Plane nativitas a Gabriele adnuntiatur. Quid illi cum angelo creatoris? Et in virginis uterum conceptus inducitur. Quid illi cum Esaia propheta creatoris? Odit moras, qui subito Christum de caelo deferebat. Aufer hinc, inquit, molestos semper Caesaris census et diversoria angusta. et sordidos pannos et dura praesepia. Viderit angelica multitudo dominum suum noctibus honorans. Servent potius pecora pastores; et magi ne fatigentur de loginquo; dono illis aurum suum. Melior sit et Herodes, ne Hieremias glorietur. Sed nec circumcidatur infans, ne doleat, nec ad templum deferatur, ne parentes suos oneret sumptu oblationis, nec in manus tradatur Simeoni, ne senex moriturus exinde contristetur. Taceat et anus illa, ne fascinet puerum. His, opinor, consiliis tot originalia instrumenta Christi delere, Marcion, ausus es, ne caro eius probaretur. Ex quo, oro te? Exhibe auctoritatem. Si propheta es, praenuntia aliquid: si apostolus, praedica publice: si spostolicus, cum apostolis senti: si tantum Christianus es, crede quod traditum est: si nihil istorum es, merito dixerim, morere. Nam et mortuus es, qui non es Christianus, non credendo quod creditum Christianos facit, et eo magis mortuus es quo magis non es Christianus, qui cum fuisses, excidisti, rescindendo quod retro credidisti, sicut et ipse confiteris in quadam epistula et tui non negant et nostri probant. Igitur rescindens quod credidisti iam non credens rescidisti, non tamen quia credere desisti, recto rescidisti, atquin rescindendo quod credidisti probas ante quam rescinderes aliter fuisse. Quod credidisti aliter, illud ita erat traditum. Porro quod traditum erat, id erat veru, ut ab eis traditum quorum fuit tradere. Ergo quod erat traditum resciodens quod erat verum rescidisti. Nullo iure fecisti. Sed plenius eiusmodi praescriptionibus adversus omnes haereses alibi iam usi sumus. Post quas nunc ex abundanti retractamus, desiderantes rationem qua non putaveris natum esse Christum.

planus nativitas ab gabrielis adnuntio quis ille cum angelus creator et in virgo uterus concipio induco quis ille cum esaias propheta creator odi mora qui subeo christus de caelum defero aufero hinc inquam molestus semper caesar census et diversoria angustus et sordidus pannus et durus praesaepe video angelica multitudo dominus suus nox honorans servo potis pecus pastor et magus ne fatigo de loginquo donum ille aurum suus bonus sum et herodes ne hieremias glorior sed neque circumcido infer ne doleo neque ad templum defero ne parens suus onero sumo oblatio neque in manus trado simeoni ne senex morior exinde contristetur taceo et anus ille ne fascinet puer hic opinor consilium tot originalia instrumentum christus deleo marcion audeo sum ne carus is probo ex quo oro tu exhibeo auctoritas si propheta sum praenuntio aliquis si apostolus praedico publicus si spostolicus cum apostolus sentio si tantus christianus sum credo qui trado sum si nihil iste sum mereo dico morior nam et mortuus sum qui non sum christianus non credo qui credo christianus facio et is magis mortuus sum quo magis non sum christianus qui cum sum excido rescindo qui retro credo sicut et ipse confiteor in quidam epistula et tuus non nego et noster probo igitur rescindens qui credo iam non credo rescidisti non tamen quia credo desisto recingo rescidisti atqui rescindo qui credo probo ante quam rescindo aliter sum qui credo aliter ille ita sum trado porro qui trado sum is sum veru ut ab is trado qui sum trado ergo qui sum trado resciodens qui sum verus rescidisti nullus ius facio sed plenus eiusmodi praescriptio adverro omnis haeresis alibi iam utor sum post qui nunc ex abundo retractamus desidero ratio qui non puto natus sum christus


