitudo notatur cum substantiae dissimilitudo conspicitur. Ipsum enim quod hominem similem bestiae iudicas, confiteris animam non eandem, similem dicendo, non ipsam. Sic et divina pronuntiatio sapit, pecudibus adaequans hominem natura, non substantia. Ceterum nec deus hominem hoc modo notasset, si pecudem de substantia nosset.

sed enim empedocles qui sui deus delirarat idcirco opinor dedigno aliquis sui heros recordaris thamnus et piscis sum inquam cur non magis et pepo tam insulsus et chamaeleon tam inflo planus ut piscis ne aliqui sepelio conditiore putesco adsum sui malo in aetna praecipito atque exinde in ille finio sum metensomatosis ut aestivus caenum post adsum perinde igitur et hic dimicemus necesse sum adverro portentosiorem praesumptio bestia ex homo et homo ex bestia revolventem video thamni liceo et raptim ne multus rideo quam doceo cogo dico anima humanus nullus modo in bestia possum transfero etiamsi secundus philosophus ex elementiciis substantia censeo sive enim ignis anima sive aqua sive sanguis sive spiritus sive aer sive lumen recogitaris debeo contrarius quisque singuli species animal ignis quidem is qui rigo coluber stellio salamandra etiam quicumque de aemulo produco elementum de aqua scilicet perinde contrarius aqua ille qui aridus et exsucida denique siccitas gaudeo locusta papiliunculis chamaeleontes item contrarius sanguis qui careo purpura is coclea vermiculus et magnus piscis census spiritus verus contrarius qui spiraris non video careo pulmo et arteria culex formica tinea et hic genus minutalis item aerius contrarius qui semper subterraneus et subaquaneum vivo careo haurio is res magis quam nomen nosco item contrarius lumen qui caecus in totus vel sol tenebrae habeo oculus talpa vesperugo noctua hic ut ex appareo et manifestus substantia doceo ceterum si et atomus epicurus teneo et numerus pythagoras video et idea plato offendo et entelechias aristotelis occuparis invenio fors hic quoque species animal qui nomen contrarietas oppono contendo enim ex quicumque substantia supra dictum consto humanus anima non possum is in tam contrarius uniquique substantia animal reformaris et census is de suus translatio confero ab qui excludo atque respuo magis habeo quam admitto et capio nomen hic primus contrarietas qui substantivi status diversitas committo tunc et reliquus per consequor ordo quisque natura nam et sedes alius humanus anima sortio sum et vinco et instruo et sensus et afficio et concubo et fetus item ingenium tum opus gaudium taedium vitio cupido voluptas valetudo medicina suus postremo et vita modus et exitus mors quomodo igitur ille anima qui terra inhaereo nullus sublimitas nullus profunditas intrepidus ascensus etiam scalaris fatigabilis submersu etiam piscinaris strangulabilis aerius postea insulto in aquila aut mare postea desulto in anguilla quomodo item pabulis liberal et delicatus atque curo educo non dico palea sed spina et agrestis amaritudo frondium et bestia sterquiliniorum vermis etiam veneno rumino si in capra transeo vel in coturnix immo et cadaverinam immo et humanus suus utique memor in ursus et leo sic et ceterus ad incongruentiam redigo ne singuli perorandis immoremur ipse anima humanus quisquis modus quicumque mensura quis facio in amplus longus vel minuo animal necesse sum enim et corpus omnis anima compleo et anima omnis corpus obduco quomodo ergo anima homo compleo elephantus quomodo item obducetur in culex si tantus extendo aut contraho profecto periclitor et ideo adicio si nullus ratio capax sum huiusmodi translatio in animal neque modulis corpus neque ceterus natura suus lex adaequantia numquid ergo demutabitur secundus qualitas gener et vita is contrarius humanus vita facio et ipse contrarius humanus per demutatio enimvero si demutatio capio amitto qui sum non sum qui sum et si qui sum non sum solvo sum metensomatosis non adscribo scilicet is anima qui si demutabitur non sum ille enim metensomatosis dico quicumque is in suus status permanendo pateo igitur si neque muto possum ne non sum ipse neque permaneo in status quia contrarius non capio quaero adhuc causa aliqui fides dignus huiusmodi translatio nam etsi quidam homo bestia adaequantur pro qualitas mos et ingeniosus et affectuum quia et deus assimilatus sum inquam homo inrational jumentum non ideo miluus ex rapax fio et canis ex spurcis et panthera ex acerbus aut ovo ex probus et hirundo ex garrulis et columba ex pudicus quasi idem substantia anima ubique natura suus in animal proprietas repeto alius sum autem substantia alius natura substantia siquidem substantia proprius sum res quisque natura verus possum sum communis suspicio exemplum substantia sum lapis ferrum duritia lapis et fero natura substantia sum duritia communico substantia discordo mollitia lana mollitia pluma pario naturale is substantiva non pario sic et si saevus bestia vel probus voco homo sed non idem anima nam et tunc natura similitudo noto cum substantia dissimilitudo conspicio ipse enim qui homo similis bestia iudico confiteor anima non idem similis dico non ipse sic et divino pronuntiatio sapio pecus adaequans homo natura non substantia ceterum neque deus homo hic modo noto si pecus de substantia nosco


