De Corona

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Tene interim hanc fidem, dum incursum quaestionis excutio. Iam enim audio dici et alia multa ab eis prolata quos saeculum deos credidit, tamen et in nostris hodie usibus et in pristinorum sanctorum et in dei rebus et in ipso Christo deprehendi, non alias scilicet homine functo quam per communia ista instrumenta exhibitionis humanae. Plane ita sit, nec antiquius adhuc in origines disceptabo. Primus litteras Mercurius enarravit: necessarias confitebor et commerciis rerum et nostris erga deum studiis. Sed et si nervos idem in sonum strinxit, non negabo et hoc ingenium cum sanctis fecisse et deo ministrasse, audiens David. Primus medellas Aesculapius exploravit: meminit et Esaias Ezechiae languenti aliquid medicinale mandasse. Scit et Paulus stomacho vinum modicum prodesse. Sed et Minerva prima molita sit navem: videbo navigantem Ionan et apostolos. Plus est, quod et Christus vestietur; habebit etiam paenulam Paulus. Si et uniuscuiusque suppellectilis et singulorum vasorum aliquem ex diis saeculi auctorem nominaris, agnoscam necesse est et recumbentem in lectulo Christum, et cum pelvem discipulorum pedibus offert, et cum aquam ex urceo ingerit, et cum linteo circumstringitur, propria Osiridis veste. Huiusmodi quaestioni sic ubique respondeo, admittens quidem utensilium communionem, sed provocans eam ad rationalium et inrationalium distinctionem, quia passivitas fallit obumbrans corruptelam conditionis, qua subiecta est vanitati. Dicimus enim ea demum et nostris et superioribus usibus et dei rebus et ipsi Christo competisse quae meras utilitates et certa subsidia et honesta solatia necessariis vitae humanae procurant, ut ab ipso deo inspirata credantur, priore prospectore et instructore et oblectatore, si forte, hominis sui, quae vero hunc ordinem excesserunt, ea non convenire usibus nostris, praesertim quae propterea scilicet nec apud saeculum nec in dei rebus nec in conversationibus Christi recognosci est.

tenos interim hic fides dum incursus quaestio excutio iam enim audio dico et alius multus ab is profero qui saeculis deus credo tamen et in noster hodie usus et in pristinus sancio et in deus res et in ipse christus deprehendo non alius scilicet homo fungor quam per commune iste instrumentum exhibitio humanus planus ita sum neque antiquus adhuc in origo discepto primus littera mercurius enarro necessaria confiteor et commercium res et noster erga deus studium sed et si nervus idem in sonus stringo non nego et hic ingenium cum sanctus facio et deus ministro audio david primus medellas aesculapius exploro memini et esaias ezechiae langueo aliquis medicinal mando scio et paulus stomachus vinum modicus prosum sed et minerva primus molio sum navo video navigo ionas et apostolus multus sum qui et christus vestio habeo etiam paenula paulus si et uniuscuiusque suppellectilis et singulus vasor aliquis ex diuus saeculis auctor nominaris agnosco necesse sum et recumbo in lectulus christus et cum pelvis discipulus pes offero et cum aqua ex urceus ingero et cum linteum circumstringitur proprius osiridis vestis huiusmodi quaestio sic ubique respondeo admittens quidem utensilia communio sed provoco is ad rationalis et inrationalium distinctio quia passivitas fallo obumbro corruptela conditio qui subiectum sum vanitas dico enim is demum et noster et superus usus et deus res et ipse christus competo qui merus utilitas et certus subsidium et honestus solacium necessarius vita humanus procuro ut ab ipse deus inspiro credo prior prospector et instructor et oblectator si fors homo suus qui verus hic ordo excedo is non convenio usus noster praesertim qui propterea scilicet neque apud saeculis neque in deus res neque in conversatio christus recognosco sum


Coronant et publicos ordines laureis publicae causae, magistratus vero insuper aureis, ut Athenis, ut Romae. Superferuntur etiam illis Hetruscae. Hoc vocabulum est coronarum quas gemmis et foliis ex auro quercinis ab Iove insignes ad deducendas tensas cum palmatis togis sumunt. Sunt et provinciales aureae, imaginum iam, non virorum, capita maiora quaerentes. Sed tui ordines et tui magistratus et ipsum curiae nomen ecclesia est Christi. Illius es, conscriptus in libris vitae. Illic purpurae tuae sanguis domini et clavus latus in cruce ipsius; illic securis ad caudicem iam arboris posita; illic virga ex radice Iesse. Viderint et publici equi cum coronis suis. Dominus tuus, ubi secundum scripturam Hierusalem ingredi voluit, nec asinum habuit privatum. Isti in curribus et isti in equis, nos autem in nomine domini dei nostri invocabimus. Ab ipso incolatu Babylonis illius in Apocalypsi Iohannis submovemur, nedum a suggestu. Coronatur et vulgus nunc ex principalium prosperitatum exultatione, nunc ex municipalium sollemnitatum proprietate. Est enim omnis publicae laetitiae luxuria captatrix. Sed tu peregrinus mundi huius, civis civitatis supernae Hierusalem. Noster, inquit, municipatus in caelis. Habes tuos census, tuos fastos, nihil tibi cum gaudiis saeculi, immo contrarium debes. Saeculum enim gaudebit, vos vero lugebitis. Et, puto, felices ait legentes, non coronatos. Coronant et nuptiae sponsos, et ideo non nubemus ethnicis, ne nos ad idololatrian usque deducant, a qua apud illos nuptiae incipiunt. Habes legem a patriarchis quidem, habes apostolum in domino nubere iubentem. Coronat et libertas saecularis. Sed tu iam redemptus es a Christo, et quidem magno. Servum alienum quomodo saeculum manumittet? Etsi libertas videtur, sed et servitus videbitur. Omnia imaginaria in saeculo et nihil veri. Nam et tunc liber hominis eras, redemptus a Christo, et nunc servus es Christi, licet manumissus ab homine. Si veram putes saeculi libertatem, ut et corona eam consignes, redisti in servitutem hominis, quam putas libertatem, amisisti libertatem Christi, quam putas servitutem. Numquid et agonisticae causae disputabuntur, quas statim tituli sui damnant, et sacras et funebres scilicet? Hoc enim superest, ut Olympius Iupiter et Nemeaeus Hercules et misellus Archemorus et Antinous infelix in Christiano coronentur, ut ipse spectaculum fiat, quod spectare taedet. Universas, ut arbitror, causas enumeravimus, nec ulla nobiscum est; omnes alienae, profanae, illicitae, semel iam in sacramenti testatione eieratae. Hae enim erant pompae diaboli et angelorum eius, officia saeculi, honores, sollemnitates, popularitates, falsa vota, humana servitia, laudes vanae, gloriae turpes, et in omnibus istis idololatriae in solo quoque censu coronarum, quibus omnia ista redimita sunt. Praefabitur quidem Claudius etiam caelum sideribus apud Homeri carmina coronatum, certe a deo, certe homini; igitur et homo ipse a deo coronandus est. Ceterum a saeculo coronantur et lupanaria et latrinae et pistrinae et carcer et ludus et ipsa amphitheatra et ipsa spoliaria ipsaeque libitinae. Quam sacer sanctusque, quam honestus ac mundus sit habitus iste, noli de uno poetico caelo, sed de totius mundi commerciis aestimare. At enim Christianus nec ianuam suam laureis infamabit, si norit, quantos deos etiam ostiis diabolus adfinxerit, Ianum a ianua, Limentinum a limine, Forculum et Carnam a foribus et eardinibus, etiam apud Graecos Thyraeum Apollinem et Antelios daemonas.