Si ergo contendunt hoc competisse novitati, ut quemadmodum non ex viri semine, ita nec ex virginis carne caro fieret dei verbum, quare non hoc sit tota novitas, ut caro non ex semine nata carne processerit? Accedam adhuc cominius ad congressum. Ecce, inquit, virgo concipiet in utero. Quidnam? utique dei verbum, non viri semen, certe ut pareret filium. Nam et pariet, inquit, filium. Ergo ut ipsius fuit concepisse, ita ipsius est quod peperit, licet non ipsius fuerit quod concepit. Contra si verbum ex se caro factum est, iam ipsum se concepit et peperit, et vacat prophetia. Non enim virgo concepit neque peperit, si non quiequid peperit ex verbo concepto caro ipsius est. Sola haec autem prophetae vox evacuabitur? an et angeli conceptum et partum virginis annuntiantis? an et omnis iam scriptura, quaecunque matrem pronuntiat Christi? Quomodo enim mater, nisi quia iu utero eius fuit? Sed nihil ex utero eius accepit quod matrem eam faceret in cuius utero fuit. Hoc nomen non debet caro extranea. Matris uterum non appellat nisi filia uteri caro. Filia uteri porro non est si sibi nata est. Tacebit igitur et Elisabeth prophetam portans iam domini sui conscium infantem, et insuper spiritu sancta adimpleta. Sine causa enim dicit, Et unde mihi ut mater domini mei ad me veniat? Si Maria non filium, sed hospitem in utero gestabat Iesum, quomodo dicit, Benedictus fructus uteri tui? Quis hic fructas uteri, qui non ex utero germinavit, qui non in utero radicem egit, qui non eius est cuius est uterus et qui utique fructus uteri, Christus? An quia ipse est fles de virga profecta ex radice Iesse, radix autem Iesse genus David, virga ex radice Maria ex David, flos ex virga filius Mariae, qui dicitur Iesus Christus, ipse erit et fructus? Flos enim fructus, quia per florem et ex flore omnis fructus eruditur in fructum. Quid ergo? Negant et fructui suum florem et flori suam virgam et virgae suam radicem, quominus suam radix sibi vindicet per virgam proprietatem eius quod ex virga est, floris et fructus; siquidem omnis gradus generis ab ultimo ad principalem recensetur, ut iam nunc carnem Christi, non tantum Mariae, sed et David per Mariam et Iesse per David sciant adhaerere. Ideo hunc fructum ex lumbis David, id est ex posteritate carnis eius, iurat illi deus consessurum in throno ipsius. Si ex lumbis David, quanto magis ex lumbis Mariae, ob quam in lumbis David?

si ergo contendo hic competo novitas ut quemadmodum non ex vir semen ita neque ex virgo carnis carus fio deus verbum quare non hic sum totus novitas ut carus non ex semen nata carnis procedo accedo adhuc cominius ad congredior ecce inquam virgo concipio in uterus quisnam utique deus verbum non vir semen certus ut pareo filius nam et pario inquam filius ergo ut ipse sum concapit ita ipse sum qui pario licet non ipse sum qui concipio contra si verbum ex sui carus facio sum iam ipse sui concipio et pario et vaco prophetia non enim virgo concipio neque pario si non quiequid pario ex verbum concipio carus ipse sum solus hic autem propheta vox evacuo an et angelus concipio et pario virgo annuntiantis an et omnis iam scribo quicumque mater pronuntio christus quomodo enim mater nisi quia iu uterus is sum sed nihil ex uterus is accipio qui mater is facio in qui uterus sum hic nomen non debeo carus extraneus matrae uterus non appello nisi filia uterus carus filia uterus porro non sum si sui nata sum taceo igitur et elisabeth propheta porto iam dominus suus conscius infer et insuper spiritus sancio adimpleo sinis causa