Plane non negabimus aliquando philosophos iuxta nostra sensisse. Testimonium est veritatis eventus ipsius. Nonnunquam et in procella confusis vestigiis caeli et freti aliqui portus offenditur prospero errore, nonnunquam et in tenebris aditus quidam et exitus deprehenduntur caeca felicitate. Sed et natura pleraque suggeruntur quasi de publico sensu, quo animam deus dotare dignatus est. Hunc nacta philosophia ad gloriam propriae artis inflavit prae studio (non mirum si istud ita dixerim) eloquii quidvis struere atque destruere eruditi magisque dicendo persuadentis quam docendo. Formas rebus imponit, eas nunc peraequat, nunc privat, de cerlis incerta praeiudicat, provocat ad exempla, quasi comparanda sint omnia, omnia praescribit, proprietatibus eliam inter similia diversis, nihil divinae licentiae servat, leges naturae opiniones suas facit: ferrem, si naturalis ipsa, ut compos naturae de conditionis consortio probaretur. Visa est quidem sibi et ex sacris, quas putant, litteris hausisse, quia plerosque auctores etiam deos existimavit antiquitas, nedum divos, ut Mercurium Aegyptium, cui praecipue Plato adsuevit, ut Silenum Phrygem, cui a pastoribus perducto ingentes aures suas Midas tradidit, ut Hermotimum, cui Clazomenii mortuo templum contulerunt, ut Orpheum, ut Musaeum, ut Pherecydem Pythagorae magistrum. Quid autem, si philosophi etiam illa incursaverunt quae penes nos apocryphorum confessione damnantur, certos nihil recipiendum quod non conspiret germanae et ipso iam aevo pronatae propheticae paraturae, quando et pseudoprophetarum meminerimus et multo prius apostatarum spirituum, qui huiusmodi quoque ingeniorum calliditate omnem faciem saeculi instruxerint? Postremo si etiam ad ipsos prophetas adisse credibile est indagatorem quemque sapientiae ex negotio curiositatis, tamen plus diversitatis invenias inter philosophos quam societatis, cum et in ipsa societate diversitas eorum deprehendatur. Siquidem vera quaeque et consonantia prophetis aut aliunde commendant aut aliorsum subornant, cum maxima iniuria veritatis, quam efficiunt aut adiuvari falsis aut patrocinari. Hoc itaque commiserit nos et philosophos in ista praesertim materia, quod interdum communes sententias propriis argumentationibus vestiant, contrariis alicubi regulae nostrae, interdum sententias proprias communibus argumentationibus muniant, consentaneis alicubi regulae illorum, ut prope exclusa sit veritas a philosophia per veneficia in illam sua, et ideo utroque titulo societatis adversario veritatis urgemur et communes sententias ab argumentationibus philosopherum liberare et communes argumentationes a sententiis eorum separare, revocando quaestiones ad dei litteras, exceptis plane quae sine laqueo alicuius praeiudicii ad simplex testimonium licebit adsumere, quia et ex aemulis nonnunquam testimonium necessarium, si non aemulis prosit. Nec ignoro quanta sit silva materiae istius apud philosophos pro numero etiam ipsorum commentatorum, quot varietates sententiarum, quot palaestrae opinionum, quot propagines quaestionum, quot implicationes expeditionum. Sed et medicinam inspexi, sororem, ut aiunt, philosophiae, sibi quoque hoc negotium vindicantem, ut ad quam magis animae ratio pertinere videatur per corporis curam. Unde et plurimum sorori refragatur, quod animam quasi coram in domicilio suo tractando magis norit. Sed viderit utriusque praestantiae ambitio. Habuit et philosophia libertatem ingenii et medicina necessitatem artificii ad extendendos de anima retractatus; late quaeruntur incerta, latius disputantur praesumpta. Quanta difficultas probandi, tanta operositas suadendi, ut merito Heraclitus ille tenebrosus vastiores caligines animadvertens apud examinatores animae taedio quaestionum pronuntiarit terminos animae nequaquam invenisse omnem viam ingrediendo. Christiano autem paucis ad scientiam huius rei opus est. Nam et certa semper in paucis, et amplius illi quaerere non licet quam quod inveniri licet; infinitas enim quaestiones apostolus prohibet. Porro non amplius inveniri licet quam quod a deo discitur; quod autem a deo discitur, totum est.