corono et publicus ordo laureus publicus causa magistratus verus insuper aureus ut athenae ut roma superfero etiam ille hetruscae hic vocabulis sum coronaris qui gemma et folium ex aurum quercinis ab iuppiter insignis ad deduco tendo cum palmo toga sumo sum et provincial aureus imago iam non vir caput magnus quaero sed tuus ordo et tuus magistratus et ipse curia nomen ecclesia sum christus ille sum conscribo in liber vita illic purpura tuus sanguis dominus et clavus latus in crux ipse illic securis ad caudex iam arbor pono illic virga ex radix iesse video et publicus equus cum corona suus dominus tuus ubi secundus scribo hierusal ingredior volo neque asinus habeo privo iste in currus et iste in equus nos autem in nomen dominus deus noster invoco ab ipse incolatus babylon ille in apocalypsis iohannis submovemur nedum ab suggero corono et vulgus nunc ex principalis prosperitas exultatio nunc ex municipalis sollemnitas proprietas sum enim omnis publicus laetitia luxuria captatrix sed tu peregrinus mundus hic civis civitas supernus hierusal noster inquam municipatus in caelis habeo tuus census tuus fasti nihil tu cum gaudium saeculis immo contrarius debeo saeculis enim gaudeo tu verus lugeo et puto felix aio lego non corono corono et nuptiae sponsus et ideo non nubemus ethnicis ne nos ad idololatrian usque deduco ab qui apud ille nuptiae incipio habeo lex ab patriarchis quidem habeo apostolus in dominus nubo jubeo corono et libertas saecularis sed tu iam reemo sum ab christus et quidem magnus servus alienus quomodo saeculis manumitto etsi libertas video sed et servio video omnis imaginarius in saeculum et nihil verus nam et tunc liber homo sum reemo ab christus et nunc servus sum christus licet manumitto ab homo si verus puto saeculis libertas ut et corona is consignes redeo in servitus homo quam puto libertas amitto libertas christus quam puto servitus numquid et agonisticae causa disputabuntur qui statim titulis suus damno et sacer et funebris scilicet hic enim supersum ut olympius iupiter et nemeaeus herculis et misellus archemorus et antinous infelix in christianus corono ut ipse spectaculum fio qui specto taedet universus ut arbitror causa enumeravimus neque ullus nos sum omnis alienus profanus illicitus semel iam in sacramentum testatio eieratae hic enim sum pompa diabolus et angelus is officium saeculis honor sollemnitas popularitas fallo veto humanus servitium laus vanus gloria turpis et in omnis iste idololatriae in solum quoque census coronaris qui omnis iste reimito sum praefabitur quidem claudus etiam caelum sidus apud homerus carmen corono certus ab deus certus homo igitur et homo ipse ab deus coronandus sum ceterum ab saeculum corono et lupanaris et latrina et pistrinae et carcer et ludus et ipse amphitheatrum et ipse spoliaria ipse libitinae quam sacer sancio quam honestus atque mundus sum habitus iste nolo de unus poeticus caelum sed de totus mundus commercium aestimaris at enim christianus neque ianua suus laureus infamo si nosco quantus deus etiam ostium diabolus affingo janus ab ianua limentinum ab limen forculis et carnam ab foris et eardo etiam apud graeci thyraeum apollo et antelios daemonas


Harum et aliarum eiusmodi disciplinarum si legem expostules scripturarum, nullam leges. Traditio tibi praetendetur auctrix, consuetudo confirmatrix, et fides observatrix. Rationem traditioni et consuetudini et fidei patrocinaturam aut ipse perspicies, aut ab aliquo qui perspexerit disces. Interim nonaullam esse (??) cui debeatur obsequium. Adicio unum ad(??) enempl(??), quatinus et de veteribus docere conveniet. Apud Iudaees (??) sollemne est feminis eorum velamen capitis, ut inde noscantur. Quaero legem. Apostolum differo. Si Rebecca conspecto procul sponso velamen invasit, privatus pudor legem facere non potuit, aut causae suae fecerit. Tegantur virgines solae, et hoc nuptum venientes, nec antequam cognoverint sponsos. Si et Susanna in iudicio revelata argumentum velandi praestat, possum dicere; et hic velamen arbitrii fuit. Rea venerat, erubescens de infamia sua, merito abscondens decorem, vel quia timens iam placere. Ceterum in stadio mariti non putem velatam deambulasse quae placuit. Fuerit nunc velata semper. In ipsa quoque legem habitus requiro, vel in quacunque alia. Si legem nusquam reperio, sequitur ut traditio consuetudini morem hunc dederit, habiturum quandoque apostoli auctoritatem ex interpretatione rationis. His igitur exemplis renuntiatum erit posse etiam non scriptam traditionem in observatione defendi, confirmatam consuetudine, idonea teste probatae tunc traditionis ex perseverantia observationis. Consuetudo autem etiam in civilibus rebus pro lege suscipitur, cum deficit lex, nec differ, scriptura. an ratione consistat, quando et legem ratio commendet. Porro si ratione lex constat, lex erit omne iam quod ratione constiterit a quocunque productum. An non putas omni fideti licere concipere et constituere, dumtaxat quod deo congruat, quod disciptinae conducat, quod saluti proficiat, dicente domino, Cur autem non et a vobis ipsis quod iustum iudicatis? Et non de iudicio tantum, sed de omni sententia rerum examinandarum dicit et apostolus, Si quid ignoratis, deus vobis revelabit, solitus et ipse consilium subministrare, cum praeceptam domini non habebat, et dicere a semetipso, spiritum dei habens deductorem omnis veritatis. (??)taque consilium eius divim iam praecepti instar obtinuit de rationis divinae patrocinio. Hanc nune expostula salvo traditionis respectu, quocumque traditore censetur, nec auctorem respicias, sed auctoritatem, et inprimis consuetudinis ipsius, quae propterea colenda est, ne non sit rationis interpres, ut, si et hanc deus dederit, tunc discas non an observanda sit tibi consuetudo, sed cur.

haris et alius eiusmodi disciplinaris si lex expostulis scripturaris nullus lex traditio tu praetendetur auctrix consuetudo confirmatrix et fides observatrix ratio traditio et consuetudo et fides patrocinaturam aut ipse perspicio aut ab aliquis qui perspicio disco interim nonaullam sum qui debeo obsequium adicio unus ad enempl quatenus et de vetus doceo convenio apud iudaees sollemnis sum femina is velamen capio ut inde nosco quaero lex apostolus differo si rebecca conspicio procul sponsum velamen invado privo pudor lex facio non possum aut causa suus facio tego virgo solus et hic nubo venio neque antequam cognosco sponsus si et susanna in iudicium revelo argumentum velandi praesto possum dico et hic velamen arbitrium sum rea venio erubesco de infamia suus mereo abscondo decoro vel quia timeo iam placeo ceterum in stadium maritus non puto velo deambulasse qui placeo sum nunc velo semper in ipse quoque lex habitus requiro vel in quicumque alius si lex nusquam reperio sequor ut traditio consuetudo mos hic do habeo quandoque apostolus auctoritas ex interpretatio ratio hic igitur exemplum renuntio sum possum etiam non scribo traditio in observatio defendo confirmo consuetudo idoneus testis probo tunc traditio ex persevero observatio consuetudo autem etiam in civilis res pro lex suscipio cum deficio lex neque differo scribo an ratio consisto quando et lex ratio commendo porro si ratio lex consto lex sum omnis iam qui ratio consto ab quocunque produco an non puto omnis fideti licet concipio et constituo dumtaxat qui deus congruo qui disciptinae conduco qui salus proficio dico dominus cur autem non et ab tu ipse qui iustus judico et non de iudicium tantus sed de omnis sententia res examinandaris dico et apostolus si quis ignoro deus tu revelo soleo et ipse consilium subministraris cum praecipio dominus non habeo et dico ab semetipso spiritus deus habeo deductor omnis veritas taque consilium is divim iam praecipio instar obtineo de ratio divina patrocinium hic nunc expostula salvo traditio respicio quicumque traditor censeo neque auctor respicio sed auctoritas et imprimis consuetudo ipse qui propterea colo sum ne non sum ratio interpres ut si et hic deus do tunc disco non an observo sum tu consuetudo sed cur