enim dico et unde ego ut mater dominus meus ad ego venio si marium non filius sed hospes in uterus gesto iesus quomodo dico benedico fructus uterus tuus quis hic fructas uterus qui non ex uterus germino qui non in uterus radix ago qui non is sum qui sum uterus et qui utique fructus uterus christus an quia ipse sum fleo de virga proficio ex radix iesse radix autem iesse genus david virga ex radix marium ex david flos ex virga filius maria qui dico iesus christus ipse sum et fructus flos enim fructus quia per flos et ex floreo omnis fructus erudio in fructus quis ergo nego et fructus suus flos et florus suus virga et virga suus radix quominus suus radix sui vindico per virga proprietas is qui ex virga sum florus et fructus siquidem omnis gradus genus ab ultimo ad principal recenseo ut iam nunc caro christus non tantus maria sed et david per maria et iesse per david scio adhaereo ideo hic fructus ex lumbus david is sum ex posteritas caro is juro ille deus consessurum in thronus ipse si ex lumbus david quantus magis ex lumbus maria ob quam in lumbus david


Sed remisso Alexandro cum suis syllogismis, quos in argumentationibus torquet, etiam cum psalmis Valentini, quos magna impudentia quasi idonei alicuius auctoris interserit, ad unam iam lineam congressionem dirigamus, an carnem Christus ex virgine acceperit, ut hoc praecipue modo humanam eam constet, si ex humana matrice substantiam traxit. Quamquam liquuit iam et de nomine hominis et de statu qualitatis et de sensu tractationis et de exitu passionis humanam constitisse. Ante omnia autem commendanda erit ratio quae praefuit ut dei filius de virgine nasceretur. Nove nasci debebat novae nativitatis dedicator, de qua signum daturus dominus ab Esaia praedicabatur. Quod est istud signum? Ecce virgo concipiet in utero, et pariet filium. Concepit igitur virgo et peperit Emmanuelem, nobiscum deum. Haec est nativitas nova, dum homo nascitur in deo. In quo homine deus natus est carne antiqui seminis suscepta sine semine antiquo, ut illam novo semine, id est spiritaliter, reformaret exclusis antiquitatis sordibus expiatam. Sed tota novitas ista, sicut et iu omnibus, de veteri figurata est, rationali per virginem dispositione homine domino nascente. Virgo erat "adhuc terra nondum opere compressa, nondum sementi subacta; ex ea hominem factum accipimus a deo in an imam vivam. Igitur si primus Adam ita traditur, merito sequens, vel novissimus Adam, ut apostolus dixit, proinde de terra, id est carne nondum generationi resignata, in spiritum vivificantem a deo est prolatus. Et tamen Ð¿Ðµ mihi vacet incursus nominis Adae, unde Christus Adam ab apostolo dictus est, si terreni non fuit census homo eius? Sed et hic ratio defendit. quod deus imaginem et similitudinem suam a diabolo captam aemula operatione recuperavit. In virginem enim adhuc Evam irrepserat verbum aedificatorium mortis. In virginem aeque introducendum erat dei verbum exstructorium vitae, ut quod per eiusmodi sexum abierat in perditionem per eundem sexum redigeretur in salutem. Credideral Eva serpenti: credidit Maria Gahrieli. Quod illa credendo deliquit, hace credendo delevit. Sed Eva nihil tunc concepit in utero ex diaboli verbo. Immo concepit. Nam exinde ut abiecta pareret et in doloribus pareret verbum diaboli semen illi fuit. Enixa est denique diabolum fratricidam. Contra Maria eum edidit qui carnalem fratrem Israel interemptorem suum salvum quandoque praestaret. In vulvam ergo deus verbum suum detulit, bonum fratrem, ut memoriam mali fratris eraderet. Inde prodeundum fuit Christo ad salutem hominis quo homo iam damnatus intraverat.