planus non nego aliquando philosophus iuxta noster sentio testimonium sum veritas evenio ipse nonnunquam et in procella confundo vestigium caelum et fretus aliqui portus offendo prosper error nonnunquam et in tenebrae aditus quidam et exitus deprehendo caecus felicitas sed et natura plerusque suggeruntur quasi de publicus sentio quo anima deus dotaris dignor sum hic nanciscor philosophia ad gloria proprius ars inflo prae studium non mirus si iste ita dico eloquium quivis struo atque destruo erudio magus dico persuadeo quam doceo forma res impono is nunc peraequo nunc privo de cerlis incertus praejudico provoco ad exemplum quasi comparo sum omnis omnis praescribo proprietas eliam inter similis diverto nihil divina licentia servo lex natura opinio suus facio fero si natural ipse ut compos natura de conditio consortio probo video sum quidem sui et ex sacrum qui puto littera haurio quia plerus auctor etiam deus existimo antiquitas nedum divus ut mercurius aegyptius qui praecipuus plato assuesco ut silenus phrygem qui ab pastor perduco ingens auris suus midas trado ut hermotimum qui clazomenius mortuus templum confero ut orpheus ut musaeus ut pherecydem pythagoras magister quis autem si philosophus etiam ille incursaverunt qui penis nos apocryphorum confessio damno certus nihil recipio qui non conspiro germana et ipse iam aevum pronatae propheticae paraturae quando et pseudoprophetaris memini et multus prior apostataris spiritus qui huiusmodi quoque ingeniosus calliditas omnis facies saeculis instruxerint postremo si etiam ad ipse propheta adeo credibilis sum indagator quisque sapientia ex negotium curiositas tamen multus diversitas invenio inter philosophus quam societas cum et in ipse societas diversitas is deprehendo siquidem verus quisque et consono propheta aut aliunde commendo aut aliorsum suborno cum maximus iniuria veritas quam efficio aut adiuvaris falsum aut patrocinaris hic itaque committo nos et philosophus in iste praesertim materia qui interdum communis sententia proprius argumentatio vestio contrarius alicubi regula noster interdum sententia proprius communis argumentatio munio consentaneus alicubi regula ille ut prope excludo sum vereor ab philosophia per veneficium in ille suus et ideo uterque titulus societas adversarius veritas urgeo et communis sententia ab argumentatio philosopherum liberaris et communis argumentatio ab sententia is separaris revoco quaestio ad deus littera excipio planus qui sine laqueus aliquis praejudicium ad simplex testimonium liceo adsumo quia et ex aemulis nonnunquam testimonium necessarius si non aemulis prosum neque ignoro quantus sum silva materia iste apud philosophus pro numerus etiam ipse commentator quot varietas sententiaris quot palaestra opinio quot propago quaestio quot implicatio expeditio sed et medicina inspicio soror ut aio philosophia sui quoque hic negotium vindico ut ad quam magis anima ratio pertineo video per corpus cura unde et multus soror refragor qui anima quasi coram in domicilium suus tracto magis nosco sed video uterque praestantia ambitio habeo et philosophia libertas ingenium et medicina necessitas artificium ad extendendos de anima retractatus latus quaero incertus fero disputo praesumo quantus difficultas probo tantus operositas suadeo ut mereo heraclitus ille tenebrosus vastiores caligo animadverto apud examinator anima taedium quaestio pronuntio terminus anima nequaquam invenio omnis via ingredior christianus autem paucus ad scientia hic res opus sum nam et certus semper in paucus et amplus ille quaero non licet quam qui invenio licet infinitus enim quaestio apostolus prohibeo porro non amplus invenio licet quam qui ab deus disco qui autem ab deus disco totus sum