Et quamdiu per hanc lineam serram reciprocabin(??), habendes observationem inveteratam, quae praeveniendo statum fecit? Hanc si nulla scriptura determinavit, certe consuetudo corroboravit, quae sine dubio de traditione manavit. Quomodo enim usurpari quid potest, si traditum prius non est? Etiam in traditionis obtentu exigenda est, inquis, auctoritas scripta. Ergo quaeramus an et traditio nisi scripta non debeat recipi. Plane negabimus recipiendam, si nulla exempla pra(??)iudicent aliarum observationum, quas sine ullius scripturae instrumento solius traditionis titulo et exinde consuetudinis patrocinio vi(??)dicamus. Demque ut a baptismate ingrediar, aquam adituri ibidem, sed et aliquanto prius in ecclesia sub antistitis manu, contestamur nos renuntiare diabolo et pompae et angelis eius. Dehinc ter mergitamur amplius aliquid respondentes quam dominus in evangelio determinavit, Inde suscepti lactis et mellis concordiam praegustamus, exque ea die lavaero quotidiano per totam hebdomadem abstinemus. Eucharistiae sacramentum et in tempore victus et omnibus mandatum a domino etiam antelucanis coetibus, nec de aliorum manu quam praesidentium sumimus. Oblationes pro defunctis, pro nataliciis annua die facimus. Die dominico ieiunium nefas ducimus vel de geniculis adorare Eadem immunitate a die Paschae in Pentecosten usque gaudemus. Calicis aut panis etiam nostri aliquid deeuti in terram anxie patimur. Ad omnem progressum atque promotum, ad omnem aditum et exitum, ad vestitum et calciatum, ad lavacra, ad mensas, ad lumina, ad cubilia, ad sedilia, quacumque nos conversatio exercet, frontem signaculo terimus.

et quamdiu per hic linea serra reciprocabin habendes observatio invetero qui praeveniendo status facio hic si nullus scribo determino certus consuetudo corroboro qui sine dubius de traditio mano quomodo enim usurparis quis possum si trado prior non sum etiam in traditio obtendo exigo sum inquam auctoritas scribo ergo quaero an et traditio nisi scribo non debeo recipio planus nego recipio si nullus exemplum pra judico alius observatio qui sine ullus scribo instrumentum solus traditio titulus et exinde consuetudo patrocinium vis dico do ut ab baptisma ingredior aqua adeo ibidem sed et aliquantus prior in ecclesia sub antistes manus contestor nos renuntiaris diabolus et pompa et angelus is dehinc ter mergitamur amplus aliquis respondeo quam dominus in evangelium determino indus suscipio lac et mel concordia praegustamus ex is dies lavaero quotidiano per totus hebdomadem abstineo eucharistiae sacramentum et in tempus vinco et omnis mando ab dominus etiam antelucanus coitus neque de alius manus quam praesideo sumo oblatio pro defungor pro nataliciis annuus dies facio dies dominicus ieiunium nefas duco vel de geniculis adoro idem immunitas ab dies pascha in pentecosten usque gaudeo calix aut panis etiam noster aliquis deeuti in terra anxius patior ad omnis progredior atque promoveo ad omnis aditus et exitus ad vestio et calceatus ad lavacrum ad mensa ad lumen ad cubile ad sedile quicumque nos conversatio exerceo frons signaculum tero


Proinde coronarii isti agnoscant interim naturae auctoritatem communis sapientiae nomine, qua homines, et propriae religionis pignora, qua deum naturae de proximo colentes, atque ita velut ex abundanti ceteras quoque rationes dispiciant quae nostro privatim capiti coronamentis et quidem omnibus interdicunt. Nam et urgemur a communione naturalis disciplinae converti ad proprietatem Christianae totam iam defendendam per ceteras quoque species coronarum, quae aliis usibus prospectae videntur, ut aliis substantiis structae, ne, quia non ex floribus constant, quorum usum natura signavit, ut ipsa haec laurea militaris, non credantur admittere sectae interdictionem, quia evaserint naturae praescriptionem. Video igitur et curiosius et plenius agendum ab originibus usque ad profectus et excessus rei. Litterae ad hoc saeculares necessariae. De suis enim instrumentis saecularia probari necesse est. Quantulas attigi, credo sufficient. Si fuit aliqua Pandora, quam primam feminarum memorat Hesiodus, hoc primum caput coronatum est a Charitibus, cum ab omnibus muneraretur, unde Pandora. Nobis vero Moyses, propheticus, non poeticus pastor, principem feminam Evam facilius pudenda foliis quam tempora floribus incinctam describit. Nulla ergo Pandora. Sed et de mendacio erubescenda est coronae origo. Iam nunc et de veritatibus suis. Certe enim certos fuisse constat auctores rei vel illuminatores. Saturnum Pherecydes ante omnes refert coronatum, Iovem Diodorus post devictos Titanas hoc munere a ceteris honoratum. Dat et Priapo taenias idem, et Ariadnae sertum ex auro et Indicis gemmis, Vulcani ac post Liberi munus, postea sidus Iunoni vitem Callimachus induxit. Ita et Argis signum eius palmite redimitum subiecto pedibus corio leonino insultantem ostentat novercam de exuviis utriusque privigni Hercules nunc populum capite praefert, nunc oleastrum, nunc apium. Habes tragoediam Cerberi. habes Pindarum atque Callimachum, qui et Apollinem memorat interfecto Delphyne dracone lauream induisse, qua supplicem. Erant enim supplices coronati apud veteres. Liberum, eundem apud Aegyptios Osirin, Harpocration industria hederatum argumentatur, quod hederae natura sit cerebrum ab heluco defensare. Sed et alias Liberum principem coronae plane laureae, in qua ex Indis triumphavit, etiam vulgus agnoscit, cum dies in illum sollemnes Magnam appellat Coronam. Si et Leonis Aegyptii scripta volvas, prima Isis repertas spicas capite cir cumtulit, rem magis ventris. Plura quaerentibus omnia exhibebit praestantissimus in hac quoque materia commentator Claudius Saturninus. Nam est illius de coronis liber et origines et origines et causas et species et sollemnitates earum ita edisserens, ut nullam gratiam floris, nullam laetitiam frondis, nullum cespitem aut palmitem non alicuius capiti invenias consecratum; quo satis instruatur, quam alienum iudicare debeamus coronati capitis institutionem ab eis prolatam et in eorum deinceps honorem dispensatam quos saeculum deos credidit. Si enim mendacium divinitatis diabolus operatur in hac etiam specie, a primordio mendax, sine dubio et eos ipse prospexerat in quibus mendacium divinitatis ageretur. Quale igitur habendum est apud homines dei veri quod a gentibus candidatis diaboli introductum et ipsis a primordio dicatum est, quodque iam tunc idololatriae initiabatur ab idolis et in idolis adhuc vivis? non quasi aliquid sit idolum, sed quoniam quae idolis alii faciunt ad daemones pertinent? Porro si quae alii idolis faciunt ad daemones pertinent, quanto magis quod ipsa sibi idola fecerunt cum adviverent? Ipsi scilicet sibi procuraverant daemones per eos in quibus esurierant ante quod procuraverant.

proinde coronarius iste agnosco interim natura auctoritas communis sapientia nomen qui homo et proprius religio pignus qui deus natura de propior colo atque ita velut ex abundo ceterus quoque ratio dispiciant qui noster privatim caput coronamentum et quidem omnis interdico nam et urgeo ab communio natural disciplina converto ad proprietas christianus totus iam defendo per ceterus quoque species coronaris qui alius usus prospectae video ut alius substantia struo ne quia non ex flos consto qui usus natura signo ut ipse hic laureus militaris non credo admitto secta interdictio quia evado natura praescriptio video igitur et curiosus et plenus ago ab origo usque ad proficiscor et excedo res littera ad hic saecularis necessaria de suus enim instrumentum saecularia probaris necesse sum quantulas attingo credo sufficio si sum aliqui pandora quam primus femina memoro hesiodus hic primus caput corono sum ab charitibus cum ab omnis munero unde pandora nos verus moyses propheticus non poeticus pastor princeps femina eva facilis pudeo folium quam tempus flos incingo describo nullus ergo pandora sed et de mendacium erubesco sum corona origo iam nunc et de veritas suus certus enim certus sum consto auctor res vel illuminator saturnus pherecydes ante omnis refero corono iuppiter diodorus post devinco titanas hic munus ab ceterus honoro do et priapus taenia idem et ariadna sero ex aurum et indicus gemma volcanus atque post liber munus postea sidus juno vito callimachus induco ita et argus signum is palmes redimitus subiectus pes corius leoninus insulto ostento noverca de exuviae uterque privignus herculis nunc populus caput praefero nunc oleastrum nunc apis habeo tragoedia cerberus habeo pindaris atque callimachus qui et apollo memoro interficio delphyne draco laurea induo qui supplex sum enim supplex corono apud vetus liber idem apud aegyptius osirin harpocration industria hederatum argumentor qui hedera natura sum cerebrum ab heluco defensaris sed et alius liber princeps corona planus laurea in qui ex indus triumpho etiam vulgus agnosco cum dies in ille sollemnis magnus appello corone si et leo aegyptius scribo volvo primus isis reperio spico caput cir cumtulit res magis venter multus quaero omnis exhibeo praesto in hic quoque materia commentator claudus saturninus nam sum ille de corona liber et origo et origo et causa et species et sollemnitas is ita edisserens ut nullus gratia florus nullus laetitia frons nullus caespes aut palmes non aliquis caput invenio consecro quo satis instruo quam alienus iudicaris debeo corono capio institutio ab is profero et in is deinceps honor dispenso qui saeculis deus credo si enim mendacium divinitas diabolus opero in hic etiam species ab primordius mendax sine dubius et is ipse prospicio in qui mendacium divinitas ago qual igitur habeo sum apud homo deus verus qui ab gens candido diabolus introduco et ipse ab primordius dico sum quisque iam tunc idololatriae initiabatur ab idolum et in idolum adhuc vivo non quasi aliquis sum idolum sed quoniam qui idolum alius facio ad daemon pertineo porro si qui alius idolum facio ad daemon pertineo quantus magis qui ipse sui idolum facio cum advivo ipse scilicet sui procuraverant daemon per is in qui esurierant ante qui procuraverant