sed remitto alexander cum suus syllogismus qui in argumentatio torqueo etiam cum psalmus valentini qui magnus impudens quasi idoneus aliquis auctor intersero ad unus iam linea congressio dirigo an caro christus ex virgo accipio ut hic praecipuus modo humanus is consto si ex humanus matrix substantia traho quamquam liquuit iam et de nomen homo et de status qualitas et de sentio tractatio et de exeo passio humanus consto ante omnis autem commendo sum ratio qui praesum ut deus filius de virgo nascor novus nascor debeo novus nativitas dedicator de qui signum do dominus ab esaias praedico qui sum iste signum ecce virgo concipio in uterus et pario filius concipio igitur virgo et pario emmanuelis nos deus hic sum nativitas novo dum homo nascor in deus in quo homo deus nascor sum carnis antiquus semen suscipio sine semen antiquus ut ille novo semen is sum spiritalis reformo excludo antiquitas sordes expio sed totus novitas iste sicut et iu omnis de vetus figuro sum rational per virgo dispositio homo dominus nasco virgo sum adhuc terra nondum opus comprimo nondum sementis subigo ex is homo facio accipio ab deus in an imus vivo igitur si primus adam ita trado mereo sequor vel novus adam ut apostolus dico proinde de terra is sum carnis nondum generatio resigno in spiritus vivifico ab deus sum profero et tamen ego vaco incursus nomen adae unde christus adam ab apostolus dico sum si terrenus non sum census homo is sed et hic ratio defendo qui deus imago et similitudo suus ab diabolus capio aemulo operatio recipero in virgo enim adhuc eva irrepserat verbum aedificatorium mors in virgo aequus introduco sum deus verbum exstructorium vita ut qui per eiusmodi sexus abeo in perditio per idem sexus redigo in salus credideral eva serpo credo marium gahrielis qui ille credo delinquo hace credo deleo sed eva nihil tunc concipio in uterus ex diabolus verbum immo concipio nam exinde ut abicio pareo et in dolor pareo verbum diabolus semen ille sum enitor sum denique diabolus fratricida contra marium is edo qui carnal frater israel interemptor suus salvus quandoque praesto in volva ergo deus verbum suus defero bonus frater ut memoria malus frater erado indus proeo sum christus ad salus homo quo homo iam damno intro


Qualis est autem tortuositas vestra, ut ipsam EX syllabam praepositionis officio adscriptam auferre quaeratis, et alia magis uti, quae in hac specie non invenitur penes scripturas sanctas? Per virginem dicitis natum, non ex virgine, et in vulva, non ex vulva, quia et angelus in somnis ad Ioseph: Nam quod in ea natum est, inquit, de spiritu sancto est, non dixit ex ea. Nempe tamen, etsi ex ea dixisset, in ea dixerat; in ea enim erat quod ex ea erat. Tantundem ergo et cum dicit in ea et ex ea consonat, quia ex ea erat quod in ea erat. Sed bene quod idem dicit Matthaeus, originem domini decurrens ab Abraham usque ad Mariam, Iacob, inquit, generavit Ioseph, virum Mariae, ex qua nascitur Christus. Sed et Paulus grammaticis istis silentium imponit. Misit, inquit, deus filium suum factum ex muliere. Numquid per mulierem, aut in muliere? Hoc quidem impressius, quod factum potius dicit quam natum; simplicius enim enuntiasset natum. Factum autem dicendo et, Verbum caro factum est, consignavit, et carnis veritatem ex virgine factae adseveravit. Nobis quoque ad hanc speciem psalmi patrocinabuntur, non quidem apostatae et haeretici et Platonici Valentini, sed sanctissimi et receptissimi prophetae David. Ille apud nos canit Christum, per quem se cecinit ipse Christus. Accipe Christum et audi dominum patri deo colloquentem: Quia tu es qui avulsisti me ex utero matris meae. Eece unum. Et spes mea ab uberibus matris meae, super te sum proiectus ex vulva. Ecce aliud. Et ab utero matris meae deus meus es tu. Ecce aliud. Nunc ad sensus ipsos decertemus. Avulsisti, inquit, ex utero. Quid avellitur, nisi quod inhaeret, quod infixum, innexum est ei a quo ut auferatur avellitur? Si non adhaesit utero, quomodo avulsus est? si adhaesit qui avulsus est, quomodo adhaesisset, nisi dum ex utero est per illum nervum umbilicarem, quasi folliculi sui traducem, adnexus origini vulvae? Etiam cum quid extraneum extraneo adglutinatur, ita concarnatur et convisceratur cum eo cui adglutinatur ut, cum avellitur, rapiat secum ex corpore aliquid a quo avellitur, quasi sequelam quandam abruptae unitatis et traducis mutui coitus. Ceterum quae ubera matris suae nominat? sine dubio quae hausit. Respondeant obstetrices, medici et physici de uberum natura, an aliter manare soleant, sine vulvae genitali passione, pendentibus exinde venis sentinam illam inferni sanguinis in mamillam et ipsa translatione decequentibus in materiam lactis laetiorem. Inde adeo fit ut ubsrum tempore menses sanguinum vacent. Quodsi verbum caro ex se factum est, non ex vulvae communicatione, nihil operata vulva, nihil functa, nihil passa, quomodo fontem suum transfudit in ubera, quae nisi babendo non mutat? Habere autem sanguinem non potuit lacti subministrando, si non haberet causas sanguinis ipsius, avulsionem scilicet suae carnis. Quid fuerit novitatis in Christo ex virgine nascendi palam est, scilicet solumunodo hoc, quod ex virgine, secundum rationem quam edidimus, eo uti virgo esset regeneratio nestra spiritaliter ab omnibus inquinamentis sanctificata per Christum, virginem et ipsum, etiam carnaliter, ut ex virginis carne.