Tanto abest, ut capiti suo munus inferat idololatriae, immo iam dixerim Christo, siquidem viri caput Christus est, tam liberum quam et Christus, ne velamento quidem obnoxium, nedum obligamento. Porro et quod obnoxium est velamento, caput feminae, hoc ipso iam occupatum non vacat etiam obligamento. Habet humilitatis suae sarcinam. Si nudo capite videri non debet propter angelos, multo magis coronato fortasse tunc illos coronatos scandalizaverit. Quid enim est in capite feminae corona quam formae lena, quam summae lasciviae nota, extrema negatio verecundiae, conflatio inlecebrae? Propterea nec ornabitur operosius mulier ex apostoli prospectu, ut nec crinium artificio coronetur. Qui tamen et viri caput est et feminae facies, vir ecclesiae, Christus Iesus, quale, oro te, sertum pro utroque sexu subiit? Ex spinis opinor et tribulis, in figuram delictorum, quae nobis protulit terra carnis, abstulit autem virtus crucis, omnem aculeum mortis in dominici capitis tolerantia obtundens. Certe praeter figuram contumelia in promptu est et dedecoratio et turpitudo et his implexa saevitia, quae tunc domini tempora foedaverunt et lancinaverunt, uti tu nunc laurea et myrto et olea et inlustri aliqua fronde et, quod magis usui est, centenariis quoque rosis de horto Midae lectis et utrisque liliis et omnibus violis coroneris, etiam gemmis forsitan et auro, ut et illam Christi coronam aemuleris, quae postea ei obvenit, quia et favos post fella gustavit, nec ante rex gloriae in caelestibus salutatus est, quam rex Iudaeorum proscriptus cruci, minoratus primo a patre modico quid citra angelos, et ita gloria et honore coronatus. Si ob haec caput ei tuum debes, tale, si potes, ei repende, quale suum pro tuo obtulit, aut nec floribus coroneris, si spinis non potes, quia floribus non potes.

tantus absum ut caput suus munus infero idololatriae immo iam dico christus siquidem vir caput christus sum tam liber quam et christus ne velamentum quidem obnoxius nedum obligamento porro et qui obnoxius sum velamentum caput femina hic ipse iam occupo non vaco etiam obligamento habeo humilitas suus sarcina si nudus caput video non debeo propter angelus multus magis corono fortasse tunc ille corono scandalizo quis enim sum in caput femina corona quam forma lena quam summa lascivia nosco exter negatio verecundia conflatio illecebra propterea neque orno operosus mulier ex apostolus prospectus ut neque crinis artificium corono qui tamen et vir caput sum et femina facies vir ecclesia christus iesus qualis oro tu sero pro uterque sexu subeo ex spina opinor et tribulis in figura delictum qui nos profero terra caro aufero autem virtus crux omnis aculeus mors in dominicus capio tolero obtundo certus praeter figura contumelia in promptus sum et dedecoratio et turpitudo et hic implecto saevitia qui tunc dominus tempus foedaverunt et lancinaverunt uti tu nunc laureus et myrtum et olea et illustris aliqui frons et qui magis usus sum centenariis quoque rodo de horto midas lectus et uterque lilium et omnis viola corono etiam gemma forsitan et aurum ut et ille christus corona aemulo qui postea is obvenio quia et favus post fello gusto neque ante rex gloria in caelestis saluto sum quam rex judaeus proscribo crux minoro primus ab pater modicus quis citer angelus et ita gloria et honor corono si ob hic caput is tuus debeo talis si possum is repo qualis suus pro tuus offero aut neque flos corono si spina non possum quia flos non possum


Etenim, ut ipsam causam coronae militaris aggrediar, puto prius conquirendum, an in totum Christianis militia conveniat. Quale est alioquin de accidentibus retractare, cum a praecedentibus culpa sit? Credimusne humanum sacramentum divino superduci licere, et in alium dominum respondere post Christum, et eierare patrem et matrem et omnem proximum, quos et lex honorari et post deum diligi praecepit, quos et evangelium, solo Christo pluris non faciens, sic quoque honoravit? Licebit in gladio conversari, domino pronuntiante gladio periturum. qui gladio fuerit usus? Et proelio operabitur filius pacis, cui nec litigare conveniet? Et vincula et carcerem et tormenta et supplicia administrabit, nec suarum ultor iniuriarum? Iam et stationes aut aliis magis faciet quam Christo, aut et dominico die, quando nec Christo? Et excubabit pro templis, quibus renuntiavit? Et coenabit illic, ubi apostolo non placet? Et quos interdiu exorcismis fugavit, noctibus defensabit, incumbens et requiescens super pilum, quo perfossum latus est Christi? Vexillum quoque portabit aemulum Christi? Et signum postulabit a principe, qui iam a deo accepit? Mortuus etiam tuba inquietabitur aeneatoris, qui excitari a tuba angeli expectat? Et cremabitur ex disciplina castrensi Christianus, cui cremare non licuit, cur Christus merita ignis indulsit? Quanta alia inde delicta circumspici possunt castrensium munium transgressioni interpretanda ! Ipsum de castris lucis in castra tenebrarum nomen deferre transgressionis est. Plane, si quos militia praeventos fides posterior invenit, alia conditio est, ut illorum, quos Iohannes admittebat ad lavacrum, ut centurionum fidelissimorum, quem Christus (??) et quem Petrus catechizat, dum tamen suscepta fide atque signa(??) aut deserendum statim sit, ut a multis actum, aut omnibus modis cavillandum, ne quid adversus deum committatur, quae nec extra militiam permittuntur, aut novissime perpetiendum pro deo, quod aeque fides pagana condixit. Nec enim delictorum impunitatem aut martyriorum immunitatem militia promittit. Nusquam Christianus aliud est. Unum evangelium et idem Iesus, negaturus omnem negatorem et confessurus omnem confessorem dei, et salvam facturus animam pro nomine eius amissam, perditurus autem de contrario adversus nomen eius lucri habitam. Apud hunc tam miles est paganus fidelis, quam paganus est miles fidelis. Non admittit status fidei necessitates. Nulla est necessitas delinquendi, quibus una est necessitas non delinquendi. Nam et ad sacrificandum et directo negandum necessitate quis premitur tormentorum sive poenarum, tamen nec illi necessitati disciplina conivet, quia potior est necessitas timendae negationis et obeundi martyrii quam evadendae passionis et implendi officii. Ceterum subvertit totam substantiam sacramenti causatio eiusmodi, ut etiam voluntariis delictis fibulam laxet. Nam et voluntas poterit necessitas contendi, habens scilicet unde cogatur. Vel ipsam praestruxerim et ad ceteras officialium coronarum causas, quibus familiarissima ista ducatio necessitatis, cum idcirco aut officia fugienda sunt, ne delictis incidamus, aut martyria toleranda sunt, ut officia rumpamus. De prima specie quaestionis, etiam militiae ipsius inlicitae, plura non faciam, ut secunda reddatur. Nae, si omni ope expulero militiam, frustra iam de corona militari provocarim. Puta denique licere militiam usque ad causam coronae.

etenim ut ipse causa corona militaris aggredio puto prior conquaero an in totus christianus militia convenio qual sum alioqui de accido retractaris cum ab praecedo culpa sum credimusne humanus sacramentum divino superduci licet et in alius dominus respondeo post christus et eieraris pater et mater et omnis propior qui et lex honoraris et post deus diligo praecipio qui et evangelium solum christus multus non facio sic quoque honoro liceo in gladius conversaris dominus pronuntio gladius pereo qui gladius sum utor et proelium opero filius pax qui neque litigaris convenio et vinculum et carcer et tormentum et supplicium administro neque suus ultor iniuriaris iam et statio aut alius magis facio quam christus aut et dominicus dies quando neque christus et excubo pro templum qui renuntio et coeno illic ubi apostolus non placeo et qui interdiu exorcismis fugo nox defenso incumbo et requiesco super pilis quo perfodio latus sum christus vexillum quoque porto aemulis christus et signum postulo ab princeps qui iam ab deus accipio mortuus etiam tuba inquietabitur aeneator qui excito ab tuba angelus expecto et cremo ex disciplina castrensis christianus qui cremaris non licet cur christus mereo ignis indulgeo quantus alius inde delictum circumspici possum castrensis munis transgressio interpretor ipse de castrum lucus in castrum tenebraris nomen defero transgressio sum planus si qui militia praeventos fides posterus invenio alius condicio sum ut ille qui iohannes admitto ad lavacrum ut centurio fidelis qui christus et qui petrus catechizat dum tamen suscipio fides atque signum aut desero statim sum ut ab multus ago aut omnis modus cavillandum ne quis adverro deus committo qui neque extra militia permitto aut novus perpetior pro deus qui aequus fides paganus condico neque enim delictum impunitas aut martyriorum immunitas militia promitto nusquam christianus alius sum unus evangelium et idem iesus nego omnis negator et confiteor omnis confessor deus et salvus facio anima pro nomen is amitto perdo autem de contrarius adverro nomen is lucrum habeo apud hic tam miles sum paganus fidelis quam paganus sum miles fidelis non admitto status fides necessitas nullus sum necessitas delinquo qui unus sum necessitas non delinquo nam et ad sacrifico et dirigo nego necessitas quis premo tormentum sive poena tamen neque ille necessitas disciplina conivet quia potis sum necessitas timeo negatio et obeo martyrium quam evadendae passio et implendi officium ceterum subverto totus substantia sacramentum causatio eiusmodi ut etiam voluntarius delinquo fibula laxo nam et voluntas possum necessitas contendo habeo scilicet unde cogo vel ipse praestruxerim et ad ceterus officialis coronaris causa qui familiaris iste ducatio necessitas cum idcirco aut officium fugio sum ne delinquo incido aut martyrium tolero sum ut officium rumpo de primus species quaestio etiam militia ipse illicitus multus non facio ut secundus reddo nautilus si omnis ops expulero militia frustra iam de corona militaris provocarim puta denique licet militia usque ad causa corona


Quaerens igitur dei legem habes communem istam in publico mundi, in naturalibus tabulis, ad quas et Apostolus solet provocare, ut cum in velamine feminae, Nec natura vos, inquit, docet? ut cum ad Romanos natura facere dicens nationes ea, quae sunt legis, et legem naturalem suggerit et naturam legalem. Sed et in prime epistolae naturalem usum conditionis in non naturalem masculos et feminas inter se demutasse affirmans ex retributione erroris in vicem poenae utique naturalibus patrocinatur. Ipsum deum secundum naturam prius novimus scilicet deum appellantes deorum, bonum praesumentes et iudicem invocantes. Quaeris, an conditioni eius fruendae natura nobis debeat praeire, (??) rapiamur qua dei aemulus universam conditionem certis (??) (??)bomini mancipatam cum ipso homine corrupit, unde eam et apostolus invitam ait vanitati succidisse, vanis primum usibus, tum turpibus et iniustis et impiis subversam? Sic itaque et circa voluptates spectaculorum infamata conditio est ab eis qui natura quidem omnia dei sentiunt ex quibus spectacula instruuntur, scientia autem deficiunt illud quoque intellegere, omnia esse a diabolo mutata. Sed et huic materiae propter suaviludios nostros Graeco quoque stilo satisfecimus.

quaero igitur deus lex habeo communis iste in publicus mundus in natural tabula ad qui et apostolus soleo provocaris ut cum in velamen femina neque natura tu inquam doceo ut cum ad romanus natura facio dico natio is qui sum lex et lex natural suggero et natura legal sed et in primus epistula natural usus conditio in non natural masculus et femina inter sui demutasse affirmo ex retributio error in vicis poena utique natural patrocinor ipse deus secundus natura prior nosco scilicet deus appello deus bonus praesumo et judico invoco quaero an conditio is fruor natura nos debeo praeeo rapiamur qui deus aemulus universus conditio certus bomini mancipatam cum ipse homo conrumpo unde is et apostolus invitus aio vanitas succido vanus primus usus tum turpis et injustus et impius subverto sic itaque et circa voluptas spectaculum infamo condicio sum ab is qui natura quidem omnis deus sentio ex qui spectaculum instruo scientia autem deficio ille quoque intellego omnis sum ab diabolus muto sed et hic materia propter suaviludios noster graecum quoque stilus satisfecimus


Sed et de corona prius dicam. Laurea ista Apollini vel Libero sacra est, illi ut deo telorum, huic ut deo triumphorum. Sic docet Claudius, cum et myrto ait milites redimiri solere. Veneris enim? myrtus, matris Aeneadarum, etiam amiculae Martis, per Iliam et Romulos Romani. Sed ego Venerem non credo ex hac parte cum Marte Romanam, qua pellicis dolor est. Cum et olea militia coronatur, ad Minervam est idololatria, armorum aeque deam, sed et paci cum Neptuno initae ex hac arbore coronatam. In his erit serti militaris superstitio ubique polluta et polluens. omnia. Quae iam polluatur et causis. Ecce annua votorum nuncupatio quid videtur? Prima in principiis, secunda in Capitoliis. Accipe post loca et verba: Tunc tibi, Iuppiter, bovem cornibus auro decoratis vovemus esse futurum. Cuius sententiae vox est? Utique negationis. Etiamsi tacet illic Christianus ore, coronatus capite respondit. Eadem laurea in donativi dispensatione denuntiatur. Plane non gratuita idololatria, aliquibus aureis venditans Christum, ut argenteis Iudas. Hoc erit, Non potestis deo servire et mammonae, mammonae manum tradere et deo absistere? Hoc erit, Reddite quae sunt Caesaris Caesari et quae dei deo, nec hominem deo reddere et denarium Caesari auferre? Triumphi laurea foliis struitur, an cadaveribus? lemniscis ornatur, an bustis? unguentis delibuitur, an lacrimis coniugum et matrum? fortasse quorundam et Christianorum; et apud barbaros enim Christus. Qui hanc portaverit in capite causam nonne et ipsi pugnavit? Est et alia militia regiarum familiarum. Nam et castrenses appellantur, munificae et ipsae sollemnium Caesarianorum. Sed et tum proinde miles ac servus alterius es, et si duorum, dei et Caesaris, certe tunc non Caesaris, cum te deo debes, etiam in communibus, credo, potiori.

sed et de corona prior dico laureus iste apollo vel liber sacer sum ille ut deus telum hic ut deus triumphus sic doceo claudus cum et myrtum aio miles redimiri soleo venus enim myrtus mater aeneadaris etiam amicula mars per ilia et romulus romanus sed ego venus non credo ex hic pars cum mars romanus qui pellicio dolor sum cos et olea militia corono ad minerva sum idololatria armus aequus dea sed et pax cum neptunus ineo ex hic arbor corono in hic sum sero militaris superstitio ubique polluo et polluens omnis qui iam polluo et causa ecce annuus votor nuncupatio quis video primus in principia secundus in capitoliis accipio post locum et verbum tunc tu iuppiter bos cornu aurum decoratis voveo sum sum qui sententia vox sum utique negatio etiamsi taceo illic christianus os corono caput respondeo idem laureus in donativum dispensatio denuntio planus non gratuitus idololatria aliqui aureus venditans christus ut argenteus judas hic sum non possum deus servio et mammonae mammonae manus trado et deus absisto hic sum reddo qui sum caesar caesaris et qui deus deus neque homo deus reddo et denarius caesaris aufero triumphus laureus folium struo an cadaver lemniscus orno an bustum unguentum delibuitur an lacrima conjunx et mater fortasse quidam et christianorum et apud barbarus enim christus qui hic porto in caput causa nonne et ipse pugno sum et alius militia regiaris familia nam et castrensis appello munificus et ipse sollemne caesarianorum sed et tum proinde miles atque servus alter sum et si duo deus et caesar certus tunc non caesar cum tu deus debeo etiam in communis credo potis