qual sum autem tortuositas vester ut ipse ex syllaba praepositio officium adscribo aufero quaero et alius magis uti qui in hic species non invenio penis scribo sancio per virgo dico natus non ex virgo et in volva non ex volva quia et angelus in somnus ad ioseph nam qui in is natus sum inquam de spiritus sancio sum non dico ex is nempe tamen etsi ex is dico in is dico in is enim sum qui ex is sum tantus ergo et cum dico in is et ex is consono quia ex is sum qui in is sum sed bene qui idem dico matthaeus origo dominus decurro ab abraham usque ad maria jacob inquam genero ioseph vir maria ex qui nascor christus sed et paulus grammaticus iste silentium impono mitto inquam deus filius suus facio ex mulier numquid per mulier aut in mulier hic quidem impressius qui facio potis dico quam natus simplicius enim enuntio natus facio autem dico et verbum carus facio sum consigno et caro veritas ex virgo facio adseveravit nos quoque ad hic species psalmus patrocinabuntur non quidem apostata et haeretici et platonicus valentini sed sancio et receptissimi propheta david ille apud nos cano christus per qui sui cano ipse christus accipio christus et audio dominus pater deus colloquentem quia tu sum qui avulsisti ego ex uterus mater meus eece unus et spes meus ab uber mater meus super tu sum proicio ex volva ecce alius et ab uterus mater meus deus meus sum tu ecce alius nunc ad sensus ipse decerto avulsisti inquam ex uterus quis avello nisi qui inhaereo qui infigo innecto sum is ab quo ut aufero avello si non adhaereo uterus quomodo avello sum si adhaereo qui avello sum quomodo adhaereo nisi dum ex uterus sum per ille nervus umbilicaris quasi folliculis suus traducem adnecto origo volva etiam cum quis extraneus extraneus adglutinatur ita concarnatur et convisceratur cum is qui adglutinatur ut cum avello rapio sui ex corpus aliquis ab quo avello quasi sequelam quidam abrumpo unitas et traduco mutuus coeo ceterum qui uber mater suus nomino sine dubius qui haurio respondeo obstetrix medicus et physicus de uber natura an aliter manaris soleo sine volva genital passio pendeo exinde venio sentina ille infernus sanguis in mamilla et ipse translatio decequentibus in materia lac laetus indus adeo fio ut ubsrum tempus mensis sanguis vaco quodsi verbum carus ex sui facio sum non ex volva communicatio nihil opero volva nihil fungor nihil patior quomodo fons suus transfudit in uber qui nisi babendo non muto habeo autem sanguis non possum lac subministrando si non habeo causa sanguis ipse avulsio scilicet suus caro quis sum novitas in christus ex virgo nascor palam sum scilicet solumunodo hic qui ex virgo secundus ratio quam edo is uti virgo sum regeneratio nestra spiritalis ab omnis inquinamentum sanctifico per christus virgo et ipse etiam carnalis ut ex virgo carnis


Insuper argumentandi libidine ex forma ingenii haeretici locum sibi fecit Alexander ille, quasi nos affirmemus idcirco Christum terreni census induisse carnem, ut evacuaret in semetipso carnem peccati. Quod etsi diceremus, quacunque ratione muniremus sententiam nostram, dum ne tanta amentia, qua putavit tanquam ipsam carnem Christi opinemur ut peccatricem evacuatam in ipso, cum illam et ad dexteram patris in caelis praesidere meminerimus, et venturam inde suggestu paternae claritatis praedicemus, adeo ut evacuatam non possumus dicere, ita