Neminem dico fidelium coronam capite nosse alias extra tempus temptationis eiusmodi. Omnes ita observant a catechumenis usque ad confessores et martyres vel negatores. Videris, unde auctoritas moris, de qua nunc maxime quaeritur. Porro cum quaeritur quid observetur, observari interim constat. Ergo nec nullum nec incertum videri potest delictum quod committitur in observationem suo iam nomine vindicandam et satis auctoratam consensus patrocinio. Plane, ut ratio quaerenda sit, sed salva observatione, nec in destructionem eius, sed in aedificationem potius, quo magis observes, cum fueris etiam de ratione securus. Quale est autem, ut tunc quis in quaestionem provocet observationem, cum ab ea excidit? et tunc requirat, unde habuerit observationem, cum ab ea desiit? quando, etsi ideo velit videri ad quaestionem vocare, uti ostendat se non deliquisse in observationis destitutione, nihilominus deliquisse eum constet retro in observationis praesumptione. Si enim non deliquit hodie suscepta corona, deliquit aliquando recusata. Et ideo non ad eos erit iste tractatus quibus non competit quaestio, sed ad illos qui studio discendi non quaestionem deferunt, sed consultationem. Nam et semper quaeritur de isto, et laudo fidem quae ante credidit observandum esse quam didicit. Et facile est statim exigere, ubi scriptum sit, ne coronemur. At enim scriptum est, ut coronemur? Expostulantes enim scripturae patrocinium in parte diversa praeiudicant suae quoque parti scripturae patrocinium adesse debere. Nam si ideo dicetur coronari licere, quia non prohibeat scriptura, aeque retorquebitur ideo coronari non licere, quia scriptura non iubeat. Quid faciet disciplina? Utrunque recipiet, quasi neutrum prohibitum sit? an utrumque reiciet, quasi neutrum praeceptum sit? Sed quod non prohibetur, ultro permissum est(??) Immo prohibetur quod non ultro est permissum.

nemo dico fidelis corona caput nosco alius extra tempus temptatio eiusmodi omnis ita observo ab catechumenis usque ad confessor et martyres vel negator video unde auctoritas mos de qui nunc magnus quaero porro cum quaero quis observo observaris interim consto ergo neque nullus neque incertus video possum delinquo qui committo in observatio suus iam nomen vindico et satis auctoratam consentio patrocinium planus ut ratio quaero sum sed salvo observatio neque in destructio is sed in aedificatio potis quo magis observo cum sum etiam de ratio securus qual sum autem ut tunc quis in quaestio provoco observatio cum ab is excido et tunc requiro unde habeo observatio cum ab is desino quando etsi ideo volo video ad quaestio vocaris uti ostendo sui non delinquo in observatio destitutio nihilominus delinquo is consto retro in observatio praesumptio si enim non delinquo hodie suscipio corona delinquo aliquando recusata et ideo non ad is sum iste tracto qui non competo quaestio sed ad ille qui studium disco non quaestio defero sed consultatio nam et semper quaero de iste et laudo fides qui ante credo observo sum quam disco et facilis sum statim exigo ubi scribo sum ne coronemur at enim scribo sum ut coronemur expostulo enim scribo patrocinium in pars diverto praejudico suus quoque pario scribo patrocinium adsum debeo nam si ideo dico coronarius licet quia non prohibeo scribo aequus retorquebitur ideo coronarius non licet quia scribo non jubeo quis facio disciplina utrunque recipio quasi neuter prohibeo sum an uterque reicio quasi neuter praeceptum sum sed qui non prohibeo ultro permitto sum immo prohibeo qui non ultro sum permitto


Serva deo rem suam intaminatam. Ille eam, si volet, coronabit. Immo et vult denique, invitat. Qui vicerit, inquit, dabo ei coronam vitae. Esto et tu fidelis ad mortem et decerta et tu bonum agonem, cuius coronam et apostolus repositam sibi merito confidit. Accipit et angelus victoriae coronam procedens in candido equo, ut vinceret, et alius iridis ambitu ornatur caelesti prato. Sedent et presbyteri coronati eodemque auro et ipse filius beminis supra nubem micat. Si tales imagines in visione, quales veritates in repraesentatione? Illas aspice, illas odora. Quid caput strophiolo aut dracontario damnas, diademati destinatum? Nam et reges nos deo et patri suo fecit Christus Iesus. Quid tibi cum flore morituro? Habes florem ex virga Iesse, super quem tota divini spiritus gratia requievit, florem incorruptum, immarcescibilem, sempiternum; quem et bonus miles eligendo in caelesti ordinatione profecit. Erubescite, commilitones eius, iam non ab ipso iudicandi, sed ab aliquo Mithrae milite, qui cum initiatur in spelaeo, in castris vere tenebrarum, coronam interposito gladio. sibi oblatam, quasi mimum martyrii, dehinc capiti suo accommodatam monetur obvia manu a capite pellere et in humerum, si forte, transferre, dicens Mithran esse coronam suam. Atque exinde nunquam coronatur, idque in signum habet ad probationem sui, sicubi temptatus fuerit de sacramento, statimque creditur Mithrae miles, si deiecerit coronam, si eam in deo suo esse dixerit. Agnoscamus ingenia diaboli, idcirco quaedam de divinis affectantis, ut nos de suorum fide confundat et iudicet.

servo deus res suus intaminatam ille is si volo corono immo et volo denique invito qui vinco inquam do is corona vita sum et tu fidelis ad mors et decerta et tu bonus agon qui corona et apostolus repono sui mereo confido accipio et angelus victoria corona procedo in candidus equus ut vinco et alius iridis ambitus orno caelestis pratum sedeo et presbyterium corono idem aurum et ipse filius beminis supra nubes mico si talis imago in visio qualis veritas in repraesentatio ille aspicio ille odoro quis caput strophiolo aut dracontario damno diadema destino nam et rex nos deus et pater suus facio christus iesus quis tu cum floreo morior habeo flos ex virga iesse super qui totus divinus spiritus gratia requiesco flos incorruptus immarcescibilis sempiternus qui et bonus miles eligo in caelestis ordinatio proficio erubesco commilito is iam non ab ipse iudico sed ab aliquis mithrae miles qui cum initiatur in spelaeo in castrum verus tenebraris corona interpono gladius sui offertor quasi mimus martyrium dehinc caput suus accommodo moneo obvius manus ab caput pello et in umerus si fors transfero dico mithran sum corona suus atque exinde numquam corono is in signum habeo ad probatio suus sicubi tento sum de sacramentum statim credo mithrae miles si deicio corona si is in deus suus sum dico agnosco ingenium diabolus idcirco quidam de divinus affectantis ut nos de suus fides confundo et iudico


Maior efficitur ratio Christianarum observationum, cum illas etiam natura defendit, quae prima omnium disciplina est. Ideoque haec prima praescribit coronam capiti non convenire. Puto autem naturae deus noster est, qui figuravit hominem et fructibus rerum appetendis, iudicandis, consequendis certos in eo sensus ordinavit per propria membrorum quodammodo organa. Auditum in auribus fodit, visum in oculis accendit, gustum in ore conclusit, odoratum in naribus ventilavit, contactum in manibus extimavit. Per haec exterioris hominis ministeria interiori homini administrantia fructus munerum divinorum ad animam deducuntur a sensibus. Quis igitur fructus ex floribus? Substantia enim propria, certe praecipua, coronarum flores agri. Aut odor, inquis, aut color, aut pariter utrumque. Qui erunt sensus coloris, odoris? visus, opinor, et odoratus. Istos sensus quae membra sortita sunt? oculi, nisi fallor, et nares. Utere itaque floribus visu et odoratu, quorum sensuum fructus est, utere per oculos et nares, quorum sensuum membra sunt. Substantia tibi a deo tradita est, habitus a saeculo. Quamquam nec habitus extraordinarius ordinario usui obstrepit. Hoc sint tibi flores et inserti et innexi et in filo et in scirpo, quod liberi, quod soluti, spectaculi scilicet et spiraculi res. Coronam, si forte, fascem existimas florum per seriem conprehensorum, ut plures semel portes, ut omnibus pariter utaris. Iam vero et in sinum conde, si tanta munditia est, et in lectulum sparge, si tanta mollitia est, et in poculum crede, si tanta innocentia est. Tot modis fruere, quot et sentis. Ceterum in capite quis sapor floris, quis coronae sensus, nisi vinculi tantum, quo neque color cernitur, neque odor ducitur, nec teneritas commendatur? Tam contra naturam est florem capite sectari, quam cibum aure, quam sonum nare. Omne autem, quod contra naturam est, monstri meretur notam penes omnes, penes nos vero etiam elogium sacrilegii in deum, naturae dominum et auctorem.

magnus efficio ratio christianaris observatio cum ille etiam natura defendo qui primus omnis disciplina sum ideo hic primus praescribo corona caput non convenio puto autem natura deus noster sum qui figuro homo et fructus res appeto judico consequendis certus in is sensus ordino per proprius membrum quodammodo organum audio in auris fodio video in oculus accendo gustus in os concludo odoro in naris ventilavit contingo in manus extimavit per hic exter homo ministerium interior homo administrantia fructus munus divinus ad anima deduco ab sensus quis igitur fructus ex flos substantia enim proprius certus praecipuus coronaris floreo ager aut odor inquam aut color aut pariter uterque qui sum sensus color odor video opinor et odoro iste sensus qui membrum sortio sum oculus nisi fallo et naris utor itaque flos video et odoro qui sensus fructus sum utor per oculus et naris qui sensus membrum sum substantia tu ab deus trado sum habitus ab saeculum quamquam neque habitus extraordinarius ordinarius usus obstrepo hic sum tu floreo et insero et innecto et in filum et in scirpus qui liber qui soluo spectaculum scilicet et spiraculis res corone si fors fascis existimo florus per series conprehensor ut multus semel porto ut omnis pariter utaris iam verus et in sinum condo si tantus munditia sum et in lectulis spargo si tantus mollitia sum et in poculum credo si tantus innocens sum tot modus fruor quot et sentio ceterum in caput quis sapor florus quis corona sensus nisi vinculis tantus quo neque color cerno neque odor duco neque teneritas commendo tam contra natura sum flos caput sectaris quam cibus auris quam sonus naris omnis autem qui contra natura sum monstrum mereo nota penis omnis penis nos verus etiam elogium sacrilegium in deus natura dominus et auctor


Ita cum idcirco proponis deorum saecularium ornamenta etiam apud deum deprehendi, ut inter haec coronam quoque capitis communi usui vindices, ipse tibi iam praescribis non habendum in communionem usus apud nos quod non inveniatur in dei rebus. Quid enim tam indignum deo quam quod dignum idolo? Quid autem tam dignum idolo quam quod et mortuo? Nam et mortuorum est ita coronari. vel quoniam et ipsi idola statim fiunt et habitu et cultu consecrationis, quae apud nos secunda idololatria est. Igitur qui careant sensu, illorum erit perinde uti ea re, cuius careant sensu, atque si abuti ea vellent, si sensu non carerent. Nulla vero distantia est abutendi, cum veritas cessat utendi. Cessante natura sentiendi, qua vult, quis abutatur, cum non habeat qua utatur? Nobis autem abuti apud apostolum non licet, facilius non uti docentem, nisi quod nec abutuntur qui nihil sentiunt. Sed vacat totum et est ipsum quoque opus mortuum, quantum in idolis, vivum plane, quantum in daemoniis, ad quae pertinet superstitio. Idola nationum, inquit David, argentum gentum et aurum. Oculos habent, nec vident, nares, nec odorantur, manus, nec contrectabunt. Per haec enim floribus frui est. Quod si tales edicit futuros qui idola fabricantur, tales iam sunt qui secundum idolorum ornatum quid utuntur. Omnia munda mundis, ita et immunda omnia immundis, nihil autem immundius idolis. Ceterum substantiae mundae, ut dei res, et hac sua conditione communes usui. Sed et ipsius usus administratio interest. Nam et ego mihi gallinaceum macto, non minus quam Aesculapio Socrates, et si me odor alicuius loci offenderit, Arabiae aliquid incendo, sed non eodem ritu nec eodem habitu nec eodem apparatu quo agitur apud idola. Si enim verbo nudo conditio polluitur, ut apostolus docet, Si quis autem dixerit, Hoc idolothytum est, non contigeris, multo magis, cum habitu et ritu et apparatu idolothytorum contaminatur. Ita et corona idolothytum efficitur. Hoc enim ritu et habitu et apparatu idolis immolatur auctoribus suis, quorum eo vel maxime proprius est usus, ne in communionem possit admitti quod in dei rebus non invenitur. Propterea apostolus inclamat, Fugite idololatriam! Omnem utique et totam. Recogita silvam et quantae latitant spinae. Nihil dandum idolo, sic nec sumendum ab idolo. Si in idolio recumbere alienum est a fide, quid in idoli habitu videri? Quae communio Christo et Beliae? Et ideo fugite. Longum enim divortium mandat ab idololatria, in nullo proxime agendum. Draco etiam terrenus de longinquo homines spiritu absorbet. Altius Iohannes, Filioli, inquit, custodite vos ab idolis! non iam ab idololatria quasi officio, sed ab idolis, id est ab ipsa effigie eorum. Indignum enim, ut imago dei vivi imago idoli et mortui fias. Usque adhuc proprietatem istius habitus et ex originis censu et ex superstitionis usu idolis vindicamus, ex eo praeterea, quod dum in rebus dei non refertur, magis magisque illorum deputatur, in quorum et antiquitatibus et sollemnitatibus et officiis convenitur. Ipsae denique fores, et ipsae hostiae et arae, ipsi ministri ac sacerdotes eorum coronantur. Habes omnium collegiorum sacerdotalium coronas apud Claudium. Sed et illam interstruximus distinctionem differentium rationalium et irrationalium eis occurrentem, qui communionem in omnibus de quorundam exemplorum occasione defendunt. Ad hanc itaque partem causas iam ipsas coronarias inspici superest, ut, dum ostendimus extraneas, immo et contrarias disciplinae, nullam earum rationis patrocinio fultam probemus, quod posset habitus huiusmodi quoque communioni vindicari, sicut et quidam, quorum exempla nobis obiectantur.

ita cum idcirco propono deus saecularis ornamentum etiam apud deus deprehendo ut inter hic corona quoque capio communis usus vindico ipse tu iam praescribo non habeo in communio utor apud nos qui non invenio in deus res quis enim tam indignus deus quam qui dignus idolum quis autem tam dignus idolum quam qui et mortuus nam et morior sum ita coronarius vel quoniam et ipse idolum statim fio et habitus et cultus consecratio qui apud nos secundus idololatria sum igitur qui careo sentio ille sum perinde uti is res qui careo sentio atque si abutor is volo si sentio non careo nullus verus disto sum abutendi cum vereor cesso uto cesso natura sentio qui volo quis abutor cum non habeo qui uto nos autem abutor apud apostolus non licet facilis non uti doceo nisi qui neque abutor qui nihil sentio sed vaco totus et sum ipse quoque opus mortuus quantus in idolum vivus planus quantus in daemonium ad qui pertineo superstitio idolum natio inquam david argentum gens et aurum oculus habeo neque video naris neque odoro manus neque contrecto per hic enim flos fruor sum qui si talis edico sum qui idolum fabrico talis iam sum qui secundus idolum orno quis uto omnis mundo mundus ita et immundus omnis immundus nihil autem immundus idolum ceterum substantia mundus ut deus res et hic suus conditio communis usus sed et ipse utor administratio intersum nam et ego ego gallinaceus macto non paruus quam aesculapius socrates et si ego odor aliquis locus offendo arabia aliquis incendo sed non idem ritus neque idem habitus neque idem apparatus quo ago apud idolum si enim verbum nudus condicio polluo ut apostolus doceo si quis autem dico hic idolothytus sum non contingo multus magis cum habitus et ritus et apparatus idolothytor contaminatur ita et corona idolothytus efficio hic enim ritus et habitus et apparatus idolum immolo auctor suus qui is vel magnus proprius sum utor ne in communio possum admitto qui in deus res non invenio propterea apostolus inclamo fugio idololatriam omnis utique et totus recogito silva et quantus latito spina nihil do idolum sic neque sumo ab idolum si in idolio recumbo alienus sum ab fides quis in idolum habitus video qui communio christus et beliae et ideo fugio longus enim divortium mando ab idololatria in nullus propior ago draco etiam terrenus de longinquus homo spiritus absorbeo altus iohannes filiolus inquam custodio tu ab idolum non iam ab idololatria quasi officium sed ab idolum is sum ab ipse effigies is indignus enim ut imago deus vivo imago idolum et mortuus fio usque adhuc proprietas iste habitus et ex origo census et ex superstitio usus idolum vindico ex is praeterea qui dum in res deus non refero magis magus ille deputo in qui et antiquitas et sollemnitas et officium convenitur ipse denique foris et ipse hostia et ara ipse minister atque sacerdos is corono habeo omnis collegium sacerdotalis corona apud claudius sed et ille interstruximus distinctio differo rationalis et irrationalium is occurro qui communio in omnis de quidam exemplum occasio defendo ad hic itaque pars causa iam ipse coronaria inspicio supersum ut dum ostendo extraneus immo et contrarius disciplina nullus is ratio patrocinium fulcio probo qui possum habitus huiusmodi quoque communio vindicaris sicut et quidam qui exemplum nos objecto