nec peccatricem nec evacuatam in qua dolus non fuit. Defendimus autem non carnem peccati evacuatam esse in Christo, sed peccatum carnis, non materiam, sed naturam, nec substantiam, sed culpam, secundum apostoli auctoritatem, dicentis, Evacuavit peccatum in carne. Nam et alibi, In similitudine, inquit, carnis peccati fuisse Christum, non quod similitudinem carnis acceperit, quasi imaginem corporis et non veritatem, sed similitudinem peccatricis carnis vult intellegi; quod ipsa non peccatrix caro Christi eius fuit par cuius erat peccatum, genere, non vitio Adae: quando hinc etiam confirmamus eam fuisse carnem in Christo cuius natura est in homine peccatrix, et sic in illa peccatum evacuatum, quod in Christo sine peccate habeatur quae in homine sine peccato non habebatur. Nam neque ad propositum Christi faceret, evacuantis peccatum carnis, non in ea carne evacuare illud in qua erat natura peccati, neque ad gloriam. Quid enim magnum, si in carne meliore et alterius, id est non peccatricis naturae, naevum peccati redemit? Ergo, inquis, si nostram induit, peccatrix fuit caro Christi. Noli constringere explicabilem sensum. Nostram enim induens suam fecit; suam faciens non peccatricem eam fecit. Ceterum quod ad omnes dictum sit qui ideo non putant carnem nostram in Christo fuisse quia non fuit ex viri semine, recordentur Adam ipsum in hanc carnem non ex semine viri factum. Sicut terra conversa est in hanc carnem sine viri semine, ita et dei verbum potuit sine coagulo in eiusdem carnis transire materiam.

insuper argumentor libido ex forma ingenium haeretici locus sui facio alexander ille quasi nos affirmo idcirco christus terrenus census induo caro ut evacuaret in semetipso caro pecco qui etsi dico quicumque ratio muniremus sententia noster dum ne tantus amentia qui puto tamquam ipse caro christus opinor ut peccatrix evacuatam in ipse cum ille et ad dexter pater in caelis praesideo memini et venio inde suggero paternus claritas praedico adeo ut evacuatam non possum dico ita neque peccatrix neque evacuatam in qui dolus non sum defendo autem non caro pecco evacuatam sum in christus sed peccatum caro non materia sed natura neque substantia sed culpa secundus apostolus auctoritas dico evacuavit peccatum in carnis nam et alibi in similitudo inquam caro pecco sum christus non qui similitudo caro accipio quasi imago corpus et non veritas sed similitudo peccatrix caro volo intellego qui ipse non peccatrix carus christus is sum par qui sum peccatum genus non vitio adae quando hinc etiam confirmo is sum caro in christus qui natura sum in homo peccatrix et sic in ille peccatum evacuo qui in christus sine pecco habeo qui in homo sine pecco non habeo nam neque ad propono christus facio evacuantis peccatum caro non in is carnis evacuaris ille in qui sum natura pecco neque ad gloria quis enim magnus si in carnis bonus et alter is sum non peccatrix natura naevus pecco redimo ergo inquam si noster induo peccatrix sum carus christus nolo constringo explicabilis sensus noster enim induo suus facio suus facio non peccatrix is facio ceterum qui ad omnis dico sum qui ideo non puto caro noster in christus sum quia non sum ex vir semen recordor adam ipse in hic caro non ex semen vir facio sicut terra converro sum in hic caro sine vir semen ita et deus verbum possum sine coagulo in idem caro transeo materia