Quis denique patriarches, quis prophetes, quis levites aut sacerdos aut archon, quis vel postea apostolus aut evangelizator aut episcopus invenitur coronatus? Puto nec ipsum dei templum nec arca testamenti nec tabernaculum martyrii nec altare nec altare nec candelabrum, quibus utique et in prima dedicationis sollemnitate et in secunda restitutionis gratulatione competisset coronari, si dignum deo esset. Atquin si figurae nostrae fuerunt (nos enim sumus et templa dei et altaria et luminaria et vasa), hoc quoque figurate portendebant, homines dei coronari non oportere. Imagini veritas respondere debebit. Si forsitan opponis ipsum Christum coronatum, ad hoc breviter interim audies: Sic et tu coronare; licitum est. Tamen nec illam impietatis contumeliosae coronam populus conscivit. Romanorum militum fuit commentum, ex usu rei saecularis, quem populus dei nec publicae umquam laetitiae nec ingenitae luxuriae nomine admisit, facilius cum tympanis et tibiis et psalteriis revertens de captivitate Babyloniae quam cum cornis, et post cibum et potum exsurgens ad ludendum sine coronis. Nam neque laetitiae descriptio neque luxuriae denotatio de coronae decore aut dedecore tacuisset. Adeo et Esaias quoniam inquit, Cum tympanis et psalteriis et tibiis bibunt vinum, dicturus esset etiam, Cum coronis, si umquam hic usus fuisset in dei rebus.

quis denique patriarches quis prophetes quis levites aut sacerdos aut archon quis vel postea apostolus aut evangelizator aut episcopus invenio corono puto neque ipse deus templum neque arca testamentum neque tabernaculum martyrium neque altare neque altare neque candelabrum qui utique et in primus dedicatio sollemnitas et in secundus restitutio gratulatio competisset coronarius si dignus deus sum atqui si figura noster sum nos enim sum et templum deus et altare et luminarium et vasum hic quoque figuro portendo homo deus coronarius non oportet imago vereor respondeo debeo si forsitan oppono ipse christus corono ad hic brevis interim audio sic et tu coronaris liceo sum tamen neque ille impietas contumeliosus corona populus conscio romanus miles sum commentus ex usus res saecularis qui populus deus neque publicus umquam laetitia neque ingenitus luxuria nomen admitto facilis cum tympanum et tibia et psalterium revorto de captivitas babylonia quam cum cornus et post cibus et potus exsurgo ad ludo sine corona nam neque laetitia descriptio neque luxuria denotatio de corona decus aut dedecor taceo adeo et esaias quoniam inquam cos tympanum et psalterium et tibia bibo vinum dico sum etiam cos corona si umquam hic utor sum in deus res


Proxime factum est: Liberalitas praestantissimorum imperatorum expungebatur in castris, milites laureati adibant. Quidam illic magis dei miles ceteris constantior fratribus, qui se duobus dominis servire posse praesumpserant, solus libero capite, coronamento in manu otioso, vulgato iam et ista disciplina Christiano, relucebat. Denique singuli designare, eludere eminus, infrendere cominus. Murmur tribuno defertur; et persona iam ex ordine decesserat. Statim tribunus, Cur, inquit, tam diversus habitus? Negavit ille sibi cum ceteris licere. Causas expostulatus, Christianus sum, respondit. O militem gloriosum in deo! Suffragia exinde, et res ampliata, et reus ad praefectos. Ibidem gravissimas penulas posuit, relevari auspicatus, speculatoriam morosissimam de pedibus absolvit, terrae sanctae insistere incipiens, gladium nec dominicae defensioni necessarium reddidit, laurea et de manu deruit, et nunc rufatus sanguinis sui spe, calceatus de evangelii paratura, succinctus acutiore verbo dei, totus de apostolo armatus et de martyrii eandida melius coronatus donativum Christi in carcere expectat. Exinde sententiae super illo, nescio an Christianorum—non enim aliae ethnicorum, ut de abrupto et praecipiti et mori cupide, qui de habitu interrogatus nomini negotium fecerit, solus scilicet fortis inter tot fratres commilitones, solus Christianus. Plane superest, ut etiam martyria recusare meditentur qui prophetias eiusdem spiritus sancti respuerunt. Musitant denique tam bonam et longam sibi pacem periclitari. Nec dubito quosdam scripturas emigrare, sarcinas expedire, fugae accingi de civitate in civitatem. Nullam enim aliam evangelio memoriam curant. Novi et pastores eorum in pace leones, in proelio cervos. Sed de quaestionibus confessionum alibi docebimus. At nunc quatinus et illud opponunt: Ubi autem prohibemur coronari? hanc magis localem substantiam causae praesentis aggrediar, ut et qui ex sollicitudine ignorantiae quaerunt instruantur, et qui in defensionem delicti contendunt, revincantur, ipsi vel maxime Christiani laureati, quibus id solum quaestio est, quasi aut nullum aut incertum saltem haberi possit delictum quod patiatur quaestionem. Nec nullum autem nec incertum hinc interim ostendam.

propior facio sum liberalitas praesto imperator expungebatur in castrum miles laureatus adeo quidam illic magis deus miles ceterus consto frater qui sui duo dominus servio possum praesumpserant solus liber caput coronamento in manus otiosus vulgo iam et iste disciplina christianus reluceo denique singuli designaris eludo eminus infrendere comminus murmur tribunus defero et persono iam ex ordo decedo statim tribunus cur inquam tam diverto habitus nego ille sui cum ceterus licet causa expostulatus christianus sum respondeo o miles gloriosus in deus suffragium exinde et res amplio et reus ad praeficio ibidem gravis penulas pono relevaris auspico speculatoriam morosissimam de pes absolvo terra sancio insisto incipio gladius neque dominicus defensio necessarius reddo laureus et de manus deruit et nunc rufatus sanguis suus spes calceatus de evangelium paratura succingo acuo verbum deus totus de apostolus armo et de martyrium eandida bonus corono donativum christus in carcer expecto exinde sententia super ille nescio an christianorum non enim alius ethnicorum ut de abrumpo et praeceps et morior cupidus qui de habitus interrogo nomen negotium facio solus scilicet fortis inter tot frater commilito solus christianus planus supersum ut etiam martyrium recusaris meditor qui prophetia idem spiritus sanctus respuo musitant denique tam bonus et longus sui pax periclitaris neque dubito quidam scribo emigraris sarcina expedio fuga accingo de civitas in civitas nullus enim alius evangelium memoria curo novius et pastor is in pax leo in proelium cervus sed de quaestio confessio alibi doceo at nunc quatenus et ille oppono ubius autem prohibeo coronarius hic magis local substantia causa praesum aggredio ut et qui ex sollicitudo ignorantia quaero instruo et qui in defensio delictum contendo revincantur ipse vel magnus christianus laureatus qui is solus quaestio sum quasi aut nullus aut incertus saltem habeo possum delinquo qui patior quaestio neque nullus autem neque incertus hinc interim ostendo